Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 539/16
Data wyroku: 2016-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Żmijewska

Sygn. akt II K 539/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy w Goleniowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Magdalena Żmijewska
Protokolant: Anna Pietsch
przy udziale Prokuratora Izabeli Tańskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 6 września 2016 r., 11 października 2016 r., 22 listopada 2016r. sprawy:
K. R.,s.K.iK. z d. A.,ur. (...)wN., karanego,
oskarżonego o to, że:
w okresie od listopada 2015 roku do 13 maja 2016 roku wW.uporczywie nękałL. Ż.w ten sposób, że nachodził pokrzywdzoną w jej mieszkaniu, wielokrotnie telefonował do niej i wysyłał jej wiadomości tekstowe o różnych porach dnia i nocy, w tym także o obraźliwej treści, zamieszczał na portalu internetowymF.obraźliwe treści o pokrzywdzonej, ubliżał jej, szarpał, popychał, podążał za pokrzywdzoną, czym wzbudził u niej uzasadnione poczucie zagrożenia i istotnie naruszył jej prywatność,
tj. o czyn zart. 190a § 1 k.k.

I
oskarżonegoK. R.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego zart. 190a § 1 k.k.i za ten czyn na podstawieart. 190a § 1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.w zw. zart. 34 § 1a pkt 1 k.k.iart. 35 § 1 k.k.wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;

II
na podstawieart. 41a § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoK. R.zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonąL. Ż.zarówno osobiście jak i za pośrednictwem wszelkich środków komunikacji na okres 3 (trzech) lat;

III
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoK. R.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym wymierza mu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty

IV

Sygn. aktII K 539/16

UZASADNIENIE
PokrzywdzonaL. Ż.i oskarżonyK. R.byli ze sobą w związku przez okres około 4 lat. Na początku października 2015 r.L. Ż.postanowiła zakończyć związek, o czym poinformowała partnera telefonicznie. Po jego prośbie, aby się spotkać i o tym porozmawiaćL. Ż.zgodziła się na spotkanie. Tego samego dniaK. R.rozpoczął wysyłanie doL. Ż.po kilka, kilkanaście SMS-ów dziennie, w których pisał, że ją kocha.L. Ż.tolerowała zachowanieK. R., bo wiedziała, że jest mu ciężko. Zachowanie byłego partnera zaczęło jednak wzbudzać w niej poczucie zagrożenia na początku listopada 2015 r., ponieważ dostawała od niego nawet po 20 - 40 SMS-ów dziennie.
Pokrzywdzona początkowo odpisywałaK. R.. W przesyłanych mu wiadomościach prosiła aby przestał do niej pisać. Jednakże później gdy nie odnosiło to przewidywanego skutku zaczęła SMS-y te ignorować. Treści SMS-ów odK. R.były różne – od stwierdzających, że ma dosyć i da już sobie spokój po wyznania miłości i prośby o spotkanie i rozmowę.
W święta Bożego Narodzenia ilość przesyłanych informacji spadła. Pisanie wiadomości nasiliło się ponownie od dnia 16 stycznia 2016 r. W tym samym czasie oskarżony rozpoczął też telefonowanie doL. Ż., która nie odbierała połączeń i zablokowała jego numer.K. R.zmieniał wówczas karty sim.
W okresie od 1 listopada 2015 r. do 19 stycznia 2016 r. oskarżonyK. R.na numer(...)należący doL. Ż.:
- z numeru(...)wysłał

    1311
SMS-ów oraz próbował się z nią połączyć

    28
razy, gdy w tym samym czasie pokrzywdzona wysłała do niego jedynie 13 sms-ów i nawiązała jedno połączenie głosowe.
- z numeru(...)wykonał13razy próby połączenia, gdy pokrzywdzona na ten numer nie dzwoniła ani nie pisała wiadomości.
W okresie od 1 listopada 2015 r. do 19 stycznia 2016 r.K. R.pisał doL. Ż.również za pośrednictwem portalu internetowegoF..
W okresie od 13 stycznia do 16 stycznia 2016 r. z numeru(...)K. R.dzwonił na ten sam numer telefonuL. Ż.1 raz, wysłał do niej w tym okresie również 3 smsy.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 95-96 309v.-310v,
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. R.k. 308v.-309,
- wydruki z komunikatoraF.k. 17-19,
- wydruki smsów k. 20-52,
- dane od operatoraO.k. 75-82,
- dane od operatoraP.k. 90-92,
- dane od operatoraP.k. 119-168,
W listopadzie 2015 r.L. Ż.wraz z koleżankąD. G.poszła na dyskotekę wN.w pubieP.. Na miejsce przyjechał teżK. R.. Spotkanie było przypadkowe. W pewnym momencieK. R.podszedł doL. Ż.i zapytał ją czy jest zaskoczona jego widokiem i stwierdził, że szkoda, że nie widzi swojej miny.L. Ż.odpowiedziała, że nie chce z nim rozmawiać i odeszła do toalety. Po wyjściu na zewnątrz pubu zauważyłaK. R.rozmawiającego zD. G..K. R.zarzucałD. G., że to przez nią rozpadł się jego związek zL. Ż..L.rozpłakała się. Po stwierdzeniu, że czas wracać do domu, wsiadła do samochodu znajomych. Okazało się, że siedział tamK. R., który ponownie zaczął wyzywaćD. G..L. Ż.wysiadła z samochodu,K. R.wyszedł za nią, nie chciał przepuścić byłej dziewczyny, zaczął ją wyzywać. Po odejściu na bok pokrzywdzona zadzwoniła do kolegi, aby po nią przyjechał, ponownie pojawił sięK. R., który mówił, że chce porozmawiać, żeL. Ż.ma się nie zachowywać jak dzieciak, znowu nie chciał jej przepuścić. W końcuL. Ż.wsiadła do samochodu, leczK. R.wsiadł za nią i wszyscy pojechali doW..
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310v,
- zeznania świadkaD. G.k. 9v., 317v.-318,
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. R.k. 308v.-309.
W listopadzie 2015 r. wieczoremL. Ż.spała we własnym domu w swoim pokoju. Gdy się obudziła zobaczyła stojącego nad niąK. R.z bukietem róż.L. Ż.próbowała wyjść z pokoju, leczK. R.nie chciał jej przepuścić, więcL. Ż.wyszła drugim wyjściem z pokoju prowadzącym do niewyremontowanego pomieszczenia i zamknęła się w nim. Pozostała tam do momentu ażK. R.wyszedł.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310v,
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. R.k. 308v.-309.
W listopadzie 2015 r.L. Ż.wraz z koleżankąK. Ł.wracała z boiska wW..K. R.wysiadł z samochodu i zaczął iść za dziewczynami.L. Ż.powiedziała mu, że nie chce z nim rozmawiać, lecz on szedł za nimi aż do domu koleżanki.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310,
- zeznania świadkaK. Ł.k. 65-66, 328v.
W grudniu 2015 r.L. Ż.wraz z koleżankąP. P.była na dyskotece wS.wklubie (...), był też tamK. R., który ją zaczepiał. Następnie nie chciał jej wypuścić z toalety. Dzięki pomocy koleżanki dziewczyna uciekła stamtąd.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310,
- zeznania świadkaP. P.k. 61v., 318v.-319.
W grudniu 2015 r.L. Ż.przeprowadziła zK. R.rozmowę. Starała się mu wytłumaczyć dlaczego już nie chce z nim być. Po tej rozmowie nasiliło się pisanie przezK. R.SMS-ów.
W styczniu 2016 r. poL. Ż.na dyskotekę przyjechał kolega, po wejściu do jego samochodu, okazało się, że siedział tamK. R.,L. Ż.nie wiedziała, że on tam będzie. Powiedziała cześć i odwróciła głowę do okna. W pewnym momencieK. R.zaczął ją zaczepiać, dotykać jej włosów, po czym chwyciłL. Ż.za brodę i skierował jej głowę w swoją stronę. Chciał porozmawiać, powiedział, żeby kierowca się nie zatrzymywał, aL. Ż.żeby się nie zachowywała jak gówniara.L. Ż.otworzyła drzwi jadącego samochodu i dopiero wtedy samochód się zatrzymał i mogła wysiąść.K. R.zaczął krzyczeć, wyzywać pokrzywdzoną (jak na k. 3v. i 310).
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310,
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. R.k. 308v.-309.
Następnego dniaL. Ż.poszła zK. Ł.do klubu wW., gdzie oglądała mecz,K. R.też tam był, ponownie chciał rozmawiać, mówił coś o ich związku, lecz był przez dziewczynę ignorowany. Gdy pokrzywdzona weszła do kuchni celem zrobienia sobie herbaty drzwiL. Ż.zasłoniłK. R., nie chciał jej wypuścić, zaczął ją odpychać i szarpać, krzyczał na nią. Kiedy dziewczynie udało się wydostać i wrócić do domu opowiedziała o wszystkim matce. MatkaL. Ż.zadzwoniła doK. R.i powiedziała, że zadzwoni na Policję.K. R.przyszedł do domuL. Ż.i zapytał czy już nakłamała Policji. Po tej sytuacjiK. Ż.– matkaL.również dostała kilka SMSów o niezrozumiałej treści odK. R..
Podczas kłótni wklubie (...)przyznał się, że włamał się na kontoL. Ż.naf.i czytał jej wiadomości.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 2v.-3v., 309v.-310v,
- zeznania świadkaK. Ł.k. 65v., 328v,
- zeznania świadkaK. Ż.k. 57v., 318-318v,
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. R.k. 308v.-309,
W dniu 16 kwietnia 2016 r.K. R.umieścił naF.post, w którym ubliżałL. Ż.i drwił z tego, że złożyła ona zawiadomienie o możliwości popełnienia przez niego przestępstwa.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 95v., 309v.-310v,
- zeznania świadkaK. Ż.k. 318-318v,
- wydruki z komunikatoraF.k. 97-98, 103v.
1 maja 2016 r.L. Ż.była na ognisku wW., przyjechał na nie równieżK. R.i zaczął wyzywaćL. Ż.słowami obraźliwymi (jak na k. 95v.).
W okresie od 14 lutego 2016r do 15 maja 2016r tj przez okres 3 miesięcy oskarżony przesłał do pokrzywdzonej 128 wiadomości SMS przez PocztaO.pl.
Dowód:
- zeznania świadkaL. Ż.k. 95v., 309v.-310,
- zeznania świadkaJ. D.k. 267v., 319.
- zeznania świadkaK. Ż.k. 318-318v,
- wydruki smsów k. 99-102, 104.
OskarżonyK. R.ma(...), wykształcenie średnie, mieszka z rodzicami, obecnie nie pracuje, chce wyjechać za granicę, wcześniej prowadził własną działalność gospodarczą, z której uzyskiwał miesięczne wynagrodzenie w kwocie 3.000 zł, na utrzymaniu ma syna, na którego łoży kwotę 500 zł miesięcznie, był karany sądownie za czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Dowód:
- informacja z KRK k. 281,
- dane osobopoznawcze k. 280,
- dane oskarżonego k. 308.
Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczegoK. R.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień (k. 279).
Na rozprawie w dniu 6 września 2016 r.K. R.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że odkąd poznałL. Ż.wielokrotnie się z nią kłócił o różne sprawy, były krzyki, ale nie było wyzywaniaL., nigdy jej nie szarpał, jedynie jeden raz ją odepchnął. Sytuacja w klubie dotyczyła wyzywania jej koleżankiD., a nie samejL.. Na boisku, gdy było ognisko,L.wiedziała, że on przyjdzie. Wielokrotnie wsiadała do samochodu, w którym on siedział, robiła to dobrowolnie. Nigdy nie nachodził jej w domu, był tam trzy razy od lata 2015 r. Wtedy, gdy przyniósłL.kwiaty, wpuścił go jej brat, który powiedział, żeL.jest na górze u siebie. W klubie, gdy dzwoniła później do niego mamaL., nie chciał jej pobić, tylko się pokłócili, a poszedł bardziej wyjaśnić sprawę jej mamie niż do niej. W samochodzie u kolegi, gdy ją wyzwał, zrobił to dlatego, boL.zaczęła krzyczeć. Pisał do niej wielokrotnie i dzwonił po nocach, ale dlatego, że nic sobie nie wytłumaczyli (k. 308v.-309).
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego co do zasady za wiarygodne, albowiem przedstawiające przebieg wydarzeń podobnie jak przedstawiła to pokrzywdzona i świadkowie. Wyjaśnienia oskarżonego są jedynie sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w takim zakresie, w jakim oskarżony umniejszał naganność swojego zachowania wskazując, iż pokrzywdzona dobrowolnie przychodziła do miejsc, w których on się znajdował, nie wyzywał jej, tylko jej koleżankę oraz, że pisał i dzwonił, bo chciał wyjaśnić sytuację.
Cała sytuacja wyglądała jednak zgoła odmiennie z perspektywy pokrzywdzonej. Z zeznań wszystkich świadków, a więcL. Ż.,D. G.,K. Ż.,P. P.,K. Ł.iJ. D.oraz dowodów o charakterze dokumentarnym w postaci danych uzyskanych od operatorów sieci, w którychK. R.posiadał numery telefonów, wydruków SMS-ów oraz wydruków z komunikatoraF.wynika, że oskarżony dopuszczał się opisanych w zarzucie zachowań. Sąd uznał za wiarygodne zeznania wszystkich świadków, albowiem były one spójne wewnętrznie i pomiędzy sobą, konsekwentne, logiczne. Wszyscy świadkowie relacjonowali precyzyjnie zdarzenia, w których brali udział, natomiast opis tych wydarzeń pokrywał się z relacją przedstawioną przez pokrzywdzoną. W zakresie wysyłania SMS-ów i telefonowania zeznania wszystkich świadków, którzy mówili na ten temat znalazły potwierdzenie w dowodach z dokumentów uzyskanych od operatorów sieci.
Za wiarygodne uznano dowody z dokumentów, albowiem dokumenty te zostały sporządzone w przepisanej formie przez uprawnione do tego osoby, a żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości ani zawartych z nich treści.
Bazując na całokształcie materiału dowodowego Sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
Oskarżony stanął pod zarzutem popełnienia czynu zart. 190a § 1 k.k.S.polega na wzbudzaniu u innej osoby lub osoby jej najbliższej uzasadnionego okolicznościami poczucia zagrożenia lub istotnym naruszeniu jej prywatności przez uporczywe nękanie. Przedmiotem ochrony na gruncie tego przestępstwa jest wolność od strachu, prawo do spokojnej egzystencji. Przez pojęcie nękania należy rozumieć dręczenie drugiego człowieka, niepokojenie, zakłócanie spokoju, dokuczanie. Zachowania sprawcy realizujące znamię nękania mogą być różnorodne. Nękanie ma być uporczywe, co oznacza, że musi trwać przez określony czas, musi być ponadto intensywne, nieustępliwe. O uporczywości świadczy nie tylko częstotliwość oraz okres nękania, ale również ignorowanie przez sprawcę częstych próśb osoby pokrzywdzonej o zaprzestanie zachowań wzbudzających w niej poczucie zagrożenia lub naruszających jej prywatność. Do istoty przestępstwa uporczywego nękania nie należy stosowanie agresji. Samo jednakże nękanie osoby pokrzywdzonej lub jej osoby najbliższej nie jest wystarczające do przypisania przestępstwa zart. 190a § 1 k.k.Zachowanie sprawcy musi wywołać u ofiary poczucie zagrożenia, a więc lęk i obawę, że mogą ją spotkać jakieś ujemne konsekwencje. Poczucie to musi być uzasadnione okolicznościami. Konieczne jest zatem rozważenie, czy inny obywatel o cechach pokrzywdzonego w okolicznościach danej sprawy poczułby się również zagrożony (por. np. M. Jachimowicz,
    Przestępstwo stalkingu w świetle nowelikodeksu karnego, WPP 2011, nr 3, s. 47).
Przestępstwo zart. 190a § 1 k.k.może być popełnione tylko w zamiarze bezpośrednim, co wynika z uporczywości zachowania sprawcy, która implikuje szczególne nastawienie psychiczne, którego nie da się pogodzić z istotą zamiaru ewentualnego. Trafnie podkreśla się w orzecznictwie, że z punktu widzenia strony podmiotowej prawnokarnie irrelewantne jest to, że zachowanie sprawcy było motywowane uczuciem miłości, nienawiści, chęcią dokuczenia pokrzywdzonemu, złośliwością czy chęcią zemsty (postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2013 r., III KK 417/13, LEX nr 1415121).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że oskarżonyK. R.wypełnił znamiona przestępstwa zart. 190a § 1 k.k.Poprzez wielokrotne telefonowanie, wysyłanie smsów, umieszczanie obraźliwych treści na portaluF., ubliżanie, podążanie za pokrzywdzoną, szarpanie jej, popychanie oraz najście w domu zrealizował znamię nękania.
Nękanie to było uporczywe zarówno z uwagi na czas przez jaki trwało jak i przez formę jaką przyjęło. Oskarżony przez okres 7 miesięcy, wysyłał do pokrzywdzonej bardzo duże ilości wiadomości zarówno wykorzystując do tego telefon jak i portale społecznościowe. Podkreślić należy, że w np.:
- w dniu 01.11.2015r przesłał 122 wiadomości
- w dniu 05.11.2015r – 114 wiadomości
- w dniu 15.11.2015r – 533 wiadomości
- w dniu 16.11.2015r – 72 wiadomości
- w dniu 26.11.2015r - 72 wiadomości
- w dniu 05.12.2015r - 99 wiadomości
- w dniu 20.12.2015r – 20 wiadomości
- w dniu 21.12.2015r – 106 wiadomości
- w dniu 22.12.2016r – 70 wiadomości
- w dniu 09.01.2016r – 21 wiadomości
Trudno spokojnie uczyć się, pracować lub spędzać czas ze znajomymi gdy otrzymuje się takie ilości wiadomości. Co istotne wiadomości te zawierały nie tylko prośby o spotkanie i rozmowę ale również wulgaryzmy i słowa obraźliwe adresowane zarówno do pokrzywdzonej jak i członków jej rodziny oraz znajomych. Oskarżony drwił z pokrzywdzonej, obrażał ją (n. k. 104). Wszystko to, pomimo wielokrotnych próśbL. Ż., aby zostawił ją w spokoju.
Już tylko takim zachowaniem oskarżonegoL. Ż.miała prawo czuć się zagrożona. Zaznaczyć należy, że informacje umieszczane przez oskarżonego na portalu społecznościowym były dostępne dla wielu osób i szeroko komentowane. Działanie oskarżonego nie ograniczało się jednak tylko do przesyłania wiadomości. Każde spotkanie z oskarżonym – gdy pokrzywdzona mimo jego nalegań nie chciała z nim rozmawiać – kończyło się awanturą, wyzwiskami kierowanymi przez oskarżonego pod adresem pokrzywdzonej, popychaniem.
Fakt, iżL. Ż.- żyjąc w tak małej społeczności jaką są mieszkańcyW., gdzie jest jeden klub i miejsce na ognisko - pojawiała się w tych miejscach gdzie zjawiał się też oskarżony nie można zdaniem sądu przyjąć za oznakę braku lęku przed oskarżonym. Pokrzywdzona mimo trudnej sytuacji próbowała normalnie żyć, spotykać się ze znajomymi. Błędne było natomiast przekonanie oskarżonego, że jej obecność uprawnia go do przyjęcia, iż przejawia ona ochotę kontaktu z nim a co za tym idzie, że może domagać się rozmowy z nią zawsze kiedy sam tego chce.
Jednocześnie zasadnym jest twierdzenie, że oskarżony przez wiele miesięcy ponawiając swoje zasługujące na dezaprobatę zachowania chciał uporczywie nękaćL. Ż., a zatem działał on w zamiarze bezpośrednim.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znaczny. Swoim zachowaniem naruszył on tak istotne dobro prawne jakim jest wolność od strachu i prawo do spokojnej egzystencji pokrzywdzonej. Działał przy tym w zamiarze bezpośrednim, z pełną świadomością, pomimo wielokrotnych próśb pokrzywdzonej o zaprzestanie swojego działania.
Oskarżony miał możliwość zachowania się zgodnie z prawem, nie zaszła żadna okoliczność wyłączająca bezprawność jego zachowania lub winę.
Przy wymiarze kary dla oskarżonego sąd wziął pod uwagę okoliczności wzięte pod uwagę przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, w tym zasługujące na dezaprobatę zachowanie oskarżonego, który pomimo wielokrotnych próśb pokrzywdzonej nie zaprzestał postępowania sprzecznego z prawem (okres objęty zarzutem aktu oskarżenia wynosi prawie 7 miesięcy). Sąd wziął pod uwagę również, że sprawca swoim zachowaniem wywołał u pokrzywdzonej stan obawy, poczucia zagrożenia, jego uprzednią karalność za przestępstwo rodzajowo odmienne oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa wyrażające się w braku skruchy i przeproszenia pokrzywdzonej za swoje postępowanie.
Przestępstwo zart. 190a § 1 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Sąd uznał jednakże, że kara pozbawienia wolności byłaby karą zbyt surową dla oskarżonego. Oskarżony był wprawdzie karany, ale za przestępstwo rodzajowo odmienne. Sąd skorzystał zatem z możliwości jaką daje przepisart. 37a k.k., zgodnie z którym jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1 lub 4. W ocenie sądu kara ograniczenia wolności w wymiarze 10 miesięcy z obowiązkiem wykonywania 30 godzin prac społecznych w stosunku miesięcznym będzie adekwatną reakcją na popełnione przez oskarżonego przestępstwo, nie przekroczy bowiem stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, jednocześnie odniesie w stosunku do oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze w większym stopniu niż jakakolwiek inna kara.
Biorąc pod uwagę fakt, że oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa głównie poprzez uporczywe kontraktowanie się z pokrzywdzoną wbrew jej woli, sąd uznał, że pokrzywdzona winna uzyskać ochronę przed ponownym takim zachowaniem oskarżonego. Z uwagi na powyższe, sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną zarówno osobiście jak i za pomocą wszelkich środków komunikacji, co obejmie zarówno kontakty listowne, telefoniczne jak i za pomocą jakichkolwiek komunikatorów internetowych.
Mając na względzie wynik procesu, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości i wymierzył mu stosowną do wymiaru kary opłatę.