Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 82/16
Data wyroku: 2016-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Julita Hartuna
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art.85 kk

Sygn. akt X K 82/16

WYROK ŁĄCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 maja 2016 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Maria Julita Hartuna
Protokolant:   Marta Filipiak
przy udziale prokuratora Marzeny Pawłowicz - Johnstone
po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r.
sprawyH. D., synaJ.iM.z domuS.,urodzonego (...)wP.
skazanego prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 15 października 2003 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 602/03 za czyn popełniony w dniu 11 maja 1995 roku zart. 279 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł; wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata, jednakże postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. zarządzono wykonanie kary;

2
Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2002 roku w sprawie o sygnaturze akt IV K 2139/01 za czyn zart. 209 kkpopełniony od kwietnia 1998 r. do czerwca 1998 r., od sierpnia 1998 r. do maja 2001 r. i od lipca 2001 r. do 1 października 2001 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

3
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2005 roku w sprawie o sygnaturze akt XIX K 550/04 za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 27 marca 2004 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 10 stawek dziennych po 10 złotych;

4
Sądu Rejonowego Gdańsk- Południe w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 976/08 za czyn zart. 178a § 1 kkpopełniony w dniu 4 września 2008 roku na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku;

5
Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt XI K 829/10 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 10 grudnia 2009 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 zł każda; postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

6
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 1327/10 za czyn zart. 178a § 1 kkpopełniony w dniu 21 sierpnia 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych po 10 zł każda; postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

7
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20 marca 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 1189/11 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 6 listopada 2011 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 zł każda; postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

8
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 4 kwietnia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 152/12 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 16 grudnia 2011 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

9
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 24 sierpnia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 839/12 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 24 kwietnia 2012 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 10 zł każda;

10
Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 18 września 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 114/12 za czyny zart. 278 § 1 kkpopełniony w dniu 23 listopada 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zart. 244 kkpopełniony w dniu 23 listopada 2011 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności, które to kary objęto karą łączną w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;

11
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 1135/13 za czyn zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełniony w dniu 14 lutego 2011 roku na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł każda;

12
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 14 maja 2015 roku (prawomocny dnia 13 października 2015 r.) w sprawie o sygnaturze akt X K 107/14 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 4 lipca 2012 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

a nadto wobec którego:

-

wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 29 lipca 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 139/13 połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone względem skazanego wyrokami w sprawach o sygnaturach akt X K. 152/12, X K 1189/11 i II K 114/12 wymierzając w ich miejsce karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;

wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 15 września 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 198/15 połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone względem skazanego wyrokami w sprawach o sygnaturach akt X K 1327/10 i X K 1135/13 wymierzając w ich miejsce karę łączną 2 lat pozbawienia wolności;

I
na mocyart. 575 § 1 kpkrozwiązuje węzeł kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 15 września 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 198/15;

II
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 85a kk,art. 86 § 1 kkw zw. zart. 569 § 1 kpkiart. 570 kpkłączy skazanemuH. D.jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami:

a
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygnaturze aktX K 1327/10

b
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2014 roku w sprawie o sygnaturze aktX K 1135/13

c
Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 14 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze aktX K 107/14

i w ich miejsce wymierza skazanemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na mocyart. 576 § 1 kpka contrario pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach podlegających połączeniu pozostawia do odrębnego wykonania;

IV
na podstawieart. 572 kpkw pozostałym zakresie postępowanie umarza;

V
na podstawieart. 577 kpkzalicza skazanemu na poczet orzeczonej w punkcie II wyroku łącznej kary pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności zaliczone skazanemu w sprawach podlegających łączeniu oraz okresy odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu, w szczególności okres od dnia 27 października 2013 r. do dnia 27 października 2014 r.;

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. W.kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem kosztów obrony świadczonej na rzecz skazanego z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem podatku VAT;

VII
na mocyart. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. nr 49, poz. 223) nie pobiera od skazanego odrębnej opłaty od wyżej orzeczonej kary łącznej, a na mocyart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzwalnia go od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt X K 82/16

UZASADNIENIE
Mając na uwadze, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia, pochodzący od oskarżyciela publicznego, dotyczy jedynie rozstrzygnięcia o karze, Sąd stosownie do treściart. 424 § 3 kpkograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.
Zacząć wypada od wskazania, iż od dnia 1 lipca 2015r. ustawodawca gruntownie przebudował model orzekania w przedmiocie wyroku łącznego i kar łącznych, uchwalając również przepisy intertemporalne, które wskazują jakie przepisy stosować po dacie 1 lipca 2015 r. w związku z wejściem w życie w dniu 1 lipca 2015 roku przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks Karny oraz niektórych innych. Przepisart. 19 ust 1wyżej wymienionej ustawy stanowi, że przepisówrozdziału IX kodeksu karnego, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W niniejszej sprawie, skoroH. D.został skazany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 14 maja 2015 r., który uprawomocnił siędnia 13 października 2015 rokuw sprawie X K 107/14, stosować należy przepisy znowelizowane.
Zgodnie zart. 85 § 1 i 2 kkw obecnym brzmieniu, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w§ 1. Należy nadmienić, że w przypadkuH. D.zastosowania nie znajdują przepisyart. 85 § 3 i 4 kk.
W niniejszej sprawie przesłanki warunkujące możliwość wydanie wyroku łącznego, w ocenie Sądu, zachodzą zatem w stosunku do następujących wyroków:

a
Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2011 roku wsprawie o sygnaturze akt X K 1327/10

b
Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2014 roku wsprawie o sygnaturze akt X K 1135/13

c
Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 14 maja 2015 roku wsprawie o sygnaturze akt X K 107/14.

We wszystkich tych przypadkachH. D.wymierzono kary pozbawienia wolności, a zatem kary, które można ze sobą połączyć. Nadto, żadna z tych kar nie została jeszcze w całości wykonana (wykonana zaś została kara grzywny orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 1327/10, przez co grzywny nie podlegają łączeniu).
Rozważając kwestię wysokości kary łącznej, jaka winna zostać orzeczona względemH. D.w miejsce skazań objętych wyżej wymienionymi wyrokami Sąd miał na względzie treśćart. 86 kk, wyznaczającego jej granice. Z przepisu tego wynika, że Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (ewentualnie - kar łącznych, podlegających łączeniu,videart. 86 § 4 kk) do ich sumy, nie przekraczając jednak w odniesieniu do kary pozbawienia wolności – 15 lat. Co do zasady zatem, kara łączna pozbawienia wolności w tym wypadku powinna mieścić się w granicach od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat pozbawienia wolności. Wprawdzie kara objęta wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt X K 1327/10, pierwotnie została orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a z mocyart. 89 § 1b kkSąd orzeka karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przyjmując, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, jednakże w ocenie Sądu, w okolicznościach sprawy karę tę należy przy łączeniu traktować tak, jak karę bezwzględną, gdyż jej wykonanie zarządzono postanowieniem z 8 maja 2013 r., a zatem nie brać jej pod uwagę w zmniejszonym wymiarze 12 miesięcy x 15 dni = 180 dni, tylko w wymiarze podstawowym 1 roku.
Nadmienić należy, że wymierzając karę łączną Sąd nie rozważa ponownie kwestii społecznej szkodliwości czynów, za które zostały orzeczone kary jednostkowe, ani też stopnia zawinienia przy popełnieniu wyżej wymienionych czynów. W doktrynie prawa karnego podkreślano dotąd, że przy wymiarze kary łącznej decydujące znaczenie ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej(M. Szewczyk, Kara łączna w polskim prawie karnym, Kraków 1981, s. 78). Zastosowanie właściwej zasady łączenia kar(absorpcji, kumulacji, asperacji)w głównej mierze zależy od związku podmiotowego i przedmiotowego pomiędzy zbiegającymi się czynami. W aspekcie przedmiotowym związek realnie zbiegających się przestępstw wyrażają kryteria przedmiotowe poszczególnych przestępstw, tj. bliskość czasowa ich popełnienia(największa, gdy przestępstwa popełniane są równocześnie lub bezpośrednio po sobie), tożsamość osób pokrzywdzonych(największa ścisłość związku zachodzi, gdy kilkoma przestępstwami pokrzywdzono tę samą osobę), rodzaj naruszonego dobra prawnego(im bardziej zbliżone dobra prawne, tym większa przedmiotowa bliskości przestępstw), sposób działania sprawcy. W aspekcie podmiotowym chodzi o motywy bądź pobudki kierujące sprawcą, rodzaj i formę jego zawinienia. Im ściślejszy związek podmiotowy i przedmiotowy pomiędzy zbiegającymi się czynami, tym bardziej zasadne jest zastosowanie zasady absorpcji.(tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 marca 1981 r. VI KZP 5/81, OSNPG 1981, z. 5, poz. 43 oraz uchwale w składzie 7 sędziów z dnia 25 lutego 2005 roku, I KZP 36/04, OSNKW 2005, Nr 2, poz. 13). Dodany nowelizacją obowiązującą od 1 lipca 2015 roku przepisart. 85a kkwprost wskazuje zaś, że orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd doszedł do przekonania, iż wymiar kary łącznej za pozostające w zbiegu przestępstwa w tym wypadku winien zostać ukształtowany na zasadzie asperacji. Z jednej strony, należy przyznać, że czyny, za które wymierzono łączące się kary, nie są przestępstwami podobnymi, nie zostały również popełnione w krótkich odstępach czasu. Niemniej jednak, za korzyść skazanego, tj. jako okoliczności mające przemawiać za zastosowaniem zasady absorpcji, Sąd uwzględnił jego pozytywną opinię środowiskową, właściwą postawę podczas odbywania kary pozbawienia wolności oraz dobrą opinię z zakładu karnego, w którym skazany przebywa. Skazany w miejscu zamieszkania jest postrzegany jako osoba spokojna i zrównoważona, aczkolwiek nadużywająca alkoholu. Na wolności utrzymywał się z prac dorywczych, gdyż w opinii żony, jest osobą niepełnosprawną intelektualnie i przez to trudno mu utrzymać zatrudnienie. Najbliżsi są wsparciem dla skazanego, utrzymuje on z nimi stały kontakt w formie widzeń. W czasie pobytu w izolacji skazany był 30-krotnie wyróżniany nagrodami za wykonywanie prac nieodpłatnych oraz dobre zachowanie; tylko raz został ukarany dyscyplinarnie. Karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania, ukończył zajęcia aktywizacyjne w klubie pracy, brał dobrowolny udział w mitingach grupy AA, uczestniczył w programie readaptacji społecznej z zakresu profilaktyki uzależnienia od alkoholu, biorąc aktywny udział w zajęciach. Korzystał z przepustki, którą wykorzystał zgodnie z zasadami jej udzielenia.
Dlatego też, zdaniem Sądu, wobec postawy skazanego, wskazującej na to, iż pobyt w izolacji stara się wykorzystać jak najlepiej, walczy z uzależnieniem, pracuje nad sobą według indywidualnego programu resocjalizacyjnego, zdobywa nowe umiejętności i kwalifikacje, garnie się do każdej pracy, a na wolności cieszy się względnie pozytywną opinią, adekwatna do okoliczności sprawy jest kara łączna 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, plasująca się w przybliżeniu pośrodku, pomiędzy pełną absorpcją a kumulacją.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd rozważał również, czy względniejszym dla skazanego nie będzie zastosowanie wobec niego przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 r., zgodnie z przepisemart. 4 § 1 kk. Niemniej jednak, według zasad obowiązujących uprzednio, wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku w sprawie X K 107/14 podlegałby połączeniu z wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku w sprawie X K 839/12, którym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a kara łączna z całą pewnością nie miałaby takiego charakteru, z uwagi na brak pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec skazanego, w związku z czym tego rodzaju wyrok byłby oczywiście niekorzystny dla skazanego.
W punkcie III wyroku na podstawieart. 576 § 1 kpk(a contrario) pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach określonych w punkcie I wyroku łącznego Sąd pozostawił do odrębnego wykonania. Natomiast w punkcie IV Sąd umorzył postępowanie w pozostałym zakresie (co do części nie podlegającej łączeniu).
Zgodnie z brzmieniemart. 577 kpkSąd zaliczył także skazanemu na poczet orzeczonej w punkcie II wyroku łącznej kary pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności zaliczone skazanemu w sprawach podlegających łączeniu oraz okresy odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu, w szczególności okres od dnia 27 października 2013 r. 27 października 2014 r.
Sąd rozstrzygnął także o kosztach obrony świadczonej na rzecz oskarżonego z urzędu, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. W.kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł tytułem podatku VAT. Przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia Sąd miał na uwadze ilość terminów rozpraw i wysokość stawek urzędowych za udział w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, obowiązujących w postępowaniach wszczętych po 1 stycznia 2016 r.
Na mocyart. 624 § 1 kpkSąd orzekł o kosztach postępowania w sprawie, zwalniającH. D.od ich ponoszenia w całości, obciążając nimi Skarb Państwa, z uwagi na trudną sytuację majątkową skazanego.

ZARZĄDZENIE

1
(...);

2

(...);

3
(...);

G., dnia 6 czerwca 2016 r.