Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 188/16
Data wyroku: 2016-04-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Suwała
Słowa kluczowe: Naprawienie Szkody
Podstawa prawna: art. 72 § 2 kk

Sygn. akt VI Ka 188/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 kwietnia 2016 roku
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Włodzimierz Suwała (spr.)
protokolant: p.o. protokolant sądowy Marta Piotrowska
przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej
po rozpoznaniu dnia 22 kwietnia 2016 roku
sprawyS. K., córkiW.iG.,ur. (...)wN.
oskarżonej o przestępstwo zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 26 października 2015 roku sygn. akt II K 520/14
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 4. części dyspozytywnej tego wyroku w ten sposób, że za podstawę zobowiązania oskarżonejS. K.do naprawienia szkody na rzeczS.S.przyjmujeart. 72 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kk; w pozostałym zakresie, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, tenże wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za drugą instancję a całość wydatków w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.kwotę 1033,20 zł obejmującą wynagrodzenie za zastępstwo adwokackie z urzędu oskarżycielki posiłkowej przed sądem drugiej instancji oraz podatek VAT.
Sygn. akt VI Ka 188/16

UZASADNIENIE
S. K.została oskarżona o to, że w dniu 10 grudnia 2013 roku przyul. (...)wM., działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema nieustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaS.S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 24.293 złotych w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniu jej w trakcie rozmowy przez nieustaloną osobę w błąd co do tożsamości prowadzącej rozmowę telefoniczną, a ponadto w celu, na który mają zostać przeznaczone pieniądze, odebrała od pokrzywdzonej pieniądze w kwocie 24.293 złotych kwitując ich odbiór, tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 26 października 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 520/14 uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i skazał ją na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo na okres 3 lat próby. W okresie próby oddał oskarżoną pod dozór kuratora. Ponadto na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody na rzeczS.S.poprzez wpłatę w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku kwoty 10.000 złotych i w okresie kolejnych 7 miesięcy pozostałej części szkody w 6 ratach po 200 złotych każda i jednej racie w wysokości 2.293 złotych.
Od powyższego wyroku apelacje złożyli prokurator oraz obrońca oskarżonej. Prokurator zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego w postaciart. 46 § 1 k.k., polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonej obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej na podstawieart. 46 § 1 k.k.z jednoczesnym określeniem terminów wykonania obowiązku odbiegających od terminu wynikającego z daty uprawomocnienia się wyroku w sytuacji, gdy określenie terminu naprawienia szkody w wypadku orzeczenia tego obowiązku jako środka karnego nie znajduje oparcia w przepisachkodeksu karnego, jako że obowiązek ten powstaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Wniósł o wyeliminowanie z punktu 4 wyroku terminu do realizacji obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonejS.S..
Obrońca oskarżonego zarzucił orzeczeniu rażąco niewspółmiernie surową karę roku pozbawienia wolności oraz rażąco wygórowany obowiązek naprawienia szkody na rzeczS.S.w całości w sytuacji, gdy oskarżona jest osobą nieposiadającą stałego dochodu, a orzeczenie w ten sposób obowiązku naprawienia szkody naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. W konsekwencji wniósł o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonej kary znacznie łagodniejszej oraz orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w części i rozłożenia go na raty w ten sposób, by oskarżona mogła je zaspokoić bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Skutek w postępowaniu odwoławczym musiała odnieść apelacja prokuratora – lecz nie poprzez proste uwzględnienie wyrażonego w niej wniosku końcowego. Słusznie prokurator bowiem wskazał, iż w niniejszej sprawie orzeczenie obowiązku naprawienia szkody powinno nastąpić na podstawieart. 72 § 2 k.k.albowiem obowiązek ten miał stanowić środek probacyjny, nie zaś środek karny, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k.– co zresztą ewidentnie uzgodniły strony na rozprawie głównej w dniu 26 października 2015 roku (k. 304-306). W tym drugim przypadku istotnie nie byłoby możliwe określenie w wyroku terminu naprawienia szkody, albowiem postępowanie wykonawcze należy wszcząć bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne. Z kolei w przypadku obowiązku naprawienia szkody orzeczonego na podstawieart. 72 § 2 k.k.sąd może określić czas i sposób jego wykonania zgodnie zart. 74 § 1 k.k.Dlatego też Sąd Okręgowy uznał, iż konieczna była zmiana podstawy prawnej rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 4 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku poprzez zmianę podstawy tego rozstrzygnięcia.
Niezasadna natomiast okazała się apelacja obrońcy oskarżonej z tego względu, iż zgodnieart. 447 § 5 k.p.k.podstawą apelacji nie mogą być zarzuty określone wart. 438 pkt 3 i 4 k.p.k., związane z treścią zawartego porozumienia, o którym mowa wart. 387 k.p.k.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.