Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 1853/16
Data wyroku: 2016-10-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Walenciak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 97 kw
Teza: I.	obwinionego I.  P.  uznaje za winnego tego, że w dniu 16 lutego 2016r. ok. godz. 05.25 w W. na ul. (...), będąc kierowcą pojazdu marki S. o numerze rejestracyjnym (...) zaparkował pojazd w odległości mniejszej niż 15 m od słupka i tablicy oznaczającej przystanek ZTM oraz zatrzymał pojazd w całości na chodniku z dala od krawędzi jezdni tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 97 kw w związku z art. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 47 ust 2 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowym i za to na podstawie art. 97 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza obwinionemu karę  grzywny w wysokości  200 (dwieście) złotych. 
II.	zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści)  złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (sto)  złotych tytułem kosztów postępowania.

Sygn. akt VW 1853/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 października 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: SSR Anna Walenciak
Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Jachnis
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2016 r., 13 września 2016 r. i 19 października 2016 r.
sprawyI. P.s.A.iA.ur. (...)wW.,
obwinionego o to że:
w dniu 16 lutego 2016r. ok. godz. 05.25 wW.naul. (...), będąc kierowcą pojazdu markiS.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkował pojazd na przystanku(...)w odległości mniejszej niż 15 m od tablicy oznaczającej przystanek wykraczając przeciwko porządkowi w ruchu drogowym,
tj. za wykroczenie zart. 97kw w związku zart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowym,

orzeka:

I
obwinionegoI. P.uznaje za winnego tego, że w dniu 16 lutego 2016r. ok. godz. 05.25 wW.naul. (...), będąc kierowcą pojazdu markiS.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkował pojazd w odległości mniejszej niż 15 m od słupka i tablicy oznaczającej przystanek(...)oraz zatrzymał pojazd w całości na chodniku z dala od krawędzi jezdni tj. za winnego popełnienia wykroczenia zart. 97kw w związku zart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymw zw. zart. 47 ust 2 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart. 97kw w zw. zart. 24 § 1 i 3kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych.

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem kosztów postępowania.

Sygn. akt V W 1853/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 16 lutego 2016 r. około godz. 5:25 funkcjonariusze Straży MiejskiejT. R.iS. N.ujawnili pojazd markiS.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkowany naulicy (...)wW.w odległości mniejszej niż 15 m od słupka (dowód: zdjęcie pojazdu na płycie CD k. 41) i tablicy oznaczającej przystanek(...), w całości na chodniku. W powyższy sposób pojazd został zaparkowany przez jego kierowcę -I. P..
I. P.zatrzymał pojazd w całości na chodniku z dala od krawędzi jezdni, na wysokości ciągnącej się wzdłuż krawędzi jezdni żółtej linii. Linia ta kończy się 11,5 m (dowód: pomiary k. 48-49) od słupka przystanku - po stronie słupka, po której pojazd w dniu 16.02.2016 r. zatrzymałI. P..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:częściowo wyjaśnień obwinionegoI. P./k. 3 – 5, k. 34,/,zeznań świadkaT. R./k. 34 - 35/,zeznań świadkaS. N./k. 43 – 44/, a także dokumentów w postaci:n/u/k. 1/,zdjęcia /k. 2, k/ 15 – 22/, zdjęcia z płyty CD /k. 40 – 41/, nagranie pomiarów /k. 48 – 49/.
ObwinionyI. P.zarówno przed Sądem jak i w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że zarówno on jak i inni mieszkańcy bloku parkują pojazd na przystanku, ale w taki sposób, że nie przeszkadza to ani przechodniom ani osobom korzystającym z przystanku. Dalej obwiniony wskazał, że taka sytuacja spowodowana była brakiem innego miejsca dla zaparkowania pojazdu – miejsca w okolicy bloku są bowiem często zajmowane przez osoby przyjezdne, wieloletni mieszkańcy bloku nie mają zatem możliwości pozostawienia nigdzie swoich pojazdów.
Przed Sądem obwiniony podtrzymał swoje stanowisko i dodał, że przystanek autobusowy kilka lat temu przez władze dzielnicyO.został bardzo wyraźnie zaznaczony żółtą linią ok 30 – 32 metrową i na tym pasie nikt nie stawia pojazdów. Dalej obwiniony podał, że ta żółta linia wyznacza przystanek, zaś on stał w pasie przy trawniku, nie w linii przystanku. Obwiniony przedstawił wyniki dokonanych przez siebie pomiarów tej żółtej linii. Po stronie słupka, po której obwiniony w dacie zdarzenia zaparkował samochód - w/g pomiarów obwinionego linia ta ciągnie się na długości 11,5 m od słupka przystanku (k. 48-49).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego - w tym zakresie, w którym obwiniony potwierdził, że w dniu objętym zarzutem to on zaparkował pojazd markiS.onr rej. (...)w sposób odzwierciedlony na dokumentacji zdjęciowej. Powyższe w całości zostało bowiem potwierdzone pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Natomiast ta część wyjaśnień obwinionego, w których wskazywał on na to, że jego samochód był usytuowany w sposób zgodny z przepisamiprawa o ruchu drogowym, jawi się jako niewiarygodna, przyjęta przez obwinionego linia obrony, ukierunkowana na uniknięcie odpowiedzialności. Odtwarzając usytuowanie rzeczonego pojazdu w dniu 16 lutego 2016 r., Sąd oparł się przede wszystkim na materiale ze zdjęć na płycie CD k. 41 – na jednym ze zdjęć widoczny jest pojazd obwinionego zaparkowany na chodniku w miejscu na wysokości jeszcze ciągnącej się wzdłuż krawędzi jezdni widocznej linii żółtej, o istnieniu której wskazał obwiniony, a która to linia jest widoczna także na zdjęciach na k. 19-21. Obwiniony wskazał, że po tej stronie, po jakiej był zaparkowany jego pojazd - odległość od słupka przystanku do końca tej linii wynosiła 11,50 m (zgodnie z tym co wskazał w opisie swoich pomiarów k. 49) W sytuacji zatem, gdy pojazd obwinionego zaparkowany był jeszcze na wysokości tej linii, co jest widoczne na zdjęciu – to była to odległość mniejsza niż 15 m od słupka przystanku, stąd nie są wiarygodne wyjaśnienia obwinionego jakoby jego samochód był zaparkowany w odległości powyżej 15 m od słupka przystanku. Powyższe znajduje także potwierdzenia w zeznaniach naocznego świadkaT. R.strażnika miejskiego, który zeznał, że samochód obwinionego był zaparkowany w odległości 10 – 12 metrów od słupka przystanku (a linia wskazywana przez obwinionego wyznacza dla oczekujących strefę bezpiecznego oczekiwania). Jednakże Sąd ustalając Stan faktyczny oparł się wprost na dowodach ze zdjęć k. 41 na płycie CD, albowiem strażnik miejski na miejscu faktycznie nie mierzył odległości, a jedynie ją oszacował.
Także świadekS. N.strażnik miejski podał, że jako strażnicy mierzą odległości „na kroki”, przy czym podkreślił, że nie odnosi się do linii żółtej na przystanku, gdyż interwencja dotyczyła postoju w odległości mniejszej niż dozwolona od przystanku autobusowego. Zaznaczył przy tym, że bez wątpliwości była to odległość poniżej 10 metrów.Zeznania funkcjonariuszy Straży Miejskiej co do ich przekonania, że odległość pojazdu obwinionego od przystanku była mniejsza niż 15 m - potwierdza dokumentacja fotograficzna k. 41 (w toku oględzin zdjęć na płycie k. 41 na rozprawie obwiniony przyznał - że widoczna jest na zdjęciu, linia wzdłuż krawędzi ulicy - na wysokości miejsca gdzie zaparkowany jest pojazd obwinionego). Pomimo, że materiał ten jest ciemny, jeśli chodzi o barwę fotografii, to linia jest widoczna. Pomocne okazały się również pozostałe zgromadzone źródła pozaosobowe z dokumentów w postacin/u/k. 1/,zdjęcia /k. 2, k/ 15 – 22/, zdjęcia z płyty CD /k. 40 – 41/.Szczególnie pomocne było nagranie pomiarów złożone przez obwinionego/k. 48 /- pomiary te pozwoliły na ustalenie, jaka była odległość od słupka przystanku do końca linii (11,5) m. W ocenie Sądu powyższe dowody pozaosobowe ze względu na swój charakter i rzeczowy walor nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Z tym, że wskazania obwinionego co do sytuacji z dnia 16.02.2016 r. nie są wiarygodne, albowiem przeczą im zdjęcia k. 41,na podstawie których Sąd ustalił, że odległość pojazdu obwinionego od słupka przystanku była mniejsza niż 15 m, tym samym wbrew twierdzeniom obwinionego nie wynosiła 15,10 m. Samochód obwinionego był bowiem zaparkowany w odległości mniejszej niż 15 m od słupka (na co wskazuje widoczna na zdjęciu k. 41 obok jego samochodu linia, która ciągnie się w tym miejscu w odległości 11,5 m od słupka przystanku ponadto na zdjęciu (co potwierdzają także wyjaśnienia obwinionego) widoczne jest, że obwiniony zatrzymał pojazd w całości na chodniku z dala od krawędzi jezdni.
W świetle zatem załączonej dokumentacji zdjęciowej k. 41 i k. 49 oraz zasad logicznego rozumowania, uznać należało, że bez wątpienia obwiniony swój pojazd pozostawił w odległości mniejszej niż 15 m od słupka i tablicy oznaczającej przystanek(...)i jednocześnie w całości na chodniku, z dala od krawędzi jezdni. Reasumując, w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że zarzucany obwinionemu we wniosku o ukaranie czyn rzeczywiście miał miejsce i że wypełnił on wszystkie ustawowe znamiona wykroczenia realizującego ustawowe znamiona zart. 97kw. Zgodnie z treściąart. 97kw karze grzywny do 3.000 złotych lub karze nagany podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie. Ta ogólnie sformułowana norma prawna wymaga dopełnienia przez wskazanie konkretnego naruszenia przepisów określających porządek i bezpieczeństwo na drogach. W przypadku zarzutu postawionego obwinionemu dopełnieniem tym jestart. 49 ust 1 pkt 9 ustawy prawo o ruchu drogowymoraz art. 47 ust. 2 tej ustawy.Art. 49 ust. 1 pkt 9ww. ustawy stanowi, że zabrania się zatrzymania pojazdu w odległości mniejszej niż 15 m od słupka lub tablicy oznaczającej przystanek, a na przystanku z zatoką - na całej jej długości oraz art. 47 ust 2 ustawy, który wskazuje, iż dopuszcza się zatrzymanie lub postój na chodnikuprzy krawędzi jezdnisamochodu osobowego pod warunkiem że szerokość chodnika pozostawionego dla pieszych jest taka, że nie utrudni im ruchu i jest nie mniejsza niż 1,5 m. Z tego względu Sąd w stosunku do zarzutu uzupełnił opis czynu i kwalifikację prawną. Nie ulega wątpliwości, żeI. P.winien mieć świadomość, że parkując pojazd w okolicy przystanku powinien uczynić to w taki sposób, aby zastosować się do obowiązujących przepisówprawa o ruchu drogowym. W świetle całej zebranej dokumentacji zdjęciowej (i obecności linii żółtej widocznej na zdjęciu k. 41 na wysokości zaparkowanego pojazdu obwinionego – przeczy, aby obwiniony pojazd ten zaparkował w odległości większej niż 15 m od słupka przystanku, skora linia ta w tym miejscu ciągnie się na odległość 11,5 m od słupka przystanku, co wynika z pomiaru wykonanego przez obwinionego k. 48-49 jasnym jest, że odległość usytuowania pojazdu obwinionego od słupka i tablicy oznaczającej przystanek była mniejsza niż 15 m, a co więcej pojazd obwinionego znajdował się w całości na chodniku i nie był zaparkowany przy krawędzi jezdni tylko z dala od niej). Sam fakt, przy tym, że w okolicy miejsca zamieszkania obwinionego jest stosunkowo mała ilość miejsc parkingowych i inni mieszkańcy bloku w podobny sposób parkują swoje pojazdy w żaden sposób nie umniejsza winy samego obwinionego. Wszakże nie ulega wątpliwości, że wszystkich uczestników ruchu drogowego obowiązują te same przepisy, zaś obwiniony winien się do nich bezwzględnie stosować nawet jeżeli łączyłoby się to z dyskomfortem w postaci konieczności pokonania znacznej odległości od prawidłowo zaparkowanego samochodu do miejsca zamieszkania.
W konsekwencji sad uznał obwinionego za winnego tego, ze w dniu 16 lutego 2016r. ok. godz. 05.25 wW.naul. (...), będąc kierowcą pojazdu markiS.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkował pojazd w odległości mniejszej niż 15 m od słupka i tablicy oznaczającej przystanek(...)oraz zatrzymał pojazd w całości na chodniku z dala od krawędzi jezdni tj. za winnego popełnienia wykroczenia zart. 97kw w związku zart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymw zw. zart. 47 ust 2 ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowym.
Wymierzając obwinionemu karę, Sąd kierował się przesłankami zawartymi wart. 33kw oraz szczególnie wart. 24 § 1 i 3kw i ustawowymi granicami zagrożenia przewidzianymi przez ustawodawcę, oceniając zwłaszcza stopień społecznej szkodliwości czynu jako średni w zakresie wyczerpania znamion wykroczenia, a także cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele, jakie ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego. Wykroczenie wskazane wart. 97kw zagrożone jest karą grzywny do 3.000 złotych lub karą nagany. Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 200 zł, uznając tę karę za adekwatną, w ocenie Sądu wymierzona kara będzie stanowiła odpowiednią dolegliwość dla obwinionego, która w ocenie Sądu skłoni obwinionego do krytycznego zastanowienia się nad swoim postępowaniem i powstrzyma obwinionego przez podobnym zachowaniem w przyszłości. W ocenie Sądu orzeczona kara będzie oddziaływać wychowawczo na obwinionego oraz pozwoli na osiągnięcie celów kary na płaszczyźnie społecznego jej oddziaływania, ugruntowując słuszne społeczne przekonanie, że sprawcy wykroczeń drogowych muszą liczyć się z odpowiednimi konsekwencjami niezgodnego z zasadamiprawa o ruchu drogowympostępowania.
Orzeczenie o zryczałtowanych wydatkach postępowania oraz o opłacie Sąd wydał na podstawieart. 118 § 1 kpww zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaiart. 119 kpww zw. zart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania, które w sprawie o wykroczenie, rozpoznanej na rozprawie wynoszą 100 zł i wymierzył obwinionemu opłatę w wysokości 30 zł.