Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 103/16
Data wyroku: 2016-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kimel, Grzegorz Tyrka, Małgorzata Andrzejewska
Słowa kluczowe: Wynagrodzenie Za Pracę
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c.

Sygn. akt VIIIPa 103/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Małgorzata Andrzejewska

Sędziowie:

SSO Grzegorz Tyrka (spr.)
SSR del. Magdalena Kimel

Protokolant:

Ewa Gambuś

po rozpoznaniu w dniu22 września 2016r. w Gliwicach
sprawy z powództwaJ. S.(S.)
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW.Zakładowi (...)wT.
owynagrodzenie za pracę
na skutek apelacjipozwanej
od wyrokuSądu Rejonowego wT. G.
z dnia25 kwietnia 2016 r.sygn. aktIV P 151/16
oddala apelację.
(-) SSO Grzegorz Tyrka (spr.) (-) SSO Małgorzata Andrzejewska (-) SSR del. Magdalena Kimel
Sędzia   Przewodniczący   Sędzia
VIII Pa 103/16

UZASADNIENIE
PowódJ. S.domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej(...) Spółki Akcyjnej (...)wT.kwoty 31,62 zł tytułem premii regulaminowej stanowiącej stały składnik wynagrodzenia za pracę z usta­wowymi odsetkami od dnia 11 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.
Na uzasadnienie podano, że powód posiada prawo do premii regulaminowej określonej w aktach wewnątrzzakładowych. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 roku pracodawca obniżył premię regulaminową o 10% za naru­szenie § 6 ust. 8 instrukcji o oględzinach, badaniach technicznych i utrzymaniu rozjazdów Id-4 oraz § 4 pkt 1 Regulaminu PracyZakładu (...)wT.. Dnia 4 stycznia 2016 roku powód złożył pracodawcy odwołanie, domagając się zmia­ny decyzji i przyznanie premii regulaminowej w pełnej wysokości. Dnia 8 stycznia 2016 roku pozwana obniżyła powodowi premię o 10%. Dnia 12 stycznia 2016 roku pozwana wystąpiła do zakładowej organizacji związkowej o zajęcie stanowiska. Dnia 15 stycznia 2016 roku zakładowa organizacja związkowa przedstawiła swoją opinię. Dnia 18 stycznia 2016 roku pozwana poin­formowała powoda, że decyzja podjęta w dniu 28 grudnia 2015 roku jest ostateczna, jednocześnie przedstawiając inny zarzut tj. § 6 ust. 3 pkt 10 instrukcji Id-4. Zdaniem powoda procedura obniżenia premii należnej została zastosowana z wadami prawnymi poprzez niezastosowanie się pozwanego do § 11 ust. 1-4 Regulaminu Premiowania wZakładzie (...)wT.­nowskichG., a to poprzez: rozpatrzenie wniosku powoda nastąpiło przed wysłucha­niem opinii związków zawodowych reprezentujących powoda.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz od powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na uzasadnienie podano, że powód dochodzi części premii regulaminowej twier­dząc, że obniżenie premii o 10% było nieuzasadnione. Pozwana podała, że roszczenie powoda jest nieuzasadnione. Powód jest zatrudniony na stanowisku dyżurnego ruchu. Do obowiązków powoda należy miedzy innymi powiadamianie zespołów utrzymania ruchu o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu urządzeń i stanu infrastruktury, dokumentowanie prowa­dzonych spraw. Powód ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonywanie powierzonych mu zadań związanych z zapewnieniem prawidłowego prowadzenia ruchu pociągów, zna­jomość procedur obowiązujących w spółce oraz instrukcji technicznych, w tym w szcze­gólności instrukcji Id-4 o oględzinach, badaniach technicznych i utrzymaniu rozjazdów. Powodowi obniżono o 10 % premię regulaminową za miesiąc gru­dzień 2015 roku zgodnie z obowiązującym regulaminem. Wdrożone postępowanie wykazało bowiem, że powód nie zareagował prawidłowo podczas dokonania oględzin rozjazdu na fakt, iż w dniu oględzin mijał termin wy­konania usunięcia usterki w rozjeździe. Nie zgłaszając tego faktu dyspozytorowi, powód stworzył zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu pociągów, bowiem z dniem 15 listopada 2015 roku na torze, w którym nie usunięto usterki nie mógł być prowadzony ruch pociągów. Wbrew twierdzeniom powoda, został on wysłuchany przed podjęciem decyzji o obniżeniu premii. Wysłuchanie miało miejsce w ramach postępowania wyjaśniającego wdrożonego na mocy decyzji pracodawcy z dnia 8 grudnia 2015 roku. Zgodnie z obowiązującymi u pozwanej zasadami, w każdej sprawie, której wynikiem może być postawiony pracownikowi za­rzut naruszenia obowiązków pracowniczych, czy to o charakterze porządkowym, czy też w zakresie przestrzegania innych regulaminów, instrukcji technicznych wdrażane jest postępo­wanie wyjaśniające i wysłuchanie pracownika.
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy wT. G.uwzględnił powództwo w całości i orzekł o kosztach procesu.
W pisemnym uzasadnieniu Sąd I instancji ustalił, że powód jest zatrudniony u pozwanej na stanowisku dyżurnego ruchu. Do obo­wiązków powoda należy między innymi powiadamianie zespołów utrzymania ruchu o nieprawi­dłowościach w funkcjonowaniu urządzeń i stanu infrastruktury, dokumentowanie prowadzo­nych spraw. Z tego tytułu powód ponosi odpowiedzialność za prawidłowe wykonywanie powierzonych mu zadań związanych z zapewnieniem prawidłowego prowadzenia ruchu pociągów, znajomością procedur obowiązujących w spółce oraz instrukcji technicznych, w tym w szczególności instrukcji o oględzinach, badaniach technicznych i utrzymaniu rozjazdów ID-4.
Sąd I instancji ustalił, że dnia 15 listopada 2015 roku powód, pełniąc dyżur na zmianie dziennej na nastawni dysponującej RbA w StacjiR., po zakończeniu oględzin rozjazdów dokonał wpisu w książce(...)o treści „dokonałem oględzin rozjazdów, stan rozjazdów w porządku”. Dnia 15 listopada 2015 roku upływał termin do usunięcia usterek rozjazdów stwierdzonych po bada­niach technicznych dnia 23 i 24 września 2015 roku.
Sąd I instancji ustalił, że pracodawca wszczął postępowanie wyjaśniające, wysłuchał powoda, który stwierdził, że za­chował się prawidłowo, bo jeszcze nie upłynął termin usunięcia usterek. W następstwie przeprowadzonego postępowania pozwana uznała zachowanie powoda za niewłaściwe. W związku z tym pracodawca obniżył powodowi premię regulaminową o 10%. za naruszenie § 6 ust. 8 instrukcji o oględzinach, badaniach technicznych i utrzy­maniu rozjazdów(...)oraz §4 pkt) 1 Regulaminu PracyZakładu (...)wT.­skichG.. Dnia 4 stycznia 2016 roku powód wniósł odwołanie od decyzji obniżającej premię. Pismem z dnia 12 stycznia 2016 roku pracodawca zwrócił się dozwiązku zawodowego - (...)przy(...)wT.o wyrażenie stanowiska dotyczącego potrącenia premii w wysokości 10% za miesiąc grudzień 2015 roku. Związek zawodowy po zapoznaniu się ze stanowiskiem powoda uznał, że zarzuty stawiane pracownikowi są nieuzasadnione. Pracodawca po zapoznaniu się ze stanowiskiem związku zawodowego pismem z dnia 18 stycznia 2016 roku podtrzymał swoją decyzję o obniżeniu premii.
Na podstawie ustalonego stanu faktycznego Sąd I instancji uznał, że powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd I instancji uznał, że pozwana prawidłowo przeprowadziła procedurę obniżenia premii, dochowując wszelkich wymo­gów określonych w regulaminie premiowania. Natomiast powód swoim zachowaniem z dnia 15 listopada 2015 roku nie naruszył wewnętrznych przepisów bezpieczeństwa obowiązujących w pozwanej spółce.
Sąd I instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z § 6 pkt 3 ppkt 2 Instrukcji ld-4 pracownicy, do których obowiązków należy kontrola stanu rozjazdów i prawidłowości wykonywania oględzin, w dzienniku oględzin i badań technicznych rozjazdów zapisują wyniki sprawdzenia i spo­strzeżenia oraz wydane polecenia w tym zakresie, a w przypadku jeżeli usterki stwierdzone w rozjazdach stwierdzone podczas ostatniego badania technicznego nie zostały usunięte do czasu ich usunięcia należy zapisać „dokonałem oględzin rozjazdów. Stan rozjazdów w po­rządku z wyjątkiem usterek w rozjazdach stwierdzonych po badaniu technicznym w dniu ...”. W innym przypadku wpis winien mieć treść taką, jak wpisał powód.
Zdaniem Sądu I instancji w odniesieniu do usterek już stwierdzonych, i co do których wdrożono procedurę ich usunięcia, nie ma zastosowania przepis § 6 pkt 10 Instrukcji, gdzie mowa o stwierdzeniu uszkodzenia lub nieprawidłowym działaniu rozjazdu, a w przypadku powoda uszkodzenia były już stwierdzone a pracodawca wdrożył już proces usuwania usterek. Wobec zaś faktu, że nie upłynął jeszcze termin usunięcia usterek wpis dokonany przez powoda Sąd I instancji uznał za prawidłowy. W związku z tym Sąd I instancji uznał obniżenie powodowi premii regulaminowej za niezasadne.
Apelację wniosła pozwana, domagając się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenia na swoją rzecz od powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi:
- naruszenie prawa materialnego, tj. § 6 ust. 3 pkt 10 instrukcji Id-4 w związku z § 9 regulaminu premiowania poprzez nieuprawnione przyjęcie, że powód nie miał obowiązku powiadomienia przełożonego o upływie terminu do usunięcia usterek w rozjeździe, a tym samym przyjęcia, iż tego rodzaju naruszenie obowiązku przez powoda nie stanowiło podstawy do obniżenia premii;
- naruszenia prawa procesowego, tj.art. 233 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego przez przyjęcie, że stwierdzone przez pracodawcę naruszenie podstawowych obowiązków nie miało miejsce.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy podnieść, że postępowanie apelacyjne jest merytorycznym sądzeniem sprawy, a więc wyrok Sądu II instancji musi opierać się na jego własnych i samoistnych ustaleniach – zarówno faktycznych, jak i prawnych, choćby przez odpowiednie jasne stwierdzenie, że Sąd II instancji przyjmuje ustalenia Sądu I instancji za własne.
Wyrok Sąd I instancji jest prawidłowy i odpowiada prawu.
Należy wskazać, że Sąd I instancji mimo, że przeprowadził prawidłowo postępowanie dowodowe, to jednak nie poczynił pełnych ustaleń stanu faktycznego i nie odniósł się do zebranego w sprawie materiału dowodowego w należyty sposób w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
U pozwanej obowiązuje regulamin premiowania, na podstawie którego powód posiada prawo do premii regulaminowej w wysokości 17% wynagrodzenia zasadniczego, tj. 316,20 zł (17% z 1 860 zł).
Zgodnie z postanowieniami regulaminu pracownik może mieć obniżoną premię regulaminową w przypadkach: nie wywiązywania się z podstawowych obowiązków oraz naruszania obowiązujących przepisów. Wysokość obniżenia nie może przekroczyć 50% należnej w danym miesiącu premii regulaminowej (§ 9 regulaminu).
Regulamin stanowi, że obniżenie pracownikowi premii regulaminowej może nastąpić tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Decyzję o obniżeniu premii regulaminowej pracownik otrzymuje na piśmie, który może następnie wnieść odwołanie do pracodawcy w terminie 7 dni. Następnie pracodawca w terminie 14 dni rozpatruje odwołanie, po uprzednim zajęciu stanowiska przez związek zawodowy reprezentujący pracownika (§ 11).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pozwana wszczęła postępowanie wyjaśniające w związku brakiem reakcji powoda na nieusunięte usterki w rozjazdach po badaniach technicznych z dnia 23 i 24 września 2015 roku z terminem ich usunięcia do dnia 15 listopada 2015 roku. Pozwana zarzuciła, że powód, pełniąc dyżur na nastawni, nie powiadomił zwierzchnika o nieusuniętych usterkach w rozjazdach, co stanowiło naruszenie § 6 ust. 8 instrukcji ID-4. Pracodawca wysłuchał powoda dnia 11 grudnia 2015 roku, który nie przyznał się do zarzucanemu mu naruszenia przepisów wewnątrzzakładowych. Powód podał, że dzień 15 listopada 2015 roku to była niedziela i nie mógł powiadomić swojego przełożonego o usterkach; natomiast zwrócił uwagę kolegom z następnej zmiany o usterkach. Pracodawca uznał, że prawidłowe zachowanie powoda powinno polegać na powiadomieniu dyspozytora IŻ, który mając do dyspozycji grupy awaryjne mógłby spowodować usunięcie usterek. Zatem pracodawca nie uznał wyjaśnienia powoda, że wystarczające i podjął decyzję o obniżeniu premii o 10% dnia 21 grudnia 2015 roku. Pracodawca, po zasięgnięciu opinii związku zawodowego reprezentującego pracownika, nie uwzględnił odwołania powoda od decyzji o obniżeniu premii regulaminowej.
W związku z powyższym Sąd I instancji słusznie przyjął, że pozwana prawidłowo zastosowała postanowienia regulaminu premiowania w zakresie postępowania o obniżenie premii (§ 11 regulaminu).
U pozwanej obowiązuje instrukcja o oględzinach, badaniach technicznych i utrzymaniu rozjazdów Id-4 – zwaną dalej instrukcją.
Po zakończeniu postępowania odwoławczego, pracodawca powiadomił powoda pismem z dnia 18 stycznia 2016 roku, że zastosował błędną podstawę prawną zarzutu naruszenia obowiązków pracowniczych. W miejsce § 6 ust. 8 instrukcji, który stanowi, że zgodnie z § 5 ust. 2 oględzin rozjazdów nie dokonuje się w przypadku, gdy poprzedzone zostały w tym samym dniu badaniami technicznymi, a zakres badań obejmował zakres oględzin; pracodawca podał § 6 ust. 3 pkt 10 ppkt a instrukcji, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia lub otrzymania w czasie dyżuru zawiadomienia o uszkodzeniu lub nieprawidłowym działaniu rozjazdu, pracownik obsługi powinien powiadomić niezwłocznie o uszkodzeniu lub nieprawidłowym działaniu rozjazdu naczelnika sekcji eksploatacji lub jego zastępcę w czasie godzin pracy sekcji, a w pozostałych godzinach dyspozytora wZakładzie (...), który jeżeli zajdzie taka potrzeba wysyła zespół szybkiego usuwania usterek i awarii, odnotowując ten fakt w rubryce 5 Dziennika oględzin i badań technicznych rozjazdów ((...)) i stosując się do odpowiednich postanowień instrukcji prowadzenia ruchu w zakresie zabezpieczenia uszkodzonego rozjazdu i warunków ewentualnego dopuszczenia pociągów przed jego naprawą.
Zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 2 instrukcji pracownicy, do których obowiązków należy kontrola stanu rozjazdów i prawidłowości wykonywania oględzin, w Dzienniku oględzin i badań technicznych rozjazdów zapisują wyniki sprawdzenia i spostrzeżenia oraz wydane polecenia w tym zakresie: […] jeżeli usterki w rozjazdach stwierdzone podczas ostatniego badania technicznego nie zostały usunięte do czasu ich usunięcia, należy zapisać: „dokonałem oględzin rozjazdów. Stan rozjazdów w porządku z wyjątkiem usterek w rozjazdach nr … stwierdzonych po badaniu technicznym w dniu …”
Zgodnie § 6 ust. 3 pkt 11 instrukcji jeżeli pracownik obsługi, obejmując dyżur stwierdzi, że wpisane uprzednio w Dzienniku oględzin i badań technicznych rozjazdów usterki nie zostały usunięte, powinien powtórzyć zapis o nieusuniętych usterkach i powiadomić o tym oraz wynikających z tego konsekwencjach w prowadzeniu ruchu pociągu swojego bezpośredniego przełożonego w każdym czasie, jeśli uniemożliwia to prowadzenie ruchu pociągów lub manewrów. W pozostałych przypadkach należy powiadomić bezpośredniego przełożonego w godzinach jego pracy.
Sąd Okręgowy uzupełnił postępowanie dowodowe i dopuścił dowód z Dziennika(...)na okoliczność dokonanych przez powoda zapisów.
Z zapisu w Dzienniku(...)z dnia 15 listopada 2015 roku (niedziela) wynika, że powód dokonał adnotacji zgodnie z postanowieniami § 6 ust. 3 pkt 2 instrukcji. Stwierdzone oględziny nie dawały podstaw do przyjęcia, że nieusunięte usterki uniemożliwiają prowadzenie ruchu pociągów lub manewrów. Dodatkowo w dniu 15 listopada 2015 roku nie był obecny w pracy bezpośredni przełożony powoda.
Z postępowania dowodowego dokonanego przez Sąd I instancji wynika, że dnia 15 listopada 2015 roku powód wykonywał obowiązki dyżurnego pomocniczego, do zadań którego należało dokonywanie oględzin, a następnie wpisów do Dziennika(...)przebiegu oględzin; natomiast inny pracownik pełnił obowiązki dyżurnego ruchu dysponującego i do zadań tego pracownika należało zapoznanie się z treścią zapisów w Dzienniku(...)i powiadomienia przełożonych o stwierdzonych nieprawidłowościach podczas oględzin – dowód z zeznań świadkaH. Z.oraz zeznań odwołującego. Pozwana reprezentowana przez pełnomocnika na rozprawach nie zakwestionowała zeznań świadka oraz powoda. Sąd I instancji w ustaleniach stanu faktycznego pominął tę istotną okoliczność, co skutkowało podniesieniem przez pozwaną zarzutu naruszeniaart. 233 k.p.c.
Skoro w dniu 15 listopada 2016 roku istniał podział czynności między dyżurnym pomocniczym a dyżurnym ruchu dysponującym, to nie można było stawiać powodowi zarzutu braku reakcji na nieusunięte usterki w rozjazdach po badaniach technicznych z dnia 23 i 24 września 2015 roku. Powód dokonał stosownej adnotacji w Dzienniku(...); natomiast obowiązek powiadomienia przełożonych ciążył na dyżurnym ruchu dysponującym zgodnie z podziałem czynności i z instrukcją Id-4.
Sąd I instancji słusznie przyjął, że powód nie naruszył swoich obowiązków pracowniczych, skutkujących zastosowaniem sankcji poprzez obniżenie premii regulaminowej. W dniu 15 listopada 2015 roku powód wykonywał czynności pracownicze zgodnie z podziałem obowiązków. Należy zauważyć, że okolicznością usprawiedliwiającą zachowanie powoda nie może być fakt, że pozwana do chwili wydania wyroku przez Sąd I instancji nie usnęła usterek, które zostały ponownie stwierdzone dnia 15 listopada 2016 roku.
Sąd I instancji prawidłowo orzekł o premii regulaminowej na podstawie § 7 regulaminu oraz o odsetkach ustawowych na mocyart. 481 k.c.w związku zart. 300 k.p.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację pozwanej, jako bezzasadną.
(-) SSO Grzegorz Tyrka (spr.) (-) SSO Małgorzata Andrzejewska (-) SSR del. Magdalena Kimel
Sędzia Przewodniczący Sędzia