Sąd Rejonowy w Kłodzku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 559/15
Data wyroku: 2016-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Aleksandra Rembiasz

Sygnatura akt IIK 559/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 01 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Aleksandra Rembiasz
Protokolant: Małgorzata Posłuszna
w obecności Prokuratora Anny Akerman
po rozpoznaniu dnia 26 kwietnia 2016 roku , 12 lipca 2016 roku, 30 sierpnia 2016 roku, 22 listopada 2016 roku sprawy karnej
A. Ł. (1)
urodzonego (...)wK.
synaP.iJ.z domuM.

oskarżonego o to, że:

I
w okresie od 23 listopada 2014 r do 25 listopada 2014 r wL., woj.,(...)wypowiadał groźby karalne wobecB. B. (1)dotyczące przyjęcia przez w/w korzyści majątkowej, w celu zmuszenia go do określonego zachowania polegającego na zwolnieniu się ze służby w Policji groźby bezprawne, w celu zmuszenia go do określonego zachowania polegającego na zwolnieniu się ze służby w policji,-

to jest o czyn zart. 191§1kk

II
w dniu 27 marca 2015 r wL., woj.(...)za pośrednictwem portalu społecznościowegoF., wypowiadał wobecM. F. (1)groźby spowodowania obrażeń ciała , pozbawienia życia , które to w zagrożonym wzbudziły uzasadnioną obawę , że zostaną spełnione,-

to jest o czyn zart. 190§1kk
I. oskarżonegoA. Ł. (1)uznaje za winnego popełnienia tego , że w okresie od 23 listopada 2014 r do 25 listopada 2014 r wL., woj.,(...)wypowiadał groźby bezprawne wobec funkcjonariusza PolicjiB. B. (1)polegające na zapowiedzi spowodowania postępowania karnego i rozgłoszeniu wiadomości uwłaczającej dla tego funkcjonariusza policji , poprzez rozpowszechnienie informacji o rzekomym przyjęciu przez niego korzyści majątkowej związanej z pełnieniem funkcji publicznej w celu zmuszenia go do określonego zachowania polegającego na zwolnieniu się ze służby w Policji , to jest czynu stanowiącego występek zart. 191§1kki za czyn ten na podstawieart. 191§1kkwymierza mu karę 1(jednego ) roku pozbawienia wolności,-
II. oskarżonegoA. Ł. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 190§1kki za czyn ten na podstawieart. 190§1kkwymierza mu karę 6(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,-
III.na podstawieart. 85kkiart. 86§1kkłączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego w pkt I i II wyroku i wymierza mu karę łączną 1(jednego)roku i 2 (dwóch ) miesięcy pozbawienia wolności,-
IV.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. C.kwotę 929,88 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,-
V. na podstawieart. 44§2kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych opisanych na karcie 267 akt sprawy w punkcie III,-
VI.zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych a poniesione w sprawie wydatki zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

0.a.UZASADNIENIE
0.b.Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W 2014 roku funkcjonariusz PolicjiB. B. (1)podczas przypadkowej interwencji na terenieS., uzyskał odP. N.informację, iżT. B. (1)rozpowszechnia plotki, że zakupił mu mieszkanie. Mimo, iż informacja ta wydała się funkcjonariuszom nieprawdopodobna,B. B. (1)wspólnie z funkcjonariuszemT. E.udali się do miejsca zamieszkaniaT. B. (1)w celu wyjaśnienia tej informacji. Podczas rozmowyT. B. (1)zaprzeczył, aby to on rozpowszechniał takie informacje, funkcjonariusze poprosili go jednak, aby zaprzestał tego typu żartów. Po tej rozmowie, podczas przypadkowych kontaktówB. B. (1)zT. B. (1), zdarzało się, żeT. B. (1)żartował z tej sytuacji, w której miałbyB. B. (1)zakupić mieszkanie.
Dowód: zeznania świadków
T. B. (1), k.437
T. E., k.387-388
B. B. (1), k.356-357
W listopadzie 2014 roku oskarżonyA. Ł. (1)przebywał na terenie Szwecji. Na terenie Polski był poszukiwany listem gończym i funkcjonariusze Policji Komisariatu wL.prowadzili poszukiwania oskarżonego.A. Ł. (1)wiedział o jego poszukiwaniach listem gończym oraz o tym, że przeciwko niemu toczy się postępowanie karne i uważał, że niesłuszne oskarżenia skierował przeciwko niemu funkcjonariusz Policji pełniący służbę w Komisariacie wL.B. B. (1).
W dniu 23 listopada 2014 rokuA. Ł. (1)zatelefonował do Komisariatu Policji wL., przedstawił się, prosząc o rozmowę zB. B. (1), a ponieważ ten funkcjonariusz przebywał poza jednostką Policji, wykonując czynności służbowe, dyżurny połączył oskarżonego zG. P..A. Ł. (1)sądząc, że rozmawia zB. B. (1)powiedział, że ma jego nagrania zB., które prześle wyżej, jeśli jeszcze dziś nie zwolni się z Policji.G. P.zapytał czego dotyczą te nagrania, na co oskarżony dopowiedział, że dotyczą przyjętej przez niego łapówki w formie zakupu mieszkania. Po tej informacjiG. P.upewnił się, czy oskarżony wie z kim rozmawia i kogo dotyczy ta rozmowa, wtedy oskarżony uświadomił sobie, ze rozmawia zG. P.i oświadczył, że sprawa nie dotyczy jego osoby, tylkoB. B. (1)i polecił, aby ten funkcjonariusz się z nim skontaktował, bo w przeciwnym razie przekaże nagrania wyżej.
Chwilę po zakończeniu tej rozmowy do komisariatu wróciłB. B. (1)iG. P.poinformował go o treści odbytej rozmowy.B. B. (1)bezpośrednio po uzyskaniu tej informacji zgłosił ten fakt zastępcy komendanta Komisariatu i sporządził stosowną notatkę urzędową.
Dowód: zeznania świadka
G. P., k.436-437
B. B. (1), k.356-357
Protokół oględzin rzeczy, k.78-79
Częściowo wyjaśnienia oskarżonego
A. Ł. (1), k.355-356
Po uzyskaniu informacji o treści rozmowy telefonicznej z oskarżonym,B. B. (1)udał się doT. B. (1), aby wyjaśnić o czym mówiłA. Ł. (1). Pokrzywdzony przedstawił treść rozmowyT. B. (1), który zaprzeczył aby rozpowszechniał wiadomości o przekazaniu korzyści majątkowej funkcjonariuszowi.B.B.poprosiłT. B. (1), aby zatelefonował do oskarżonego na posiadany przez niego numer i wyjaśnił tą sprawę.T. B. (1)wykonał połączenie, korzystając z funkcji „głośnomówiącej” i podczas tej rozmowyA. Ł. (1)powtórzył, żeB. B. (1)ma się w ciągu godziny zwolnić z Policji, ponieważ ściga niewinnych ludzi, w przeciwnym razie on na swoim profiluF.zamieści nagranie rozmowyT. B. (1)zB. B. (1)dotyczącej przyjęcia przez policjant łapówki w postaci mieszkania wartego 300.000 zł.T. B. (1)podczas rozmowy telefonicznej zaprzeczył, aby coś takiego zrobił, oskarżony upierał się, że ma nagranie, które potwierdza przyjęcie łapówki przez Policjanta. Po zakończeniu rozmowy telefonicznej z oskarżonymT. B. (1)przyznał, że kilka miesięcy wcześniej będąc pod wpływem alkoholu, mógł w towarzystwie innych osób żartować, że zakupiłB. B. (1)mieszkanie.
Dowód: zeznania świadków
T. B. (1), k.437
B. B. (1), k. 356-357
Protokół oględzin rzeczy, k.73-74
Częściowo wyjaśnienia oskarżonego
A. Ł. (1), k.355-356
Kilkanaście minut po zakończeniu rozmowy telefonicznej doT. B. (1)zadzwoniłA. Ł. (1)i używając wulgarnych słów ponownie oskarżałB. B. (1)o to, że został niesłusznie skazany i powtórzył, że dysponuje nagraniem, które przedstawi go jako skorumpowanego Policjanta, w związku z czym żąda, aby do godziny 18.00 tego dniaB. B. (1)zwolnił się z Policji, a jeśli nie to opublikuje posiadane przez siebie nagranie. KiedyT. B. (1)zaprzeczył, aby prawdą było, że zakupił funkcjonariuszowi Policji mieszkanie,A. Ł. (1)potwierdził, że wie o tym, jednak słyszał to tym, żeT. B. (1)tak mówił i postanowił to wykorzystać. Opisaną wyżej rozmowę telefonicznąT. B. (1)prowadził ze swojego telefonu korzystając z trybu „głośnomówiącego” i nagrał ją na telefon swojej konkubiny. Rozmowie przysłuchiwał się również - obecny jeszcze w mieszkaniuT. B. (2)B..
Dowód: zeznania świadków
T. B. (1), k.437
B. B. (1), k. 356-357
Protokół oględzin rzeczy, k.59-60
Protokół oględzin rzeczy, k.73-74
Częściowo wyjaśnienia oskarżonego
A. Ł. (1), k.355-356
Po tych rozmowach telefonicznych, oskarżony tego samego dnia jeszcze kilkakrotnie telefonował doT. B. (1), w związku z czym zawiadomił on dyżurnego Komisariatu wL., iżA. Ł. (1)pomawia go o to, że wręczył łapówkęB. B. (1). W związku ze zgłoszeniem do miejsca zamieszkaniaT. B. (1)przybyli funkcjonariusze PolicjiG. M.,N. R.iJ. G..T. B. (1)odtworzył funkcjonariuszom nagranie rozmowy telefonicznej zA. Ł. (1)z telefonu swojej konkubiny.
Dowód: zeznania świadków
T. B. (1),k.437
G. M.. k,386-387
N. R., k.387
J. G., k.388
Protokół oględzin rzeczy, k.73-74
W dniu 17 marca 2015 rokuA. Ł. (1)zamieścił na swoim profilu portalu społecznościowegoF.film, podczas którego groził funkcjonariuszowi PolicjiM. F. (2)śmiercią oraz spowodowaniem uszkodzeń ciała – połamaniem palców, a także znieważał tego funkcjonariusza słowami obelżywymi nazywając go „kur…”
W dniu 27 marca 2015 roku oskarżony zamieścił na portaluF.kolejny film, w którym wypowiadał kolejne groźby pozbawienia życia wobec funkcjonariusza PolicjiM. F. (2), opisując, że będzie mu wbijał szczękę w mózg, użyje procy, będzie mu łamał palce, „operował swoimi rączkami”, użyje metod przekazanych „przez ludzi zB., Syrii i Iraku”.A. Ł. (1)w zamieszczonym filmie zapowiadał, iż zrobi to ponieważ 15 lat temu ten funkcjonariusz miał go pobić podczas zatrzymania na stadionie wL.Z..
M. F. (2)po obejrzeniu obu zamieszczonych przez oskarżonego filmów zaczął obawiać się o życie swoje oraz członków swojej rodziny, poprosił o ochronę swojego miejsca zamieszkania oraz zezwolenie na przechowywanie w miejscu zamieszkani broni służbowej.
Dowód: zeznania świadka
M. F. (1), k. 356,
Protokół oględzin rzeczy, k.90-91
OskarżonyA. Ł. (1)był dotychczas wielokrotnie karany, w tym czterokrotnie na terenie Szwecji, za kradzieże, paserstwo, agresywne zachowanie seksualne, uszkodzenie rzeczy, groźby, przemoc wobec funkcjonariusza, prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym, a także na terenie Rzeczpospolitej Polskiej za kradzież oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 3 marca 2014 roku sygn IIK336/13 za czyn zart. 197§2 kk,art. 216§1 kk,art.157§2 kk,226§1 kkiart. 224§1 kk,art. 288§1 kkna karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Obecnie oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności, na utrzymaniu ma czteroletnią córkę.
Dowód: karta karna k.350-351
dane osobopoznawcze, k.355
Składając wyjaśnienia przed Sądem oskarżony przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że zamieścił filmy, w których wypowiadał groźby wobecM. F. (2), jak również prowadził rozmowy telefoniczne, w których groziłB. B. (1), zaprzeczył jednak, aby były to groźby pozbawienia życia, a także, aby miał możliwości zwolnienia z pracy funkcjonariuszaB. B. (1). Oskarżony wyjaśnił, ze 15 lat wcześniej został dotkliwie pobity przezM. F. (2)po zatrzymaniu na stadionie i zamieszczenie filmu na portalu społecznościowym było formą oczyszczenia z sytuacji, która męczyła go przez kilkanaście lat, nie miał on natomiast zamiaru spełnić zapowiadanych gróźb.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje:
Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, że wina oskarżonego, jak i okoliczności popełnienia zarzucanych mu czynów nie budzą wątpliwości. Uznając winę oskarżonego, Sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonych funkcjonariuszy PolicjiB. B. (1)iM. F. (1), które to zeznania Sąd uznał za wiarygodne w całości, a nadto wiarygodnych zeznaniach świadkówT. B. (1),G. M.,N. R.,T. E.,G. P.iJ. G.. W ustaleniu stanu faktycznego sprawy Sąd posiłkował się również protokołami oględzin telefonów komórkowych oraz odtworzenia filmów, które zamieszczał na portalu społecznościowym oskarżony.
Przede wszystkim stwierdzić należy, iż sama treść protokołów odtworzenia filmów zamieszczanych przez oskarżonego nie pozostawia żadnych wątpliwości co do treści wypowiedzi oskarżonego, w której zapowiadał, że dokona uszkodzeń ciała i ostatecznie pozbawi życia funkcjonariusza PolicjiM. F. (1). Podkreślić należy, iż oskarżony nie kwestionował, aby to on nagrał i następnie zamieścił poddawane oględzinom filmy na portaluF.. Mało tego oskarżony przyznał, że zamieścił takie wypowiedzi, ponieważ ma pretensje do tego funkcjonariusza o pobicie go kilkanaście lat wcześniej. Wskazanie przez oskarżonego motywacji swojego działania, w konfrontacji z protokołem oględzin nagrania, nie pozostawiają żadnych wątpliwości, iż oskarżony wypowiadał wobec tego funkcjonariusza groźby bezprawne.
Sposób wypowiadania gróźb, a także ich rodzaj, w połączeniu z faktem, iż oskarżony był wcześniej znany funkcjonariuszom Policji jako osoba nieobliczalna i zdolna do spełnienia zapowiadanych gróźb, przekonuje Sąd, iż pokrzywdzony mógł obawiać się wypowiadanych gróźb i nie było to wyłącznie subiektywne odczucie. Dostrzec należy, iż bezpośrednio po zapoznaniu się z treścią nagrań zamieszonych na portalu społecznościowym,M. F. (1)zawiadomił o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę, zwrócił się do swego przełożonego o przyznanie ochrony jego rodziny, jak również zezwolenie na przechowywanie broni służbowej w miejscu zamieszkania. Takie działania funkcjonariusza Policji w pełni potwierdzają jego obawy związane z osobąA. Ł. (1)i możliwością spełnienia wypowiadanych przez niego gróźb.
Odnośnie czynu popełnionego na szkodę funkcjonariuszaB. B. (1)wskazać należy, iż również w tym przypadku, oskarżony wyjaśnił, że ma pretensje i żal do pokrzywdzonego o niesłuszne oskarżenie, a w efekcie niesłuszne skazanie na karę pozbawienia wolności. Dostrzec należy, iżA. Ł. (1)jest osobą, szczególnie wytrwałą w pielęgnowaniu swych pretensji do obu funkcjonariuszy i taka determinacja w próbie odpłaty tym funkcjonariuszom za ich – w jego ocenie nieprawne działania – przekonuje również Sąd, iż oskarżony byłby zdolny do spełnienia swych zapowiedzi.
Wskazać należy, iż Sąd uznał za wiarygodne w pełni zeznania pokrzywdzonegoB. B. (1), ocenił je bowiem jako logiczne, rzetelne, korespondujące z zeznaniami pozostałych świadków, a także mające odzwierciedlenie w zgromadzonych w sprawie dokumentach. Przede wszystkim odnieść się należy do zeznańG. P., który jako pierwszy usłyszał groźby wypowiadane w stosunku doB. B. (1)i przekazał tą informację koledze, a następnie ten przekazał ją swojemu przełożonemu. Protokół oględzin rejestracji rozmów telefonicznych potwierdza, iż we wskazanym przez tego świadka okresie, z numeru telefonu należącego do oskarżonego, zostały wykonane połącznie do komisariatu Policji WL., a i sam oskarżony nie przeczył, aby takie połączenia wykonywał i prowadził rozmowy z funkcjonariuszami.
Co znamienne, po uzyskaniu informacji odG. P.o treści rozmowy zA. Ł. (1), pokrzywdzony natychmiast udał się doT. B. (1), aby wyjaśnić skądA. Ł. (1)posiada wiadomości o rzekomym przyjęciu przez niego korzyści majątkowej. Takie zachowanie pokrzywdzonego okazuje się o tyle logiczne, iż wcześniej docierały do niego informacje, iżT. B. (1)podczas spożywania alkoholu z kolegami, rozpowszechnia takie nieprawdziwe informacje i w swych zeznaniach wskazał, że rozmawiał na temat rozpowszechniania takich informacji przezT. B. (1)i wyraźnie dawał do zrozumienia, iż nie życzy sobie tego typu wypowiedzi. Okoliczność ta potwierdził świadekT. E., który uczestniczył w rozmowie pokrzywdzonego zT. B. (1)i w świetle tych okoliczności, tym bardziej prawdopodobne okazuje się, iż doA. Ł. (1)dotarły takie plotki i postanowił je wykorzystać przeciwkoB. B. (1).
Jak wynika z zeznańT. B. (1), które Sąd uznał za wiarygodne w pełni, bezpośrednio po rozmowie zB. B. (1)rozmawiał przez telefon zA. Ł. (2)w obecności tego funkcjonariusza, i podczas tej rozmowy oskarżony potwierdził zamiar rozpowszechnienia nieprawdziwych informacji, w celu zmuszenia funkcjonariusza Policji do zwolnienia się z pracy. Kolejną rozmowę telefoniczną z oskarżonymT. B. (1)nagrał na telefon konkubiny i treść tej rozmowy, utrwalona w protokole oględzin, nie pozostawia wątpliwości co do zamiarów oskarżonego. Wobec wypowiadanych przez oskarżonego słów, oczywistym jest, iż zarównoG. P., jak i pokrzywdzony orazT. B. (1)zgodnie z prawdą zrelacjonowali treści wcześniejszych rozmów telefonicznych z oskarżonym, a dotyczących pokrzywdzonegoB. B. (1).
Istotną okolicznością jest również to, iżT. B. (1), do którego oskarżony kilkakrotnie telefonował i żądał pomocy w „załatwieniuB.” – mimo, iż ten kategorycznie zaprzeczał przekazaniu korzyści majątkowej, złożył zawiadomienie o przestępstwie polegającym na pomawianiu go przez oskarżonego o wręczenie łapówki funkcjonariuszowi Policji. Po złożeniu tegoż zawiadomienia, do miejsca zamieszkaniaT. B. (1)przybyli na interwencję funkcjonariusze PolicjiG. M.,N. R.iJ. G., którymT. B. (1)odtworzył nagraną rozmowę telefoniczną. Co najistotniejszeG. M.iJ. G.nie mieli wątpliwości, iż rozmówcąT. B. (1)był oskarżony, i w swych zeznaniach wskazali, iż rozpoznali głosA. Ł. (1), wskazując na jego charakterystyczne cechy, a także wskazując, iż wcześniej wielokrotnie mieli kontakt z osobą oskarżonego podczas interwencji, czy też doprowadzenia do Sądu.
Odnosząc się do zeznań wskazanych wyżej funkcjonariuszy Policji, których zeznania Sąd uznał za wiarygodne, wskazać należy, iż są oni funkcjonariuszami Policji wykonującymi jedynie swoje obowiązki służbowe i relacjonującymi rutynowo wykonywane przez siebie czynności. W szczególności wykluczyć należy, aby którykolwiek z funkcjonariuszy Policji starał się bezpodstawnie obciążać oskarżonego. Oczywistym jest, iż sprawa w której interweniowali dotyczyła ich kolegi z komisariatu, wskazać jednak należy, iż treść nagrania oraz zapowiedzi oskarżonego ujawnionych na nagraniu na portalu społecznościowym, potwierdza w pełni rzetelność relacji tych funkcjonariuszy.
Jako wiarygodne Sąd ocenił również zeznania świadkaT. B. (1). W ocenie Sądu świadek ten zrelacjonował przebieg swych kontaktów z oskarżonym zgodnie z prawdą. Przede wszystkim świadek potwierdził, że podczas pożywania alkoholu mógł wypowiadać nieprawdziwe informacje, że zakupiłB. B. (1)mieszkanie, a po wyjaśnieniu tej sytuacji z Policjantem, zdarzało mu się na ten temat żartować. Świadek ten podał również, że nie znał wcześniejA. Ł. (1), a skontaktował się z nim telefonicznie na numer podany przezB. B. (1), nie utrzymywał również stosunków towarzyskich z pokrzywdzonym, chociaż znał go od lat jako funkcjonariusza Policji. Wobec powyższego,T. B. (1)nie miał żadnych powodów, aby obciążać którąkolwiek ze stron tego postępowania, a z treści rozmowy telefonicznej, która została nagrana wynika wyraźnie, iż nie życzył sobie, aby oskarżony angażował go w atak na funkcjonariusza, a wręcz odwrotnie zapewniał kategorycznie, że nigdy nie wręczyłB. B. (1)żadnej korzyści majątkowej.
Reasumując powyższe rozważania wskazać należy, iż oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zart.191§1 kk. Na podstawie zebranych w sprawie dowodów, Sąd ustalił bez wątpliwości, iż to oskarżony wypowiadał groźby bezprawne wobec funkcjonariusza PolicjiB. B. (1)polegające na zapowiedzi spowodowania postępowania karnego i rozgłoszeniu wiadomości uwłaczającej dla tego funkcjonariusza policji, poprzez rozpowszechnienie informacji o rzekomym przyjęciu przez niego korzyści majątkowej związanej z pełnieniem funkcji publicznej, a groźby teA. Ł. (1)wypowiadał w celu zmuszenia pokrzywdzonego do określonego zachowania polegającego na zwolnieniu się ze służby w Policji. Odnośnie tego czynu, Sąd zmienił jego opis, bowiem opis zajścia dokonany przez oskarżyciela – mimo, iż zawierał opis znamion czynu, był w ocenie Sądu nie do końca jasny i precyzyjny.
Wypowiadając z kolei groźby pozbawienia życia i uszkodzenia ciała wobecM. F. (2), które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym obawę oskarżony wyczerpał znamiona ustawowe czynu zart.190§1 kk.
Uznając oskarżonego winnym popełnienia obu zarzucanych mu czynów Sąd wymierzył mu odpowiednio za czyn zart.191§1 kkkarę 1 roku pozbawienia wolności, a za czyn zart. 190§1 kkkarę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie tak wymierzone kary Sąd połączył i zgodnie zart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając oskarżonemu kary we wskazanym wyżej wymiarze, Sąd miał na względzie wszelkie okoliczności mające znaczenie dla sądowego wymiaru kary, w szczególności właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, dotychczasową wielokrotną karalność, w tym za przestępstwa podobne, a przede wszystkim zasady indywidualizacji kary. Sąd rozważał przede wszystkim wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów wyrażający się działaniem oskarżonego z nieuzasadnioną agresją, zaciekłością, a wręcz drastycznością gróźb wypowiadanych wobec funkcjonariuszy policji, którzy wcześniej wykonywali wobec oskarżonego zwykłe czynności służbowe. W ocenie Sądu, atak na rzetelnych Policjantów, wykonujących bez zastrzeżeń swoje obowiązki służbowe jest czynem wysoce społecznie szkodliwym i wymagającym zdecydowanej i surowej reakcji. Dodatkowo, jako szczególnie naganne ocenić należy, zamieszczanie filmów, komentarzy zwierających obelgi, zniewagi oraz groźby na portalu społecznościowym, co eskaluje agresję wobec funkcjonariuszy i może sprawiać wrażenie bezkarności osoby wypowiadającej takie słowa.
Podkreślić również należy, iż oskarżony będąc już karanym za agresję i znieważenie funkcjonariuszy Policji zarówno na terenie Polski, jak i królestwa Szwecji, nie zmienił w żaden sposób swego postępowania i ponownie, publicznie znieważył funkcjonariuszy Policji, a do tego groził im i stosując groźby bezprawne zmuszał do określonego zachowania.
Mając na względzie fakt, iż oskarżony nie osiąga dochodów i przebywa w zakładzie karnym, Sąd stosownie do treściart. 624§1 kpkw zw. z art. 17 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. – o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz.U. 1983.Nr 49 poz.233 z późn.zm) zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych oraz od obowiązku uiszczenia opłaty.