Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 112/13
Data wyroku: 2016-01-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Andrzej Wojtaszko

I.Sygn. akt II K 112/13

1.2. W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Wojtaszko
Protokolant: Katarzyna Chmiel
przy udziale prokuratora Aleksandry Nafalskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 20 października 2015 roku i 26 stycznia 2016 roku
sprawy:

1
A. D. (1)synaZ.iH.z domuH.urodzonego (...)wK.

2
K. K. (1)/poprzednioW./synaJ.iH.z domuB.

urodzonego (...)wG.
oskarżonych o to, że:

I
w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach lewych przednich w samochodzieT. (...)nr rej. (...)zaparkowanym na parkingu niestrzeżonym wG.przyul. (...)dostali się do wnętrza wymienionego pojazdu skąd dokonali zaboru celem przywłaszczenia mienia w postaci plecaka wartości 50 zł, dowodu osobistego, prawa jazdy, świadectwa kwalifikacji, przepustki CENTERTEL, karty(...), karty bankomatowej(...) S.A.na szkodęA. W. (2)oraz karty kredytowej VISA BUSINESSbanku (...)o numerze(...)oraz dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochoduT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), karty paliwowej(...), karty paliwowej BP, na szkodęfirmy (...)

- przy czymA. D. (2)zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k.którą odbył w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r.
tj. o czyn zart. 279§1 k.k.w zb. zart. 278§1 i 5 k.k.w zb. zart. 275§1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
- przy czymK.(...)zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydział Karny z dnia 31.08.2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r.
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzilifirmę (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.330 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...), posługując się uprzednio utraconą w wyniku przestępstwa kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlafirmy (...)na nazwiskoA. W. (2)dokonali płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...)a następnie w celu potwierdzenia tej transakcji podrobili podpisA. W. (2)na wydruku z terminala

- przy czymA. D. (2)zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k.którą odbył w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r.
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
- przy czymK.(...)zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydział Karny z dnia 31.08.2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w dniu 10 czerwca 2009r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzićfirmę (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.230 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio utraconą w wyniku przestępstwa kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlafirmy (...)na nazwiskoA. W. (2)usiłowali dokonać płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...)jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odmowę zatwierdzenia transakcji przez operatora przedmiotowego terminala

- przy czymA. D. (2)zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k.którą odbył w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
- przy czymK.(...)zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydział Karny z dnia 31.08.2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

IV
w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzićfirmę (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 379,98 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio utraconą w wyniku przestępstwa kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlafirmy (...)na nazwiskoA. W. (2)usiłowali dokonać płatności za zakupiony towar w postaci dwóch opakowań perfum markiH. B.poprzez terminal(...)a następnie w celu potwierdzenia transakcjiA. D. (2)podrobił podpisA. W. (2)na wydruku z terminala jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na zakwestionowanie przez kasjerkęsklepu (...)oryginalności złożonego na wydruku podpisu i ujęcie przez pracownika ochrony

- przy czymA. D. (2)zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k.którą odbył w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r.
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w
zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
- przy czymK.(...)zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydział Karny z dnia 31.08.2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w
zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
oskarżonegoA. D. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia, z tym odmiennym ustaleniem, iż z jego opisu eliminuje zabór w celu przywłaszczenia mienia w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy, świadectwa kwalifikacji, przepustki CENTERTEL, karty(...), karty bankomatowej(...) S.A.na szkodęA. W. (2)oraz dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochoduT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), karty paliwowej(...), karty paliwowej BP, na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.skazuje oskarżonego na karęroku i 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoA. D. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu zK. K. (3)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził(...) Sp. z o.o.wG.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.330 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio skradzioną w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie I wyroku kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlaSp. z o.o. (...)na nazwiskoA. W. (2), wprowadzili w błąd obsługującego transakcję sprzedaży właściciela sklepu co do posiadania uprawnienia do posługiwania się wyżej wymieniona kartą kredytową i dokonał płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...)a następnie w celu potwierdzenia tej transakcji podrobił w celu użycia za autentyczny podpisA. W. (2)na wydruku z terminala, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydziału Karnego z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 orzeczonej między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

III
oskarżonegoA. D. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić(...) Sp. z o.o.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.230 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio skradzioną w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie I wyroku kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlaSp. z o.o. (...)na nazwiskoA. W. (2), wprowadzili w błąd obsługującego transakcję sprzedaży właściciela sklepu co do posiadania uprawnienia do posługiwania się wyżej wymieniona kartą kredytową i usiłował dokonać płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...)jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę zatwierdzenia transakcji przez operatora przedmiotowego terminalu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydziału Karnego z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 orzeczonej między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

IV
oskarżonegoA. D. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2009r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzićSp. z o.o. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 379,98 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio skradzioną w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie I wyroku kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlaSp. z o.o. (...)na nazwiskoA. W. (2)wprowadził w błąd pracownicęsklepu (...)obsługującą transakcję sprzedaży co do posiadania uprawnienia do posługiwania się wyżej wymienioną kartą kredytową, usiłując dokonać płatności za zakupiony towar w postaci dwóch opakowań perfum markiH. B.poprzez terminal(...), a następnie w celu potwierdzenia transakcji w celu użycia za autentyczny podrobił na wydruku z terminala podpisA. W. (2), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zakwestionowanie przez pracownicęsklepu (...)autentyczności złożonego podpisu i ujęcie przez pracownika ochrony, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 2.03.2007r. do 2.09.2008r. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydziału Karnego z dnia 20 czerwca 2005r. w sprawie IV K 1302/04 między innymi za czyn zart. 279 § 1 k.k., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

V
przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.ustala iż czyny przypisaneA. D. (1)w punktach II–IV wyroku stanowią ciąg przestępstw, na podstawieart. 286§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.skazuje oskarżonego nakarę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VI
oskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, z tym odmiennym ustaleniem, iż z jego opisu eliminuje zabór w celu przywłaszczenia mienia w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy, świadectwa kwalifikacji, przepustki CENTERTEL, karty(...), karty bankomatowej(...) S.A.na szkodęA. W. (2)oraz dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochoduT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), karty paliwowej(...), karty paliwowej BP, na szkodę(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.skazuje oskarżonego nakarę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
oskarżonegoK. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu zA. D. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłfirmę (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.330 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio skradzioną w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie I wyroku kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlaSp. z o.o. (...)na nazwiskoA. W. (2), wprowadzili w błąd obsługującego transakcję sprzedaży właściciela sklepu co do posiadania przezA. D. (1)uprawnienia do posługiwania się wyżej wymienioną kartą kredytową i dokonał płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...), gdzie następnie w celu potwierdzenia tej transakcji podpisA. W. (2)na wydruku z terminala podrobił, w celu użycia dokumentu za autentyczny,A. D. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

VIII
oskarżonegoK. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2009r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu zA. D. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzićSp. z o.o. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.230 zł w ten sposób, że wsklepie (...)wG.przyul. (...)posługując się uprzednio skradzioną w wyniku przestępstwa przypisanego w punkcie I wyroku kartą kredytową(...)o numerze(...)wystawioną przezbank (...)dlafirmy (...)na nazwiskoA. W. (2), wprowadzili w błąd obsługującego transakcję sprzedaży właściciela sklepu, co do posiadania przezA. D. (1)uprawnienia do posługiwania się wyżej wymieniona kartą kredytową i usiłował dokonać płatności za zakupiony towar w postaci zegarkamarki T. (...)poprzez terminal(...)jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę zatwierdzenia transakcji przez operatora przedmiotowego terminalu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary łącznej 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku II Wydziału Karnego z dnia 31 sierpnia 2006r. w sprawie II K 303/05 między innymi za czyn zart. 278 § 1 k.k., którą odbył w okresach od 28.08.2000r. do 25.06.2001r., od 7.06.2004r. do 14.07.2004r., od 18.12.2006r. do 15.04.2007r., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;

IX
przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.ustala iż czyny przypisaneK. K. (1)w punktach VI- VIII wyroku stanowią ciąg przestępstw na podstawieart. 286§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.skazuje oskarżonegona karę roku i 4 (czterech)miesięcy pozbawienia wolności;

X
oskarżonegoK. K. (1)uniewinnia od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie IV aktu oskarżenia;

XI
podstawieart. 91§2 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.łączy oskarżonemuA. D. (1)orzeczone względem niego w punktach I i V wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemukarę łączną 2 ( dwóch ) lat i 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

XII
na podstawieart. 91§2 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.łączy oskarżonemuK. K. (1)orzeczone względem niego w punktach VI i IX wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemukarę łączną roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej względem oskarżonegoA. D. (1)w punkcie XI wyroku łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w dniach 10.06.2009r.- 12.06.2009r. tj. 3 dni, przy czym jedne dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważnyjednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XIV
na podstawieart. 29 ust. l ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzeoraz§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1, §16 i §19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduw związku z §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku na rzecz adwokatówT. W.iM. G.kwoty po 531,36 (pięćset trzydzieści jeden i 36/100) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonym

XV
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami procesu w zakresie jakim uniewinniono oskarżonegoK. K. (1)obciążą Skarb Państwa.

XVI
;na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia w całości oskarżonegoA. D. (1)i oskarżonegoK. K. (1)od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, przenosząc je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt: II K 112/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 10 czerwca 2009 rokuA. D. (1)udał się naul. (...)wG., gdzie spotkał się ze swym kolegąK. W.(obecnie:W.-K.). Poprzedniego dnia mężczyźni umówili się bowiem, że spotkają się w tym miejscu i pójdą razem coś ukraść, by zarobić w ten sposób pieniądze. Z myślą o dokonaniu włamania, z podwórka przyul. (...)zabrał ukryty tam wcześniej śrubokręt. Następnie, wraz zK. K. (1)udał się naul. (...). Idąc tą ulicą, na pobliskim parkingu spostrzegli samochód markiT. (...)onr rej. (...). Gdy zajrzeli do jego wnętrza, zauważyli, że na siedzeniu pasażera znajduje się plecak. Postanowili go ukraść. W tym celu,A. D. (1), za pomocą śrubokręta, rozbił boczną szybę pojazdu znajdującą się od strony siedzenia kierowcy.K. K. (1)zaś, wszedł przez powstały otwór do wnętrza samochodu, dzięki czemu wydobył z niego upatrzony plecak, wraz z jego zawartością. Po dokonaniu kradzieży,A. B.iK. K. (1)uciekli nadkanał R.i schowali się w krzakach na zapleczu siłowni położonej przyul. (...). Tam ukryli użyty w trakcie włamania śrubokręt. Następnie postanowili przejrzeć zawartość zabranego plecaka. W środku znajdowały się dokumenty wydane na nazwiskoA. W. (2)w postaci: dowodu osobistego, prawa jazdy, świadectw kwalifikacji, przepustki Centertel, karty bankomatowej(...) S.A.oraz karty kredytowej(...)banku (...) S.A.o numerze(...), dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochodu markiT. (...)onr rej. (...), a także kart paliwowych(...). Oskarżeni zabrali ze sobą jedynie kartę kredytową VISA. Pozostałe dokumenty, wraz z plecakiem, pozostawili natomiast w krzakach.
Dowody:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 95, 124-125, 705; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 121, 125, 703, 929; zeznania świadkaA. W. (2)k. 71-71v, 79; protokół oględzin samochodu k. 74-75v;
Pojazd markiT. (...), do którego włamali sięA. D. (1)iK. K. (1)i przynależne dokumenty stanowiły własnośćspółki (...)sp. zo.o.Karta VISA o numerze(...)oraz karty paliwowe stanowiły własność(...) sp. z o.o.Natomiast pozostałe dokumenty, wraz z plecakiem, stanowiły własnośćA. W. (2).
Dowody:
zeznania świadkaA. W. (2)k. 71-71v, 79, 311-312;  zeznania świadkaJ. K.k. 174, 310-311; kopia dowodu rejestracyjnego k. 180-181;
Na skutek rozbicia szyby w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...)doszło do powstania szkody w łącznej kwocie 3.922,57 złotych. Została ona pokryta przez ubezpieczyciela,spółkę (...) S.A.
Dowody:
zeznania świadkaJ. K.k. 174v-175; kalkulacja naprawy k. 176-179;
Po zabraniu karty kredytowej,A. D. (1)iK. W.postanowili, że posłużą się nią, płacąc za jej pomocą za dokonane zakupy. W związku z tym, opuścili okolicekanału R.i udali się naul. (...). Około godziny 10:45 weszli do sklepu z zegarkami wbudynku nr (...), znajdującym się w sąsiedztwiepiekarni (...). W pewnym momencie, po krótkim zastanowieniu,A. D. (1)poprosił właściciela sklepu,A. J. (1), o pokazanie mu jednego z upatrzonych modeli tj.T. (...), wartego 1.330 złotych, a następnie wyraził chęć jego zakupu.A. J. (1)zaewidencjonował sprzedaż zegarka za pomocą kasy fiskalnej, po czym poprosiłA. D. (1)o uiszczenie ceny.A. B.wręczył mu wówczas kartę kredytową(...)banku (...) S.A.o numerze(...)należącą do(...) sp. z o.o., która została wprowadzona do terminalu płatniczego. Po zarejestrowaniu płatności,A. J. (1)podałA. D. (1)wydruk z terminala, celem potwierdzenia zakupu.A. D. (1)nakreślił na wydruku nieczytelny podpis imitujący parafkęA. W. (2).A. D. (1)iK. W.skierowali się następnie ku wyjściu.A. D. (1)stwierdził jednak, że powinien kupić drugi zegarek, dlaK. W.. Po krótkiej naradzie,K. K. (1)wskazał wybrany model sprzedawcy. Podobnie jak za pierwszym razem, w celu dokonania zapłaty,A. D. (1)wręczyłA. J. (1)kartę kredytową należącą do(...) sp. z o.o.Jednakże system bankowy nie zaakceptował dokonanej w ten sposób płatności. W związku z tym, oskarżeni niezwłocznie opuścili sklep.
Dowody:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 95, 124v, częściowo k. 705, 929; wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 121, 291; zeznania świadkaA. J. (2)k. 33, 313, 931;  zeznania świadkaA. W. (2)k. 133, 311-312, 933-934;  zeznania świadkaJ. K.k. 310-311, protokół zatrzymania rzeczy k. 35-37; wydruki z terminala k. 4, 37; protokół oględzin paragonów k. 53-54v; historia operacji na karcie k. 134-136;
Po opuszczeniu sklepu z zegarkami,A. D. (1)iK. K. (1)skierowali się w stronę budynku LOT-u przyul. (...)i weszli do znajdującego się tam sięsklepu (...).A. D. (1)chciał bowiem kupić w tym miejscu papierosy. Gdy udał się na halę sprzedaży,K. K. (1)oczekiwał na niego przy wyjściu ze sklepu, nie przekraczał linii kas sklepowych a po chwili wyszedł przed sklep, po krótkiej chwili wszedł do niego ponownie i tym razem nie przechodząc poza kasy stał przy drzwiach oczekując na powrótA. D. (1). pewnym momencie,A. D. (1)postanowił, że obejrzy również dostępne w sklepie perfumy. Następnie podszedł do kasjerki,K. S., i zapytał, gdzie znajdują się najdroższe perfumy. Kasjerka wskazała mu odpowiedni regał w głębi sklepu.A. D. (1)podszedł do wskazanego regału i zdjął z półki dwa opakowania perfumH. B.o łącznej wartości 379,98 złotych, po czym wrócił do kasy.K. S.zaewidencjonowała sprzedaż perfum za pomocą kasy fiskalnej, po czym poprosiłaA. D. (1)o uiszczenie ceny.A. B.wręczył jej wówczas kartę kredytową(...)banku (...) S.A.o numerze(...), należącą do(...) sp. z o.o., która została wprowadzona do terminalu płatniczego. Po zarejestrowaniu płatności,K. S.podałaA. D. (1)wydruk z terminala, celem potwierdzenia zakupu.A. D. (1)nakreślił na wydruku nieczytelny podpis imitujący parafkęA. W. (2). Kasjerka stwierdziła jednak, iż podpis ten znacznie różni się od pierwowzoru nakreślonego na karcie kredytowej. W związku z tym, poprosiła go o ponowne złożenie podpisu. Tym razem podpis nakreślony przezA. D. (1)również znacznie różnił się od pierwowzoru z karty.K. S.nabrała wówczas podejrzeń, że posługuje się on kartą bezprawnie. Poprosiła go wówczas, żeby pozostał przy kasie. Sama zaś udała się do kierowniczki sklepu, by zapytać o sposób zakończenia transakcji. Ten jednak odrzekł, że chce wyjść ze sklepu, w celu zapalenia papierosa, co utwierdziłoK. S.w przekonaniu o braku uprawnień klienta do posługiwania się kartą. Kierowniczka,M. P., poleciła kasjerce zażądać od klienta okazania dowodu osobistego. Gdy kasjerka wróciła do kasy,A. D. (1)stanął przy drzwiach wyjściowych i powiedział doK. K. (1), by ten wyszedł z nim zapalić papierosa. Następnie podjął próbę opuszczenia sklepu. Uniemożliwił mu to jednak pracownik ochrony,P. K., który zablokował przejście. Chcąc utorować sobie drogę na zewnątrz,A. D. (1)wdał się w szarpaninę zP. K.. Na skutek szarpaniny, trzymana przezA. D. (1)papierowa torebka uległa rozdarciu, przez co papierowe pudełko, zawierające zegarek zakupiony wsklepie (...)upadło na podłogę. Widząc, co się dzieje,K. K. (1)opuścił sklep i pobiegł w nieznanym kierunku.A. D. (1)nie osiągnął natomiast założonego celu, gdyż pracownik ochrony ujął go przy pomocy dwóch postronnych mężczyzn. W efekcie, został wyprowadzony na zaplecze sklepu. Po chwili,M. P.przyniosła na zaplecze pudełko zawierające zegarek zakupiony wsklepie (...). Widząc to,A. D. (1)zaprzeczył, że należy ono do niego. Przebywając w tym pomieszczeniu, oskarżony zagroziłP. K., że jak go nie wypuści, to rozbije sobie głowę o szybę, a następnie oskarży go o pobicie. Następnie wziął stojącą na podłodze gaśnicę i usiłował rzucić nią w szybę.P. K.zapobiegł jednak temu. Po upływie kilkunastu minut do sklepu weszli wezwani przez kierowniczkę sklepu funkcjonariusze Policji, którzy dokonali zatrzymaniaA. D. (1). W trakcie przeszukania, w odzieży oskarżonego ujawnili wydruk z terminala zainstalowanego wsklepie (...), dotyczący odrzuconej płatności za zegarekmarki T.o wartości 1.230 złotych.
Dowody:
wyjaśnieniaA. D. (1)k. 95-96, częściowo k. 705, 929; wyjaśnienia oskarżonegoK. W.k. 122, 125, 291; zeznania świadkaK. S.k. 13-14v, 313-315, 931-932; zeznania świadkaP. K.k. 29-30, 315-316, 932-933; zeznania świadkaJ. K.k. 166v, 174v, 310-311, 933; zeznania świadkaJ. S.k. 20; zeznania świadkaM. K.k. 23v;  zeznania świadkaA. W. (2)k. 133;  protokół zatrzymania osoby k. 2-2v; protokół przeszukania osoby k. 3-5v;  protokół zatrzymania rzeczy k. 7-8v; wydruki z terminali płatniczych k. 4, 9; kopie wydruków z terminala płatniczego k. 11; protokół oględzin perfum k. 16-16v; protokół oględzin karty k. 24-25v; protokół oględzin pudełka od zegarka k 26-27v; protokół oględzin paragonów k. 53-54v; kopia karty kredytowej k.77; historia operacji na karcie k. 134-136; protokół oględzin płyty CD k. 141-142v; fotograficzny materiał poglądowy k. 171a-171;
Na skutek złożonej reklamacji,(...) sp. z o.o.otrzymała zwrot kwot 1.330 złotych i 379,98 złotych, uiszczonych dnia 10 czerwca 2009 roku za pomocą karty kredytowej(...)banku (...) S.A.o numerze(...), tytułem ceny za zegarekmarki T.oraz perfumy markiH. B..
Dowody:
pismo pełnomocnika(...) sp. z o.o.k. 990; wyciąg z rachunku bankowego k. 991; kopie wniosków reklamacyjnych k. 992-993;
Według biegłych z zakresu psychiatrii, oskarżonyK. K. (1)nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. U oskarżonego stwierdzono natomiast cechy zanurzonej osobowości, z odchyleniami w sferze charakteru i uzależnienia typu mieszanego (alkohol i narkotyki). Jest uzależniony od opiatów. Wskazana terapia odwykowa. Oskarżony zna podstawowe normy etyczno-moralne i normy funkcjonowania społeczeństwie. Zna działanie substancji psychoaktywnych na swój organizm. Sprawność funkcji intelektualnych oskarżonego kształtuje się w granicach normy i pozwala mu przewidzieć konsekwencje działań takich, jakie są przedmiotem obecnej sprawy karnej. Brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżony znajdował się w inkryminowanym czasie w stanie zaburzeń psychotycznych. W momencie popełnienia czynu,K. K. (1)w miał w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Brak jest podstaw do kwestionowania jego poczytalności.
Dowód:
opinia sądowopsychiatryczna k. 618-620, 889;
Według biegłych z zakresu psychiatrii, oskarżonyA. D. (1)nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Jest uzależniony od substancji psychoaktywnych. Wskazana jest terapia odwykowa. U oskarżonego stwierdzono natomiast zaburzenia osobowości i zachowania z zachowaniem substancji psychoaktywnych. Brak jest danych wskazujących na to, by przed popełnieniem czynów wprawił się w stan odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności. Brak jest podstaw do kwestionowania jego poczytalności. Warunki zart. 31 § 1 i 2 k.k.nie mają zastosowania.
Dowód:
opinia sądowopsychiatryczna k. 657-658v, 885-888v, 984-985;
Przesłuchiwany dnia 10 czerwca 2009 roku, w toku postępowania przygotowawczego,A. D. (1)złożył wyjaśnienia sprzeczne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Wyjaśnił bowiem, że w dniu 10.06.2009r. ok. godziny 11.00 wyszedł ze swojego mieszkania wG.przyul. (...)nie mając żadnego określonego celu, gdzie się udać. Poszedł na przystanek przyul. (...)i tam wsiadł do autobusu linii 108, którym pojechał do centrumG.- wysiadając na przystanku przy budynku LOT-u, skąd udał się naul. (...). Tam miał spotkać się z kolegą opseudonimie (...), którego imienia ani nazwiska nie zna. Z kolegą tym spotkał się około godziny 12.00, porozmawiali ze sobą około 10 minut, po czym rozstali się, a oskarżony wrócił do swojego mieszkania, gdzie dotarł około godziny 14.00. Oskarżony wskazał, że w domu zjadł obiad i około godziny 15.30 ponownie wyszedł ze swojego mieszkania i ponownie pojechał autobusem linii 108 z przystanku naul. (...)do CentrumG.przy czym wysiadł na przystanku przy Dworcu Głównym i poszedł na podwórko, gdzie wcześniej spotkał się z kolegą opseudonimie (...). Tam chciał się ponownie z nim spotkać, ponieważ był z nim umówiony. Na tym podwórku w umówionym miejscu i czasie nie byłoS., ale za to spotkał kolegę opseudonimie (...), który ma na imięK.. Mężczyznę opseudonimie (...)zna od dziecka, ponieważ byli kiedyś sąsiadami z osiedla. Oskarżony Stał chwile zB.na podwórku, a następnie postanowił się przejść, po czym udali się w stronęul. (...). Szli na skróty pomiędzykanałem R., a zapleczem budynku, w którym mieści się siłowania i tam w krzakach znaleźli plecak koloru czarnego, a obok plecaka leżały porozrzucane przedmioty w postaci różnego rodzaju plastikowych kart. Było tam sporo kart ze stacji benzynowych, ale dokładnie ich nie liczył ale widział, że była między nimi także karta ze stacji BP. Był tam również czarny portfel, który się rozłożył i wówczas zauważył w środku kartę płatniczą koloru srebrnego, na której było wytłoczone imięA.i jakieś nazwisko. Była to kartaV., ale więcej szczegółów jej wyglądu nie pamięta, następnie zaś schował tą kartę do kieszeni i dalej poszedł na spacer z kolegą opseudonimie (...). Kiedy wraz z kolegą doszedł doul. (...)to coś mu „odbiło" (k.66) ale wszedł do sklepu z zegarkami, który znajduje się przycukierni (...)i tam poprosił sprzedawcę aby pokazał mu zegarek wskazany w gablocie, a następnie wyraził chęć zakupu tego zegarka. Następnie wyjął znalezioną w podanych okolicznościach kartę płatniczą i podał ją sprzedawcy, który wprowadził ją do terminalaP.i w ten sposób zapłacił za zakup tego zegarka. Po dokonaniu płatności tą kartą sprzedawca podał mu jeszcze do podpisania wydruk z terminala, który - jak wskazał oskarżony - podpisał podrabiając podpis widniejący na karcie, którą znalazł. Był to jakiś nieczytelny podpis, a po złożeniu tego podpisu sprzedawca go nie zakwestionował. Oskarżony miał wyjść ze sklepu, jednakże pomyślał, że kupi jeszcze jeden zegarek dlaB.. Zatem ponownie podał sprzedawcy znalezioną kartę płatniczą aby zapłacić za zegarek wybrany dlaB., jednakże tym razem terminal odrzucił transakcję i mężczyźni wyszli ze sklepu nie kupując drugiego zegarka. On nie pamięta dobrze, ile kosztowały zegarki, jednakże wie, że każdy z nich kosztował ponad 1000 PLN. Oskarżony wskazał, że po wyjściu ze sklepu z zegarkami rozstał się z kolegą i poszedłul. (...)w kierunku LOT-u, zaśB.poszedłul. (...)w kierunku jakiejś bocznej uliczki i od tego momentu, aż do zatrzymania przez Policję - nie widział się już zB.. Oskarżony wyjaśnił, że w sklepie z zegarkami był o godzinie 16.30 a potem poszedł już sam dosklepu (...), gdzie wpadł mu w oko perfum markiH. B.i postanowił zakupić dwa opakowania, dlatego też wziął je z półki i poszedł do ekspedientki, która wskazała mu, gdzie może zapłacić za towar. Podszedł do wskazanej kasy, wyjął znalezioną kartę płatniczą i podał ją sprzedawczyni, która włożyła ją do terminala. Obsługująca go kobieta podała mu do podpisania wydruk z terminala, on zaś podpisał się na nim nazwiskiem widniejącym na znalezionej karcie. Sprzedawczyni powiedziała mu, że podpis, jaki złożył na wydruku z terminala różni się od podpisu widniejącego na karcie płatniczej. W tym samym momencie podszedł do niego ochroniarz, a on zapytał się go, co się stało. Oskarżony wskazał, że ochroniarz mu nic nie wytłumaczył tylko kazał przejść na zaplecze sklepu, gdzie poszedł dobrowolnie, po czym przyjechali policjanci, którzy zatrzymali go i przewieźli do Komisariatu wG.. Oskarżony wskazał, że dosklepu (...)przyszedł sam, nie szarpał się z ochroniarzem sklepu oraz nie próbował uciekać ze sklepu, spokojnie czekając na przyjazd Policji. Z całą pewnością nie ukradł karty, którą posłużył się w sklepie z zegarkami i wsklepie (...), tylko ją znalazł. Nie jest mu nic wiadomo na temat kradzieży z włamaniem do samochoduT. (...)zaparkowanego wG.przyul. (...).
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 65-67;
Przesłuchiwany dnia 12 czerwca 2009 roku, w toku postępowania przygotowawczego, oskarżonyA. D. (1)oświadczył, że chciałby zmienić wcześniej złożone wyjaśnienia, twierdząc, że podał w nich nieprawdę. Oskarżony przyznał się do wszystkich czterech zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym.A. D. (1)wskazał, że w dniu 10.06.2009r. około godz. 9.30 wyszedł ze swojego mieszkania wG.przyul. (...)i poszedł na przystanek autobusowy przyul. (...). Na przystanku przy rondzie naul. (...)wsiadł do autobusu linii 108 i pojechał do centrumG., gdzie wysiadł na przystanku przy budynku LOT-u. Następnie udał się w kierunkuul. (...), idąc naul. (...). Tam spotkał się zK. W.-pseudonim (...), z którym umówił się dzień wcześniej w tym miejscu i czasie, ustalając, że pójdą razem coś ukraść, żeby w ten sposób zarobić pieniądze. Nie mieli żadnego konkretnego planu, szukając okazji na kradzież. Przy czym z podwórka naul. (...)zabrał wcześniej tam ukryty śrubokręt, uznając, że może się przydać podczas zaplanowanej kradzieży. Następnie odszedł wraz zK. W.w stronęulicy (...), gdzie zauważyli samochód markiT., koloru jasnego, a w jego wnętrzu - leżący na siedzeniu pasażera - granatowy plecak materiałowy. Wówczas postanowili ukraść ten plecak. W związku z tym, oskarżony wcześniej przygotowanym śrubokrętem wybił szybę boczną w drzwiach kierowcy, a następnieK. W., nie otwierając drzwi w samochodzie - wskoczył przez otwór po szybie do wnętrza pojazdu i zabrał znajdujący się na siedzeniu plecak wraz z jego całą zawartością. Tego włamania dokonali krótko po godzinie 10.00, następnie zaś uciekli nadkanał R., w krzaki pomiędzy rzekę a zaplecze budynku w którym mieści się siłownia naO.i tam w krzakach schowali śrubokręt oraz przeszukali skradziony plecak. W plecaku znajdowały się dokumenty w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy „i chyba jeszcze jakieś" (k.95), jednakże podał, że tego dobrze nie pamięta. W plecaku znaleźli kartęV.z napisemK.T.i nazwiskiemA. W. (2). On zabrał tą kartę, natomiast pozostałą zawartość plecaka oraz sam plecak pozostawili w miejscu, gdzie go przeszukali. Następnie wraz zK. W.postanowił zrobić zakupy przy pomocy tej karty kredytowej, w związku z czym udali się naul. (...)do sklepu z zegarkami. Tam poprosił sprzedawcę, aby pokazał mu bliżej zegarek, który mu wskazał, po czym wyrażając chęć zakupu tego zegarka - wyjął ukradzioną kartę płatniczą i podał ją sprzedawcy. otrzymał do podpisania wydruk z terminala, który podpisał podrabiając podpis widniejący na karcie. Był to jakiś nieczytelny podpis, a po jego złożeniu sprzedawca go nie kwestionował. Już miał wyjść ze sklepu, kiedy pomyślał, ze kupi jeszcze jeden zegarek dlaB.. Naradził się zK. W.i ponownie podszedł do lady aby kupić drugi zegarek. W tym celu podał sprzedawcy kartę kredytową, jednakże terminal odrzucił transakcję, sprzedawca oddał kartę, a mężczyźni wyszli ze sklepu. On nie wie z jakiego powodu terminal odrzucił tą transakcję, wskazując, że o ile pamięta, to zegarek, jaki miał zakupić dlaB.płacąc skradzioną kartą, miał kosztować 1230 złotych. Po wyjściu zesklepu (...)założył sobie zegarek na rękę, po czym poszli dalejul. (...)w kierunku budynku Lotu, kierując się dosklepu (...), znajdującego się przyul. (...).A. D. (1)wskazał, że wraz zK. W.weszli do tego sklepu, przy czymK. W.pozostał przy drzwiach wejściowych do sklepu, zaś oskarżony poszedł na salę sprzedaży, gdzie chciał zakupić papierosy. Oskarżony wskazał, że jednak zmienił zdanie i udał się na stoisko z droższymi perfumami, gdzie wybrał dwa opakowania perfumH. B., przy czym" każdy z nich kosztował około 190 złotych, po czym poszedł z nimi do kasy. Dla niego miało być jedno opakowanie perfum, zaś drugie miało być dlaK. W.. Za te perfumy chciał zapłacić w zwykłej kasie zaraz przy wyjściu zesklepu (...), ale ekspedientka powiedziała, że może za nie zapłacić jedynie przy kasie perfumeryjnej. On podszedł do wskazanej mu kasy, podał skradzioną kartę kredytowąV., a ekspedientka włożyła ją do terminala. Transakcja została zaakceptowana, a obsługująca go kobieta podała mu do podpisania wydruk z terminala, po czym podrobił on podpis osoby podpisanej na karcie. Sprzedawczyni powiedziała mu, że podpis, jaki złożył na wydruku z terminala - różni się od podpisu widniejącego na karcie, którą dał jej w celu zapłacenia za perfumy. W tym samym momencie podszedł do niego ochroniarz, oskarżony zapytał go, o co chodzi, jednakże mężczyzna nic nie wytłumaczył, tylko kazał przejść na zaplecze sklepu. On zaczął już podejrzewać, że zaraz zostanie wezwana policja i zostanie zatrzymany, dlatego kierował się do wyjścia ze sklepu, jednakże ochroniarz zagrodził mu drogę. Dlatego też odepchnął ochroniarza i próbował uciec ze sklepu, jednocześnie widział, że w tym czasieB.już opuścił sklep.K. W.miał przy sobie zegarek, który wcześniej kupili naul. (...), wskazując, że wówczas nadal szarpał się z ochroniarzem, jednakże po chwili przestał - uznając, że nie ma szans, aby się mu wyrwać, następnie zaś oczekiwał na przyjazd Policji na zapleczu sklepu, a po przyjeździe funkcjonariuszy Policji został przez nich zatrzymany.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 94-96;
W trakcie konfrontacji przeprowadzonej pomiędzyA. D. (1)aK. A.D.podtrzymał swoje wyjaśnienia z dnia 12 czerwca 2009 roku to jest - drugie wyjaśnienia złożone w sprawie.
Vide:wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)w protokole konfrontacji k. 124v;
Przesłuchiwany na rozprawie 17 czerwca 2014 roku, oskarżonyA. D. (1)oświadczył, że przyznaje się do zarzucanych mi czynów czyli do włamania do samochodu, zakupu zegarka, następnie perfum wR.. Wyjaśnił, że byli razem zK. W., jeżeli chodzi o włamanie się do samochodu. Do zarzutu drugiego dotyczącego zakupu zegarków przy użyciu karty - to on był tam sam, aK.przy tym nie było. Tak samo było w zarzucie dotyczącymR.. On był sam. Nie było przy tymK.. On to zrobił, bo to była chwila głupoty, brak zastanowienia. Wszedł do zegarmistrza, zakupił ten zegarek i podpisał się jako właściciel karty i to wszystko. On nie pamięta, jak to było w tym przypadku drugim, czy karta zadziałała czy nie. On nie zna się na kartach płatniczych, ale mu się wydaje, że to jest sprzeczność, że wR.karta zadziałała, a wcześniej, co do tego drugiego zegarka ona nie zadziałała. W zegarmistrzu co chce podkreślić, on był sam. Można nawet powołać na świadka właściciela sklepu, który potwierdzi, że był sam i własnoręcznie podpisywał paragon zakupu. Po odczytaniu wyjaśnień z k.65-67 oskarżony wyjaśnił, że składał i podtrzymuję odczytane wyjaśnienia, co doR.. On się dzisiaj przyznaje do tego, jak mówił. Co do włamania do samochodu i zaboru plecaka. U zegarmistrza był sam.W.ze nim nie było. Po odczytaniu wyjaśnień z k. 92-97 oskarżony wyjaśnił, że składał, ale nie podtrzymuję tych wyjaśnień. Przecież na logikę biorąc podczas pierwszego przesłuchania nie pamiętał ceny perfum ani zegarka. Te zeznania, które Sąd odczytał teraz, to była sugestia Policji, że jeżeli tak zeznam, to nie dostaną sankcji, tylko dostaną dobrowolne poddanie się karze i powrócą do domu. Pierwsze zeznania nie są tak obszerne, a po drugich zeznaniach widać, że są sugerowane przez kogoś tj. funkcjonariusza Policji. Po odczytaniu wyjaśnień z k. 124v-125, oskarżony wyjaśnił, że składał, ale nie podtrzymuję zeznań, bo to Policja dała im możliwość dogadania swoich zeznań i tak się dogadali, jak on zeznał, że niby tak było, a tak nie było w rzeczywistości. Zależało im tylko na tym, żeby nie zostać zatrzymanym i wyjść.W.tego zegarka nie wziął. Nie miał go na ręku. Było tak, jak zeznał dzisiaj na rozprawie.K.był ze nim tylko przy włamaniu, w pozostałych przypadkach zarzutów ja oskarżony był sam.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 704-705;
Przesłuchiwany na rozprawie 20 października 2015 roku, oskarżonyA. D. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że dokonał tą transakcję kartą, która została umorzona. W kiosku na Długiej kupił dwa kartony papierosówM.,W.nie miał z tym nic wspólnego. Pocztówek nie kupował. Dostał chyba za to 8 miesięcy kary bezwzględnej. Przyszedł do niego prokurator i dał mu 8 miesięcy pozbawienia wolności. Jak można go teraz sądzić jak wcześniej coś umorzono, dziwne to że prokurator tą transakcję umorzył . Po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnień, oskarżony wyjaśnił, że nie pamiętam w chwili obecnej jak weszli w posiadanie tej karty. Prawdopodobnie została znaleziona. Dużo czasu minęło. Po odczytaniu z k. 705-706 oskarżony wyjaśnił, że odtrzymuję odczytane wyjaśnienia. Można to sprawdzić na monitoringu zR.i u zegarmistrza. Podtrzymuje też ostatnie wyjaśnienia. Jedynego czynu jakiego dopuścił się zW.to to włamanie, pozostałe rzeczy zrobił sam.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoA. D. (1)k. 927-928;
Przesłuchiwany dnia 17 czerwca 2009 roku, w toku postępowania przygotowawczego, oskarżonyK. K. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów oraz złożył wyjaśnienia. Wyjaśnił, że w dniu 10 czerwca 2009r. spotkał się rano z kolegąA. D. (1). Spotkanie to było przypadkowe, ponieważ nie byli w żaden sposób umówieni, przy czym spotkali się naul. (...). Obaj postanowili, że się przejdą po mieście bez jakiegoś konkretnego celu. Kiedy szli ulicą -A. D. (1)zauważył leżący na ziemi śrubokręt i zabrał go ze sobą chowając do kieszeni kurtki. Zul. (...)poszli naul. (...)również bez konkretnego celu, a idąc tą ulicą w pewnym momencie zauważyli zaparkowany przy chodniku samochód m-kiT., a w jego wnętrzu plecak leżący na siedzeniu pasażera. On nie umie powiedzieć, kto wpadł na pomysł aby się do tego pojazdu włamać, podając, że to był „taki odruch" (k. 121).A. D. (1), przy pomocy wcześniej znalezionego śrubokręta, wybił szybę, tzn. dokładnie włożył ten śrubokręt pomiędzy uszczelkę, a szybę i tak naciskał, aż szyba się potłukła, po czym sięgnął do środka i zabrał z wnętrza ten plecak. W samochodzie włączył się alarm, w związku z czym mężczyźni uciekli w kierunkuul. (...), gdzie dokonali sprawdzenia plecaka. Z portfela znajdującego się w plecaku zabrali pieniądze w kwocie 10 złotych oraz kartę płatniczą. Karty tej oskarżony nie miał w rękach, ponieważ zabrał jąA. D. (1). Następnie wyrzucili plecak do okienka piwnicznego dodając, iż w tym plecaku były jakieś rzeczy, ale on nie pamięta już co, w każdym razie nic im potrzebnego. Po tym, jak wyrzucili plecakA. D. (1)stwierdził, że teraz trzeba by coś kupić za tą kartę, a oskarżony się na to zgodził. Potem poszli naulicę (...)i weszli do sklepu z zegarkami, który mieści się tak w połowie ulicy po prawej stronie patrząc od stronyN..A. D. (1)powiedział, że kupią sobie zegarki, po czym weszli dosklepu i (...)wybrał sobie zegarek, potem powiedział, że go bierze i podał sprzedawcy kartę kredytową, którą wcześniej wzięli z plecaka. Sprzedawca dokonał płatności, aA. D. (1)podpisał się na odcinku - podrabiając podpis właściciela karty.A. D. (1)chciał kupić jeszcze jeden zegarek, ale jak przyszło do płacenia, to się okazało, że nie ma już tyle środków na karcie. Za ten pierwszy zegarekA. D. (1)zapłacił 1330 złotych a drugi zegarek miał kosztować 1230 złotych. Po wyjściu ze sklepu z zegarkami kierowali się w stronę budynku LOT-u, gdzieA. D. (1)wszedł doR., zaś oskarżony pozostał na zewnątrz sklepu. W pewnym momencie zauważył przez szybę, żeA. D. (1)został zatrzymany przez ochroniarza zR.. Jak to zobaczył, to uciekł. Wejście dosklepu (...)było pomysłemA. D. (1), który przy pomocy skradzionej karty chciał kupić perfumy. On nie wie, co i jak chciał kupićA. D. (1), ponieważ nie wszedł z nim do sklepu, ale stał przed nim. Jak uciekał, to nie miał przy sobie żadnych przedmiotów z kradzieży, zaś pieniądze w kwocie 10 złotych, zegarek i kartę miałA. D. (1), przy czym nie wie, co się z nimi następnie stało. Oskarżony wyjaśnił także, że dał się namówić na popełnienie przestępstwaA. D. (1), ponieważ to był jego pomysł, aby się włamać do tego samochodu.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 121-122;
W trakcie konfrontacji przeprowadzonej pomiędzy oskarżonym aA. K.W.-K.nie podtrzymał wcześniej złożonych wyjaśnień w zakresie wskazania, jakoby toA. D. (1)wybił szybę w samochodzie, a potem sięgnął do wnętrza pojazdu i zabrał z niego plecak.K. W.w tym zakresie sprostował swoje wyjaśnienia wskazując, że to on wszedł do wnętrza pojazdu i zabrał z niego plecak. W pozostałym zakresie tj. odnośnie wskazania, że oskarżony nie wie, co się stało z przedmiotami skradzionymi z pojazdu oraz z zakupionym zegarkiem - oskarżony podtrzymał swoje wyjaśnienia.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W.w protokole konfrontacji k. 125;
Przesłuchiwany na rozprawie dnia 17 listopada 2010 roku, oskarżonyK. K. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów po czym odmówił składania wyjaśnień. Następnie po odczytaniu oskarżonemu wyjaśnień złożonych przez niego w toku postępowania przygotowawczego, oświadczył, że składał takie wyjaśnienia i że polegają one na prawdzie. Następnie wskazał, że w wyjaśnieniach i stwierdził: „Tam jest chyba błąd odnośnie tego, bo szybę chyba ja wybiłem w tym samochodzie. Nie było tak, że ja wchodziłem po plecak, a kolega wybił szybę." (k.291). Natomiast po odczytaniu protokołu konfrontacji oskarżony wyjaśnił, że potwierdza, iż składał takie wyjaśnienia wskazując: „(...) chyba ktoś się pomylił odnośnie tego, że to ja zabrałem plecak z samochodu." Oskarżony wyjaśnił, że nie zabrał plecaka, tylko wybił szybę w aucie. Oskarżony wyjaśnił także, żeA. D. (1)zgubił gdzieś zakupiony wcześniej zegarek podając, że stało się to chyba w czasie szamotaniny z ochroniarzem.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W.k. 291;
Przesłuchiwany na rozprawie dnia 17 czerwca 2014 roku, oskarżonyK. K. (1)oświadczył, iż przyznaje się do włamania do samochoduT.. W pozostałym zakresie, do popełnienia zarzucanych mu czynów się nie przyznaje. Po odczytaniu wyjaśnień z k. 121-122 wyjaśnił, że składał takie wyjaśnienia, ale nie podtrzymuje tych wyjaśnień. Podczas konfrontacji z kolegąD.w komisariacie, ustalali sobie zeznania , żeby były do siebie podobne, żeby żaden z nich nie poszedł na sankcję i w ten sposób tylko mogli wyjść do domu. On tu opisał podział ról każdego z nich, bo się widzieli na komisariacie i zostało im udostępnione to, żeby się dogadać w zeznaniach. Rozmawiali sobie przy funkcjonariuszu Policji. To był ten sam Policjant, który później przesłuchiwał go na protokół. To, co jest tam zawarte, to tak w rzeczywistości nie było. Zresztą ten funkcjonariusz powiedział, że przed Sądem będzie mógł wszystko sprostować. Po odczytaniu wyjaśnień z k.124-125 oskarżonyK. K. (1)oświadczył, że podtrzymuje te wyjaśnienia. Szybę potłukł w samochodzieA. D. (1), a on zabrał z jego wnętrza plecak. Po odczytaniu wyjaśnień z k. 291oskarżonyK. K. (1)wyjaśnił, że zgadza się to, że on zabierał plecak z samochodu i tylko to. A o tym zegarku, co jest mowa to on wie, ze słyszenia zA.. On nie wie, dlaczego w protokole rozprawy jest napisane, że on się przyznaje do wszystkich czynów, bo on mówił, że ja się nie przyznaję do żadnego zegarka. Przed sądem za pierwszym razem, też mówił, że te wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, sobie wymyślił. Tak zeznawał przed sądem w tym sensie, że wiedział odA.ze słyszenia, co mu mówił. Być może stało się tak, że Sąd go źle zrozumiał.
Vide:wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 704;
Przesłuchiwany na rozprawie 20 października 2015 roku, oskarżonyK. K. (1)oświadczył, iż przyznaję się częściowo do popełnienia zarzucanych czynów. Przyznaje się do włamania do samochodu, do pozostałych zarzutów nie przyznaje się. W chwili zatrzymania,A.był pod wpływem narkotyków i żeby wyjść do domu, to mówił, to co mu kazali policjanci. Oskarżony zostałem zatrzymany u Arka w domu przez policjantów, wiedząc, że włamałem się do samochodu razem z Arkiem, został pouczony, żeA.ukradł ze nim zegarki i coś innego jeszcze. Zaprzeczał temu konsekwentnie, więc poddano ich konfrontacji, na której był tylko ja iA.bez policjanta. Na tej konfrontacji konsekwentnie podtrzymywał, że włamał się do samochodu i pytał się Arka, czemu powiedział, ze był z nim.A.powiedział, że był naćpany i nie pamięta. Więc wiedząc, żeA.złożył takie zeznania, oskarżony z doświadczenia wiedział, że jak się nie będzie przyznawał do czegoś, to pójdzie na tzw. sankcję. Więc zgodził się przyznać do włamania do samochodu, a reszta zeznań już wynika z zeznań Arka. Po odczytaniu z k. 121-122, oskarżony wyjaśnił, że to są zeznania, które sugerowano na policji, by wyjść do domu. On się włamał tylko do tego samochodu, z resztą nie miał nic wspólnego. Nie był tez w żadnym sklepie. Nie wchodził do żadnego sklepu, gdzie został zakupiony zegarek, doR.też nie. Ani tu ani tam, go nie było. Nic nie wiedział o zegarku i perfumach. Arka gdzieś tam złapali, był naćpany i powiedział, że był z nim, bo chciał iść do domu i potem jego złapali. Musiał się zgodzić na te warunki, aby iść do domu. Chwilę zaraz jak wsiedli naul. (...), rozstał się z Arkiem po tej kradzieży z włamaniem. Ani pod zegarmistrzem nie był ani podR.. Ani nie był z nim tam gdzie kupował papierosy, umorzono wobec nie postępowanie. Te wyjaśnienia, które sąd odczytał to były powtórzone wyjaśnienia Arka. Po odczytaniu z k. 125 oskarżony podtrzymał odczytane wyjaśnienia. On zabrał ten plecak z samochodu. Razem sprawdzali co jest w plecaku. Nie pamięta czy coś zabierał z tego plecaka. Był zdenerwowany. Nie zabrał żadnej karty, toA.brał sobie te rzeczy. Nie pamiętam co się stało z tymi niezabranymi rzeczami. Albo wyrzuciliśmy w krzaki, albo w okienko piwniczne. Po odczytaniu z k. 291 oskarżony oświadczył, ze tak wyjaśniał i podtrzymuje odczytane wyjaśnienia. Po odczytaniu z k.703-705 wyjaśnił natomiast, że nie pamięta, czy tak wyjaśniałem. Jak się nie wie co się zrobiło, to się nie wie co mówić. Był wtedy na pewno naK.. Nie pamięt co mówił. Sąd czytał tak te zeznania, jedne, drugie, trzecie i nie wiedział o co chodzi. W tym czasie już przebywał w ZK i przyjmowałem lekarstwa. Otumaniały go te leki. Przepisali mi to tu w AŚ. Ja był wtedy otumaniony, nie było tez Arka naS.. Nie zgadza się to, robił tylko włamanie do samochodu. Przyznaje się do włamania do samochodu, do niczego więcej. Fizycznie nie pamięta kto szybę wybijał, chyba on. Plecak zabrał on.
Vide:
wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 929-930;
Z opinii Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego wG.wynika, że zachowanie i postawęA. D. (1)w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w tej jednostce należy uznać za nieodpowiednie.A. D. (1)był dziewięciokrotnie karany dyscyplinarnie za przekroczenia w postaci nawiązywania innych niż dozwolone kontaktów, używania słów wulgarnych, naruszenie obowiązku poprawnego zachowania się, zakłócania spokoju w oddziale. Był trzykrotnie nagradzany na prace nieodpłatne. Jedenaście razy przełożeni występowali o udzielenie ulgi. Skazany jest dobrze przystosowany do izolacji więziennej. Relacje ze współosadzonymi układa bezkonfliktowo. W kontaktach z przełożonymi stara się przestrzegać obowiązujących przepisów. Jednak w sytuacjach dla siebie niekorzystnych bywa arogancki i wulgarny. Karę odbywa w systemie zwykłym nie wyrażając zgody na zmianę systemu. Nie korzystał z przepustek oraz innych pozwoleń na czasowe opuszczenie jednostki. Deklaruje uczestnictwo w strukturach podkultury więziennej. Jednak nie odnotowano jego negatywnych zachowań na tym tle. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Nie dokonywał samouszkodzeń. Nie prezentuje zachowań agresywnych. Nie był kierowany do nauczania. Obecnie nie jest zatrudniony. W rozmowach bezkrytycznie wypowiada się na temat popełnionych przestępstw i dotychczasowego trybu życia.
Dowód:
opinia o skazanym k. 850-852;
Z opinii Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego wG.wynika, że zachowanie i postawęK. K. (1)w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w tej jednostce należy określić jako zmienne. Podczas całego pobytu w izolacji penitencjarnej wypisano 15 wniosków o wymierzenie kary dyscyplinarnej, z czego wymierzono 11 kar, m.in. za niewykonanie poleceń przełożonego, próbę przekazania woreczka z mlekiem w proszku innemu osadzonemu, odmowę przyjmowania posiłków. 32-krotnie wypisano wniosek o udzielenie nagrody, z czego 30-krotnie był nagradzany za dobre zachowanie, m.in. za wykonywanie nieodpłatnych prac. Wielokrotnie korzystał z ulg przyznawanych na wniosek przełożonego. Skazany jest dobrze przystosowany do izolacji więziennej. Relacje ze współosadzonymi układa bezkonfliktowo. Karę odbywa w systemie zwykłym. Nie wyraził chęci do współudziału w opracowaniu indywidualnego programu oddziaływania. W kontaktach z przełożonymi stara się przestrzegać obowiązujących przepisów. Jednak w sytuacjach dla siebie niekorzystnych staje się roszczeniowy. Dba o czystość w miejscu zakwaterowania w stopniu dobrym. Nie był kierowany do nauczania. Odmówił udziału w zajęciach dotyczących zagadnień uzależnienia od narkotyków. Jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Na tym tle wykazuje negatywne zachowania, powołując się na względy podkulturowe. Nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Nie dokonywał samouszkodzeń. Nie prezentuje zachowań agresywnych.
Dowód:
opinia o skazanym k. 857-857v;
K. K. (1)był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Przypisanych mu czynów dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresach od 28 sierpnia 2000 roku do 25 czerwca 2001 roku, od 7 czerwca 2004 roku do 10 lipca 2004 roku oraz od 18 grudnia 2006 roku do 15 kwietnia 2007 roku kary łącznej orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie II K 303/05 m. in. za czyn zart. 278 § 1 k.k.
Dowody:
karta karna k. 966-970; odpisy wyroków k. 163-164, 802-804, 805-806, 807, 808-810, 811-813, 829, 831-833, 838, 839-840v, 842-842v, 897-894; informacja o pobytach i orzeczeniach k. 858-864;
A. D. (1)był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Przypisanych mu czynów dopuścił się w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresie od 2 marca 2007 roku do 2 września 2008 roku kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku w sprawie IV K 1302/04 m. in. za czyn zart. 279 § 1 k.k.
Dowody:
karta karna k. 962-965; odpisy wyroków k. 161-162, 814, 815-819v, 820, 821-822, 835, 973-975, 976, 982-983; opinia o skazanym z informacją o pobytach k. 850-852;
Sąd zważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkówK. S.,P. K.,J. K.,J. S.,M. K.,A. W. (2), opiniach biegłych z zakresu psychiatrii sądowej oraz na zebranych dokumentach urzędowych i prywatnych. Wyjaśnienia oskarżonychA. D. (1)iK. K. (1)posłużyły poczynieniu ustaleń faktycznych w takim zakresie, w jakim zostały uznane za wiarygodne.
Sąd dał w całości wiarę zeznaniom wszystkich wskazanych wyżej świadków, gdyż są one logiczne, spójne i konsekwentne, a wraz pozostałą częścią materiału dowodowego tworzą zwartą i uporządkowaną chronologicznie całość. Oskarżeni, a zwłaszcza oskarżonyA. D. (1), w przeważającej części ich nie kwestionowali. Należy zaznaczyć, że wszystkie wymienione osoby te są w stosunku do oskarżonych osobami obcymi. Stąd nie miały one żadnych powodów, by bezpodstawnie obciążać ich odpowiedzialnością za czyny, których się nie dopuścili, czy też w inny sposób fałszywie świadczyć na jego korzyść. Warto zauważyć, że część świadków, tj.A. W. (2)iJ. K., w ogóle nie miała bezpośredniego kontaktu z oskarżonym – świadkowi ci przedstawiali jedynie opis strat powstałych na skutek włamania do pojazdu markiT. (...). Tam, gdzie zeznania świadków dotyczyły tej samej okoliczności, były zgodne i wzajemnie się uzupełniały. Nadto w wielu miejscach, zeznania przesłuchanych świadków znalazły potwierdzenie w treści ujawnionych dokumentów. Stąd, mimo zmiany wyjaśnień i zastrzeżeń formułowanych przez oskarżonych po otwarciu przewodu sądowego, Sąd nie znalazł powodów, by zakwestionować przedstawiany przez nich przebieg wydarzeń.
ŚwiadekJ. K.zeznała, że w dniu kradzieży użytkownik karty –A. W. (2)zgłosił spółce fakt włamania do samochodu i utraty karty. W efekcie, spółka zablokowała kartę. Nastąpiło to już jednak po dokonaniu transakcji przez osobę nieuprawnioną. Świadek potwierdziła, że transakcji na kwoty 1.330 złotych oraz 379,98 złotych nie dokonał pracownik spółki. Obciążyły one rachunek(...) sp. z o.o.wBanku (...).
ŚwiadekA. W. (2)zeznał, że dnia 10 czerwca 2009 roku około godziny 8.00 zaparkował pojazd naul. (...)wG.. Następnie poszedł wykonywać czynności służbowe. Około godziny 9.30 schodził do samochodu i wszystko było w porządku. Gdy wrócił do pojazdu około godziny 12.00 to stwierdził wybitą szybę i brak plecaka. W plecaku znajdowały się dokumenty w postaci: dowodu osobistego, prawa jazdy, świadectw kwalifikacji, przepustki Centertel, karty bankomatowej(...) S.A.oraz karty kredytowej(...)banku (...) S.A.o numerze(...), dowodu rejestracyjnego i polisy ubezpieczeniowej samochodu markiT. (...)onr rej. (...), a także kart paliwowych(...). Ostatnia dokonana przez niego transakcja związana była zapłatą abonamentu za parking. W tym celu wypłacił z bankomatu 100 złotych.
ŚwiadekA. J. (1)zeznał, że dnia 10 czerwca 2009 roku, do sklepu przyul (...)wG.przyszłodwóchmłodych mężczyzn. Obaj średniej budowy ciała, o krótkich włosach. Mężczyźni ci nie zastanawiali się długo nad wyborem zegarka. Pierwszemu z nich świadek sprzedał zegarekT. (...)za kwotę 1.330 złotych. Klient zapłacił kartą kredytową. Po wydrukowaniu paragonu złożył na nim podpis. Wg świadka podpisy były tożsame. Następnie, po krótkiej naradzie, mężczyźni zdecydowali, że kupią także zegarek dla drugiego z nich –T. (...)o wartości 1.230 złotych. Tym razem jednak transakcja nie została zatwierdzona. Po zwróceniu karty mężczyźni wyszli ze sklepu.
ŚwiadekP. K., pracownik ochronysklepu (...)zeznał, że dnia 10 czerwca 2009 roku do sklepu przyul. (...)weszłodwóchmłodych mężczyzn. Jeden z nich miał ok. 180 cm wzrostu, wątłej budowy ciała. Mężczyzna ten stanął przy wejściu. Drugi zaś wszedł do jego wnętrza, obszedł wszystkie regały, a następnie zapytał w kasie o stoisko z papierosami. Po dotarciu na to stoisko zawrócił i powiedział do mężczyzny stojącego przy wejściu, że idzie zobaczyć jeszcze perfumy. Z regału wziął wówczas dwa opakowania perfum markiH. B.o wartości 190 złotych za sztukę. Po wydrukowaniu paragonu z terminalu, mężczyzna podpisał się na nim. Jednak sprzedawczyni,K. S.stwierdziła, że podpis różni się od oryginału z karty. Poprosiła o ponowne podpisanie. Drugi podpis również nie odpowiadał oryginałowi. Świadek zeznał nadto, że w momencie, gdy o zdarzeniu poinformowana została kierowniczka sklepu, oskarżonyA. D. (1)usiłował opuścić sklep i wdał się z nim w szarpaninę. Wówczas, dwie postronne osoby pomogły mu doprowadzić go na zaplecze. W czasie szarpaniny, drugi z mężczyzn, tj.K. W.uciekłw niewiadomym kierunku. Zeznania świadkaP. K.w pełni korespondują z zeznaniami kasjerki obsługującejA. D. (1),K. S.która potwierdziła, że wraz z nim, do sklepu wszedł takżedrugi mężczyzna. Jednakże w czasie, gdyA. D. (1)chodził po sklepie, mężczyzna tenczekał na niego przy drzwiach. Według niej, gdy dwóch postronnych mężczyzn udzielało pomocyP. K., szarpiącemu się zA. D. (3),K. W.uciekł ze sklepu.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówJ. S.iM. K., funkcjonariuszy, którzy dokonali zatrzymania oskarżonegoA. D. (1)wsklepie (...). Zeznania te były logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniały, a nadto dotyczyły okoliczności bezspornych.
Za rzetelne uznał Sąd opinie biegłych z zakresu psychiatrii dotyczące obu oskarżonych. Zostały one wydane przez osoby posiadające niezbędne kwalifikacje i doświadczenie zawodowe we wskazanej dziedzinie nauki. Są przejrzyste, spójne i uwzględniają zasady prawidłowego rozumowania, formułując przy tym precyzyjne odpowiedzi na pytania postawione w postanowieniach o dopuszczeniu tych dowodów. W toku postępowania nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Sąd dał wiarę wszystkim dokumentom urzędowym przywołanym w ustaleniach faktycznych. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich kompetencji i prawem przepisanej formie. Ich autentyczność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Stanowią one obiektywne dowody zaświadczonych nimi okoliczności. Sąd nie znalazł żadnych podstaw dla umniejszenia ich wartości dowodowej.
Wątpliwości Sądu nie wzbudził również dokumenty prywatne wśród których szczególne znaczenie miały paragony dokumentujące transakcje których dokonał bądź usiłował dokonaćA. D. (1), zawierające podpis podrobiony przez oskarżonego(k. 4, 11, 37), historia operacji na karcie (k. 134-136).
OskarżonyA. D. (1), poza wyjaśnieniami złożonymi podczas pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k. 65-67), nie kwestionował swego udziału w popełnieniu wszystkich czterech czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, konsekwentnie przyznając się zarówno do dokonania kradzieży z włamaniem do pojazdu markiT. (...), jak i trzykrotnego posłużenia się kartą kredytową VISA stanowiącą własność(...) sp. z o.o., a wystawioną na nazwiskoA. W. (2). Przy czym, owe pierwsze wyjaśnienia, że nie zasługują na wiarę nie tylko dlatego, że po upływie dwóch dni zostały podważone przez samego oskarżonego, lecz przede wszystkim dlatego, że stoją one w rażącej sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Stwierdzenie oskarżonego o tym, iż dnia 10 czerwca 2009 roku o godzinie 12:00 spotkał się ze swym kolegą ops. (...), po czym powrócił do domu, a następnie, po godzinie 15:30 przejechał w rejonul. (...)i wraz zK. K. (1)znalazł plecak z dokumentami (w tym wspomnianą kartą kredytową) jawi się jako całkowicie irracjonalne. Treść protokołu zatrzymania (k. 2-2v) przekonuje bowiem o tym, żeA. D. (1)został tego dnia zatrzymany wsklepie (...)o godzinie11:40. Nadto, z akt sprawy wynika, że zwolniono go dnia 12 czerwca 2015 roku. Stąd wyjaśnienia z dnia 10 czerwca 2009 roku w oczywisty sposób stanowią wyraz nieprzemyślanej linii obronyA. D. (1).
W czasie drugiego przesłuchania przeprowadzonego w postępowaniu przygotowawczym (k. 94-96),A. D. (1)odmiennie wskazał, że zK. W.ps. (...), spotkał się dnia 10 czerwca 2009 roku, w rejonieul. (...), po godzinie 10:00. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że spotkali się wówczas dlatego, że poprzedniego dniazaplanowali, że pójdą coś ukraść. Nadto,A. D. (1)podał, że we włamaniu do pojazdu markiT. (...)brał udział wspólnie zK. W., który, po rozbiciu szyby, wyciągnął z pojazdu plecak. Po dokonaniu kradzieży, przejrzeli zawartość plecaka i zabrali z niego jedynie kartę kredytową VISAbanku (...)na nazwiskoA. W. (2). Następnie, razem udali się naul. (...)wG., gdzie oglądali zegarki w sklepie znajdującym się wbudynku nr (...). Tam, za pomocą tejże karty dokonali zakupu jednego egzemplarza, za cenę 1.330 złotych, zaś po namyśle i krótkiej naradzie podjęli próbę zakupu drugiego zegarka, przeznaczonego dla(...). Ponieważ system bankowy nie zaakceptował płatności, wyszli ze sklepu, po czym udali się razem dosklepu (...)przyul. (...). Tym razem, rozdzielili się, gdyż po wejściu do sklepu,K. W.stanął przy drzwiach wejściowych. On zaś udał się na halę sklepową w poszukiwaniu papierosów, po czym oznajmił swemu towarzyszowi, że idzie jeszcze obejrzeć perfumy. Następnie, dokonał zapłaty za te perfumy za pomocą tej samej karty kredytowej. Ostatecznie nie zdołał jednak pozyskać tychże perfum, z uwagi na podejrzenia kasjerki co do autentyczności podpisu na wydruku z terminala. Oskarżony podniósł, że w momencie, gdy kasjerka udała się do przełożonej, celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, on usiłował opuścić sklep. Nie udało mu się to, z uwagi na reakcję pracownika ochrony, z którym wdał się w szarpaninę. W czasie szarpaniny,K. W.uciekł ze sklepu.
Z kolei, na rozprawie w dniach 17 listopada 2014 roku i 20 października 2015 roku, oskarżonyA. D. (1)częściowo zkwestionował treść wyjaśnień złożonych dnia 12 czerwca 2009 roku. Podniósł bowiem, iż jedynym czynem, którego dopuścił się wspólnie zK. W., była kradzież plecaka z włamaniem do samochodu markiT. (...). Natomiast w przypadku czynów popełnionych w sklepie z zegarkami orazsklepie (...), polegających na posłużeniu się kartą kredytową i podrobieniu podpisuA. W. (2), to on był tam sam, „aK.przy tym nie było” (k. 705).
W ocenie Sądu, najbliższe prawdy były wyjaśnienia złożone przezA. D. (1)dnia 12 czerwca 2009 roku. Oskarżony wprawdzie zakwestionował je w dalszej części postępowania, podważając częściowo ich wartość dowodową, twierdząc, iż treść tych wyjaśnień, „to była sugestia Policji, że jeżeli tak zeznam, to nie dostaniemy sankcji, tylko dostaniemy dobrowolne poddanie się karze i powrócimy do domu” (k. 706). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego we wskazanym zakresie, uznając iż stanowią one jedynie wyraz solidarności zK. W., obliczonej na uwolnienie go od odpowiedzialności karnej za część spośród jego czynów. W toku postępowania nie ujawniono żadnego dowodu, który mógłby doprowadzić do podważenia protokołów sporządzonych w postępowaniu przygotowawczym. W szczególności, brak jest podstaw do stwierdzenia, że którykolwiek z funkcjonariuszy wpływał na treść składanych przez oskarżonego oświadczeń. W ocenie Sądu, zastrzeżenia zgłoszone na rozprawie przezA. D. (1)należy uznać za gołosłowne. Podważanie przed sądem wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, poprzez stwierdzenie, że były one wynikiem instrukcji przesłuchujących policjantów, obiecujących rychłe zwolnienie z zatrzymania, jest często wykorzystywanym elementem taktyki procesowej oskarżonych. Oczywistym jest, iż odmienne wyjaśnienia złożone na rozprawie mogą stanowić w takim przypadku podstawę ustaleń faktycznych jedynie wówczas, gdy w świetle pozostałej części materiału dowodowego jawią się jako uprawdopodobnione, co w badanej sprawie nie zachodzi. W szczególności, z konsekwentnych zeznań przesłuchanych świadków, w osobachA. J. (1),K. S.iP. K., jasno wynika, że zarówno w sklepie z zegarkami przyul. (...), jak i wsklepie (...)przyul. (...)dokonywał płatności w obecności drugiego mężczyzny, którym musiał byćK. K. (1), skoro oskarżeni nie wskazywali na udział w przestępstwie jeszcze innej osoby, a jednocześnie podkreślali, że to on współuczestniczył we włamaniu. Przy czym, w pierwszym z omawianych przypadków, zachowanieK. K. (1)była aktywne – wraz zA. D. (1)oglądał on umieszczone na wystawie zegarki, a po zakupie pierwszego z nich, naradzał się z nim w sprawie zakupu drugiego egzemplarza. Efektem tej narady była nieudana próba uiszczenia ceny w kwocie 1.230 złotych. Warto zauważyć, że wyjaśniając w czasie konfrontacji z dnia 18 czerwca 2009 roku (a więc nie będąc już zatrzymanym w sprawie),A. D. (1)podtrzymał wyjaśnienia złożone dnia 12 czerwca 2009 roku. Przy czymK. W.w ogóle nie był zatrzymanym w przedmiotowej sprawie. Nadto, należy podkreślić, że wyjaśniając na rozprawie dnia 17 listopada 2010 roku (pod nieobecnośćA. D. (1)),K. W.nie kwestionował swej obecności zarówno w sklepie z zegarkami, jaki wsklepie (...)(zatem wyjaśnił w tym zakresie podobnie, jak w postępowaniu przygotowawczym). W szczególności podał, żebył świadkiem szarpaninyA. D. (1)z ochroniarzem(k. 291). Wreszcie, nawet na rozprawie dnia 20 października 2015 roku podtrzymał te wyjaśnienia (k. 930), co świadczy o tym, że przyjęta przez niego linia obrony była chaotyczna i niespójna. W świetle powyższych rozważań jasne jest zatem, w ocenie Sądu, że wyjaśnienia składane przezA. D. (1)iK. K. (1)w dniach 17 czerwca 2014 roku (k. 703-706) i 20 października 2015 roku (k. 928-930) są efektem ich porozumienia, zgodnie z którym,A. D. (4), wbrew faktom, postanowił „wziąć na siebie” całą odpowiedzialność za część popełnionych wspólnie i w porozumieniu czynów. Razić musi to, że zmiana prezentowanych przez nich wersji wydarzeń miała charakter niespontaniczny – objawiła się bowiem dopiero po upływie przeszło 5 lat od popełnienia badanych czynów, w trakcie ponownego rozpoznania sprawy przez sąd.
WyjaśnieniaK. K. (1), były niekonsekwentne także w innych, iż wskazane wyżej, aspektach. W szczególności, nie był on w stanie w spójny sposób przedstawić okoliczności związanych z włamaniem do pojazdu markiT. (...), podając w jednym miejscu, że plecak, po uprzednim rozbiciu szyby, wyjął z pojazduA. D. (1)(k. 121), w drugim miejscu, że to on wszedł do wnętrza pojazdu i zabrał z niego plecak (k. 125), następnie, że nie zabrał plecaka, tylko wybił szybę w aucie (k. 291), a wreszcie, że szybę potłukł w samochodzieA. D. (1), a on zabrał z jego wnętrza plecak (k. 704). Na rozprawie dnia 17 czerwca 2014 roku, podobnie, jakA. D. (1),K. K. (1)zakwestionował swe wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, twierdząc, że rozmawiali sobie wówczas przy funkcjonariuszu Policji. To był ten sam Policjant, który później przesłuchiwał go na protokół. Według oskarżonego „to, co jest tam zawarte, to tak w rzeczywistości nie było.” - ten funkcjonariusz powiedział, że przed Sądem będzie mógł wszystko sprostować. Warto zauważyć, że oskarżeni wyjaśniali jednego dnia (18 czerwca 2009) dopiero w trakcie ich konfrontacji (k. 124-125v), w trakcie którejK. K. (1)w przeważającej części (zwłaszcza w części, w której potwierdził swą obecność w sklepie z zegarkami oraz wsklepie (...)) podtrzymał wyjaśnienia złożone dzień wcześniej (k. 119-122) – co przeczy jego stwierdzeniu, że skonfrontowano go ze współoskarżonym z tego powodu, że „konsekwentnie zaprzeczał”,iż ukradł aA. D. (1)„zegarki i coś innego jeszcze” (k. 929). Nie sposób dać wiary, że wyjaśnieniaK. K. (1)z dnia 17 czerwca 2009 roku były poprzedzone jego konsultacją zA. D. (1)w obecności funkcjonariusza Policji, skoro, jak wynika z akt sprawy,A. D. (1)nie był obecny tego dnia na Komisariacie Policji II wG.. Dając wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. D. (1)z dnia 12 czerwca 2009 roku, Sąd odmówił zatem wiarygodności wyjaśnieniomK. K. (1)w zakresie, w jakim były one sprzeczne z tą relacją.
Ze względu na sposób życia oskarżonych przed popełnieniem przestępstwa (wcześniejsze skazania za kradzieże i kradzieże z włamaniem), Sąd dał wiarę wyjaśnieniomA. D. (1)w tym zakresie, w jakim podniósł on, że czyn oskarżonych miał charakter zaplanowany (jak wyjaśniał, jego popełnienie uzgodnili już poprzedniego dnia). Na tę okoliczność wskazuje nadto fakt, że oskarżeni spotkali się i dokonali włamania w relatywnie rzadko uczęszczanych miejscach (ul. (...)), zaśA. D. (1)przygotował na tę okazję śrubokręt. Nie sposób uznać, że włamanie do pojazdu markiT. (...)wynikało z „impulsu”, jak przedstawiał toK. K. (1).
Dokonawszy dogłębnej i szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał, iż nie może on stanowić podstawy do przypisaniaK. K. (1)czynu opisanego w punkcie IV. aktu oskarżenia. Należy podkreślić, iż inaczej, niż w przypadku pozostałych czynów, zarówno wyjaśnienia oskarżonych i zeznania świadków, jak i dowody o charakterze obiektywnym nie wskazują na to, jakoby dokonanie płatności za perfumy markiH. B.skradzioną kartą kredytową oraz podrobienie parafkiA. W. (2)objęte było zamiaremK. K. (1)i porozumieniem zawartym zA. D. (1). Zachowanie tego oskarżonego, w przypadku omawianego czynu było całkowicie pasywne. Zarówno obaj oskarżeni (w tych przypadkach, w których przyznają, żeK. K. (1)również był obecny wsklepie (...)), jak i przesłuchani w sprawie świadkowie zgodnie wskazują, że od momentu wejścia oskarżonych do sklepu, do momentu ujęciaA. D. (1),K. K. (1)pozostawał przez cały czas przy drzwiach wyjściowych. „Gdy pierwszy mężczyzna kupował u mnie perfumy, to ten drugi stał przy drzwiach i na niego czekał. Gdy była dokonywana transakcja zapłaty, to ten drugi mężczyzna nie odzywał się do tego mężczyzny, który podpisywał wydruk. Do końca zdarzenia oni już nic do siebie nie mówili” (z zeznań świadkaK. S.– k. 314). W momencie gdy doszło do szarpaninyA. D. (1)z pracownikiem ochrony,K. K. (1)niezwłocznie uciekł ze sklepu. Nie udzielił pomocyA. D. (1). Nie próbował wyrwać go z rąkP. K.. Zachodzi zatem daleko idąca wątpliwość co do tego, czyK. K. (1)wiedział, żeA. D. (1)dokona zakupu perfum markiH. B., dokonując zapłaty skradzioną kartą kredytową.
Dnia 17 czerwca 2009 roku,K. K. (1)wyjaśnił, że wejście dosklepu (...)było pomysłemA. D. (1), który chciał papierosy. Nadto oskarżony nie wiedział, co, czy i jakie perfumy chciał kupićA. D. (1)(k. 121), stąd późniejsze zachowanieA. D. (5)w tym sklepie stanowi eksces za który odpowiada tylko ten oskarżony. Tę wersję wydarzeń potwierdzają wyjaśnieniaA. D. (1), z których wynika, że oskarżony poszedł na salę sprzedaży, gdzie chciał zakupić papierosy. Po chwili,zmienił jednak zdaniei udał się na stoisko z droższymi perfumami, gdzie wybrał dwa opakowania perfumH. B., po czym poszedł z nimi do kasy. ŚwiadekP. K.zeznał, że w pewnym momencie,A. D. (1)rzekł do stojącego przy drzwiach kolegi: „idę obejrzeć perfumy” (k. 932). Wprawdzie,A. D. (1)wyjaśnił, że drugie opakowanie perfum miało być dlaK. K. (1), to jednak w dalszym ciągu brak dowodów na to, żeK. K. (1)znał te zamiary i je aprobował. Warto zauważyć, że w przypadku czynów opisanych w punktach I.-III. aktu oskarżenia, zachowanieK. K. (1)było aktywne. W pierwszym przypadku, wyciągnął on bowiem plecak z samochodu uszkodzonego przezA. D. (1). W dwóch pozostałych zaś, oglądał zA. D. (1)umieszczone na wystawie zegarki, a następnie naradzał się z nim w sprawie zegarka, który miał zostać zakupiony dla niego. Nic nie stało na przeszkodzie, by także w ostatnim przypadku,K. K. (1)uczynił podobnie, tj. wszedł z drugim z oskarżonych na salę sprzedaży i tam udawał, że po prostu ogląda towar umieszczony na półkach, następnie, oczekiwał zA. D. (1)przy kasie. W omawianym przypadku, zachowanieK. K. (1)byłozgoła inne. W żaden sposób nie starał się on ułatwićA. D. (1)realizacji znamion jego czynu. W szczególności, nie próbował on odciągnąć uwagi pracowników sklepu od drugiego z oskarżonych. Zebrany materiał dowodowy nie wskazuje bynajmniej na całkowite nieprawdopodobieństwo tego, żeK. K. (1), przebywając wsklepie (...)chciał realizacji znamion oszustwa przezA. D. (1). W szczególności możliwym jest, że sama obecnośćK. K. (1)w sklepie stanowiła rodzaj pomocnictwa, polegającego na potencjlanym psychologicznym wspieraniu sprawcy. Jednakże analiza danych w toku postępowania rodzi daleko idące wątpliwości co do rzeczywistego stanu rzeczy w tym zakresie. Ponieważ wątpliwości tych nie sposób było usunąć w postępowaniu dowodowym, Sąd rozstrzygnął je na korzyść oskarżonego (art. 5 § 2 k.p.k.). W efekcie, Sąd uznał, żeK. K. (1)jedynie towarzyszyłA. D. (1)w czasie popełnienia czynu, zaś realizacja jego znamion była mu to obojętna.
W związku z powyższym, czyn wymieniony w punkcie IV. aktu oskarżenia Sąd przypisał jedynieA. D. (1), zaśK. K. (1)od popełnienia tego czynu uniewinnił (punkt X. sentencji wyroku).
Sąd nie miał natomiast żadnych wątpliwości, że czyny wymienione w punktach I.-III. aktu oskarżenia, przypisane oskarżonym, nosiły cechy współsprawstwa (art. 18 k.k.). Istotą tej postaci zjawiskowej jest oparte na porozumieniu wspólne działanie co najmniej dwóch osób, z których każda obejmuje swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich określonych przedmiotowych znamion czynu przestępnego. W tym zakresie wyróżnić można element subiektywny i obiektywny. Element obiektywny może się przejawiać zarówno we wspólnej realizacji znamion tzw. czynności czasownikowej (co w badanej sprawie miało miejsce w przypadku pierwszego z czynów), jak i na tym, że czyny każdego ze współsprawców uzupełniają się, co może być wynikiem dokonanego przez nich podziału ról. Natomiast elementem subiektywnym i warunkiem koniecznym współsprawstwa jest porozumienie. Oznaczające ono nie tylko wzajemne uzgodnienie przez współsprawców woli popełnienia przestępstwa, lecz także świadome współdziałanie co najmniej dwóch osób w akcji przestępnej. Owo porozumienie, zachodzić musi przed popełnieniem przestępstwa lub rodzić się w jego trakcie. Pozwala ono przypisać każdej ze współdziałających osób również i tę czynność sprawczą, która przedsięwzięła inna osoba współdziałająca świadomie w popełnieniu przestępstwa. Materiał dowodowy jednoznacznie wykazał, iż takowe porozumienie zaistniało pomiędzy oskarżonymi. Dnia 9 czerwca 2009 rokuA. D. (1)iK. K. (1)umówili się, że spotkają się następnego dnia w rejonieul. (...), a następnie pójdą razem coś ukraść. W tym celu,A. D. (1)przygotował śrubokręt, który ukrył na pobliskim podwórku. Po dokonaniu kradzieży uzgodnili między sobą, że zapłacą za zakupy w sklepie z zegarkami za pomocą zabranej z plecaka karty kredytowej: „Po tym, jak wyrzuciliśmy plecak,A.powiedział mi, że teraz trzeba by coś kupić za tą kartę. Ja się na to zgodziłem (…). Doszliśmy do sklepu z zegarkami” (wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 121). Choć znamiona czynów wymienionych w punktach II. i III. aktu oskarżenia wypełnił fizycznieA. D. (1), to nie można mieć wątpliwości, że były one również czynamiK. K. (1), którego rolą było doradzenie zakupu konkretnych modeli, jak i doradzenie zakupu drugiego z zegarków w ogóle, czy wreszcie, wsparcie psychiczne poprzez obecność przy kasie w czasie dokonywania płatności.
Czyn wymieniony w punkcie I. aktu oskarżenia, przypisany obu oskarżonym wypełnił znamiona czynu zart. 279 § 1 k.k.Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, że zachowania oskarżonych wypełniły znamiona wymienione w tym przepisie. Dnia 10 czerwca 2009 roku, podeszli oni do pojazdu markiT. (...)onumerze rej. (...), zaparkowanego przyul. (...). Tam, po uprzednim uzyskaniu dostępu do wnętrza pojazdu, wynieśli z niego plecak, w którym umieszczone były dokumenty, a wśród nich kartę kredytową(...)banku (...) S.A.o numerze(...)należącą do(...) sp. z o.o.,. Oczywistym jest, że oskarżeni nie mieli wobec tejże karty jakiegokolwiek tytułu prawnego. Mimo to, potraktowali ją jak własną i włączyli w skład swego majątku, postępując z nimi tak jak właściciel, o czym dobitnie świadczy posłużenie się nią (dokonali jej przywłaszczenia). By umożliwić sobie dokonanie zaboru karty,A. D. (1)iK. K. (1)dokonali uprzednio przełamania zabezpieczenia w postaci szyby w drzwiach pojazdu zainstalowanych od strony siedzenia kierowcy, które uniemożliwiały swobodne otwarcie drzwi. Nie może zatem budzić wątpliwości, że w celu dokonania kradzieży, dokonali oni włamania do samochodu.
W ocenie Sądu, czyn oskarżonych wymieniony w punkcie I. aktu oskarżenia nie wypełnia znamion wyrażonych wart. 276 k.k.Przychylając się do poglądu głoszonego w doktrynie, Sąd uznał, iż stronę podmiotową przestępstwa ujętego w tym przepisie, charakteryzować musi zamiar bezpośredni sprawcy. Tak orzekał m. in. Sąd Apelacyjny w Gdańsku na mocy wyroku z dnia 5 kwietnia 2000 roku w sprawie II AKa 14/00: „Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wprowadzenie przez ustawodawcę do opisu czynu zabronionego zart. 276 k.k.znamion podmiotowych charakteryzujących szczególne nastawienie sprawcy ("ukrywa", "usuwa") oznacza, iż wskazane przestępstwo może być popełnione tylko z zamiarem bezpośrednim.” Podobne rozważania wysnuł Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 24 maja 2013 roku w sprawie II AKa 563/12. Celem działającego musi być w zatem w tym przypadku zniszczenie, uszkodzenie, uczynienie bezużytecznym, ukrycie lub usunięcie dokumentu. Koniecznym jest, by kierowało nim nastawienie na osiągnięcie skutku wyrażonego w ustawie. W odniesieniu do czynuA. D. (1)iK. K. (1), w grę wchodziło jedynie znamię polegające na ukryciu, czyli co najmniej czasowym uniemożliwieniu korzystania z dokumentów z zatajeniem miejsca ich położenia (porzucenie w krzakach). Sąd nie miał wątpliwości, iż ostatecznym celem oskarżonych było jedynie osiągnięcie korzyści płynących z rozporządzenia pieniędzmi wydatkowanymi za pomocą karty kredytowej. Gdy poczynili ku temu niezbędne kroki (wyjęli kartę z plecaka), utracili zainteresowanie pozostałymi dokumentami, tj. dowodem osobistym, prawem jazdy, świadectwami kwalifikacji, przepustkami Centertel, kartą bankomatową(...) S.A., dowodem rejestracyjnym i polisą ubezpieczeniową samochodu markiT. (...)onr rej. (...), a także kartami paliwowymi(...)oraz plecakiem i porzucili je w publicznie dostępnym miejscu. Powyższe pozwala uznać, że postępując w ten sposób, oskarżeni jedynie godził się z faktem, że właściciel dokumentów nie będzie mógł z nich korzystać. Okoliczność ta powoduje zdekompletowanie znamion strony podmiotowej czynu zart. 276 k.k.Nadto, z analogicznych względów należało uznać, że sprawcom nie sposób przypisać kradzieży tychże dokumentów.
Sąd uznał także iż międzyart. 279 k.k.a 278k.k., a takżeart. 275 k.k.zachodzi pomijalny zbieg przepisów – kradzież z włamaniem, w oczywisty sposób zawiera w sobie zabór rzeczy (w tym dokumentu), w celu jej przywłaszczenia. Sąd zmienił kwalifikację czynu przyjętą przez prokuratora, całkowicie usuwając z niejart. 275 § 1 k.k.orazart. 278 § 1 i § 5 k.k.
Zachowania oskarżonych opisane w punkcie III. aktu oskarżenia, oraz zachowanieA. D. (1)opisane w punkcie IV. aktu oskarżenia nie doprowadziły wszystkich koniecznych znamion prowadzących dodokonaniaprzestępstwa oszustwa. Mianowicie, na skutek tych działań nie doszło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) sp. z o.o.Działania oskarżonych bezpośrednio zmierzało w tych przypadkach do osiągnięcia założonego celu. Jedynie odrzucenie transakcji przez system bankowy (czyn opisany w punkcie III. aktu oskarżenia) oraz kasjerki wsklepie (...), udaremniła im osiągniecie skutku. Gdyby do powyższego nie doszło do, to obaj oskarżeni niechybnie zagarnęliby zegarekmarki T., zaś działający samodzielnieA. D. (1), zagarnąłby perfumyH. B., w zamian za środki pieniężne stanowiące własność pokrzywdzonej. W związku z tym, należało stwierdzić, że czynA. D. (1)iK. K. (1)określony punkcie III. aktu oskarżenia oraz czynA. D. (1)określony punkcie IV. aktu oskarżenia objawiły się w formie stadialnej usiłowania.
Brak jest natomiast jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że zachowania oskarżonych opisane w punktach III.-IV. aktu oskarżenia spełniły pozostałe cechy oszustwa (art. 286 § 1 k.k.). Dnia 10 czerwca 2009 roku, oskarżeni udali się do sklepu z zegarkami przyul. (...)wG.. Tam, zakupili zegarekmarki T. (...)oraz usiłowali zakupić drugi zegarek –T. (...). By dokonać płatności, a następnie ją potwierdzić,A. D. (1)wręczył sprzedawcy kartę kredytową VISA, po czym, w pierwszym przypadku, na paragonie wydrukowanym za pomocą terminala płatniczego nakreślił parafkę imitującą podpisA. W. (2). W ten sposób, wywołał u sprzedawcy mylne przeświadczenie co do tego, że jest osobą uprawnioną do korzystania z karty imieniu(...) sp. z o.o.W efekcie, nabywając zegarekmarki T. (...)oskarżeni doprowadzili do pobrania z rachunku spółki kwoty 1.330 złotych. Tego samego dnia, podobny przebieg miało zdarzenie wsklepie (...), kiedy to, działający samodzielnieA. D. (1)wręczył kartę kasjercesklepu (...),K. S., po czym na paragonie wydrukowanym za pomocą terminala płatniczego dwukrotnie nakreślił parafkę imitującą podpisA. W. (2).
Czyny wymienione w art. II. i IV. aktu oskarżenia wypełniają również znamionaart. 270 § 1 k.k.W obu przypadkach, poprzez nakreślenie parafek na paragonach,A. D. (1), stwierdził zaistnienie okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca, tj. fakt dokonania płatności kartą VISA przezA. W. (2). Dokumenty te sprawiały zatem pozory, że pochodzą od osoby dysponującej kartą w imieniu(...) sp. z o.o.Nie ulega zatem wątpliwości, że były to dokumenty podrobione. Jasnym jest, że sprawca sporządził falsyfikaty w celu użycia ich za autentyczne. Jak wskazano wyżej, nakreślenie parafek miało na celu wprowadzenie sprzedawców w błąd co do tożsamości nabywcy i w efekcie, uzyskanie towarów.
Z akt sprawy wynika, iż każdy z czynów, którego dopuścił się oskarżonyA. D. (1)miał miejsce w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresie od 2 marca 2007 roku do 2 września 2008 roku kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku w sprawie IV K 1302/04.A. B.skazano wówczas m. in. za czyn zart. 279 § 1 k.k.Natomiast każdy z czynów, który został przypisanyK. K. (1)miał miejsce w ciągu 5 lat pod odbyciu w okresach od 28 sierpnia 2000 roku do 25 czerwca 2001 roku, od 7 czerwca 2004 roku do 10 lipca 2004 roku oraz od 18 grudnia 2006 roku do 15 kwietnia 2007 roku kary łącznej orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie II K 303/05.K. K. (1)skazano wówczas m. in. za czyn zart. 278 § 1 k.k.W myślart. 64 § 1 k.k., jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Spełnienie w/w przesłanek wobec obu oskarżonych jest w przedmiotowej sprawie jednoznaczne. Jasne jest w szczególności, że czyny zart. 278 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.są przestępstwami podobnym do czynów stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, gdyż przedmiotem ochrony wszystkich wskazanych przepisów jest mienie. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że oskarżeni, dopuszczając się dnia 10 czerwca 2009 roku wszystkich przypisanych im czynów, działali w ramach powrotu do przestępstwa.
Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, iż w czasie popełnienia przez oskarżonych przypisanych mu czynów, zachodziła jakakolwiek okoliczność wyłączająca ich kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winęA. D. (1)iK. K. (1). Nie byli oni w szczególności ograniczeni w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swoich czynów przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych.A. D. (1)iK. K. (1)są i już w trakcie popełniania czynów byli osobami dorosłymi. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonych. Naruszyli przepisy obowiązującego prawa, zdając sobie sprawę z ich treści i zagrożenia karnego, jakie niesie zachowanie w opisanym kształcie – dopuścili się bowiem przestępstw pospolitych, których karalność jest w społeczeństwie powszechnie znana.A. D. (1)iK. K. (1)są całkowicie zdolni do poniesienia odpowiedzialności karnej za zachowania, którego się dopuścili.
Stopień szkodliwości społecznej czynów przypisanychA. D. (1)iK. K. (1)należy określić jako wysoki. Należy podkreślić, iż działali oni w zamiarze bezpośrednim, z premedytacją i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Okoliczności popełnienia czynów wskazują na to, iż były one przemyślane. Oskarżeni konsekwentnie zrealizowali nakreślony plan – najpierw dokonali kradzieży z włamaniem do pojazdu, po czym posłużyli się kartą kredytową w sklepie z zegarkami. Nadto,A. D. (1), już bez porozumienia zK. K. (1)posłużył się następnie kartą wsklepie (...).
Konfrontując ustalony stan faktyczny z przepisami ustawy, Sąd stwierdził, iż, w przedmiotowej sprawie, zachodzą przesłanki do wydania wyroku skazującego. I tak:
W odniesieniu do oskarżonegoA. D. (1):

1
W punkcie I. sentencji wyroku, za czyn zart. 279 § 1 k.k.(punkt I. aktu oskarżenia), Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
W punkcie V. sentencji wyroku, zważywszy, że czyny wymienione w punktach II.-IV. aktu oskarżenia przypisane oskarżonemu zostały popełnione przy użyciu takich samych metod i środków w krótkich odstępach czasowych, a żaden z nich nie został poprzedzony wyrokiem za czyn wcześniejszy, a nadto zważywszy, że każdy z nich wypełnia znamiona tego samego przepisu ustawy karnej (art. 286 § 1 k.k.), Sąd uznał, że stanowią one ciąg przestępstw (art. 91 § 1 k.k.), za który wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności;

W odniesieniu do oskarżonegoK. K. (1):

1
W punkcie VI. sentencji wyroku, za czyn zart. 279 § 1 k.k.(punkt I. aktu oskarżenia), Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
W punkcie IX. sentencji wyroku, zważywszy, że czyny wymienione w punktach II.-III. aktu oskarżenia przypisane oskarżonemu zostały popełnione przy użyciu takich samych metod i środków w krótkich odstępach czasowych, a żaden z nich nie został poprzedzony wyrokiem za czyn wcześniejszy, a nadto zważywszy, że każdy z nich wypełnia znamiona tego samego przepisu ustawy karnej (art. 286 § 1 k.k.), Sąd uznał, że stanowią one ciąg przestępstw (art. 91 § 1 k.k.), za który wymierzył oskarżonemu karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Na niekorzyść oskarżonych przemawia przede wszystkim fakt ich wielokrotnej karalności, a zwłaszcza karalności za przestępstwa podobne (kradzieże i kradzieże z włamaniem, rozboje). Przy czym, po dwa wyroki, w odniesieniu do każdego z oskarżonych zapadły przed popełnieniem przypisanych w niniejszym postępowaniu czynów. Na niekorzyść oskarżonych przemawiają okoliczności wpływające na ocenę szkodliwości społecznej ich czynów, a zwłaszcza okoliczności ich popełnienia oraz fakt, że oskarżeni działali w zamiarze bezpośrednim przemyślanym i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Naczelną pobudką przyświecającą im w chwili czynu była niewątpliwie chęć łatwego i szybkiego wzbogacenia się. Oskarżeni byli w inkryminowanym czasie osobami zdrowymi, mającymi możliwość zarobkowania. Zamiast tego wybrali jednak prostszą, lecz nieuczciwą drogę w kierunku zaspokojenia potrzeb życiowych. W ten sposób dążyli do uniknięcia wysiłku nieodłącznie związanego z uczciwą pracą zarobkową.
Na niekorzyśćA. D. (1)przemawia jego zachowanie po popełnieniu czynu z punktu IV. aktu oskarżenia, kiedy to, przebywając na zapleczusklepu (...)groziłP. K., że jeśli nie wypuści go ze sklepu, rozbije sobie głowę o szybę, a następnie, oskarży go o pobicie.
Na korzyść oskarżonegoA. D. (1)przemawia fakt, że konsekwentnie przyznawał się on do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Oceniając przez pryzmat szkodliwości społecznej czynów, jak i dotychczasowej postawy życiowej oskarżonych, nie sposób uznać, iż orzeczone kary są nadmiernie surowe, zwłaszcza że, z uwagi na obostrzenie przewidziane wart. 64 § 1 k.k., Sąd mógł wymierzyć oskarżonym odpowiedni kary do 12 i do 15 lat pozbawienia wolności (kara 8 lat pozbawienia wolności przewidziana wart. 279 § 1 k.k.oraz kara 10 lat pozbawienia wolności przewidziana wart. 279 § 1 k.k., zwiększone o połowę).
Orzeczenie wobec każdego z oskarżonych jednym wyrokiem dwóch jednorodzajowych kar za ciąg przestępstw oraz inne przestępstwo, zrodziło, na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1, konieczność ich połączenia. W efekcie, w punkcie XI. wyroku wymierzonoA. D. (1)karę łączną w 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Natomiast w punkcie XII. wyroku,K. K. (1)wymierzono karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Za przyjęciem w obu przypadkach, w przeważającej mierze, zasady absorpcji przemawia podobieństwo naruszonych dóbr prawnych, tożsamość pokrzywdzonego, ścisły związek czasowy badanych czynów i podobne okoliczności ich popełnienia. Przeciwko całkowitemu zastosowaniu zasady absorpcji przemawiał przede wszystkim wzgląd na cele kary. W ocenie Sądu niewychowawczym posunięciem byłoby niejako premiowanie oskarżonych tak łagodnym wymiarem kary z tego tylko powodu, że dopuścili się kilku czynów w krótkich odstępach czasu, na szkodę tego samego pokrzywdzonego.
W punkcie XIII. wyroku, na poczet orzeczonej wobecA. D. (1)kary pozbawienia, zaliczono okres faktycznego pozbawienia wolności w sprawie (zatrzymania). Orzeczenie to miało charakter obligatoryjny.
W punkcie XIV. sentencji zasądzono od Skarbu Państwa, na rzecz obrońców oskarżonychA. D. (1)iK. K. (1)po 531,36 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Kwoty te są adekwatne do nakładu pracy obrońców i mieszczą się w granicach określonych w rozporządzeniu przywołanym w tej części orzeczenia.
Z uwagi na uniewinnienie oskarżonegoK. K. (1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie IV. aktu oskarżenia, Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w tym zakresie (punkt XV. sentencji wyroku).
Sąd zwolnił również obu oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie, uznając, że wobec ich trudnej sytuacji materialnej oraz perspektywy osadzenia w zakładzie karnym, ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe.