Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 300/15
Data wyroku: 2016-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Olga Tomaszczyk
Podstawa prawna: 288 § 1 kk

Sygn. akt II K 300 / 15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Olga Tomaszczyk
Protokolant: Marta Bochenek, Robert Graff
przy udziale Prokuratora Katarzyny Skrzeczkowskiej,P. Ł.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 roku, 20 stycznia 2016 roku, 8 czerwca 2016 roku
sprawyJ. G.
córkiA.iI.zd.T.
urodzonej (...)wN.

oskarżonej o to, że:

w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. Ł. (1),W. Ł. (1),Ł. D.dokonała uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez wybicie tylnej szyby dziwi od strony pasażera oraz uszkodzenie szyb bocznych drzwi w w/wym. pojeździe powodując straty o łącznej wartości 500 złotych na szkodęA.iP. A.
tj. o czyn zart. 288§1 kk
sprawyW. Ł. (1)
synaA.iB.zd.U.
urodzonego (...)wC.

oskarżonego o to, że:

w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,K. Ł. (1),Ł. D.dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez wybicie tylnej szyby dziwi od strony pasażera oraz uszkodzenie szyb bocznych drzwi w w/wym. pojeździe powodując straty o łącznej wartości 500 złotych na szkodęA.iP. A.
tj. o czyn zart. 288§1 kk
sprawyK. Ł. (1)
synaM.iR.zd.B.
urodzonego (...)wN.

oskarżonego o to, że:

w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,W. Ł. (1),Ł. D.dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez wybicie tylnej szyby dziwi od strony pasażera oraz uszkodzenie szyb bocznych drzwi w w/wym. pojeździe powodując straty o łącznej wartości 500 złotych na szkodęA.iP. A., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, za które został już skazany
tj. o czyn zart. 288§1 kkw zw. zart. 64§1kk
oraz
sprawyŁ. D.
synaM.iA.zd.W.
urodzonego (...)wN.

oskarżonego o to, że:

w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,K. Ł. (1),W. Ł. (1)dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez wybicie tylnej szyby dziwi od strony pasażera oraz uszkodzenie szyb bocznych drzwi w w/wym. pojeździe powodując straty o łącznej wartości 500 złotych na szkodęA.iP. A.
tj. o czyn zart. 288§1 kk

orzeka:

I
OskarżonąJ. G.uznaje winna tego, że w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. Ł. (1),W. Ł. (1)iŁ. D.dokonała uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez: wybicie małej szyby w dziwach tylnych lewych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach przednich prawych, przerwanie uszczelki w drzwiach przednich prawych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach tylnych prawych oraz uszkodzenie ramy drzwiowej w strefie małej szyby drzwi tylnych lewych w w/w pojeździe powodując straty o łącznej wartości 1495 złotych na szkodęA.iP. A.to jest czynu zart. 288§1 kki za to na podstawieart. 288§ 1 k.k.skazuje ją i wymierza karę 5 ( pięciu) miesięcy pozbawienia wolności ;

II
Na podstawieart. 4 § 1 kkw związku zart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonejJ. G.na okres próby 3 ( trzech ) lat;

III
Na podstawieart. 4 § 1 kkw związkuart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonąJ. G.w okresie próby pod dozór kuratora;

IV
OskarżonegoW. Ł. (1)uznaje za winna tego, że w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,K. Ł. (1), iŁ. D.dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez: wybicie małej szyby w dziwach tylnych lewych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach przednich prawych, przerwanie uszczelki w drzwiach przednich prawych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach tylnych prawych oraz uszkodzenie ramy drzwiowej w strefie małej szyby drzwi tylnych lewych w w/w pojeździe powodując straty o łącznej wartości 1495 złotych na szkodęA.iP. A.to jest czynu zart. 288§1 kki za to na podstawieart. 288§ 1 k.k.skazuje go i wymierza karę 5 ( pięciu) miesięcy pozbawienia wolności ;

V
Na podstawieart. 4 § 1 kkw związku zart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuW. Ł. (1)na okres próby 3 ( trzech ) lat;

VI
OskarżonegoK. Ł. (1)uznaje za winnego tego ,że w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,W. Ł. (1)iŁ. D.dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez: wybicie małej szyby w dziwach tylnych lewych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach przednich prawych, przerwania uszczelki w drzwiach przednich prawych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach tylnych prawych oraz uszkodzenie ramy drzwiowej w strefie małej szyby drzwi tylnych lewych w pojeździe powodując straty o łącznej wartości 1495 złotych na szkodęA.iP. A.przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, za które został już skazany to jest czynu zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64§1 kki za skazuje go, zaś na podstawieart. 288 § 1 kkwymierza karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności ;

VII
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuK. Ł. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego zatrzymania w sprawie od dnia 8 kwietnia 2015 roku do dnia 9 kwietnia 2015 roku;

VIII
OskarżonegoŁ. D.uznaje za winnego tego ,że w okresie od 7 kwietnia 2015 roku do 8 kwietnia 2015 roku w miejscowościA.,ul. (...), gm.C., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. G.,K. Ł. (1)iW. Ł. (1)dokonał uszkodzeń cudzej rzeczy tj. samochodu markiO. (...)onr rej. (...)poprzez: wybicie małej szyby w dziwach tylnych lewych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach przednich prawych, przerwanie uszczelki w drzwiach przednich prawych, uszkodzenie ramy drzwiowej w drzwiach tylnych prawych oraz uszkodzenie ramy drzwiowej w strefie małej szyby drzwi tylnych lewych w pojeździe powodując straty o łącznej wartości 1495 złotych na szkodęA.iP. A.to jest czynu zart. 288 §1 kki za to na podstawieart. 288§ 1 k.k.skazuje go i wymierza karę 5 ( pięciu) miesięcy pozbawienia wolności ;

IX
Na podstawieart. 4 § 1 kkw związku zart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuŁ. D.na okres próby 3 (trzech) lat;

X
Na podstawieart. 4 § 1 kkw związkuart. 46 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonychJ. G.,W. Ł. (2),K. Ł. (1)iŁ. D.solidarnie do naprawienia szkody w całości przez zapłatę pokrzywdzonymP. A.iA. A. (2)kwoty(...)(jeden tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt pięć) złotych;

XI
Na podstawieart. 618 § 1 pkt.11 kpkprzyznaje adwokatM. K.z sum Skarbu Państwa kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych za pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonemuK. Ł. (1), w tym kwotę 115,92 ( sto piętnaście 92/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług ;

XII
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 300/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 7 kwietnia 2015 rokuJ. G.korespondowała za pośrednictwem wiadomości tekstowych SMS ze swoim byłym chłopakiem-K. Ż., podczas czego doszło między nimi do sprzeczek i utarczek słownych. O godzinie 18:23J. G.wysłałaK. Ż.wiadomość o treści„Sama sobie wezme :* a jutro mozesz nie miec czym jechac do pracy kochanie :*”.
Około godziny 19:00J. G.spotkała się zW. Ł. (1)iK. Ł. (1), z którymi pojechała doŁ. D.mieszkającego miejscowościJ.. Na miejscuJ. G.zwierzała się pozostałej trójce jak wyglądał jej związek zK. Ż.i z jakich powodów się rozstali. Po rozmowie cała czwórka podjęła wspólnie decyzję wyjazdu doA., gdzie mieszkałK. Ż.. Na miejsce udali się samochodem markiB., który prowadziłW. Ł. (1), na miejscu pasażera usiadłaJ. G., zaś z tyłu umiejscowili się, będący pod wpływem alkoholu,K. Ł. (1)iŁ. D.. Drogę do miejsca zamieszkaniaK. Ż.wskazywałŁ. D.. O godzinie 01:21 w dniu 8 kwietnia 2015 rokuJ. G.ponownie wysłała wiadomości tekstową SMS doK. Ż.z pytaniem„co robisz?”, na którą już nie otrzymała odpowiedzi.
Po przybyciu na miejsce z samochodu markiB., wysiedliJ. G.orazK. Ł. (1), który zabrał ze sobą śrubokręt.J. G.przykucnęła za samochodem, zaśK. Ł. (1)zbliżył się do zaparkowanego przed bramą wjazdową posesji, prostopadle do jezdni pojazdu markiO. (...), należącego doP. A.iA. A. (2).K. Ł. (1)chwycił za klamkę od strony kierowcy drzwi pojazdu, jednak był on zamknięty. Następnie przy pomocy śrubokrętu uszkodził w pojeździe w drzwiach przednich prawych w dwóch miejscach ramę drzwiową , w dziwach tylnych prawych w dwóch miejscach ramę drzwiową, przerwał uszczelkę w drzwiach przednich prawych oraz uszkodził ramę drzwiową w strefie małej szyby drzwi tylnych lewych. Kolejno po tym wybił małą szybę w drzwiach tylnych lewych. Po czym razem zJ. G.wsiedli do samochodu markiB.i od jechał z miejsca zdarzenia.
J. G.ma 21 lat i nie była dotychczas karana sądownie.
W. Ł. (1)ma 35 lat,Ł. D.ma 30 lat, i w przeszłości byli karani sądownie.
K. Ł. (1)zaś ma 33 lata, jest kawalerem i był dotychczas karany, w tym w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 kk.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawieczęściowo wyjaśnień oskarżonejJ. G.(k. 52-54v, k. 150-153), częściowo wyjaśnień oskarżonegoK. Ł. (1)(k. 67-68, k. 87-88v), częściowo wyjaśnień oskarżonegoŁ. D.(k. 73-74v), zeznań świadkaP. A.(k. 1-2v, k. 153-154), zeznań świadkaA. A. (2)(k. 26v, 199-200), zeznań świadkaK. Ż.(k. 31-32, k. 200-201), zeznań świadkaP. S.(k. 39v, k. 249-251), protokołu oględzin miejsca i pojazduO. (...)(k. 5-13), protokołu zatrzymania (k. 14, 22, 37,41), protokołu oględzin (k.19 -20), protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości (k. 24, 25), umowy kupna-sprzedaży pojazduO. (...)(k. 28), protokołu oględzin telefonu komórkowego (k. 34-36), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 25 sierpnia 2010 roku w sprawie sygn. akt.IIK 912/09 i wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 roku w sprawie sygn. akt VI Ka 1144/10 (k. 81-81v), opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego (k. 159-170), informacji z systemu e-puła (k.220-221,222-223,224-226,236-237)oraz kart karnych oskarżonych (k. 50,57-58, 63-65, 70-71, 121, 123,125,145,238, 242-243,245-247).
OskarżonaJ. G.na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznała się do zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że w dniu 7 kwietnia 2015 r. około godziny 19:00 przyjechali po nią samochodem markiB.–W. Ł. (1)iK. Ł. (1), z którymi wybrała się doŁ.na imprezę. Wracając z niej około godziny 22:00, zadzwoniła doŁ. D.i zapytała go czy mogą do niego przyjechać. Wyjaśniła, że w trakcie pobytu uŁ. D.,Ł. D.iK. Ł. (1)pili piwo, wraz zW. Ł. (1)grali na PlayStation, a ponadtow międzyczasie jeździli kilka razy do sklepu po kolejne piwa. Podczas zabawy mężczyźni rozmawiali z oskarżoną o jej związku zK. Ż.i powodach ich rozstania.W pewnym momencie pijanyK. Ł. (1)zaproponował, aby wszyscy pojechali doK. Ż.aby odebrać pozostawione u niego rzeczyJ. G.. Oskarżona wyjaśniła, że sprzeciwiała się temu, jednakże ostatecznie między godziną 02:00 a 03:00 w dniu 8 kwietnia 2015 r. pojechali w czwórkę pod domK. Ż.. Wyjaśniła nadto, że samochód prowadził trzeźwyW. Ł. (1), będący pod wpływem alkoholuŁ. D.iK. Ł. (1)siedzieli z tyłu, zaś ona zajęła miejsce pasażera. Podała, że po przybyciu na miejsce z samochodu wysiadła ona iK. Ł. (1).K. Ł. (1)kręcił się koło samochodu zaparkowanego przed bramą wjazdową na posesję i próbował go otworzyć przy pomocy narzędzia zabranego zB.. Oskarżona wyjaśniła, iż kucając z zimna, próbowała przekonaćK. Ł. (1), aby nic nie robił, że samochód przed bramą nie należy doK. Ż..K. Ł. (1)nie słuchając jej, dalej pukał w drzwi samochodu zabranym przez siebie narzędziem, po czym wybił szybę. GdyW. Ł. (1)usłyszał dźwięk tłuczonego szkła, podjechał bliżej, zaś oskarżona iK. Ł. (1)wsiedli doB., po czym wszyscy odjechali.
Oskarżona przesłuchiwana w postępowaniu sądowym ponownie nie przyznała się do zarzucanego jej czynu. Podtrzymała wyjaśnienia złożone na etapie przygotowawczym. Ponadto podała, że między nią aK. Ż.doszło do wymiany wiadomości tekstowych SMS, w której sugerowała zniszczenie samochoduK. Ż.. Do wymiany tych wiadomości doszło w obecnościK. Ł. (1),W. Ł. (1)iŁ. D.. Wyjaśniła, że gdy wracali ze sklepu nocnego,K. Ł. (1)namówił pozostałych chłopaków, aby pojechać pod domK. Ż.i zabrać z jego samochodu jej rzeczy, na co tamci się zgodzili. Mimo odciągania przez oskarżonąK. Ł. (1)od zaparkowanego przed domemK. Ż.samochodu, wybił w nim szybę, a na widok zapalającego się światła w domu, razem z oskarżoną wsiadł do samochodu i wszyscy odjechali.
OskarżonyK. Ł. (1)przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w nocy z 7 na 8 kwietnia 2015 roku wraz zW. Ł. (1)iJ. G.jeździli w rejonie gminyC.samochodemB.. Następnie pojechali do nieznanemu oskarżonemu mężczyzny,u którego wraz zJ. G.pił alkohol. Około godziny 03:00W. Ł. (1)odwiózł oskarżonego do domu. Oskarżony wyjaśnił, że pił alkohol, był pijany, nie pamięta co się działo tej nocy, lecz jednocześnie nie kojarzy nic na temat uszkodzenia samochodu.
OskarżonyŁ. D.na etapie postępowania przygotowawczego również nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 7 kwietnia 2015 r. między godziną 19:00 a 20:00 przyjechali do niego samochodem markiB.W. Ł. (1),K. Ł. (1)iJ. G.. Oskarżony razem zK. Ł. (1)pił piwo i grał na PlayStation, zaśW. Ł. (1)iJ. G.siedzieli z nimi w pokoju. Gdy około godziny 22:00 skończyło im się piwo, pojechali na zakupy do sklepu całodobowego wD.. Następnie około godziny 23:00 pojechali doN.po klucze do mieszkaniaK. Ł. (1), po czym wrócili do domu oskarżonego około godziny 01:00. Oskarżony wyjaśnił, że gdy skończyły im się papierosy, ponownie pojechali do sklepu całodobowego, a do domu oskarżonego wrócili około godziny 03:00, gdzie rozstali się z pozostałymi osobami, i poszedł spać. Oskarżony wyjaśnił ponadto, że w trakcie jazdy samochodem, nie wysiadał z niego, momentami zasypiał w nim. Wyjaśnił też, że choć wie gdzie mieszkaK. Ż., to tej nocy nie był pod jego domem, nie wie kto wybił szyby samochoduO. (...)oraz nie brał udziału w żadnym niszczeniu pojazdu, a oskarżonaJ. G.nie wspominała mu nic na temat jej związku zK. Ż.oraz przyczynach ich rozstania.
OskarżonyW. Ł. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu oraz skorzystał z prawa do odmówił składania wyjaśnień.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonejJ. G.w większej części zasługują na wiarę. Wiarygodna jest bowiem ta część wyjaśnień, która znajduje odzwierciedleniew zgromadzonym materiale dowodowym oraz koresponduje w sposób logiczny, spójnyi bezsprzeczny z innymi wiarygodnymi dowodami, w tym zeznaniami świadkówP. A.,K. Ż.iP. S.oraz z częściowo uznanymi za wiarygodne wyjaśnieniamiK. Ł. (1)iŁ. D.. Zatem wątpliwości Sądu nie budzą okoliczności dotyczące wysyłania przez oskarżoną doK. Ż.wiadomości tekstowych SMS ( min. sugerujących zniszczenie samochodu), spotkania się z pozostałymi współoskarżonymi i ich wiedzy o treści wskazanych wiadomości tekstowych, rozmowy z oskarżonymi na temat relacji ze świadkiemK. Ż.oraz wyjazdu ze współoskarżonymi samochodem markiB.do miejsca zamieszkaniaK. Ż.. Poza wątpliwościami Sądu pozostają też przedstawiane przez oskarżoną okoliczności fizycznego uszkadzania samochodu markiO. (...)przez współoskarżonegoK. Ł. (1), w tym wykorzystanego przez niego w tym celu narzędzia oraz wybicia szyby w tym pojeździe. Oskarżona w toku całego postępowania karnego przyznała te okoliczności, szczegółowo i chronologicznie je przedstawiła, w sposób logiczny i spójny wykazała rolę każdego ze współoskarżonych w popełnionym czynie, a części tych okoliczności potwierdzają także zeznania świadków oraz dowody pozaosobowe jak protokół oględzin telefonu komórkowego należącego do świadkaK. Ż., protokół oględzin uszkodzonego pojazduO. (...)oraz opinia biegłego rzeczoznawcy samochodowego. Co do użytego narzędzia przezK. Ł. (1), należy zauważyć, iż oskarżonaJ. G.wprawdzie nie rozpoznała kategorycznie tego narzędzia, wydawało się jej, iż mógł to być śrubokręt, jednak na podstawie protokołu oględzin uszkodzonego pojazdu oraz zeznań świadkaP. A., który stwierdził, że zauważył „próby dostania się do samochodu za pomocą śrubokrętu”, należy stwierdzić, iż rzeczywiście takim narzędziemK. Ł. (1)posłużył się. W ocenie Sądu nie zasługują na walor wiarygodności wyjaśnienia w części ,w której oskarżona wskazała, iż toK. Ł. (1)wyszedł z wyłączną propozycją pojechania doK. Ż.oraz że próbowała go odciągnąć od samochodu należącego doP. A., uniemożliwiając jego uszkodzenie. Zdaniem Sądu ta część wyjaśnień jawi się jako sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym i zmierza do umniejszenia roliJ. G.w popełniony czynie w celu uniknięcia odpowiedzialności. Należy bowiem zauważyć, że przeciwny wniosek wynika z analizy treści wysłanych doK. Ż.wiadomości tekstowych w których oskarżona wprost wskazała co zamierza zrobić („a jutro mozesz nie miec czym jechac do pracy kochanie”). W tym czasie oskarżonaJ. G.znajdowała się w towarzystwie współoskarżonych i powiadomiła ich o treści sms-ów. Świadczą o tym same wyjaśnienia oskarżonej, która wskazała, że:„pozostali oskarżeni wiedzieli o treści smsów, ponieważ w ich obecności doszło do wymiany tych smsów zK. Ż.”. Ponadto samej nocy doszło do uszkodzenia pojazduP.iA. A. (2), znajdującego się przy domuK. Ż.. Ustalony zbieg wydarzeń zdaniem Sądu nie ma charakteru jedynie przypadkowego, bowiem kłóciłoby się z logiką, doświadczeniem życiowym i z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Spójność pozostająca pomiędzy treścią wiadomości tekstowych a uszkodzeniem samochodu ewidentnie wskazuje, iż oskarżona miała zamiar dokuczenia swojemu byłemu chłopakowiK. Ż.. Świadczą również pozostałe wiadomości tekstowe sms wysyłane przez oskarżoną doK. Ż.( min.: „dzis masz wpierdol smieciu”, „Na Twój pogrzeb z checia pojde nawet znicz zapale :)”, „Ja tylko mowie coC.dzis czeka :)”, „M.już dawno oddac wiec do wieczora masz czas Kochanie :* inaczej sama sobie coś wezme i wtedy inaczej porozmawiamy”). Wiadomość tekstowa o treści„co robisz?”wysłana w nocy na chwilę przed uszkodzeniem pojazdu mogła zaś stanowić weryfikację tego, czy świadek już śpi i czy będzie mógł dostrzec oskarżonych przed swoim domem. Wbrew twierdzeniom oskarżanej nie można uznać, że toK. Ł. (1)wyszedł z wyłączną propozycją udania się do miejsca zamieszkaniaK. Ż., a uszkodzenie samochodu było tylko jego pomysłem. Zdaniem Sądu wyjaśnienia oskarżonej w zakresie, w którym umniejszała ona swoją rolę w całym zajściu, stanowią jedynie próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Zdaniem Sądu zatem przywołana część wyjaśnień oskarżonej stanowi jedynie linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej za współsprawstwo, dlatego Sąd nie przyznał oskarżonej wiary w tym zakresie.
Sąd przyznał częściowo walor wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoK. Ł. (1)w zakresie w jakim korespondują z uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym. Oskarżony przedstawił okoliczności dotyczące jego spotkania się z pozostałymi współoskarżonymi i jazdy z nimi samochodem markiB., które szczegółowo opisywała współoskarżonaJ. G.. Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom w części w której oskarżony pominął ich wspólny wyjazd pod domK. Ż.oraz zaprzeczył popełnieniu przypisanego mu czynu. Oskarżony wskazał bowiem, iż tej nocy spożywał alkohol, był pijany i nie pamięta, co się działo. W ocenie Sądu na sprawstwoK. Ł. (1)wskazują wyjaśniania oskarżonejJ. G.w części uznanej za wiarygodne, a także zeznaniaP. S.,P. A.i protokołu oględzin pojazdu. Jak wynika również z zeznańP. S.w nocy 8 kwietnia 2015 roku świadek znajdował się w pokojuK. Ż.i po usłyszeniu nadjeżdżającego samochodu, wyjrzał przez okno. W pewnym momencie dostrzegł postać, która odchodziła od samochoduP. A.i wsiadała na miejsce pasażera do samochodu. ŚwiadekP. S.z uwagi na porę nocy i brak sztucznego oświetlenia w tym miejscu zauważył jedynie kontur postaci, która była wysoka i dobrze zbudowana, stąd wywnioskował, iż był to mężczyzna. Z tych względów obecność oskarżonegoK. Ł. (1)w miejscu zdarzenia i jego udział w nim nie budzi wątpliwości Sądu.
Sąd przyznał także jedynie częściowo przymiot wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. D.w zakresie w jakim korespondują z uznanymi za wiarygodne dowodami. Nie sposób jednak przyznać wiary tej części, w której oskarżony pomija swoją obecność pod domemK. Ż.. Oskarżony wskazał, iż tej nocy był pijany i mógł czegoś nie zauważyć, lecz jak i w przypadku oskarżonegoK. Ł. (1), okoliczność ta nie stanowi dowodu jego niewinności. Sam oskarżony wszak wyjaśnił, iż„nie mogę wykluczyć, że samo zdarzenie mogło mieć miejsce ale jestem pewien, że ja nie brałem w nim udział”,przy czym powoływał się on na fakt, iż w czasie jazdy samochodem „przysypiał”. Jednakże w świetle wyjaśnieńJ. G.w zakresie uznamy za wiarygodne, wynika niepodważalnie, iż to właśnie oskarżony wskazywał trasę (drogę) dojazdu do miejsca zamieszkaniaK. Ż.a tym samym uczestniczył w całym zdarzeniu. Bezsprzecznym faktem jest bowiem, że oskarżony znaK. Ż.i wie gdzie mieszka.
Sąd odmówił wiary nieprzyznaniu się oskarżonegoW. Ł. (1)do popełnienia zarzucanego czynu, gdyż zaprzeczanie w ten sposób zarzutowi stoiw sprzeczności z zebranym w sprawie materiale dowodowym. WspółoskarżeniK. Ł. (1)iŁ. D.wskazywali, iżW. Ł. (1)był tej nocy kierowcą, i wspólnie udali się między innymi do sklepu jego samochodem markiB.. Fakt ten potwierdziła również współoskarżonaJ. G., która dodała ponadto, iż to oskarżony zawiózł ich do miejsce zamieszkaniaK. Ż., zaś świadekP. S.- rozpoznali w ciemności kontury samochodu typowe dla pojazdów markiB.. W ocenie Sądu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, prowadzi do wniosku, iż nieprzyznanie się do winy jest jedynie przyjętą linię obrony, pozostającą w opozycji z materiałem dowodowymi zebrany w toku postępowania przygotowawczego jak również sądowego.
Należy także zauważyć, iż Sąd dostrzega rozbieżności w podawanych przez oskarżonych godzinach ich spotkania, jednakże w świetle pozostałych, udowodnionych okoliczności, sprzeczności te nie miały żadnego znaczenia dla ustalenia prawidłowego stanu faktycznego.
Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadkówP. A.iA. A. (2), gdyż są one spójne, logicznie i nie pozostają w sprzeczności z innymi wiarygodnymi dowodami. ŚwiadekP. A.naocznie stwierdził rodzaj i rozmiar uszkodzeń dokonanych w jego samochodzie markiO. (...), w tym stwierdził w karoserii dziury po użyciu śrubokrętu. ŚwiadekP. A.wprawdzie zeznał na etapie przygotowawczym, że powstałą szkodę szacuje na 500 złotych, a na etapie sądowym podwyższył ją do 1500 złotych, jednak nie stanowiło to podstawy dla odmówienia mu wiary w tym zakresie, zwłaszcza że wskazana przez niego wartość szkody została potwierdzona niekwestionowana przez strony opinią biegłego rzeczoznawcy samochodowego.
Nie sposób odmówić wiary zeznaniom świadkaK. Ż., których treść znajduje odzwierciedlenie w wyjaśnieniach oskarżonejJ. G., w zeznaniach świadkaP. S.oraz w protokole oględzin telefonu komórkowego. Faktem jest, iż świadek na etapie postępowania sądowego zeznał, iż świadekP. S.widział pod jego domem dwie postacie, a nie jedną, jednakże na tle zeznań świadka, który ujął jedynie, że dostrzegł jedną postać wsiadającą do samochodu od strony pasażera, stąd drugą był pozostający w pojeździe kierowca, uznać należy, że częściowa odmienność zeznań świadkaK. Ż.na obu etapach postępowania karnego wynika z błędnego formułowania wypowiedzi przez świadka, a także z upływu czasu i związanego z tym procesu zapominania oraz uzupełniania tej utraconej wiedzy ze źródeł pochodnych, jak informacje udzielone od innych osób. Okoliczność ta nie mogła jednakże stanowić gruntu dla odmowy przyznania wiary świadkowi.
Sąd dał także wiarę w całości zeznaniom świadkaP. S., które korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym szczególności z wyjaśnieniamiJ. G.. W przypadku tego świadka również drobną rozbieżność zeznań w toku postępowania sądowego należy tłumaczyć upływem czasu. Dlatego zarówno w jego przypadku, jak i w przypadku świadkaK. Ż.Sąd czyniąc ustalenia faktyczne, oparł się w szczególności o zeznania złożone na etapie przygotowawczym, jako pierwszych, pełniejszych i złożonych bezpośrednio po zdarzeniu. Co do faktu, iż świadek dostrzegł na zewnątrz samochodu markiB.jedynie kontur jednej, postaci, zaś nie spostrzegł konturuJ. G., trzeba mieć na uwadze, iż jak wynika z wyjaśnień oskarżonejJ. G.ona przykucała, miejsce zdarzenia było nieoświetlone, zaś okno pokojuK. Ż.znajdowało się w znacznej odległości stąd świadek nie miał obiektywnie możliwości zaobserwować zarysów wszystkich, uczestniczących w zdarzeniu oskarżonych.
Sąd uwzględnił w swoich ustaleniach wymienione nieosobowe, żadne z nich nie zostały bowiem podważone ani kwestionowane przez którąkolwiek ze stron. Nie budzą one przy tym wątpliwości Sądu, są sporządzone w stosownej formie i przez uprawnione do tego podmioty. Zarówno te zebrane w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie zostały uwzględnione przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. Wywołana w sprawie opinia biegłego z zakresu rzeczoznawcy samochodowego jest pełna, rzetelna i jednoznacznie odpowiada na pytania wymagające wiedzy specjalnej. Powyższa opinia nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budziła wątpliwości Sądu. Wobec tego należało uznać, iż stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy, na podstawie którego możliwe było dokonanie ustaleń faktycznych.
Mając powyższe na względzie, Sąd doszedł do przekonania, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wina oskarżonych, jak i kwalifikacja prawna przypisanego im czynu nie budzą wątpliwości. Sąd jednakże dokonał zmiany opisu czynu precyzując dokonane uszkodzenia w oparciu o opinię biegłego z zakresu rzeczoznawcy samochodowego.
Stosownie do treściart. 4 § 1kkjeżeli w czasie orzekania obowiązuje inna ustawa niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się nowa ustawę, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
W ocenie Sądu dla oskarżonych najbardziej korzystną jest ustawa karna w brzmieniu obowiązująca w dniu popełnienia przestępstwa to jest w okresie od 7 do 8 kwietnia 2015 roku.
W świetle poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonychJ. G.,K. Ł. (1),Ł. D.iW. Ł. (1)wypełniło wszystkie znamiona przestępstwazart. 288 § 1 kkwe współsprawstwie tego czynu.
W myślart. 288 § 1 kkkarzepodlega ten kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku.Przedmiotem ochrony cytowanego przepisu są własność i posiadanie rzeczy. Czynność sprawcza przywołanego czynu zabronionego polega na zniszczeniu, uszkodzeniu lub uczynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Zniszczenie i uszkodzenie nie różnią się jakościowo, lecz tylko ilościowo i polegają na powodowaniu fizycznych zmian w strukturze rzeczy. W wypadku zniszczenia rzeczy zachodzi jej całkowite unicestwienie bądź uszkodzenie idące tak daleko, że rzecz przestaje przynależeć do tego rodzaju, do jakiego należała przed czynem. Uszkodzenie zaś stanowi naruszenie substancji rzeczy bez jej unicestwiania. Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku zaś sprowadza się do wywołania niemożności używania jej zgodnie z przeznaczeniem, bez fizycznego naruszania jej substancji. Wskazane przestępstwo jest przestępstwem skutkowym – polegającym na które może zostać popełnione jedynie umyślnie.
Na tle niniejszej sprawy należy wskazać na czym polega istota współsprawstwa jednego czynu zabronionego. Współsprawstwo polega bowiem na wspólnym wykonaniu czynu zabronionego przez co najmniej dwie osoby pozostające w porozumieniu. Taka konstrukcja pozwala na przypisanie każdemu ze współsprawców tego, co popełnili inni współsprawcy, co prowadzi oczywiście do poszerzenia zakresu odpowiedzialności karnej. Podstawowymi elementami współsprawstwa są wspólne wykonanie znamion czynu zabronionego oraz zachodzące między współsprawcami porozumienie. Istotne jest, aby porozumienie istniało w czasie popełniania czynu zabronionego, zaś może ono zostać zawarte przed lub nawet w trakcie czynu. Wspólne wykonanie znamion czynu zabronionego może przybrać formę wielosprawstwa albo współsprawstwa właściwego. W pierwszym wypadku każdy współsprawca wypełnia wszystkie ustawowe znamiona czynu zabronionego. W wypadku współsprawstwa właściwego poszczególni współsprawcy nie realizują wszystkich znamion czynu zabronionego. Realizacja ich następuje w wyniku popełnienia czynów o różnym charakterze przez kilka osób, które łącznie wypełniają znamiona przestępstwa. Oznacza to, że przy współsprawstwie właściwym współsprawcy dzielą się poszczególnymi rolami, w których każda jest istotna dla osiągnięcia wspólnego celu jakim jest popełnienie czynu zabronionego. W takiej sytuacji nieważnym będzie fakt, iż gdyby rozpatrywać zachowania kilku współsprawców w oderwaniu od popełnionego czynu zabronionego, którego fizycznie dokonał ostatni z nich, należałoby uznać paradoksalnie, że ci pierwsi współsprawcy czynu nie dokonali.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż na tle zgromadzonego materiału dowodowego uznać należy, iż współoskarżeni dokonali wspólnie i w porozumieniu uszkodzenia samochodu markiO. (...)na szkodęP. A.iA. A. (2). Zebrane dowody prowadzą do ustaleń, żeJ. G.,K. Ł. (1),Ł. D.iW. Ł. (1)popełnili czyn zart. 288 § 1 kkwe współsprawstwie. Ich cel było w rzeczywistości uszkodzenie pojazduK. Ż., a nieP.iA. A. (2), objęty został ich porozumieniem. Porozumienie to powstało w efekcie utarczek słownych za pośrednictwem wiadomości tekstowych sms międzyK. Ż.aJ. G., o których pozostali współoskarżeni wiedzieli oraz jako następstwo ich wspólnej rozmowy o jej relacjach zK. Ż.. Porozumienie to obejmowało wspólny wyjazd do miejsca zamieszkaniaK. Ż.i realizację uprzedniej groźby zniszczenia samochodu, przy czym bez znaczenia pozostaje fakt, iż przez omyłkę uszkodzony został inny pojazd nie pierwotnie założono. W zachowaniu oskarżonych doszło do instynktownego podziału ról w dokonaniu zaplanowanego czynu:W. Ł. (1)jako jedyna osoba trzeźwa zawiózł pozostałych oskarżonych na miejsce zdarzenia swoim samochodem,Ł. D.wskazał prawidłową trasę,K. Ł. (1)dokonał fizycznego uszkodzenia samochodu, zaśJ. G.była osobą, która zainicjowała całe zdarzenie. Chociaż więc w ostateczności to zachowanieK. Ł. (1)doprowadziło do całkowitego wypełnienia znamion czynu zart. 288 § 1 kk, to jednak zachowania pozostałych współoskarżonych ułatwiły mu to i doprowadziły do tego, przy czym pozostali współoskarżeni chcieli tego. Oznacza to, że w niniejszym przypadku doszło do współsprawstwa właściwego. Czyn zart. 288 § 1 kknatomiast został dokonany poprzez wykonanie znamienia czasownikowego „uszkadza”, gdyżK. Ł. (1)przy pomocy śrubokrętu naruszył strukturę samochodu.
Na tle powyższego i zebranego materiału dowodowego współsprawstwoi wina oskarżonych oraz wypełnienie przez nich znamion zart. 288 § 1 kknie budzi żadnych wątpliwości Sądu. Zachowanie oskarżonych było w pełni zarzucalne. Nie działali oniw żadnej wyjątkowej sytuacji decyzyjnej, a za to z rozeznaniem i ze świadomością bezprawności swego czynu. Poza wątpliwościami pozostaje więc fakt, iż zarzucanego czynu oskarżeni dopuścili się umyślnie w zamiarze bezpośrednim.
Przechodząc do wymiaru kary Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Społeczna szkodliwość czynu, który popełnili oskarżeni jest znaczna, zwłaszcza biorąc pod uwagę dobro, w które jest on skierowany, okoliczności popełnienia czynu oraz postać zamiaru oskarżonych i ich błahą motywację.
W stosunku do oskarżonejJ. G.za okoliczność łagodzącą Sąd Rejonowy uznał fakt, iż oskarżona złożyła wyjaśnienia, które w znacznej mierze przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie oraz uprzednią niekaralność oskarżonej.
W stosunku do oskarżonychW. Ł. (1)orazŁ. D.jako okoliczność obciążającą uznano uprzednią karalność .
W niniejszym stanie faktycznym wobec oskarżonegoK. Ł. (1)Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności łagodzących. Do okoliczności obciążających zaliczył natomiast działanie pod wpływem alkoholu oraz sześciokrotną karalność, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu takie jak zniszczenie lub uszkodzenie cudzej rzeczy, paserstwo umyślne, kradzież z włamaniem i rozbój, czyli przestępstwa podobne do popełnionego w niniejszej sprawie. OskarżonyK. Ł. (1)był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 25 sierpnia 2010 roku w sprawie sygn. akt II K 912/09, następnie zmienionego w części, a w pozostałej części utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 roku w sprawie sygn. akt VI Ka 1144/10 za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę jednego roku pozbawienia, z wymierzeniem kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. , a więc czyn niniejszy popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa zgodnie zart. 64 § 1 kk. Historia karalności oskarżonego oznacza, iż nie wyciągnął on ze swojej przeszłości stosownych wniosków i po raz kolejny wkroczył na ścieżkę przestępstwa.
Pamiętając jednak, iż dolegliwość kary nie powinna przekraczać stopnia winy, w tym konkretnym przypadku wobec oskarżonegoK. Ł. (1)za właściwą Sąd uznał karęw wysokości 7 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. W ocenie Sądu taka kara jest zgodna z dyrektywami określonymi wart. 53 kki jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stanowi wypadkową wziętych pod uwagę okoliczności obciążających. Zważywszy na skazanie w warunkach powrotu do przestępstwa i uprzednią karalność Sąd nie dostrzegł podstaw, aby zastosowanie wobec oskarżonegoK. Ł. (1)instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary jak w przypadku pozostałych współoskarżonych miało być wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary. Należy bowiem zauważyć, że współoskarżonaJ. G.była młodociana w chwili popełnienia przestępstwa i niekarana, pozostali współoskarżeni byli karani za przestępstwa niepodobne, zaś najcięższa waga roli we współsprawstwie, tj. ostateczne wypełnienie znamion czynu zart. 288 § 1 kkzostało przypisane oskarżonemuK. Ł. (1). Z tego względu Sąd zdecydował się na orzeknięcie wobec niego surowszej kary bezwzględnego pozbawienia wolności w przeciwieństwie do pozostałych oskarżonych.
Sąd Rejonowy kierując się powyższym za właściwą uznał wobecJ. G.,W. Ł. (1)orazŁ. D.karę w wysokości 5 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu taka orzeczone kary są zgodne z dyrektywami określonymi wart. 53 kki jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowi wypadkową wziętych pod uwagę zarówno okoliczności obciążających, jak i łagodzących. W stosunku doJ. G.,W. Ł. (1)orazŁ. D., w zdaniem Sądu zachodzi warunek przewidziany wart. 69 § 1 kk, to jest pozytywna prognoza kryminologiczna na przyszłość. Wiąże się to z przejawioną skrucha, a także stopień zawinienia i społecznej szkodliwość czynów, które wskazują, iż sprawiedliwą i wystarczającą karą, będzie kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy ustaleniu na postawieart. 70 § 1 pkt. 1 kkwobecW. Ł. (1)orazŁ. D., zaś na podstawieart. 70§2 kkwobecJ. G., czasu próby na okres 3 lat. Należało mieć w tym zakresie na uwadze treśćart. 58 § 1 kk, który ustanawia dyrektywę pierwszeństwa kar wolnościowych nad izolacyjnymi, zezwalając Sądowi na orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wówczas, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat powinna spełnić cele ukarania, zarówno w znaczeniu prewencji indywidualnej, jak i ogólnej. Określony w wyroku okres próby będzie wystarczającym dla weryfikacji i oceny zachowania oskarżonego. Zdaniem Sądu określony okres próby będzie również wystarczający dla osiągnięcia wobec oskarżonych celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Powołane powyżej okoliczności wskazują, że pobyt oskarżonychJ. G.,W. Ł. (1)orazŁ. D.w warunkach izolacji więziennej, mógłby przynieść skutki odwrotne od zamierzonych, przy uwzględnieniu celów, jakie kara ma odnieść w stosunku do sprawcy przy kształtowaniu prawidłowych postaw życiowych.
W oparciu o treśćart. 73 § 2 kkw okresie próbyJ. G.została oddana pod dozór kuratora sądowego. Oddanie oskarżonej pod dozór w tym przypadku miało charakter obligatoryjny z uwagi na jej wiek. Ma to na celu stworzenie najkorzystniejszych warunków pomocy oskarżanej w bezkonfliktowym przebiegu okresu próby, kontrolne wpływać na jego postawę.
Na poczet tejże kary Sąd zaliczył oskarżonemuK. Ł. (1)na podstawieart. 63 § 1 kkokres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania w sprawie od 8 kwietnia 2015 roku do 9 kwietnia 2015 roku.
Sąd nie znalazł jednocześnie podstaw do nie nałożenia na oskarżonych obowiązku naprawienia solidarnie szkody na rzeczP.iA. A. (2)w wysokości 1495 zł osób które faktycznie poniosły uszczerbek finansowy w związku z dokonaniem czynu zabronionego .
W oparciu o treśćrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduprzyznano adwokatM. K.– ustanowionemu z urzędu kwotę 619,92 złotych z sum Skarbu Państwa tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz oskarżonego bowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części .
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 624 § 1 kpki zwolnił oskarżonych w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych stwierdzając, iż za taką decyzją przemawiają względy słuszności.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.
z./ odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonegoK. Ł.