Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 378/16
Data wyroku: 2016-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska, Sebastian Mazurkiewicz, Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Wyrok Łączny
Podstawa prawna: art. 4 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 378/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2016 roku
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik
Sędziowie: SO Małgorzata Bańkowska
SO Sebastian Mazurkiewicz (spr.)
protokolant: p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk
przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia
po rozpoznaniu dnia 13 maja 2016 roku
sprawy skazanegoP. D., synaM.iI.ur. (...)wC.
o wyrok łączny
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 22 grudnia 2015 roku sygn. akt III K 313/15
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia skazanego od wydatków w postępowaniu odwoławczym przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. C.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę skazanego w drugiej instancji oraz podatek VAT.
SSO Jacek Matusik SSO Małgorzata Bańkowska SSO Sebastian Mazurkiewicz
Sygn. akt VI Ka 378/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obrońcy skazanego okazała się niezasadna.
Błędne jest forsowane w apelacji twierdzenie, iż umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego, a toart. 4 § 1 kkw zw. zart. 85 § 1 kkw brzmieniu nadanym temu przepisowi ustawą z 20 lutego 2015 roku.
Wskazać na tym tle należy, iż dnia 1 lipca 2015 roku nastąpiła nowelizacja przepisówRozdziału IX Kodeksu karnego, która znacząco przemodelowała zasady łączenia kar w wyroku łącznym. Odstąpiono bowiem od konstrukcji zbiegu realnego przestępstw jako warunku połączenie wymierzonych za nie kar na rzecz łączenia kar podlegających wykonaniu.
Art. 19 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektó­rych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 396) stanowi, iżprzepisówrozdziału IX kodeksu karnego(Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych)w nowym brzmieniu nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem 1 lipca 2015 roku, chyba że zacho­dzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie nowelizacji. Nie ulega zatem wątpliwości, iż art. 19 ust. 1 Ustawy nowelizującej wprowadza unormo­wanie szczególne w stosunku doart. 4 § 1 kk. W myśl ogólnej zasady kodeksowej, normu­jącej kwestię kolizji ustaw w czasie, ustanowionej wart. 4 § 1 kk, łącząc po wejściu w życie noweli z dnia 20 lutego 2015 roku węzłem kary łącznej kary prawomocnie orzeczone przed wejś­ciem w życie tej noweli należałoby stosować ustawę nową (czyli przepisyrozdziału IXko­deksu karnego w brzmieniu nadanym nowelą), a ustawę obowiązującą poprzednio (przepisyrozdziału IXw dotychczasowym brzmieniu), tylko wtedy, gdyby była ona względniejsza dla sprawcy. Przepis art. 19 ust. 1 noweli lutowej wprowadza odstępstwo od tej zasady.Wyraża się ono w tym, że w rozważanym zakresie wyłącza się stosowanie ustawy nowej do kar pra­womocnie orzeczonych przed dniem jej wejścia w życiez tym, że owo wyłączenie nie obej­muje wypadków, w których zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawo­mocnym skazaniem już po tym dniu. W takim i tylko takim zakresie komentowany przepis wyłącza stosowanieart. 4 § 1 kk. Dopiero wówczas, gdy zachodzi potrzeba rozważenia zasadności po­łączenia kar, z których chociaż jedna została wymierzona wyrokiem, który uprawomoc­nił się począwszy od dnia 1 lipca 2015 roku – niezbędna jest analiza takiego przypadku z zastosowaniemart. 4 § 1 kk.
W niniejszej sprawie ostatni wyrok skazującyP. D.został wydany 17 stycznia 2012 roku, a zatem pod rządami ustawy obowiązującej przed 1 lipca 2015 roku. Tym samym mając na uwadze treść art. 19 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektó­rych innych ustaw oraz powyższe rozważania stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy słusznie zastosował przepisy obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 roku.
Jednocześnie Sąd Okręgowy zważył, iż nawet w uprzednio obowiązującym stanie prawnym formalnie łączeniu podlegały kary orzeczone w wyrokach w sprawach o sygn. akt III K 491/11 (punkt 2 komparycji wyroku Sądu Rejonowego) oraz sygn. akt III K 661/11 (punkt 3 komparycji wyroku Sądu Rejonowego). Niemniej jednak po rozważeniu sytuacji prawnej skazanego stwierdzić należy, iż połączenie powyższych kar byłoby dla skazanego niekorzystne. Zważyć bowiem należy, iż w wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie wydanym dnia 17 stycznia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt III K 661/11P. D.wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Tym samym zauważyć należy, iż obecnie – zgodnie z dyspozycjąart. 75 § 4 kk– zarządzenie wykonania tej kary jest już niemożliwe. Mając zatem to na uwadze stwierdzić należy, iż nawet gdyby połączyć kary stosując najbardziej korzystną dla skazanego zasadę absorbcji, to i tak jego sytuacja prawna uległaby pogorszeniu. Wówczas bowiem od początku zacząłby skazanemu biec okres próby i orzeczona kara łączna pozbawienia wolności potencjalnie – przy „potknięciu” skazanego mogłaby zostać zarządzona.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
Zgodnie zart. 618 § 1 pkt 11 kpkSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. C.wynagrodzenie za obronę skazanego z urzędu w instancji odwoławczej, którego wysokość ustalono w oparciu o Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego sąd orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk.