Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 422/15
Data wyroku: 2016-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Maria Mrozik-Sztykiel, Ewa Gregajtys
Słowa kluczowe: Nadzwyczajne Złagodzenie Kary, Rozbój
Podstawa prawna: art. 280 § 1 kk, art. 60 § 4 kk

Sygn. akt II AKa 422/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 maja 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Maria Mrozik-Sztykiel
Sędziowie SA Anna Zdziarska
SO (del.) Ewa Gregajtys (spr.)
Protokolant sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej-Majewskiej i oskarżycielki posiłkowejU. P.
po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. sprawy:

1
D. O.urodzonego (...)wW., synaL.iM.z d.T.

oskarżonego zart. 279 § 1 kk,art. 280 § 2 kki in,

2
D. W.urodzonego (...)wN., synaA.iM.z d.K.

oskarżonego zart. 279 § 1 kk,art. 280 § 2 kki in,

3
S. B. (1)urodzonego (...)wW., synaS.iB.z d.J.

oskarżonego zart. 278 § 1 kk,art. 279 § 1 kk,art. 280 § 2 kkiart. 62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

4
A. R. (1)urodzonego (...)wW., synaK.iG.z d.P.

oskarżonego zart. 280 § 2 kk,
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych, prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoG. R.
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 23 lipca 2015 roku sygn. akt V K 85/14
I. zmienia zaskarżony wyrok, przy czym wobec oskarżonegoK. O.na podstawieart. 435 kpk, w ten sposób, że:
1. uchyla orzeczenia o karach łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonychD. O.iD. W.odpowiednio w pkt. 15 i 16,
2. w ramach czynu przypisanego oskarżonymD. O.,D. W.iS. B. (1)w pkt. 8 ustala, że oskarżeni posłużyli się rewolwerem bębenkowym(...)(...)nienaładowanym i uszkodzonym poprzez brak iglicy z obsadą, co uniemożliwiało oddanie strzału z użyciem amunicji, eliminując jednocześnie ustalenia, że pokrzywdzona uznała wskazaną broń za straszak oraz została doprowadzona do stanu bezbronności,
3. w ramach czynu przypisanego oskarżonymD. O.,D. W.,K. O.iA. R. (1)w pkt. 14 ustala, że oskarżeni posłużyli się rewolwerem bębenkowym(...)(...)nienaładowanym i uszkodzonym poprzez brak iglicy z obsadą, co uniemożliwiało oddanie strzału z  użyciem amunicji, czyn ten kwalifikuje zart. 280 § 1 kki na podstawie tego przepisu a w stosunku do oskarżonegoD. O.na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 3 kkskazuje oskarżonych i wymierza im kary:
- oskarżonemuD. O.roku i 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonemuD. W.3 (trzy) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonymK. O.iA. R. (1)po 3 (trzy) lata pozbawienia wolności,
II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec wszystkich oskarżonych utrzymuje w mocy,
III. na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kk, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonychD. O.iD. W.i orzeka jako kary łączne:
- wobec oskarżonegoD. O.karę 4 (cztery) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
- wobec oskarżonegoD. W.karę 7 (siedem) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
IV. na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonymD. O.,D. W.iK. O.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13 grudnia 2013 r. do dnia 10 maja 2016 r. a oskarżonemuA. R. (1)od dnia 15 grudnia 2013 r. do 7 lipca 2014 r. i od 18 lipca 2014 r. do 10 maja 2016 r,
V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. M. (1)kwotę 885, 60 (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt groszy) zł obejmującą 23% VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuD. W.w instancji odwoławczej,
VI. zwalnia oskarżonychD. O.,D. W.,S. B. (1)iA. R. (1)od ponoszenia kosztów sądowych postępowania w sprawie przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

w trybieart. 457 § 2 kpkw zw. zart. 423 § 1a kpkco do oskarżonychD. W.iA. R. (1)
D. W.iD. O.zostali oskarżeni o to, że:

I
w okresie pomiędzy 25 maja 2012 roku a 28 maja 2012 roku w miejscowościD.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego oznaczonego numerem(...)w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno a następnie dostali się do wnętrza budynku gdzie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia numizmatów w postaci 20 dolarów w złocie, 15 rubli w złocie, złotej biżuterii w postaci bransoletki, kamei, pierścionka z brylantem, 2 wisiorów, 7 par kolczyków, 5 pierścionków, zegarka marki(...), 3 krzyżyków, złotego medalika z wizerunkiem Matki Boskiej, 4 sztuk obrączek, 2 naszyjników, łańcuszka, naszyjnika z pereł, pieniędzy w kwocie 8200 euro, 1320 dolarów amerykańskich, 2 szabli ozdobnych, 3 obrazów olejnych, rzeźby z brązu, zegarka kieszonkowego, laptopaD.o nr ser.(...)powodując straty w łącznej kwocie 131.450 złotych na szkodęR. G.iB. G.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

II
w bliżej nieustalonym okresie czasu pomiędzy 1 lipca 2012 roku a 30 sierpnia 2012 roku około godziny 20.00 w miejscowościC., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego oznaczonego numerem(...)w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno balkonowe w celu dostania się do wnętrza budynku i dokonania zaboru w celu przywłaszczenia mienia należącego doM. W., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pokrzywdzonego, czym działali na szkodęM. W.,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.

III
w okresie pomiędzy 13 lipca 2012 roku a 16 lipca 2012 roku w miejscowości(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli drzwi balkonowe, a następnie dostali się do środka budynku gdzie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia należącej doA. R. (2)złotej biżuterii w postaci 3 par kolczyków, 2 łańcuszków z przywieszkami w kształcie serca, 10 łańcuszków z medalikami, 2 obrączek, 3 pierścionków, zegarka w drewnianej obudowie, zegarka męskiegoA.R.oraz srebrnej biżuterii w postać bransoletek i 10 sztuk łańcuszków, 15 par kolczyków, 15 sztuk pierścionków wisiorków w kształcie jabłka z listkami, telefonu komórkowegomarki S. (...)S. (...), serii monet okolicznościowych(...), kluczyków do samochoduV. (...), czym spowodowali straty na szkodęA. R. (3)w kwocie 12.500 złotych oraz należącego doA. P.zegara wiszącego z drewna, pióra i długopisumarki P., 5 butelek wódki różnych marek, czym spowodowali straty na szkodęA. P.w kwocie 1.800 złotych,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

IV
w dniu 14 września 2012 roku około godziny 1.30 w miejscowościŁ.przyul. (...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do budynku stacji benzynowej w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno w budynku stacji paliw a następnie dostali się do jego wnętrza, gdzie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 80 złotych, czym działali na szkodęH. (...)z siedzibą wK.,

tj. o czyn. zart. 279 § 1 k.k.

V
w dniu 2 listopada 2012 roku miejscowościŁ.przyul. (...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno znajdujące się w pomieszczeniu kuchennym a następnie dostali się do wnętrza budynku, gdzie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 3.000 złotych, złotej biżuterii w postaci 3 łańcuszków, 2 bransoletek, kolczyków w kształcie koła, 11 pierścionków i innej drobnej biżuterii, czym spowodowali straty w łącznej kwocie 18.000 złotych na szkodęZ. P.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.
D. W.,D. O.iS. B. (1)zostali oskarżeni o to, że:

VI
w dniu 27 lipca 2013 roku w miejscowościJ., woj.(...), naul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu po otwarciu uchylonego okna i dostaniu się do wnętrza budynku jednorodzinnego dokonali zaboru w celu przywłaszczenia złotej biżuterii w postaci 4 łańcuszków, 12 zawieszek, 3 kolczyków, 2 par spinek do mankietów, obrączki, sygnetu, medalu okolicznościowego w czarnym etui oraz pieniędzy w różnych walutach stanowiących równowartość około 2.000 złotych, czym spowodowali straty w łącznej kwocie 36.000 złotych na szkodęT. K.iG. R.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

VII
w dniu 2 sierpnia 2013 roku około godziny 2.40 w miejscowościŁ., woj.(...), na terenieC. (...)przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do znajdującego się na terenieC. (...)w ten sposób, że przy użyciu łomu i młotka wyłamali drzwi ewakuacyjne oraz drzwi prowadzące na zaplecze salonu, a następnie po otwarciu przy użyciu oryginalnych kluczy znajdującego się na zapleczu salonu sejfu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w łącznej kwocie 28.417,53 złotych na szkodę(...) sp. z o.o.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.

VIII
w dniu 21 sierpnia 2013 roku około godziny 22.30 w miejscowościI.gm.C., woj.(...), w budynku jednorodzinnym położonym przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu, po otwarciu uchylonego okna i dostaniu się do wnętrza budynku skrępowali taśmą klejącą ręce oraz zakleili ustaA. K., grożąc pokrzywdzonej natychmiastowym użyciem przemocy w ten sposób, że posługując się bronią palną w postaci rewolweru bębenkowegomarki R.(...), poprzez mierzenie bronią w stronę pokrzywdzonej, doprowadzili ją w ten sposób do stanu bezbronności, po czym dokonali kradzieży biżuterii w postaci 3 złotych pierścionków, złotej obrączki, złotego naszyjnika ze złotą zawieszką w kształcie serca, złotej bransoletki, pieniędzy w kwocie 11.500 złotych, 40 euro i 50 dolarów, czym spowodowali straty w łącznej kwocie 22.000 złotych na szkodęA. K.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.
D. W.został oskarżony o to, że:

    XI. w dniu 2 sierpnia 2013 roku w miejscowościŁ., woj.(...), na terenieC. (...)przyul. (...)w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 28.417,53 złotych, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży wsalonie (...), użył wobec pracownika ochronyM. R.gazu pieprzowego w ten sposób, że rozpylił go w kierunku jego oczu, doprowadzając go do stanu bezbronności,
tj. o czyn zart. 281 k.k.

    XII. w dniu 13 grudnia 2013 roku w budynku położonym w miejscowościD.przyul. (...), woj.(...), posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci gazowego rewolweru bębenkowegomarki R.model(...)
(...)wraz z 6 sztukami amunicji w postaci rewolwerowych naboi gazowych(...)
tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.
D. W.,D. O.,K. O.iA. R. (1)zostali oskarżeni o to, że:

    XIV. w dniu 31 października 2013 roku około godziny 0.15 w miejscowościA.gm.C., woj.(...), w budynku jednorodzinnym oznaczonym numerem 23 działając wspólnie i w porozumieniu po otwarciu nie zamkniętych drzwi wejściowych do budynku, dostali się do jego wnętrza, gdzie przy użyciu taśmy klejącej skrępowali ręce i nogi oraz zakleili ustaU. P.oraz założyli pokrzywdzonej poszwę od poduszki na głowę, grożąc natychmiastowym użyciem przemocy w ten sposób, że posługując się bronią palną w postaci rewolweru bębenkowegomarki R.(...)poprzez przystawienie go do skroni pokrzywdzonej zażądali odU. P.wskazania miejsca przechowywania pieniędzy i biżuterii, doprowadzając również w ten sposób pokrzywdzoną do stanu bezbronności, po czym dokonali kradzieży mienia w postaci telefonu komórkowegomarki S. (...), telefonu komórkowegomarki N. (...), aparatu fotograficznegoT. A., 6 złotych pierścionków, złotego krzyża ozdobionego czarną emalią na stronie frontowej z umieszczonymi wewnątrz relikwiami, medalionu zawieszanego na srebrnym łańcuszku, srebrnej obroży wraz z bransoletką, srebrnej kamei, 4 męskich zegarków naręcznych i 1 kieszonkowego, 5 naszyjników, broszki, srebrnego różańca, krzyża zakonnego(...), zabytkowych monet i banknotów, drobnej biżuterii, karty bankowej i karty do bankomatuB. (...), kluczy do domu, garażu i furtki, czym spowodowali straty w łącznej kwocie 47.349 złotych na szkodęU. P.,
tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.

    XV. w dniu 31 października 2013 roku około godziny 2.12 w miejscowościK., woj.(...), naul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać kradzieży z włamaniem w celu wypłacenia z konta bankowegoU. P.nieustalonej kwoty pieniędzy w ten sposób, że posługując się uprzednio skradzioną jej kartą do bankomatu wydaną przezB. (...)trzykrotnie wprowadzając kod(...)w bankomacieB. (...)wK., usiłowali pokonać elektroniczne zabezpieczenie dostępu do konta bankowego, jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na błędnie wpisywany kod(...)zabezpieczający dostęp do konta, czym działali na szkodęU. P.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie,wyrokiem z dnia 23 lipca 2015 r, w sprawie V K 85/14:

1
oskarżonychD. O.iD. W.w ramach zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w okresie pomiędzy 25 a 28 maja 2012 roku w miejscowościD., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego oznaczonego numerem(...)w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno a następnie dostali się do wnętrza domu, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota, wyrobów jubilerskich, w tym kolczyków, pierścionków, naszyjników, zawieszek, złotych monet, złotego zegarkamarki C., wartości nie mniejszej niż 68.736 złotego, pieniędzy w kwocie 8.200 euro, 1.320 dolarów amerykańskich, laptopaD.o nr seryjnym(...)wartości 1.600 złotych, 2 szabli ozdobnych, 3 obrazów olejnych, rzeźby z brązu, na szkodęR. G.iB. G., w łącznej wysokości nie mniejszej niż 110.478 złotych, czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.i za to, na podstawie wskazanego przepisu skazałD. O.iD. W., a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 279§ 1 k.k.D. W.wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

2
oskarżonychD. O.iD. W.w ramach zarzucanego im w pkt II aktu oskarżenia czynu, uznał za winnych tego, że w bliżej nieustalonym okresie czasu pomiędzy 1 lipca 2012 a 30 sierpnia 2012 roku w miejscowościC., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, usiłowali dokonać kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego oznaczonego numerem 97 w ten sposób, że przy użyciu łomu usiłowali wyważyć okno balkonowe w celu dostania się do wnętrza domu i dokonania zaboru mienia należącego doM. W., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pokrzywdzonego i czyn ten zakwalifikował zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.i za to, na podstawie wskazanych przepisów, skazałD. O.iD. W., a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

3
oskarżonychD. O.iD. W.w ramach zarzucanego im w pkt III aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w okresie pomiędzy 13 lipca 2012 roku a 16 lipca 2012 roku w miejscowości(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli drzwi balkonowe, a następnie dostali się do wnętrza domu, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia złotej biżuterii, w tym pierścionków, obrączek, kolczyków, łańcuszków i zawieszek o wartości 4.000 złotych, srebrnej biżuterii o wartości 1.000 złotych, zegara wiszącego, zegarka w drewnianej obudowie, zegarka męskiego, telefonu komórkowegomarki S. (...)iS. (...), serii monet okolicznościowych(...), kluczyków do samochoduV. (...)wartości 2.500 złotych na szkodęA. R. (3)w łącznej wysokości nie mniejszej niż 7.500 złotych oraz zegara wiszącego z drewna, pióra i długopisumarki P., 5 butelek wódki różnych mare na szkodęA. P.w łącznej wysokości 1.800 złotych i czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazałD. O.iD. W., a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 279 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

4
oskarżonychD. O.iD. W.w ramach zarzucanego im w pkt IV aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 14 września 2012 roku około godziny 01.30 w miejscowościŁ.przyul. (...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali kradzieży z włamaniem do budynku stacji benzynowej w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno w budynku tej stacji a następnie dostali się do jego wnętrza, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 60 złotych na szkodęH. (...)z siedzibą wK.w łącznej wysokości 80 złotych, obejmującej koszty naprawy i czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazałD. O.iD. W., a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 279 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

5
oskarżonychD. O.iD. W.w ramach zarzucanego im w pkt V aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 02 listopada 2012 roku w miejscowościŁ.przyul. (...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali kradzieży z włamaniem do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w ten sposób, że przy użyciu łomu wyważyli okno znajdujące się w pomieszczeniu kuchennym, a następnie dostali się do wnętrza domu, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia złotej biżuterii, w tym pierścionków, sygnetu, bransoletek, łańcuszków o wartości nie mniejszej niż 14.350 złotych oraz pieniędzy w kwocie 3.000 złotych na szkodęZ. P.w łącznej wysokości nie mniejszej niż 17.350 złotych i czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazałD. O.iD. W., a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 279 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

6
oskarżonychD. O.,D. W.iS. B. (1)w ramach zarzucanego im w pkt VI aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 27 lipca 2013 roku w miejscowościJ., woj.(...), przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, po otwarciu uchylonego okna i dostaniu się do wnętrza budynku jednorodzinnego dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów jubilerskich, w tym złotych łańcuszków, zawieszek, kolczyków, spinek do mankietów, obrączek, sygnetu, wartości nie mniejszej niż 25.261 złotych, medalu okolicznościowego na 60-lecieS. (...)w czarnym etui oraz pieniędzy w różnych walutach stanowiących równowartość około 2.000 złotych, na szkodęT. K.iG. R.w łącznej wysokości nie mniejszej niż 27.261 złotych i czyn ten zakwalifikował zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał wszystkich oskarżonych, a na podstawieart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 4 k.k.D. O.wymierzył karę grzywny 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda, zaś na podstawieart. 278 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności orazS. B. (1)wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

7
oskarżonychD. O.,D. W.iS. B. (1)w ramach zarzucanego im w pkt VII aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 02 sierpnia 2013 roku, w miejscowościŁ., woj.(...), na terenieC. (...)przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży z włamaniem do znajdującego się na terenieC. (...)w ten sposób, że przy użyciu łomu i młotka wyłamali drzwi ewakuacyjne oraz drzwi prowadzące na zaplecze wskazanego salonu, a następnie przy użyciu oryginalnego klucza, który wyjęli ze znajdującej się tam szafki, otworzyli sejf, po czym dokonali zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w nim pieniędzy w łącznej kwocie 28.417,53 złotych na szkodę(...) sp. z o.o.i czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał wszystkich oskarżonych, a na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 279 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 1 jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orazS. B. (1)wymierzył karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

8
oskarżonychD. O.,D. W.iS. B. (1)w ramach zarzucanego im w pkt VIII aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 21 sierpnia 2013 roku około godziny 22.30 w miejscowościI., gm.C., woj.(...), w budynku jednorodzinnym położonym przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, po otwarciu uchylonego okna i dostaniu się do wnętrza budynku, grożącA. K.natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posłużenie się trzymaną bronią palną w postaci rewolweru bębenkowegomarki R.(...), który był niesprawny a przy tym pokrzywdzona uznała go za straszak oraz krępując taśmą ręce i zaklejając usta doprowadzili pokrzywdzoną w ten sposób do stanu bezbronności, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota, wyrobów jubilerskich, w tym naszyjnika, pierścionków, obrączki, bransolety, wartości nie mniejszej niż 11.420 złotych, oraz pieniądze w kwocie 11.500 złotych, 40 euro i 50 dolarów na szkodęA. K.w łącznej wysokości nie mniejszej niż 23.248 złotych i czyn ten zakwalifikował zart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał wszystkich oskarżonych, a na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.D. O.wymierzył karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 280 § 1 k.k.D. W.wymierzył karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności orazS. B. (1)wymierzył karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

9
oskarżonegoD. O.w ramach zarzucanego mu w pkt IX aktu oskarżenia czynu, uznał za winnego tego, że w dniu 02 sierpnia 2013 roku, w miejscowościŁ., woj.(...), na terenieC. (...), przyul. (...), w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio zabranej rzeczy w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 28.417,53 złotych, bezpośrednio po dokonaniu ich kradzieży wsalonie (...), użył wobec interweniującego pracownika ochronyM. R.gazu pieprzowego w ten sposób, że z bliskiej odległości rozpylił go w kierunku oczu wskazanego, co w tym momencie unieruchomiło go i uniemożliwiło mu kontynuowanie pościgu, doprowadzając tym samym do stanu bezbronności i czyn ten zakwalifikował zart. 281 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał go a na podstawieart. 281 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzyłD. O.karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

10
oskarżonegoD. O.w ramach zarzucanego mu w pkt X aktu oskarżenia czynu, uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym okresie czasu, do dnia 13 grudnia 2013 roku, w bliżej nieustalonym miejscu, wD., woj.(...), posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci gazowego rewolweru bębenkowegomarki R.model(...)
(...)wraz z 6 sztukami amunicji w postaci rewolwerowych naboi gazowych(...)i czyn ten zakwalifikował zart. 263 § 2 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał go a na podstawieart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzyłD. O.karę grzywny 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda;

11
oskarżonegoD. W.w ramach zarzucanego mu w pkt XI aktu oskarżenia czynu, uznał za winnego tego, że w dniu 02 sierpnia 2013 roku, w miejscowościŁ., woj.(...), na terenieC. (...), przyul. (...), w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio zabranej rzeczy w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 28.417,53 złotych, bezpośrednio po dokonaniu ich kradzieży wsalonie (...), użył wobec interweniującego pracownika ochronyM. R.gazu pieprzowego w ten sposób, że z bliskiej odległości rozpylił go w kierunku oczu wskazanego, co w tym momencie unieruchomiło go i uniemożliwiło mu kontynuowanie pościgu, doprowadzając tym samym do stanu bezbronności i czyn ten zakwalifikował zart. 281 k.k.i za to na podstawieart. 281 k.k.skazałD. W.oraz wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

12
oskarżonegoD. W.w ramach zarzucanego mu w pkt XII aktu oskarżenia czynu, uznał za winnego tego, że w nieustalonym okresie czasu przed i w dniu 13 grudnia 2013 roku w budynku położonym w miejscowościD.przyul. (...), woj.(...), posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną w postaci gazowego rewolweru bębenkowegomarki R.model(...)
(...)wraz z 6 sztukami amunicji w postaci rewolwerowych naboi gazowych(...)i czyn ten zakwalifikował zart. 263 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 263 § 2 k.k.skazałD. W.i wymierzył mu karę mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

13
oskarżonegoS. B. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt XIII aktu oskarżenia czynu, przy czym ustalił, iż posiadał on marihuanę o łącznej wadze 11,97 gram netto i czyn ten zakwalifikował zart. 62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go i wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

14
oskarżonychD. O.,D. W.,K. O.iA. R. (1)w ramach zarzucanego im w pkt XIV i XV aktu oskarżenia czynu uznał za winnych tego, że w dniu 31 października 2013 roku około godziny 0.15 w miejscowościA., gm.C., woj.(...), w budynku jednorodzinnym oznaczonym numerem 23, działając wspólnie i w porozumieniu, weszli przez nie zamknięte drzwi do wnętrza domu, tam grożącU. P.natychmiastowym użyciem przemocy, w tym poprzez posłużenie się trzymaną bronią palną w postaci rewolweru bębenkowegomarki R.
(...), którego niesprawności pokrzywdzona nie była świadoma, a który sprawcy przystawili jej do skroni oraz krępując taśmą ręce i nogi, zaklejając usta doprowadzili pokrzywdzoną w ten sposób do stanu bezbronności, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota, wyrobów jubilerskich ze srebra, w tym łańcuszków, kolczyków, pierścionków, obrączki, bransolety, wisiorów, zegarków, złotego krzyża z miejscem na relikwie, wartości nie mniejszej niż 47.139 złotych, telefonu komórkowegomarki S. (...)wartości 449 złotych, dwóch aparatów fotograficznych, zbioru monet, oraz karty do bankomatuB. (...)na szkodęU. P.w łącznej wysokości nie mniejszej niż 47.588 złotych nadto kluczy do domu, garażu i furtki wartości 220 złotych na szkodęD. Z.orazD. G.w łącznej wysokości 1.834 złote, obejmującej też koszt wymiany uszkodzonego okna przedmiotowej nieruchomości w kwocie 1.614 złotych, po czym wszyscy udali się do pobliskiej miejscowościK., woj.(...),ul. (...), gdzie w bankomacie należącym doB. (...)wK., trzykrotnie wpisując kod(...)usiłowali dokonać wypłaty pieniędzy ze wskazanej wyżej karty ponownie na szkodęU. P., lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na posługiwanie się błędnym numerem kodu i czyn ten zakwalifikował zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawie wskazanego przepisu skazał wszystkich oskarżonych, a na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 6 pkt 2 k.k.D. O.wymierzył karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.D. W.wymierzył karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,K. O.wymierzył karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orazA. R. (1)karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

15
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył jednostkowe wymierzone oskarżonemuD. O.w pkt od 1 do 5, 7, 9 i 14 kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz wymierzone wskazanemu w pkt 6 i 10 niniejszego wyroku kary grzywny i orzekł karę łączna 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych każda;

16
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemuD. W.w pkt od 1 do 8, od 11 do 12 i 14 jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną 7 (siedmiu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

17
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemuS. B. (1)w pkt od 6 do 8 i 13 wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

18
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

- wobec oskarżonychD. O.iD. W.na poczet kar łącznych pozbawienia wolności od dnia 13 grudnia 2013 roku do dnia 23 lipca 2015 roku,
- wobec oskarżonegoS. B. (2)na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres od 18 grudnia 2013 roku do 23 lipca 2015 roku,
- wobec oskarżonegoK. O.na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności od 13 grudnia 2013 roku do 23 lipca 2015 roku,
- wobec oskarżonegoA. R. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres od 15 grudnia 2013 roku do dnia 07 lipca 2014 roku, od dnia 18 lipca 2014 roku do dnia 26 czerwca 2015 roku oraz od dnia 21 lipca 2015 roku do 23 lipca 2015 roku;

19
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychD. O.iD. W.obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych, i tak: na rzeczR. G.orazB. G.łącznej kwoty 110.478 złotych, na rzeczA. R. (3)kwoty 7.500 złotych, na rzeczA. P.kwoty 1.800 złotych, na rzeczH. (...)z siedzibą wK.kwoty 80 złotych, oraz na rzeczZ. P.kwoty 17.350 złotych;

20
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychD. O.,D. W.iS. B. (1)obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych, i tak: na rzeczT. K.iG. R.łącznie kwoty 27.261 złotych oraz na rzeczA. K.kwoty 23.248 złotych;

21
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychD. O.,D. W.,K. O.iA. R. (1)obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych, i tak: pokrzywdzonejU. P.kwoty 47.588 złotych orazD. Z.iD. G.kwoty 1.834 złotych;

22
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie przedmiotów wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych nr 30/14, k. 2264-2267, poz. 6-8, 11, 15, 49;

23
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe wyszczególnione w wykazie dowodów rzeczowych nr 30/14, k. 2264-2267 nakazał zwrócić: oskarżonemuD. W.wskazane pod pozycją 1-5, 12-14, oskarżonemuD. O.wskazane pod pozycją 16-22, 24-40, oskarżonemuK. O.wskazany pod pozycją 42, oskarżonemuS. B. (1)wskazane pod pozycją 43-47, oskarżonemuA. R. (1)wskazany pod pozycją 50 orazB. P.wskazany pod pozycją 41;

24
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu, i tak: na rzecz adw.A. M. (2), kanc. adw.ul. (...),(...)-(...) W., kwotę 2.214 złotych (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuD. W.z urzędu, w tym należny podatek od towarów i usług; na rzecz adw.W. P., kanc. adw.ul. (...)(...),(...)-(...) W., kwotę 1.918,80 złotych (jeden tysiąc dziewięćset osiemnaście złotych osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. O.z urzędu, w tym należny podatek od towarów i usług;

25
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził solidarnie od oskarżonychD. O.,D. W.,K. O.iA. R. (1)na rzecz oskarżycieli posiłkowychD. Z.iD. G.kwotę 3,50 zł (trzy złote pięćdziesiąt groszy);

26
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

Apelacje od wyroku wnieśli m. in. obrońcy oskarżonychD. W.iA. R. (1)a co do oskarżonegoD. W.także prokurator.
Obrońca oskarżonegoD. W.,zaskarżyła wyrok na korzyść oskarżonego:

I
w zakresie czynów opisanych w pkt. 1-5 wyroku w całości,

II
w zakresie czynów opisanych w pkt. 7-8 wyroku w całości,

III
w zakresie czynu opisanego w pkt. 11 wyroku w całości.

Powołując się na treśćart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 3 kpk, wyrokowi zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę a mających wpływ na jego treść poprzez ustalenie na podstawie nieprawidłowej oceny dowodów, że oskarżony dopuścił się czynów opisanych w pkt. 1-5, 7-8, 11 wyroku podczas, gdy jedynym dowodem potwierdzającym ten udział są wyjaśnienia współoskarżonegoD. O..
Obrońca oskarżonego, podnosząc taki zarzut wniosła o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od czynów opisanych w pkt. 1-5, 7-8, 11 wyroku i uwzględniającej to zmianywyroku łącznego.
Obrońca oskarżonegoA. R. (1),na podstawieart. 425 § 1 kpkiart. 444 § 1 kpk, zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonego.
Na podstawieart. 427 § 1 kpkiart. 438 pkt 2 kpkzarzuciła obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkw zw. zart. 5 § 2 kpkmającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, skutkującą błędnym uznaniem, iż:

1
A. R. (1)wiedział o planowaniu a następnie użyciu podczas zdarzenia z dnia 31 października 2013 r. w stosunku do pokrzywdzonejU. P.broni palnej w sytuacji, w której jak wynika z wyjaśnieńK. O.o istnieniu broni dowiedział się dopiero pod budynkiem pokrzywdzonej a nie mógł o tym dowiedzieć się w tym samym czasieA. R. (1), bowiem nie wchodził on z nimi i głównie przebywał w samochodzie,

2
A. R. (1)uczestniczył przy pakowaniu i ukrywaniu plecaka, w którym rzekomo miała znajdować się broń, w sytuacji, w której z wyjaśnień współoskarżonych wynika, iż plecak pakowałD. O.iD. W.i, że plecak nie był chowany dzień wcześniej i był na miejsce przywieziony w samochodzie w dniu zdarzenia,

3
A. R. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi współoskarżonymi, mimo, iż przyjęta przez niego rola sprowadzała się do pełnienia funkcji kierowcy oraz dostarczenia współoskarżonym informacji oU. P., skoro oskarżony w czasie, gdy współoskarżeni dokonywali rozboju opuścił samochód i udał się do domu, pojechał na stację na zakupy oraz w ogóle nie wysiadał z samochodu w czasie usiłowania użycia karty do bankomatu przez współoskarżonych.

Obrońca oskarżonego, podnosząc takie zarzuty, wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu jako wyczerpującego znamionaart. 18 § 3 kkw zw. zart. 280 § 1 kk(wraz ze stosowną zmianą opisu czynu) i wymierzenie oskarżonemu łagodniejszej kary pozbawienia wolności.
Prokuratorzaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoD. W.na jego niekorzyść.
Powołując się naart. 425 § 1 kpk,art. 427 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt 4 kpk, wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary łącznej wymierzonejD. W.za popełnienia zarzucanych mu przestępstw w wymiarze 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jako nazbyt łagodnej w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów i stopnia winy, przez co nie spełnia ona wymogów w zakresie prewencji indywidualnej oraz potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa a tym samym nie uwzględnia w należytym stopniu wszystkich dyrektyw sądowego wymiaru kary.
Prokurator, podnosząc taki zarzut, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej i wymierzenieD. W.za przypisane mu przestępstwa kary łącznej w wymiarze 12 lat pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Przywołane wyżej apelacje okazały się skuteczne na tyle, na ile zainicjowały postępowanie odwoławcze i tym samym umożliwiły kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku, która doprowadziła do jego modyfikacji. Wskazać jednak należy, że u podstaw zmiany wyroku nie legła zasadność zarzutów sformułowanych przez skarżących.
Uwzględniając zakres zaskarżenia wyroku przez autorów poszczególnych apelacji, także tych, którzy nie złożyli wniosków o uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego, za niewątpliwie najdalej idącą uznać należy tą wniesioną przez obrońcę oskarżonegoD. W., stąd środek odwoławczy tej skarżącej wymaga oceny w pierwszej kolejności. Stanowisko to jest o tyle zasadne, że w przypadku podzielenia zarzutu w nim sformułowanego, wyrok sądu pierwszej instancji co do oskarżonegoD. W.w zasadniczym zakresie nie mógłby się obronić.
ObrońcaD. W.formułując zarzut błędnych ustaleń faktycznych wobec większości rozstrzygnięć sądu okręgowego (co do 8 spośród 11 przypisanych oskarżonemu przestępstw), jako podstawę tego uchybienia wskazuje wadliwą ocenę materiału dowodowego sprawy a to wyjaśnień współoskarżonegoD. O.. Skarżąca podnosi, że to wyłącznie ten dowód obciąża oskarżonego i stanowił jedyną podstawę uznania jego winy co do czynów objętych skargą apelacyjną, gdy w jej ocenie, dla przyjęcia, by tak ukształtowany materiał dowodowy mógł stanowić podstawę prawdziwych ustaleń faktycznych wymagane jest, by inne, choć pośrednie dowody,łączyły oskarżonego z tymi przestępstwami(str. 3 apelacji), a w rozpoznawanej sprawie tak nie jest. Pogląd taki nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem ani obowiązujący stan prawny, ani wypracowane na jego gruncie orzecznictwo, stanowiska takiego nie uprawniają.
OskarżonyD. O., do którego wyjaśnień odwołuje się obrońca, jest współsprawcą znakomitej większości czynów przypisanych takżeD. W.i już w toku postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia, w których nie tylko przyznał się do stawianych mu zarzutów, ale podał okoliczności innych przestępstw popełnionych wspólnie i w porozumieniu głównie zD. W.. Podczas wielokrotnych przesłuchań, konsekwentnie wskazywał na jego udział w przestępstwach, precyzując także rolę, jaką przy ich popełnieniu odgrywał. Nie ulega zatem wątpliwości, że takimi wyjaśnieniami obciążył współoskarżonego, miały one zatem charakter tzw. pomówienia. Dowód taki – co wobec treści apelacji wymaga podkreślenia - przepisykodeksu postępowania karnegoprzewidują i podlega on ocenie w oparciu o te kryteria, które mają zastosowanie do wszystkich dowodów.
W procedurze karnej obowiązuje jedna zasada oceny dowodów, a to ujęty wart. 7 kpkobowiązek kształtowania przekonania sądu na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Przytoczone kryteria oceny mają zastosowanie do wszystkich dowodów, przy czym w przypadku szeroko rozumianego pomówienia wymagają uwzględnienia motywacji pomawiającego, sposobu relacjonowania przez niego zdarzeń, w szczególności tego, w jaki sposób siebie w nich sytuuje, wreszcie wymagają analizy, czy jego relacji nie wykluczają inne dowody, które choć w części stanowią podstawę do dokonania lub weryfikacji ustaleń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia (tak, m.in. SN w wyroku z 20.11.2012 r. WA 24/12, SA we Wrocławie w wyroku z 19.09.2013 r. II AKa 266/13; SA w Białymstoku w wyroku z 6.06.2013 r, II AKa 61/13; SA w Krakowie w wyroku z dnia 25.09.2012 r. II AKa 93/12 ). Te okoliczności nie stanowią jednak o szczególnych kryteriach oceny takiego dowodu, skoro ich uwzględnienie nakazują właśnie zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego ujęte wart. 7 kpk.
Powyższe uwagi, choć ogólnej natury, mają istotne znaczenie dla rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonegoD. W., skoro skarżąca wady wyroku upatruje właśnie w dokonanej przez sąd ocenie wartości dowodowej obciążających oskarżonego wyjaśnieńD. O.. Stwierdzić jednak należy, że ocena tego dowodu zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku jest wyczerpująca, rzeczowa i konkretna a jako taka zasługuje na aprobatę w instancji odwoławczej. Kompleksowa analiza wyjaśnieńD. O.uprawniała sąd orzekający w pierwszej instancji do sformułowania wniosku, że jego relację cechuje spójność i logika.D. O.podczas wielu przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego konsekwentnie podawał co do udziałuD. W.w poszczególnych przestępstwach, co jednak istotne, szczegółowo relacjonował także co do własnej w nich roli, a to świadczy o szczerości wypowiedzi. Dokonując analizy jego wyjaśnień sąd słusznie uznał, że nie stanowią one dowodu osamotnionego, bowiem w istotnym zakresie znajdują potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. I tak, w zakresie samego przebiegu poszczególnych przestępstw, wyjaśnienia oskarżonego znajdują wsparcie w zeznaniach pokrzywdzonych, którzy relacjonując chociażby co do sposobu, w jaki sprawcy dostali się do ich domów, podają okoliczności zgodne z tymi, które wskazałD. O.. Podobne wnioski odnieść należy do charakteryzacji skradzionych przedmiotów. Nie ulega jednak wątpliwości, że zeznania pokrzywdzonych w tym zakresie cechuje zdecydowanie większa precyzja, bowiem dla każdej z tych osób utracone przedmioty miały istotną wartość materialną, ale i emocjonalną związaną z wydarzeniami, które przypominały. Tymczasem dla oskarżonych miały taką wartość, za jaką udało im się je zbyć w lombardach a zatem niewspółmiernie niższą, od rzeczywistej, część rzeczy oskarżeni po kradzieży wyrzucali (np. z kradzieży z włamaniem na szkodę małżonkówG., zarzut I.). To sprawia, że w swoich wyjaśnieniach oskarżonyD. O.nie podaje tak szczegółowo wszystkich przedmiotów, jakie z poszczególnych przestępstw uzyskali, która to okoliczność w żadnej mierze nie podważa wartości dowodowej jego wyjaśnień. Słusznie również sąd dostrzegł, że wyjaśnieniaD. O.co do udziałuD. W.w przypisanych im przestępstwach wspierają wyniki przeszukania miejsca jego zamieszkania. To właśnie w mieszkaniuD. W.znaleziono przedmioty z kradzieży na szkodęT. K.iG. R., czyU. P.. Nadto, to u tego oskarżonego zabezpieczono plecak z zawartością m. in. kominiarek, rękawic, łapek, metalowych wierteł a także rewolwermarki R.(...)z amunicją, które to przedmioty były niewątpliwie wykorzystywane do popełniania przestępstw (k. 109-114, 127-156, 209-211, 1300-1308). Te okolicznościD. W.starał się zataić, skoro pierwotnie podał, że zabezpieczone w jego domu rzeczy znalazł w lesie (k. 251). WyjaśnieniaD. O.co do udziału i roli oskarżonegoD. W.w części przestępstw znajdują w końcu potwierdzenie w relacjach pozostałych oskarżonych, w tym – choć w ograniczonym zakresie – w wyjaśnieniachD. W.. Na powyższą okoliczność warto także przywołać wyjaśnienia chociażby oskarżonegoA. R. (1), który będąc przesłuchiwanym w toku postępowania przygotowawczego wskazał, że to właśnieD. W.powiedział mu, żewchodzą na kwadraty, to znaczy włamują się do odmów(k. 275) a nadto, żez nim(tj.O.)najlepiej mu się pracuje bo jak razem wchodzą na włamanie to on się nie boi(k. 276). Oskarżony ten, wyjaśnień tych nie potwierdził, ale także ta okoliczność słusznie została poddana ocenie sądu a wnioski z niej wywiedzione zasługują na aprobatę (str. 65-66 uzasadnienia).
Uwzględniając zatem tak ukształtowany materiał dowodowy, brak jest podstaw do zakwestionowania wartości dowodowej relacjiD. O.. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w toku postępowania nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności wskazujące na to, by oskarżony ten bezpodstawnie pomówiłD. W., bądź przedstawił jego udział w poszczególnych przestępstwach w sposób niezgodny z rzeczywistością. Oskarżeni są spokrewnieni, przed zatrzymaniem utrzymywali ze sobą bliskie, koleżeńskie relacje. SamD. W., choć twierdził konsekwentnie, że współoskarżony go pomawiabo jest mu łatwiej,na pytanie co oznacza taka wypowiedź, oświadczył, że nie wie,w czym jest mu łatwiej(k. 2316).
Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonego, sąd pierwszej instancji słusznie odmówił wiary wyjaśnieniem oskarżonegoD. W.w zakresie, w jakim negował on swój udział w przypisanych mu przestępstwach, a w szczególności jego twierdzeniom, że zD. O.był w konflikcie z powodu pożyczki, jakiej współoskarżony mu udzielił a następnie, stosując także groźby, domagał się jej zwrotu i w takich warunkach zmusił go do udziału w dwóch przestępstwach. Wersji tej przeczy całokształt materiału dowodowego sprawy. Niezależnie bowiem od wyjaśnieńD. O., także z wyjaśnieńK. O.wprost wynika, że relacje jego brata ze współoskarżonymi układały się dobrze, nie byli przez niego zastraszani (k. 2325W.iB.nie wyglądali jakby byli zastraszani w relacjach z moim bratem. Wydaje mi się, że relacje między nimi były dobre). Wskazać także należy, że rzekoma pożyczka jako powód bezpodstawnego pomówienia została podana przez oskarżonego dopiero na rozprawie. W sytuacji, gdy wobecD. W., na podstawie wyjaśnień współoskarżonego, poszerzany był zakres zarzutów a jednocześnie pozostawał on tymczasowo aresztowany, jako oczywiste jawi się podanie takiej okoliczności już na we wcześniejszej fazie postępowania a skoro oskarżony nie uczynił tego to oznacza, że okoliczność taka nigdy nie miała miejsca i została wykreowana wyłącznie dla potrzeb realizacji linii obrony. Nadto, niezależnie od powyższego podnieść należy, że samD. W.jest w tym zakresie niekonsekwentny. Skoro bowiem twierdzi, że to wyłącznie groźbamiD. O.był przymuszony do udziału w części przestępstw, to jednoczesne wyjaśnienia, że był inicjatorem jednego z nich (kradzież na szkodęT. K.iG. R., k. 2312ja byłem pomysłodawcą tego przestępstwa…) uprawnia ocenę, że jego wyjaśnienia w tym zakresie są nielogiczne, stanowią wyłącznie linię obrony a nie rzeczywiste odzwierciedlenie przebiegu zdarzeń.
Podobną ocenę odnieść należy do wyjaśnieńS. B. (1), do którego to dowodu obrońca oskarżonegoD. W.również odwołuje się w apelacji. Ten oskarżony, podczas przesłuchań w śledztwie, konsekwentnie przyznawał się do stawianych mu zarzutów i nigdy nie wskazał, by działał pod presją, w szczególności, by pomiędzy nim a oskarżonymD. O.był jakikolwiek konflikt i by ten zmuszał go do udziału w przestępstwach. Okoliczność tąS. B. (1)odmiennie przedstawił dopiero na rozprawie. Uwzględniając jednak samą treść jego wypowiedzi, nie sposób uznać ją za wiarygodną. Oskarżony podaje, że bał sięD. O., ale to nie przeszkadzało mu pożyczać od niego pieniądze i choć – jak twierdzi - był w tym zakresie zdeterminowany koniecznością remontu dachu domu, to jednocześnie wskazał, że to właśnie za pieniądze z rzekomej pożyczki odO.w 2013 r. pojechał na weekend do Juraty (k. 2318-2319). Takiej treści wyjaśnienia są nielogiczne, a jako takie nie zasługują na wiarę. W konsekwencji przywołanie ich przez skarżącą jako wspierających wartość dowodową wyjaśnieńD. W.uznać należy za zabieg chybiony i to w stopniu oczywistym.
Nie są także słuszne zastrzeżenia obrońcy dotyczące ustaleń sądu pierwszej instancji w zakresie przestępstwa zart. 281 kkprzypisanego oskarżonemu na szkodęM. R.(zarzut XI). Wbrew stanowisku obrońcy, sąd szczegółowo zrekonstruował stan faktyczny w zakresie tego czynu i wskazał, które dowody stanowiły podstawę poczynionych ustaleń (str. 18 uzasadnienia). Z wyjaśnieńD. O.iS. B. (1)jednoznacznie wynika, w jakim składzie osobowym sprawcy dokonali włamania dosalonu (...), w szczególności, którzy z nich weszli do wnętrza sklepu. Wobec treści wyjaśnieńD. O., wspartych nagraniem z monitoringu odtworzonym na rozprawie, sąd słusznie uznał za udowodnione, że pozaD. O.to oskarżonyD. W.posiadał gaz pieprzowy i użył go podczas ucieczki. W takich warunkach samo to, że jakość zabezpieczonego nagrania uniemożliwia szczegółową identyfikację zarejestrowanych na nim osób, nie oznacza, by ustalenia sądu w tym zakresie były wątpliwe. Odmienne stanowisko obrońcy wynika wyłącznie z uproszczonej i wybiórczej analizy dowodów, a jako takie nie może stanowić skutecznej podstawy do uwzględnienie wniosku apelacji także w tym zakresie.
Wbrew stanowisku obrońcy, wartości dowodowej wyjaśnieńD. O.nie podważa także okoliczność, że w okresie od 9 do 17 maja 2012 r. oskarżonyD. W.przebywał na leczeniu szpitalnym - wO. (...)Szpitala (...)wW., gdzie przeszedł zabieg operacyjny. Wobec dołączenia do apelacji karty informacyjnej z jego pobytu w szpitalu i zabiegu operacyjnego, sąd apelacyjny uzupełnił w tym zakresie postępowanie dowodowe dopuszczając dowód z opinii biegłego lekarza medycyny z zakresu chirurgii na okoliczność oceny, jaki był stan zdrowia oskarżonego po opuszczeniu szpitala, w tym w szczególności, jak wykonany u niego zabieg tydzień po opuszczeniu szpitala wpłynął na jego codzienne funkcjonowanie, w tym sprawność i siłę fizyczną. Potrzeba uzupełnienia postępowania w tym zakresie związana była z okolicznością, że data pierwszego z zarzuconych oskarżonemu przestępstw – kradzieży z włamaniem do domu małżonkówG.została ustalona na 25-28 maja 2012 r, a zatem 16 dni po operacji. Z opinii biegłejM. G.wynika, że stan zdrowia oskarżonego w dacie wypisu ze szpitala był dobry, nie zalecono mu leżenie, dzień po opuszczeniu szpitala jak i 7 dni później samodzielnie zgłosił się do poradni chirurgicznej (k. 3862-3864 opinia, k. 3796-3833 dokumentacja leczenia). Biegła w toku opinii uzupełniającej przed sądem podała, że zabieg, jakiemu został poddany oskarżony w nocy z 9 na 10 maja 2012 r. należy do kategorii zabiegów ciężkich i polegał na usunięciu dużej części jelita (k. 3974-3876, t. XX). Zabieg był wykonany w trybie nagłym, był związany ze schorzeniem przewodu pokarmowego – chorobąL.-C., na którą oskarżony choruje od 16 roku życia. Biegła podniosła, że zapisy dokumentacji medycznej z pobytu oskarżonego w szpitalu wskazują, że w następstwie operacji nie stwierdzono żadnych powikłań, stan zdrowia oskarżonego był dobry, chodził, nie zgłaszał dolegliwości, również takich dotyczących rany pooperacyjnej. Biegła podkreśliła, że rekonwalescencja po takim zabiegu ma charakter indywidualny, zależy od kondycji i sprawności pacjenta oraz jego podejścia do leczenia. W tym zakresie wskazała, że oskarżony pomimo przewlekłej choroby wymagającej chociażby stałego przyjmowania leków i odpowiedniej diety, leków nie przyjmował. Odnosząc się do zapisu z karty opieki pielęgniarskiej z daty 13/14 maja 2012 r. (k. 3827), z którego wynika, że oskarżony przyniósł sobie materiały opatrunkowe z innego oddziału i samodzielnie wykonał opatrunek, świadczy o jego podejściu do choroby, a co istotne wskazuje niewątpliwie na jego dobrą kondycję. Odnosząc się także do własnych doświadczeń, biegła wskazała, że sama, po podobnej operacji, po 10 dniach wróciła do pracy (k. 3975).
Sąd Apelacyjny uznał opinię biegłej – zarówno pisemną, jak i ustną – za wiarygodny a tym samym wartościowy dowód w sprawie. Biegła, przy uwzględnieniu przesłuchania na rozprawie, odniosła się do wszystkich zagadnień podniesionych przez sąd i strony. Potwierdzając opinię pisemną, uzupełniła ją w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości w zakresie tego, że operacja i hospitalizacjaD. W.w dniach od 9 do 17 maja 2012 r. nie wykluczały jego aktywnego udziału w przestępstwie w okresie od 25 do 28 maja 2012 r. na szkodę małżonkówG.. Biegła wyczerpująco przedstawiła problematykę będącą przedmiotem opiniowania odwołując się do szczegółowej analizy tych wszystkich dowodów, w tym dokumentacji leczenia oskarżonego, które dla wyjaśnienia przedmiotu opinii nie tylko miały, ale nawet tylko mogły mieć znaczenie. W takich warunkach, opinia jako jasna, pełna i wyczerpująca stanowi wartościowy dowód dla czynienia w sprawie ustaleń faktycznych. Wobec powyższego za chybione i to w stopniu oczywistym uznać należy stanowisko obrońcy oskarżonegoD. W., że stan jego zdrowia uniemożliwiał jego udział w przestępstwie.
Niezależnie od powyższego wskazać także należy, że data zabiegu i pobytu wszpitalu (...), jemu samemu znana była od samego początku postępowania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że takie wydarzenie nie dość, że ma szczególny i najczęściej incydentalny charakter, to zawsze stanowi trudne i przykre przeżycie, przez co pozostaje na wiele lat w pamięci. Mimo to, oskarżony ani w toku postępowania przygotowawczego, ani przed sądem pierwszej instancji nie podnosił, by to stan jego zdrowia uniemożliwiał mu popełnienie jednego z zarzuconych mu przestępstw. Choć oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swojej niewinności a tym samym przedstawiania dowodów na swoją korzyść, to jednak sam czas zgłoszenia dowodu, także wpływa, na ocenę jego wartości. Gdyby, jak aktualnie podnoszone jest w apelacji, stan zdrowia oskarżonego wykluczał jego udział w jednym z przestępstw, podważając wyjaśnienia współoskarżonego w tym zakresie, to nie ulega wątpliwości, że okoliczność ta zostałaby wskazana przez oskarżonego znacznie wcześniej. Jej przedstawienie dopiero na etapie postępowania odwoławczego, nie może być zatem oceniane inaczej, aniżeli realizowanie aktualnie przyjętej linii obrony.
Wobec tych wszystkich okoliczności stwierdzić należy, że sąd okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy sprawy, w zakresie, w jakim stanowił podstawę uznania sprawstwa i winy oskarżonegoD. W.i słusznie uznał, że nie budzą one wątpliwości. Sąd słusznie przyjął, że obciążające tego oskarżonego dowody, w szczególności wyjaśnieniaD. O., nie są osamotnione skoro znajdują rzeczowe wsparcie w pozostałym materiale dowodowym. Podnieść przy tym należy, że nie jest słuszne stanowisko skarżącej, by każda okoliczność wynikająca z określonego dowodu musiała znajdować wsparcie w innych dowodach, reguła taka nie wynika w szczególności z kryteriów ujętych wart. 7 kpk. Skoro wyjaśnieniaD. O.w określonym zakresie zostały pozytywnie zweryfikowane, to stanowią wartościową podstawę do czynienia ustaleń faktycznych. W konsekwencji, oceny i ustalenia sądu, które legły u podstaw uznania winy oskarżonegoD. W.korzystają z ochrony w instancji odwoławczej tym bardziej, że skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów, które mogłyby je podważyć.
Podobną ocenę odnieść należy do zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonegoA. R. (1). Sytuacja tego oskarżonego kształtuje się jednak inaczej, bowiem choć z innych powodów, aniżeli wskazała skarżąca, wyrok wobec tego oskarżonego, także w zakresie ujętym we wnioskach skargi apelacyjnej, został zmieniony. W konsekwencji zarzuty opisane w pkt. 1) i 2) apelacji uległy niejako dezaktualizacji, dla porządku wymagają jednak omówienia.
Nie ma racji obrońca oskarżonegoA. R. (1)podnosząc, że materiał dowodowy sprawy wyklucza przyjęcie jego świadomości, że podczas napadu na pokrzywdzonąU. P.zostanie użyta broń. Sąd Okręgowy słusznie uznał, że dowody zgromadzone w tym zakresie jednoznacznie pozwalają na poczynienie takich ustaleń, jakie legły u podstaw zaskarżonego wyroku. Tym samym przedstawiony w uzasadnieniu wyroku sposób wnioskowania sądu, który doprowadził do przyjętych ustaleń, nie jest dotknięty obraząart. 7 kpk, czy teżart. 5 § 2 kpk, do których to przepisów skarżąca odwołuje się w apelacji. Niezależnie od bezzasadności zarzutu w tym zakresie, podnieść dodatkowo należy, że sama jego konstrukcja jest błędna. Obrońca zarzuca jednoczesną obrazęart. 5 § 2 kpkiart. 7 kpkpomijając, że przepisy te mają rozłączny charakter. Nie dające się usunąć wątpliwości, w rozumieniuart. 5 § 2 kpk, mogą powstać jedynie wówczas, gdy sąd orzekający, po wyczerpaniu możliwości dowodowych, oceni materiał dowodowy zgodnie ze standardami wyznaczonymi przez zasadę swobodnej oceny dowodów (tak SN w postanowieniu z dnia 10.10.2013 r, V KK 119/13, LEX nr 1400594). Tym samym,art. 5 § 2 kpkma zastosowanie tylko wówczas, gdy pomimo oceny dowodów uwzględniającej wskazaniaart. 7 kpkpowstanie taki stan wątpliwości, który wymaga zastosowania regułyin dubio pro reo.To sprawia, że formułowanie wspólnego zarzutu obrazyart. 5 § 2 kpkiart. 7 kpkjest zabiegiem metodologicznie wadliwym i choć oczywiście nie wyłącza możliwości kontroli instancyjnej wyroku, to jednak nie pozostaje bez wpływu na ogólną ocenę zasadności tak skonstruowanej apelacji.
W konsekwencji, podzielając ocenę zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (str. 66) za słuszne uznać należy stanowisko sądu pierwszej instancji, że całokształt materiału dowodowego sprawy oceniony przez pryzmat wskazańart. 7 kpk, nie pozostawia wątpliwości w zakresie szczegółowej wiedzyA. R. (1)co do zaplanowanego przebiegu napadu na pokrzywdzonąU. P.. Sąd słusznie w tym zakresie wskazał na konsekwentne i spójne wyjaśnieniaD. O.. Nie ulega przy tym wątpliwości, że to oskarżonyA. R. (1)był inicjatorem tego przestępstwa. Przypomnieć należy, żeU. P.jest jego sąsiadką, oskarżony wiedział zatem, że jest osobą starszą a nadto mieszka ze schorowaną matką (k. 275 …podczas rozmowy zD.na moim podwórku kiedy powiedziałem mu o mojej sąsiadce on stwierdził, że można ją okraść bo może mieć pieniądze… jaD.mówiłem że matka paniU.jest niekontaktowa, leży w łóżkuk. 2535…dałem pomysł, żeby zrobić mieszkanie mojej sąsiadki…).Z wyjaśnień pozostałych dwóch głównych organizatorów napadu – oskarżonychD. O.iD. W.– wynika przy tym, że oskarżonyA. R. (1)brał udział w planowaniu napadu, uczestniczył zatem w omawianiu wszystkich szczegółów. Niezależnie od wyjaśnieńD. O., które krytyce niesłusznie poddaje skarżąca, podnieść należy, że także oskarżonyD. W.podał okoliczności wprost wskazujące na wiedzęA. R. (1), że podczas przestępstwa zostanie użyta broń. Oskarżony ten wskazał chociażby, żeD. O.już w samochodzie trzymał pistolet (k. 2314), podał także, że plecak, w którym mieli broń pakowali wspólnie, chyba był wówczas obecnyR.(k. 2315). Powyższe, w powiązaniu z wyjaśnieniamiD. O., który w tym zakresie wyrażał całkowitą pewność (k. 322A.wiedział, że w plecaku mamy pistolet. On już parę dni wcześniej wiedział, że będziemy mieli na tym napadzie pistolet…)nakazuje podzielić słuszność ocen i ustaleń sądu w tym przedmiocie. Nie ma przy tym racji obrońca odwołując się do wyjaśnieńK. O., bowiem sytuacja tego oskarżonego kształtuje się odmiennie. OskarżonyK. O.nie brał udział w planowaniu, ani przygotowaniu przestępstwa, bowiem początkowo współoskarżeni nie uwzględniali potrzeby udziału w napadzie jeszcze jednej osoby. Dopiero dzień - dwa przed napadem, oskarżonyD. O.uznał,że na potrzeby tej roboty trzeba jeszcze kogoś wziąći udział w przestępstwie zaproponował swojemu bratuK.(k. 319-329, wyjaśnienia z 16 grudnia 2013 r.). To sprawia, żeK. O.niemal w ostatniej chwili został uwzględniony jako czwarty uczestnik napadu, a zatem – co raz jeszcze należy podkreślić - nie brał udziału w jego planowaniu, stąd jego wiedza co do sposobu realizacji przestępstwa była zdecydowanie inna - ograniczona, w porównaniu z pozostałymi oskarżonymi. W takich warunkach, wywodzenie z tego jakichkolwiek skutków dlaA. R. (1), jest zabiegiem w oczywisty sposób chybionym.
Podobnie ocenić należy stanowisko obrońcy, by rola oskarżonegoA. R. (1)w przestępstwie na szkodę pokrzywdzonejU. P.mogła być rozpatrywana wyłącznie w kategoriach formy zjawiskowej, a to pomocnictwa do przestępstwa rozboju –art. 18 § 3 kk. Wbrew stanowisku skarżącej, sąd słusznie przyjął, że zachowanie oskarżonego realizuje znamiona współsprawstwa, co więcej stanowi wręcz akademicki przykład tej postaci przestępczego współdziałania.
Współsprawstwo zachodzi wtedy, gdy dwie lub więcej osób, działając w porozumieniu wspólnie dokonuje czynu zabronionego, przy czym – co należy podkreślić - warunkiem przyjęcia współsprawstwa jest istnienie porozumienia. Z istoty współsprawstwa wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość uzgodnionego przestępstwa, a więc także w tej jego części, w której znamiona czynu zabronionego zostały zrealizowane zachowaniem innego lub innych współsprawców. Pomocnictwo natomiast to ułatwienie popełnienia przestępstwa innej osobie. Współsprawcę i pomocnika różnicuje psychiczny stosunek do przestępstwa – dla współsprawcy popełniany czyn jest jego własnym przestępstwem, dla pomocnika – przestępstwem cudzym. Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy a w szczególności to, że oskarżonyA. R. (1)był inicjatorem napadu na pokrzywdzonąU. P.i aktywnie uczestniczył w planowaniu i przygotowaniu tego przestępstwa, kiedy to w ramach podziału ról został wyznaczony kierowcą, nie ulega wątpliwości, że planował własne przestępstwo popełnione w ramach współsprawstwa a nie pomagał pozostałym oskarżonym w ich przestępstwie. Podkreślić należy, że jego rola kierowcy została niejako wymuszona okolicznościami natury obiektywnej –A. R. (1)jako sąsiad pokrzywdzonej był jej osobiście znany, stąd w przypadku jego pobytu w domu, mógł być przez nią rozpoznany. Ta zatem okoliczność determinowała jego udział w napadzie w takim charakterze, w żadnej zatem mierze nie może stanowić podstawy do oceny, by takie zachowanie nie stanowiło współsprawstwa. W konsekwencji, zarówno zarzut apelacji w tym przedmiocie jak i argumentacja przywołana na jego poparcie są chybione.
Omówione apelacje – obrońców oskarżonychD. W.iA. R. (1)– jako jedyne obejmowały zarzuty wobec rozstrzygnięć co do winy, zostały zatem skierowane przeciwko całości rozstrzygnięcia i pomimo ich nie uwzględnienia, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok wobec wymienionych oskarżonych a nadtoD. O.,S. B. (1)a na podstawieart. 435 kpktakżeK. O.w zakresie czynów przypisanych im w punktach 8. i 14. wyroku a zatem rozbojów w typie podstawowym i kwalifikowanym.
Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 455 kpkzmienił kwalifikację przestępstwa przypisanego w pkt. 14 wyroku oskarżonymD. O.,D. W.,K. O.iA. R. (1)zart. 280 § 2 kknaart. 280 § 1 kk. Co do przestępstwa rozboju przypisanego oskarżonymD. O.,D. W.iS. B. (1)w pkt. 8 wyroku sąd zmienił jedynie opis czynu.
Przestępstw rozboju popełnionych na szkodę pokrzywdzonychA. K.(zarzut VIII) iU. P.(zarzut XIV) w przedstawionej wyżej konfiguracji osobowej, oskarżeni dopuścili się w podobny sposób – posługując się przedmiotem stanowiącym broń palną w rozumieniu przepisówustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji(Dz. U. 2012.576 ze zm.). Z całokształtu materiału dowodowego sprawy wynika bowiem, że do obu przestępstw oskarżeni wykorzystali niemiecki rewolwer gazowy(...)mod.B., dostosowany do odstrzeliwania amunicji gazowej i akustycznej w(...), z oznaczeń wyprodukowany w 1988 r. (k. 1287-1291, t. VII opinia biegłego). Broń powyższa stanowiła własnośćD. O., przy czym po napadzie na pokrzywdzonąA. K.była przechowywana przez oskarżonegoD. W.i u niego została zabezpieczona podczas przeszukania (k. 109-114). Ze szczegółowej opinii biegłego, także tej uzupełniającej, wynika, że zabezpieczona broń była uszkodzona mechanicznie poprzez odłamanie płetwy kurka oraz wyrobionego gniazda montażowego bębna nabojowego, brakowało także iglicy wraz z obsadą, co uniemożliwiało oddanie strzału z użyciem amunicji. Biegły wskazał, że budowa rewolweru pozwalała na samodzielną wymianę lub usunięcie zespołu iglicznego, czego można dokonać za pomocą specjalnie dostosowanego miniaturowego klucza z dwoma wypustkami lub w sposób uproszczony z użyciem wybijaka, ewentualnie z użyciem jakiegokolwiek zaostrzonego szpiczastego elementu. Podniósł, że samodziałowe dorobienie takich elementów jest złożone i wymaga dostępu do podstawowych urządzeń mechanicznej obróbki metalu, jest jednak możliwe przy większej niż przeciętna znajomości budowy i działania broni palnej (k. 1287-1291 t. VII; k. 1289, 1290-1291; k. 1547 t. VIII). Wobec takiej treści opinii biegłego z zakresu badań broni, nie ulega wątpliwości, że broń użyta przez oskarżonych do obu napadów, choć formalnie stanowi broń palną, była uszkodzona w stopniu uniemożliwiającym oddanie z niej strzału a jej naprawa poprzez przywrócenie takiej funkcjonalności wymagała określonych umiejętności i większej niż przeciętna znajomości budowy i działania broni.
Odnosząc powyższe ustalenia do ustawowych znamion rozboju kwalifikowanego poprzez posługiwanie się przez sprawcę bronią palną –art. 280 § 2 kk– wskazać należy, że posłużenie się bronią w rozumieniu powołanego przepisu polega na posiadaniu przez sprawcę broni palnej i wykonywaniu nią określonych działań stwarzających u pokrzywdzonego przeświadczenie, że broń może być w każdej chwili użyta zgodnie z jej podstawowym przeznaczeniem a zatem poprzez oddanie strzału. Dla przyjęcia realizacji znamion kwalifikowanego rozboju sprawcy muszą zatem posługiwać się bronią, która taką cechę posiada, choć nie jest wymagane, by była nabita, bo ta czynność zawsze może być przez sprawcę wykonana. Inaczej natomiast ocenić należy sytuację, gdy broń, którą posługuje się sprawca jest na tyle uszkodzona, że strzału z niej oddać nie można i tym samym nie może być użyta zgodnie z jej typowym – i co do zasady - jedynym przeznaczeniem. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec powyższego, skoro broń, którą posługiwali się oskarżeni, na skutek mechanicznego uszkodzenia, nie mogła być użyta zgodnie z jej przeznaczeniem, to stwierdzić należy, że w zakresie celu jej użycia – posłużenia się - nie realizuje ona cech broni palnej w rozumieniu poddanego analizie przepisu. W takich warunkach, działanie oskarżonych opisane w pkt. 14 części rozstrzygającej wyroku podlega ocenie wyłącznie na gruncieart. 280 § 1 kk.
Za chybioną i to w stopniu oczywistym uznać należy argumentację sądu, że w przypadku posłużenia się przez sprawców uszkodzoną, niezdolną do rażenia pocisków bronią, podstawę prawno-karnej oceny takiego zachowania sprawców stanowisubiektywne odczucie pokrzywdzonego(str. 74 uzasadnienia). Kwalifikowany, poprzez posłużenie się bronią palną, typ przestępstwa rozboju wynika z właściwości broni jaką jest zdolność rażenia pociskiem. Przeświadczenie pokrzywdzonego, czy przedmiot, którym posługują się sprawcy zdolność taką posiada, czy też nie, pozostaje bez znaczenia dla prawno-karnej oceny ich zachowania. Uznając słuszność argumentów sądu należałoby przyjąć, że nawet użycie przedmiotu imitującego broń, czyli tzw. straszaka, przy przeświadczeniu pokrzywdzonego, że jest to broń palna (a w praktyce takie odczucia zazwyczaj towarzyszą osobom pokrzywdzonym) musiałoby skutkować odpowiedzialnością sprawcy takiego czynu zart. 280 § 2 kk.
Z uwagi na powyższe, Sąd Apelacyjny, uzupełnił także opis czynu przypisanego oskarżonymD. O.,D. W.iS. B. (1)w pkt. 8 wyroku poprzez wskazanie, że oskarżeni posłużyli się rewolwerem bębenkowymR.(...)nienaładowanym i uszkodzonym poprzez brak iglicy z obsadą, co uniemożliwiało oddanie strzału z użyciem amunicji. Tak dokonana modyfikacja opisu czynu nie wymagała zmiany jego kwalifikacji naart. 280 § 1 kk, skoro taką przyjął sąd pierwszej instancji, niezależnie od poprawności argumentacji, która legła u jej podstaw.
W zakresie tego czynu (pkt. 8 wyroku, rozbój na osobie pokrzywdzonejA. K.), sąd odwoławczy wyeliminował z jego opisu także ustalenie, że pokrzywdzona została doprowadzona do stanu bezbronności. Doprowadzenie człowieka do stanu bezbronności (podobnie jak nieprzytomności) to zachowania, które nie polegają na użyciu przemocy. Innymi słowy, taki stan pokrzywdzonego nie może wynikać z zastosowania przemocy (por. wyrok SN z dnia 26 listopada 1980 r., Rw 410/80, OSNKW 1981, nr 3, poz. 14). Tymczasem z ustaleń sądu wynika, że oskarżeni zagrozili pokrzywdzonej natychmiastowym użyciem przemocy, po czym skrępowali jej taśmą ręce i nogi, tym samym zastosowali przemoc w rozumieniuart. 280 § 1 kk. W konsekwencji, sąd odwoławczy dokonał modyfikacji opisu czynu także w tym zakresie, co jednak pozostało bez wpływu na prawno-karną ocenę czynu a tym samym jak i charakteru sankcji zastosowanych przez sąd okręgowy.
Omówiona wcześniej zmiana kwalifikacji prawnej przestępstwa popełnionego na szkodę pokrzywdzonejU. P.(pkt 14 wyroku), skutkująca istotnie łagodniejszą oceną prawną tego czynu ze zbrodni na występek, musiała znaleźć stosowne odzwierciedlenie w wymiarze kar orzeczonych wobec oskarżonych za to przestępstwo. Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił orzeczenia o karach łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonychD. O.iD. W.odpowiednio wpkt. 15 i 16i na podstawieart. 280 § 1 kka w stosunku do oskarżonegoD. O.art. 280 § 1 kkw zw. zart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60§ 6 pkt 3wymierzył kary:
- oskarżonemuD. O.roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonemuD. W.3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- oskarżonymK. O.iA. R. (1)po 3 lata pozbawienia wolności.
Ustalając taki wymiar kar, sąd miał na względzie całokształt okoliczności sprawy w kontekście dyrektyw ujętych wart. 53 kk. Przypisane oskarżonym przestępstwo cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości, którego odzwierciedleniem jest chociażby sposób ukształtowanie sankcji przez ustawodawcę – zagrożenie karą pozbawienia wolności od 2 do 12 lat. Oskarżeni popełnili przestępstwo w ramach zaplanowanej akcji, wchodząc w godzinach nocnych do domu zamieszkałego przez dwie starsze kobiety i ze świadomością ich obecności, powyższe w powiązaniu z argumentami wskazanymi przez sąd pierwszej instancji a dotyczącymi także okoliczności indywidualizujących wymiar poszczególnych kar (str. 83-84 uzasadnienia) uprawnia ocenę, że kary w tak przyjętym wymiarze spełnią zarówno cele indywidualne wobec oskarżonych, jak i te o charakterze ogólno-prewencyjnym.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok sąd utrzymał w mocy.
Wobec omówionej powyżej zmiany wyroku, Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkzobligowany był do nowego ukształtowania wymiaru kar łącznych wobec oskarżonychD. O.iD. W., przyjmując przy tym jako względniejszy –art. 4 § 1 kk- stan prawny obowiązujący przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015.396). Sąd połączył zatem jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec wskazanych oskarżonych a jako kary łączne orzekł: wobec oskarżonegoD. O.4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wobecD. W.– 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym, wobec oskarżonegoD. W.kara łączna została ukształtowana w wymiarze tożsamym z przyjętą w wyroku sądu pierwszej instancji. W tym zatem, ograniczonym niewątpliwie zakresie, w jakim sąd odwoławczy, pomimo złagodzenia jednej z kar jednostkowych, nie ukształtował korzystniej kary łącznej wobec oskarżonegoD. W., sąd uwzględnił apelację prokuratora. U podstaw takiego stanowiska legła ocena, że tak ukształtowany wymiar kary łącznej jest adekwatny do wielości i charakteru przypisanych temu oskarżonemu przestępstw, uwzględnia w odpowiednim zakresie przedział czasowy, w jakim zostały popełnione a także okoliczność, iż zasadniczo oskarżonemu przypisano przestępstwa przeciwko mieniu a zatem rodzajowo godzące w to samo dobro prawne. Kara tak ukształtowana odzwierciedla zatem sankcję za każde z nich, uwzględnia także warunki i właściwości osobiste oskarżonego a te, prawidłowo omówione przez sąd orzekający, na jego korzyść nie przemawiają. Sąd Apelacyjny nie znalazł jednocześnie podstaw, by apelację prokuratora uwzględnić w szerszym zakresie.Wbrew stanowisku tego skarżącego, sąd pierwszej instancji prawidłowo omówił te wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla kształtowania wymiaru kary łącznej w wyroku jednostkowym. Sąd w szczególności uwzględnił całokształt okoliczności obciążających oskarżonego a dotyczących zorganizowanego a tym samym planowanego sposobu działania, wysokiego stopnia społecznej szkodliwości przypisanych przestępstw, w szczególności tych kwalifikowanych zart. 279 § 1 kkiart. 280 § 1 kk, miał na względzie także wysokość szkód poniesionych przez pokrzywdzonych zarówno tych materialnych jak i tych związanych z zaburzeniem poczucia bezpieczeństwa. Niezależnie od powyższego stwierdzić jednak należy, że łączny wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec tego oskarżonego, skutkuje długoletnią izolacją, co w powiązaniu z jego młodym wiekiem daje podstawę do przyjęcia, że kara w takim wymiarze spełni zarówno cel zapobiegawczy, ale także wychowawczy uświadamiając oskarżonemu nieopłacalność zachowań sprzecznych z prawem. To sprawia, że jej ukształtowanie w wymiarze wyższym, aniżeli przyjęta w wyrokach zaskarżonym, ale także tym wydanym przez sąd odwoławczy, uznać należałoby za sankcję nadmierną.
Podnieść także należy, że oceniając prawidłowość wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o karze, sąd odwoławczy jest uprawniony do jego modyfikacji tylko w razie stwierdzenia jej rażącej niewspółmierności –art. 438 pkt 4 kpk. Rażąca niewspółmierność, o której mowa w powołanym przepisie, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego (tak SN m.in. w wyroku z dnia 22 października 2007r., SNO 75/07, LEX nr 569073). Oceniając całokształt okoliczności sprawy nie sposób przyjąć, by sytuacja taka zachodziła wobec oskarżonego. Lektura uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji wskazuje, iż sąd ten przy wymiarze kary łącznej wobecD. W.we właściwym stopniu te okoliczności, które mają znaczenie dla jej kształtowania (str. 87 uzasadnienia). Podzielając zatem argumenty sądu w tym przedmiocie, brak jest podstaw do uwzględnienia apelacji prokuratora w szerszym zakresie, aniżeli omówiony.
Wobec zmiany rozstrzygnięcia o karach pozbawienia wolności, m. in. co do oskarżonychD. W.iA. R. (1), sąd na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył na ich poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:
- oskarżonemuD. W.od 13 grudnia 2013 r. do 10 maja 2016 r,
- oskarżonemuA. R. (1)od 15 grudnia 2013 r. do 7 lipca 2014 r. i od 18 lipca 2014 r. do 10 maja 2016 r.
Rozstrzygając o kosztach sądowych postępowania odwoławczego, sąd zasądził na rzecz obrońcy oskarżonegoD. W.wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej, samych oskarżonych zwolnił od ponoszenia kosztów sądowych postępowania w sprawie uznając, że czasokres ich izolacji uzasadnia takie rozstrzygnięcie.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.