Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1625/15
Data wyroku: 2016-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Krystyna Hadryś, Roman Troll, Lucyna Morys-Magiera
Słowa kluczowe: Nieważność Postępowania
Podstawa prawna: art, 386 § 2 k.p.c., art. 379 pkt 5 k.p.c.

Sygn. akt III Ca 1625/15

POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący - Sędzia  SO Lucyna Morys-Magiera
Sędziowie:    SO Krystyna Hadryś
SR (del.) Roman Troll (spr.)
Protokolant   Aldona Kocięcka
po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016r. na rozprawie sprawy
z wnioskuM. G. (1)
z udziałemM. G. (2)
o podział majątku wspólnego
na skutek apelacji uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 25 czerwca 2015r., sygn. akt I Ns 1177/14
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie, znieść postępowanie w zakresie rozprawy z 11 czerwca 2015 roku oraz ogłoszenia postanowienia z 25 czerwca 2015 roku i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śląskim do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.

SSR (del.) Roman Troll SSO Lucyna Morys-Magiera SSO Krystyna Hadryś
Sygn. akt III Ca 1625/15

UZASADNIENIE
WnioskodawczyniM. G. (1)wniosła o dokonanie podziału majątku wspólnego zgromadzonego w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej z uczestnikiem postępowaniaM. G. (2)oraz zasądzenia od uczestnika postępowania kwoty 189030 zł, którą w toku postępowania ograniczyła do 184030 zł.
Uczestnik postępowania nie odniósł się w żaden sposób do treści żądania wnioskodawczyni.
Postanowieniem z 25 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim ustalił skład majątku wspólnego i jego wartość (pkt I); dokonał podziału tego majątku przyznając prawie wszystkie jego składniki o wartości 341861 zł uczestnikowi postępowania, za wyjątkiem czterech (samochód osobowy markiR. (...), telewizorP. (...)', 5 sztuk garnków indukcyjnych i żyrandol oświetleniowy o łącznej wartości 3800 zł) przyznanych wnioskodawczyni (pkt II); ustalił, że wnioskodawczyni dokonała nakładu z majątku osobistego na wspólny w wysokości 30000 zł (pkt III); tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni dopłatę w wysokości 169030,50 zł płatną w terminie trzech miesięcy od daty prawomocności postanowienia z odsetkami ustawowymi w razie opóźnieniaw płatności (pkt IV); tytułem zwrotu nakładów z majątku osobistego na wspólny zasądził od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni 15000 zł (pkt V); zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt VI).
Orzeczenie to zapadło przy następujących ustaleniach faktycznych: pomiędzy wnioskodawczynią i uczestnikiem postępowania od 7 maja 2012 roku została ustanowiona rozdzielność majątkowa, a w skład ich majątku wspólnego wchodzą: nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym położona wR.przyul. (...)(działka (...)) opisana wKW (...)o wartości 740000 zł obciążona hipoteką zabezpieczającą spłatę kredytu w pozostałej do spłaty na 14 kwietnia 2014 roku kwocie 503509 zł, nieruchomość niezabudowana obejmującadziałkę nr (...)położoną wR., zapisaną wKW (...)o wartości 15000 zł, nieruchomość niezabudowana obejmującadziałkę nr (...)położoną wR., zapisaną wKW (...)o wartości 50000 zł, samochód osobowyV.Passat, rok produkcji 2005, nr nadwozia(...)o wartości 20000 zł, samochód osobowy markiR. (...), rok produkcji 1999, nr nadwozia(...)o wartości 3000 zł, stółS.o wartości 650 zł, okap kuchennyE.o wartości 600 zł, kuchnia mikrofalowa Samsung o wartości 650 zł, piekarnik Samsung(...)o wartości 900 zł, zlewozmywak Teka o wartości 300 zł, bateria kuchenna Teka chromowana o wartości 60 zł, lodówka Samsung(...)o wartości 2000 zł, telewizorP. (...)calowy o wartości 600 zł, płyta indukcyjnaW. (...)o wartości 850 zł, zmywarkaE. (...)o wartości 1350 zł, pralka automatycznaE. (...)o wartości 900 zł, czajnik elektrycznyP. (...)o wartości 80 zł, żelazko elektryczneT.A. (...)o wartości 100 zł, krzesła stołowe- 6 sztuk o wartości 150 zł za sztukę, razem 900 zł, kanapa narożna o wartości 8000 zł, szalka telewizyjna o wartości 600 zł, stolik okolicznościowy o wartości 400 zł, odkurzacz o wartości 50 zł, komplet mebli ogrodowych o wartości 100 zł, lampa oświetleniowa o wartości 150 zł, lampa oświetleniowa o wartości 100 zł, lampa oświetleniowa o wartości 300 zł, lampa oświetleniowa o wartości 1000 zł, 5 sztuk garnków indukcyjnych o wartości 150 zł, żyrandol oświetleniowy o wartości 50 zł, opiekacz do grzanekK.o wartości 30 zł, kosa spalinowaT.o wartości 300 zł. Wnioskodawczyni poczyniła nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny w wysokości 30000 zł – były to kwoty przeznaczone na budowę domu – pochodziły z jej oszczędności, a takżez książeczki mieszkaniowej.
Przy takich ustaleniach faktycznych Sąd Rejonowy dokonał podziału majątku wspólnego powołując się na regulacjęart. 52 § 2 k.r.o.,art. 46 k.r.o.w związku zart. 567 § 1 k.p.c,art. 688 k.p.c., a takżeart. 623 k.p.c.iart. 617 k.p.c.Wskazał, że wartość majątku wspólnego została określona na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego oraz szacunków wnioskodawczyni, a opinie biegłego zasługiwały na uwzględnienie ponieważ są jasne, logiczne i zostały poparte rzeczowymi badaniami, a wyprowadzone z badań wnioski zostały należycie uzasadnione. Podobnie ocenił wycenę ruchomości dokonaną przez wnioskodawczynię, gdyż wartości poszczególnych składników majątku wspólnego zostały oparte o porównanie ich cen z cenami podobnych produktów na aukcjach internetowych i podane przez wnioskodawczynię wartości nie odbiegają od tych występujących w powszechnym obrocie towarami tego typu.
Orzekając o nakładach wnioskodawczyni na majątek wspólny oparł się na treściart. 45 k.r.o., gdyż nakłady wnioskodawczyni na majątek wspólny wynosiły 30000 zł, co zostało poparte potwierdzeniami przelewów bankowych, jak również rzeczowymi, spójnymi i logicznymi zeznaniami wnioskodawczyni oraz świadkaZ. S..
Jednocześnie Sąd Rejonowy wskazał, że udział uczestnika postępowania w sprawie ograniczył się do obecności na jednej rozprawie, na której wniósł o jej odroczenie celem ustosunkowania się do pism zawartych w aktach sprawy, gdyż – jak twierdził – nie wiedział, że sprawa w ogóle jest prowadzona, a dowiedział się o tym przypadkiem. Uwzględniając wniosek odroczono rozprawę na 11 czerwca 2015 roku, na którą to rozprawę ze strony uczestnika postępowania wpłynęło jedynie zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza sądowego bez wniosku o jej odroczenie. Przy braku wniosku formalnego sąd kontynuował postępowanie. Wskazał także, że zwolnienie lekarskie przedstawione przez uczestnika postępowania jest jedynie dokumentem, który umożliwia zastosowanie w sprawie przepisuart. 214 k.p.c., a uznanie nieobecności uczestnika nie mogło w tej sytuacji automatycznie prowadzić do kolejnego odroczenia rozprawy z uwagi na brak wyartykułowania takiego wniosku przez niego jako osobę samodzielnie działającą w postępowaniu. Sąd Rejonowy podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie ma to tym większe znaczenie, że uczestnik postępowania już wcześniej o odroczenie wnosił, a zatem wiedział, że wymaga to z jego strony podjęcia działaniaw postaci złożenia odpowiedniego wniosku. Nie mogła mieć także wpływu na postępowanie niepoświadczona za zgodność z oryginałem kopia zwolnienia lekarskiego uczestnika na okres od 24 czerwca 2015 roku do 26 czerwca 2015 roku przedłożona wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia postanowienia.
Sąd Rejonowy przedstawił także w uzasadnieniu wyliczenia związane z ustaleniem kwoty dopłaty oraz zwrotu nakładów i wskazał, że o terminie zapłaty należności orzekł na podstawieart. 212 § 3 k.c., a o kosztach postępowania na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.
Apelację od tego postanowienia wniósł uczestnik postępowania zaskarżając je w całości i wniósł o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu celem jej ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:art. 233 k.p.c.poprzez nadanie mocy dowodowej jako opinii biegłego przedstawionej przez wnioskodawczynię opinii prywatnej zleconej przez nią dla potrzeb sformułowania wniosku o podział i zaniechanie tym samym ustalenia rzeczywistej wartości majątku podlegającego podziałowi;art. 622 § 2 k.p.c.poprzez przyjęcie, że możliwe jest przyznanie poszczególnych składników majątku na rzecz odpowiednio wnioskodawczynii uczestnika, gdy uczestnik takiego stanowiska w toku postępowania nie wyraził;art. 625 k.p.c.poprzez zaniechanie jego zastosowania w sprawie, gdy w sytuacji braku oświadczenia uczestnika postępowania, co do przyjęcia na własność poszczególnych składników majątku wspólnego, winna zostać zarządzona ich sprzedaż, a przedmiotem rozliczenia mogłaby być jedynie kwota uzyskana z tej sprzedaży;art. 214 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i prowadzenie rozprawy pod prawidłowo usprawiedliwioną nieobecność uczestnika, który jednocześnie wskazał na istniejącą po jego stronie przyczynę uniemożliwiającą stawiennictwo, a także poprzez przyjęcie, że uczestnika postępowania mają obciążać negatywne skutki wadliwie przedłożonego zwolnienia w jego imieniu przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem.
W odpowiedzi na apelację wnioskodawczyni wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd drugiej instancji w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę nieważność postępowania (art. 378 § 1 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.). Jeden z zarzutów apelacji dotyczy niewłaściwego zastosowaniaart. 214 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c., który odnosi się do odroczenia rozprawy jeżeli nieobecność strony jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć. W takich sytuacjach rozprawa ulega odroczeniu, co oznacza, że nie można jej przeprowadzić, a należy ją odroczyć (por. A. Zieliński: [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. A. Zielińskiego, Warszawa 2008, s. 389).
W rozpoznawanej sprawie uczestnik postępowania, jeszcze przed terminem rozpoczęcia ostatniej rozprawy, złożył w Sądzie Rejonowym w Wodzisławiu Śląskim zaświadczenie lekarza sądowego nr 65/06/15 sporządzone 10 czerwca 2015 roku, z którego wynika, że 11 czerwca 2015 roku nie mógł się on zgłosić na rozprawę na wezwanie sądu, a przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienia został oznaczony na 18 czerwca 2015 roku /k. 102/. Sąd Rejonowy odczytał to zaświadczenie na rozprawie 11 czerwca 2015 roku, ale mimo tego dopuścił na tej rozprawie dowody z dokumentów, przeprowadził dowód z przesłuchania świadkaZ. S., a także dopuścił dowód z prywatnej opinii rzeczoznawcy majątkowego, która została przedłożona na tym terminie, a także zamknął rozprawę i odroczył ogłoszenie postanowienia na 25 czerwca 2015 roku. Następnie na terminie ogłoszenia postanowienia - 25 czerwca 2015 roku - ogłosił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że już 2 kwietnia 2015 roku na wniosek uczestnika postępowania odroczył rozprawę na 11 czerwca 2015 roku, przed którą uczestnik postępowania złożył jedynie zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza sądowego bez wniosku o odroczenie rozprawy.(...)zdaniem Sądu Rejonowego uniemożliwiało jej odroczenie.
Nie można zgodzić się z tezą Sądu Rejonowego, trzeba bowiem wyraźnie podkreślić, że wniosek o podział majątku wspólnego został przesłany uczestnikowi na adres wR.przyulicy (...)i nie był przez niego odebrany /k. 60/. Z tego też powodu na rozprawę 18 grudnia 2014 roku uczestnik postępowania nie stawił się, a wówczas dopuszczano dowody z dokumentów (w tym opinii prywatnej dołączonej do wniosku) i z przesłuchania uczestników postępowania z ograniczeniem do przesłuchania wnioskodawczyni, którą wówczas przesłuchano, dopuszczono też dowód z przesłuchania świadkaZ. S.na okoliczność nakładów poniesionych przez wnioskodawczynię z majątku odrębnego na majątek wspólny i odroczono termin rozprawy na 2 kwietnia 2015 roku. Na ten kolejny termin rozprawy uczestnik postępowania został wezwany na ten sam adres co poprzednio /k. 88/ oraz na adres wW.przyulicy (...)/k. 92/. Żadna z tych przesyłek nie została odebrana przez uczestnika postępowania. Natomiast na rozprawie 2 kwietnia 2015 roku stawił się on i wskazał, że mieszka wR.przyulicy (...)/k. 190/.
Trzeba także wyraźnie podkreślić, że na adres wR.przyulicy (...)została przesłana przesyłka z odpisem postanowienia z uzasadnieniem, którą uczestnik postępowania osobiście odebrał /k. 117/, a także pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi składającemu apelacje w imieniu uczestnika postępowania wskazuje ten sam adres zamieszkania uczestnika postępowania. Natomiast w części wstępnej apelacji pojawia się jako adres zamieszkania uczestnika postępowania ulica z numerem(...). Niewątpliwie jednak uczestnik postępowania otrzymał wniosek w formie kserokopii 9 czerwca 2015 roku, wtedy też otrzymał kserokopię akt sprawy /k. 96/.
Natomiast na terminie rozprawy 2 kwietnia 2015 roku uczestnik postępowania wskazywał także na to, że nie otrzymał wniosku i wnosił o zakreślenie mu terminu celem ustosunkowania się na piśmie, gdy zapozna się ze sprawą. Sąd Rejonowy uwzględnił wniosek uczestnika postępowania i odroczył rozprawę na 11 czerwca 2015 roku wzywając go jednocześnie do osobistego stawienia się, na ten sam termin wezwał również świadka. Uczestnikowi postępowania nie został zakreślony termin do ustosunkowania się do wniosku po sprostowaniu jego adresu zamieszkania i wskazaniu na trudności z doręczeniami na rozprawie 2 kwietnia 2015 roku.
Do wniosku o podział majątku wspólnego została dołączona opinia określająca wartość rynkową prawa własności nieruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego z 5 lutego 2014 roku, a następnie z 19 grudnia 2014 roku – w zakresie jednej z działek – która została złożona już w toku sprawy /k. 97-101/. Ta opinia prywatna z 19 grudnia 2014 roku została złożona na terminie rozprawy 11 czerwca 2015 roku, a Sąd Rejonowy dopuścił dowód z tego dokumentu celem ustalenia wartości rynkowej nieruchomości.
Jednocześnie na terminie rozprawy z 11 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy miał już wiadomość o powodach niestawienia się uczestnika postępowania, albowiem z zaświadczenia lekarza sądowego wynika, że był on niezdolny do stawienia się w sądzie do od 11 czerwca do 18 czerwca 2015 roku. Tym zaświadczeniem lekarskim Sąd Rejonowy dysponował, natomiast nie odroczył rozprawy uniemożliwiając w ten sposób uczestnikowi postępowania udział w trakcie czynności związanych z przesłuchaniem świadka, przeprowadzaniem dowodów z dokumentów oraz zamknięcia rozprawy.
Zdaniem Sądu Okręgowego w tak zarysowanej sytuacji, pomimo braku wniosku uczestnika postępowania o odroczenie rozprawy, Sąd Rejonowy powinien ją odroczyć. Wskazuję na to dołączone przez uczestnika postępowania zaświadczenie lekarza sądowego o niemożności jego stawienia się na terminie oraz uprzednie wezwanie uczestnika postępowania do osobistego stawienia się na ten termin przez Sąd Rejonowy. Istniała przyczyna, której nie można było przezwyciężyć - choroba uczestnika postępowania - znana sądowi, a stanowiąca przesłankę do odroczenia rozprawy.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego 25 marca 2015 roku (sygn. akt II CSK 443/14, LEGALIS 1263258) pozbawienie możności obrony praw przez stronę może nastąpić w sytuacji, gdy doszło do rozpoznania sprawy i wydania wyroku pod nieobecność strony, która wiarygodnie ją usprawiedliwiła. Przeprowadzenie rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczeniaw sprawie, pomimo usprawiedliwionej nieobecności strony i wniosku jej o odroczenie może być uznane za pozbawienie jej możności obrony praw. Obowiązek odroczenia rozprawy zgodnie zart. 214 § 1 k.p.c.związany jest z przeszkodą uniemożliwiającą stronie udział w rozprawie, które nie mogła ona przezwyciężyć. Do odmowy odroczenia rozprawy mogłoby dojść tylko w razie stwierdzenia, że wniosek strony nie służy osiągnięciu celu procesu, a jedynie przewleczeniu go. W uzasadnieniu tego orzeczenia wyraźnie wskazano, że rozprawa ulega obligatoryjnemu odroczeniu w sytuacji nieobecności strony wywołanej nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą. Nieodroczenie rozprawy w takim przypadku uniemożliwia realizację prawa do podejmowania czynności procesowych i wysłuchania przez sąd. Sąd Najwyższy wskazał w tym orzeczeniu, że ocena czy doszło do pozbawienia możności obrony powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy (por. także wyrok Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2015 roku, sygn. akt II CSK 414/14, LEGALIS 1331183). Bezsporne jest w rozpoznawanej sprawie, że uczestnik postępowania nie odniósł się do wniosku w żadnym zakresie, a wezwanie go na termin rozprawy 11 czerwca 2015 roku do osobistego stawienia się wyraźnie wskazuje, ze wówczas sąd chciał zapoznać się z jego stanowiskiem. Czynności sądu jednak to uniemożliwiły, dlatego też nie jest istotne czy złożył on wniosek o odroczenie rozprawy, gdyż przyczyna wywołująca obligatoryjne odroczenie była sądowi znana (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2015 roku, sygn. akt I CZ 107/14, LEGALIS 1186157, w którym wyraźnie wskazano, że brak wniosku o odroczenie sprawy z uwagi na chorobę nie ma istotnego znaczenia, a także wyrok Sądu Najwyższego z 15 marca 2012 roku, sygn. akt I CSK 321/11, LEGALIS 490935 i powołane tam orzecznictwo).
Dlatego też, zdaniem Sądu Okręgowego, w sytuacji braku jakichkolwiek czynności w postępowaniu związanych z ustaleniem stanowiska uczestnika postępowania co do złożonego wnioskui wezwaniem go przez Sąd Rejonowy do stawienia się osobiście na termin 11 czerwca 2015 roku należało - z uwagi na złożenie przez niego zaświadczenia lekarskiego o niemożliwości stawienia się w tym terminie - bezwzględnie odroczyć wyznaczoną w tym terminie rozprawę, albowiem Sąd Rejonowy wzywając uczestnika postępowania do stawienia się osobiście chciał ustalić jego stanowisko w sprawie (nie wyznaczył bowiem 2 kwietnia 2015 roku żadnego terminu do złożenia na piśmie tego stanowiska). Nie może też ujść uwadze sądu to, że uczestnik postępowania otrzymał dokumenty związane ze sprawą dopiero 9 czerwca 2015 roku, a wcześniejsze kierowane do niego przesyłki nie były przez niego odbierane, natomiast adres, na który były kierowane jest sprzeczny z tym podanym przez niego na rozprawie 2 kwietnia 2015 roku. Adres ten różni się literą przy numerze cyfrowym miejsca zamieszkania, dlatego należy go uznać za nieprawidłowy przy pierwszych doręczeniach. Nie ma znaczenia w tym przypadku, że następnie ten adres jest wskazany w pełnomocnictwie dołączonym do apelacji oraz że pod tym adresem uczestnik postępowania odebrał odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem (są to czynności następcze), a numeru(...)na rozprawie2 kwietnia 2015 roku nie kwestionowała także wnioskodawczyni.
W ten sposób Sąd Rejonowy uniemożliwił uczestnikowi postępowania obronę jego praw, trzeba bowiem mieć na uwadze także to, że nie był on reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika. Doprowadziło to do ustaleń stanu faktycznego tylko na podstawie tez wnioskodawczyni, jej przesłuchania i przesłuchania świadka, który był przesłuchany pod nieobecność uczestnika postępowania wywołaną znaną sądowi przeszkodą, której nie można było przezwyciężyć. Także dowody z dokumentów przeprowadzono na rozprawie 11 czerwca 2015 roku w sposób uniemożliwiający uczestnikowi postępowania odniesienie się do nich.
Należy więc podkreślić, że uczestnik postępowania wbrew swojej woli został faktycznie pozbawiony możności działania w postępowaniu, a skutki tego uchybienia sądu można było usunąć przed wydaniem orzeczenia w sprawie chociażby poprzez ponowne otworzenie rozprawy na terminie ogłoszenia orzeczenia, wyznaczenie kolejnego terminu rozprawy oraz wyznaczenie uczestnikowi postępowania terminu do ustosunkowania się do wniosku z zakreśleniem odpowiedniego rygoru, jak również wezwaniem go na terminu rozprawy celem przesłuchania pod rygorem pominięcia dowodu. Takie zobowiązania nie zostały nałożone na uczestnika postępowania, albowiem pierwotne wezwanie go /k. 54,61/ zostało przesłane na adres wR.przyulicy (...), podczas gdy jego miejsce zamieszkania zgodnie z protokołem rozprawy z 2 kwietnia 2015 toku toR.,ulica (...).
Niewątpliwie nastąpiło więc naruszenie przepisów postępowania, a toart. 214 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c., gdyż pomimo obowiązku odroczenia rozprawy Sąd Rejonowy nie odroczył jej, a uczestnik postępowania nie stawił się z uwagi na chorobę uniemożliwiającą mu osobistą obecność na rozprawie. To doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia w sytuacji pozbawienia uczestnika postępowania możności obrony praw. Nie jest przy tym istotne w rozpoznawanej sprawie czy uczestnik postępowania złożył wniosek o odroczenie rozprawy, czy też nie, należy bowiem wyraźnie zauważyć, że złożenie zaświadczenia lekarza sądowego (art. 2141§ 1 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.), z którego wynika, iż nie jest możliwe jego stawienie się 11 czerwca 2015 roku na rozprawie wskazywało Sądowi Rejonowemu jednoznacznie, że w tym dniu nastąpiła przeszkoda do rozpoznania sprawy i zgodnie zart. 214 § 1 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.należało ją bezwzględnie odroczyć. Brak odroczenia tej rozprawy uniemożliwił uczestnikowi postępowania odniesienie się do przeprowadzonych na niej dowodów, a jej zamknięcie i odroczenie ogłoszenia orzeczenia spowodowało, że Sąd Rejonowy nie znał stanowiska uczestnika postępowania co do przedmiotu sprawy, albowiem uniemożliwił mu złożenie osobiście oświadczenie się w tej kwestii, pomimo tego, że w tym celu wcześniej wezwał go do stawienia się osobiście na ostatnią rozprawę. Otrzymanie przez uczestnika postępowania dokumentów związanych ze sprawą dopiero 9 czerwca 2015 roku /k. 96/ wyraźnie wskazuje na to, że na zapoznanie się z nimi i rozpoczęcie obrony miał on tylko 2 dni. To wszystko łączy się także z poprzednimi nieprawidłowymi doręczeniami.
Przy ustaleniu, że doszło do nieważności postępowania nie ma potrzeby odnoszenia się do pozostałych zarzutów apelacji, gdyż nie mają one wpływu na wydane obecnie przez Sąd Okręgowy orzeczenie.
Mając powyższe na uwadze na podstawieart. 386 § 2 k.p.c.w związku zart. 379 pkt 5 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.należało orzec jak w sentencji.
Sąd Rejonowy ponownie rozpoznając sprawę przeprowadzi powtórnie dowody przeprowadzone na rozprawie 11 czerwca 2015 roku, umożliwi uczestnikowi postępowania oświadczenie się co do wniosku o podział majątku wspólnego, rozpozna jego ewentualne wnioski dowodowe w tym zakresie oraz wezwie go do stawienia się osobiście celem przesłuchania pod rygorem pominięcia dowodu. Po tak przeprowadzonym postępowaniu wyda rozstrzygnięcie związane z przedmiotem postępowania.
SSR (del.) Roman Troll SSO Lucyna Morys-Magiera SSO Krystyna Hadryś