Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 156/16
Data wyroku: 2016-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Krystyna Pisarska
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 437 k.p.k. i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.

Sygn. akt V Kz 156/16

POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący- S ędzia:  SO Krystyna Pisarska
Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka
przy udziale prokuratora Sławomira Szeleszczyka
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2016 r.
sprawyE. K.
skazanego za przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.i in.
na skutek zażalenia skazanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 5 stycznia 2016 r.
w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości
na podstawieart. 437 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.

postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi postanowił przekazać sprawę dotyczącą wydania wyroku łącznego wobec skazanegoE. K.według właściwości do Sądu Okręgowego w Łodzi. Jako uzasadnienie powyższej decyzji Sąd wskazał fakt, iż jedna z kar podlegających łączeniu wymierzona została wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. (sygn. akt IVK 22/06).
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skazany, podnosząc, iż nie jest ono zasadne, gdyż kara wymierzona wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2006 r. (sygn. akt IVK 22/06) została przez skazanego w całości odbyta, w związku z czym nie stanowi ona jednej z kar podlegających łączeniu. Wskazał też, że podobna sytuacja dotycząca właściwości sądu do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego miała już miejsce w przeszłości i ostatecznie Sąd Okręgowy w Łodzi przekazał ten wniosek do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi i toczyło się postępowanie w sprawie o sygn. akt IV K 860/14.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Przekazując sprawę według właściwości Sądowi Okręgowemu w Łodzi Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi kierował się treściąart. 569 § 2 k.p.k., zgodnie z którym, jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. Odwołując się jednak do tego przepisu sąd pierwszej instancji nie uwzględnił okoliczności, na które trafnie powołuje się skarżący. W szczególności Sąd Rejonowy nie uwzględnił treści postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi IV Wydział Karny z dnia 23 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt IV K 190/14, którym prawomocnie przesądzono możliwość wydania wyroku łącznego obejmującego wskazane w nim wyroki oraz właściwość sądu do orzekania odnośnie innych skazań niż te, które mogą podlegać połączeniu węzłem kary z wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie o sygn. akt IV K 22/06.
Zwrócić też trzeba uwagę na sprawę, która toczyła się w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi o sygn. akt IV K 860/14, w której postępowanie dotyczące wydania wyroku łącznego było konsekwencją wskazanego powyżej postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 23 września 2014 r.
W związku z powyższym obecne postępowanie w sprawie wyroku łącznego, zainicjowane wnioskiem skazanego z dnia 7 września 2015 r. obejmuje jedynie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w sprawach o sygn. akt IV K 964/11, IV K 32/12, IV K 338/08 oraz V K 1165/13. Niezasadnym było zatem zastosowanie w niniejszej sprawie przez Sąd Rejonowyart. 569 § 2 k.p.k., gdyż w przedmiotowych sprawach w pierwszej instancji nie orzekały sądy różnego rzędu.
Nie ulega natomiast wątpliwości, iż z treściart. 569 § 1 k.p.k.a contrariowynika wniosek, iż w wypadku skazania danej osoby prawomocnymi wyrokami tego samego sądu w przedmiocie wydania wyroku łącznego orzeka sąd, który te wyroki wydał. W przedmiotowej sprawie jest to Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi.
Z powyższych względów należało postanowić, jak w części dyspozytywnej.