Sąd Rejonowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1596/14
Data wyroku: 2016-02-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kinga Śliwińska – Buśkiewicz
Słowa kluczowe: Zapłata, Szkoda, Odszkodowanie, Prawo Łowieckie
Podstawa prawna: art. 46 ust 1 ustawy z dnia 13.10.1995 r. Prawo łowieckie

Sygnatura akt I C 1596/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Konin, dnia 16-02-2016 r.
Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Kinga Śliwińska – Buśkiewicz
Protokolant:Katarzyna Kamińska
po rozpoznaniu w dniu 16-02-2016 r. w Koninie
na rozprawie
sprawy z powództwaD. K.
przeciwkoKołu (...)wK.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 578 zł (pięćset siedemdziesiąt osiem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 3,5 punktów procentowych za okres od 16.02.2016r. do dnia zapłaty;

2
umarza postępowanie co do kwoty 2.622 zł (dwa tysiące sześćset dwadzieścia dwa złote);

3
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

4
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.039,57 zł (dwa tysiące trzydzieści dziewięć złotych pięćdziesiąt siedem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;

5
nakazuje pobrać od powoda, również z zasądzonego roszczenia, na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Koninie kwotę 1.649,58 zł (jeden tysiąc sześćset czterdzieści dziewięć złotych pięćdziesiąt osiem groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;

6
wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

SSR Kinga Śliwińska – Buśkiewicz
Sygn. akt I C 1596/14

UZASADNIENIE
PowódD. K.wystąpił z powództwem przeciwkoKołu (...)wK.o zapłatę 10 500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wywodził, iż w dniach 23 i 30 maja 2014 roku zawiadomił pozwanego o szkodach w zasiewach kukurydzy nadziałkach o nr (...)obrębM.i(...)obrębP.. Uwzględniając skalę zniszczeń na w/w działkach spowodowanych przez dziki, powód poniesione przez siebie straty oszacował na 10 500 zł.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany podniósł, że powód przedwcześnie wystąpił z roszczeniem do Sądu, gdyż wiedział, iż szacowanie szkody i ustalenie odszkodowania nastąpi tuż przed zbiorem uprawy kukurydzy.
Na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 roku powód cofnął powództwo w zakresie zapłaconej przez pozwanego sumy 2 622 zł i dochodził kwoty 7 478 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powód zgodnie z umową dzierżawy z dnia 31 lipca 2013 roku nr(...)oraz umową z dnia 21 lipca 2013 roku nr(...), zawartymi z Agencją Nieruchomości Rolnych, jest dzierżawcą gruntów rolnych położonych w obrębie geodezyjnymP., woj.(...)działek nr (...)i częśćdziałki nr (...)o pow. 14,2191 ha oraz w obrębie geodezyjnymM.woj.(...)działek nr (...)o pow. 56,4783 ha.
(dowód: umowa dzierżawy z dnia 31.07.2013 r. k. 4-9, umowa dzierżawy z dnia 31.02.2013 r. k. 10-15).
W maju 2014 roku w/w działki zostały obsiane przez powoda kukurydzą.
(dowód: zeznania świadkaJ. K. (1)k. 71-72, zeznania świadkaJ. R.k. 105-106, zeznania powoda k. 107).
Pismem z dnia 23.05.2014 r., a następnie pismem z 30.05.2014 r. powód powiadomił pozwanego o zniszczeniach w uprawach na dzierżawionych działkach. W dniu 1 czerwca 2014 roku około godziny 9:00 dokonano oględzin, podczas których stwierdzono ślady po przejściach dzików, ale nie stwierdzono żadnej szkody, ani śladów przesiewu.
(dowód: pismo z 23.05.2014 r. k. 16, pismo z 30.05.2014 r. k. 17, notatka do Zarządu k. 62, zeznania świadkaJ. R.k. 105-106, zeznania świadkaT. S.k. 106).
Na skutek ponownego zgłoszenia szkody w dniu 4 lipca 2014 roku dokonano wstępnych oględzin, a następnie w dniu 8 lipca 2014 r. powód wraz z przedstawicielami pozwanego dokonali kolejnych oględzin. W protokole nr(...)stwierdzono szkodę w uprawach kukurydzy wyrządzonej przez dziki.
(dowód: zgłoszenie szkody k. 63, dowód protokół z 08.07.2014 r. k. 64, zeznania świadkaJ. R.k. 105-106, częściowo zeznania powoda k. 107, zeznania przedstawiciela pozwanegoJ. K. (2)k. 107- 108, częściowo zeznania świadkaJ. K. (1)k. 121, zeznania świadkaJ. T.k. 121).
Na skutek opinii ostatecznego szacowania szkody sporządzonej na zlecenie pozwanego określono wysokość szkody i wypłacono powodowi odszkodowanie  w kwocie 2 622 zł.
(dowód: prywatna opinia k. 65-77).
Nadziałce nr (...)powierzchnia uszkodzona przez zwierzynę w 3,06% wynosiła 1,15 ha. Nadziałce nr (...)uprawy uległy uszkodzeniu w 4,77% na obszarze 0,47 ha. Średnia rynkowa cena sprzedaży za 1 dt kukurydzy mokrej na rynku wynosiła 42 zł. W związku z tym łączna wysokość poniesionej przez powoda szkody wyniosła 3 200 zł.
(dowód: opinia biegłego z dziedziny rolnictwaM. S.k. 132-135).
Sąd jako wiarygodne w części potraktował zeznania świadkaJ. K. (1). Świadek stwierdził, iż brał udział w oględzinach pola w czerwcu zJ. R.bez obecnościT. S.oraz w lipcu zJ. K. (2),K. M.bez udziałuJ. R.iT. S.. Zeznania te pozostają w sprzeczności przede wszystkim z notatką służbową orazprotokołem nr (...)z dnia 08.07.2014 r., a także zeznaniami świadków strony pozwanej.
Jako wiarygodne w części Sąd uznał zeznania świadkaJ. T.. Na wiarę nie zasługiwały twierdzenia świadka, jakoby uczestniczył w oględzinach w pola w 1 czerwca 2014 roku. Zeznania te nie zostały potwierdzone wiarygodnym dowodem. Z notatki z dnia 01.06.2014 r. nie wynika, aby uczestniczył w oględzinach pola wraz zJ. R..
Jako wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaT. S., albowiem są one logiczne, spójne i zgodne z zebranym materiałem dowodowym. Świadek przyznał, że uczestniczył w oględzinach przedmiotowych działek w dniu 1 czerwca 2014 roku oraz że nie stwierdzono szkód, tylko przejścia zwierząt.
Na walor wiarygodności zasługiwały zeznania świadkaJ. R.. Świadek potwierdził, że w czerwcu i lipcu uczestniczył w oględzinach. W dniu 1 czerwca 2014 roku nie stwierdzono szkód w uprawach, a jedynie ślady przejścia zwierzyny. Następnie brał udział w oględzinach w dniu 4 lipca 2014 roku wraz z panemK., powodem orazJ. K. (1)iJ. T..
Jako wiarygodne Sąd potraktował zeznania przedstawiciela pozwanegoJ. K. (3), albowiem zeznał on, że w oględzinach w dniu 1 czerwca 2014 roku uczestniczyliJ. R.orazT. S.. Natomiast powód nie uczestniczył w powyższych czynnościach, ponieważ nie został o nich poinformowany. Przedstawiciel pozwanego uczestniczył w oględzinach przedmiotowych działek w dniu 8 lipca 2014 roku, w których brali także udziałK. M.,J. R.iM. K.. W tym czasie nie można było stwierdzić śladów przesiewów.
Opinia prywatna sporządzona na zlecenie strony pozwanej ma charakter jedynie dokumentu prywatnego, w konsekwencji nie może podważać wniosków wynikających z opinii biegłegoM. S.. Marginalnie należy wskazać, że biegły sądowy w swej opinii odniósł się do wyliczeń opinii prywatnej z uwagi na to, że strony nie kwestionowały zastosowanej metodologii.
Sąd uznał za w pełni wiarygodną ostateczną opinię biegłegoM. S.nie mając podstaw, aby ją kwestionować. Należy podkreślić, iż w powyższej opinii biegły odniósł się do zarzutów pozwanego zawartych w odpowiedzi na pozew dotyczących wykonania opinii bez uwzględnienia sposobu szacowania szkody łowieckiej, wynikającego zrozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 8 marca 2010 rokuoraz wątpliwości co do ponownego przesiewu kukurydzy. Ponadto zarówno powód jak i pozwany nie kwestionowali opinii końcowej biegłego.
Dodatkowo należy zauważyć, że pierwsza opinia biegłegoM. S.okazała się nieprzydatna dla ustalenia okoliczności istotnych w niniejszej sprawie z uwagi na to, że dotyczyła jedynie zabezpieczenia dowodów oraz jej przedmiotem było zniszczenie zasiewu kukurydzy, a nie straty w plonach.

Sąd zważył co następuje:
Roszczenie strony powodowej co do zasady było słuszne, choć pod względem wysokości jedynie częściowo zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawę odpowiedzialności strony pozwanej stanowi przepisart. 46 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1995 roku Prawo łowieckie. Zgodnie z powołanym przepisem dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego obowiązany jest do wynagradzania szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny. Natomiast procedurę szacowania szkody regulujerozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 08.03.2010r. w sprawie sposobu postępowania przy szacowaniu szkód oraz wypłat odszkodowań za szkody w uprawach i płodach rolnych(Dz. U. 2010. 45. 272). Zgodnie z tym rozporządzeniem poszkodowany zgłasza szkodę w ciągu 3 dni od jej stwierdzenia i szkoda jest wstępnie szacowana, ale ostateczne szacowanie szkody następuje bezpośrednio przed sprzętem zniszczonej uprawy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że powód zbyt wcześnie wytoczył przedmiotowy proces i naraził się na częściową przegraną. Otóż skoro powód zgłosił szkodę w maju 2014r. i ustalono, że ostatecznie zgodnie z regulacjami powołanego rozporządzenia będzie ona szacowana dopiero jesienią, czyli tuż przed zbiorem kukurydzy, to powód winien był czekać do ostatecznego oszacowania szkody. Natomiast powód wniósł pozew już w dniu 01.08.2014r. i dlatego pozew obejmował nawet kwotę, którą pozwany wypłacił dobrowolnie w wyniku przeprowadzonego przez siebie postępowania likwidacyjnego. Na dzień 01.08.2014r. pozwany nie dał podstaw do wytoczenia powództwa, bo przeprowadzono wstępne szacowanie szkody i czekano na zbiór kukurydzy, co było niezbędne do ostatecznego oszacowania szkody. Po ostatecznym szacunku wypłacono powodowi odszkodowanie w wysokości 2.622 zł.
Sąd przy ustalaniu wysokości odszkodowania oparł się na opinii końcowej biegłego sądowego z dnia 24.07.2015 r. Biegły przyjął ustalenia prywatnej opinii, co do której żadna ze stron nie miała uwag. Powód podniósł jedynie, że za sprzedane ziarno uzyskał cenę wyższą niż przyjęła rzeczoznawcaM.. W związku z tym biegły dokonał rozeznania rynku lokalnego odnośnie obowiązującej ceny netto za 1 tonę mokrego ziarna kukurydzy i określił średnią cenę rynkową sprzedaży kukurydzy na kwotę 42 zł.
Regulacja odpowiedzialności za szkody łowieckie wskazuje, że poszkodowanemu rolnikowi służy prawo do odszkodowania, obliczonego według stawek zobiektywizowanych, wynikających z układu cen artykułów rolnych na lokalnym rynku. Podstawą ustalenia wartości rynkowej rzeczy, będącej przedmiotem powszechnego obrotu, nie może być więc cena ustalona w umowie między rolnikiem a innym podmiotem, z uwagi na to, że może ona być rezultatem indywidualnie uzgodnionych przez strony warunków umowy, wynikających ze specyficznego splotu ich relacji faktycznych i prawnych, a więc okoliczności często przypadkowych (por. postanowienie SN z 11.09.2013 r., III CZP 41/13).
Należy podkreślić, iż w ustalonym stanie faktycznym odpowiedzialność pozwanego była bezsporna. Sporny był jedynie zakres odszkodowania.
W ocenie Sądu wysokość odszkodowania powinna być ustalona zgodnie z końcową opinią biegłego. W konsekwencji należy uznać, iż wysokość szkody za zniszczenia upraw nadziałkach nr (...)wynosi 3 200 zł.
Pozwany wypłacił powodowi kwotę 2 622 zł. Na rozprawie z dnia 16 lutego 2016 roku pozwany uznał roszczenie co do kwoty 3 200 oraz wniósł o oddalenie roszczenia w pozostałej części. W konsekwencji do zapłaty pozostała kwota 578 zł (3 200 – 2 622 zł = 578 zł). W związku z powyższym taką kwotę należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda tytułem należności głównej, a w pozostałym zakresie powództwo oddalić jako nadmiernie wygórowane.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 359 § 1 k.c.w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania wyroku. Z uwagi na fakt, że postępowanie likwidacyjne zostało przez pozwanego zakończone na skutek prywatnej opinii rzeczoznawcy w październiku 2015 roku, czyli już w trakcie toczącego się postępowania, a ostateczna opinia biegłegoM. S.określiła wysokość zasadnego odszkodowania na rzecz powoda w dniu 24.07.2015r., Sąd naliczył odsetki od dnia wydania wyroku, czyli od 16.02.2016 r. do dnia zapłaty. Natomiast roszczenie o odsetki za okres od wytoczenia powództwa do dnia wyroku oddalono jako przedwczesne.
Z uwagi na cofnięcie pozwu co do kwoty 2.622 zł postępowanie w tym zakresie umorzono na podstawieart. 355 § 1 kpc.
Orzeczenie o kosztach sądowych Sąd oparł na przepisieart. 100 k.p.c.Powód wygrał proces jedynie w 5%. Na koszty powoda złożyły się koszty wniosku o zabezpieczenie – 40 zł, opłata od pozwu – 525 zł, koszty zaliczki – 500 zł oraz koszty zastępstwa procesowego z opłatą skarbową od pełnomocnictwa – 2 417 zł. Na koszty pozwanego złożyły się koszty zastępstwa procesowego z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 2417 zł. Powodowi należy się zwrot 5% poniesionych kosztów, a pozwanemu 95 %. Wobec powyższego Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 039, 57 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W tym miejscu należy zauważyć, że powód nie czekając na wynik postępowania w przedmiocie szacowania szkody prowadzonego przez pozwanego, naraził się na przegraną i obciążenie kosztami procesu w przeważającym zakresie. Pozwany co do zasady od początku uznawał swoją odpowiedzialność, a jedynie zgodnie ze stosownymi przepisami czekał na zbiór i ostateczny szacunek szkody i po tym szacunku wypłacił dobrowolnie 2.622 zł. Zatem w sprawie nie można uznać, że pozwany przegrał w zakresie kwoty 3.200 zł, a jedynie w zakresie kwoty 578 zł. Pozwany nie mógł zapłacić wcześniej niż w toku procesu, gdyż wcześniej nie było zbiorów kukurydzy.
Zgodnie zart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić, lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Natomiast art. 113 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy stanowi, iż koszty nieobciążające przeciwnika sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakazuje ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz strony, której czynność spowodowała ich powstanie.
Łącznie koszt dowodu z opinii biegłego wyniósł 2 149,58 zł, a powód wpłacił zaliczkę w kwocie 500 zł. Nieopłacone koszty sądowe w tym zakresie to 1 649,58 zł. W związku z tym, iż nie zostały one uiszczone, Sąd w punkcie 5 wyroku nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Koninie kwotę 1 649,58zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych - z zasądzonego roszczenia.
Z uwagi na fakt uznania powództwa w zakresie kwoty 3.200 zł (z uwzględnieniem wypłaconej już kwoty 2.622 zł), wyrokowi na podstawieart. 333 § 1 pkt 2 kpcnadano rygor natychmiastowej wykonalności co do zasądzonej w punkcie 1 wyroku kwoty.
SSR Kinga Śliwińska – Buśkiewicz