Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 304/15
Data wyroku: 2016-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, del) Dorota Tyrała, Zbigniew Kapiński
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 258 § 2, art. 280 § 2 kk

Sygn.akt II AKa 304/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lutego 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA Anna Zdziarska (spr.)
Sędziowie: SA  Zbigniew Kapiński
SO (del) Dorota Tyrała
Protokolant: sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale prokuratora Jerzego Mierzewskiego
po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r.
sprawy przeciwko

1
R. P. (1), synowiT.iW.zd.Ć.,ur. (...)wW., oskarżonego zart.258§2 kk,art.280§2 kkw zw. zart.64§1 kk,art.280§1 kk, art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kk,art.281 kkw zw. z art. 64 i art.56 ust 3 w/w Ustawy w zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.204§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.252§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.18§3 kkw zw. zart.252§1 kkw zw. zart.13§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart.64§1 kkw zw. zart.11§2 kk

2
Z. C., synowiZ.iD.zd.S.,ur. (...)wW., oskarżonego z art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk(x6),art.204§2 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,art.18§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§2 kk(x2),art.291§1 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk

3
A. S. (1), synowiA.iM.zd.J.,ur. (...)wG., oskarżonego zart.258§2 kk, art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.280§1 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.282 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk

4
P. K. (1), synowiR.iE.zd.O.,ur. (...)wO., oskarżonego zart.258§2 kk,art.177§1 i 2 kkw zw. zart.178§1 kk,art.244 kk,art. 13§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart.159 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.64§1 kk, art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.282 kkiart.282 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.263§2 kkw zw. zart.65§1 kk

5
T. P., synowiG.iB.zd.O.,ur. (...)wW., oskarżonego zart.280§1 kk

6
W. K. (1), synowiJ.iR.zd.B.,ur. (...)wG., oskarżonego zart.258§2 kk,art.280§1 kkw zw. zart.64§1 kkw zw. zart.65§1 kk,art.242§1 kk

7
R. P. (2), synowiK.iB.zd.W.,ur. (...)wN.oskarżonego zart.258§2 kk,art.280§1 kkw zw. zart.64§1 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk(x2), art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk(x2)

8
M. Z. (1), synowiE.uE.zd.M.,ur. (...)wN.oskarżonego zart.258§2 kk,art.13§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart.65§1 kk

9
G. J. (1), synowiM.iR.zd.R.,ur. (...)wW.oskarżonego zart.13§1 kkw zw. zart.252§1 kk

10
M. P., synowiW.iM.zd.S.ur. (...)wG., oskarżonego zart.258§2 kkw zw. zart.64§1 kk,art.280§1 kkw zw. zart.64§1 kkw zw. zart.65§1 kk, art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk,art.282 kkw zw. zart.65§1 kkw zw. zart.64§1 kk

11
A. D. (1), synowiJ.iH.zd.P.,ur. (...)wB., oskarżonego zart.258§2 kk,art.280§1 kkw zw. zart.65§1 kk(x2),art.13§1 kkw zw. zart.282 kkw zw. zart 65§1 kk, art.56 ust 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kk(x3),art.282 kkw zw. zart.65§1 kk,art.263§2 kkw zw. zart.65§1 kk, art.56 ust 1 w/w Ustawy w zw. zart.65§1 kk

12
M. S. (1), synowiM.iJ.zd.A.,ur. (...)wŁ., oskarżonego zart.282 kkw zw. zart.64§1 kk, art.56 ust 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.64§1 kk

z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 2 lipca 2014 r. sygn. akt VIII K 66/10

1
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. P. (1)w ten sposób, że:

- uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności i grzywny,
- w zakresie czynu z punktu I wyroku ustala, iż oskarżony czynu tego dopuścił się w okresie od lutego 2006 r. do lutego 2007 r. i karę za to orzeczoną na podst.art. 258 § 2 k.k.obniża do 2 (dwóch) lat;
- w zakresie czynu zpunktu IIeliminuje z jego opisu użycie broni palnej i doprowadzenie do stanu bezbronności, zastępując te stwierdzenia ustaleniem, że do zdarzenia doszło przy użyciu przedmiotu przypominającego broń palną i kwalifikując ten czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i na tej podstawie skazuje go, a na podst.art. 280 § 1 k.k.oraz na podst.art. 33 § 2 i 3 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i 100 (stu) stawek dziennych grzywny w kwocie po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda,
- w zakresie czynu zpunktu VIIIjako datę czynu przyjmuje 19 września 2004 r., eliminuje z jego opisu działanie w warunkach recydywy, a z kwalifikacji prawnej przypisanego czynuart. 64 § 1 k.k.i na podst.art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 19. 04. 2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazuje oskarżonego, a na podst.art. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- przyjmuje, iż podstawę skazania za czyn zpunktu IXstanowiart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 19.04.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
- uchyla zaskarżony wyrok co do czynów określonych w pkt.: IV, V, VI a/o i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce,
- w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
- na podst.art. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza jedną karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności i 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny w kwocie po 50 (pięćdziesiąt) złotych;

2
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoZ. C.w zakresie czynów z pkt X – XVI oraz XVIII a/o i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania;

- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;
3. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. S. (1)co do czynu z pkt. XXII a/o i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania,
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie ;
4. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. K. (1)w zakresie czynów z pkt.: XXVI, XXVII, XXIX a/o i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania,
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;
5. utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonegoT. P.;
6. zmienia zaskarżony wyrok wobecW. K. (1)w ten sposób, że:
- uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności,
- w ramach czynu opisanego wpunkcie XXXVustala, że oskarżony czynu tego dopuścił się w okresie od 1 września 2006 r. do grudnia 2006 r. i od maja 2007 r. do 17 października 2007 r. i wymierzoną na podst.art. 258 § 2 k.k.karę obniża do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
- na podst.art. 85 kki86 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu w zw. zart. 4 § 1 k.kwymierza jedną karę 4 (czterech) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
7. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. P. (2)w odniesieniu do czynów z pkt. XLI i XLII a/o i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania;
- utrzymuje w mocy wyrok w pozostałym zakresie;
8. utrzymuje w mocy zaskarżony wobec oskarżonegoM. Z. (1)wyrok;
9. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoG. J. (1)w ten sposób, że jako datę czynu przyjmuje 19 września 2004 r., jako podstawę skazaniaart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 19.04.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.i na podst.art. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
10. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P.w odniesieniu do czynu z punktu XLVIII a/o i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania,
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;
11. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. D. (1)w odniesieniu do czynów z punktu LII, LIII, LVIII, LIX, LX a/o i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania,
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;
12. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. S. (1)w zakresie czynu z punktu LXII a/o i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania,
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie.
13. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.U. S., adw.D. M. (1), adw.M. M. (3), adw.J. G., adw.E. G., adw.K. Z., adw.M. Ż., adw.D. G., adw.M. G.– Kancelarie Adwokackie wW.po 738 złotych, w tym 23 % VAT tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu;
14. zwalnia oskarżonychZ. C.,A. S. (1),P. K. (1),T. P.,W. K. (1),R. P. (2),M. Z. (1),M. P.,A. D. (1)od kosztów postępowania odwoławczego, zaś oskarżonychR. P. (1)iG. J. (1)od kosztów postępowania w sprawie obciążając wydatkami w tym zakresie Skarb Państwa, zaś kosztami postępowania dotyczącymiM. S. (1)obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
R. P. (1), oskarżono o to że:

I
w okresie co najmniej od stycznia 2005r. do 21 września 2005r. i od 25 listopada 2005r. do lutego 2007r. wW., okolicachW.i innych miejscowościach na terenie całego kraju wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

II
w dniu 22 grudnia 2000r. wM. (...)wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami przy użyciu przemocy poprzez przewrócenie na ziemię i przytrzymywanieE. B.oraz używając broni palnej w postaci pistoletu nieustalonego typu i groźby bezprawnej, doprowadził pokrzywdzoną do stanu bezbronności skuwając jej ręce kajdankami a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w łącznej kwocie 61 000 zł na szkodęE. B.iJ. B. (1); przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w dniu 19 sierpnia 2005r. w m.C., gm.W.wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, przy użyciu przemocy poprzez uderzanie rękami po głowie, przewrócenie na ziemię i skrępowanieJ. M.orazA. S. (2)doprowadził pokrzywdzonych do stanu bezbronności a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 300 zł, łańcuszek oraz zegarek powodując straty w łącznej wysokości 1000 zł na szkodę wymienionych,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.

IV
w okresie od 1 stycznia do 31 marca 2005r., daty bliżej nieustalonej wW.naul. (...)i wL.wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 0,5 kg amfetaminy przekazując ją wW.ustalonej osobie a następnie zbywając ją za jej pośrednictwem na terenieL.nieustalonym osobom celem dalszej jej odsprzedaży,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.

V
w bliżej nieustalonym dniu w miesiącach luty-marzec 2006r. w ok. m.K. (...)gm.M., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami oraz dwoma nieustalonymi osobami z ok.S.zabrał w celu przywłaszczenia oraz wprowadzenia do obrotu i dalszej sprzedaży znaczne ilości środków odurzających w postaci co najmniej 3 kg marihuany, a po dokonaniu zaboru w celu utrzymania się w ich posiadaniu używał przemocy oraz groźby jej użycia wobec nieustalonych 2 mężczyzn określanych jako „wołominiacy”; tj. o czyn zart. 281 k.k.w zw. zart. 64 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VI
w okresie co najmniej od 1 lipca 2006r. do lutego 2007r. wW.i ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez bliżej nieustalone kobiety narodowościb.otrzymując odB. H.ps. (...)1500 zł tygodniowo z prostytucji 3 nieustalonych kobiet; tj. o czyn zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VII
w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2005r., daty bliżej nieustalonej w m.S.wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, usiłował przy użyciu przemocy i groźby bezprawnej dokonać zaboru pieniędzy i innych wartościowych przedmiotów na szkodęS. R., jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na stan upojenia alkoholowego jednego ze sprawców,

tj. o czyn zart.l3 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.

VIII
w dniu 1 września 2004r. w m.Z.wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami usiłował, przy użyciu przemocy i groźby bezprawnej, wziąć zakładnika w osobieD. K. (1)w celu zmuszenia go i jego najbliższych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zapłatę bliżej nieustalonej kwoty pieniędzy w zamian za jego uwolnienie, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

IX
w grudniu 2003r. jednak nie później niż 23 grudnia 2003r. wW.w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, udzielił pomocy ustalonym osobom w uprowadzeniu i przetrzymywaniuP. S.w celu zmuszenia go i jego najbliższych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zapłatę kwoty 300 000 zł w zamian za jego uwolnienie, w ten sposób, że udzielił sprawcom istotnych informacji dotyczących pokrzywdzonego, zorganizował środek przewozu, umożliwił im kontakt z innymi ustalonymi osobami, które zapewniły miejsce przetrzymywania pokrzywdzonego, udzielał im rady oraz informacji podczas przetrzymywania pokrzywdzonego, wskutek czego w dniu 23 grudnia 2003r wB.w/w osoby używając przemocy wzięły zakładnika w osobieP. S., którego następnie przetrzymywały po uprowadzeniu w m.Ż.w celu zmuszenia go i jego najbliższych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zapłatę kwoty 300 000 zł w zamian za jego uwolnienie, przy czym pozbawienie wolności pokrzywdzonego łączyło się ze szczególnym jego udręczeniem polegającym na groźbach pozbawienia życia, biciu rękami i kopaniu po całym ciele oraz okaleczeniem poprzez ucięcie małego palca lewej dłoni jednak zamierzonego celu nie osiągnęli wobec postawy pokrzywdzonego przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart.18 § 3 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.i w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. z art. w zw. zart. 64 § l k.k.11§ 2 k.k.
Z. C.,ps. (...)oskarżono o to że:

X
we wrześniu 2006r. wW.w ok.H. (...)wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 2 kg amfetaminy, w ten sposób, że przekazał środki odurzające ustalonym osobom celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56st. 3Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XI
na przełomie września i października 2006r. jednak przed 5 października 2006r. wW.w dzielnicyB., w ok. ratusza gm.T., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 1 kg amfetaminy, w ten sposób, że zorganizował transakcję nabycia i płatności za zamówione środki odurzające, polecił ustalonym osobom jej zrealizowanie i przekazanie ustalonym osobom celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XII
w grudniu 2006r. wW.w ok.H. (...)wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 1 kg heroiny, w ten sposób, że zorganizował transakcję nabycia i płatności za zamówione środki odurzające, polecił ustalonym osobom jej zrealizowanie i przekazanie ustalonym osobom celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIII
w styczniu 2007r. wW.w ok. ratusza gm.T.wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 0,5 kg heroiny, w ten sposób, że zorganizował transakcję nabycia i płatności za zamówione środki odurzające, polecił ustalonym osobom jej zrealizowanie i przekazanie ustalonym osobom celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIV
w styczniu 2007r. wW.w ok. ratusza gm.T.wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 2 kg amfetaminy, w ten sposób, że zorganizował transakcję nabycia i płatności za zamówione środki odurzające, polecił ustalonym osobom jej zrealizowanie i przekazanie ustalonym osobom celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XV
w okresie od 1 listopada 2006r. do 31 grudnia 2006r. wW.w ok.ul. (...)wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci co najmniej 100 g kokainy gdzie cena 1 g kokainy wynosiła ok. 50 USD, w ten sposób, że zorganizował transakcję nabycia i płatności za zamówione środki odurzające, polecił ustalonym osobom jej zrealizowanie i przekazanie ustalonej osobie celem jej dalszej odsprzedaży przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XVI
w okresie co najmniej od lipca 2006r. do lutego 2007r. wW., okolicachW., ok.W.wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez bliżej nieustalone kobiety i tak:

-

w okresie od lipca 2006r. do lutego 2007r. otrzymywał od ustalonej osoby ops(...)1500 zł tygodniowo z prostytucji 3 nieustalonych kobiet w ok.W.;

w okresie miesięcy wrzesień, październik 2006r. oraz w lutym 2007r. otrzymywał od nieustalonej kobiety o imieniuJ.300 zł tygodniowo z uprawianej przez nią prostytucji w ok.W.;

- w lutym 2007r. otrzymał od nieustalonej kobiety o imieniuS.łącznie nie mniej niż 600 z prostytucji 2 nieustalonych kobiet zatrudnionych w agencji towarzyskiej naAl. (...)przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XVII
w okresie od 1 lipca do 10 października 2006r. wW.w ok.H. (...)wykorzystując swoją pozycję w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” dwukrotnie polecił ustalonym osobom sprowadzić zdarzenie w postaci pożaru domu jednorodzinnego należącego doS. K.wD. (...), gm.Ł.w celu zmuszenia go przy użyciu groźby gwałtownego zamachu na mienie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości; przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 k.k.za umyślne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku pozbawienia wolności,

tj. o czyn z 18§ 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.

XVIII
w okresie od stycznia 2007r. do 21 lutego 2007r. wW.wykorzystując swoją pozycję w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” polecił ustalonym osobom pobicieJ. W.celem zmuszenia go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 150 tys. zł na rzecz innej nieustalonej osoby; przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 k.k.za umyślne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku pozbawienia wolności,

tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.

XIX
w okresie od sierpnia do 2006r. do 16 października 2006r. wW.w ok.P. (...), wykorzystując swoją pozycję w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” polecił ustalonym osobom podpalenie samochodu należącego doM.iM. T.celem zmuszenia ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości uzyskiwanym z przydrożnej prostytucji nieustalonych kobiet na rzecz innej ustalonej osoby; przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 k.k.za umyślne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku pozbawienia wolności,

tj. o czyn zart. 18 § 1k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 288 § 1 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.

XX
w okresie od 1 listopada 2006r. do 31 grudnia 2006r., daty bliżej nieustalonej, wW.w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, otrzymał kwotę co najmniej 1000 zł uzyskaną z dokonanego przez ustalone osoby wymuszenia rozbójniczego na szkodę nieustalonego dotychczas mieszkańca ok.W.przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne;

tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.
A. S. (1),ps. (...)oskarżono o to, że:

XXI
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XXII
w okresie od 1 września do 31 października 2006r., daty bliżej nieustalonej w ok.J., wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 0,5 kg amfetaminy, nabywając ją jednorazowo w celu dalszej odsprzedaży od ustalonej osoby za cenę 4 tys. zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXIII
w dniu 29 września 2006r. wW.naul. (...)wspólnie z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, na polecenie ustalonej osoby, używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po całym cieleD. S. (1)iM. S. (2)zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie ok. 500 zł, dokumenty, karty kredytowe na szkodęM. S. (2)i telefonmarki N.na szkodęD. S. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXIV
w okresie od 1 listopada 2006 do 31 grudnia 2006r. daty bliżej nieustalonej w ok. m.W., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami ustalonymi i nieustalonymi, na polecenie ustalonej osoby, używając groźby bezprawnej wobec nieustalonego dotychczas mieszkańcaW.doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 11 tys. zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne;

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
P. K. (1),ps. (...)oskarżono o to, że:

XXV
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 3 sierpnia 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XXVI
w dniu 19 marca 2007r. wO.na polecenie ustalonej osoby, wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” celem zmuszeniaJ. W.do niekorzystnego rozporządzenia przez niego mieniem w wysokości 150 tys. zł uderzając go rękami oraz pałką teleskopową po głowie i całym ciele naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub 157§ 1 k.k.; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. oczyn zart.13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 159 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXVII
w lipcu 2007r. daty bliżej nieustalonej w ok.C.wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi brał udział w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 3 kg amfetaminy przekazując ją jednorazowo ustalonej osobie w celu dalszej jej odsprzedaży, gdzie cena 1 kg amfetaminy wynosiła 6-6,5 tys. zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXVIII
w okresie od 1 listopada 2006 do 31 grudnia 2006r. daty bliżej nieustalonej w ok. m.W., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami ustalonymi i nieustalonymi, na polecenie ustalonej osoby, używając groźby bezprawnej wobec nieustalonego dotychczas mieszkańcaW.usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 30 tys. zł doprowadzając pokrzywdzonego do wydania kwoty 4 tys. zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.iart. 282 k.k.w zw. z 11§ 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XXIX
w okresie od 1 maja do 30 czerwca 2007r. wW.w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, bez wymaganego zezwolenia posiadał amunicję typu kbks w ilości 31 sztuk,

tj. o czynart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXX
w dniu 1 sierpnia 2007r. wW.woj.(...)ok. godz. 1.30 na przejeździe kolejowym łączącymul. (...)zul. (...), kierując samochodem osobowym markiR. (...)nr rej. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 3 ust. 1, art. 19 ust. l, art. 28 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.„Prawo o ruchu drogowym” w ten sposób, że prowadząc przedmiotowy pojazd w stanie nietrzeźwości - wynik badania 1,9 % alkoholu etylowego we krwi; jadąculicą (...)i zbliżając się do prawidłowo oznakowanego i zamkniętego przejazdu kolejowego nie zachował wymaganej szczególnej ostrożności, nie zmniejszył prędkości samochodu do takiej, która umożliwiłaby mu zatrzymanie przed opuszczoną rogatką, wjechał na przejazd kolejowy a następnie uderzył w lewy bok pierwszego wagonu za elektrowozem pociągu pośpiesznego nr(...)relacjiS.-K.P., w wyniku czego nieumyślnie spowodował obrażenia ciała pasażeraC. I.skutkujące jego zgonem na miejscu zdarzenia,

tj. o czynart. 177 § 2 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.

XXXI
w dniu 1 sierpnia 2007r. wW.woj.(...), kierując samochodem osobowym markiR. (...)nr rej. (...)nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia Wydział IX Grodzki wyrokiem z dnia 5 lipca 2007r, sygn.IX K 16/07 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,

tj. o czynart. 244 k.k.

XXXII
w dniu 1 sierpnia 2007r. wW.woj.(...)ok. godz. 1.30 naul. (...)kierował samochodem osobowym markiR. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości- wynik badania 1,9 % alkoholu etylowego we krwi,

tj. o czynart. 178 a § 1 k.k.
T. P.oskarżono o to, że:

XXXIII
w dniu 19 sierpnia 2005r. w m.C., gm.W.wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami, przy użyciu przemocy poprzez uderzanie rękami po głowie, przewrócenie na ziemię i skrępowanieJ. M.orazA. S. (2)doprowadził pokrzywdzonych do stanu bezbronności a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 300 zł, łańcuszek oraz zegarek powodując straty w łącznej wysokości 1000 zł na szkodę wymienionych,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.

XXXIV
w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2005r., daty bliżej nieustalonej w m.S.wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami usiłował przy użyciu przemocy i groźby bezprawnej dokonać zaboru pieniędzy i innych wartościowych przedmiotów na szkodęS. R., jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na stan upojenia alkoholowego,

tj. o czyn zart.l3 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.
W. K. (1),ps. (...)oskarżono o to, że:

XXXV
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XXXVI
w dniu 29 września 2006r. wW.naul. (...)wspólnie z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, na polecenie ustalonej osoby, używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po całym cieleD. S. (1)iM. S. (2)zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie ok. 500 zł, dokumenty, karty kredytowe na szkodęM. S. (2)i telefonmarki N.na szkodęD. S. (1)przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXVII
w dniu 26 maja 2009r. wO.będąc pozbawionym wolności na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie sygn.II K 51/04 podczas konwoju na czynności procesowe w sprawie sygn.V Ds. 97/07 z Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce do Sądu Rejonowego w Ostrołęce uwolnił się doprowadzającym go funkcjonariuszom policji i po krótkim pościgu został przez nich zatrzymany,

tj. o czyn zart.242 § 1 k.k.
R. P. (2),ps. (...)oskarżono o to że:

XXXVIII
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XXXIX
w dniu 29 września 2006r. wW.naul. (...)wspólnie z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, na polecenie ustalonej osoby, używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po całym cieleD. S. (1)iM. S. (2)zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie ok. 500 zł, dokumenty, karty kredytowe na szkodęM. S. (2)i telefonmarki N.na szkodęD. S. (1)przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XL
w dniu 10 października 2006r. wD., gm.Ł., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w celu zmuszeniaS. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości, przy użyciu groźby gwałtownego zamachu na mienie usiłował sprowadzić zdarzenie w postaci pożaru domu jednorodzinnego należącego do pokrzywdzonego rozlewając w jego wnętrzu substancję łatwopalną i inicjując jej zapłon powodując straty w wysokości ok. 10 tys. zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn z 13§ 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XLI
w okresie od 1 grudnia 2006r. do 15 sierpnia 2007r. wW.wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 560 g heroiny nabywając ją kilkukrotnie w partiach po 30 g, 50 g, 100 g, 180 g od ustalonej osoby w celu dalszej jej odsprzedaży gdzie cena 1 g heroiny wynosiła 75-80 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XLII
w okresie od 1 grudnia 2006r. do 31 stycznia 2007r. wW.wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 50g kokainy nabywając ją jednorazowo od ustalonej osoby w celu dalszej jej odsprzedaży gdzie cena 1 g kokainy wynosiła ok. 90 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § l k.k.

XLIII
w dniu 16 października 2006r. wM.naul. (...)w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” wraz z ustalonymi osobami na polecenie innej ustalonej osoby w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przy użyciu gwałtownego zamachu na mienie poprzez spalenie samochodu osobowego markiP.nr rej. (...)należącego doM. T.wartości ok. 6 tys. zł usiłował doprowadzićM.iM. T.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości uzyskiwanym z przydrożnej prostytucji nieustalonych kobiet na rzecz innej ustalonej osoby przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i w zw. zart. 64 § 1 k.k.
M. Z. (1)oskarżono o to że:

XLIV
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

XLV
w dniu 10 października 2006r. wD., gm.Ł., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w celu zmuszeniaS. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości, przy użyciu groźby gwałtownego zamachu na mienie usiłował sprowadzić zdarzenie w postaci pożaru domu jednorodzinnego należącego do pokrzywdzonego rozlewając w jego wnętrzu substancję łatwopalną i inicjując jej zapłon powodując straty w wysokości ok. 10 tys. zł,

tj. o czyn z 13§ 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

G. J. (1),ps.(...)oskarżono o to, że:

XLVI
w dniu 1 września 2004r. w m.Z.wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami usiłował, przy użyciu przemocy i groźby bezprawnej, wziąć zakładnika w osobieD. K. (1)w celu zmuszenia go i jego najbliższych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zapłatę bliżej nieustalonej kwoty pieniędzy w zamian za jego uwolnienie, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.
M. P.,ps. (...)Dwa oskarżono o to, że:

XLVII
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XLVIII
w okresie od 1 września do 31 października 2006r., daty bliżej nieustalonej w ok.J., wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 0,5 kg amfetaminy, nabywając ją jednorazowo w celu dalszej odsprzedaży od ustalonej osoby za cenę 4 tys. zł; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XLIX
w dniu 29 września 2006r. wW.naul. (...)wspólnie z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, na polecenie ustalonej osoby, używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po całym cieleD. S. (1)iM. S. (2)zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie ok. 500 zł, dokumenty, karty kredytowe na szkodęM. S. (2)i telefonmarki N.na szkodęD. S. (1); przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

L
w okresie od 1 listopada 2006r. do 31 grudnia 2006r. daty bliżej nieustalonej w ok. m.W., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami ustalonymi i nieustalonymi, na polecenie ustalonej osoby, używając groźby bezprawnej wobec nieustalonego dotychczas mieszkańcaW.doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 11 tys. zł; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
A. D. (1),ps. (...)oskarżono o to, że:

LI
w okresie co najmniej od 1 września 2006r. do 17 października 2007r. wW., ok.W., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska”, zajmującej się obrotem znacznymi ilościami środków odurzających, czerpaniem korzyści z nierządu, wymuszeniami rozbójniczymi, rozbojami, uprowadzeniami osób w celu uzyskania okupu, innymi przestępstwami p-ko mieniu z użyciem przemocy, przy czym grupa ta miała charakter zbrojny,

tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.

LII
w okresie od 1 września do 31 października 2006r., daty bliżej nieustalonej wW.w mieszkaniu naul. (...), ok.H. (...)i w ok.J., wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 2,6 kg amfetaminy, w ten sposób, że wspólnie z ustaloną osobą po nabyciu 2 kg amfetaminy od nieustalonego mężczyznyps. (...)i zwiększeniu jej objętości poprzez wymieszanie z kreatyną w mieszkaniu naul. (...), zbył w ok.H. (...)2 kg nieustalonym mężczyznom wskazanym przez ustaloną osobę za kwotę 1500-1600 USD za 1 kg, zbył w ok.J.0,5 kg ustalonym osobom za cenę 4 tys. zł; zbył 100 g nieustalonym osobom w celu dalszej jej odsprzedaży,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.

LIII
w sierpniu 2007r. daty bliżej nieustalonej wW.naul. (...), wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 150g amfetaminy, zbywając ją jednorazowo w celu dalszej odsprzedaży ustalonej osobie, za cenę 15 zł za 1 g,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.

LIV
w dniu 29 września 2006r. wW.naul. (...)wspólnie z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, na polecenie ustalonej osoby, używając przemocy poprzez bicie rękami i kopanie po całym cieleD. S. (1)iM. S. (2)zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie ok. 500 zł, dokumenty, karty kredytowe na szkodęM. S. (2)i telefonmarki N.na szkodęD. S. (1),

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LV
w dniu 10 października 2006r. wD., gm.Ł., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w celu zmuszeniaS. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości, przy użyciu groźby gwałtownego zamachu na mienie usiłował sprowadzić zdarzenie w postaci pożaru domu jednorodzinnego należącego do pokrzywdzonego rozlewając w jego wnętrzu substancję łatwopalną i inicjując jej zapłon powodując straty w wysokości ok. 10 tys. zł,

tj. o czyn z 13§ 1 kkw zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVI
w okresie od 1 listopada 2006r. do 31 grudnia 2006r. daty bliżej nieustalonej w ok. m.W., w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wspólnie z innymi osobami ustalonymi i nieustalonymi, na polecenie ustalonej osoby, używając groźby bezprawnej wobec nieustalonego dotychczas mieszkańcaW.doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 11 tys. zł,

tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVII
w dniu 16 października 2006r. wM.naul. (...)w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej” wraz z ustaloną osobą na polecenie innej ustalonej osoby w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przy użyciu gwałtownego zamachu na mienie poprzez spalenie samochodu osobowego markiP.nr rej. (...)należącego doM. T.wartości ok. 6 tys. zł usiłował doprowadzićM.iM. T.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej wysokości uzyskiwanym z przydrożnej prostytucji nieustalonych kobiet na rzecz innej ustalonej osoby,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVIII
w bliżej nieustalonym dniu wiosną 2003r. wW.posiadał bez wymaganego zezwolenia 29 sztuk amunicji kał. 9 mm, które przekazał następnieM. S. (3)przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej,

tj. o czynart. 263 § 2 k.k.w zw.art. 65 § 1 k.k.

LIX
we wrześniu 2006r. daty bliżej nieustalonej, jednak przed 29 września 2006r. wW.wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 100 g amfetaminy, nabywając ją jednorazowo w ok.ul. (...)od nieustalonej osoby i zbywając w ok.H. (...)w celu dalszej odsprzedaży ustalonym osobom, za cenę 1400-1500 zł,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.

LX
w okresie od 1 grudnia 2006r. do 31 stycznia 2007r. wW., wspólnie z innymi ustalonymi osobami, w ramach grupy przestępczej tzw. „mokotowskiej”, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środkami odurzającymi w postaci co najmniej 10 g kokainy, przekazując je ustalonej osobie celem dalszej jej odsprzedaży, gdzie cena 1 g kokainy wynosiła co najmniej 100 zł,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.
M. S. (1),ps. (...)oskarżono o to, że:
LXI. w okresie od 1 listopada 2006r. do 31 grudnia 2006r. daty bliżej nieustalonej w ok. m.W.wspólnie z innymi osobami ustalonymi i nieustalonymi, na polecenie ustalonej osoby, używając groźby bezprawnej wobec nieustalonego dotychczas mieszkańcaW.doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 11 tys. zł; przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LXI
w okresie od 1 grudnia 2006r. do 31 stycznia 2007r. wW., wspólnie z innymi ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środkami odurzającymi w postaci co najmniej 10 g kokainy, przekazując je ustalonej osobie celem dalszej jej odsprzedaży, gdzie cena 1 g kokainy wynosiła co najmniej 100 zł przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt VIII K 66/10:
oskarżonegoR. P. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem Ii za to z mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoR. P. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem IIi za to z mocyart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go na karę 5 (pięciu ) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoR. P. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem IIIi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoR. P. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem VIIIi za to z mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w zw. zart. 64
§ 1 k.k.skazał go a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoR. P. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem IXi za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart.252 § 1 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoR. P. (1)od popełnienia czynów opisanych pod punktem IV, V, VI i VII uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoZ. C.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XVIIi za to z mocyart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał go, a z mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoZ. C.od popełnienia czynów opisanych pod punktem X, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XVIII, XIX i XX uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoA. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXIi za to z mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoA. S. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXIIIi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoA. S. (1)od popełnienia czynów opisanych pod punktem XXII i XXIV uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa; oskarżonegoP. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXVi za to z mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoP. K. (1)w ramach zarzucanych mu czynów opisanych pod punktem XXX i XXXII uznał za winnego tego że: w dniu 1 sierpnia 2007r wW.woj.(...)ok. godz. 1.30 na przejeździe kolejowym łączącymul. (...)zul. (...), kierując samochodem osobowym markiR. (...)nr rej. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 3 ust. 1, art. 19 ust. l, art. 28 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r„Prawo o ruchu drogowym” w ten sposób, że prowadząc przedmiotowy pojazd w stanie nietrzeźwości - wynik badania 1,9 % alkoholu etylowego we krwi; jadąculicą (...)i zbliżając się do prawidłowo oznakowanego i zamkniętego przejazdu kolejowego nie zachował wymaganej szczególnej ostrożności, nie zmniejszył prędkości samochodu do takiej, która umożliwiłaby mu zatrzymanie przed opuszczoną rogatką, wjechał na przejazd kolejowy a następnie uderzył w lewy bok pierwszego wagonu za elektrowozem pociągu pośpiesznego nr(...)relacjiS.-K.P., w wyniku czego nieumyślnie spowodował obrażenia ciała pasażeraC. I.skutkujące jego zgonem na miejscu zdarzenia, tj. o czynart. 177 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.i za to z mocyart. 177 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 178 § 1 k.k.skazał go na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat; oskarżonegoP. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXIi za to z mocyart. 244 k.k.na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; oskarżonegoP. K. (1)od popełnienia czynów opisanych pod punktem XXVI, XXVII, XXVIII i XXIX uniewinnił, koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoT. P.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXIIIi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoT. P.od popełnienia czynu opisanego pod punktem XXXIV uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoW. K. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to za czyn opisany podpunktem XXXVz mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; za czyn opisany podpunktem XXXVIz mocyart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33§ 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; za czyn opisany podpunktem XXXVIIz mocyart. 242 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
oskarżonegoR. P. (2)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXVIIIi za to z mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoR. P. (2)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XXXIXi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoR. P. (2)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XLi za to z mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoR. P. (2)od popełnienia czynów opisanych pod punktem XLI, XLII i XLIII uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoM. Z. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to za czyn opisany podpunktem XLIVz mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; za czyn opisany podpunktem XLVz mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go a z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
oskarżonegoG. J. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XLVIi za to z mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.skazał a z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.
oskarżonegoM. P.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XLVIIi za to z mocyart. 258 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoM. P.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem XLIXi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.w zw.art. 65 § 1 k.k.w zw.art. 64 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoM. P.od popełnienia czynów opisanych pod punktem XLVIII i L uniewinnił koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoA. D. (2)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem LIi za to z mocyart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; oskarżonegoA. D. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem LIVi za to z mocyart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,art. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoA. D. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego podpunktem LVi za to z mocyart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go a z mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,art. 33 § 2 i 3 k.k.orzekł karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonegoA. D. (1)od popełnienia czynów opisanych pod punktem LII, LIII, LVI, LVII, LVIII, LIX, LX uniewinnił w tej części koszty postępowania w tej części przejął na rachunek Skarbu Państwa;
oskarżonegoM. S. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych pod punktem LXI i LXII uniewinnił w tej części koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa;
na podstawieart. 85 i 86 § 1 i 2 k.k.połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i orzeczone kary grzywny, wymierzone oskarżonemuR. P. (1)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 9 (dziewięciu) lat i jedną łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; oskarżonemuA. S. (1)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy; oskarżonemuP. K. (1)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 6 (sześciu) lat; oskarżonemuW. K. (1)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 5 (pięciu) lat; oskarżonemuR. P. (2)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 6 (sześciu) lat i orzekł jedną łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 zł, oskarżonemuM. Z. (1)orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy, oskarżonemuM. P.i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 5 (pięciu) lat, oskarżonemuA. D. (2)i orzekł jedną karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 5 (pięciu) lat i orzekł jedną łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 50 zł,
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie i tak: oskarżonemuA. S. (1)od 19 kwietnia 2009r. do 20 lipca 2012r., oskarżonemuP. K. (1)od 18 stycznia 2010r. do 21 października 2010r. i od 03 września 2012r. do 19 marca 2013r., oskarżonemuW. K. (1)od 26 maja 2009r. do 18 maja 2012r.,oskarżonemuR. P. (2)od 06 czerwca 2009r. do 06 października 2009r., oskarżonemuM. Z. (1)od 02 października 2009r. do 19 listopada 2009r., oskarżonemuA. D. (2)od 20 kwietnia 2009r.do 06 czerwca 2012r.; zasądził od oskarżonych tytułem opłaty następujące kwoty od:Z. C.kwotę 1 400 zł,R. P. (1)kwotę 2 100 zł,A. S. (1)kwotę 1 400 zł.P. K. (1)kwotę 600 zł,T. P.kwotę 1 400 zł,W. K. (1)kwotę 1 400 zł,R. P. (2)kwotę 2 100 zł,M. Z. (1)kwotę 1 400 zł,G. J. (1)kwotę 400 zł,M. P.kwotę 1 400 zł,A. D. (2)kwotę 2 100 zł i obciążył ich kosztami postępowania w sprawie na rzecz Skarbu Państwa; zasądził na rzecz adw.U. S.Kancelaria Adwokackaul. (...)lok.(...),(...)-(...) W.kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądza na rzecz adw.M. K.Kancelaria Adwokackaul. (...)
(...),(...)-(...) W., kwotę dziewięć tysięcy dziewięćset złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.A. K. (1)Kancelaria Adwokackaul. (...),(...)-(...) W., kwotę dziesięć tysięcy osiemdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.D. M. (1)Kancelaria Adwokackaul. (...),(...)-(...) W., kwotę pięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.J. G.Kancelaria Adwokackaul.(...)
(...)(...)-(...) W., kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.M. M. (3)Kancelaria AdwokackaAl. (...),
(...)-(...) W., kwotę siedem tysięcy dwieście złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.E. G.Kancelaria Adwokackaul. (...)lok.22,
(...)-(...) W., kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.K. Z.Kancelaria Adwokackaul (...)(...),(...)-(...) W., kwotę siedem tysięcy siedemset dwadzieścia złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.M. Ż.Kancelaria Adwokackaul. (...)
(...),(...)-(...) W., kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądził na rzecz adw.D. G.Kancelaria Adwokackaul. (...)
(...),(...)-(...) W., kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu; zasądza na rzecz adw.W. M.Kancelaria Adwokackaul. (...)(...),(...)-(...) W.kwotę dziesięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt złotych plus VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora i zarzuty w niej zawarte w większości okazały się zasadne.
Wyrok winien być wydany na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Materiał dowodowy winien zaś zostać oceniony we wzajemnym powiązaniu, z wykorzystaniem zasad określonych wart. 7 k.p.k.Sąd I instancji przyjął ostre kryteria oceny dowodu z zeznań świadkaM. S. (4). Sąd odwoławczy nie podziela jednak poglądu wyrażonego przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu i poniektórych obrońców (R. P.,W. K. (1)) zawartego w apelacjach, że świadek korzystający z obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary jest zainteresowany pomawianiem jak największej ilości osób. Zwrócić uwagę należy na to, że sytuacja procesowa świadkaS.jest zgoła odmienna niż pozycja świadka koronnego. Przeciwnie niż ten ostatniM. S. (4)poniósł, bądź w przyszłości poniesie odpowiedzialność karną, która choć złagodzona, w związku z dużą liczbą popełnionych przestępstw, które ujawnił, w sumie nie będzie łagodną. Przepisy postępowania karnego nie uniemożliwiają zastosowaniaart. 182 § 3 k.p.k.wobec świadka, który jest współoskarżonym w innej sprawie o tożsame zarzuty. W związku z powyższym nieuprawniona jest konstatacja obrońcyR. P., że osoba, która chce skorzystać z dobrodziejstwaart. 60 § 3 k.k.„musi ujawnić organowi powołanemu do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz inne okoliczności popełnienia przestępstw, a odmowa wyjaśnień musi być traktowana jako uchylenie się od odpowiedzi, a tym samym zatajaniem istotnych okoliczności”.
Bezzasadne jest podważanie prawa świadka poprzez czynienie zarzutu pod adresem Sądu Okręgowego, iż nie ustalił czy postępowanie w sprawieM. S.w momencie składania przez niego zeznań zakończyło się prawomocnym orzeczeniem.
Jak wynika z akt sprawy (k. 9919) sąd zwrócił się o nadesłanie odpisów aktów oskarżenia w sprawach Ap 50/11 i Ap 51/11. Nadto stwierdził, że obie sprawy są w toku. Sąd odwoławczy dla potrzeb postępowania międzyinstancyjnego ustalił, że sprawa II K 952/12 (Ap 51/12) nie była związana z przedmiotową sprawą, natomiast druga z nich prowadzona pod sygnaturą V K 236/09 dotyczyła zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym tzw. Mokotowskiej, obrotu narkotykami, czerpania korzyści z nierządu, niedozwolonego posiadania amunicji, broni palnej i materiałów wybuchowych, przestępstwa dokonanego na szkodęJ. W.,J. M.iA. S. (2). Wyrok ten został wydany 27 maja 2011 r., a uprawomocnił się 13 lipca 2012r. Zgodnie z prawdą zatem w dniu 14 lutego 2012 r. prokurator podał, żeM. S.został skazany nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie (k. 7926). Świadek zeznawał w lutym, marcu i czerwcu 2012 r.( t. 40,41,44). W tym czasie przysługiwało świadkowi prawo do odmowy składania wyjaśnień. Sąd II instancji dostrzegł, że Sąd Okręgowy wezwał świadka na dzień 7.11.2012 r., lecz go zwolnił bez przesłuchania wykazując się niekonsekwencją, bądź niedostateczną wiedzą co do biegu postępowania. Niezależnie od powodów tej decyzji, do problemu należy podejść racjonalnie. Uznanie racji skarżących, że współsprawca czynów zarzuconych oskarżonym winien rezygnować ze swych uprawnień, nie ma oparcia w prawie. Z kolei oczekiwanie na wygaśnięcie tego przywileju stanowiłoby powód przewlekłości postępowań. Wraz z upływem ostatniego terminu przesłuchaniaM. S.zakończono czynność przesłuchania. Nie było podstaw do ponawiania tej czynności, albowiem jak wynika z zapisów w protokołach oskarżeni nie werbalizowali chęci wyjaśnienia rozbieżności, konieczności zadania pytań. Chcieli po prostu świadka „przesłuchać”, uważając, że jest to zgodne z ich uprawnieniami konstytucyjnymi. Nie poparte żadnymi przepisami jest twierdzenie obrońcyR. P., że odmowa składania zeznań winna być traktowana jako zatajenie prawdy, wykluczające nadzwyczajne złagodzenie kary. Prawo dając taką możliwość nie wnika w motywy i pobudki postępowania danej osoby.
Krytycznie należy podejść również do stanowiska Sądu Okręgowego
i skarżących, że skorzystanie z prawa do odmowy składania zeznań naruszyło prawo do obrony poprzez niemożność bezpośredniego przesłuchania świadka. Nikt jednak na potwierdzenie tej tezy, oprócz ogólnikowych zarzutów dotyczących niekonsekwencji świadka nie wykazał, że potrzeba taka istniała. W apelacjach przyjęto koncepcję podważania wyjaśnień świadka poprzez fragmentaryczne cytowanie jego zeznań, pomijając strategię przesłuchiwania i fakt, żeM. S.często zaznaczał, że po przemyśleniu uzupełni swe (wówczas) wyjaśnienia.
Trafnie zauważył prokurator, że koncepcja sądu meritti prowadzi do zaakceptowania zasady „unus testis, nullus testis”, co nie jest dopuszczalne. Stwierdzenie nieprawdomówności takiego świadka winno być związane z istnieniem dowodu za tym przemawiającym. Należy zwrócić jednak uwagę, że relacjeM. S. (4)w większości zostały potwierdzone dowodami bezpośrednimi, lub pośrednimi.
Sąd a quo sprawozdawczo cytuje zeznania świadków, lecz w znacznej mierze nie wyciąga z nich wniosków. Nie wnika również w to, którym zeznaniom i w jakim zakresie daje wiarę. Czy świadkowie zmieniający zeznania mieli ku temu jakieś powody. Powoływanie się na zapisyKonwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolnościw zakresie w jakim wskazuje się, że w sytuacji niemożności przesłuchania świadka przez oskarżonego, lub obrońcę, oparcie skazania na jedynym takim dowodzie narusza prawo do obrony, nie ma zastosowania w realiach niniejszej sprawy. Z treści orzeczenia oraz jego uzasadnienia niezbicie wynika, że do uznania winy oskarżonych i ich skazania doszło przy użyciu kryterium jakim było potwierdzenie zeznańM. S.innym dowodem. Poza tym zauważyć należy, że nawet w cytowanym przez Sąd Okręgowy orzeczeniu Europejskiej Komisji Praw Człowieka i Obywatela co do zasady nie przekreślono możliwości sięgnięcia po zeznania złożone w śledztwie, zwłaszcza w sprawach mafijnych, gdy świadek odmawia złożenia zeznań z obawy o własne bezpieczeństwo (k. 16) uzasadnienia wyroku.
Sąd odwoławczy uchylił wyrok w części zaskarżonej przez prokuratora i sprawę według właściwości miejscowej i rzeczowej przekazał Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania. Przestępstwa zarzucone oskarżonym zostały popełnione w okręgach różnych sądów, natomiast śledztwo jako pierwsza wszczęła Prokuratura Okręgowa w Ostrołęce.
Odmiennie Sąd odwoławczy odniósł się do zdarzenia zarzuconegoA. S. (1)w pkt XXIV,P. K. (1)w pkt XXVIII,M. P.w pkt L,M. S. (1)w pkt LXI (przestępstwa dokonanego na szkodę nieustalonego mieszkańcaW.) i w tym zakresie zaskarżony na niekorzyść oskarżonych wyrok utrzymał w mocy. W tym przypadku wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonych. W niniejszej sprawie nie ustalono pokrzywdzonego, zaśM. S. (4)posiadał jedynie wiedzę ze słyszenia. Wszedł w jej posiadanie wyjaśniając przebieg zdarzenia zP. K.i(...).Wprawdzie rozmawiał z pokrzywdzonym i odniósł wrażenie, że był wystraszony, jednak bliższych szczegółów dotyczących użytych środków nacisku nie znał. W tej sytuacji trudno jednoznacznie przesądzić czy zdarzenie miało charakter przestępstwa, a jeśli tak to jakiego. Apelacja Prokuratora w tym zakresie miała charakter polemiczny i dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd I instancji będzie natomiast zobligowany powtórnie przeanalizować materiał dowodowy w tej części orzeczenia jakie zostało uchylone do ponownego rozpoznania.M. S.tym razem nie będzie miał możliwości odmowy złożenia zeznań i jeśli strony będą widziały konieczność dokonania wewnętrznej weryfikacji jego zeznań, to będą to mogły uczynić. Trafnie jednak zauważył prokurator, że nie można powołując się na wypracowane w orzecznictwie kryteria oceny dowodu z pomówienia oceniać go w sposób uproszczony, automatyczny. Ma też rację prokurator w tym, że w dotychczasowym uzasadnieniu sądu zabrakło rzetelnej oceny zeznańM. S. (4), jak i pozostałych źródeł dowodowych. Sąd dysponując dwiema grupami dowodowymi – wyjaśnieniami oskarżonych oraz pomówieniemM. S.nie oceniając tych dowodów na płaszczyźnieart.7 k.p.k., stosowałart. 5 § 2 k.p.k.
Co do czynu z punktu IV (R,P.) sąd przytoczył zeznania nie tylkoM. S., ale teżR. W.,K. R. (1),H. W. (1), lecz tych dowodów nie ocenił we wzajemnym powiązaniu ze sobą i relacjąM. S., przywiązując nadmierne znaczenie odmienności pojawiającej się w zeznaniachM. S.iK. R. (1), a dotyczącej obecności podczas zdarzeniaK. S.. Podobnie sąd nie dokonał kompleksowej oceny dowodów w postaci wyjaśnieńZ. C.,N. D.,D. M. (2), wiadomości tekstowych, co do czynu z pkt X i XI (Z.C.). To uchybienie w ocenie dowodów było przyczyną, że w pozostałym zakresie, w odniesieniu do obrotu narkotykami, również co do innych oskarżonych należało wydać wyrok o charakterze kasatoryjnym. Rozstrzygnięcie jest oczywiste w stosunku do czynu z pkt XXVII, albowiem sąd przyznał, że uniewinnienie było wyrazem pomyłki.
W zarzucie czerpania korzyści z nierządu Sąd Okręgowy skoncentrował się na dowodach korzystnych dla oskarżonych z pominięciem dowodów obciążających takich jak zeznaniaM. S., zeznaniaT. G., zeznaniaK. M..
Co prawda pokrzywdzonyJ. W.nie potwierdził, że został pobity, to jednak fakt ten potwierdziłaJ. K.,M. S., który brał udział w zdarzeniu oraz pośrednioK. R. (1)iK. M.. Dodatkowo pokrzywdzony posiadał obrażenia ciała i korzystał z pomocy medycznej. Sąd meritti nie udzielił odpowiedzi na pytanie, które samo się nasuwa, a dotyczące przyczyn, dla którychM. S.miałby się obciążać.
Apelacje obrońców skarżące wyrok w zakresie winy nie zasługiwały na uwzględnienie.
Odnośnie działaniaR. P. (1)w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń nie naruszając dyspozycjiart. 7 k.p.k.w zakresie oceny zeznańM. S.,T. G.,H. W. (1),K. R. (1),P. P. (3). Niekwestionowanym jest, że podczas rozprawy świadkowie zmienili treść swych zeznań diametralnie, jednakże danie wiary depozycjom z postępowania przygotowawczego automatycznie nie przesądza o tym, że sąd meritti dokonał dowolnych ustaleń. Analizując uzasadnienie apelacji można dojść do wniosku, że jako wiążące sąd winien przyjąć za miarodajne zeznania złożone przed sądem, gdyż są korzystne dla oskarżonego.
Zdaniem obrońcy materiał dowodowy jest niewystarczający do przypisania oskarżonemu działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Według Sądu odwoławczego, skarżący ustalenia Sądu Okręgowego rozłożył na czynniki pierwsze, chociaż całościowa analiza zgromadzonych w sprawie dowodów prowadzi do odmiennego wniosku. Na tym etapie postępowania nie można przesądzić czy oskarżony miał świadomość czerpania korzyści z nierządu, ale zapewne będąc w zakładzie karnym i otrzymując odM. S.pieniądze bez tytułu prawnego miał świadomość, że są to pieniądze grupy i pochodzą ze wspólnej kasy. Postrzegany był jako tzw. prawa rękaZ. C., popełniał przestępstwa, za które zresztą został skazany, a nadto został skazany przez Sąd Okręgowy w Lublinie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej tzw. mokotowkiej w okresie od 2000 r. do kwietnia 2006 r. Wyrok uprawomocnił się bez apelacji.
R. P. (1)w pkt II zarzucono dokonanie rozboju na szkodęE. B..
Fakt, że pokrzywdzona nie rozpoznała wR. P.sprawcy przestępstwa nie daje podstaw do uznania, że zapadło nietrafne rozstrzygnięcie. Pamiętać przy tym należy, że tylko jeden z trzech sprawców był niezamaskowany. Słusznie uznał Sąd I instancji, że dowodem jednoznacznie obciążającym oskarżonego był ślad linii papilarnych pozostawiony na miejscu zdarzenia.
Wbrew stanowisku skarżącego, nie było podstaw do czynienia rozważań na temat innych możliwych okoliczności pozostawienia tego dowodu. Oskarżony ograniczył swą linię obrony do zanegowania sprawstwa. W realiach niniejszej sprawy żadne przesłanki nie wskazują na to, że oskarżony ślad linii papilarnych pozostawił przypadkowo, bez związku ze zdarzeniem. Przyjęcie za słuszne sugestii obrońcy prowadziłoby do dokonania nie swobodnych, a dowolnych ustaleń.
Sąd II instancji zmienił opis czynu oraz jego prawną kwalifikację. Sprawcy niewątpliwie przed i w trakcie kradzieży użyli wobec pokrzywdzonej przemocy polegającej na przewróceniu na podłogę i przytrzymywaniu. Doprowadzenie do stanu bezbronności za pomocą kajdanek miało natomiast miejsce w trakcie opuszczania przez sprawców mieszkania, po dokonanej kradzieży, w celu udaremnienia szybkiego pościgu. Zdaniem sądu odwoławczego sam fakt, że grupa przestępcza dysponowała bronią palną nie upoważnia do przyjęcia, że taka została użyta podczas zajścia. ZeznaniaE. B.niewiele wniosły, w zasadzie tylko tyle, że przedmiot wyglądał jak broń palna. Nie można było tej informacji w żaden sposób zweryfikować. W związku z powyższym należało przyjąć typ podstawowy rozboju, a nie kwalifikowany i dokonać odpowiednio korekty kary pozbawienia wolności.
Na uwzględnienie nie zasługiwały też apelacje obrońcówR. P. (1)iT. P.w zakresie czynu dokonanego na szkodęJ. M.iA. S. (2).
Odnośnie tego czynu Sąd Okręgowy dokonał ustaleń opartych na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, oceniając je zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Sąd dysponował spójnym materiałem dowodowym w postaci zeznańM. S. (4)iA. K. (2). Obydwoje wskazywali na sprawstwoR. P. (1).A. K. (2)od początku z imienia i nazwiska wskazywała naT. P.. Nie poparte niczym jest twierdzenie obrońcy tego oskarżonego, że uczyniła to wskutek obawy przed tymczasowym aresztowaniem. Przede wszystkim w apelacji nie wyjawiono powodu, dla którego miałaby wskazywać akurat naT. P.. Chcąc zdyskredytować ten dowód w apelacjach podnoszono, że zeznaniaA. K. (2)są nieprzydatne, bowiem nie była ona świadkiem zdarzenia.
Co do faktu, że nie była ona świadkiem zdarzenia należy przyznać rację skarżącym, jednakże z zastrzeżeniem – zeznaniaA. K. (2)miały istotne znaczenie dla dokonania prawidłowych ustaleń. Nie można bowiem zaprzeczyć, że zawiozła samochodem osoby, które znała na miejsce przestępstwa i te same przywiozła. Ponadto uczestniczyła w rozmowach dotyczących tego zdarzenia, zarówno przed, jak i po. Była zatem zorientowana w sytuacji. Jej zeznania korespondowały z zeznaniamiM. S. (4), który był aktywnym uczestnikiem zdarzenia, a te z kolei korespondowały co do ilości sprawców i przebiegu zdarzenia z zeznaniami pokrzywdzonych. Co prawdaM. S. (4)początkowo podawał, że jeden ze sprawców miał na imięA., co dało obrońcy powód by twierdzić, że sprawcą nie byłT. P., tylkoA. I.. Podnieść należy, żeM. S. (4)zaznaczył, że nie wie czy było to prawdziwe imię. Ze zdjęć rozpoznałT. P.. Warto zwrócić uwagę ponownie na zeznaniaA. K. (2), która zeznała, że mężczyźni nie znali się. Nie wiedziała kiedy się poznali, czy tydzień wcześniej, czy w dniu zdarzenia. Wskazała jednak tak jakM. S.na miejsce zamieszkaniaA. P. (1)i rodzaj wykonywanej przez niego pracy – cegielnię wM.(k.2160-2162).A. K. (2)jest bardzo przekonywującym świadkiem zwłaszcza po tym jak podała w toku rozprawy, że z powodu wywieranych na nią nacisków zmuszona była wyrzucić telefon. Zdecydowała się jednak zeznać prawdę, ponieważ ważniejsze dla niej są dzieci niż koledzy męża.
W zakresie zarzutu IX (pomocnictwo w uprowadzeniuP. S.) obrońcaR. P. (1)ponownie podważając wiarygodnośćM. S. (4)powołuje się na fakt nierozpoznania oskarżonego przez pokrzywdzonego i nie potwierdzenie przez niego uprowadzenia i przetrzymywania.
Zważywszy na formę przestępstwa i brak kontaktu pokrzywdzony nie miał żadnej możliwości rozpoznania oskarżonego.
Sąd Okręgowy nie dopuścił się dowolnych ustaleń opierając się na opinii biegłej. Poza tym była ona wsparta zeznaniamiM. S. (4). Trafnie sąd meritti dostrzegł, że pokrzywdzony nie tylko doznał obrażenia w postaci amputacji palca, ale też innych korespondujących z opisem zdarzenia podanym przez świadkaM. S..
Biegła nie wykluczyła wypadkowego odcięcia palca wynikającego z wersji zdarzenia podanej przezP. S., jednak dalsza część opinii praktycznie wyklucza taką możliwość, bowiem wskazano, że pacjent w przypadku doznania tego typu uszczerbku na zdrowiu, z obawy przed konsekwencjami nie zgłasza się po upływie aż sześciu godzin.
W odniesieniu do apelacji wniesionych przez obrońcówZ. C.,M. Z. (1),M. D.,R. P. (2), w zakresie czynu popełnionego na szkodęS. K.Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje nie okazały się zasadne.
Pogląd wyrażony przez obrońcęZ. C.o konieczności zastosowaniaart. 5 § 2 k.p.k.w sytuacji, gdy Sąd powinien powziąć uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa, a tego nie uczynił jest odosobniony. Niemniej jednak, gdyby przyjąć tok rozumowania obrońcy, to i tak nie można uznać go za zasadny. Nie ma podstaw by twierdzić jak skarżący, że zeznaniaM. S. (4)nie korespondują z zeznaniamiS. K.,H. W. (1)orazT. G..
W apelacji podniesiono, że odmowa składania zeznań przezM. S. (4)iP. P. (3)uniemożliwiła wewnętrzną weryfikację wartości dowodowej zeznań. Nie wskazano jednak jakie okoliczności wymagały weryfikacji.
W przypadku tego czynu rozważania na temat naruszeniaKonwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolnościsą bezzasadne, bowiem zeznaniaM. S. (4)nie były jedynym dowodem w sprawie.
Sąd odwoławczy nie podziela opinii, że w zeznaniachM. S. (4)występują rozbieżności.P. P. (3)dostarczył wielu argumentów przemawiających za wiarygodnościąM. S. (4)co do okoliczności pierwszego podpalenia domuS. K.i dokonanej zapłaty za ten czyn. Wprawdzie nie był świadkiem zlecenia podpalenia, jednak widział przekazywanie pieniędzy przezZ. C.M. S. (4), co zważywszy na sytuację w jakiej do przekazania pieniędzy doszło świadczy o tym, że było to wynagrodzenie za podpalenie.
Na motyw tego popalenia wskazują oprócz zeznańM. S.zeznaniaH. W. (1)z k. 1161, który podał, że pokrzywdzony „podobno robił przy kradzieżach samochodów”. Widział, żeK.przywoził pieniądze. Później już nie chciał. Ewentualny udziałK. R.w zdarzeniu nie wyklucza sprawstwa Z.C.. Oskarżeni ewidentnie działali w celu zmuszenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, do którego nie doszło z powodu postawy pokrzywdzonego, który wolał zainwestować w alarm niż płacić za ochronę grupie mokotowskiej.
Przyznać należy rację obrońcyM. Z. (1), że opis czynu nie jest doskonały, niemniej zdaniem sądu odwoławczego zawiera wszystkie znamiona czynu przypisanego temu oskarżonemu i pozostałym.
W przekonaniu Sądu II instancji, Sąd Okręgowy w sposób trafny ustalił rolęM. Z. (1). Nie ma podstaw, by twierdzić jak obrońca, żeM. Z.był niczego nie świadomym kierowcą. Wprawdzie jego rola była bierna, gdyż niczego osobiście nie podpalał, ale jego świadomość można wywieźć z faktu, że podwoził mężczyzn z bańkami łatwopalnej cieczy. Nadto należy zwrócić uwagę na fakt, że oskarżonyZ.(z tego co sądowi wiadomo) nie prowadził działalności gospodarczej polegającej na przewozie osób. Jeśli zaś nie, to nielogicznym byłoby wykorzystanie w zdarzeniu osoby nie cieszącej się zaufaniem, nie związanej z bezpośrednimi wykonawcami, co powodowałoby zagrożenie szybkiej dekonspiracji. Okoliczności zajścia wskazują na to, żeM. Z.był osobą wtajemniczoną w przyczyny zdarzenia, bo czemu miałby mieć mniejszą wiedzę niż pozostali, a poza tym nic nie wskazuje na to, że miałby dopuścić się aktu wandalizmu w postaci podpalenia domu bez żadnej przyczyny. Odpowiadając na zagadnienie podniesione przez skarżącego, iż nie wykazano, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej stwierdzić należy, że korzyścią majątkową jest korzyść zarówno dla siebie, jak i kogo innego (art. 115 § 4 k.k.).
Obrońca wskazuje, że części aktu oskarżenia nie doręczono oskarżonemuM. Z.. Jeśli chodzi o akt oskarżenia przeciwko innym osobom, których sprawa została połączona do wspólnego rozpoznania, to sąd nie był zobligowany doręczeniem go, szczególnie, że sprawa ta była oparta na tożsamym materiale dowodowym.
Świadka koronnegoB.przesłuchano na wniosek prokuratora.Kodeks postępowania karnegoumożliwia stronom zgłaszanie wniosków dowodowych, a efekt jest znany dopiero po przeprowadzenia dowodu.
Z zeznańS. K.nie można wyprowadzić korzystnych dla oskarżonych wniosków, pomimo tego, że podał, iż nie zna oskarżonych, zaś dwukrotnego podpalenia domu nie wiąże ze swoją osobą. Postawa świadka znajduje uzasadnienie, jeśli weźmie się pod uwagę informacje przekazane przezH. W. (1)o jego działalności.
Na uwzględnienie nie zasługiwały również apelacje obrońcówA. S. (1),W. K. (1),R. P. (2),M. P.iA. D. (1)co do czynu popełnionego na szkodęD. S. (1)iM. S. (2).
Najpoważniejszym zarzutem podniesionym w apelacji obrońcyA. S. (1)był zarzut obrazyart. 182 § 3 k.p.k.Do powyższej kwestii Sąd II instancji ustosunkował się we wstępnej części uzasadnienia. Wywody apelacji obrońcyA. S.bazują na niekonsekwencji Sądu I instancji w zakresie oceny dowodowej dotyczącej innych zdarzeń, w tym także tych w których doszło do uniewinnienia np. na szkodę nieustalonego mieszkańcaW.. Za skuteczną linię obrony nie może być uznanie cytowanie zeznań świadków złożonych w toku rozprawy i jednocześnie odmiennych od tych złożonych w toku postępowania przygotowawczego bez wnikania w powody zmiany zeznań, a szczególnie aktualnej sytuacji procesowej.
IstotnieM. S.został pouczony o możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary. Samo przez się nie świadczy o intencjonalności, gdyż świadek mógł nie skorzystać z tej propozycji i pójść drogą oskarżonych chcąc wykazać swą niewinność. Wbrew twierdzeniu obrońcy w sprawieA. S. (1)zeznaniaM. S.nie były jedynym dowodem.
Z kolei doniesienia prasowe, na które powołuje się obrońca umiejscawiająceA. S. (1)w gangu(...)nie stanowią dowodu, gdyż w żaden sposób nie zostały zweryfikowane.
Biorąc pod uwagę, że sprawa dotyczy grupy przestępczej nie dziwi fakt, że nikt nie podawał nazwisk, nierzadko imion, tylko pseudonimy. Właściwie tylko obrońca jest zaskoczony faktem, żeM. S.zeznając o(...)nie podawał nazwiska(...).
Zdarzenie wT.miało miejsce 29.09.2006r., a zatem wbrew twierdzeniu obrońcy składając zeznania w 2007 r. i kolejnychM. S.znał już(...), których poznał właśnie tego dnia. Analiza jego zeznań wskazuje na to, żeM. S.pod tym zbiorczym określeniem miał na myśli kilku mężczyzn.
Rozstrzygając kolejną wątpliwość skarżącego co do przypisanego czasokresu działania w grupie to stwierdzić należy iż data początkowa 1.09. 2006 r. jest umowna, gdyż niewytłumaczalne byłoby przyjęcie, że oskarżony do grupy wszedł w dniu 29 września 2006 r. kiedy miało miejsce zdarzenie na szkodęM. S.iD. S.. Zapewne jakiś czas trwały negocjacje co do przyjęcia zlecenia i wykonawstwa. Koniec czynu wyznacza aresztowanieM. S., który stracił możliwość pozyskiwania wiedzy na temat grupy.
Przyznać należy, ze uzasadnienie w niniejszej sprawie zostało sporządzone z wielokrotnym przekroczeniem terminu, co podkreślić jednak należy – instrukcyjnego, zaś termin do złożenia apelacji jest terminem zawitym. Nie doszło mimo wszystko do „naruszenia równowagi praw” jak twierdzi obrońca, gdyż sędzia przewodniczący uzasadnił rozstrzygnięcie w odniesieniu do 12 oskarżonych, a obrońca sporządził 2 apelacje. Sądząc po ilości stron (20) ilość czasu do sporządzenia apelacji była wystarczająca.
Skarżący zwrócił uwagę na zeznaniaM. S.z dnia 18.10.2006 r. (k.41), z których wynikało, że przekazywał różne informacje na temat grupy oficerowi CBŚ.
Dla Sądu odwoławczego ten zarzut nie ma związku z przedmiotem postępowania, bowiem z materiału dowodowego, tego samego, na który powołuje się obrońca nie wynika, abyM. S.był nakłaniany do popełniania przestępstw, albo namawiany do nakłania oskarżonych do zachowania niezgodnego z prawem. Wszystkie działania podejmował samodzielnie. Nie jest znana skala tej współpracy, lecz nie ma to znaczenia biorąc pod uwagę fakt, że świadek jeśli nie poniósł w pełni odpowiedzialności karnej, to ją poniesie w przyszłości.
Wątpliwości co do wiarygodności świadka nie budzi również fakt, że początkowo stwierdził, iż nie wie kto jeździł samochodem m-ki(...)złotego koloru, a następnie że był toC. K.. Przypomnieć należy, iż z treści protokołów wynika, żeM. S.był przesłuchiwany wielokrotnie i swe przesłuchanie kończył tym, że postara się przypomnieć sobie następnym razem więcej szczegółów.
Co do uchybień proceduralnych, które według obrońcyA. S.zaszły Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zarzuty apelacyjne wynikają z przeniesienia niezasadnych wniosków dowodowych oskarżonego.
Badanie wariografem nie znajduje umocowania w prawie na etapie postępowania sądowego-art. 192a k.p.k.Z kolei okazywanie oskarżonegoD. S. (1)iM. S. (2)byłoby nieprzydatne do stwierdzenia danej okoliczności, skoro od początku twierdzili, że nie są w stanie nikogo rozpoznać. Można byłoby polemizować z podstawą oddalenia wniosku dowodowego polegającego na uzyskaniu wykazu połączeń, jednakże dowodu nie dało się przeprowadzić z uwagi na krótki okres ich przechowywania, w sytuacji, gdy oskarżony żądał ich za okres 2009 r.
Nieuwzględnienie wniosku o wyłączenie sprawyA. S.do odrębnego rozpoznania nie mogło mieć wpływu na treść wyroku.
Wobec tego, że strony nie wnosiły o sprostowanie protokołów nie było powodów, aby zakładać, że były prowadzone nierzetelnie, co z kolei czyni niesłusznym zarzut, że nie rejestrowano przebiegu rozprawy.
Kodeks postępowania karnegoumożliwia sądowi zwrot sprawy oskarżycielowi w wyjątkowych przypadkach i żaden z nich nie zachodził. Na pewno nie była nim potrzeba ustalenia czasu w jakim powstało zdjęcie oskarżonego. Rysy nie zmieniają się tak bardzo by w pewnym przedziale wiekowym nie można było danej osoby zidentyfikować.
Podobnych, a momentami wręcz identycznych argumentów dostarczył tenże sam obrońca w stosunku doM. P.. Dlatego wcześniejsze rozważania sądu nie tracą na aktualności. Dodatkowo wskazał, że opinia sądowo – psychiatryczna jest niejasna i nie pełna, ponieważ nie spełnia wymogów wynikających z zaleceń konsultanta krajowego.
Zdaniem sądu ad quem zalecenia nie mogą mieć decydującego znaczenia. To od biegłych zależy ocena jakiego rodzaju informacji potrzebują, żeby wydać decyzję o charakterze kategorycznym.
Skarżący nadto zarzucił Sądowi I instancji, że naruszył zasadę indywidualizacji odpowiedzialności wpisując go w niezidentyfikowany twór, podmiot zbiorowy o nazwie(...)bez wskazania jaka była jego motywacja, świadomość, wreszcie wina.
Z treści tego zarzutu zdaniem sądu ad quem wynika, że autor apelacji zdaje się przyznawać, że taki podmiot istniał, lecz oskarżony nie był świadomym, że uczestniczy w zorganizowanej grupie przestępczej, bo sama motywacja według sądu jest bez znaczenia. Trzeba wyraźnie podkreślić, że oskarżony był postrzegany przez świadkaS.jako jeden zA.i jego spostrzeżenie było słuszne, gdyż mężczyźni z tej podgrupy wspólnie dokonywali przestępstw – przykładS.iS.. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający oskarżonych od dokonania czynu na szkodę n/n mieszkańcaW.nie dlatego, że nie uwierzyłM. S.tylko dlatego, że ten nie potrafił określić nie uczestnicząc w zdarzeniu, jakiego rodzaju presji użyto na pokrzywdzonym zmuszając go do zapłacenia pieniędzy na rzeczA.. Bezspornym jest, że w tym przypadku też działali wspólnie i zabrali nienależne im pieniądze, na tle których powstał konflikt wewnątrz grupy mokotowskiej, aM. S.występował w charakterze rozjemcy. Trudno zatem przyjąć optymistyczną wersję obrońcy, że oskarżony jest niewinny.
Przechodząc do konkretów dotyczących tego zdarzenia stwierdzić należy, że istniały dowody do uznania oskarżonych za winnych czynu dokonanego na szkodęM. S. (2)iD. S. (1). Dowodami tymi są zeznaniaM. S. (4)iM. S. (7), który zlecił pobicieD. S. (1). Wprawdzie obaj świadkowie nie obserwowali zajścia, ale byli obecni na miejscu zdarzenia.M. S.widział osoby, które przyjechały i skierowały się w kierunku pokrzywdzonych, w tym do znajdującego się przypadkowo w pobliżuM. S. (2). Akcja była zorganizowana i kierując się doświadczeniem życiowym zauważyć należy, że nie po to przyjechali oskarżeni, żeby sobie popatrzeć. Wartości dowodowej zeznańM. S.nie podważa fakt, że wskazał jako sprawców jeszcze dwóch innych mężczyzn –W.iM., gdyż nie było to wskazanie kategoryczne. Ewentualne pozyskanie danych adresowych tych świadków i ich przesłuchanie nie byłoby przydatne dla weryfikacji relacjiM. S.właśnie z tego powodu, że nie był pewien czy uczestniczyli w zdarzeniu. Przy okazji rozliczeń finansowychM. S.widział i rozpoznałM. P.,M. S. (4),W. K. (1)iA. S. (1), co częściowo współgra z relacjąM. S.oraz pokrzywdzonych. Należy zaznaczyć, żeM. S.był oddalony od zdarzenia na około 50 m., a nie jak podnosi obrońca 400 metrów. Podczas rozprawyM. S.odwołał się do niepamięci, lecz generalnie potwierdził swe zeznania z postępowania przygotowawczego. Pokrzywdzeni nie byli w stanie na nikogo wskazać, gdyż jak wynika z ich zeznań zostali napadnięci znienacka przez 5 – 6 mężczyzn w kapturach na głowach. Przedstawiony przez nich opis zdarzenia, a zwłaszcza rozdzielenie ich praktycznie uniemożliwiało pełną jego kontrolę. Zlecenie, które dałM. S. (7)dotyczyło pobicia na tle finansowym, niemniej jednak zeznania pokrzywdzonych wskazują na to, że w czasie używania przemocy byli obszukiwani i okradzeni z przedmiotów o charakterze materialnym, co daje podstawę do uznania, że doszło do rozboju. Na motyw finansowy wskazywał w postępowaniu sądowym równieżM. S. (2), który o tym dowiedział odD. S. (1), co również pośrednio wspiera wiarygodnośćM. S.iD. S..
Jeśli chodzi oW. K. (1), to nawet wyłączając jego pobyt wW. (...)miał fizyczną możliwość dokonania przestępstwa.
Na uwzględnienie nie zasługiwała też apelacja obrońcyR. P. (2)w tej części w jakiej podniesiono zarzut naruszenia prawa do obrony, polegający między innymi na odmowie powtórnego przesłuchaniaK. M.iM. S. (7). Przypomnieć należy, że to na wniosek oskarżonego prowadzono rozprawę pod jego nieobecność. Aktualne brzmienieart. 377 § 3 k.p.k.nie nakłada nawet na sąd obowiązku informowania oskarżonego o przebiegu rozprawy. W kontekście pismaR. P. (2)z dnia 19.07.2012 r. (k. 9221), który przyznał, że zapoznawał się z aktami przed skierowaniem aktu oskarżenia w 2009 r. nieuzasadnione było zgłaszanie nieprzygotowania.
Za niezasadną uznano również apelację obrońcyA. D. (2), pomimo zacytowania szeregu trafnych orzeczeń Sądu Najwyższego.
W głównej mierze apelacja ma charakter polemiczny.
Ponownie przywołano fakt współpracyM. S.z oficerem CBŚ. Nie wskazano jednak na jakiej podstawie skarżący uważa, żeM. S.był przekazicielem wiedzy operacyjnej. Zdaniem Sądu II instancji nic na to nie wskazuje, ale hipoteza jest ciekawa, bowiem nie wyklucza, że jakaś wiedza operacyjna była, a ta zaś nie bierze się znikąd.
W tej jednaj apelacji trafnie wywiedziono, że przesłuchanie świadka umożliwia ocenę jego zdolności percepcyjnej. Sąd odwoławczy to stanowisko podziela, z tym że w tej części orzeczenia, która uznawała oskarżonych za winnych pomówienieM. S.nigdy nie było jedynym, ani głównym dowodem w sprawie i niczego tu nie zmienia bogata wiedza orzecznictwa europejskiego autorki apelacji.
A. D. (1)nie musiał wiedzieć, żeM. S., czyK. R. (1),A. W., czyH. W. (1)posiadali broń palną, ale nie mógł nie wiedzieć, że takową posiada będący w tej samej podgrupieP. K. (1). Jego ówczesna partnerka zaprzeczyła, aby broń znaleziona we wspólnie zajmowanym mieszkaniu należała do niej, bądź kogokolwiek z rodziny.
Broń palną w postaci pistoletu(...)uW. K. (1)widziałM. S.(k. 1082). W zakresie broniR. P.obciążają zeznaniaK. R.(k.1073). WreszcieM. S. (4)na k. 1040 wprost wskazał, że broń, mały kaliber do naprawy w wakacje 2006 r.(...)(A. D.) przekazywałD., a zatem na krótko przed rozpoczęciem działalności grupy. W tej sytuacji także obrońca nie powinna mieć wątpliwości, żeA. D.miał świadomość, iż grupa miała charakter zbrojny. Prawdziwie też obrońca cytuje zeznaniaM. S., żeA. D.bywał na spotkaniach, gdzie bywały „podkute” osoby. Niezależnie od tego czy inne osoby potwierdziły fakt dawania do naprawy broni palnej, to już z samej bytności w środowisku posiadającym broń palną można w sposób pozytywny wywieść świadomość udziału w grupie o określonym charakterze.
Obrońca swe wywody rozpoczął od uzasadnienia braku świadomości co do istnienia grupy o charakterze zbrojnym, a zakończył na tym, że oskarżonemu nie można nawet przypisać typu podstawowego przestępstwa. I znów też na temat przywołano bogate orzecznictwo. Ponownie też obrona uważa, że za miarodajne winny być uznane zeznania świadków złożone w toku postępowania sądowego, gdzie odwołano wcześniejsze depozycje.
Komentując zarzuty apelacyjne stwierdzić należy, że aby skuteczne wnieść środek zaskarżenia obrońca winien była udowodnić, ze grupa nazywana mokotowską powstała w dniu popełnienia przestępstwa na szkodęS.iS.. Mogłoby to uzasadniać tezę o wspólnym li tylko działaniu w ramach przestępczego porozumienia. Tak się jednak nie stało. Z uwagi na wcześniejsze rozważania dotyczące wiarygodności zeznań świadków Sąd odwoławczy je ponawia, a nadto wskazuje, że jak wynika z poszczególnych źródeł dowodowych niesubordynacja wobec przywódców grupy czasami miała większe konsekwencje niż odsunięcie. To utwierdza sąd w przekonaniu, że zeznania złożone w toku postępowania sądowego nie są szczere.
Jeśli chodzi o czyn na szkodęD. S. (1)iM. S. (2), to opinia sądu po wniesieniu apelacji na rzeczA. D. (1)nie uległa zmianie. To, żeM. S. (7)nie rozpoznałA. D.nie świadczy o tym, że nie brał udziału w zdarzeniu, tylko, że go nie zapamiętał. Jednocześnie nie można pominąć zeznań.M. S., które w znacznym zakresie osobowym zostały potwierdzone przezM. S.. Nie wiadomo co powodowało obrońcą by wywieść na podstawie drugorzędnych okoliczności dotyczących formy płatności za pobicie, żeM. S.jest osobą niewiarygodną. Tezę o braku wiarygodności równie dobrze można by postawićM. S. (7). Według sądu nie ma żadnych sprzeczności w zeznaniachM. S.dotyczących tego kto przyjmował zlecenie na pobicieD. S.. Zeznawał jedynie o poszczególnych etapach.
Odnośnie przestępstwa na szkodęS. K.pomimo wniesionej apelacji ocena dowodów nie uległa zmianie.
Niezasadne okazały się także apelacje obrońcówR. P. (1)iG. J. (1)w odniesieniu do przestępstwa dokonanego na szkodęD. K. (1).
Skarżący tak jak poprzednio przyjęli taktykę dyskredytowania wiarygodnościM. S., pomijając jednak, że jego wersja jest spójna z zeznaniami pokrzywdzonego, który w toku postępowania sądowego opisał kilka prób porwania różnymi metodami, jedna zaś miała przebieg podany przezM. S., kiedy to samochodem przyjechało kilu mężczyzn pod pozorem chęci nabycia maski odt.. To, że samodzielnie podjął ucieczkę nie wyklucza ostrzeżenia go przezM. S., zwłaszcza jeśli uczynił to dyskretnie nie chcąc narażać się współsprawcom.
Niektórzy ze sprawców byli zamaskowani i z tego powodu pokrzywdzony nie miał możliwości rozpoznania oskarżonegoR. P.. Ogólnie tylko opisał dwóch niezamaskowanych mężczyzn. Bezzasadne jest zatem oczekiwanie by zastosowaćart. 5 § 2 k.p.k.Co prawdaG. J. (2)iM. S. (4)nie potwierdzili wersjiM. S., to jednak zasadnie Sąd I instancji uznał, że było to wyrazem przyjętej linii obrony.
Nie można zgodzić się z obrońcąG. J. (1), że w zeznaniachD. K.występują sprzeczności. Sąd odwoławczy sprecyzował datę zdarzenia, która wynikała z pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego, które miało miejsce 20 września 2004r., dzień po zdarzeniu k. 1860.
W apelacji obrońcyG. J. (1)trafny okazał się zarzut obrazyart. 4 § 1 k.k.W realiach niniejszej sprawy nie do przyjęcia jest forsowana przez skarżącego wersja, z której wynika, żeG. J. (1)pełnił rolę kierowcy nie znając zamiaru sprawców, wszak wiózł ze sobą zamaskowanych sprawców. Ponownie trzeba przytoczyć argument użyty jak w przypadku oskarżonegoZ.. Gdyby G.J.nie cieszył się zaufaniem współsprawców nie zostałby zabrany na zdarzenie, w którym porywa się człowieka. To, żeD. K. (1)nie wiedział jaki miał być cel jego uprowadzeniu nie daje podstaw do rozważań na temat innej niż przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja. Pokrzywdzony nie mógł tego wiedzieć, ale zamiar z jakim sprawcy działali ujawniłM. S..
Zagrożenie karneart. 252 § 1 k.k.uległo zmianie, obecnie przestępstwo to jest zbrodnią. Ponieważ Sąd Okręgowy w uzasadnieniu nie odniósł się do tej kwestii i nie wskazał czy karę 3 lat pozbawienia wolności uznał za sprawiedliwą, czy też nie prześledził przepisów interporalnych, Sąd II instancji jako bardziej względną zastosował ustawę starą, czego wynikiem było obniżenie kary wobec obydwu oskarżonych do lat dwóch.
Za niezasadną uznać należało apelację obrońcyP. K. (1).
Jeśli chodzi o udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym to mechanizm obrony wygląda podobnie jak innych oskarżonych i polega na kwestionowaniu wartości dowodowej zeznańM. S.,A. W.i eksponowaniu faktu zmiany zeznań przezH. W. (1). Skarżący ponadto zacytował nieaktualne orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczące wymogów, które winno spełniać uzasadnienie. Aktualnie uzasadnienie winno być zwięzłe. Takie wymogi spełnia niniejsze uzasadnienie w tej części w jakiej wyrok został utrzymany w mocy, bądź zmieniony. Obecnie nie można też uchylić wyroku wyłącznie z powodu uzasadnienia –art. 455a k.p.k.
Rzeczywiście Sąd Okręgowy nie uzasadnił z jakiego powodu obdarzył walorem wiarygodności zeznania złożone przezH. W. (1)w postępowaniu przygotowawczym, a nie sądowym, jednakże ocena ta była słuszna. W postępowaniu przygotowawczym relacje świadka były zgodne z zeznaniamiM. S.. Nie było racjonalnie wytłumaczalnego powodu, dla którego wcześniejH. W.miałby bezpodstawnie obciążaćP. K.. Depresja, do której odwoływał się świadekH. W.jako przyczyny fałszywego pomówienia w postępowaniu przygotowawczym jest stanem chorobowym, ale w przypadku świadka najwyraźniej nie ma wpływu na jego percepcję. Nielogicznym byłoby przyjęcie, że mając obecnie także depresję mówi prawdę, a wcześniej kłamał.
Na aktywnośćP. K.wskazują właśnie zeznaniaH. W. (1)określającego oskarżonego jako człowieka od rozwiązań siłowych. Zeznania te zostały wsparte przez świadkówA. W.,M. S. (4).
Nie można zgodzić się z autorem apelacji, że „dla brania udziału w grupie przestępczej” istotne jest to czy oskarżony sam sobie nadał pseudonim, czy nadały mu osoby trzecie.
Co do wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym, to nie ma racji skarżący, że opinia była niejasna, bądź niepełna. Niektóre z postulatów kierowanych pod adresem biegłych i wymienionych poniżej była wręcz niemożliwa do spełnienia, a co do niektórych biegli udzielili wyczerpujących odpowiedzi takich jak:
-odtworzenie dokładnej ścieżki poruszania się pojazduR. L.
-ustalenie dokładnego momentu, w którymP. K. (1)iC. I.wypadli z pojazdu
-ile razy pojazdR. (...)obracał się wokół własnej osi,
- ustalenia prędkości z jaką pojazd opuszczaliP. K. (1)iC. I.,
- ustalenia czy możliwa była zamiana miejsc w pojeździe,
- ustalenie prędkości obrotowej samochodu po uderzeniu w pociąg i inne.
W sprawie wydali wspólną opinię biegła z zakresu medycyny sądowejS. T.iA. P. (2). Zdaniem sądu odpowiedzieli na pytania możliwie najdokładniej jak mogli, zarówno odnośnie prędkości z jaką poruszał się samochód w momencie zderzenia, jak i odnośnie ścieżki poruszania. Na część pytań obrońcy biegli udzielili odpowiedzi stwierdzając, że kierowcą był oskarżony, a pasażeremC. I.. Uwzględnili prędkość i tor ruchu samochodu względem pociągu. Wykluczyli możliwość przemieszczenia się mężczyzn wewnątrz samochodu.
Uwzględnili również obrażenia jakich doznaliP. K. (1)iC. I.. Obrażenia dla wydania opinii nie miały pierwszoplanowego znaczenia. Jak wskazanoC. I.wypadł przez tylną szybę o czym świadczy uszczelka owinięta na nodze pokrzywdzonego i przełamany do tyłu fotel pasażera (k.10990-10993).
W przekonaniu sądu odwoławczego zarzut niepełnej opinii, wymagającej pogłębienia nie jest zasadny. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę zeznaniaM. B., która zeznała, że poC.przyjechał jego kolegaP.i gdzieś pojechali.
Sąd Apelacyjny nie uznał za zasadne dokonania zmiany w zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary, bowiem z informacji uzyskanej z systemu(...)wynikała inna niż postulowana możliwość zaliczenia tymczasowego aresztowania. Wydanie orzeczenia w tej kwestii będzie możliwe na zasadzieart. 420 § 2 k.p.k.przez Sąd I instancji.
Apelacja obrońcyW. K. (1)w zakresie ustaleń co do winy, w odniesieniu do zarzutu XXXV nie zasługiwała na uwzględnienie.
W jednym należy przyznać rację obrońcy, że sąd meritti nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w zakresie dopuszczenia wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadkaA. G.. Ponieważ sąd przesłuchałA. C., który potwierdził, żeW. K. (1)przebywał wW. (...)od początku 2007 r. do 26 kwietnia 2007 r. Sąd odwoławczy uznał tę okoliczność za udowodnioną i wyeliminował ten okres z opisu czynu kierując się tym, że brak było danych do stwierdzenia czy oprócz pracy pobyt miał związek z braniem udziału w grupie przestępczej. Z tej przyczyny Sąd II instancji również obniżył karę pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie argumenty apelacji nie okazały się trafne.
M. S.miał trudności z określeniem imienia(...), jak też miejsca zamieszkania, natomiast nie miała miejsca sytuacja, by wskazał na inną osobę.
Zdaniem Sądu II instancji kara jednego roku pozbawienia wolności za czyn zart. 242 § 1 k.k.nie razi nadmierną surowością. Wątpliwą okolicznością łagodzącą jest przyznanie do czynu, skoroW. K.został zatrzymany w bezpośrednim pościgu. Sąd nie dostrzega tak jak obrońca u oskarżonego skruchy. Wręcz przeciwnieW. K.obwiniał organy ścigania za to co zrobił.
Zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego Sąd Okręgowy ocenił materiał dowodowy dotyczący udziałuR. P. (2)w zorganizowanej grupie przestępczej. Apelacja jego obrońcy ma charakter polemiczny w zakresie ustaleń opartych na relacjachS. O.i świadka koronnegoJ. B. (2). Nawet jeśliby założyć, że zeznaniaJ. B. (2)są zbyt mało szczegółowe, to uszczegóławiają je zeznaniaM. S..
Niezasadna okazała się apelacja Prokuratora w zakresie kwestionującym wymiar kary.
Prokurator wniósł o wymierzenieR. P. (1)za czyn z pkt II kary 9 lat pozbawienia wolności, za czyn z pkt III 7 lat pozbawienia wolności, natomiastT. P.za czyn z pkt XXXIII kary 5 lat pozbawienia wolności.
W ocenie sądu odwoławczego kary po 3 lata pozbawienia wolności za rozbój dokonany na szkodęJ. M.iA. S. (2)są karami adekwatnymi do stopnia społecznej szkodliwości czynów i dolegliwością nie przekraczają stopnia winy. Za również adekwatną do winy Sąd II instancji uznał karę 3 lat pozbawienia wolności za rozbój w typie podstawowym dokonany przezR. P. (1)na szkodęE. B..
W wyniku rozpoznania apelacji, po ustaleniu, żeR. P.został skazany przez Sąd Okręgowy w Lublinie za udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym mokotowskiej w okresie od 2000r. – kwietnia 2006 r. Sąd II instancji zmienił opis czynu w zakresie daty zdarzenia i obniżył karę pozbawienia wolności.
W zakresie czynu z punktu VIII Sąd odwoławczy eliminując działanie w warunkach recydywy przyjął brzmienieart. 252 § 1 k.k.obowiązujące do dnia 19.04.2010 r. skazał go, a na podst.art. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. Jako karę łączną karę 7 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę.
Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok wobecW. K. (1)w ten sposób, że: uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności.
Na podst.art. 85 i 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. wymierzył jedną karę 4 (czterech) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Sąd II instancji zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoG. J. (1)w ten sposób, że jako datę czynu przyjął 19 września 2004 r., jako podstawę skazaniaart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 19.04.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.i na podst.art. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
W przekonaniu Sądu odwoławczego, sądmeritiiw części w jakiej wyrok został zmieniony, bądź utrzymany w mocy, w zakresie sprawstwa, winy oskarżonych dokonał prawidłowych ustaleń, opartych na całokształcie ujawnionych dowodów, zaś apelacje nie wykazały, aby ocena tych dowodów zawierała błędy natury faktycznej czy logicznej.
Przeprowadzona kontrola instancyjna nie dowiodła racji obrońców oskarżonych w zakresie w jakim zarzucili obrazęart. 7 k.p.k.
Jak już wielokrotnie w orzecznictwie podkreślano, zarzut obrazyart. 7 k.p.k.nie może się ograniczać jedynie do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych. Powinien wykazywać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu.
Autorzy apelacji nie wykazali, że ocena dowodów wyrażona przez sąd orzekający w zakresie ustaleń faktycznych i winy jest sprzeczna z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym.
Sąd odwoławczy w toku kontroli instancyjnej zainicjowanej apelacją obrońców nie uznał, że kary wymierzone tak przez sąd I instancji, jak i II instancji rażą nadmierną surowością.
Zgodnie z dyspozycjąart. 53 § 1 k.k.Sąd Okręgowy oraz Sąd Apelacyjny wymierzyły karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
O kosztach procesu Sąd Apelacyjny orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., albowiem oskarżeni będą odbywali długoterminowe kary pozbawienia wolności i istnieją podstawy do uznania, że ich uiszczenie byłoby dla nich zbyt uciążliwe.
Kwotę wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym Sąd orzekł na podstawie§ 14 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W żadnym przypadku Sąd odwoławczy nie uznał, aby kwota podstawowa wynagrodzenia była zbyt niska do nakładu pracy.
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny, w oparciuo dyspozycjęart. 437 § 2 k.p.k.orzekł jak w wyroku.