Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 313/16
Data wyroku: 2016-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Bobiński, Marek Konrad, Jerzy Pałka
Słowa kluczowe: Narkotyki

Sygn. akt : II Ka 313/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęcew II Wydziale Karnym w składzie
Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka /spr/
sędziowie: SSO Artur Bobiński
SSO Marek Konrad
protokolant: Anna Nierubiec
w obecności prokuratora: Andrzeja Ołdakowskiego
po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r.
sprawy:P. K.,K. W.,S. G.iM. S.
oskarżonych z art. 56 ust 1 i 2 i innych ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji obrońców oskarżonychM. S.iP. K.oraz apelacji prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie
z dnia 12 października 2015 r. sygn. akt II K 233/13
Orzeka:
1/ Na zasadzieart. 105 §1 i 2 kpkprostuje oczywista omyłkę pisarską w komparycji wyroku w ten sposób , że w zarzucie postawionym oskarżonemuK. W.wpkt. IIIa/o usuwa słowo „w zw. zart. 64 §1 kk” oraz w zarzucie wpkt VIa/o w miejsce „56” wpisuje słowo „59”.
2/ Zmienia zaskarżony wyrok a/ w stosunku do oskarżonegoM. S.w pkt. XIX i XX w ten sposób , że na zasadzie art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii postępowanie co do oskarżonegoM. S.umarza. b/ w stosunku do oskarżonegoS. G.w ten sposób , że na zasadzieart. 73§2 kkoddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego w okresie próby.
3/ W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.
4/ Zwalnia wszystkich oskarżonych od kosztów i opłat sądowych za II instancję przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. Akt II Ka 313/16

UZASADNIENIE
P. K.został oskarżony o to, że:
I. bliżej nieustalonym dniu w okresie od listopada 2011 roku do grudnia 2011 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 30 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
II. w bliżej nieustalonym dniu w grudniu 2011 roku, nie później niż 24 grudnia 2011 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 30 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
III. w bliżej nieustalonym dniu w okresie od 27 grudnia 2011 roku do 31 grudnia 2011 roku wW., wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę co najmniej 28 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
IV. w bliżej nieustalonym dniu w okresie od stycznia 2012 roku do lutego 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę co najmniej 28 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. to jest o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
V. w bliżej nieustalonym dniu w okresie od marca 2012 roku do kwietnia 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę co najmniej 28 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. to jest o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
VI. w bliżej nieustalonym dniu w maju 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci haszyszu w ilości 100 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę co najmniej 25 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. to jest o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
VII. w bliżej nieustalonym dniu w kwietniu 2012 roku dokonał wymuszenia rozbójniczego na osobieJ. K.w ten sposób, iż działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy za przekazane mu uprzednio narkotyki, używał wobec niego przemocy w postaci uderzenia pięścią w głowę i kopania po ciele, doprowadzając w ten sposóbJ. K.do rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2000 złotych, która to kwota została przekazana przez niegoP. K.w bliżej nieustalonym dniu w okresie 1-2 maja 2012 roku,
to jest o czyn zart. 282 kk
K. W.został oskarżony o to, że :
I. w okresie od maja 2009 roku do grudnia 2009 roku wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie udzielał ustalonemu małoletniemu środki odurzające w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 100 gram za kwotę 30 złotych za gram narkotyku, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi
tj. o czyn z art. 59 ust. 2 i 3 ustawy z dnia29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kk
II. w okresie od stycznia 2010 roku do listopada 2011 roku wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej co najmniej 150 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 25 zł za gram wielokrotnie dostarczał, każdorazowo w ilościach po 10 gram, ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk
III. w bliżej nieustalonym dniu we wrześniu 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci marihuany w ilości 10 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 40 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży,
tj. o czyn zart. 56 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
IV. w bliżej nieustalonym dniu w październiku 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci marihuany w ilości 10 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 40 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży
Tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
V. w bliżej nieustalonym dniu w listopadzie 2012 roku nie później niż 20 listopada 2012 roku wW., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środków odurzających w postaci marihuany w ilości 10 gram, w ten sposób, iż przedmiotowe narkotyki za kwotę 35 zł za gram dostarczył ustalonej osobie celem ich dalszej odsprzedaży
Tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
VI. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od września 2012 roku do 20 listopada 2012 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co najmniej trzykrotnie udzielił ustalonej osobie środki odurzające w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 3 gram za kwotę 40 złotych za gram narkotyku
tj. to jest o czyn zart. 56 ust. I Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk

S. G.został oskarżony o to, że :

I. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od marca 2012 roku do kwietnia 2012 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co najmniej kilkukrotnie udzielił ustalonemu małoletniemu środki odurzające w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 15 gram za kwotę 40 zł za gram narkotyku, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,
to jest o czyn zart. 59 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk

M. S.został oskarżony o to, że :

I. w dniu 10.12.2012 roku w mieszkaniu przyul. (...)wW., wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 1,561 grama netto
tj. to jest o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
Sąd Rejonowy w Wyszkowie wyrokiem z dnia 12 października 2016 roku w sprawie II K 233/13:
I. OskarżonegoP. K.uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów w pkt I aktu oskarżenia, w punkcie II aktu oskarżenia, w pkt III aktu oskarżenia, w pkt IV aktu oskarżenia, w pkt V aktu oskarżenia, w pkt VI aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż stanowią one ciąg sześciu przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.64§l kki za to na podstawieart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.64§l kkw zw. zart.4§l kkskazał go, a na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.91§l kkwymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
II. OskarżonegoP. K.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt VIIczynu i za ten czyn na podstawieart.282 kkw zw. zart.4§l kkskazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
III. Na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkwymierzył oskarżonemuP. K.łączną karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstw łącznie w kwocie 16 900 (szesnaście tysięcy dziewięćset) złotych;
V. OskarżonegoK. W.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu i za ten czyn na podstawieart. 59 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkzw. zart.4§l kkskazał go i na podstawieart. 59 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności
VI. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt I aktu oskarżenia w kwocie 3000 (trzech tysięcy) złotych
VII. OskarżonegoK. W.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt IIczynu i za ten czyn na podstawieart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.4§l kkskazał go i na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
VIII. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt II aktu oskarżenia w kwocie 3750 (trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt) złotych
IX. OskarżonegoK. W.uznał za winnego dokonania zarzucanych mu czynów w pkt III aktu oskarżenia, w pkt IV aktu oskarżenia, w pkt V z tym ustaleniem, iż stanowią one ciąg trzech przestępstw zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 56ust.ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuw zw. zart.4§l kko przeciwdziałaniu narkomanii skazał go, a na podstawieart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.91 § 1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
X. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstw opisanych w pkt III, IV, V aktu oskarżenia łącznie w kwocie 1150 (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt) złotych;
XI. OskarżonegoK. W.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt VIczynu i za ten czyn na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart.4§l kkskazał go i na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
XII. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w pkt VI aktu oskarżenia w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych
XIII. Na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 i 2 kkwymierzył oskarżonemuK. W.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych
XIV. Na podstawieart. 69§1 i §2 kk,art. 70§2 kkiart.73§2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 (pięciu) lat i oddał go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego
XV. Na mocyart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia dniu 23.11.2012 r. do dnia 23.02.2013 roku przyjmując, iż jeden jego dzień odpowiada dwóm stawkom dziennym grzywny
XVI. OskarżonegoS. G.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt Iczynu i za ten czyn na podstawieart. 59 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkw zw. zart.4§l kkskazał go i na podstawieart. 59 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności
XVII. Na podstawieart. 69§1 i §2 kk,art. 70§ 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 5 (pięciu) lat
XVIII. Na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 600 (sześćset) złotych;
XIX. OskarżonegoM. S.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu wpkt Iczynu i za ten czyn na podstawieart. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.4§ 1 kkskazuje go i wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
XX. Na podstawieart. 69§1 i §2 kk,art. 70§1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 5 (pięciu) lat
XXI. Na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujawnionych i szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych Nr 02 pod poz. 5,6 i zarządził ich zniszczenie
XXII. Zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie związane z udziałem każdego z nich
Apelację od wyroku złożył obrońcaP. K..Na podstawieart. 444 k.p.k.,art. 425§ 1, 2 i 3 k.p.k.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonegoP. K..
W oparciu o treśćart. 427§ 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt. 1. 2. 3 i 4 k.p.k.powyższemu rozstrzygnięciu zarzucił:
I. obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia:
-art. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.orazart 410 k.p.k., poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie przedmiotowych przepisów polegające na dowolnej i jednostronnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także bez zachowania zasady obiektywizmu poprzez:
- oparcie orzeczenia w zakresie odpowiedzialności prawnokamej oskarżonegoP. K.niemalże wyłącznie na dowodzie z zeznańJ. K., mającym charakter pomówienia, a w szczególności ocena tego dowodu wbrew wskazanym w doktrynie i orzecznictwie przesłankom niezbędnym przy jego ocenie, w sytuacji gdy wyjaśnienia te są niekonsekwentne i niejednoznaczne, i nie znajdują wsparcia w innych dowodach, a także brak oceny całego ujawnionego materiału dowodowego, co w rezultacie doprowadziło do popadnięcia przez Sąd w rażącą dowolność ocen, i zastąpienie prawdziwych ustaleń faktycznych niedopuszczalnymi w ustawie karnej domniemaniami, poprzez:
- oparcie rozstrzygnięcia niemalże wyłącznie na wyjaśnieniach i zeznaniachJ. K.i przyjęcie, że oskarżonyP. K.działając w ramach ciągu sześciu przestępstw miał uczestniczyć w obrocie znacznej ilości środków odurzających, poprzez dostarczenieJ. K.marihuany w ilości 500 gram i haszyszu w ilości 100 gram, przy czym za każdym razem w okresie od listopada do kwietnia dostarczając mu 100 gram narkotyku, podczas gdy depozycjeJ. K.w tym zakresie są sprzeczne z materiałem dowodowym w postaci zeznań i wyjaśnieńA. S. (1)iB. B. (1). którzy wskazują na znacznie mniejszą częstotliwość i ilość dostarczanych narkotyków
- brak jakiejkolwiek oceny dowodów z przesłuchania szeregu świadków w postaci osób mających rzekomo nabyć przedmiotowe narkotyki odJ. K., min.M. D.K. 469,T. W.K. 356,M. C.K. 358,D. R. (1)K. 418,D. R. (2)K. 419,P. P.K. 420,A. S. (2)K. 421,K. S.K.423,B. P.K.425,P. S.K. 426,S. P.K. 427,B. B. (2)K. 428,A. B.K. 471,D. K.K. 472,H. L.K. 476, w zakresie w jakim świadkowie ci jednoznacznie zaprzeczają aby w inkryminowanym okresie nabywali odJ. K.jakiekolwiek narkotyki, co każe wątpić w prawdziwość depozycji w/w świadka.
- oparcie rozstrzygnięcia co do karnoprawnej odpowiedzialnościP. K.w zakresie czynu VII aktu oskarżenia na zeznaniachA. S. (1)w sytuacji, gdy jak wynika z zeznań towarzyszącego jej na miejscu zdarzenia świadkaA. B., w/w znajdowali się „dość sporej odległości” od miejsca, w którym miało dojść do inkryminowanego zdarzenia w efekcie czego nie mogli rozpoznać osoby sprawcy zdarzenia, jak też słyszeć wypowiadanych przez nią słów;
A w konsekwencji powyższych uchybień:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegający na tym, że Sąd de facto zbudował stan faktyczny tylko i wyłącznie na wyjaśnieniachJ. K., a w konsekwencji błędne ustalenie i przyjęcie że oskarżony odpowiedzialny jest za zarzucane mu czyny, podczas gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego nie pozwala na poczynienie jednoznacznych, i nie budzących wątpliwości w zakresie sprawstwa zarzucanych oskarżonemu czynów
Z ostrożności procesowej:
- rażącą surowość orzeczonych w stosunku do oskarżonegoP. K.kar jednostkowych w wymiarze 4 (czterech) lat pozbawienia wolności za czyn z pkt, I-VI aktu oskarżenia oraz 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności za czyn z pkt. VII aktu oskarżenia, jak też kary łącznej za powyższe czyny w wymiarze 4 (czterech) lat Í 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, których to wymierzenie nastąpiło z naruszeniem zasad i kryteriów sądowego wymiaru kary, poprzez orzeczenie kar niewspółmiernie wysokich do stopnia winy i społecznej szkodliwości, co wynikało z nadmiernego wyeksponowania przez Sąd orzekający okoliczności obciążających, przy jednoczesnym całkowitym pominięciu okoliczności łagodzących, takich jak ustabilizowany tryb życia, posiadanie stałej pracy, łożenie na utrzymanie rodziny, a także podejmowanie prób walki z nałogiem przez oskarżonegoP. K.. W konsekwencji doprowadziło to do orzeczenia kary rażąco surowej, sprzecznej z dyrektywami kary wyrażonymi wart. 53 k.k.
Na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.Í 437§ 1 i 2 k.p.k.zarzucając powyższe, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoP. K.w zakresie zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie skarżonego wyroku Í przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator.

Prokurator zaskarżył wyrok w stosunku do oskarżonychS. G.iK. W.– co do kar.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 3 kpk,438 pkt 1 kpk,438 pkt 4 kpkwyrokowi temu zarzucił :
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu istnienia pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonegoS. G., co skutkowało wymierzeniem mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na okres próby 5 lat. podczas gdy postawa oskarżonego, jego właściwości osobiste, dotychczasowy sposób życia, w szczególności uprzednia karalność nie pozwalają na stwierdzenie w przypadku oskarżonego istnienia takiej prognozy;
II. obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 73 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie i nie oddanie oskarżonegoS. G.w okresie próby jako młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego pod dozór kuratora, mimo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności
III. obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj.art. 70 § 2 k.k.poprzez jego niezastosowanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolnościS. G.w sytuacji, gdy oskarżony spełniał warunki do uznania go jako sprawcę młodocianego
IV. Rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemuK. W.w punkcie V (VI) sentencji wyroku (za czyn nr I a/o) kary pozbawienia wolności i w punkcie X sentencji wyroku (za czyny nr III-V a/o) kary grzywny, podczas gdy okoliczności sprawy, wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości dokonanych czynów, nadto postawa oskarżonego, jego właściwości osobiste, dotychczasowy sposób życia, sposób zachowania po popełnieniu czynów, wzgląd na cele zapobiegawcze jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonego a także potrzeby w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu kar surowszych
V. Rażącą niewspółmierność wymierzonej w punkcie XIV i XV sentencji wyroku oskarżonemuK. W.kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz wymierzonej mu w punkcie XIV sentencji wyroku kary łącznej grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, podczas gdy brak ścisłego związku podmiotowo-przedmiotowego pomiędzy dokonanymi czynami, nadto postawa oskarżonego, jego właściwości osobiste, dotychczasowy sposób życia, sposób zachowania po popełnieniu poszczególnych czynów, wzgląd na cele zapobiegawcze jakie kara ma osiągnąć wobec oskarżonego a także potrzeby w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu kar surowszych, gdzie Sąd dopuścił się również błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mającego wpływ na jego treść, polegającego na przyjęciu istnienia pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonegoK. W.i w konsekwencji wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
VI. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,437 § 1 i 2 k.p.k.prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części poprzez:
- uchylenie punktu XVIII sentencji wyroku - dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonejS. G.w punkcie XVII kary pozbawienia wolności,
- wymierzenie w punkcie V sentencji wyroku oskarżonemuK. W.za czyn nr I a/o kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności
- wymierzenie w punkcie X sentencji wyroku oskarżonemuK. W.obok kary pozbawienia wolności za czyny numer III-V a/o przy zastosowaniuart. 91 § 1 k.k.kary grzywny w wysokości 160 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych
- wymierzenie w punkcie XIV wyroku oskarżonemuK. W.kary łącznej 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności i kary łącznej grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych,
- uchylenie punktu XV sentencji wyroku - dotyczącego warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonejK. W.w punkcie XIV kary pozbawienia wolności,
- zaliczenieK. W.okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie wskazanego w punkcie XVI wyroku - na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Apelację od wyroku złożył obrońca oskarżonegoM. S..
Na zasadzieart. 425 § l i 2 oraz art. 444 kpkobrońca zaskarżył wyżej wymieniony rok w całości w odniesieniu do oskarżonegoM. S.na zasadzieart. 427 § 2 oraz art. 438pt.3kpkwyrokowi temu zarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że oskarżony posiadał znaczną ilość narkotyków i tym samym dopuścił się czynu z art. 62 § 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, podczas gdy pełna ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że swoim czynem oskarżony wypełnił znamiona art. 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
- Na zasadzieart. 427 § 1 kpki439 § 1 i 2 kpkobrońca wniósł : o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na zasadzie art. 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoP. K.jest oczywiście bezzasadna i nie została przez Sąd Okręgowy uwzględniona.
W związku z faktem, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia - przedmiotowego wyroku Sądu Okręgowego - złożył obrońca oskarżonegoP. K., Sąd Odwoławczy na podstawieart. 423 § 1 a kpkograniczył zakres uzasadnienia do części dotyczącej tego oskarżonego.
Skarżący w apelacji podnosi liczne zarzuty; obrazę przepisów prawa procesowego (art. 7 kpkw zw. zart. 4 kpk,art. 410 kpk), błąd w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kary orzeczonej względem oskarżonego.
Apelacja jako oczywiście bezzasadna nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle całokształtu ustalonych przez Sąd I instancji okoliczności brak podstaw zarówno do uniewinnienia oskarżonego od zarzutu popełnienia przypisanego mu czynu jak i do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Poczynione przez Sąd Rejonowy zarówno ustalenia faktyczne jak i zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacja wyjaśniają w sposób przekonywujący, dlaczego Sąd ten uznał oskarżonegoP. K.za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów.
Sąd I instancji z zachowaniem wymagańart.424 kpk. w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnił podstawę prawną wyroku i przytoczył okoliczności, jakie miał na względzie przy wymiarze kary.
Oceniając prawidłowość zaskarżonego orzeczenia w kontekście zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego należy stwierdzić, że Sąd meriti prawidłowo przeprowadził postępowanie, dokonał rzetelnie właściwych ustaleń faktycznych w sprawie i trafnie ocenił zgromadzony materiał dowodowy przyjęty za podstawę wydania wyroku.
Zarzut naruszeniaart.7 kpkobrońca oskarżonego postawił łącznie z zarzutem naruszeniaart.410 kpk. W tej sytuacji należy wskazać, że naruszenie przepisuart.410 kpkmoże wyrażać się w tym, że wyrokujący sąd nie ujawni na rozprawie wszystkich dowodów, bądź też wprawdzie je ujawni, ale przy ich ocenie pominie niektóre z nich. W takich realiach, uchybienie przepisowiart.7 kpkpozostaje w takim związku z naruszeniemart.410 kpk., że ten pierwszy przepis stanowi, iż warunkiem prawidłowej swobodnej oceny dowodów jest jej dokonanie na podstawie wszystkich dowodów. Z tego wniosek, że obrońca oskarżonego zarzucając Sądowi I instancji naruszenieart.7 kpknie tyle stawia zarzut tzw. błędu dowolności (istotę tego uchybienia oddaje zarzut naruszenia wyłącznieart.7 kpk.), co stawia zarzut tzw. błędu braku (którego istotę oddaje zarzut naruszeniaart.7 kpk. w związku z jednoczesnym naruszeniemart.410 kpk.).
Mając na uwadze powyższe stwierdzenia należy zdecydowanie podkreślić, że nie stanowi naruszeniaart.410 kpkdokonanie oceny ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od subiektywnych oczekiwań stron procesowych. Do wyrokowania z obrazą wskazanego przepisu doszłoby tylko wtedy, gdyby Sąd I instancji wydając wyrok oparł się jedynie na części materiału dowodowego naruszając w ten sposób przepisart.410 kpk.
Przepisuart. 410 kpknie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Nie można skutecznie zarzucać, że niektóre dowody nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych, jeśli sąd je rozważył i odrzucił, z poszanowaniem reguł wynikających zart.7 kpk, jako niewiarygodne. Opierając się na powyższym, prawidłowym rozumieniu normy wynikającej z przepisuart.410 kpk, nie sposób zgodzić się z obrońcą oskarżonego utrzymującym, że skazanie oskarżonego nastąpiło w wyniku bezpodstawnego zawierzenia jedynemu wątpliwemu dowodowi osobowemu. Wprost przeczą takiemu twierdzeniu skarżącego wywody pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku.
Podstawę skazania oskarżonegoP. K.stanowiły wyjaśnieniaJ. K.i zeznaniaB. B. (1)iA. S. (1). Sąd Rejonowy w sposób nie budzący wątpliwości wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku dlaczego dał wiarę wyjaśnieniom i zeznaniom tych właśnie świadków. OskarżonyJ. K.precyzyjnie i dokładnie wyjaśnił proceder nabywania środków odurzających odP. K.. OskarżonyK.wskazał częstotliwość nabywania tych substancji oraz sposób rozliczania się z(...). W świetle tych zeznań, zarzut obrońcy, który w apelacji twierdzi, że oskarżonyP. K.padł ofiarą pomówień jest zupełnie gołosłowny. Należy podkreślić, że oskarżonyJ. K.składając wyjaśnienia działał również na swoją niekorzyść, gdyż wyjaśnienia jakie złożył obciążają przede wszystkim jego osobę, to właśnie depozycje tego oskarżonego były najważniejszymi dowodami w sprawie. Przekonanie Sądu I instancji o wiarygodności jednych (w szczególności wyjaśnieńK.i niewiarygodności innych dowodów (w realiach niniejszej sprawy - wyjaśnień oskarżonego co do zdarzeń objętych zaskarżonym wyrokiem) pozostaje pod ochronąart.7 kpk, gdyż zostało poprzedzone ujawnieniem na rozprawie całokształtu okoliczności sprawy, stanowiło wyraz rozważenia okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (wbrew temu, co utrzymuje obrońca), zostało zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz wyczerpująco i logicznie uzasadnione.
Autor apelacji - wbrew powyższym uwagom - nie wykazał w przekonywującym stopniu w złożonym środku odwoławczym, aby którykolwiek z wymienionych wyżej warunków nie został w niniejszej sprawie dotrzymany, ograniczając się do ogólnikowego w istocie zakwestionowania zaprezentowanej przez Sąd I instancji oceny dowodów i przedstawienia własnej, polemicznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Odnośnie zeznańB. B. (1)orazA. S. (1), również Sąd Rejonowy wskazał w uzasadnieniu przyczyny obdarzenia tych właśnie zeznań walorem wiarygodności.B. B. (1)zeznał, że wiedział o tym iż jego brat cioteczny (J. K.) musi zapłacić określoną kwotęP. K.za możliwość dalszego handlowania narkotykami oraz o tym w jaki sposóbK.iK.rozliczali się ze sobą. Sąd Rejonowy podkreślił w uzasadnieniu, że zeznania świadkaB. B. (1)są „wsparciem” dla wyjaśnień oskarżonegoJ. K.. ZeznaniaA. S. (1), w ocenie obrony pozostają w sprzeczności z pozostałym w sprawie materiałem dowodowym. Obrońca twierdzi, że świadek nie była naocznym świadkiem zdarzenia, zeznała jedynie, co powiedział jejJ. K.. Skarżący zapomina , iżA. S. (1)była świadkiem, jakP. K.wybiegł z klatki schodowej zaJ. K. (1)(uprzednio pobitym przezK.) i krzyczał do niego, żeby ten oddał mu pieniądze. Świadek nie miała problemu ze wskazaniem oskarżonegoP. K.podczas okazania wizerunku. Apelujący ponadto podnosi, że zeznania tych świadków wskazują na inną częstotliwość i ilość dostarczanych narkotyków. Nie można jednak dyskredytować dowodu z zeznań świadków tylko dlatego, że występują w nich drobne rozbieżności, co do ilości sprzedawanych narkotyków bez uwzględnienia okoliczności złożenia tychże zeznań. Tymczasem zeznania świadków w kwestiach istotnych z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego były stanowcze i konsekwentne. Należy przy okazji dodać, że o uznaniu prawdziwości wypowiedzi świadków zdecydowała nie tylko indywidualna ocena tych dowodów, ale także jego spójność z innymi dowodami, również pozaosobowymi Obrońca zarzuca w apelacji, że Sąd pominął ocenę zeznań pozostałych świadków, którzy to świadkowie zaprzeczali aby w inkryminowanym czasie nabywali środki odurzające odJ. K., co zdaniem obrony kwestionuje prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoJ. K.. Logicznym dla Sądu jest, że świadkowie wskazani przez obronę zaprzeczyli iż nabywali odK.środki odurzające w obawie na narażenie swojej osoby na odpowiedzialność karną.
Obrońca podnosi również błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę który miał istotny wpływ na treść orzeczenia tj. zbudowanie stanu faktycznego tylko i wyłącznie na podstawie wyjaśnieńJ. K.. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd I instancji oparł ustalenia faktyczne na określonej i wyraźnie wskazanej grupie dowodów, jednoczesne nieuznanie dowodów przeciwnych nie stanowi uchybienia, które by mogło powodować zmianę lub uchylenie wyroku, skoro Sąd wykazał, jakimi w tej kwestii kierował się względami. Podkreślić ponownie należy, że wszystkie istotne z punktu widzenia przedmiotu procesu dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej zostały przez Sąd Rejonowy ocenione w sposób przekonywujący, zgodny z wymogami wynikającymi zart.7 kpk. W istocie apelacja zawiera odmienną ocenę dowodów korzystną dla oskarżonego. Taka odmienna ocena jest naturalnie prawem obrońcy, nie wynika z niej jednak, by ocena dokonana w niniejszej sprawie przez Sąd orzekający charakteryzowała się dowolnością. Podzielając zatem motywy zaskarżonego wyroku jako nie zawierające błędu ani niedomówień w ocenie materiału dowodowego i w rozumowaniu stwierdzić należy, że apelacja obrońcy oskarżonego nie wykazała takich okoliczności, które by mogły podważyć stanowisko zajęte przez Sąd I instancji.
Kierunek apelacji w zakresie winy, obligował Sąd Okręgowy do całościowej oceny zaskarżonego wyroku pod kątem wymiaru kary. Należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku właściwie rozważył wszystkie przesłanki sądowego wymiaru kary, trafnie stwierdzając, że orzeczona wobecP. K.bezwzględna kara 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do znacznego stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Sąd Rejonowy właściwie przeanalizował okoliczności przemawiające zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz rozważył, czy wymierzona kara spełni stawiane jej przez ustawodawcę cele. Przy wymiarze kary oskarżonemu nie zostały przekroczone granice swobodnego uznania sędziowskiego, a co za tym idzie nie można skutecznie podnosić rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart.438 pkt.4 kpk.
Z tych względów Sąd Odwoławczy orzekł jak w wyroku.
Mając na względzie sytuację majątkową oskarżonych, zwolniono ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zgodnie zart.624§1 kpkw zw. zart.634 kpkiart.17 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz.223 z późniejszymi zmianami.