Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu
VII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VII C 39/16
Data wyroku: 2016-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Gerard Bochyński

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2016r.
Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto wP., VII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:SSR Gerard Bochyński

Protokolant:  p.o. staż.I. W.

po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016r. w Poznaniu
na rozprawie
sprawy z powództwaG. M.,M. M.,W. M.,B. K.,K. O.
przeciwkoMiastuP.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 4.655,94 zł (cztery tysiące sześćset pięćdziesiąt pięć złotych dziewięćdziesiąt cztery grosze) wraz z:

–

–

z ustawowymi odsetkami od kwoty 2.694,00 zł od 1 lipca 2015r. do 31 grudnia 2015r.,

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 2.694,00 zł od dnia 1 stycznia 2016r. do dnia zapłaty,

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 1.961,94 zł od dnia 9 lutego 2016r. do dnia zapłaty.

I
W pozostałym zakresie powództwo oddala.

II
Umarza postępowanie co do kwoty 523,67 zł (pięćset dwadzieścia trzy złote sześćdziesiąt siedem groszy).

III
Kosztami procesu obciąża w całości pozwanego i z tego tytułu zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 2.676,00 zł.

SSR Gerard Bochyński

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 5 stycznia 2016r. powodowieG. M.,M. M.,W. M.,B. K.iK. O.wnieśli o zasądzenie od pozwanego MiastaP.na ich rzecz kwoty 5.179,61 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot i dat określonych w pozwie do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu pozwu powodowie podali, iż są współwłaścicielami nieruchomości położonej przyul. (...)wP.w udziale wynoszącym po 1/5 części każdy, dla której Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto wP.prowadziksięgę wieczystą (...). Na przedmiotowej nieruchomości pobudowany jest budynek mieszkalny wielolokalowy. W przedmiotowym budynku na parterze znajduje sięlokal mieszkalny nr (...)o powierzchni 35,25 m2, który bez tytułu prawnego zajmowałM. J.. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010r. w sprawie I C 929/09/6 Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu orzekł wobecM. J.eksmisję z tego lokalu mieszkalnego, przyznając mu prawo do lokalu socjalnego. Po wezwaniu MiastaP.do złożeniaM. J.ofert zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego – powodowie otrzymali odpowiedź, że MiastoP.ma ograniczone zdolności realizacyjne w zakresie dostarczania lokali socjalnych i obecnie nie ma możliwości złożeniaM. J.oferty umowy najmu lokalu socjalnego. Pozwany nie złożył uprawnionemu oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, a osoba ta zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu do dnia 4 października 2015r, czyli od dnia jej śmierci. Strona powodowa wskazała, że na dochodzoną niniejszym pozwem należność składa się kwota 4.547,94 zł tytułem czynszu najmu za okres od 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. Ponadto powodowie dochodzą w niniejszej sprawie poniesionych kosztów utrzymania lokalu – wywozu śmieci w wysokości 108,00 zł oraz dostawy wody i odbioru ścieków w łącznej kwocie 523,67 zł. Powodowie pismem z dnia 19 czerwca 2015r. wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 2.694,00 zł w terminie do 30 czerwca 2015r. Pozwany nie uregulował powyższej należności, a zatem pozostaje w zwłoce z zapłatą tej kwoty od dnia 1 lipca 2015r. W pozostałym zakresie, tj. w kwocie 2.485,61 zł, odsetki są żądane od dnia złożenia pozwu.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana wskazała, że powodowie nie wykazali przesłanek odpowiedzialności deliktowej pozwanego, zarówno co do zasady jak i wysokości. Pozwany zaprzeczył jakoby osoba uprawniona do lokalu socjalnego zamieszkiwała w lokalu powodów w okresie objętym pozwem. Ponadto pozwany wskazał, że powodów obciąża ciężar udowodnienia wysokości szkody poprzez wykazanie, iż w okresie objętym pozwem byli najemcy nie uiszczali żadnego odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu. Pozwany przyznał okoliczność, że gdyby wynajęcielokalu nr (...)położonego przyul. (...)wP.było możliwe powodowie mogliby uzyskać stawkę w wysokości 449,00 zł miesięcznie w okresie od 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. Pozwany zakwestionował zasadność domagania się przez powodów zasądzenia opłat eksploatacyjnych zapłaconych przez właścicieli. Ponadto pozwany wskazał, że powodowie nie wykazali wysokości szkody, ponieważ według niego przedstawione dowody w żadnej mierze nie świadczą o wysokości szkody oraz nie wykazują faktycznego zużycia mediów przez osoby uprawnione do otrzymania lokalu socjalnego, a pozwany natomiast odpowiada tylko za szkodę w rzeczywistej wysokości.
Na rozprawie w dniu 9 marca 2016r. strona powodowa oświadczyła, że cofa pozew i zrzeka się roszczenia co do kwoty 523,67 zł żądanej tytułem opłat za wodę i ścieki. Nadto wskazała, iż od dnia 1 stycznia 2016r. domaga się zasądzenia od kwot dochodzonych pozwem odsetek ustawowych za opóźnienie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powodowie są współwłaścicielami nieruchomości położonej przyul. (...)wP.w udziale wynoszącym po 1/5 części każdy, dla której Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto wP.prowadziksięgę wieczystą (...). Na przedmiotowej nieruchomości pobudowany jest budynek mieszkalny wielolokalowy. W budynku tym na parterze znajduje sięlokal mieszkalny nr (...)o powierzchni 35,25 m2, który składa się z pokoju, kuchni, toalety oraz pomieszczenia przynależnego w postaci piwnicy. Powyższym budynkiem mieszkalnym zarządza w imieniu powodówG. M..
(dowód: wydruk elektronicznej księgi wieczystej – k.19 - 22, plan budynku - k. 23)
Prawomocnym wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010r., sygn. akt I C 929/09/6, Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu nakazałM. J.opróżnić, opuścić i wydać powodom przedmiotowylokal mieszkalny nr (...), przyznając eksmitowanemu prawo do lokalu socjalnego i wstrzymując jego eksmisję do czasu złożenia mu przez MiastoP.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
(bezsporne, a nadto dowód: wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2010r. – k. 24, akta Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu o sygn. I C 929/09/6)
Pismem datowanym na dzień 21 lipca 2010r. powodowie wezwali pozwanego do złożeniaM. J.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego wyznaczając ostateczny termin do dnia 30 lipca 2010r. W odpowiedzi pozwany pismem z dnia 24 sierpnia 2010r. poinformował powodów że nie ma możliwości złożeniaM. J.oferty umowy najmu lokalu socjalnego.
(dowód: pismo powodów z dnia 21 lipca 2009r. – k. 26 - 27, pismo Zarządu(...)Zasobów LokalowychZakład (...)z dnia 24 sierpnia 2010r. – k. 28)
W okresie objętym pozwem od 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. wlokalu nr (...)położonym wP.przyul. (...)zamieszkiwał uprawniony do lokalu socjalnegoM. J.. W tym przedziale czasowymM. J.nie uiścił na rzecz powodów jakiejkolwiek kwoty w związku z korzystaniem z tego lokalu.
(dowód: zeznania świadkaE. M.– k. 125 - 126, zeznania powodaG. M.– k. 126)
GdybyM. J.opuścił lokal stanowiący własność powodów, powodowie za okres od dnia od 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. oddaliby ten lokal w najem innym podmiotom.
Wysokość czynszu najmu, jaki powodowie mogliby uzyskać wynajmująclokal nr (...)położny wP.przyul. (...)w okresie od dnia 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. wynosiła łącznie 4.547,94 zł (449,00 zł x 10 miesięcy oraz 57,94 zł za 4 dni w październiku 2015r. – 14,485 zł za 1 dzień).
(bezsporne, a nadto: operat szacunkowy – k. 39-57)
Pismem z dnia 19 czerwca 2015r. powodowie wezwali pozwanego do zapłaty w terminie do dnia 30 czerwca 2015r. kwoty 2.694,00 zł tytułem odszkodowania za zaniechanie dostarczenia lokalu socjalnegoM. J.w okresie od 1 grudnia 2014r. do 31 maja 2015r. Strona pozwana odebrała to pismo w dniu 22 czerwca 2015r.
(dowód: pismo pełnomocnika powodów z dnia 15 października 2015r. wraz z potwierdzeniem odbioru– k. 94 - 96)
Powodowie jako współwłaściciele budynku mieszkalnego położonego przyul. (...)wP.byli obciążani kosztami eksploatacyjnymi, w tym należnościami za wywóz śmieci. Najemcy lokali mieszkalnych znajdujących się w tym budynku w ramach umów najmu zawartych z powodami uiszczali na rzecz powodów kwotę naliczaną w stosunku do jednej osoby w wysokości 12,00 zł miesięcznie tytułem należności za wywóz śmieci.
Powodowie w okresie od 1 stycznia 2015r. do końca września 2015r. regulowali na rzeczZwiązku (...)opłaty za wywóz śmieci. Kwota należności zapłaconych przez powodów z tego tytułu obejmowała również opłaty za wywóz śmieci w związku z zajmowaniem przezM. J.lokalu nr (...)położonego wP.przyul. (...), opłaty te wyniosły łącznie 108,00 zł (12,00 zł x 9 miesięcy).
(dowód: potwierdzenia zapłaty – k. 83 - 87, potwierdzenia złożenia deklaracji doZwiązku (...)– k. 88, zeznania świadkaE. M.– k. 125 - 126, zeznania powodaG. M.– k. 126)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów, zeznań świadkaE. M.i powodaG. M..
Zaoferowane do sprawy przez strony dokumenty Sąd uznał za wiarygodne, albowiem ich prawdziwości oraz treści w nich zawartych ostatecznie nie kwestionowała żadna ze stron, a Sąd nie miał podstaw, by czynić to z urzędu.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaE. M.i powodaG. M., ponieważ były logiczne i spójne, wzajemnie się uzupełniały oraz znalazły potwierdzenie w złożonych dokumentach. Z uwagi na to, że strona powodowa skutecznie cofnęła pozew co do kwoty 523,67 zł żądanej tytułem opłat za wodę i ścieki zbytecznym było dokonywanie oceny wiarygodności zeznań wymienionych osób w części dotyczącej zasad obciążania tymi opłatamiM. J..

Sąd zważył co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.
Po ostatecznym sformułowaniu swojego stanowiska powodowie domagali się zasądzenie od MiastaP.kwoty 4.655,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot i dat określonych w pozwie. Roszczenie powodów obejmowało odszkodowanie za okres od 1 grudnia 2014r. do dnia 4 października 2015r. za niedostarczenie lokalu socjalnego osobie, wobec której prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2010r. w sprawie I C 929/09/6, orzeczono nakaz z eksmisji zlokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyul. (...)wP.i któremu przyznano prawo do lokalu socjalnego.
Powodowie uzasadniając zgłoszone roszczenie powoływali się na treść przepisuart. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.) w zw. zart. 417 k.c.
Zgodnie z powołanymi przepisami, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze za wyrządzoną szkodę. Szkoda ta musi być wynikiem bezprawnego zaniechania lub działania władzy publicznej – pozostawać w adekwatnym z nim związku przyczynowo – skutkowym.
Powyższe nakazuje przyjąć, iż przesłankami warunkującymi powstanie po stronie gminy obowiązku odszkodowawczego są, po pierwsze: niedostarczenie przez gminę osobie uprawnionej lokalu socjalnego; po drugie: zaniechanie gminy musi być niezgodne z prawem oraz po trzecie: zaistnienie po stronie właściciela szkody pozostającej w adekwatnym związku przyczynowym z zaniechaniem gminy.
Z ustalonego stanu faktycznego jednoznacznie wynika, iż pozwany do dnia 4 października 2015r. nie dostarczył lokatorowi uprawnionemu do tego na podstawie wyroku sądu lokalu socjalnego.
Spełniona została zatem pierwsza przesłanka odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego. Pojęcie „wykonywanie władzy publicznej” określone wart. 417§1 k.c.obejmuje tylko takie działania, które ze swej istoty, a więc ze względu na charakter i rodzaj funkcji przynależnej władzy publicznej, wynikają z kompetencji określonych w samejKonstytucjioraz innych przepisów prawa. Ich wykonywanie z reguły łączy się z możliwością władczego kształtowania sytuacji jednostki. Chodzi zatem o działanie w takim obszarze, w którym może dojść do naruszenia prawa i wolności jednostki ze strony władzy publicznej. Treśćart. 417 k.c.nie pozostawia żadnych wątpliwości, że źródłem szkody jest niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Chodzi zatem o wszelkie czynności związane z wykonywaniem imperium, a więc zarówno czynności faktyczne np. niezgodne z prawem zastosowanie środków bezpośredniego przymusu, jak i indywidualne rozstrzygnięcia podjęte przy zachowaniu określonej procedury, np. decyzja, zarządzenie itp. Przyjąć należy, że przy stosowaniuart. 417 k.c.przesłankę bezprawności ujętą w formule „działanie lub zaniechanie niezgodne z prawem” należy ujmować ściśle, jako zaprzeczenie zachowania uwzględniającego nakazy i zakazy wynikające z normy prawnej.
Nie może być zaś wątpliwości co do tego, że niezapewnienie przez gminę – wbrew treściart. 14 ust. 1zd. drugie w zw. zart. 4 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów(…) – lokalu socjalnego osobie, której w wyroku orzekającym eksmisję przyznano prawo do takiego lokalu, jest niezgodne z prawem, tym bardziej, że powołanyart. 14 ust. 1 zd. 2nie uzależnia tego obowiązku od posiadania przez gminę wolnego lokalu w zasobie mieszkaniowym gminy. W konsekwencji, przyjąć należy, iż została spełniona również druga przesłanka odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego w niniejszej sprawie.
Trzecią przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej zart. 417 k.c.jest szkoda w rozumieniuart. 361§2 k.c., czyli obejmująca straty oraz utracone korzyści, które poszkodowany mógł osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zajmowanie lokalu przez osobę trzecią w okresie objętym pozwem, w stosunku do której Sąd orzekł eksmisję z jednoczesnym jej wstrzymaniem do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, uniemożliwiało powodom wynajęcie lokalu na wolnym rynku, a tym samym uzyskanie z tego tytułu korzyści majątkowej w postaci czynszu najmu.
Bez wątpienialokal nr (...)położony wP.przyul. (...)mógłby zostać wynajęty na wolnym rynku w okresie objętym pozwem. Zresztą na zamiar podjęcia działań w tym zakresie strona powodowa wskazywała już w pozwie, zaznaczając, iż większość lokali znajdujących się w budynku przyul. (...)stanowią przedmiot umów najmu, których stronami są właściciele tej nieruchomości. Ustalenie to, niekwestionowane przez pozwanego, w oparciu o zasady doświadczenia życiowego jest wysoce uprawdopodobnione. W tak dużym mieście, jakim jestP., w którym znajduje się kilka dużych publicznych szkół wyższych oraz szereg niepublicznych uczelni i zamieszkiwanym przez tak znaczną liczbę mieszkańców wynajęcie lokalu nie nastręczałoby problemów.
Mając na względzie powyższe, należało przyjąć, iż zgodnie zart. 361§2 k.c.szkodę powodów w niniejszej sprawie stanowią utracone korzyści, jakie mogliby uzyskać z tytułu wolnorynkowego czynszu najmu przedmiotowego lokalu, gdyby lokal opuściła osoba je zajmująca, a ku temu nieuprawniona, oczekująca na złożenie jemu oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Powodowie wykazali spełnienie przesłanki związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy szkodą, jaka stała się udziałem powodów, a niedostarczeniem uprawnionemu lokalu socjalnego przez pozwanego. Związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy w zestawie wszystkich przyczyn i skutków mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, które normalnie powodują określone skutki. Nie wystarczy więc stwierdzić istnienie związku przyczynowego jako takiego. Wymagane bowiem jest też stwierdzenie, że chodzi o następstwa normalne. Jakkolwiek bowiemart. 361§1 k.c.nie wprowadza związku przyczynowego w rozumieniu prawnym, odmiennego od istniejącego w rzeczywistości, to jednak wiąże odpowiedzialność tylko z normalnymi następstwami zjawisk stanowiących jej podstawę. Bez tego bowiem zabiegu łańcuch skutków zdarzenia, tkwiącego u podstawy obowiązku odszkodowawczego, byłby nieograniczony. Normalny związek przyczynowy zachodzi, gdy w danym układzie stosunków i warunków oraz w zwyczajowym biegu rzeczy, bez zaistnienia szczególnych okoliczności, szkoda jest rezultatem typowym w zwykłej kolejności rzeczy, a więc nie będącym rezultatem jakiegoś zupełnie wyjątkowego zbiegu okoliczności.
W okolicznościach niniejszej sprawy strona powodowa wykazała, iż normalnym następstwem niedostarczenia przez pozwanego byłemu lokatorowi lokalu socjalnego było nieuzyskanie przez powodów korzyści w postaci czynszu wolnorynkowego. Powodowie udowodnili zatem, że gdyby pozwany dostarczył lokal socjalny, oni dysponowaliby należącym do nich lokalem mieszkalnym i mogli zaoferować go jako przedmiot najmu.
Pozwany w odpowiedzi na pozew zaprzeczył jakoby osoba uprawniona do otrzymania lokalu socjalnego zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu w okresie objętym pozwem. Powyższy zarzut Sąd uznał za bezzasadny. Przede wszystkim należy wskazać, iż na powyższą okoliczność został przesłuchany świadekE. M.oraz powódG. M.. Zeznaniom świadka oraz powoda w tym zakresie Sąd dał wiarę w całości. Tym samym Sąd uznał, że okoliczność zamieszkiwania przezM. J.wlokalu nr (...)naul. (...)w okresie objętym pozwem została przez stronę powodową wykazana.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku, iż wysokość czynszu najmu, jaki powodowie mogliby uzyskać wynajmująclokal nr (...)położny wP.przyul. (...)w okresie od dnia 1 grudnia 2014r. do 4 października 2015r. wynosiła 4.547,94 zł. Co istotne, pozwany przyznał w odpowiedzi na pozew, iż wysokość czynszu możliwa do uzyskania przez powodów na wolnym rynku w okresie wskazanym w pozwie wynosi 449,00 zł miesięcznie. Tak więc należne powodom odszkodowanie z tytułu utraconego czynszu najmu opiewa na kwotę 4.547,94 zł (449,00 zł x 10 miesięcy oraz 57,94 zł za 4 dni w październiku 2015r. – 14,485 zł za 1 dzień).
Na aprobatę zasługiwało również roszczenie powodów w zakresie żądania zapłaty kwoty 108,00 zł tytułem poniesionych przez nich kosztów wywozu śmieci obciążających lokatoramieszkania nr (...).
Zgodnie zart. 9 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegow stosunkach najmu oprócz czynszu wynajmujący może pobierać jedynie opłaty niezależne od właściciela, a w wypadku innych tytułów prawnych uprawniających do używania lokalu, oprócz opłat za używanie lokalu, właściciel może pobierać jedynie opłaty niezależne od właściciela, z zastrzeżeniem ust. 6, który mówi, że opłaty niezależne od właściciela mogą być pobierane przez właściciela tylko w wypadkach, gdy korzystający z lokalu nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 stycznia 2010r. II CSK 323/09 wyraził pogląd, iż „Na gruncieart. 18 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów(…) nie budzi wątpliwości przekonanie, iż pozostaje w normalnym związku przyczynowym z zaniechaniem przez gminę wypełnienia obowiązku dostarczenia lokalu socjalnego osobie do tego uprawnionej, strata właściciela lokalu mieszkalnego spowodowana nieuiszczeniem przez byłego lokatora opłat za używanie zajmowanego lokalu i że za i tę postać szkody gmina ponosi odpowiedzialność na podstawieart. 417§1 k.c.” Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że z całą pewnością poniesione przez powodów koszty eksploatacyjne związane z przedmiotowym lokalem należy uznać za szkodę, która przyjmuje postać straty powstałej po stronie powodów.
Jak wynika z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego najemcy lokali mieszkalnych znajdujących się w budynku położonym wP.przyul. (...)w ramach umów najmu zawartych z powodami uiszczali na rzecz powodów kwotę naliczaną w stosunku do jednej osoby w wysokości 12,00 zł miesięcznie tytułem należności za wywóz śmieci. Podkreślić należy, że stawka ta wynika z uchwały nr VI/31/2013 ZgromadzeniaZwiązku (...)z dnia 12 marca 2013r. (http://www.goap.org.pl/wp-content/uploads/(...)-nr-VI-31-2013-z-12-marca-2013.pdf). W okresie od 1 stycznia 2015r. do końca września 2015r. strona powodowa regulowała na rzeczZwiązku (...)opłaty za wywóz śmieci. Kwota należności zapłaconych przez powodów z tego tytułu obejmowała również opłaty za wywóz śmieci w związku z zajmowaniem przezM. J.opisanego wyżej lokalu, opłaty te wyniosły łącznie 108,00 zł (12,00 zł x 9 miesięcy).
Reasumując, należne powodom odszkodowanie opiewa na łączną sumę 4.655,94 zł (4.547,94 zł + 108,00 zł). Tak więc Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 4.655,94 zł wraz:

–

–

z ustawowymi odsetkami od kwoty 2.694,00 zł od 1 lipca 2015r. do 31 grudnia 2015r.,

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 2.694,00 zł od dnia 1 stycznia 2016r. do dnia zapłaty,

z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 1.961,94 zł od dnia 9 lutego 2016r. do dnia zapłaty.

Odnosząc się do rozstrzygnięcia o odsetkach za zwłokę, wskazać należy, że zostało ono oparte o przepisart. 481§1 k.c.Wedługart. 481§1 k.c.jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Roszczenie o odszkodowanie jest roszczeniem bezterminowym, a zatem staje się ono wymagalne, w myślart. 455 k.c., najwcześniej w momencie doręczenia dłużnikowi wezwania do zapłaty. Świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, wierzycielowi od dnia 1 stycznia 2016r. należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości określonej w aktualnie obowiązującymart. 481§2 k.c.
Pismem z dnia 19 czerwca 2015r. powodowie wezwali pozwanego do zapłaty w terminie do dnia 30 czerwca 2015r. kwoty 2.694,00 zł tytułem odszkodowania za zaniechanie dostarczenia lokalu socjalnegoM. J.w okresie od 1 grudnia 2014r. do 31 maja 2015r. Pozwany mimo wyznaczonego terminu nie uregulował powyższej należności, zatem należało uznać, że od dnia 1 lipca 2015r. pozostawał on w zwłoce z zapłatą odszkodowania w wysokości 2.694,00 zł.
Z kolei żądanie zapłaty odszkodowania w wysokości 1.961,94 zł zostało zawarte w pozwie. Odpis pozwu został doręczony stronie pozwanej w dniu 25 stycznia 2016 r. (k. 101). Zakładając, że pozwany winien spełnić swoje świadczenie w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania do zapłaty (termin do spełnienia świadczenia określany w nakazach zapłaty wydawanych przez sądy), stwierdzić należy, iż termin zapłaty należności upłynął w dniu 8 lutego 2016r., zatem pozostawał on w zwłoce z zapłatą odszkodowania z w wysokości 1.961,94 zł od dnia 9 lutego 2016r.
W punkcie II wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, a mianowicie co do żądania zasądzenia odsetek od kwoty 1.961,94 zł od dnia wniesienia pozwu.
W punkcie III wyroku Sąd umorzył postępowanie co do kwoty w wysokości 523,67 zł. Zgodnie zart. 203§1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia aż do wydania wyroku. Natomiast w myślart. 355§1 k.p.c.jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Wskazane powyżej przepisy znajdują w pełni zastosowanie w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 23 marca 2016r. strona powodowa oświadczyła, że cofa pozew co do kwoty 523,67 zł i zrzeka się roszczenia co do tej sumy, a Sąd nie dopatrzył się żadnej z przesłanek zart. 203§4 k.p.c.przemawiającej za uznaniem takiej czynności za niedopuszczalną. Stąd też należało uznać, iż cofnięcie pozwu nastąpiło ze skutkiem prawnym i w związku z tym faktem należało umorzyć postępowanie w sprawie we wskazanym zakresie.
Ponieważ strona powodowa uległa tylko co do nieznacznej części swojego żądania (zasądzona kwota stanowi 90% sumy, której zapłaty żądali powodowie), przeto o kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu oart. 100 k.p.c.i obciążył nimi w całości pozwanego. Na koszty strony powodowej opiewające łącznie na kwotę 2.676,00 zł składało się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 2.400,00 zł ustalone w oparciu o §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, opłata sądowa od pozwu w wysokości 259,00 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego w wysokości 17,00 zł.
SSR Gerard Bochyński