Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1238/15
Data wyroku: 2016-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 1238/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

sekr. sądowy Monika Świątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. wS.
odwołaniaP. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział wW.
z dnia 21 sierpnia 2015 r. Nr(...)
w sprawieP. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych III Oddział wW.
o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawoP. W.do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 01 sierpnia 2015 roku do 31 lipca 2020 roku.
Sygn. akt: IV U 1238/15UZASADNIENIE
Decyzją z 21sierpnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych III Oddział wW., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychprzyznałP. W.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 sierpnia 2015r. do 31 sierpnia 2018r.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłP. W.wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że nie zgadza się z ustaleniem organu rentowego, że jest częściowo niezdolny do pracy. Podniósł, że stan jego zdrowia w ciągu ostatnich lat nie uległ poprawie (odwołanie k.1-2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 3 sierpnia 2015r., która stwierdziła, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyP. W.do 31 lipca 2015r. uprawniony był do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (decyzja z 31 lipca 2012r. o ustaleniu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres do 31 lipca 2015r. k.139 akt rentowych). W dniu 6 lipca 2015r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział wW.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.177 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 30 lipca 2015r. ustalił, że ubezpieczony jest trwale całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 30 lipca 2015r. k.180 akt rentowych).
Na skutek zarzutu wadliwości zgłoszonego do powyższego orzeczenia przez Zastępcę Głównego Lekarza Orzecznika II Oddziału ZUS WW.(zarzut wadliwości k.182 akt rentowych) ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 17 sierpnia 2015r. ustaliła, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy do 31 sierpnia 2018r. (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 17 sierpnia 2015r. k.184 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 21 sierpnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych III Oddział wW.przyznał ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres do 31 sierpnia 2018r. (decyzja z 21 sierpnia 2015r. k.185 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 40 lat i wykształcenie średnie techniczne w zawodzie elektromechanika. O 1991r. do 2005r. ubezpieczony pracował w swoim zawodzie (początkowo jako uczeń) albo w zawodzie pokrewnym – jako monter podzespołów (świadectwa pracy k.7-17 akt rentowych). Od 1 maja 2006r. ubezpieczony uprawniony był do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy (pierwsza decyzja - z 31 lipca 2006r. o przyznaniu prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres do 30 czerwca 2007r. k.79 akt rentowych). Następnie prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy było ubezpieczonemu przedłużane na kolejne okresy, aż do 31 lipca 2015r. W okresie pobierania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy ubezpieczony podjął pracę w charakterze pracownika ochrony (wyjaśnienia ubezpieczonego k.47v akt sprawy).
Ubezpieczony cierpi na trombofilię spowodowaną niedoborem białka S, a ponadto na przewlekłą chorobę zakrzepowo-zatorową pod postacią zakrzepicy żył biodrowych oraz nerkowych. W dzieciństwie ubezpieczony przeszedł zabieg usunięcia nerki prawej z powodu zakrzepicy żyły nerkowej. Z powodu nawracającej zakrzepicy żył biodrowych ubezpieczony stale przyjmuje lek pod nazwąA.. Mimo leczenia zakrzepica ma charakter nawracający, a przyjmowanie w/w leku powoduje przewlekle stan zagrażający krwawieniem. W przypadku ubezpieczonego przeciwwskazana jest praca fizyczna, praca w zmiennych warunkach temperatury i wilgotności, które mogą doprowadzić do odwodnienia sprzyjającego zakrzepicy i pogłębieniu niewydolności nerek. Funkcja nerki lewej – jedynej, jaką posiada ubezpieczony jest upośledzona. Poziom kreatyniny jest obniżony, a eGFR wg badania z 15 grudnia 2015r. wynosił 27 ml/min. Ponadto u ubezpieczonego występuje miernego stopnia białkomocz oraz nadciśnienie wpływające na progresję niewydolności nerki. Funkcja nerki lewej będzie ulegać stopniowemu pogorszeniu, a w końcowym etapie dojdzie do jej schyłkowej niewydolności z koniecznością dializoterapii. Opisany stan, a w szczególności pogłębiająca się niewydolność jedynej nerki powoduje u ubezpieczonego dalszą całkowitą niezdolność do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 30 lipca 2020r. W porównaniu do stanu stanowiącego podstawę poprzedniego orzeczenia u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy, stan zdrowia ubezpieczonego nie uległ poprawie, przeciwnie funkcja nerki ulega pogorszeniu, a wrodzona trombofilia nie rokuje wyleczenia (opinia biegłych z zakresu hematologii, nefrologii i chirurgii naczyniowej k.12-14 i 16-17 akt sprawy oraz opinia uzupełniająca opinia tych samych biegłych k.35-36 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoP. W.podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu ,tj. po 31 lipca 2015r. całkowita niezdolność do pracy niezdolność do pracy, czy też - jak utrzymywał organ renty - od 1 sierpnia 2015r. ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu hematologii, nefrologii i chirurgii naczyniowej. Sporządzona na tę okoliczność opinia zespołu biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 sierpnia 2015r. osobą całkowicie niezdolną do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 30 lipca 2020r. W złożonej opinii biegli nie podzieli stanowiska komisji lekarskiej ZUS, aby od 1 sierpnia 2015r. stan zdrowia ubezpieczonego uległ poprawie w stopniu uzasadniającym orzeczenie częściowej niezdolności do pracy. Z opinii biegłych wynika przeciwny wniosek, a mianowicie o stałym pogarszaniu się stanu zdrowia ubezpieczonego jako konsekwencji postępującej niewydolności jedynej – lewej nerki. W uzasadnieniu swojego stanowiska biegli wskazali na upośledzenie funkcji tej nerki – obniżony poziom kreatyniny, a także miernego stopnia białkomocz oraz nadciśnienie tętnicze jako czynniki wpływające na progresję funkcji nerki. Do tego dochodzi przewlekła choroba zakrzepowo-zatorowa pod postacią zakrzepicy żył biodrowych oraz nerkowych i przewlekły stan zagrażający krwawieniem jako konsekwencja stałego leczenia przeciwzakrzepowego. Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonego i jego badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Należy wskazać, że w uzupełniającej opinii (na k.35-36 akt sprawy) biegli ustosunkowali się do zastrzeżeń zgłoszonych pod adresem pierwotnej opinii przez organ rentowy (zastrzeżenia na k.29 akt sprawy). Wobec wyczerpującej opinii i jej uzupełnienia Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z dalszej uzupełniającej opinii biegłych (pismo organu rentowego k.50 akt sprawy). Wskazać dodatkowo należy, ze okoliczność, iż ubezpieczony w okresie pobierania renty podjął zatrudnienie jako pracownik ochrony nie uzasadnia stwierdzenia, że nie jest całkowicie niezdolny do pracy. Względy medyczne uzasadniają orzeczenie o dalszej całkowitej niezdolności do pracy i ustalenia tego nie zmienia fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy na stanowisku pracownika ochrony.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.477.14§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.