Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 99/16
Data wyroku: 2016-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Zabłudowska

Sygn. aktX K 99/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 maja 2016 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku X Wydział Karny w składzie
Przewodniczący: SSR Dorota Zabłudowska
Protokolant: Marta Filipiak
po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r.. sprawyA. W., synaK.iG.z domuK.,ur. (...)weW.,
oskarżonego o to, że :
w okresie od lutego 2014 r. do września 2015 r. w miejscowościP.uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku z mocy ustawy oraz na podstawie wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, V Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn.. akt V RC 523/10 z dnia 21 lutego 2011 r. obowiązku łożenia na utrzymanieD.iM. W.oraz w okresie od lutego 2014 r. do września 2015 r. w miejscowościP.uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku z mocy ustawy oraz na podstawie wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, V Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn.. akt V RC 523/10 z dnia 21 lutego 2011 r. obowiązku łożenia na utrzymanieD. W. (1), czym naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,
tj. o przestępstwo zart. 209 § 1 k.k.

I
oskarżonegoA. W.uznaje za winnego zarzucanego mu czynu i za to, na podstawieart. 209 § 1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,art. 624 k.p.k.zwalnia oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Sygn. akt: X K 99/16

UZASADNIENIE
Z uwagi na wydanie wyroku w trybieart. 343 k.p.k., zakres uzasadnienia ograniczono do wyjaśnienia podstawy prawnej orzeczenia oraz wskazanych rozstrzygnięć.
W wyroku z dnia 10 maja 2016 roku Sąd uznałA. W.za winnego czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia, który zakwalifikował jako występek zart. 209 § 1 k.k.popełniony w okresie od lutego 2014 r. do września 2015 r. i skazał oskarżonego za powyższe przestępstwo. Zdaniem Sądu, oskarżony zachowaniem swoim wyczerpał znamiona czynu zart. 209§1 k.k., uchylając się uporczywie od obowiązku alimentacyjnego na rzecz swoich dzieciD.,M.iD. W. (2).
Z uwagi na fakt, iż oskarżony przebywa aktualnie w izolacji penitencjarnej, Sąd ustalił, że został on osadzony w Zakładzie Karnym 3.10.2015 r., a zatem po upływie okresu ujętego w zarzucie aktu oskarżenia. Zarazem, odnosząc się do argumentacji zawartej we wniosku o uzasadnienie, a dotyczącej rzekomej podwójnej karalności oskarżonego za to samo przestępstwo, ze znajdującej się w aktach kopii wyroku zaocznego w sprawie X K 357/14 wynika, iż wyrokiem tymA. W.został skazany za przestępstwo zart. 209§1 k.k.popełnione w okresie od lutego 2013 r. do stycznia 2014 r., a zatem przed okresem objętym aktem oskarżenia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie, Sąd, iż niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie wymogi formalne i możliwe było wydanie orzeczenia w trybie konsensualnym, poprzez uwzględnienie wniosku oskarżyciela publicznego o skazanieA. W.bez przeprowadzenia rozprawy. Sąd rozważył przesłanki określone wart. 335 § 1 k.p.k.i doszedł do przekonania, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, albowiem okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu – szczególnie w świetle przyznania się przez niego do winy oraz całokształtu wiarygodnych dowodów zgromadzonych w aktach - nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte pomimo nieprzeprowadzenia rozprawy.
Przedmiotem zainteresowania Sądu w tym zakresie była zatem głównie kwestia kary uzgodnionej przez oskarżyciela publicznego oraz oskarżonego, a w szczególności czy odpowiada ona dyrektywom jej wymiaru określonym wart. 53 kk. W myśl tego przepisu, sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego (prewencja szczególna), a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i zaspokojenie potrzeby poczucia sprawiedliwości (prewencja ogólna). Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Zważywszy, iż oskarżony był uprzednio dwukrotnie karany za przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece, zaś wymierzone wobec niego kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania nie odniosły skutku, Sąd uznał, że trafnie Prokurator zaproponował wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności.
W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara jest bowiem adekwatna zarówno do stopnia jego zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Tak ukształtowana kara uwzględnia okoliczności łagodzące winę oskarżonego, to jest przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Z drugiej strony, uwzględnia jednak również notoryczność popełniania przestępstw przez oskarżonego i popełnienie kolejnego czynu w okresie próby. Tym samym, biorąc pod uwagę, iż Sąd mógł oskarżonemu wymierzyć do 2 lat pozbawienia wolności, uznać należy, iż zasadnym było wymierzenieA. W., zgodnie ze złożonym przez oskarżyciela publicznego i uzgodnionym z oskarżonym wnioskiem, kary pozbawienia wolności we wskazanym powyżej wymiarze, a zatem sytuującej się bliżej dolnego rejestru ustawowego zagrożenia w obrębie tego rodzaju kary.
Mając na uwadze, iż oskarżony jest obecnie pozbawiony wolności i ma ograniczone możliwości zarobkowe, Sąd zwolnił go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.