Sąd Rejonowy w Puławach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 265/16
Data wyroku: 2016-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Teresa Wojtoń
Słowa kluczowe: Własność
Podstawa prawna: 172 kc

Sygn. akt I Ns 265/16

POSTANOWIENIE
Dnia, 31 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Puławach I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Teresa Wojtoń
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marzanna Ruszak
po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 roku w Puławach
na rozprawie
sprawy z wnioskuM. G.
z udziałem:D. H.,J. K. (1),I. K.,J. K. (2),J. K. (3),J. K. (4),E. M. (1),H. Ł.,L. Ł.,A. Ł.,R. Ł.,D. Ł. (1),I. O.,Z. S. (1),S. W.,P. W., WojewództwaL.,(...)Nadwiślańskiego wK. D.i GminyJ.,
o stwierdzenie zasiedzenia
postanawia:I. stwierdzić, żeS. B., nabył z dniem 31 grudnia 2002 roku przez zasiedzenie, własność zabudowanej nieruchomości położonej wJ., gminaJ., uwidocznionej na mapie sporządzonej w dniu 16 stycznia 2013 roku przezZ. S. (2), zaewidencjonowanej w składnicy zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzonego przez Starostę(...), pod jednostką rejestrową G. 686, jakodziałka numer (...), o powierzchni 0,0700 ha.
II. stwierdzić, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie;
III. zwrócić uczestnikowi(...)Nadwiślańskiemu wK. D.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Puławach kwotę 117,50 zł (sto siedemnaście złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem niewykorzystanej części zaliczki na pokrycie wydatków, zaksięgowaną w zaliczki sądowe pod poz. 301/2014 c;
IV. nie obciążać uczestników brakującą częścią zaliczki na pokrycie wydatków w kwocie 52 zł (pięćdziesiąt dwa złote), wyłożoną z sum budżetowych Skarbu Państwa, którą przejąć na rachunek Skarbu Państwa.
Sygnatura akt I Ns 265/16

UZASADNIENIE
We wniosku z dnia 14 maja 2013 roku (k.4) pełnomocnik wnioskodawczyniM. G.wniósł o stwierdzenie, żeS. B.z dniem 02 września 2001 roku, nabył przez zasiedzenie nieruchomość 230 o powierzchni 0,0700 ha, położoną wJ.(k.4-6).
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wnioskodawczyni podniósł, że 02 września 1971 roku rodzice wnioskodawczyni –Z.iS. G., zakupili na podstawie nieformalnej umowy nieruchomość 230 położoną wJ., od spadkobiercówW.iS. Ł..
Wskazał, żeW.iS. Ł.do 22 grudnia 1991 roku nieruchomość tę posiadali wspólnie jako posiadacze samoistni, a po śmierciZ. B.nieruchomość 230 położoną wJ., posiadałS. B.aż do swojej śmierci 03 marca 2012 roku.
Wyjaśnił, że od śmierciS. B.w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości jest wnioskodawczyni.
Nadto pełnomocnik wnioskodawczyni podniósł, że nie toczyło się postępowanie uwłaszczeniowe w stosunku do tej nieruchomości i nie został wydany akt własności ziemi.
Wskazał, że w stosunku do tej nieruchomości nie było sporów o własność, ani o jej posiadanie, a z sąsiadami nie było sporów granicznych.
Ponadto pełnomocnik wnioskodawczyni wyjaśnił, że spadkobiercamiW.iS. Ł.sąH. K.,A. M.,T. Ł.iS. Ł.. Następcami prawnymiH. K.sąD. Ł. (2)iS. K.. Następcami prawnymiA. M.sąZ. M.iE. M. (2), a spadkobiercąZ. E.M.. Następcami prawnymiT. Ł.jestA. Ł.,R. Ł.iI. O.. Następcami prawnymiS. Ł.jestH. Ł.,L. Ł.,M. Ł.iZ. S. (1)(k.6-7).
W odpowiedzi na wniosek z dnia 13 września 2013 roku pełnomocnik uczestnika(...)Nadwiślańskiego wK. D.wskazał, że przebieg granicy pomiędzy nieruchomością 230 położoną wJ.a nieruchomością sąsiednią, będąca w zarządzie(...)Nadwiślańskiego wK. D., budzi poważne wątpliwości co do jej przebiegu (k.28), a w piśmie procesowym z dnia 14 kwietnia 2014 roku (k.115), wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego geodety na okoliczność przebiegu granicy pomiędzy nieruchomością 230 położoną wJ.a nieruchomościami sąsiadującymi z tą nieruchomością (k.115).
Ostatecznie pełnomocnik uczestnika(...)Nadwiślańskiego wK. D.cofnął wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego geodety i na rozprawie w dniu 05 października 2015 roku (k.375verte) i w dniu 17 marca 2016 399verte) oświadczył, że nie kwestionuje przebiegu granicy pomiędzy nieruchomością 230 położoną wJ., a nieruchomością 865/1 położoną wO., właścicielem której jest WojewództwoL., a użytkownikiem wieczystym(...)Nadwiślańskie wK. D.(k.375verte,399verte).
Uczestnik GminaJ.w odpowiedzi na wniosek z dnia 26 września 2013 roku wskazał, że nie kwestionuje okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku oraz przebiegu granicy pomiędzy nieruchomością 230 położoną wJ.a nieruchomością sąsiednią, której właścicielem jest GminaJ.(k.39).
W toku postępowania, pełnomocnik wnioskodawczyniM. G.popierał wniosek (k.58 i następne, k.399verte).
Uczestnik postępowaniaS. W.przyłączył się do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia (k.58,183).
Do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia przyłączyli się także uczestnicy:D. Ł. (1)(k.118),R. Ł.(k.120),A. Ł.(k.122),I. O.(k.124),J. K. (1)(k.126),P. W.(k.184),L. Ł.(k.185),H. Ł.(k.186),Z. Ł.(k.188),I. K.(k.190, 191, 194verte),E. M. (1)(k.192).
UczestniczkaZ. S. (1)przyłączyła się do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia (k.194verte).
Do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia przyłączyła się takżeD. H.(k.194verte).
Pełnomocnik uczestnika WojewództwaL.w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2014 roku (k.147) wniósł o oddalenie wniosku (k.147verte).
O oddalenie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia wniósł także pełnomocnik(...)Nadwiślańskiego wK. D.(k.194verte, 311, 375, 399, 399verte).
Uczestnicy postępowaniaJ. K. (2),J. K. (4)iJ. K. (3)nie wzięli udziału w sprawie. Nie domagali się także powtórzenia czynności przeprowadzonych przez Sąd po dniu 13 lipca 2013 roku (k.384verte, 394,395).
Sąd Rejonowy w Puławach, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy: zeznania wnioskodawczyniM. G.(k.58-58verte, 195-196), zeznania uczestników:I. K.(k.196),D. H.(k.196verte),Z. S. (1)(k.196verte-197), wyjaśnienia uczestnikaS. W.(k.58verte), umowę (k.17), mapy (k.16, 73, 74), wypis z mapy ewidencyjnej z wypisem z rejestru gruntów (k.14), wypis z rejestru gruntów (k.12), wypisy ze skorowidza działek (k.71, 72), zaświadczenia (k.13, 15, 218, 220), akty stanu cywilnego (k.18), protokół, szkic i zdjęcia z oględzin nieruchomości (k.267-279), dokumenty z akt spraw Sądu Rejonowego w Puławach w sprawie I Ns 231/03 z wnioskuS. W.iH. W. (1)o stwierdzenie zasiedzenia oraz dokumenty z akt spraw o uregulowanie własnościgospodarstw rolnych (...)
(...)– ustalił następujący stan faktyczny:
Nieruchomość 230 o powierzchni 0,0700 ha położona jest wJ.. Od strony południowej przylega dodrogi (...)(ulicy (...)), której właścicielem jest GminaJ.. Od strony zachodniejdziałka (...)graniczy z nieruchomością 229Z. B., od strony wschodniej z nieruchomością 231H. J.iS.małżonkówW., a od strony północnej z nieruchomością 865/1 położoną wO., właścicielem której jest WojewództwoL., a użytkownikiem wieczystym(...)Nadwiślańskie wK. D..
Z. B.nie żyje, a jej spadkobiercami sąD. H.,H. W. (2),J. K. (1)iM. G., a następcą prawnym zmarłejH. I.K. K...
Nie żyje takżeH. W. (1), spadkobiercami której są: jej mażS. W.i synP. W..
Pierwotnym właścicielem zabudowanej nieruchomości położonej wJ.oznaczonej w aktualnej ewidencji gruntów nr 230 o powierzchni 0,0700 ha byliW.iS.małżonkowieŁ..
SpadkobiercamiW. Ł.iS. Ł.byliH. K.,A. M.,T. Ł.,S. Ł.iK. Ł..
Spadkobiercami tych osób są:D. Ł. (1),J. K. (2),J. K. (4),J. K. (3),E.K.,A. Ł.,R. Ł.,I. O.,H. Ł.,L. Ł.iZ. S. (1).
Po śmierciW. Ł.iS. Ł., ich spadkobiercyH. K.,A. M.,T. Ł.,S. Ł.iK. Ł.w dniu 02 września 1971 roku nieruchomość tę sprzedaliZ.iS.małżonkom(...).
Pomimo sprzedaży tej nieruchomości, w dalszym ciągu, na nieruchomości tej zamieszkiwałaH. K., która regulowała wszelkie należności publicznoprawne związane z tą nieruchomością.
H. K.wyprowadziła się z domu usytuowanego na nieruchomości 230 położonej wJ.pod koniec 1972 roku i wówczas w posiadanie tej nieruchomości weszliZ.iS.małżonkowie(...).
Z. B.zmarła w dniu 22 grudnia 1991 roku, aS. B.zmarł w dniu 03 marca 2012 roku.
S.Z. B.iS. B.sąD. H.,H. W. (2),J. K. (1)iM. G., a zmarłejH. I.K. K..
Nieruchomość 230 położona wJ.. Rozciąga się od południa na północ i w jej południowej części, przylegającej doulicy (...), urządzone jest siedlisko, w obrębie którego znajduje się dom murowany i zabudowania gospodarcze w tym stary garaż i stodoła.
Północną część tej działki stanowi porośnięta drzewami i krzewami skarpa.
Od strony wschodniej granicę nieruchomości 230 zdziałką (...)wytycza ściana domu i zabudowań gospodarczych oraz urządzone między tymi nieruchomościami płoty. Zachodnią granicę nieruchomości 230 zdziałką (...)wytycza w ich południowej części ściana usytuowanych nadziałce (...)zabudowań.
Z.iS. B.byli właścicielami gospodarstwa rolnego, w tym także 0,0200 hadziałki (...), po której urządzona jest ścieżka wiodąca do północnej, zalesionej częścidziałki (...).
Od końca 1972 roku, położona wJ.działka (...), stanowiła integralną częśćgospodarstwa rolnego (...)małżonków(...).
MałżonkowieZ.iS. B.mieszkali w domu usytuowanym na tej działce, a w zabudowaniach gospodarczych składowali płody rolne.
Z.iS. B.remontowali dom i zabudowania gospodarcze, a w północnej części położonej wJ.nieruchomości 230, za budynkiem stodoły mieli urządzony ogród. Ze względu na zwartą zabudowę, która rozciągała się od wschodniej do zachodniej granicy tej działki, do północnej części nieruchomości 230 urządzili, na swojej nieruchomości 229 ścieżkę.
Nieruchomość 230, położona wJ.nie została objęta aktem własności ziemi w oparciu o przepisyustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych(Dz. U. Nr 27, poz. 250), albowiem w miarodajnej dla uwłaszczeń dacie (04 listopada 1971 roku),Z.iS.małżonkowie(...)nie byli w posiadaniu tej działki.
W posiadaniu nieruchomości 230 położonej wJ.Z.iS.małżonkowie(...)byli nieprzerwanie od końca 1972 roku do 22 grudnia 1991r, a od tego dnia, po śmierci żonyS. Z.(...), za zgoda jej spadkobierców, w posiadaniu tej nieruchomości nieprzerwanie aż do 03 marca 2012 roku byłS. B..
Po śmieciS. B.(03 marca 2012 roku), nieruchomość tę objęła w posiadanie córkaM. G..
Nigdy pomiędzyZ.iS. B.oraz następcami prawnymiW.iS.małżonkówŁ., właścicielami sąsiednich nieruchomości, a także spadkobiercamiZ. B., nie było żadnych sporów co do zakresu i charakteru posiadania tej nieruchomości najpierw przezZ.iS. B., a później przez samegoS. B.. Nie toczyły się sprawy o wydanie przedmiotowej nieruchomości, ani sprawy o rozgraniczenie.
Przez następców prawnych pierwotnych właścicieli tej działki, osoby bliskie i właścicielidziałki (...),Z.iS. B., a późniejS. B.traktowani byli, jako właścicieledziałki (...).
W toku trwającej od 2012 roku modernizacji ewidencji gruntów i budynków w gminieJ., granica pomiędzydziałkę (...)położoną wJ., adziałką (...)położona wO., będąca jednocześnie granicą obrębu ewidencyjnego została przyjęta do opracowania z operatu scalenia gruntów wsiJ.z roku 1972.(...)Nadwiślańskie wK. D., zawiadomione o czynnościach przebiegu granic ewidencyjnychdziałki (...)położonej wO., nie zakwestionowało przebiegu ustalonej granicy.
Pomiędzy właścicielami nieruchomości sąsiednich (właścicielamidziałek (...)), nie ma sporu o przebieg ewidencyjnych granic tych nieruchomości z nieruchomością 230 położoną wJ..
Z uwagi na to, że wiarygodność dokumentów prywatnych i urzędowych nie była kwestionowana przez uczestników tego postępowania, złożone do akt sprawy dokumenty Sąd obdarzył walorem prawdziwości.
Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanej w tej sprawie wnioskodawczyniM. G.oraz uczestnikomD. H.,I. K.,Z. S. (1)iS. W..
Wskazać bowiem należy, że pomiędzy tymi uczestnikami nie istniały żadne rozbieżności co do okoliczności stanu faktycznego w szczególności zaś co do tego kiedyZ.iS. B.objęli w posiadanie objętą żądaniem wnioskudziałkę (...)położoną wJ., charakteru, sposobu i zakresu tego posiadania oraz jego ciągłości.
Oponujący co do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia uczestnicy WojewództwoL.i(...)Nadwiślańskie wK. D., na poparcie swoich twierdzeń nie zgłosili żadnych przeciwnych dowodów.
Bacząc na powyższe, po dogłębnej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał za prawdziwe zeznania w.w. osób.
W ocenie Sądu twierdzenia tych osób są spójne i niesprzeczne. Wzajemnie się uzupełniając, tworzą jednolitą całość. Zeznania tych osób nie pozostają także w sprzeczności z wiarygodnymi dowodami rzeczowymi.
Mając na względzie powyższe okoliczności, dokonując analizy okoliczności faktycznych i ich oceny Sąd uznał żądanie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości 230 położonej wJ.przezS. B.za uzasadnione i zważył, co następuje:
Już we wstępie podnieść należy, że legitymowanym czynnie do złożenia wniosku o stwierdzenia zasiedzenia jest każdy zainteresowany, przede wszystkim zaś osoba, która nabyła własność rzeczy na tej drodze (art. 609par. 1 k.p.c.).
Zasiedzenie jest jednym ze sposobów nabycia własności nieruchomości przewidzianej wkodeksie cywilnym. Polega ono na nabyciu prawa własności przez fakt długotrwałego posiadania. Następuje przy tym z mocy samego prawa z chwilą upływu przewidzianego w ustawie okresu posiadania nieruchomości. Z tą samą chwilą następuje wygaśnięcie prawa własności nieruchomości dotychczasowego właściciela.
Zasadniczym przepisem regulującym zasiedzenie nieruchomości jestart.172 k.c.Stanowi on, że posiadacz nieruchomości, nie będący właścicielem, nabywa własność tej nieruchomości jeżeli posiada ją nieprzerwanie od lat 20 jako posiadacz samoistny, chyba, że uzyskał posiadanie w złej wierze (par.1 art. 172 k.c.), zaś po upływie lat 30, nabywa on własność nieruchomości, chociażby uzyskał jej posiadanie w złej wierze (par. 2 art.172 k.c.).
Należy dodać, że wymienione wyżej terminy zostały przyjęte przez ustawę z 28 lipca 1990 roku (Dz. U. Nr 55 poz. 321) o zmianieustawy Kodeks cywilny. Poprzednio (od 01 stycznia 1965 roku do 01 października 1990 roku) terminy te były krótsze i wynosiły odpowiednio10 i 20 lat.
Podnieść również należy, że do zasiedzenia nieruchomości, którego termin 20 lub 30 – letni upłynął po 01 października 1990 roku, mają zastosowania terminy zasiedzenia przewidziane wart.172 k.c.w brzmieniu nadanym przepisem art. 1 pkt. 32 lit. b w.w. ustawy z dnia 28 lipca 1990 roku.
Z brzmienia przepisuart. 172 k.c.wynika z kolei, że do nabycia własności nieruchomości konieczne jest kumulatywne spełnienie się dwóch przesłanek tj. samoistnego i nieprzerwanego posiadania oraz upływu określonego w ustawie terminu (okresu posiadania). Kwestia dobrej lub złej wiary posiadacza w chwili posiadania nie ma znaczenia dla samej możliwości nabycia własności w drodze zasiedzenia, a jedynie ma wpływ na długość terminu, z upływem którego zasiedzenie następuje.
Samoistnym posiadaczem nieruchomości w rozumieniuart.172 k.c.jest ten kto nią włada jak właściciel (art. 336 k.c.), a więc kto korzysta z niej z wyłączeniem innych osób, pobiera pożytki i dochody, a także uważa się za uprawnionego do rozporządzania nieruchomością (art.140 k.c.).
Mając na względzie powyższe okoliczności stanu faktycznego, Sąd uznał, że najpóźniej pod koniec 1972 rokuZ.iS.małżonkowie(...)objęli w posiadanie nieruchomość położoną wJ., oznaczoną w aktualnej ewidencji gruntów nr 230, że pod koniec 1972 roku nastąpiło przeniesienie posiadania na rzecz małżonkówZ.iS.małżonków(...), a po śmierciZ. B.na rzeczS. B., że posiadanie tych osób miało charakter samoistny, ciągły i przez nikogo nie zostało przerwane.
O samoistności tego posiadania świadczy przede wszystkim to, że wszystkie podejmowane przez nich czynności faktyczne odpowiadały swoją treścią dyspozycjom właściciela.
Towarzysząca posiadaczowi świadomość, że nie przysługuje mu prawo, którego treścią są czynności faktycznie przez niego realizowane lub, że prawo to przysługuje innej wiadomej mu osobie, nie stanowi przeszkody do uznania samoistności jego posiadania, gdyż stanowi element wiedzy a nie woli, przesądzając jedynie o braku dobrej wiary posiadacza nie zaś o braku cech samoistności posiadania (tak też Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 18 września 2003 roku, I CK 74/02, Lex nr 141416).
Podnieść również należy, że pierwotni właściciele tej nieruchomości, ani ich spadkobiercy, nigdy nie kwestionowali prawa własnościZ.iS. B.do tej nieruchomości.
Zdaniem Sądu niewątpliwym jest także i to, że władztwo faktyczne nad tą nieruchomością najpóźniej od końca 1972 roku do śmierciZ. B.(22 grudnia 1991 roku), mieliZ.iS.małżonkowie(...), a po tej dacie, aż do 03 marca 2012 roku (do śmierci), samS. B.. Taką też wolę władania tą nieruchomością wyrażali na zewnątrz. W sposób niedwuznaczny dla otoczenia gospodarowali tą działką.
Nieruchomość ta stanowiła centrum życioweZ.iS. B..Z. B.iS. B.na nieruchomości tej mieszkali, decydowali o zakresie i sposobie przeprowadzania remontów usytuowanych na tej działce zabudowań, o ich przeznaczeniu i sposobie zagospodarowania działki.
Nieruchomość tę traktowali jako integralną część swojego gospodarstwa rolnego, uzurpując sobie wyłączne prawo do posiadania tej działki jako gospodarczej całości.
Godnym podkreślenia wydaje się także i to, że przez otoczenie postrzegani byli za właścicieli przedmiotowej nieruchomości.
W ocenie Sądu podniesione wyżej w uzasadnieniu okoliczności jednoznacznie dowodzą, że w najpóźniej jesienią 1972 roku miało miejsce przeniesienie prawa własności objętej żądaniem wniosku nieruchomości na rzeczZ.iS. B., a po śmierciZ. B., na rzeczS. B., które w konsekwencji doprowadziło do zmiany w stanie własności nieruchomości 230 położonej wJ..
Nie można też nie zauważyć, że żaden z uczestników postępowania oponujący co do wniosku o stwierdzenie zasiedzenia (WojewództwoL.i(...)Nadwiślańskie wK. D.), nie wskazał aby pomiędzy spadkobiercami pierwotnych właścicieli przedmiotowej nieruchomości, a jej posiadaczami (Z. B.iS. B.), istniała jakakolwiek umowa wskazująca, iż przedmiotowe posiadanie miało charakter posiadania zależnego.
Z uwagi na to, że istotnym wskaźnikiem dla oceny charakteru posiadania ma z jednej strony rzeczywista wola, którą można ustalić na podstawie zewnętrznych, widocznych dla otoczenia przejawów władztwa, z drugiej zaś – faktyczne władanie rzeczą, Sąd dokonując analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznał, że małżonkowieZ.iS. B., najpóźniej jesienią 1972 roku – po uprzednim wyprowadzeniu się z domu na tej działceH. K., przedsięwzięli czynności świadczące o wyłącznym posiadaniu nieruchomości objętej żądaniem wniosku pod tytułem właścicielskim.
Nie można bowiem nie zauważyć, że w wyżej wymienionym okresie czasu,Z.iS. B.objęli całą nieruchomości w swe faktyczne władztwo, albowiem od tamtej pory już sami korzystali z tej nieruchomości i sami nieruchomością tą rozporządzali. Nie można też nie zauważyć, że wolę niepodzielnego władania tą działką ujawnili na zewnątrz, w sposób widoczny nie tylko dla następców prawnych pierwotnych właścicieli nieruchomości, ale także i dla innych osób, skoro to najpierw małżonkówZ.iS. B., a po śmierciZ. B.,S. B.poczytywano za właściciela tej działki.
Reasumując Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadnia, że pod koniec 1972 roku małżonkowie(...), w sposób trwały i ciągły objęli w faktyczne, wyłączne władztwo nieruchomość 230 położoną wJ., a po śmierciZ. B.(22 grudnia 1991 roku), prawo posiadania przedmiotowej nieruchomości spadkobiercy zmarłejZ. B.nieformalnie przenieśli na rzeczS. B..
Podnieść również należy, że uczestnicy WojewództwoL.i(...)Nadwiślańskie wK. D.mimo, iż oponowali co do wniosku, nie wskazali żadnych alternatywnych i wiarygodnych dowodów, które miałyby wpływ na wynik rozstrzygnięcia w sprawie.
Z wszystkich wyżej przytoczonych względów – Sąd uznał, że wniosek o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie na rzeczS. B., jako samoistnego posiadaczadziałki nr (...)położonej wJ., w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego jest zasadny. W ocenie Sądu oponujący co do wniosku uczestnicy postępowania nie udowodnili istnienia braku przesłanek o jakich mowa wart. 172 k.c.
Drugą obok posiadania przesłaną zasiedzenia jest upływ czasu. Do przypadków zasiedzenia, które nastąpiły przed wejściem w życie ustawy z 28 lipca 1990 roku o zmianieustawy kodeks cywilny(art.9 tej ustawy) tj. przed 01 października 1990 roku mają zastosowanie 10 i 20 letnie okresy posiadania przewidziane wart. 172 k.c.w brzmieniu obowiązującym przed tą datą (od 01 stycznia 1965 roku do 01 października 1990 roku - por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 02 września 1993 roku w sprawie IICRN 89/93), zaś do przypadków zasiedzenia, które nastąpiły po 01 października 1990 roku mają zastosowanie 20 i 30 letnie okresy posiadania przewidziane wart.172 k.c.w brzmieniu po nowelizacji w. w. ustawą z 28 lipca 1990 roku.
Z uwagi na to, że zdaniem Sądu,Z.iS. B.weszli w posiadaniedziałki (...), położonej wJ.najpóźniej pod koniec 1972 roku, a więc z chwilą wyrażenia na zewnątrz władania tą nieruchomością pod tytułem właściciela, zaśS. B., po śmierci żonyZ. B.(22 grudnia 1991 roku), na skutek przeniesienia posiadania tej nieruchomości przez spadkobiercówZ. B.na rzeczS. B., Sąd uznał, w kontekście wyżej podniesionych w uzasadnieniu okoliczności oraz wobec treściart.176 k.c., a więc po doliczeniu do czasu posiadaniaS. B., czasu posiadania jego i jego żonyZ. B., żeS. B.z dniem 31 grudnia 2002 roku, a więc po upływie 30 – letniego okres samoistnego posiadania w.w. nieruchomości, nabył prawo własności spornejdziałki (...)położonej wJ..
Uwzględniając ustalenia faktyczne co do sposobu i podstawy do objęcia przezZ.iS. B.przedmiotowej nieruchomości, Sąd uznał, że małżonkowie(...)byli posiadaczami samoistnymi spornej nieruchomości w złej wierze.
Nie można bowiem nie zauważyć, żeZ.iS. B.w posiadanie przedmiotowej działki weszli na podstawie nieformalnej umowy sprzedaży zawartej pomiędzy następcami prawnymiW.iS. Ł.aZ.iS. B., zaś samS. B., na podstawie nieformalnej umowy przeniesienia posiadania tej nieruchomości przez spadkobiercówZ. B.na jego rzecz. Taki zaś sposób wejścia w posiadanie wyklucza istnienie dobrej wiary. W ocenie Sądu każda osoba, która wchodzi w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności nieruchomości zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego (wymaganejart.158 k.c.) nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze. Dostępność przepisów regulujących obrót nieruchomościami jest na tyle duża i powszechna, że każdy potencjalny uczestnik takiego obrotu, ma realne możliwości zapoznania się z przepisami regulującymi kwestie przenoszenia własności nieruchomości (tak też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 06 grudnia 1991 roku w sprawie IIICZP 108/91, OSNC 4/92, poz.48).
W związku z tym, że posiadacz władający rzeczą staje się jej właścicielem z chwilą upływu terminu zasiedzenia, skutek ten nie może być zmodyfikowany jak również posiadacz nie może się go zrzec. Taką chwilą jest koniec dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu zasiedzenia (art.112 k.c.). Z tą też chwilą następuje utrata własności przez dotychczasowego właściciela.
Z tych wszystkich względów, w oparciu o wyżej przytoczone przepisy, Sąd uwzględniając wyżej podniesione w uzasadnieniu okoliczności co do daty wejścia w posiadanie nieruchomości objętej wnioskiem o zasiedzenie stwierdził, że prawo własności dodziałki (...)położonej wJ.,S. B.nabył z dniem 31 grudnia 2002 roku.
Ubocznie już tylko wskazać należy, że nie toczyły się przeciwkoZ. B.iS. B., takie postępowania przez Sądem, które zmierzałyby do dochodzenia, ustalenia lub zaspokojenia roszczenia o ochronę własnościdziałki (...), a co za tym idzie mogłoby zniweczyć w stosunku do w.w. osób skutki biegu terminu zasiedzenia (art.175 k.c.w związku zart. 123 k.c.,art. 182 par. 2 k.p.c.orazart. 365 k.p.c.).
Z tych wszystkich względów i w oparciu o wyżej wymienione przepisy, mając na względzie to, że oponujący co do wniosku uczestnicy postępowania nie przedstawili żadnych wiarygodnych argumentów przeciwnych, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia przepisart. 520 par. 1 k.p.c.
Sąd, mając na względzie przedmiot i wynik rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie oraz wysokość dotychczas poniesionych w toku rozpoznawania tej sprawy kosztów postępowania przez poszczególnych uczestników uznał, że koszty postępowania winien ponieść każdy z uczestników postępowania w zakresie swojego udziału.
Interesy uczestników postępowania były przeciwstawne. Sąd uwzględniając żądanie wniosku o stwierdzenie zasiedzenia, oddalił tym samym żądanie uczestników oponujących co do wniosku WojewództwaL.i(...)Nadwiślańskiego wK. D.).
Niemniej jednak, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wnioskodawczyni oraz reprezentowani przez profesjonalnych pełnomocników uczestnicy postępowania: WojewództwoL.i(...)Nadwiślańskie wK. D., nie zażądali zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania (wnioskodawczyni od uczestników, a w.w. uczestnicy od wnioskodawczyni).
W tej sytuacji w ocenie Sądu, repartycja kosztów postępowania, o której mowa wart. 520 par. 2 i 3 k.p.c., pomiędzy uczestnikami postępowania mimo sprzeczności ich interesów nie może mieć zastosowania.
Bacząc na powyższe, o kosztach postępowania, Sąd orzekł jak w pkt II postanowienia.
Z uwagi na to, że uczestnik(...)Nadwiślańskie wK. D., wnioskując o przeprowadzenie dowodu z oględzin nieruchomości, uiściło zaliczkę w kwocie 200 zł (art. 2 par. 1 i 2w związku zart. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz. U z 2014 roku, poz. 1025 ze zm.), zaś koszty przeprowadzenia tego dowodu zamknęły się sumą 82,50 zł (k.283-286), na podstawieart. 84w.w.ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Sąd w pkt III postanowienia, orzekł o zwrocie uczestnikowi(...)Nadwiślańskiemu wK. D.kwoty 117,50 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kosztami pobranymi od tego uczestnika a kosztami należnymi (200 zł – 82,50 zł = 117,50 zł).
Mając na względzie brzmienie przepisu art. 83 w.w. ustawy w związku z art. 113 tej ustawy, Sąd nie obciążył uczestników postępowania brakującą częścią zaliczki na pokrycie wydatków w kwocie 52 zł (k.222), wyłożoną tymczasowo z sum budżetowych Skarbu Państwa za udzielenie przez Starostwo Powiatowe wP.informacji, a objętąrachunkiem (...), które przejął na rachunek Skarbu Państwa (pkt IV postanowienia).
Z tych względów i na podstawie w.w. przepisów, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.