Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 363/16
Data wyroku: 2016-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 363/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 stycznia Sąd Rejonowy w Skierniewicach uznał oskarżonąK. W.za winną tego, że w dniu 22 stycznia 2015 roku wS.na terenieszkoły (...)mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozumienia znaczenia czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem, zabrała w celu przywłaszczenia portfel wraz pieniędzmi w kwocie 70 złotych i 20 EURO, dowodem osobistym, legitymacją studencką oraz kartą płatniczą(...)Banku na szkodęN. K.i przyjmując, że swoim zachowaniem wypełniła dyspozycjęart. 278 § 1 i 5 kkw zw. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kkna podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 4 kkw zw. zart. 34 § 1 i 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkwymierzył jej karę 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Ponadto orzekł o kosztach obrony z urzędu oraz zwolniłK. W.od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonej. Zaskarżył wyro w całości.
Zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a konkretnieart. 278 § 1 § 3 i § 5 kkorazart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 60 § 7 kkpoprzez jego niezastosowanie i nie odstąpienie od wymierzenia kary oraz niezastosowanieart. 278 § 3 kktj nieprzyjęcia wypadku mniejszej wagi.
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i odstąpienie od wymierzenia kary oskarżonejK. W..
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja nie jest zasadna. Treść uzasadnienia środka odwoławczego w niektórych, obszernych fragmentach zdaje się wskazywać na nieuważną lekturę zaskarżonego wyroku. Skarżący bowiem duży nacisk kładzie na działanie oskarżonej w warunkach ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności w rozumieniuart. 31 § 2 kki jednocześnie wskazuje na potrzebę zastosowania w takich sytuacjach nadzwyczajnego złagodzenia kary. Rzecz jednak w tym, iż są to rozważania zupełnie zbędne, gdyż Sąd I instancji – co należy w tym miejscu przypomnieć – przyjął, iżK. W.popełniła przestępstwo w warunkachart. 31 § 2 kki zastosował instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary chociaż dyspozycjaart. 31 § 2 kkdaje tylko taką możliwość, a nie statuuje obowiązek w tej materii. Całkowicie chybiony jest zarzut obrazy przepisów prawa materialnego poprzez nieprzyjęcie wypadku mniejszej wagi w rozumieniuart. 278 § 3 kk. Sąd Rejonowy zasadnie uznał, że oskarżona popełniła przestępstwo typu podstawowego. Za takim stanowiskiem przemawia przede wszystkim sposób działaniaK. W., który charakteryzował się zuchwałością i poczuciem bezkarności. Nie można wszystkiego tłumaczyć stanem psychicznym oskarżonej, gdyż okoliczności sprawy prowadzą do wniosku, iżK. W.na swój sposób wykorzystuje sytuację skoro jej zachowanie bywa bagatelizowane. Należy pamiętać, iż nie jest pierwszy konflikt z prawem oskarżonej i nie pojawiła się jakakolwiek refleksja również ze strony członków jej najbliższej rodziny. W przedmiotowej sprawie nie można również  decydującego znaczenia nadawać faktowi naprawienia szkody. Sąd meriti słusznie uwzględnił tę okoliczność na korzyść oskarżonej, ale nie była to bynajmniej inicjatywaK. W.wynikająca chociażby z poczucia wstydu. W rzeczywistości to działanie zostało wymuszone postępowaniem pokrzywdzonej oraz świadkaA. C..
Orzeczona przez Sąd Rejonowy kara łagodniejszego rodzaju ograniczenia wolności w niskim wymiarze 2 miesięcy nie może zostać uznana za rażąco niewspółmierną. Stwierdzić trzeba, że jest to kara bardzo trafna uwzględniając zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa jak i cechy osobowościowe oskarżonej. W wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy społecznie użytecznej przezK. W.z całą pewnością nie stoją na przeszkodzie jej pewne deficyty psychiczne. Tego rodzaju kara winna wreszcie unaocznić oskarżonej konieczność przestrzegania norm prawnych i wdrożyć ją do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie.
Uwzględniając powyższe okoliczności na podstawieart. 437 § 1 kpkSąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkuwzględniając trudną sytuację materialną oskarżonej, która nigdzie nie pracuje pozostając na utrzymaniu matki Sąd Okręgowy zwolniłK. W.od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.