Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 356/16
Data wyroku: 2016-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 356/16
1 Ds 379/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 października 2016r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Agata Maruniak
w obecności Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu: 03/10/2016r.
sprawy:
S. B.
s.E.iA.
ur. (...)wK.
oskarżonego o to, że:
w dniu 21 lipca 2014 roku wS.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłE. P.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 10.000 zł poprzez wprowadzenie go w błąd co do swego zamiaru wywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez niego w wyniku zawarcia umowy pożyczki na kwotę 10.000 zł z pokrzywdzonym, w ten sposób, że wprowadził go w błąd co do stanu prawnego samochodu markiR. (...)onr rej. (...)stanowiącego zabezpieczenie tej pożyczki przedkładając przy zawieraniu umowy kserokopię dowodu rejestracyjnego tego samochodu, którego w tym czasie nie był właścicielem,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kk

1
uznaje oskarżonegoS. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 286 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 2 (dwa) lata;

3
na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w ilości 30 (trzydzieści) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

4
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 70 (siedemdziesiąt) złotych i obciąża go opłatą w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych.

Sędzia:
Sygn. akt II K 356/16

UZASADNIENIE
W dniu 21 lipca 2014 r. oskarżonyS. B.zawarł z pokrzywdzonymE. P.umowę pożyczki w kwocie 10000 zł. Z treści umowy wynikało, iż zobowiązanie zostanie spłacone do dnia 21 sierpnia 2014 r. Jako zabezpieczenie umowy miał posłużyć samochód markiR. (...)onr rej. (...). W chwili zawierania umowy właścicielem samochodu byłJ. M. (1).
OskarżonyS. B.nie spłacił pożyczki w umówionym terminie. Pokrzywdzony wielokrotnie kontaktował się z oskarżonym, który zapewniał o zamiarze spłaty zobowiązania. W lutym 2015 r. oskarżony spłacił pokrzywdzonemu kwotę 5000 zł. W następnych miesiącach teściowa oskarżonego dokonała wpłaty w kwocie 1000 zł. Mimo rozłożenia płatności na raty oskarżony nie spłacił pozostałej należności.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoS. B.(k. 74 – 75, tom II: k. 19)
- zeznań pokrzywdzonegoE. P.(k. 10 – 11, tom II: k. 19v. – 20)
- zeznań świadkaJ. M. (1)(k. 81 – 82, tom II: k. 20)
- umowy pożyczki (k. 2 – 3)
- pokwitowania (k. 22)
- faktury VAT (k. 49)
OskarżonyS. B.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach podkreślił, iż zawierając umowę pożyczki zE. P.wiedział, że go oszukuje. Na dzień podpisania umowy samochód markiR. (...)onr rej. (...)stanowił własnośćJ. M. (1). Dodał, iż myślał, że uda mu się szybko spłacić zaciągniętą pożyczkę.
OskarżonyS. B.był uprzednio karany sądownie, w tym za przestępstwo zart. 286 § 1 kk.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoS. B.(k. 74 – 75, tom II: k. 19)
- karta karna (k. 77 – 78)
Postawa oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zasługuje na aprobatę Sądu. Złożone wyjaśnienia w znacznej części pokrywają się z ustaleniami stanu faktycznego.
PokrzywdzonyE. P.w obszernych i szczegółowych zeznaniach przyznał, iż zajmuje się lokowaniem pieniędzy. Jedna z pracownicbanku (...)poinformowała go, iż zna osobę zainteresowaną zaciągnięciem pożyczki. Zapewniła, iż osoba ta jest wiarygodna i spłaca zaciągnięte zobowiązania. Pokrzywdzony przyznał, iż w związku z zapewnieniami pracownicybanku (...)zdecydował się udzielić oskarżonemu pożyczki w kwocie 10000 zł. Jako zabezpieczenie miał posłużyć samochód markiR. (...). Podczas podpisywania umowy oskarżony okazał kopię dowodu rejestracyjnego, z której wynikało, iż jest on właścicielem pojazdu. Pokrzywdzony dodał, iż oskarżony nie wywiązał się z terminów zawartych w umowie. Przy próbach kontaktu wprowadzał w błąd. W lutym 2015 wpłacił kwotę 5000 zł. Równocześnie poinformował, że ma zamiar sprzedać samochódR.i przekazał numer telefonu doJ. M. (1).J. M.potwierdził, iż ma zamiar sprzedać samochód, którego jest właścicielem. Równocześnie pokrzywdzony dodał, że wielokrotnie był u oskarżonego. TeściowaS. B.spłaciła mu kwotę 1000 zł. Ponieważ jego działania nie przyniosły rezultatu, skierował sprawę na drogę postępowania sądowego.
Przesłuchany w charakterze świadkaJ. M. (1)potwierdził, iż w lipcu 2014 r. był właścicielem samochodu markiR. (...)onr rej. (...). Samochód nabył od oskarżonego na przełomie 2013 i 2014 r.
Zeznania pokrzywdzonego i świadka są spójne, logiczne i konsekwentne, a nadto potwierdzają ustalenia stanu faktycznego. Z ich treści wynika, iż oskarżony oszukał pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań.

Sąd zważył co następuje:
S. B.został oskarżony o popełnienie czynu zabronionego zart. 286 § 1 kkpolegającego na tym, że w dniu 21 lipca 2014 roku wS.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłE. P.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 10000 zł poprzez wprowadzenie go w błąd co do swego zamiaru wywiązania się ze zobowiązań zaciągniętych przez niego w wyniku zawarcia umowy pożyczki na kwotę 10000 zł z nim, w ten sposób, że wprowadził go w błąd co do stanu prawnego samochodu markiR. (...)onr rej. (...)stanowiącego zabezpieczenie tej pożyczki, przedkładając przy zawieraniu umowy kserokopię dowodu rejestracyjnego tego samochodu, którego w tym czasie nie był właścicielem.
Wina oskarżonego i okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie, a zwłaszcza w zeznaniach świadków. Zarówno wyjaśnieniom oskarżonego złożonym w trakcie postępowania przygotowawczego, jak i zeznaniom świadków Sąd dał wiarę z uwagi na ich szczegółowość, szczerość, spójność, wzajemną korelację i logikę wypowiedzi.
Oszustwo (art. 286 § 1 kk) może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, obejmującym cel i sposób działania. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem materialnym, znamiennym skutkiem w postaci doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem co oznacza pogorszenie sytuacji majątkowej rozparzającego. Do znamion przestępstwa należy działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pod którym to pojęciem należy rozumieć wszelki pożytek i zysk majątkowy, jaki sprawca odniósł lub zamierzał odnieść z przestępstwa, a także sposób przestępczego działania polegający na wprowadzeniu w błąd, wyzyskaniu błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd oznacza każde zachowanie prowadzące do wywołania u pokrzywdzonego błędu z wykorzystaniem wszelkich środków i metod, które doprowadzają do powstawania rozbieżności między świadomością osoby rozporządzającej mieniem, a rzeczywistym stanem rzeczy. Niewątpliwie oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 10000 zł. Oskarżony wykorzystał zaufanie jakim obdarzył go pokrzywdzony.E. P.zawierając w dniu 21 lipca 2014 r. umowę pożyczki z oskarżonym był przekonany, że ma do czynienia z osobą rzetelną i uczciwą, która jest w stanie spłacić zaciągnięte zobowiązania.
Uznając oskarżonegoS. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 286 § 1 kk, Sąd na podstawie tego przepisu skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Dodatkowo – z uwagi na to, że sprawca działał w celu uzyskania korzyści majątkowej, na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzono karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. W ocenie Sądu wysokość kary finansowej jest adekwatna do możliwości osobistych i finansowych sprawcy, który ma na utrzymaniu troje dzieci, jednakże uzyskuje regularny, stały dochód z tytułu zatrudnienia.
Oskarżony naruszył porządek prawny w sferze przestępstw przeciwko mieniu i obrotowi gospodarczemu. Takie zachowanie stanowi o znacznej społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, z uwagi na fakt całkowitego braku poszanowania dla cudzego mienia. Na niekorzyść oskarżonego przemawia działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony wykorzystał zaufanieE. P., który zakładał, iż ma do czynienia z rzetelną i uczciwą osobą.
Sąd uznał, że w stosunku doS. B.możliwe jest zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Co prawda oskarżony był już karany – w tym za przestępstwo zart. 286 § 1 kk, ale zdaniem Sądu dwuletni okres próby będzie wystarczający dla zweryfikowania pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego. Sąd dostrzegł także i to, że sprawca zasadniczo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co wpływa na przesłanki warunkujące przyznanie mu premii w takiej formie. Zdaniem Sądu tak ukształtowana kara będzie oddziaływać wychowawczo i zapobiegawczo wobec oskarżonego, jak również spełni swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej, a oskarżony nie poczyta jej za bezkarność.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 70 zł i obciążył go opłatą w kwocie 240 zł.

Sędzia: