Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 160/15
Data wyroku: 2016-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 160/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Agata Maruniak
w obecności Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu: 25.11.2015r., 11.01.2016r.
sprawy:
A. F.
c.J.iM.
ur. (...)wR.
oskarżonej o to, że:
I. dnia 6 marca 2015r. wR.poprzez wysłanie smsa do nieustalonego mężczyzny pomówiłaM. R.o to, że świadczy ona usługi seksualne co mogło poniżyć ją w opinii publicznej

tj. o czyn zart. 212 § 1 kk

II. w dniu 16 marca 2015r. wR.znieważyłaM. R.poprzez wysłanie smsa do nieustalonego mężczyzny w którym pomówiła ją o świadczenie usług seksualnych

tj. o czyn zart. 216 § 1 kk

1
uznaje oskarżonąA. F.za winną popełnienia zarzucanego jej przestępstwa zart. 212 § 1 kkopisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawie tego przepisu w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkskazuje ją na karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2
na podstawieart. 212 § 3 kkorzeka wobec oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej nawiązkę w kwocie 2000 zł;

3
oskarżonąA. F.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej przestępstwa opisanego w pkt II części wstępnej wyroku;

4
na podstawieart. 628 pkt 1 kpki§ 14 ust. 2 pkt 1 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28. 09. 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnejM. R.kwotę 660,00 (sześćset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

5
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 60,00 (sześćdziesiąt) złotych.

Sędzia:
Sygn. akt II K 160/15

UZASADNIENIE
M. R.była zatrudniona w charakterze florystyki w kwiaciarniF., której właścicielką jest oskarżonaA. F.. W styczniu 2015 r. oskarżona rozwiązała stosunek pracy zM. R.. W dniu 06 marca 2015 r. oskarżonaA. F.wysłała do nieustalonego mężczyzny sms’a, w którym podała nr telefonuM. R.z informacją, iż świadczy ona usługi seksualne („Hej tuM.ty jestes taki chetny na babki daje ci nr tel do jednej takiej chetnej która zrobi ci loda i ci pupe nastawi tak jak ty lubisz od tylu podaje ci nr 515 090 875 baw się dobrze”).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonejA. F.(k. 36 – 37)
- zeznańM. R.(k. 38)
- wydruków zdjęć (k. 32 – 35)
- akt 1 Ds.(...)
OskarżonaA. F.nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów zart. 212 § 1 kkiart. 216 § 1 kk. W złożonych wyjaśnieniach podała, iż od października – listopada 2014 r. była nękana telefonicznie przez nieznanego mężczyznę. Mężczyzna ten proponował jej spotkania. Oskarżona dodała, iż faktycznie w marcu 2015 r. podała temu mężczyźnie nr telefonuM. R., gdyż chciała odpocząć psychicznie od niego. Równocześnie oskarżona przyznała, iż pokrzywdzona dała jej do zrozumienia, że lubi umawiać się z mężczyznami, również za pośrednictwem portali randkowych.
Oskarżona nie była dotychczas karana sądownie.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonejA. F.(k. 36 – 37)
- karta karna (k. 31)
Postawa oskarżonej, która nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów nie może zasługiwać na aprobatę Sądu, w szczególności w kontekście złożonych wyjaśnień, z których jednoznacznie wynika, iż wysłała nieznanemu mężczyźnie sms’a z numerem telefonu i imieniemM. R.. Nadto oskarżona przyznała, iż celowo wysłała sms’a. Wprawdzie oskarżona próbowała usprawiedliwić swoje zachowanie i stwierdziła, że w jej opiniiM. R.lubi umawiać się z mężczyznami, jednakże przekonanie takie nie uprawniało jej do wysyłania tego typu sms’ów. Równocześnie wyjaśnienia oskarżonej, iż podała mężczyźnie również zmyślone numery telefonów nie ma znaczenia dla faktu podania przez oskarżoną numeruM. R.. Oskarżona miała pełną świadomość, że ten numer telefonu użytkuje oskarżycielka prywatna.
Z zeznańM. R.wynika, iż w dniu 06 marca 2015 r. skontaktował się z nią mężczyzna i zaproponował spotkanie. Z dalszej wymiany wiadomości wynikało, iż numer został mu podany przezA. F.. Nadto mężczyzna przesłałM. R.treść sms’a wysłanego przez oskarżoną.M. R.podkreśliła, iż oskarżona bez żadnych powodów przedstawiła ją jako osobę lekkich obyczajów.
ZeznaniaM. R.pokrywają się z wyjaśnieniamiA. F.w części, z której wynika, iż oskarżona wysłała nieznanemu mężczyźnie wiadomość tekstową, w której podała imię oraz nr telefonu oskarżycielki prywatnej. O fakcie tym świadczą również zdjęcia treści sms’ów dołączone przezM. R.. Z uwagi na problemy techniczny z otwarciem skrzynki odbiorczej niemożliwym było przeprowadzenie oględzin telefonu oskarżycielki prywatnej.

Sąd zważył co następuje:
A. F.została oskarżona o popełnienie przestępstwa zniesławienia określonego wart. 212 § 1 kkoraz przestępstwa znieważenia określonego wart. 216 § 1 kk.
Występek zart. 212 § 1 kkpolega na pomówieniu innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prywatnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić n utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Zniesławienie jest przestępstwem umyślnym, które można popełnić zarówno  w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym, a do jego dokonania nie jest wymagany skutek w postaci rzeczywistego poniżenia lub utraty zaufania przez osobę lub inny podmiot zniesławienia. Wystarczy bowiem, że zniesławiające zarzuty „mogły” taki skutek spowodować, a więc – obiektywnie rzecz ujmując – stwarzały zagrożenie dla dobrego imienia lub innego pomówionego podmiotu (wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 06 grudnia 2013 r., sygn. IX Ka 908/13, LEX nr 1717784). Jednocześnie przepisart. 213 § 1 i 2 kkformułuje warunki wyłączenie bezprawności zarzutów formalnie wypełniających znamiona zniesławienia.
Zachowanie oskarżonej polegające na wysłaniu w dniu 06 marca 2015 r. sms’a, w treści którego podała nr telefonuM. R.wraz z informacją, iż spotyka się ona z mężczyznami w celach seksualnych niewątpliwie wyczerpało znamiona występku zart. 212 § 1 kk. Należy także zauważyć, iż sms został wysłany po wypowiedzeniuM. R.umowy o pracę przezA. F.oraz kontrolach Państwowej Inspekcji Pracy w kwiaciarni należącej do oskarżonej. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż swoim zachowaniemA. F.chciała poniżyćM. R.. Kontratyp zart. 213 § 1 i § 2 kkw przedmiotowej sprawie nie występuje.
Mając powyższe na uwadze uznać należało, że zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona występku zart. 212 § 1 kk. Na podstawieart. 212 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkSąd skazał oskarżoną na karę grzywny w ilości 60 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary zart. 53 kk. Zachowanie oskarżonej nie mieściło się w polu dozwolonych działań, jednak należy stwierdzić, iż wina oskarżonej była znaczna co ma związek ze stopniem społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Motywem działania oskarżonej była zemsta na byłej pracownicy i chęć dokuczenia jej.A. F.nie była dotychczas karana. Orzeczona kara grzywny spełni swoje zadania w zakresie prewencji indywidualnej i spowoduje, iż w przyszłości oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego i powtórnie nie popełni innego przestępstwa.
Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, iż brak jest podstaw, aby przypisać oskarżonej winę co do popełnienia czynu zabronionego zart. 216 § 1 kk.
Przepisart. 216 § 1 kkopisuje przestępstwo, które skierowane jest przeciwko godności osobistej człowieka. Najczęściej przybiera ono postać wypowiedzi słownej skierowanej pod adresem konkretnej osoby. Przepis ten nie precyzuje sposobów zachowania się sprawcy, używając ogólnego określenia „znieważa”. Ze względu na przedmiot ochrony, jakim jest godność człowieka, za zniewagę uważa się zachowanie uwłaczające godności, wyrażające lekceważenie lub pogardę. O tym czy zachowanie to ma charakter znieważający, decydują dominujące w społeczeństwie oceny i normy obyczajowe. Takich treści nie zawierał sms wysłany przez oskarżoną. Nie bez znaczenia jest również fakt, że następstwem udostępniania numeru telefonu i informacji o spotkaniach w celach seksualnych nieznanemu mężczyźnie było nękanie oskarżycielki prywatnej. OskarżonaA. F.musiała to przewidywać skoro wcześniej sama była nękana przez tego samego nieznanego mężczyznę.
Zdaniem Sądu brak jest argumentów, które potwierdzałyby, iż oskarżona swoim zachowaniem dopuściła się znieważeniaM. R.. W związku z czym Sąd uniewinnił oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 216 § 1 kk.
Na podstawieart. 628 pkt 1 kpki§ 14 ust. 2 pkt 1 i ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnejM. R.kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 60 zł.

Sędzia: