Sąd Rejonowy w Wieliczce
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1329/16
Data wyroku: 2016-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Styrna
Słowa kluczowe: Służebność
Podstawa prawna: art. 295 kc

Sygn. akt: I C 1329/16 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Wieliczce Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Paweł Styrna
Protokolant starszy protokolant sądowy Barbara Wiśniewska
po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. w Wieliczce
sprawy z powództwaM. M. (1)
przeciwkoB. D.,A. O.
o zniesienie służebności drogi koniecznej bez wynagrodzenia
oddala powództwo.
Sygnatura akt: IC 1329/16

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 28 października 2016r.
PowódM. M. (2)skierował przeciwko pozwanymB. D.iA. Ö.powództwo, w którym domagał się zniesienia służebności drogi koniecznej ujawnionej w dziale(...)księgi wieczystej nr (...)podziałce nr (...)ustanowionej na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości władnącej stanowiącejdziałkę nr (...)objętejksięgą wieczystą nr (...)bez wynagrodzenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Na uzasadnienie zgłoszonego żądania wskazał, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z dnia 14 lipca 1995 r. w sprawie o sygnaturze akt INs 693/94/N podziałce nr (...)została ustanowiona służebność drogi koniecznej na rzeczdziałki nr (...). Dalej powód podał, że dojazd dodziałki nr (...)zapewniony jest przezdziałkę (...), objętąksięgą wieczystą nr (...), której właścicielem jest pozwanaA. Ö.i nr 3/3, objętąksięgą wieczystą nr (...), której właścicielem jest pozwanaB. D., przy czym dodziałki nr (...)dostęp do drogi publicznej został ustanowiony postanowieniem Sądu Rejonowego w Wieliczce z 17 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. INs 726/13. Z uwagi na to, że dodziałki nr (...)odpowiedni dostęp do drogi publicznej został zapewniony przez nieruchomości stanowiącedziałki nr (...)służebność drogi koniecznej ustanowiona po działce powoda utraciła dla nieruchomości władnących wszelkie znaczenie (k. 2-6).
W odpowiedzi na pozewpozwanaB. D.wniosła o oddalenie powództwa i nie obciążanie jej kosztami postępowania. Zaprzeczyła, by służebność drogi koniecznej, ustanowiona dla nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)straciła dla niej wszelkie znaczenie, jest bowiem jedyną drogą zapewniającą dojazd do jej nieruchomości. Zaprzeczyła również by dojazd dodziałki nr (...)odbywał się po innej nieruchomości niżdziałka nr (...)w szczególności podziałce nr (...), na której brak jest drogi umożliwiającej dojazd dodziałki nr (...). Na uzasadnienie swojego stanowiska przywołała kolejno orzeczenia Sądu Rejonowego w Wieliczce tj. wyrok z 25 października 2013r. w sprawie o sygnaturze akt IC 980/12, na mocy którego powód i pozwanaA. Ö.zostali zobowiązani do przywrócenia posiadania szlaku drożnego na ustanowionej dodziałki nr (...)drodze koniecznej; postanowienie z 14 stycznia 2016r. w sprawie o sygnaturze ICo 1049/15, którym Sąd umocował wierzycielaB. D.do wykonania na koszt dłużników czynności wynikających z tytułu wykonawczego oraz postanowienie z dnia 17 stycznia 2014r. wydane w sprawie INs 726/13, którym ustanowiono na rzecz każdoczesnego właścicieladziałki nr (...)służebność przejazdu i przechodu po nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...). Zarzuciła, że w razie zniesienia służebności drogi konicznej nieruchomość, której jest właścicielem zostanie pozbawiona prawnie ustanowionego dostępu do drogi publicznej.
PozwanaA. Ö., na rozprawie w dniu 19 października 2016r. uznała powództwo.

W sprawie bezsporne były okoliczności:
Wksiędze wieczystej o nr (...)prowadzonej, dla nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...), stanowiącej własnośćM. M. (1), ujawniona jest służebność przejazdu i przechodu do nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...)stanowiącejdziałkę nr (...)stanowiącejdziałkę nr (...)pasem o szerokości(...)na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości składającej się zdziałki nr (...)zgodnie z projektem służebności drogi koniecznej sporządzonym przez biegłego sądowegoE. M.na warunkach określonych w punkcie III postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z dnia 14 lipca 1995r. o sygnaturze INs 693/94/N.Działka nr (...)stanowi własnośćA. Ö..Działka nr (...)stanowi współwłasność pozwanychB. D.iA. Ö.. Z koleidziałka nr (...)ujawniona wksiędze wieczystej nr (...)stanowi własnośćB. D.. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014r. Sąd Rejonowy w Wieliczce w sprawie o sygnaturze INs 726/13 ustanowił na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości stanowiącejdziałkę ewidencyjną nr (...)dla której urządzonoksięgę wieczystą nr (...)służebność przejazdu i przechodu przez nieruchomość stanowiącądziałkę ewidencyjną (...)objętąksięgą wieczystą (...)zgodnie z mapą sporządzoną przez geodetę uprawnionegoE. M.z dnia(...)tzn. szlakiem szerokości około(...)metra na długości(...)metra,

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wykonywanie służebności drogi koniecznej dodziałki nr (...), odbywa się północną stronądziałki nr (...).Działka nr (...)nie posiada innego dostępu do drogi publicznej niż przezdziałkę nr (...), przy czym nadziałce (...)istnieje częściowo urządzona na gruncie służebność drogi koniecznej jednakże nie umożliwia ona bezpośredniego dojazdu dodziałki (...).
dowód: zeznania powoda k. 49v.
zeznania pozwanejB. D.k. 50
oględziny nieruchomości z dokumentacja fotograficzna k. 52-57
Niniejszy stan faktyczny został ustalony w oparciu o załączone do akt sprawy i wskazane wyżej dokumenty urzędowe. Autentyczność wskazanych dokumentów, w świetle zebranego materiału dowodowego, nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. Ustaleniu stanu faktycznego posłużyły również zeznania powoda i pozwanej, którym Sąd dał wiarę jako wzajemnie się uzupełniających. Powód zgodnie z twierdzeniem pozwanej przyznał, że nie istnieje prawna możliwość bezpośredniego dojazdu dodziałki nr (...)podziałce (...), której pozwana jest właścicielem.

Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 295 kcjeżeli służebność gruntowa utraciła dla nieruchomości władnącej wszelkie znaczenie, właściciel nieruchomości obciążonej może żądać zniesienia służebności bez wynagrodzenia. Przesłaną zniesienia służebności gruntowej jest zatem utrata wszelkiego znaczenia służebności dla nieruchomości władnącej. Przy ocenie czy przesłanka ta zachodzi zbędne jest rozważanie motywów orzeczenia ustanawiającego służebność drogi koniecznej. Znaczenie służebności drogi koniecznej określa treśćart. 145 § 1 kczgodnie z którym droga konieczna ma zapewnić odpowiedni dostęp do drogi publicznej lub do należących do tej nieruchomości budynków gospodarczych. Oznacza to, że droga konieczna traci wszelkie znaczenie dla nieruchomości władnącej jeżeli nie jest przydatna dla jej dostępu do drogi publicznej ani do budynków gospodarskich. Przepisart. 295 kcznajduje zastosowanie dopiero wówczas, gdy służebność gruntowa nie zwiększa już w żadnym stopniu użyteczności gospodarczej nieruchomości władnącej, a więc stała się bezużyteczna, tzn. gdy przesłanki ustanowienia służebności przestały istnieć.
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotu niniejszej sprawy uznać należy, że służebność gruntowa obciążająca nieruchomość składająca się zdziałki nr (...)objętejksięgą wieczystą nr (...)nie utraciła dla nieruchomości władnącej stanowiącejdziałkę nr (...)objętejksięgą wieczystą (...)znaczenia. Ocena przesłanki utraty przez służebność wszelkiego znaczenia po myśliart. 295 k.c.powinna mieć charakter zobiektywizowany, co należy rozumieć w ten sposób, że kryterium oceny stanowi nieruchomość władnąca, a nie osoba właściciela ujawnionego w księdze wieczystej. Oznacza to, że należy badać użyteczność służebności z punktu widzenia każdoczesnego właściciela nieruchomości władnącej. Jak wskazał bowiem Sąd Najwyższy w wyroku z 23 lutego 2006r. sygn. ICK 389/05, a Sąd orzekający stanowisko to podziela, gdyż utrata znaczenia służebności nie musi nastąpić, jeżeli jedyną okolicznością, która uległa zmianie, jest skupienie własności kilku sąsiadujących nieruchomości władnących w ręku tego samego właściciela.
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z skupieniem w ręku jednej osoby tj. pozwanejB. D.własności dwóch odrębnych, sąsiadujących ze sobą nieruchomości tj.działki nr (...)objętejksięgą wieczystą nr (...)orazdziałki nr (...)objętejksięgą wieczystą (...). Jak wykazało postępowanie, nieruchomość pozwanej stanowiącadziałkę nr (...)posiada dostęp do drogi publicznej jedynie przez działkę powoda. Co istotne bezpośredni dojazd dodziałki nr (...)nie jest też możliwy podziałce (...)lub innej nieruchomości. Skoro zatem nieruchomość stanowiącadziałkę nr (...)w dalszym ciągu pozostaje przedmiotem odrębnej własności w stosunku do nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)i nie istnieje inny prawny dostępdziałki nr (...)do drogi publicznej, to bez znaczenia pozostaje fakt, że własność tych nieruchomości przysługuje tej samej osobie, dlatego powództwo należało oddalić na podstawieart. 295 k.c.w zw. zart. 6 k.c.
Z.:

1
(...),

2
(...)

3
(...)

W., dnia 10.11.2016 r.