Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 119/16
Data wyroku: 2016-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Postępowanie W Sprawach O Wykroczenia, Wykroczenie, Apelacja
Podstawa prawna: art. 92a kw

Sygn. akt IV Ka 119/16

UZASADNIENIE
K. S.został obwiniony o to, że:

I
w dniu 01 grudnia 2014 roku około godziny 10:25 w ruchu lądowym, nadrodze (...)w rejonie miejscowościD., kierując samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...), nie zastosował się do znaku drogowego poziomego P-3 „linia jednostronnie przekraczalna” oraz przekroczył dozwoloną prędkość jazdy w obszarze zabudowany o 54 km/h jadąc z prędkością 104 km/h,

tj. o wykroczenie z art. 92a kw i art. 92 § 1 kw;

II
w dniu 01 grudnia 2014 roku około godziny 10:25 w ruchu drogowym, nadrodze (...)w rejonie miejscowościD., województwo(...), kierując samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)nie zastosował się do znaku poziomego B- 33 ograniczającego prędkość do 40 km/h i przekroczył dozwolona prędkość na tym odcinku drogi o 35 km/h ,

tj. o wykroczenie z art. 92a kw
Sąd Rejonowy w Bełchatowiewyrokiem zaocznym z dnia 07 stycznia 2016 roku w sprawie II W 41/15:

1
uznał obwinionegoK. S.za winnego tego, że :

a
w dniu 01 grudnia 2014 roku około godziny 10:25, nadrodze (...)w miejscowościK.D.(województwo(...)), prowadząc samochód osobowy markiA.onumerze rejestracyjnym (...), nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego ustawą w ten sposób, że wbrew treściart. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym(Dz.U. z 2012 roku poz. 1137 z późn. zm. ), na obszarze zabudowanym poruszał się z prędkością 96 km/h, przekraczając dopuszczalną prędkość pojazdu na wymienionym obszarze ( w godzinach 5:00 – 23:00) o 46 km/h, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 92akw;

b
w dniu 01 grudnia 2014 roku około godziny 10:25, nadrodze (...)w miejscowościK.D.(województwo(...)), prowadząc samochód osobowy markiA.onumerze rejestracyjnym (...), nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego znakiem drogowym w ten sposób, że wbrew znakowi B-33 ograniczającemu prędkość do 40 km/h, poruszał się z szybkością 75 km/h, przekraczając dopuszczalną prędkość pojazdu na odcinku obowiązywania wymienionego znaku o 35 km/h,tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 92a kw

i na podstawie art. 92a kw w zw. z art. 9 § 2 kw wymierzył obwinionemu grzywnę w wysokości 1000 złotych;

2
zasądził od obwinionego 100 złotych tytułem opłaty oraz 1.045,50 złotych tytułem zwrotu części wydatków;

3
wydatkami w pozostałym zakresie obciążył Skarb Państwa.

Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę obwinionegoK. S..
Apelacja wywiedziona została z podstawy prawnejart. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpwi zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę prawa materialnego – art. 9 § 2 kw w zw. z art. 92a kw – poprzez bezpodstawne uznanie, że zachowanie obwinionego stanowiło dwa czyny, w sytuacji gdy ze względu na bliskość czasowo – przestrzenną, jeden przedmiot zamachu oraz jeden zamiar winno być uznane za jeden czyn.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie opisu czynu poprzez uznanie, ze zachowanie obwinionego stanowiło jeden czyn oraz o orzeczenie na tej podstawie kary w łagodniejszym wymiarze, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroki i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna.
Racje ma skarżący podnosząc, iż Sąd Rejonowy wyrokując w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy prawa materialnego przy dokonywaniu oceny prawnej zarzucanych obwinionemu czynów.
Analiza zachowańK. S., które stały się przedmiotem stawianych mu w sprawie zarzutów, wskazuje na brak podstaw do uczynienia pomiędzy nimi granicy.
Jak wynika z nagrania videorejestratora, obwiniony zarzuconych mu działań dopuścił się w czasie 1 minuty i 24 sekund. Fakt ten bezsprzecznie pozwala na stwierdzenie, iż podjęte były one w krótkiej przestrzeni czasowej i na krótkim odcinku drogi. W dodatku działania te miały jednorodzajowy charakter, polegały na przekroczeniu prędkości.
W tych okolicznościach właściwa kwalifikacja prawna zachowań obwinionego z dnia 01 grudnia 2014 roku powinna uwzględniać jedność czynu z art. 92a kw. Stąd też Sąd Okręgowy dokonał modyfikacji w tym zakresie.
Konsekwencją powyższej korekty była zmiana dolegliwości karnej. Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że karą współmierną dla obwinionego za wystąpienie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji będzie kara w wysokości 800 zł grzywny. Taka kara wywoła również odpowiednie skutki w zakresie prewencji szczególnej i generalnej.
Kształtując orzeczenie o kosztach, Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 kpkzwiązku zart. 119 kpw, kierując się względami słuszności, zwolnił obwinionego z obowiązku zapłaty zryczałtowanych wydatków za postepowanie odwoławcze, bowiem konieczność zmiany zaskarżonego wyroku w postępowaniu odwoławczym była wynikiem błędu popełnionego przez Sąd Rejonowy.