Sąd Okręgowy w Łodzi
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X GC 976/15
Data wyroku: 2016-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Umowa O Dzieło
Podstawa prawna: art. 627 kc

UZASADNIENIE
W pozwie złożonym 11 sierpnia 2015 roku powódT. D.żądał zasą­dzenia w postępowaniu nakazowym od pozwanegoW. K.kwoty 136.345,50 zł, z ustawowymi odsetkami od kwoty 56.580 zł od dnia 24 listopada 2014 roku do dnia zapłaty oraz od kwoty 79.765,50 zł od dnia 13 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty, a nadto zasądzenia od pozwanego kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu podniesiono, że roszczenie powoda wynika z umowy sprze­daży towarów objętych wystawionymi przez niego fakturami VAT, które pozwany zaakcep­tował, jednak że nie uregulował wynikających z nich należności(pozew k. 4-7).
W dniu 26 sierpnia 2015 roku przeciwko pozwanemu wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym(nakaz zapłaty k. 19).
W dniu 14 września 2015 roku pozwany złożył zarzuty od powyższego nakazu zapłaty, podnosząc zarzut niewykonania umowy wzajemnej, braku wymagalności roszczenia, niewydania rzeczy sprzedanych, a nadto potrącenia wzajemnych wierzytelności pozwanego oraz naruszenia przepisuart. 481 k.c.w związku zart. 455 k.c.poprzez błędne określenie terminu początkowego naliczania odsetek od zasądzonych na rzecz strony powodowej należ­ności. W uzasadnieniu zarzutów pozwany argumentował, że nie otrzymał towaru zgodnego ze złożonym zamówieniem albowiem forma objętafakturą VAT nr (...)była pęknięta i w związku z powyższym została zwrócona powodowi do poprawy, podobnie jak wkładki objętefakturą VAT nr (...). Wobec powyższego, zdaniem pozwanego, powód nie wykonał własnego świadczenia zatem jego roszczenie o zapłatę ceny nie jest wymagalne. Ponadto, w ocenie pozwanego, nawet w przypadku przyjęcia, że powód swoje świadczenie spełnił, to uznać należy, że spełnił je nienależycie, przez co pozwanemu przysługuje roszcze­nie wzajemne z tytułu odszkodowania, oparte naart. 471 k.c.Poza tym pozwany podniósł, iż niewłaściwie obliczony został termin odsetek za opóźnienie, gdyż porozumieniem z dnia 21 maja 2015 roku strony ustaliły, że zapłata kwoty 31.980 zł zfaktury VAT nr (...)nastąpi do dnia 31 lipca 2015 roku, zaś zapłata kwoty 35.670 zł zfaktury VAT nr (...)nastąpi do dnia 30 września 2015 roku, natomiast zapłata kwoty 44.095,50 zł zfaktury nr (...)nastąpi niezwłocznie po akceptacji wykonanej formy przez końco­wego odbiorcę(zarzuty od nakazu zapłaty k. 24‐27).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódT. D.prowadzi działalność gospodarczą pod nazwąF.T. D., w miejscowościC.(bezsporne − wydruk(...)k. 16).
PozwanyW. K.prowadzi działalność gospodarczą pod nazwąW. O.(...)wK.(bezsporne − wydruk(...)k. 17).
Na początku 2014 roku pozwany zawarł z(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąumowę, na podstawie której zobowiązał się do wykonania wkładki na formę dedykowanej dla wykonania odlewuo nazwie F. (...), z terminem oddania goto­wego produktu do dnia 7 czerwca 2015 roku. W kwietniu 2014 roku pozwany nawiązał współpracę z powodem, zlecając mu wykonanie owej wkładki na formę z dostarczonych powodowi surowców oraz zgodnie z dostarczoną przez pozwanego z dokumentacją projek­tową. W ramach owej umowy, powód oddał pozwanemu gotowy produkt w czerwcu 2014 roku. Produkt ten składał się z dwóch części − stałej oraz ruchomej. Część stała została przez pozwanego zaakceptowana i odebrana bez uwag, natomiast część ruchoma wkładki dotknięta była usterkami, które miały być przez powoda usunięte(bezsporne).
W dniu 24 października 2014 roku powód wystawił pozwanemufakturę VAT nr (...), dotyczącą wykonania wkładów formującychF.Maxi, na kwotę 56.580 zł brutto, z terminem zapłaty do dnia 23 listopada 2014 roku. Faktura ta została podpisana przez obie strony umowy(dowód: poświadczona kopia faktury k. 11).
W dniu 12 listopada 2014 roku powód wystawił pozwanemufakturę VAT nr (...), dotyczącą wykonania wstawek korka DN 65, wykonania wkładów i dopaso­wania do istniejących obudów korka DN 100 oraz wykonania elementów dodatkowych i montażu wózka szerokiego, na kwotę 79.765,50 zł brutto, z terminem zapłaty do dnia 12 grudnia 2014 roku. Faktura ta została podpisana przez obie strony umowy(dowód: poświad­czona kopia faktury k. 13).
W styczniu 2015 rokuspółka (...)zgłosiła pozwanemu, że dostar­czona przez niego forma ciśnieniowa FlowerM.z uwagi na pęknięcie nie nadaje się do stałej i ciągłej eksploatacji. Informacje tę pozwany przekazał powodowi(dowód: poświad­czone wydruki korespondencji elektronicznej k. 32-33).
W marcu 2015 roku pozwany otrzymał od swojego kontrahenta wiadomość, że wzory korków DN 100 oraz DN 65 zostały odrzucone jako wadliwe. Wiadomość tę pozwany przekazał powodowi wraz z informacją, że do czasu załatwienia tego zgłoszenia pozwany nie może realizować dalszych płatności wobec powoda(dowód: poświadczone wydruki kore­spondencji elektronicznej k. 34).
W dniu 4 marca 2015 r. pozwany zawarł porozumienie z(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwW., w którym spółka ta zobowiązała się do wykonania we własnym zakresie i na swój koszt stałej połówki formy, zrzekła się dochodze­nia roszczeń wynikających z wykonania umowy z 7 lutego 2014 roku na wykonanie i sprze­daż formy odlewu(...)Flower Maxi, zaś pozwany zobowiązał się wystawić korektę faktury ograniczającą kwotę należną wymienionej spółce z kwoty 30.135 zł brutto do kwoty 10.000 zł brutto(dowód: poświadczona kopia porozumienia k. 28).
Wobec zgłoszonych przez kontrahentów pozwanego wad produktów wykonanych przez powoda, powód zgodził się przyjąć z powrotem wykonane produkty celem wykonania dodatkowych prac by dopasować je do potrzeb klienta pozwanego(bezsporne).
W dniu 21 maja 2015 roku powód wraz z osobami reprezentującymi pozwanego zawarli porozumienie, w myśl którego pozwany zobowiązał się do zapłaty na rzecz powoda następujących kwot:

-

27.810 zł brutto zfaktury VAT nr (...), płatnej w 2 ratach po 13.905 zł brutto, w terminie do 25 maja 2015 roku, 2 w terminie do 3 czerwca 2015 roku

31.980 zł brutto zfaktury VAT nr (...)płatnej w ratach „po ok. 4000 − 5000 zł brutto co tydzień do dnia 31 lipca 2015 r.”

35.670 zł brutto zfaktury VAT nr (...), płatnej w ratach „po ok. 4000 − 5000 zł brutto co tydzień do dnia 30 września 2015 r.”,

44.095,50 zł brutto zfaktury VAT nr (...), płatnej „niezwłocznie po akceptacji wykonanej formy przez końcowego odbiorcę”.

Ponadto w porozumieniu tym powód zobowiązał się do wydania w terminie do 28 maja 2015 roku na rzecz pozwanego jednej poprawionej wkładki zaś do dnia 3 czerwca 2015 roku drugiej poprawionej wkładki, których dotyczyfaktura VAT nr (...), pod warunkiem dokonania wpłat należności przez pozwanego określonych wyżej w punkcie a). Ponadto powód zobowiązał się do skorygowaniafaktury VAT nr (...)do kwoty 31980 zł brutto, w terminie 3 dni po dokonaniu spłaty przez pozwanego niespornej należności określonej wyżej punkcie b). Strony uzgodniły też, że dokonanie spłat należności przez pozwanego na rzecz powoda w sposób określony w porozumieniu powoduje „umorzenie odsetek od należności tam wymienionych za okres od dni płatności wskazanych w fakturach VAT do dnia zapłaty”(dowód: poświadczona kopia notatki k. 14).
Pismem z dnia 29 lipca 2015 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty należności m.in. objętychfakturami VAT nr (...), wraz z odsetkami ustawowymi z tytułu opóźnienia, do dnia 5 sierpnia 2015 r., na wskazany rachunek bankowy(poświadczona kopia wezwania wraz z dowodem nadania k. 15).
W dniu 30 marca 2016 roku pozwany ponownie odebrał produkty wykonane przez powoda − korek DN 100 wkładki oraz wózek szeroki(bezsporne − poświadczona kopia dokumentu wydania WZ k. 170 ).
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 627 k.c., przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.
W niniejszej sprawie strony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarły umowę o dzieło, zgodnie z którą powód zobowiązał się do wykonania oznaczonych w umowie przedmiotów – wkładów formującychF.Maxi, korka DN 65, wkładów i dopasowania korka DN 100 oraz elementów i montażu wózka szerokiego, zaś pozwany zobowiązał się do zapłaty na jego rzecz ustalonego wynagrodzenia, którego wysokość nie była sporna między stronami.
Terminy zapłaty owego wynagrodzenia zostały określone w fakturach VAT wysta­wionych przez powoda − nr(...)i nr(...), przyjętych przez pozwanego. Bezspornie pozwany wynagrodzenia tego nie zapłacił.
W myślart. 491 § 1 k.c., w przypadku gdy jedna ze stron umowy wzajemnej dopuszcza się zwłoki w wykonaniu zobowiązania, druga strona może również bez wyznacze­nia terminu dodatkowego m.in. żądać wykonania zobowiązania. Stąd też żądanie pozwu dotyczące spełnienia przez pozwanego świadczenia pieniężnego z zawartej przez strony umowy o dzieło znajduje podstawy w przytoczonym przepisie prawa.
Przeciwko żądaniu pozwu strona pozwana odniosła zarzut braku wymagalności, a nadto zarzut potrącenia wzajemnego roszczenia pozwanego z tytułu szkody poniesionej przez niego wskutek nienależycie wykonanej przez powoda umowy.
Zarzut braku wymagalności (czy też przedwczesności) roszczenia pozwu jest nieuza­sadniony. Zgodnie zart. 488 § 1 k.c., świadczenia będące przedmiotem zobowiązań z umów wzajemnych powinny być spełnione jednocześnie, chyba że z umowy, z ustawy albo z orze­czenia sądu lub decyzji innego właściwego organu wynika, iż jedna ze stron obowiązana jest do wcześniejszego świadczenia.
W rozpoznanej sprawie doszło do wykonania dzieła objętego umową stron i jego przekazania stronie pozwanej. Z tym związane było wystawienie przez powoda faktur VAT dotyczących zapłaty wynagrodzenia za wykonane rzeczy, pozwany zaś zaakceptował terminy płatności wynagrodzenia określone w owych fakturach, składając na nich swój podpis. Wyni­kły już w późniejszym czasie spór pomiędzy stronami odnośnie zarzucanych powodowi wad wykonanych przez niego produktów nie ma wpływu na kwestię wymagalności roszczenia powoda o wynagrodzenie za wykonane dzieło. Zamawiającemu przysługują natomiast ewen­tualnie stosowne roszczenia z tytułu rękojmi za wady fizyczne lub roszczenia odszkodowaw­cze w razie poniesienia szkody w wyniku nienależytego wykonania zobowiązania przez przyjmującego zamówienie.
W niniejszej sprawie nie mógł być natomiast przedmiotem rozpoznania Sądu złożony przez pozwanego zarzut potrącenia. Jak bowiem stanowi przepisart. 493 § 3 k.p.c., w postępowaniu nakazowym do potrącenia mogą być przedstawione tylko wierzytelności udowodnione dokumentami, których mowa wart. 485 k.p.c., tj. dokumentem urzędowym, zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem, wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu, zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i niezapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym, a także wekslem, czekiem, warrantem lub rewersem należycie wypełnionym, ewentualnie umową, dowodem spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodem doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku ­­­- jeżeli uprawniony dochodzi należności zapłaty świadcze­nia pieniężnego i odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 8 marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.
Podkreślić należy, że oświadczenie woli o potrąceniu wierzytelności przez pozwa­nego zostało złożone już w toku postępowania w niniejszej sprawie, a zatem podlegało regu­lacji zawartej w przytoczonymart. 493 § 3 k.p.c.
Pozwany przedstawił do potrącenia wierzytelność z tytułu poniesionej szkody wyni­kającej z nienależytego wykonania zobowiązania przez powoda. Wierzytelność ta nie została jednak udowodniona opisanymi wyżej dokumentami. W szczególności wymogu tego nie spełnia dokument wezwania powoda do zapłaty kwoty 109.298,75 zł z dnia 1 czerwca 2016 roku. Jako dokument prywatny, stanowi on bowiem jedynie dowód na złożenie przez pozwa­nego zawartego w nim oświadczenia, nie zaś dowód istnienia opisanej w nim wierzytelności (art. 245 k.p.c.).
Wobec niezłożenia przez pozwanego wymaganych dokumentów potwierdzających istnienie i wysokość przedstawionej do potrącenia wierzytelności, zbędne było przeprowa­dzanie dowodów z zeznań wnioskowanych przez pozwanego świadków oraz przesłuchania stron, albowiem na dowodach tych pozwany nie mógł oprzeć swojego zarzutu. Z tej przy­czyny wnioski dowodowe strony pozwanej, dotyczące osobowych źródeł dowodów, nie zostały przez sąd uwzględnione.
W zakresie odsetek ustawowych za opóźnienie sąd uznał żądanie pozwu za uzasad­nione na gruncieart. 481 § 1 i 2 k.c.Pozwany dopuścił się opóźnienia w zapłacie świadczenia pieniężnego postaci wynagrodzenia za wykonane przez powoda dzieła, gdyż nie spełnił swo­jego świadczenia w terminie określonym w przedstawionych mu fakturach VAT, które sam zaakceptował. Jak zaś stanowi przepisart. 476 k.c., dłużnik dopuszcza się zwłoki (w przy­padku świadczenia pieniężnego − opóźnienia), gdy nie spełnia świadczenia w terminie.
W kwestii terminu zapłaty wynagrodzenia objętego pozwem, pozwany powoływał się ponadto na porozumienie zawarte z powodem na spotkaniu w dniu 21 maja 2015 r., zgod­nie z którym płatności poszczególnych części należnego powodowi wynagrodzenia zostały pozwanemu rozłożone na raty z określonymi, późniejszymi terminami płatności. Zwrócić jednak należy uwagę, że porozumienie to miało charakter warunkowy w rozumieniuart. 89 k.c.i jego realizacja miała zależeć od dokonania przez pozwanego wpłat określonych w nim części wynagrodzenia w uzgodnionych terminach. Bezspornie jednak do zapłaty uzgodnio­nych należności ze strony pozwanego nie doszło, przez co nie może on obecnie powoływać się na terminy i kwoty wynikające z owego porozumienia, skoro warunek jego realizacji nie został spełniony.
W związku z powyższym, na podstawieart. 496 k.p.c., sąd utrzymał w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, uznając wniesione przeciwko niemu zarzuty za nieuza­sadnione.
Podstawę prawną orzeczonych w nakazie zapłaty kosztów postępowania stanowi przepisart. 98 k.p.c.i zawarta w nim zasada odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez stronę powodową złożyła się opłata od pozwu oraz opłata za czynności re­prezentującego powoda radcę prawnego i opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego.

ZARZĄDZENIE
doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi pozwanego