Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 26/16
Data wyroku: 2016-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V.2 Ka 26/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Jastrzębiu - Zdroju wyrokiem z dnia 6 listopada 2015r., sygn. akt II K 642/13, uznał oskarżonegoJ. U.za winnego tego, że:

1
w dniu 24 września 2012 roku wJ.w celu udaremnienia wykonania:

- wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach XIII GC 278/11/Ap zobowiązanego do zapłatyA. K.kwoty 151.767,04 zł,
- nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Opolu V GNc 3192/12 zobowiązanego do zapłaty(...) sp. z o.o.kwoty 25.237,92 zł,
Nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Rybniku VI GNc 189/12 zobowiązanego do zapłatyD. G.kwoty 15.944 zł,
- nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Rybniku VI GNc 7/12 zobowiązanego do zapłatyU.sp. z o.o kwoty 32.417,25 zł,
Nakazu zapłaty Sądu Rejonowego Katowice – Wschód VI GNC 295/12 zobowiązującego do zapłatyM. W.kwoty 5.067 zł,
- nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Bytomiu VI GNC 2522/12 zobowiązującego do zapłaty(...) S.A.kwoty 56.922,71 zł,
- ugody zawartej przed Sądem rejonowym w Dzierżoniowie V GC 564 zobowiązującej do zapłaty(...) Sp. z o.o.kwoty 13.530 zł,
- nakazu zapłaty Sądu rejonowego w Rybniku VI GNC 1465/12 zobowiązującego do zapłatyL. G.kwoty 4.450 zł,
- decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wJ.nr 578/08 o nałożeniu kary administracyjnej za nielegalne użytkowanie budynku zobowiązującej do zapłaty w kwocie 97.404,99 zł
- tytułów egzekucyjnych urzędu Skarbowego wJ.dotyczących należności podatkowych o wartości należności głównej w kwotach 45.650,00 oraz 25.101 zł,
darował synowi zagrożone zajęciem nieruchomości o numerachdziałek (...)o wartości 1.400.000 zł, czym uszczuplił zaspokojenie tych wierzycieli, stanowiącego występek zart. 300 §2 kki za to na podstawieart. 300 §2 kkskazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności.

2
w dniu 31 października 2012 roku wJ.wobec grożącej mu niewypłacalności nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli zbył na kwotę 28.290 zł zajęty przez komornika(...)D5 2.4 TDnr rej. (...), a z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży zaspokoił tylko niektórych wierzycieli, czym działał na szkodę pozostałych, stanowiącego występek zart. 302 §1 kki za to na podstawieart. 302 §1 kkskazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,

3
w dniu 14 stycznia 2013 roku wJ.w celu udaremnienia wykonania orzeczeń wskazanych w punkcie 1. Darował synowi udziały współce z o.o. (...)o wartości 250.000 zł czym usiłował uszczuplić zaspokojenie wskazanych wyżej wierzycieli oraz wyłudził poświadczenie nieprawdy od notariusza sporządzającego akt notarialny darowizny poprzez podstępne wprowadzenie go w błąd oświadczając, że darowane udziały spółki są wolne od obciążeń i praw osób trzecich, podczas gdy był zajęty przez Urząd Skarbowy wJ., stanowiącego występek zart. 13 §1 kkw zw. zart. 300 §2 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11 §2 kki za to na podstawieart. 14 §1 kkw zw. zart. 300 §2 kkw zw. zart. 11 §3 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 85 §1 kkiart. 86 §1 kkw miejsce wyżej orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności Sąd orzekł wobec oskarżonegoJ. U.jedna karę łączną w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 §1 i §2 kkw zw. zart. 4 §1 kkorazart. 70 §1 pkt 11 kkw zw. zart. 4 §1 kkSąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoJ. U.kary łącznej pozbawienia wolności na okres 3 lat tytułem próby.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. za rt. 2ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania obejmujące wydatki w kwocie 150,00 złotych oraz opłatę w wysokości 300,00 złotych.
Apelację wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżył on powyższy wyrok w całości i zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na treść wyroku, tj.art. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpkwynikającą z oparcia ustaleń, co do winy oskarżonego jedynie na okolicznościach obciążających go, przy pominięciu dowodów i okoliczności świadczących na jego korzyść oraz dowolnej ocenie dowodów,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który miał wpływ na jego treść, a wynikający z przyjęcia, iż:

- oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów umyślnie, w zamiarze bezpośrednim podczas, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do takich ustaleń, a wręcz wskazywał, iż oskarżony nie działał w celu udaremnienia wykonania orzeczeń Sądów oraz organów publicznych, a podejmowane przez niego działania polegające na przekazaniu na rzecz synaM. U.nieruchomości oraz udziałów współce z o.o. (...)podejmowane były wyłącznie w celu zaspokojenia wierzycieli oskarżonego,
- oskarżony zbywając(...)D5 2.4 TD onr rej. (...)działał niezgodnie z prawem i brak było przeszkód do przypisania mu winy w czasie popełnienia czynu, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do takich ustaleń, a wręcz wskazywał, iż oskarżony działał pod wpływem atypowych warunków i szczególnej sytuacji motywacyjnej, które uzasadniały podjęcie decyzji niezgodnej z normą prawną,
- oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim wyłudzenia poświadczenia nieprawdy od notariusza sporządzającego akt notarialny darowizny w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazywał, iż oskarżony o zajęciach udziałów spółki przez Urząd Skarbowy wJ.nie wiedział.
Stanowiąc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie sposób zgodzić się z podnoszonymi przez skarżącego zarzutami.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejonowy nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, a toart. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpk. Skarżący zarzuca, iż Sąd Rejonowy oparł swoje ustalenia co do winy oskarżonego jedynie na okolicznościach obciążających go, pominięcie okoliczności świadczących na jego korzyść, a także dowolną ocenę dowodów. Z zarzutami tymi jednak nie sposób się zgodzić. Należy wskazać, iż dokonując oceny zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, Sąd Rejonowy dokonał tego w sposób wnikliwy i rzetelny. Wskazał Sąd w sposób szczegółowy, które dowody uznał za wiarygodne i z jakich powodów, a którym waloru wiarygodności odmówił. Ocena materiału dowodowego zaprezentowana w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, wbrew twierdzeniom skarżącego, została dokonana przez Sąd I instancji z uwzględnieniem reguł określonych w treściart. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpk, zgodna jest z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, nie zawiera również błędów. Nie sposób zarzucić braku wnikliwości czy też rzetelności rozważaniom Sądu Rejonowego nad zebranymi w sprawie dowodami. Nie przekroczył Sąd również granic swobodnej oceny dowodów. Następnie swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego Sąd Rejonowy w przekonujący sposób uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Z tych też względów nie można zgodzić się z zarzutami apelacji obrońcy oskarżonego, iż Sąd dopuścił się obrazy przepisów postępowania tj.art. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpk.
Ustalając stan faktyczny zasadnie Sąd Rejonowy dał wiarę zeznaniom świadków:M. P. (1)– reprezentującego Urząd Skarbowy wJ.,J. M.– reprezentującegoKancelarię (...)przy Sądzie Rejonowym w Jastrzębiu – Zdroju. Świadkowie ci wskazywali na przebieg prowadzonych wobec oskarżonego postępowań egzekucyjnych. Z zeznań tych świadków wynika, iż oskarżony był prawidłowo informowany o wysokości jego zobowiązań, został pouczony o przysługujących mu prawach i był świadomy podejmowanych przez organy egzekucyjne działań.
Zgodzić się również należy z oceną zeznań pozostałych świadków, tj. wierzycieli oskarżonego:D. S.,J. S.,M. W.,M. P. (2),D. G.,B. J.,A. K.,L. G.,Z. B.iZ. S..
Jak słusznie wskazuje Sąd Rejonowy zeznania wszystkich wyżej wskazanych świadków były logiczne, spójne i konsekwentne. Świadkowie ci wskazywali, iż oskarżony, niezależnie od toczących się postępowań egzekucyjnych podejmował rozmowy z wierzycielami i regulował należne zobowiązania. Oskarżony dokonywał jednak samodzielnie wyboru wierzyciela wobec, którego dokona spłaty zobowiązań z pominięciem pozostałych wierzycieli, w związku z czym wobec części jego wierzycieli zobowiązania nie zostały w ogóle uregulowane. Ponadto oskarżony był zobowiązany do regulowania zaległości podatkowych.
Zasadnie również Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dowodom z dokumentów albowiem zostały sporządzone przez uprawnione do tego organy w zakresie ich kompetencji oraz w przepisanej formie, a ich rzetelność i prawdziwość nie była kwestionowania przez żadną ze stron.
Jeżeli chodzi o wyjaśnienia oskarżonego zasadnie Sąd wskazał, iż na wiarę zasługują one jedynie w części w jakiej wskazał, iż zbył zajęte przez komornika mienie w postaci samochodu markiV. (...)oraz, ze przekazał synowiM. U.należące do niego nieruchomości w celem rozwijania przez niego prowadzonej działalności. Wprawdzie w dalszym etapie postępowania oskarżony wycofał się ze swoich wyjaśnień wskazując, iż przekazanie nieruchomości, a następnie udziałów było spowodowane koniecznością zabezpieczenia kredytu obrotowego, jednakże jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, stanowiło to tylko i wyłącznie przyjęta przez oskarżonego linię obrony mającą na celu unikniecie odpowiedzialności karnej. Należy mieć na uwadze, iż oskarżony miał pełną świadomość, iż grozi mu utrata majątku w związku z nieuregulowanymi przez niego zobowiązaniami. Oskarżony miał również wiedzę, co do zajęcia przez Urząd Skarbowy udziałów w jego spółce, albowiem został o tym skutecznie poinformowany stosownym zawiadomieniem, które zostało odebrane przez jego synaM. U.będącego stroną umowy darowizny i jednocześnie prokurentem(...) sp. z o.o.Nie ulega zatem wątpliwości, iż oskarżony w chwili sporządzania aktu notarialnego posiadał wiedzę o zajęciu i mimo świadomości skutków karnych podjął działania, które nie były zgodne z prawem, celem uzyskania środków na spłatę wymagalnych zobowiązań, z tym, iż jak sam wskazał, iż regulował wybrane przez siebie, „najpilniejsze”, wierzytelności.
Nie sposób również zgodzić się ze skarżącym odnośnie drugiego podnoszonego zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Należy mieć na uwadze, iż zarzut błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może sprowadzać się tylko i wyłącznie do samej polemiki z ustaleniami poczynionymi przez Sąd, a wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku, a powinien dążyć do wykazania konkretnie uchybień w zakresie logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, których miał dopuścił się Sąd przy ocenie zebranego materiału dowodowego.Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się sąd I instancji, a zwłaszcza tylko na wyjaśnieniach oskarżonego, nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych(wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29.10.2010r., II Aka 162/10).
Z tych też względów zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może ograniczać się wyłącznie do kwestionowania stanowiska, które przyjął Sąd I instancji, jak czyni skarżący, a powinien wskazywać nieprawidłowości jakich miał dopuścić się Sąd w swoim rozumowaniu co do oceny okoliczności sprawy. Sama bowiem możliwość przeciwstawienia poczynionym przez Sąd ustaleniom odmiennego punkt widzenia, nie stanowi uzasadnienia stwierdzenia, iż Sąd dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych. Zdaniem Sądu Okręgowego takich uchybień Sąd I instancji się nie dopuścił.
Przy ustalaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy miał na względzie całokształt zebranego materiału dowodowego. Brak zastrzeżeń co do dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, albowiem Sąd ten w sposób szczegółowy wskazał, które dowody uznał za wiarygodne, a którym waloru tego odmówił i dlaczego.
Mając na względzie zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie ulega wątpliwości, iż oskarżonyJ. U.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów zart. 300 §2 kk, zart. 302 §1 kkoraz zart. 13 §1 kkw zw. zart. 300 §2 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11 §2 kk. nie budzi również wątpliwości, iż oskarżony działał w sposób umyślny z zamiarem popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych
Dokonując oceny zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, Sąd Rejonowy dokonał tego w sposób staranny i rzetelny, wskazując szczegółowo, które dowody uznał za wiarygodne i z jakich powodów, a którym waloru wiarygodności odmówił. Ocena materiału dowodowego zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jak już wyżej wskazano, dokonana została przez Sąd I instancji z uwzględnieniem reguł określonych w treściart. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpk, zgodna jest z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego i nie zawiera żadnych błędów.
Sąd I instancji dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego w sposób bezstronny, w granicach swobodnej oceny dowodów, uwzględniając jednocześnie zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Dlatego też rozważania Sądu Rejonowego co do oceny zebranych w niniejszej sprawie dowodów należy w pełni podzielić, i uznać, iż ich ponowna analiza jest bezcelowa. Pisemne motywy zaskarżonego wyroku w pełni odpowiadają dyrektywom określonym treściąart. 424 §1 kpk
Mając na uwadze rodzaj naruszonych dóbr, a także okoliczności popełnienia czynów, zgodzić się należy również z Sądem Rejonowym, co do kwestii oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu jako znaczny.
Jeżeli chodzi o orzeczone wobec oskarżonego kary, zarówno jednostkowe jak i karę łączną, Sąd miał na względzie by były one adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów. Orzeczona kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy niewątpliwie spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej.
Jednocześnie zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, iż wobec oskarżonegoJ. U.zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, pozwalająca na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, a wyrażająca się w przekonaniu, iż nie popełni on ponownie przestępstwa i będzie przestrzegać porządku prawnego. Dlatego też zasadnie Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat. Bez wątpienia orzeczona kara o charakterze wolnościowym będzie wystarczająca dla osiągnięcia jej celów, a okres próby w orzeczonym wymiarze pozwoli na zweryfikowanie udzielonej pozytywnej prognozy.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku czy też do jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Z tych względów Sąd Okręgowy utrzymał w moc zaskarżony wyrok. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk.