Sąd Rejonowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 66/16
Data wyroku: 2016-05-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Korfanty
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 77^10^ ustawy z dnia 15.12.2000 o spółdzielniach mieszkaniowych, art. 16 ustawy z 24.06.1994 r. o własności lokalu

Sygn. akt I C 66/16

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 maja 2016 roku
Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Grzegorz Korfanty
Protokolant: Magdalena Kocur
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2016 roku w Gliwicach
sprawy z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wG.
przeciwkoC. O.,A. O.
o eksmisję

1
umarza postępowanie w stosunku do pozwanejC. O.;

2
oddala powództwo w stosunku do pozwanegoA. O..

SSR Grzegorz Korfanty
Sygn. akt I C 66/16

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 13 stycznia 2016 roku powódkaSpółdzielnia Mieszkaniowa (...)wG., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagała się nakazania pozwanymC. O.iA. O.opuszczenialokalu mieszkalnego numer (...)położonego wG.przyulicy (...)i wydania go powódce w stanie wolnym od osób i rzeczy. Nadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według przedłożonego spisu kosztów.
Uzasadniając swoje żądanie powódka wyjaśniła, że pozwanejC. O., zamieszkującej wraz z synemA. O., przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego numer (...), stanowiącego własność powódki. Pozwana od kilku lat nie reguluje należnych opłat eksploatacyjnych z tytułu posiadania prawa do lokalu, co było przyczyną prowadzenia przeciwko niej postępowań egzekucyjnych, które okazywały się bezskuteczne. Te okoliczności stały się przyczyną podjęcia przez radę nadzorczą funkcjonującą u powódki, na podstawie art. 1710ustawy o spółdzielniach mieszkaniowychw zw. zart. 16 pkt 1 ustawy o własności lokali, uchwały upoważniającej zarząd powódki do wystąpienia na drogę postępowania sądowego z wnioskiem o eksmisję i sprzedaż lokalu zajmowanego przez pozwanych. Powódka podniosła, że z uwagi na działanie pozwanych, stanowiące naruszenie zasad współżycia społecznego, nie przysługuje im prawo do otrzymania lokalu socjalnego.
Na rozprawie w dniu 31 maja 2016 roku pełnomocnik powódki oświadczył, iż pozwanaC. O.zmarła w dniu 4 kwietnia 2016 roku. W konsekwencji, pełnomocnik złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu wobec niej ze zrzeczeniem się roszczenia, wnosząc o umorzenie postępowania w tym zakresie. Jednocześnie, podtrzymał żądanie pozwu wobec pozwanegoA. O..
Do momentu wywołania sprawy pozwanyA. O.nie złożył pisemnej odpowiedzi na pozew, w żaden inny sposób merytorycznie nie odniósł się do żądania pozwu, nie stawił się na rozprawie w dniu 31 maja 2016 roku, a swojej nieobecności nie usprawiedliwił.
Prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy GminaG., nie złożyła oświadczenia o wstąpieniu do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
C. O.przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego numer (...)położonego wG.przyulicy (...), wchodzącego w skład zasobumieszkaniowego Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wG.. W lokalu tym wraz zC. O.zamieszkiwał jej syn –A. O..
/okoliczności bezsporne/
W związku z długotrwałym zaleganiem z zapłatą należnych opłat eksploatacyjnych przezC. O., związanych z zajmowaniem lokalu o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, rada nadzorcza funkcjonująca wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wG., podjęła uchwałę upoważniającą zarząd spółdzielni do wystąpienia na drogę postępowania sądowego z pozwem o eksmisję i sprzedażlokalu mieszkalnego numer (...).
Na dzień 17 września 2015 roku, stan zaległości opłat należnych spółdzielniw związku z zajmowaniemlokalu numer (...)wynosił 45.215,52 zł.
/dowód: uchwała z dnia 17 września 2015 roku (k. 11)/
C. O.zmarła w dniu 4 kwietnia 2016 roku jako wdowa.
/okoliczność bezsporna/
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił częściowo w oparciu o okoliczności bezsporne, natomiast w pozostałym zakresie oparł się o wymieniony wyżej dowód z dokumentuw postaci uchwały rady nadzorczej funkcjonującej u powódki, której to treść i autentyczność nie budziły wątpliwości Sądu.

Sąd zważył, co następuje:
Powódka domagała się wydania wobec pozwanych –C. O.iA. O.– wyroku orzekającego eksmisję pozwanych z zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, wchodzącego w skład zasobów mieszkaniowych powódki. Przy tym prawo to przysługiwało jedynieC. O..
Na wstępie należy wyjaśnić, że wobec śmierci pozwanejC. O.po wniesieniu pozwu w niniejszej sprawie, na rozprawie w dniu 31 maja 2016 roku pełnomocnik powódki złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu wobec niej, ze zrzeczeniem się roszczenia. Sąd, uznając cofnięcie pozwu za skuteczne, jako nie pozostające w sprzecznościz prawem oraz zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierzające do obejścia prawa, na podstawie dyspozycji przepisuart. 355 § 1 k.p.c.w zw. zart. 203 § 1 k.p.c., umorzył postępowanie w stosunku do pozwanejC. O., o czym orzekł w punkcie 1. sentencji wyroku.
Wobec częściowego cofnięcia pozwu w niniejszej sprawie, Sąd był zobligowany do zbadania przesłanek uzasadniających jego żądanie w stosunku do drugiego z pozwanych–A. O., synaC. O., który wraz z nią zamieszkiwał wlokalu numer (...).
Uzasadniając materialnoprawną podstawę żądania pozwu, powódka powołała się na przepisart. 1710ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz. U. z 2013 roku, poz. 1222 – j.t.) w zw. zart. 16 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 rokuo własności lokali(Dz. U. z 2015 roku, poz. 1892 – j.t.).
I tak, zgodnie z treścią przepisu art. 1710ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych,w przypadku długotrwałych zaległości z zapłatą opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1, 11i 5 ustawy (tj. kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokal członka spółdzielni lub osoby niebędącej jej członkiem, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni oraz działalnością spółdzielni), rażącego lub uporczywego wykraczania osoby korzystającej z lokalu przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo niewłaściwego zachowania tej osoby czyniącego korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, przepisart. 16 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokalistosuje się odpowiednio.Z żądaniem, o którym mowa w tym przepisie, występuje zarząd spółdzielni na wniosek rady nadzorczej.
Z kolei treść przepisu art. 16 ust. 1 ustawy, do której odsyła przytoczony powyżej przepis stanowi, że jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat lub wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, wspólnota mieszkaniowa może w trybie procesu żądać sprzedaży lokalu w drodze licytacji na podstawie przepisówKodeksu postępowania cywilnegoo egzekucji z nieruchomości.
Nie budziło wątpliwości Sądu, że powódka – działająca przez swój zarząd– legitymowała się uchwałą podjętą przez funkcjonującą u niej radę nadzorczą, która stanowiła wniosek, o którym mowa w art. 1710ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Niemniej, jak wynika wprost z treści przytoczonych przepisów, uchwała ta upoważniała powódkę jedynie do wystąpienia na drogę postępowania sądowegoz żądaniem sprzedaży lokalu o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, zajmowanego przezC.iA. O.w drodze licytacji w trybie przepisówKodeksu postępowania cywilnego,a nie z żądaniem eksmisji tych osób z lokalu. Należy wyjaśnić, że dopiero sprzedaż lokalu o statusie własnościowegoprawa spółdzielczegoi przysądzenie tego prawa licytantowi, który prawo to nabył w toku licytacji, stanowi podstawę domagania się eksmisji osób stale lokal zajmujących. Jednakże wówczas legitymacja czynna do wystąpienia z takim żądaniem będzie przysługiwała nabywcy tego prawa, a nie spółdzielni, w ramach której prawo to istnieje.
Żądanie, z którym powódka wystąpiła w niniejszej sprawie, nie znajdowało żadnego oparcia w przepisach obowiązującego prawa. Istotnym jest, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest prawem zbywalnym, podlegającym egzekucji, a co najistotniejsze– przechodzi na spadkobierców (art. 17(
    2)ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych). Śmierć osoby, której przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, nie powoduje wygaśnięcia tego prawa, natomiast powoduje, że spadkobierca (spadkobiercy) takiej osoby nabywa – w dacie otwarcia spadku – spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, co jest niezależne od uzyskania członkostwa spadkobiercy w spółdzielni (porównaj: Stefaniak A.,Prawo spółdzielcze.Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych. Komentarz., LEX, 2014; Dziczek R., Spółdzielnie mieszkaniowe. Komentarz. Wzory pozwów i wniosków sądowych. WK, 2014).
Bezsporne okoliczności niniejszej sprawy wskazują, w stopniu bliskim pewności, że skoro pozwanyA. O.był synem zmarłejC. O., której przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, to jest on jej spadkobiercą, ze względu na stopień pokrewieństwa, dziedziczącym w pierwszej kolejności. W konsekwencji, pozwany z chwilą śmierci swojej matki (czyli w dacie otwarcia spadku) nabył w drodze dziedziczenia przysługujące jej dotychczas spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu numer (...)wchodzącego w zasób mieszkaniowy powódki. W konsekwencji, aby doprowadzić do licytacyjnej sprzedaży lokalu o statusie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, powódka musi przeprowadzić procedurę z art. 1710ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w zw. zart. 16 ustawy o własności lokaliwobec aktualnego uprawnionego, tj. pozwanegoA. O.. Jednak nawet i w tej sytuacji powódka nie będzie legitymowana do żądania jego eksmisji z lokalu (takie żądanie będzie przysługiwało bowiem jedynie nabywcy prawa w drodze licytacji), ale za to będzie mogła żądać licytacyjnej sprzedażyprawa spółdzielczegona podstawie odpowiednio stosowanego przepisuart. 16 ustawy o własności lokali.
Mając na uwadze powyższe rozważania, powództwo w stosunku doA. O., jako pozbawione podstawy prawnej, podlegało oddaleniu.
Zważając, że pozwany do momentu wywołania sprawy nie złożył pisemnej odpowiedzi na pozew, w żaden inny sposób merytorycznie nie ustosunkował się do żądania pozwu, a w końcu nie stawił się na rozprawę, na którą został wezwany, jednocześnie nie usprawiedliwiając swojej nieobecności, zaszły okoliczności, o których mowa w treści przepisuart. 339 § 1 k.p.c., obligujące Sąd do wydania wyroku zaocznego.
SSR Grzegorz Korfanty