Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 77/16
Data wyroku: 2016-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 748) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 77/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekr. sądowy Barbara Bełz
po rozpoznaniu w dniu24 lutego 2016 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyS. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaS. W.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia11 grudnia 2015 r.,znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyS. W.prawo do emerytury, począwszy od 1 listopada 2015 r.
Sygn. akt III U 77/16

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 24 lutego 2016 r.
Decyzją z dnia 11 grudnia 2015 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyS. W.prawa do emerytury.
W podstawie prawnej powołanoart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U.z 2015, poz. 748) oraz§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43ze zm.).
W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Pozostałe warunki zostały spełnione. Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 18 dni; składkowe – 23 lata, 4 miesiące i 11 dni; uzupełniające - rola – 3 lata, 6 miesięcy i 11 dni; łącznie – 25 lat.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu 8 stycznia 2016 r. wnioskodawcaS. W.zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji, polegający na niezasadnym przyjęciu, że w okresie zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ.ubezpieczony nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach w latach 1979-1999, podczas gdy w rzeczywistości ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako spawacz (elektryczny oraz gazowy) oraz przez pewien okres jako spawacz – brygadzista, co powoduje, iż okres ten powinien zostać zaliczony do stażu pracy w szczególnych warunkach na podstawieart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wskazując na powyższe wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury od dnia 1 listopada 2015 r.; przyznanie prawa do wyrównania świadczenia wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia przyznania świadczenia; zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł w szczególności, że jakkolwiek w aktach osobowych dotyczących ubezpieczonego brak jest zaświadczenia o tym, że w trakcie zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ., wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracę w szczególnych warunkach, to jednak w rzeczywistości ubezpieczony wykonywał pracę w okresie od 1979 r. do stycznia 1999 r. w szczególnych warunkach jako spawacz - przy spawaniu elektrycznym oraz gazowym oraz przez pewien czas na stanowisku spawacz-brygadzista, a więc stanowisku wymienionym w wykazie prac w szczególnych, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (załącznik nr 1 i 2 do zarządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 września 1983 r. – wykaz A, dział XIV - Prace różne, poz. 12 - prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym ppkt 1 i 2 oraz poz. 24). W krótkim okresie czasu ubezpieczony wykonywał również pracę na stanowisku spawacza - brygadzisty, w dotychczasowym miejscu oraz warunkach pracy, będąc zobowiązanym pracować wspólnie z brygadą, wykonując zasadnicze obowiązki spawacza, a nadto obowiązki pozostające w związku z pełnieniem funkcji brygadzisty tj. organizowanie pracy wewnątrz brygady, podział czynności wśród jej członków, przestrzeganie dyscypliny pracy wywnętrz brygady oraz zasad BHP, ekonomicznej gospodarki materiałami, odzieżą roboczą, maszynami i narzędziami będącymi w dyspozycji brygady. W powołanym powyżej wykazie A, dział XIV - Prace różne, pod poz. 24 wprost wskazano, że pracami w warunkach szczególnych są również prace polegające na „kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozorze inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie”. W ostatnim okresie pracy do dnia 31 stycznia 1999 r. ubezpieczony wykonywał jedynie pracę spawacza gazowego oraz elektrycznego.
W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wskazano w szczególności, że wnioskodawca nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie rozpatrywał zatem żadnego okresu pod kątem spełnienia ww. warunku. Według ogólnego świadectwa pracy z dnia 29 stycznia 1999 r. wnioskodawca pracował w(...) Zakładzie (...)wJ.jako spawacz i spawacz brygadzista. W punkcie 8 świadectwa stwierdzono, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach. Z akt osobowych wynika, że wnioskodawca przyjął się do pracy na stanowisko ślusarza remontowego. Jako spawacz pracował dopiero od 10 lipca 1984 r. Mimo to w angażach pojawiało się nadal stanowisko spawacz – ślusarz; miejsce pracy FW Ślusarnia. Z powyższego nie wynika, aby praca wnioskodawcy, nawet jeżeli kwalifikowałaby się jako praca spawacza określona w wykazie A, dziale XIV, poz. 12 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów, była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Zakład pracy wykluczył, aby praca wnioskodawcy była pracą w warunkach szczególnych. Nawet przy uwzględnieniu pracy na stanowisku spawacza od 10 lipca 1984 r. do 31 grudnia 1998 r. z przerwą od 7 kwietnia 1989 r. do 7 kwietnia 1990 r. – praca na eksporcie na stanowisku ślusarza, jako pracy w warunkach szczególnych, brak będzie co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych na dzień 1 stycznia 1999 r., a jedynie 13 lat, 4 miesiące i 1 dzień – po wyłączeniu absencji chorobowych.
Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaS. W.,ur. (...), w dniu 23 listopada 2015 r. złożył wniosek o emeryturę, oświadczając w nim, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Do wniosku dołączył dokumentację poświadczającą przebieg zatrudnienia, z której wynikało, że był on zatrudniony w(...) Zakładzie (...)wJ.w okresie od 20 lutego 1979 r. do 31 stycznia 1999 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza i spawacza-brygadzisty. Wnioskodawca przedłożył organowi rentowemu również kserokopię akt osobowych z okresu zatrudnienia w(...) Zakładach (...)wJ..
Na podstawie zgromadzonej dokumentacji, decyzją z dnia 11 grudnia 2015 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyS. W.prawa do emerytury.
Zakład przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 18 dni; składkowe – 23 lata, 4 miesiące i 11 dni; uzupełniające - rola – 3 lata, 6 miesięcy i 11 dni; łącznie – 25 lat.
Dowód – akta emerytalne wnioskodawcy:
- wniosek o emeryturę z dnia 23.11.2015 r.,
- świadectwo pracy, kserokopia dokumentacji zawartej w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w(...) Zakładach (...)wJ.,
- decyzja ZUS z dnia 11.12.2015 r.
Ponadto Sąd ustalił, że wnioskodawcaS. W.w okresie od dnia 20 lutego 1979 r. do dnia 31 stycznia 1999 r. był zatrudniony w(...) Zakładzie (...)wJ., faktycznie od samego początku w charakterze spawacza.
Wnioskodawca posiadał uprawnienia spawalnicze, w zakresie spawania gazowego od 1974 r., a od 1985 r. spawania elektrycznego.
Zakład pracy zajmował się produkcją konstrukcji metalowych. Uczestniczył w budowie ośrodka wypoczynkowego wS.-J., gdzie dostarczał tony stali – dźwigary, podciągi. Zaopatrywał również w elementy stalowe jednostki wojskowe na znacznym obszarze kraju. Wnioskodawca zajmował się spawaniem gazowym i elektrycznym, wypalaniem palnikiem takich konstrukcji stalowych. Do zakresu jego obowiązków należało także palenie kryz do zaworów, spawanie grzejników.
Wnioskodawca pracował na hali, na której znajdowały się stanowiska pracy spawaczy, ślusarzy. W warsztacie tym panowało duże zapylenie.
W trakcie zatrudnienia wnioskodawca na okres półtora miesiąca był delegowany do pracy w(...)Wojsk Lotniczych, gdzie wykonywał prace spawalnicze przy budowie kotłowni, spawaniu rurociągów. W 1988 r. wnioskodawca uzyskał bowiem uprawnienia do spawania rurociągów ciśnieniowych (gazociągów).
W okresie od dnia 25 października 1995 r. do dnia 30 października 1996 r. wnioskodawcy powierzono obowiązki spawacza brygadzisty. Zakres jego czynności nie uległ zmianie, nadal uczestniczył w procesie produkcji na zajmowanym stanowisku spawacza, a dodatkowo jedynie był odpowiedzialny za przydzielanie i rozliczanie pracy podległej mu brygady.
Ponadto wnioskodawca w trakcie zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ.w okresie od 7 kwietnia 1989 r. do 7 kwietnia 1990 r. pracował na budowie eksportowej wL.w NRD na odlewni. Umowę o pracę zawarł zPrzedsiębiorstwem (...). Wnioskodawca zajmował stanowisko szlifierza, ślusarza. Zajmował się wówczas wypalaniem odlewów, usuwaniem wad w odlewach, spawaniem odlewów.
Dowód:
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ.,
- karta informacyjna z dnia 7.04.1990 r., umowa o pracę z dnia 6.04.1989 r. dotyczące zatrudnienia wnioskodawcy w NRD,
- zeznania świadkaA. Ł.,
- zeznania świadkaB. S.,
- przesłuchanie wnioskodawcy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach emerytalnych wnioskodawcy, w aktach osobowych wnioskodawcy oraz w ramach prowadzonego w sprawie sądowego postępowania dowodowego, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówA. Ł.iB. S.oraz wnioskodawcyS. W., jako logiczne, spójne, wzajemnie się uzupełniające. Wynika z nich jednoznacznie charakter zatrudnienia, zajmowane stanowisko pracy, rodzaje powierzonych wnioskodawcy obowiązków w spornym okresie zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ..
Wprawdzie z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych wnioskodawcy, a to umowy o pracę z dnia 20 lutego 1979 r. i kolejnych angaży wynika, że został on przyjęty na stanowisko ślusarza remontowego i takie stanowisko miał zajmować aż do dnia 9 lipca 1984 r., to jednak z porozumienia zmieniającego zalegającego w tych aktach z dnia 1 listopada 1998 r. wynika wyraźnie, że od samego początku wnioskodawca pracował jako spawacz. Fakt ten potwierdzili w swoich zeznaniach świadkowie, jak i wnioskodawca. Zwrócić należy uwagę również na fakt, że wnioskodawca od samego początku zatrudnienia posiadał uprawnienia spawalnicze.
ŚwiadekA. Ł.w trakcie składania zeznań podał wprawdzie, iż wnioskodawca był zatrudniony na stanowisku ślusarza, ale wskazując na zakres obowiązkówS. W.podał z całą stanowczością, że zajmował się on spawaniem elektrycznym i gazowym.
Natomiast zeznania wnioskodawcy w zakresie zajmowanego stanowiska pracy w trakcie zatrudnienia na budowie eksportowej w NRD nie znalazły potwierdzenia w przedłożonej przez niego dokumentacji. Z dokumentacji dotyczącej tego okresu pracy - karty informacyjnej z dnia 7 kwietnia 1990 r., umowy o pracę z dnia 6 kwietnia 1989 r. wynika, że wnioskodawca zajmował stanowisko szlifierza, ślusarza, był zatrudniony na stanowisku wypalacza wad odlewów oraz spawacza odlewów, natomiastS. W.w trakcie przesłuchania podał, że pracował wówczas w charakterze spawacza. Te jego zeznania nie znalazły jednak potwierdzenia ani w dowodach osobowych – wnioskodawca na tę okoliczność nie powołał dowodu z zeznań świadków, ani też w dowodach z dokumentów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyS. W.należy uznać za uzasadnione.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U.z 2015 r., poz. 748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1,za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwościdla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 latdla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymido okresów zatrudnienia.
Bezspornym jest, iż wnioskodawca w dniu 17 października 2015 r. ukończył 60 lat; we wniosku o emeryturę zawarł oświadczenie, iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego; a ponadto wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. okresy nieskładkowe w wymiarze 18 dni; składkowe – 23 lata, 4 miesiące i 11 dni; uzupełniające - rola – 3 lata, 6 miesięcy i 11 dni; łącznie – 25 lat.
Istotą sporu w niniejszej sprawie była natomiast kwestia ustalenia,czy wnioskodawca był zatrudniony, co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że wnioskodawca był zatrudniony w szczególnych warunkach w(...) Zakładzie (...)wJ.w okresie od 20 lutego 1979 r. do 31 grudnia 1998 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, w charakterze spawacza elektrycznego i gazowego.
Z powyższego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych Sąd wyłączył okres pracy na budowie eksportowej w NRD od 7 kwietnia 1989 r. do 7 kwietnia 1990 r., ponieważ brak jest środków dowodowych, które pozwalałyby na wyjaśnienie faktycznie zajmowanego przez wnioskodawcę wówczas stanowiska pracy. Z dokumentacji dotyczącej tego okresu pracy - karty informacyjnej z dnia 7 kwietnia 1990 r., umowy o pracę z dnia 6 kwietnia 1989 r. wynika, że wnioskodawca zajmował stanowisko szlifierza, ślusarza, natomiastS. W.w trakcie przesłuchania podał, że pracował wówczas w charakterze spawacza.
Stanowisko zajmowane przez wnioskodawcę wymienione zostało wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, dziale XIV – „Prace różne”, poz. 12 – „Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym” oraz w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 48/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 września 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w jednostkach organizacyjnych resortu obrony narodowej w wykazie A, dziale XIV, poz. 12, pkt 1 – „spawacz elektryczny”, pkt 2 – „spawacz gazowy”.
Stwierdzić należy, że to nie nazwa zajmowanego stanowiska, ale zakres faktycznie wykonywanej przez ubezpieczonego pracy decyduje o uznaniu jej za pracę w warunkach szczególnych (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 marca 2009 r. I PK 194/08, OSNP 2010/23-24/281; Sąd Apelacyjny w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2015 r., III AUa 270/15, LEX nr 1768713).
Podkreślenia wymaga również, iż w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i rentyoraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wszystkie przesłanki do nabycia świadczenia spełnił od dnia 1 listopada 2015 r., a więc od pierwszego dnia miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.