Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 166/16
Data wyroku: 2016-08-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Wiśniewski

Sygn. akt II K 166/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 sierpnia 2016 roku
Sąd RejonowywBielsku PodlaskimwII Wydziale Karnymw składzie:
PrzewodniczącySSR Dariusz Wiśniewski
ProtokolantJoanna Radziszewska
przy udzialeProkuratoraAnatola Tarasiuka
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 sierpnia 2016 roku
sprawy:
M. S., synaW.iK.z domuP.,urodzonego w dniu (...)wB.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 16 maja 2016 roku około godziny 18:05 w ruchu lądowym na drodze publicznej w miejscowościS., gminaB., będąc uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, prowadził samochód markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w stanie nietrzeźwości, to jest I. badanie 0,33 mg/dm(

    3), II. badanie 0,29 mg/dm(

    3)alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów samochodowych objętych prawem jazdy kategorii „B” od dnia 20 lipca 2015 roku do dnia 20 lipca 2018 roku, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego wB., sygnatura akt(...), z dnia 21 września 2015 roku,

to jest czyn zart. 178a § 4 k.k.,

I
Oskarżonego uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, z tym, że przyjmuje, iż dopuścił się go „w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów samochodowych objętych prawem jazdy kategorii „B”, orzeczonego na okres od dnia 20 lipca 2015 roku do dnia 20 lipca 2018 roku wyrokiem Sądu Rejonowego wB.sygnatura akt(...)z dnia 21 września 2015 roku, w związku ze skazaniem za przestępstwo”, i za to na mocyart. 178a § 4 k.k.skazuje go i wymierza mu

    karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na mocyart. 42 § 2 i § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonegozakazprowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznychna okres 10 (dziesięciu) lat.

III
Na mocyart. 43a § 2 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnejświadczenie pieniężnew kwocie10.000 (dziesięć tysięcy) złotych.

IV
Zasądzaod oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę60 (sześćdziesiąt) złotychtytułem opłatyoraz kwotę70 (siedemdziesiąt) złotychtytułem pozostałych kosztów sądowych w sprawie.

Sędzia

:
II K 166/16

UZASADNIENIE
Zgodnie z treściąart. 424 § 3 k.p.k., wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wydanego w trybieart. 343 k.p.k., Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyrokui omówienia rozstrzygnięć w zakresie wymiaru kary oraz środków karnych.
Zebrany materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że w dniu 16 maja 2016 roku, około godziny 18:05,M. S.prowadził w ruchu lądowym, to jest na drodze publicznejw miejscowościS.w gminieB., pojazd mechaniczny, czyli samochód osobowy markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, to znaczy posiadając w kolejnych badaniach 0,33 i 0,29 mg/dm(

    3)alkoholu w wydychanym powietrzu. Bezspornym jest też, że wyżej wymieniony został w przeszłości prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego wB., wydanym w dniu 21 września 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt(...), na mocy którego orzeczono wobec niego, w związku ze skazaniem za przestępstwo, zakaz prowadzenia pojazdów samochodowych objętych prawem jazdy kategorii „B” na okres od dnia 20 lipca 2015 roku do dnia 20 lipca 2018 roku. Powyższe ustalenia dały podstawę do przyjęcia, że oskarżony wypełnił swoim zachowaniem ustawowe znamiona występku zart. 178a § 4 k.k.
Sąd wymierzyłM. S.karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, proponowaną przez prokuratora w oparciu o wniosek samego oskarżonego, uznając, że będzie ona w pełni adekwatna do stopnia jego winy oraz całokształtu okoliczności przypisanego mu występku. Sąd miał na względzie fakt, żeM. S.był w przeszłości dwukrotnie karany sądownie (niespełna dwa miesiące wcześniej został też prawomocnie skazany za czyn zart. 244 k.k.), prowadził samochód po drodze publicznej bez ważnej życiowo potrzeby i bezpośrednio po spożyciu alkoholu, a więc w pełni świadomy, że znajduje się on w jego organizmie. Co więcej, pojazd, którym się poruszał, nie był dopuszczony do ruchu, a on sam nie posiadał wykupionego ubezpieczenia OC. Uwadze Sądu nie umknęło zarazem, żeM. S.przyznał się do winy oraz wyraził żal z powodu swojego zachowania – chociaż wagę tych okoliczności umniejsza fakt, że został ujęty na gorącym uczynku przestępstwa – ponadto jest osobą młodą, poruszał się lokalną drogą o małym natężeniu ruchu, a zawartość alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu stosunkowo nieznacznie przekraczała ustawową granicę stanu nietrzeźwości. Nagromadzenie istotnych przesłanek łagodzących zadecydowało ostatecznie o wymierzeniuM. S.minimalnej kary (czyn zart. 178a § 4 k.k.jest bowiem zagrożony karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności).
Z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonego oraz treśćart. 69 § 1 k.k., nie było możliwości zastosowania w tej sprawie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary, w związku z czym została ona ukształtowana jako kara o charakterze bezwzględnym.
Zgodnie z dyspozycjąart. 42 § 3 k.k., w razie popełnienia przestępstwa zart. 178a § 4 k.k., sąd orzeka wobec sprawcy zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami (przy czym w takim wypadku, wobec treściart. 42 § 2 k.k., nie może w ogóle odstąpić od orzeczenia tego środka karnego, lecz może nałożyć go na okres od 3 do 15 lat). Nie tracąc tutaj z pola widzenia przedstawionych wyżej okoliczności obciążających, ale mając zarazem na uwadze młody wiek oskarżonego i stopień jego nietrzeźwości w chwili czynu, Sąd uznał, że w odniesieniu do niego zachodzi takowy „wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami” i orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na 10 lat, stojąc na stanowisku, że będzie to adekwatne do stopnia jego winy, jak też stwarzanego przez niego zagrożenia dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu.
Wobec skazaniaM. S.za przestępstwo zart. 178a § 4 k.k., zgodnie z treściąart. 43a § 2 k.k., obowiązkiem Sądu było również orzeczenie od niego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokościco najmniej10.000 złotych. Mając na uwadze sytuację majątkową oraz możliwości finansowe oskarżonego, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do orzekania tego świadczenia pieniężnego w kwocie wyższej niż minimalna.
Ponownie podkreślić wypada, że wymiar obu wskazanych wyżej środków karnych jest zgodny z wnioskiem sformułowanym przez prokuratora w oparciu o postulaty samego oskarżonego.
O kosztach sądowych orzeczono zgodnie z treściąart. 627 k.p.k., w tym o wysokości opłaty z uwzględnieniemart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223, z późn. zm.).

Sędzia

: