Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 862/15
Data wyroku: 2016-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwia Poradzisz
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: 66§1 kk
Teza: warunkowe umorzenie postępowania

Sygnatura akt II K 862/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Sylwia Poradzisz
Protokolant: Agnieszka Lewek
po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015r., 24 lutego 2016r., 30 marca 2016r., 29 czerwca 2016r., 24 sierpnia 2016r., 3 października 2016 roku, 31 października 2016r., 7 listopada 2016r.
sprawyI. B.
córkiR.iW.z domuR.
urodzonej (...)wW.
oskarżonej o to, że:
w dniu 25.09.2015 wW., woj.(...), pomówiłaP. J.za pomocą środków masowego komunikowania, na portalu społecznościomF.o takie postępowanie i właściwości, które mogły poniżyć ją w opinii publicznej, oraz znieważyła ją używając pod jej adresem słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, w ten sposób, że na swoim publicznym profilu zamieściła wpis, w którym nazwała ją obleśną, zjebaną genetycznie tłustą szmatą , która w miejscu publicznym wyzywała i naśmiewała się z choroby jej dziecka, a ponadto nazwała ją szmata i kurwa,

tj. o występek zart. 212§2kkiart. 216§2kkk w zw. zart. 11§2kk

I
na podstawieart. 66§1 kkiart. 67§1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne przeciwkoI. B.o to, że w dniu 25.09.2015 wW., woj.(...), za pomocą środków masowego komunikowania pomówiłaP. J.na portalu społecznościomF.o takie postępowanie i właściwości, które mogły poniżyć ją w opinii publicznej, a to, że wyzywała i naśmiewała się z choroby jej dziecka oraz znieważyła pokrzywdzoną słowami wulgarnymi i uznanymi powszechnie za obelżywe, tj. o czyn zart. 212§2 kkiart. 216§2 kkw zw. zart. 11§2 kki wyznacza jej okres jednego roku próby;

II
na podstawieart. 67§3 kkw zw. zart. 72§1 pkt 2 kkzobowiązujeI. B.do przeproszenia pokrzywdzonejP. J.na portalu społecznościomF.za pomówienie i zniesławienie jej osoby na tymże portalu w dniu 25.09.2015r. – w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku.

Sygnatura akt II K 862/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktycznych:
W dniu 25 września 2015r.I. B.udała się do fryzjera –S. J. (1). Będąc w zakładzie fryzjerskim pomiędzy nią a fryzjerką doszło do rozmowy na temat PaństwaJ., u którychS. J. (1)była kiedyś zatrudniona. Oskarżona – kuzynkaZ. J.– przekazałaS. J. (1), że PaństwoJ.komentowali chorobę jej syna. W odpowiedzi na toS. J. (1)wyjawiła oskarżonej, żeP. J.trzy-cztery lata temu powiedziała jej, że brzydzi się synemI. B., że chłopiec się ślini, śmierdzi, ma powykręcane ręce i nie chce go odwiedzać.
I. B.po usłyszeniu tych słów bardzo się zdenerwowała i popłakała się. Syn oskarżonej –B.– cierpi na chorobę genetyczną, jest upośledzony umysłowo w stopniu głębokim. Oskarżona sprawuje nad nim stale opiekę.
Po wyjściu od fryzjera oskarżona umieściła wpis na portaluF.o następującej treści: „właśnie zdechła CHRZESTNA mojego chorego synka, dwulicowa, obleśna, zjebana genetycznie, TŁUSTA szmata, która w miejscu publicznym wyzywa i naśmiewa się z choroby mojego dziecka. Z całego serca jej szmaty nienawidzę i żałuję, że ją kurwę znałam”.
Po pojawieniu się wpisu, wiele osób opatrywało go komentarzem, także negatywnym w stosunku do pokrzywdzonej.
RodziceP. J.próbowali skontaktować się z oskarżoną, aby wyjaśnić powód takiego wpisu, ale bezskutecznie.Z. J.udało się nawiązać kontakt z oskarżoną na jej prywatnej stronie.I. B.przekazała mu wówczas, że jego córka nazwała jej dziecko(...)i ma do niej żal.Z. J.zapewniał oskarżoną, że jego córka nie mogła w taki sposób powiedzieć oB., ponieważ zawsze wyrażała się o nim z miłością.
Dowód:
Wyjaśnienia oskarżonej – k. 122
Zeznania świadków:
- częściowoP. J.– k. 122 odwr.
-Z. J.– 145-146
-S. J. (2)– k. 134 odwr.-135
-S. J. (1)– k. 134
Wydruk z portaluF.– k. 6-46
Wydruki korespondencji – k. 143-144
Dokumentacja medycznaB. B. (3)– k. 81-96
OskarżonaI. B.przyznała się do zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.
Oskarżona nie była dotychczas karana.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonej – k. 122
Dane o karalności – k. 74
Sąd nadto zważył:
Wina i sprawstwo oskarżonejI. B.w zakresie zarzucanego jej czynu zart. 212§2 kkiart. 216§2 kkw zw. zart. 11§2 kknie budziły wątpliwości.
Sama oskarżona przyznała się do zarzucanego jej czynu, tj. do umieszczenia na portalu społecznościowym wpisu znieważającego i zniesławiającego pokrzywdzonąP. J..
Czynność sprawcza oskarżonej pozostawała bezsporna.
I. B.potwierdziła, że dokonała przedmiotowego wpisu, wyrażając przy tym skruchę i żal za swoje zachowanie.
Nie ulega wątpliwości, że wpis, jaki umieściła oskarżona zawierał treści znieważające godnośćP. J., a także zarzucał jej takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej.
Użyte przezI. B.słowa wulgarne oraz uznane powszechnie za obelżywe, jak „tłusta, obleśna, zjebana genetycznie, dwulicowa szmata, kurwa” z całą pewnością wyrażały treść znieważającą godność pokrzywdzonej. Pejoratywne znaczenie użytych słów i związków frazeologicznych jednoznacznie służyło do uchybienia jej czci i poniżenia pokrzywdzonej.
Zarzucenie zaśP. J., że wyzywała i naśmiewała się z chorego dziecka z całą pewnością wyczerpywało znamiona występku zart. 212§1 kk, albowiem pomówienie o takie postępowanie – ewidentnie naganne, mogło poniżyć ją w opinii publicznej.
Tego rodzaju zachowanie, wymierzone przeciwko choremu dziecku, z całą pewnością budzi sprzeciw i jest bulwersujące, co zresztą widoczne było w treści komentarzy pojawiających się pod wpisem oskarżonej.
Nie ulega także wątpliwości, że zarówno znieważenia, jak i pomówienia oskarżona dopuściła się za pomocą środków masowego komunikowania. Umieszczenie bowiem wpisu na portalu społecznościowym, do którego dostęp ma nieograniczona liczba odbiorców, ewidentnie nakazywało przyjęcie kwalifikacji prawnej zart. 212§2 kkiart. 216§2 kkw zw. zart. 11§2 kk.
Kwestią wymagającą ustalenia był natomiast wskazywany przez oskarżoną powód, dla którego umieściła wpis. Co prawda w niniejszej sprawie nie mógł mieć zastosowaniaart. 213 kk, który zwalniałby oskarżoną od odpowiedzialności za czyn zart. 212§2 kk, albowiem zarzut uczyniony został publicznie i nie dotyczył postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną, ani też nie służył obronie społecznie uzasadnionego interesu. Brak było także podstaw do zastosowania klauzuli, iż zarzut, dotyczący życia prywatnego lub rodzinnego, miał zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego. W ocenie Sądu ustalenie powodu sprawczego zachowania oskarżonej miało istotne znaczenie w sprawie.
OskarżonaI. B.podała w swoich wyjaśnieniach, że dokonała wpisu na portalu po tym, jak dowiedziała się, będąc u fryzjera –S. J. (1), że pokrzywdzonaP. J.wyśmiewała się z syna oskarżonej, że ma powykręcane ręce, że się ślini, śmierdzi, brzydzi się go i nie chce go odwiedzać.
P. J.zaprzeczyła kategorycznie, aby miała wypowiadać się w taki sposób o synu oskarżonej i stwierdziła, żeS. J. (1)celowo przekazała taką informację oskarżonej, aby zaszkodzić matce pokrzywdzonej –S. J. (2).
S. J. (1)była kiedyś pracownicąS. J. (2)i miały rozstać się w niemiłej atmosferze.
Tymczasem świadekS. J. (1)nie tylko zaprzeczyła, że pomiędzy nią aS. J. (2)istnieje konflikt, czemu zaprzeczyła także ostatnio wymieniona, ale także potwierdziła, że w istocieP. J.wypowiadała się niemile o synu oskarżonej, a co miało mieć miejsce 4-5 lat temu, a co powtórzyła oskarżonej po długim czasie. Świadek ta wskazała, że nie mówiła tego wcześniej oskarżonej uznając, że nie ma to sensu, bo nie jest to miłe usłyszeć coś o swoim dziecku. Powodem, dla któregoS. J. (1)przekazała słowa pokrzywdzonej był fakt, że oskarżona powiedziała jej, że rodzice pokrzywdzonej komentowali chorobę synaS. J. (1). Świadek wskazała w swoich zeznaniach, że nie pamięta słów wypowiadanych przezP. J.z uwagi na upływ czasu, ale podkreśliła, że były to niemiłe słowa dla matki o jej dziecku.
OskarżonaI. B.w swoich wyjaśnieniach przytoczyła treść wypowiedziP. J.podając, że bardzo ją to zabolało i dokonując wpisu na portalu chciała ukarać pokrzywdzoną za to, co powiedziała o jej synu.
S. J. (1)potwierdziła, że oskarżona po usłyszeniu słów, jakie wypowiadać miała pod adresem jej syna pokrzywdzona, zdenerwowała się i popłakała.
W ocenie Sądu wersja przedstawiona przez oskarżoną zasługiwała na wiarę.
Po pierwsze, jej wyjaśnienia znajdowały poparcie w zeznaniachS. J. (1), po drugie, zarównoI. B., jak iP. J.i jej rodzice –S.iZ.potwierdzili, że pomiędzy stronami nigdy nie było konfliktu, ich stosunki były poprawne, a wręcz przyjazne. Pokrzywdzona przyznała, że nigdy ze strony oskarżonej nie spotkała ją przykrość, nie była przez nią wyzywana i taka sytuacja, jak w przedmiotowej sprawie zdarzyła się po raz pierwszy.
Dowodzi to zatem, że zachowanie oskarżonej było nietypowe, zaskakujące dla wszystkich, a zatem jego źródłem musiała być jakaś wyjątkowa przyczyna. Na taki właśnie wyjątkowy powód wskazała oskarżona, a to, że dowiedziała się, co na temat jej syna – bardzo chorego dziecka – powiedziała pokrzywdzona, która była przecież jego chrzestną. Oskarżona była tak bardzo zbulwersowana wypowiedzią, że pod wpływem emocji umieściła przedmiotowy wpis, w którym wyraziła swoją dezaprobatę dlaP. J..
Ponadto z treści wpisów, do jakich doszło pomiędzy oskarżoną aZ. J.,I. B.ponownie wprost podała, że jego córkaP.nazwała jej dziecko(...)i wskazała także, że pokrzywdzona dobrze wie, komu o tym mówiła i wymieniła imię świadka –S.- do której, jak się wyraziła, miała pretensje, że wiedziała i nic jej nie powiedziała.
Korespondencja ta w sposób jednoznaczny wskazywała, co tak bardzo zbulwersowało oskarżoną, że posunęła się do takiego czynu, jak umieszczenie znieważającego i zniesławiającego wpisu.
Za znamienne uznać można także zeznaniaP. J., w których wskazała, że, po pojawieniu się wpisu, po tym jak zobaczyła na facebooku, że oskarżona była u fryzjera, domyśliła się, że te nieprawdziwe informacje pochodzą odS. J. (1). Zeznania te nie tylko potwierdziły wersję oskarżonej, że przedmiotowego wpisu dokonała zaraz po tym, jak wróciła od fryzjera, ale także wskazały na pewną intencjonalność pokrzywdzonej, która starała się wykazać, żeS. J. (1)w sposób świadomy i celowy skłamała oskarżoną, aby dokuczyć matce pokrzywdzonej, z którą ma konflikt, choć obie kobiety zaprzeczyły takiej okoliczności.
Swoista intryga, jaka miała zaistnieć według twierdzeniaP. J.zdaje się być mało prawdopodobną, bo trudno uznać ją za racjonalną, tym bardziej, że osią tejże intrygi miałby być chory chłopiec.
Trudno także przyjąć za wiarygodne, żeP. J., wiedząc, czy domyślając się, że źródłem fałszywej informacji jestS. J. (1), nie podjęła jakichkolwiek starań wyjaśnienia z nią tej kwestii, bądź też, że próby wyjaśnienia nie podjęli jej rodzice, którzy, jak twierdzili, uparcie chcieli wyjaśnić sprawę z oskarżoną.
Z drugiej strony, gdyby nawet informacja przekazana oskarżonej przezS. J. (1)była fałszywa, to i tak z punktu widzenia bodźca, jakim kierowała się oskarżona dokonując wpisu, nie miałoby to znaczenia.
Okoliczności sprawy w sposób jednoznaczny wykazały bowiem, co Sąd przyjął w stanie faktycznym, żeI. B.po tym, co usłyszała odS. J. (1)na temat słów wypowiadanych pod adresem jej syna przez pokrzywdzoną, dokonała znieważającego wisu na portalu, chcąc, jak sama podkreśliła, ukaraćP. J., żeby poczuła to, co ona.
Nie sposób kwestionować, że zachowanie oskarżonej było niezwykle prymitywne i wulgarne i Sąd w żaden sposób go nie podziela. W ocenie Sądu zawarty na portalu wpis godził w sposób oczywisty w godność i dobre imięP. J.i trudno się dziwić jej reakcji. Pokrzywdzona jest młodą kobietą, budującą swój wizerunek, a umieszczenie tego rodzaju wpisu w środkach masowego komunikowania z całą pewnością wizerunek ten zaburzył i naraził ją na negatywne opinie.
W istocieI. B.mogła załatwić tę sprawę w sposób bardziej odpowiedni i kulturalny, wyłączając udział uczestnikówF., skonfrontować pokrzywdzoną zS. J. (1), a tymczasem nie sprawdzając przedmiotowej informacji, nie dającP. J.szansy na wyjaśnienie sprawy, umieściła niezwykle negatywny wpis na portalu społecznościowym, powodując lawinę komentarzy, w tym także bardzo negatywnych dla pokrzywdzonej.
Sąd wziął jednak pod uwagę jej emocje, poczucie, jako matki, która widzi swoje chore dziecko, opiekuje się nim, i nagle słyszy, że dla innej osoby – chrzestnej dziecka, jest ono obrzydliwe, ślini się, ma powykręcane ręce, śmierdzi i przez to nie chce go widzieć.
Abstrahując już od bezwzględności tejże wypowiedzi, pozbawionej jakichkolwiek skrupułów, przyjąć można było, że dla każdej matki taka wypowiedź raniłaby jej uczucia i sprawiała wielką przykrość. Stąd też oskarżona, chcąc odreagować, wybrała taki właśnie sposób odzewu. Zdaniem Sądu był on zbyt przejaskrawiony i bardzo spontaniczny, z całą pewnością nieprzemyślany i niezwykle prymitywny.
Sąd uznał, że okoliczności niniejszej sprawy dawały podstawę do warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonej, na podstawieart. 66§1 kk, która nie była dotychczas karana za jakiekolwiek przestępstwo.
Powód działania oskarżonej, jej emocjonalny stosunek do sprawy, a także fakt, że podmiotem nieżyczliwej wypowiedzi pokrzywdzonej miał być chory synI. B.przemawiały za tym, że stopień winy oskarżonej nie był znaczny. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowy wpis dotyczył nieporozumienia pomiędzy oskarżoną a pokrzywdzoną, że nie wywołał trwałego i głębokiego uszczerbku na wizerunkuP. J., Sąd uznał, że także stopień społecznej szkodliwość tegoż czynu nie był znaczny.
Prawdą jest, że portale społecznościowe pełne są negatywnych wpisów, niejednokrotnie wulgarnych i że miejsce to jest bardzo często wykorzystywane do umieszczenia niekorzystnych, wręcz krzywdzących opinii na temat innych osób, ale okoliczność ta nie może stanowić i przesądzać o konieczności ukarania oskarżonej, która w sposób spontaniczny i bardzo emocjonalny chciała ukarać pokrzywdzoną za wypowiadane słowa.
Popełniony przez oskarżoną czyn miał charakter incydentalny, podjęty w sposób nieprzemyślany na słowa pokrzywdzonej, które zostały jej przekazane po kilku latach od ich wypowiedzenia, i których prawdziwości oskarżona nawet nie zweryfikowała, przyjmując je bezkrytycznie i działając pod wpływem silnych emocji i zdenerwowania.
Z całą pewnością dotychczasowy sposób życia oskarżonej i jej postawa – skrucha i żal za popełniony czyn – budzą przekonanie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa, a co z całą pewnością zweryfikuje okres próby jednego roku wyznaczony na podstawieart. 67§1 kk.
W celu unaocznienia oskarżonej naganności jej zachowania Sąd zobowiązał ją na podstawieart. 67§3 kkw zw. zart. 72§1 pkt 2 kkdo przeproszenia pokrzywdzonej na portalu społecznościowym za pomówienie i zniesławienie, jakiego się dopuściła, wyznaczając jej termin 7 dni od uprawomocnienia się wyroku na wykonanie tegoż obowiązku.
W ocenie Sądu przedmiotowe rozstrzygnięcie będzie dla oskarżonej, dla której samo postępowanie karne było przeżyciem, odpowiednią dolegliwością, która z całą pewnością skutkować będzie przestrzeganiem przez nią porządku prawnego.