Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III W 1792/15
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Tatarczak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: +

Sygn. akt III W 1792/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2016r.
Sąd Rejonowy Lublin Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:   SSR Paweł Tatarczak

przy udziale Protokolanta: Anny Kuli

przedstawiciela Komendanta Straży Miejskiej w Lublinie: Wandy Grabowskiej

po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016r.
sprawyM. W.
synaK.iM.z domuB.,urodzonego (...)wL.
obwinionego o to, że:
od dnia 03 lipca 2015 r. w terminie 7 dni przyulicy (...)wŁ.oraz w dniu 02 września 2015 r. w godz. 08.00 – 20.00 przyulicy (...)wL., jako właściciel samochodu markiH.onumerze rejestracyjnym (...)nie wskazał na żądanie Straży Miejskiej MiastaL.komu powierzył do kierowania lub używania swój pojazd, którego kierujący w dniu 24 czerwca 2015 r. o godz. 08.50 naulicy (...)wL.przekroczył dopuszczalną prędkość o 20 km/h popełniając wykroczenie z art. 92a kw
tj. o czyn z art. 96§3 kw

I
obwinionegoM. W.uznaje za winnego tego, iż do dnia 10 lipca 2015r. wL.jako właściciel samochodu markiH.onumerze rejestracyjnym (...)nie wskazał na żądanie Straży Miejskiej MiastaL.komu użyczył do kierowania lub używania wspomniany pojazd w dniu 24 czerwca 2015r., czym wyczerpała dyspozycjęart. 96§3kw w zw.art. 96§1kw zart. 129b ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym(Dz.U. tj. z 2012r., nr 1137,poz. 1448) i za to na podstawieart. 96§3k.w. w zw.art. 96§1kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 zł (trzydzieści) tytułem opłaty oraz kwotę 100 zł (sto) tytułem kosztów postępowania

Sygn. akt III W 1792/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. W.w szczególności w okresie czerwiec – wrzesień 2015r. pozostawał właścicielem samochodu markiH.onr rej. (...). (wyjaśnienia obwinionego k. 25v)
W dniu 24 czerwca 2015r. usytuowany przyulicy (...)wL.fotoradar SM-RD.(...)o godzinie 08:50:12 zarejestrował fakt przekroczenie dozwolonej prędkości o 20 km/h prze osobę kierującą samochodem markiH.onr rej. (...). (

    wydruk z raport sad, świadectwo legalizacji k. 3-3v)

Wobec powyższego Straż Miejska MiastaL.przesłałaM. W.kopię raportu z fotoradaru wraz z drukami oświadczeń, na których winien był wskazać dane personalne osoby, która kierowała pojazdem w dniu 24 czerwca 2015r. W treści wezwania wskazano dwa alternatywne sposoby wykonania tego obowiązku. Pierwszy - wypełnienie i przesłanie do Straży Miejskiej Części A załącznika z oświadczeniem w terminie 7 dni. Drugi - osobiste stawiennictwo w terminie 7 dni w siedzibie Straży Miejskiej.M. W.skierowaną do niego korespondencję odebrał 3 lipca 2015r. i zapoznał się z nią. Jedynie telefonicznie poinformował Straż Miejską MiastaL., iż żona kierowała jego samochodem w dniu 24 czerwca 2015r. (pokwitowanie odbioru k.4, wyjaśnienia obwinionego k. 25v)
Do dnia 18 sierpnia 2015 r. obwiniony nie wywiązał się jednak z tego obowiązku. W związku z tym Straż Miejska MiastaL.ponownie wezwała właściciela pojazdu –M. W.do wskazania kierującego pojazdem w wyżej wymienionym dniu. Wezwanie w imieniu obwinionego odebrała w dniu 20 sierpnia 2015 r. jego żonaA. W.(potwierdzenie odbioru k.5). Obwiniony zapoznał się pismem, ale ponownie nie złożył pisemnego oświadczenia i nie stawił się na wezwanie do Straży Miejskiej MiastaL.. (wyjaśnienia obwinionego k.25v)
M. W.ma 29 lat, jest żonaty, ma dwie osoby na utrzymaniu. Z zawodu jest fizjoterapeutą. Pracuje jednak jako górnik osiągając dochód w wysokości około 4.000 złotych. Pozostaje właścicielem samochodu o wartości około 40.000 zł. (dane obwinionego k.25).
ObwinionyM. W.(k.25-25v) przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Potwierdził fakt otrzymania wezwania od Straży Miejskiej MiastaL., w którym był zobowiązany do pisemnego podania danych kierowcy poruszającego się jego pojazdem w dniu 24 czerwca 2015r., względnie osobistego stawiennictwa w siedzibie Straży. Nie złożył pisemnego oświadczenia i nie pojechał do siedziby Straży Miejskiej z uwagi na brak czasu. Jedynie telefonicznie poinformował, że pojazd prowadziła jego żona.
W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego są prawdziwe. Brak podstaw aby kwestionować wiarygodność jego słów, skoro korespondują z pozostałymi dowodami.
Dowody w postaci wydruku z wideorejestratora wraz ze świadectwem legalizacji (k. 3-3v), potwierdzeń odbioru pism (k.4,5), wezwania, skierowanego do obwinionego( k. 17-18), ze względu na swój charakter i rzeczowy walor nie budziły wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Żadna ze stron nie kwestionowała tych dokumentów.

Przystępując do kwalifikacji prawnej czynu Sąd zważył, co następuje:

Czyn obwinionego stanowi wykroczenie stypizowane w art. 96§3 k.w.
Do znamion wykroczenia zart. 96§3k.w. należy zachowanie sprawcy, który wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wykroczenie określone w tym przepisie ma na celu m.in. ustalenie kierującego pojazdem w razie popełnienia przestępstwa lub popełnienia wykroczenia z udziałem tego pojazdu. Przepis ten należy rozważać w kontekścieart. 78 ust. 4 ustawy prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2005 nr 108 poz. 908 z późn. zm) zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.
Dokonując subsumpcji dostrzec trzeba, iż obwiniony jako właściciel samochodu markiH.nr rej. (...)w dniu 3 lipca 2015r. (data doręczenia) był wezwany do podania w terminie 7 dni komu użyczył do kierowania lub używania wspomniany pojazd w dniu 24 czerwca 2015r.M. W.miał wiedzę, iż osobą tą była jego żona. Pomimo tego w zakreślonym terminie tj. do dnia 10 lipca 2015r. nie wskazał jej danych w żądanej przez Straż Miejską MiastaL.formie – pisemnie, albo osobiście w siedzibie Straży.
Od strony podmiotowej czyn obwinionego charakteryzuje umyślność. Obwiniony będąc osobą dorosłą, sprawną umysłowo, prowadzącą ustabilizowany tryb życia, zdawał sobie sprawę z konsekwencji zaniechania ujawnienia danych osoby kierującej pojazdem. Miał świadomość ciążącego na nimi obowiązku. Wprawdzie telefonicznie przekazał żądane informacje. Wiedział jednak, iż ta forma nie jest właściwa – co przyznał na rozprawie.

Przystępując do wymiaru kary i innych rozstrzygnięć w sprawie Sąd zważył, co następuje:

Czyn przypisanyM. W.cechuje się określonym stopniem społecznej szkodliwości. Pomimo dwukrotnego wzywania nie wykonał ciążącego na nim obowiązku. Obwiniona osiąga przy tym dochód wysokości około 4.000 zł, pozostaje właścicielem samochodu o wartości około 40.000 zł. Wraz z żoną ma na utrzymaniu dwójkę dzieci. W świetle w szczególności podniesionych okoliczności, w oparciu o art. 33§1 - §4 k.w., zasadne było wymierzenieM. W.kary grzywny w wysokości 300 zł. Zdaniem Sądu orzeczona sankcja osiągnie cele w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wynika z zastosowania zart. 118§1 k.p.w.w zw. z§1 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłat za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenie(Dz.U. nr .118, poz. 1269). Z uwagi na wydanie wyroku uznającegoM. W.za winnego wykroczenia należało zasądzić na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów postępowania, na które składały się wyłącznie zryczałtowane wydatki w kwocie 100 zł Obciążenie obwinionego opłatą w wysokości 30 zł wynika zart. 3 ust.1w zw. zart. 21 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. tekst jednolity 1983r., nr 49,poz. 223z późn. zm.).
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.