Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 852/16
Data wyroku: 2016-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art 69 ust.1 ustawy Prawo bankowe

Sygnatura akt: XI GC 852/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Weronika Szymczuk - Dąbkowska
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.
przeciwkoJ. P.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygnatura akt: XI GC 852/16
Sprawa rozpoznana w postępowaniu zwykłym

UZASADNIENIE
Powód(...)Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.złożył pozew przeciwkoJ. P.o zapłatę. Zażądano kwoty 55.458,39 złotych z odsetkami. Zdaniem powoda pozwany był związany z pierwotnym wierzycielem umową bankową kredytu, pozwany nie uregulował zadłużenia. Powód twierdził, że zawarł z wierzycielem pierwotnym umowę cesji wierzytelności.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 roku przekazano sprawę do rozpoznania tutejszemu sądowi (karta 5v).
W piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 roku powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie (karta 13).
W odpowiedzi na pozew (karta 54) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W piśmie podniósł zarzut w zakresie umowy cesji, wskazując, że jest nieważna i nie odniosła skutków prawnych. Wskazał na wadliwe wskazanie przez powoda daty wymagalności roszczenia, zakwestionował wysokość kwoty objętej pozwem i sposób wyliczenia tej kwoty.
Na rozprawie pozwany podtrzymał dotychczasowe stanowisko wskazując na brak legitymacji czynnej powódki.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. P.zawarł z(...) Bank spółką akcyjnąwK.umowę kredytu. Integralną częścią umowy są ogólne warunki umów. Sporządzono pismo wypowiedzenie umowy kredytu. Wystawiony został bankowy tytuł egzekucyjny. Sporządzano pisma kierowane doJ. P.
Dowód:
- umowa, kara 34-35
- harmonogram, karta 37-39;
- oświadczenie, karta 40;
- wypowiedzenie, karta 42;
- (...), karta 43;
- postanowienie karta 44;
- pisma, karta 32,33;
Zawarte zostały umowy przeniesienia portfela w dniu 19 grudnia 2014 roku między(...) Bank Spółką AkcyjnąwW.a(...)Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.reprezentowany przez(...) spółkę akcyjnąwW.oraz(...) spółki akcyjnejwW..
Dowód:
- umowa, kara 26 -31;
Wytworzony został dokument na którym wymienia się dane osoboweJ. P.i pewne liczby.
Dowód:
- dokument, karta 20;
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się niezasadne.
Podstawę prawną żądania pozwu stanowiart. 720 kodeksu cywilnego. Zgodnie z treścią tej normy przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Stosownie do normyart. 721 k.c.dający pożyczkę może odstąpić od umowy i odmówić wydania przedmiotu pożyczki, jeżeli zwrot pożyczki jest wątpliwy z powodu złego stanu majątkowego drugiej strony. Zgodnie z normąart. 723 k.c.jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony, dłużnik obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez dającego pożyczkę.
Zgodnie zart. 78 ustawy Prawo bankowedo umów pożyczek pieniężnych zawieranych przez bank stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zabezpieczenia spłaty i oprocentowania kredytu. Stosownie do treści art. 69 ust. 1 tej ustawy przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Stosownie do ust. 2 pkt 10 cytowanego przepisu – umowa powinna w szczególności określać warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego trudno było ustalić jednak, czy pozwany miał zawrzeć z wierzycielem pierwotnym (bankiem) umowę pożyczki, czy też kredytu.
Godzi się również zauważyć, iż według zasady naturalnej realizacji kontraktu, zgodnie z art. 353 § l zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.
Zgodnie natomiast zart. 509 § 1 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiastart. 509 § 2 k.c.stanowi, iż wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Przedmiot sprawy dotyczy tego, czy wspomnianemu zbywcy (bankowi) przysługiwała wobec pozwanego jakakolwiek wymagalna wierzytelność będąca przedmiotem wspomnianego przelewu a jednocześnie to, czy faktycznie jakakolwiek wierzytelność w stosunku do pozwanego była przedmiotem przelewu.
W tym stanie rzeczy rolą powoda było wykazanie, iż pozwany był dłużnikiem banku. W ocenie Sądu powód obowiązkowi temu podołał. Przedłożono umowę kredytu na okoliczność istnienia zobowiązania pierwotnego.
Fakt istnienia tego zobowiązania, co do zasady, został przez powoda wykazany. Jak wynika jednak z treści § 11 umowy integralną częścią umowy są Ogólne Warunki Umów.
Dokumentów tych nie złożono, nie wiadomo jaka jest ich treść, zaś skoro pozwany podniósł zarzut przeciwko wysokości i sposobowi obliczenia należności objętej pozwem, sąd powinien był zapoznać się z zasadami obliczenia należności objętej pozwem.
Uznać zatem należy, że przedłożono część umowy (jej fragment) nie sposób jednak na podstawie tego dokumentu ustalić wszystkich praw i obowiązki dłużnika, trudno ustalić jak kształtował się dług pozwanego, jak został wyliczony, jakie są jego elementy składowe. Na podstawie dokumentów w aktach sprawy nie sposób zatem odnieść się co do zasadności wysokości kwoty objętej pozwem. Zarzut w tym zakresie podniósł jednocześnie pozwany w odpowiedzi na pozew.
Jednocześnie powód powołuje się na umowę cesji.
W niniejszej sprawie powód przedstawił odpis umowy cesji, co nakazuje przyjąć, że jako taka umowa cesji została podpisana przez strony tej Podkreślenia wymaga fakt, że sama umowa ma charakter ramowy, nie wynika z niej, jakie konkretnie wierzytelności zostały przelane na powoda, w szczególności nie wynika z niej, by w zakres tej umowy wchodziły roszczenia zbywcy wobec pozwanego ze wskazanych w pozwie umowy. Umowa jest częściowo nieczytelna – posiada zakreślone fragmenty.
Do pozwu dołączono wprawdzie wydruk ze wskazaniem numeru dokumentu księgowego dotyczącego pozwanego, jednak wydruk ten nie nosi nawet znamion dokumentu prywatnego, a już z całą pewnością nie wynika z niego, iż jest on potwierdzoną przez strony umowy cesji częścią tej umowy. Z dopisku uczynionego na dokumencie wynika z kolei, że został on sporządzony przez radcę prawnąB. K.. Nie jest natomiast, w przeciwieństwie do pozostałych dokumentów składających się na umowę sprzedaży wierzytelności, poświadczony przez notariusza ani opatrzony jego pieczęcią.
Warto przy tym zauważyć, że powód zawierając umowę przelewu rzekomej wierzytelności działał poprzez(...) spółkę akcyjnąweW.oraz(...) spółkę akcyjnąwW.. Tymczasem z załączonych do pozwu dokumentów nie wynika, aby powód udzielał pełnomocnictwa którejkolwiek z wymienionych spółek, zaś fundusz reprezentowany jest przezspółkę (...)(karta 23). Jednocześnie pozwany zakwestionował skuteczność umowy cesji.
Wobec takiego stanu rzeczy, należy stwierdzić, że powódka nie wykazała iż ma legitymację do dochodzenia roszczeń wobec pozwanego.
Rolą powoda jest dowodzenie swoich racji, prawem zaś pozwanego obrona jego interesów, a zatem kwestionowanie powództwa.
Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności procesu cywilnego, ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego. To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Stąd to właśnie powód winien potwierdzić za pomocą dowodów prawdziwość swoich twierdzeń.
Nie może budzić wątpliwości to, że niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej, sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku oddalającego powództwo (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1972 roku III CRN 30/72).
Wskazać należy, że sąd ma obowiązek rozważenia, czy twierdzenia strony powodowej uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1958 roku 1 CR 969/57, wyrok Sądu Najwyższego: z dnia 15 września 1967 roku III CRN 175/67).
Twierdzenia, na których oparte jest powództwo nie tylko nie mogą budzić wątpliwości sądu, ale powinny być poparte odpowiednim materiałem dowodowym.
Przytoczone przez powoda okoliczności budzą wątpliwości sądu i nie sposób, opierając się na materiale dowodowym złożonym przez powoda, dojść do przekonania, że wysokość żądania znajduje oparcie w umowie zawartej z bankiem, roszczenie jest wymagalne a odsetki i koszty poboczne wyliczono w sposób prawidłowy.
Z przedstawionych dokumentów nie sposób ustalić, jaka w chwili rzekomej umowy cesji, była wysokość długu pozwanego dochodzonego przed tutejszym sądem, że umowa cesji została zawarta.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)