Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 1026/14
Data wyroku: 2016-01-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III K 1026/14

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 22 grudnia 2015 roku
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 18 października 2014 roku około godziny 23:00,J. Ł. (1)poruszał się samochodem markiT. (...)onr rej. (...), jadącul. (...)ze stronyP.w kierunkuW..
Obok niego, pasem ruchu w tym samym kierunku, jechałM. C., który kierował pojazdem markiO. (...)onr rej. (...).
Gdy na wysokości skrzyżowania w pobliżu jednostki Policji wP.zapaliło się czerwone światło na sygnalizatorze dla kierunku ruchu obu mężczyzn,J. Ł. (2)zatrzymał pojazd, natomiastM. C.przejechał przez skrzyżowanie bez zatrzymywania się.
Samochód markiT.znajdował się w niedużej odległości od samochodu markiO.. Na ulicy było pusto. Oba pojazdy zbliżyły się następnie do skrzyżowania znajdującego się oboksalonu (...)wM..
W pewnym momencie samochód kierowany przezM. C.zaczął jechać od jednej krawędzi jezdni do drugiej. WówczasJ. Ł. (2)nabrał podejrzeń, że kierowcaO.znajduje się pod wpływem alkoholu. Mężczyzna skontaktował się z operatorem Policji, opisując sytuację i prosząc o szybką interwencję. Zgodnie z poleceniem operatora poruszał się cały czas za podejrzanym kierowcą.
M. C.jechałul. (...)z dużą prędkością i w pewnym momencie na wysokościul. (...)zajechał drogęJ. Ł. (2), do zderzenia pojazdów jednak nie doszło.J. Ł. (2)ponownie zadzwonił na Policję. KierowcaO.zorientował się natomiast, że kierowcaT.cały czas za nim jedzie i od tego czasu zwolnił i poruszał się ze znacznie mniejszą prędkością.
Następnie przy zjeździe z wiaduktu prowadzącego doGalerii (...)na ul.(...),M. C.skręcił na parking restauracji(...)przyulicy (...). Oskarżony jechał pod prąd i zaraz się zatrzymał.J. Ł. (2)natomiast zaparkował na poboczu w odległości ok. 20 metrów od pojazduM. C.i go obserwował, po czym ponownie skontaktował się z operatorem Policji, z którym później cały czas utrzymywał łączność przez zestaw głośnomówiący.
NatomiastM. C., będąc przekonanym, że ,,śledzący” go pojazd odjechał, ponownie uruchomił samochód i zaczął wyjeżdżać w kierunkuulicy (...). Za nim podążyłJ. Ł. (2).
Na skrzyżowaniu zulicą (...), w momencie gdy na sygnalizatorze zapaliło się czerwone światło,J. Ł. (2)poprosił o zatrzymanie kierowcy pojazduO.kierowcę samochodu, który zatrzymał się obok niego. Mężczyzna jednak odmówił, proponując wezwanie Policji.
NastępnieM. C.zjechał w pierwszą ulicę zaGalerią (...), gdzie zatrzymał się przed przejściem dla pieszych i wysiadł z samochodu.
J. Ł. (2)poprosił o interwencję stojące przy budynku osoby:D. M.,K. O.iP. O., którym po krótce przedstawił zaobserwowaną przez siebie sytuację.D. M.podszedł jednak do samochoduM. C.i zapytał go, czy podwiezie go wraz z towarzyszami do centrum. Mężczyzna wówczas zapytałD. M., czy to on mógłby zawieźć go doŚ., na co ten wyraził zgodę. NastępnieD. M.poinformowałJ. Ł. (2), że odwiozą mężczyznę do domu i żeby ten odwołał przyjazd Policji.D. M.usiadł za kierownicą samochodu markiO.,M. C.zajął miejsce pasażera z przodu, na tylnych siedzeniach usiedliK. O.iP. O..
Po wyjeździe naul. (...)pojazd został zatrzymany przez dwa oznakowane patrole Policji.J. Ł. (2)wysiadł z samochodu i poinformował funkcjonariuszy o całym zdarzeniu opisując jego przebieg.
OdM. C.była wyczuwalna woń alkoholu. Na miejscu zatrzymania przeprowadzono badanie urządzeniem typuA. C., które wykazało uM. C.w pierwszej próbie przeprowadzonej o godzinie 23:54 zawartość 0,95 mg/l, w drugiej - o godzinie 00:05 – 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Przedmiotowe badanie zostało przeprowadzone sprawnym urządzeniem pomiarowym, posiadającym aktualne świadectwo homologacji.

M. C.został zatrzymany i przewieziony do Komisariatu Policji(...)celem wykonania dalszych czynności i sporządzenia dokumentacji. Został on tam poddany ponownie badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie urządzeniem typu Alkometr(...)nr(...)o godzinie 00:20 wykazało uM. C.0,87 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas drugiego badania o godzinie 00:23 wynik wynosił 0,86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Przedmiotowe badanie zostało przeprowadzone sprawnym urządzeniem pomiarowym, posiadającym aktualne świadectwo homologacji
Mężczyzna nie posiadał przy sobie prawa jazdy.
M. C.był uprzednio karany sądownie.
Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 20 lutego 2009 roku sygn. akt II K 1162/08 za czyn zart. 178a § 1 k.k.wobecM. C.została orzeczona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, kara grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 zł każda stawka oraz orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Orzeczenie uprawomocniło się w dacie 28 lutego 2009 roku.
Natomiast na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 29 lutego 2012 roku sygn. akt II K 535/11 za czyn zart. 178a § 4 k.k.w zb. zart. 244 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.wobecM. C.orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, świadczenie pieniężne w wysokości 100 zł oraz kolejny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie uprawomocniło się w dacie 08 marca 2012 roku.
Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 11 czerwca 2015 roku, sygn. akt II K 937/14 za czyn zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wobecM. C.orzeczono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz kolejny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Orzeczenie uprawomocniło się w dacie 19 czerwca 2015 r.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:
zeznań świadków:J. Ł. (2)(k. 10 – 11, 95 – 96, 178v-179v),D. M.(k. 17 – 19),K. L.(k. 22 - 24),P. O.(k. 64 - 66), protokołu zatrzymania oskarżonego (k. 4), protokoły badania stanu trzeźwości (k. 7,20), świadectwa wzorcowania (k. 8,21) szkicu miejsca zdarzenia (k. 12), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 13 – 15), protokołu oględzin rzeczy (k. 34 – 36),karty karnej (k. 152-154), odpis wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II K 1162/08 (k. 63), odpis wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II K 535/11 (k. 52)
M. C.ma 51 lat, ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest kierowcą i elektromechanikiem. Żonaty, ma na utrzymaniu 3 dzieci w wieku 13, 15 i 17 lat. Pracuje dorywczo osiągając z tego tytułu średni miesięczny dochód w wysokości 1200 złotych netto. Nie ma majątku. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie i odwykowo.
(oświadczenie k. 29, 155, informacja z E-pupap k. 165-166)
Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w charakterzepodejrzanegoM. C.(k. 30)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynui odmówił składania wyjaśnień.
Przesłuchany w charakterzeoskarżonegona rozprawie w dniu 02 listopada 2015 r. (k. 155-156) równieżnie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Potwierdził wyjaśnienia z toku postępowania przygotowawczego. Wyjaśnił, że w chwili zatrzymania nie prowadził samochodu, tylko siedział na miejscu pasażera, zaś kto inny prowadził pojazd. Zaprzeczył, by w drodze doW.miał zajeżdżać drogęJ. Ł. (2), zjeżdżać pod(...)czy też przejeżdżać na czerwonym świetle. Oświadczył, że doGalerii (...)co prawda prowadził samochód, ale nie znajdował się wtedy pod wpływem alkoholu. Podał, że alkohol spożył podGalerią (...)po telefonie od córki. Dlatego wtedy poprosił mężczyznę, którym okazał sięD. M., by odwiózł go do domu. Mężczyzna ten po pytaniu o posiadanie prawa jazdy zapewnił go, że dysponuje przedmiotowym dokumentem. Po przejechaniu kilkudziesięciu metrów samochód został zatrzymany przez Policję. Wskazał, że w schowku miał alkohol w ilości około 200-250 ml. Przyznał, że był już karany za jazdę po pijanemu.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę jedynie w niewielkiej części, w której pozostają one w zgodzie ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, uznanym za wiarygodny i dały się pogodzić z zasadami logicznego rozumowania. W pozostałej zaś części wyjaśnieniom tym wiary odmówił z przyczyn wskazanych poniżej.
I tak w pierwszej kolejności należy wskazać, iż Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować wyjaśnienia oskarżonego na okoliczność odnoszącą się do jego uprzedniej karalności za jazdę pod wpływem alkoholu. Powyższy fakt potwierdzają wyroki Sądu Rejonowego w Otwocku i Garwolinie (k. 52 i k. 62) oraz aktualna karta karna (k. 152-154).
Sąd nie znalazł również podstaw by nie dać wiary depozycjom oskarżonego, który podnosił okoliczność zatrzymania pojazduO. (...)przez Policję zaraz przy wyjeździe spodGalerii (...). Powyższe wyjaśnienia korespondują z osobowymi dowodami zgromadzonymi w sprawie w postaci zeznaniomK. L.– funkcjonariusza Policji (k. 23) czy też depozycjomJ. Ł. (2)(k. 11, 94v-95, 179) iP. O.(k. 65)
W pozostałym zakresie Sąd krytycznie odniósł się do wyjaśnień oskarżonego, w których  konsekwentnie zaprzeczał on swojemu sprawstwu. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie, zdaniem Sądu nie są wiarygodne, bowiem są sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym uznanym przez Sąd za wiarygodny i w ocenie Sądu są przyjętą przez oskarżonego na potrzeby niniejszego postępowania linią obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, żadną więc miarą ostać się nie mogą.
W szczególności jako niewiarygodne uznać należy wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazywał, że w drodze doW.nie prowadził samochodu pod wpływem alkoholu. Powyższemu twierdzeniu przeczą depozycje świadkaJ. Ł. (2), jadącego za oskarżonym od granicW.ulicą (...)aż doulicy (...), gdzie zjechał tuż obok Galerii(...). Świadek podejrzewając, że kierowcaO.znajduje się w stanie nietrzeźwości zawiadomił Policję, by ta dokonała jego zatrzymania. Cała jazda oskarżonego została zarejestrowana przez rejestrator zamontowany w pojeździeT. (...), który należał doJ. Ł. (2). Powyższą okoliczność potwierdza również protokół z oględzin karty micro sd znajdującej się w ww. rejestratorze, na którym samochód markiO.jedzie dwoma pasami ruchu, tzw. ,,zygzakiem” (k. 35).
Niewiarygodne są również depozycje oskarżonego, w których podnosił, że alkohol wypił dopiero podGalerią (...), by następnie poprosić nieznanego mężczyznę o poprowadzenie samochodu. Co prawda, wyjeżdżając spodGalerii (...),M. C.faktycznie siedział na miejscu pasażera, a pojazdem kierował mężczyzna – którym okazał się po wylegitymowaniu –D. M.. Jednakże należy mieć na uwadze, że ,,zamiana miejsc” została zauważona przez świadkaJ. Ł. (2)jak również rejestrator zamontowany w jego pojeździe. Natomiast okoliczność prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu przezM. C.znajduje odzwierciedlenie także w treści depozycji świadkaP. O.(k. 65), który oświadczył: ,,ja widziałem, że ten starszy mężczyzna jechał samochodem i zatrzymał się przyGalerii (...). Ten pijany mężczyzna był sam w samochodzie”.
Nadto świadekJ. Ł. (2), który cały czas utrzymywał kontakt wzrokowy z oskarżonym i prowadzonym przezeń pojazdem, w swych zeznaniach nie wspominał, by kierowcaO.zatrzymawszy się przyGalerii (...)wypił jakikolwiek napój.
Jednocześnie Sąd przyznał walor wiarygodnościzeznaniom świadkaJ. Ł. (2)– kierowcy pojazdu markiT., który jechał za samochodem oskarżonego i obserwował oraz rejestrował jego zachowanie na drodze (k. 10 – 11, 95 – 96, 178v-179v). Świadek ten opisał szczegółowo sposób jazdyM. C., okoliczność zamiany osoby kierującej samochodem na parkingu przyGalerii (...)oraz zatrzymanie pojazdu i znajdujących się w nim osób przez funkcjonariuszy Policji. Jego zeznania korespondują z zeznaniami świadkówK. L.,D. M.iP. O., jak też z protokołem oględzin karty pamięci z kamery zamontowanej w samochodzie świadka tworząc jedną logiczną całość. Są ponadto rzeczowe, konsekwentne i wewnętrznie spójne. Nie ma jakichkolwiek podstaw, aby przypuszczać, że świadek celowo zeznawał na niekorzyść oskarżonego, albowiem jest dla niego osobą obcą i niezainteresowaną w żadne sposób wynikiem postępowania.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówD. M.(k. 17-19) – kierującego pojazdem markiO.w chwili zatrzymania przez Policję orazP. O.(k. 64-66) – pasażera, który także znajdował się w ww. samochodzie. Świadkowie opisali przebieg rozmowy ze świadkiemJ. Ł. (2), który zwrócił się do nich z prośbą o zatrzymanie oskarżonegoM. C.podGalerią (...), a następnie przeprowadzoną rozmowę z oskarżonym i dokonanymi z nim ustaleniami. Wskazali, żeD. M.kierował samochodem oskarżonego. ZaśP. O.(k. 65) wprost oświadczył, że oskarżony prowadził wcześniej samochód: ,,ja widziałem, że ten starszy mężczyzna jechał samochodem i zatrzymał się przyGalerii (...). Ten pijany mężczyzna był sam w samochodzie”. Depozycje tych świadków wzajemnie się uzupełniają, tworząc spójną i logiczną relację. Korelują także z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, któremu Sąd dał wiarę. Zauważyć także należy, że świadkowie są osobami obcymi dla oskarżonego i zdaniem Sądu nie mieli żadnego interesu w odbiegającym od prawdy przedstawieniu badanych okoliczności, a tym samym w bezpodstawnym obciążaniu oskarżonego. Drobne nieścisłości w zeznaniach tych świadków nie dotyczą podstawowych kwestii i przebiegu wydarzeń, zatem nie mogą stanowić o ich nieprzydatności i niewiarygodności.
Za wiarygodne w całości Sąd uznałzeznania świadkaK. L.– funkcjonariusza Policji, który dokonywał zatrzymania pojazdu oskarżonego (k. 22 - 24). Świadek rzeczowo i szczegółowo przedstawił podjętą wobec oskarżonego w dniu 18 października 2014 roku interwencji, w tym przeprowadzenie badania oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Zeznania te korespondują z treścią protokołu zatrzymania oskarżonego oraz protokołu badania stanu trzeźwości. Co równie istotne, jego twierdzenia znajdują odzwierciedlenie w treści zeznań świadkówJ. Ł. (2),D. M.iP. O.. Odznaczają się nadto spójnością oraz obiektywnością. Podkreślenia wymaga również to, iż świadek jest osobą zupełnie obcą dla oskarżonego i nie miałby żadnego interesu w fałszywym oskarżaniu go o cokolwiek. Nie pozostawał on, ani nie pozostaje z nim w żadnych relacjach. Przedstawiony przez niego przebieg wydarzeń jest pozbawiony własnych ocen zaistniałego zdarzenia. Sąd nie dopatrzył się przy tym jakichkolwiek motywów, dla których świadek miałby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.
Sąd uznał za rzetelny i prawdziwy wynik badania na zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu, przeprowadzony przy pomocy urządzenia alcosensor. Czynność badania alcosensorem została utrwalona w formie protokołu (k. 20), do którego dołączono w oryginale wydruk z urządzenia, za pomocą którego przeprowadzano badanie. Urządzenie, za pomocą którego przeprowadzono wyżej wskazane badanie posiadało ważne świadectwo wzorcowania (k. 21). Oskarżony nie kwestionował wyników badania. Badanie wskazało jednoznacznie, żeM. C.w dniu 18 października 2014 roku kierował samochodem w stanie nietrzeźwości. Sąd dał wiarę ww. protokołowi, jego treść ma oparcie w zeznaniach świadków, a urządzenie pomiarowe miało ważne badania techniczne.
Podobnie Sąd ocenił dokumentację i wyniki dotyczące badania urządzeniem typu Alkometr nr(...).
Zastrzeżeń Sądu nie wzbudziły pozostałe dokumenty zgromadzone i ujawnione na rozprawie głównej w dniu 22 grudnia 2015 roku (k. 179v). Dowody te nie dały w ocenie Sądu jakichkolwiek podstaw, by kwestionować je pod względem wiarygodności i fachowości, zostały sporządzone zgodnie z odpowiednimi przepisami, przez powołane do tego instytucje bądź funkcjonariuszy i korzystają z domniemania autentyczności oraz prawdziwości zawartych w nich oświadczeń, zaś strony nie kwestionowały ich autentyczności.
W świetle powyższego materiału dowodowego Sąd uznałM. C.za winnego tego, że w dniu 18 października 2014 roku wW.na drodze publicznej umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o Ruchu Drogowym(Dz.U. Nr 98 poz. 606 z późn. zm.) w ten sposób, iż znajdując się w stanie nietrzeźwości I badanie dało wynik 0,95 mg/l, II badanie dało wynik 0,88 mg/l, III badanie dało wynik 0,87 mg/l, IV badanie dało wynik 0,86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził samochód markiO. (...)onr rej. (...), a czyn ten popełnił będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, za co miał prawomocnie orzeczone zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych sygn. akt II K 535/11 orzeczony przez Sąd Rejonowy w Garwolinie oraz sygn. akt II K 1162/08 orzeczony przez Sąd Rejonowy w Otwocku, tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.w zw. zart. 178a § 4 k.k.
Wedługart. 115 § 16 pkt 2 k.k.stan nietrzeźwości w rozumieniuart. 178a § 1 k.k.zachodzi wtedy, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonegoM. C.bezpośrednio po zatrzymaniu go wynosiła odpowiednio przy pierwszym pomiarze – 0,95 mg/l, drugim – 0,88 mg/l, trzecim – 0,87 mg/l, czwartym – 0,86 mg/l. Okoliczność, że w chwili kierowania pojazdem oskarżonyM. C.znajdował się w stanie nietrzeźwości była niewątpliwa.
Kierowany przez oskarżonego samochód osobowy markiO. (...)onr rej. (...)niewątpliwie kwalifikuje się jako pojazd mechaniczny w rozumieniuart. 178a § 1 k.k.Pojazdem takim jest bowiem każdy pojazd napędzany umieszczonym w nim silnikiem (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2007 r., III KK 270/07, OSNwSK 2007/1/2320).
Z kolei kierowanie samochodem osobowym przez oskarżonegoM. C.niewątpliwie polegało na prowadzeniu tego pojazdu mechanicznego. Prowadzeniem pojazdu mechanicznego jest bowiem zgodne z jego konstrukcją wprawianie pojazdu w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie.
Znamieniem występku zart. 178a § 1 k.k.jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości m.in. w ruchu lądowym, zaś pojęcie ruchu lądowego obejmuje swoim zakresem przede wszystkim drogi publiczne i strefy zamieszkania, ale także wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, w tym również drogi wewnętrzne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2008 r., IV KK 29/08, OSNwSK 2008/1/1163). Kierowanie przez oskarżonego samochodem miało na drodze publicznej. Niewątpliwie miejsce to kwalifikuje się jako strefa ruchu lądowego, o której mowa wart. 178a § 1 k.k.
Występek zart. 178a § 1 k.k.można popełnić jedynie umyślnie, to jest w zamiarze bezpośrednim, gdy sprawca chce jego popełnienia, albo w zamiarze ewentualnym, gdy przewidując możliwość jego popełnienia godzi się na to (art. 9 § 1 k.k.). Zamiarem swoim sprawca występku zart. 178a § 1 k.k.obejmować musi także stan nietrzeźwości, w którym się znajduje prowadząc pojazd mechaniczny m.in. w ruchu lądowym.
W okolicznościach niniejszej sprawy, zważywszy na to, że zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu bezpośrednio po zatrzymaniu wynosiła odpowiednio 0,95 mg/l oraz 0,88 mg/l, a więc blisko czterokrotnie przekraczała ustawowe kryterium stanu nietrzeźwości, należy przyjąć, że oskarżonyM. C.dopuścił się zarzuconego mu występku w zamiarze bezpośrednim, w pełni uświadamiając sobie zachodzący u niego stan nietrzeźwości w chwili podejmowania decyzji o kierowaniu pojazdem.
Z kolei odpowiedzialności za przestępstwo określone wart. 178 a § 4 k.k.podlega ten, kto prowadzi pojazd mechaniczny m. in. w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, w sytuacji m.in. gdy sprawca był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
OskarżonyM. C.niewątpliwie prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości w sytuacji, gdy wobec niego dwukrotnie orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości – wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt II K 1162/08 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II K 535/11.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się zasadami określonymi wart. 53 k.k., analizując zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu z dbałością, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości kary, był adekwatny do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, jak również osiągnął cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał wysoki stopień winy oskarżonego. Oceniając go, Sąd przyjął, że popełniający występekM. C.działał umyślne, w zamiarze bezpośrednim.
Kolejną okolicznością obciążającą było to, żeM. C.był w przeszłości kilkukrotnie karany za popełnienie takich samych, ale również i innych czynów, co świadczy o rażąco lekceważącym stosunku do obowiązujących norm prawa.
Mając na uwadze wiek oskarżonego (49 lat w chwili popełnienia czynu), należy przyjąć, że zdawał sobie sprawę z negatywnego działania alkoholu na organizm, a zwłaszcza potencjalnych skutków jazdy „pod wpływem” po drodze publicznej, a jednak podjął decyzję o prowadzeniu samochodu w stanie nietrzeźwości. Powyższe oznacza o braku poszanowania przezeń także norm społecznych, niedbanie o bezpieczeństwo na drodze nie tylko swoje ale i innych jej użytkowników, co także stanowi okoliczność obciążającą.
Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemuM. C.należało określić jako znaczny. Oskarżony zachowaniem swoim naruszył kardynalną zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym określoną wart. 45 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, lekceważąc w sposób rażący tę normę prawną, a ponadto działał w zamiarze bezpośrednim. Zawartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu bezpośrednio po zatrzymaniu przekraczała blisko czterokrotnie ustawowe kryterium stanu nietrzeźwości i niewątpliwie ograniczała możliwość sprawnego reagowania przez oskarżonego na bieżącą sytuację drogową, tym samym stwarzał on realne zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu. Oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości odP.do centrumW., po ulicach, na których nawet w porze nocnej odbywa się ruch pojazdów. Dlatego też ryzyko spowodowania przez niego poważnych konsekwencji należy uznać za wysokie. Wiedza o tym, jak niebezpieczne jest prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości i jak bardzo groźne są skutki osłabienia reakcji psychomotorycznych nietrzeźwego kierującego, ma charakter powszechny. Powszechnie wiadomo, iż spożycie alkoholu nie tylko prowadzi do upośledzenia narządów zmysłu oraz osłabienia koncentracji i wydłużenia czasu reakcji, ale przy określonych stanach nietrzeźwości wyklucza możliwość prawidłowego kierowania pojazdem.
Zatem znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu stanowił również okoliczność obciążającą przy wymiarze kary,
Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie okoliczności łagodzących.
W przekonaniu Sądu orzeczona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest więc adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, zaś jej dolegliwość nie przekracza stopnia zawinienia oskarżonego. Jednocześnie kara spełni swe cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, a także będzie właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa.
Po przeanalizowaniu postawy oskarżonego, jego warunków i właściwości osobistych oraz dotychczasowego sposobu życia, w którym przed zdarzeniem miał konflikty z prawem, a także zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, Sąd doszedł do przekonania, że nie ma podstaw do zastosowania wobecM. C.dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej względem niego kary pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu niemożliwe będzie osiągnięcie celów tej kary bez skazania go na karę pozbawienia wolności w postaci bezwzględnej, bowiem wolnościowa jej postać nie zapobiegnie jego powrotowi do przestępczości.
Zdaniem Sądu, tylko wymierzenie bezwzględnej kary w określonym wymiarze, będzie stanowiło dolegliwość, która wypełni funkcję prewencyjną tak indywidualną – co do osoby sprawcy, jak i generalną w stosunku do potencjalnych sprawców przestępstw. Kara wymierzonaM. C.powinna wywoływać pozytywne skutki nie tylko w stosunku do oskarżonego, ale także innych potencjalnych sprawców, których powstrzyma przed dokonaniem przestępstwa albo przez fakt odstraszania, albo poprzez spowodowanie zmian w ich postawie, stwarzając przekonanie, iż osoba, która popełnia przestępstwo zart. 178 a § 4 k.k.nie może liczyć na pobłażliwość.
W ocenie Sądu wymierzenieM. C.kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, nie tylko nie spełniłoby celów resocjalizacyjnych wobec oskarżonego, ale także stwarzałoby negatywne, demoralizujące skutki w zakresie oddziaływania społecznego. Wobec oskarżonego niemożliwe jest wysnucie pozytywnej prognozy kryminologicznej z uwagi na fakt, iżM. C.uprzednio był już karany sądownie – w tym za czyny podobne do obecnie zarzucanego.
CzynM. C.podważa zaufanie do oskarżonego jako odpowiedzialnego uczestnika ruchu drogowego, a ze skazaniem za przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.wiąże się obligatoryjny obowiązek Sądu do orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Przy orzekaniu długości zakazu Sąd brał pod uwagę stopień upojenia alkoholowego oskarżonego oraz uprzednią kilkukrotną karalność za czyny podobne do obecnie zarzucanego. Zdaniem sądu pięcioletni okres stosowania wobec oskarżonego tego środka karnego osiągnie wobec niego zakładane przez prawo cele polityki karnej i jest adekwatną dolegliwością za przestępstwo, jakiego się oskarżony dopuścił. Oczywistym celem obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów jest wyeliminowanie z ruchu drogowego na określony czas kierowcy, który naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Wobec oskarżonego Sąd na podstawieart. 4 § 1 k.k.stosował przepisy sprzed nowelizacjiKodeksu karnegoustawą z dnia 20 marca 2015 roku (Dz. U z dnia 17 kwietnia 2015 roku poz. 541), albowiem były one dla niego względniejsze jeśli chodzi o środek karny zakazu prowadzenia pojazdów, określony wart. 42 § 2 k.k.
Wobec skazania oskarżonego Sąd uznał, że jego sytuacja majątkowa i rodzinna pozwala mu na zapłatę kosztów postępowania w kwocie 240 zł, w tym 180 zł z tytułu opłaty. Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony jest osobą osiągającą dochody z pracy dorywczej w kwocie 1200 zł miesięcznie i nie poniesie przy uiszczeniu kosztów sądowych uszczerbku dla kosztów niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Ponadto niezasadne byłoby obciążanie Skarbu Państwa, a co za tym idzie podatników, kosztami nagannego zachowania oskarżonego, którego z całą pewnością był świadomy.