Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 551/16
Data wyroku: 2016-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Witold Galewski
Słowa kluczowe: Przerwa W Odbywaniu Kary Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: art. 153§2kkw, art. 153§1kkw, art. 150§1i2kkw

Sygn. akt III Kow.551/16pr

POSTANOWIENIE
Dnia 23.06.2016r.
Sąd Okręgowy wS.Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO wS.Witold Galewski
Protokolant st. sekretarz sądowy Daria Staroń
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wS.del. do Prokuratury Okręgowej wS.– Dariusza Iwanowicza

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym wC.- Oddział Zewnętrzny wC.wnioskuskazanejo udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora, który wnosił o nieuwzględnienie wniosku
na podstawieart.153§2kkw
oraz
na podstawieart.153§1kkww zw. zart.150§1 i 2kkw

p o s t a n o w i ł:

1

    odmówić skazanejJ. Ś.(Ś.) c.A.udzielenia przerwy w odbywaniu kary roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 17.11.2015r., sygn. akt
    II K 322/15;3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wR.z dnia 22.03.2016r., sygn. akt
    VIII K 619/15.

2
zwolnić skazaną od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
SkazanaJ. Ś.złożyła wniosek o udzielenie jej przerwy w karze, z uwagi na potrzebę zapewnienia opieki córce która oczekuje na zabieg operacyjny. Z kolei dodała, że stwierdzono u niej guz na piersi oraz mięśniaka na macicy w związku z czym wymaga specjalistycznej opieki medycznej, w warunkach powszechnej służby zdrowia.
Wniosek nie jest zasadny.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd penitencjarny podziela stanowisko wynikające z postanowienia z dnia 11 stycznia 2012 r. Sądu Apelacyjnego w Lublinie sygn. II AKzw 1397/11. Z którego wynika, że „Przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest instytucją szczególną postępowania wykonawczego, stanowiącą wyjątek od zasady, w myśl której kara ta powinna być wykonywana w sposób ciągły, a więc przesłanki jej udzielania powinny być interpretowane ściśle. Wskazać bowiem trzeba, że pozbawienie człowieka wolności zawsze wywołuje pewne negatywne następstwa w jego życiu osobistym, zawodowym i rodzinnym. Sytuacja taka stanowi jednak naturalną konsekwencję izolacji więziennej. Ciężar gatunkowy ujemnych skutków osadzenia w zakładzie karnym musi więc być tego rodzaju, że w żaden inny sposób niż przez udzielenie przerwy w karze nie można im zaradzić”.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do sytuacji rodzinnej skazanej to, jak wynika z wywiadu środowiskowego kuratora z dnia 24.05.2016r. (k.26-28) jest ona stabilna.
Skazana pozostaje w związku zA. T.z którym ma dwoje dzieci, tj.M. T.(l.8) orazN. T.(l.10). Rodzina zajmuje mieszkanie komunalne składające się z 3 pokoi, kuchni i łazienki, w którym panujące warunki socjalno-bytowe umożliwiają domownikom prawidłowe funkcjonowanie.
Ustalono, że starsza córkaN.choruje, tym niemniej nie pozostaje bez niezbędnej opieki medycznej. Z uwagi na problemy z tarczycą leczy się w Poradni Endokrynologicznej a w związku z wadą wzroku korzysta z konsultacji okulistycznych. Nadto, dziecko ma problemy z oddychaniem, częste duszności - nie może się męczyć, często choruje na zapalenie płuc. Dziecko pozostaje pod stałą kontrolą lekarzy specjalistów z zakresu neurologii, pulmonologii, endokrynologii i okulistyki.
Z wywiadu wynika, że córka skazanejN.winna poddać się operacji oczu z uwagi na dużą wadę wzroku. Według konkubenta skazanej operacja wiąże się z pobytem dziecka w szpitalu przez około 7 dni. Konkubent skazanej poinformował kuratora że operacja została przełożona na lipiec 2016r. z uwagi na to, że wymieniony nie ma z kim zostawić młodszej córki.
W tym miejscu należy się odwołać do wywiadu kuratora przeprowadzonego w marcu 2015r. ( teczka osobopoznawcza ) z którego wynika że skazana nie jest jedyną osobą która może zaopiekować się młodszym dzieckiem podczas pobytu starszego dziecka wraz z konkubentem w szpitalu. Na wolności pozostają inni członkowie jej rodziny. O pomoc konkubent może się zwrócić do swojej matki. Nadto, skazana może się zwrócić do swojej matki mieszkające wS.podK., o roztoczenie kilkudniowej opieki nad drugim dzieckiem.
Stwierdzić należy, że skazana w każdym czasie może wystąpić do Dyrektora Aresztu Śledczego wC.o udzielenie jej zezwolenia na opuszczenie aresztu w trybieart.141a§1kkw. Po wyrażeniu zgody skazana przez okres 5 dni może przebywać poza jednostką penitencjarną z uwagi na sytuację rodzinną.
Na pełnią aprobatę Sądu Penitencjarnego zasługuje też stanowisko Sądu Apelacyjnego w Lublinie, który podniósł w postanowieniu z dnia 8.02.2006r. w sprawie AKzw 72/06, że rodzina osoby osadzonej winna jest podjąć wszelkie starania dla zdobywania środków na utrzymanie i uzyskania niezbędnej pomocy.
Z kolei, druga córka choruje na gardło i pod koniec 2014 roku poddana była zabiegowi wycięcia migdałków. Wskazać trzeba, że i to dziecko jest pod należytą opieką konkubenta. W tych warunkach osobista więc opieka skazanej i nad tym dzieckiem nie jest w chwili obecnej konieczna.
Wskazać także trzeba, że sytuacja finansowa rodzina skazanej także nie uzasadnia udzielenia przerwy w karze bowiem trudna jest stabilna. Rodzina objęta jest pomocą socjalną w postaci zasiłku okresowego wypłacanego w kwocie 600 złotych, zasiłku rodzinnego pobieranego w wysokości 200 złotych oraz świadczeń alimentacyjnych w kwocie 700 złotych wypłacanymi z Funduszu Alimentacyjnego. Nadto, raz na pół roku rodzina uzyskuje stypendium unijne wynoszące 1400 złotych.
Nie można pominąć również tego, że osoby najbliższe dla skazanej korzystają ze świadczeń wypłacanych z programu 500 plus. To oznacza, że każdego miesiąca budżet rodziny jest zwiększony o kwotę 1000zł. Dodać także trzeba, że zaś konkubent skazanej pracuje dorywczo przy naprawianiu pojazdów osiągając w ten sposób dochód w wysokości około 500 złotych.
Zatem, udzielenie skazanej przerwy w karze, celem pomocy finansowej rodzinie, jest niecelowe.
Fakt, że skazana ma ograniczoną możliwość udzielenia pomocy osobie najbliższej w jej sprawach życiowych z uwagi na pozbawienie jej wolności, jest normalną konsekwencję odbywania kary, nie uzasadnia sama w sobie udzielenia przerwy w karze w celu np. bieżącej opieki nad najbliższymi, czy uzyskania środków finansowych (post. SA Lublin z dnia 15.06.2011r. w sprawie II AKzw 540/11). Popełniając przestępstwa, skazana musiała się liczyć z tym, że zostanie osadzona w zakładzie karnym celem odbycia orzeczonej kary, a to może negatywnie wpłynąć na sytuację jej bliskich. Musiała mieć świadomość konsekwencji swojego postępowania.
Zgodnie zart.153§1 kkwSąd penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku określonym wart.150§1 kkw. W świetle tego przepisu wykonanie kary pozbawienia wolności w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary sąd odracza do czasu ustania przeszkody.
Kodeks karny wykonawczynie definiuje pojęcia "ciężka choroba", mimo stwierdzenia wart.150§2 kkw, iż za ciężką chorobę uznaje się taki stan skazanej, w którym umieszczenie jej w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jej zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Definicji wskazanego pojęcia nie zawiera teżart.242kkw.
Przypomnieć trzeba, że ciężka choroba nie jest pojęciem z zakresu nauki medycyny. Powyższe oznacza, że oceny stanu zdrowia dokonuje każdorazowo Sąd Penitencjarny, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie ostrości przebiegu i nasilenia procesów patologicznych, prowadzących do poważnych zmian czynnościowych i organicznych ustroju.
Stwierdzenie u skazanej ciężkiej choroby nie stanowi samoistnej przesłanki do udzielenia skazanej przerwy w odbywaniu kary. Wystąpienie u skazanej ciężkiej choroby musi być powiązane ze stwierdzeniem kolejnej niezbędnej przesłanki. Sąd musi także ustalić, że nie jest możliwe wykonanie wobec skazanej kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym czy też w warunkach więziennej służby zdrowia, bowiem pobyt taki może zagrozić życiu skazanej lub spowodować dla jej zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Zagrożenie, o którym mowa nie dość, że nie może być abstrakcyjne to musi być ustalona bezpośrednia możliwość wystąpienia takiego skutku.
Przechodząc, do realiów niniejszej sprawy zauważyć trzeba, iż jak wynika z załączonej do akt przedmiotowej sprawy opinii o stanie zdrowia skazanej z dnia 2.06.2016r. wynika, że rozpoznano uJ. Ś.: guzek piersi lewej o charakterze łagodnym, stan po wycięciu przydatków, mięśniak macicy oraz zespół nerwicowy.
Skazana, przy przyjęciu do jednostki penitencjarnej została poddana badaniu wstępnemu w dniu 12.08.2015r. W jego trakcie podała, że ma bóle w podbrzuszu związane z chorobami kobiecymi. Z tego powodu, została skierowana na konsultację ginekologiczną.
W dniu 31.08.2015r. skazana został poddana konsultacji ginekologicznej w czasie której lekarz specjalista po zbadaniu skazanej i wykonaniu badanie USG ginekologicznego wystawił stosowne skierowanie do szpitala na Oddział Ginekologiczny celem przeprowadzenia pogłębionej diagnostyki i dalszego leczenia.
W dniu 30.11.2015r. skazana została poddana operacji wycięcia lewych przydatków wSzpitalu (...)w Zakładzie Karnym Nr 1 wG..
W dniu 16.12.2015r. skazana miał wykonane badanie USG piersi, które ujawniło u niej występowanie guza lewego sutka. Z tego powodu, została zarejestrowana do Poradni Chorób Sutka. W dniu 23.02.2016r. wSzpitalu (...)wC.przeprowadzono skazanej biopsję guzka piersi. Jej wynik potwierdził, iż jest to zmiana łagodna. W związku z tym, w dniu 27.04.2016r. skazana odbyła konsultację onkologiczną w SP ZOZ wC..
Lekarz po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną i po zbadaniu skazanej stwierdził, że stan jej zdrowia jest stabilny lecz z uwagi na obciążenie rodzinne rakiem piersi konieczne jest kontrole badanie piersi co rok.
W dniu 12.05.2016r. skazana miał konsultację ginekologiczną podczas której lekarz zlecił jej leki, tj.S. C.(plastry hormonalne- celem wyrównania gospodarki hormonalnej z uwagi na brak jajników). Zalecono badanie kontrolne za 6 miesięcy.
Uczestniczący w posiedzeniu Sądu lekarz więzienny stwierdził, że nic się nie zmieniło od sporządzenia ostatniej opinii o stanie zdrowia skazanej. Zalecone badania kontrolne i leczenie, które zostało zalecone 12.05.2016r. jest prowadzone. Co 6 miesięcy i co rok będą wykonane badania kontrolne. Krwawienia pojawiły się po włączeniu terapii hormonalnej, z informacji od ginekologa wynika, że tego typu dolegliwości, objawy są wpisane w przebieg tego leczenia. Będzie to monitorowane. W przypadku gdyby przez 3 miesiące utrzymywały się krwawienia skazana ma stawić się na konsultację i na badanie.
W badaniu z 9.05.2016r. stwierdzono mięśniaka w macicy. Ginekolog 12.05.2016r. badał skazaną i zalecił obserwację mięśniaka i kontrolne badanie co 6 miesięcy. W tej opinii z 9.05.2016r. jest wzmianka, że skazana jest zakwalifikowana do zabiegu operacyjnego w trybie planowym nie jako pilnym. Nie ma pilności tego typu zabiegu więc nie jest wskazany termin. Na sierpień jest zlecona kolejna konsultacja po 3 miesiącach stosowana preparatów hormonalnych - plastrów. Tego typu zabieg ginekologiczny może być przeprowadzony w warunkach więziennej służby zdrowia. Tego typu zabiegi są przeprowadzane w Zakładzie Karnym wG..
Z opinii lekarskich jednoznacznie wynika, że stan zdrowiaJ. Ś.jest w chwili obecnej stabilny i nie stanowi ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie wobec niej kary pozbawienia wolności. W chwili obecnej, nie występuje bezpośrednie zagrożenia dla życia skazanej, a pobyt w zakładzie karnym nie spowodowuje dla jej zdrowia poważnego niebezpieczeństwa.
Zatem, w powyższej sprawie nie zachodzi taki przypadek który uzasadniałby pobyt skazanej na wolności celem leczenia w warunkach powszechnej służby zdrowia. Skazana ma zagwarantowany stały dostęp do lekarza ginekologa i onkologa, o czym świadczą konsultacje ginekologiczne i onkologiczne, którym w czasie odbywania kary jest poddawana. Otrzymuje też leki stosowne do swojej choroby i brak jest podstaw do innego leczenia niż to które prowadzone jest wobec niej w zakładzie karnym.
Zważyć również w tym miejscu należy, iż przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma charakter celowy i rozważając zasadność jej udzielenia sąd powinien mieć na uwadze fakt, czy skazana wykorzysta przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem (vide: post. S.A. w Lublinie z dnia 27.05.2009r. w sprawie II AKzw 446/09).
Jak wynika z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego wC.z dnia 10.05.2016r. skazana odbywa karę roku pozbawienia wolności, za czyn zart.286§1kk,art.278§1kk,art.278§5kkw sprawie II K 322/15 SRB.. W dniu 18.06.2016r. zakończyła odbywanie kary roku pozbawienia wolności za przestępstwo podobne, zart.286§1kk, której wykonanie Sąd Rejonowy wB., w sprawie II K 185/12 warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat. Skazana jednak nie sprawdziła się w warunkach wolnościowych, co skutkowało wydaniem przez Sąd w dniu 30.01.2015r. postanowienia w przedmiocie zarządzenia wykonania wobec niej orzeczonej kary.
W tych warunkach brak jest podstaw do przyjęcia, że skazana podczas pobytu na wolności będzie przestrzegała porządku prawnego a w szczególności nie dopuści się kolejnego przestępstwa, a udzieloną jej przerwę w odbywaniu kary wykorzysta zgodnie z przeznaczeniem.
Mając, zatem na uwadze powyższe okoliczności należy bez wątpienia stwierdzić, że nie została spełniona przesłanka wynikająca z treściart.153§2 kkww zakresie ważnych względów rodzinnych oraz określona wart.150§1 i 2kkw, dotycząca ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie kary, uzasadniająca udzielenie skazanej przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Dlatego też, postanowiono jak wyżej.
Na podstawieart. 626§1kpkw zw. zart. 624§1kpkw zw. zart. 1§2kkwz uwagi na trudną sytuację materialną i brak dochodów skazanego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych, którymi obciążono Skarb Państwa.