Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 842/15
Data wyroku: 2016-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Beata Kośmieja
Słowa kluczowe: Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: 190§1 kk
Teza: nietezowane

Sygnatura akt II K 842/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia Sądu Rejonowego Beata Kośmieja
Protokolant:st. sekr. sąd. Katarzyna Kosmowska
przy udziale Prokuratora: -
po rozpoznaniu w dniu 18.05.2016 r., 15.06.2016 r. 11.07.2016 r.,
sprawy
J. Ż.- synaL.iD.z domuP.,urodzonego (...)w m. Koło
oskarżonemu o to, że:
w dniu 19 lutego 2015r. w miejscowości(...), gm.R.woj.(...)groził spaleniem dobytkuC. P. (1)przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona ;
- tj. o czyn zart. 190 § 1 kk
******************

I
Na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonegoJ. Ż.o popełnienie czynu zart. 190 § 1 kkwarunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku;

II
Na podstawieart. 67 § 3 kkorzeka od oskarżonegoJ. Ż.na rzecz pokrzywdzonejC. P. (1)nawiązkę w kwocie 100,00 zł (sto złotych 00 groszy);

III
Na podstawieart. 627 kpkiart. 7 ustawy z dnia 23.06.73 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U Nr 49 z 83 r. z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym kwotę70,00 zł  tytułem wydatków i kwotę 60,00 zł tytułem opłaty;

(-) SSR B.K.
II K 842/15

UZASADNIENIE
W dniu 19 lutego 2015 roku oskarżonyJ. Ż.na prośbę swojej znajomejN.T.udał się do miejscowości(...)w celu pomocy w odzyskaniu kluczy od jej samochodu markiH., które zostały zarekwirowane przezT. B. (1)znajomegoC. P. (1), która był właścicielką ww posesji i która była w konflikcie zN. T.na tle sposobu korzystania z tej nieruchomości przezN. T.i z uwagi na to, żeC. P. (1)uważała, żeN. T.jest jej dłużniczką.C. P. (1)chciała zatrzymać samochód w zastaw w zamian za nieuregulowane należności.
Po wyjściu z auta oskarżony podszedł do samochoduC. P. (1)w którym siedziała ona na miejscu kierowcy, na miejscu pasażera – jej matkaK. P. (1), a na tylnym siedzeniuT. B. (1)i zażądał odT. B.wydania kluczyków.T. B.odpowiedział, że kluczyki przekazałC. P. (1), która odmówiła ich wydania oskarżonemu. Oskarżony stwierdził, że jeżeli nie otrzyma kluczyków, to i tak odjedzie autemN. T.gdyż posiada zapasowe kluczyki, a ponadto zagroził wszystkim spaleniem z tym, że słowa te odnosiły się tylko doC. P. (1). Oskarżony był agresywny. Następnie oskarżony wsiadł doH.i odjechał. Po około jednej godzinie oskarżony wrócił, został wtedy wylegitymowany przez policję. Pokrzywdzona nabrała obawy, że groźba zostanie spełniona z uwagi na to, że oskarżony znał także miejsce zamieszkania pokrzywdzonej wK., gdyż kiedyś był tam razem zN. T.. Oskarżony nie był dotąd karany sądownie.
Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie zeznań świadkówC. P.k. 5-7, 15-16, 23-24 i 79,K. P.k. 13-14 i 87,T. B.k. 11-12 i 80, notatki urzędowej k. 2-3, karty karnej k. 22,52.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie groził pokrzywdzonej, a powodem wylegitymowania go przez funkcjonariuszy policji miał być fakt, że powiedział coś pod adresemC. P. (1). Oskarżony podał, że będąc przy samochodzieC. P.powiedział jedynie, że i tak odpali samochódN. T..
Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Ze zgodnych i wzajemnie uzupełniających się zeznań świadkówC. P.,K. P.,T. B.wynika, że padła z ust oskarżonego groźba spalenia. Wypowiedział on tę groźbę w liczbie mnogiej niemniej z zeznań świadków i okoliczności sprawy wynika, że dotyczyła ona jedynieC. P. (1), albowiem to ona była właścicielką posesji wG.iK.. Oskarżony wyraził się jasno i wyraźnie mówiąc „ spalę was” i w związku z tym to sformułowanie w zestawieniu ze słowami oskarżonego o „odpaleniu” samochodu nie mogło zostać przez świadków źle usłyszane bądź zrozumiane, zresztą oskarżony nie powoływał się na to, aby tak mogło być. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do tego, że nie wie jaką policjant podął przyczynę wylegitymowania go. Okoliczność iż był legitymowany prowadzi do wniosku, zeC. P. (1)zgłosiła już w dniu 19.02.2015r. fakt skierowania wobec niej gróźb ze strony oskarżonego. Sąd uwzględnił zeznania pokrzywdzonej, iż obawiała się spełnienia groźby, albowiem oskarżony faktycznie znał miejsce zamieszkania pokrzywdzonej, w czasie zajścia był agresywny, występował po stronieN.T.z którą pokrzywdzona była w konflikcie. Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie zart. 66 § 1 i 2 kkSąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. W myślart. 67 § 1 kkSąd określił okres próby w najniższym ustawowym wymiarze.
Zdaniem Sądu okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa nie budzą wątpliwości natomiast wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Oskarżony użył tylko jeden raz groźby, nie powtórzył jej kolejny raz, w czasie pobytu na posterunku policji przeprosił pokrzywdzonąC. P. (1), które to przeprosiny nie zostały jednak przyjęte przez pokrzywdzoną z uwagi na to, że oskarżony przeprosił nie za skierowanie w stosunku do niej gróźb tylko mówiąc, że przeprasza ją jeśli czuje się obrażona. Należy zauważyć, że od chwili zdarzenia minęło już prawie już półtora roku i w tym czasie miedzy oskarżonym, a pokrzywdzoną nie było żadnych zatargów. Zdarzenie miało charakter incydentalny i powstało na tle konfliktu, który istniał nie pomiędzy pokrzywdzoną, a oskarżonym lecz pomiędzy pokrzywdzoną, aN. T.. Na tle okoliczności przedmiotowej sprawy można powiedzieć, że stopień społecznej szkodliwości czynu nie jest znaczny tzn. jest „niewielki”, „mały”, „niski”. Nie można jednak powiedzieć, że stopień ten był „znikomy”.
Oskarżony nie był dotąd karany sądownie, pracuje. Zdaniem Sądu jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają zatem przypuszczenie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego.
Obligatoryjnie na podstawieart. 67 § 3 kkSąd orzekł nawiązkę od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej w symbolicznej kwocie 100 zł.
Z uwagi na to, że oskarżony posiada dochody Sąd na podstawieart. 627 kpkiart. 7 ustawy z dn. 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym kwotę 70 zł tytułem wydatków i kwotę 60 zł tytułem opłaty.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.
(-) SSR B.K.