Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 180/16
Data wyroku: 2016-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Bobiński, Marek Konrad, Jerzy Pałka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 286§1 k.k. i in.

Sygn. akt II Ka 180/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2016r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pałka
Sędziowie: SSO Artur Bobiński
SSO Marek Konrad (spr.)
Protokolant:  Dorota Dziczek
przy udziale Prokuratora: Tomasza Mierzejewskiego
po rozpoznaniu w dniu: 22.06.2016r.
sprawy:M. S.i inn.
oskarżonych o popełnienie czynu zart. 13§1kkw zw. zart. 297§1kki inn.
z powodu apelacji: obrońcy oskarżonegoR. K.
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 11.01.2016r. w sprawie IIK 512/14
orzeka:

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy.

II
Koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IIKa 180/16

UZASADNIENIE
R. K.oskarżony został o to, że:
W dniu 7 kwietnia 2011r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.,A. K.,A. M. (1)iA. W.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić(...) S.A.O/ wO.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20000zł w ten sposób, że w celu uzyskania na nazwiskoA. M. (1)kredyty gotówkowego w kwocie 20 000zł dostarczył wraz zM. S.A. M. (1)podrobione przezA. K.iA. W.stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniuA. M. (1)w podmiocie gospodarczym(...) Sp. z o.o.wO.na stanowisku montera mebli, z wynagrodzeniem 2500zł brutto, któreA. M. (1)przedłożył w(...) OddziałwO., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredytu przez pracownika banku
Tj. o czyn zart. 13§1kkw zw. zart. 297§1kkiart. 286§1kkw zw. zart. 11§2kk
Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 11 stycznia 2016r. w sprawie IIK 512/14 oskarżonegoR. K.w ramach zarzucanego mu czynu, uznał za winnego tego, że: w dniu 7 kwietnia 2011r. wO.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami działając w celi osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić(...) S.A.Oddział wO.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20 000zł poprzez wprowadzenie w błąd banku co do zdolności kredytowejA. M. (1)w ten sposób, że nakłoniłA. M. (1), który nigdzie nie pracował do wzięcia gotówkowego kredytu konsumenckiego w kwocie 20 000zł, przywieźli go dobanku (...) S.A.Oddział wO.i po wypełnieniu przezA. K.zaświadczenia o zatrudnieniuA. M. (1)wfirmie (...) Sp. z o.o.wO.na stanowisku montera mebli z wynagrodzeniem 2500zł i podpisaniu się w imieniu pracodawcy imieniem i nazwiskiem(...)i nabiciu przezA. W.pieczęcifirmy (...)w miejscach pracodawcyA. M. (1)przedłożył podrobione zaświadczenie i dochodach wbanku (...) S.A.Oddział wO.celem uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia kredyty przez bank, to jest popełnienie czynu zart. 13§1kkw zw. zart. 286§1kkiart. 297§1kkw zw. zart. 11§2kki na tej podstawie skazał go, zaś na podstawieart. 14§1kkw zw. zart. 286§1kkw zw. zart. 11§3kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zwolnił oskarżonegoR. K.od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyżej wskazanego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoR. K.wyrokowi zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść poprzez ustalenie że oskarżony ten popełnił przypisany mu przez Sąd czyn,

2
obrazę przepisów postępowania –art. 4 kpk,art. 5§2kpk,art. 7 kpkart. 424kpkpoprzez dokonanie subiektywnej i wybiórczej oceny dowodów, tłumaczenie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoK., sporządzenie uzasadnienia wyroku wbrew wymogomart. 424kpkoraz bez dostatecznego wzięcia pod uwagę wytycznych i zaleceń zawartych w wyroku Sadu II instancji.

W konkluzji apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

Sąd zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoR. K.jest niezasadna a Sąd Okręgowy nie podzielił zarówno zarzutów apelacyjnych jak i argumentacji wskazanej na ich poparcie.
Jak wynika z treści wniesionego środka odwoławczego, skarżący zarzuca Sądowi Rejonowemu naruszenie zasad procesowych dotyczących oceny materiału dowodowego, jakie ten miałby właśnie naruszyć podczas dokonywanej analizy dowodów w sprawie.
Oceniając materiał dowodowy zgromadzony w sprawie oraz jego analizę, której odzwierciedlenie znajduje się w sporządzonym przez Sąd uzasadnieniu wyroku, stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny dowodów przeprowadzonych w toku postępowania i brak jest podstaw do kwestionowania wniosków jakie po tejże analizie wyciągnął Sąd w zakresie sprawstwa oskarżonegoR. K..
Stwierdzić bowiem należy, iż Sąd Rejonowy w sporządzonym przez siebie uzasadnieniu omówił i ustosunkował się do wszystkich dowodów przeprowadzonych w sprawie. Ocena ta uwzględnia wzajemne odniesienia poszczególnych dowodów - wbrew twierdzeniom skarżącego - respektuje jednocześnie dyrektywy zawarte wart. 7 k.p.k., biorąc pod uwagę wskazania wiedzy i reguły logicznego rozumowania oraz zasady doświadczenia życiowego. Ocena dokonana przez Sąd Rejonowy, której szczegółowy wyraz znalazł odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów, o której mowa wart. 7 k.p.k.i jako taka pozostaje pod ochroną tego przepisu.
Kontrola instancyjna nie wykazała, aby Sąd I instancji przekroczył granice swobody w kierunku oceny dowolnej, nie stwierdzono też, aby doszło do nieuwzględnienia całokształtu dowodów zgromadzonych w toku rozprawy głównej, czyli obrazyart. 410 k.p.k.Nie stwierdzono również, aby w rozumowaniu Sądu Rejonowego, przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, sporządzonym w sposób odpowiadający wymogom określonym wart. 424 k.p.k., występowały luki lub błędy o charakterze logicznym lub faktycznym, które mogłyby stanowić podstawę ewentualnej korekty wyroku.
Podnoszony w apelacji zarzut niewłaściwej oceny materiału dowodowego sprowadza się zasadniczo do kwestionowania przez skarżącego, by poprzez swoje zachowanie oskarżonyK.wyczerpał znamiona przypisanego mu przez Sąd Rejonowy czynu przestępczego.
W uzasadnieniu apelacji skarżący wskazuje, iż z ustaleń Sądu wynika, iż oskarżonyK.nie był obecny ani pod siedzibąbanku (...)wO.ani w samym banku, nie było go też pod siedzibąfirmy (...)wO..
Czyni to zdaniem skarżącego wątpliwym – w ustalonym przez Sąd stanie faktycznym oraz mechanizmie próby uzyskania kredytu, udział oskarżonegoK.w tymże czynie, z uwagi na fakt, iż osoba tego z oskarżonych była zupełnie zbędna a wszystkie działania pozostałych osób uczestniczących w czynie przestępczym działy się poza udziałem w nim oskarżonego.
Zdaniem Sądu argumentacja skarżącego jest nie do zaakceptowania i wynika z jednostronnej i subiektywnej oceny materiału dowodowego.
Jak wynika zaś z przekonującego i pewnego materiału dowodowego, to właśnie oskarżonyK.był pomysłodawcą całego przestępczego przedsięwzięcia. To właśnie on wraz zM. S.zaproponowali oskarżonemuM.wzięcie kredytu, z uwagi na to, że takiego kredytu nie otrzymaliby.
Słusznie Sąd Rejonowy podkreśla w treści uzasadnienia, iż oskarżenie a co za tym i idzie skazanie zasadzało się na dowodach postaci wyjaśnień współoskarżonych czy też – po prawomocnym zakończeniu postępowania w odniesieniu do części oskarżonych – zeznaniach świadków. Poza wątpliwości jest – a co nie uszło także uwadze Sądu Rejonowego, iż każda z osób uczestniczących w postępowaniu, starała się ukazać własne uczestnictwo w całym procederze w wersji najkorzystniejszej dla siebie, dopasowując je do określonych relacji czy to koleżeńskich czy to rodzinnych, starając się umniejszyć bądź też wykluczyć udział w przestępstwie określonych osób.
Jak wynika z treści uzasadnienia, Sąd Rejonowy – mając na uwadze charakter dowodów osobowych, poddał je wyjątkowo wnikliwej analizie odnosząc poszczególne części zeznań bądź wyjaśnień do innych dowodów badając ich prawdziwość i rzetelność przez pryzmat innych dowodów.
Na podstawie analizy dowodów słusznie zauważa Sąd Rejonowy, iż wyjaśnienia oskarżonegoK.są próbą uniknięcia odpowiedzialności karnej, w sytuacji, kiedy o jego udziale w przestępstwie, jego roli wyjaśnia oskarżonyS..
OskarżonyK.przyznaje, że jego znajomość zeS.iM.ogranicza się jedynie do kilku spotkań zakrapianych alkoholem a on nawet nie wiedział, żeM.zgodził się wziąć kredyt.
Twierdzeniom oskarżonegoK.przeczą nie tylko wyjaśnienia oskarżonegoS.ale także zeznania świadków: AK.i – a co szczególnie istotne – świadkaA. M..
K.zeznał bowiem, że to właśnieK.był inicjatorem całego przestępstwa i on zwrócił się o pomoc doS.z prośbą o załatwienie kredytu dla swojego kolegi.K.widział, jakK.dałS.dowód osobisty i wspólnie wpisali dane personalne do notesuS..
Jednocześnie niezwykle istotne są zeznania świadka –A. M., który potwierdza udział oskarżonegoK.w przestępstwie.
ŚwiadekM.zeznał, iż w istocie oskarżonyK.wraz z oskarżonymS.byli u niego kilkukrotnie a w trakcie tych spotkań oskarżonyS.dopytywał się go o uprzednią karalność oraz zdolność kredytową.
Jednakże znamienne jest to, że po złożeniu przez AM.dokumentów do banku dzwonił do niego właśnie oskarżonyK.aby świadek właśnie jego, w pierwszej kolejności poinformował o uzyskaniu kredytu, jego a nie oskarżonegoS..
Jak podkreśla Sąd Rejonowy, zadaniem czy bardziej udziałem oskarżonegoK.w przestępstwie było namówienie świadkaA. M.do wzięcia kredytu pod pozorem rozpoczęcia działalności gospodarczej. Nadto to oskarżonyK.dysponował danymiA. M., dysponował jego dowodem osobistym a które to daneK.podał oskarżonemuS..
W ocenie Sądu Okręgowego w pełni uzasadnione jest twierdzenie, iż to właśnie oskarżonyK.był pomysłodawcą całego przedsięwzięcia z tym, iż po przydzieleniu czynności, które wykonać miały poszczególne osoby, sam nie wykonywał żadnych, żądając jednak informacji o uzyskaniu kredytu.
Wniosek taki można wyciągnąć po wnikliwej i całościowej analizie dowodów w sprawie i stwierdzić jednoznacznie należy, iż Sąd Rejonowy takiej właśnie wręcz drobiazgowej analizy dokonał.
Analiza dokonana przez Sąd Rejonowy zdaniem Sądu Okręgowego wolna jest także od wad w postaci naruszeniaart. 4 i 5§2kpk.
Trudno bowiem dociec, na czym miałby polegać brak obiektywizmu po stronie Sądu Rejonowego. Sąd ten bowiem przeanalizował dowody zarówno przemawiające na niekorzyść oskarżonegoK.jak i dowody przemawiające na jego korzyść. Analiza ta jest pełna i całkowicie obiektywna.
To, iż po analizie dowodów Sąd Rejonowy wyciągnął niekorzystne dla oskarżonego wnioski w zakresie jego sprawstwa jest całkowicie uzasadnione i w żadnej mierze nie świadczy o braku obiektywizmu po stronie Sądu Rejonowego.
Sąd Rejonowy, wbrew twierdzeniom skarżącego nie naruszył także zasady wyrażonej w treściart. 5§2kpk.
Sąd Okręgowy wielokrotnie podnosił, iż zasada ta znajduje zastosowanie przy ocenie materiału dowodowego jedynie wówczas, gdy istnieją czy pojawią się takie wątpliwości, których nie da się usunąć - po analizie wszystkich dowodów w sprawie, z zastosowaniem reguł dotyczących oceny i badania poszczególnych dowodów.
Stwierdzić zaś jednoznacznie należy, iż takich nie dających się usunąć wątpliwości w sprawie niniejszej nie ma. Wszelkie wątpliwości jakie występują w sprawie dało się usunąć poprzez ocenę poszczególnych dowodów pod kątem ich prawdziwości.
Sąd Rejonowy w oczywisty sposób sprostał temu wymaganiu, wskazując dowody, na podstawie których sprawstwo oskarżonegoK.ustalił, wskazując jednocześnie dlaczego jednym dowodom dał wiarę innym tej wiary odmawiając.
Sąd Okręgowy nie dostrzegł w tych czynnościach SąduR.złamania zasady wyrażonejart. 5§2kpk.
Mając powyższe względy na uwadze, za zupełnie niezasadny uznać należy zarzut obrazy przepisów postępowania jakich miałby się dopuścić Sąd Rejonowy, a na których to naruszenie wskazuje skarżący.
Konkluzja powyższa daje zaś podstawę do uznania za niezasadny także drugi z zarzutów – choć w treści apelacji wskazanego jako zarzut pierwszy.
Stwierdzić bowiem należy, iż błąd co do faktu może – bądź jest, konsekwencją błędu bądź błędów natury procesowej głównie dotyczących oceny materiału dowodowego.
Skoro Sąd Rejonowy nie naruszył żadnej zasady dotyczącej oceny materiału dowodowego – w szczególności zasad wyrażonych w treściart. 7kpkniezasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych,
Sąd Rejonowy bowiem poczynił całkowicie prawidłowe ustalenia faktyczne a wyraz tego stanowi sporządzone w sprawie uzasadnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Okręgowy nie dopatrzył się ani naruszenia przez Sądart. 424kpkani 442§3kpk.
Podkreślić bowiem należy z całym naciskiem, iż uzasadnienie wyroku zostało sporządzone w sposób prawidłowy, pozwalający na dokonanie kontroli instancyjnej, zaś zarzut dotyczący braku wykonania wytycznych Sądu Odwoławczego jest całkowicie chybiony, z racji powodów uchylenia wyroku Sądu Rejonowego - zapadłego uprzednio. Wyrok ten – jak wynika z treści uzasadniania, Sądu Okręgowego, uchylony został dlatego, iż sporządzone uzasadnienie nie odpowiadało standardom postępowania, uniemożliwiając możliwość jakiejkolwiek weryfikacji toku rozumowania Sądu Rejonowego i przesłanek jakie zadecydowały o takim a nie innym jego rozstrzygnięciu.
Jednocześnie Sąd Okręgowy jednoznacznie stwierdził, iż wypowiadanie się odnośnie innych – poza zarzutem zart. 424kpk, zarzutach jest przedwczesne, nakazując przeprowadzenie postępowania dowodowego na nowo z jednoczesną rzetelną oceną tegoż materiału dowodowego.
Jak powiedziano wyżej Sąd Rejonowy rozpoznający sprawę niniejszą ponownie, sprostał tym wymaganiom a wnioski jakie wyciągnął po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd Okręgowy w całości aprobuje.
Mając powyższe na uwadze, uznając wniesioną apelację za niezasadną, orzeczono jak w sentencji.