Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 683/15
Data wyroku: 2016-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irma Lorenc
Słowa kluczowe: Odpowiedzialność Deliktowa
Podstawa prawna: art. 436 kc

Sygn. akt III C 683/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Irma Lorenc

Protokolant:

Michał Barczyk

po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwaG. P.
przeciwko(...) Spółce akcyjnejwW.
o zapłatę
I. zasądza od pozwanego(...) Spółki akcyjnejwW.na rzecz powodaG. P.kwotę 3.066 zł (trzy tysiące sześćdziesiąt sześć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 maja 2013 r. do dnia zapłaty;
II. nakazuje zwrócić powodowi od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie kwotę 16,92 zł (szesnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem niewykorzystanej części zaliczki;
III. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.254,08 zł (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt cztery złote osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Sygn. akt III C 683/15

UZASADNIENIE
w postępowaniu zwykłym
Pozwem z dnia 19 listopada 2014 r.G. P.wniósł o zasądzenie od(...) S.A.z siedzibą wW.kwoty 3.066 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 6 maja 2013 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu.
W uzasadnieniu żądania pozwuG. P.podniósł, że w wyniku kolizji z dnia30 marca 2013 r. doszło do uszkodzenia należącego do niego pojazdu markiO. (...)onr rejestracyjnym (...). Sprawca kolizji był ubezpieczony, w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z ruchem pojazdu mechanicznego, w(...) S.A.z siedzibą wW..
Koszt naprawy pojazdu określony został przezG. P.na kwotę 6.090,91 zł brutto, z której to kwoty(...) S.A.z siedzibą wW.wypłaciła powodowi  2.824,84 zł.
W dalszej części pozwu powód wywodził, iż celem umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest zapewnienie poszkodowanemu wynagrodzenia szkody poprzez przyjęcie przez ubezpieczyciela zobowiązań odszkodowawczych ubezpieczającego, a nadto, że przysługujące poszkodowanemu roszczenie odszkodowawcze obejmuje rzeczywisty koszt jego naprawy, czyli świadczenie, które pozwoli przywrócić pojazd do stanu odzwierciedlającego w pełni ten, jaki istniał przed zdarzeniem szkodowym.
W dniu 17 grudnia 2014 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (ówczesna sygnatura akt III Nc 6841/14).
Pozwana(...) S.A.z siedzibą wW.zaskarżyła nakaz zapłaty sprzeciwem, wskazując w jego uzasadnieniu, że odszkodowanie wypłacone powodowi w pełni rekompensuje szkodę poniesioną w wypadku komunikacyjnym i jest wystarczające do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Ponadto zakwestionowała kalkulację naprawy pojazdu przedstawioną przez powoda w toku postępowania likwidacyjnego, w tym w zakresie stawek za pracę warsztatu naprawczego, jak i w zakresie danych dotyczących zużycia części zamiennych uszkodzonego pojazdu. Pozwana wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu.
W toku dalszego postępowania strony nie modyfikowały swych stanowisk procesowych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 marca 2013 r. miała miejsce kolizja drogowa, w wyniku której uszkodzony został pojazd markiO. (...)onr rejestracyjnym (...), którego właścicielem jestG. P..
W dniu zdarzenia sprawca kolizji był ubezpieczony, w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z ruchem pojazdu mechanicznego, w(...) S.A.z siedzibą wW..
W wyniku kolizji w samochodzie zostały uszkodzone drzwi przednie prawe.
Okoliczności niesporne, a nadto dowód:
- dowód rejestracyjny k. 67-68
- protokół szkody k. 69-71
- dokumentacja fotograficzna - płyta k. 73
- dokumentacja w aktach szkody – płyta k. 95
Powód zgłosił w dniu 2 kwietnia 2013 r. szkodę w swym pojeździe pozwanemu, który w oparciu o kosztorys ustalił koszt naprawy tego pojazdu na kwotę 1.593,84 zł netto (brutto 1.960,42 zł), powiadamiając o tym powoda pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. W dniu 16 kwietnia 2013 r. pozwany wydał decyzję o przyznaniu powodowi odszkodowania za przedmiotową szkodę w wysokości 1.593,84 zł i taką też należność wypłacił powodowi.
Powód, pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r., wniósł odwołanie od powyższej decyzji, załączając kosztorys naprawy pojazdu sporządzony przez(...) OddziałwS., opiewający na kwotę 6.203,79 zł. Kosztorys ten następnie został zweryfikowany do kwoty 6.489,18 zł.
Pozwany nie znalazł podstaw do zmiany swej decyzji, o czym powiadomił powoda w piśmie z dnia 10 maja 2013 r.
Dowód:
- kosztorys z dnia 3.04.2013 r. k. 18, 72
- pismo z dnia 4.04.2013 r. k. 19
- decyzja z dnia 16.04.2013 r. k. 20
- dane kontaktowe k. 21
- pismo powoda z dnia 19.04.2013 r. k. 22
- kosztorys z dnia 18.04.2013 r. k. 23-25
- kosztorys z dnia 9.05.2013 r. k. 26-28
- pismo pozwanego z dnia 10.05.2013 r. k. 29
-zgłoszenie szkody k. 64-66
- dokumentacja w aktach szkody – płyta k. 95
W tej sytuacji powód zwrócił się doJ. K.z(...)Biuro (...)wS.o  pomoc w dochodzenia należnego odszkodowania, któremu udzielił w tym celu pełnomocnictwa. Z upoważnienia powoda jego pełnomocnik wystąpił do rzeczoznawcy z zakresu techniki samochodowejS. M.o określenie kosztów naprawy pojazdu. Na podstawie opinii rzeczoznawcy, koszt naprawy pojazdu został ustalony na kwotę 6.090,91 zł brutto. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. pełnomocnik powoda wezwał pozwanego do dopłaty kwoty 4.497,07 zł tytułem odszkodowania.
Pozwany nadal nie znajdował podstaw do zmiany stanowiska, czemu dał wyraz w piśmie z dnia 28 kwietnia 2013 r.
Dowód:
- pełnomocnictwo k. 30,31-32
- kalkulacja z dnia 22.09.2013 r. k. 33-36
- wezwanie do zapłaty k. 37-39
- potwierdzenie doręczenia k. 40
- pismo pozwanego z dnia 28.11.2013 r. k. 41
- dokumentacja w aktach szkody – płyta k. 95
Prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 15 lipca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III Nc 3191/14 tut. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.231 zł, tytułem części odszkodowania za przedmiotową szkodę. Należność ta została powodowi wypłacona.
Okoliczności niesporne, a nadto dowód:
- odpis nakazu zapłaty k. 42
Koszt naprawy pojazdu powoda w związku ze szkodą z dnia 30 marca 2013 r. przy uwzględnieniu naprawy w warsztatach nieautoryzowanych na terenieS.i okolic wynosi 5.930 zł brutto. Pojazd nie został naprawiony.
Dowód:
- opinia biegłego sądowego k. 103-119
Sąd zważył co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione.
Żądanie powoda ma charakter odszkodowawczy i znajduje oparcie w przepisachart. 822 § 1 i 2 k.c., art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych orazart. 436 § 1 k.c.iart. 415 k.c.
Zgodnie z treścią przepisuart. 822 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Z przepisu art. 34 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wynika, że odszkodowanie, które zakład ubezpieczeń, w ramach odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zobowiązany jest wypłacić poszkodowanemu, ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, jeżeli są oni zobowiązani do odszkodowania za szkodę wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu. Zgodnie natomiast zart. 363 § 1 k.c., naprawienie szkody, jeżeli taki jest wybór poszkodowanego, powinno nastąpić przez przywrócenie stanu poprzedniego.
Odszkodowanie, jakie zobowiązany jest w takiej sytuacji wypłacić zakład ubezpieczeń, obejmuje wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki poniesione w celu przywrócenia stanu poprzedniego rzeczy. Przywrócenie uszkodzonej rzeczy do stanu poprzedniego oznacza zaś doprowadzenie jej do stanu używalności i jakości w zakresie istniejącym przed wypadkiem; w razie pojazdu mechanicznego chodzi o przywrócenie mu sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo kierowcy i innych uczestników ruchu oraz wyglądu sprzed wypadku (vide uchwała SN z dnia 12.04.2012 r., sygn. akt II CZP 80/11). Przy czym przesłanką powstania obowiązku świadczenia przez ubezpieczyciela z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest więc sam stan odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonego za szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, a nie fakt uprzedniego jej naprawienia (vide wyrok SN z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. akt V CK 187/2003).
Wskazać w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie odpowiedzialność pozwanego za szkodę powstałą w pojeździe powoda w wyniku zdarzenia z dnia 30 marca 2013 r., a także zakres uszkodzeń pojazdu powoda w związku z tym zdarzeniem nie były przedmiotem sporu – spór ten dotyczył wyłącznie wysokości należnego powodowi z tego tytułu odszkodowania.
W celu rozstrzygnięcia tej okoliczności spornej w toku procesu przeprowadzony został dowód z opinii biegłego sądowego, który to biegły ustalił, że koszt naprawy pojazdu markiO. (...), należącego doG. P., w związku z przedmiotową szkodą w nieautoryzowanych zakładach naprawczych na terenieS.i okolic wynosi 5.930 zł brutto, jednocześnie kwota ta jest wystarczająca do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku.
Pozwana, pomimo zobowiązania, nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń do treści opinii biegłego, w tym do ustalonej przez biegłego wartości i zakresu naprawy pojazdu. Powód zaś wprost wskazał, że opinii biegłego nie kwestionuje. W tych okolicznościach Sąd mając na uwadze, że opinia została sporządzona zgodnie ze zleceniem, a także fakt, iż  ustalenia i wnioski biegłego znajdują oparcie w materiale dowodowym sprawy i nie stoją w sprzeczności z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, uznał opinię za przydatną do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie.
W oparciu o powyższą opinię Sąd uznał, iż koszty niezbędne do przywrócenia pojazdu powoda do stanu sprzed szkody, a tym samym należne powodowi odszkodowanie zamyka się kwotą 5.930 zł brutto, bowiem w toku postępowania pozwany nie wykazał, by powód był podatnikiem podatku VAT i miał możliwość odliczenia podatku VAT o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu pojazdu.
Zważywszy, że z tej kwoty pozwany wypłacił powodowi kwotę 1.593,84 zł przyznaną w decyzji z dnia 16 kwietnia 2013 r. i kwotę 1.231 zł zasądzoną nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie III Nc 3191/14, do zapłaty pozostaje kwota 3.105,16 zł, z której to kwoty powód dochodził w niniejszym postępowaniu 3.066 zł. Sąd granicami pozwu był związany, zatem uwzględnił żądanie powoda w rozmiarze przez niego zgłoszonym w tym postępowaniu.
Wskazać należy, iż okoliczności faktyczne niniejszej sprawy zostały ustalone nie tylko w oparciu o opinię biegłego sądowego, ale i dokumenty prywatne, z których wnioski dowodowe zgłosiły strony, przy czym - za wyjątkiem kalkulacji sporządzonych na zlecenie stron , których wnioski nie znalazły odzwierciedlenia w opinii biegłego - dowody te Sąd uznał  za wiarygodne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda żądaną kwotę wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 6 maja 2013 r. do dnia zapłaty.
Roszczenie w przedmiocie odsetek znajdowało swoje oparcie w treści przepisuart. 359 § 1 k.c.,art. 481 § 1 i 2 k.c.,art. 817 § 1 k.c.w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Dłużnik popada w opóźnienie jeśli nie spełnia świadczenia pieniężnego w terminie, w którym stało się ono wymagalne także wtedy, gdy kwestionuje istnienie lub wysokość świadczenia (vide wyrok SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CK 146/02). Ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Jak wynika z treści zgłoszenia szkody, zawiadomienie to pozwana otrzymała 2 kwietnia 2013 r., a zatem winna spełnić świadczenie najpóźniej w dniu 2 maja 2013 r., a skoro tego nie uczyniła od dnia następnego, pozostaje w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia pieniężnego. Sąd będąc związany granicami pozwu, odsetki ustawowe za opóźnienie, zasądził od daty wskazanej przez powoda, tj. od dnia 6 maja 2013 r.
Rozstrzygając o kosztach procesu Sąd miał na względzie, wyrażoną wart. 98 § 1 k.p.c., zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca spór ma obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty jakie poniósł on w związku ze skierowaniem sprawy na drogę sądową.
Na zasądzoną kwotę kosztów procesu składają się opłata od pozwu w kwocie 154 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł oraz kwota 483,08 zł wykorzystana z zaliczki wpłaconej przez powoda w wysokości 500 zł na pokrycie kosztów opinii biegłego. Pozostałą, niewykorzystaną część zaliczki, tj. kwotę 16,92 zł nakazano zwrócić powodowi na podstawieart. 81 ust. 1w zw. zart. 84 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2014 r. poz. 1025 ze zm. – tekst jednolity).