Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 300/16
Data wyroku: 2016-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt: V Ka 300/16

UZASADNIENIE
B. W.została oskarżona o to, że w dniu 09 sierpnia 2015 roku wG.woj.(...), wbrew przepisom ustawy usiłowała udzielićM. W., środek odurzający w postaci 2,421 gram brutto haszyszu, jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na interwencję służby więziennej,
to jest o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 roku, sygn. akt II K 474/15, Sąd Rejonowy w Łęczycy:

1
oskarżonąB. W.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał ją, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył jej karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonej na okres 3 lat próby,

3
na podstawieart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/613/15/N pod poz. 1, na k. 29 akt – zarządzając ich zniszczenie,

4
zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 250 złotych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając powyższy wyrok, na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 k.p.k.iart. 447 § 2 k.p.k.w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonejB. W..
We wniesionym środku odwoławczym na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1 k.p.k.powyższemu orzeczeniu prokurator zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicieart. 72 § 1 k.k., polegającą na zaniechaniu nałożenia przez sąd na skazaną co najmniej jednego obowiązku z katalogu wskazanego w przywołanym przepisie, skutkującym wymierzeniem oskarżonejB. W.kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania contra zapisowiart. 72 § 1 k.k., który nakłada na sąd obowiązek orzeczenia obowiązku z katalogu zawartego w tym przepisie w sytuacji, gdy nie jest orzekany środek karny.
W konkluzji apelacji prokurator na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.,art. 437 § 2 k.p.k.iart. 456 k.p.k.wniósł zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonejB. W., obok kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby, co najmniej jednego z obowiązków wymienionych w katalogu zart. 72 § 1 k.k.
Na rozprawie odwoławczej w dniu 07 lipca 2016 roku, wobec niestawiennictwa oskarżonejB. W.i niemożności uzyskania od niej stanowiska co do wniosków zawartych w apelacji, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek prokuratora o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji jest zasadny.
Sąd rejonowy przeprowadził bowiem postępowanie sądowe z naruszeniem przepisów prawa procesowego –art. 343 § 3 k.p.k., co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia (art. 438 pkt 2 k.p.k.).
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w przesłanym do sądu rejonowego akcie oskarżenia prokurator zamieścił w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wniosek o wydanie wyroku skazującego wobecB. W.bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie wobec niej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 3 lat próby, orzeczenie przepadku dowodu rzeczowego w postaci zabezpieczonego haszyszu oraz uiszczenie kosztów sądowych, w tym opłat, w całości (wniosek k. 43).
Jednocześnie wskazać należy, iż zgodnie z treściąart. 72 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 lipca 2015 roku (czyn został popełniony przez oskarżoną w dniu 09 sierpnia 2015 roku, a zatem po dniu wejścia w życie przepisów nowelizujących), zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny może zobowiązać skazanego do wykonania jednego z enumeratywnie wskazanych we wzmiankowanym przepisie obowiązków, przy czym orzeka się przynajmniej jeden z obowiązków. W sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji nie orzekł w stosunku do oskarżonej środka karnego, orzeczenie jednego z obowiązków było zatem obligatoryjne.
W świetle tych okoliczności Sąd Rejonowy w Łęczycy w zaskarżonym wyroku, zgodnie z uzgodnieniem stron, a sprzecznie z treścią przepisuart. 72 § 1 k.k., nie nałożył w ogóle na oskarżoną chociażby jednego z obowiązków enumeratywnie wskazanych w w/wym. przepisie.
Wskazać należy, iż sąd pierwszej instancji orzekając na posiedzeniu na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.jest związany treścią uzgodnień pomiędzy oskarżonym, a prokuratorem, co wiąże się z tym, że nie może orzec innej kary ani środka karnego od uzgodnionych przez strony. Złożony zatem w trybieart. 335 § 1 k.p.k.wniosek prokuratora o orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary jest w tym sensie wiążący dla sądu, że potrzeba dokonania zmiany w jego treści wymaga zgody oskarżonego, w myślart. 343 § 3 k.p.k.sąd może bowiem uzależnić uwzględnienie wniosku od dokonania w nim przez prokuratora wskazanej przez siebie zmiany,zaakceptowanej przez oskarżonego. W związku z powyższym sądmeritinie może samodzielnie dokonywać zmian w treści złożonego przez prokuratora na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.wniosku, a każda zmiana treści takiego wniosku przez sąd orzekający stanowi zmianę warunków porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem, a oskarżonym, co w konsekwencji oznacza, że sąd wymierzyłby oskarżonemu karę, na którą ani prokurator, ani oskarżony nie wyrazili zgody.
Orzekając na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2015 roku w przedmiocie wniosku prokuratora o skazanie oskarżonejB. W.bez przeprowadzenia rozprawy sądmeritipowinien był zauważyć, iż już sam wniosek dotknięty jest wadą – nie przewiduje bowiem orzeczenia w stosunku do oskarżonej chociażby jednego z obowiązków wymienionych wart. 72 § 1 k.k., którego orzeczenie jest obligatoryjne w przypadku wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Tym samym naruszony został przepisart. 343 § 3 k.p.k.– sądmeritipowinien był bowiem uzależnić uwzględnienie wniosku od zawarcia w nim rozstrzygnięcia w przedmiocie orzeczenia chociażby jednego z obowiązków zart. 72 § 1 k.k., czego nie uczynił.
Jednocześnie zauważyć należy, iż w dniu 18 maja 2016 roku wyznaczony został pierwszy termin rozprawy odwoławczej, która – ze względu na nieobecność oskarżonej i brak możliwości uzyskania jej stanowiska, co do dodatkowego orzeczenia w wyroku (w przedmiocie obowiązków zart. 72 § 1 k.k.) została odroczona. Na kolejnym terminie – w dniu 07 lipca 2016 roku oskarżona, wezwana do osobistego stawiennictwa, również się nie stawiła, co uniemożliwiło jej wypowiedzenie się we wskazanym przedmiocie bądź też zmodyfikowanie wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy.
Wymierzając oskarżonejB. W.karę za przypisany jej czyn przestępczy bez uwzględnienia obowiązków zart. 72 § 1 k.k., których orzeczenie było w niniejszej sprawie obligatoryjne, sądmeritidopuścił się obrazy prawa procesowego (poprzez nieuzależnienie uwzględnienia wniosku od dokonania w nim koniecznej w niniejszej sprawie zmiany), jak i obrazy przepisów prawa materialnego, co musiało skutkować wydaniem przez sąd drugiej instancji orzeczenia o charakterze kasatoryjnym, przy uwzględnieniu, że wyrok sądu pierwszej instancji został wydany w trybie skazania oskarżonej bez przeprowadzania rozprawy przewidzianego wart. 335 k.p.k.Konwalidacja wymienionych wyżej uchybień sądumeritiw postępowaniu odwoławczym nie była bowiem możliwa.
Z uwagi na powyższe, sąd odwoławczy na mocyart. 437 § 1 i 2 i art. 438 pkt 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonejB. W., przekazując sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
W toku ponownego rozpoznania sprawy sąd pierwszej instancji będzie miał zatem na względzie poczynione wyżej uwagi i zapatrywania, które legły u podstawy orzeczenia o uchyleniu w całości poddanego kontroli odwoławczej wyroku w stosunku do oskarżonejB. W., w szczególności będzie baczył na treśćart. 72 § 1 k.k., zgodnie z którym nałożenie na oskarżonego przynajmniej jednego z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie obowiązków w przypadku orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest obligatoryjne.