Sąd Rejonowy w Inowrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 134/16
Data wyroku: 2016-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Biziak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 180a kk

Sygn. akt II K 134/16
3Ds 31/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26.09.2016r.
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:
PrzewodniczącySSR Paweł Biziak
Protokolant :Paweł Wabich
w obecności Asesora Prokuratury Rejonowej w(...)Tomasza Spychały

po rozpoznaniu w dniu 23.05.2016, 09.08.2016, 06.09.2016 i 26.09.2016 roku, s p r a w y
R. N.synaA.iE.z domuG.,urodzonego (...)wI., zamieszkałegoB.(...),(...)-(...) N.,P.(...)

oskarżonego o to, że
          :
w dniu 08.12.2015r. wK.naul. (...)kierował samochodem m-kiC. (...)onr rej. (...)na drodze publicznej, mimo cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami decyzją Prezydenta MiastaŁ.z dnia 15.10.2014r. nr(...)(...)
tj. o czyn zart. 180a kk

o r z e k a:

1
oskarżonego uznaje za winnego przestępstwa zart. 180a kkpopełnionego w sposób opisany wyżej i za to na podstawieart. 180a kkskazuje go na karę 1 (jednego) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Inowrocławiu koszty sądowe w kwocie 130 zł (sto trzydzieści zł) i na podstawieart. 1, 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983r. Nr 49 poz. 233 z późn. zm.) wymierza mu opłatę w wysokości 60 zł (sześćdziesiąt zł).

SSR Paweł Biziak
Sygn. akt II K 134/16

UZASADNIENIE
W dniu 15.10.2014r. Prezydent MiastaŁ.– działając na podstawieart. 140 ust. 1 pkt 4 ustawy prawo o ruchu drogowym– cofnąłR. N.uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, w związku z uzyskaniem przezR. N.26 punktów karnych za naruszanie przepisów i zasad ruchu drogowego i niepoddaniu się przez niego egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje do kierowania pojazdami mechanicznymi (dowód – odpis decyzji k. 11).R. N.– pomimo tego, że uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi zostały mu cofnięte – nadal kierował samochodem (dowód: zeznania świadkaB. M.k. 58v).
W dniu 08.12.2015 r. wK.naul. (...)także nie zastosował się do decyzji organu administracji samorządu terytorialnego – Prezydenta MiastaŁ.. tj. do decyzji nr(...)(...)z dnia 15.10.2014 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, w tym pojazdami mechanicznymi kategorii B, prowadząc pojazd markiC. (...)onr rej. (...). W trakcie kierowania pojazdem po drodze publicznejR. N.popełnił wykroczenie drogowe w postaci przekroczenia prędkości (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 163, 17-18, zeznania świadka k. 58).
R. N.był karany sądownie za przestępstwa, w tym za czyny zart. 180a k.k(dowód: informacja o karalności k. 6-7, 41-41v, 54-54v,m 71-71v). W dniu 23.12.2015 r. Sąd Rejonowy w Aleksandrowie Kujawskim orzekł karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, nakładając naR. N.obowiązek 20 godzin miesięcznie nieodpłatnej pracy na cele społeczne za czyn zart. 180a k.k.popełniony w dniu 17.06.2015 r. W ramach tego postępowania oskarżonemu w dniu 13.08.2015 r. zostawił postawiony i ogłoszony zarzut popełnienia przestępstwa (dowód: postanowienie o przedstawieniu zarzutu, protokół przesłuchania podejrzanego i wyrok II K 369/15, k. 8-9, 12-14 i 30 akt II K 369/15 obecnie k. 108-109,112-114 i 122 akt). Sąd Rejonowy w Łowiczu wyrokiem z dnia 22.02.2016r. uznałR. N.za winnego popełnienia czynu zart. 180a k.k.popełnionego w dniu 21.10.2015 r. i orzekł wobec niego karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. (dowód: wyrok w sprawie II K 587/15 k. 45 obecnie k. 98). Przed popełnieniem czynu objętego niniejszym postępowaniem oskarżony popełnił zatem dwa razy analogiczne czyny, a tym samym miał pełną świadomość tego, że czyn taki stanowi przestępstwo.
R. N.wyjaśniając zarówno na etapie postępowania przygotowawczego (k. 27) jak i na rozprawie głównej (k. 59v) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu występku i złożył wyjaśnienia wskazujące na jego motywację. Najważniejsze jednak z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy jest to, że oskarżony podał, iż miał pełną świadomość cofnięcia mu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi; przyczyną tego było przekroczenie tzw. punktów karnych za popełniane wykroczenia drogowe. Oskarżony podał, że pracował jako handlowiec i do jego obowiązków należała jazda samochodem. Nie jest prawdą natomiast twierdzenie oskarżonego, że sądził, że kierowanie pojazdami jest jedynie wykroczeniem, albowiem jak wynika z akt spraw II K 369/15 Sądu Rejonowego w Aleksandrowie Kujawskim przed popełnieniem czynu objętego niniejszym postępowaniem miał wcześniej postawiony zarzut popełnienia analogicznego przestępstwa. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie jego sprawstwa w dokonaniu występku zart. 180a k.k.w pełni potwierdza przesłuchany na etapie postępowania przygotowawczego świadek tj. funkcjonariusz PolicjiB. M., który podał, że w związku z przekroczeniem prędkości zatrzymał do kontroli drogowej pojazd markiC., który prowadzony był przezR. N.. W czasie czynności ustalił, iżR. N.ma cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Sąd dał wiarę temu świadkowi bowiem nie zachodziły żadne okoliczności podważające jego wiarygodność.
Pozostałe dowody zgromadzone w sprawie, a ujawnione na rozprawie, to także materiał dowodowy w pełni wiarygodny i stanowiący podstawy ustaleń stanu faktycznego. Były to bowiem dokumenty nie kwestionowane przez strony postępowania, a jednocześnie w ocenie Sądu nie zachodziły żadne okoliczności podważające wiarygodność tych dokumentów.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Art. 180a k.k.stanowi, iż występek ten popełnia ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.R. N.w dniu 08.12.2015r. prowadził pojazd mechaniczny – samochód – po drodze publicznej naul. (...)wK.i jednocześnie kierując tym pojazdem nie zastosował się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Dyspozycjęart. 180a k.k.należy uznać za wypełnioną, a sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości.
OskarżonyR. N.w dniu zdarzenia był osobą pełnoletnią, poczytalną, nie zachodziła żadna okoliczność, która w jakikolwiek sposób usprawiedliwiałaby jego działanie. WinaR. N.w popełnieniu czynu mu przypisanego także jest bezsporna.
Wymierzając karę za popełnione przez oskarżonego przestępstwo Sąd Rejonowy stosował kryteria wskazane wart. 53§1 i §2 k.k.Art. 53§1 k.k.stanowi, iż Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.§ 2. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, (…) , rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości (…).
Dobrem chronionym poprzez dyspozycjęart. 180a k.k.jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym.Ratio legistej normy prawnej jest natomiast potrzeba eliminacji z udziału w ruchu drogowym tych kierowców, którzy nagminnie łamią zasady tzw. kodeksu drogowego, czymde factostwarzają realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Za przypisane oskarżonemuR. N.przestępstwo Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności. Wymierzając karę za popełniony przez niego występek Sąd miał na celu zarówno prewencję indywidualną, jak i konieczność oddziaływania na świadomość społeczną (prewencja generalna).R. N.cofnięto uprawnienie do kierowania pojazdami mechanicznymi w roku 2014 r. z uwagi na przekroczoną liczbę dopuszczalnych punktów karnych. Wnosić z tego należy, iż oskarżony ten naruszał przepisy ustawy o ruchu drogowym w tak rażący sposób, że został on uznany za osobę stwarzającą zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co musiało skutkować ponownym sprawdzeniem jego kompetencji do kierowania pojazdami mechanicznymi. Fakt, że zapadły wobec niego wyroki skazujące za popełnienie występku zart. 180a k.k.wprost dowodzi tego, że oskarżony w sposób rażący lekceważył decyzję o cofnięciu prawa jazdy. Jednocześnie mając świadomość że popełnił dwa przestępstwa zart. 180 a kkzdecydował się na popełnienie kolejnego, takiego samego przestępstwa objętego niniejszym postępowaniem. Taka postawa świadczy o jawnym lekceważeniu obowiązujących norm prawnych i nie pozwala Sądowi na orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju. Wcześniej uzgodniona przez oskarżonego kara ograniczenia wolności nie spełniła swoich celów bowiem oskarżony nadal popełniał przestępstwa zart. 180a k.k.Sąd uznał zatem, że oskarżony nadal pozostaje osobą niebezpieczną dla ruchu drogowego, utracił prawo jazy, nie poddał ponownej weryfikacji swoich kompetencji do uczestnictwa w ruchu drogowym, a ponadto nadal jeździ samochodem i narusza przepisyustawy prawo o ruchu drogowym. Jednocześnie należy mieć na względnie, żeart. 180 a kkchroni przed poruszaniem się po drogach osób którym cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami, a więc osób stanowią potencjalne niebezpieczeństwo na drogach. Tym samym celem pośrednim tego przepisu jest ochrona zdrowia a nawet życia innych uczestników ruchu, a oskarżony swoim zachowaniem godził w te dobra prawne. Powyższe niewątpliwe wpływa na ocenę społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a jednocześnie oskarżony działa umyślnie z zamiarem bezpośrednim – wiedział, że popełnia przestępstwo i chciał je popełnić, jedynie miał nadziej, że przestępstwo to nie zostanie wykryte, a w razie jego wykrycie, że zostanie łagodnie potraktowany. Całokształt tych okoliczności (zarówno dotyczących czynu jak i oskarżonego) wskazuje, iż oskarżony w niniejszym postępowaniu zasługuje na karę adekwatną, a jednocześnie spełniającą swoje cele. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 1 miesiąca pozbawienia wolności. Sąd uznał, że kara 1 miesiąca pozbawienia wolności – wprawdzie najsurowsza rodzajowo, ale najłagodniejsza biorąc pod uwagę jej wymiar- będzie dlaR. N.karą odpowiednią. Jedynie tak wyważona kara, spełni też cele jaki ustawodawca nakłada na wymiar kary zarówno w jej aspekcie generalnym, jak i indywidualnym. Wymierzona kara pozbawienia wolności będzie działać jako czynnik hamujący dla innych potencjalnych sprawców tego typu występków – dla osób, które tak jak oskarżony myślały, że można notorycznie popełniać tego typu przestępstwa. Natomiast fakt skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności będzie także i dlaR. N.ostrzeżeniem, iż obecnie nie ma pobłażliwości dla kierowców łamiących przepisuustawy prawo o ruchu drogowymirozdziału XXI kodeksu karnego.
Z uwagi na wydanie wyroku skazującego przeciwko oskarżonemu i posiadanie przez niego pracy Sąd na podstawieart. 627 kpkobciążył go kosztami sądowymi i wymierzył mu opłatę w kwocie 60 zł.
SSR Paweł Biziak

ZARZĄDZENIE

1
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem,

2
sprawę przedłożyć z wpływem lub za 14 dni.

I., 13.10.2016 r.