Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 340/15
Data wyroku: 2016-03-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt IV K 340/15

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 14 kwietnia 2015 roku zR. R. (1)skontaktował się telefonicznie nieustalony mężczyzna, który umówił się z nim na spotkanie, do którego miało dojść następnego dnia weW.na stacji(...)kołoautostrady (...). Ustalono, że podczas tego spotkania przekazana zostanie walizka zawierająca środki odurzające, którąR. R. (1)przewiezie doL., a potem przekaże osobie, która się po nią zgłosi. Za przewiezienie narkotykówR. R. (1)miał otrzymać pieniężne wynagrodzenie (częściowo wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 137v-138; protokół przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.– k. 6-8 tom I załącznik; protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym – k. 20-33 tom I załącznik; opinia chemiczna - k. 182-186 tom I załącznik).
Jeszcze tego samego dnia, w godzinach wieczornych,R. R. (1)wyjechał pociągiem zL.doW.. W podróż tą zabrał ze sobą torbę sportową, w której znajdowały się jego rzeczy osobiste. Na dworzec weW.dotarł w godzinach porannych, a następnie udał się na stację(...)kołoautostrady (...). W umówionym miejscu czekał na niego nieustalony mężczyzna, z którym poprzedniego dnia rozmawiał przez telefon. Mężczyzna ten wręczył mu dużą czarną walizkę zawierającą min. marihuanę, którąR. R. (1)miał przewieść doL.. Otrzymał również od niego telefon komórkowyS.model(...)(...)o numerze(...)wraz z kartą SIML.o numerze(...)współpracujący z numerem telefonu z holenderskiej strefy numerycznej +(...), na który miał dostać informacje dotyczące odbioru wymienionej wyżej walizki po przyjeździe doL.(wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 137v-138; protokół przeszukania mieszkania i piwnicy należących doR. R. (2)– k. 9-11 tom I załącznik; sprawozdanie z zakresu badań informatycznych – czynności techniczne – k. 141-142 tom I załącznik).
Na stację benzynową weW., użytkownik telefonu z numerem +(...)przypuszczalnie przyjechałautostradą (...)poruszając się z kierunku położonej w pobliżu granicy z Niemcami miejscowościZ.. O godzinie 7:26 po zalogowaniu się przez stację przekaźnikową wZ., na podany numer telefonu przyszły dwie wiadomości tekstowe SMS od operatora sieci(...). Sieć ta z dniem 31 marca 2015 roku zaprzestała świadczenia usług telekomunikacyjnych w Polsce, ale w dalszym ciągu działała w takich krajach jak m.in. Niemcy i Holandia. Otrzymanie na numer telefonu +(...)wskazanych wyżej wiadomości SMS, świadczy o tym, że użytkownik tego telefonu w dniu 15 kwietnia 2015 roku przed godziną 7:26 mógł przebywać w zasięgu działania sieci(...)na terenie Niemiec (analiza wykazu połączeń telekomunikacyjnych – k. 46-56 tom I załącznik).
R. R. (1)po zakończeniu spotkania z nieustalonym mężczyzną, od którego dostał walizkę z narkotykami i telefon, za pośrednictwem pracownika stacji benzynowej zamówił taksówkę i udał się nią na dworzec główny PKP weW.. Na miejsce dotarł kilka minut po godzinie 10:00 (wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 137v; zeznaniaJ. C.– k. 136v; protokół oględzin płyty(...)z nagraniem monitoringu – k. 124-125 tom I załącznik; płyta(...)z nagraniem monitoringu – k. 126 tom I załącznik).
Stamtąd odjechał pociągiem doL., gdzie przybył około godziny 18.00 (wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 137v-138).
W dniu 15 kwietnia 2015 rokuR. R. (1)korzystając z otrzymanego na stacji benzynowej weW.telefonu z numerem +(...)łączył się z użytkownikiem telefonu o numerze +(...)z holenderskiej strefy numerycznej. Łącznie zarejestrowano 61 połączeń w obu kierunkach – 26 przychodzących i 35 wychodzących. Numer +(...)logował się w następujących miastach: o godzinie 10:12 weW., o godzinie 11:29 wO., o godzinie 15:25 wK.i o godzinie 18:30 wL.(analiza wykazu połączeń telekomunikacyjnych – k. 46-56 tom I załącznik).
Opuszczając dworzec PKP wL.R. R. (1)spotkał swoją znajomąI. M.z córką i w ich towarzystwie poszedł na obiad dobaru (...)przyul. (...)(wyjaśnieniaR. R. (2)– k. 137v; zeznaniaI.M.– k. 113, 134 v – od słów: „W dniu 15.04.2015” do słów: „wielka torbą podróżną”).
Następnie stojącą przy dworcu PKP taksówką odjechał z nim do kamienicy przyul. (...)wL..R. R. (1)mieszkał w tym budynku w lokalu nr. 3, zaśI.M.razem z dziećmi po sąsiedzku w lokalu nr. 1 (zeznania:K. S.k. 112, 129 - od słów: „W dniu 15 kwietnia” do słów: „z(...)”,Z. D.– k. 112v-113, 132 - od słów: „W dniu wczorajszym” do końca protokołu,I.M.– k. 113v).
Po przyjeździe wszyscy poszli do mieszkaniaI.M., u której znajdowały się klucze do lokaluR. R. (2)(zeznaniaI.M.– k. 113v).
R. R. (1)zostawił u niej na przechowanie otrzymaną weW.walizkę, informując, że w ciągu godziny ktoś ją odbierze, a sam poszedł zrobić zakupy (częściowo wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 138v; zeznaniaI.M.– k. 113v-114 - częściowo, k. 135 - od słów „W samochodzie również nie rozmawialiśmy” do słów „nie mówił kto ma torbę przyjechać”).
Po powrocie zesklepu (...)udał się do swojego mieszkania, do którego przyszła równieżI.M.(wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 138v; zeznaniaI.M.– k. 113v).
Po kilku minutach w lokaluR. R. (2)zjawili się funkcjonariusze(...) Biura (...)wL., którzy w związku z podejrzeniem przywiezienia przez niego narkotyków dokonali przeszukania mieszkania. Podczas tej czynności zabezpieczono torbę sportową w której znajdowały się rzeczy osobiste należące doR. R. (2)oraz telefony:S.model GT-(...)o numerze(...)wraz z kartą SIML.o numerze(...), Samsung model(...)o numerze(...)wraz z kartą SIMO.o numerze(...),N.model(...)-2 o numerze(...)wraz z kartąP.o numerze(...)(wyjaśnieniaR. R. (2)- k. 138v; zeznania:K. S.k. 112 iI.M.– k. 113v; protokół przeszukania mieszkania i piwnicy należących doR. R. (2)– k. 9-11 tom I załącznik; sprawozdanie z zakresu badań informatycznych – czynności techniczne – k. 141-142 tom I załącznik).
Funkcjonariusze(...) Biura (...)wL.przeszukali również pomieszczenia należące doI.M.. W toku tej czynności zabezpieczyli czarną walizkę przywiezioną przezR. R. (2)zW..R. R. (1)potwierdził wówczas, że walizka znaleziona w mieszkaniuI.M.należy do niego. Wskazał, iż przywiózł ją pociągiem zW.(wyjaśnieniaR. R. (2)– k. 138v; zeznania:K. S.- k. 112, 130 - od słów „Oświadczył, iż walizkę” do końca protokołu iI.M.– k. 113v; protokół przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.– k. 6-8 tom I załącznik).
W walizce tej ujawniono sześć zamkniętych hermetycznie worków foliowych koloru czarnego z zawartością suszu roślinnego koloru zielonego (protokół przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.– k. 6-8 tom I załącznik).
Ujawniony w trakcie przeszukania susz roślinny koloru zielono-brunatnego został poddany badaniu przy użyciu testu narkotykowego, celem ustalenia, czy zabezpieczona substancja jest środkiem odurzającym. Przeprowadzone badania wykazały, że susz roślinny koloru zielonego wybarwił się na kolor bordowy, co zgodnie z dołączoną do testu instrukcją oznacza, że badana substancja zawiera marihuanę. Łączna waga zabezpieczonego suszu roślinnego koloru zielonego wyniosła 10.324,19 grama (protokół oględzin wraz z materiałem poglądowym – k. 20-33 tom I załącznik).
Z treści opinii z zakresu badań chemicznych wykonanej przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Wojewódzkiej Policji wL.wynika, że przekazane do badań podsuszone fragmenty roślinne koloru zielono-brunatnego (dowody rzeczowe nr. 2B, 3B, 4B, 6B, 7B 8B) zawierają(...)((...)) oraz(...)((...)(...)) i stanowią ziele konopi innych niż włókniste, czyli środek odurzający grupy I-N, IV-N według załącznika do ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku przeciwdziałaniu narkomanii (opinia chemiczna - k. 182-186 tom I załącznik).
W opinii z zakresu badań daktyloskopijnych wykonanej przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Wojewódzkiej Policji wL.wynika, że ślady linii papilarnych ujawnione na bezbarwnym worku foliowym z zaworem do odsysania próżniowego oraz dwóch workach foliowych z zapięciem strunowym, w których znajdowały się narkotyki zabezpieczone w trakcie przeszukania mieszkaniaI.M.przyul. (...)wL., nie należą doR. R. (2)(opinia daktyloskopijna wraz z materiałem poglądowym – k. 129-136 tom I załącznik).
Zatrzymany uR. R. (2)telefon komórkowyS.model(...)
(...)o numerze(...)współpracował z dwoma numerami z holenderskiej strefy numerycznej +(...)i +(...). Numer +(...)był aktywny na terenie Polski tylko w dniu 15 kwietnia 2015 roku. Osoba użytkująca numer telefonu +(...)korzystała z niego na terenie Polski tylko w dniach 22 i 23 marca 2015 roku. Dwa pozostałe numery(...)telefonów zatrzymanych uR. R. (2)tj.(...)i(...)współpracowały z numerami z polskiej strefy numerycznej –(...)i(...). Najczęściej połączenia tych telefonów obsługiwał przekaźnik telefonii komórkowej znajdujący się wL.przyul. (...)(analiza wykazu połączeń telekomunikacyjnych – k. 46-56 tom I załącznik; sprawozdanie z zakresu badań informatycznych – czynności techniczne – k. 141-142 tom I załącznik; płyta CD z zawartością zapisu pamięci telefonów komórkowychR. R. (2)– k. 143 tom I załącznik).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o przytoczone dowody.
OskarżonyR. R. (1)przesłuchany w śledztwie (k. 62-63, 70-71 załącznik tom I) oraz w toku posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k. 74v załącznik tom I), a także w postępowaniu sądowym na rozprawie w dniu 7 grudnia 2015 roku (k. 111), nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Przesłuchany przed Sądem w dniu 11 stycznia 2016 roku (k. 137-138) wyjaśnił, że przyznaje się do posiadania narkotyków, ale nie do ich przemycenia. Wskazał, iż był weW., gdzie odebrał walizkę i telefon, a następnie przyjechał doL.. Odpowiadając na pytania swojego obrońcy dodatkowo wyjaśnił, że w dniu 14 kwietnia 2015 roku na jego telefon komórkowy zadzwonił mężczyzna, który poinformował go, iż ma przyjechać doW.na(...)znajdującą się przyautostradzie (...), odebrać tam walizkę i przewieść ją doL.we wskazane telefonicznie miejsce. Za wykonanie tego zadania miał otrzymać pieniądze. Oskarżony stwierdził, że zgodził się na tą propozycję i jeszcze tego samego dnia, w godzinach wieczornych, wyjechał pociągiem zL.doW.. Zabrał ze sobą podręczną torbę z osobistymi rzeczami. Podróż trwała całą noc. DoW.dotarł następnego dnia w godzinach rannych. Z dworca PKP weW.udał się na(...)kołoautostrady (...). Na tej stacji, od nieznanego mężczyzny, który poprzedniego dnia umówił się z nim telefonicznie, odebrał dużą, czarną walizkę oraz telefon w białym kolorze Mężczyzna ten był Polakiem, wysokiego wzrostu, łysiejącym, ubranym w czarną marynarkę. Na otrzymany od niego telefon miał dostać informację, gdzie po powrocie doL.ma zawieść walizkę.R. R. (1)wyjaśnił ponadto, że po odebraniu walizki i telefonu, za pośrednictwem pracownicy stacji benzynowej zamówił taksówkę którą pojechał na dworzec PKP weW.. DoL.wrócił pociągiem odjeżdżającym po godzinie 10. Na dworzec wL.dotarł około godziny 18.00. Stwierdził, że w czasie jazdy nie otrzymał żadnych informacji na telefon, który przekazał mu mężczyzna na stacji benzynowej. Podkreślił, iż nie otwierał otrzymanej weW.walizki i nie wiedział co się w niej znajduje. Po przyjeździe doL.walizkę tę zostawił w mieszkaniuI.M.i poszedł do sklepu kupić coś do jedzenia. Wkrótce po tym jak wrócił do swojego mieszkania, w którym przebywała równieżI.M., pojawiła się u niego Policja. Funkcjonariusze najpierw przeszukali jego mieszkanie, a później mieszkanieI.M., w którym znaleźli zostawioną wcześniej przez niego walizkę.R. R. (1)wyjaśnił, że powiedział wówczas funkcjonariuszom, iż walizka należy do niego (k. 137-138).
Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonegoR. R. (2)(k. 137v-138), Sąd dał im wiarę w tej części, gdzie stwierdził, iż w dniu 14 kwietnia 2015 roku zadzwonił do niego nieustalony mężczyzna, który umówił się z nim na spotkanie weW.na stacji(...)kołoautostrady (...), podczas którego miał otrzymać walizkę, a następnie przewieść ją doL.i przekazać we wskazanym miejscu osobie, która się po nią zgłosi oraz, że za przewiezienie tej walizki miał otrzymać wynagrodzenie. Sąd uznał również za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego, iż tego samego dnia w godzinach wieczornych wyjechał pociągiem zL.doW.zabierając ze sobą torbę sportową z osobistymi rzeczami, jak również te, że w dniu 15 kwietnia 2015 roku po dotarciu w godzinach porannych na dworzec PKP weW., udał się na(...)kołoautostrady (...). Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, iż w umówionym miejscu czekał na niego nieustalony mężczyzna, z którym poprzedniego dnia rozmawiał przez telefon oraz że mężczyzna ten dał mu dużą czarną walizkę, którąR. R. (1)miał przewieść doL., a także telefon komórkowy w białym kolorze, na który miał otrzymać informacje związane z odbiorem wskazanej wyżej walizki. Sąd obdarzył również wiarą wyjaśnienia oskarżonego, co do faktów, iż po zakończeniu spotkania z nieustalonym mężczyzną, który przekazał mu walizkę i telefon, korzystając z pośrednictwa pracownika stacji benzynowej zamówił taksówkę i udał się nią na dworzec główny PKP weW., a następnie pociągiem z godziny 10.20 odjechał doL., kończąc swoją podróż na(...)dworcu PKP około godziny 18.00, a także, że po przyjeździe do kamienicy w której mieszkał, zostawił uI.M.otrzymaną weW.walizkę, a sam poszedł zrobić zakupy. Jako prawdziwe Sąd ocenił również te wyjaśnienia, w których oskarżony podał, że po powrocie ze sklepu udał się do swojego mieszkania, do którego przyszła równieżI.M., a następnie pojawili się w nim policjanci, gdzie w mieszkaniuI.M.znaleźli i zabezpieczyli przywiezioną przez niego zW.walizkę, a prowadzącym czynności policjantom przyznał, że znaleziona w mieszkaniuI.M.walizka należy do niego.
W powyższym zakresie Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne ponieważ są one logiczne i spójne, a także znalazły potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, a w szczególności w zeznaniach:I.M.(k. 113-114, 134 v – od słów: „W dniu 15.04.2015” do słów: „wielka torbą podróżną”, k. 135 - od słów: „W samochodzie również nie rozmawialiśmy” do słów: „nie mówił kto ma po torbę przyjechać”) - w zakresie w jakim Sąd obdarzył je wiarą,K. S.(k. 112, 129 - od słów: „W dniu 15 kwietnia” do słów: „z(...)”, 130 - od słów: „Oświadczył, iż walizkę” do końca protokołu),J. C.(k. 136v), a także dowodach z dokumentów - protokole przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.(k. 6-8 tom I załącznik), protokole przeszukania mieszkania i piwnicy należących doR. R. (2)(k. 9-11 tom I załącznik), protokole oględzin wraz z materiałem poglądowym (k. 20-33 tom I załącznik), analizie wykazu połączeń telekomunikacyjnych (k. 46-56 tom I załącznik), protokole oględzin płyty(...)z nagraniem monitoringu (k. 124-125 tom I załącznik), sprawozdaniu z zakresu badań informatycznych – czynności techniczne (k. 141-142 tom I załącznik).
Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast te wyjaśnieniaR. R. (2), w których stwierdził, że w czasie podróży doL.nikt się z nim nie kontaktował za pośrednictwem otrzymanego weW.telefonu. W oczywisty sposób przeczą temu wyniki analizy wykazu połączeń telekomunikacyjnych (k. 46-56 tom I załącznik), z której wynika, że w dniu 15 kwietnia 2015 roku użytkowany przez oskarżonego telefon o numerze +(...)łączył się wielokrotnie z numerem +(...). Na wiarę nie zasługują też wyjaśnieniaR. R. (2), że nie dostał informacji, gdzie po przyjeździe doL.zostanie odebrana walizka. Kłam tym twierdzeniom zadają konsekwentne w tym zakresie i ocenione przez Sąd jako wiarygodne, zeznaniaI.M.(k. 114, 135 od słów: „W samochodzie również nie rozmawialiśmy” do słów: „nie mówił kto ma przyjechać po torbę”). Z zeznań tych jednoznacznie wynika, że zostawiając w jej mieszkaniu walizkę, w której jak się później okazało znajdowały się narkotyki, oskarżony powiedział, że w ciągu godziny ktoś po tę walizkę przyjedzie. Sąd odmówił również wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których zaprzeczył, aby wiedział, że w odebranej weW.walizce znajdują się środki odurzające. WersjaR. R. (2), iż o tym, że w walizce znajdowały się narkotyki zorientował się dopiero w momencie ich ujawnienia przez funkcjonariuszy policji, jest w ocenie Sądu nielogiczna, sprzeczna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego i stanowi realizację przyjętej przez niego linii obrony, mającej na celu umniejszenie jego winy i w konsekwencji złagodzenie odpowiedzialności karnej.
Trudno bowiem przypuszczać, aby oskarżony poproszony telefonicznie przez nieznanego mu mężczyznę, bez chwili namysłu, pojechał „w ciemno” do odległego o kilkaset kilometrówW., po to, aby odebrać tam i przewieść toL.walizkę, o której zawartości nic nie wiedział. O tym, że oskarżony zdawał sobie sprawę z tego co znajduje się w walizce, świadczy jego zachowanie w trakcie podróży pociągiem zW.doL.. Analiza wykazu połączeń telekomunikacyjnych (k. 46-56 tom I załącznik) wskazuje, iż w tym czasie pozostawał on w stałym kontakcie telefonicznym z numerem telefonu z holenderskiej strefy numerycznej +(...), połączenia te odbywały się w obie strony, a do ostatniego z nich doszło o godzinie 18.30 wL.. Nie ulega wątpliwości, że prowadzone wówczas rozmowy musiały dotyczyć kwestii związanych z przewozem walizki, a nielogiczne byłoby uznanie, iż mogły się one odbywać przy braku po stronie oskarżonego świadomości odnośnie zawartości transportowanego przez niego pakunku.
Mając powyższe na względzie, Sąd przyjął, iżR. R. (1)wiedział, że w walizce, którą przewoził w dniu 15 kwietnia 2015 roku pociągiem zW.doL., zostały ukryte narkotyki.
Z zeznańI.M.(k. 113-114, k. 134 v – od słów: „W dniu 15.04.2015” do słów: „wielka torbą podróżną”, k. 135 - od słów: „W samochodzie również nie rozmawialiśmy” do słów: „nie mówił kto ma po torbę przyjechać”) wynika, żeR. R. (1)był jej sąsiadem.O.mieszkali w kamienicy przyul. (...)wL.– ona wraz z dziećmi wlokalu nr (...), zaś on wlokalu pod nr (...). W dniu 15 kwietnia 2015 roku przebywając po godzinie 17.00 razem z najstarszą córką na dworcu PKP wL.spotkała tamR. R. (2). Oskarżony wychodził z dworca od strony peronów i miał ze sobą dużą czarną walizkę oraz małą torbę. Razem z nimiR. R. (1)poszedł na obiad dobaru (...)przyul. (...), a następnie w trójkę wrócili na dworzec i pojechali taksówką do domu. Podczas przesłuchania przed SądemI.M.jako kierowcę taksówki rozpoznała wezwanego na rozprawę w charakterze świadkaZ. D..I.M.zeznała ponadto, że przechowywała klucze od lokaluR. R. (2), dlatego też bezpośrednio po przyjeździe oskarżony wstąpił do jej mieszkania.R. R. (1)zostawił wtedy u niej na przechowanie wspomnianą wcześniej dużą czarną walizkę, a sam poszedł zrobić zakupy. Po powrocie ze sklepu poszła do mieszkania oskarżonego, w którym po kilku minutach pojawili się policjanci. Świadek zeznała, że funkcjonariusze w trakcie przeszukania jej mieszkania zabezpieczyli zostawioną przezR. R. (2)walizkę, w której znaleźli narkotyki. W powyższym zakresie Sąd dał wiarę zeznaniomI.M.ponieważ są logiczne i szczere, a ponadto korespondują z innymi zebranymi w sprawie dowodami, a zwłaszcza wyjaśnieniamiR. R. (2)(k. 137v-138), zeznaniami:Z. D.(k. 112v-113, 132 - od słów: „W dniu wczorajszym” do końca protokołu) iK. S.(k. 112, 129 - od słów: „W dniu 15 kwietnia” do słów: „z(...)”, 130 - od słów: „Oświadczył, iż walizkę” do końca protokołu), protokołem przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.(k. 6-8 tom I załącznik), protokołem przeszukania mieszkania i piwnicy należących doR. R. (2)(k. 9-11 tom I załącznik), protokołem oględzin wraz z materiałem poglądowym (k. 20-33 tom I załącznik). Jako niewiarygodne Sąd ocenił natomiast te zeznania świadka z postępowania sądowego, w których nie potwierdziła tego, iż zostawiając w jej mieszkaniu walizkę,R. R. (1)powiedział żeby ją przechowała. W powyższym zakresie zeznania te są bowiem sprzeczne z jej wcześniejszymi, spontanicznymi zeznaniami z postępowania przygotowawczego. Zmiana prezentowanego stanowiska wynikała zdaniem Sądu z obawyI.M., że zostanie obwiniona o współudział w czynie, który został zarzuconyR. R. (2), a ponadto z tego względu, że chciała chronić swojego znajomego. Sprzeczności tej nie potrafiła logicznie wytłumaczyć (k. 114).
W całości za wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariusza(...) Biura (...)wL.–K. S.(k. 112, 129 - od słów: „W dniu 15 kwietnia” do słów: „z(...)”, 130 - od słów: „Oświadczył, iż walizkę” do końca protokołu). Świadek w spójny i konsekwentny sposób przedstawił przebieg przeprowadzonych w dniu 15 kwietnia 2015 roku wlokalach nr (...)przyul. (...)wL.czynności związanych z podejrzeniem przywiezienia przezR. R. (2)narkotyków, okoliczności w jakich doszło do ujawnienia środków odurzających znajdujących się w walizce odnalezionej podczas przeszukania mieszkaniaI.M.oraz zachowania się podczas tych czynnościR. R. (2). Z zeznań tych wynika w szczególności, iż po ujawnieniu środków odurzających oskarżony oświadczył, że walizka należy do niego i przywiózł ją zW.. Zważywszy, iż powyższe zeznania korespondują z wyjaśnieniamiR. R. (2)(k. 137v-138), zeznaniami:I.M.(k. 113-114) iZ. D.(k. 112v-113, 132 - od słów: „W dniu wczorajszym” do końca protokołu) oraz dowodami nieosobowymi w postaci protokołu przeszukania mieszkania i piwnicy należących doI.M.(k. 6-8 tom I załącznik), protokołu przeszukania mieszkania i piwnicy należących doR. R. (2)(k. 9-11 tom I załącznik) oraz protokołu oględzin wraz z materiałem poglądowym (k. 20-33 tom I załącznik) - brak było podstaw do ich zakwestionowania. Za wiarygodnością wymienionego świadka dodatkowo przemawia fakt, iż zetknął się on z oskarżonym w czasie wykonywania czynności służbowych i nie miał interesu, aby okoliczności zdarzenia podawać w sposób niezgodny z prawdą i dla niego niekorzystny.
Za wiarygodne Sąd uznał również zeznaniaJ. C.(k. 136v), właściciela taksówki, który w dniu 15 kwietnia 2015 roku, około godziny 10.00, zawiózłR. R. (2)ze z(...)znajdującej się przyautostradzie (...)na dworzec główny PKP weW.. Świadek w jasny i rzeczowy sposób opisał okoliczności towarzyszące temu kursowi, zaznaczając, że mężczyzna, którego wówczas przewoził miał ze sobą dużą torbę podróżną. Fakt przyjazdu na dworzec główny PKP weW., kilka minut po godzinie 10.00, taksówki, której pasażer dysponował dużą torbą podróżną, znalazł odzwierciedlenie w nagraniu z dworcowego monitoringu (protokół oględzin płyty(...)z nagraniem monitoringu z dworca PKP weW.- k. 124-125 tom I załącznik). Zaznaczyć również należy, iż fakty podane przezJ. C.w pełni korespondują z wyjaśnieniamiR. R. (2)(k. 137v-138) dotyczącymi jego przejazdu taksówką ze(...)przyautostradzie (...)na dworzec główny PKP weW..
Na wiarę zasługują także zeznaniaZ. D.(k. 112v-113, 132 - od słów: „W dniu wczorajszym” do końca protokołu), który w dniu 15 kwietnia 2015 roku, po godzinie 18.00, przewiózł taksówkąR. R. (2),I. M.i jej córkę spod dworca PKP wL.naul. (...). Świadek w szczegółowy i konsekwentny sposób zrelacjonował przebieg tego kursu, zwracając uwagę na to, że mężczyzna, którego przewoził, tj.R. R. (1), posiadał dużą czarną walizkę. Zważywszy, że okoliczności jakie wynikają z jego relacji znalazły potwierdzenie w zeznaniachI.M.(k. 113v), która rozpoznała go jako kierowcę taksówki, z którym w dniu 15 kwietnia 2015 roku jechała razem zR. R. (2)i swoją córką, a także w zeznaniachK. S.(k. 112, 129 - od słów: „W dniu 15 kwietnia” do słów: „z(...)”), Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, aby zeznaniaZ. D.zakwestionować.
Sąd w pełni podzielił sporządzoną przez Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Wojewódzkiej Policji wL.pisemną opinię z zakresu badań chemicznych. Sąd uznał jej wnioski za miarodajne dla ustalenia, że susz roślinny koloru zielono-brunatnego ujawniony w przywiezionej przezR. R. (2)zW.torbie podróżnej stanowi środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste (k. 182-186). Powyższą opinię należało uznać za wiarygodną, gdyż jest ona pełna, rzetelna i kategoryczna oraz zgodna z zasadami wiedzy fachowej.
Sąd podzielił także opinię biegłego z zakresu badań daktyloskopijnych (k. 129-136). Jest ona jasna, logiczna i wyczerpująca, a kwalifikacje biegłego, będącego specjalistą z tej dziedziny wiedzy, nie budzą wątpliwości.
Brak było również przesłanek do odmówienia waloru wiarygodności sprawozdaniu z zakresu badań informatycznych – czynności techniczne zawierającemu na dołączonej płycie CD dane odczytane z zatrzymanych odR. R. (2)aparatów telefonicznych: Samsung model(...)o numerze(...)iN.model(...)-2 o numerze(...)oraz kart SIM:L.o numerze(...),O.o numerze(...)iP.o numerze(...)(k. 141-143).
Dowody nieosobowe przyjęte za podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, nie budzą wątpliwości Sądu, co do ich autentyczności. Ich treść nie była kwestionowana w toku przewodu sądowego. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby kwestionować ich wiarygodność i dlatego też w całości dał im wiarę.
Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż obdarzone przez Sąd wiarą dowody wiążą się w logiczną całość i pozwalają przyjąć, iż oskarżonyR. R. (1)swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję przypisanego mu w wyroku przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, Nr. 124 z późn. zm.).
Zaznaczyć należy, iż poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne nie dały podstaw do przypisaniaR. R. (2)czynu zarzuconego mu w postaci przyjętej przez Prokuratora w akcie oskarżenia, tj. tego, że w okresie od dnia 7 do 15 kwietnia 2015 roku, daty dziennej bliżej nieustalonej, na terenie Królestwa Holandii, Republiki Federalnej Niemiec, wZ.woj.(...),W.,O.,K.iL., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środków odurzających w postaci 10.324,19 grama suszu konopi, w ten sposób, że po uprzednim nabyciu wyżej wymienionych środków od nieustalonej osoby i ukryciu ich w torbie podróżnej, przemieścił je środkami transportu drogowego oraz kolejowego z terenu Królestwa Holandii przez terytorium Republiki Federalnej Niemiec na teren Rzeczypospolitej Polskiej i zakwalifikowania tego czynu jako wypełniającego znamiona przestępstwa zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, Nr. 124 z późn. zm.).
Przepisart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniipenalizuje zachowanie polegające na przywozie, wywozie, przewozie, wewnątrzwspólnotowym nabyciu lub wewnątrzwspólnotowej dostawie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, gdy przedmiotem czynu jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej albo czyn ten został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej.
Zgodnie z art. 4 pkt 33 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wewnątrzwspólnotowe nabycie oznacza przemieszczenie środków odurzających lub substancji psychotropowych z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Prokurator przyjął w akcie oskarżenia, iżR. R. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia wymienionych w zarzucanym mu czynie środków odurzających polegającego na tym, że po uprzednim nabyciu od nieustalonej osoby przewiózł te środki w walizce środkami transportu drogowego i kolejowego z Holandii, przez Niemcy do Polski.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przekonuje o braku dowodów potwierdzających jednoznacznie to, że oskarżony dokonał wyżej opisanego wewnątrzwspólnotowego nabycia środków odurzających.
Uzasadnienie aktu oskarżenia wskazuje, iż ustalając, że zabezpieczone w walizce ziele konopi innych niż włókniste zostało przezR. R. (2)przywiezione do Polski z Holandii, Prokurator oparł się na notatce urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza(...) Biura (...)wL.(k 137). Z notatki tej wynika, że ślady linii papilarnych ujawnionych na workach foliowych, w których zapakowane były narkotyki, należą doM. S. (1). poszukiwanego listami gończymi i aktualnie ukrywającego się na terenie Holandii. W ocenie Prokuratora podane okoliczności w dużym stopniu uprawdopodobnią fakt pochodzenia dowodowej marihuany z Holandii. Sąd ustaleń tych nie podzielił. Przede wszystkim zaznaczyć należy, iż nie ma żadnej wartości dowodowej notatka urzędowa, która miałaby zastępować sporządzenie protokołu przesłuchania świadka, gdyż zgodnie zart. 393 § 1 k.p.k., notatek urzędowych dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu, nie wolno odczytywać na rozprawie.N.protokołu z czynności procesowej wymienionej wart. 143 § 1 k.p.k.powoduje jej bezskuteczność. Gdy dotyczy to czynności dowodowej skutkiem jest niemożność uwzględnienia danego dowodu jako podstawy orzeczenia. Z tego powodu Sąd nie mógł czynić jakichkolwiek ustaleń faktycznych na podstawie wskazanej wyżej notatki urzędowej. Przy tej okazji zaznaczyć też trzeba, że samo stwierdzenie na workach foliowych z marihuaną śladów linii papilarnych osoby przebywającej w Holandii, jest niewystarczające do uznania, iż toR. R. (1)przywiózł narkotyki z tego kraju do Polski. W tym kontekście podkreślenia wymaga, iż oskarżony zaprzeczył w swoich wyjaśnieniach, aby taka sytuacja miała miejsce, a brak jest jakichkolwiek innych dowodów, które potwierdziłyby tą okoliczność.
Zgromadzony materiał dowodowy nie dał również podstaw do przyjęcia, tak jak uczynił to Prokurator, żeR. R. (1)przebywał na terytorium Niemiec i stamtąd przywiózł do Polski ukryte w walizce narkotyki. Z analizy wykazu połączeń telekomunikacyjnych telefonów komórkowych zabezpieczonych uR. R. (2)wynika, iż w dniu 15 kwietnia 2015 roku na numer telefonu +(...), z którego w tym dniu korzystał oskarżony, przesłane zostały dwie wiadomości SMS z działającej w Niemczech, a niedziałającej w(...), przy czym logowanie to zostało zarejestrowane przez przekaźnik zlokalizowany w przygranicznej miejscowościZ., co świadczy o tym, że wcześniej telefon znajdował się w zasięgu tej sieci na terenie Niemiec. Wnioski wypływające z przedmiotowej analizy nie przeczą jednak wersji zdarzeń przedstawionej przez oskarżonego, który potwierdził jedynie przewiezienie walizki z narkotykami zW.doL.. Z uznanych w tym zakresie za wiarygodne wyjaśnieńR. R. (2), wynika, że w dniu 15 kwietnia 2015 roku przyjechał pociągiem zL.doW.i na stacji benzynowej w pobliżuautostrady (...)odebrał od nieustalonego mężczyzny walizkę z marihuaną oraz telefon komórkowy obsługujący numer +(...), a następnie tego samego dnia wrócił koleją doL.. Relacja oskarżonego wskazuje na to, że odnalezione w walizce środki odurzające najprawdopodobniej zostały przywiezione z zagranicy do Polski przez osobę od której otrzymał wskazany wyżej telefon komórkowy i że to ta osoba o godzinie 7:26 logowała się wZ.. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest dowodów przeczących wersji przedstawionej przezR. R. (2)i w przekonywający sposób świadczących o tym, że walizkę z narkotykami oskarżony przewoził nie tylko pociągiem na trasieW.–L., ale również środkiem transportu drogowego z Holandii, przez Niemcy do Polski, a po wjechaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przemieścił sięautostradą (...)przezZ.doW..
Końcowo podkreślić trzeba, że ciążący na Sądzie obowiązek dokonywania ustaleń zgodnych z prawdą wymaga, aby ustalenia te były jednoznaczne i nie budziły zasadniczych wątpliwości. Tymczasem w niniejszej sprawie brak jest dowodów wskazujących bezspornie, aby toR. R. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia środków odurzających, a więc zrealizował znamię, które stanowi o bycie przestępstwa zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
W tej sytuacji dokonując wynikającej z poczynionych ustaleń faktycznych korekty opisu zarzucanego oskarżonemu czynu oraz zmiany przyjętej kwalifikacji prawnej, Sąd uznałR. R. (2)za winnego tego, że w dniu 15 kwietnia 2015 roku, weW.iL., wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci suszu ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 10.324,19 grama, w ten sposób, że po odebraniu wymienionych środków od nieustalonej osoby na stacji benzynowej weW.i ukryciu ich w torbie podróżnej, przemieścił je środkiem transportu kolejowego doL., gdzie miał je przekazać nieustalonej osobie w celu wprowadzenia ich do dalszego obrotu, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, Nr. 124 z późn. zm.).
Przechodząc do prawnokarnej analizy przypisanego oskarżonemu czynu wskazać trzeba, iż odpowiedzialności karnej na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniipodlega ten, kto, wbrew przepisom art. 33–35, art. 37 i art. 40 wymienionej ustawy, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe lub słomę makową albo uczestniczy w takim obrocie, a przedmiotem czynu jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej.
„Uczestniczenie w obrocie” środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub słomą makową polega na odpłatnym albo nieodpłatnym przyjmowaniu wskazanych środków, substancji lub słomy makowej w zamiarze późniejszego ich przekazania innej osobie, która nie jest ich konsumentem (K. Łucarz, A. Muszyńska, Komentarz do art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii).
R. R. (1)niewątpliwie zrealizował wskazane znamię czynu zabronionego odbierając środki odurzające od nieustalonej osoby na stacji benzynowej weW., a następnie przewożąc je ukryte w torbie podróżnej pociągiem doL., gdzie miał je przekazać nieustalonej osobie w celu wprowadzenia ich do dalszego obrotu.
Ustalenie, iż przywieziona doL.marihuana miała trafić do sprzedaży, zaś nieustalona osoba, której oskarżony miał ją przekazać nie była jej konsumentem, nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Najistotniejszym argumentem przemawiającym za przyjęciem takiego stanowiska stanowi ilość przewiezionego przezR. R. (2)narkotyku. Bezsprzecznie bowiem zasady wiedzy i doświadczenia życiowego przekonują, iż marihuana o łącznej wadze wynoszącej ponad 10 kilogramów, z której można było wytworzyć tysiące tzw. „działek”, nie była przeznaczona na własny użytek odbiorcy walizki ze środkami odurzającymi, ale do odpłatnego zbycia osobom trzecim. Świadczy o tym również charakter czynności jakiej podjął się oskarżony, która jest typowa dla kuriera uczestniczącego w przemycie narkotyków dla grup przestępczych zajmujących się ich nielegalną dystrybucją.
„Znaczna ilość” środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej jest znamieniem ocennym. Ustawa nie określa wartości, od których należałoby przyjąć kwalifikację konkretnych ilości środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej jako znacznych. Sąd meriti stoi na stanowisku, iż kryterium decydującym o tym, czy ilość środka odurzającego, substancji psychotropowych lub słomy makowej jest „znaczna", powinna być jego masa wagowa, rodzaj (tzw. narkotyki miękkie i twarde) oraz jego przeznaczenie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 9 sierpnia 2012 r. II AKa 140/12).
Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, iżR. R. (1)uczestniczył w obrocie zielem konopi innym niż włókniste, tj. marihuaną, o łącznej wadze wynoszącej 10.324,19 gramów. W ocenie Sądu ze względu na wagę stanowiących przedmiot obrotu narkotyków (ponad 10 kilogramów) oraz ich przeznaczenie do dalszej dystrybucji, stanowią one znaczną ilość środków odurzających w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
Odnosząc się do strony podmiotowej omawianego występku należy stwierdzić, iż można go popełnić jedynie umyślnie, w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym. Przypisane oskarżonemu przestępstwo zostało popełnione umyślnie z zamiarem bezpośrednim, gdyż obejmował on swoją świadomością wszystkie znamiona czynu zabronionego i chciał go dokonać. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, a także wskazania wiedzy i doświadczenia dowodowego, świadczą o tym, żeR. R. (1)zdawał sobie sprawę, że przewozi zW.doL.środki odurzające, a ze względu na ich ilość uzmysławiał sobie również to, że po przekazaniu nieustalonej osobie wL., staną się one przedmiotem dalszego obrotu.
W niniejszej sprawie zaistniały wszystkie przesłanki pozwalające przypisaćR. R. (2)winę, a jednocześnie nie wystąpiła żadna z okoliczności ją wyłączających.
Przystępując do wymiaru kary, Sąd kierował się dyrektywami wynikającymi z przepisówart. 53 § 1 i 2 k.k.Ocenił zatem dolegliwość kary tak, aby nie przekraczała ona stopnia winy oraz uwzględniała stopień szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu. Wziął również pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku doR. R. (2)oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd zważył także na właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jak również przeanalizował dotychczasowy tryb jego życia.
R. R. (1)jest niemającym nikogo na utrzymaniu rozwodnikiem, posiada dwójkę pełnoletnich dzieci, ma wykształcenie zawodowe i wyuczony zawód kierowcy-mechanika, utrzymuje się z prac dorywczych w budownictwie osiągając z tego tytułu miesięczny dochód w wysokości 500- 1000 złotych, nie posiada majątku, był trzykrotnie karany sądownie. Oskarżony posiada pozytywną opinię w środowisku sąsiedzkim. Wykazuje skłonność do nadużywania alkoholu. Dotychczas nie wykonał obowiązku naprawienia szkody orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w sprawie III K 397/12, w związku z czym na wniosek kuratora zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. Po opuszczeniu jednostki penitencjarnejR. R. (1)zaniechał kontaktu z kuratorem. Dopiero czynności podjęte przez tego ostatniego doprowadziły do jego nawiązania. Współpraca oskarżonego z kuratorem nie przebiega jednak w sposób prawidłowy.R. R. (1)nie chciał poinformować kuratora o źródłach swojego utrzymania i nie poczynił żadnych starań, aby wywiązać się z nałożonego na niego obowiązku probacyjnego (dane o karalności - k. 100-101 tom I załącznik; kwestionariusz wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez zawodowego kuratora sądowego - k. 102-103 tom I załącznik; dane osobopoznawcze - k. 110 tom I załącznik; odpisy wyroków i postanowień - k. 151-152, 155-156, 158-159 tom I załącznik; informacja o dochodach z systemu teleinformatycznego z dnia 14 sierpnia 2015 r. – k. 199 tom I załącznik; dane o osobie - k. 110v).
Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę znaczny stopień zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu ocenianego przez pryzmatart. 115 § 2 k.k.R. R. (1)działał umyślnie w ramach zamiaru bezpośredniego, mając pełną świadomość tego, iż dopuszcza się czynu niezgodnego z prawem. Dokonany przez niego czyn był karygodny, ponieważ godził w istotne dobra pozostających pod ochroną prawa, a mianowicie zdrowie ogółu członków społeczeństwa (zdrowie publiczne) oraz interes ekonomiczny państwa w zakresie obrotu środkami odurzającymi. Istotną okoliczność zwiększającą stopień społecznej szkodliwości czynu stanowi również znaczna ilość przemyconej marihuany (ponad 10 kilogramów), która była przeznaczona do wprowadzenia jej do dalszego obrotu. W odniesieniu doR. R. (2)Sąd dodatkowo uwzględnił chęć łatwego zarobku, a więc działanie z niskich pobudek. Na niekorzyść oskarżonego przemawia także jego wcześniejsza karalność. Wejście przez niego po raz kolejny w konflikt z prawem, świadczy o tym, że jest on sprawcą zdemoralizowanym i niepoprawnym, który nie respektuje obowiązujących norm prawnych, pomimo wiedzy o konsekwencjach ich nieprzestrzegania.
Z kolei jako okoliczności łagodzące, Sąd wziął pod uwagę posiadanie przez oskarżonego pozytywnej opinii w lokalnym środowisku oraz rodzaj stanowiącego przedmiot przestępstwa narkotyku, zaliczanego do tzw. narkotyków miękkich, które w odróżnieniu od tzw. narkotyków twardych, są mniej szkodliwe, a także aktualny stan jego zdrowia.
Mając powyższe na względzie Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W ocenie Sądu orzeczona kara jest karą adekwatną, nieprzekraczającą stopnia winy oskarżonego i współmierną do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Spełni ona cele wychowawcze i retrybutywne wobecR. R. (2)wdrażając go do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, a w szczególności zapobiegnie popełnianiu kolejnych przestępstw. Fakt, iż dokonując przestępstwaR. R. (1)był świadomy destrukcyjnego wpływu narkotyków zarówno na sferę fizjologiczną, jak i emocjonalną osób je zażywających, skłonił Sąd do zdecydowanego przeciwstawienia się jego zachowaniu. Odbycie orzeczonej kary pozbawienia wolności powinno w sposób prawidłowy wpłynąć na proces resocjalizacji oskarżonego, wzmacniając w nim poczucie odpowiedzialności za własne postępowanie oraz pozwalając na ukształtowanie się przekonania o konieczności przestrzegania norm prawnych. Równocześnie kara ta wypełni potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, utrwalając w nim przeświadczenie, iż dokonywanie tego rodzaju czynu, jakiego dopuścił się oskarżony, spotykać się będzie ze zdecydowaną prawnokarną reakcją państwa. Tak orzeczona kara będzie też stanowić przestrogę dla innych, potencjalnych sprawców, że tego typu niezgodne z prawem zachowania nie mogą liczyć na pobłażliwie traktowanie ze strony organów wymiaru sprawiedliwości. Zaznaczyć bowiem należy, iż zagrożenie ze strony środków odurzających jest obecnie bardzo duże i stale wzrasta. W tych warunkach względy na społeczne oddziaływanie kary wymagają orzekania surowych kar wobec sprawców przestępstw narkotykowych. Względy na społeczne oddziaływanie kary oznaczają potrzebę wymierzania takich kar, które odpowiadają społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dają gwarancję skutecznego zwalczania tego rodzaju przestępczości, tworzą atmosferę zaufania do obowiązującego systemu prawnego i potępienia, a nie współczucia dla ludzi, którzy to prawo łamią.(...)oddziaływanie kary musi trafić do świadomości ludzi młodych, którzy powinni zdawać sobie sprawę z wielkiej szkodliwości tego rodzaju czynów oraz z konsekwencji natury prawnej, jakie z tymi czynami się wiążą (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30.05.2006r. II Aka 132/06, Prok.i Pr. - wkł. 2007/2/12, KZS 2007/2/81).
Stosownie do treści art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii istniał obowiązek orzeczenia obok kary pozbawienia wolności, także kary grzywny. Sąd wymierzył jąR. R. (2)w wysokości 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Stanowić ona będzie dla oskarżonego dodatkową dolegliwość ekonomiczną, przyczyniając się do zmiany jego postawy w zakresie przestrzegania obowiązującego porządku prawnego. Określona na 250 ilość stawek dziennych odpowiada stopniowi społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa oraz wskazanym wyżej okolicznościom obciążającym i łagodzącym. Przy określaniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10 złotych uwzględnione zostały przyjęte wart. 33 § 3 k.k.kryteria związane z możliwościami zarobkowymiR. R. (2), jego warunkami osobistymi, rodzinnymi i stanem majątkowym.
Zobligowany treściąart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 kwietnia 2015 roku do dnia 24 sierpnia 2015 roku.
Wobec skazania za przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, na podstawie art. 70 ust. 1 tejże ustawy orzeczony został przepadek przedmiotu przestępstwa, tj. sześciu pakietów o różnej masie zawierających susz roślinny koloru zielonobrunatnego oraz sześciu próbek tego suszu (marihuana), a także dowodów rzeczowych w postaci walizki oraz szesnastu sztuk worków foliowych, bowiem przedmioty te służyły oskarżonemu do popełnienia przypisanego mu przestępstwa.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§ 2 ust. 1 i 3, § 14 ust. 2 pkt 5 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. S. (2)kwotę 1.033,20 złotych tytułem obrony oskarżonegoR. R. (2)wykonanej z urzędu.
Uznając, że orzeczenie kary izolacyjnej w istotny sposób ogranicza możliwości osiągania przezR. R. (2)dochodów, a tym samym uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zwolnił oskarżonego od obowiązku ich ponoszenia, natomiast wydatkami obciążył Skarb Państwa.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane przepisy, Sąd orzekł jak w wyroku.