Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1427/14
Data wyroku: 2016-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Cichosz

Sygn. akt VII U 1427/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 stycznia 2016 roku.
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Grażyna Cichosz
Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Sobczuk
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku w Lublinie
sprawyK. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaK. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia 16 maja 2014 roku   znak(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaK. K.prawo do emerytury od dnia(...)roku.
Sygn. akt VII U 1427/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 maja 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłK. K.przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych oraz 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósłK. K.domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wskazał, że pracował przez 15 lat jako kierowca ciągnika oraz koparko-spycharki. Ponadto w latach 1972-1975 był zatrudniony w(...).
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
K. K.urodzony (...)w dniu(...)roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 22 lata, 9 miesięcy i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych (okoliczności bezsporne).
Wnioskodawca od dnia 1 lipca 1972 roku do 10 marca 1975 roku (2 lata, 8 miesięcy i 10 dni) był zatrudniony w(...)wS.na stanowisku kierowcy ciągnikowego (świadectwo pracy – k. 7 akt ZUS, świadectwo pracy – akta osobowe – k. 33). Wnioskodawca wykonywał usługi dla rolników związane z uprawą pól. Zimą przewoził na przyczepie drzewa ze zrywki oraz żwir z kopalni. Nie korzystał z urlopów bezpłatnych (zeznaniaJ. O.– k. 27v).
Od dnia 14 marca 1975 roku do dnia 31 marca 1977 roku pracował wWojewódzkim Związku Spółdzielni Rolniczych (...)wB.(...) Oddziale Budowlano (...)w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora sprzętu ciężkiego (świadectwo pracy – k. 7 akt ZUS, świadectwo pracy – akta osobowe – k. 33). Wnioskodawca zajmował się kopaniem rowów pod budynki jakmagazyny (...), restauracje, piekarnie, biurowce i obory wP.,S.,S.U.iW.. W razie awarii koparki wnioskodawca przesiadał się na ciągnik i wykonywał prace transportowe. Prace prowadzone były przez cały rok, również zimą (zeznaniaA. M.– k. 42v).
W dniu 1 kwietnia 1977 roku wnioskodawca został zatrudniony wRolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...)wG.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora koparko-spycharkiB.(umowa o pracę – akta osobowe – k. 33). Pracował tam na tym stanowisku do dnia 30 czerwca 1987 roku (świadectwo pracy – ao). Wnioskodawca kierował ciągnikiem wykonując przy jego pomocy prace polowe, jak i kierował koparką kopiąc piach, żwir i ładował je na przyczepy. Wnioskodawca był członkiem spółdzielni jednak charakter wykonywanej przez niego pracy odpowiadał stosunkowi pracy. Był podporządkowany pracodawcy, podpisywał listę obecności, pracował w określonych godzinach po 8 godzin dziennie (zeznaniaJ. C.– k. 43).
Od dnia 6 lipca 1987 roku do dnia 17 grudnia 1996 roku wnioskodawca pracował jako operator koparko-spycharki, kierowca ciągnika i robotnik budowlany w pełnym wymiarze czasu pracy wSpółdzielni Pracy (...)wP.(świadectwo pracy – k. 13 akt ZUS). Wykonywał analogiczną pracę jak w(...), gdyż zakład ten został przejęty przez(...)(zeznaniaR. M.– k. 43-43v, zeznania wnioskodawcy – k. 43v-44).
Uprawnienia do kierowania ciągnikami wnioskodawca uzyskał w wieku 18 lat, natomiast do kierowania koparko-spycharką w dniu 9 kwietnia 1976 roku (zeznania wnioskodawcy – k. 43v-44).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Znajdujące się w aktach sprawy akta osobowe wnioskodawcy z okresu zatrudnienia w(...)Zwycięstwo nie budzą wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Zawierają autentyczne dokumenty wystawione przez pracodawcę z okresu zatrudnienia wnioskodawcy i jako takie są wiarygodne. Zeznania wnioskodawcy oraz świadków zatrudnionych w poszczególnych zakładach pracy były zgodne z tymi dokumentami. Nie były także sprzeczne w żadnym stopniu.J. O.pracował razem z wnioskodawcą w(...)S.P.wS.jako kierowca i mechanik.A. M.był zatrudniony w(...)B.od 1975 do 1990 roku.J. C.pracował w(...)Zwycięstwo od 1974 roku do 1999 roku jako mechanik i spawacz.R. M.pracowała z wnioskodawcą wSpółdzielni (...)od 1987 roku jako pracownik produkcji. Świadkowie mieli zatem bezpośredni kontakt z wnioskodawcą i posiadali przez to wiedzę na temat wykonywanych przez niego czynności. Relacje świadków wzajemnie się uzupełniały i ze sobą korelowały. Potwierdzili oni jednoznacznie, że wnioskodawca w powyższych zakładach albo wykonywał czynności kierowcy ciągnika, bądź też pracował jako operator koparko-spycharki. Pracę wykonywał codziennie po 8 godzin dziennie. Podpisywał listę obecności. Zeznania te Sad uznał za wiarygodne w całości.
Należy zaznaczyć, że Sąd nie jest związany żadnymi ograniczeniami w postępowaniu dowodowym w sprawach ubezpieczeń społecznych, które obowiązują w postępowaniu przed organem rentowym. Zasadniczym celem tego postępowania jest rozstrzygnięcie sprawy po dostatecznym, wszechstronnym wyjaśnieniu jej okoliczności spornych. Przepisart. 473 k.p.c.wprost stanowi, że w postępowaniu przed sądem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i przesłuchania stron. Powyższe oznacza, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe. Z kolei ustalenie przez Sąd w toku postępowania odwoławczego, że dana praca była wykonywana w szczególnych warunkach jest wystarczającą podstawą do uznania wykonywanej pracy za pracę tego rodzaju (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1997 roku, II UKN 186/97, OSNP z 1998 roku, Nr 11, poz. 342; z dnia 21 września 1984 roku, III UZP 48/84, LEX nr 14630; z dnia 10 marca 1984 roku III UZP 6/84, LEX nr 14625).
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że wnioskodawca pracował jako kierowca ciągnika i operator koparko-spycharki w okresach od dnia 1 lipca 1972 roku do dnia 10 marca 1975 roku, od dnia 14 marca 1975 roku do dnia 30 czerwca 1987 roku i od dnia 6 lipca 1987 roku do dnia 17 grudnia 1996 roku (24 lata, 5 miesięcy i 9 dni).
Są to prace wymienione w Wykazie A, Dziale VIII - W transporcie i łączności, poz. 3: Prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych oraz dziale V, poz. 3 Prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowychrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.)
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 rokuo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracyw szczególnych warunkach.

Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie te przesłanki zostały przez wnioskodawcę spełnione. W niniejszym postępowaniu wnioskodawca udowodnił okres stażu pracy od dnia 1 lipca 1972 roku do 10 marca 1975 roku (2 lata, 8 miesięcy i 10 dni) oraz okres stażu pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 24 lat, 5 miesięcy i 9 dni, co prowadzi do stwierdzenia, że spełnia on przesłankę 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych oraz 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego (okresem bezspornym było 22 lata, 9 miesięcy i 3 dni). Należało zatem ustalićK. K.prawo do emerytury od dnia(...)roku, od dnia złożenia wniosku o emeryturę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.