Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 756/16
Data wyroku: 2016-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Bożena Żywioł, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 756/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia25 października 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata
Sędziowie SSO Grzegorz Kiepura
SSO Bożena Żywioł (spr.)
Protokolant Aleksandra Studniarz
przy udziale Marii Mizery
Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r.
sprawyM. S. (1)synaJ.iA.,
ur. (...)wK.
oskarżonego zart. 13§1 kkw zw. zart. 286§1 kkiart. 270§1 kkprzy zast.art. 11§2 kkw zw.zart. 64§1 kk,art. 270§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 18 lutego 2016 r.    sygnatura akt IX K 1161/15
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpk
1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. M.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
3. zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
VI Ka 756/16

UZASADNIENIE
Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 18 lutego 2016r., sygn.akt IX K 1161/15, został zaskarżony przez obrońcę oskarżonegoM. S. (1)w zakresie rozstrzygnięcia o karze.
Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów i wniosków skarżącego i nie znajdując podstaw do jakiejkolwiek ingerencji w treść wyroku Sądu Rejonowego - orzeczenie to utrzymał w mocy.
Kary jednostkowe wymierzoneM. S. (1)w pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku nie są rażąco i niewspółmiernie surowe.
Kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona została za ciąg dwóch występków. Przestępstwa przypisane oskarżonemu, tworzące ten ciąg były prawidłowo kumulatywnie kwalifikowane, bo oskarżony godził w różne dobra prawem chronione. Oskarżony był wielokrotnie karany, zarówno uprzednio jak i następczo, a przedmiotowych występków dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 kk. Czyny zostały popełnione na szkodę osoby oskarżonemu znanej, pozostającej w więzach rodzinnych. Działanie w takich warunkach i w ramach ciągu przestępstw świadczy o dużym nasileniu złej woli oskarżonego, dużym stopniu winy i dużej społecznej szkodliwości czynów.
Wszystkie powyżej wskazane okoliczności przemawiały na niekorzyść oskarżonego i jako takie musiały znaleźć stosowne odzwierciedlenie w wymiarze kary. Jeśli pomimo tego sąd meriti wymierzyłM. S.karę w wymiarze zdecydowanie bliższym dolnej granicy ustawowego zagrożenia, to dowodzi to, iż nie tylko nie przecenił znaczenia tych okoliczności, ale i miał baczenie na to, co przemawiało na korzyść oskarżonego, na które to elementy wskazał w apelacji obrońca.
Nie inaczej było w przypadku przestępstwa przypisanegoM. S. (1)w pkt 2 zaskarżonego wyroku. Tu kara minimalnie wykracza poza ustawowe minimum.
Kara łączna pozbawienia wolności orzeczona została przy zastosowaniu korzystnej dla oskarżonego zasady asperacji, przy uwzględnieniu związku podmiotowo-przedmiotowego pomiędzy czynami, ale i z zaznaczeniem, że kara łączna odnosi się do kilku popełnianych kolejno przestępstw.
Wymaga także podkreślenia, że - przy zachowaniu wymiaru kar jednostkowych - niewielka różnica pomiędzy orzeczoną przez sąd pierwszej instancji karą łączną, a minimalną karą łączną możliwą do orzeczenia nie dawała podstaw do stawiania zarzuturażącejsurowości.
Charakter kary pozbawienia wolności uzasadniony był natomiast w pełni prawidłową oceną sylwetki oskarżonego i jego dotychczasowego trybu życia, która to ocena musi prowadzić do wniosku, żeM. S. (1)nie daje gwarancji przestrzegania prawa w przyszłości, a zatem nie ma podstaw do przyjęcia względem niego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Oskarżony parokrotnie nie wykorzystał dawanej mu już szansy zmiany sposobu życia, stosowane środki probacji, kary o charakterze wolnościowym, a nawet odbywanie kary bezwzględnej pozbawienia wolności nie przyniosły spodziewanego i zakładanego efektu resocjalizacyjnego. Oskarżony w okresach próby zachowywał się w sposób prowadzący do zarządzania pierwotnie warunkowo zawieszonych kar pozbawienia wolności. Przedmiotowych czynów dopuścił się w czasie - biegnącego z racji wcześniejszego skazania - okresu próby.
Taka postawa oskarżonego nie daje podstaw do przyjęcia, że kara o charakterze wolnościowym wdroży oskarżonego do przestrzegania prawa, przez co osiągnięte zostaną cele wychowawczo-prewencyjne.
Z naprowadzonych względów Sąd Okręgowy nie uwzględnił apelacji i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Z uwagi na charakter kary wymierzonej oskarżonemu w niniejszej sprawie zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego.