Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 396/16
Data wyroku: 2016-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Wojciechowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 86 par 1 kw
Teza: Uniewinnienie
Koszty SP

Sygn. akt VW 396/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca SSR Daria Wojciechowska
Protokolant: Paulina Suchenek
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25 maja 2016 r., 22 czerwca 2016 r. i 28 czerwca 2016 r. sprawyK. K. (1)c.W.iK.z domuR.ur. (...)wŁ.
obwinionej o to, że:
W dniu 20 czerwca 2015 r. około godziny 15:10 wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na skrzyżowaniu ulical. (...)-ulicy (...), naruszyła zasady przewidziane w art. 3 ust. 1 PoRD w ten sposób, że kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności podczas wjazdu na skrzyżowanie, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z samochodem markiF. (...)nr rej. (...), powodując uszkodzenie obu pojazdów, czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. za wykroczenie zart. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń, w związku zart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, (Dz. U. z 2012 roku poz. 1137 ze zm.).
orzeka

I
ObwinionąK. K. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu.

II
Koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt V W 396/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 20 czerwca 2015 r. około godziny 15:10K. K. (1)kierowała samochodem markiT. (...)onr rej. (...)i jechałaul. (...)wW., poruszając się po skrajnym lewym pasie jezdniul. (...)z kierunku od ul.al. (...). W kierowanym pojeździe nie przewoziła ona żadnego pasażera.K. K. (1)przez najbliższe skrzyżowanieul. (...)iul. (...).(...), które jest wielopoziomowym węzłem drogowym, zamierzała przejechać na poziomie gruntu, tj. przez skrzyżowanie o ruchu okrężnym noszącym nazwę „Rondo (...)” na wprost – w kierunkuulicy (...). Na tym skrzyżowaniu ruchem kierował sprawnie funkcjonujący system sygnalizacji świetlnej. Występowało wówczas niewielkie natężenie ruchu kołowego oraz dobre warunki atmosferyczne, nie było opadów, temperatura wynosiła +22°C, asfaltowa nawierzchnia jezdni była sucha.K. K. (1)przed wjazdem na skrzyżowanie zul. (...).(...), z uwagi na wyświetlany dla jej kierunku ruchu czerwony sygnał sygnalizacji świetlnej, zatrzymała kierowany samochód jako pierwszy pojazd. Obok jej samochodu zatrzymały się wówczas również inne pojazdy. Po zmianie sygnału sygnalizacji świetlnej na sygnał zielonyK. K. (1)ruszyła kierowanym pojazdem, poruszając się wolniej od innych pojazdów jadących w tym samym kierunku, które również realizowały przejazd przez skrzyżowanie zul. (...).(...). Podczas realizacji przezK. K. (1)przejazdu przez skrzyżowanie zul. (...).(...)w kierowany przez nią samochód markiT. (...)onr rej. (...)uderzył samochód markiF. (...)onr rej. (...)kierowany przezJ. J. (1), który na skrzyżowanieul. (...)iul. (...).(...)wjechał od stronyulicy (...)i wykonywał skręt w lewo wul. (...).(...)w kierunkuul. (...). Zderzenie obu pojazdów polegało na kontakcie powierzchni czołowej samochodu markiF.z powierzchnią boku lewego samochodu markiT.. Z uwagi na kierunek padania promieni słonecznychK. K. (1)dysponowała gorszymi warunkami dostrzeżenia drugiego uczestnika zdarzenia, niż kierujący samochodem markiF.. Z uwagi na wysoki kąt padania promieni słonecznych nie były to jednak warunki bardzo trudne i nie występowało oślepianieK. K. (1). Przed wystąpieniem kolizjiK. K. (1)rozpoznała wystąpienie stanu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu, podjęła działania obronne i zdołała rozwinąć najprawdopodobniej maksymalną możliwą do uzyskania siłę hamującą.
Wskutek kolizji w samochodzie markiF. (...)onr rej. (...)doszło do następujących uszkodzeń: wygięta i porysowana pokrywa silnika, zerwany przedni zderzak, uszkodzona (wgięta) przednia belka, wgięty i porysowany błotnik przedni strona prawa i lewa, połamana atrapa chłodnicy, porysowana przednia lampa strona prawa, zbita lampa przednia strona lewa, uszkodzona chłodnica wraz z osprzętem. Natomiast w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...)doszło wówczas do następujących uszkodzeń: wgięty i połamany zderzak przedni strona lewa, zbita przednia lewa lampa, wgięty i porysowany błotnik przedni lewy, uszkodzone koło przednie lewe oraz kołpak, wgięte i porysowane drzwi przednie i tylne strona lewa, uszkodzona pokrywa silnika i połamany kołpak koła przedniego prawego. Oboje kierujący byli trzeźwi.
W dniu 13 lutego 2016 r. stał się prawomocny i wykonalny wyrok nakazowy z dnia 28 stycznia 2016 r. Sądu Rejonowego dla m. st.(...)wW.dot.J. J. (1), ukaranego za czyn z art. 86 § 1 kw.
K. K. (1)ma 77 lat. Jest stanu wolnego, nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu. Z zawodu jest lekarzem, osiąga dochód w wysokości ok. 3000 zł. Niekarana sądownie. Nie była leczona psychiatrycznie ani odwykowo.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:wyjaśnień obwinionejK. K. (1)/k. 83-84/,zeznań świadkaJ. J. (1)/k. 33, 84-85/, a takżenotatek urzędowych/k. 1-2, 8/,szkiców/k. 3, 34/,protokołów badania urządzeniem kontrolno-pomiarowym/k. 4-5/,protokołów oględzin pojazdów/k. 6-7/,pisma obwinionejK. K. (1)/k. 11/,dokumentacji(...)/k. 18-22/,rejestru ukaranych za wykroczenia/k. 46/,załącznika nr 1/k. 51/,wydruku z bazy(...)/k. 56-57/ orazopinii pisemnej biegłego sądowegoJ. K./k. 88-110/.
ObwinionaK. K. (1)/k. 83-84/ nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Odnosząc się do zarzutu obwiniona wyjaśniła, że w dniu 20 czerwca ubiegłego roku jechałaul. (...)i w miejscu, w którym występowały trzy pasy ruchu, poruszała się kierowanym pojazdem lewym pasem ruchu. Wskazała ona także, że w kierowanym samochodzie nie przewoziła wówczas żadnego pasażera oraz, że występował wówczas niewielki ruch kołowy pojazdów. W złożonych wyjaśnieniach obwiniona wskazała, że przed sygnalizatorem świetlnym znajdującym się przed skrzyżowaniem zal. (...)zatrzymała kierowany samochód jako pierwszy pojazd. Obwiniona wskazała, że wówczas obok jej samochodu zatrzymały się także inne pojazdy. Obwiniona wyjaśniła, że po zmianie świateł sygnalizacji świetlnej na sygnał zielony inne samochody ruszyły, natomiast kierowany przez nią samochód ruszył troszkę wolniej od tych pojazdów, z prędkością 15-20 km/h.K. K. (1)wyjaśniła, że na środku skrzyżowania w kierowany przez nią samochód ze strony lewej uderzył samochód panaJ.markiF. (...), uderzając przodem pojazdu w kierowany przez nią samochód. Obwiniona wyjaśniła, że w wyniku zdarzenia powstało wgniecenie w okolicach drzwi kierowanego przez nią pojazdu, w wyniku czego nie była ona w stanie otworzyć drzwi pojazdu i wysiąść z samochodu. Wskazała ona również, że z uwagi na to, że ww. zdarzenie miało miejsce w sobotę, w związku z tym na miejscu zdarzenia nie było żadnych świadków. Obwiniona wyjaśniła, że po przyjeździe policji nie zaproponowano jej przyjęcia mandatu karnego. Wskazała ona również, że otrzymała wówczas informację, że z uwagi na wskazania panaJ., niniejsza sprawa zostanie skierowana do Sądu.

Sąd zważył, co następuje:
Dokonując oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, mając na uwadze w szczególności opinię pisemną biegłego sądowegoJ. K., a także wyjaśnienia obwinionej i zasadę domniemania niewinności określoną wart. 5 § 1 kpk, a także częściowo niewiarygodne twierdzenia drugiego uczestnika kolizji – prawomocnie ukaranego jużJ. J. (1), Sąd Rejonowy uznał, że brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia w sposób niebudzący wątpliwości, że obwinionaK. K. (1)faktycznie wyczerpała swoim zachowaniem ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę w art. 86 § 1 kw, bądź też przyczyniła się do powstania kolizji drogowej.
Z uwagi na brak zabezpieczenia przez funkcjonariuszy Policji zapisu monitoringu – k. 1 (mimo występowania na skrzyżowaniuul. (...)iul. (...).(...)dwóch kamer) i wykonywaniu przez jeden z pojazdów skrętu w lewo – co w opinii biegłego sądowegoJ. K.wyklucza możliwość ustalenia fazy sygnalizacji świetlnej, podczas której doszło do zderzenia oraz z uwagi na brak cech specyficznych programu pracy sygnalizacji świetlnej, w wyniku czego nie jest także możliwe określenie prawdopodobieństwa niezastosowania się kierujących do obowiązujących ich wskazań sygnalizatorów, nie jest możliwe ustalenie, który z kierujących, tj. obwiniona czy też świadekJ. J. (1)– współobwiniony, ukarany prawomocnym wyrokiem nakazowym w niniejszej sprawie, nie zastosował się do obowiązującego go wskazania sygnalizacji świetlnej kierującej ruchem na miejscu zdarzenia i wjechał za sygnalizator sygnalizacji świetlnej podczas nadawanego dla jego kierunku ruchu czerwonego sygnału sygnalizacji świetlnej.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd oceniając wyjaśnienia złożone przez obwinioną, kierując się zasadą in dubio pro reo (wyrażoną wart. 5 § 2 kpk, która na podstawieart. 8 kpwznajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia), uznał wyjaśnienia obwinionejK. K. (1), nieprzyznającej się do popełnienia zarzucanego jej czynu za wiarygodne. Są one spójne i logiczne. Pomimo przeprowadzenia wszystkich dowodów na wniosek stron, brak jest w sprawie wiarygodnego dowodu, który przeczyłby wyjaśnieniom obwinionej, z uwzględnieniem zasady domniemania niewinności określonej wart. 5 § 1 kpk, która znajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 8 kpw), iż obwinionaK. K. (1)przed wystąpieniem kolizji, poruszając się kierowanym pojazdemul. (...)wW.wjechała za sygnalizator sygnalizacji świetlnej znajdujący się przed skrzyżowaniemul. (...)iul. (...).(...)podczas nadawanego dla jej kierunku ruchu czerwonego sygnału sygnalizacji świetlnej.
Z uwagi na powyższe Sąd nie dał wiary zeznaniom złożonym przez świadkaJ. J. (1)/k. 33, 84-85/ – współobwinionego, ukaranego prawomocnym wyrokiem nakazowym w niniejszej sprawie, który został przesłuchany podczas postępowania wyjaśniającego w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia, w zakresie w jakim wskazywał on, że podczas realizacji przejazdu przez skrzyżowanie zul. (...), bezpośrednio przed wystąpieniem kolizji wjechał za sygnalizator sygnalizacji świetlnej podczas nadawanego dla jego kierunku ruchu zielonego sygnału sygnalizacji świetlnej. Odnosząc się do powyższych zeznań świadka, Sąd nie dał również wiary twierdzeniomJ. J. (1)w zakresie, w jakim utrzymywał on, że w czasie zdarzenia poruszał się z prędkością minimalną, tj. 3-5 km/h. Wskazać należy bowiem, że biegły sądowyJ. K.w sporządzonej opinii pisemnej na podstawie uszkodzeń samochodu markiT.ustalił, że w chwili kolizji prędkość samochoduF.najprawdopodobniej zawierała się w przedziale 10-15 km/h. W opinii biegłego czołowe uderzenie współczesnego samochodu osobowego w nieodkształcalną przeszkodę z prędkością 5-8 km/h nie powinno wywołać odkształceń plastycznych, a jedynie sprężyste.
Zeznania złożone przez świadkaJ. J. (1), na co zwrócił uwagę także biegły sądowyJ. K., były również niekonsekwentne w zakresie podawanych przez niego sygnałów sygnalizacji świetlnej w czasie jego przejazdu przez skrzyżowanieul. (...)iul. (...).(...). Przed Sądem świadekJ. J. (1)wskazał bowiem: „JechałemK.w kierunkuO.i na skrzyżowaniual. (...)skręcałem w lewo, byłem któryś w kolejce, tam jest rondo. Jak już byłem na rondzie blisko zjazdu z ronda, światło zrobiło się żółte-czerwone dla mojego kierunku ruchu, a potem pojechałem dalej i w tym momencie zostałem uderzony. Ja się tylko zatrzymałem, przejeżdżałem tamtędy bardzo często i jak przejeżdżam prawym pasem blisko studzienki ściekowej sprawdzam, jakie są światła, na wysokości tej studzienki światła były żółte czerwone.”.Biegły sądowy, który miejsce zdarzenia zna z autopsji oraz z racji opiniowania innych zdarzeń drogowych i który przeprowadził oględziny miejsca zdarzenia, w sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania opinii pisemnej wskazał natomiast, że na obwiedni ronda, na torze ruchu samochoduF.zidentyfikował dwie studzienki i obie z nich znajdują się w znacznej odległości od drugiej jezdniul. (...). Sąd zgodził się z opinią biegłego sądowegoJ. K., który wskazał, że w przypadku, gdyby świadekJ. J. (1)znajdując się przy tych studzienkach (lub jednej z nich) miał nadawany sygnał czerwony z żółtym to, przy braku innych pojazdów przed samochodemF., nie powinien zatrzymywać się przed wjazdem na skrzyżowanie z drugą jezdniąulicy (...). Biegły w sporządzonej opinii wskazał również, że sygnał „czerwony z żółtym” był nadawany przez 1 sekundę, zaś czas nadawania sygnału żółtego wynosił 3 sekundy.
Sąd w niniejszej sprawie dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychJ. K..
W sporządzonej opinii biegły wskazał, że przedmiotowa kolizja najprawdopodobniej wystąpiła na obwiedni ronda, na przedłużeniu lewego pasa ruchu jezdniul. (...)i prawego pasa jezdniul. (...).(...)w kierunku Centrum i przedmiotowe zdarzenie drogowe wystąpiło z powodu niezastosowania się jednego z jego uczestników do obowiązującego go sygnału świetlnego. W ocenie biegłego w niniejszej sprawie brak jest dowodów materialnych, w oparciu o które możliwe byłoby ustalenie: w jakim stanie ruchu znajdowały się wówczas oba pojazdy i ustalenie, który z kierujących nie zastosował się do obowiązującego go wskazania sygnalizacji świetlnej kierującej ruchem na miejscu zdarzenia, w wyniku czego nie jest możliwe ustalenie: który z kierujących popełnił błąd taktyki jazdy i nie zastosował się doart. 5 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym, poprzez zignorowanie obowiązującego go wskazania sygnalizacji świetlnej.
Biegły wskazał, że nie jest spornym, że w chwili wystąpienia stanu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kierowany przez obwinioną samochódT.znajdował się na skrajnym lewym pasie jezdniul. (...)(biegnącej od strony ul.al. (...)w kierunkuulicy (...)), natomiast w tym samym czasie samochódF.prowadzony przez drugiego uczestnika kolizji znajdował się na obwiedni ronda (skrzyżowanieul. (...).(...)iul. (...)– zdaniem biegłego nie można jednak jednoznacznie stwierdzić, czy był to odcinek znajdujący się na przedłużeniu jezdniul. (...).(...)i czy wówczas pojazd ten znajdował się już na skrajnym prawym ruchu obwiedni ronda). Zdaniem biegłego prawdopodobnie w chwili początkowej zderzenia samochódF.poruszał się z prędkością większą niż 10 km/h, ale raczej nie większą niż 15 km/h lub 20 km/h (w przypadku, gdyby podczas zdarzenia doszło do uszkodzenia zawieszenia koła przedniego prawego samochoduT.). Biegły wskazał nadto, że fotografie uszkodzeń samochoduT.jednoznacznie wskazują, że przed początkiem zderzenia pojazd ten był intensywnie hamowany. Zdaniem biegłego jedynie w oparciu o opis uszkodzeń samochoduF.można ocenić, że ten pojazd prawdopodobnie w chwili początkowej zderzenia nie był hamowany.
Opinia biegłegoJ. K.w ocenie Sądu nie budzi zastrzeżeń, była ona bowiem jasna, spójna i rzetelna, oparta na wiedzy specjalistycznej, jak również zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Biegły szczegółowo zapoznał się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym, swoje wnioski poparł rzetelną analizą akt sprawy. Biegły przeprowadził również oględziny miejsca zdarzenia oraz odbył w Zarządzie Dróg Miejskich konsultacje dotyczące programu pracy sygnalizacji świetlnej. Biegły jednoznacznie wypowiedział się w przedmiocie pytań sformułowanych w postanowieniu o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego.
Wiarygodny dowód w sprawie stanowiły ponadto ujawnione na rozprawie dokumenty, ich treści nie budziły wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy ani nie były kwestionowane przez strony.
ObwinionejK. K. (1)zarzucono popełnienie wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Zachowanie sprawcy naruszającego wskazany przepisart. 86 § 1kw polega na niezachowaniu na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu należytej ostrożności, czego następstwem jest spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wykroczenie określone w dyspozycjiart. 86 § 1kw ma charakter powszechny i materialny, a więc może je popełnić każdy uczestnik ruchu drogowego zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie. Skutkiem jest realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zgodnie z przepisamiPrawa o ruchu drogowym(art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym) uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga – szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że dowody w sprawie nie wykazały, by w czasie zdarzenia obwiniona wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na skrzyżowaniu ulical. (...)-ulicy (...), naruszyła zasady przewidziane w art. 3 ust. 1 PoRD w ten sposób, że kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności podczas wjazdu na skrzyżowanie, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z samochodem markiF. (...)nr rej. (...), powodując uszkodzenie obu pojazdów, czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Z uwagi na niedające się rozstrzygnąć wątpliwości co do przebiegu przedmiotowego zdarzenia (w tym co do tego, w jakim stanie ruchu znajdowały się wówczas oba pojazdy oraz przede wszystkim ustalenia, który z kierujących, tj. obwiniona czy też świadekJ. J. (1), nie zastosował się do obowiązującego go wskazania sygnalizacji świetlnej kierującej ruchem na miejscu zdarzenia i wjechał za sygnalizator sygnalizacji świetlnej podczas nadawanego dla jego kierunku ruchu czerwonego sygnału sygnalizacji świetlnej), nie jest możliwe ustalenie: który z kierujących popełnił błąd taktyki jazdy i nie zastosował się doart. 5 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym, poprzez zignorowanie obowiązującego go wskazania sygnalizacji świetlnej. W związku z tym, że powyższych wątpliwości mimo przeprowadzonych przez Sąd wszystkich czynności dowodowych na wniosek stron, nie dało się usunąć, kierując się zasadą określoną wart. 5 § 2 kpk, która znajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 8 kpw), Sąd rozstrzygnął je na korzyść obwinionej – poprzez ustalenie, że obwinionaK. K. (1)przed wystąpieniem kolizji, poruszając się kierowanym pojazdem markiT. (...)onr rej. (...)ul. (...)wW.wjechała za sygnalizator sygnalizacji świetlnej znajdujący się przed skrzyżowaniemul. (...)iul. (...).(...)podczas nadawanego dla jej kierunku ruchu zielonego sygnału sygnalizacji świetlnej.
W konsekwencji Sąd na podstawie art. 62 § 3 kpow w zw. z art. 5 § 1 pkt 1 kpow uniewinnił obwinioną od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia, tj. uniewinniłK. K. (1)od tego, że w dniu 20 czerwca 2015 r. około godziny 15:10 wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na skrzyżowaniu ulical. (...)-ulicy (...), naruszyła zasady przewidziane w art. 3 ust. 1 PoRD w ten sposób, że kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności podczas wjazdu na skrzyżowanie, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z samochodem markiF. (...)nr rej. (...), powodując uszkodzenie obu pojazdów, czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. od popełnienia wykroczenia zart. 86 § 1kw w związku zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, o czym orzekł w pkt I wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu oart. 118 § 2 kpw, zgodnie z którym w razie uniewinnienia obwinionego w sprawie, w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny, ponosi je Skarb Państwa.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.