Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 227/16
Data wyroku: 2016-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: S ędzia Krystyna Pisarska
Słowa kluczowe: Termin
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w.

Sygn. akt V Kz 227/16

POSTANOWIENIE
Dnia 29 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy  w składzie:
Przewodniczący- S ędzia:  SO Krystyna Pisarska
Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka
po rozpoznaniu w sprawieP. W.
obwinionej o wykroczenie z art. 121 § 1 k.w.
na skutek zażalenia ukaranej
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 22 lutego 2016 r.
w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 38 § 1 k.p.w.

postanawia:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII W 1727/15 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, na podstawieart. 126 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 38 § 1 k.p.w., nie uwzględnił wniosku ukaranej o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VII Wydział Karny z dnia 17 czerwca 2015 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła ukaranapodnosząc, iż w okresie od dnia 27 czerwca 2015 r. do dnia 17 lipca 2015 r. (a zatem w okresie kiedy dokonano doręczenia przedmiotowego wyroku poprzez podwójne awizowanie) przebywała ona na zwolnieniu lekarskim, a następnie, od 10 sierpnia 2015 r. udała się na wakacje, w związku z czym nie miała możliwości odebrania przedmiotowej przesyłki i złożenia sprzeciwu od wyroku nakazowego. Obwiniona załączyła dokumentację potwierdzającą powyższe tezy (którą to dokumentacją nie dysponował sąd I instancji) i poddała w wątpliwość rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, zgodnie z którym terminowi do złożenia sprzeciwu od wyroku nakazowego uchybiła ona ze swojej winy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie obwinionej nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, zgodnie z którym w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki określone wart. 126 § 1 k.p.k.pozwalające na przywrócenie uchybionego terminu.
Zauważyć należy jednak, iż dopiero na etapie postępowania odwoławczego ukarana poinformowała Sąd o korzystaniu ze zwolnienia lekarskiego w okresie od 27 czerwca 2015 roku do 17 lipca 2015 roku oraz udowodniła wakacyjny wyjazd w sierpniu2015 r.
Oceny spełnienia przesłanek zart. 126 § 1 k.p.k.nie zmieniają jednak nowe okoliczności podniesione przez ukaraną. W ich świetle należy uznać, iż nie złożenie przez obwinioną sprzeciwu od wyroku nakazowego w dniach 27 czerwca 2015 r. do 17 lipca 2015 r. nastąpiło bez jej winy. Jednakże nie złożyła ona wniosku o przywrócenie terminu i nie dokonała czynności, której terminowi uchybiono, w ustawowym 7-dniowym terminie od ustania powyższej przeszkody. Przeciwnie, ukarana nie podjęła żadnych starań w powyższym kierunku w okresie pomiędzy 17 lipca 2015 r. a 10 sierpnia 2015 r. (kiedy to wyjechała na wakacje). Co więcej, obwiniona również po powrocie z wakacji nie podjęła żadnych czynności w sprawie, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero 3 lutego 2016 roku. W świetle powyższych faktów nie budzi wątpliwości, iż również 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, od chwili ustania przeszkody, nie został przez ukaraną zachowany, a zatem nie jest możliwe uwzględnienie wniesionego przez nią zażalenia. Zauważyć należy, że ukarana korzystała ze zwolnienia i jak podaje źle się czuła, a zatem należy zakładać iż w tym czasie przebywała w domu. Jeśli zaś w okresie korzystania ze zwolnienia lekarskiego przebywała poza miejscem swojego zamieszkania, to jak zasadnie podniósł Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, była ona zobowiązania do podania nowego adresu dla doręczeń, czego jednak nie uczyniła.
Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 38 § 1 k.p.w., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.