Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 317/15
Data wyroku: 2016-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zajączkowska
Podstawa prawna: 5§2 kpk

Sygn. akt II K 317/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 7 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Anna Zajączkowska
Protokolant: Klaudia Lewandowska
przy udziale prokuratora Justyny Tupaczewskiej
po rozpoznaniu w dniach: 4 września 2015 r., 8 października 2015 r., 16 grudnia 2015 r., 8 marca 2016 r., 10 maja 2016 r., 27 września 2016 r.
sprawyE. K.urodzonej (...)wW.,
córkiS.iG.z domuC.;
oskarżonej o to, że:
w dniu 13 marca 2009 r. koło godziny 16:10 w miejscowościZ.nadrodze nr (...),woj.(...)kierując samochodem markiN.XTrail onr. Rej. (...)naruszyła zasady określone wart. 20 ust. 3a i art. 22 ust. 1 UstawyPrawo o Ruchu Drogowymw ten sposób, że jadąc prawym pasem ruchudrogi nr (...)w kierunkuW.nie zachowała szczególnej ostrożności, nie dostosowała techniki i taktyki jazdy, ponieważ jadąc z nadmierną prędkością nie mniejszą niż 124 km/h nieprawidłowo wykonała manewr zmiany pasa ruchuz prawego na lewy doprowadzając do zderzenia z samochodemmarki L.onr. rej. (...)kierowanego przezK. K. (1)jadącego tym samym pasem ruchu. Na skutek czego pasażer samochodumarki L.–P. K.doznał złamania nadłokciowego prawej kości ramiennej/naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na okres powyżej pięciu dni, spełniające kryteriaart. 157 § 1 kk
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.

orzeka

1
OskarżonąE. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu;

2
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

II K 317/15

UZASADNIENIE
Na podstawie ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 marca 2009 r. około godziny 16.00 w miejscowościZ.drogą krajową nr (...), kierując samochodem markiN. (...)onr rej. (...), lewym pasem ruchu jechała oskarżonaE. K.. Przed nią w tym samym kierunku lewym pasem jechał pojazdmarki L. (...)onr rej. (...), którym kierowałK. K. (1). Na miejscu pasażera obok kierowcyK. K. (1)siedziałJ. Ś., a w części tylnej pojazdu na dwóch ławkach umieszczonych równolegle do siebie wzdłuż bocznych ścian pojazdu siedzieli kolejno: po lewej stronieŁ. S.iM. P., a po prawej stronieP. K.iP. S..
OskarżonaE. K., chcą zmusić kierującego samochodemmarki L.do zjechania na prawy pas ruchu, dała sygnał światłami mijania, aby kierujący pojazdemmarki L.zmienił pas ruchu. PonieważK. K. (1)nie zjechał, oskarżona postanowiła go wyprzedzić. W tym celu zmieniła pas ruchu z lewego na prawy. Manewr wyprzedzania dokonywany był w bliskiej odległości od pojazdu wyprzedzanego. Będąc na wysokości kabiny kierowcymarki L.oskarżonaE. K.pokazała w jego stronę gest „pukania się w czoło”.
W chwilę później doszło do stycznego zderzenia obu pojazdów na wysokości przedniego prawego narożnika samochoduL.i lewego tylnego błotnika samochoduN.. Na skutek zetknięcia się lewego tylnego błotnikaN.z prawym przednim błotnikiemL.obaj kierowcy utracili panowanie nad kierowanymi przez nich pojazdami. PojazdN.jadąc szybciej przemieścił się przed samochódL.na lewy pas, po czym doszło do uderzenia obu samochodów lewymi narożnikami w barierę energochłonną. Doszło także do najechania samochodumarki L.na tył samochodu markiN.albo tuż przed uderzeniem w barierę albo w chwili uderzenia w barierę. Po uderzeniu w barierę energochłonną oba pojazdy odbiły się od niej. Pojazdmarki L.zatrzymał się na prawym pasie, zaś pojazd markiN.na lewym pasie. W wyniku wypadkuP. K.doznał złamania jednej z kości prawej ręki.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonej (k. 70-71v, 175-176, 398-401, 502-503, 769- 771), zeznań świadkaM. T.(k. 24v, 259-261, 404-405, 635, 791), częściowo zeznań świadkaP. K.(k. 34-35, 177-178, 402-404, 577, 771-773), częściowoK. K. (1)(k. 30-31, 178-179, 423-425, 578, 793), częściowoJ. Ś.(k. 27, 207-209, 409-410, 604,793), częściowoŁ. S.(k. 38-39, 204-207, 406-407, 605-606, 793), częściowoP. S.(k. 32-33, 202-204, 407-409, 605, 793), częściowoM. P.(k. 258-259, 425-429, 576-577, 793), notatki urzędowej (k. 1), szkic (k. 2), protokołu oględzin pojazdu (k. 3-4, 10-11), protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 5-6), świadectwa wzorcowania (k. 7), protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego (k. 8-9), opinii lekarskiej (k. 44), informacji o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 100), dokumentacji ubezpieczeniowej (k. 152-164), dokumentacji medycznej (k. 181–187), opinii Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.(k. 441–477, 815-818), wydruku ze stronywww.autocentrum.pli ze stronywww.otomoto.pl(k. 499-500), informacji z systemu teleinformatycznego Ministra właściwego do spraw finansów publicznych (k. 800–801), karty karnej (k. 890).
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
W będącej przedmiotem rozpoznania sprawie za bezsporne Sąd uznał okoliczności, które w sposób zgodny, a zarazem spójny i logiczny, przedstawione zostały przez oskarżonąE. K.oraz świadkówK. K. (1),J. Ś.,Ł. S.,M. P.,P. K.,P. S.,M. T..
Powyższa ocena dotyczy następujących okoliczności:
-czasu, miejsca, osób i pojazdów biorących udział w zdarzeniu,
- faktu wykonywania manewru wyprzedzania pojazdumarki L.prawym pasem przez pojazd markiN.,
- tego, że pojazd markiN.przemieścił się przed samochódL.na lewy pas a następnie doszło do zderzenia obu pojazdów z barierą energochłonną,
- obrażeń ciała w postaci złamania jednej z kości prawej ręki w wyniku tego zdarzenia doznałP. K..
W tym zakresie w ocenie Sądu tak wyjaśnienia oskarżonej, jak i zeznania świadkówK. K. (1),J. Ś.,Ł. S.,M. P.,P. K.,P. S.,M. T.zasługują w ocenie Sądu za wiarygodne.
Kwestią sporną było natomiast to, czy do stycznego zderzenia obu pojazdów na wysokości przedniego prawego narożnika samochoduL.i lewego tylnego błotnika samochoduN.doszło w sytuacji, gdy kierująca samochodem markiN.po wyprzedzeniu pojazdumarki L.zmieniała pas z prawego na lewy i nie upewniła się, że może go wykonać bezpiecznie, w wyniku czego doszło do zderzenia stycznego obu pojazdów, czy też to kierujący samochodemmarki L.zjechał na prawy pas i doprowadził do zderzenia stycznego z pojazdem markiN..
OskarżonaE. K.twierdziła konsekwentnie w toku postępowania, że to samochódmarki L.uderzył w jej samochód.
Z zeznań zaś świadkówK. K. (1),J. Ś.,Ł. S.,M. P.,P. K.iP. S.wynika, że do wypadku doszło w ten sposób, iż to kierująca samochodem markiN.wjechała nagle przed ich samochód przy zmianie pasa ruchu z prawego na lewy.
Podnieść trzeba, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na techniczne zweryfikowanie poszczególnych wersji przebiegu wypadku. Przeprowadzone przez biegłych z Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.obliczenia symulacyjne uprawniają do stwierdzenia, że obie wersje są jednakowo prawdopodobne. Sąd uznał opinie tego instytutu, tę pisemną i ustną złożoną przez pracowników instytutu na rozprawie w dniu 8 marca 2016 r.., za pełne, jasne, spójne. Opiniujący przedstawili w sposób kategoryczny, logiczny, jasny, zrozumiały swoje stanowisko, wnioski.
W toku rozprawy ujawniono opinię biegłegoJ. C., który w swojej pisemnej opinii po przeprowadzeniu symulacji przy użyciu programu symulacyjnego dynamiki ruchu pojazdów i zderzeń(...)8.3 uznał, że wersja przebiegu wypadku podana przez kierującego samochodemL.oraz jego pasażerów zaprzecza rzeczowemu materiałowi dowodowemu. BiegłemuJ. C.przy użyciu programu symulacyjnego dynamiki ruchu pojazdów i zderzeń(...)8.3 nie udało się odtworzyć przebiegu zdarzenia w wersji podawanej przez kierującego pojazdemmarki L.oraz jego pasażerów, tak aby uzyskać uszkodzenia odpowiadające rzeczywistym uszkodzeniom obu pojazdów. Na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. biegłyJ. C.oświadczył, że od czasu wydania przez niego pisemnej opinii, są w użyciu nowsze wersje programu(...). Podniósł, że wersja programu(...)9.0, a więc wersja programu, przy użyciu którego biegli z Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.dokonywali rekonstrukcji przebiegu wypadku jest wersją nowszą od użytego przez niego programu symulacyjnego dynamiki ruchu pojazdów i zderzeń. W tej sytuacji skoro biegli Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.dokonywali rekonstrukcji wypadku przy użyciu lepszej, bardziej rozbudowanej wersji programu, Sąd uznał, że to na przeprowadzonych przez nich obliczeniach, rekonstrukcjach należy się oprzeć i pominął opinię biegłegoJ. C..
Sąd uznał, że opinie biegłegoW. O.nie mogą stanowić podstawy ustaleń w tej sprawie z uwagi na to, że biegły opiniował w oparciu o częściowy materiał dowodowy, zgromadzony na bardzo wczesnym etapie postępowania.
Jak wynika z opinii Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.zweryfikowanie tego, która wersja przebiegu wypadku miała rzeczywiście miejsce, może się opierać jedynie na ocenie osobowego materiału dowodowego.
Zdaniem Sądu w tej sprawie nie można dokonać na podstawie oceny osobowego materiału dowodowego weryfikacji dwóch sprzecznych ze sobą wersji przebiegu zdarzenia.
Oceniając dowód osobowy w postaci wyjaśnień oskarżonej podnieść trzeba, żeE. K.jako oskarżona miała oczywisty interes w składaniu wyjaśnień określonej treści, przedstawiając przebieg wypadku tak by nie ponieść odpowiedzialności za spowodowanie wypadku.
Podobnie przy ocenie zeznań świadkówK. K. (1),J. Ś.,Ł. S.,M. P.,P. K.iP. S.Sąd wziął pod uwagę fakt, że wszyscy ci świadkowie znają się z pracy i jako znajomi, a w przypadku świadkaP. K., ojca kierującego pojazdemmarki L., jako osoba najbliższa, mieli interes w tym, by przedstawić przebieg wypadku w taki sposób, aby toK. K. (1)nie poniósł ewentualnej odpowiedzialności za zaistniałe zdarzenie. Oceniając zeznania świadkówK. K. (1),J. Ś.,Ł. S.,P. K.iP. S.złożone na etapie postępowania przygotowawczego, opisujące zdarzenia będące przedmiotem tego postępowania, trzeba mieć na uwadze, że są zwięzłe, ograniczają się do kilku zdań, w których świadkowie bardzo ogólnie opisali przebieg wypadku. Na etapie postępowania sądowego świadkowie byli przesłuchiwani trzykrotnie, po raz pierwszy po upływie roku od wypadku, wielu okoliczności nie pamiętali. ŚwiadekM. P.został przesłuchany po raz pierwszy dopiero na etapie postępowania sądowego.
Jeśli chodzi o relację świadkaK. K.to wskazać trzeba, że w relacji tej są sprzeczności co do tego czy, a jeśli tak, to w jaki sposób świadek obserwował to co się dzieje na prawym pasie.K. K. (1)podczas składania pierwszych zeznań podał: „spojrzałem przez przednią szybę w prawo i wtedy zauważyłem około połowy długości tego pojazdu przed naszym samochodem bardzo blisko boku naszego pojazdu. Pozostała część tego pojazdu była na równi z naszym”. Na etapie postępowania sądowego zaś wskazywał, że nie patrzył na prawy pas, gdyż obserwował to co się dzieje przed nim przez przednią szybę. W tej sytuacji Sąd uznał, że nie można na podstawie relacjiK. K.przyjąć w sposób stanowczy, pewny w jaki sposóbK. K.obserwował drogę tuż przed wypadkiem, albowiem jego zeznania w tej części są sprzeczne.
Trzeba mieć na uwadze, że pasażerowie pojazdumarki L.na etapie postępowania przygotowawczego nie mówili, czy kierujący pojazdemmarki L.widział gest „pukania się w czoło” oskarżonej, czy jakoś na to zareagował. Na etapie postępowania sądowego świadekJ. Ś.na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r.. podał, żeK. K.w momencie kiedy oskarżona wyprzedzała ich samochód i pokazywała gest „pukania się w czoło” patrzył się na niego, ale nie potrafił powiedzieć czy osoby siedzące w pojeździe w jakikolwiek sposób komentowały tę sytuację. Relacja pozostałych pasażerów siedzących w tylnej części samochodu świadczy o tym, że obserwowali pojazdN.na prawym pasie, a zatem nie mieli możliwości obserwowania kierowcy pojazdumarki L., tego czy on również obserwuje to co się dzieje na prawym pasie ruchu, czy zamierza zmieniać par ruchu na prawy.
Oceniając relację świadkówŁ. S.iM. P.Sąd miał ponadto na uwadze, że świadkowie ci podróżowali pojazdemmarki L.siedząc w części tylnej tego samochodu, przy lewej bocznej ścianie, w związku z czym mieli ograniczoną możliwość obserwowania toru przemieszczania się obu pojazdów, stwierdzenia, na którym pasie ruchu doszło do zderzenia.
Jedyną osobą bezstronną, taką która nie miała żadnego interesu w składaniu zeznań określonej treści w tym postępowaniu jest świadekM. T.. Oceniając relację tego świadka trzeba mieć na uwadze to, że obserwował on zdarzenie z pewnej odległości (jak zeznał kilkuset metrów), że oba pojazdyN.iL.poruszały się bardzo szybko, że manewr wyprzedzania, jak wynika z opinii Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG., był wykonany bardzo blisko pojazduL., i że do pierwszego kontaktu obu pojazdów doszło, gdy oba pojazdy były niemal równolegle do siebie ustawione. Stwierdzić trzeba, że świadekM. T., obserwując w takich warunkach manewr wyprzedzania pojazdumarki L.przez pojazd markiN., nie miał możliwości zauważenia, zaobserwowania, który samochód uderzył w który, natomiast to co świadek opisywał jako „chowanie” się samochodu markiN.przed samochodemmarki L.nie musiało świadczyć o tym, że to kierująca samochodem markiN.zajechała drogęK. K. (1). Jak wynika z opinii Instytutu Ekspertyz Sądowych im. prof.J. S.wK.(...)wG.takie „chowanie się” samochoduN.wyglądałoby identycznie w obu rozpatrywanych wersjach, bo przecież taki był mechanizm wypadku- samochódN.znalazł się przed samochodemL..
Podnieść trzeba, że wersja zdarzenia podana przez oskarżoną co do tego, że to pojazdmarki L.zderzył się z kierowanym przez nią samochodem markiN.zjeżdżając z lewego pasa na pas prawy nie jest nielogiczna, nieprawdopodobna. W ocenie Sądu nie można wykluczyć, że przy takiej prędkości z jaką poruszały się oba pojazdy (N.ok. 100 km/h,L.ok. 85 km/h), przy blisko wykonywanym manewrze wyprzedzania na prawym pasie ruchu przez samochódN., to kierujący samochodemL., zainteresowany tym co się dziej na prawym pasie, nie obserwował należycie drogi przed sobą i przez nieuwagę, patrząc na samochódN.i to co się dzieje na prawym pasie, mógł zjechać z lewego pasa na prawy pas i uderzyć w tylni zderzak samochodu markiN., który znajdował się w bardzo bliskiej odległości, w pozycji równoległej do pojazdu przez niego kierowanego. Nie można też wreszcie wykluczyć tego, że kierujący pojazdemmarki L.po tym jak widział, że pojazd markiN.go wyprzedził prawym pasem, zjechał na prawy pas ruchu, błędnie oceniając, że manewr ten może już wykonać z uwagi na to, że pojazd markiN.jechał znacznie szybciej aniżeli pojazdmarki L.. Świadek bowiem konsekwentnie podawał w toku postępowania, że po tym jak wyprzedził Tir zamierzał wrócić na prawy pas ruchu, jednak tego nie uczynił bezpośrednio po wyprzedzeniuT.ze względu na szybko zbliżający się pojazd markiN., który nagle zjechał na prawy pas ruchu.
Wersja podana przez oskarżoną, że to pojazdmarki L.doprowadził do zderzenia koresponduje z treścią oświadczenia zawartego w dokumentacji ubezpieczeniowej (k.151 akt), gdzie przedstawicielfirmy Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o., właściciela pojazdumarki L., wypełniając oświadczenie(...)zgłoszenia szkody w pojeździe z ubezpieczenia AC Nr szkody :(...)w oświadczeniu z dnia 27 marca 2009 roku wskazał, że to kierowca jadącegoL.wymusił pierwszeństwo i chcąc unikną zderzenia z innym pojazdem uderzył lewym bokiem w barierkę . Osoby składającej tej treści oświadczenia nie można było przesłuchać w toku postępowania z uwagi na to że zmarła. Zatem nie udało się ustalić na jakiej podstawieW. P.złożył takiej treści oświadczenie, z kim i kiedy rozmawiał na temat przebiegu wypadku.
Ale równie prawdopodobna w ocenie Sądu jest wersja podawana przez kierującego pojazdemmarki L.i jego pasażerów, zgodnie z którą to kierująca pojazdem markiN.zjechała na lewy pas ruchu. Podnieść bowiem trzeba, że kierująca samochodem markiN.wprawdzie zaprzeczała, aby po zjechaniu na prawy pas ruchu zamierzała wrócić na lewy pas ruchu, to jednak skoro wcześniej próbowała wymusić na kierującym pojazdemmarki L.zjechanie z lewego pasa na prawy pas, tak aby mogła kontynuować jazdę lewym pasem, to logicznym jest, że skoroK. K.wcześniej nie zjechał z lewego pasa, co zdenerwowało oskarżoną do tego stopnia, że wyprzedzając pojazdmarki L.dała wyraz swemu zdenerwowaniu, pokazując kierowcy pojazdumarki L.gest „pukania się w czoło”, to oskarżona po wyprzedzeniu go prawym pasem, chciała kontynuować dalszą jazdę lewym pasem, który, zgodnie z jej wyjaśnieniami przeznaczony jest do jazdy szybkiej. Oskarżona mogła wykonać manewr zjechania na lewy pas błędnie oceniając, że manewr ten może wykonać bezpiecznie.
Zdaniem Sądu w tej sprawie nie można dokonać na podstawie oceny osobowego materiału dowodowego weryfikacji dwóch sprzecznych ze sobą wersji przebiegu zdarzenia. Podobnie weryfikacja występujących w sprawie dwóch wariantów zdarzenia przez biegłych z zakresu ruchu drogowego wykazała, że obie wersje zdarzenia są równie prawdopodobne i na podstawie analizy materiału rzeczowego nie można żadnej z nich wykluczyć.
W takiej sytuacji, skoro ocena zebranego materiału dowodowego, zasady logiki, doświadczenia życiowego nie dają możliwości rozstrzygnięcia ponad wszelką wątpliwość, czy do stycznego zderzenia obu pojazdów na wysokości przedniego prawego narożnika samochoduL.i lewego tylnego błotnika samochoduN.doszło w sytuacji, gdy kierująca samochodem markiN.po wyprzedzeniu pojazdumarki L.zmieniała pas z prawego na lewy i nie upewniła się, że może go wykonać bezpiecznie, w wyniku czego doszło do zderzenia stycznego obu pojazdów, czy też to kierujący samochodemmarki L.zjechał na prawy pas i doprowadził do zderzenia stycznego z pojazdem markiN., Sąd, zgodnie z nakazem wynikającym z treściart. 5 § 2 k.p.k., niedające się usunąć wątpliwości, rozstrzygnął na korzyść oskarżonej i uniewinnił oskarżoną od popełniania zarzucanego jej czynu.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k., zgodnie z którym w razie uniewinnienia oskarżonego, koszty te ponosi Skarb Państwa.