Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 420/14
Data wyroku: 2016-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 420/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2016 roku w Lublinie
sprawyH. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaH. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 21 stycznia 2014 roku znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaH. K.prawo do emerytury od dnia(...)roku.
Sygn. akt VII U 420/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 stycznia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłH. K.przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósłH. K.domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Podniósł, że pracował w warunkach szczególnych jako cieśla w różnych zakładach pracy w okresach od dnia 6 stycznia 1972 roku do dnia 14 sierpnia 1973 roku, od dnia 7 listopada 1984 roku do dnia 30 czerwca 1986 roku, od dnia 2 grudnia 1991 roku do dnia 2 marca 1992 roku, od dnia 30 marca 1992 roku do dnia 30 września 1992 roku, od dnia 2 listopada 1993 roku do dnia 3 sierpnia 1994 roku, od dnia 1 kwietnia 1995 roku do dnia 31 sierpnia 1995 roku, od dnia 2 lutego 1998 roku do dnia 31 maja 1998 roku.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
H. K.urodzony (...)w dniu(...)roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym uzupełniających oraz 8 lat, 8 miesięcy i 2 dni stażu pracy w warunkach szczególnych z tytułu zatrudnienia wE.na stanowisku cieśli przy robotach wodnokanalizacyjnych oraz budowie rurociągów w głębokich wykopach orazPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...) S.A.także na stanowisku cieśli przy montażu konstrukcji metalowych na wysokości (okoliczności bezsporne).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że okresy zatrudnienia, co do których wnioskodawca domagał się uznania za pracę w warunkach szczególnych, zostały zaliczone przez organ rentowy do ogólnego stażu pracy, nie były w tym zakresie sporne (k. 18 akt ZUS).
W okresie od dnia 6 stycznia 1972 roku do dnia 14 sierpnia 1973 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)
(...)(...)(...)w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kopacza (świadectwo pracy – k. 44 akt osobowych, akta osobowe – k. 78). Przedsiębiorstwo zajmowało się budową rurociągów wodnych dla oczyszczalni ścieków. Wnioskodawca ręcznie kopał rowy pod rurociągi i montował w nich drewniane szalunki do głębokości 10 metrów (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
Od dnia 7 listopada 1984 roku do dnia 30 czerwca 1986 roku był zatrudniony wI.-I.wW.na stanowisku cieśli. Przedsiębiorstwo to zajmowało się budową mieszkań. Wnioskodawca wykonywał wówczas szalunki w wykopach pod fundamenty i na wysokości przy stawianiu płyt betonowych i dachów (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v, zeznaniaK. K. (1)– k. 35, zeznaniaR. D.– k. 35-35v).
Od dnia 2 grudnia 1991 roku do dnia 2 marca 1992 roku pracował wP. P.w pełnym wymiarze czasu pracy jako cieśla-monter. Przedsiębiorstwo to także budowało budynki mieszkalne. Wnioskodawca wykonywał identyczne czynności jak dotychczas. Zajmował się montowaniem szalunków i płyt betonowych na wysokości (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
Od dnia 30 marca 1992 roku do dnia 30 września 1992 roku pracował wC.(...)jako cieśla. Także tutaj zajmował się stawianiem szalunków i płyt betonowych na wysokości (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
Od dnia 2 listopada 1993 roku do dnia 3 sierpnia 1994 roku pracował w(...), które to przedsiębiorstwo zajmowało się budową budynków w jednostce wojskowej. Wnioskodawca także tutaj jako cieśla wykonywał szalunki pod schody pracując na wysokości przez zdecydowaną większość czasu pracy. Najpierw wykonywał konstrukcję drewnianą, a następnie ją zbroił i betonował (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v, zeznaniaK. K. (2)– k. 35v, zeznaniaZ. Ż.– k. 35v).
W (...) s.c.był zatrudniony jako cieśla-zbrojarz od dnia 1 kwietnia 1995 roku do dnia 31 sierpnia 1995 toku. Wykonywał te same czynności stawiając szalunki (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
Od dnia 2 października 1995 roku do dnia 30 września 1997 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) S.A.wM.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku cieśli (umowy o pracę, świadectwo pracy – ao – k. 81). Wykonywał szalunki (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
W okresie od dnia 2 lutego 1998 roku do dnia 31 maja 1998 roku pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku cieśli wM.&R.(...)(umowy o pracę, świadectwo pracy – ao – k. 66). Wówczas pracował przy budowie pałacu kultury, gdzie stawiał szalunki na wysokości 166 metrów (zeznania wnioskodawcy – k. 14v, 87v).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Akta osobowe wnioskodawcy zH.(...)(...) S.A.orazprzedsiębiorstwa (...)zostały wystawione przez pracodawców i były autentyczne. Nie były kwestionowane przez strony. Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
Przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawcy.K. K. (1)pracował w(...)I.od 1984 roku do 1993 roku. Mieszkał niedaleko wnioskodawcy.R. D.był tam zatrudniony w drugiej połowie lat 80-tych przez 3 lata na stanowisku montera instalacji.K. K. (2)iZ. Ż.pracowali natomiast z wnioskodawcą wprzedsiębiorstwie (...). Świadkowie pracowali wspólnie z wnioskodawcą i mieli możliwość zaobserwowania wykonywanych przez niego obowiązków w trakcie pracy. Zeznawali logicznie, spontanicznie i szczerze. Niektórych szczegółów nie byli w stanie sobie przypomnieć jednak jest to zrozumiałe z uwagi na znaczny upływ czasu. Treść tych zeznań w powiązaniu z twierdzeniami wnioskodawcy oraz treścią akt osobowych wnioskodawcy pozwoliła na jednoznaczne ustalenie faktycznie wykonywanych przez wnioskodawcę czynności w trakcie całego okresu zatrudnienia.
Należy zaznaczyć, że Sąd nie jest związany żadnymi ograniczeniami w postępowaniu dowodowym w sprawach ubezpieczeń społecznych, które obowiązują w postępowaniu przed organem rentowym. Zasadniczym celem tego postępowania jest rozstrzygnięcie sprawy po dostatecznym, wszechstronnym wyjaśnieniu jej okoliczności spornych. Przepisart. 473 k.p.c.wprost stanowi, że w postępowaniu przed sądem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i przesłuchania stron. Powyższe oznacza, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane, a ich dopuszczenie za celowe. Z kolei ustalenie przez Sąd w toku postępowania odwoławczego, że dana praca była wykonywana w szczególnych warunkach jest wystarczającą podstawą do uznania wykonywanej pracy za pracę tego rodzaju (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 1997 roku, II UKN 186/97, OSNP z 1998 roku, Nr 11, poz. 342; z dnia 21 września 1984 roku, III UZP 48/84, LEX nr 14630; z dnia 10 marca 1984 roku III UZP 6/84, LEX nr 14625).
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresach:
- od dnia 6 stycznia 1972 roku do dnia 13 sierpnia 1973 roku wskazaną w wykazie A, dziale V poz. 1 - Roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach, załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.),
- od dnia 7 listopada 1984 roku do dnia 30 czerwca 1986 roku, od dnia 2 grudnia 1991 roku do dnia 2 marca 1992 roku, od dnia 30 marca 1992 roku do dnia 30 września 1992 roku, od dnia 2 listopada 1993 roku do dnia 3 sierpnia 1994 roku, od dnia 1 kwietnia 1995 roku do dnia 31 sierpnia 1995 roku i od dnia 2 października 1995 roku do dnia 30 września 1997 roku wskazaną w wykazie A, dziale V, poz. 4 Prace zbrojarskie i betoniarskie, wskazanego rozporządzenia,
- od dnia 2 lutego 1998 roku do dnia 31 maja 1998 roku, wskazaną w wykazie A, dziale V, poz. 5 Prace przy montażu konstrukcji metalowych na wysokości, rozporządzenia.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 rokuo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracyw szczególnych warunkach.

Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawca udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 7 lat, 6 miesięcy i 5 dni, co w połączeniu z okresem bezspornym wynoszącym 8 lat, 8 miesięcy i 2 dni prowadzi do uznania, że spełnia przesłankę 15-letniego staży pracy w warunkach szczególnych. Tym samym spełnia on wymagane przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Zaskarżoną decyzję należało zatem zmienić i ustalićH. K.prawo do emerytury od dnia(...)roku tj. od dnia złożenia wniosku o emeryturę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.