Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 722/15
Data wyroku: 2016-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Pałczak

VK 722/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2016r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Piotr Pałczak
Protokolant Radosław Giler
Przy udziale prokuratora: Agnieszki Andrzejewskiej
po rozpoznaniu w dniach: 24.11.2015 r., 26.01.2016 r., 24.03.2016 r.
sprawy :
A. O.,ur. (...)wS.,
synaT.iH.z domuB.
Oskarżonego o to, że:
I. w dniu 30 października 2010 r. wS.uderzającK. Ś.po twarzy, przewracając go na chodnik oraz rzucając w niego butelką, spowodował uK. Ś.ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci urazu oka prawego z pęknięciem rogówki i z płaskim odwarstwieniem siatkówki, który to uraz doprowadził do praktycznego zniesienia funkcji oka prawego tj. o do kalectwa w rozumieniuart. 156 § 1 pkt 2kk,
Tj. o czyn  zart . 156 § 1 pkt 2 kk
II
    .w dniu 26 października 2010 r.(...)groziłK. Ś.mu pozbawieniem życia, pryz czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę ich spełnienia
Tj. o czyn zart. 190 § 1 kk
I.A. O.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I części wstępnej wyroku i za przestępstwo to na podstawieart. 156 § 1 pkt 2 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw związku zart. 4 § 1 kkwykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;
III. na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego na rzeczK. Ś.obowiązek zapłaty kwoty 1000 (tysiąca) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;
IV.A. O.uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II części wstępnej wyroku;
V. na podstawieart. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 300 (trzystu) złotych;
VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy adwokataM. K. (1)kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu wraz podatkiem VAT.
V K 722/15

UZASADNIENIE
W dniu 30 października 2010 r w godzinach wieczornychK. Ś., znajdując się w stanie nietrzeźwości przebywał naulicy (...)II w pobliżu bramy numer 13 isklepu (...). W pewnym momencie doK. Ś.podszedłA. O.. Pomiędzy mężczyznami wywiązała się sprzeczka, początkowo słowna, a następnie doszło do wzajemnych popchnięć i uderzeń. W toku szarpaninyK. Ś.upadł na trawnik, po czymA. O.usiadł na nim i bił go pięściami po twarzy. Na skutek zdarzenia doszło uK. Ś.do trwałego uszkodzenia oka prawego i ogólnych potłuczeń w okolicach twarzy. Po chwili, gdy obaj mężczyźni podnieśli sięA. O.rzucił znalezioną, szklaną butelką w głowęK. Ś., a następnie oddalił się w kierunkuPlacu (...). Naocznymi świadkami zdarzenia byliJ. S.,M. K. (2)iT. P.. Na miejsce zdarzenia został wezwany patrol policji, a także zespół pogotowia ratunkowego, który przetransportowałK. Ś.do Szpitala na(...)wS., gdzie był hospitalizowany i leczony okulistycznie.
W wyniku zdarzenia stwierdzono uK. Ś.następujące obrażenia: obieg powieki oka prawego i okolica jarzmowa prawa wiśniowo-oliwkowato podbiegnięte. W obrębie powieki górnej rozedma podskórna, a także rozległy wylew pod spojówką gałkową przechodzący na tęczówkę. Źrenica oka prawego o słabej reakcji. Powieki oka lewego w biegunie zewnętrznym i okolica kąta oka wiśniowo-oliwkowato podbiegnięte. W okolicy skroniowej lewej siniec oliwkowaty 47/38 mm.
W związku z urazem oka prawego w postaci pęknięcia rogówki i płaskim odwarstwieniem siatkówki pacjent był leczony operacyjnie. W wyniku urazu doznanego w wyniku zdarzenia z dnia 30 października 2010 r. doszło do praktycznego zniesienia funkcji oka prawego.
Dowód: - zeznania świadkaT. P.k. 73-74, k.17-18 i 118 zbioru C
- częściowo zeznania świadkaJ. S.k.74-75, k. 109 zbioru C
- zeznania świadkaM. C.k. 73, k.8-9 zbioru C
- protokół oględzin lekarskich nr B-(...)k. 32-36
- protokół oględzin lekarskich nr B-(...)k. 94-96
Oskarżony w przeszłości nie był karany.
Dowód: - dane o karalności k. 125, 82
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, iż został zaatakowany przez pokrzywdzonego a sam jedynie się bronił. Podczas bijatyki oskarżony oddał pokrzywdzonemu, nawzajem bili się i szarpali. Jak się uwolnił to uciekł. Oskarżony wyjaśnił, iż mógł pokrzywdzonemu coś zrobić ale nie z własnej winy. Nie rzucał w kierunku pokrzywdzonego butelką. Na skutek tego zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci dwóch złamanych żeber i pękniętego nosa. Wcześniej nie groził pokrzywdzonemu. (wyjaśnienia oskarżonego k. 46-47).
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił wówczas, iż jest pewien, że kiedy uderzał pokrzywdzonego po twarzy nie uszkodził mu oka. W wyniku zdarzenia jemu samemu nic się nie stało, miał tylko siniaki na twarzy. Przed tym zdarzeniem nie widział żadnego urazu oka u pokrzywdzonego. Przedtem szarpał się z pokrzywdzonym kiedy przyszedł do niego do cukierni. Podczas tego zdarzenia pokrzywdzony go wyzywał. (wyjaśnienia oskarżonego k. 99-101,104-105).
Odnośnie zdarzenia z dnia 30 października 2010 roku wyjaśnienia oskarżonego są częściowo wiarygodne. Oskarżony nie zaprzeczył temu, iż brał udział w bijatyce z pokrzywdzonym, wskazując jednakże, iż został zaatakowany przez pokrzywdzonego i działał w obronie własnej. Co do tej ostatniej okoliczności wyjaśnienia oskarżonego nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Należy zauważyć, iż sprzeczności pomiędzy wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi podczas rozprawy a tymi z postępowania przygotowawczego nie pozwalają na uznanie wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne w całości. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony wyjaśnił bowiem, iż jest pewien, iż nie uszkodził oka pokrzywdzonego natomiast podczas rozprawy oskarżony wyjaśnił, iż mógł pokrzywdzonemu coś zrobić ale nie z własnej winy. Podczas postępowania przygotowawczego oskarżony wyjaśnił, iż w wyniku zdarzenia nic mu się nie stało za wyjątkiem siniaków na twarzy natomiast podczas rozprawy oskarżony wyjaśnił, iż doznał obrażeń w postaci dwóch pękniętych żeber oraz pękniętego nosa. Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie spowodowania uszkodzenia oka pokrzywdzonego pozostają w sprzeczności nie tylko z zeznaniami pokrzywdzonegoK. Ś.ale również z zeznaniami świadkaT. P..
Zeznania pokrzywdzonegoK. Ś.korespondują z innymi dowodami, a w szczególności zeznaniamiT. P.. Pokrzywdzony przyznał, iż bił się wcześniej zM. K. (2). Z zeznań pokrzywdzonego wynika również, iż kiedy dostał butelką w tył głowy, już wówczas miał uszkodzone oko. Tak więc do uszkodzenia oka pokrzywdzonego doszło nie na skutek uderzenia butelką, ale w wyniku uderzeń zadawanych ręką przez oskarżonego, na co wskazują również zeznania świadkaT. P..
Zeznania świadkaT. P.potwierdzają to, iż doszło do bijatyki pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym. Z zeznań tego świadka wynika, iż oskarżony okładał pięściami pokrzywdzonego, a kiedy wstał rzucił w niego butelką. Po odejściu oskarżonego pokrzywdzony mówił, że nie widzi na oko i trzymał się za oko, a następnie zadzwonił po pogotowie. Pierwsze zeznania złożone bezpośrednio po zdarzeniu przez świadka są , w ocenie sądu bardziej wiarygodne aniżeli kolejne złożone przez niego w toku postępowania przygotowawczego. Pierwsze zeznania świadek złożył bowiem w niedługim czasie po zaistnieniu zdarzenia kiedy lepiej pamiętał jego przebieg. Drugie zeznania z postępowania przygotowawczego złożone zostały przez świadka 2 lata później, kiedy to już przebieg zdarzenia musiał częściowo zatrzeć się w jego pamięci.
Zeznania świadkaJ. S., zawierają sprzeczności, które nie pozwalają na uznanie ich za w pełni wiarygodne. Świadek ten podczas rozprawy zeznał, iż oskarżony nie rzucał butelką, co pozostaje w sprzeczności nie tylko z zeznaniami pokrzywdzonego ale również z zeznaniamiT. P.. Według świadka to pokrzywdzony pierwszy zaczepił oskarżonego. Swoje odmienne w tym zakresie zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego świadek tłumaczył tym, iż rzekomo pokrzywdzony miał mu dawać pieniądze aby zeznawał na niekorzyść oskarżonego. Takie twierdzenia świadka nie znajdują potwierdzenia w żadnym dowodzie. Również zeznania złożone przez tego świadka w postępowaniu przygotowawczym nie pozwalają na dokonanie na ich podstawie nie budzących wątpliwości ustaleń albowiem świadek ten był przesłuchiwany w sprawie pierwszy raz po upływie ponad 2 lat od zdarzenia, tak wiec jego przebieg mógł już zatrzeć się w jego pamięci.
Z przeprowadzonych dowodów, w tym z zeznań świadkaM. K. (2)wynika, iż dzień przed zdarzeniem w wyniku którego pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała doszło do bijatyki pomiędzy pokrzywdzonym aM. K. (2). Przeprowadzone dowody nie wskazują na to, aby pokrzywdzony już wcześniej, na skutek bójki zM. K. (2)doznał obrażeń skutkujących utratą wzroku w prawym oku. Nie wynika to ani z zeznańK. Ś., ani z zeznańM. K. (2), który zeznał, iż później dowiedział się o tym, iż pokrzywdzony zaatakował oskarżonego, a oskarżony mu oddał na skutek czego coś się stało z okiem pokrzywdzonego. Ponadto z zeznańT. P.wynika, iż to po bijatyce z oskarżonym pokrzywdzony chwytał się za oko, mówiąc, iż nie widzi i w związku z tym wówczas dopiero wezwał pogotowie.
Zeznania świadkaD. S.nie pozwalają na dokonanie ustaleń faktycznych na ich podstawie gdyż świadek była przesłuchana dopiero 2 lata po zdarzeniu. Wobec tego jej zeznania są niezborne, charakteryzują się brakiem spójności, nie wiadomo kiedy zdarzyły się wydarzenia o których świadek mówi. Nie było przy tym możliwości bezpośredniego przesłuchania świadka celem doprecyzowania jej zeznań.
W ocenie sądu brak jest przekonywujących dowodów wskazujących na to, iż to pokrzywdzony pierwszy zaatakował oskarżonego oraz, że ten ostatni jedynie bronił się. Zeznania świadków w zakresie tego kto zaczął bijatykę są pełne sprzeczności. Z kolei świadek, którego zeznania są najbardziej wiarygodne to jestT. P., jak wynika z jego pierwotnych zeznań, nie był obecny podczas rozpoczęcia się starcia pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym. W ocenie sądu wykazane na skutek postępowania dowodowego okoliczności, a mianowicie zazdrość o konkubinęD. S.mogły skłonić oskarżonego do agresywnych zachowań wobec pokrzywdzonego.
Odnośnie zdarzenia z dnia 26.10.2010r. i rzekomo kierowanych przez oskarżonego gróźb pod adresem pokrzywdzonego brak jest przekonywującego materiału dowodowego pozwalającego na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie tego czynu. Jedynym dowodem wskazującym na popełnienie tego czynu są bowiem zeznaniaK. Ś.. Jedyna osoba, która miała był obecna podczas tego zdarzenia a mianowicieD. S.nie potwierdziła, aby podczas zdarzenia doszło do wypowiadania gróźb. Z jej zeznań wynika, iż podczas zdarzenia w cukierni oskarżony się zdenerwował i nawyzywał pokrzywdzonego, ale świadek nie słyszała aby któryś z nich drugiemu groził. Tak więc wobec nieprzyznania się przez oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i wobec braku innych, za wyjątkiem zeznań pokrzywdzonego dowodów, należało oskarżonego uniewinnić od popełnienia tego czynu. ZeznaniaK. Ś.w tym zakresie nie stanowią bowiem dostatecznego dowodu ze względu na istniejący pomiędzy nim a oskarżonym konflikt.
W ocenie sądu zeznania świadkaM. C.są całkowicie wiarygodne. Znajdują one potwierdzenie w dowodach z opinii lekarskich. Ponadto świadek nie miała żadnych powodów do tego aby zeznawać nieprawdę a powody takie nie ujawniły się również w toku postępowania.
Wiarygodne w pełni są dowody z dokumentów, w tym z opinii sadowo- lekarskich, które w żaden sposób nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
OskarżonyA. O.pobił pokrzywdzonegoK. Ś.przy czym uderzając go ręką po twarzy, w tym po oku spowodował u pokrzywdzonego skutek w postaci urazu oka prawego, który to uraz spowodował, iż pokrzywdzony w oku tym utracił wzrok. Utrata wzroku w jednym oku nie jest tożsama wprawdzie z całkowitą utratą wzroku stanowi jednak inne ciężkie kalectwo. Tym samym należało ustalić, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa opisanego wart. 156 § 1 pkt 2 kk.
Przy wymiarze kary na niekorzyść oskarżonego policzono działanie w miejscu publicznym oraz natężenie agresji oskarżonego przejawiające się w biciu leżącego już na ziemi pokrzywdzonego. Na korzyść oskarżonego policzono jego uprzednią niekaralność oraz to, iż od popełnienia czynu upłynęło już ponad 5 lat, a w tym czasie oskarżony przestrzegał obowiązującego porządku prawnego.
W ocenie sądu mając na względzie znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przejawiający się przede wszystkim w zaistniałym skutku w postaci utraty przez pokrzywdzonego wzroku w jednym oku należało przyjąć, iż kara pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku i 6 miesięcy będzie adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz okaże się wystarczająca dla osiągniecia celów kary w zakresie oddziaływania społecznego oraz prewencji indywidualnej.
Oskarżony po raz pierwszy wszedł w konflikt z prawem karnym popełniając przestępstwo, dla tego też w ocenie sądu zaistniały podstawy do warunkowego zawieszenia wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności. Czyn, którego dopuścił się oskarżony został popełniony w trakcie obowiązywaniakodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku, dlatego też mając na względzie przepisart. 4 § 1 kknależało wobec oskarżonego zastosować przepisart. 69 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie wskazanej powyżej nowelizacjiKodeksu karnegojako względniejszym dla oskarżonego. Obecnie bowiem ustawodawca nie przewiduje możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze przekraczającym rok.
Mając na uwadze, iż od popełnienia czynu przez oskarżonego upłynęło już ponad 5 lat podczas których oskarżony nie popełnił żadnego nowego przestępstwa w ocenie sądu wystarczającym jest warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności na dwuletni okres próby.
W toku postępowania pokrzywdzony nie wykazał, aby krzywda której bez wątpienia doznał na skutek utraty wzroku w jednym oku wystąpiła w natężeniu uzasadniającym orzeczenie na jego rzecz zadośćuczynienia w wysokości wskazanej podczas rozprawy. Należy wskazać, iż kwotę zadośćuczynienia pokrzywdzony podał bez głębszego przemyślenia, w sposób spontaniczny na skutek pytania zadanego mu przez oskarżyciela publicznego, przy czym podaną kwotę pokrzywdzony raczej powiązał z kosztami zabiegu mającego na celu przywrócenie wzroku w jego oku, które to koszty w całości zostaną pokryte przez NFZ. Mając na uwadze powyższe w ocenie sądu zasadnym było orzeczenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego zadośćuczynienia w kwocie 1000 złotych.
O wynagrodzeniu obrońcy z urzędu oraz o kosztach sądowych orzeczono zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia.

ZARZĄDZENIE
1) Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć prokuratorowi.
2) Wyrok wraz z uzasadnieniem opublikować na Internetowym Portalu Orzeczeń Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie.