Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 686/15
Data wyroku: 2016-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Gawin – Kwiatek

Sygn. akt II K 686/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Justyna Gawin – Kwiatek
Protokolant Marta Michniewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej wŚ.D. S.
po rozpoznaniu w dniach: 27 listopada 2015 roku, 2 lutego 2016 roku, 19 kwietnia 2016 roku, 31 maja 2016 roku, 30 czerwca 2016 roku, 5 września 2016 roku, 11 października 2016 roku, 22 listopada 2016 roku sprawy karnej

A. J. (1)
urodzonego (...)wŚ.
synaA.iJ. z domu K.
oskarżonego o to, że:

1
w okresie 2005 roku wŚ.w województwie(...)nie mniej niż kilkukrotnie udzieliłJ. R.substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniej niż 6,00 gramów,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

2
w okresie 2005 roku wŚ.w województwie(...)nie mniej niż kilkukrotnie udzieliłI. C., w tym także jako małoletniej, substancję psychotropową w postaci amfetaminy w nieustalonej ilości, którą wspólnie zażyli,

tj. o czyn z art. 58 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o  przeciwdzia ł aniu  narkomanii

D. K. (1)
urodzonej (...)wŚ.
córkiE.iS.z domuŁ.
oskarżoną o to, że:

3
w okresie od 2001 roku do końca stycznia 2002 roku wŚ.w woj.(...)działając wbrew przepisom ustawy oraz w warunkach czynu ciągłego nie mniej niż kilkakrotnie udzieliła małoletniejJ. R.substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 15 gramów,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r.w zw. zart. 12 kk

T. S.
urodzonego (...)wŚ.
synaJ.iD. z domu P.
oskarżonego o  to, że:

4
w okresie od 2005 roku do lutego 2007 roku wŚ.w woj.(...)działając w warunkach czynu ciągłego, wbrew przepisom ustawy oraz w okresie 2006 roku wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, nie mniej niż 10-krotnie udzielił małoletniemuM. J. (1)środek odurzający w postaci marihuany, którą wspólnie z nim zażył poprzez wypalenie,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r.w zw. zart. 12 kk

5
w 2005 roku wŚ.w woj.(...)działając wbrewprzepisom ustawy, nie mniej niż 2-krotnie udzieliłK. K. (1)środek odurzający w postaci marihuany, przy czym jeden raz działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, którą wspólnie zażyli poprzez wypalenie,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r.

6
w 2004 roku wŚ.w woj.(...)działając wbrewprzepisom ustawy, udzielił małoletniejJ. K. (1)środek odurzający wpostaci marihuany, którą wspólnie zażyli poprzez wypalenie,

tj. o czyn zart. 58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r.

I
na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkumarza postępowanie karne przeciwkoA. J. (1)o czyn opisany w pkt 1 części wstępnej wyroku,

II
na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkumarza postępowanie karne przeciwkoA. J. (1)o czyn opisany w pkt 2 części wstępnej wyroku, po przyjęciu że oskarżony w okresie 2005 roku nie mniej niż kilkukrotnie udzieliłI. C., substancję psychotropową w postaci amfetaminy w nieustalonej ilości, którą wspólnie zażyli, tj. o występek zart. 45 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,

III
na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkumarza postępowanie karne przeciwkoT. S.o czyn opisany w pkt 5 części wstępnej wyroku,

IV
oskarżonąD. K. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt 3 części wstępnej wyroku po przyjęciu, że czyn ten wypełnia znamiona występku zart. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, stosując na podstawieart. 4 § 1 kkprzepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dniu 31 stycznia 2002 roku, wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

V
oskarżonegoT. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 4 części wstępnej wyroku tj. występku zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, stosując na podstawieart. 4 § 1 kkprzepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

VI
oskarżonegoT. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt 6 części wstępnej wyroku, po przyjęciu, że oskarżony czynu tego dopuścił się latem 2004 roku i po przyjęciu, że czyn ten wypełnia znamiona występku zart. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,stosując na podstawieart. 4 § 1 kkprzepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

VII
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku wymierza oskarżonemuT. S.karę łączną roku pozbawienia wolności,

VIII
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw brzmieniu obowiązującym w dniu 31 stycznia 2002 roku wykonanie orzeczonej w punkcie IV wyroku kary pozbawienia wolności oskarżonejD. K. (1)warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat,

IX
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku wykonanie orzeczonej w punkcie VII wyroku kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemuT. S.warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat,

X
na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniizasądza od oskarżonegoT. S.w związku z czynem przypisanym mu w pkt V części dyspozytywnej wyroku na rzeczStowarzyszenia (...)Ośrodka (...)wM.nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

XI
na podstawieart. 63 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku na poczet orzeczonej wpkt VIIkary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania oskarżonegoT. S.w dniu 4 grudnia 2008 roku,

XII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M.kwotę 1342,26 złotych (jeden tysiąc trzysta czterdzieści dwa złote i dwadzieścia sześć groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonejD. K. (1)przed Sądem Rejonowym,

XIII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. C.kwotę 1342,26 złotych (jeden tysiąc trzysta czterdzieści dwa złote i dwadzieścia sześć groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemuT. S.przed Sądem Rejonowym,

XIV
wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w części umarzającej zalicza na rachunek Skarbu Państwa,

XV
zwalnia oskarżonychD. K. (1)iT. S.od uiszczenia opłat oraz od ponoszenia wydatków powstałych od chwili wszczęcia postępowania, a związanych z ich udziałem w sprawie, zaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 686/15

UZASADNIENIE
W związku ze złożeniem wniosku o sporządzanie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku przez obrońców oskarżonegoT. S.i obrońcę oskarżonejD. K. (1)Sąd, na podstawieart. 423 § 1 a kpk, ograniczył zakres uzasadnienie tylko do tych części wyroku, których dotyczą wnioski.
W toku przeprowadzonego na rozprawie postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonaD. K. (1)pseudonim(...)w 2001 roku podczas pobytu u swojej koleżanki, mieszkającej po sąsiedzku,A.D., poznała małoletniąJ. R.(obecnieŚ.).J. Ś.iD. K. (1)zaczęły utrzymywać ze sobą regularne kontakty towarzyskie, odwiedzały się wzajemnie. Podczas wspólnych spotkań zażywały amfetaminę,„wciągały ja przez nos”(k. 967). Amfetaminę dostarczała oskarżona. Przynosiła ją w porcjach po 0,5 grama. Oskarżona nie brała pieniędzy odJ. Ś.za dostarczony narkotyk.
W okresie od 2001 roku do końca stycznia 2002 rokuD. K. (1)przekazała małoletniej w tym czasieJ. Ś.amfetaminę w ilości nie mniejszej niż 15 gramów.
Dowód:
- zeznania świadkówJ. Ś.(R.) – k. 967, 2938 odw. -(...),R. B.k. 432 – 433, 3019 odw. – 3020,P. K.k. 1014- 1015, 1558,
M. J. (1)(ur. (...)) w 2004 roku z kuzynemD. J.oraz starszym bratemA. J. (2)wysuszył, a następnie wypalił marihuanę znalezioną na ogródkach działkowych obok swojego domu. Później palił marihuanę wspólnie zS. M., składali się na działkę, która kosztowała 20 zł. Marihuanę przynosiłS. M..
Od początku 2005 rokuM. J. (1)zaczął palić marihuanę z oskarżonymT. S.. Znał oskarżonego od 2001 roku, spotykali się często, oskarżony był sąsiademD. J.,J.K. K. (1)iS. M.. Wymienieni w czasie wspólnych spotkań pili alkohol, palili papierosy i zażywali marihuanę. Narkotyk tenT. S.przynosił z nieznanego wszystkim źródła, płacił 20 zł za działkę. Na marihuanę czasem się składali, czasemT. S.częstował narkotykiem, który wspólnie palili.
M. J. (1), składając się z oskarżonym na marihuanę, przeznaczał na zakup narkotyku pieniądze otrzymane od matki na dojazdy do szkoły, a także środki uzyskane ze sprzedaży złomu.M. J. (1)iT. S.narkotyk ładowali do szklanej lufki i razem palili. Palili wspólnie około 10 razy, ostatni raz w czasie ferii zimowych w lutym 2007 roku.T. S.przyniósł wówczas marihuanę, którą wypalił zM. J. (1)iD. J..
Latem 2004 roku oskarżony kupił marihuanę i po nabiciu nią lufki zapalił w korytarzu budynku, w którym mieszkał. Podeszła do niego szesnastoletnia wówczasJ. K. (1)i oskarżony marihuanę wypalił wspólnie z nią.
W roku 2005 oskarżonyT. S.dwukrotnie w czasie wspólnych spotkań palił marihuanę zK. K. (1). Narkotyk kupował oskarżony. Marihuanę wypalił zK. K. (1)w bloku, w którym wspólnie mieszkali, raz byli sami, drugi raz paliła z nimiJ. B..
Dowód:
zeznania świadków:M. J. (1)k; 226 - 227, 737-739, 1740 odw. –(...),(...).,K. K. (1)k. 234 odw. – 236 odw.,(...). –(...),(...).,J. K. (1)237 odw.- 239, 240 odw. – 242, 2570 odw.,(...),J. B.k. 244- 246,
D. K. (1)pseudonim(...)ma 36 lat, ukończył 5 klas szkoły podstawowej, nie ma zawodu, utrzymuje się z renty w wysokości 700 zł, na utrzymaniu ma dwoje dzieci, nie była wcześniej karana.
Oskarżona nie cierpi na chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy ani na inne krótkotrwałe zaburzenia czynności psychicznych. Oskarżona ma obniżoną sprawność intelektualną do poziomu na granicy ociężałości umysłowej i górnej granicy upośledzenia umysłowego stopnia lekkiego, powstałą na podłożu zaniedbań szkolno – środowiskowo- wychowawczych.D. K. (1)rozumie znaczenie podstawowych norm społecznych, właściwie ujmuje związki przyczynowo – skutkowe w codziennych sytuacjach. Oskarżona przyjmuje postawę agrawacyjną w postaci demonstracji zaburzeń pamięci i orientacji.
W czasie popełnienia zarzucanego jej czynu oskarżona miała w pełni zachowana zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, nie zachodzą warunki zart. 31 § 1 i 2 kk
Dowód:

-

dane osobo – poznawcze, k. 1045 – 1056, 2899 odw.

dane o karalności k. 3067

opinia sądowo – psychiatryczna k. 1066- 1069,

opinia psychologiczna k. 1062 - 1064

OskarżonaD. K. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, przyznała, że ma pseudonim(...), że znaA.D., zaprzeczyła znajomości zJ. Ś.. Wyjaśniła, że może znać ją z widzenia. Zaprzeczyła, by zażywała czy sprzedawała amfetaminę. Podała„ja nigdy nie widziałam amfetaminy na oczy”(k. 1047).
Na rozprawie przed Sądem oskarżona również nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Dowód:
- wyjaśnieniaD. K.k;(...)- (...),(...). –(...),(...). –(...),(...),
T. S.ma 32 lata, ma wykształcenie gimnazjalne, bez zawodu, zatrudniony wfirmie (...)weW., obecnie z uwagi na zły stan zdrowia ma przerwę w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Oskarżony był wielokrotnie karany.
Oskarżony nie cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy, upośledzenie umysłowe ani inne zakłócenia czynności psychicznych o charakterze psychotycznym. Ujawnia cechy osobowości nieprawidłowej, dyssocjalnej. W chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą wobec niego okoliczności wymienione wart. 31 § 1 kkani wart. 31 § 2 kk, może odpowiadać przez Sądem, uczestniczyć w postępowaniu oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny.
Dowód:

-

dane osobo – poznawcze, k. 1121, 2899 odw.,

dane o karalności(...)

opinia sądowo – psychiatryczna k. 2963 - 2964

OskarżonyT. S.w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że min. siostryK.orazM. J. (1)zna„właściwie od dziecka, można powiedzieć, że się razem chowaliśmy”(k. 1123). Przyznał się do kontaktu z narkotykami w latach 2006 – 2007, zaprzeczył, by zażywał z siostramiK.iM. J. (1)narkotyki, by ich częstował narkotykami, by narkotyki wymienionym sprzedawał.
Na rozprawie przed Sądem oskarżony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Dowód:
-wyjaśnieniaT. S.k. 1123-1124,1655 odw. -(...),(...), 2900 odw.,

* * * *
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła Sądowi na przyjęcie, że oskarżeni są sprawcami i są winni popełnienia zarzucanych im czynów, przy czym co do jednego z tych czynów, zarzucanychT. S.upłynął termin przedawnienia.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zeznaniach świadkówJ. Ś.,J. K. (1),K. K. (1),M. J. (1)złożonych w toku postępowania przygotowawczego. Uznał, że świadkowie wówczas nie tylko lepiej pamiętali przebieg relacjonowanych zdarzeń, ale także nie poddani naciskom oskarżonych, skruszeni i realnie bojący się odpowiedzialności karnej zeznawali prawdę. Ustalenia swoje Sąd czynił również w oparciu o zeznaniaR. B.,P. K.iJ. B..
Sąd nie dał wiary oskarżonym uznając ich wyjaśnienia za spóźnioną próbę obrony przed odpowiedzialności karną. W świetle złożonych w toku postępowania przygotowawczego zeznań świadków, relacja oskarżonych polegająca na prostym zaprzeczaniu faktom podawanym przez świadków, nie mogła zostać uznana za wiarygodną.
Jeżeli chodzi o relacje świadkaJ. Ś.(R.) to należy zauważyć, że w toku postępowania przygotowawczego złożyła wielostronicowe, bogate w szczegóły wyjaśnienia. Wskazała wiele osób mający kontakt z narkotykami i to zarówno tych, którzy zajmowali się ich dystrybucją jak i tych, którzy jedynie zażywali. Znała imiona nazwiska tych osób, a także ich pseudonimy, powiązania towarzyskie, stosunki rodzinne. Co więcej na okazanych jej fotografiach rozpoznała i wskazał z imienia lub nazwiska bądź też pseudonimu kilkanaście osób mających kontakt z narkotykami. Sama przyznała się wówczas do kontaktu z amfetaminą, do jej posiadania i wskazała na swoje powiązania z osobami zajmującymi się nielegalnie narkotykami. W toku tej szczegółowej relacji wskazała na swoją znajomość z oskarżoną, przyznała, żeD. K. (1)ją polubiła i utrzymywały stosunki towarzyskie, odwiedzały się i wspólnie zażywały amfetaminę. W toku postępowania sądowegoJ. Ś.nie zaprzeczała swojej znajomości z oskarżoną, kwestionował jedynie fakt dostarczania jej przez oskarżoną amfetaminy. Podała, że złożyła wyjaśnienia obciążające oskarżona i inne osoby, bo „była zastraszana” przez przesłuchującego ją funkcjonariusza Policji i bała się, że zostanie zatrzymana. Podała, że wyjaśnienia zostały na niej wymuszone, jednocześnie nie potrafiła wskazać, które fragmenty je relacji nie są prawdziwe. Takie oświadczenie świadka w zestawieniu z obszernością i szczegółowością relacji, która miała być rzekomo wymuszona nie jest wiarygodne i zostało ocenione jako próby udzielenia pomocy oskarżonej w celu uniknięcia przez nią odpowiedzialności karnej. Tym bardziej, że relacjęJ. Ś.co do wspólnego zażywania narkotyków z oskarżoną potwierdza w swoich zeznaniachR. B., który podaje, żeJ. Ś.„ćpała narkotyki wspólnie z cyganką, na która mówiąC.-(...)(k. 432), a co więcej bardzo często przebywał uJ. Ś., był u niej również gdy odwiedzała ją oskarżona (oskarżona poznał ja właśnie uJ. Ś.) i był świadkiem wspólnego zażywania narkotyków przez wymienione. Sąd nie miał podstaw do tego, by nie dać wiaryR. B.. W świetle opinii sądowo – psychologicznej relacja świadka zasługuje na wiarę. Wskazać należy, na to, żeR. B.w swoich wiele razy składanych wyjaśnieniach i zeznaniach odwoływał się do osobistych i bezpośrednich doświadczeń, jego relacje były„spontaniczne, konkretne, rzeczowe, logiczne, spójne, ujęte w aspekcie kontekstualnym, dynamicznym.”(k. 3039), relacje te nie zawierały też„treści jawnie fantastycznych, dereistycznych, psychologicznie nieprawodowdobnych.”(k. 3039) Nie ma więc podstaw, by Sąd uznał zeznania świadka za niewiarygodne.
Jeżeli chodzi o zeznania świadkaP. K.potwierdziły jedynie, żeJ. Ś.w latach 2003 -2004 miała kontakt z narkotykami.
Sąd dał wiarę zeznaniomK. K. (1)J. K. (1), przy czym za wiarygodną uznał relacjęJ. K. (1)z postępowania przygotowawczego. W dniu 26 kwietnia 2007 rokuJ. K. (1)słuchana w charakterze podejrzanej podał„T. S.(…) w roku 2004 , latem, w naszym budynku, poczęstował mnie marihuaną.”(k. 238) Powyższe potwierdziła w dniu 13 sierpnia 2007 roku, słuchana ponowienie w charakterze podejrzanej (k. 241). W toku rozprawy próbowała zaprzeczać przedstawianej wcześniej relacji. Nie potrafiła jednak wskazać dlaczego złożyła wyjaśnienia takiej treści, podała„powiedziałam tak po prostu.”Zaprzeczenie podawanej przez świadka relacji uznać należy za spóźnioną próbę obrony oskarżonego przed odpowiedzialnością karną.
K. K. (1)w postępowaniu przygotowawczym i sądowym przyznała, że w 2005 roku wypaliła wspólnie z oskarżonym marihuanę, narkotyk dostarczyłT. S.. Nie ma podstaw, by świadkowi nie dać wiary. Tym bardziej, że relację świadka potwierdzaJ. B., która wskazuje, że wspólnie zT. S.poczęstowałaK. K. (1)marihuaną.
Czynić ustalenia odnośnie czynu popełnionego przezT. S.przypisanego mu w pkt V wyroku, Sąd oparł się na zeznaniachM. J. (1)złożonych w toku postępowania przygotowawczego i w toku postępowania w sprawach nieletnich. W toku rozprawy świadek próbował przekonać Sąd, że złożył na policji zeznania obciążające oskarżonego, bo„policja mnie przecisnęła, paliłam zS.papierosy (…), policjant (…) powiedział, że (…) najlepiej będzie dla mnie jak się do wszystkiego przyznam (…) miałem 16 lat nie pamiętam, czy odróżniałem tytoń od marihuany”(k. 2901). W czasie przesłuchania jako nieletniego sprawcy czynu (19 marca 2007 roku) świadek podał, że palił marihuanę kilka razy zS. M., a potem zT. S.. Podał, że palił z oskarżonym około 10 razy w okresie od 2005 do 2007 roku. Podał„na pewno (…) razem paliliśmy maryhę”(k. 226 odw.). W czasie tego przesłuchania świadek opowiadał o swoich relacjach zT. S.,S. M.iŁ. P., że z wszystkim wymienionymi palił marihuanę. Relacja świadka jest szczegółowa, konkretna, logiczna, spójna i jako taka zasługuje na wiarę.M. J. (1)słuchany w charakterze świadka w dniu 18 października 2008 roku potwierdził to co mówił w dniu 19 marca 2007 roku i podał, że w czasie częstych spotkań z oskarżonym,S. M., siostramiK.pił alkohol i palił papierosy, palili tez marihuanę, to był„dżoint który krążył między wszystkimi.”(k. 738). W świetle tej relacji świadka trudno dać wiarę temu, że nie odróżniał papierosów od marihuany. Zeznania świadka złożone przed Sądem stanowiły więc nieudolną próbę obrony oskarżonego przed odpowiedzialności karną.
Kwalifikując czyn przypisany oskarżonej Sąd nie miał wątpliwości co do tego, że działanie oskarżonej polegało na udzieleniu małoletniemu substancji psychotropowej w postaci amfetaminy. Po pierwsze, oskarżona utrzymywał zażyłe kontakty zJ. Ś.miała więc pełną świadomość co do jej wieku. Wiedziała, że ma do czynienie z osobą małoletnią, która skończyła 18 lat. Po drugie, zażywała wspólnie z nią substancję psychotropową, a jako udzielnie należy rozmieć nie tylko jako dawanie czy dostarczenie. W pojęciu tym mieści się również częstowanie czy udostępnianie.
Tak więc Sąd uznał, że swoim działaniem wypełniła znamiona występku zart. 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(ustawa stara) w zw. zart. 12 kk. Sąd musiał przyjąć, że oskarżona działa w warunkachart. 12 kk, bo takie przyjęcie kilku czynów w zamiast jednego, byłoby rozstrzygnięciem niekorzystnym dla oskarżonej, co mając na uwadze treśćart. 443 kpkbyłoby to niedopuszczalne.
Zgodnie z treściąart. 4 § 1 kkjeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Bezspornym jest, że w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonej czynu obowiązywały przepisy powołanej wyżej ustawy i przepisy te uznać należy za względniejsze dla oskarżonej. Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 2 powołanej ustawy Sąd mógł wymierzyć oskarżonej karę od miesiąca do 5 lat pozbawienia wolności, obecnie zgodnie z treścią przepisu odpowiadającegoartykułowi 45 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomaniitj.art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(ustawa nowa) kara ta musiałaby być nie niższa niż 6 miesięcy i mogłaby być wymierzona do 8 lat pozbawienia wolności.
Podobnie Sąd przyjął w stosunku doT. S.i czynu przypisanego mu w pkt VI wyroku. Nie ulega wątpliwości, że latem 2004 roku obowiązywały przepisy ustawy starej, względniejsze dla oskarżonego. Sąd nie miał wątpliwości co do tego, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona występku z art. 45 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. ZnałJ. K. (2), jak sam podał, razem się wychowywali na jednym podwórku, wiedział, że jest osoba małoletnią, mimo to częstował ją i palił z nią marihuanę.
Kwalifikując czyn przypisanyT. S.w pkt V wyroku Sąd uznał, że czyn ten wypełnia znamiona występku zart. 58 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk. Podobnie jak w przypadkuJ. K. (1), oskarżony doskonale wiedział ile lat maM. J. (1)– znali się od lat, mieszkali w jednym budynku. Do tego co najmniej 10 razy palił z nim marihuanę, która sam dostarczył. Sąd przyjął, że oskarżony działała w warunkachart. 12 kk, zmiana kwalifikacji prawnej w tym zakresie byłaby naruszeniem zakazu zart. 443 kpk.
Co do czynu zarzucanegoT. S., a opisanemu w pkt 5 części wstępnej wyroku, Sąd uznał, że zachodzi konieczność umorzenia postępowania w tym zakresie.
Zgodnie z treściąart. 101 § 1 pkt 4 kpkw zw. zart. 102 kpkw brzmieniu sprzed 2 marca 2016 roku karalność czynu zarzucanego oskarżonemu ustała w dniu 1 stycznia 2015 roku. W dacie orzekania obwiązywał wprawdzieart. 102 kkw brzmieniu wydłużającym okres przedawnienia czynów zagrożonych karą do 3 lat pozbawienia wolności o 5 lat, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny. Jednak art. 2 wskazanej ustawy stanowi, że do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie ustawy nie stosuje się jej przepisów jeśli termin przedawnienia już upłynął.
Orzekając o karach Sąd zastosował przepisykodeksu karnegow brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 roku uznając je za względniejsze dla oskarżonych.
Wymierzając kary jednostkowe oskarżonemuT. S.Sąd miał na uwadze i potraktował jako okoliczność łagodząc fakt, że oskarżony stawiał się na każde wezwanie Sądu i nie utrudniał postępowania, także to, że ilość udzielonego środka odurzającego nie była duża a oskarżony udzielał go (częstował nim) w ramach nadążających okazji, w czasie „podwórkowych” spotkań zM. J. (2)iJ. K. (1). Za okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. Sąd uznał więc, że kary 10 i 6 miesięcy pozbawienia wolności będą wystarczającą odpłatą za popełnione czyny a jednocześnie spełnią swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, spełnią również swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę łączną Sąd zastosował zasadę asperacji mając na uwadze, zbieżność czasową przypisanych oskarżonemu czynów i ich jednorodność.
Decydując o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej Sąd miał na uwadze fakt, że po zaprzestaniu przestępczego procederu oskarżony zweryfikował swoją postawę i zaprzestał działalności niezgodnej z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, a obecnie, po opuszczeniu zakładu karnego, pracuje, prowadzi spokojny, ustabilizowany tryb życia, poddany resocjalizacji w warunkach wolnościowych nie wejdzie więc ponowie na drogę przestępstwa. Dodatkową i odczuwalną dla oskarżonego dolegliwością będzie konieczność uiszczenia nawiązki w kwocie 500 zł.
Wymierzając karę oskarżonejD. K. (1)Sąd wziął pod uwagę ilość substancji psychotropowej udzielonej przez oskarżoną, okres w jakim oskarżona działała, jako okoliczność łagodząc Sąd potraktował fakt uprzedniej niekaralności oskarżonej.
Sąd wymierzył oskarżonej karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że taka kara będzie realną i wystarczającą dolegliwością pozwalającą odczuć oskarżonej naganność jej poczynań, skłoni ją też do refleksji nad swoim postępowaniem i skutecznie spowoduje, że oskarżona w przyszłości będzie przestrzegała porządku prawnego. Spełni zatem swoje funkcje w zakresie prewencji indywidualnej, a także w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd skorzystał w dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, przyjmując, że wystarczające jest zastosowania wobec oskarżonej dwuletniego okresu próby, uznając, że okres ten pozwoli zweryfikować postawioną prognozę i będzie wystarczający dla spełnienia celów kary i zapobieżenia powrotowi oskarżonej do przestępstwa .
Zgodnie z treściąart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w sprawie.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu przed Sądem Rejonowym orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 ma 1982 roku –Prawo o adwokaturze, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. M.iS. C.kwoty po 1342, 26 zł, które to wyliczono w oparciu o§ 14 ust. 2 pkt 3, § 16 i § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
O wydatkach powstałych od chwili wszczęcia postępowania rozstrzygnięto w oparciu oart. 624 § 1 kpkiart. 632 pkt 2 kpkzaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa, zaś o opłatach na podstawieart. 17 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.