Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 109/16
Data wyroku: 2016-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy P. Naworski, Joanna Rusińska, Zbigniew Krepski

Sygn. akt VI Gz 109/16

POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.)
Sędziowie SO Jerzy P. Naworski, SO Zbigniew Krepski
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku(...) Bank (...) S.A.wW.
o ogłoszenie upadłości przedsiębiorcyZ. R.
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 marca 2016r., sygn. akt V GU 30/15
postanawia
oddalić zażalenie.
SSO Jerzy Naworski SSO Joanna Rusińska SSO Zbigniew Krepski

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek wierzyciela(...) Bank (...) Spółki AkcyjnejwW.o ogłoszenie upadłościZ. R.obejmującej likwidację jego majątku wskazując, że pomimo niewypłacalności dłużnika zachodzi negatywna przesłanka zart.13 ust.2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji na wstępie wskazał, że postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r. w sprawie sygn. akt V GU 21/14 oddalił wniosek innego wierzyciela o ogłoszenie upadłościZ. R.. Dalej stwierdził, że zarówno nieruchomości, jak i ruchomości dłużnika są zabezpieczone rzeczowo, zaś majątek wolny od obciążeń ma wartość 22.000 zł. Uwzględniając spodziewane koszty postępowania upadłościowego, wynoszące już w pierwszym roku ponad 300 tys. zł, nie ma w ocenie Sądu Rejonowego żadnych gwarancji na uzyskanie przez wierzycieli zwrotu ewentualnej zaliczki na koszty postępowania upadłościowego, o jakiej mówiart.232 p.u.n.wcześniejsza decyzja sądu upadłościowego co do oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłościZ. R.oraz informacje na temat majątku przekazane przez tymczasowego nadzorcę sądowego ustanowionego w niniejszym postępowaniu, ostatecznie przekonały Sąd Rejonowy, że wniosek wierzyciela na podstawieart.13 ust.2 p.u.n.należy oddalić. O kosztach postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości orzekł na podstawieart.32 ust.3 i 4 p.u.n., obciążając nimi dłużnika.
Wnioskodawca w zażaleniu zarzucił Sądowi I instancji naruszenieart. 11 p.u.n.,art.13 ust.2 p.u.n.iart.32 ust.5 p.u.n.w zw. zart. 232 p.u.n.orazart.345 ust.1 p.u.n., wnosząc o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne
Niezrozumiały jest zarzut naruszeniaart.11 p.u.n., ponieważ Sąd I instancji zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy przyjął, że uczestnik postępowania jest podmiotem niewypłacalnym w rozumieniu tego przepisu.
Niesłuszny jest także zarzut naruszeniaart.32 ust.5 p.u.n., gdyż przepis ten dotyczy zaliczki na koszty postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości, a nie kosztów właściwego postępowania upadłościowego i nie miał on w sprawie zastosowania. Zresztą skarżący nawet nie wskazuje, w jaki sposób doszło do naruszenia tego przepisu.
Bezzasadny jest zarzut naruszeniaart.232 p.u.n.Gdy uwzględni się relacje treści tego przepisu z treściąart. 361 pkt 2 p.u.n., jest oczywiste, że podejmowanie działań zmierzających do uzyskania zaliczki od wierzycieli upadłego ma sens jedynie wtedy, gdy tylko czasowo zabrakło środków finansowych na bieżące regulowanie kosztów postępowania, ale w samej masie są potencjalne środki (np. zapasy materiałowe czy też wierzytelności), które gwarantują uzyskanie środków pieniężnych i to nie tylko w stosunku do wierzycieli zabezpieczonych rzeczowo. W przeciwnym razie wystąpią bowiem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawieart.361 pkt 1 p.u.n.Skoro taka sytuacja jest już przewidywana w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości – co należy podkreślić na podstawie ustaleń dotyczących wartości majątku nieobciążonego rzeczowo i kosztów postępowania upadłościowego, które nie zostały przez skarżącego podważone (brak takiego zarzutu) – to nie można skutecznie zarzucać Sądowi I instancji naruszeniaart.232 p.u.n.
Nie usprawiedliwia zażalenia zarzut naruszeniaart.345 ust.1 p.u.n.Przepis ten określa, w jaki sposób zaspokajane są wierzytelności zabezpieczone rzeczowo, natomiast nie decyduje on o zasadności uwzględnienia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika w sytuacji, gdy występują przesłanki zart.13 ust.2 p.u.n.
Nieuzasadniony jest wreszcie zarzut naruszeniaart.13 ust.2 p.u.n., stanowiącego podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rację ma skarżący, że wspomniany przepis oddaje decyzję o ogłoszeniu upadłości dyskrecjonalnej władzy sądu, jednak jej granice nie zostały w rozpoznawanej sprawie przekroczone.
Sąd odwoławczy przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji, zwłaszcza, że skarżący nie podniósł w zażaleniu zarzutu naruszeniaart.233 § 1 k.p.c.i dokonania błędnych ustaleń. Jeżeli więc majątek upadłego ma znaczną wartość, jednak wolny od obciążeń rzeczowych jest wart tylko 22 tys. zł, przy przewidywanych kosztach ponad 300 tys. zł tylko w pierwszym roku upadłości, to jest oczywistym, że zachodzą podstawy do zastosowaniaart.13 ust.2 p.u.n.Zdaniem Sądu Okręgowego, zaakceptowana przez Sąd I instancji kalkulacja kosztów dokonana przez tymczasowego nadzorcę sądowego, oparta na jego doświadczeniu jest wiarygodna i nie została skutecznie podważona. Nie budzą także wątpliwości przewidywane przez niego problemy z szybkim zbyciem rzeczy ruchomych.
Przepisart. 13 ust. 2 p.u.n.dotyczy sytuacji, gdy majątek dłużnika, który nie jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub zastawem skarbowym, nie wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania. W takim wypadku sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości. Rozwiązanie to wiąże się z tym, iż w postępowaniu upadłościowym wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo zaspokajani są z przedmiotów obciążonych (por.art. 336, 345, 346). Dlatego też niecelowe jest prowadzenie postępowania upadłościowego, skoro majątek niezabezpieczony nie wystarczy na zaspokojenie kosztów postępowania, bowiem wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo mogą się zaspokajać z przedmiotów zabezpieczonych w drodze egzekucji singularnej (por. F.Zedler, Komentarz do art.13 Prawa upadłościowego i naprawczego, LEX).
Z przytoczonych względów, zażalenie jako bezzasadne na podstawieart.385 k.p.c.w zw. zart. 35 p.u.n.i art.449 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2015 r., poz. 978 ze zm.) podlegało oddaleniu.
SSO Jerzy Naworski SSO Joanna Rusińska SSO Zbigniew Krepski
VI Gz 109/16

ZARZĄDZENIE
1/(...)
-(...)
-(...)
2/(...).
3/(...)
T., 8 lipca 2016 r.