Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 203/16
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Wójtowicz, Ewa Tkocz, Joanna Kurpierz
Słowa kluczowe: Zwrot Pozwu
Podstawa prawna: art. 130^2^ § 1 k.p.c.

Sygn. akt I ACz 203/16

POSTANOWIENIE
Dnia 10 marca 2016 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym
w składzie następującym:
Przewodniczący SSA Ewa Tkocz
Sędziowie:  SA Piotr Wójtowicz (spr.)
SA Joanna Kurpierz
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.
przeciwkoP. S.iA. S.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt I Nc 26/16,
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
SSA Joanna Kurpierz SSA Ewa Tkocz SSA Piotr Wójtowicz

UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący na podstawieart. 1302§1 k.p.c.zwrócił wniesiony przez profesjonalnego pełnomocnika pozew z tym uzasadnieniem, że nie została od tego pozwu uiszczona należna opłata.
W zażaleniu na opisane wyżej zarządzenie powód zarzucił obrazę art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i w oparciu o ten zarzut wniósł o uchylenie tego zarządzenia i o zasądzenie na jego rzecz od pozwanych kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obrazę którego zarzuca skarżący, stanowi, że w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i ust. 2 Prawa bankowego, opłata stosunkowa od pozwu lub środka zaskarżenia wynosi nie więcej niż 1000,-zł, a więc stukrotnie mniej niż maksymalna opłata stosunkowa podlegających pobraniu w przypadku innych roszczeń.
Pomijając już wątpliwości co do konstytucyjności takiego uprzywilejowania pod względem fiskalnym nie tyle nawet konkretnych roszczeń, ile konkretnych, nie najuboższych przecież podmiotów, stwierdzić należy, że art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stanowilex specialisw stosunku do ogólnego unormowania zawartego w art. 113 ust.1 tejże ustawy, nie może być zatem wykładany rozszerzająco. Wynika stąd, że uprzywilejowanie owo nie może rozciągać się na inne podmioty, nie wykonujące czynności bankowych, o jakich mowa wart. 5 ust. 1 lub ust. 2 Prawa bankowego. Za tezą o takim „rozszerzonym” uprzywilejowaniu nie może w szczególności przemawiać to, że u podstaw dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia istotnie legła jedna z czynności bankowych, o jakich mowa wart. 5 Prawa bankowego, powód bowiem swego roszczenia dochodzi na zasadach ogólnych, a okoliczność, że nabyte przezeń roszczenie wywodzone być mogło przez uprzednio wierzycielski bank z takiej czynności, nie ma żadnego znaczenia. Zwrócić w tym miejscu przyjdzie uwagę na szczególne unormowanieart. 5 ust. 5 Prawa bankowego. Wynika zeń, że jednostki inne niż banki wykonywać mogą czynności zastrzeżone wust. 1wyłącznie dla banków jedynie wtedy, gdy uprawniają je do tego odrębne przepisy, żaden przepis tymczasem nie upoważnia funduszy inwestycyjnych do udzielania kredytów.
Skoro zatem dochodzone w niniejszej sprawie roszczenie nie jest (nie może być) wywodzone z czynności bankowej, pozew o świadczenie podlega opłacie na zasadach ogólnych, to jest – jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych – w wysokości odpowiadającej 5% wartości przedmiotu sporu, nie wyższej niż 100000,-zł. Nieuiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika całej należnej, sięgającej 15000,-zł opłaty musiało w tej sytuacji prowadzić do zwrotu pozwu na podstawieart. 1302§1 k.p.c.
Z powyższych względów na podstawieart. 397§2 k.p.c.w związku zart. 385 k.p.c.Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
SSA Joanna Kurpierz SSA Ewa Tkocz SSA Piotr Wójtowicz