Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1229/15
Data wyroku: 2016-09-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Paulina Kuźma
Słowa kluczowe: Wysokość Świadczenia
Podstawa prawna: art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 kwietnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.odmówiłZ. K.prawa do przeliczenia emerytury w związku z tym, że zarobki wnioskodawcy za okres od 1966 roku do 1975 roku, których uwzględnienia domaga się przy przeliczeniu, wybiegają poza okres 20 lat poprzedzających rok kalendarzowy w którym zgłoszono wniosek o emeryturę tj., 12 lipca 2007 roku./decyzja k 238 akt ZUS/
W dniu 4 maja 2015 roku wnioskodawca odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury zarobków z lat 1964 – 1976 kiedy to pracował wZakładach (...)wŁ.jako kierownik oddziału, osiągając wówczas zarobki na poziomie 160 -170% średniej krajowej./odwołanie k. 2-3/.
Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 13 maja 2015 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że za podany przez wnioskodawcę okres zatrudnienia od 24 lutego 1964 roku do 29 kwietnia 1964 roku, od 24 kwietnia 1966 roku do 31 grudnia 1966 roku, w których brak było udokumentowanych wynagrodzeń, przyjęto minimalne wynagrodzenie, do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych tj. z lat 1967 – 1976, 1982 – 1987 , 1992, 1999 – 2001 ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 98, 46%; wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z 20 lat kalendarzowych, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu wyniósł 98,46%, zaś wnioskowane do przeliczenia lata 1964 - 1976 wybiegają poza 20 lecie poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę./odpowiedź na odwołanie k. 4/.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Z. K.urodził się w dniu (...)./niesporne/
Decyzją z dnia 28 sierpnia 2007 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.przyznał wnioskodawcy od dnia 11 sierpnia 2007 roku emeryturę. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych tj. z lat 1977, 1982-1995, 1999-2003 ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 37,92%./decyzja k 97 akt ZUS/
Decyzją z dnia 13 września 2007 roku przeliczono emeryturę wnioskodawcy. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych tj. z lat 1967 – 1976, 1982 – 1987 , 1992, 1999 – 2001; wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 98,46%./decyzja k. 107 akt ZUS/.
W dniu 31 marca 2015 roku wnioskodawca złożył wniosek o przeliczenie emerytury z uwzględnieniem lat pracy od 1966 r do 1975 r wZakładach (...)wŁ../wniosek k 237 akt ZUS/

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie bowiem z brzmieniemart.114 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. 2015 poz. 748, ze zm.) (dalej: ustawa emerytalna) prawo do świadczeń lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie świadczeń zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.
Z cytowanego przepisu wynika, iż warunkiem ponownego ustalenia prawa do świadczeń jest uzyskanie nowych dowodów lub ujawnienie okoliczności, które istniały przed wydaniem decyzji, a nie były znane organowi w chwili orzekania i mają wpływ na prawo do tych świadczeń lub ich wysokość /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 1999 r., II UKN 231/99 - OSNAPiUS 2000 nr 19 poz. 734; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2003 r. III UZP 5/03 - OSNAPiUS rok 2003, Nr. 18, poz. 442/.
Na mocyart. 111 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychmożliwe jest ponowne obliczenie wysokości emerytury lub renty od podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15 ustawy, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,
2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,
3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,
- a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
W sprawie niniejszej wniosek o emeryturę wnioskodawca złożył w dniu 12 lipca 2007 roku, a wniosek o jej kolejne przeliczenie, będące przedmiotem rozpoznania – w dniu 31 marca 2015 roku.
Nie jest zatem dopuszczalne uwzględnienie zarobków z 10 lat kalendarzowych 1964 – 1976 do podstawy wymiaru świadczenia na podstawie art.111 ust.1 pkt 2 i 3 cytowanej ustawy.
Okres wnioskowany wybiega bowiem poza 20 - lecie poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury oraz rok, w którym skarżący złożył wniosek o ponowne ustalenie emerytury.
Nie jest także możliwe uwzględnienie zarobków z kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia 1967 – 1976 do podstawy wymiaru świadczenia na podstawie art.111 ust.1 pkt 1 cytowanej ustawy.
Wnioskodawca nie wykazał bowiem w toku procesu wyższej niż przyjęta do podstawy wymiaru świadczenia wysokości zarobków w kwestionowanym okresie.
Stosownie doart. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W postępowaniu sądowym ubezpieczony może korzystać z wszelkich środków dowodowych stwierdzających wysokość zarobków lub dochodów stanowiących podstawę wymiaru emerytury lub renty, w szczególności z dowodów dokumentów oraz z przesłuchania świadków (zob. wyrok SN z 25.07.1997 r., II UKN 186/97, OSNP 11/1998, poz. 342).
Wskazać w tym miejscu należy, ze nie jest możliwe obliczanie wysokości emerytury wyłącznie na podstawie twierdzeń wnioskodawcy. Twierdzenia te muszą być udowodnione. Wskazać należy, iż nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1996r. sygn. akt I CKU 45/96 (opubl. OSNC z 1997r., z.6-7, poz.76). Podobnie, w wyroku z 7 października 1998 r., II UKN 244/98, OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662, Sąd Najwyższy stwierdził nawet, że od 1 lipca 1996 r. nastąpiło zniesienie zasady odpowiedzialności sądu za wynik postępowania dowodowego, także w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Zgodnie z§ 20 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno - rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. Nr 10 poz. 49 ze zm.) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość zarobku lub dochodu stanowiącego podstawę wymiaru emerytury i renty są - dla pracowników - zaświadczenia zakładów pracy wystawione według wzoru ustalonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące okresów zatrudnienia i wysokości osiąganych zarobków.
Wskazana tu regulacja wyznacza kierunek postępowania dowodowego, nie oznacza to jednak aby wysokość uzyskiwanego uposażenia nie mogła być wskazana i w inny sposób, tak przy pomocy pisemnych środków dowodowych pochodzących od pracodawcy, czy też nawet dowodów pośrednich, nie wyłączając zeznań świadków - aczkolwiek wskazujących wprost na wysokość wynagrodzenia danego zainteresowanego (tak m. in. SN w wyroku z 25.07.1997r. - II UKN 186/97, OSNAP 1998/11/324 a także SA w Warszawie wyrok z dnia 4.03.1997r. - III AUa 105/97, Apel. W-wa 1997/2/7 SA w Rzeszowie z dnia 27.06.1995 - III Aur 177/95, OSA 1996/10/32, czy SA w Białymstoku III Aur 294/93, PS - wkład. 1994/3/6).
Należy podkreślić, iż Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych nie jest związany ograniczeniami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organami rentowymi, co wynika z treściart. 473 k.p.c.i sprawie, że każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które Sąd uzna za pożądane i ich dopuszczenie za celowe.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca zażądał uwzględnienia przy ustalaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenia za okres zatrudnienia w
Zakładach (...)wŁ.w latach1964 - 1976.
Wnosząc o uwzględnienie w podstawie wymiaru świadczenia za powyższych okres wyższej wysokości wynagrodzenia w postaci premii eksportowych, kwartalnych i premii za znak jakości - wnioskodawca nie udowodnił w sposób pewny i konkretny innymi wiarygodnymi dokumentami płacowymi faktycznej wysokości wypłat w spornym okresie zatrudnienia.
W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów brak jest zatem podstaw do powiększenia podstawy wymiaru świadczenia o wskazane składniki wynagrodzenia za sporny okres.
Wynika stąd, że co do żądania skarżącego o uwzględnienie dodatkowo w wyliczeniu podstawy wymiaru świadczenia jego wynagrodzenia za pracę ponad przyjęte dotychczas przez organ rentowy - z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia (1967 – 1976), brak jest podstaw do przyjęcia wnioskowanych składników wynagrodzenia z uwagi na to, że wnioskodawca – reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika - nie udowodnił w sposób pewny konkretnych kwot świadczeń faktycznie mu wypłaconych w spornym okresie.
Dlatego też Sąd oddalił wniosek pełnomocnika skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu finansów i księgowości celem ustalenia wysokości wynagrodzenia uzyskiwanego przez wnioskodawcę w latach 1964 – 2003 z uwzględnieniem dodatków do wynagrodzenia i ponowne najkorzystniejsze wyliczenie podstawy emerytury dla skarżącego.
W świetle powyżej poczynionych rozważań stwierdzić należy, że brak jest jakichkolwiek podstaw do ponownego przeliczenia wysokości emerytury ustalonej decyzją z dnia 13 września 2007 roku.
Dlatego też Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie jako niezasadne.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart.98 § 1 i 3 k.p.c.w zw.§ 12 ust. 2w zw. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powiększone o stawkę podatku VAT (23%), co dało kwotę 73,80 złotych (60 zł + 23% = 73,80 zł).