Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 197/16
Data wyroku: 2016-07-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Olejarczyk
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art.280§1kk

Sygn. akt II K 197/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Olejarczyk
Protokolant: p.o. sekr. sądowy Agata Gackiewicz
Prokurator Prokuratury Rejonowej: Jarosław Duczmalewski
po rozpoznaniu w dniach 30 czerwca 2016 r., 14 lipca 2016r., 21 lipca 2016r.
sprawy

P. P. (1)

s.J.iW.z domuN.
ur. (...)wS.

oskarżonego o to, że:
I.w dniu 17 marca 2016r. wP., gm.K., po wywarzeniu drzwi wdarł się do mieszkaniaW. J., a następnie używając przemocy wobecM. B. (1)poprzez popchnięcie na fotel i uderzenie z pięści i otwartej ręki po głowie i powodując w ten sposób obrażenia w postaci: potłuczeń ogólnych, bolesności palpacyjnej dolnego łuku żebrowego lewego, stłuczenie z bolesnością palpacyjną lewej połowy głowy, zasinienie 3x3 okolicy skroniowej lewej, wylewy krwawe okolicy spojówki oka lewego, zadrapanie naskórka nosa, zadrapnie policzka lewego dł. 2 cm oraz prawego 1 cm, bródki po stronie prawej dł. 1 cm, nad żuchwą po stronie lewej dł. 3 cm, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, po czym dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 10 zł oraz jednej paczki papierosówo nazwie J. (...)wartości 5,50 zł działając na jego szkodę, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 193 k.k.w zb. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 11 § 2 k.k.
II.w czasie i miejscu jak w pkt I, używał groźby bezprawnej pozbawienia życia, która wzbudziła w pokrzywdzonym obawę, że zostanie spełniona, w celu wywarcia wpływu naW. J.iM. B. (1), by nie złożyli przed organami policji zawiadomienia o przestępstwie i zeznań w charakterze świadka,
tj. o czyn zart. 245 k.k.
III.w czasie i miejscu jak w pkt I, popychając na łóżko, nieumyślnie spowodował upadekW. J., powodując u niego obrażenia w postaci potłuczeń ogólnych, dwóch zasinień na skórze bocznej powierzchni łuku żebrowego lewego 3x2,5 cm, 2x1,5 cm z bolesnością uciskową w linii pachowej przedniej, zasinienie biodra lewego z bolesnością uciskową 4,5x1,5 cm, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 3 k.k.
IV.w czasie i miejscu jak w pkt I, uderzając pięściami po cieleE. S.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka lewego policzka, podbiegnięcia krwawego w okolicy szyi po stronie lewej 2x4 cm, podbiegnięcia krwawego okolicy jarzmowej po stronie lewej 1x2 cm, otarcia naskórka prawego stawu łokciowego, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.
V.w czasie i miejscu jak w pkt I, groziłE. S.zabiciem i pobiciem przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia,
tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

I
oskarżonegoP. P. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:

- za czyn zpkt Iz mocyart. 193 k.k.w zb. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 11 § 2 k.k.skazuje, zaś z mocyart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt IIz mocyart. 245 k.k.skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt IIIz mocyart. 157 § 3 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.skazuje, zaś z mocyart. 157 § 3 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt IVz mocyart. 157 § 2 k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn zpkt Vz mocyart. 190 § 1 k.k.skazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoP. P. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności i w ich miejsce orzeka karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 19 marca 2016 roku, godz. 23:30,

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

II K 197/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
W dniu 17 marca 2016 r. w godzinach wieczornych, w miejscowościP. P. (2)przebywał w okolicach sklepu spożywczego prowadzonego przezJ. K.. KiedyE. S.opuszczał go po zrobieniu zakupów, został zaatakowany przezP. P. (1), który bez powodu chwycił go za ubranie i uderzył pięścią w twarz, co spowodowało upadekS.na chodnik. Kiedy pokrzywdzony upadł,P.zadał mu jeszcze kilka uderzeń pięścią w twarz. Chciał go jeszcze kopać, ale wówczas wkroczyłM. D.i odciągnąłP. P. (1). W wyniku uderzeńE. S.doznał obrażeń ciała w postaci otarć naskórka policzka lewego i prawego stawu łokciowego oraz podbiegnięć krwawych okolic szyi po stronie lewej i okolicy jarzmowej po stronie lewej, które naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Po pobiciuE. S.wrócił do swojego domu, lecz po kilku minutach pojawił się tamP. P. (1). Mężczyzna zaczął dobijać się do drzwi i szarpać za klamkę, krzyczał przy tym, że jak pokrzywdzony będzie jechał do pracy lub z niej wracał, to on go dopadnie i zabije. Groźby te wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że mogą zostać spełnione, na co wskazywało wcześniejsze zachowanieP. P. (1).
Tego samego dniaW. J.przebywał w swoim mieszkaniu położonym w miejscowościP., gm.K., razem z nim był jego kuzynM. B. (1), który ma kłopoty ze wzrokiem. Około godziny 20.00P. P. (1)mieszkaniec tego samego domu, zaczął uderzać w okno mieszkaniaJ.domagając się wpuszczenia do środka. Właściciel lokalu obawiał się, żeP.może być pijany, odmówił jego żądaniu i dla pewności, że nie wejdzie on do mieszkania podparł drzwi wejściowe kołkiem i położył się na wersalce.P. P. (1)w pewnym momencie wyważył zamknięte na zamek i podparte kołkiem drzwi, wdzierając się w ten sposób do mieszkania. Doszło między nim, a właścicielem mieszkania do szarpaniny w czasie, którejP. P. (1)pchnąłW. J., powodując jego upadek na kant wersalki. W wyniku tego upadkuJ.doznał obrażeń w postaci zasinień bocznych powierzchni łuku żebrowego z bolesnością uciskową w linii pachowej przedniej, zasinienia biodra lewego, z bolesnością uciskową naruszając czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni.
NastępnieP. P. (1)podszedł do siedzącego na foteluM. B. (1)i zażądał od niego pieniędzy.B.wstał i oświadczył, że ma tylko niewiele i to dla siebie.P.przeszukał mu kieszenie spodni wyjmując banknot 10 zł, który rzucił na podłogę oraz nierozpieczętowaną paczkę papierosówJ.L.o wartości 5,50 zł, które zabrał. Twierdząc, że to zbyt mało pieniędzy, zaczął uderzaćB.pięściami po twarzy. Po chwili zabrał wcześniej znalezione w kieszeni pokrzywdzonego pieniądze i wyszedł z mieszkania, grożącJ.iB., że jeżeli o zdarzeniu zawiadomią policję, to ich zabije. Groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona.
W. J.iM. B. (1)w obawie przedP. P. (1), nikomu nie mówili o tym zdarzeniu. Zdecydowali się dopiero w dniu 19 marca 2016 r. opowiedzieć o tymR. W., który poinformował policję.M. B. (2)oprócz utraty pieniędzy w kwocie 10 zł i papierosów w wartości 5,50 zł doznał obrażeń ciała w postaci bolesności palpacyjnej dolnego łuku żebrowego lewego, stłuczenia z bolesnością palpacyjną lewej spojówki oka lewego i prawego, zadrapań naskórka nosa, okolicy bródki, policzka lewego i prawego żuchwy po stronie lewej, które to naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni.
Jak ustalono w dniu 16 marca 2016 r.P. P. (1)pod pozorem naładowania wziął odM. B. (1)telefon komórkowy nieustalonej marki i wartości 100 zł. Telefon ten w dniu 18 marca 2016 r. usiłował sprzedaćJ. K., który prowadził sklep wP..
W dniu 19 marca 2016 r.R. W.powiadomił dyżurnego Komendy Powiatowej Policji wK., że w dniu 17 marca 2016 r. wP., gm.K.P. P. (1)wdarł się do mieszkaniaW. J., pobił tam przebywającegoM. B. (1)i okradł go z pieniędzy i papierosów. Spowodował też upadekJ., który doznał obrażeń ciała. Kiedy na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze z KPPK.,B.iJ.potwierdzili relacjeW.. W wyniku interwencjiP. P. (1)został zatrzymany i osadzony w(...)K..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:
zeznania pokrzywdzonychM. B. (1)k. 6-7, 32, 75-77, 247- 247v,W. J.k. 10-12, 32, 71-72, 247v,E. S.k..34-35,193v-194, zeznania świadkówS. P.k.16-17, 194v-195,K. T.k. 21-22, 195,R. W.k. 40, 194,J. K.k.44-45,194v,J. S.k.67,195,W. N.k.100,196,M. D.k.113, 216, protokół oględzin ciałaW. J.k.28-29, protokół oględzin ciałaM. B. (1)k.30-31, opinię sądowo- lekarską k.108.
OskarżonyP. P. (1)podczas prowadzonego postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że był w mieszkaniuW. J., którego popchnął na łóżko i popchnął też będącego tam mężczyznę. Nikogo jednak nie bił, nie zabierał pieniędzy ani papierosów, żadnemu z tych mężczyzn niczym nie groził. Nie uderzał teżE. S., ale jedynie go popchnął, nie wypowiadał pod jego adresem żadnych gróźb. (k.53-55, k.59-60, k.140-141). Podczas rozprawy głównej oskarżonyP. P. (1)przyznał się do pobicia, ale nie do zabrania pieniędzy, ani niczego innego z mieszkaniaW. J.. Następnie przyznał się w całości do czynów z pkt. I, III, IV i V. Nie przyznał się do popełnienia czynu z pkt II. Dodał, że w dniu 17 marca 2016 r. nie był pod działaniem alkoholu ani innych środków odurzających. (k.193).
Przed rozprawą oskarżony chciał poddać się dobrowolnemu ukaraniu na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, jednakże wobec zmiennej postawy oskarżonego, Sąd wniosku nie uwzględnił ( wniosek k. 179).

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w tym zakresie, w jakim relacje te znajdują potwierdzenie w przedstawionych wyżej dowodach uznanych przez Sąd za wiarygodne. Nie dał zaś wiary wyjaśnieniom oskarżonegoP. P. (1), w których nie przyznał się do czynu z pkt. II a/o tj. do używania groźby bezprawnej pozbawienia życia wobecW. J.iM. B. (1), by nie złożyli przed organami policji zawiadomienia o przestępstwie i zeznań w charakterze świadka. Relacji oskarżonemu zaprzeczają spójne i konsekwentne zeznania pokrzywdzonych.
ŚwiadekW. J.podał, że dnia 16 marca 2016 r.P. P. (1)przyszedł do jego domu. Był u niego wtedyM. B. (1), któremu rozładował się telefon i ten poprosiłP., by go naładował, po czym miał go zwrócić. Kolejnego dniaP. P. (1)uderzał w okno jego mieszkania, jednak on nie chciał otworzyć.P. P. (1)wyważył drzwi, wszedł do domu, wziął siekierkę i chodząc do pokoju coś krzyczał, jednak nie pamięta dokładnie co. Świadek zaczął się z nim mocować.P. P. (1)go przewrócił i na skutek tego upadku o kant łózka, pękły mu dwa żebra. PóźniejP. P. (1)podszedł doM. B. (1)i wywijał w jego stronę siekierą. Po tym jak odłożył siekierę, zaczął uderzaćB.po głowie, zażądał od niego pieniędzy, następnie przeszukiwał mu kieszenie spodni. Znalazł tylko 10 zł i paczkę papierosów. Zagroził, że jeżeli powiedzą komuś, że był u nich, to ich pozabija. Następnie wyszedł zabierając 10 zł i paczkę papierosów (k.247)
ŚwiadekM. B. (1)zeznał, że bał sięP. P. (1). Oskarżony uderzył go pięścią w twarz, na skutek czego miał podbite oko i rozwalony nos. Żądał pieniędzy, potem przeszukał kieszenie spodni i zabrał 10 złotych.P.chciał od niego więcej pieniędzy i zagroził, że jak mu ich nie da, to oberwie. Gdy wychodził zagroził również, że w przypadku powiadomienia policji, pozbawi ich życia. Świadek podkreślił, że po tym zdarzeniu on i jego wujek obawiali sięP. P. (1)(247v).
Sąd uznał zeznania pokrzywdzonych w całości za wiarygodne, co do przebiegu zajścia znajdują potwierdzenie w protokole oględzin miejsca zdarzenia, protokołach zatrzymania, jak również protokołach oględzin ciała pokrzywdzonych i opinii sądowo - lekarskiej.
Biegła psycholog obecna przy przesłuchaniuM. B. (1)stwierdziła, ze świadek prawidłowo rozumie pytania, udziela odpowiedzi adekwatnie do tematu, składane zeznania są wewnętrznie spójne i logiczne, a reakcje emocjonalne adekwatne do sytuacji (opinia psychologiczna k. 82 ).
Sąd nie kwestionował zeznań przesłuchanych funkcjonariuszy policjiS. P.(194v),K. T.(k. 195) iJ. S.(k. 195). Wymienieni potwierdzili jedynie fakt interwencji oraz sposób jej załatwienia. Natomiast bezpośrednimi świadkami zdarzenia nie byli.
RównieżR. W.nie był naocznym świadkiem zdarzenia. Informację na temat przedmiotowego zdarzenia ma jedynie ze słyszenia, nie pamięta szczegółów. Świadek wskazał, że zapytałM. B. (1), czy chce zgłosić rozbój na policję. Gdy tamten się zgodził, powiadomił policję. Dodał, że pokrzywdzony był obity i wystraszony (k.194).
ŚwiadekE. S.podał, że w dniu 17 marca 2016 r. około godz. 19.00 udał się do sklepu w celu zrobienia zakupów. Pod sklepem spotkałM. D.iW. N., z którymi rozmawiał. W tym czasieP. P. (1)wyszedł ze sklepu i udał się w kierunku domu. Gdy świadek stał na ścieżce rowerowej, wówczasP. P. (1)znienacka chwycił go za szyję i uderzył pięścią, na skutek czego tamten przewrócił się na ścieżkę. Świadek nie rozmawiał wcześniej zP. P. (1), wskazał, że próbował się osłonić przed uderzeniami, lecz prawdopodobnie stracił przytomność. Podał, że nie pozostaje zP. P. (1)w konflikcie. Po tym zdarzeniu udał się do domu i za jakieś 15-20 minP. P. (1)zaczął dobijać się do jego drzwi, groził mu zabiciem i pobiciem. Świadek podał, że na skutek zdarzenia pod sklepem miał siniaka pod okiem i na szyi oraz rozbity łokieć. Groźby skierowane wobec niego przezP. P. (1), wzbudziły w nim obawy i strach. Według świadkaP. P. (1)jest impulsywny, nie zna powodu jego agresywnego zachowania. (193v)
ŚwiadekJ. K.sprzedawca i właściciel sklepu wP., pamięta, że gdy wyszedł przed sklep, to zauważył leżącego na ziemiE. S., któregoP. P. (1)okładał i kopał.M. D.odpychałP. P. (1). Był tam jeszczeW. N.. NastępnieP. P. (1)zostawiłE. S.i uciekł. Świadek wskazał, że wP.ludzie obawiają się oskarżonego. Uważają, że na niczym mu nie zależy i może komuś zrobić krzywdę (194v).
ŚwiadekM. D.orazW. N.zgodnie zeznali, że byli świadkami pobicia swojego kolegiE. S.. Przed zdarzeniem stali w korytarzu sklepu, aE. S.stał na ścieżce rowerowej obok sklepu, paląc papierosa.P. P. (1)zaszedł go od tyłu, po czym przewrócił i okładał go pięściami. ŚwiadekM. D.odciągnął oskarżonego, po czym wraz zW. N.podnieśli pokrzywdzonego i posadzili na krzesełku. Świadkowie podali, że nie słyszeli odP. P. (1)żadnych gróź (k.196, k.216). ŚwiadekM. D.dodał, że nie widział uE. S.żadnych widocznych obrażeń ciała oraz, że nie zna powodów pobicia.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków odnośnie zdarzenia pod sklepem, są one bowiem wzajemnie spójne, rzeczowe i konsekwentne.
Opinia sądowo –lekarska odnośnie obrażeń jakich doznaliM. B. (1),W. J.iE. S., wskazuje, że u wszystkich pokrzywdzonych poniesione przez nich obrażenia skutkowały naruszeniem prawidłowej czynności funkcjonowania organizmu na okres poniżej siedmiu dni, nadto mogły powstać w czasie i okolicznościach zawartych w aktach sprawy (k.108). Opinia została sporządzona w sposób rzetelny, logiczny oraz zgodny z wiedzą i doświadczeniem niezbędnym w dziedzinie, której dotyczy.
Zeznania świadkaA. P.nie wniosły do sprawy nic istotnego.
Po analizie dowodów zgromadzonych w sprawie, Sąd uznał oskarżonegoP. P. (1)za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, a okoliczności ich popełnienia za nie budzące żadnych wątpliwości.
P. P. (1)swoim zachowaniem w dniu 17 marca 2016r. wP., gm.K., po wywarzeniu drzwi wdarł się do mieszkaniaW. J., a następnie używając przemocy wobecM. B. (1)poprzez popchnięcie na fotel i uderzenie z pięści i otwartej ręki po głowie i powodując w ten sposób obrażenia w postaci: potłuczeń ogólnych, bolesności palpacyjnej dolnego łuku żebrowego lewego, stłuczenie z bolesnością palpacyjną lewej połowy głowy, zasinienie 3x3 okolicy skroniowej lewej, wylewy krwawe okolicy spojówki oka lewego, zadrapanie naskórka nosa, zadrapnie policzka lewego dł. 2 cm oraz prawego 1 cm, bródki po stronie prawej dł. 1 cm, nad żuchwą po stronie lewej dł. 3 cm, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, po czym dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 10 zł oraz jednej paczki papierosówo nazwie J. (...)wartości 5,50 zł działając na jego szkodę, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne wyczerpał dyspozycjęart. 193 k.k.w zb. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 11 § 2 k.k.za co Sąd wymierzył mu z mocyart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkkarę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
W ujęciuart. 280 § 1 kkprzestępstwo rozboju polega na kradzieży popełnionej przy użyciu przemocy wobec osoby lub groźby natychmiastowego jej użycia albo przez doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Przez przemoc wobec osoby należy rozumieć zastosowanie bezpośredniej przemocy fizycznej skierowanej na ciało człowieka w celu uniemożliwienia lub pokonania oporu, aby następnie dokonać kradzieży (np. bicie, kopanie, duszenie, obezwładnienie i związanie itp.). Znamiona rozboju wypełnia również przemoc fizyczna o niewielkim natężeniu; w każdym razie musi ona jednak stanowić co najmniej naruszenie nietykalności cielesnej i zmierzać do uniemożliwienia lub przełamania. W przedmiotowej sprawie obrażenia których doznałM. B. (1)naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.P. P. (1)zastosował bezpośrednią przemoc fizyczną skierowaną na ciało pokrzywdzonego, która umożliwiła mu kradzież pieniędzy i papierosów. W tej sytuacji znamiona rozboju wypełniła przemoc fizyczna o niewielkim natężeniu, jednak pokrzywdzony jest osobą słabowidzącą i nie miał możliwości obrony.
P. P. (1)czynu zart. 193 kkw zb. zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkdopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego przepisemart. 64 § 1 kk.
A mianowicie Sąd Rejonowy w Kętrzynie wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie II K 88/09 za czyn zart. 289 § 2 kkskazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn zart. 178a § 1 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzył mu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo mu zawieszono na okres próby 3 lat. Postanowieniem z dnia 5 marca 2012 r. zarządzono wykonanie tej kary. Odbywał ją w okresie od 21.12.2008 r. do 22.12.2008 r. i od 30 listopada 2013 r. do 28 stycznia 2015 r. (k. 118-199)
Oskarżony w tym samym czasie i miejscu używał groźby bezprawnej pozbawienia życia, która wzbudziła w pokrzywdzonych obawę, że zostanie spełniona, w celu wywarcia wpływu naW. J.iM. B. (1), by nie złożyli przed organami policji zawiadomienia o przestępstwie i zeznań w charakterze świadka, czym wyczerpał dyspozycjęart. 245 k, za co Sąd wymierzył mu z mocyart. 245 kkkarę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Przestępstwo określone wart. 245 k.k.jest typem przestępstwa formalnego i do jego znamion nie należy skutek w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy spełnienia groźby. Nie zwalania to jednak sądu z konieczności ustalenia jej realności. Zagrożony musi dostrzegać spełnienie groźby jako prawdopodobne. Musi ona realnie wpływać na psychikę zagrożonego, gdyż w przeciwnym wypadku trudno byłoby wykazać, że doszło do faktycznego zagrożenia dobra prawnego przez sprawcę posługującego się groźbą.
ŚwiadekM. B. (1)zeznał, że: ”gdy wychodził groził, że nas pozabija gdy zgłosimy to na policję”. Świadek podkreślił, że po tym zdarzeniu on i jego wujek obawiali sięP. P. (1). W przedmiotowej sprawie groźba pozbawienia życia realnie wpłynęła na psychikę pokrzywdzonychM. B. (1)iW. J., na tyle mocno, że z obawy o własne życie, nie zgłosili oni rozboju na policję od razu po zdarzeniu. Po wtargnięciu do mieszkaniaP. P. (1)i zastosowaniu wobec nich przemocy, obawiali się kolejnego ataku.
P. P. (1)swoim zachowaniem polegającym na tym, że popychając na łóżko, nieumyślnie spowodował upadekW. J., powodując u niego obrażenia w postaci potłuczeń ogólnych, dwóch zasinień na skórze bocznej powierzchni łuku żebrowego lewego 3x2,5 cm, 2x1,5 cm z bolesnością uciskową w linii pachowej przedniej, zasinienie biodra lewego z bolesnością uciskową 4,5x1,5 cm, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni wyczerpał dyspozycjęart. 157 § 3 kk, za co Sąd wymierzył mu z mocyart. 157 § 3 kkkarę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Stronę podmiotową przestępstwa, o którym mowa w art. 157 § 3, charakteryzuje nieumyślność w rozumieniu art. 9 § 2. Sprawca, nie mając zamiaru spowodowania naruszenia czynności narządu lub rozstroju zdrowia (w tym przypadku trwającego nie dłużej niż 7 dni), powoduje go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia takiego czynu zabronionego przewidywał albo mógł przewidzieć
W tym samym czasie i w miejscuP. P. (1)uderzając pięściami po cieleE. S.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka lewego policzka, podbiegnięcia krwawego w okolicy szyi po stronie lewej 2x4 cm, podbiegnięcia krwawego okolicy jarzmowej po stronie lewej 1x2 cm, otarcia naskórka prawego stawu łokciowego, które naruszyły czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, czym wyczerpał dyspozycjęart. 157 § 2 k.k., za co Sąd wymierzył mu z mocyart. 157 § 2 kkkarę 6 miesięcy pozbawienia wolności.    Przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.można przypisać tylko tej osobie, która swoim działaniem lub zaniechaniem spowodowała konkretne obrażenia, powodujące naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni(wyrok SA w Krakowie z dnia 29 listopada 2010 r., II AKa 151/10, KZS 2011, z. 3, poz. 40).Strona podmiotowa przestępstwa zart. 157 § 2 kk. charakteryzuje się umyślnością w postaci zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego. Oznacza to, że sprawca chciał albo godził się z możliwością wystąpienia skutku w postaci lekkiego uszkodzenia ciała. W przedmiotowej sprawieP. P. (1)działał z zamiarem bezpośrednim, powodując obrażenia naruszające czynność narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwające nie dłużej niż 7 dni.
Oskarżony wyczerpał również dyspozycjęart. 190 § 1 kk, bowiem w tym samym czasie i miejscu groziłE. S.zabiciem i pobiciem, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia, za co Sąd wymierzył mu z mocyart. 190 § 1 kkkarę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Dobrem chronionym przepisemart. 190 § 1 kkjest wolność w sensie subiektywnym, czyli poczucie wolności, wolność od obawy, strachu. Jest to przestępstwo materialne - skutkiem jest uzasadniona obawa adresata groźby, że będzie ona spełniona, zatem wystarczy, że pokrzywdzony uważa, iż niebezpieczeństwo spełnienia groźby jest realne i ma on podstawy do takiego poglądu. Niebezpieczeństwo realizacji groźby nie musi obiektywnie istnieć. Obiektywna musi być tylko groźba( vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r. IV KKN 508/99).
W dniu 17 marca 2016 r. oskarżony uderzał pięściami po cieleE. S.pod sklepem, zaraz po tym zdarzeniu udał się pod jego dom, grożąc mu pobiciem i zabiciem. Nie może być zatem wątpliwości, żeE. S.w takich okolicznościach miał prawo uważać, że groźba faktycznie może być spełniona.
Wobec zaistnienia warunków do połączenia orzeczonych kar pozbawienia wolności Sąd orzekł wobec wymienionego karę łączną w wymiarze  3 lat pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów, zwłaszcza przestępstwa rozboju, przejawiający się w agresywnym działaniu oskarżonego, który napadł i zastraszył osoby starsze i słabsze od siebie. Działał przy tym z niskich pobudek, z chęci osiągnięcia zysku. Na niekorzyść oskarżonego przemawia także jego uprzednia karalność(karta karna k. 95-96),a także popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy podstawowej.
Postawa oskarżonego świadczy o braku poszanowania zasad porządku prawnego i lekceważeniu norm prawnych. Wcześniejsze konflikty z prawem, nawet odbywanie kary pozbawienia wolności w żaden sposób nie wpłynęły pozytywnie na zachowanie oskarżonego i nie powstrzymały go od popełnienia kolejnego przestępstwa. Podnieść należy, że Sąd dawał oskarżonemu szansę naprawy swego postępowania, zawieszając warunkowo wykonanie kary w sprawach Sądu Rejonowego w Kętrzynie o sygn. akt. II K 219/08 (k.117) i II K 88/09 (k.118). Jednakże instytucja probacyjna nie odniosła wobec niego spodziewanego skutku. Również kara ograniczenia wolności wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Bartoszycach z dnia 12 kwietnia 2010 roku w wymiarze 10 miesięcy ograniczenia wolności, nie została wykonana przezP. P. (1)i w rezultacie czego została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności (k.115-116).
W ocenie Sądu oskarżony jest osobą wysoce niepoprawną, na sali rozpraw przejawiał pogardliwy stosunek do pokrzywdzonych. W środowisku lokalnym posiada bardzo negatywną opinię, osoby zeznające przed Sądem wskazywały, że jest on impulsywny, agresywny i obawiają się, że może komuś zrobić krzywdę. W tym miejscu wskazać należy, że oskarżony zupełnie bez powodu zaatakowałE. S., sam pokrzywdzony nie wiedział dlaczego został napadnięty.W. J.wskazał, żeP. P. (1)niejednokrotnie przychodził do jego mieszkania i zabierał bez pytania sprzęty użytku domowego jak pralka czy mikrofalówka (k. 247v). Powyższe obrazuje jak bardzo zdemoralizowanym człowiekiem jest oskarżony.
Jedyną okolicznością łagodzącą, w ocenie Sądu jest częściowe przyznanie się do winy, przy czym oskarżony nie wyraził skruchy z powodu popełnionych czynów, nie przeprosił pokrzywdzonych.
Zdaniem Sądu, orzeczona kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest w pełni adekwatna zarówno do stopnia winy oskarżonego, jak i społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, a ponadto spełni swe cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Mając na względzie dotychczasowy sposób życia oskarżonego, a w szczególności to, iż do tej pory orzekane wobec niego kary nie odniosły spodziewanych skutków, w ocenie Sądu jedynie słuszną i adekwatną karą w związku z popełnionymi czynami, może być kara bezwzględnego pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu podniesione okoliczności obciążające, sprawiają żeP. P. (1)nie mógł zostać potraktowany łagodniej. W ocenie Sądu wymierzona kara będzie w stanie w pełni zrealizować stawiane jej cele w zakresie zapobiegawczego oddziaływania oraz wpłynie na oskarżonego wychowawczo, wdrażając go do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego. Odpowiada ona nadto społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 19 marca 2016 roku, godz.23:30.
O kosztach orzeczono w oparciu o przepisart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego od ich zapłaty.