Sąd Rejonowy w Olsztynie
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 1418/13
Data wyroku: 2016-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Urlińska
Podstawa prawna: art. 280 § 1 i art. 13§ 1 kk w zw. z art. 156§ 1 pkt 2 kk i in.

Sygn. akt VII K 1418/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie w Wydziale VII Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Urlińska
Protokolant: Joanna Leśniewska
po rozpoznaniu w dniach 3 lipca 2014r., 16 września 2015r. , 9 czerwca 2015r., 19 listopada 2015r., 16 lutego 2016r.
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Katarzyny Giecko
sprawy

I
D. M. (1),urodz. (...)wB., synaM.iA.z d.P.,

oskarżonego o to, że

1
w dniu 26 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, używając przemocy w postaci uderzenia pięścią w twarzM. F. (1)oraz w postaci kopania wymienionego w twarz i grożąc dalszym pobiciem zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.wartości 1100 zł na szkodę wymienionego a nadto spowodował u wymienionego pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania zatoki klinowej prawej, złamania zatoki szczękowej prawej i lewej, złamania kości nosa, naruszających prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu na okres powyżej 7 dni,

tj. o przestępstwo zart. 280§1 k.k.w zw. zart. 157§1 k.k.i w zw. zart. 11§2 k.k.

II
S. B. (1)urodz. (...)wO., synaS.iA.z d.G.,

oskarżonego o to, że
1. w dniu 26 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, używając przemocy w postaci uderzenia pięścią w twarzM. F. (1)oraz w postaci kopania wymienionego w twarz i grożąc dalszym pobiciem zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.wartości 1100 zł na szkodę wymienionego a nadto spowodował u wymienionego pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci złamania zatoki klinowej prawej, złamania zatoki szczękowej prawej i lewej, złamania kości nosa, naruszających prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu na okres powyżej 7 dni,
tj. o przestępstwo zart. 280§1 k.k.w zw. zart. 157§1 k.k.i w zw. zart. 11§2 k.k.
2. w dniu 26 kwietnia 2013r. uderzył w twarzJ. P. (1)naruszając w ten sposób jego nietykalność cielesną,
tj. o przestępstwo zart. 217§1 k.k.

I
OskarżonychD. M. (1)iS. B. (1)w ramach zarzucanego im czynu z punktu I uznaje za winnych tego że w dniu 26 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami, używali wobecM. F. (1)przemocy polegającej na uderzeniu go pięścią w twarz oraz na kopaniu wymienionego w twarz co skutkowała urazem czaszkowo-mózgowym ze złamaniami kości twarzoczaszki, załamaniami kości nosa oraz złamaniem jednego z zębów górnych w wyniku czego narażono go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci innego ciężkiego kalectwa a następnie grożąc dalszym pobiciem zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.wartości 1100 zł na szkodęI. F. (1)tj czynu zart. 280§1kkiart. 13§1kkw zw zart. 156§1 pkt. 2 kkw zw zart. 11§2kki za to z mocyart. 280§1kkiart. 13§1 kkw zw zart. 156§1 pkt. 2 kkw zw zart. 11§2kkopierając wymiar kary oart. 280§1kkw zw zart. 11§3kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkskazuje ich na kary po 2 (dwa ) lata pozbawienia wolności,

II
OskarżonegoS. B. (1)w ramach zarzucanego mu czynu z punktu II uznaje za winnego tego że w dniu 26 kwietnia 2013r. wO.uderzając w twarzJ. P. (1)usiłował spowodować naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni tj czynu zart.13§1kkw zw zart. 157§1kki za to z mocyart. 13§1 kkw zw zart.157§1kkopierając wymiar kary oart. 14§1kkw zw zart. 157§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkna karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

III
Na podstawieart. 85 kkart., 86§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkw miejsce wymierzonych z osobnaS. B. (1)kar pozbawienia wolności orzeka karę łączną 2 (dwóch ) lat pozbawienia wolności,

IV
Na podstawieart. 69§1i2kk ,art. 70§2 kk,art. 73§2 kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkwykonanie wymierzonejD. M. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 5 (pięciu) i w okresie próby oddaje go pod dozór kuratora sądowego,

V
Na podstawieart. 46§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkorzeka wobecD. M. (1)iS. B. (1)środek karny obowiązek naprawienia szkody poprzez solidarną zapłatę kwoty 1100 złotych na rzeczI. F. (1)

VI
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. R.kwotę 1344 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoS. B. (1)w postępowaniu sądowym oraz kwotę 309,12 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia,

VII
Na podstawieart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty.

Sygn. akt VII K 1418/13

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 26 kwietnia 2013r. w godzinach popołudniowych i wieczornych nadjeziorem S.wO.odbywała się impreza zorganizowana za pomocą portalu społecznościowegoF.. W imprezie tej uczestniczyli m.in.M. F. (1)iJ. P. (1), którzy po przybyciu na jej teren spożywali alkohol w postaci piwa.M. F. (1)wypił 2 butelki tego alkoholu.
Na miejscu mężczyźni Ci spotkali się ze swoimi znajomymi tj. rodzeństwemS.:K.iP..
(dowód: zeznania świadkaI. F.k. 2-3, zeznania świadkaM. F.k. 8v.-10, zeznania świadkaJ. P.k. 15v-16, 51v-52,  ,zeznania świadkaK. S.k. , zeznania świadkaP. S.k. 20v-22v, zeznaniaK. S.k. 23v-24v)
Około godziny 19:20 rodzeństwoS.udało się do pobliskiego sklepu. Wracając spotkali oni grupę grillujących studentów:B. C.,M. N.,K.. Wszyscy wymienieni studenci byli pod znaczącym wpływem alkoholu. Pomimo tego, rodzeństwo postanowiło zostać we wskazanym miejscu i przyłączyć się do zabawy, gdyż grupa byłą bardzo miła.
Po upływie około godziny doP. S. (2)zadzwoniłJ. P. (1). Po uzyskaniu informacji gdzie się on znajduje, wraz zM. F. (1)postanowili udać się w to miejsce. Po przybyciu na miejsce cała czwórka znajomych wraz z wymienionymi powyżej studentami grillowała i bawiła się.
(dowód: zeznania świadkaM. F.k. 8v.-10, zeznania świadkaJ. P.k. 15v-16, 51v-52, zeznania świadkaK. S.k. , zeznania świadkaP. S.k. 20v-22v)
W tym samym dniu i miejscu we wskazanej imprezie organizowanej przez portal społecznościowy uczestniczyli równieżS. B. (1),P. W. (1),F. B. (1)orazD. M. (1). Ostatni dwaj mężczyźni w pewnym momencie opuścili teren jeziora i udali się samochodem na teren miastaO.. Po powrocie zadzwonili oni doS. B. (1)iP. W. (1), aby Ci zebrali się z imprezy i udali się na w kierunku plaży piaszczystej jeziora znajdującej się obok drogi wyjazdowej w kierunkuS..
(dowód: wyjaśnieniaS. B.k. , wyjaśnieniaD. M.k.77- 78, zeznaniaF. B.k 100v., zeznaniaP. W.k .102v-104 zeznaniaP. S.k. 20v-22v. zeznaniaK. S.k. 23v-24v
S. B. (1)iP. W. (1)udali się w drogę powrotną idąc wzdłuż linii brzegowej jeziora.
Po drodze napotkali oni nieustaloną kobietę, która poprosiłaP. W. (1)o przeniesienie jej przez błoto. Wymieniony mężczyzna spełnił prośbę dziewczyny.
Kilka osób stojących nieopodal zaczęło się z tego śmiać. Mężczyźni zdenerwowali się tym faktem.
(dowód: wyjaśnieniaS. B.k. , wyjaśnieniaD. M.k.77- 78, zeznaniaF. B.k 100v., zeznaniaP. W.k .102v-104).
Około godziny 21 nieopodal grupy grillującej pojawiła się nowa grupa osób.
W pewnej chwili jedna osoba ze stojącej nieopodal grupy zaczęła biec w ich kierunku. Reszta grupy podążyła za nią.
Pierwszy z napastników –D. M. (1)wbiegł w grupę osób stojących nieopodal grilla, i przewrócił studenta o imieniuB. C., który upadł na stojący grill. Po chwili dobiegłP. W. (1)podbiegł doM. F. (1). Zadał mu uderzenie pięścią w twarz. W wyniku zadanego ciosu mężczyzna się przewrócił i na chwilę stracił przytomność. Leżącego mężczyznę kopałS. B. (1). Po chwiliP. W. (1)przewróciłM. F. (1)do przodu, po czym zażądał, aby oddał mu telefon komórkowy. Mężczyzna wypowiedział też groźbę pozbawienia go życia i dalszego stosowania przemocy, w przeciwnym wypadku uderzy go mocnej (słowami jak na k. 9).M. F. (1)nie zdążył zareagować. W tym czasieD. M. (1)zaczął szukać po jego kieszeniach telefonu i po chwili wyciągnął telefonmarki S. (...).
W chwili gdyM. F. (1)zaczął otrzymywać uderzeniaP. S. (2)widząc biegnących napastników zaczął uciekać. Dwie osoby pobiegły za nim. NatomiastJ. P. (1)pobiegł zaP. S. (2), aby mu udzielić pomocy. Po chwili napastnicy nie mogąc dogonić uciekającego odwrócili się i skierowali w stronęJ. P. (1). Jedna z osób –S. B. (1)zadała mu uderzenie – kopnięcie nogą w prawy policzek. W jego wyniku mężczyzna przewrócił się i ponownie kopnął go w okolice żeber z prawej strony.
W tym czasie jednego ze studentów wrzucono do jeziora.
Po chwili jeden z grupy atakującej –F. B. (1), krzyknął aby zostawić pokrzywdzonych . Następnie sprawcy odeszli od mężczyzny.
WówczasJ. P. (1)podniósł się i wrócił do grilla.
Grupa napastników odeszła w kierunku trawiastej plaży.
Po zdarzeniuM. F. (1)zadzwonił z telefonuJ. P. (1)na swojej mamy prosząc o przyjazd. Rodzice chłopca przyjechali po niego i zabrali go doSzpitala (...)wO..
/ dowód zeznaniaM. F. (1)k. 8-10, zeznaniaJ. P. (1)k. 15v-16, 51v-52, zeznaniaK. S.k. 23v-24v, 59v-60 zeznaniaP. S.k. 20v-22v. , 55v-56, 57v-58, wyjaśnieniaS. B.k. 87-88/.
Wyniku przedmiotowego zdarzeniaM. F. (1)utracił telefonS.G. (...)wartości 1100 zł stanowiący własnośćI. F. (1).
(dowód zeznaniaI. F.k. 46).
W wyniku powyższych wydarzeńM. F. (1)doznał urazu czaszkowo – mózgowego, ze złamaniami kości twarzoczaszki tj. zatoki klinowej prawej, zatoki szczękowej prawej i lewej oraz złamania kości nosa. Nadto doznał złamania jednego z zębów górnych tj. siekacza oraz pęknięć szkliwa na drugim zębie górnym również siekaczu. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała ( narządu oddechowego, narządu żucia) na okres trwający dłużej niż 7 dni w rozumieniu artykułukodeksu karnego. Obrażenia te naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu artykułukodeksu karnegooraz innego ciężkiego kalectwa.
J. P. (1)doznał obrażeń ciała w postaci zasinienia z otarciem naskórka na twarzy w okolicy prawego policzka oraz urazu tępego żeber po stronie prawej, co skutkowało naruszeniem jego nietykalności cielesnej w rozumieniuart. 217 § 1 kk. Obrażenia te mogły powodować narażenie na wystąpienie skutku w postaci naruszenia czynności narządów ciała trwającego dłużej niż 7 dni w rozumieniu artykułukodeksu karnego.
NatomiastP. S. (2)iK. S. (2)nie doznali żadnych obrażeń.
(dowód: opinie sądowo – lekarskie k. 627- 635, 784-785)
Powołany w sprawie zespół biegłych lekarzy psychiatrów uznał , iżD. M. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe, czy też organiczne zaburzenia osobowości. Wymieniony natomiast przejawia zaburzenia zachowania oraz cierpi na zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji psychoaktywnych ( alkoholu, amfetaminy, kanabinoli, tzw. dopalaczy).T.criminis nie zachodzi uzasadniona wątpliwość co do poczytalnościD. M. (1).
Uznano także, iżS. B. (1)także nie cierpi na chorobę psychiczną, ani upośledzenie umysłowe, niemniej jednak rozpoznano u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji.T. C.nie stwierdzono u niego przesłanek do kwestionowania jego poczytalności w rozumieniuart. 31 § 1 i 2 kk. Jest on zdolny do uczestnictwa w postępowaniu procesowym.

(dowód: opinia sądowo – psychiatryczna k. 180-183, k. 377-380)

Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczymD. M. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że około godziny 20:40 przyjechał nad jezioro zF. B. (1)i czekał naS. B. (1)iP. W. (1). Podał on, że tego dnia nie pił alkoholu i obaj zF. B. (1)czekali na kolegów na górce przy plaży, jednak koledzy przez dłuższy czas nie wychodzili z lasu, dlatego zadzwonił do nich iS. B. (1)powiedział mu, żeP.niesie jakąś dziewczynę na rękach. Według relacji mężczyzny – postanowił on wyjść im naprzeciw, a gdy ich spotkałS. B. (1)opowiedział mu, o grupie chłopaków, którzy ich zaczepiali i wyzywali. Następnie podał on, że postanowił tam pójść i to wyjaśnić. Wyjaśniając dalej wskazał, że udali się w to miejsce, gdzie znajdowała się grupa 8-9 osób i zapytali o co chodziło. Według wyjaśnień mężczyzny grupa ta zaczęła im grozić pobiciem, doszło do wymiany słów, a chłopak który stał najbliżej złapał go za sweter i zaczęli się szarpać. Następnie wskazał on, że mężczyzna ten uderzył go pierwszy w tył głowy, a on oddał mu w ucho z otwartej ręki. Dalej wskazał, że po tym uderzeniu mężczyzna padł, w między czasie wywiązała się bójka między jego kolegami, a wskazaną grupą. Mężczyzna podał, że powiedział wówczas do kolegów, żeby pozostawili pozostałych i wtedy otrzymał uderzenie w tył głowy, od kogoś za jego plecami i przewrócił się. Napastnik według relacjiD. M. (1)miał na nim usiąść, jednak on zdołał wstać, złapać rękę napastnika, obrócić go i przydusić. W wyniku tego napastnik miał upaść na plecy, jednak po chwili wstał. W tym samym czasie według wyjaśnień mężczyzny jego koledzy zostawili resztę – przestali się z nimi szarpać i opuścili wszyscy miejsce bójki. Wyjaśnił on także, że nie było sytuacji by ktoś kogoś przeszukiwał i żądał wydania telefonu, by jakiś telefon bądź osoba były wrzucane do wody. On nic takiego nie widział. (k. 77-78)
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoS. B. (1)przyznał się częściowo do zarzuconego czynu i wyjaśnił, że w dniu 26 kwietnia 2013r. wraz zP. W. (1),D. M. (1)iF. B. (1)pojechali nadjezioro S.na ognisko. Wskazał, że nie mieli żadnego alkoholu, jednak na miejscu kupili od kolegiR.piwo tzn. on kupił dwie butelki, aP.jedną.D.iF.natomiast nie kupowali, gdyż są nie pijący. Podał on, że to nie było nad samym jeziorem, tylko w lesie, było tam dużo osób- około 50 –ciu. Według jego relacji było tam rozpalone ognisko, ludzie piekli jedzenie i spożywali alkohol, po około 20 –30 minutachD. M. (1)iF. B. (1)opuścili ognisko i pojechali kogoś gdzieś zawieść, wcześniej zaś powiedzieli jemu iP., że wrócą po nich za około godzinę. Podkreślił, iż po zapadnięciu zmrokuD.zadzwonił do niego, że już przyjechali i żeby zbierali się z ogniska, było to po godzinie 20- tej. Dalej wyjaśnił, że poszli wraz zP.i po drodze spotkali nieznajome dziewczyny, z których jedna z nich poprosiłaP.o przeniesienie przez błoto. Wskazał on, że popędzał kolegę, na co usłyszał wulgarne sformułowanie od grupki grillujących nieopodal osób. Wówczas według relacjiS. B. (1),P. W. (1)miał się zatrzymać i następnie chciał podejść do tej grupy, jednak na jego prośbę odpuścił. Po pożegnaniu się z dziewczynami, na górze czekali na nichD.iF.. Wyjaśnił on, żeP. W. (1)zawołał ich i opowiedział o grupie grillujących,. Wówczas chłopaki bez zastanowienia zbiegli i wszyscy razem pobiegli do tej grupy. Wyjaśnił, żeD. M. (1)biegł pierwszy, a on ostatni. Według relacji mężczyznyD. M. (1)złapał jednego z chłopaków za ramiona i zaczął się z nim szarpać, w tym samym czasieF.szarpał się z innym, zaśP. W. (1)leżał na ziemi wraz z innym mężczyzną. Podał on, że nie widział zadawanych uderzeń, ale widział, jakP.bił rękoma jakiegoś chłopaka, gdyż trwało to jakiś czas. Podniósł, on żeD. M. (1)także bił jakiegoś chłopaka, który leżał na ziemi, a on go dusił rękoma. Podał, że z tej grupy wszyscy oprócz jednego i dziewczyny leżeli na ziemi. Dodał, że on także uderzył jednego chłopaka w plecy nogą, to był chłopak wcześniej uderzony przezP.. Wskazał jednak, że już więcej nikogo nie bił, jednego tylko pchnął jak odbiegał. Podał także, że wtedyD.podszedł do jednego z leżących chłopaków i wyjął mu z kieszeni spodni telefon i wrzucił go do wody. Wyjaśnił, że chyba było tak, że wcześniej krzyczał, żeby ten chłopak wyjął ten telefon bo dostanie, a wówczas ten chłopak puścił rękę w kieszeni bo trzymał telefon. Wtedy według relacjiS. B. (1)D. M. (1)miał wyjąć mu telefon z kieszeni i wrzucić do wody. Był to telefon chłopaka, którego uderzył wcześniej nogą w plecy. Dodał, że jednego chłopakaP.wepchnął do wody wcześniej. To był praktycznie koniec jak wskazał mężczyzna, jeden z chłopaków uciekł, dziewczyna krzyczała, nad innym chłopakiem schylał sięF.i też coś od nich wrzucił do wody. Wyjaśnił, że po chwili w wulgarnych słowachF.krzyknął, żeby uciekali, i uciekli. Dodał on również, że żałuje tego co się stało i chciałby przeprosić tych chłopaków, powie kolegom żeby zrobić zrzutkę i odkupić przedmioty które utracili pokrzywdzeni. Wyjaśnił, też, że tego chłopaka, co stracił telefon i którego on też kopnął - biłP.pięścią po buzi. (k.87-88)
Podczas konfrontacjiD. M. (1)zS. B. (1), drugi z nich wyjaśnił, że on obserwował sytuację i na pewno wie, że coś do tej wody leciało, ale nie wie czy był to telefon komórkowy. Wskazał, żeD.podszedł do gościa, schylił się, mówił, żeby się nie odzywał, bo dostanie. Nie jest pewny w stu procentach, czy wyjął mu cos z kieszeni, ale wie, że po tym schyleniu sięD.coś wrzucił do wody, nie wie teraz czy był to telefon.(k.96)
D. M. (1)podczas tej konfrontacji wyjaśnił, że nie zgadza się z tym co powiedziałS. B. (1), gdyż był w tym momencie trzeźwy i wszystko pamięta, nie wie natomiast czyS.był trzeźwy i chciałby, żebyS.powiedział prawdę. On nic nie wrzucał do wody.(k.96)
Po uzupełnieniu zarzutów o czyn zart. 217 § 1 kkS. B. (1)przyznał się częściowo do zarzutu z pkt I, natomiast do popełnienia drugiego z czynów nie przyznał się. Podał wówczas, że odnośnie uprzednio składanych wyjaśnień, chciałby sprostować, że nie wie czyP. W. (1)uderzał chłopaka pięścią czy też otwartą ręką. Podtrzymał on wyjaśnienia z konfrontacji zD. M. (1). Odnośnie drugiego z zarzuconych mu czynów wskazał, że on nie uderzył tegoJ. P. (1), gdyż uderzył tylko jednego chłopaka nogą w plecy.(k. 229)
Przesłuchany ponownie w postępowaniu przygotowawczymD. M. (1)nie przyznał się do stawianego mu zarzutu i wyjaśnił, że po przesłuchaniu w prokuraturze, w dniu 08 maja 2013r. kiedy rozmawiał zS. B. (1)po upływie około miesiąca, wymieniony przyznał mu się, że ukradł ten telefon i sprzedał go w lombardzie naul. (...), ale nie wiedział dokładnie w którym(k. 241).
Sąd zważył co następuję :
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obu oskarżonych w zakresie w jakim potwierdzili, iż w dniu zdarzenia w godzinach wieczornych byli nadjeziorem S.. Za wiarygodne uznano też te ich relacje gdzie przebywali wraz z grupą młodych osób z których część spożywała alkohol . Sąd podzielił za oskarżonymi, iż do przedmiotowego zdarzenia doszło w wyniku zaczepienia ich w chwili pomagania jednej ze spotkanych dziewczyn i przenoszenia jej. Fakt zaś wypowiedzenia , przez którąś z będących w grupie osób – żartobliwego określenia – jest także niewątpliwy w świetle relacjiM. F. (3). Tego wieczoru w okolicach jeziora przebywało bardzo wiele osób, przebywających niezależnie od siebie. Trudno więc wyjaśnić dlaczego do ataku doszło akurat na grupie, w której przebywali pokrzywdzeni, gdyby któryś z przebywających tam osób głośno nie zareagował na widok przenoszonych dziewczyn,. Sąd wprawdzie uznaje, iż żadne z rzekomo wypowiedzianych słów nie uzasadnia późniejszego ataku, lecz trudno uznać, iż żadna z takich wypowiedzi nie miała miejsca.
Sąd podzielił relacje pokrzywdzonegoM. F. (3), co do jego opisu zdarzenia. Zauważyć jednakże należy, iż są one bardzo szczupłe i niepełne. Związane były z pozycją obronną jaką zajął on pod wpływem zadanych ciosów. Wyczuwał on ciosy, jednak jego relacje okazały się nieprzydatne do dokonania ustalenia, przez kogo konkretne uderzenia były zadawane. Jednakże relacje tego pokrzywdzonego okazały się istotny dla oceny doznanych przez niego obrażeń oraz wartości doznanej szkody związanej z utratą telefonu komórkowego. Pokrzywdzony w sposób kategoryczny potwierdził także wypowiedzianą pod jego adresem groźbę, żądanie wydania telefonu komórkowego, oraz zabranie mu posiadanego telefonu komórkowego, będącego własnością jego matki. Sąd w całości podzielił te zeznania. Nie zostały one podważone innymi dowodami zebranymi w sprawie, zaś wskazane luki w pamięci znajdują uzasadnienie i nie mają wpływu na wiarygodność.
Za wiarygodne uznano zeznaniaI. F. (3). Wymieniona nie była naocznym świadkiem zdarzenia, a pojechała po syna po otrzymaniu telefonu z informacją o popełnionym przestępstwie. Jej zeznania dotyczyły więc opisu stanu w jakim się znajdował w wieczór zdarzenia, uzyskanych od niego relacji i wartości utraconego telefonu, którego była formalną właścicielką.
Za w pełni wiarygodne uznano relacjeJ. P. (1). Ten młody człowiek odważnie relacjonował te zdarzenia, które zaobserwował i zapamiętał. Przyznał, iż w pewnym momencie wieczoru wstał, odwrócił się, i też dostał uderzenie w twarz, w wyniku którego upadł. Podkreślił, iż znowu wstał, a gdy zobaczył jak dwie osoby do niego biegną, zaczął biec w stronę lasu, gdzie spotkał kolegę, z którym wrócił do grilla, kiedy już nie było napastników. Niewątpliwie elementem który utrudniał spostrzeganie szczegółów była dynamika zajścia, jak i brak oświetlenia na miejscu zdarzenia. Świadek ten potwierdził obrażenia doznane przezM. F. (1)i utracenie przez niego telefonu. Świadek odważanie już na etapie postępowania przygotowawczego wyjaśnił dlaczego omyłkowo wskazał jedną z osób w trakcie okazania zdjęcia. Wskazał, iż na początku przeglądał zdjęcia i mężczyzna był bardzo podobny, lecz na okazaniu okazało się, że osoba rozpoznana przeze mnie na zdjęciu nie była osobą, która go uderzyła. Zaznaczył, iż na okazaniu rozpoznał osobę, która go uderzyła i był pewny jak go zobaczył. Jako osobę która go uderzyła ostatecznie wskazałS. B. (1). Świadek również podał, iż nie jest w stanie powiedzieć ile osób biłoM. F. (3). Relacje te uznano generalnie za wiarygodne i nie podważone innymi dowodami zebranymi w sprawie.
Sąd podzielił wyjaśnieniaS. B. (1)w zakresie w jakim przyznał, iżD. M. (1)biegł pierwszy, a on ostatni, oraz żeD. M. (1)złapał jednego z chłopaków za ramiona i zaczął się z nim szarpać, w tym samym czasieF.szarpał się z innym, zaśP. W. (1)leżał na ziemi wraz z innym mężczyzną. Wiarygodne są jego relacje również do tego iż widział, jakP.bił rękoma jakiegoś chłopaka, aD. M. (1)także bił jakiegoś chłopaka, który leżał na ziemi, a on go dusił rękoma. Powyższe wyjaśnienia tego oskarżonego korespondują z zeznaniamiJ. P. (1). Oskarżony ten przyznał, iż w pewnym momencie wszyscy z tej grupy wszyscy oprócz jednego i dziewczyny leżeli na ziemi.S. B. (1)szczerze przyznał, iż on także uderzył jednego chłopaka w plecy nogą, i był to chłopak wcześniej uderzony przezP.. Powiązanie tego zakresy wyjaśnień z relacjami pokrzywdzonych legło u podstaw uznania ich za wiarygodne, choć w ocenie Sądu oskarżony ten również minimalizuje własny udział w przedmiotowym zdarzeniu. Na powyższe wskazują właśnie relacjeJ. P. (1)który w czasie konfrontacji rozpoznał go jako osobę, która uderzała go w twarz. Wobec czego ten zakres wyjaśnień tego oskarżonego, gdzie przeczył aby miał zadawać ciosyJ. P. (1)należy uznać jedynie za linię obrony zmierzająca do uchronienia się od odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn. Zauważyć należy iż zeznaniaJ. P. (1)podobnie jak pozostałych uczestników są fragmentaryczne – ograniczone do tego zakresu jaki obserwował. Ten pokrzywdzony widział moment ataku naM. F. (1), jednak po chwili pobiegł on pomócP. S. (2)wobec czego nie obserwował już dalszego przebiegu zdarzenia z drugim z pokrzywdzonych.
Pomimo tego Sąd ponownie uznał, za wiarygodne ten zakres wyjaśnieńS. B. (1)gdzie w postępowaniu przygotowawczym – a więc w krótkim czasie od zdarzenia, kiedy pamięć o nim była najświeższa podał, iżD. M. (1)podszedł do jednego z leżących chłopaków i wyjął mu z kieszeni spodni telefon i wrzucił go do wody. Wyjaśnił, że chyba było tak, że wcześniej krzyczał, żeby ten chłopak wyjął ten telefon bo dostanie, a wówczas ten chłopak puścił rękę w kieszeni bo trzymał telefon. Według relacjiS. B. (1)– toD. M. (1)miał wyjąć telefon pokrzywdzonego z kieszeni i wrzucić do wody. Był to telefon chłopaka, którego uderzył wcześniej nogą w plecy. Sąd uznał powyższy zakres relacji za w pełni wiarygodny. Jest on bowiem całkowicie zgodny z opisem zdarzenia wskazanym przezM. F. (3). Zbieżność taka nie może być przypadkowa, choć fakt braku wskazania personaliów pokrzywdzonej osoby jest całkowicie zbędny. Oskarżony ten w chwili zdarzenia nie znał personaliów pokrzywdzonego, lecz opisany przebieg zdarzenia jest na tyle szczegółowy, że nie sposób uznać go za przypadkowy. Nadto fakt wypowiadania żądania wydania telefonu połączony z groźbą pozbawienia życia na wypadek jej niewykonania wynika również z pierwszych relacjiK. S. (2)(k. 24). Te relacje dowodzą także, iż w tym momencieM. F. (1)był atakowany przez kilka osób, gdy jeden z nich wypowiadał przedmiotowe słowa.
Nadto pomiędzy oskarżonymi nie ustalono żadnego konfliktu dla któregoS. B. (1)miałby bezpodstawnie wszywać na aktywny udziałD. M. (1), gdyby w rzeczywistości nie był obserwatorem tych zdarzeń. Tym bardziej, iż sam oskarżony potwierdził i własny udział w przestępstwie rozboju objętego zarzutem z punktu I , przyznając iż także bił tego pokrzywdzonego. Uwzględniając, iż tak szczegółowo widział przebieg tego zdarzenia z dotyczącyM. F. (3), gdy zdarzenie było dynamiczne i aktywnie w nim uczestnicząc wykazał, iż jego udział w nim był świadomy i objęty zamiarem.
Powyższe powody legły u podstaw podzielenia tego zakresu wyjaśnieńS. B. (1), a ich powiązanie z relacjami obu pokrzywdzonych spowodowały uznanie obu oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu z punktu I. W oparciu o nie relacjeD. M. (1)z całego postępowania uznano za niewiarygodną linię obrony. Zauważyć należy, iż zeznaniaP. W. (1)dostarczyły także dowodu na aktywny udział w zdarzeniu obu oskarżonych. Wymieniony wprawdzie minimalizuje swa winę, to jednak przyznał, iż widział, że wszyscy się bili w tymS. B. (1)iD. M. (1).
Odnośnie relacji rodzeństwaP.iK. S. (2)Sąd uznał je za wiarygodne. Sąd zwłaszcza podzielił cytowane powyżej twierdzeniaK. S. (2). Wymieniona podawała takie okoliczności jakie zapamiętywała. Odważnie wskazywała gdy nie była pewna poszczególnego zakresu zdarzenia. I tak rozpoznałaS. B. (1)jako uczestnika zdarzenia i pobicia studenta o imieniuM.. Zaznaczyła, iż nie widziała aby uderzał onJ. P. (1)iM. F. (1)– gdy wprost wskazała, iż to rozpoznany przez niąP. W. (1)kopałM. F. (1)i przeszukiwał mu kieszenie. Rozpoznała ona równieżD. M. (1)jako osobę, która była nad jeziorem , lecz nie widziała aby bił , czy przeszukiwał kieszenie. Powyższe jednakże znajduje uzasadnienie, gdyż zdarzenie nie tylko było bardzo dynamiczne, wziął w nim udział takP. W. (1),S. B. (1)jak iD. M. (1)gdy w najbliższej okolicy znajdowała się duża liczba innych uczestników. Powiązanie tych faktów z porą nocną o utrudnionej widoczności, wskazuje iż świadek ta obserwowała jedynie stojącego najbliżej niej napastnika, który częściowo zasłaniał stojące za nim osoby. Na wielość atakujących wskazują też zeznaniaM. F. (3)który podnosił iż czuł wiele uderzeń.
Za wiarygodne uznano również zeznaniaP. S. (2), wymieniony nie tylko w sposób wiarygodny opisał zapamiętany przebieg zdarzenia, to jeszcze rozpoznałS. B. (1)jako osobę która uderzała z nogi studentów. Potwierdził iż toP. W. (1)pierwszy wbiegł w ich grupę, a następnie kopał leżącegoM. F. (1)po brzuchu i całym ciele. Świadek nie widział natomiast jak atakujący żądali odM. F. (1)telefonu, oraz nie słyszał wypowiadanych groźby a o tym aspekcie zdarzenia dowiedział się od samego pokrzywdzonego. Powyższe znajduje więc uzasadnienie w zakresie jego rozpoznania na okazaniach.
Dosyć znikomych informacji dostarczyły w sprawie zeznania młodych uczestników ogniska, którzy z uwagi na spożycie alkoholu, nie wnieśli do sprawy istotnych informacji. Dotyczy to relacji m.in.K. B.,B. C.,M. N.,W. Ż.,J. R.,A. Z.,Ł. W.,P. R.,M. B.,K. G.,M. K.,F. B. (1)czyM. J..
Nie uczestniczył natomiast w zdarzeniuD. Z.,A. G.więc także ich relacje okazały się dla sprawy nieprzydatne.
Sąd w pełni podzielił opinię powołanego(...) (...)- (...)wO.. Wynika z niej bezsprzecznie, iż w wyniku powyższych wydarzeńM. F. (1)doznał urazu czaszkowo – mózgowego, ze złamaniami kości twarzoczaszki tj. zatoki klinowej prawej, zatoki szczękowej prawej i lewej oraz złamania kości nosa. Nadto doznał złamania jednego z zębów górnych tj. siekacza oraz pęknięć szkliwa na drugim zębie górnym również siekaczu. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała ( narządu oddechowego, narządu żucia) na okres trwający dłużej niż 7 dni w rozumieniu artykułukodeksu karnego. Obrażenia te naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu artykułukodeksu karnegooraz innego ciężkiego kalectwa.
NatomiastJ. P. (1)doznał obrażeń ciała w postaci zasinienia z otarciem naskórka na twarzy w okolicy prawego policzka oraz urazu tępego żeber po stronie prawej, co skutkowało naruszeniem jego nietykalności cielesnej w rozumieniuart. 217 § 1 kk. Obrażenia te mogły powodować narażenie na wystąpienie skutku w postaci naruszenia czynności narządów ciała trwającego dłużej niż 7 dni w rozumieniu artykułukodeksu karnego.
Przedmiotowa opinia jest jasna , pełna i kategoryczna. Sporządzona przez powołany organ i w granicach zakreślonych postanowieniem. Wnioski z niej płynące nie zostały podważone w toku przedmiotowego postępowania. Dodatkowo, opinia ta została sporządzona w oparciu o pełny materiał zebrany w sprawie, nie tylko zebrany na etapie postępowania przygotowawczego jak i poszerzony o postępowanie sądowe, co w pozwoliło na pełne uwzględnienie wszystkich ujawnionych okoliczności sprawy. Za wiarygodne uznano też opinie biegłego chirurga sporządzone na etapie postepowania przygotowawczego, jednakże uwzględniono iż zostały one sporządzone jedynie w oparciu o materiał postępowania przygotowawczego, dlatego też Sąd ustalenia oparł o uzupełnioną opinię(...) (...)- (...)
Z tożsamych przyczyn podzielono obie sporządzone w sprawie opinie sądowo – psychiatryczne. Zespół biegłych lekarzy psychiatrów uznał , iżD. M. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe, czy też organiczne zaburzenia osobowości. Wymieniony natomiast przejawia zaburzenia zachowania oraz cierpi na zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji psychoaktywnych ( alkoholu, amfetaminy, kanabinoli, tzw. dopalaczy).T.criminis nie zachodzi uzasadniona wątpliwość co do poczytalnościD. M. (1).
Uznano także, iżS. B. (1)także nie cierpi na chorobę psychiczną, ani upośledzenie umysłowe, niemniej jednak rozpoznano u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji.T. C.nie stwierdzono u niego przesłanek do kwestionowania jego poczytalności w rozumieniuart. 31 § 1 i 2 kk. Jest on zdolny do uczestnictwa w postępowaniu procesowym.
Mając powyższe okoliczności na uwadze uznano iż materiał dowodowy zebrany w sprawie wykazał winę oskarżonychD. M. (1)iS. B. (1)w ramach zarzucanego im czynu z punktu I co do tego iż dniu 26 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami, używali wobecM. F. (1)przemocy polegającej na uderzeniu go pięścią w twarz oraz na kopaniu wymienionego w twarz co skutkowała urazem czaszkowo-mózgowym ze złamaniami kości twarzoczaszki, załamaniami kości nosa oraz złamaniem jednego z zębów górnych w wyniku czego narażono go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci innego ciężkiego kalectwa a następnie grożąc dalszym pobiciem zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S.wartości 1100 zł na szkodęI. F. (1)tj czynu zart. 280§1kkiart. 13§1kkw zw zart. 156§1 pkt. 2 kkw zw zart. 11§2kk. Przeprowadzone postępowanie wykazało bowiem aktywną rolę oskarżonych i innych osób którzy działali wspólnie w i porozumieniu realizując tak znamiona przestępstwa rozboju, czym spowodowano narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci innego ciężkiego kalectwa.
Sąd podzielił za Sądem Najwyższym , który postanowieniem z dnia 14 lutego 2007r w sprawie II KK 136/06 iż „jeżeli wynikiem działania sprawców rozboju w sposób bezpośrednio zagrażający życiu pokrzywdzonej były rozległe uszkodzenia ciała opisane wart. 156 par. 1 pkt. 2 kkjako choroba realnie zagrażająca życiu w takiej sytuacji zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy karnej wymagający uwidocznienia w podstawie skazania wszystkich zbiegających się przepisów.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na mocyart. 280§1kkiart. 13§1 kkw zw zart. 156§1 pkt. 2 kkw zw zart. 11§2kkopierając wymiar kary oart. 280§1kkw zw zart. 11§3kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkskazał ich na kary po 2 (dwa ) lata pozbawienia wolności.
Przeprowadzone w sprawie dowody wykazały także winę oskarżonegoS. B. (1)w ramach zarzucanego mu czynu z punktu II co do tego iż w dniu 26 kwietnia 2013r. wO.uderzając w twarzJ. P. (1)usiłował spowodować naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni tj czynu zart.13§1kkw zw zart. 157§1kki za to z mocyart. 13§1 kkw zw zart.157§1kkopierając wymiar kary oart. 14§1kkw zw zart. 157§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkskazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Rozważając wymiar kary wobec obu oskarżonych uwzględniono jako okoliczności obciążające znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, stopień zastosowanej przemocy i miejsca jej zastosowania, jaki i spowodowane u pokrzywdzonego obrażenia.
Na podstawieart. 85 kkart., 86§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkw miejsce wymierzonych z osobnaS. B. (1)kar pozbawienia wolności Sąd orzekł karę łączną 2 (dwóch ) lat pozbawienia wolności.
Rozważając dotychczasową niekaralnośćD. M. (1)Sąd na podstawieart. 69§1i2kk ,art. 70§2 kk,art. 73§2 kkprzy zastosowaniuart. 4§1kkwykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 5 (pięciu) i w okresie próby oddał go pod dozór kuratora sądowego. W ocenie Sądu obowiązujące przez 1 lipca 2015r. przepisy są w sytuacji oskarżonego względniejsze i pozwalają na uznanie, iż wobec tego oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przekonanie, iż wymierzenie mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczające do realizacji celów kary tak wychowawczych jak i zapobiegawczych. Zwłaszcza zastosowany dozór kuratora pozwoli na systematyczną weryfikacje realizacji celów kary.
W ocenie Sądu wobecS. B. (1)zwłaszcza z uwagi na jego uprzednią karalność nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna. Nie sposób bowiem przyjąć iż wobec nie skorzystania z dawanych szans w postaci warunkowego zawieszania uprzednich skazań i powracając do ich popełniania, możliwe będzie osiągnięcie wobec niego celów kary. Przedmiotowe zachowanie wskazuje bowiem , iż tylko kara bezwzględnego pozbawienia wolności będzie wystarczająca do osiągnięcia wobec niego celów kary.
Na podstawieart. 46§1kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkorzeka wobecD. M. (1)iS. B. (1)środek karny obowiązek naprawienia szkody poprzez solidarną zapłatę kwoty 1100 złotych na rzeczI. F. (3). Po 1 lipca 2015r. przepisy o pozwie cywilnym nie obowiązują wobec czego Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody .
W ocenie Sądu wymierzone obu oskarżonym kary są adekwatne do stopnia ich winy, uwzględniają stopień społecznej szkodliwości czynów oraz cele kary jakie mają wobec nich osiągnąć tak wychowawcze jak i zapobiegawcze.
Jednocześnie zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. R.kwotę 1344 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoS. B. (1)w postępowaniu sądowym oraz kwotę 309,12 złotych tytułem 23 % stawki podatku Vat od wynagrodzenia,
Sytuacja finansowa obu oskarżonych i brak dochodów spowodował, iż Sąd na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłaty.