Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 167/16
Data wyroku: 2016-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Ciężar Dowodu
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt III Ca 167/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek
Protokolant   Agnieszka Wołoch
po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa GminyG.
przeciwkoA. S. (1)(S.),A. S. (2)(S.)
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II C 1586/15

1
oddala apelację;

2
zasądza od powódki GminyG.na rzecz pozwanychA. S. (1)iA. S. (2)solidarnie kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 167/16

UZASADNIENIE
Powódka GminaG.żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanych:A. S. (2),A. S. (1)iM. Ż.kwoty 1 678,10zł wrazz ustawowymi odsetkami od kwoty 1 534,81 zł od dnia 1 09 2003r. oraz zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając żądanie twierdziła, że na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego wG.przyul. (...)pozwani są zobowiązani do uiszczania czynszu oraz opłat eksploatacyjnych, z czego się nie wywiązują, a wezwania do zapłaty pozostają bezskuteczne.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw dniu 23 03 2004r. wydał nakaz zapłatyw postępowaniu upominawczym, w którym polecił pozwanym zapłacić solidarnie powódce dochodzone należności.
PozwaniA. S. (2)iA. S. (1)wnieśli sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym żądali oddalenia powództwa.
Zarzucali błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że pozwaniA.iA. S. (2)zamieszkiwali wspólnie z powodem oraz poprzez błędne uznanie czasu ich zamieszkiwania w spornym lokalu. Podnieśli także zarzut przedawnienia.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw dniu 13 06 2015r. wydał postanowienie,w którym stwierdził nieskuteczność doręczenia pozwanymA. S. (2)iA. S. (1)nakazu zapłaty, uchylił zarządzenie stwierdzające prawomocność, stwierdził złożenie przez pozwanych sprzeciwu w terminie i uchylił postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 13 08 2015r, zasądził solidarnie od pozwanychA. S. (1)orazA. S. (2)na rzecz powódki GminyG.kwotę 730,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 620,58 zł liczonymi od dnia 1 09 2003r., ustalił solidarną odpowiedzialność pozwanych zM. Ż.wobec którego orzeczono prawomocnym nakazem zapłaty wydanymw postępowaniu upominawczym wydanym przez Sąd Rejonowy w Gliwicach z dnia23 03 2004r. i orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacjęart. 659 § 1 k.c.iart. 6881§ 1i2k.c.stwierdził, iż sporny pomiędzy stronami był okres czasu, w którym pozwani faktycznie przebywali w spornym lokalu mieszkalnym,a w konsekwencji tego wysokość zobowiązania pozwanych z tytułu opłat czynszowych. Uznał, iż wobec zakwestionowania przez pozwanych żądania powoda to na stronie powodowej z mocy regulacjiart. 6 k.c.spoczywał obowiązek wykazania okresuw jakim pozwani zamieszkiwali lokal przyul. (...). Ze zgromadzonego materiału wynika, iż pozwana na mocy ugody zawartej z powódką w dniu 30 07 2002r. zobowiązana była spłacić zadłużenie za okres od lutego 2001r. do lipca 2002r.w kwocie 620,58 zł wraz z odsetkami w kwocie 109,97zł. Uznał, iż w zakresie przewyższającym żądanie wynikające z ugody powództwo jako nieudowodnionenie zasługuje na uwzględnienie. Nie uwzględnił zarzutu przedawnienia, bowiem pozew został złożony w dniu 25 02 2004r., a roszczenie obejmowało opłaty czynszowe od dnia 25 02 2001r. Ponadto wobec zawartej ugody doszło do uznania roszczenia. O należnych powodowi od pozwanych odsetkach ustawowych orzekł uwzględniając regulacjęart. 481 § 1 i 2 k.c.O kosztach procesu orzekał na podstawie regulacjiart. 100 k.p.c., stosunkowo je rozdzielając.
Orzeczeniezaskarżyła powódka GminaG.w części orzekającejo oddaleniu powództwa. Wnosiła o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa – zasądzenie zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasadzenie od pozwanych solidarniena jej rzecz zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź uchylenie wyrokuw zaskarżonej części i przekazanie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Podnosiła, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo materialne i procesowe, regulację:

-

art. 6881k.c.poprzez jego niezastosowanie, skutkujące brakiem przyjęcia,iż pozwani solidarnie zamieszkiwali w lokalu przyul. (...)do dnia 31 08 2013r.,

6k.c.poprze wadliwe uznanie, iż powódka nie udowodniła faktu zamieszkiwania pozwanych solidarnie po dniu 30 07 2002r. podczasgdy powódka zawnioskowała o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodóww postaci akt sprawy toczącej się pomiędzy stronami przed Sądem Rejonowym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I C 1426/14, z których wynika, iż pozwani mogli wyprowadzić się najwcześniej w dniu 28 04 2003r. co sami pozwani przyznają,

art. 227 k.p.c.poprzez bezpodstawne oddalenie przez Sąd I instancji dowodów w postaci akt sprawy o sygn. akt I C 1426/14,

art. 232 § 2 k.p.c.w zw. zart. 316 § 1 k.p.c.poprzez niezastosowanie powyższych przepisów, w sytuacji w której Sąd I instancji wydając wyrok opierał się na materiale dowodowym nie nadającym się do rozstrzygnięcia,a mianowicie nie ustalił w sposób bezsporny, iż pozwanie solidarnienie mieszkali w lokalu mieszkalnym przyul. (...)po dniu 30 07 2002r.,

art. 233 § 1 k.p.c.poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów,a mianowicie wyciągnięcie wniosków sprzecznych z zasadami logikioraz doświadczenia życiowego, skutkujące przyjęciem stanowiska, iż pozwani solidarnie nie zamieszkiwali w lokalu mieszkalnym po dniu 30 07 2002r.

W uzasadnieniu przede wszystkim podkreślał, iż Sąd I instancji bezzasadnie oddalił wnioski dowodowe powódki mające istotne znaczenie dla sprawy.
PozwaniA. S. (1)iA. S. (2)wnosili o oddalenie apelacji oraz zasądzenie na ich rzecz od powódki zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powódki przyjmując, że mają one źródło w łączącej strony umowie najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego oraz reżimie prawnym tej umowy.
Pozwana w odpowiedzi zaprzeczyli twierdzeniom powódki, co stosownie do regulacjiart. 6 k.c.obligowało ją do wykazania w toku postępowania zasadności
i wysokości dochodzonych należności.
Zawarte w części ustalającej zaskarżonego orzeczenia ustalenia faktyczne dotyczą w części okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w zebranym w sprawie materiale dowodowym.
W zakresie poczynionych ustaleń jest on logiczny i wewnętrznie spójny
i co za tym idzie w pełni wiarygodny.
W postępowaniu apelacyjnego uzupełniono materiał dowodowy sprawy dopuszczają i przeprowadzając zaoferowany przez skarżącą Sądowi pierwszej instancji dowód z zawartych w aktach sprawy Sadu Rejonowego w Gliwicach o sygn. akt I C 1426/14 : odpowiedzi na pozew oraz pozwu wzajemnego na okoliczność,
że pozwani w spornym okresie mieszkali w przedmiotowym lokalu.
Ze zawartych w nich informacjach wynika jednak jedynie, iż pozwani od 28 04 2003r. mieszkali w lokalu mieszkalnym położonym wG.przyul. (...)i brak w nich jest jakiejkolwiek informacji, iż w spornym okresie mieszkali oni
w przedmiotowym lokalu położonym wG.przyul. (...)(więcej
z zeznań złożonych przez pozwanąA. S. (2)wynika, że „przed 2003r. wynajmowali całą rodziną lokal przyAlei (...).. a w maju 2003r. przeprowadzili się do lokalu przyul. (...)opuszczając lokal przyul. (...).W. K.z powodu wygaśnięcia umowy”; k- 68 akt).
Dlatego również i w obecnym w materiale sprawy brak jest podstaw
do poczynienia postulowanych w apelacji ustaleń faktycznych, co potwierdza prawidłowość dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny tego zagadnienia.
Z tych też względów Sąd odwoławczy ustalenia faktyczne Sadu pierwszej instancji przyjął za własne.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w swym zasadniczym zarysie jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ja podziela (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
W materiale sprawy brak jest bowiem podstaw do ustalania, iż pozwani
w okresie po dniu 30 07 2002r. mieszkali w spornym lokalu, co wobec nie wykazania tego faktu przez skarżącą (art. 6 k.c.) w świetle przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku regulacji prawnych czyni w tej części powództwo nieuzasadnionym.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku,
przez co apelacja skarżącej jest bezzasadna w rozumieniu regulacjiart. 385 k.p.c.i jako taka z mocy tej regulacji podlegała ona oddaleniu.
Reasumując wyrok w zaskarżonej części jest prawidłowy i dlatego apelację powódki jako bezzasadną oddalono na mocy regulacjiart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulacjęart. 98 § 1 k.p.c.§ 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r.  w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. 2013 poz. 461 j.t.), biorąc pod uwagę, iż powódka uległa w całości w postępowaniu odwoławczym i powinna zwrócić pozwanym poniesione przez nich w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.
SSO Leszek Dąbek