Sąd Rejonowy w Toruniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 450/16
Data wyroku: 2016-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Becińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu

Sygn. akt: II K 450/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia SR Joanna Becińska
Protokolant:st. sekr. sąd. Joanna Rybińska
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód Moniki Barskiej
po rozpoznaniu dnia 30.08.2016r., 13.10.2016r., 22.11.2016r.,
sprawy:
A. Z. (1)s.J.iB.z domuS.,
ur. (...)wT.
K. J.c.H.iB.z domuN.,
ur. (...)wT.
oskarżonych o to, że:
w dniu 11 października 2015 r. ok. godz. 21.40 wT.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie i bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku prawnego, zadając uderzenia pięściami po twarzy oraz butelką szklaną po głowieW. S. (1), spowodowali obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa, złamanie zęba 21, rany cięte okolicy skroniowej lewej, łuku brwiowego lewego orz okolicy kąta ust po stroni lewej, narażając pokrzywdzonego na naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7
- tj. o czyn zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk
a nadtoK. J.o to, że
w tym samym miejscu i czasie, publicznie i bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku prawnego, zadając uderzenia pięściami po twarzyA. W., naruszyła jej nietykalność cielesną
- tj. o czyn zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 57 a § 1 kk

ORZEKA:

I
Uznaje oskarżonegoA. Z. (1)za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. występku zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57a§ 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkpo zastosowaniuart. 57a§ 1 kkwymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonegoA. Z. (1)do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoW. S. (1)kwoty 2250 (dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt) złotych;

III
uznaje oskarżonąK. J.za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt I aktu oskarżenia, tj. występku zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 57a§ 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkpo zastosowaniuart. 57a§ 1 kkwymierza oskarżonej karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności

IV
uznaje oskarżonaK. J.za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt II aktu oskarżenia, tj. występku zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 57a§ 1 kki za to na podstawieart. 217 § 1 kkpo zastosowaniuart. 57a§ 1 kkwymierza oskarżonej karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na mocyart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkw miejsce orzeczonych w pkt III i IV wyroku jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza oskarżonejK. J.karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 4 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;

VI
na mocyart. 57 a § 2 kkzobowiązuje oskarżonąK. J.do zapłaty nawiązki na rzecz:

1
PokrzywdzonegoW. S. (1)kwoty 1.000 (jednego tysiąca) złotych;

2
PokrzywdzonejA. W.w kwocie 300 (trzystu) złotych;

VII
na mocyart. 73 § 1 kkoddaje oskarżonąK. J.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

VIII
na mocyart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązuje oskarżoną do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

IX
zasądza ze Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw.P. K.kwotę 672 (sześciuset siedemdziesięciu dwóch) złotych powiększoną o stawkę podatku(...)tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA. Z. (1)z urzędu;

X
zasądza od oskarżonegoA. Z. (1)na rzeczA. W.iW. S. (1)po 336 (trzysta trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

XI
zasądza od oskarżonejK. J.na rzeczA. W.iW. S. (1)po 336 (trzysta trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

XII
zwalnia oskarżonychA. Z. (1)iA. W.od ponoszenia opłat sądowych i wydatków poniesionych w toku postepowania, wydatkami obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 450/16
3 Ds. 721/15

UZASADNIENIE
11 października 2015r.A. Z. (1)iK. J.odwiedzili znajomych w centrum miasta, podczas spotkania spożywali wódkę. Następnie udali się do lokalu(...)przyul. (...). W trakcie pobytu w pubie oglądali mecz i spożywali piwo. W pewnym momencieA. Z. (1)podniósł stół i nim rzucił, za co został wyproszony z lokalu. Za nim z lokalu wyszłaK. J..
(dowód: wyjaśnienia oskarżonejK. J.k. 108)
Tego samego dnia około godziny 22:00W. S. (1)wraz ze swoją znajomąA. W.podjechał samochodem markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)dosklepu (...)mieszczącego się wT.przyul. (...). Z samochodu wysiadłaA. W.i poszła zrobić zakupy do sklepu,W. S. (1)pozostał w pojeździe. Po zrobieniu zakupów, kiedyA. W.wracała do samochodu, została zaczepiona przezA. Z. (1). Mężczyzna mówił coś niewyraźnie doA. W., bełkotał, kobieta próbowała wsiąść do samochodu lecz mężczyzna jej w tym przeszkadzał, szarpał za drzwi. W końcu jednakA. W.do pojazdu wsiadła i zamknęła drzwi. W tym momencie przez ulicę przebiegłaK. J.i silnie uderzyła w tylną część samochodu. Z pojazdu wysiadłW. S. (1), miał zamiar sprawdzić czy z pojazdem nic się nie stało, chciał także wyjaśnić sytuację. Natychmiast w jego stronę ruszyłA. Z. (1)iK. J.. Osoby te kierowały wyzwiska w stronęW. S. (1), po czymW. S. (1)został zaatakowany przezA. Z. (1). Otrzymał silne uderzenie pięścią w twarz, następnie zaśK. J.rozbiła na głowieW. S. (1)butelkę.W. S. (1)zalał się krwią. Mężczyźni szarpali się,W. S. (1)otrzymał odA. Z. (1)uderzenie głową w twarz, a następnie został uderzony jakimś przedmiotem w czoło. Z pubuP.wybiegł pracownik -K. K. (1)i rozdzielił mężczyzn.
(dowód: zeznania świadkaW. S. (1)k. 91-91v akt, załącznik B k. 1v-2, 9v,K. K. (1)k. 121v-122 akt, ze zbioru B k. 8v,A. W.k. 91v- 92v akt, ze zbioru B k. 5-6, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. Z. (1)k. 90v, częściowoK. J.k. 33, 108)
Początkowo w trakcie zajściaA. W.siedziała w samochodzie. Kiedy jednak zorientowała się jak poważna jest sprawa, szarpiący mężczyźni oddalili się od pojazdu, wysiadła z samochodu i krzykiem próbowała rozdzielić mężczyzn. Drogę zaszła jejK. J.i kilka razy uderzyła ją pięścią w twarz.A. W.próbowała się zasłaniać. Pobiegła do samochodu, zamknęła się w środku i wezwała policję. KiedyK. J.zobaczyła żeA. W.zamknęła się w samochodzie i używa telefonu komórkowego, podbiegła do pojazdu i zaczęła pięściami uderzać w szybę boczną, przednią i krzyczeć wulgarne słowa. Jeszcze przed przyjazdem policji mężczyzn rozdzielił pracownik pubuP..
(dowód: zeznania świadkaA. W.k. 91v-92v akt, ze zbioru B k. 5-6)
W trakcie interwencji policjiK. J.była agresywna, nie chciała podać swoich danych, używała słów wulgarnych, groziłaA. W..
(dowód: zeznania świadkówŁ. G.k. 107v-108, notatka k. 1)
W wyniku zdarzeniaW. S. (1)doznał obrażeń w postaci rany długości 4 cm w okolicy skroniowo ciemieniowej, wymagającej szycia, rany długości 2 cm w okolicy lewego łuku brwiowego wymagającej szycia, rany długości 0,5 cm za lewym uchem wymagającej szycia, rany dł cm w okolicy brody wymagającej szycia, podbiegnięcia krwawego obu powiek po stronie prawej i powieki dolnej lewej, podbiegnięcia śluzówki wargi dolnej po stronie lewej, a także złamania kości nosa oraz złamania zęba 21. Obrażenia których doznał pokrzywdzony, spowodowały naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż 7 dni.
(dowód: opinia sądowo- lekarska k. 6, dokumentacja lekarska k. 9)
Uderzenia pięścią w twarz nie spowodowały uA. W.obrażeń ciała, stanowiły naruszenie nietykalności cielesnej.
(dowód: opinia sądowo- lekarska k. 11)
K. J.nie była uprzednio karana sądownie.
(dowód: dane o karalności k. 34)
A. Z. (1)był wielokrotnie karany, ostatnio wyrokiem Sadu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 listopada 2015r. w sprawie VIII K 1325/15 za przestępstwo zart. 190 § 1 kkna karę grzywny w wysokości 500 stawek dziennych po 10 złotych stawka.
(dowód: dane o karalności k. 36)
OskarżonyA. Z. (1)w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie pamięta jego okoliczności, nie pamięta co było powodem zdarzenia, pamięta tylko, że się szarpał z mężczyzną. Oskarżony wskazał, że powodem niepamięci było spożywanie alkoholu w dniu zdarzenia. Przed sądem oskarżony wyjaśnił, że zdarzenie to było incydentem, pokrzywdzony znalazł się w złym czasie i miejscu. Wyraził żal.
OskarżonaK. J.w toku postępowania przygotowawczego przyznała się do uderzenia mężczyzny butelką, nie przyznała się do uderzenia kobiety. Przed sądem oskarżona opisała co działo się przed zdarzeniem, jak oskarżony zachowywał się w knajpie. OskarżonaK. J.zaprzeczyła aby była obecna przy tym jak zaczęła się awantura, że pojawiła się dopiero jak jej chłopak (A. Z. (1)) szarpał się z pokrzywdzonym i wówczas postanowiła mu pomóc.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. Z. (1)albowiem korespondowały one z zeznaniami świadkówA. W.iW. S. (1). Oskarżony przyznał, że z uwagi na spożycie alkoholu nie pamiętał przebiegu zajścia. Fakt spożywania alkoholu znajduje potwierdzenie także w wyjaśnieniach oskarżonejK. J..
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejK. J.jedynie w zakresie w jakim przyznała się do uderzenia butelką w głowęW. S. (1), a także co do zdarzeń poprzedzających te objęte aktem oskarżenia, a mianowicie wizyty u znajomych z oskarżonym, w barze, spożywania alkoholu, przyczyn opuszczenia baru. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie w jakim twierdziła, że z baru wyszła dopiero w momencie jak oskarżony szarpał się z pokrzywdzonym, a także co do tego, że nie zadawała uderzeń pokrzywdzonej albowiem w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków. PokrzywdzonaA. W.jak iW. S. (1)byli zgodni co do tego, że oskarżona zjawiła się w pobliżu pojazdu już w momencie kiedy oskarżony zaczepiał pokrzywdzoną, utrudniał jej wejście do samochodu. To właśnie zachowanie oskarżonej, uderzenie ręką bądź jakimś przedmiotem w tył pojazdu doprowadziło do tego, żeW. S. (1)wysiadł z samochodu. Z kolei wyjaśnienia oskarżonej co do tego, że nie uderzyła pokrzywdzonej, pozostają w opozycji do konsekwentnych zeznań świadkaA. W., iż została przez oskarżoną kilka razu uderzona pięścią w twarz. Pokrzywdzona wskazała w jakich okolicznościach do tego doszło. Wskazać w tym miejscu należy także na nielogiczność w wyjaśnieniach złożonych przez oskarżoną na rozprawie z których wynika, że „po uderzeniu butelką podeszła pokrzywdzona…. Uciekła do samochodu, zamknęła się. Ja za nią szłam, chciałam rozmawiać..” Wersja przedstawiona przez oskarżoną jest nielogiczna i pozostaje, jak już wyżej wskazano, w sprzeczności z zeznaniami świadkaA. W..
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaK. K. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym. Świadek wskazał wówczas, że jeszcze w czasie pobytu w barze widać było, że zarówno oskarżony jak i oskarżona spożywali alkohol i byli bardzo pobudzeni, jakby byli pod wpływem narkotyków. W tym zakresie zeznania świadka korelują z tym co wyjaśniła przed sądem oskarżona, że przyczyną wyproszenia z baru oskarżonego było jego agresywne zachowanie. Także z relacji pokrzywdzonych wynika, że zarówno oskarżona jak i oskarżony byli bardzo pobudzeni i agresywni. Z relacji świadka wynika, że kiedy wyszedł przed klub zobaczył młodego człowieka zakrwawionego, szarpiącego się z łysym mężczyzną, kobietę zamkniętą w samochodzie, krzycząca oskarżoną. Świadek rozdzielił mężczyzn i czekał do przyjazdu policji. Przed sądem świadek zasłaniał się niepamięcią, wskazywał, że oskarżony przed zdarzeniem zachowywał się normalnie. Zdaniem sądu świadek swoimi zeznaniami składanymi przed sądem nie chciał pogrążać oskarżonych, których kojarzył jako klientów lokalu w którym miał zatrudnienie.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówK. K. (2)iŁ. G.- funkcjonariuszy policji, którzy zjawili się na miejscu zdarzenia i wykonywali czynności z udziałem oskarżonych i pokrzywdzonych. Zeznania świadków pozwoliły na ustalenie jak zachowywali się oskarżeni w czasie interwencji policji.
Sąd podzielił stanowisko biegłego lekarza sądowego wyrażone w opiniach z dnia 14.10.2015r. i z dnia 30.10.2015r. dotyczące obrażeń jakich w wynika zdarzenia doznali pokrzywdzeni albowiem opinie są jasne, zupełne, zostały sporządzone w oparciu o dokumentację medyczną przez osobę dysponującą fachową wiedzą w zakresie medycyny sądowej.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania w tym danym o karalności albowiem zostały one sporządzone w przewidzianej przez prawo formie, przez kompetentne podmioty, korzystały z domniemania autentyczności, ich prawdziwość nie był kwestionowana przez żadną ze stron.
W oparciu o zeznania świadków, wyjaśnienia oskarżonychA. Z. (1)iK. J.sąd ustalił, że oskarżeni w dniu w dniu 11 października 2015 r. ok. godz. 21.40 wT.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, publicznie i bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku prawnego, zadając uderzenia pięściami po twarzy oraz butelką szklaną po głowieW. S. (1), spowodowali obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa, złamanie zęba 21, rany cięte okolicy skroniowej lewej, łuku brwiowego lewego orz okolicy kąta ust po stroni lewej, narażając pokrzywdzonego na naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7, tj. wyczerpali znamiona występku zart. 158 § 1 kk. W tym przepisie spenalizowany został udział w bójce lub pobiciu. Przedmiotem prawnokarnej ochrony w przypadku tego przestępstwa jest życie i zdrowie człowieka. W nauce prawa karnego przyjmuje się, iż pobiciem jest czynna napaść dwóch lub więcej osób na inną osobę lub osoby, przy czym w zdarzeniu tym występuje wyraźny podział ról na napastników i napadniętych, natomiast jako bójkę należy rozumieć starcie co najmniej trzech osób, z których każda jest jednocześnie napastnikiem i broniącym się. Należy wskazać, iż karalny jest jedynie udział w tzw. niebezpiecznej bójce lub pobiciu, to znaczy w takim zajściu, którego intensywność oraz agresywność osób w nim uczestniczących stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. Jest to więc przestępstwo materialne, przy czym jako skutek należy w tym przypadku traktować stan bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty życia lub spowodowania ciężkiego lub średniego uszczerbku na zdrowiu. Należy przy tym podkreślić, iż dla realizacji znamion tego przestępstwa nie jest konieczne wystąpienie skutku w postaci utraty życia lub skutków określonych w art. 156 § 1 czyart. 157 § 1 k.k.Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż zachowanie oskarżonychA. Z. (1)iK. J.wypełniło znamiona udziału w pobiciu. Każda z tych osób zadawała pokrzywdzonemu uderzenia, w tym oskarżonaK. J.uderzyła pokrzywdzonego butelką w głowę, oskarżonyA. Z. (1)zadawał uderzenia w twarz w tym uderzenie główką w twarz. Nie ma przy tym wątpliwości co do tego, że oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu. Powyższe wynika przede wszystkim z konsekwentnych w tym zakresie zeznań pokrzywdzonegoW. S. (1),A. W., jaki i wyjaśnień oskarżonych.  Działania poszczególnych współsprawców muszą mieć istotny, dopełniający się charakter, wspólnej realizacji znamion konkretnego czynu, zgodnie z przyjętym podziałem ról, przy czym podział tych ról, oparty na porozumieniu, może nastąpić per facta concludentia. Dla przyjęcia współsprawstwa ważne jest, aby każdy ze wspólników utożsamiał się z działaniami pozostałych, traktując takie zachowanie jako swoje, nawet wówczas, gdyby osobiście nie wykonywał żadnych czynności czasownikowych przestępstwa. Niezbędnym elementem współsprawstwa jest porozumienie. Wystarczy porozumienie osiągnięte w czasie wykonywania czynu. Ustawa nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków dotyczących formy porozumienia. Może do niego dojść nawet w sposób dorozumiany.
Analizując natomiast stronę podmiotową przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.należy wskazać, iż popełnić je można jedynie umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, iż oskarżonyA. Z. (1)jak iK. J.obejmowali swoim zamiarem pobicie pokrzywdzonego, o czym świadczą podejmowane przez nich działania. Gwałtowność i rodzaj zadawanych przez nich uderzeń, miejsce zadawania uderzeń a także ich siła wskazuje, iż godzili się oni na to, że biorąc udział w pobiciu poprzez swoje zachowanie narażają pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia. Nie ulega wątpliwości, iż uderzenie butelką w głowę, czy ciosy w twarz rękoma i z główki mogły doprowadzić do urazów zagrażających życiu i zdrowiu.
W oparciu o konsekwentne zeznania pokrzywdzonejA. W.i treść opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej Sąd uznał oskarżonąK. J.za winną tego, że w tym samym miejscu i czasie, publicznie i bez żadnego powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku prawnego, zadając uderzenia pięściami po twarzyA. W., naruszyła jej nietykalność cielesną, tj. za winną popełnienia występku zart. 217 § 1 kk. Naruszeniem nietykalności cielesnej są wszystkie czynności oddziałujące na ciało innej osoby, które nie są przez nią akceptowane. Naruszenie nietykalności cielesnej nie musi łączyć się z powstaniem obrażeń, jednakże musi mieć ono wymiar fizyczny". Należy podkreślić, że naruszenie nietykalności cielesnej może spowodować pewne zmiany na ciele człowieka (zasinienie, zadrapanie), jednak nie mogą one polegać na uszczerbku na zdrowiu, naruszeniu czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, o których mowa wart. 156 i 157 k.k. Kodeks karnyjako przykład czynu stanowiącego naruszenie nietykalności cielesnej podaje jedynie uderzenie człowieka. (vide Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 r., II AKa 137/12, LEX nr 1217652) Naruszenia nietykalności cielesnej polega na umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawie stwierdzić należy, że oskarżonaK. J.naruszyła nietykalność cielesnąA. W.umyślnie, z zamiarem bezpośrednim.
Zdaniem sądu oskarżeni działali w warunkach występku chuligańskiego w rozumieniuart. 115 § 21 kk, a więc publicznie, bez powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie wobec porządku prawnego. Przestępstwo pobicia określone wart. 158 § 1 kki naruszenia nietykalności cielesnej zart. 217 § 1 kkma charakter umyślny. Z zeznań pokrzywdzonych wynika, że oskarżeni napadli na nich bez powodu, sami oskarżeni nie potrafili wyjaśnić logicznie swojego zachowania.
Ustalenie przez Sąd, że czyn, za który skazuje sprawcę miał charakter umyślny, popełniony publicznie i bez powodu, czym zamanifestowany został jego rażąco lekceważący stosunek do porządku prawnego, obligowało sąd do zakwalifikowania tego czynu jako występku popełnionego w warunkach czynu chuligańskiego, o którym mowa wart. 57a kk. Czyn przypisany oskarżonym popełniony został publicznie, albowiem oskarżeni pobili pokrzywdzonegoW. S. (1)w miejscu ogólnie dostępnym, w pobliżu pubuP.isklepu (...). Dla takiej kwalifikacji nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że czynu zarzucanego oskarżeni dopuścili się w godzinach wieczornych. Podobnie w przypadku czynu przypisanegoK. J.polegającego na naruszeniu nietykalności cielesnejA. W..
Mając na uwadze to, iż kara stanowi przede wszystkim środek polityki karnej umożliwiający osiągnięcie celów represyjnych oraz prewencyjnych, w szczególności ma zapobiec ponownemu popełnieniu przez oskarżonych czynu zabronionego oraz skłonić ich do przestrzegania porządku prawnego Sąd wymierzył za przestępstwo zart. 158 § 1 kkoskarżonemuA. Z. (1)karę 1 roku pozbawienia wolności a oskarżonejK. J.karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, iK. J.za przestępstwo zart. 217 § 1 kkkarę 2 miesięcy pozbawienia wolności.
W podstawie wymiaru kary powołany został przepisart. 57a§ 1 kkalbowiem przyjęcie przez sąd, że sprawcy działali w warunkach występku o charakterze chuligańskim obligowało sąd do orzeczenia kary nie niższej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Orzekając wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności Sąd miał na względzie to, iż zastosowanie kary łagodniejszego rodzaju nie stanowiłoby adekwatnej reakcji na ich czyny, które cechowały się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, jak również nie zapewniłoby realizacji wobec oskarżonych celów kary, w szczególności w zakresie prewencji indywidualnej.
Przy wymiarze kary oskarżonemuA. Z. (1)jako okoliczność łagodząca potraktowane zostało przyznanie się przez oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyrażenie skruchy. Okolicznością obciążającą była uprzednia karalność oskarżonego, działanie pod wpływem alkoholu, działanie w warunkach występku chuligańskiego.
Przy wymiarze kar oskarżonejA. W.jako okoliczność łagodzącą potraktowano częściowe przyznanie się do winy i dotychczasową niekaralność. Okolicznością obciążającą było to, że oskarżona działała w warunkach występku o charakterze chuligańskim i w chwili czynu była nietrzeźwa.
Sąd wymierzył oskarżonemuA. Z. (1)karę 1 roku pozbawienia wolności. Z uwagi na brzmienieart. 69 § 1 kkwarunkowe zwieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności było wykluczone. Aby w ogóle można było rozważać warunkowe zawieszenie wykonania kary sprawca w momencie popełnienia przestępstwa nie może być skazany na karę pozbawienia wolności. Analiza danych o karalnościA. Z. (1)wskazuje, że na dzień 11.10.2015r. (data czynu) względem oskarżonego był wydany wyrok którym była wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności (k. 36). Abstrahując od tego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego nie pozwalałaby na wysnucie pozytywnej prognozy kryminologicznej względem oskarżonego wyrażającej się w przekonaniu, że bez wykonania kary pozbawienia wolności, oskarżony zacznie żyć zgodnie z prawem. Wręcz przeciwnie, wielokrotna karalność oskarżonego, prowadzi do wniosku, że tylko wykonanie kary pozbawienia wolności jest w stanie odnieść skutek w zakresie wychowawczego i prewencyjnego oddziaływania na oskarżonego.
Sąd wymierzył oskarżonejK. J.karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, stosując zasadę częściowej absorbcji z uwagi na bliski związek czasowy, podmiotowy i przedmiotowy miedzy popełnionymi przestępstwami.
Podejmując decyzję w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonejK. J.kary pozbawienia wolności Sąd kierował się natomiast wskazaniami określonymi wart. 69 § 1 k.k.Jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, oskarżonaK. J.nie była dotąd karany sądownie, w związku z czym należy przyjąć, iż wystarczającym dla osiągnięcia w stosunku do niej celów postępowania, a przede wszystkim zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez nią czynu zabronionego będzie sam proces karny oraz wymierzenie jej kary pomimo braku jej efektywnego wykonywania. W przekonaniu Sądu wyznaczenie oskarżonej okresu próby trzyletniego - będzie wystarczające dla wykazania się przez oskarżoną stałą i konsekwentną wolą nie popełniania w przyszłości czynów zabronionych. Dodać należy, iż ewentualne ponowne popełnienie przez oskarżoną przestępstwa w okresie próby skutkować będzie, poza wszczęciem kolejnego postępowania, możliwością, a w niektórych przypadkach wręcz koniecznością, zarządzenia wykonania orzeczonej wobec niej w niniejszym postępowaniu kary pozbawienia wolności.
Sąd na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonegoA. Z. (1)do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoW. S. (1)kwoty 2250 (dwa tysiące dwieście pięćdziesiąt) złotych. Powyższa kwota wynikała z rachunków przedłożonych przez pełnomocnikaW. S.(k. 89). Sąd ma świadomość, że kwota ta nie obejmuje szkody w pełnej wysokości albowiem przez dwa tygodnie pokrzywdzony pozostawał na zwolnieniu lekarskim, a co za tym idzie miał obniżone wynagrodzenie. W tym zakresie szkoda jednak nie została wykazana w niniejszym postepowaniu. Pozostałych roszczeń pokrzywdzony może dochodzić w postępowaniu cywilnym.
Obligatoryjnie na mocyart. 57 a § 2 kksąd zobowiązał oskarżonąK. J.do zapłaty nawiązki na rzecz:

1
PokrzywdzonegoW. S. (1)kwoty 1.000 (jednego tysiąca) złotych (w związku ze skazaniem za czyn zart. 158 § 1 kk) ;

2
PokrzywdzonejA. W.w kwocie 300 (trzystu) złotych w związku ze skazaniem za czyn zart. 217 § 1 kk;

Wysokość nawiązek w obu przypadkach determinowana była stopniem społecznej szkodliwości czynów, zawinieniem i wysokim stopniem złej woli oskarżonej, a także możliwościami zarobkowymi i majątkowymi oskarżonej.
Celem zwiększenia wychowawczego i prewencyjnego oddziaływania na oskarżonąK. J.sąd na mocyart. 73 § 1 kkoddaje ją w okresie próby pod dozór kuratora sądowego i zobowiązał do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA. Z.orzeczono na podstawie § 17 ust. 1 pkt 3 i § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015r., poz. 1801)
Sąd zasądził od oskarżonegoA. Z. (1)na rzeczA. W.iW. S. (1)po 336 (trzysta trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz od oskarżonejK. J.na rzeczA. W.iW. S. (1)po 336 (trzysta trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, na podstawieart. 627 kpk.
zwalnia oskarżonychA. Z. (1)iA. W.od ponoszenia opłat sądowych i wydatków poniesionych w toku postepowania, wydatkami obciąża Skarb Państwa.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r., Nr 49 poz. 223 ze zmianami). W ocenie Sądu uiszczenie tych kosztów byłoby dla oskarżonych nadmiernym obciążeniem. OskarżonyA. Z.jest bezrobotny, niema prawa do zasiłku, nie uzyskuje dochodów, oskarżonaK. J.pracuje jako salowa, osiąga najniższe dochody.