Sąd Rejonowy w Radomsku
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 28/16
Data wyroku: 2016-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Hanus-Klara
Teza: Strona przedmiotowa czynu polega na tym, że sprawca mając cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami na mocy decyzji właściwego organu, mimo to decyduje się  na uczestnictwo w ruchu komunikacyjnym.

Sygn. akt VI K 28/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 marca 2016r.
Sąd Rejonowy w Radomsku, VI Wydział Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SRA. K.
Protokolant: sekretarz sądowy Bogumiła Dobrakowska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w RadomskuG. S.,P. G.
po rozpoznaniu w dniach 16.02.2016r., 24.02.2016r. na rozprawie wR.
sprawyK. W.(W.), synaG.iJ.z domuŁ.,urodzonego (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w dniu 23 listopada 2015r. o godz. 18.00 w mscP.ul. (...)pomimo decyzji Prezydenta MiastaP.nr(...).5430.(...).2015.PI z dnia 21.09.2015r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi jechał jako kierujący pojazdemR. (...)onr rej. (...)
tj. o czyn zart. 180a § 1 kk

1
oskarżonegoK. W.uznaje za winnego tego, że w dniu 23 listopada 2015r. o godzinie 18.00 w miejscowościP.ul. (...), na drodze publicznej pomimo decyzji Starosty(...)o numerze(...).5430.(...).2015.PIz dnia 21.09.2015r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii(...)jechał jako kierujący pojazdem osobowym markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...), czym wypełnił dyspozycjęart.180a kki za to na podstawieart. 180a kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

2
wymierza oskarżonemuK. W.60,00 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70,00 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem obowiązku zwrotu wydatków poniesionych w sprawie.

Sygn. akt VI K 28/16

UZASADNIENIE
SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
K. W.z zawodu jest mechanikiem samochodowym i dorywczo pracujew zakładzie mechanicznym. Oskarżony nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych w zakresie prawa jazdy kategorii B, gdyż decyzją o numerze(...).5430.(...).2015.PI z dnia 21 września 2015 r. Starosta(...)cofnął mu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie w/w kategorii. Mimo to w dniu 23 listopada 2015 r. około godziny 18.00, chcąc sprawdzić stan techniczny samochodu osobowego markiR. (...)onr rej. (...),K. W.wyjechał w/w pojazdem z warsztatu samochodowego na drogę publiczną w gminieG.i pojechał w kierunku miejscowościP..
- częściowo wyjaśnieniaK. W.(k. 8 v-9, k. 7-8 zbioru A)
- zeznaniaM. W.(k. 9 v – 10, k. 1 v zbioru C)
- decyzja Starosty(...).5430.(...).2015.PI (k. 5 zbioru A)
KiedyK. W.znalazł się wP.naul. (...), stojący na poboczu drogi w okolicach cmentarza funkcjonariusz PolicjiM. W.zmierzył prędkość samochoduR. (...), po czym wezwał oskarżonego do zatrzymania pojazdu dając mu sygnały trzymaną w ręku latarką.K. W.skręcił wtedy na stację(...)i tam zatrzymał swój pojazd.M. W.podszedł na stację i poprosił oskarżonego o udanie się do radiowozu policyjnego i zabranie ze sobą niezbędnych dokumentów. W trakcie kontroli okazało się, żeK. W.ma cofnięte uprawnienia do prowadzenia pojazdów. W rozmowie z funkcjonariuszem Policji oskarżony powiedział, że na następny dzień ma zaplanowany termin egzaminu na prawo jazdy, a samochodemR. (...)poruszał się po drodze publicznej, gdyż jest mechanikiem i chciał sprawdzić stan techniczny samochodu. Został pouczony o tym, że nie może jeździć pojazdami mechanicznymi i zwolniono go do domu. SamochódR. (...), którym poruszał się oskarżony pozostał na stacji paliw.
- częściowo wyjaśnieniaK. W.(k. 8 v-9, k. 7-8 zbioru A)
- zeznaniaM. W.(k. 9 v – 10, k. 1 v zbioru C)
K. W.ma 30 lat, legitymuje się wykształceniem zawodowym, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, pracuje dorywczo jako mechanik – elektromechanik z wynagrodzeniem miesięcznym od około 1.000 zł do około 2.000 zł, jest rozwiedziony, na utrzymaniu ma trójkę dzieci w wieku 11 lat, 6 lat, 1 roku oraz babcię, nie posiada żadnego majątku.
- oświadczenie oskarżonegoK. W.– k. 8;
- dane z systemu teleinformatycznego – k. 11 zbioru A
K. W.był uprzednio skazany wyrokami:

⚫

Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 01 grudnia 2005 r., w sprawie o sygn. akt II K 562/05, za czyn wypełniający dyspozycjęart. 291 § 1 kkna karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;

Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 września 2007 r., w sprawie o sygn. akt VII K 928/07, za czyn wypełniający dyspozycjęart. 209 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, dozór kuratora w tym czasie oraz zobowiązano go do łożenia na utrzymanie innych osób;

Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 29 marca 2010 r., w sprawie o sygn. akt II K 97/10 za czyn wypełniający dyspozycjęart. 270 § 1 kk, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby, dozór kuratora w tym czasie oraz na karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych każda po 10 zł;

Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 09 stycznia 2013 r., w sprawie o sygn. akt VII K 862/12 za czyn wypełniający dyspozycjęart. 178a § 1 kk, na karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych każda po 10 zł, ponadto orzeczono wobec niego środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 1 roku oraz świadczenia pieniężnego w kwocie 200 zł;

Sądu Rejonowego w Kole z dnia 16 lipca 2013 r., w sprawie o sygn. akt II K 583/13, za czyn wypełniający dyspozycjęart. 244 kk, na karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych każda po 10 zł.

- informacja zK.– k. 2 zbioru A
Zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i postępowania sądowegoK. W.przyznał się do zarzucanego mu czynu. Składając wyjaśnienia na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony stwierdził, że kierował pojazdem mechanicznym, gdyż nie miał innego wyjścia, ponieważ rozchorowało mu się jego dziecko i musiał jechać do lekarza, a życie i zdrowie jego dziecka jest dla niego najważniejsze. Wyraził chęć dobrowolnego poddanie się karze, nie zgodził się jednak na zaproponowaną przez prokuratora karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na etapie postępowania jurysdykcyjnegoK. W.wyjaśnił, iż w dniu 24 listopada 2015 r. zadzwoniła do niego jego narzeczonaE. K.i poinformowała, że ich wspólne dziecko choruje i konieczne jest udanie się z nim do lekarza. Ponieważ nie miała ona do dyspozycji żadnego samochodu, oskarżony miał pożyczyć samochód od kolegiz zakładu i pojechać nim po konkubinę, która miała przejąć auto i zawieść dziecko do lekarza. Na pytanie prokuratoraK. W.wyjaśnił jednak iż: „E.była wtedyz dzieckiem u lekarza (…). Nie wiem czy narzeczona była u lekarza, czy lekarz przyszedł do domu, bo ja pojechałem do babci. Nie pamiętam dokładnie jak to było”. Oskarżony wyraził skruchę za popełniony czyn oraz zadeklarował, że już nigdy nie będzie jeździć samochodem.
wyjaśnienia oskarżonegoK. W.– k. 8v-9, k. 10, k. 7-8 zbioru A,
SĄD DOKONAŁ NASTĘPUJĄCEJ OCENY DOWODÓW:
Zgromadzony w sprawie nieosobowy materiał dowodowy tj. karta karna, decyzja(...).5430.(...).2015.PI, dane z systemu teleinformatycznego nie był w toku postępowania podważany i Sąd również nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować jego wiarygodność.
Dokonując oceny osobowych źródeł dowodów Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznania funkcjonariusza policjiM. W.. Świadek ten nie miał żadnego interesu w tym, aby zeznawać nieprawdę, a jego relacje są spontaniczne, konsekwentne oraz brak w nich wewnętrznych sprzeczności.M. W.w szczegółowy oraz logiczny sposób zrelacjonował przebieg przeprowadzonej przez niego kontroli drogowej. Ponadto jego depozycje korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Za wiarygodne w części Sąd uznał depozycjeK. W.. Sąd dał wiarę jego wyjaśnieniom w zakresie, w jakim przyznał się do prowadzenia samochodu osobowego markiR. (...), pomimo cofnięcia mu uprawnień decyzją Starosty(...)oraz w jakim potwierdził fakt zatrzymania go do kontroli drogowejwP.. Sąd odmówił natomiast przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegow części, w której tłumaczył powód, dla którego zdecydował się na prowadzenie pojazdu, tj. że pożyczył samochód od kolegi, by zawieść swoje dziecko do lekarza. W ocenie Sądu, przedstawiona przez oskarżonego wersja zdarzeń została przez niego stworzona na potrzeby postępowania karnego, w celu złagodzenia grożącej mu represji karnej. Świadczyo tym między innymi okoliczność, iż bezpośrednio po zatrzymaniuK. W.przez funkcjonariusza Policji, oskarżony nic nie wspomniał o tym, że jego dziecko jest chorei konieczne jest zawiezienie go samochodem do lekarza. Oskarżony w rozmowiez policjantem stwierdził natomiast, że jest mechanikiem samochodowym i wyjechał pojazdem na drogę publiczną, aby sprawdzić jego stan. Wersja o pożyczeniu samochodu od kolegiz powodu choroby dziecka, została po raz pierwszy przedstawiona przez oskarżonego podczas jego przesłuchania na Posterunku Policji w Żytnie w dniu 16 grudnia 2015 r. tj. blisko miesiąc po zatrzymaniu go przez funkcjonariuszaM. W.. Ponadto depozycje oskarżonego w tym zakresie są chwiejne oraz niekonsekwentne. Na rozprawie, dopytany przez prokuratoraK. W.wyjaśnił, iż w tym dniu po kontroli policyjnej, mimo że jak podawał dziecko było chore, pojechał do babci, a jego konkubina byłaz dzieckiem u lekarza, albo też lekarz był u nich na wizycie domowej, choć tego nie wie. To dalej już nie interesował go los dziecka? Wypada również zwrócić uwagę, że wyjaśnienia oskarżonego nie korespondują z zeznaniami jego narzeczonejE. K., która stwierdziła, że telefonicznie rozmawiała z panią doktor, która wytłumaczyła, że ząbkujące dzieci często mają gorączkę i zaleciła podanie lekarstw, co teżE. K.uczyniła. Lekarz nie poinstruował więc konkubiny oskarżonego o konieczności przywiezienia dziecka do przychodni, uznając konsultację telefoniczną za wystarczającą. Na uboczu wskazać jeszcze należy, że nawet sytuacja, w której konieczne byłoby zawiezienie dziecka do lekarza faktycznie nie usprawiedliwiałaby zachowania oskarżonego. W takich okolicznościach zasadne byłoby rozważenie skorzystania z taksówki, a w razie poważnego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka wymagającego natychmiastowej interwenci medycznej, należałoby zadzwonić po karetkę pogotowia. Okoliczności na które usiłuje powoływać się oskarżony, nie ekskulpowałyby więc jego zachowania i niekoniecznie prowadziłyby do złagodzenia nałożonej na niego represji karnej, nawet jeżeli Sąd uznałby je za faktycznie zaistniałe. Ze wskazanych wcześniej powodów, Sąd uznał jednak te depozycjeK. W.za nielogiczne, niespójne i nie zasługujące na przymiot wiarygodności.
W zasadniczej części za niewiarygodne Sąd poczytał zeznania konkubiny oskarżonegoE. K.i w konsekwencji uznał je za nieprzydatne dla ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Z przedstawionych wcześniej względów, Sąd odmówił wiarygodności depozycjom konkubiny oskarżonego w części w jakiej zeznała, że zatelefonowała doK. W.i poprosiła go o zorganizowanie samochodu celem przewiezienia ich dziecka do lekarza. W tym zakresie zeznania w/w świadka są nielogicznie i wewnętrznie sprzeczne, gdyż chwilę potem zeznała, że w telefonicznej rozmowie z lekarzem, dziecku zalecono jedynie aplikację lekarstw. O braku konieczności wizyty dziecka u lekarza świadczy również fakt, że rodzice dziecka ostatecznie jej nie odbyli. Jak już wcześniej zaznaczono, w ocenie Sądu, wcale nie mieli zamiaru tego robić, a analizowana wersja zdarzeń powstała na potrzeby postępowania karnego. Za wiarygodną Sąd uznał natomiast tą część zeznańE. K., w której opisała relację łączącą ją z oskarżonym.
SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne i dokonując oceny dowodów jak w powyższy sposób Sąd uznał za udowodnione, żeK. W.w dniu 23 listopada 2015 r. o godzinie 18.00 w miejscowościP.ul. (...), na drodze publicznej pomimo decyzji Starosty(...)o numerze(...).5430.(...).2015.PI z dnia 21.09.2015 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii(...), jechał jako kierujący pojazdem osobowym markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...).
Dokonując karnoprawnej oceny zachowania oskarżonego Sąd uznał, iż działanieK. W.wyczerpało dyspozycjęart. 180a kk. Sąd zmodyfikował więc kwalifikację prawną zarzucanego oskarżonemu czynu, poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej skazania§ 1, gdyżart. 180a kknie jest podzielony na żadne jednostki redakcyjne.
Nie wychodząc poza granice aktu oskarżenia, Sąd zmienił opis zarzucanegoK. W.czynu, poprzez doprecyzowanie miejsca popełnienia inkryminowanego zachowania (tj. dodanie wyrażenia: „na drodze publicznej”), „poprawienie” nazwy podmiotu, który wydał decyzję nr(...).5430.(...).2015.PI (została ona wydana przez Starostę(...), a nie przez Prezydenta MiastaP.) oraz doprecyzowanie treści tej decyzji, tak aby z opisu czynu wynikało wypełnienie wszystkich znamion przestępstwa stypizowanego wart. 180a kk.
Zgodnie zart. 180a kkkto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organuo cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne w kontekście cytowanego przepisu jednoznacznie wskazują, iż oskarżony prowadził pojazd osobowy markiR. (...)na drodze publicznej, tj. naul. (...)w miejscowościP., czym nie zastosował się do decyzji Starosty(...)o numerze(...).5430.(...).2015.PI z dnia 21.09.2015 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii(...). Rozważany czyn jest przestępstwem umyślnym, a przedmiotem jego ochrony jest bezpieczeństwo w komunikacji. Strona przedmiotowa czynu polega na tym, że sprawca, mając cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami na mocy decyzji właściwego organu, mimo to decyduje się na uczestnictwo w ruchu komunikacyjnym. Tym samym, w pełni świadomie (umyślnie) narusza jedną z podstawowych reguł prawa ruchu drogowego. ZachowanieK. W.wypełniło więc znamiona przedmiotowe oraz podmiotowe przestępstwa zart. 180a kk.
Oskarżony jest więc winny dokonania zarzucanego mu czynu, bowiem mając możliwość zachowania się zgodnie z prawem postąpił wbrew niemu. Wina ta wynika z faktu, że nie ustalono okoliczności ją wyłączających. DziałanieK. W.podczas dokonywania w/w czynu podjęte zostało z zamiarem bezpośrednim.
Wymierzając karęK. W.Sąd miał na względzie dyrektywy zawartewart. 53 kk- w szczególności przeciętny stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, który jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 2.
Jako okoliczność obciążającąK. W.Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego, w tym także za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał przyznanie się oskarżonego do winyi wyrażenie skruchy za popełniony czyn.
W ocenie Sądu orzeczona wobecK. W.kara pozbawienia wolnościw wymiarze 3 miesięcy spełni swój cel w zakresie zarówno prewencji indywidualnej, uświadamiając mu wagę naruszonych przez niego norm prawnych oraz godny potępienia sposób działania, jak i adekwatna będzie z punktu widzenia społecznego poczucia sprawiedliwości w aspekcie tzw. prewencji generalnej.
Zdaniem Sądu nie istnieją podstawy do zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, o czym w głównej mierze zadecydowała okoliczność, iż był on kilkukrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Sąd uznał, iż tylko kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania wpłynie wychowawczo na oskarżonego, wzbudziw nim wolę współdziałania w kształtowaniu społecznie pożądanych postaw, a zwłaszcza potrzebę przestrzegania porządku prawnego. W ocenie Sądu tylko wymierzenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest właściwe, by wzbudzić w oskarżonym poczucie odpowiedzialności za dokonany przez niego czyn zabroniony. Uprzednio dawane mu szanse w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności, nie były przez niego umiejętnie wykorzystane, bowiem lekceważąco traktował obowiązujące normy prawne i po pewnym czasie znowu wchodziłz nimi w konflikt.
Na podstawieart. 627 kpkSąd wymierzył oskarżonemu opłatę od wymierzonej mu kary pozbawienia wolności w wysokości 60 zł, ustaloną na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 ze zm.), a także zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 zł tytułem obowiązku zwrotu wydatków postępowania. Sąd nie dopatrzył się więc w sprawie przesłanek określonych wart. 624 kpk, uznając iż aktualna sytuacja majątkowaK. W.uzasadnia przyjęcie, że będzie on w stanie uiścić koszty sądowe bez finansowego uszczerbku dla siebie i swej rodziny. Ponadto także i ten element orzeczenia stanowi instrument oddziaływania wychowawczego i oskarżony musi zdawać sobie sprawę z rozległych skutków swojego nagannego zachowania.