Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 3822/16
Data wyroku: 2016-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: kierowanie samochodem w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu oraz bez uprawnień

Sygn. akt XI W 3822/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Małgorzata Gardocka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2016 roku wW.
sprawy przeciwkoG. W.
synowiI.iK.
urodzonemu (...)wW.
obwinionemu o to, że:

1
w dniu 5.11.2015 roku około godz. 11:40 wW.naulicy (...)na wysokości numeru(...)kierował samochodem markiT. (...)onr. rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu,

tj. o wykroczenie z art. 87 § 1 kw,

2
w tym samym miejscu i czasie nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdem,

tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 kw,

I
obwinionegoG. W.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów: z punktu 1 – stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 1 kw, z punktu 2 – stanowiącego wykroczenie z art. 94 § 1 kw,i za to na podstawie wskazanych przepisów skazuje go, a na podstawie art. 87 § 1 kw, art. 9 § 2 kw, art. 24 § 1 i 3 kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 1500 (tysiąc pięćset) złotych;

II
na podstawie art. 87 § 3 kw w zw. z art. 29 § 1 i 2 kw orzeka wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześć) miesięcy;

III
na podstawieart. 82 § 3 kpwzalicza obwinionemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres zatrzymania w dniu 5 listopada 2015 roku jako równoważny grzywnie w wysokości 200 zł;

IV
na podstawie art. 29 § 4 kw na poczet zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego wobec obwinionego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 17 października 2016 roku do dnia 24 października 2016 roku;

V
na podstawieart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt XI W 3822/16

UZASADNIENIE
ObwinionyG. W.w dniu 5 listopada 2015 roku około godziny 11.40 przyjechał samochodem markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)naulicę (...)wW., gdzie zaparkował pojazd w miejscu dla osób niepełnosprawnych i wyszedł z samochodu do pobliskiego budynku. Około godziny 12:00 opuścił budynek, a obserwujący powyższe funkcjonariusze PolicjiM. P.iŁ. W.podjęli interwencję(notatka urzędowa – k. 1, protokół zatrzymania obwinionego - k. 2, zeznania świadkaM. P.- k. 68v-69).
W trakcie kontroli okazało się, że obwinionyG. W., kierując przedmiotowym pojazdem, nie miał do tego uprawnienia. Uprawnienie to zostało mu cofnięte w dniu 14 października 2015 roku(notatka urzędowa – k. 1, zeznania świadkaM. P.- k. 68v).
Policjanci wraz z obwinionym udali się doSzpitala (...), gdzie podczas badania moczu obwinionego wykryto obecność cannabinoli (wynik badania – k. 14). W pobranej od obwinionego w dniu zdarzenia o godzinie 15.40 krwi wykryto związki Delta 9 THC w ilości 0,73 ng/ml oraz inne substancje czynne(protokół pobierania krwi i sprawozdanie z analiz – k. 52-53).
Około godziny 12:00 w dniu zatrzymania stężenie środka odurzającego Delta 9 THC wynosiło we krwi obwinionego między 1 a 2,5 ng/ml. Obwiniony, kierując pojazdem, w przedmiotowym czasie znajdował się w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu(opinia biegłego toksykologa – k. 47-51).
Powyższy stan faktyczny wynika z niebudzących wątpliwości Sądu i niekwestionowanych przez strony (w zakresie istotnym z punktu widzenia przypisanych wykroczeń), w szczególności obwinionegoG. W.(wyjaśnienia - k. 21, 73, 117) wyżej wskazanych dowodów. Nie ma żadnych podstaw, aby odmówić im w tej sytuacji wiarygodności.
Wiarygodna jest także opinia biegłego toksykologa,Z. W.(k. 47-51), z której jednoznacznie wynika, że obwiniony w chwili zatrzymania znajdował się w stanie po użyciu środka odurzającego działającego podobnie do alkoholu w rozumieniu art. 87 § 1 kw. Biegły w sposób wyczerpujący wyjaśnił na czym polegało pozostawanie przez kierującego pojazdem obwinionego w stanie po użyciu środka odurzającego; jakie miało to skutki oraz dlaczego stan ten odpowiada stanowi po użyciu alkoholu. Biegły przedstawił w swej opinii skutki dla reakcji organizmu kierującego po zażyciu substancji czynnej zawartej w marihuanie (Delta 9 THC), a więc w szczególności na zaburzenia percepcji, uczucie odprężenia lub euforii, zaburzenia myślenia i emocji, depersonalizację, omamy – w zależności od ilości w/w substancji czynnej. Jednoznacznie wskazał na obniżenie zdolności koncentracji kierowcy, upośledzenie koordynacji ruchów i precyzji manewrowania kierownicą. Biegły toksykolog w sposób przekonujący uzasadnił również jaka mogła być zawartość Delta 9 THC w organizmie obwinionego. Wyjaśnił również mechanizm ustalania zawartości tego związku w organizmie w zależności od częstotliwości palenia marihuany czy upływu czasu między paleniem a prowadzeniem pojazdu. W odniesieniu do obwinionego wskazał, że mając na uwadze w/w zależności - jeżeli po upływie około 3 godzin i 40 minut od zatrzymania, wykryto u niego substancję aktywną Delta 9 THC w ilości 0,73 ng/ml, to obwiniony musiał zażywać marihuanę nie później niż na 1-1,5 godziny przed zatrzymaniem, a stężenie środka odurzającego Delta 9 THC wynosiło we krwi obwinionego między 1 a 2,5 ng/ml. Swoje wnioski i stanowisko zajęte w opinii biegły w sposób przekonujący uzasadnił. Jako specjalista w dziedzinie toksykologii w sposób logiczny wykazał, że wbrew temu, co twierdził obwiniony, musiał on zażyć środek odurzający w postaci ziela konopi, w dniu zatrzymania, tj. na godzinę lub półtorej przed zatrzymaniem go, a nie dwa dni wcześniej, jak twierdził obwiniony. W tym zakresie wyjaśnienia obwinionego nie zasługiwały na wiarę, jednakże nie miały one wpływu na istotę wykroczenia z art. 87 § 1 kw.
Tym samym materiał dowodowy pozwala na przyjecie, że obwiniony dopuścił się w dniu 5 listopada 2015 roku dwóch wykroczeń: z art. 87 § 1 kw oraz z art. 94 § 1 kw. Po pierwsze prowadził on na drodze publicznej pojazd mechaniczny, znajdując się w stanie po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol; po drugie - prowadził tenże pojazd na drodze publicznej, nie mając do tego uprawnienia.
Przyjęta kwalifikacja prawna czynów obwinionego nie budzi żadnej wątpliwości.
Wniosek obwinionego o skazanie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego i wymierzenie mu zaproponowanej kary i środka karnego Sąd postanowił uwzględnić (k. 118). W świetle zebranych dowodów bowiem wyjaśnienia obwinionego - w zakresie istotnym z punktu widzenia przypisanych mu wykroczeń oraz okoliczności ich popełnienia nie budzą wątpliwości Sądu.
W razie orzekania o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, Sąd wymierza łącznie karę w granicach zagrożenia przewidzianych w przepisie przewidującym najsurowszą karę (art. 9 § 2 kw), wobec czego wymiar kary orzeczonej łącznie za dwa wykroczenia jakich dopuścił się obwiniony należało oprzeć na podstawie art. 87 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw.
Kara grzywny w wysokości 1500 zł stanowi dla obwinionego karę i wystarczającą, współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości każdego z czynów jakich dopuścił się obwiniony. Obwiniony dopuścił się wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji, mając pełną świadomość ich bezprawności. Wsiadając do samochodu w stanie po użyciu marihuany działał w sposób nieodpowiedzialny, nie licząc się z konsekwencjami, jakie jego zachowanie mogło wywołać tak dla niego, jak i innych uczestników ruchu. Jego zachowanie należy zdecydowanie napiętnować. Społecznie szkodliwe w stopniu znacznym jest także zachowanie obwinionego polegające na prowadzeniu pojazdów bez uprawnień. Wymierzona obwinionemu kara grzywny mieści się w granicach przewidzianych przez ustawę i odpowiada warunkom osobistym i majątkowym obwinionego. Nadto w ocenie Sądu zrealizuje cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec ukaranego, jak również spełni swoją rolę w zakresie społecznego oddziaływania. Okolicznością obciążającą jest karalność obwinionego za przestępstwa (k. 102-103). Obwiniony nie był natomiast karany za wykroczenia drogowe (k. 104).
Sąd orzekł nadto zgodnie z wnioskiem obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (art. 87 § 3 kw), mając na uwadze jego zakres i wymiar, wynikające z art. 29 § 1 i 2 kw. Zdaniem Sądu - okres 6 miesięcy zakazu będzie w odniesieniu do obwinionego wystarczający.
Na podstawieart. 82 § 3 kpwnależało zaliczyć obwinionemu, na poczet orzeczonej kary grzywny, okres zatrzymania w dniu 5 listopada 2015 roku jako równoważny grzywnie w wysokości 200 zł, zaś na podstawieart. 29 § 4kw - na poczet środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, należało obwinionemu zaliczyć okres zatrzymania prawa jazdy w dniach od 17 października 2016 roku do 24 października 2016 roku.
Na podstawie przepisówart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 150 zł, ustaloną na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz koszty postępowania, tj. zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 160 zł, na którą składają się zryczałtowane wydatki postępowania (100 zł) i ryczałt za badanie chemiczne (60 zł) – odpowiednio:§ 1 pkt 1 oraz § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia.