Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 94/16
Data wyroku: 2016-04-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko, Sebastian Mazurkiewicz, Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 94/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko (spr.)
Sędziowie:  SSO Sebastian Mazurkiewicz
SSO Anna Zawadka
Protokolant asystent sędziego Martyna Rokicka
przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu dnia 14 kwietnia 2016 r.
sprawy

1
R. K.synaJ.iE.z domuR.ur. (...)wW.

oskarżonego o przestępstwo zart. 289 § 2 kkw zb. zart. 279 § 1kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kk

2
P. P.synaT.iW.z domuO.ur. (...)wW.

oskarżonego o przestępstwo zart. 289 § 2 kkw zb. zart. 279 § 1kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 3 września 2015 r.    sygn. akt IV K 790/12
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od oskarżonychR. K.orazP. P.na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 300 zł tytułem opłaty oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w częściach na nich przypadających.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anna Zawadka
Sygn. akt VI Ka 94/16

UZASADNIENIE
R. K.iP. P.zostali oskarżeni o to, że:
w dniu 10 lipca 2007 roku wmiejscowości P./prawidłowa nazwaP./ na parkinguN.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nieustalonymi osobami, po uprzednim otwarciu drzwi samochodu markiT. (...)numer rej. (...)za pomocą dorobionego klucza – dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wymienionego pojazdu o wartości około 60.000 złotych oraz znajdujących się w samochodzie przedmiotów, wszystko o łącznej wartości nie mniejszej niż 200.000 złotych – czym działali na szkodęJ. P.,A. S.,W. J.iR. O.przy czymR. K.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k., a w stosunku doR. K.zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Po rozpoznaniu sprawy IV K 790/12 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września 2015r. orzekł:
1) oskarżonychR. K.iP. P.uznał za winnych tego, że w nocy z dnia 10 na 11 lipca 2007 roku wmiejscowości P./P./ na parkinguN.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nieustalonymi osobami, po uprzednim otwarciu drzwi samochodu markiT. (...)numer rej. (...), należącego doJ. P., za pomocą dorobionego klucza – dokonali zaboru w celu krótkotrwałego użycia wyżej wymienionego pojazdu o wartości 60 000 złotych a następnie porzucili go w okolicznościach zajścia niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia pojazdu i jego zawartości, powodując uprzednio jego uszkodzenie na kwotę 3 000 zł oraz dokonali zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w samochodzie pieniędzy: w kwocie 29 000 euro na szkodęJ. P., w kwocie 12 200 euro na szkodęA. S., w kwocie 2 000 zł, 100 dolarów i 25 euro na szkodęW. J., w kwocie 600 zł na szkodęR. O.oraz przedmiotów: telefonu komórkowegoN. (...)o wartości 500 zł, nawigacji(...)markiH.z oprogramowaniem o wartości 2000 zł, odbiornika(...)o wartości 500 zł na szkodęJ. P., przy czymR. K.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 6.02.2004 r. sygn. II K 118/03 za czyn zart. 280 §2 kkna karę 6 lat pozbawienia wolności, tj. czynu wypełniającego znamionazart. 289 § 2 k.k.w zb. zart. 279 §1 k.k.w zw. zart. 11 §2 kk, a w stosunku doR. K.zart. 289 § 2 k.k.w zb. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 11 §2 kkiart. 64 § 1 k.k.
2)R. K.na podstawieart. 289 § 2 k.k.w zb. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 64 § 1 k.k.przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 279 §1 kkw zw. zart. 11 §3 kkskazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
3)P. P.na podstawieart. 289 § 2 k.k.w zb. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 11§ 2 k.k.przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 279 §1 kkw zw zart. 11 §3 kkskazał na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
4)na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 §1 pkt 1 kkprzy zastosowaniuart. 4§1 kkwykonanie orzeczonej oskarżonemuP. P.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 (pięciu) lat;
5)na podstawieart. 46 §1 kkorzekł od oskarżonychR. K.iP. P.solidarnie obowiązek naprawienia szkody na rzeczJ. P.w kwocie 115 330 zł (sto piętnaście tysięcy trzysta trzydzieści) zł iA. S.w kwocie 45 994 (czterdzieści pięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery) zł;
6)na podstawieart. 44 §1 kkorzekł na rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazach dowodów rzeczowych nr 1,2,3, 4 poz 3-11, 5,6,7 poprzez zniszczenie;
7)na podstawieart. 624 §1 kpkzwolnił oskarżonychR. K.iP. P.od kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonych, który zaskarżył wyrok w całości. Odnośnie oskarżonegoR. K.wyrokowi temu zarzucił:

I
naruszenie przepisuart. 353§1 k.p.k.w zw. zart. 374§1 k.p.k.z zw. zart. 376§3 k.p.k.,poprzez błędne zawiadomienie oskarżonego o terminie rozprawy, pomimo tego prowadzenie rozprawy pod jego nieobecność, czym Sąd naruszył prawoR. K.do brania udziału w rozprawie i korzystania z przysługującemu oskarżonemu prawu do obrony co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną przepisemart.439§ 1pkt.10 k.p.k., wobec prowadzenia rozprawy i postępowania dowodowego pod nieobecność obrońcy oskarżonego.

II
naruszenie przepisuart. 6 k.p.k.w zw. zart. 498§1 pkt. 11 k.p.k.,poprzez nieodroczenie terminu rozprawy z dnia 10 czerwca 2014 r., co należy uznać za pozbawienie strony jej uprawnień procesowych, a w szczególności zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do obrony co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną przepisemart.439§ 1pkt.10 k.p.k., wobec prowadzenia rozprawy i postępowania dowodowego pod nieobecność oskarżonego.

Podnosząc dotychczasowe zarzuty, na zasadzie przepisuart. 439 § 1 pkt. 10 i 11 k.p.k., wobec stwierdzenia bezwzględniej przesłanki odwoławczej obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu I instancji.

I
Na wypadek nie podzielenia przez Sąd powyższych zarzutów, zaskarżonemu orzeczeniu, na podstawie przepisu art.art. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k.,zarzucił:

1) mającą wpływ na jego treść - obrazę przepisów postępowania,to jest:

    a) naruszenie przepisuart. 7 k.p.k.,poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na popadnięciu przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, IV Wydział Karny w dowolność ocen w zakresie:
- uznania przez Sąd, że składane wyjaśnieniaR. K.są niewiarygodne, tendencyjne i kłamliwe, a pismo wysłane przez oskarżonego do Prokuratury w dniu 25 lipca 2007 r., stanowi jedynie linię obrony, podczas gdy takie stanowisko Sądu jest pozbawione zasad logiki;
- uznania przez Sąd, że z wyjaśnieńP. P.wynika, że oskarżony nie posiada wiedzy na temat kochankiR. K., podczas gdy, w ocenie obrony ze wspomnianych wyjaśnień wynika odmiennie;
- uznania przez Sąd, że zachowanieR. K.w momencie zatrzymania, tj. próba ucieczki z mieszkania, wynikała z posiadania czegoś na sumieniu, co według Sądu stanowi dowód na popełnienie przezR. K.zarzucanego mu czynu, podczas gdy jego zachowanie wynikało z zaskoczenia niniejszą sytuacją;
- uznania przez Sąd, że na podstawie wykazów połączeń telefonicznych ze wskazaniem stacji BTS, możliwe jest wskazanie, żeR. K.był dokładnie w miejscu przedmiotowego czynu, podczas gdy nie ma możliwości ustalenia położenia telefonu z dokładnością na jaką powołuje się Sąd;
- odmówienia wiarygodności zeznań świadkaA. A.oraz stwierdzenie, że nie są one kategoryczne oraz świadczą o podjęciu nieudolnej próby zapewnienia bezkarnościR. K., w sytuacji, gdy zeznania te są spójne, zgodne z zasadami logiki oraz doświadczeniem życiowym;
- uznaniaR. K.winnym zarzucanego czynu, działając wspólnie i w porozumieniu zP. P., jednocześnie nie wskazując na czym polegała rola oskarżonego, czym zajmował się podczas zdarzenia, z kim się kontaktował w tej sprawie, a co za tym idzie na czym polegało jego działanie wspólnie i w porozumieniu.
- uznania przez Sąd za wiarygodne, że kwota pieniędzy znajdująca się w schowku samochodu, opiewała na sumę 41.086,00 euro, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie czy kwota tade factoznajdowała się w tym miejscu.
b) naruszenie przepisuart. 424 k.p.k.,polegające na niedopełnieniu określonego tym przepisem obowiązku zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczegółowego i odpowiedniego wskazania, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej materii konkretnie oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych;
c) naruszenie przepisuart. 5§2 k.p.k.w zw. zart. 410§1 k.p.k.przez nieuwzględnienie wszystkich możliwych wersji zdarzenia będącego przedmiotem postępowania przeciwkoR. K.i rozstrzygnięcie zachodzących w sprawie wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, a nadto niedopełnienie obowiązku wydania orzeczenia w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego;

d
naruszenie przepisuart. 167 § 1 k.p.k.oraz170 k.p.k.,poprzez zaniechanie realizacji zasady dążenia do wykrycia prawdy materialnej i zaniechanie wyjaśnienia okoliczności dotyczących zarzucanych oskarżonemu czynów, a ich wyjaśnienie mogłyby doprowadzić do odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy w zakresie inkryminowanychR. K.czynów, w tym przede wszystkim poprzez nieprzeprowadzenie przez Sąd z urzędu dowodu z przesłuchania osoby o pseudonimie(...), osoby o pseudonimie(...), orazK. M.-kierowcyfirmy (...)na okoliczność zaistniałego zdarzenia i relacji z oskarżonymi, a takżeJ. S., na okoliczność dostępu do kluczy, ponadto dowodu z oględzin telefonu komórkowego oskarżonego na okoliczność sprawstwa oraz powołanie dowodu z opinii biegłego antropologa na okoliczność identyfikacji osoby widniejącej na nagraniu z monitoringu.

2) błąd w ustaleniach faktycznychprzyjętych za podstawę wyroku, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym przekonaniu Sądu, że pomimo nie ustalenia dowodu, który w sposób bezpośredni wskazywałby na fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, w sytuacji gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadziła do odmiennego wniosku.
Mając na uwadze powyższe, na zasadzie przepisuart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k., obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie powyższego wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
W zakresie oskarżonegoP. P.obrońca powyższemu wyrokowi zarzucił:
1) mającą wpływ na jego treść - obrazę przepisów postępowania,to jest:

    a) naruszenie przepisuart. 7 k.p.k.,poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na popadnięciu przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, IV Wydział Karny w dowolność ocen w zakresie:

-

uznania przez Sąd, że składane wyjaśnieniaP. P.są tendencyjne i kłamliwe oraz, że stanowią jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony, co zdaniem obrony powinno być ocenione zgoła odmiennie, z uwagi na fakt, że wyjaśnienia są spójne i zgodne z zasadami logiki;

uznania przez Sąd zeznań świadkówA. S.,W. J.iR. O.w pełni za wiarygodne, spójne, logiczne, a tym samym oparcia głównie na ich podstawie swoich ustaleń stanu faktycznego, co w ocenie Sądu pozwoliło na uznanie winyP. P., w sytuacji gdy, żaden ze świadków nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a ich zeznania są jedynie domysłami i nie przesądzają o winie oskarżonego;

uznania przez Sąd, że to oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu z uwagi na fakt, że pracował w firmie zajmującej się naprawą samochodów markiT., co w ocenie obrony w żaden sposób nie świadczy o jego sprawstwie;

uznania przez Sąd, że to właśnieP. P.dokonał rzekomego przestępstwa z uwagi na to, że tylko on posiadał dostęp do kluczy, w sytuacji, gdy dostęp do nich miał każdy, ponieważ leżały w firmie w niczym nie zabezpieczonej szufladzie, co potwierdzają zeznania świadków;

uznania przez Sąd, że zeznania świadkaA. S.wskazały na istotną poszlakę potwierdzającą udział oskarżonego w dokonanej kradzieży, zeznając, żeP. P.nie włączał się do rozmowy dotyczącej zdarzenia, co w ocenie obrony w żadnym stopniu nie przesądza o winie oskarżonego;

uznaniaP. P.winnym zarzucanego czynu, działając wspólnie i w porozumieniu zR. K., jednocześnie nie wskazując na czym polegała rola oskarżonego, czym zajmował się podczas zdarzenia, z kim się kontaktował w tej sprawie, a co za tym idzie na czym polegało jego działanie wspólnie i w porozumieniu;

uznania przez Sąd za wiarygodne, że kwota pieniędzy znajdująca się w schowku samochodu, opiewała na sumę 41.086,00 euro, podczas gdy zgromadzony sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie czy kwota tade factoznajdowała się w tym miejscu;

uznania przez Sąd, że to akuratP. P.dopuścił się zarzucanego mu czynu, wsytuacji gdy był on zaufanym człowiekiem, współpracującym zfirmą (...)od dłuższego czasu, znacznie przekraczającego czas współpracy pozostałych kierowców, co wynika z zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego.

b
naruszenie przepisuart. 424 k.p.k.,polegające na niedopełnieniu określonego tym przepisem obowiązku zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczegółowego i odpowiedniego wskazania, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej materii konkretnie oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych;

c
naruszenie przepisuart. 5§2 k.p.k.w zw. zart. 410§1 k.p.k.przez nieuwzględnienie wszystkich możliwych wersji zdarzenia będącego przedmiotem postępowania przeciwkoP. P.i rozstrzygnięcie zachodzących w sprawie wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, a nadto niedopełnienie obowiązku wydania orzeczenia w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego;

d
naruszenie przepisuart. 167 § 1 k.p.k.oraz170 k.p.k.,poprzez zaniechanie realizacji zasady dążenia do wykrycia prawdy materialnej i zaniechanie wyjaśnienia okoliczności dotyczących zarzucanych oskarżonemu czynów, a ich wyjaśnienie mogłyby doprowadzić do odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy w zakresie inkryminowanychP. P.czynów, w tym przede wszystkim poprzez nie przeprowadzenie przez Sąd z urzędu dowodu z przesłuchania osoby o pseudonimie(...), osoby o pseudonimie(...), oraz panaK. M.- kierowcyfirmy (...)na okoliczność zaistniałego zdarzenia i relacji z oskarżonymi, dowodu z przesłuchaniaJ. S., na okoliczność jego dostępu do kluczyków, ponadto dowodu z oględzin telefonu komórkowego oskarżonego na okoliczność sprawstwa oraz powołanie dowodu z opinii biegłego antropologa, na okoliczność identyfikacji osoby widniejącej na nagraniu z monitoringu;

2) błąd w ustaleniach faktycznychprzyjętych za podstawę wyroku, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym przekonaniu Sądu, że pomimo braku dowodów, które w sposób bezpośredni wskazywałby na fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, w sytuacji gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadziła do odmiennego wniosku;
Mając na uwadze powyższe, na zasadzie przepisuart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k., obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie powyższego wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy, zważył, co następuje:
Apelacje wniesione przez obrońcęR. K.iP. P.nie zasługują na uwzględnienie a zawarte w nich wnioski o uniewinnienie oskarżonych lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania okazały się bezpodstawne. Wbrew zarzutom obrońcy, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o zeznania świadków, opinie biegłych, bilingi połączeń telefonów komórkowych, zapis monitoringu oraz analizę logowań na stacjach BTS. Swoje stanowisko przedstawił w pisemnym uzasadnieniu, które odzwierciedla tok rozumowania, którego logiczną konsekwencją jest wniosek o winie i sprawstwie oskarżonych. Rozumowanie Sądu I instancji wymaga jednak doprecyzowania i uszczegółowienia w oparciu o ujawniony w toku postępowania karnego materiał dowodowy. Jest to konieczne ze względu na poszlakowy charakter procesu, na który powołuje się obrońca w złożonych apelacjach. Skarżący zarzuca, że łańcuch poszlak został wielokrotnie przerwany i to w taki sposób, który uniemożliwia przypisanie oskarżonym udziału w przestępstwie kradzieży pieniędzy i innych przedmiotów dokonanej w wyniku pokonania zabezpieczenia samochoduT. (...)nr rej. (...)podrobionym kluczykiem, zaborem tego pojazdu w celu przejazdu z miejscowościP.do miejscowościK., gdzie doszło do splądrowania jego wnętrza i siłowego otwarcia schowka, w którym znajdowały się pieniądze przeznaczone na zakup samochodów na terenie Niemiec. Pojazd został uszkodzony w celu zatarcia śladów przestępstwa a następnie porzucony w takich okolicznościach, że zachodziło niebezpieczeństwo jego utraty. Zdaniem autora apelacji, nie zostały podważone wyjaśnienia oskarżonegoR. K., który twierdził, że przypadkowo znalazł się w pobliżu miejsca zdarzenia, przebywając tam razem ze świadkiemA. A.zaś z uwagi na dostęp co najmniej kilku osób do kluczyków samochodowych nie można uznać, że kluczyk doT. (...)skopiował oskarżonyP. P.. Po przeprowadzeniu analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego Sąd odwoławczy stwierdza, że z zarzutami obrońcy nie można się zgodzić. O winie oskarżonych świadczą łącznie oceniane, przy zastosowaniu logicznego rozumowania, dane z połączeń telefonicznych, informacje ze stacji BTS, dane z monitoringu parkinguN.w miejscowościP., gdzie doszło do zdarzenia oraz opinie biegłych. Wywód należy rozpocząć od stwierdzenia, że szybkość i sposób zaboru samochodu, widoczny podczas nagrania monitoringu wskazuje na uprzednie przygotowanie przestępstwa i działanie z premedytacją. A także na współdziałanie z osobą podróżującą samochodemT. (...)i co najmniej jedną osobą, która dysponując środkiem transportu, umożliwiłaR. K.przyjazd na miejsce zdarzenia i bezpieczny powrót doW.wraz ze skradzionymi rzeczami. OskarżonyP. P., posiadał przy sobie w dacie zdarzenia telefon komórkowy nr(...). Jak wynika z analizy bilingów połączeń telefonicznych podczas podróży zW.do granicy wŚ.i tuż przed kradzieżą, łączył się z numerami(...)i(...). Były to rozmowy i smsy. ZarównoP. P.inicjował połączenia jak i z nim nawiązywano łączność. Nie ulega wątpliwości, że oba numery telefonów komórkowych, z którymi łączył się oskarżonyP. P., należą doR. K.. Numer(...)P. P.wpisał do listy kontaktów w swoim telefonie komórkowym pod nazwą(...). Ponadto na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015r. świadekK. D.zeznała, że numer(...)wpisany pod nazwą(...)do pamięci telefonu komórkowego, którym posługiwała się w 2007r., należał doR. K.. Oskarżony użytkował także numer(...). Do takiego wniosku należy dojść po zapoznaniu się z zapisami zawartymi w protokole przeszukania jego mieszkania położonego przyulicy (...)wW.. Czynność przeszukania miała miejsce w dniu 17 lipca 2007r. czyli 7 dni po zdarzeniu. Podczas przeszukania policjanci znaleźli starter POP bez karty SIM o nr(...). /k- 164/ Tak więc, rozumując logicznie, należy dojść do wniosku, że oba numery telefonów należały do oskarżonegoR. K.. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach dopuścił możliwość kontaktu telefonicznego zP. P.w dacie zdarzenia, lecz nie wskazał numerów telefonów, z których wykonywał połączenia oraz celu nawiązania tego kontaktu. Natomiast oskarżonyP. P.zaprzeczył aby kontaktował się w dacie zdarzenia ze swoim znajomymR. K.. Jak wynika z analizy połączeń osoba posługująca się podanymi telefonami, przemieszczała się w dniu 10 lipca 2007r. w godzinach popołudniowych i wieczornych zW.w kierunkuP., a w czasie popełnienia przestępstwa znajdowała się w rejonie miejscowościP.iK., na co wskazują dane ze stacji BTS.P. P.w dniu 10 lipca 2007r. regularnie kontaktował się zR. K.posługującym się(...). O godzinie 22:52 odebrał sms od nr(...). Numer ten logował się na stacji BTS w miejscowościK.. Następnie logował się na stacjach BTST.,K.iG., położonych w bliskiej odległości do 12 km odP., co świadczy o tym, że oskarżonyR. K.przez cały czas znajdował się w pobliżu miejscu zdarzenia oraz w miejscu znalezienia pojazdu. Od godziny 22 :52 do godziny 22:56P. P.z oskarżonymR. K.posługującym siętelefonem nr (...)kontaktował się poprzez smsy aż 4 razy. O godzinie 23:35P. P.wysłał sms na numer(...)także należący doR. K.. Numer ten logował się na stacji BTSJ.- czyli 7 kilometrów odP.. Do kontaktu doszło jeszcze raz o godzinie 23:36. /k- 149a-149b, 149 j/ Dane z połączeń telefonicznych należy odczytywać łącznie z zapisem monitoringu na stacjiN.w miejscowościP.. O godzinie 23:37 kamery zarejestrowały jak od strony miejscowościP.od mostku zabarem (...), idzie mężczyzna. Nie widać czy wysiadł z samochodu. Mężczyzna idzie wzdłuż parkingu. Następnie przebiega przezdrogę (...)i wybiega na teren parkingu przy stacjiN.. Na teren parkingu wbiega o godzinie 23:37:30 czyli minutę po wysłaniu wiadomości sms przez oskarżonegoR. K.. Mężczyzna wchodzi pomiędzy samochody zaparkowane na parkingu w rejonie stacji paliw. O godzinie 23:38:21 na teren stacjiN.od stronyP.wjeżdża samochódT. (...)nr rej. (...). Wejście mężczyzny na parking nastąpiło minutę przed wjazdem samochodu zdrogi (...). WjazdT.na parking nastąpił dwie minuty po wysłaniu wiadomości sms. ŚwiadekA. S.zaparkowałT. (...)pomiędzy lewym rogiem budynkuBaru (...)a głównym wejściem. W tym czasie mężczyzna na parkingu widząc wjeżdżającąT.przechodzi pod drewnianą wiatę znajdującą się przy bocznym wejściu do baru a następnie wychodzi z pomiędzy zaparkowanych pojazdów i obserwuje samochódT.. Kamery monitoringu zarejestrowały jak zT.wysiada czterech mężczyzn. W tym czasie mężczyzna na parkingu wchodzi za białego busa i przez jego szyby obserwuje ten pojazd oraz wysiadającychA. S.,W. J.,R. O.iP. P..A. S.– kierowcaT., zamyka samochód i sprawdza czy jest zamknięty łapiąc za klamkę. Następnie wszyscy czterej udają się do baru i kierują się w stronę bocznego wejścia, które znajduje się przy wiacie. W tym czasie mężczyzna na parkingu chowa się za białym busem i cały czas przesuwa się tak aby nie został przez nich zauważony. Gdy pasażerowieT.skręcają za róg budynku mężczyzna od razu podchodzi od tego pojazdu. W prawej ręce trzyma jakiś mały przedmiot, który obraca, widać że przedmiot błyszczy. O godzinie 23:39:45 otwiera drzwi samochodu i wsiada do środka. O godzinie 23:39:49. jest już wewnątrz pojazdu. Przez kolejne dziewięć sekund znajduje się w środku pojazdu i uruchamia go a następnie o godzinie 23:39:58 wycofuje. Objeżdża dookoła budynekBaru (...)nie zapalając świateł w samochodzie i o godzinie 23: 40: 35 wyjeżdża z terenu parkingu w kierunkuŚ.. W tym czasieR. O.iW. J.znajdują się wewnątrz baru aA. S.iP. P.stoją przy bocznych drzwiach paląc papierosy. Po około trzech minutach orientują się że nie ma samochodu i zaczynają biegać po parkingu szukając pojazdu a następnie o kradzieży powiadamiająR. O.iW. J.. / 108-121, 650-651/ Analiza zapisu monitoringu i czasu połączeń telefonicznych oraz wskazań stacji BTS prowadzi do jednoznacznego wniosku, że osoba, która wysłała sms doP. P.o godzinie 23:36 z numeru(...)poinformowała go, że wchodzi na teren parkinguN.. WjazdT.nastąpił minutę po pojawieniu się tam mężczyzny, którego zarejestrowały kamery zaś samochód został uruchomiony dwie minuty po wjeździeT.na parking. Biorąc pod uwagę to, że oba numery telefonu należą doR. K., którego telefon komórkowy logował się na stacjach BTS podczas drogi zW.doŚ.i przebywał on w rejonie miejsca popełnienia przestępstwa oraz w miejscu odnalezienia samochodu – należy dojść do wniosku, że tylko on mógł uruchomićT. (...)i odjechać nią 8 km do miejscowościK.i tam dokonać zaboru pieniędzy. Oskarżony jest znajomymP. P.. Zna takżeA. P.

    ,A. S.i pozostałych pasażerówT.

    .Ta okoliczność uzasadnia zachowanie na parkingu czyli pozostawanie poza polem widzenia pasażerówT.z obawy przed rozpoznaniem. Tylko analiza bilingów połączeń telefonicznych i logowań na stacjach BTS pozwala na prawidłowe odczytanie zapisu monitoringu. Te poszlaki wskazują na sprawstwo oskarżonego bowiem żaden inny dowód nie potwierdza jego udziału w popełnionym przestępstwie. Należy wskazać, że samochódT. (...)został obsypany proszkiem z gaśnicy w celu zatarcia śladów, które powstały w wyniku przestępstwa. Linie papilarne ujawnione na schowku, w któryA. S.w czasie podróży przechowywał pieniądze, nie należą do oskarżonego. Ponadto badanie włosów znajdujących się na kanapie samochodu nie doprowadziło do ujawnienia DNA oskarżonego. Także zapis monitoringu ze względu na parametry techniczne nie pozwala na powiększenie twarzy mężczyzny, który uruchomił samochód. Niniejsza sprawa z tego powodu została zwrócona do postępowania przygotowawczego i pomimo podjęcia prób nie udało się wykadrować twarzy tego mężczyzny. Wobec powyższego należy dojść do wniosku, że opinia antropologiczna, o której przeprowadzenie wnosił obrońca oskarżonego w złożonych apelacjach, ze względu na brak materiału nadającego się do badania, nie przyczyni się do wyjaśnienia sprawy. Oskarżony przedstawił alibi, które miała potwierdzić świadekA. A.. Jak zeznała oskarżony w czasie zdarzenia przebywał w jej towarzystwie w pobliżu miejscowościP.. Jednak zeznania świadka należy uznać za niewiarygodne z przyczyn wymienionych w uzasadnieniu Sądu I instancji. Świadek podała tylko ogólne informacje. Przebywanie oskarżonego wtowarzystwie (...)nie uzasadnia tak częstego kontaktu zP. P.przy użyciu dwóch numerów telefonów. Należy zwrócić uwagę, że bezpośrednio po zdarzeniu kontakt oskarżonego zP. P.urwał się. Użytkowniktelefonu nr (...)przemieszczał się trasą w kierunkuP.i dalej doW.gdzie logował się po raz pierwszy w dniu 11 lipca 2007r. o godzinie 10:36. Natomiast nr(...)od ostatniego połączenia zP. P.nie był używany. Pierwsze połączenie od zdarzenia przy użyciu tego numeru, zostało wykonane o godzinie 11:44 w dniu 11.07.2007r. na terenieW.. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że wniosek o winie oskarżonegoR. K., wynika z logicznego rozumowania przeprowadzonego na podstawie poszlak zgromadzonych w niniejszej sprawie, które wbrew zarzutom obrońcy układają się w zamknięty łańcuch. Chociaż Sąd I instancji wprost nie napisał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że oskarżonyR. K.jest tym mężczyzną, którego zarejestrowały kamery monitoringu na terenie stacjiN.to taki wniosek wypływa z przedstawionej analizy poszlak. Zamek w drzwiach i stacyjkaT.zostały celowo uszkodzone aby ukryć fakt kradzieży samochodu przy użyciu podrobionego kluczyka. Kluczyk, którym w dniu zdarzenia dysponowałA. S.nosi ślady wodzika, co świadczy o tym, że został skopiowany. Te fakty łączą działanieR. K.z oskarżonymP. P.. Jak wynika z zeznańA. S.oskarżonyP. P.poł roku przed zdarzeniem mówił o tym, że dobrym pomysłem byłoby zakupienie samochoduT. (...)w celu wykorzystania go do wyjazdów handlowych pracowników komisu. Twierdził, że zaopiekuje się serwisem samochodu i obsługą, a także ma dostęp do części zamiennych. W 2007r. na początku czerwcaJ. P.zakupili dofirmy (...)nr rej. (...)

    .
A. S.zeznał, że w  nocy z 5/6 czerwca 2007r. jechali tąT.na terenie Niemczech i doszło do kolizji z barierką. Kierowcą był wtedyW. J.. Lekkiemu uszkodzeniu uległa prawa stronaT.. Po tym zdarzeniuP. P.zaoferował właścicielowi komisu, że załatwi potrzebne części do naprawy tego samochodu. Były to drzwi przednie i tylne, błotnik przedni i lampa przednia- wszystko z prawego boku. Jednocześnie zapewnił, że koszt naprawy nie będzie duży bo ma dobry dostęp do części. Po upływie tygodnia uzyskał części, które zostały zamontowane w samochodzie. Następnie po ten samochód przyjechał lakiernik, który współpracuje z komisemC.od lat. Samochód odebrał od lakiernikaW. J.. W ostatnim tygodniu czerwca 2007r.P. P.zabrałT.na wymianę lampy przedniej prawej, tej która została uszkodzona podczas kolizji na terenie Niemiec oraz wykonał przegląd samochodu wymieniając filtry i oleje. Był w posiadaniu samochodu łącznie z kluczykami przez co najmniej 24 godziny. /k- 94 zeznania świadkaA. S./ Powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w zeznaniachJ. P.,W. J.iR. O.. Kluczyk można było skopiować tylko w tym okresie czasu, w którym posiadał go oskarżonyP. P.. Wskazują na to następujące okoliczności: oskarżony był ostatnią osobą niezatrudnioną w komisie, która miała dostęp do kluczyków przed dniem zdarzenia. Oskarżonemu na tydzień czasu przed zdarzeniem został przekazany samochód wraz z kluczykiem, który był na co dzień używany przezJ. P.i jego najbliższych współpracowników:A. S.iJ. S.. Użycie samochodu mogło nastąpić tylko za zgodą tych osób. Tylko jeden kluczyk był używany. Drugi zapasowy oraz wkładka, spięte kółkiem, znajdowały się w szufladzie szafki w biurze komisu. Istniała możliwość dostępu do kluczyków zapasowych lecz gdyby kluczyk zapasowy został skopiowany to musiałby zostać podpięty do kompletu, który był na co dzień używany przezJ. P.i jego najbliższych współpracowników. Tymczasem został skopiowany kluczyk używany na co dzień, ten, który posiadał w dniu zdarzeniaA. S.. OskarżonyP. P.umówił się zJ. P., że zwróci samochód w ciągu kilku godzin jednak dzwonił do niego i powołując się na trudności z przeprowadzeniem przeglądu uzyskał przedłużenie terminu. Samochód zwrócił następnego dnia.P. P.dysponował wiedzą i możliwościami potrzebnymi do skopiowania kluczyka. Pracował uprzednio wserwisach (...)wR.i naW.wW.. Miał dostęp do części zamiennych. Te okoliczności wskazują na oskarżonego jako na współsprawcę przestępstwa. Skopiowany kluczyk posłużył do otwarciaT.i kradzieży znajdujących się tam pieniędzy. Oskarżony wykorzystał zaufanie jakim obdarzył go właściciel komisu oraz jego współpracownicy. Uczestniczył w wyjazdach do Niemiec po samochody dostawcze. Wiedział, że podczas tych podróży przewożone są pieniądze na zakup pojazdów. Wiedział także, że w dniu 10 lipca 2007r. kwota będzie większa gdyżA. S.planował kupno samochodu dla siebie. Znał trasę przejazdu, zwyczaje uczestników i miejsce przechowywania pieniędzy podczas podróży do Niemiec. Kontaktował się telefonicznie zR. K.informując go na bieżąco o sytuacji. Wysłał do niego sms o godzinie 23:35 pod numer(...)o zbliżaniu się do stacjiN.. Ponadto oskarżony w chwili zdarzenia towarzyszyłA. S.. Wraz z nim palił papierosa na zewnątrz budynku i odwrócił jego uwagę od samochodu umożliwiającR. K.zabór pojazdu. Także zachowanie oskarżonego po kradzieży wskazuje na jego udział w przestępstwie. Nie okazywał zdenerwowania, nie chciał zgłosić się na przesłuchanie do Komisariatu Policji i zamierzał wracać doW.. Takie zachowanie odbiega od typowego zachowania świadka przestępstwa. Z tych powodów należy podzielić stanowisko Sądu I instancji o winie oskarżonego. Oskarżony skopiował kluczyk w celu otwarcia samochodu i dokonania kradzieży pieniędzy przezR. K.. Uczynił to osobiście lub zlecił wykonanie innej nieustalonej osobie. Będąc pasażeremT.na bieżąco informowałR. K.o przemieszczaniu się pojazdu współdziałając w dokonaniu przestępstwa kradzieży pieniędzy. Sąd I instancji prawidłowo ustalił kwotę szkody opierając się na zeznaniach świadkówA. S.iJ. P..A. S.dysponował kwotą 12 200 euro.J. P.przekazał mu kwotę 29 000 euro na kupno samochodów. Za tę kwotę planował  nabyć dwa samochody do komisuC.. Taki wniosek wypływa z liczby pasażerówT.. Jeden z kierowców musiał wrócić z Niemiec do Polski samochodem służbowym zaśA. S.zamierzał kupić samochódB.na własne potrzeby.J. P.zeznał, że na zakup samochodów przeznaczył 29 000 euro. Średni koszt jednego samochodu, jak wynika z rachunku matematycznego to kwota 14 500 euro. Biorąc pod uwagę, że świadekA. S.zamierzał kupić samochód za 12 200 euro należy uznać, że kwota wskazana przezJ. P.nie przekracza średnich cen samochodów. ŚwiadekA. S.przedstawił potwierdzenie zamówienia na samochódB., który zamierzał nabyć na terenie Niemiec za wynegocjowaną kwotę 12 200 euro. Zasądzone przez Sąd I instancji kwoty z tytułu naprawienia szkody, przy uwzględnieniu kursu euro na dzień 11.07.2007r. nie budzą wątpliwości. Sąd odwoławczy nie uwzględnił zarzutów zawartych w apelacjach obrońcy dotyczących przesłuchania w charakterze świadków osób o pseudonimach(...)i(...)na okoliczność kontaktów oskarżonych ze środowiskiem przestępczym gdyż dokonanie takich ustaleń nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.K. M.nie był świadkiem zdarzenia. Przyjechał samochodem służbowym, skierowany przez właściciela komisu aby umożliwićA. S.,W. J.iR. O.powrót doW.gdyż w wyniku kradzieży utracili dokumenty i pieniądze. Zdarzenie zna tylko z wypowiedzi świadków. Trudno wymagać odJ. S., kolejnej osoby, wskazanej przez obrońcę w apelacjach, aby po 9 latach od daty przestępstwa pamiętał kto i w jakich okolicznościach dysponował kluczykami do samochoduT.. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie opiera się na materiałach zgromadzonych bezpośrednio po zdarzeniu gdy pamięć świadków nie jest zatarta upływem czasu. Wiadomości sms z telefonu komórkowegoP. P.zostały skasowane bezpośrednio po zdarzeniu zaś po 9 latach od daty czynu nie uda się ich odtworzyć. Dowody wskazane w apelacjach obrońcy są albo nieprzydatne do stwierdzenia wskazanych okoliczności albo nie da się ich przeprowadzić i zmierzają one do przedłużenia postępowania, które trwa od 2007r. Nie można także uznać za słuszne zarzutów dotyczących naruszenia prawa do obrony oskarżonegoR. K.. Na rozprawie w dniu 2 października 2014r. stawił się oskarżony a zapis budzący wątpliwości obrońcy został sprostowany. /k- 864/ W dniu 10 czerwca 2014r. oskarżony nie wnosił o odroczenie rozprawy z uwagi na nieobecność swojego obrońcy.R. K.nie ustanowił obrońcy przed terminem tej rozprawy chociaż został o nim zawiadomiony w dniu 15 maja 2014r. /k- 815/. Podczas rozprawy w dniu 10 czerwca 2014r. przewodnicząca zarządziła przerwę w celu nawiązania kontaktu z adw.S. R.gdyż oskarżony twierdził, że wyznaczył obrońcę. Tymczasem adw.S. R.nie został wyznaczony obrońcą oskarżonego. Została wyznaczona adw.A. I.ale dopiero w dniu 17 września 2014r. /k-853/. Zarzuty obrońcy są więc niezasadne. Sąd odwoławczy w zakresie kwalifikacji prawnej czynu uznał wyrok za prawidłowy zaś wymierzone kary z przyczyn szczegółowo omówionych w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji za dostosowane do zawinienia, zgodnie z treściąart. 438 pkt 4 k.p.k.W szczególności z powodu działania z premedytacją, wykorzystania zaufania osób, które oskarżeni znali oraz z uwagi na dużą wartość szkody. Wobec oskarżonegoR. K.na jego niekorzyść należało uwzględnić także treśćart. 64 § 1 k.k.Z tych powodów Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.634k.p.k.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anna Zawadka