Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1967/15
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Leszek Dąbek, Barbara Braziewicz, Joanna Łukasińska-Kanty
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 18 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o odmowie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminuy i o zmianie kodeksu cywilnego

Sygn. akt III Ca 1967/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędzia:    SO Barbara Braziewicz
Sędzia    SR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty
Protokolant    Aldona Kocięcka
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwa GminyG.
przeciwkoN. B.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt I C 278/15

1
oddala apelację;

2
zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 1967/15

UZASADNIENIE
Powódka GminaG.żądała zasądzenia na jej rzecz solidarnie od pozwanychG. B.iN. B.kwot: 10.262,85zł z ustawowymi odsetkami
od dnia 1 02 2013r. i 1.755,53zł oraz zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając żądanie twierdziła, że pozwani bez tytułu prawnego zajmowali lokal mieszkalny położony wG.przyul. (...)i nie opłacali opłat za korzystanie z niego. Na dzień 31 01 2013r. zaległość z tego tytułu wynosiła 10.262,85zł
a skapitalizowane odsetki od tej należności zamykają się kwotą 1.755,53zł
Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Gliwicachw dniu 17 04 2014r. sporządził nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym polecił pozwanym zapłacić powódce dochodzone należności.
PozwanaN. B.wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wnosiła o przywrócenie jej terminu do wniesienia sprzeciwu oraz podnosiła, że w spornym okresie nie mieszkała w przedmiotowym lokalu.
W toku postępowaniaw postanowieniu z dnia 23 02 2015r. przywrócono pozwanej termin do wniesienia sprzeciwu.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 16 09 2015r. oddalił powództwo przeciwkoN. B.oraz orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacjęart. 18 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Stwierdził, iż stosownie do regulacjiart. 6 k.c.na powódce ciążył obowiązek wykazania, iż pozwana w spornym okresie mieszkała w przedmiotowym lokalu, po czym dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału i uznał, że wobec nie wykazania przez powódkę tej okoliczności powództwo jest bezzasadne. O kosztach procesu orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyłapowódka GminaG., która wnosiła o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji
do ponownego rozpoznania.
Zarzuciła, że Sąd Rejonowy ferując postanowienie o przywróceniu pozwanej terminu do wniesienia sprzeciwu naruszył regulacjęart. 168 § 1 k.p.c.oraz że przy konstruowaniu podstawy faktycznej orzeczenia naruszył wskazane w apelacji regulacje prawa procesowego, a przy jej ocenie prawnej regulacjęart. 18 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego– w sposób wskazany w apelacji.
PozwanaN. B.wniosła o oddalenie apelacji oraz zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powódki przyjmując że mają one źródło w regulacjiart. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U.
nr 71, poz. 733, z późniejszymi zmianami).
Odpis nakazu zapłaty został doręczony pozwanejN. B.na adres wskazany w pozwie, w którym pozwana w tym czasie – zgodnie z prawidłowymi ustaleniami Sądu – już nie mieszkała (poniżej).
Jego doręczenie pozwanej było zatem bezskuteczne, w konsekwencji czego
nie rozpoczął biec przewidziany wart. 502 §1 k.p.c.termin do wniesienia przez pozwaną sprzeciwu od nakazu zapłaty, w konsekwencji czego wniesiony przez nią sprzeciw
od nakazu zapłaty został wniesiony w terminie (stosownie do regulacjiart. 171 k.p.c.powinno to było prowadzić do odrzucenia wniosku pozwanej o przywrócenie jej terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu a nie wydania postanowienia o jego przywróceniu i nie czyniąc tego Sąd Rejonowy naruszył prawo procesowe, co jednak nie miało wpływu na wynik sprawy).
Wbrew zarzutom apelacji ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną są prawidłowe.
W części dotyczą one faktów bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zebranego materiału jest logiczna, mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela (zawarto ją
w motywach orzeczenia).
W kwestionowanej w apelacji części została ona w głównej mierze oparta na informacjach zawartych w osobowych źródłach dowodowych,
Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury z uwagi na bezpośrednią styczność Sądu pierwszej instancji z tymi osobami Sąd odwoławczy może poczynić odmienne ustalenia faktyczne tylko w przypadku, gdy ocena ta jest oczywiście nielogiczna wewnętrznie sprzeczna lub niezgodna z zasadami doświadczenia życiowego, z czym jednak w sprawie nie mamy do czynienia.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w swym zasadniczym zarysie jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
Dochodzone przez powódkę roszczenia mają oparcie we wskazanej na wstępie motywów regulacji prawnej, a ich zasadność – stosownie do regulacjiart. 6 k.c.– miedzy innymi była uzależniona od wykazania przez powódkę, iż pozwana w spornym okresie mieszkała w przedmiotowy lokalu.
Z poczynionych ustaleń wynika, że pozwanaN. B.w spornym okresie już nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, co w świetle przywołanej na wstępie regulacji prawnej czyni powództwo bezzasadne .
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku i apelacja powódki jest bezzasadna
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego apelację powódki jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację
§ 13 ust. 1 pkt 2 i § 6 pkt 5rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami), biorąc pod uwagę, że powódka uległa w całości w postępowaniu odwoławczym, wobec czego powinna zwrócić pozwanej poniesione przez nią w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.

SSR (del.) Joanna Łukasińska-Kanty SSO Leszek Dąbek SSO Barbara Braziewicz