Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 509/16
Data wyroku: 2016-08-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zbigniew Mierzejewski
Podstawa prawna: art. 22 § 1 kpk

Sygn. akt V Kz 509/16

POSTANOWIENIE
Dnia 3 sierpnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski
Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka
przy udziale Prokuratora Ireny Laury Łozowickiej
po rozpoznaniu w sprawieM. W.,J. S.orazW. K.
oskarżonych o czyn zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.
zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonychM. W.iJ. S.w dniu 16 czerwca 2016 roku
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z dnia 15 czerwca 2016 roku, w sprawie sygn. akt III K 121/16
w przedmiocie zawieszenia postępowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.
postanawia:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi zawiesił postępowanie przeciwkoM. W.,J. S.orazW. K.oskarżonym o czyn zart. 107 § 1 k.k.s.w związku długotrwałą przeszkodą uniemożliwiającą prowadzenie postępowania związaną z koniecznością oczekiwania na odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne z sprawie C – 303/15.
Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył w całości zażaleniem obrońca oskarżonychM. W.iJ. S.kwestionując, aby wskazana przez Sąd Rejonowy przyczyna uzasadniała zawieszenie postępowania, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i prowadzenie postępowania przez Sąd Rejonowy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie obrońcy oskarżonychM. W.iJ. S.nie było zasadne.
Kwestia możliwości zawieszenia postępowania w związku z oczekiwaniem na orzeczenie innego organu, w tym wypadku TSUE, była już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 10/15, do czego odniósł się Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Przywołując wyrażony tam przez Sąd Najwyższy pogląd należy tylko przypomnieć, że mimo, iż przepisart. 22 k.p.k.nie przewiduje wyraźnej podstawy do zawieszenia postępowania karnego w oczekiwaniu na prejudykat, w doktrynie wyrażono pogląd, że może on stanowić podstawę normatywną dla zawieszenia postępowania karnego w celu zwrócenia się przez sąd karny z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego lub z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (por. m.in.: P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, tom I, red. P. Hofmański, Warszawa 2011, s. 224-225).
Przeszkodą dla stwierdzenia dopuszczalności zawieszenia postępowania karnego w omawianym przypadku nie może być brak wyraźnego uregulowania takiej podstawy wart. 22 k.p.k.Przepis ten, choć normuje wyjątek od zasady prowadzenia postępowania karnego bez nieuzasadnionej zwłoki, to także służy realizacji innej zasady procesowej, mianowicie zasady trafnej reakcji karnej. Za jeden z elementów tej zasady należy uznać jednolitość stosowania prawa, u podstaw której leży jednolita wykładnia prawa. Za długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą prowadzenie postępowania może być uznany stan niepewności co do treści normatywnej prawa unijnego, jakie sąd ma zastosować w rozpatrywanej sprawie i potrzeba usunięcia tych wątpliwości, do czego wyłączną kompetencję posiada TSUE.
Możliwa jest taka wykładniaart. 22 k.p.k., zgodnie z którą może on służyć do wstrzymania toku procesu w celu realizacji przewidzianego prawem wyjątku od zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądu karnego. Wobec tego może mieć zastosowanie do wstrzymania toku procesu w oczekiwaniu na orzeczenie TSUE wydane w innej sprawie, ale wiążącej sąd w postępowaniu zawieszonym.
Nie ulega wątpliwości, że od odpowiedzi na pytanie prejudycjalne w sprawie C – 303/15 zależeć będzie rozstrzygnięcie w sprawie III K 121/16 Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.