Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 93/16
Data wyroku: 2016-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jesipowicz
Słowa kluczowe: Naruszenie Prywatności
Podstawa prawna: +

Sygn. akt III K 93/16

POSTANOWIENIE
Dnia 16.03.2016 r.
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z/s w Świdniku w III Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Jesipowicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy
M. D., oskarżonego o czyn zart. 267 § 3 kk
z urzędu
w przedmiocie wniosku pokrzywdzonejA. S.o umorzenie postępowania w trybieart. 59 a § 1 kk;
postanawia

1
na zasadzieart. 59a § 1 kkpostępowanie karne wobecM. D.o czyn zart. 267 § 3 kkumorzyć;

2
z mocyart. 632 ust 2 kpkkosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Do tut. Sądu Rejonowego wpłynął wniosek pokrzywdzonej o umorzenie postępowania karnego wobecM. D.z uwagi na fakt, iż strony zawarły ugodę dot. wszystkich toczących się pomiędzy nimi postępowań, mocą której zobowiązały się do polubownego załatwienia spraw.
W myślart. 59a § 1 kkjeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji sprawca, który nie był uprzednio skazany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie, umarza się, na wniosek pokrzywdzonego, postępowanie karne o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a także o występek przeciwko mieniu zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jak również o występek określony wart. 157 § 1.
§ 2. Jeżeli czyn został popełniony na szkodę więcej niż jednego pokrzywdzonego, warunkiem zastosowania § 1 jest pojednanie się, naprawienie przez sprawcę szkody oraz zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę w stosunku do wszystkich pokrzywdzonych.
§ 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli zachodzi szczególna okoliczność uzasadniająca, że umorzenie postępowania byłoby sprzeczne z potrzebą realizacji celów kary.
Mając na względzie treść § 1 tego artykułu, zważywszy na fakt, iż w nn sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w § 3 (oskarżony nie był karany – k. 423, czyn nie cechuje się znaczną społeczną szkodliwością), należało orzec jak wyżej.