Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 766/15
Data wyroku: 2016-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kalsztein

Sygn. akt I C 766/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, I Wydział Cywilny
w następującym składzie :
Przewodniczący :Sędzia SR Tomasz Kalsztein
Protokolant :Kamil Kowalik
po rozpoznaniu w dniu30 marca 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwaWspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)zB.nr 16 wŁ.
przeciwkoS. U.iJ. U.
ozapłatę kwoty 2 879,11 zł

1
zasądza od pozwanychS. U.iJ. U.solidarnie na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)z(...)wŁ.kwotę 2 879,11 zł (dwa tysiące osiemset siedemdziesiąt złotych i jedenaście groszy) wraz z ustawowymi od dnia 5 marca 2014 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałej części;

3
zasądza od pozwanychS. U.iJ. U.solidarnie na rzecz powoda Wspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)zB.nr 16 wŁ.kwotę 653 zł (sześćset pięćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów procesu w całości.

Sygn. akt I C 766/15

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 26 kwietnia 2015 roku powódka Wspólnota Mieszkaniowaulica (...)z(...)z siedzibą wŁ., reprezentowana przez pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym, wniosła o zasądzenie od pozwanychJ. U.iS. U.solidarnie kwoty 2.879,11 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty, a także zasądzenie zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenie wynika z nieopłacenia opłat czynszowych należnych od członków wspólnoty mieszkaniowej z tytułu użytkowania lokali położonych wŁ., przyul. (...)zB.16B. Zgodnie z zestawieniem księgowym z dnia 10 marca 2015 r. zaległość pozwanych z tytułu użytkowania lokalu położonego wŁ.przyul. (...)zB.16B nr 26 na ten dzień wyniosła 2.879,11 zł i stanowiła niedopłatę w rozliczeniu mediów za rok 2012, płatnych do 31 grudnia 2013 r. Pomimo wezwania do zapłaty z dnia 27 lutego 2014 r. pozwani do dnia złożenia pozwu nie uregulowali zadłużenia.
(pozew k. 3v.-4v.)
W dniu 9 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem powódki.
(nakaz zapłaty k. 5)
Sprzeciwem od nakazu zapłaty z dnia 3 lipca 2015 r. pozwaniJ. U.iS. U.zaskarżyli wydany nakaz w całości i wnieśli o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwani podnieśli brak udowodnienia przez powódkę istnienia jakichkolwiek zaległość w opłatach za media za 2012 rok przy uwzględnieniu faktycznego zużycia mediów w zajmowanym przez pozwanych lokalu i dokonanych z tego tytułu wpłat. Nadto podali, że przed wytoczeniem powództwa ustosunkowali się do żądań powódki, wskazując z jakich powodów żądanie zapłaty jest nieuzasadnione. Powodowie wskazali również na celowe niezałączenie przez powódkę do pozwu kierowanych przez nich pism oraz opieszałość w odpowiedzi na nie.
(sprzeciw od nakazu zapłaty k. 6v.-7)
Postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. niniejsza sprawa została przekazana do rozpoznania przez tut. Sąd.
(postanowienie k. 15)
W dalszym toku postępowania strony podtrzymały dotychczas zajęte stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwaniJ. U.iS. U.do dnia 25 listopada 2012 r. byli właścicielami nieruchomości lokalowej –mieszkania numer (...)położonego wŁ.przyul. (...)zB.16B.
Pozwani jako właściciele nieruchomości lokalowej byli zobowiązani do uiszczania zaliczki na poczet zarządu nieruchomością (tj. wydatków na bieżące koszty utrzymania nieruchomości wspólnej, fundusz remontowy oraz mediów i usług dostarczanych do poszczególnych lokali mieszkalnych).
(bezsporne)
Od dnia 1 grudnia 2006 r. wykonywaniem czynności administrowania oraz z zakresu zarządzania nieruchomościami Wspólnoty Mieszkaniowejulicy (...)z(...)wŁ.zajmuje się(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ..
(umowa o administrowanie nieruchomości k. 32-35)
W dniu 25 listopada 2012 r. pozwani dokonali przekazania przedmiotowego lokalu oraz odczytu znajdujących się w nim liczników. Na ten dzień ustalono stan liczników ciepłej wody na: 15,737; 649,614; 81,886, liczników zimnej wody na: 447,39; 155,782; 215,477, licznika C.O. (centralnego ogrzewania) na 179,007 oraz liczników prądu elektrycznego na: 111,6 kW (mieszkanie); 3,3 kW (garaż).
(oświadczenie k. 46)
Opłata za wodę, ścieki i ciepło obliczana jest według stanu urządzeń pomiarowych. Rozliczenia za te media dokonuje się uwzględniając wpłaconą zaliczkę oraz zużycie liczone z liczników, stanowiące różnice między bilansem zamknięcia i otwarcia danego okresu rozliczeniowego. Za początek okresu rozliczeniowego za rok 2012 przyjmuje się stan liczników z dnia 31 grudnia 2011 r., natomiast za koniec – stan liczników z dnia przekazania przedmiotowego lokalu, tj. z dnia 25 listopada 2012 r.
Stan licznika centralnego ogrzewania w dniu 31 grudnia 2011 r. wyniósł 162,493 GJ, a w dniu 25 listopada 2012 r. – 179,007 GJ, a więc zużycie w 2012 roku wyniosło 16,514 GJ.
Stan liczników ciepłej wody na dzień 31 grudnia 2011 r. wynosił 87,00 m3, 493,00 m3, 11,00 m3, natomiast w dniu 25 listopada 2012 r. 82,00 m3, 649,60 m3, 15,70 m3, a więc całościowe zużycie w 2012 roku wyniosło 156,30 m3.
Stan liczników zimnej wody i kanalizacji na dzień 31 grudnia 2011 r. wynosił 194,00 m3, 124,00 m3, 331,00 m3, natomiast w dniu 25 listopada 2012 r. 215,50 m3, 155,70 m3, 447,90 m3, a więc całościowe zużycie w 2012 roku wyniosło 170,10 m3.
Na pozostałe zużycie w lokalu składają się pozycja dotycząca konserwacji instalacji wod-kan, płatna ryczałtem i wynosząca 18,24 m oraz podział niedoborów wody zimnej i kanalizacji w wysokości 22,44 m3.
Cena za jednostkę zużycia w 2012 r. dla lokalu zajmowanego przez pozwanych dla centralnego ogrzewania wynosiła 34,91 zł, dla podgrzania wody 15,19 zł, a dla zimnej wody i odprowadzenia ścieków 6,98 zł.
(rozliczenie kosztów świadczeń indywidualnych za 2012 rok k. 36)
W dniu 15 listopada 2013 r. dokonano korekty rozliczenia świadczeń indywidualnych za rok 2012 obniżając wynikające z tego tytułu zobowiązanie powodów o kwotę 317,16. W związku z tym, zaległość powodów na dzień 16 lutego 2015 r. wyniosła 2.879,11 zł.
(pismo k. 37)
Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. administrator nieruchomości wezwał pozwanych do uiszczenia kwoty 2.879,11 zł tytułem zaległych opłat mieszkaniowych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
(wezwanie do zapłaty k. 38)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, w postaci rozliczenia świadczeń indywidualnych za 2012 rok (k. 36) przedstawionego przez stronę powodową oraz oświadczenia (k. 46) przedstawionego przez pozwanych. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić im przymiotu rzetelność lub prawdziwości. Tym samym, Sąd nie dał wiary twierdzeniom pozwanych w zakresie, w jakim kwestionował on przedstawione przez powódkę rozliczenie należności za 2012 rok. Należy wskazać, że stan liczników na dzień 25 listopada 2012 r. wynikający z rozliczenia kosztów świadczeń indywidualnych za 2012 rok, na podstawie którego powódka ustaliła przysługującą jej od pozwanych z tytułu opłaty za media należność, jest zasadniczo zbieżny ze stanem liczników zawartym w sporządzonym przez pozwanych protokole zdawczo-odbiorczym (oświadczenie k. 46). Różnice między tymi wartościami wynikają z ich zaokrąglenia, do części setnych, dziesiętnych, a nawet - do całości, zarówno w górę, jak i w dół. W ocenie Sądu nie świadczy to ani o nierzetelności, ani o nieprawidłowości sporządzanego przez powódkę rozliczenia.
Sąd nie uwzględnił również twierdzeń pozwanego w zakresie zarzutów co do prawidłowości odczytu z zamontowanych w przedmiotowym lokalu liczników. Pozwany podał, że liczniki te były stare i nie miały aktualnej legalizacji. Jednakże, nie przedstawił on żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Nie udowodnił on również, że zgłaszał wcześniej swoje zastrzeżenia co do odczytu liczników powódce. W tym miejscu należy wskazać, że dowód z przesłuchania stron ma charakter subsydiarny i nie powinien zastępować innych, dostępnych stronie i możliwych do przeprowadzenia, środków dowodowych, dla udowodnienia okoliczności, z których wywodzi ona skutki prawne. Dlatego też, twierdzenia pozwanego, w ramach przeprowadzonego dowodu z jego przesłuchania w charakterze strony, odnoszące się do kwestii prawidłowości stanu liczników oraz samego zużycia, Sąd uznał za gołosłowne i niewiarygodne, bo nie wsparte innymi możliwymi do przeprowadzenia dowodami (jak choćby zeznań świadków czy pism kierowanych do powódki dotyczących błędnych odczytów zużycia z liczników). Zgodnie z przepisemart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zasada ta znajduje również swoje odzwierciedlenie wart. 232 k.p.c.stanowiącym, iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Mając to na uwadze, nie jest rzeczą Sądu zarządzanie dochodzenia w celu wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Sąd nie jest zobowiązany do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla sprawy. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach, a ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne.
Sąd  Rejonowy  zważył co następuje:
W niniejszej sprawie powódka żądała od pozwanych zapłaty solidarnie kwoty 2.879,11 zł tytułem niedopłaty za zużyte w ich lokalu media w roku 2012. Pozwani natomiast podnosili, że powódka nie udowodniła, aby faktyczne zużycie mediów w zajmowanym przez nich lokalu, przy uwzględnieniu dokonanej na ten cel wpłaty, doprowadziło do powstania zadłużenia za rok 2012.
W ocenie Sąd powództwo jest zasadne i w zakresie żądanej kwoty zasługuje na pełne uwzględnienie.
Podstawę roszczeń powódki stanowiart. 13 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali(tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 1892 z późn. zm.), zgodnie z którym właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem swojego lokalu i jest obowiązany uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Z kolei w świetle art. 15 ust. 1 wskazanej ustawy, na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. Wysokość tych zaliczek, stosowanie do dyspozycji art. 22 ust. 3 pkt. 3 wymienionej wyżej ustawy, jako czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu, określana jest w drodze uchwały członków wspólnoty mieszkaniowej.
W tym miejscu należy wskazać, że pozwani zasadniczo nie kwestionowali ani podstawy swojego zobowiązania, ani obowiązującej stawki za media. Natomiast, kwestią sporną pozostawał sposób naliczenia należności, a w konsekwencji jej wysokość.
Na podstawie przedstawionego przez powódkę rozliczenia świadczeń indywidualnych za 2012 rok Sąd ustalił, że służąca je należność z tytułu opłat za dostawy energii cieplnej i wody oraz opłat za odprowadzenie ściegów wylicza się na podstawie stanu zużycia odczytanego z urządzenia pomiarowego (licznika). Stan ten ustala się w dniu zamknięcia bilansu za dany rok, i w przypadku pozwanych w roku 2012 był to dzień przekazania lokalu, tj. 25 listopada 2012 r. Ustalono również, że zużycie poszczególnych mediów w lokalu pozwanych w 2012 r. wyniosło, w przypadku centralnego ogrzewania 16,514 GJ, w przypadku podgrzanej wody (ciepłej wody) 156,30 m3, natomiast dla zimnej wody i odprowadzenia ścieków – 348,84 m3 (170,10 m3 + 156,30 m3 + 22,44 m3). Wartości odczytów poszczególnych liczników zasadniczo odpowiadają wartością odczytu przedstawionym przez pozwanych w oświadczeniu sporządzonym przez nich w dniu przekazania mieszkania. Należy więc przyjąć, że stan liczników w dniu 25 listopada 2012 r. jest bezsporny.
Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził solidarnie od pozwanychJ. U.iS. U.na rzecz powodowej Wspólnoty kwotę 2.879,11 zł tytułem kosztów świadczeń indywidualnych za 2012 rok.
Natomiast, o odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 k.c., który stanowi, iż odsetki należą się wierzycielowi od chwili, gdy dłużnik opóźnia się ze spełnieniem wymagalnego świadczenia pieniężnego. W niniejszej sprawie nie można przyznać słuszności twierdzeniom powódki, że termin płatności został wyznaczony na dzień 31 grudnia 2013 r., gdyż nie przedstawiono na tę okoliczność żadnych obiektywnych dowodów. W związku z tym, zgodnie zart. 455 k.c., jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. Powódka wezwała pozwanych do zapłaty żądanej pozwem kwoty pismem z dnia 27 lutego 2014 r., pozwani odpowiedzieli na to wezwanie pismem z dnia 5 marca 2016 roku i od tego dnia Sąd zasądził odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.statuującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. W zakresie żądanej kwoty powódka wygrała sprawę w całości, a zatem należało zasądzić na jej rzecz od pozwanych solidarnie zwrot wszystkich poniesionych przez nią w toku postępowania kosztów procesu. Wynoszą one łącznie 653 zł i złożyły się na nie: kwota 600 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (§ 6 pkt 3) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu– tj. Dz.U.2013.490 ze zm.), kwota 36 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz kwoty 17 tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.