Sąd Okręgowy w Rzeszowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 225/16
Data wyroku: 2016-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Wojciechowski, Waldemar Nycz, Mariusz Sztorc
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. akt II Ka 225/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Wojciechowski
Sędziowie:  SSO Waldemar Nycz
SSO Mariusz Sztorc (spr.)
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Matuszkiewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Łańcucie – Marka Jękota
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r.
sprawyP. P.oskarżonego zart. 157 § 4 kk,art. 157 § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Łańcucie
z dnia 9 lutego 2016 r., sygnatura akt II K 490/14
uchylawyrok w zaskarżonej części i w tym zakresie sprawęprzekazujeSądowi Rejonowemu w Łańcucie do ponownego rozpoznania.
SSO Waldemar Nycz SSO Tomasz Wojciechowski SSO Mariusz Sztorc
Sygn. akt II Ka 225/16

UZASADNIENIE
P. P.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 1 czerwca 2013 r. wP.woj.(...)w trakcie kłótni wykręcił żonieE. P.rękę i rzucił ją na podłogę, w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci zasinienia skóry na pośladku prawym i obu kolanach oraz drobne otarcia łokcia prawego, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała trwającym poniżej dni siedmiu - tj. o przestępstwo zart. 157 § 4 kk,

2
w dniu 24 kwietnia 2014 r. wP.woj.(...)w trakcie kłótni popchnął żonęE. P.ręką, w wyniku czego pokrzywdzona upadła i doznała obrażeń ciała w postaci pourazowego podbiegnięcia krwawego i zasinienia skóry, na ramieniu prawym i podudziu lewym, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała trwającym poniżej dni siedmiu - tj. o przestępstwo zart. 157 § 4 kk.

Sąd Rejonowy w Łańcucie wyrokiem z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II K 490/14 ustalając, że oskarżonyP. P.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu wpkt 1czynu, który zakwalifikował jako czyn zart. 157 § 2 kki uznając, że wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość czynów nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkw zw. zart. 67 § 1 kkiart. 4 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemuP. P.na okres próby wynoszący 1 rok (pkt I).
Na podstawieart. 67 § 3 kkiart. 49 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoP. P.świadczenie pieniężne w kwocie 300 zł, płatne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (pkt II).
Tym samym wyrokiem Sąd I instancji, na podstawieart. 25 § 1 kk, uniewinnił oskarżonegoP. P.od popełnienia zarzucanego mu w pkt. 2 czynu (pkt III).
Nadto, na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu w zakresie uniewinnienia oskarżonegoP. P.obciążył Skarb Państwa (pkt IV), zaś na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoP. P.w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciążył Skarb Państwa (pkt V).
Powyższy wyrok, osobistą apelacja, zaskarżył w punkcie I oraz II oskarżonyP. P., zarzucając mu niewłaściwe uzasadnienie wyroku, niewypełniające dyspozycji przepisuart. 328 § 2 kpcoraz obrazęart. 366 § 1 kpkiart. 7 kpk.
Na tej podstawie wniósł o uniewinnienie, zwrot kosztów przejazdu związanych z prowadzonym postępowaniem w terminach rozpraw na trasieP.-Ł.i dwukrotnie wyznaczone przez Prokuraturę wŁ.badania wSzpitalu (...)wJ.z miejscowościP.doJ.wg. stawki za kilometr dla pojazdów powyżej 900 cm3, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Łańcucie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna, o ile skutkuje uchyleniem wyroku w zaskarżonej części i przekazaniem sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Obowiązkiem Sądu I instancji, wynikającym z zasady prawdy obiektywnej, było dążenie do wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności w sprawie, zwłaszcza do wyjaśnienia sprzeczności i to przy uwzględnieniu całości zebranego materiału dowodowego, zgodnie zart. 410 kpk, co jednak nie nastąpiło w przeprowadzonym postępowaniu i wydanym w jego następstwie wyroku.
Przypisując oskarżonemu w pkt. I zaskarżonego wyroku popełnienie przestępstwa zart. 157 § 2 kk, Sąd Rejonowy w zakresie opisu czynu i jego skutków oparł się przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonej. Na tej podstawie przyjął, że w dniu 1 czerwca 2013 roku doszło między stronami do awantury, w czasie której oskarżony chwycił pokrzywdzoną za rękę oraz rzucił ją na podłogę w kuchni tak, że uderzyła pośladkiem w drzwi szafki (k. 216). W powiązaniu tego sposobu działania oskarżonego z opinią sądowo-lekarską biegłego ustalił, że skutkiem zachowania oskarżonego były obrażenia ciała pokrzywdzonej w postaci zasinienia skóry na pośladku prawym i obu kolanach oraz drobne otarcia łokcia prawego. Nie dostrzegł przy tym, że tak w opinii pisemnej, jak też w trakcie przesłuchania na rozprawie, biegły uchylił się w istocie od wyjaśnienia mechanizmu powstania obrażeń, przede wszystkim na przednich częściach ciała pokrzywdzonej, skoro pokrzywdzona miała być rzucona tylko do tyłu. W tym względzie opinia pisemna stwierdza, że „…obrażenia mogły powstać w okolicznościach podanych w wywiadzie, tj. jako skutek uderzenia opisaną okolicą ciała o przedmiot twardy, tępokrawędzisty jakim mogły być drzwi szafki. Pozostałe obrażenia w postaci zasinień obu kolan oraz otarć skóry łokcia lewego mogły powstać jako skutek szamotaniny i uderzenia opisanymi okolicami ciała o przedmioty twarde, tępokrawędziste…”(k. 23). Na rozprawie biegły podniósł, że nie jest władny wypowiadać się o mechanizmie powstania obrażeń, gdyż nie jest biegłym z zakresu medycyny sądowej (k. 167/2). W tej sytuacji podzielić należy zarzut apelacji o niepełności ustaleń dowodowych, które nie wyjaśniają etiologii obrażeń, co jest okolicznością istotną dla ewentualności przypisania oskarżonemu określonego sposobu działania i jego skutków w aspekcie kwalifikacji prawnej czynu.
Z powodu powyżej wskazanych uchybień, wyrok w zaskarżonej części jako przedwczesny, należało uchylić i sprawę przekazać w tym zakresie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
W ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą Sądu Rejonowego będzie przeprowadzenie od nowa postępowania dowodowego w sposób pozwalający na usunięcie uchybień będących przyczyną uchylenia wyroku i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania. Każdy dowód należy przeprowadzić wnikliwie z uwzględnieniem zależności pomiędzy dowodami. Starannie należy zbadać linię obrony oskarżonego. Z uwagi na kierunek apelacji, wniesionej na korzyść oskarżonego, pamiętać należy o zakaziereformationis in peius. Zasadne będzie powołanie biegłego z zakresu medycyny sądowej, który wypowie się w opinii o możliwości ustalenia mechanizmu powstania obrażeń u pokrzywdzonej. W tym celu należało będzie odebrać także dokładnie zeznania od pokrzywdzonej (o ile nie skorzysta z prawa do odmowy składania zeznań), w których jak najbardziej szczegółowo powinna opisać przebieg zdarzenia w dniu 1 czerwca 2013 roku. W zależności od treści tych zeznań i ich zawartości w odniesieniu do okoliczności potrzebnych w opiniowaniu z dziedziny medycyny sądowej, rozważyć należy oględziny miejsca zdarzenia, w czasie których strony opiszą jak wyglądało ich zachowanie wyżej wskazanego dnia z odniesieniem się do umeblowania wówczas pomieszczenia, w którym doszło do zdarzenia, tak aby ustalić, co mogło być przedmiotem twardym, tępokrawędzistym, mającym spowodować obrażenia w postaci zasinień obu kolan oraz otarć skóry łokcia lewego pokrzywdzonej, wymienionych w opinii sądowo-lekarskiej na k. 23 akt. Tak przeprowadzone w całości postępowanie dowodowe i uzupełnione o konieczną opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej powinno doprowadzić do wydania prawidłowego wyroku.
Z powołanych wyżej względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku na podstawieart. 437 § 2 kpk,art. 444pk, 449kpkiart. 456 kpk.
SSO Waldemar Nycz SSO Tomasz Wojciechowski SSO Mariusz Sztorc