Sąd Rejonowy w Mogilnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 47/15
Data wyroku: 2016-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Karolina Pawlik

Sygn. akt I C 47/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Mogilnie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodnicząca SSR Karolina Pawlik
Protokolant sekr. sąd. Łukasz Majewski
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 roku wM.
sprawy z powództwaK. J.
przeciwko(...) S.A.wS.
o zapłatę

1
Zasądza od pozwanego(...) S.A.wS.na rzecz powódkiK. J.kwotę 20.000,00 złotych (dwadzieścia tysięcy złotych 00/100) z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 lutego 2013 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 01 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.

2
Zasądza od pozwanego(...) S.A.wS.na rzecz powódkiK. J.kwotę 3.985,00 złotych (trzy tysiące dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych 00/100) z tytułu zwrotu kosztów procesu.

3
Nakazuje pobrać od pozwanego(...) S.A.wS.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60,48 złotych (sześćdziesiąt złotych 48/100) tytułem nieuiszczonych kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.

Sygn. akt I C 47/15

UZASADNIENIE
PowódkaK. J., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Sądu Rejonowego w Mogilnie pozew przeciwko(...) SAz siedzibą wS.o zapłatę kwoty 20.000,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 lutego 2013 roku do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że w dniu 26 listopada 2012 roku uczestniczyła w wypadku drogowym, kierujący pojazdem potrącił ją podczas gdy prawidłowo przechodziła przez przejście dla pieszych. Powódka podała, że w wyniku powyższego wypadku doznała obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego przynasady dalszej piszczeli lewej i złamania wieloodłamowego kostki bocznej lewej oraz zwichnięcia stawu ramiennego lewego. Powódka wskazała, że pojazd, którym poruszał się sprawca wypadku w dacie zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Powódka wskazała również, że zgłosiła szkodę pozwanemu, który po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego przyznał i wypłacił powódce tytułem zadośćuczynienia kwotę 35.000,00 zł. Zdaniem powódki otrzymane zadośćuczynienie nie jest adekwatne do doznanej krzywdy, powódka opisała przebieg leczenia, wskazując, że wypadek spowodował u niej dotkliwe konsekwencje psychofizyczne, leczenie nie przyniosło spodziewanych efektów i do dnia dzisiejszego zdana jest na pomoc osób trzecich przy wykonywaniu czynności życia codziennego a ponadto uskarża się na bóle podudzia i barku. W ocenie powódki wielkość żądanego dalszego zadośćuczynienia uzasadniona jest stopniem doznanej przez nią krzywdy. Powódka podała, że domaga się ustawowych odsetek od dnia następnego po upływie 30 dniowego terminu, jaki wynika zart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Pozwany(...) SAz siedzibą wS., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki kosztów procesu. Pozwany potwierdził, iż w dacie zdarzenia był ubezpieczycielem sprawcy zdarzenia w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody wyrządzone w związku z ruchem tych pojazdów i wskazał, że ustalenia postępowania likwidacyjnego przeprowadzonego przez pozwanego pozwoliły na wypłatę powódce zadośćuczynienia w łącznej wysokości 35.000,00 zł. Zdaniem pozwanego wypłacone powódce zadośćuczynienie jest adekwatne do okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawie i w całości wyczerpuje roszczenie powódki z tego tytułu a przyjęcie odmiennego stanowiska w tym przedmiocie prowadziłoby do powstania bezpodstawnego wzbogacenia po stronie powódki. Pozwany podniósł, że roszczenie powódki jest nieudowodnione i rażąco wygórowane.
W toku procesu strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 26 listopada 2012 roku wW.powódkaK. J.brała udział w zdarzeniu drogowym, w wyniku którego doznała obrażeń ciała w postaci złamania wieloodłamowego przynasady dalszej piszczeli lewej, złamania wieloodłamowego kostki bocznej lewej oraz zwichnięcia stawu ramiennego lewego.
Bezpośrednio po wypadku powódka przewieziona została doWojewódzkiego Szpitala im. (...).A.wW., gdzie przebywała do 14 grudnia 2012 roku, u powódki przeprowadzono zabieg operacyjnego zespolenia złamania kości piszczelowej i kości bocznej. Powódka kontynuowała leczenie szpitalne w szpitalu wR.na oddziale rehabilitacji w okresie od 19 czerwca 2013 roku do 10 lipca 2013 roku. Powódka kontynuowała leczenie w poradni ortopedycznej.
Dowód: dokumentacja dotycząca przebiegu zdarzenia k. 13-38;
dokumentacja lekarska powódki k. 39-64;
zeznania powódki k. 120-121;
opinia biegłego z dziedziny chirurgii urazowej i ortopediiS. F.k. 148-151.
Pojazd sprawcy wypadku w dacie zdarzenia objęty był u pozwanego obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody wyrządzone ruchem powyższego pojazdu.
Powódka w związku z opisanym wyżej zdarzeniem w styczniu 2013 roku zgłosiła szkodę pozwanemu, domagając się kwoty 40.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Pozwany po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego przyznał i wypłacił powódce zadośćuczynienie w łącznej kwocie 35.000,00 zł.
Dowód: zgłoszenie szkody k. 65-67, 71-71-72, 98-100;
pisma pozwanego do powódki k. 68-70, 73-74, 101-103.
Bezpośrednio przed wypadkiem powódka wspólnie z mężem zamieszkiwała wW.. Po opuszczeniuWojewódzkiego Szpitala im. (...).A.wW., powódka w związku z koniecznością sprawowania nad nią opieki, zamieszkała u córki wS., która opiekę tę świadczyła. U powódki doszło do zakażenia gronkowcem rany podudzia lewego, co wydłużyło leczenie i spowodowało konieczność zastosowania antybiotykoterapii. Powódka przez kilka miesięcy od zdarzenia była osobą leżącą, po około roku od zdarzenia zaczęła poruszać się samodzielnie po mieszkaniu. Powódka przeszła również kolejną operację- wyciągnięcia śrub i płytek. Do chwili obecnej powódka porusza się przy pomocy kul i skarży się na bóle kończyn i kręgosłupa.
W wyniku wypadku powódka nie doznała urazu kręgosłupa.
Przed wypadkiem powódka nie doznała żadnych złamań i zwichnięć kończyn.
Po około roku czasu od wypadku powódka powróciła do swojego mieszkania wW., powódka owdowiała. Powódce w wykonywaniu prac domowych, większych zakupach oraz dotarciu do lekarza pomagają dzieci oraz sąsiadka.
W związku z powyższym wypadkiem powódka nie korzystała z pomocy psychologa bądź psychiatry.
Nie jest możliwe całkowite ustąpienie bólu odczuwanego przez powódkę związanego z urazami narządu ruchu, jakich powódka doznała w wyniku wypadku. Zwichnięcie w stawie ramiennym lewym zostało u powódki wyleczone z przewlekłym zespołem bólowym i ograniczeniem ruchomości, natomiast wieloodłamowe złamanie przynasady dalszej piszczeli lewej i kostki bocznej lewej zostało wygojone z deformacją w miejscu złamania, ograniczeniem ruchomości w stawie skokowym i upośledzeniem wydolności statyczno- dynamicznej kończyny dolnej lewej,
Dowód: zeznania świadków:D. H.k. 111-112,W. R.k. 112-113;
opinia biegłego z dziedziny chirurgii urazowej i ortopediiS. F.k. 148-151, 176.
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie wymienionych wyżej dowodów z dokumentów, zeznań świadków i powódki oraz opinii biegłego.
W ocenie Sądu dowody z dokumentów są całkowicie wiarygodne, brak jest podstaw do przypuszczenia, że ich treść jest sprzeczna z rzeczywistym stanem prawnym. Nadto dowody te nie były w toku postępowania kwestionowane przez żadną ze stron.
Jako wiarygodne Sąd ocenił zeznania świadkówD. H.iW. R., zeznania te znajdują potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach z dokumentów (zwłaszcza dokumentacji medycznej powódki), opinii biegłego oraz w zeznaniach powódki.
Za wiarygodny w pełni Sąd uznał dowód w postaci opinii biegłego dr n. med.S. F., specjalisty w zakresie chirurgii urazowej i ortopedii. Dowód ten cechowała rzeczowość i obiektywizm, biegły udzielił odpowiedzi na postawione przez Sąd pytania, na które zgodnie z zakresem posiadanych wiadomości specjalnych i udostępnionym materiałem dowodowym mógł i powinien udzielić odpowiedzi. W toku postępowania opinia biegłego nie była kwestionowana przez żadną ze stron, zwłaszcza pozwanego.
Sąd uznał zeznania powódkiK. J.za wiarygodne. Powódka opisała rodzaj obrażeń doznanych w wypadku stanowiącym przedmiot sprawy oraz przebieg leczenia i rehabilitacji a także wpływ wypadku na jej obecne życie. Powódka opisała również dolegliwości jakie nadal odczuwa. Zeznania powódki znajdują potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym.
W niniejszej sprawie nie budzą żadnej wątpliwości okoliczności zdarzenia z dnia 26 listopada 2012 roku oraz rodzaj obrażeń ciała jakich powódka doznała w wyniku tego zdarzenia. Nie budzi wątpliwości fakt, iż pozwany, jako ubezpieczyciel odpowiedzialny za zdarzenie, w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody wyrządzone ruchem pojazdu, przyznał i wypłacił powódce zadośćuczynienie w łącznej kwocie 35.000,00 zł.
Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy zadośćuczynienie, jakie powódka otrzymała już od pozwanego jest wystarczające i w pełni rekompensuje krzywdę, jaką powódka doznała w związku ze zdarzeniem, czy też powódce należy się dalsze zadośćuczynienie dochodzone w niniejszej sprawie.
Podstawę rozpoznania powództwa w niniejszej sprawie stanowiart. 445 § 1 kciart. 444 § 1 kc.
Zgodnie zart. 444  § 1 kcw razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. W myślart. 445 § 1 kcw wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
W ocenie Sądu przyznane powódce w toku postępowania likwidacyjnego od pozwanego zadośćuczynienie w łącznej kwocie 35.000,00 zł nie rekompensuje w pełni całokształtu krzywdy doznanej przez powódkę wskutek zdarzenia z dnia 26 listopada 2012 roku. Sąd wskazuje, że rozmiar i intensywność doznanej krzywdy należy oceniać według miar obiektywnych z uwzględnieniem stopnia negatywnych konsekwencji dla pokrzywdzonego, wysokość zadośćuczynienia nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy, z jednej strony musi ono przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną, z drugiej strony winno być utrzymane w rozsądnych granicach, winno również pozostawać w związku z poziomem życia (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.02.1962r., IV CR 902/61, z dnia 10.03.2006r. IV CSK 80/05). Zakres obrażeń, jakich powódka doznała w wyniku wypadku jest bezsporny, podobnie jak przebieg jej leczenia.
Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, winno rekompensować cierpienia fizyczne i psychiczne jakich powódka doznała. Okoliczności sprawy nie pozwalają zgodzić się ze stanowiskiem pozwanego, że krzywda powódki związana z wyżej opisanym zdarzeniem została całkowicie zrekompensowana. Należy zauważyć- co podkreślił biegły sądowy w opinii- że leczenie powódki zostało zakończone, jednakże zwichnięcie w stawie ramiennym lewym zostało wyleczone z utrzymującym się przewlekłym zespołem bólowym i ograniczeniem ruchomości, wieloodłamowe złamanie przynasady dalszej piszczeli lewej i kostki bocznej lewej również zostało wygojone, jednakże z deformacją w miejscu złamania, ograniczeniem ruchomości w stawie skokowym i upośledzeniem wydolności statyczno- dynamicznej kończyny dolnej lewej. Sąd wskazuje na trzykrotną hospitalizację powódki, przebyte zabiegi chirurgiczne, wydłużenie leczenia w związku z zakażeniem rany a przede wszystkim na fakt, iż powódka przez około roku czasu w zasadzie nie poruszała się samodzielnie. Ponadto u powódki w związku z wypadkiem wystąpiły zmiany w jej aktywności życiowej, powódka do chwili obecnej porusza się przy pomocy kul (vide nagranie z przebiegu rozprawy). Biegły chirurg i ortopeda w opinii wskazał, iż uszczerbek na zdrowiu, jakiego powódka doznała w wyniku zdarzenia z dnia 26 listopada 2012 roku wynosi 25% a nade wszystko, że nie jest możliwe całkowite ustąpienie bólu odczuwanego przez powódkę związanego z doznanymi urazami narządu ruchu.
Niewątpliwie po wypadku zmieniła się w sposób znaczący sytuacja życiowa powódki. Powódka około rok po wypadku powróciła do swojego mieszkania, jednakże porusza się wyłącznie przy pomocy kul i wymaga pomocy w wielu czynnościach życia codziennego takich jak: sprzątanie, większe zakupy, dowóz do lekarza. Powódka nie odzyska już pełnej sprawności ruchowej.
Sąd uznał tym samym, że powódce należy się zadośćuczynienie w kwocie wyższej aniżeli wypłacona dotychczas przez pozwanego. W ocenie Sądu okoliczności sprawy przemawiają za przyznaniem powódce dalszego zadośćuczynienia w kwocie 20.000,00 zł, Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone wyżej okoliczności Sąd w oparciu oart. 445 § 1 kciart. 444 § 1 kczasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 20.000,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 lutego 2013 roku (tj. następnego dnia po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody-art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych) do dnia 31 grudnia 2015 roku i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty.
O kosztach procesu w punkcie drugim wyroku Sąd orzekł na podstawieart. 98 kpc, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na kwotę kosztów wynoszącą 3.985,00 zł składa się: uiszczona przez powódkę opłata sądowa w kwocie 1.000,00 zł, uiszczona przez powódkę zaliczka 500,00 zł na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, wynagrodzenie pełnomocnika powódki w kwocie 2.400,00 zł, ustalone na podstawie§ 6 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. 2013r., nr 490) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw w łącznej kwocie 85,00 zł.
Sąd wskazuje, że wynagrodzenie biegłego w niniejszej sprawie stanowiło łącznie kwotę 560,48 zł (vide postanowienia k. 152, 177). Powódka wpłaciła zaliczkę na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w kwocie 500,00 zł. Do rozliczenia pozostaje więc kwota 60,48 zł, którą stosownie do wyniku procesu (przegranej w sprawie) Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa.
SSR Karolina Pawlik

ZARZĄDZENIE

1
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć:

- pełnomocnikom stron.

2
Z apelacją lub za 14 dni.

M., 01.12.2016r.
SSR Karolina Pawlik