Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 619/15
Data wyroku: 2016-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Kowalik

Sygn. akt II W 619/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 października 2016 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Iwona Kowalik
Protokolant Katarzyna Małolepsza
po rozpoznaniu dnia 01 marca 2016 roku, 05 kwietnia 2016 roku, 06 maja 2016 roku, 07 czerwca 2016 roku, 06 września 2016 roku i 06 października 2016 roku sprawy o wykroczenie
I. K. (1)z domuJ.
ur. (...)wŚ.
córkiR.iM. z domu S.

obwinionej o to, że:
w dniu 29 czerwca 2015 roku w miejscowości(...), woj.(...), spowodowała niepotrzebną czynność w postaci interwencji policji, fałszywie informując dyżurnego Komendy Powiatowej Policji wŚ.o wylewaniu szlamu na terenie posesji(...)przezP. K. (1),

tj. o wykroczenie z art. 66§2  kw
I. obwinionąI. K. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przyjmując, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 66§1 kw i za czyn ten na podstawie art. 66§1 kw wymierza jejkarę grzywny w wysokości 200 zł (dwustu złotych);
II.  zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w tym zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł (stu złotych) i wymierza jej opłatę w kwocie 30 zł (trzydziestu złotych).

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. K. (1)iI. K. (1)do 2008 roku byli małżeństwem. Po ustaniu ich związku do chwili obecnej toczy się pomiędzy nimi postępowanie o podział majątku. Ponadto byli małżonkowi pozostają w konflikcie, który przejawia się m. in. wzajemnymi oskarżeniami i nieporozumieniami.P. K. (1)prowadzi działalność gospodarczą podfirmą (...)z/s wS..
Obwiniona iP. K. (1)są współwłaścicielami nieruchomości znajdującej się wG.nr(...). W dniu 29.06.2015r.P. K. (1)przebywał na terenie w/w działki, gdzie zajmował się naprawą ładowarki. W trakcie wykonywania naprawy ok. godz. 12.00 zauważył byłą żonęI. K. (1), która wjechała na plac i nie wysiadając z auta (białegom.) zaczęła rozmawiać przez telefon komórkowy. Obwiniona w czasie tej rozmowy telefonicznej poinformowała dyżurnego Komisariatu Policji wS.o wylewaniu szlamu na terenie nieruchomości przezP. K. (1)oraz przewożeniu samochodem odpadów powstałych w wyniku przeróbki kamienia.
Około godz. 12.30 na teren w/w nieruchomości przyjechali funkcjonariusze policji zKPwS.-T. C.orazA. K., którzy zostali wysłani na interwencję przez dyżurnegoKP. Na miejscu policjanci nie ujawnili żadnych śladów, które mogłyby świadczyć o wylewaniu szlamu przezP. K. (1)na terenie działki. NadtoP. K. (1)okazałdecyzję nr (...), wydaną dla należącego do niegoPrzedsiębiorstwa Produkcji, Handlu i Usług (...)P. K. (1)z/s wS., która uprawniała go do transportu odpadów innych niż niebezpieczne.P. K. (1)posiadał także decyzję Marszałka Województwa(...)nr(...)zezwalającą na przetwarzanie odpadów w procesie odzysku(...), która utrzymana została w mocy decyzją Ministra Środowiska z dnia 26 czerwca 2015 roku.
W trakcie interwencjiI. K. (1)usiłowała wymóc na funkcjonariuszach policji sprawdzenie zawartości beczki znajdującej się na pojeździe, który stał na działce, jednakże policjanci uznali tę czynność za niedopuszczalną. Na tym interwencja została zakończona.
W dniu 29.06.2015r.firma (...)jako uprawniona do transportu odpadów dokonała przekazania odpadów powstałych przy cięciu i obróbce postaciowej skał innych niż wymienione w(...)do(...) Spółki z o.o.(...)wS.w ilości 10,00 Mg.
Dowód:zeznaniaP. K. (1)- k. 12, 47
`T. C.- k. 25, 52v.-53
A. K.- k. 63.v
notatka urzędowa z dnia 29.06.2015r. - k. 5
kopiadecyzji nr (...)z 21.06.2013r. - k 13–15
kopia decyzji Ministra Środowiska z 26.06.2015r. - k. 16-18
kopia decyzji nr(...)z dnia 17.03.2015r. - k. 19–22v.
kopia karty przekazania odpadów – k. 85
I. K. (1)ma obecnie 39 lat, jest rozwiedziona, matka dwójki dzieci, jest zatrudniona na stanowisku dyrektora do spraw administracyjnych wfirmie (...) Sp. z o.o.wS., uzyskuje wynagrodzenie 1850 zł, nie była karana sądownie.
Dowód:dane osobo – poznawcze - k. 6, 52
dane o karalności - k. 87
Obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej wykroczenia. W postępowaniu wyjaśniającym podała, że wezwała funkcjonariuszy Policji, bo wiedziała, żeP. K.nie posiada prawomocnej decyzji Starostwa Powiatowego wŚ.na utylizację nieczystości. W dniu zdarzenia widziała jak wylewa on z beczkowozu szlam kamieniarski na terenie ich wspólnej nieruchomości.P. K. (1)odjechał z miejsca, w którym wylewał szlam zaraz po tym, jak ją zauważył. Obwiniona twierdziła też, że tylko ona była świadkiem zaistniałej sytuacji, nikt inny jej nie widział, a interweniujący na miejscu Policjanci odmówili dokonania oględzin miejsca domniemywanego wylania szlamu.
Na rozprawie przed Sądem obwiniona odmówiła składania wyjaśnień. Oświadczyła, że w dniu zdarzenia była na posesji sama, jednakże wcześniej zadzwonił do niejZ. T. (1), który poinformował ją, że widział jakP. K. (1)wylewa szlam na terenie nieruchomości wG.i dlatego udała się na miejsce zdarzenia.
Dowód:wyjaśnienia obwinionej – k. 7, 52v.

Sąd zważył:
Sprawstwo obwinionejI. K. (1)w przedmiocie zarzucanego jej wykroczenia nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Rekonstrukcja ustalonych faktów opierała się na zeznaniachP. K. (1)oraz funkcjonariuszy policji -T. C.iA. K., a także na dowodach wynikających z dokumentów wskazanych w stanie faktycznym uzasadnienia.
Odnośnie wyjaśnień obwinionej zasługują one na wiarę jedynie w części dotyczącej miejsca oraz czasu zdarzenia. Bezspornym w sprawie jest to, że obwiniona zawiadomiła tego dnia Policję, co skutkowało przyjazdem na interwencję funkcjonariuszy nadziałkę nr (...)wG., na której znajdował sieP. K. (1)wraz z samochodem. Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom obwinionej co do rzekomego wylewania przezP. K. (1)szlamu na terenie ich wspólnej nieruchomości, a także nieposiadania przez niego zezwolenia na przewóz, transport i przyjmowanie odpadów innych niż niebezpieczne. Wskazać należy, że wyjaśnienia obwinionej w tym zakresie pozostają w oczywistej sprzeczności z rzeczowymi, logicznymi i wzajemnie się uzupełniającymi zeznaniami świadków, w szczególności zP. K. (1)oraz funkcjonariuszy Policji, jak również kopiami zaliczonych do materiału dowodowego dokumentów.
Nadto zauważyć należy, że wyjaśnienia złożone przez obwinioną na etapie postępowania wyjaśniającego oraz przed Sądem różnią się w istotnym elemencie. Otóż początkowo obwiniona wyjaśniała, że to ona widziała, jakP. K.wylewał szlam z beczkowozu i wówczas zadzwoniła na Policję. Twierdziła, że była wtedy sama i nikt inny tego nie widział. Natomiast na rozprawieI. K.podała, że czynność tę widziałZ. T. (1)i że to właśnie on poinformował telefonicznie obwinioną o zaistniałym zdarzeniu, lecz nie poczekał tam, bo był umówiony na spotkanie.Z. T.miał tam być ok. godz. 11.00, a obwiniona przyjechała tam ok. 11.30 lub 11.20.
Znamienne jest też to, żeZ. T. (1)miał się wówczas poruszać się samochodem markim.koloru białego, był w nim sam, a z zeznańP. K. (1)wynika, iż tym samym samochodem poruszała się wówczasI. K. (1)i również była w nim sama.P. K. (1)nie widział przejeżdżającego w tym czasieZ. T.tak charakterystycznym samochodem, niewątpliwie rzucającym się w oczy choćby ze względu na jego kolor, a doskonale przecież znanemuP. K.. Już choćby to budzi wątpliwości czy faktycznieZ. T. (1)przejeżdżał wówczas koło działki wG..
W ocenie Sądu nie można też przyjąć, że tak istotna okoliczność została przypadkowo przez obwinioną pominięta na etapie postepowania wyjaśniającego, tym bardziej, że słuchana przez funkcjonariusza policji wyraźnie wskazała, że „byłam wtedy sama i nikt inny tego nie widział”. Sąd zważył przy tym, że ta istotna zmiana wyjaśnieńI. K.nastąpiła dopiero podczas przesłuchania na rozprawie, kiedy to wobec świadomości realnie grożącej jej kary obwiniona podjęła próbę modyfikacji faktów celem poparcia swojej wersji zdarzenia. Sąd miał również na uwadze, że zmiana wyjaśnień nie została przez obwinioną w żaden logiczny i przekonywujący sposób wyjaśniona.
Zeznań złożonych przezZ. T. (1), który zna obwinioną i razem z nią pracuje, a które pojawiły się na tak późnym etapie postępowania na poparcie wersji podanej przezI. K., Sąd nie uznał za wiarygodne, bowiem jawią się jako uzgodnione z obwinioną na potrzeby niniejszego postępowania w celu uzyskania dla niej korzystnego rozstrzygnięcia. Co istotne –Z. T. (1)nie był nawet w stanie stwierdzić co widział rzekomo wylewające się z beczki, określając to jedynie jako płyn o ciemnym kolorze.
Sąd nie dał też wiary obwinionej, że funkcjonariusze Policji odmówili jej obejrzenia śladu po wylanym szlamie kamieniarskim. Powyższe nie znajduje potwierdzenia w zeznaniach samych funkcjonariuszy, którzy konsekwentnie podawali, żeI. K. (1)domagała się jedynie dokonania sprawdzenia substancji znajdującej się w beczce.
Funkcjonariusze Policji zgodnie zeznali, że na miejscu zdarzenia nie było śladów wylanego mokrego szlamu, nie było również widać nowo powstałych gruzowisk. NadtoT. C.słuchany na rozprawie wskazał, że nie przypomina sobie, aby odmówił obejrzenia mokrego śladu po wylaniu substancji oraz okoliczności, w którejI. K. (1)mówiłaby o tym, iż ktoś wcześniej widział wylewanie szlamu przezP. K. (1). ZarównoT. C.jak iA. K.wskazali, iż jedyną czynnością, jakiej wykonania domagała się obwiniona, było sprawdzenie substancji, która znajdowała się wewnątrz beczki i wykonania tej czynności istotnie odmówili.
Tak więc w ocenie Sądu nie ma żadnych racjonalnych powodów, aby odmówić wiarygodności zeznaniom przesłuchanych w tej sprawie funkcjonariuszom Policji, gdyż ich zeznania są spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniają, a także są zgodne z treścią notatki urzędowej sporządzonej przez sierż.A. K.bezpośrednio po zakończeniu interwencji. Obaj w/w świadkowie to osoby całkowicie obce dla stron postępowania, w żaden sposób niezainteresowane rozstrzygnięciem niniejszej sprawy, a zeznawali na okoliczności dotyczące wyłącznie ich służby, co dodatkowo świadczy o ich obiektywizmie.
Sąd w całości uznał za wiarygodne zeznaniaP. K. (1)i przyjął je za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd miał na uwadze istnienie konfliktu między świadkiem a obwinioną, co jest okolicznością bezsporną oraz wiadomą Sądowi z urzędu w związku z prowadzeniem postępowania o czyn zart. 286§1 kkprzeciwkoI. K.pod sygn. akt II K 25/13, w którym to postępowaniuP. K. (1)jest osobą pokrzywdzoną.
Stwierdzić należy, że zeznaniaP. K. (1)są rzeczowe, konsekwentne i nie zawierają sprzeczności, a ponadto znajdują potwierdzenie w pozostałym uznanym za wiarygodny materiale dowodowym.P. K. (1)szczegółowo opisał okoliczności i przyczyny oraz przebieg jego pobytu na przedmiotowej działce wG., wskazał, że zajmował się naprawą ładowarki, zaprzeczył aby widział wówczasZ. T.przejeżdżającego białymm., natomiast podał, że w tym samochodzie widziałI. K., która dzwoniła gdzieś, a następnie przyjechał patrol Policji. Stanowczo zaprzeczył wylewaniu na działkę szlamu kamieniarskiego czy innego rodzaju odpadów. Swoje twierdzenia świadek podtrzymał w czasie przeprowadzonej konfrontacji. Okazał, a następnie dołączył do materiału dowodowego, stosowne decyzje oraz kartę przekazania odpadów z dnia 29.06.2016r. Nie sposób stwierdzić, żeP. K. (1)i Policjanci mogliby pozostawać w porozumieniu i uzgodnić swoje zeznania, by przedstawić tak jednolity obraz wydarzeń. Tym samym brak w ocenie Sądu zasadnych podstaw do podważenia wiarygodności tego świadka.
Dowody z dokumentów w postaci decyzji Starostwa Powiatowego, Ministra Środowiska oraz Marszałka Województwa Dolnośląskiego, a także karta przewozu odpadów i ich treści nie budziły wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, więc zostały uznane za wiarygodny materiał dowodowy.
Oceniając zachowanie obwinionej Sąd uznał, że popełniła ona czyn polegający na tym, że w dniu 29.06.2015r. w miejscowości(...), woj.(...), spowodowała niepotrzebną czynność w postaci interwencji policji, fałszywie informując dyżurnego Komendy Policji wS.o wylewaniu szlamu na terenie posesji wG.przezP. K. (1), tj. wyczerpała znamiona wykroczenia z art. 66§2 kw.
Przepis art. 66 kw penalizuje zachowanie osoby, która wiedząc, że zagrożenie nie istnieje, zawiadamia o tym zdarzeniu przedstawiciela instytucji lub organu. Zgodnie z tym artykułem wprowadzenie w błąd polega na wytworzeniu mylnego przeświadczenia o rzeczywistości, czego obwiniona niewątpliwie dopuściła się swoim zachowaniem. Zgłoszenie, którego dokonała w dniu 29.06.2015r., wywoływało bowiem przekonanie o konieczności podjęcia przez odpowiedni organ lub instytucję czynności, faktycznie niepotrzebnej.
Sąd wymierzając karę za popełnione wykroczenie kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru zawartymi w art. 33 kw. W ocenie Sądu kara grzywny w wysokości 200 złotych jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionej i nie przekracza stopnia jej winy. Wpływ na wymiar kary miały także właściwości i warunki osobiste oraz materialneI. K. (1). W ocenie Sądu zastosowana sankcja spełni swoje cele w zakresie prewencji generalnej oraz będzie wystarczająca, aby obwiniona nie popełniła kolejnego wykroczenia i przestrzegała obowiązującego porządku prawnego.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwiart. 118§ 1 kpkzasądzając od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 złotych oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 Ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychopłatę w kwocie 30 złotych, gdyż zdaniem Sądu poniesienie tychże kosztów nie będzie dla obwinionej zbyt uciążliwe.