Sąd Rejonowy w Świdnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2718/15
Data wyroku: 2016-02-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Halina Grzybowska

Sygn. akt I C 2718/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 lutego 2016r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilnyw składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Halina Grzybowska
Protokolant:  Magdalena Tobiasz
po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016r. w Świdnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaKancelarii (...) S.A.z siedzibą wK.
przeciwkoK. I.
o zapłatę 2.430,79 zł
oddala powództwo w całości .
Sygn. akt  I  C 2718/15

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 21 października 2015 roku  w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowaKancelaria (...) SAz siedzibą wW.jako nabywca wierzytelności odK.sp z o.o. wK..    domagała się zasądzenia od pozwanegoK. I.kwoty  2 430,79 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 14 września 204 roku do dnia zapłaty    oraz kosztów procesu   z   tytułu umowy pożyczki   zawartej w dniu  14 sierpnia 2014  roku przez pozwanego zK.sp z o.o. wK.. .
Sąd Rejonowy w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania  nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania  tut.Sądowi.
W uzasadnieniu pozwu strona powodowa podała, że w dniu 14 sierpnia 2014 roku cedent udzielił pozwanemu pożyczki na kwotę 1090 zł, Złożyła powołane w pozwie jako dowody  niepotwierdzone za zgodność z oryginałem  kopie : ramowej umowy pożyczki zawartej z pozwanym , informacje o wykonanym przelewie kwoty 1090 zl na rachunek odbiorcyK. I.z dnia 14 sierpnia 204 r. oraz , kopię umowy przelewu  wierzytelności z wyciągiem z załącznika do umowy wypisu z KRS dot. powoda, zawiadomienia pozwanego o dokonanej sesji wierzytelności z wezwaniem do zapłaty i potwierdzeniem nadania tego pisma z dnia 14 września 2015 roku listem poleconym do pozwanego.
Na ostatniej stronie załączonej do pozwu kopii umowy ramowej zamieszczona została faktura z dnia 10 lipca 2014 roku dlaK. I.na kwotę pożyczki 3050 zł, z prowizja 2 618 zł, a na sumę 5668,23 zł, ze wskazanie terminu spłaty do dnia 24 lipca 2014 roku.
Przed wyznaczeniem rozprawy sąd wezwał powoda do wskazania daty wymagalności dochodzonego pozwem roszczenia, a jeśli na kwotę dochodzoną pozwem składają się skapitalizowane odsetki to za jaki okres, od jakich kwot i wg jakiej stopy procentowej zostały wyliczone skapitalizowane odsetki a nadto do złożenia wszelkich dowodów ma poparcie zasadności i wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, w tym wymienionych w pozwie – pod rygorem skutków przewidzianych wart. 207§ 6 k.p.c.
Odpowiadając na wezwanie sądu w piśmie z dnia 25 stycznia 2016 roku strona powodowa wyjaśniła, że na kwotę dochodzona pozwem składa się kwota udzielonej pożyczki 1090 zł, prowizja za udzielona pożyczkę 1 220,79 zł zgodnie z § 4.1 i nast. ramowej umowy i koszty wezwań do zapłaty 120,00 zł stosownie do § 6.4 umowy. Wskazała, że pozwany zobowiązał się na platformie cyfrowej cedenta do zwrotu całej kwoty do dnia 13 września 2014 roku i powód dochodzi odsetek ustawowych od daty wymagalności zobowiązania pozwanego.
Pozwany nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani żadnych wyjaśnień.
Przepisart. 399 § 1 k. p. c.stanowi, że jeżeli pozwany nie stawi się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie , sąd wyda wyrok zaoczny, a zgodnie z § 2 tego przepisu w tym wypadku przyjmuje się za prawdzie twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą,chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwościalbo zostały przytoczone w celu obejścia prawa .
Zgodnie z przepisemart. 720 k.c.§ 1  .c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości; § 2 zaś stanowi, że umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę, jednakże zasilają one jego majątek tylko czasowo, albowiem zobowiązany on jest do ich zwrotu.
Złożone przez powoda  niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów wskazują , że roszczenie strony powodowej dochodzone pozwem jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej ,  nadto  że zostało nabyte w drodze cesji od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą .Jeśli nie budzi wątpliwości, że pozwany był konsumentem , który zawierał  zK.sp z o.o. wK.umowę pożyczki , to jednak  budzi wątpliwości wysokość dochodzonej pozwem kwoty i składających się na nią należności albowiem  z treści  ostatniej strony   ramowej umowy pożyczki  bez daty , na której zamieszczona jest faktura  wystawiona pozwanemu wynika, że udzielono pozwanemu pożyczkiw kwocie 3050 zł, z prowizją 2 618 zł, na łączną sumę spłaty 5668,23 zł, ze wskazaniem terminu spłaty do dnia24 lipca 2014 roku.
Tymczasem z  kopii umowy przelewu wierzytelności i wyciągu z załącznika do tej umowy ( k.13-15 wynika wierzytelność wymieniona w pozwie i wezwaniu do zapłaty z dnia 14.09.2015 roku , gdzie jako kwota kapitału figuruje kwota  1090 zł ,a termin wymagalności 13.09. 2014 roku .
Wobec powyższych sprzeczności przedstawione przez powoda kopie dokumentów  nie dają podstaw do merytorycznej oceny poprawności wyliczenia wysokości dochodzonego pozwem roszczenia, które w zaistniałej sytuacji budzi poważne wątpliwości, a przede wszystkim brak jest dowodów na to, na jakich warunkach w dniu 14 sierpnia 2014 roku pozwany zawarł umowę, gdyż załączona do pozwu umowa z fakturą   z lipca 2014 roku dotyczy innej daty, innej kwoty pożyczki .
Należy ponadto zauważyć, że  jeśli ta   ramowa umowa  obowiązywała także dla pożyczki udzielonej pozwanemu w sierpniu 2014 roku, to przewidywała : prowizję z w zależności od wysokości ryzyka na poziomie „ przykładowym  od  10  do 12 %.” ,  oprocentowanie w wysokości odsetek maksymalnych , koszty wezwań pisemnych do zapłaty po 40 zł od każdego wezwania bez oprocentowania .Sama zaś prowizjadochodzona pozwem w niniejszej sprawieto ponad 100 %  sumy pożyczki.Ustalanie tak wysokich  prowizji w ocenie sądu stanowi  rażące  nadużycie prawa a tym samym   zawiera niedozwolone postanowienia umowne  , wielokrotnie  wpisywane do rejestru klauzul niedozwolonych I ogłaszane przez UOKIK , a jako takie należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, a przede wszystkim z zasadą równoważności stron, gdzie po jednej stronie występuje profesjonalista a po drugiej osoba fizyczna, z konieczności korzystająca z oferty pożyczki na tak niekorzystnych warunkach , zazwyczaj bez świadomości prawnej , gdy „ramowa” umowa nie konkretyzuje nawet  faktycznej wysokości prowizji . . Podobnie jako sprzeczne zasadami współżycia społecznego i wielokrotnie uznawanymi  przez UOKIK za niedozwolone  postanowienia umowne  należy uznać koszty wezwań na piśmie po 40 zł, albowiem nie odzwierciedlaj one w żaden sposób rzeczywistych kosztów ich sporządzenia i wysłania. Poza tym w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest uzasadnienia do żądania przez powoda kwoty 120 zł za wezwania do zapłaty, jeśli by nawet wynikały z warunków umowy ramowej dołączonej do pozwu . Po pierwsze strona powodowa nie wykazała, żeby cedent wzywał pozwanego na piśmie do zapłaty, a strona powodowa zawiadomiła pozwanego o dokonanym przelewie i jednocześnie w tym samym piśmie wezwała pozwanego do zapłaty a zatem  uprawdopodobniła niepotwierdzonymi za zgodność z oryginałem kopiami  wysłanie co najwyżej 1 pisma do pozwanego.
Dlatego też sąd przyjął, że strona powodowa , profesjonalnie zajmująca się nabywaniem  i dochodzeniem nabytych  wierzytelności ,  posiadająca profesjonalną  obsługę prawną , nie udowodniła  należycie  żądania pozwu  , co powodując poważne wątpliwości,  o których mowa w cyt. wyżej przepisieart. 399 § 2 k.p.c.skutkowało oddaleniem powództwa w całości.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku .