Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 523/13
Data wyroku: 2016-11-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Gdula, Jarosław Giecewicz, Grzegorz Kołakowski

Sygn. akt IV Ka 1119/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 listopada 2016r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Iwona Gdula

Sędziowie:

SO Jarosław Giecewicz
SO Grzegorz Kołakowski (ref.)

Protokolant:

st. sekr. sądowy Daria Kozłowska

przy udziale Prokuratora Prok. Okręg. Krzysztofa Korytowskiego
po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016r.
sprawyK. T.
oskarżonej zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 272 kkw zb. zart. 305§ 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki innych
iE. S. (1)
oskarżonego zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie
z dnia 11 grudnia 2015r.   sygn. II K 523/13

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla rozstrzygnięcie o wymierzonej oskarżonejK. T.karze grzywny za ciąg przestępstw zawarty w punkcie I części dyspozytywnej,
- uchyla zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym przypisanego oskarżonejK. T.czynu w pkt. I tiret pierwszy oraz w zakresie czynu przypisanemu oskarżonemuE. S. (1)wpkt. IIczęści dyspozytywnej i na podstawie art.art. 17 § 1 pkt 6 kpkw zw. zart. 101 § 1 pkt 4 kkiart. 102 kkpostępowanie w zakresie tych czynów umarza, a kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa,
- za przypisany oskarżonejK. T.wpkt I tiret drugiczęści dyspozytywnej na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 3 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkwymierza jej grzywę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 15 (piętnaście) zł stawka,
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,
III. zasądza od oskarżonejK. T.na rzecz Skarbu Państwa 1/3 wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierza jej 150 (sto pięćdziesiąt) złotych opłaty za obie instancję.
SSO Jarosław Giecewicz  SSO Iwona Gdula  SSO Grzegorz Kołakowski
Sygn. akt IV Ka 1119/16

UZASADNIENIE
K. T.została oskarżona o to, że:

I
w okresie od 1 kwietnia 2005 roku do dnia 16 stycznia 2006 roku wG.iN., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu podżegałaE. S. (1)do poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne w dokumencie „zgłoszenie pobytu stałego” w ten sposób,że nakłoniła ww. do zameldowania jej na pobyt stały w mieszkaniu pod adresemŻ.10A stanowiących własnośćE. S. (2), a następnie przy użyciu ww. dokumentu poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miejskiego wG.do wyłudzenia od ww. funkcjonariusza publicznego poświadczenia nieprawdyw ewidencji ludności oraz w dokumencie z dnia 1 kwietnia 2005 roku i 13 stycznia 2006 roku poświadczającym zameldowanieK. T.na pobyt stały pod ww. adresem, a nadto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w celu utrudnienia przetargu publicznego po uprzednim wejściu w porozumienie z ww. osobą co do fikcyjnego zameldowania na pobyt stały w dniu 21 kwietnia 2005 roku i w dniu 16 stycznia 2006 roku użyła ww. dokumentów poświadczających nieprawdę o zameldowaniu przedkładając je w siedzibie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych wS.- Jednostki Gospodarczej Zasobu wN.w związku z przystąpieniem do przetargu nieruchomości rolnej położonej wM.191/2 oraz w miejscowości(...)/2, działając tym samym na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Agencję Nieruchomości Rolnych wS., tj. o czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zb. zart. 305 § 1 k,k. w zw. zart. 12 k.k, w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

II
w okresie od 4 grudnia 2006 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku wG.iN., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu podżegałaD. K.do poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne w dokumencie „zgłoszenie pobytu stałego” w ten sposób,że nakłoniła ww. do zameldowania jej na pobyt stały w mieszkaniu pod adresem(...)gm.G.stanowiącym współwłasnośćD. K., a następnie przy użyciu ww. dokumentu poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miejskiego wG.do wyłudzenia od ww. funkcjonariusza publicznego poświadczenia nieprawdy w ewidencji ludności oraz w dokumencie z dnia 4 grudnia 2006 roku, poświadczającym zameldowanieK. T.na pobyt stały pod ww. adresem,a nadto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w celu utrudnienia przetargu publicznego po uprzednim wejściu w porozumienie z ww. osobą co do fikcyjnego zameldowaniana pobyt stały w dniu 24 stycznia 2007 roku użyła ww. dokumentu poświadczającego nieprawdę o zameldowaniu przedkładając go w siedzibie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych wS.- Jednostki(...)Zasobu wN.w związku z przystąpieniem do przetargu nieruchomości rolnej położonejw(...)/2, działając tym samym na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Agencję Nieruchomości Rolnych wS., tj. o czyn zart. 18§ 2 kkw zw.zart. 271 § l kkw zb. zart. 272 kkw zb. zart. 273 kkw zb. zart. 305 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

E. S. (1)został oskarżony o to, że:

III
w dniu 1 kwietnia 2005 roku wG.w wykonaniu z góry powziętego zamiarui w krótkich odstępach czasu, jako osoba uprawniona do potwierdzenia okoliczności mających znaczenie prawne, poświadczył nieprawdę w dokumencie „zgłoszenie pobytu stałego” oświadczając, żeK. T.przebywa na stałe w mieszkaniupod adresemŻ.10A Gm.G., a następnie użył ww. dokumentu i podstępnie wprowadził w błąd pracownika Urzędu Miejskiego wG.wyłudzając od ww. funkcjonariusza publicznego poświadczenie nieprawdy w ewidencji ludności, tj. o czynzart. 271 § l kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt II K 523/13K. T.uznał za winną tego, że:
- w okresie od 1 kwietnia 2005 roku do dnia 16 stycznia 2006 roku wG.i wN., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu podżegałaE. S. (1)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy od pracownika Urzędu Miejskiego wG.w ewidencji ludności oraz w dokumentach z dnia1 kwietnia 2005 roku i 13 stycznia 2006 roku poświadczających zameldowanieK. T.na pobyt stały pod adresemŻ.10A w ten sposób, że nakłoniłaE. S. (1)do zameldowania jej na pobyt stały pod adresemŻ.10A w mieszkaniu stanowiącym własnośćE. S. (1)i po wypełnieniu przezE. S. (1)dokumentu „zgłoszenie pobytu stałego” w którymE. S. (1)oświadczył,żeK. T.przebywa pod adresemŻ.10A z zamiarem stałego pobytu, wskutek czego uzyskała od pracownika Urzędu Miejskiego wG.dokumenty z dnia 1 kwietnia 2005 roku i 13 stycznia 2006 roku poświadczające zameldowanieK. T.na pobyt stały pod adresemŻ.10A, a następnie dokumenty te przedłożyław dniach 21 kwietnia 2005 roku i 16 stycznia 2006 roku w siedzibie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych wS.- Jednostki Gospodarczej ZasobuwN.celem przystąpienia do przetargu nieruchomości rolnych położonychwM.191/2 oraz(...)/2, tj. popełnienia przestępstwa kwalifikowanego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,
- w okresie od 4 grudnia 2006 roku do dnia 31 stycznia 2007 roku wG.i wN., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu podżegałaD. K.do wyłudzenia poświadczenia nieprawdyod pracownika Urzędu Miejskiego wG.w ewidencji ludności oraz w dokumenciez dnia 4 grudnia 2006 roku poświadczających zameldowanieK. T.na pobyt stały pod adresem(...)w ten sposób, że nakłoniłaD. K.do zameldowania jej na pobyt stały pod adresem(...)w mieszkaniu stanowiącym współwłasnośćD. K.i po wypełnieniu przezD. K.dokumentu „zgłoszenie pobytu stałego” w którymD. K.oświadczyła, żeK. T.przebywapod adresem(...)z zamiarem stałego pobytu uzyskała dokument z dnia 4 grudnia 2006 roku, poświadczający zameldowanieK. T.na pobyt stały pod adresem(...), a następnie dokument ten przedłożyła w dniu 24 stycznia 2007 roku w siedzibie Oddziału Terenowego Agencji Nieruchomości Rolnych wS.- Jednostki Gospodarczej Zasobu wN., w związku z czym przystąpiła do przetargu nieruchomości rolnej położonej w(...)/2, tj. popełnienia czynu kwalifikowanego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 272 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,
i przyjmując, że przypisanych jej czynów oskarżona dopuściła się w warunkach ciągu przestępstw opisanego wart. 91 § 1 k.k., za ten czyn na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 272 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 37a k.k.wymierzył jej karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 15 zł złotych każda stawka.
E. S. (1)uznał za winnego tego, że w dniu 1 kwietnia 2005 rokuprzy użyciu dokumentu „zgłoszenie pobytu stałego” w którym oświadczył, żeK. T.przebywa pod adresemŻ.10A z zamiarem stałego pobytu poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miejskiego wG.wyłudził od ww. funkcjonariusza publicznego poświadczenie nieprawdy w ewidencji ludności, tj. popełnienia czynu kwalifikowanego zart. 272 k.k., i za ten czyn na podstawieart. 272 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 15 złotych każda stawka.
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonejK. T.przepadek dowodów rzeczowych w postaci potwierdzenia zameldowania z dnia 4 grudnia 2006 r.i poświadczenia zameldowania z dnia 13 stycznia 2006 r. przechowywanych w aktach sprawy na karcie 485.
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 633 k.p.k.orazart. 3 ust. 1 ustawy z dnia23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu wobecK. T.w wysokości 2/3 części, zaś wobecE. S. (1)w wysokości 1/3 części oraz wymierzył oskarżonym opłaty:K. T.w kwocie 300 zł złotych, aE. S. (1)w kwocie 75 złotych.
Apelacje od powyższego wyroku wywiedli prokurator i obrońcy oskarżonych.
Prokurator zaskarżył powyższy wyrok w zakresie zarzutu apelacji nr II na niekorzyść oskarżonejK. T.iE. S. (1), zaś w przypadku nieuwzględnienia zarzutu nr II apelacji – w zakresie zarzutu nr III apelacji na korzyśćK. T.iE. S. (1).
Powołując się na przepisyart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił:

-

obrazę przepisów prawa materialnego:art. 305 § 1 kk,art. 271 § 1 kkiart. 273 kk, poprzez przyjęcie w zakresie czynu I i II z aktu oskarżenia - zarzucanegoK. T.i czynu III z aktu oskarżenia - zarzucanegoE. S. (1)błędnej kwalifikacji prawnej, tj. zakwalifikowanie ww. czynów jako przestępstwo wyłudzenia poświadczenia nieprawdy oraz użycia dokumentów zawierających poświadczenie nieprawdy, tj. na podstawieart. 272 kkw zb. zart. 273 kk, a nadto błędne wyeliminowanie z opisu ww. czynów przestępstw fałszerstwa intelektualnego zart. 271§ 1 kkoraz w zakresie czynu I i II aktu oskarżenia zarzucanegoK. T.przestępstwa zakłócania przetargu publicznego - kwalifikowanego zart. 305 § 1 kk, podczas gdy prawidłowa subsumpcja ustalonego stanu faktycznego pod dyspozycję właściwie zinterpretowanej normy prawnej ww. przepisów obligowała Sąd orzekającyw tej sprawie do przyjęcia, iż zachowanie oskarżonejK. T.w zakresie czynu I i II wyczerpywało znamiona przestępstw kwalifikowanych zart. 305 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, zaśw odniesieniu doE. S. (1)w zakresie czynu nr III aktu oskarżenia wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.

W przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu niniejszej apelacji- w oparciu oart. 438 pkt 2 kpkwyrokowi temu zarzucił:

-

obrazę przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 414 §1 kpkw zw. zart. 17 §1 pkt 6 kpkpoprzez niesłuszne skazanieE. S. (1)za czyn nr III opisany w akcie oskarżenia, podczas gdy przy wyeliminowaniu z opisu czynu przestępstwa zart. 271 §1 kk, z uwagi na przedawnienie przestępstwa zart. 272 kk- Sąd winien umorzyć postępowanie wobec ww. oskarżonego.

Podnosząc powyższe zarzuty w oparciu o przepisyart. 437 §2 kpk, prokuratorwniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę opisu czynu i zakwalifikowanie czynu I i II zarzucanegoK. T.zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 305 § 1 kkw zb. zart. 271§ 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, zaś w zakresie czynu III zarzucanegoE. S. (1)zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk,

w przypadku nieuwzględnienia zarzutu nr II apelacji w zakresie zakwalifikowania czynów zarzucanychK. T.zart. 271 § 1 kkiart. 305 § 1 kkiE. S. (1)zart. 271 § 1 kk: umorzenie postępowania w zakresie czynu nr III zarzucanegoE. S. (1)wobec przedawnienia karalności, tj. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpk, a nadto z uwagi na to, że już po wydaniu wyroku z dnia 11 grudnia 2015 roku wobecK. T.przypisany jej czyn I aktu oskarżenia, opisany w podpunkcie pierwszym punkt I wyroku uległ przedawnieniu z dniem 16 stycznia 2016 roku - umorzenie postępowania wobecK. T.w zakresie tego czynu na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpk.

Obrońca oskarżonejK. T.- adw.M. M.zaskarżył powyższy wyrok w całości.
Na zasadzieart. 427 §2 kpkiart. 438 pkt 1)i 2)kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

-

naruszenie prawa materialnegoart. 272 1 kkpoprzez jego zastosowanie w stosunkudo oskarżonejK. T.i przypisanie oskarżonej podżeganieE. S. (1)do popełnienia przestępstwa typizowanego wart. 272 k.p.k.w sytuacji, gdyz opisu czynu ujętego w pkt. I wyroku nie wynika w żaden sposób, iżE. S. (1)dopuścił się przestępstwa typizowanego wart. 272 k.k., tj. podstępnego wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, albowiem brak jest wskazania w opisie czynu, iż oskarżona podżegałaE. S. (1)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez „podstępne” wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego, co stanowi podstawowe znamię tego przepisu,

naruszenie prawa materialnegoart. 272 kkpoprzez jego zastosowanie w stosunkudo oskarżonejK. T.i przypisanie oskarżonej podżeganiaD. K.do popełnienia przestępstwa typizowanego wart. 272 k.p.k.w sytuacji, gdy z opisu czynu ujętego w pkt. I wyroku nie wynika w żaden sposób, iżD. K.dopuściła się przestępstwa typizowanego wart. 272 k.k., tj. podstępnego wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, albowiem brak jest wskazania w opisie czynu,iż oskarżona podżegałaD. K.do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez „podstępne” wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego, co stanowi podstawowe znamię tego przepisu,

obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku,a toart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, poprzez dowolną i sprzeczną z zasadami logikii doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego polegającą na wskazaniuw uzasadnieniu wyroku, że działanie oskarżonejK. T.stanowiło podżeganieE. S. (1)orazD. K.do podstępnego wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, nie identyfikując na czym owo „podstępne” zachowanieE. S. (1)iD. K.miałoby polegać i jakich podstępnych zabiegów oni się dopuścili, zaś z całokształtu zachowańE. S. (1)iD. K.nie wynika aby ich działanie było podstępne.

Wskazując na powyższe, na podstawieart. 437 kpkwniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie odmiennie, co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonej od zarzucanych jej czynów,

obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w sprawie.

Obrońca oskarżonegoE. S. (1)- adw.G. D.również zaskarżył powyższy wyrok w całości.
Na zasadzieart. 425 §1 kpkw zw. zart. 444 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

-

obrazę prawa materialnego, a toart. 272 kkpoprzez jego błędną wykładnię skutkującą niewłaściwym zastosowaniem sprowadzającą się do przyjęcia, że za podstępne może zostać uznane złożenie przez właściciela nieruchomości oświadczenia we wnioskuo zameldowanie zawierającego nieprawdziwą informację dotyczącą zamieszkiwania osoby meldowanej bez podejmowania dodatkowych czynności maskujących prawdziwy ogląd rzeczywistości przez funkcjonariusza publicznego, podczas gdy prawidłowa wykładnia znamienia podstępu wymusza stosowanie przez sprawcę wykorzystującego spryt, pułapkę, fortel niestandardowych metod zmierzających do oszukania wystawcy dokumentu poświadczającego nieprawdę,

obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia,a toart. 4 kpkw zw. zart. 5 § 2 kpkw zw. zart. 7 kpkpoprzez dowolną oraz sprzecznąz zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego i uznanie za wiarygodne zeznań tych świadków, którzy wprostnie potwierdzali przebywania oskarżonejK. T.w domu oskarżonegoE. S. (1), choć świadkowie ci sami przyznawali, że wŻ., a zwłaszczaw domu oskarżonego przebywali rzadko bądź w nietypowych godzinach, a takżeże nie przebywanie pod adresem stałego zameldowania po jego dokonaniu dowodzi wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przez właściciela lokalu stwierdzającego przebywanie konkretnej osoby pod wskazanym adresem w momencie składania wniosku meldunkowego, a w konsekwencji rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego,

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływna treść orzeczenia, poprzez uznanie, żeK. T.nie zamieszkiwała w domuE. S. (1)z zamiarem stałego pobytu w dacie składania wnioskuo zameldowanie, dacie popełnienia przypisanego oskarżonemuE. S. (1)czynu.

W razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

-

obrazę prawa materialnego, a toart. 101 § 1 pkt 4 kkw zw. zart. 102 kkpoprzez ich niewłaściwe niezastosowanie w sytuacji, gdy w dacie wyrokowania upłynął wymaganydo przedawnienia łączny okres 10 lat (w związku z wszczęciem postępowania przeciwko oskarżonemu w okresie pierwszych 5 lat) licząc od daty czynu przypisanego oskarżonemuE. S. (1)kwalifikowanego zart. 272 kk, który stanowi pozostały występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a w konsekwencji nieumorzenie postępowania karnego na podstawieart. 17 § 1 pkt 6kpkw zw. zart. 414§ 1 kpk.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoE. S. (1)w całości i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonegoE. S. (1)od zarzucanego mu czynu,

ewentualnie

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoE. S. (1)w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,

bądź

-

uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie w części dotyczącej oskarżonegoE. S. (1)w całości i umorzenie postępowania przeciwko oskarżonemuE. S. (1)z powodu przedawnienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje Prokuratora i obrońcy oskarżonegoE. S. (1)na uwzględnienie zasługiwały jedynie w częściach dotyczących przedawnienia karalności. Apelacja obrońcy oskarżonej adw.M. M.na uwzględnienie nie zasługiwała w całości.
Na wstępie zauważyć należy, iż prawidłowość każdego rozstrzygnięcia Sądu I instancji uzależniona jest od wywiązania się przez ten Sąd z dwóch podstawowych obowiązków. Pierwszy z tych obowiązków polega na przeprowadzeniu pełnego postępowania dowodowego w zakresie umożliwiającym wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w sposób zgodny z przepisamikodeksu postępowania karnego. Drugim obowiązkiem Sądu merytorycznego jest dokonanie gruntownej oceny wszelkich przeprowadzonych dowodów według reguł wskazanych wart. 7 kpk, której rezultatem powinno być dokonanie prawdziwych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonego. Z tych obowiązków Sąd Rejonowy generalnie się wywiązał się w pełni. Ustalenia i ocenę Sądu meriti Sąd Okręgowy w zasadniczej części podziela i zbędnym byłoby jej powielanie w niniejszym uzasadnieniu. Sąd Rejonowy przy tym wykonał zalecenia Sądu Okręgowego, który już wcześniej rozpoznawał apelacje oskarżyciela i obrońców w tej samej sprawie. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 6 marca 2013r. w sprawie sygn. akt IV Ka 1837/12 zaskarżony wyrok sygn. akt II K 1062/11 z dnia 10 października 2012r. uchylił i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wraził pogląd, że kwalifikacja czynów oskarżonych w związku zart. 271 §1 kknie jest prawidłowa. Nie podzielił ówczesnego stanowiska Sądu Rejonowego co braku możliwości zakwalifikowania czynów oskarżonych w zw. zart. 272kki nakazał ponowne rozważenie słuszności kwalifikacji prawnej czynu oskarżonej zart. 305 § 1 kk.
Odnosząc się bezpośrednio do apelacji Prokuratora to nie można zgodzić się z nim, iż prawidłowa subsumpcja ustalonego stanu faktycznego pod dyspozycję właściwie zinterpretowanej normy prawnej ww. przepisów obligowała Sąd orzekającyw niniejszej sprawie do przyjęcia, iż zachowanie oskarżonejK. T.w zakresie czynu I i II wyczerpywało znamiona przestępstw kwalifikowanych zart. 305 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, zaśw odniesieniu doE. S. (1)w zakresie czynu nr III aktu oskarżenia wyczerpywało znamiona przestępstwa zart. 271 § 1 kkw zb. zart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd meriti w wyczerpujący sposób opisał dlaczego zmienił opisy czynów zarzucanych oskarżonym, a co za tym idzie także ich kwalifikacje prawne. Przedmiotem ochrony realizowanej przezart.305 kkjest prawidłowe funkcjonowanie instytucji przetargu publicznego oraz ochrona interesów właściciela przedmiotu przetargu (w tych przypadkach, gdy nie jest on sprawcą przestępstwa) oraz interesy osób, na rzecz których przetarg jest dokonywany, zaś strona przedmiotowa tego przestępstwa polega na udaremnianiu lub utrudnianiu przetargu publicznego albo wchodzeniu w porozumienie z inną osobą, przez co sprawca działa na szkodę właściciela mienia albo osoby lub instytucji, na rzecz której przetarg jest organizowany. Jest to przestępstwo materialne, do którego dokonania nie jest potrzebne osiągnięcie przez sprawcę zamierzonego celu działania w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej, jednak w tym celu sprawca musi działać, czego w postępowaniu nie wykazano. Warunkiem dokonania przestępstwa nie jest też spowodowanie efektywnej szkody, a jedynie podejmowanie działań, które szkodę taką mogą spowodować. Jednak na gruncie przedmiotowej sprawy nie wynika z niczego, aby posłużenie się przez oskarżoną poświadczeniami zameldowania opisanymi w niniejszej sprawie udaremniło bądź utrudniło przebieg któregokolwiek z przetargów. Przez udaremnianie przetargu należy bowiem rozumieć takie działanie sprawcy, w wyniku którego przetarg nie może się odbyć, natomiast utrudnianie przetargu to z kolei powodowanie przeszkód w procedurze przetargowej, np. opóźnianie rozstrzygnięcia przetargu oraz wszelkie inne zakłócenia procedury przetargowej, jednak z niczego nie wynika, aby taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, zaś poglądy apelującego w tej sferze nie sposób określić inaczej, jak rodzaj nadinterpretacji ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Nadinterpretacją jest także rozumienie przez oskarżyciela pojęcia porozumienia, o którym mowa wart. 305 §1 kk. Porozumienie to należy bowiem rozumieć jako tzw. „zmowę przetargową”, a nie jak chciałby Prokurator, porozumienie z inną osobą w celu gromadzenia dokumentów do przetargu. Należy tu mieć na względzie wykładnię celowościową wspomnianego wyżej przepisu, którego celem było to aby uniemożliwić stronom przetargu tzw. ich „ustawianie” poprzez porozumienie pomiędzy osobami biorącymi udział w przetargu. Dodatkowo zauważyć należy także, iż możliwym jest aby jedna osoba wygrywała przetargi na dzierżawę nieruchomości rolnych w różnych gminach. Wystarczy wtedy aby zmieniła w sposób faktyczny miejsce zamieszkania, a w konsekwencji zameldowania. Pozyskanie dzierżawy nieruchomości w innej gminie nie powoduje wtedy utraty prawa do dalszej dzierżawy nieruchomości pozyskanych w drodze wcześniejszych przetargów. Nie skutkuje wiec unieważnieniem przetargów.
Ocena prawna, Sądu meriti, dana zachowaniu oskarżonych polegającemu na wyłudzeniu podstępem poświadczenia nieprawdy jest także prawidłowa, każdy z oskarżonych takie działanie obejmował swoim zamiarem, natomiast nie ma faktycznych podstaw do tego, aby w realiach tej sprawy uznawać oskarżonych za osoby uprawnione do wystawienia dokumentu (w rozumieniuart.271§1 kk) tylko dlatego, że jako petenci złożyli w urzędzie wypełniony przez siebie druk, w którym nie podali prawdy. Zacząć należy od tego, że strona przedmiotowa przestępstwa określonego wart.271§1 kkpolega na tym, że funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, przy czym należy wyraźnie podkreślić, że sprawca nie realizuje czynności przez oświadczenie (w przepisie celowo użyto sformułowania „poświadcza”), ale poświadcza nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Jak wskazuje się na to w doktrynie i jest to przekonywujące, oświadczeniem jest wypowiedź będąca wyrazem czyichś przekonań, poglądów, rodzajem zajęcia stanowiska w sprawie, zaś poświadczać, to nic innego, jak stwierdzać, czy poręczać, potwierdzać, zwykle prawdziwość, wiarygodność, tożsamość kogoś lub czegoś. Sąd meriti swoje stanowisko w tym przedmiocie obszernie przedstawił w uzasadnieniu wyroku. Sąd Okręgowy je w pełni podziela, toteż nie ma potrzeby jego powielania w niniejszym uzasadnieniu. Dodatkowo jednak zauważyć należy, iż wart. 271 §1 kkjest mowa o wystawianiu dokumentu. Pojęcie „wystawiania” ma określone znaczenie. Nie ulega więc wątpliwości, że oskarżonyS.nie wystawiał żadnego dokumentu.
Apelacja Prokuratora okazała się być jednak zasadną co do tego, że w przypadku nieuwzględnienia zarzutu apelacji w zakresie zakwalifikowania czynów zarzucanychK. T.zart. 271 § 1 kkiart. 305 § 1 kkiE. S. (1)zart. 271 § 1 kkkoniecznym było umorzenie postępowania w zakresie czynu III zarzucanegoE. S. (1)wobec przedawnienia karalności, tj. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpk, a nadto z uwagi na to, że już po wydaniu wyroku z dnia 11 grudnia 2015 roku wobecK. T.przypisany jej czyn, opisany w tirecie pierwszym punkt I wyroku uległ przedawnieniu z dniem 16 stycznia 2016 roku, koniecznym było umorzenie postępowania wobecK. T.w zakresie tego czynu na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpk..
Nie jest zasadna apelacja sporządzona przez obrońcę oskarżonejK. T., adw.M. M.. Sprowadza się ona w zasadzie do kwestionowania zasadności zastosowaniaart. 272 kk. Zdaniem obrońcy w opisie czynów przypisanych oskarżonej w wyroku bak jest wskazania, iż oskarżona podżegałaD. K.iE. S. (1)do wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez „podstępne” wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego. Sąd Rejonowy jednak dokonał prawidłowego opisu czynów przypisanych oskarżonej. Kwestię podstępności działania oskarżonych i podżegania przezK. T.E. S. (1)orazD. K.Sąd meriti także wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na stronach 25 i 26. Sąd ten przywołał stosowne orzeczenie Sądu Najwyższego i dokonał jego prawidłowej interpretacji. Argumentację Sądu meriti Sąd Okręgowy w pełni podziela, toteż także zbędnym byłoby jej ponowne przytaczanie w niniejszym uzasadnieniu. Zdaniem Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości to, że działanie oskarżonych oraz działanie oskarżonej z uprzednio prawomocnie skazanąD. K.w celu uzyskania zameldowania oskarżonej nosiły cechy podstępności. Wymagało bowiem podstępnych zabiegów pozorujących zgodność z rzeczywistością. Złożono bowiem obok wnioskówK. T.o zameldowanie także dokumenty w postaci „zgłoszenia pobytu stałego” stwarzające pozory pobytu oskarżonej wK.iŻ.. Podżeganiem zaś niewątpliwie było namówienie współoskarżonego iD. K.do złożenia niezgodnego z prawdą „zgłoszenia pobytu stałego”.
Z wyżej wskazanych powodów nie jest zasadna także apelacji obrońcy oskarżonegoE. S. (1)w część dotyczącej wykładniart. 272 kkdokonanej przez Sąd meriti. Nie ma racji także ten obrońca, że Sąd Rejonowy dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego czym naruszył przepisart. 4 i 5 § 2 kpkw zw. zart. 7 kpk. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy są wynikiem prawidłowej i zgodnej z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, oceny materiału dowodowego. Sąd meriti przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób obszerny. Wyraźnie wskazał dlaczego i jakim dowodom dał wiarę, a jakim waloru wiarygodności odmówił. Apelacja obrońcy w tym zakresie zaś jest tylko polemiką z właściwą i logiczną oceną dowodów dokonaną przez Sąd I Instancji. Nie można w niniejszej sprawie także dopatrzyć się jakichkolwiek wątpliwości, o których mowa wart. 5 § 2 kpki to zarówno w brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania jaki i w chwili obecnej( i przed 1 lipca 2015r.) Zasadny jest tylko wniosek alternatywny obrońcy oskarżonegoE. S. (1)co do konieczności umorzenia postępowania wobec tego oskarżonego z powodu przedawnienia karalności.
Nie ulega wątpliwości, że nastąpiło przedawnienie karalności czynu oskarżonejK. T.opisanego w pkt. I tiret pierwszy oraz czynu oskarżonegoE. S. (1)przypisanych oskarżonym w wyroku Sądu I instancji. Przestępstwa zart. 272 kki273 kkzagrożone są bowiem karami pozbawienia wolności w rozmiarze, odpowiednio, do 3 i 2 lat. W takiej sytuacji przedawnienie karalności stosownie do treściart. 101 § 1 pkt 4 kknastępuje po 5 latach od popełnienia czynu, przy czym jeżeli wciągu wspomnianych 5 lat wszczęto postepowanie karne, na podstawieart. 102 kkokres przedawnienie wydłuża się o kolejnych 5 lat.K. T.przestępstwo opisane w pkt I tiret pierwszy wyroku Sądu I instancji popełniła w okresie od 1 kwietnia 2005r. do 16 stycznia 2016r, z asE. S. (1)w dniu 1 kwietnia 2005r.
Kontrola instancyjna rozstrzygnięcia o karze wykazała, że wymierzonaK. T.wyrokiem Sądu I instancji kara za ciąg przestępstw odpowiadała dyrektywom wymiaru kary W sposób należyty uwzględniała okoliczności popełniania przedmiotowego czynu, ocenę stopnia jego społecznej szkodliwości oraz stopień zawinienia oskarżonej i stanowi adekwatną reakcję prawnokarną. Kara została wymierzona w sposób uwzględniający także wszystkie okoliczności łagodzące. Kara wymierzona z pewnością nie jest rażąco niewspółmierna z punktu widzenia dyrektyw wymiaru kary wymienionych wart. 53 § 1 i 2 kk. Jednakże w związku z tym, że już po wydaniu wyroku przez Sąd I Instancji, nastąpiło przedawnienie karalności czynu oskarżonejK. T.opisanego w pkt. I tiret pierwszy Sąd Okręgowy zobowiązany był także do tego aby na nowo ukształtować wymiar kary dla oskarżonej za czyn przypisany jej w pkt I tiret drugi zaskarżonego wyroku. Sąd Okręgowy uznał, że w takiej sytuacji jedynie sprawiedliwym i słusznym jest zmniejszenie kary wymierzonej oskarżonej za ten czyn o połowę. Tak wymierzona na nowo kara uwzględnia okoliczności popełniania przedmiotowego czynu, ocenę stopnia jego społecznej szkodliwości oraz stopień zawinienia oskarżonej.
Tak argumentując i częściowo podzielając zarzuty skarżących Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 2kpk, zmienił zaskarżony wyrok częściowo w sposób opisany w sentencji, zaś w pozostałym zakresie, na podstawieart. 437 §1kpk, utrzymał go w mocy
O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu oart. 632 ust 2w zw. zart.630 i 634kpkorazart. 3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1993r Nr 49 poz. 223 z późn. zm. )
SSO Jarosław Giecewicz SSO Iwona Gdula SSO Grzegorz Kołakowski