Sąd Okręgowy w Gdańsku
XV Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XV C 1034/15
Data wyroku: 2016-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Weronika Klawonn
Słowa kluczowe: Kredyt, Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 118 k.c.

Sygn. aktXVC 1034/15
Gdańsk, dnia 6 maja 2016 r.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSO Weronika Klawonn
Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Florian
po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Funduszu Inwestycyjnego(...)z siedzibą wW.

przeciwkoS. B.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 96323 zł. 51 gr. (dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzysta dwadzieścia trzy złote pięćdziesiąt jeden groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 17 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty,

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4821 zł. 8 gr. (cztery tysiące osiemset dwadzieścia jeden złotych osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt XVC 1034/15

UZASADNIENIE

(...)Fundusz Inwestycyjny(...)wW.wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoS. B., w którym domagał się zasądzenia kwoty 96.465,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu (17 grudnia 2014 roku) do dnia zapłaty. Jednocześnie powód wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych oraz zastępstwa procesowego i innych kosztów.
W uzasadnieniu swojego żądania powód wskazał, że pozwany wraz z(...) S.A.(poprzednikiem prawnym(...) Bank (...) S.A.) łączyły trzy umowy bankowe, na podstawie których Bank oddał do dyspozycji pozwanego środki pieniężne w ustalonej wysokości, natomiast pozwany zobowiązał się do zwrotu udzielonej kwoty pieniężnej wraz z odsetkami w ustalonych terminach zapłaty. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania, nie uregulował na rzecz Banku płatności w sposób przewidziany w umowie. Bank wypowiedział pozwanemu umowę i w związku z tym umowa uległa rozwiązaniu w dniu 8 października 2014 roku. Cała kwota stała się wymagalna. Bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, w którym stwierdzono wysokość wymagalnych roszczeń przysługujących Bankowi względem pozwanego.
Z wniosku Banku prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które nie doprowadziło do wyegzekwowania należności stwierdzonej BTE.
W dniu 8 października 2014 roku(...) Bank (...) S.A.jako komandytariusz wniósł dospółki (...) Sp. z o.o.Sp. k. wkład niepieniężny w postaci wymagalnej wierzytelności z tytułu udzielonych kredytów i pożyczek. Wniesienie wierzytelności zostało dokonane poprzez zmianę umowy spółki, do której dołączono listę wierzytelności. W dalszej kolejności(...) Sp. z o.o.Sp. k. oraz powód zawarły w dniu 24 października 2014 roku umowę o świadczenie w miejsce wykonania, na podstawie której(...) Sp. z o.o.Sp. k. zwolniła się ze zobowiązania względem powoda poprzez spełnienie innego świadczenia – przelew wierzytelności. Na stronę powodową została przelana wierzytelność objęta powództwem.
Na dochodzoną w niniejszym postępowaniu kwotę składają się należności wynikające z nie-wywiązania się przez pozwanego z umów bankowych:
- z dnia 20 sierpnia 2008 roku nr(...)– kapitał 50.017,26 zł, koszty 174 zł, dodatkowo od dnia następującego po dniu rozwiązania umowy do dnia rozliczenia portfela wierzytelności, tj. 8 października 2014 roku, od kwoty należności głównej naliczane były przez Bank odsetki karne za opóźnienie w wysokości 35.481,64 zł,
- z dnia 22 sierpnia 2008 roku nr(...)– kapitał 142 zł,
- z dnia 19 marca 2009 roku nr(...)– kapitał 4.962,14 zł, koszty 156 zł, dodatkowo od dnia następującego po dniu rozwiązania umowy do dnia rozliczenia portfela wierzytelności, tj. 8 października 2014 roku, od kwoty należności głównej naliczane były przez Bank odsetki karne za opóźnienie w wysokości 4.206,33 zł.
Odsetki umowne i odsetki karne naliczane były w wysokości nie wyższej niż odsetki maksymalne, które na dzień wniesienia pozwu wynosiły 12% w skali roku. Powód dochodzi również odsetek naliczonych od należności głównych z każdej ze wskazanych wyżej umów od dnia 9 października 2014 roku do dnia poprzedzającego dzień złożenia pozwu w łącznej wysokości 1.326,14 zł.
Łącznie powód dochodzi kwoty 96.465,51 zł, na którą składają się: 55.121,40 zł należność główna, 330 zł kosztów, 41.014,11 zł skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia.
Powód przedłożył również wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr(...)z dnia 17 grudnia 2014 roku podpisany przez osobę upoważnioną do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu.
Powód wezwał pozwanego do spłaty całości zadłużenia, zobowiązanie nie zostało spełnione.
W oparciu o powyższe w dniu 8 stycznia 2015 roku w sprawie VI Nc-e 1845208/14 Sąd Rejonowy(...)wL.wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 22 września 2015 roku jak również odpowiedź na pozew z dnia 9 marca 2016 roku. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na poparcie swoich wniosków pozwany zaprezentował następującą argumentację.
W pierwszej kolejności pozwany wskazał, że w jego ocenie pozew powinien zostać odrzucony albowiem w tożsamej sprawie Sąd Rejonowy(...)wG.pod sygn. akt XIII 1 Co 4640/10 nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przeciwko pozwanemu.
Pozwany zgłosił zarzut przedawnienia na mocyart. 117 § 1-2 i 118 k.c.Twierdzenie o rozwiązaniu umowy w dniu 8 października 2014 roku w zestawieniu z przedstawionym i niepodważalnym dowodem, że sąd nadał bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 1 października 2010 roku świadczy o stwierdzeniu nieprawdziwej okoliczności.
W obiegu prawnym nie powinny funkcjonować dwa tytuły wykonawcze – bankowy tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności jak również ewentualny wyrok zasądzający w niniejszej sprawie.
Ponadto pozwany podniósł zarzut braku legitymacji procesowej czynnej po stronie powoda.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwany w dniu 20 sierpnia 2008 roku zawarł z(...) S.A.(...)umowę o Kredyt(...)nr(...), na podstawie której bank przekazał do dyspozycji pozwanego kwotę kredytu brutto w wysokości 60.100 zł, zaś spłata miała nastąpić w 44 ratach miesięcznych. Umowa została rozwiązana ze skutkiem na dzień 6 grudnia 2009 roku.
Dowód: umowa o kredyt(...)k. 115, zaświadczenie k. 110;
Pozwany w dniu 29 sierpnia 2008 roku zawarł z(...) S.A.(...)umowę Karty Kredytowej.
Dowód: umowa karty kredytowej k. 113;
Pozwany w dniu 9 sierpnia 2009 roku zawarł z(...) S.A.(...)umowę o Kredyt(...). Umowa została rozwiązana z dniem 9 maja 2010 roku.
Dowód: umowa o kredyt(...)k. 115, zaświadczenie k. 119;
W dniu 23 lipca 2010 roku(...) S.A.(...)wystawił przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny nr(...), w którym stwierdził, że

⚫

z tytułu umowy o Kredyt(...)z dnia 20 sierpnia 2008 roku pozwany ma zapłacić na rzecz banku kwotę 55.639,41 zł niespłaconego kredytu wraz z odsetkami umownymi od dnia 20 czerwca 2008 roku do dnia faktycznej spłaty,

z tytułu umowy o Kredyt(...)z dnia 9 marca 2009 roku pozwany ma zapłacić na rzecz banku kwotę 4.962,14 zł z tytułu niespłaconego kredytu wraz z odsetkami umownymi liczonymi od dnia 23 lipca 2010 roku do dnia faktycznej zapłaty oraz kwotę 643,26 zł z odsetkami umownymi i ustawowymi.

Dowód: bankowy tytuł egzekucyjny k. 123;
Sąd Rejonowy(...)wG.w sprawie XIII 1 Co 3630/12 w postanowieniu z dnia 5 października 2012 roku nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 23 lipca 2010 roku, nr(...)wydanemu przez(...) S.A.(...)przeciwko pozwanemu.
Dowód: odpis postanowienia k. 120;
W dniu 8 października 2014 roku(...) Bank (...) S.A.wW.jako następca prawny(...) S.A.(...)oraz(...) S.A.wniósł aportem do(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wW.w postaci wymagalnych wierzytelności pieniężnych, wynikających z umów kredytowych, których stroną pozostawał Bank i do chwili obecnej niespłaconych obejmujących roszczenia o spłatę kapitałów tych kredytów i roszczenia o wszelkie świadczenia uboczne związane z tymi kredytami. Integralną częścią umowy pozostawała lista wierzytelności, w której oznaczono wierzytelności przysługujące Bankowi względem pozwanego.
Dowód: oświadczenie i lista wierzytelności k. 124-131;
W dniu 24 października 2014 roku(...) Sp. z o.o.Sp. k. wW.zawarła z powodem umowę świadczenia w miejsce wykonania. W oparciu o tę umowę powód nabył od(...) Sp. z o.o.Sp. k. wierzytelności względem pozwanego. Umowa była zmienianaaneksem nr (...)z tego samego dnia.
Dowód: umowa k. 85, aneks k. 132;
Pozwany został zawiadomiony przez bank oraz przedstawiciela powoda o cesji wierzytelności.
Dowód: pisma skierowane do pozwanego k. 141-142;
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zaoferowanego przez strony niniejszego postępowania. Sąd ocenił wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału (art. 233 § 1 k.p.c.).
Jedyną grupę dowodów, na których oparł się Sąd przy ustaleniu stanu faktycznego stanowiły dokumenty prywatne i urzędowe. Z uwagi na to, że żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności ani prawdziwości złożonych wzajemnie dokumentów, Sąd przyznał tym dokumentom domniemania, o których mowa wart. 244 § 1 oraz 245 k.p.c.oraz przepisach szczególnych. Powyższe dokumenty prywatne i urzędowe (w szczególności umowy kredytowe, korespondencja stron, bankowy tytuł egzekucyjny, umowy wskazujące na następstwo prawne) pozwoliły Sądowi na poczynienie ustaleń w zakresie wierzytelności wynikających z niespłaconych kredytów bankowych, które wskutek kolejnych przelewów stały się własnością powoda. Sąd miał możliwość zweryfikowania twierdzeń co do zasadności oraz wysokości roszczeń przysługujących powodowi.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że powództwo w niniejszej sprawie nie podlegało odrzuceniu albowiem – wbrew twierdzeniom strony pozwanej – powód jako fundusz sekurytyzacyjny, który nabył wierzytelność od banku nie mógł prowadzić przeciwko pozwanemu postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego(...)wG.. Takie tytuły wykonawcze nie korzystają z powagi rzeczy osądzonej. Kwestia ewentualnego dublowania się tytułów wykonawczych sprowadza się w możliwości powołania się na późniejszą aniżeli bankowy tytuł egzekucyjny cesję wierzytelności.
Dlatego też na podstawieart. 199 k.p.c.stosowanego a contrario, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia z dnia 27 kwietnia 2016 roku.
Roszczenia dochodzone w niniejszym postępowaniu związane były z umowami kredytów bankowych zawartymi przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda. Stosownie doart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(t.j. Dz. U. z 2015.128) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Powód w sposób należyty wykazał, że wierzytelność z tytułu umów kredytu Kredyt(...)i Kredyt(...)zostały rozwiązane i postawione w stan wymagalności. Poprzednicy prawni powoda uzyskali klauzule wykonalności na bankowe tytuły egzekucyjne. Te okoliczności nie mogą budzić wątpliwości.
Dodać należy, że powód wykazał ciąg następstw prawnych związanych z przedmiotowymi wierzytelnościami. Przedstawiono dokumenty umów przelewu wierzytelności sporządzone w formie aktów notarialnych albo pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Z dołączonych do tych umów list wierzytelności wynika, że wśród przenoszonych wierzytelności znajdowały się wierzytelności względem pozwanego. Zatem należało uznać prawidłowość umów przelewu wierzytelności, o których mowa wart. 509 i nast. k.c.Zarzut braku legitymacji czynnej powoda okazał się więc nieuzasadniony.
Praktycznie całkowicie bezzasadny okazał się zarzut przedawnienia. Należy przyznać rację pozwanemu, że pozew złożony w elektronicznym postępowaniu upominawczym w pewnym zakresie pozostawał nierzetelny, przedstawiał informacje w taki sposób, aby wprowadzić sąd jak również przeciwnika procesowego w błąd co do zakresu pozwu, terminów przedawnienia roszczenia. Przedstawiono w szczególności opis trzech umów kredytowych, z których tylko dwa pozostawały prawidłowe. Tym niemniej powód zdołał wykazać poprzez dołączone zaświadczenia banku, że dwie umowy kredytowe zostały wypowiedziane odpowiednio 6 grudnia 2009 roku oraz 9 grudnia 2010 roku.
Powód w sposób należyty wykazał również kiedy doszło do przerwania biegu przedawnienia roszczeń wynikających z umów kredytowych. Do takich skutków, zgodnie z przepisemart. 123 § 1 pkt 1 k.c.prowadzi każda czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Całkowicie dopuszczalne jest przy tym kilkukrotne przerwanie biegu przedawnienia roszczeń. W okolicznościach niniejszej sprawy po raz ostatni do przerwania i rozpoczęcia na nowo biegu przedawnienia roszczeń doszło w dniu 5 października 2012 roku, gdy Sąd Rejonowy(...)wG.nadał na rzecz(...) S.A.wW.klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przeciwko pozwanemu. Takie rozumienie instytucji przerwania biegu przedawnienia roszczenia jest spójne z tezą zawartą w uchwale Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2004 roku, sygn. akt III CZP 101/03.
Zważywszy, że pozew w niniejszej sprawie został złożony w dniu 17 grudnia 2014 roku, nie doszło do upływu trzyletniego okresu przedawnienia roszczeń, o którym mowa wart. 118 k.c.Wyjątkiem w tym zakresie pozostaje umowa o kredyt, w którym rzekome saldo należności miało wynosić 142 zł. Powód, pomimo spoczywającego na nim obowiązku dowodowym, nie wykazał kiedy doszło do postawienia wierzytelności w stan wymagalności, kiedy miałoby nastąpić ewentualne przerwanie biegu przedawnienia. W tym zakresie powództwo podlegało oddaleniu.
Zdaniem Sądu powód w sposób prawidłowy skorzystał z uprawnienia przysługującemu jemu zgodnie zart. 482 § 1 k.c.i dokonał kapitalizacji należnych jemu świadczeń ubocznych – odsetek umownych, do dnia złożenia pozwu w niniejszej sprawie. Przedstawione wyliczenia nie budziły wątpliwości Sądu.
W tym miejscu dodać należy, że Sąd pominął wnioski, twierdzenia oraz dowody zgłoszone przez stronę powodową w piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2016 roku. Pismo powyższe zostało złożone do Sądu już po zamknięciu rozprawy. Dodatkowo pismo strony nie było „zamówione” przez Sąd w rozumieniuart. 207 § 3 k.p.c.
Pismo z 20.04.2016 roku – pominął wnioski i twierdzenia, pismo przygotowawcze niezamówione, dotarło do Sądu po zamknięciu rozprawy.
Wobec powyższego, na podstawieart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(t.j. Dz. U. z 2015.128),art. 509 k.c.,art. 6 k.c.i innych cytowanych przepisów, Sąd orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku.
Powód wniósł o zasądzenie odsetek ustawowych od zasądzonego na jego rzecz roszczenia począwszy od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
Wniosek powyższy w ocenie Sądu zasługiwał na uwzględnienie w całości.
Stosownie doart. 481 § 1 k.c.jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Sąd stwierdził, że istotnie w okolicznościach niniejszej sprawy pozwany popadł w opóźnienie już w momencie, gdy doszło do skutecznego rozwiązania umów kredytowych. Powód dokonał kapitalizacji odsetek i wniósł o naliczanie dalszych odsetek od dnia wniesienia pozwu, co było w pełni uzasadnione okolicznościami.
Dlatego też na podstawieart. 481 § 1,2 k.p.c.należało orzec o odsetkach jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 3 sentencji wyroku biorąc pod uwagęart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.Pozwany przegrał sprawę praktycznie rzecz biorąc w 100%, zatem zobowiązany jest zwrócić powodowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie złożyły się: opłata stosunkowa od pozwu w kwocie 4.824 zł (art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, t.j. Dz. U. z 2014 roku poz. 1025 ze zm.), koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego – 3.600 zł ustalone w oparciu o§6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013.490 ze zm.)

1