Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 72/16
Data wyroku: 2016-10-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Antonina Grymel, Marek Żurecki, Anna Petri
Podstawa prawna: art. 1 ust. 10 i art. 1 ust. 13 ustawy w dnia 9.12.2012r. o umorzeniu należności (Dz.U. 2012 poz. 1551)
Teza: Spełnienie warunku o którym mowa w art. 1 ust. 10 ustawy z dnia 9.12.2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U 2012 poz. 1551) polega na spłacie zaległości składkowych nie objętych umorzeniem które powstały od dnia 1.01.1999r. do dnia wydania decyzji o warunkach umorzenia o której mowa w art. 1 ust. 8 ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się tej decyzji. Zaległości składkowe powstałe po dniu wydania decyzji o której mowa w art. 1 ust. 8 ustawy nie mają wpływu na wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia należności powołanej w art. 1 ust. 13 ustawy.

Sygn. akt III AUa 72/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 października 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Żurecki (spr.)

Sędziowie

SSA Antonina Grymel
SSO del. Anna Petri

Protokolant

Elżbieta Szewczyk

po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaK. S.(K. S.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o umorzenie składek
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Katowicach z dnia 6 listopada 2015r. sygn. akt XI U 3016/15

oddala apelację.
/-/SSA A. Grymel   /-/SSA M. Żurecki   /-/SSO del. A. Petri

Sędzia   Przewodniczący    Sędzia
Sygn. akt III AUa 72/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 6 listopada 2015r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z dnia 15 lipca 2015r. odmawiającąK. S.umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy wraz z odsetkami wynoszących łącznie 22.410,55 zł za okres od lipca 1999r. do września 2000r. w ten sposób, że umorzył ubezpieczonemu powyższe należności składkowe.
Sąd uwzględnił odwołanie ubezpieczonego na podstawie art. 1 ust. 13 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (dalej ustawa abolicyjna) (Dz. U. z 2012r., poz.1551) po stwierdzeniu, że skarżący na dzień wydania decyzji w przedmiocie umorzenia składek nie posiadał niepodlegających umorzeniu składek o których mowa w art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej.
W szczególności Sąd ustalił, że ubezpieczony zapłacił w dniu 22 listopada 2013r. składkę na ubezpieczenie zdrowotne za październik 2000r. w kwocie 84,14 zł co wynikało z treści akt składkowych w których organ rentowy potwierdził powyższą wpłatę.
Stwierdzając powyższe Sąd wskazał jednocześnie, że fakt istnienia bieżących zaległości składkowych ubezpieczonego za okres od września 2014r. do maja 2015r. nie stanowi przeszkody w umorzeniu składek na podstawie ustawy abolicyjnej.
W apelacji od wyroku organ rentowy wnosił o zmianę zaskarżonego wyrokui oddalenie odwołania zarzucając wyrokowi naruszenie przepisu art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że w świetle tego przepisu bieżące zaległości składkowe nie stanowią przeszkody w umorzeniu składek na podstawie ustawy.
Apelujący wskazał, że zarówno w dacie upływu 12-miesięcznego terminu(tj. 15 kwiecień 2015r.) o którym mowa w art. 1 ust. 11 ustawy jak i w daciewydania zaskarżonej decyzji w przedmiocie umorzenia składek ubezpieczony posiadał zaległości z tytułu bieżących składek na własne ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności pozarolniczej za okres od września 2014r. do maja 2015r.
Organ rentowy podkreślił, że w myśl art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej warunkiem umorzenia należności objętych ustawą jest nieposiadanie na dzieńwydania decyzji o umorzeniu składek niepodlegających umorzeniu składek za okres od 1 stycznia 1999r. do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność.
W związku z tym w ocenie apelującego w pojęciu składek niepodlegających umorzeniu użytym w art. 1 ust. 10 ustawy mieszczą się wszelkie zaległości składkowe osoby prowadzącej działalność pozarolniczą istniejące w chwili wydania decyzji w przedmiocie umorzenia składek a więc i te składki, które stały się wymagalne po dacie 28 lutego 2009r.
Sąd Apelacyjny oddalił apelacjęalbowiem nie podzielił stanowiska organu rentowego prezentowanego w jej treści.
Przedstawiony przez apelującego sposób odczytania pojęcia składek niepodlegających umorzeniu użytego w art. 1 ust. 10 ustawy abolicyjnej, których brak na dzień wydania decyzji o umorzeniu należności objętych ustawą jest warunkiem wydania takiej decyzji nie uwzględnia pozostałych regulacji zawartych w ustawie z dnia 9 listopada 2012r. a w szczególności przepisów art. 1 ust. 8 i ust. 11 ustawy.
Przedmiotowa ustawa przewiduje dwuetapowy sposób postępowania w sprawie umorzenia należności o których mowa w art. 1 ust. 1 i 6 ustawy.
Zgodnie z art. 1 ust. 8 ustawy decyzje w przedmiocie umorzenia tych należności musi poprzedzać decyzja określająca przede wszystkim warunkiumorzenia w której ustala się także kwoty należności podlegających umorzeniu. Zasadniczym warunkiem umorzenia należności jest spłata niepodlegających umorzeniu należności o których mowa w art. 1 ust. 10 ustawy najpóźniej w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia – co wynika jednoznacznie z art. 1 ust. 11 ustawy.
Z kolei przepis art. 1 ust. 13 pkt 1 i 2 stanowi, że decyzje w przedmiocie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6 wydaje się po ocenie spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10 z uwzględnieniem ust. 7, 11, 12 ustawy.
Ponadto należy wskazać, że przepis art. 1 ust. 16 ustawy przewiduje możliwości wniesienia odwołania również od decyzji określającej warunki umorzenia o której mowa w art. 1 ust. 8.
W związku z powyższym wskazany w ustawie sposób postępowania w sprawie umorzenia należności objętych ustawą powinien prowadzić do wniosku, że w pojęciu „niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia i fundusze wskazane wart. 1 ust. 10 ustawy za okres od 1 stycznia 1999r.” powinny mieścić się jedyniete zaległości składkowe które posiadał wnioskodawca w chwili wydania decyzji określającej warunki umorzenia skoro ustawodawca zakreślił wnioskodawcom roczny termin dla spełnienia warunków liczony od daty uprawomocnienia się tego rodzaju decyzji.
W konsekwencji zaległości składkowe wnioskodawcy, które powstały po wydaniu i uprawomocnieniu się decyzji o której mowa w art. 1 ust. 8 ustawy nie powinny mieć wpływu na ocenę spełnienia warunku o którym mowa w ust. 10.
W przypadku ubezpieczonego eksponowane zaległości składkowe powstały w okresie po uprawomocnieniu się decyzji z dnia 27 lutego 2014r. określającej warunki umorzenia należności.
Należy zauważyć, że organ rentowy w decyzji tej nie skonkretyzowałkwot zaległości niepodlegających umorzeniu poprzestając na przytoczeniu przepisówart. 1 ust. 10 i ust. 11 ustawy. Z akt rentowych wynika natomiast, że tego rodzaju zaległością w chwili wydania decyzji o warunkach umorzenia była – w ocenie organu rentowego – kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne za październik 2000r.w którym to okresie ubezpieczony opłacał składki na ubezpieczenia społeczne. Była to zatem należność niepodlegająca umorzeniu w świetle art. 1 ust. 1 i ust. 6 ustawy.
Bezspornym jest, że ubezpieczony już w dniu 22 listopada 2013r. dokonał wpłaty składki za wskazany okres.
Wobec powyższego mając na uwadze wskazane rozważania i ustalenia faktyczne należało uznać apelację za bezzasadną i orzec o jej oddaleniu w myślart. 385 k.p.c.
/-/SSA A. Grymel   /-/SSA M. Żurecki  /-/SSO del. A. Petri

Sędzia Przewodniczący Sędzia
MP