Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1449/15
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Dziwiński
Słowa kluczowe: Powództwo O Ustalenie
Podstawa prawna: art. 189 kpc

Sygnatura akt I C 1449/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński
Protokolant: Justyna Ferenc
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. wK.
sprawy z powództwa Gminy MiejskiejK.
przeciwkoR. M.,D. M.,C. B.
o ustalenie istnienia stosunku najmu lokali

I
powództwo oddala;

II
zasądza od strony powodowej Gminy MiejskiejK.na rzecz pozwanegoR. M.kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
zasądza od strony powodowej Gminy MiejskiejK.na rzecz pozwanegoD. M.kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. aktI C 1449/15

UZASADNIENIE
Gmina MiejskaK.wystąpiła z powództwem przeciwkoR. M.,D. M.iC. B., żądając ustalenia, że umowa najmu lokalu położonego wK.przyulicy (...)obejmuje dwa samodzielne lokale mieszkalne:

a
lokal mieszkalny położony wK.przyul. (...)o powierzchni użytkowej 48,97 m2,

b
lokal mieszkalny położony wK.przy ul.(...)o powierzchni użytkowej 41,53 m2.

Strona powodowa wniosła także o zasądzenie od pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje żądanie strona powodowa podała, że pierwszym najemcą lokalu mieszkalnego położonego wK.przyul. (...)byłJ. B., a po jego śmierci w stosunek najmu lokalu wstąpiła córkaK. W., matka pozwanychD. M.iR. M.. Strona pozwana podała dalej, że w dniu 10 grudnia 1987r. w wyniku wstąpienia w stosunek najmu po zgonie rodziców, współnajemcą tego lokalu został pozwanyC. B.. Z kolei po śmierciK. W.– dodała strona powodowa – w stosunek najmu wstąpili pozwaniD. M.iR. M..
Strona powodowa wskazała, że pierwotnie lokal mieszkalny przyulicy (...)stanowił jedną całość, miał jedne drzwi wejściowe, wspólne instalacje i ogrzewanie oraz jedną łazienkę i kuchnię. Strona powodowa podniosła, że najemcy dokonali faktycznego podziału poprzez wybudowanie trwałej ściany dzielącej lokal na dwa odrębne mieszkania a lokal posiada dwa odrębne wejścia, dwie łazienki i kuchnie oraz odrębne instalacje i każda z tak wydzielonych części, powstała w wyniku jego fizycznego podziału, stanowi samodzielny lokal mieszkalny.
Strona powodowa określiła swój interes prawny w ustaleniu tym, że pozwoli to na sprzedaż jednego lokalu obecnemu najemcy oraz umożliwi uregulowanie umowy najmu drugiego lokalu zgodnie ze stanem faktycznym.
PozwaniR. M.iD. M.wnieśli o oddalenie powództwa, ewentualnie o jego odrzucenie i zasądzenie od strony powodowej na ich rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje stanowisko pozwani podnieśli, że strona powodowa nie wykazała interesu prawnego w rozumieniu przepisuart. 189 k.p.c.albowiem takim interesem prawnym nie może być chęć sprzedaży wydzielonej części lokalu. Zdaniem pozwanych żądanie strony powodowej zmierza do zalegalizowania czynności prawnej sprzecznej z ustawa i mającą na celu obejście ustawy, gdyż zmierza w sposób sprzeczny zustawą o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegodo rozwiązania umowy najmu z najemcami mieszkania. Pozwani powołali się na argumentację zawartą w uchwale Sądu Najwyższego z 18 kwietnia 1986r. w sprawie III CZP 15/86, na która powoływał się Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze w sprawach I C 51/07, VI Cupr 58/05 i VII C 497/13.
PozwanyC. B.uznał powództwo nie przedstawiając bliżej własnej argumentacji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Najemcami mieszkania położonego wK.przyulicy (...)byli na mocy umowy z 7 marca 1973r.J. B.i jego żonaA. B.. Mieszkali oni razem z dziećmi m.in. zC. B.iK. W.. Po śmierciJ. B.iA. B.Urząd Miejski wK.potwierdził, żeK. W.wstąpiła w stosunek najmu przedmiotowego lokalu.
/dowód: umowa najmu z 7.03.1973r. – k – 6-9 i zaświadczenie z 25 listopada 1987r. – k – 10/
10 grudnia 1987 roku właściciel lokalu zawarł z pozwanymC. B.umowę najmu przedmiotowego lokalu.
/dowód: umowa o najem lokalu mieszkalnego – k – 11-12/
W mieszkaniu dalej mieszkałC. B., który w 2005r. otrzymał zaświadczenie, że wstąpił w stosunek najmu przedmiotowego lokalu po zgonie jego matkiA. B..
/dowód: zaświadczenie z 25 lipca 2005r. znajdujące się w aktach VII C497/13 – karta 8 tych akt, aneks do umowy z 3.09.2004r. k – 13/
Lokal powyższy był faktycznie podzielony na dwa odrębne mieszkania z odrębnymi wejściami, oddzielnymi licznikami i instalacjami. PozwanyC. B.podjął starania o uzyskanie odrębnego przedmiotu najmu obejmującego faktycznie przez niego zajmowaną część dotychczasowego mieszkania.
/okoliczności bezsporne/
K. W.nie wyraziła zgody na podział mieszkania na dwa mniejsze.
/dowód: pismoK. W.znajdujące się w altach VI Cupr 58/05 – karta 14 tych akt/
Po zmarłej w 2012 rokuK. W.wstąpili w stosunek najmu jej synowieD. M.iR. M..
/dowód: zaświadczenie z 13.07.2012 r. – k – 55 akt/

Sąd zważył co następuje:
Podstawę prawną swojego roszczenia strona powodowa upatrywała w treści przepisuart. 189 k.p.c., który dopuszcza uprawnienie żądania ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa. W ocenie sądu – wbrew twierdzeniu pozwanychD. M.iR. M.– strona powodowa wykazała swój interes prawny w ustaleniu istnienia dwóch przedmiotów najmu. Inną sprawą pozostaje kwestia zasadności tego roszczenia.
Ustaleń faktycznych sąd dokonał na podstawie złożonych dokumentów, okoliczności bezspornych pomiędzy stronami i tych, które były przedmiotem ustaleń w innych postępowaniach sądowych z udziałem tych samych stron. Korzystanie z ustaleń w innych postępowaniach było tym bardziej  uzasadnione, gdyż strona powodowa zagubiła akta lokalowe.
Przy zgłoszonych przez stronę powodową motywach wystąpienia z powództwem o ustalenie, nie można mówić o istnieniu stanu rzeczy osądzonej w stosunku do rozstrzygnięcia z wcześniej rozpoznanych spraw.
Ocena dopuszczalności podziału lokalu, który stanowił przedmiot jednego stosunku najmu przysługującego kilku współnajemców, przedstawił sąd w sprawie VII C 497/13. Powołał się tam na uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego w sprawie III CZP 15/86. Sąd Najwyższy wskazał tam, że „utworzenie odrębnych przedmiotów najmu dla każdego ze współnajemców jest uzależnione zarówno od technicznych możliwości dokonania odpowiedniego podziału lokalu, jak i od zgodnego wniosku współnajemców na taki podział, przy jego akceptacji przez wynajmującego, a w odniesieniu do lokalu podlegającego szczególnemu trybowi najmu – przez organ lokalowy. Brak zgody współnajemców na podział lokalu podlegającego szczególnemu trybowi najmu uniemożliwia organowi dokonanie przydziału poszczególnym współnajemcom …” (patrz. OSNC 1987/2-3/33). Orzeczenie to zapadło w okresie obowiązywaniaustawy – prawo lokalowe(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. nr 11, poz. 55), jednakże tak samo należy ocenić brak zgody uprawnionego współnajemcy na podział mieszkania na bazieustawy o ochronie praw lokatorów.
Tak więc, przy braku zgody ze stronyR. M.iD. M.na prawny podział lokalu, powództwo strony powodowej podlegało oddaleniu, gdyż nie doszło do wyodrębnienia dwóch lokalów mimo technicznych ku temu możliwości. Sposób korzystania z lokalu przez współnajemców może zostać ustalony w ramach podziału do korzystania w trybie przepisuart. 206 k.c.
Podział taki został zresztą już dokonany pomiędzy współnajemcami, czyli pomiędzyC. B.iD. M.orazR. M..
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisuart. 98 k.p.c.Na koszty należne pozwanymR. M.iD. M.od strony powodowej Gminy MiejskiejK.składały się: 600,00 zł – wynagrodzenie adwokata i 17,00 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Znalazło to wyraz w punkcie II i III wyroku.