Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 904/15
Data wyroku: 2016-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 904/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Adam Pietrzak

Protokolant:

Marta Synowiec

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 r.
sprawyM. M.
synaJ.iJ.z domuN.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego zart. 278 § 1 kk,art. 279 § 1 kk,art. 292 § 1 kk,
iD. N.
synaZ.iK.z domuW.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego zart. 279 § 1 kk,art. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygnatura akt III K 188/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla zawarte w punkcie X części dyspozytywnej oparte na przepisieart. 46 § 1 kkorzeczenie o obowiązku naprawienia szkody;

II
w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM. K.po 1500 złotych tytułem kosztów udziału pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt  IV  Ka  904/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2015 r. (sygn.akt III K 188/14 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu) po rozpoznaniu sprawyD. N.oskarżonego o to, że :

    I.w dniu 5 marca 2012r wW.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. M., po pokonaniu zabezpieczeń fabrycznych, dostał się do wnętrza samochodu markiB. (...),nr rej. (...)o wartości 19500 zł., po czym dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęM.K. (1), tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,

    II.w okresie od 30 do 31 marca 2012 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. M., z samochodu markiM.,nr rej. (...), zabrał w celu przywłaszczenia cztery felgi aluminiowe markiM.z czterema oponamimarki U., czym spowodował straty o łącznej wartości 1800 zł., na szkodęG. R., tj. o czyn zart. 278 § l k.k.,
iM. M.oskarżonego o to, że:
III.w okresie od 30 do 31 marca 2012 r. wW., woj.(...), z samochodu markiM.,nr rej. (...), zabrał w celu przywłaszczenia cztery felgi aluminiowe markiM.wraz z oponamimarki U., czym spowodował straty o łącznej wartości 1800 zł. na szkodęG. R., tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.,

    IV.w dniu 5 marca 2012 r. wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. N., po pokonaniu zabezpieczeń fabrycznych dostał się do wnętrza samochodu markiB. (...),nr rej. (...)o wartości 19500 zł., po czym dokonał jego zaboru w celu przywłaszczenia, czym działał na szkodęM.K. (1), tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,
V.w marcu 2012 r. wW., woj.(...), nabył telefon komórkowymarki S. (...)o wartości 2500 zł., o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, czym działał na szkodęB. S., tj. o czyn zart. 292 § l k.k.,

D. N.iM. M.uznał za winnych tego, że w dniu 5 marca 2012 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu, po pokonaniu zabezpieczeń fabrycznych uprzednio zabranym użytkownikowi samochodu kluczem, dostali się do wnętrza cudzego samochodu osobowego markiB. (...)(nr rej. (...)) o wartości 19 500 złotych, po czym dokonali jego zaboru w celu przywłaszczenia na szkodęM. K., to jest za winnych popełnienia występku zart. 279 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 279 § 1 k.k., wymierza im kary po 1 (jednym) roku pozbawienia wolności,

D. N.iM. M.uznał za winnych tego, że nocy z 30 na 31 marca 2012 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu, przywłaszczyli sobie znalezione, cudze rzeczy ruchome: cztery felgi aluminiowe markiM.wraz z oponamimarki U.o łącznej wartości 1800 złotych, stanowiące własnośćG. R., to jest za winnych popełnienia występku zart. 284 § 1 i § 3 k.k.i za to, na podstawieart. 284 § 3 k.k., wymierzył im kary po 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności.
M. M.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, to jest za winnego popełnienia występku zart. 292 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 292 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 k.k.połączył kary pozbawienia wolności wymierzoneD. N.i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 k.k.połączył kary pozbawienia wolności wymierzoneM. M.i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobecD. N.kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby lat 2 (dwóch).
Na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 2 k.k.zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobecM. M.kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby lat 2 (dwóch.
Na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddałM. M.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart. 72 § 2 k.k.zobowiązałD. N.iM. M.do naprawienia części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie I części dyspozytywnej wyroku poprzez zapłatę na rzeczM. K., przez każdego z nich, po 4500 (cztery tysiące pięćset) złotych, w terminie jednego roku licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł odD. N.iM. M.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pkt II części dyspozytywnej wyroku, poprzez zapłatę przez każdego z nich na rzeczG. R.750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych.
Apelacje od wyżej opisanego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonychD. N.iM. M..
Obrońca oskarżonegoD. N.na podstawieart. 438 pkt 2 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to:

1
Art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkiart. 5§1 i §2 kpkw zw. zart. 424§2 kpkpolegające na wewnętrznie sprzecznym przyjęciu, że zaboru pojazdu dokonałD. N., w sytuacji gdy Sąd ocenił, że toM. M.został uwieczniony na zapisie monitoringu jako osoba dokonująca zaboru pojazdu z parkingu przed szkołą,

2
Art. 410 kpkpoprzez pominięcie materiału dowodowego sprawy w postaci wyjaśnień oskarżonychD. N.iM. M., z których wynika, że wbrew treści notatki urzędowej policjiD. N.żadnych informacji o rzekomym przekazaniu mu kluczyka do pojazdu przezM. M.funkcjonariuszom policji nie udzielał, aM.M.wyjaśnił, że żadnego kluczyka nie zabierał ze schowka pojazdu użytkowanego przezM.K. (1)i nie przekazywałD. N.,

3
Art. 4 kpkiart. 9 kpkpoprzez zaniechanie zwrócenia się do Ministerstwa Sprawiedliwości o informację o przepisach i wykładni prawa niemieckiego na okoliczność ustalenia, że handel używanymi pojazdami na terenie Niemiec odbywa się bez sporządzania umów, a przeniesienie własności jest czynnością realną i abstrakcyjną,

4
Art. 174 kpkpoprzez zastąpienie treści wyjaśnień oskarżonych treścią notatki urzędowej policji poprzez przyjęcie, za treścią notatki, żeD. N.powiedział funkcjonariuszom, że kluczyk do pojazduB.otrzymał odM. M.w sytuacji gdy oskarżony jednoznacznie zeznał, że takowych informacji funkcjonariuszom nie udzielał, aM. M.wyjaśnił, że żadnego kluczyka do pojazduB.nie przekazywałD. N., ani też, że nie zabrał tego pojazdu,

5
7kpkw zw. zart. 424§2 kpkpoprzez nie wyjaśnienie z jakich przyczyn sąd uznał, żeD. N.miał udział w przywłaszczeniu kół na szkodęG. R.,

6
Naruszenieart. 46§1 kkpoprzez orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzeczG. R., w sytuacji gdyG. R.wszystkie koła odzyskał, a zniszczenia jego pojazdu, stanowić podstawę żądania kwoty 18000 zł nie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z zachowaniem przypisanym oskarżonemu.

Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonegoD. N.od obu postawionych mu zarzutów.
Obrońca oskarżonegoM. M.na podstawieart. 438 pkt 2 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to:
-art.174 kpkpoprzez czynienie ustaleń faktycznych co do tego, że oskarżonyD. N.miał przekazać funkcjonariuszowi policjiR. B., informację, że to oskarżonyM. M.pozyskał klucz od samochodu m-kiB., którego można było użyć do kradzieży pojazdu i poprzez to obaj oskarżeni weszli w porozumienie aby takiego czynu dokonał i „zarobić parę groszy”, w sytuacji gdy, poczynienie tych ustaleń na podstawie notatki urzędowej policji jak i zeznań przesłuchanego w sprawie funkcjonariusza policjiR. B.jest sprzeczne z wyjaśnieniami jaki złożyli oskarżeni na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r., a tym samym z uwagi na złożenie wyjaśnień przez oskarżonych co do okoliczności jakich miała dotyczyć przedmiotowa notatka urzędowa jak i zeznania w/w świadka nie mogą stanowić dowodu w sprawie,
-art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dowolna ocenę dowodów polegającą na przyjęciu, że oskarżonyM. M.wszedł w posiadanie zapasowego kluczyka do auta pokrzywdzonegoM. K.przed dokonaniem kradzieży z dnia 5 marca 2012 r. czemu przeczy zachowanie sprawcy przestępstwa wskazującego na trudność i długotrwałość w sforsowaniu zabezpieczeń pojazdu w postaci drzwi wejściowych, a z uwagi na nie ustalenie, czy oskarżeni są osobami prawo, czy lewo ręcznymi nie można uznać, że tylko z uwagi na „nie wygodną” pozycje sprawcy włamania do pojazdu, czynność ta trwała dużo dłużej niż powinna w sytuacji, gdy faktycznie sprawca kradzieży z włamaniem do pojazdu pokrzywdzonego dysponował kluczem umożliwiającym jego niezwłoczne uruchomienie,
-art.7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dowolną ocenę dowodów polegającą na przyjęciu, że oskarżonyM. M.mógł dokonać otwarcia zabezpieczeń pojazdu i następnie jego kradzieży w sytuacji gdy, był on osoba znaną w szkole jak i znany był pojazd pokrzywdzonego, a w szczególności to, że pojazdem tym poruszał sięM. K.co powodowałoby, że oskarżonyM. M.narażał się na przypadkowe rozpoznanie przez przypadkowych uczniów, nauczycieli, woźnego, sprzątaczki itp., w szczególności uwzględniając długość pozostawania sprawcy bezpośrednio na miejscu jeszcze przed dokonaniem kradzieży auta,
-art. 5§2 kpkw zw. zart. 7 kpkiart. 410 kpkpoprzez dowolne ustalenie, żeM. M.wszedł w posiadanie kluczyka zapasowego do pojazdu pokrzywdzonego na kilka dni przed kradzieżą w dniu 5 marca 2012 r. po pozostawieniu go samego w aucie należącym do pokrzywdzonego przez jego synaM.K. (1)podczas dokonywania opłat w Urzędzie Skarbowym przy jednoczesnym niemożliwym do ustalenia czasookresu jaki minął od tego kiedy pokrzywdzony lub jego syn, ostatni raz przed kradzieżą widzieli, czy w schowku pojazdu znajduje się zapasowy kluczyk do auta,
-art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dowolna ocenę zeznań świadkaM.
K. (1)i pominięcie, że po postawieniu zarzutów oskarżonemuM. M.chcąc przedstawić oskarżonego w negatywnym świetle twierdził, iż tylko i wyłącznie oskarżonyM. M.jeździł skradzionym pojazdem markiB. (...)onr rej. (...)jako jego pasażer, czemu przeczą zeznania świadkaP. W., który na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 r. zeznał, że autem tym jako pasażerowie jeździło bardzo dużo osób zarówno z klasyM.
K. (1)jak i z poza niej, w tej sytuacji przyjęcie przez Sąd , że tylkoM. M.cieszył się szczególnymi względamiM.K. (1)i sam pozostawał w jego samochodzie jest nieuzasadnione, a dodatkowo Sąd nie uwzględnił, że oskarżonyM. M.zerwał kontakty towarzyskie zM. K.nie po kradzieży auta, a dopiero po upływie ok. 1 m-ca od kradzieży, tj. od czasu kiedyM. K.zaczął wskazywać oskarżonegoM. M.jako sprawcę kradzieży,
-art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dowolną ocenę dowodów dokonaną z pominięciem ustalenia istotnej okoliczności wskazującej na brak prawnie relewantnego motywu jakim miałby kierować się oskarżonyM. M.przy dokonaniu zarzuconego mu czynu zart. 279§1 kkw sytuacji gdy, postępowanie przygotowawcze jak i sądowe nie wykazało, aby miał on uzyskać jakąkolwiek korzyść majątkową z popełniania zarzuconego mu czynu, a niezbędną w celu realizacji znamienia przywłaszczenia,
- naruszenie przepisów prawa materialnego, a toart. 46§1 kkpoprzez orzeczenie obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonegoM. M.na rzeczG. R.poprzez zapłatę kwoty 750 xł w sytuacji, gdy Sąd uznał, że oskarżony może odpowiadać za czyn spenalizowany w treściart. 284§3 kk, a tym samym wobec odebrania od funkcjonariuszy policji przez pokrzywdzonego kół od jego pojazdu szkoda jaką swoim czynem miał wyrządzić oskarżony został w całości naprawiona.
Mając na uwadze powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. M.od zarzuconych mu czynów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacje nie są zasadne ( z wyjątkiem zarzutu apelacji obrońcy oskarżonegoM. M.dotyczącego orzeczenia na podstawieart. 46§1 kkobowiązku naprawienia szkody rzeczG. R.poprzez zapłatę kwoty 750 zł).
Sąd I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, prawidłowo go ocenił, a wyprowadzone wnioski przekonująco uzasadnił.
Ocena materiału dowodowego zgodna jest z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Obszerny wywód, w którym sąd rejonowy poddał zgromadzone dowody ocenie pod kątem ich wiarygodności czyni zadość wspomnianym zarzutom i wskazaniom.
Wnioski, do których doszedł tenże sąd mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można zarzucić im dowolności.
Sąd okręgowy w pełni przychyla się do wywodów sądu I instancji zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie znajdując podstaw do ich kwestionowania.
Obie apelacje sprowadzają się do polemiki z ustaleniami sądu rejonowego, nie zawierają argumentów mogących skutecznie podważyć trafność toku rozumowania tegoż sądu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Jedyne uchybienie sadu I instancji dotyczy orzeczenia zawartego w punkcie X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku – opartego na przepisieart. 46§1 kkobowiązku naprawieni a szkody na rzeczG. R.w sytuacji gdyG. R.odzyskał w całości koła stanowiące przedmiot przestępstwa dokonanego na jego szkodę, co wynika z jego zeznań; powyższa okoliczność skutkowała uchyleniem wspomnianego orzeczenia.
Kwalifikacja prawna przypisanych oskarżonym czynów nie budzi zastrzeżeń.
W świetle okoliczności sprawy i dyrektywart. 53 kkbrak jest podstaw do uznania kary wymierzonych oskarżonym za poszczególne czyny jak i orzeczonych kar łącznych za rażąco niewspółmiernie surowe w rozumieniu przepisuart. 438 pkt 4) kpk.
Mając na względzie powyższe sąd okręgowy orzekł jak na wstępie.
Orzeczenie o kosztach oparte jest na przepisieart. 624§1 kpkiart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( z uwagi na sytuację materianą oskarżonych).