Sąd Rejonowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV P 52/16
Data wyroku: 2016-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Nowotniak, Zofia Gorzała, Danuta Marzec
Słowa kluczowe: Umowa O Pracę Na Czas Określony
Podstawa prawna: art. 25, 30 kp
Teza: Umowa  o pracę na czas określony zawarta w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy ulega rozwiązaniu wraz z ustaniem stosunku pracy zastępowanego pracownika.

Sygn. akt IV P 52/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Robert Nowotniak

Ławnicy:

Z. G.,D. M.

Protokolant:

sekr. sądowy Hubert Dziudzik

po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. na rozprawie
sprawy z powództwaM. S.
przeciwko(...)Wojewódzkiej(...)wW.
o odszkodowanie

I
oddala powództwo;

II
nie obciąża powódkiM. S.kosztami zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV P 52/16

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 4 marca 2016 r. przeciwko(...)WojewódzkiejK.(...)wW.powódkaM. S.domagała się zasądzenia na jej rzecz odszkodowania w kwocie 13.300 zł tytułem niezgodnego z prawem i zapisem w umowie o pracę rozwiązania umowy o pracę zawartej na zastępstwo.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że 3 marca 2016 r. odebrała świadectwo pracy wystawione przez pozwanego, z którego wynika, że jej stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania z upływem czasu, na jaki był zawarty. Pracowała u pozwanego na podstawie umowy o pracę na zastępstwo od 14 marca 2011 r. na czas usprawiedliwionej nieobecnościM. Ł.. W trakcie obowiązywania umowy powierzono jej obowiązki doradcy zawodowego i podwyższono wynagrodzenie. Pismem z dnia 30 września 2013 r. za porozumieniem stron powierzono jej pełnienie obowiązków dyrektoraCentrum (...)wS.i ustalono wyższe wynagrodzenie. Pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. powierzono jej pełnienie tych obowiązków na okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 marca 2015 r., pismem z dnia 31 marca 2015 r. – na okres od 1 kwietnia 2015 r. do 31 maja 2015 r., a pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. – na okres od 1 czerwca 2015 r. do 29 lutego 2016 r. Po tym dniu nie pełniła już tych obowiązków. Nie została jednak rozwiązana jej umowa o pracę na zastępstwo na czas usprawiedliwionej nieobecnościM. Ł., który nie powrócił nadal do pracy.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew strona pozwana przyznała okoliczności faktyczne wskazane przez powódkę w pozwie, poza jej twierdzeniem, żeM. Ł.nadal jest pracownikiem pozwanego, gdyż pracodawca zaznaczył, że stosunek pracy tego pracownika ustał z dniem 29 lutego 2016 r. Pozwany wskazał, że nie ma uzasadnienia stanowisko powódki, iż do umowy o pracę na zastępstwo zawartej przed zmianą z dniem 22 lutego 2016 r.kodeksu pracyma zastosowanieart. 36 kp. Nawet przyjmując, że taka umowa trwałaby nadal po 22 lutego 2016 r., to w przypadku powódki okres jej wypowiedzenia wyniósłby do 21 sierpnia 2016 r. – dwa tygodnie, w okresie od 22 sierpnia 2016 r. do 21 lutego 2017 r. – 1 miesiąc, a po tej dacie dopiero – 3 miesiące. Zdaniem pozwanego również staż pracy, od którego zależy długość okresu wypowiedzenia, w przypadku powódki byłby liczony dopiero od dnia wejścia w życie nowelizacjikodeksu pracy. Pozwany wskazał, że rozwiązanie umowy o pracę na zastępstwo nie wymaga wypowiedzenia ani żadnej innej czynności. Umowa taka rozwiązuje się bowiem z chwilą powrotu do pracy osoby, na czas nieobecności której została zawarta umowa na zastępstwo lub w przypadku rozwiązania umowy z tą osobą. W sytuacji powódki umowa o pracę na zastępstwo z dnia 14 marca 2011 r. zawarta na czas usprawiedliwionej nieobecnościM. Ł.uległa rozwiązaniu z mocy prawa z dniem 29 lutego 2016 r.
Na rozprawie powódka popierała powództwo, pozwany wnosił o jego oddalenie.

Sąd ustalił, co następuje:
M. S.w dniu 11 marca 2011 r. zawarła z(...)Wojewódzką(...)wW.umowę o pracę na zastępstwo od 14 marca 2011 r., na czas usprawiedliwionej nieobecności innego pracownikaM. Ł., na stanowisku doradcy zawodowego-stażysty, w pełnym wymiarze czasu pracy, wCentrum (...)– MobilnymCentrum (...)wS.(umowa k. 6).
W okresie zatrudnienia pracodawca czterokrotnie, za zgodą powódki, powierzał jej czasowe pełnienie obowiązków dyrektoraCentrum (...)wS., tj. od 1 października 2013 r. do 31 grudnia 2014 r., od 1 stycznia 2015 r. do 31 marca 2015 r., od 1 kwietnia 2015 r. do 31 maja 2015 r. i od 1 czerwca 2015 r. do 29 lutego 2016 r.(k. 7-10).
Z dniem 29 lutego 2016 r.M. Ł.rozwiązał z pozwanym za porozumieniem stron swoją umowę o pracę(świadectwo pracy k. 23-24).
Tego samego dnia pracodawca wystawiłM. S.świadectwo pracy z datą 29 lutego 2016 r. jako datą ustania jej stosunku pracy(świadectwo pracy k. 4-4v).

Sąd zważył, co następuje:
PowództwoM. S.nie miało uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu.
Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy okazał się bezsporny. Strony różniły się jedynie w ocenie ustania łączącego je stosunku pracy.
Powódka stała bowiem na stanowisku, że aby rozwiązać z nią zawartą w dniu 11 marca 2011 r. umowę o pracę pracodawca powinien jej tę umowę wypowiedzieć, a nie przyjmować, że rozwiązała się z upływem czasu, na jaki była zawarta wraz z ustaniem stosunku pracy innego pracownika pozwanegoM. Ł., na zastępstwo za którego była zatrudniona. Pozwany był natomiast przeciwnego zdania.
W ocenie Sądu stanowisko prezentowane w sprawie przez pozwanego pracodawcę zasługuje na aprobatę i ma oparcie w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa.
Art. 25 § 1 zd. 2 kp, w brzmieniu obowiązującym w dacie zawierania przez powódkę z pozwanym umowy o pracę stanowił, że jeżeli zachodzi konieczność zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, pracodawca może w tym celu zatrudnić innego pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony, obejmujący czas tej nieobecności.Art. 331kpokreślał wówczas, że okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej w takiej sytuacji wynosi 3 dni robocze.
Zgodnie z obecnym brzemieniem, obowiązującym od dnia 22 lutego 2016 r.,art. 25 § 1 kp, umowę o pracę zawiera się na okres próbny, na czas nieokreślony albo na czas określony.Art. 251§ 1 kpstanowi zaś, że okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech. Przepisu tego nie stosuje się do umów o pracę zawartych na czas określony w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, jeżeli jej zawarcie w danym przypadku służy zaspokojeniu rzeczywistego okresowego zapotrzebowania i jest niezbędne w tym zakresie w świetle wszystkich okoliczności zawarcia umowy (§ 4 pkt 1).Art. 331kpzostał natomiast uchylony.
Powyższe oznacza, że po wejściu w życie nowych przepisówkodeksu pracyregulujących zasady zawierania z pracownikami umów o pracę, umowa o pracę z dnia 11 marca 2011 r. łącząca strony pozostaje umową o pracę na czas określony w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy.
Zgodnie zaś z art. 30 § 1 pkt 4 umowa o pracę rozwiązuje się w szczególności z upływem czasu, na który była zawarta.
Sporna umowa o pracę powódki była zawarta na czas usprawiedliwionej nieobecności innego pracownikaM. Ł.. Bezsporne jest, że stosunek pracy pozwany rozwiązał z tym pracownikiem za porozumieniem stron z dniem 29 lutego 2016 r. Tym samym odpadła zasadnicza podstawa prawna zatrudnieniaM. S., a mianowicie istnienie stosunku pracy innego pracownika,M. Ł.. Z chwilą rozwiązania przez niego umowy o pracę stosunek pracy powódki również ustał.
Przyjęcie stanowiska powódki oznaczałoby, że nie mamy do czynienia z umową o pracę na czas określony, ale na czas nieokreślony, która wymaga rozwiązania w drodze oświadczenia woli jednej, bądź obu stron, co nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach.
Na marginesie zauważyć należy, że sformułowane przez powódkę żądanie odszkodowania nie ma uzasadnienia także co do wysokości.
Zgodnie bowiem z art. 16 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1220), przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia umów o pracę na czas określony, trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, których wypowiedzenie następuje, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie uwzględnia się okresów zatrudnienia u danego pracodawcy, przypadających przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Gdyby więc pozwany faktycznie miał rozwiązać z powódką umowę o pracę zawartą na czas określony za wypowiedzeniem, zgodnie zart. 36 § 1 pkt 1 kp, jego okres wyniósłby 2 tygodnie, co miałoby bezpośrednie przełożenie na hipotetyczną wysokość ewentualnego odszkodowania w razie naruszenia przepisów o wypowiadaniu takich umów.
Z tych wszystkich względów powództwoM. S.należało oddalić.
Jako że powódka to osoba obecnie bezrobotna, Sąd na podstawieart. 102 kpcodstąpił od obciążania jej kosztami zastępstwa procesowego mimo przegranego procesu.