Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 173/13
Data wyroku: 2016-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Trzeciak, Marzanna Kucharczyk, Grzegorz Kołakowski

Sygn. akt IV Ka 171/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: SSO Andrzej Trzeciak
Sędziowie: SO Grzegorz Kołakowski (ref.)
del. SR Marzanna Kucharczyk
Protokolant: Kamila Michalak
przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Anny Paździórko
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r.
sprawyW. W. (1)
oskarżonego zart. 279 § 1 kki zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie
z dnia 29 października 2015 r. sygn. II K 173/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądoweza postępowanie odwoławcze, w tym 700 (siedemset) złotych opłaty i do tej kwoty podnosi opłatę za postępowanie przed Sądem I instancji.

SSR Marzanna Kucharczyk SSO Andrzej Trzeciak SSO Grzegorz Kołakowski
Sygn. akt IV Ka 171/16

UZASADNIENIE
W. W. (1)został oskarżony o to, że:

1
w dniu 6 czerwca 2012 roku wN.przy ul.(...), działając wspólniei w porozumieniu dokonał kradzieży z włamaniem dobaru (...)w ten sposób,żeW. W. (1)stał na czatach, zaśM. Ś.wspólnie z innym ustalonym sprawcą po uprzednim wyłamaniu drzwi wejściowych dostali się do wnętrza lokalu, skąd zabrali w celu przywłaszczenia kasetkę kasy fiskalnej o wartości 300 zł z zawartością pieniędzy w kwocie 1.532 zł, dokonując przy tym uszkodzenia drzwi wejściowycho wartości 2.000 zł, czym działał na szkodęA. P.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,

2
w dniu 6 czerwca 2012 r. wN.przy ul.(...), działając wspólniei w porozumieniu dokonał kradzieży z włamaniem dosklepu (...)w ten sposób,żeW. W. (1)stał na czatach, zaś w tym czasieM. Ś.wspólniez innym ustalonym sprawcą po uprzednim wyłamaniu drzwi wejściowych dostali siędo wnętrza lokalu, skąd zabrali w celu przywłaszczenia kasetkę kasy fiskalnejz zawartością paragonów oraz pieniędzy w kwocie 2 zł, dokonując przy tym uszkodzenia drzwi wejściowych o wartości 2.000 zł, czym działał na szkodęK. T.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,

3
w nocy z 22/23 maja 2012 r. wN.przyul. (...), działając wspólniei w porozumieniu dokonał kradzieży z włamaniem do kiosku Ruch w ten sposób,że po uprzednim wyrwaniu metalowej zasuwy i wybiciu szyby wystawowej dostali siędo wnętrza, skąd zabrali w celu przywłaszczenia papierosy i kosmetyki różnych marek, startery telefoniczne oraz leki o łącznej wartości 697,89 zł, czym działał na szkodęI. B.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,

4
w nocy z 2/3 kwietnia 2012 r. wN.przy ul.(...), działając wspólniei w porozumieniu dokonał kradzieży z włamaniem doZakładu (...)w ten sposób, żeW. W. (1)stał na czatach, zaśM. Ś.po uprzednim wyrwaniu kraty zabezpieczającej okno oraz wybiciu szyby w oknie dostał się do wnętrza, skąd zabraliw celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 100 zł, czym działał na szkodęE. D., tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,

5
w nocy z 6/7 lutego 2012 r. wN.przy ul.(...), działając wspólniei w porozumieniu dokonał kradzieży z włamaniem dosklepu A- (...)w ten sposób,żeW. W. (1)stał na czatach, zaśM. Ś.po uprzednim wyłamaniu drzwi wejściowych dostał się do wnętrza lokalu, skąd zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 3.575,55 zł oraz 15 sztuk zegarków damskich o łącznej wartości540 zł, czym działał na szkodęH. A.,

tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.,
NadtoW. W. (1)został oskarżony o to, że:

6
w dniu 13 maja 2011 r. o godz. 20.00 nadrodze publicznej nr (...)pomiędzy miejscowościamiD.-S.kierował samochodem osobowym m-kiF.onr. rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości odpowiadającemu stężeniu alkoholuw wydychanym powietrzu na poziomie 0,88 mg/l, co stanowi 1,84 promila alkoholu,

tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k..
Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem z dnia 29 października 2015 r.w sprawie oznaczonej II K 173/13 oskarżonegoW. W. (1)uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 części wstępnej wyroku,tj. przestępstw kwalifikowanych zart. 279 § 1 k.k., ustalając, że czyn opisany w punkcie2 części wstępnej wyroku miał miejsce wsklepie (...)i został popełnionyna szkodęK. R.-T., zaś czyn opisany w punkcie 3 części wstępnej wyroku miał miejsce przyul. (...)wN.oraz przyjmując, że czyny opisane wpkt 1-5stanowią ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 k.k., i za te przestępstwana podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33§2 k.k.orzekł grzywnę w kwocie 100 stawek dziennych po 20 zł każda stawka.
Nadto uznał oskarżonegoW. W. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 7 części wstępnej wyroku tj. przestępstwa kwalifikowanegozart. 178a § 1 k.k.i za te przestępstwo na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności a na podstawieart. 42 §2 k.k.(w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej z dniem 18 maja 2015 r.) orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat.
Na podstawieart. 85 k.k.w zw zart. 85 § 1 i § 2 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoW. W. (1)w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności połączył i jako łączną wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.nałożył na oskarżonegoW. W. (1)obowiązek naprawienia szkody:

a
w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejA. P.kwoty 2.893,60 zł,

b
w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. R.-T.kwoty 700 zł,

c
w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejI. B.kwoty 697,89 zł,

d
w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. D.kwoty 468,93 zł,

e
w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejH. A.kwoty 540 zł.

Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuW. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w dniach od 6 czerwca do 13 czerwca 2012 r. przyjmując, iż jeden dzień tymczasowego aresztowania równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.i§ 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduprzyznał od Skarbu Państwa adwokatowiM. M.kwotę 2.435,40 zł, która obejmuje kwotę 455,40 złz tytułu podatku VAT - tytułem pomocy prawnej udzielonejW. W. (1)z urzędu.
Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.,art. 616 § 1 pkt. 2 k.p.k.,art. 633 k.p.k.oraz§ 2 ust. 2 i § 14 ust. 2 pkt. 3 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackieoraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonejz urzęduzasądził od oskarżonegoW. W. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.kwotę 210 zł.
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonegoW. W. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części go dotycząceoraz wymierzył mu opłatę w kwocie 500 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoW. W. (1), zaskarżając orzeczenie w całości na jego korzyść.
Wnosząc o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku w jego zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoW. W. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów,

ewentualnie

-

uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącejW. W. (1)i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Wyrokowi zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.:

a
art. 7 kpk, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie jej w sposób dowolny, poprzez bezpodstawne uznanie za wiarygodne wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego przez współoskarżonegoM. Ś.orazK. W., a odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom i zeznaniom, które złożyli obaj ww. w toku postępowania sądowego, a które uwalniały oskarżonegoW. W. (1)od popełnienia przypisanych mu czynów;

II
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływna jego treść poprzez:

a
błędne ustalenie, iż oskarżonyW. W. (1)dokonał czynów opisanychw punktach od 1 do 5 części wstępnej zaskarżonego wyroku,

tj. zarzuty o których mowa wart. 438 pkt 2 i 3 kpk.
W zakresie przestępstwa kwalifikowanego zart. 178a §1 kk, opisanego w pkt. 7 części wstępnej zaskarżonego wyroku:

III
obrazę przepisów postępowania mająca istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.:

a
art. 7 kpk, poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażające się w nieprawidłowym uznaniu za niewiarygodne zeznańP. M.iK. K., które korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonegoW. W. (1)oraz bezzasadne uznanie za wiarygodne zeznania funkcjonariusza policjiS. S.;

IV
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływna jego treść, poprzez:

a
błędne ustalenie, iż oskarżonyW. W. (1)kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, podczas gdyP. M.konsekwentnie zeznawała, iż to ona, a nie oskarżony, kierowała samochodem w dniu 13 maja 2011 r.,

tj. zarzuty, o których mowa wart. 438 pkt 2 i 3 kpk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje.
Na wstępie zauważyć należy, iż prawidłowość każdego rozstrzygnięcia Sądu I instancji uzależniona jest od wywiązania się przez ten Sąd z dwóch podstawowych obowiązków. Pierwszy z tych obowiązków polega na przeprowadzeniu pełnego postępowania dowodowego w zakresie umożliwiającym wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w sposób zgodny z przepisamikodeksu postępowania karnego. Drugim obowiązkiem Sądu merytorycznego jest dokonanie gruntownej oceny wszelkich przeprowadzonych dowodów według reguł wskazanych wart. 7 kpk, której rezultatem powinno być dokonanie prawdziwych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonego. Z tych obowiązków Sąd Rejonowy generalnie się wywiązał. Ustalenia i ocenę Sądu meriti Sąd Okręgowy w pełni podziela i zbędnym byłoby jej powielanie w niniejszym uzasadnieniu.
Odnosząc się bezpośrednio do apelacji obrońcy oskarżonego to zauważyć należy ,że zarówno odnośnie czynów opisanych w pkt.1-5 części wstępnej zaskarżonego wyroku jak i czynu w pkt.7, zarzuty sprowadzają się do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów określonej wart. 7kpk, której to naruszenie powadziło do błędów w ustaleniach faktycznych polegających na tym, że Sąd meriti przypisał oskarżonemu popełnienie zarzucanych mu czynów.
Zarzuty te miałyby procesową skuteczność w takiej wyłącznie sytuacji, gdyby ustalenia faktyczne Sądu merytorycznie właściwego nie znajdowały oparcia w żadnym spośród zebranych dowodów, bądź też okazały się zgodne jedynie z dowodami ocenionymi przez ten Sąd jako pozbawionymi przymioty wiarygodności. Sąd Rejonowy w rozpatrywanej sprawie wskazał, które fakty uznał za udowodnione i na jakich dowodach oparł się w tej mierze. Wskazał także z jakich powodów nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoW. W. (1)wprawdzie nie wprost, ale min. poprzez wskazanie, którym wyjaśnieniomM. Ś.oraz zeznaniom których świadków dał wiarę, a którym wiary i w jakiej części nie dał. Sąd meriti prawidłowo postąpił dając wiarę jedynie części wyjaśnieńM. Ś.i zeznańK. W.. Oceny tej nie może zmienić treść podnoszonego przez obrońcę pismaM. Ś.skierowanego do Prokuratury z dnia 10.07.2016r., ani treść wyjaśnieńM. Ś.i zeznańK. W.składanych przed Sądem. Obaj w.w sugerowali, ze ich wcześniejsze wyjaśnienia obciążająceW. W. (1), złożone w postępowaniu przygotowawczym, były wynikiem wywieranej na nich przez policjantów presji. Obaj jednak „zapomnieli” , żeW. W. (1)obciążali także będąc przesłuchiwanymi przez Prokuratora prowadzącego postepowanie przygotowawcze. Nie ma także w sprawie żadnych racjonalnych przesłanek aby uważać, że policjanci prowadzący postepowanie byli w jakikolwiek sposób zainteresowani obciążeniemW. W. (1)za przestępstwa, których faktycznie by nie popełnił. Dodatkowo także za słusznością oceny dowodów dokonaną Sądu meriti, przemawia obraz z kamery przemysłowej , zamieszczony na k. 20. Obraz ten choć słabej jakości ( nie pozwalającej na identyfikację wszystkich osób), ale pozwala na nie budzące wątpliwości ustalenie, że we włamaniu doM.K.brały udział trzy osoby, z których jedna stała na tzw. „czatach”. Wskazuje na to zachowanie wszystkich trzech sprawców zarejestrowane przez kamerę.
Nie możliwym było danie wiaryP. M.iK. K..P. M.początkowo twierdziła, że jest konkubiną oskarżonegoW. W. (1)i odmówiła składania zeznań, po wniosku tego oskarżonego o jej ponowne przesłuchanie stwierdziła, że konkubiną nie jest i zeznania złożyła. Nie da się w żaden sposób uwierzyć, żeK. K., która w czasie postepowania przygotowawczego miała ok. 15,16 lat mogła nakłaniaćP. M.do złożenia zeznań niekorzystnych dla oskarżonych, w zamian za niższy wyrok dla brataP. M.. Zauważyć przy tym należy, żeP. M.nie posiada nawet prawa jazdy co poddaje w wątpliwość umiejętność prowadzenia przez nią samochodu. Nie ma także żadnych podstaw aby nie wierzyć zeznaniom świadkaS. S..
Sąd Rejonowy nie popełnił także żadnej omyłki dokonując opisu i oceny kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych, a następnie przypisanych oskarżonemuW. W. (1). We właściwy także sposób Sąd wskazał podstawy prawne wymiaru kary za czyny przypisane oskarżonemu.
Kontrola instancyjna rozstrzygnięcia o karze wykazała, że wymierzoneW. W. (1)kary jednostkowe, a następnie kara łączna oraz środek karny odpowiadają dyrektywom wymiaru kary. Uwzględniają okoliczności popełniania przedmiotowych czynów, ocenę stopnia ich społecznej szkodliwości oraz stopień zawinienia oskarżonego. Kary zostały wymierzone w sposób uwzględniający także wszystkie okoliczności łagodzące. Kary wymierzone z pewnością nie są rażąco niewspółmierne z punktu widzenia dyrektyw wymiaru kary wymienionych wart. 53 § 1 i 2 kk., a nawet jeśli zważyć na wielokrotną karalność oskarżonegoW. W. (1)należy uznać je za łagodne. Nie budzi także żadnych zastrzeżeń orzeczenie środka karnego w taki sposób jak uczynił to Sąd Rejonowy. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się także nie prawidłowości dotyczących pozostałych rozstrzygnięć zawartych w wyroku w części dotyczącejW. W. (1), w szczególności wydanych na podstawieart. 46 § 1kk.
W orzeczeniu, a także procedowaniu Sądu Rejonowego nie stwierdzono także istnienia uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu.
Z powyższych względów nie znajdując żadnych podstaw do uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy ocenił ją jako bezzasadną i na podstawieart. 437§ 1 kpkzaskarżony wyrok w całości utrzymał w mocy.
O kosztach za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł w oparciu o art., 626 i 636§ 1 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust.2 i art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1993r Nr 49 poz. 223 z późn. zm. ). Zmienić jedynie należało błędnie wyliczoną przez Sąd Rejonowy opłatę odW.w.za postępowanie przed Sądem I instancji.
del. SSR Marzanna Kucharczyk SSO Andrzej Trzeciak SSO Grzegorz Kołakowski