Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 17/16
Data wyroku: 2016-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Karol Skocki

Sygn. akt IIKa 17/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca  2016r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Karol Skocki
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu  4.03.2016 r.
sprawyR. Ł.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 i 4 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku  Sądu Rejonowego w Turku
z dnia 27 listopada  2015 r.       sygn. akt IIK 308/15

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że okres orzeczonego środka karnego w punkcie 4 w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obniża do lat 10 (dziesięciu).

2
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

3
Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO   Karol Skocki
Sygn. akt IIKa 17/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Turku wyrokiem z dnia 27 listopada 2015r. w sprawie II K 308/15 uznałR. Ł.za winnego tego, że w dniu 10 czerwca 2015 roku wM.w woj.(...)kierował w ruchu lądowym motoroweremmarki S.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,54 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku sygn. akt IIK 193/14 z dnia 5 czerwca 2014 roku za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości określone wart. 178a § 1 k.k., tj. popełnienia przestępstwa zart. 178a § 1 i 4 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres lat 3, wymierzając mu jednocześnie na podstawieart. 71 § 1 k.k.grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych po 20 złotych jedna stawka.
Ten sąd orzekł również dożywotnio wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego  w części dotyczącej środków karnych - zarzucając mu rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary w postaci orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio za zarzucone przestępstwo, podczas gdy stopień społecznej szkodliwości czynu zabronionego przypisanego oskarżonemu, stopień jego zawinienia oraz wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara powinna osiągnąć w stosunku do skazanego i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa uzasadniają wymierzenie kary łagodniejszej - wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec skazanego 3 letniego zakazu prowadzenia pojazdów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Turku.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego zasługuje częściowo na uwzględnienie, a mianowicie w zakresie dolegliwości orzeczonego środka karnego.
Podkreślić należy, że zgodnie z treściąart. 42 § 3 k.k.sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego wart. 178a § 4 k.k.lub jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego wart. 173 k.k., którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego wart. 177 § 2 k.k.lub wart. 355 § 2 k.k.był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.
W realiach niniejszej sprawy przesłanki przewidziane wart. 42 § 3 k.k.zostały spełnione, bowiem oskarżonyR. Ł.dopuścił się przestępstwa zart. 178 § 4 k.k.Oskarżony ponownie popełnił przestępstwo polegające na kierowaniu pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, będą uprzednio za takie samo przestępstwo skazanym, dlatego zachodzą warunki do orzeczenia tego środka karnego.
Zważywszy jednak na właściwości i warunki osobiste oskarżonego, w szczególności, że ma na utrzymaniu dziecko, mieszka z konkubiną i podejmuje prace dorywcze oraz na fakt, że poruszał się Simsonem i stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu nie było znaczne, uznano że zachodzi wyjątkowy wypadek pozwalający na odstąpienie od wymierzenia dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów.
Zdaniem sądu odwoławczego orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w odpowiednio długim, dziesięcioletnim wymiarze, z jednej strony odpowiednio zabezpieczy społeczeństwo przed zagrożeniami ze strony oskarżonego na drodze, a z drugiej strony dostatecznie spełni swe cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego.
W tym stanie rzeczy, o ile argumenty zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego wskazujące na przyjęcie czynu oskarżonego jako szczególnego przypadku w rozumieniu wskazanego przepisu zasługują na uwzględnienie, to wniosek o wymierzenie środka karnego w minimalnym wymiarze nie może zasługiwać na zrozumienie.
Podkreślić należy, że przepisart. 42 § 2 k.k.przewiduje dolną granicę orzekania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych 3 lat i w tym wymiarze został wcześniej orzeczony środek karny wobec oskarżonegoR. Ł.przez Sąd Rejonowy w Turku wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 roku w sprawie IIK 193/14, dlatego orzekanie tego środka w niższym wymiarze niż okres dziesięcioletni nie znajduje uzasadnienia.
Mając zatem powyższe na uwadze sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 4 k.p.k.orazart. 456 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych obniżył do 10 lat, a w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymał w mocy.
Zdaniem sądu odwoławczego w niniejszej sprawie nie zachodziły przesłanki zart. 439 § 1 k.p.k.stanowiące podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
Z uwagi na trudną sytuacje majątkową oskarżonego, stosownie doart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami), zwolniono go od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego.
SSO Karol Skocki
.