Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 446/14
Data wyroku: 2016-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Sereda

Sygn. akt II K 446/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Otwocku w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Sereda
Protokolant:  Iwona Lech
po rozpoznaniu w dniach 31 maja 2016 r. i 22 września 2016 r.
sprawyA. K. (1), s.G.iK.zd.P.,ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że w bliżej nieokreślonej dacie, w okresie od września do października 2013 roku wO.woj.(...)wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru górskiego bez oznaczeń o wartości 500 zł. na szkodęB. M.
tj. o czyn zart. 278 § 1 kk

orzeka:

1
oskarżonegoA. K. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;

Sygn. akt II K 446/14

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 06 października 2016 roku
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W bliżej nieokreślonej dacie w okresie od września do października 2013 roku pokrzywdzonaB. M.pojechała swoim rowerem górskim w kolorze szarym na stację PKP wO.Ś., skąd miała jechać doW.. Na stacji za pomocą stalowej linki z kłódką przypięła rower do barierki znajdującej się przy peronie. Kiedy stała na stacji czekając na pociąg, usłyszała jak pewien mężczyzna krzyknął do drugiego mężczyzny „mamy rower”. Wówczas jednak pokrzywdzona nie zwróciła na te słowa szczególnej uwagi. Kiedy pokrzywdzona wsiadła już do pociągu spostrzegła, iż dwóch mężczyzn stoi przy jej rowerze. SkazanyP. J.przytrzymał rower znajomego, a znajomy - nieustalony mężczyzna, przeciął w tym czasie stalową linkę zabezpieczającą rowerB. M.. Następnie nieustalony mężczyzna – znajomyP. J.zabrał przedmiotowy rower. Nieustalonym mężczyzną nie był oskarżonyA. K. (1). Kiedy pokrzywdzona wróciła zW.z powrotem doO., roweru nie było w miejscu jego pozostawienia.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

⚫

wyjaśnień oskarżonegoA. K. (1)(k. 72-73, k. 141-142),

zeznań pokrzywdzonejB. M.(k. 2-4, k. 142-143),

zeznań świadkaP. J.(k. 18-19, k. 143-144),

zeznań świadkaA. K. (2)(k. 155),

innych dowodów ujawnionych na rozprawie tj.: notatki urzędowej (k. 1), protokołu zatrzymania osoby (k. 7 i 8), protokołu przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych (k. 10-11), protokołu okazania osoby (k. 21-22), wydruku z bazy(...)z (k. 26-32, k. 52-54), wydruku z CLL (k. 33, k. 51), wydruku z(...)KGP (k. 55), informacji o karności oskarżonego (k. 60-62, k. 65-67, k. 113-114, k. 146-147), odpisu wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie sygn. akt XVIII K.66/97 (k. 75-76), odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie sygn. akt II AKa.447/98 (k. 77), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku sygn. akt II K.469/14 (k. 109), informacji dotyczącej stosunków majątkowych i źródeł dochodu oskarżonego (k. 112).

OskarżonyA. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśniania. Oskarżony wyjaśnił, że nic nie wie na temat kradzieży roweru w okresie wrzesień – październik 2013 roku. Stwierdził, że wówczas pracował i nie mógł dokonać takiej kradzieży. Dodał, że nie spotyka się zP. J., nigdzie z nim nie chodzi i nie utrzymuje z nim żadnych kontaktów. Oskarżony dodał, że nie jest w stanie stwierdzić co robił każdego dnia przez cały okres zarzutu. Na stację doŚ.przychodzi w poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki po warzywa. W czwartki jeździ stamtąd z kolegą handlować doK., wracają około godziny 11:00, więc często można go tam spotkać.
Wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (1)w pełni zasługują na wiarę. Są bowiem logiczne, spójne, konsekwentne, znajdują potwierdzenie w pozostałym, uznanym przez Sąd za wiarygodny materiale dowodowym, w tym w zeznaniach świadkaP. J.. Świadek ten potwierdził przed Sądem, że oskarżony nie jest tą osobą, z którą dokonał kradzieży przedmiotowego roweru. Świadek wskazał również, że współsprawca kradzieży był wyższy i tęższy od niego. Ponadto wygląd oskarżonegoA. K. (1)nie odpowiada rysopisowi drugiego sprawcy kradzieży przedstawionemu przez pokrzywdzonąB. M.. Według jej opisu był on wyższy odP. J., miał charakterystyczne dłuższe, siwe włosy. Jak wynika z protokołów zatrzymania osóbA. K. (1)iP. J.,A. K. (1)owszem ma siwe włosy, jednak ma około 170 cm wzrostu, a to oznacza że jest niższy odP. J., który ma około 180 cm wzrostu. Nadto, jak zeznała pokrzywdzona byłaby w stanie rozpoznać właśnie mężczyznę przecinającego linkę zabezpieczającą jej rower (którym nie był skazanyP. J., tylko drugi współsprawca), natomiast w trakcie okazania nie rozpoznała ona oskarżonegoA. K. (1)jako sprawcy kradzieży. W powyższej sytuacji brak jest jakichkolwiek dowodów podważających wyjaśnienia złożone przez oskarżonego.
Za wiarygodne w całości Sąd uznał zeznania pokrzywdzonejB. M.. Są one spójne, logiczne oraz konsekwentne. Pokrzywdzona dokładnie opisała – szczególnie w postępowaniu przygotowawczym - przebieg całego zdarzenia, wszystko co zapamiętała. Zaznaczyć należy, iż pokrzywdzona pierwsze zeznania składała ponad pół roku od zdarzenia, zatem już wtedy mogła nie pamiętać dokładnie wszystkich szczegółów. Pokrzywdzona opisała sprawcę, który wraz zP. J.dokonał kradzieży jej roweru, a jego rysopis nie odpowiadał wyglądowi oskarżonego. Sąd nie dopatrzył się żadnych powodów by podważać wiarygodność zeznań pokrzywdzonej.
Za wiarygodne w całości Sąd uznał także zeznania świadkaP. J.. Zaznaczyć należy, iż w postępowaniu przygotowawczym składał on wyjaśnienia w charakterze podejrzanego. Wówczas zeznał, że dokonał kradzieży razem ze swoim kolegą o imieniuA.ksywka „stolarz”, w wieku ok. 50 lat, który odciął zabezpieczenie roweru i zabrał rower. Przed Sądem świadek potwierdził te wyjaśnienia, stwierdzając jednocześnie, że oskarżonyA. K. (1)nie jest tą osobą, z którą dokonał kradzieży przedmiotowego roweru. W tym zakresie zeznania świadka znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego. Nadto Sąd dostrzega pewne różnice w relacji z przebiegu zdarzenia przedstawionej przezP. J.i wiarygodnego świadkaB. M., jak np. odnośnie tego czy w trakcie kradzieży któryś ze sprawców miał ze sobą rower. Jednak w ocenie Sądu te różnice wynikają z upływu czasu jaki upłynął od zdarzenia i nie SA na tyle istotne aby mogły mieć wpływ na ocenę wiarygodności zeznań świadkaP. J.. Co najważniejsze, świadek nie zaprzeczał, że doszło do kradzieży, a jej przebieg opisany przez świadka w najistotniejszych elementach jest co do zasady spójny z relacją pokrzywdzonej. Dlatego też brak jest powodów by kwestionować wiarygodność zeznań świadkaP. J..
Za wiarygodne w całości Sąd uznał również zeznania świadkaA. K. (2). Świadek ten jako funkcjonariuszka Policji opisała wykonane przez siebie czynności, które znajdują odzwierciedlenie w sporządzonej przez świadka notatce służbowej z dnia 05.05.2014 roku. Brak jest podstaw, by podważać twierdzenia świadka, iż informacje zawarte w w/w notatce uzyskała od „osoby informującej”. Niemniej jednak w ocenie Sądu informacji uzyskanych przez funkcjonariuszkę Policji nie można uznać za wiarygodne. Świadek z oczywistych powodów nie mogła wskazać danych osoby, od której uzyskała informacje odnośnie sprawców kradzieży przedmiotowego roweru. W takiej sytuacji trudno zweryfikować te twierdzenia. Wątpliwości Sądu budzi także fakt, że „informator” poinformował Policję o zdarzeniu i osobach sprawców dopiero w maju 2014 roku, czyli ponad pół roku od przedmiotowej kradzieży i niejako przy okazji. Skoro rzeczywiście znał sprawców, logicznym byłoby poinformowanie Policji bezpośrednio po zdarzeniu, tymczasem zwłoka z zawiadomieniem rodzi domysły, iż mogła być to np. zemsta w prywatnym zatargu „informatora” z oskarżonym. Abstrahując od powyższych rozważań stwierdzić należy, iż opisane wyżej dowody w postaci zeznań świadkówB. M.orazP. J.przeczą, by to oskarżonyA. K. (1)był współsprawcą kradzieży.
Sąd uznał za wiarygodne również wszystkie dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie. Żadna ze stron nie kwestionowała bowiem ich wiarygodności ani autentyczności, a w połączeniu z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym, dokumenty te pozwalają na odtworzenie pełnego i rzeczywistego przebiegu zdarzeń.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe nie doprowadziło do udowodnienia oskarżonemuA. K. (1)winy w zakresie zarzucanego mu czynu zart. 278 § 1 kkpolegającego na tym, że w bliżej nieokreślonej dacie, w okresie od września do października 2013 roku wO.woj.(...)wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia roweru górskiego bez oznaczeń o wartości 500 zł. na szkodęB. M..
Zgodnie z zasadą domniemania niewinności określoną wart. 5 § 1 k.p.k.oskarżonego uważa się za niewinnego dopóki wina jego nie zostanie udowodniona.
Żaden z przeprowadzonych przez Sąd w niniejszym postępowaniu dowodów nie pozwolił na uznanie oskarżonegoA. K. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 278 § 1 k.k.OskarżonyA. K. (1)konsekwentnie, zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Również żaden z pozostałych przeprowadzonych przez Sąd dowodów nie pozwalał na uznanie winy oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu. Pokrzywdzona nie rozpoznała oskarżonego jako sprawcy kradzieży jej roweru. Również współsprawca kradzieżyP. J.zaprzeczył, aby to oskarżony dokonał z nim przedmiotowego przestępstwa. Rysopisy drugiego ze sprawców przedstawione przez w/w osoby nie odpowiadają wyglądowi oskarżonegoA. K. (1), bowiem przede wszystkim według twierdzeń świadkówP. J.iB. M., był on wyższy odP. J., tymczasem oskarżony jest od niego niższy. Jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo oskarżonego były informacje uzyskane przez funkcjonariuszy Policji od nieustalonej osoby informującej, które jednak z wyżej opisanych powodów nie mogły być podstawą uznania winy oskarżonego. Podstawą uznania winy oskarżonegoA. K. (1)nie może być także zbieżność pseudonimu sprawcy „stolarz” z zawodem oskarżonegoA. K. (1).
Wobec powyższego Sąd uniewinnił oskarżonegoA. K. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, a kosztami postępowania zgodnie zart. 632 pkt 2 k.p.k.obciążył Skarb Państwa.