Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 986/15
Data wyroku: 2016-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Zabłudowska
Słowa kluczowe: Warunkowe Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art.178a§1kk
Teza: Warunkowe umorzenie postępowania można stosować do sprawcy czynu z art. 178a§1 kk (niekaranego)

Sygn. aktX K 986/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2016 roku
Sąd Rejonowy -G.P.wG.X Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Dorota Zabłudowska
Protokolant: Marta Filipiak
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 roku na posiedzeniu
sprawyD. P.,synaR.iA.z domuM.,urodzonego (...)wM.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 11 sierpnia 2015 roku wG.naul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, co zostało potwierdzone dwukrotnym badaniem urządzeniemA.6020 plus gdzie uzyskano wynik I badania 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badania 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a następnie urządzeniem typu Alkometr A2.0 gdzie uzyskano wynik I badania 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badania 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechanicznyV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

I
ustalając, iż w okolicznościach nie budzących wątpliwości oskarżonyD. P.dopuścił się popełnienia czynu kwalifikowanego zart. 178a § 1 k.k.i przyjmując, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość tego czynu nie są znaczne, na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne warunkowo umarza na okres próby 2 (dwóch) lat.

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku;

III
na postawieart. 63 § 3 k.k.na poczet orzeczonego w pkt. II zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 sierpnia 2015 roku do dnia 11 lutego 2016 roku;

IV
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 43a § 1 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych);

V
na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.w zw. zart. 629 k.p.k.,art. 616 § 1 i 2 k.p.k.oraz na podstawieart. 1 i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 70 zł (siedemdziesiąt złotych) oraz kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty.

X K 986/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 10 sierpnia 2015 roku w godzinach wieczornych w wynajmowanym przez siebie mieszkaniu wG.D. P.spożywał alkohol. Wypił około 300 ml wódki i 2 piwa 0,5 l. Położył się spać około 23:00.
Następnego dnia wstał około 6:30. Czuł się dobrze, nie czuł się pijany, myślał, że może prowadzić samochód. Wsiadł do samochodu m-kiV. (...)onr rej. (...)i udał się zawieźć do pracy swojego teściaA. W.. Gdy jechałulicą (...)wG., zatrzymała go Policja.
/dowody: wyjaśnienia oskarżonegoD. P.k. 20-21/
D. P.został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przy pomocy urządzeniaA.6020. Pierwsze z badań przeprowadzone o godzinie 07:15 wykazało 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, drugie przeprowadzone o godzinie 07.30 – 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Następnie zbadanoD. P.urządzeniem typu Alkometr A2.0 gdzie uzyskano wynik I badania 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badania 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
/dowody: zeznania świadkaP. G.k. 11-14;
protokół przebiegu badania stanu trzeźwości k. 2., 6;
świadectwo wzorcowania k. 3, 7/
Słuchany w toku postępowania przygotowawczegoD. P.oświadczył, iż rozumie treść stawianych mu zarzutów iprzyznaje siędo popełnienia zarzucanego mu czynu. Jednocześnie przytoczył okoliczności popełniania czynu zabronionego.
/wyjaśnieniaD. P.k. 19-21/
D. P.nie był uprzednio karany.
/dowody: karta karna k. 28/
Sąd zważył, co następuje:
W świetle wszystkich przeprowadzonych i ujawnionych w toku postępowania dowodów należało przyjąć, iż sprawstwo oskarżonegoD. P.odnośnie zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Do powyższego przekonania doszedł Sąd w oparciu o całokształt ujawnionego w toku postępowania materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny, w szczególności w oparciu o protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym oraz wyjaśnienia oskarżonego.
Za polegające na prawdzie uznał Sąd zeznania świadkaP. G.złożone w toku postępowania przygotowawczego. Świadek w sposób spójny i rzeczowy przytoczył okoliczności związane z zatrzymaniem oskarżonego celem przeprowadzenia kontroli drogowej. Przedstawione przez niego fakty w pełni znajdują oparcie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności w danych zawartych w protokołach z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym z dnia 11 sierpnia 2015 r.
Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania autentyczności dokumentów w postaci: danych o karalności, danych osobopoznawczych, protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym, świadectw wzorcowych. Brak w sprawie innych dokumentów, które mogłyby podważyć autentyczność wymienionych, bądź też zakwestionować ich autorstwo i treści w nich zawarte. Mając ponadto na uwadze zgodność danych wynikających z powyższych dokumentów z treścią zeznań świadka, brak było podstaw do zakwestionowania wiarygodności wskazanych dowodów. Dowody w postaci protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym mają przy tym szczególny charakter, gdyż w korelacji z zeznaniamiP. G.stanowią jedną z podstaw do ustalenia sprawstwa oskarżonego w zakresie zarzucanego mu oskarżeniem czynu.
W świetle powyższego Sąd uznał za niebudzące wątpliwości przyznanie się oskarżonego do winy, zaś za wiarygodne jego wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego.
Mając na uwadze przeprowadzone w sprawie dowody, Sąd przypisał oskarżonemu sprawstwo zarzucanego mu czynu. Dowody, w ocenie Sądu są spójne i jednoznaczne. Nie ulega wątpliwości, iż wD. P.dniu 11 sierpnia 2015 roku wG.naul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, co zostało potwierdzone dwukrotnym badaniem urządzeniemA.6020 plus gdzie uzyskano wynik I badania 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badania 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a następnie urządzeniem typu Alkometr A2.0 gdzie uzyskano wynik I badania 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badania 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechanicznyV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.
Mając na uwadze okoliczności dotyczące popełnienia czynu zarzucanego oskarżonemu, jak również te, które wskazują na jego właściwości, warunki osobiste i dotychczasowy sposób życia, Sąd rozważał, czy w niniejszej sprawie uzasadnione jest zastosowanie wobecD. P.dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego.
Zgodnie zart. 66 § 1 kodeksu karnego, sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Sąd wziął pod uwagę fakt, iż oskarżony przyznał się do zarzucanemu mu czynu, składając jednocześnie wyczerpujące wyjaśnienia, które przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Istotnym jest również, to, że zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazana badaniami, którym został poddanyD. P., jedynie nieznacznie przekroczyła dolną wartość, przy jakiej w rozumieniuart. 115 § 16 pkt. 2 k.k.zachodzi stan nietrzeźwości, co pozwala uznać, iż stopień społecznej szkodliwości jego czynu nie był znaczny. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż oskarżony spożywał alkohol poprzedniego dnia, nie zaś bezpośrednio przed zatrzymaniem, zaś zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazywała tendencję spadkową.
Sąd miał również na względzie, iż oskarżony nie figuruje w Kartotece Karnej Krajowego Rejestru Karnego, zaś dotychczasowy sposób jego życia, a także właściwości i warunki osobiste uzasadniają przypuszczenie, iż pomimo warunkowego umorzenia prowadzonego wobec niego postępowania karnego, będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. W konsekwencji należy przyjąć, iż popełnienie przezD. P.czynu zabronionego miało charakter jedynie incydentalny i są podstawy by zakładać, iż w przyszłości nie wejdzie on ponownie w konflikt z prawem. Sąd wziął też pod rozwagę okoliczność, iż sam fakt toczącego się postępowania odniósł pozytywny skutek w postaci uświadomienia oskarżonemu niewłaściwości jego postępowania.
W ocenie Sądu brak jest podstaw, by przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwym traktować bardziej surowo niż inne przestępstwa o podobnym zagrożeniu karnym. Przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2, czyli zagrożenie ustawowe jest stosunkowo niskie i zdaniem Sądu brak jest racjonalnych przesłanek dla wyłączania wobec sprawców takich przestępstw możliwości warunkowego umorzenia postępowania tylko dlatego, iż aktualnie występuje presja polityczna i społeczna w kierunku surowego karania pijanych kierowców. Gdyby ustawodawca chciał wyłączyć możliwość warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do tego przestępstwa, sformułowałby przepis w taki sposób, by uczynić to niemożliwym bądź poprzez podwyższenie progu zagrożenia ustawowego powyżej 3 lat, bądź poprzez wyłączenie tej możliwościexpressis verbis. Dlatego też zdaniem Sądu zarówno właściwości osobiste oskarżonego, jak i charakter popełnionego przez niego przestępstwa wskazują na celowość i zasadność warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec jego osoby.
Na podstawieart. 67 § 1 kodeksu karnegoSąd określił długość okresu próby, na jaki nastąpiło warunkowe umorzenie postępowania prowadzonego przeciwko oskarżonemu na dwa lata, uznając, iż taki właśnie okres pozwoli na zweryfikowanie pozytywnej prognozy co do dalszego sposobu postępowania oskarżonego. Zdaniem Sądu oskarżony nie będzie w przyszłości naruszał obowiązującego porządku prawnego mimo nie przeprowadzenia wobec niego rozprawy i skazania go za popełnione przestępstwo.
Rozstrzygając kwestię zastosowania wobecD. P.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych Sąd zważył, iż choć zakaz taki może być orzeczony, gdy spełnione są warunki materialne przewidziane wart. 42 § 1 k.k., tzn. wobec osoby uczestniczącej w ruchu, której zarzucono popełnienie przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji to jednocześnie „(…) w sytuacji, w której postępowanie karne zostaje warunkowo umorzone, pozostaje [on] fakultatywny." (zob. uzasadnienie postanowienia z 29 stycznia 2002 r., I KZP 33/2001, OSNKW 2002, z. 3-4, poz. 15). Powyższe, w myśl stanowiska doktryny, nie wynika z faktu pozostawaniaart. 67 § 3 k.k.in finew relacjilex specialisdoart. 42 § 2 k.k., lecz z tego, iżart. 42 § 2 k.k., jak i wszystkie inne przepisy określające podstawy stosowania kar lub środków karnych, nie mają zastosowania w wypadku warunkowego umorzenia.Artykuł 67 § 3stanowi bowiem samodzielną podstawę stosowania omawianego zakazu (zob. M. Gajewski, glosa do postanowienia SN z 29 stycznia 2002 r., I KZP 33/01..., s. 708). Zacytowane poglądy Sąd w pełni podziela. Zdaniem Sądu ujęte w przepisieart. 67§3 k.k.środki mają charakter środków probacyjnych, nie wiążą się one bowiem ze skazaniem oskarżonego za zarzucany mu czyn.
Mając powyższe na uwadze Sąd skorzystał z możliwości orzeczenia wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci zakazu prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku zaliczając na jego poczet okres rzeczywistego jego stosowania poprzez zatrzymanie dokumentu prawa jazdy od dnia 31 maja 2015 roku do dnia 07 grudnia 2015 roku. W ocenie Sądu zastosowanie tego środka probacyjnego jest uzasadnione charakterem naruszonego przezD. P.dobra chronionego prawem. Fakt, że poruszał się on pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, znajdując się w stanie nietrzeźwym, w kontekście warunkowego umorzenia wobec niego postępowania karnego, uzasadnia zdaniem Sądu niezbędność zastosowania środka probacyjnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Zastosowany środek probacyjny ma bowiem w tym przypadku charakter prewencyjny i jego celem jest przede wszystkim uchronienie innych osób przed stwarzanym przez oskarżonego, jako uczestnika ruchu, zagrożeniem dla ich zdrowia i życia. Zdaniem Sądu jego orzeczenie dodatkowo jeszcze uświadomiD. P., że popełnianie przestępstw jest nieopłacalne, a skutki naruszenia kardynalnej zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego będą zawsze uciążliwe. Zakreślając okres obowiązywania omawianego środka probacyjnego na jeden rok Sąd wziął zaś pod uwagę to, że stężenie alkoholu we krwi oskarżonego wyniosło od 0,35 ml/l do 0,30 mg/l, a więc jedynie w niewielkim stopniu przekraczało stężenie stanowiące próg odpowiedzialności karnej za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu. Powyższe przemawiało za orzeczeniem wskazanego środka karnego na minimalny okres.
Podobnie za celowe uznał Sąd zastosowanie wobec oskarżonego na mocyart. 67 § 3 k.k.środka probacyjnego w postaci zobowiązania go do uiszczenia świadczenia pieniężnego w wysokości 2.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W opinii Sądu celowym było skorzystanie z możliwości nałożenia na oskarżonego tego środka probacyjnego w związku z warunkowym umorzeniem postępowania, tak by dodatkowo uzmysłowić oskarżonemu niewłaściwość jego postępowania i osiągnąć pozytywny skutek wychowawczy wobec niego.
Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych Sąd obciążył go tymi kosztami i wymierzył mu opłatę zgodnie z obowiązującymi przepisami.D. P.jest bowiem osobą czynną zawodowo, co w ocenie Sądu pozwala mu na poniesienie w/w kosztów.