Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 434/16
Data wyroku: 2016-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Węcławik
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 675 k.c.

Sygn. akt I C 434/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 września 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Zenon Węcławik
Protokolant: Anna Gembalska
po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. w Kamiennej Górze
sprawy z powództwa GminyB.–G.-Miejskiego Zakładu (...)wB.
przeciwkoK. G.iJ. G.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymK. G.iJ. G., aby opuścili i opróżnililokal mieszkalny nr (...)przyulicy (...)oraz, aby wydali ten lokal do wyłącznego władania stronie powodowej GminieB.–G.-Miejskiemu Zakładowi (...)wB., przy czym wobec pozwanejK. G.orzeka zaocznie,

II
ustala, że pozwanymK. G.iJ. G.nie przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego,

III
zasądza od pozwanychK. G.iJ. G.solidarnie na rzecz strony powodowej GminyB.–G.-Miejskiego Zakładu (...)wB.kwotę 697,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 497,00 zł tytułem zwrotu zastępstwa procesowego,

IV
wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wobec pozwanejK. G..

sygn. aktI C 434/16

UZASADNIENIE
Powodowa GminaB.–G.-Miejski Zakład (...)wB., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, w pozwie złożonym w dniu 19.04.2016 r., domagała się eksmisji pozwanychK. G.iJ. G.zlokalu mieszkalnego nr (...)wB.przyul. (...). W uzasadnieniu żądania powódka podniosła, że pozwani nie płacą czynszu od wielu miesięcy i z tej przyczyny – po uprzednim, bezskutecznym wezwaniu ich do zapłaty zaległego czynszu - została im wypowiedziana z dniem 26.07.2015 r. umowa najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
PozwanyJ. G.stawił się na rozprawę i nie uznał powództwa. Podniósł, że całe zadłużenie w opłatach mieszkaniowych spowodowała jego była żona.
PozwanaK. G.została wezwana prawidłowo na rozprawę, jednak się na nią nie stawiła. Nie wdała się też w spór pisemnie, ani nie wniosła o rozpoznanie sprawy pod jej nieobecność.
Ustalono:
J. G.iK. G.zawarli w dniu 21.03.1996 r. zG.-Miejskim Zakładem (...)wB.umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)wB.przyul. (...).
( dowód: umowa najmu na k. 11 – 12 i aneks do umowy na k. 10 akt oraz zeznania pozwanegoJ. G.z dnia 7.09.2016 r. na k. 24v. akt )
Przez pięćdziesiąt pięć miesięcy w okresie od stycznia 2011 roku do czerwca 2015 roku pozwani nie uiścili czynszu i innych opłat mieszkaniowych na łączną kwotę 4.746,29 zł.
( dowód: zestawienie zaległości na k. 5 - 6 akt, potwierdzenie salda na k. 7 akt i zeznania pozwanegoJ. G.z dnia 7.09.2016 r. na k. 24v. akt )
Pismem z dnia 12.05.2015 r.G.-Miejski Zakład (...)wB.wezwałJ. G.iK. G.do zapłaty w terminie 30 dni zaległości czynszowych i opłat mieszkaniowych w łącznej kwocie 4.699,63 zł. Pozwani jednak nie uczynili zadość wezwaniu.
( dowód: wezwanie do zapłaty k. 9 akt i zeznania pozwanegoJ. G.z dnia 7.09.2016 r. na k. 24v. akt )
G.-Miejski Zakład (...)wB.pismem z dnia 26.06.2015 r. wypowiedziałJ. G.iK. G.umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)wB.przyul. (...)ze skutkiem na dzień 26.07.2015 r.
( dowód: wypowiedzenie na k. 8 akt )
Sąd zważył:
Powództwo względem obu pozwanych było uzasadnione, tyle że względem pozwanejK. G.orzeczono wyrokiem zaocznym z racji jej niestawiennictwa, niewdania się w spór na piśmie i braku żądania rozpoznania sprawy pod jej nieobecność (art. 339 i 340 k.p.c.). Wstępnie, bowiem wypada zauważyć, że – po myśli art. 15 ust. 1 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów … ( t.j.: Dz.U.2014.150 ) – pomiędzy pozwanymi zachodziło współuczestnictwo konieczne (art. 72 § 2 k.p.c.). Pomimo to, ani z przepisu ustawy, ani też z istoty spornego stosunku prawnego nie wynikało, że wyrok ma dotyczyć pozwanych niepodzielnie ( wyrok odnosi się do każdego z pozwanych niezależnie ). Ich więc współuczestnictwo było co prawda konieczne, ale tylko zwykłe ( niejednolite ) i w takiej sytuacji, przyjąć należało, że każdy z pozwanych działał w imieniu własnym (art. 73 § 1 k.p.c.).
PozwaniJ. G.iK. G.najmowalilokal mieszkalny nr (...)wB.przyul. (...)na podstawie umowy zawartej w dniu 21.03.1996 r. zG.-Miejskim Zakładem (...)wB.. Wskutek wieloletnich zaległości w uiszczaniu czynszu i innych opłat mieszkaniowych strona powodowa wezwała pozwanych w maju 2015 roku do zapłaty długu w terminie 30 dni, jednakże bezskutecznie. Ostatecznie więc, wynajmujący – po upływie 30 dni od wezwania – wypowiedział pozwanym umowę najmu spornego lokalu mieszkalnegoB., ze skutkiem na dzień 26.07.2015 r. Strona powodowa zachował tym samym tryb rozwiązania umowy najmu lokalu przewidziany treścią art. 11 u.o.p.l.
W świetle zatem art. 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 przywołanej wyżej ustawy – z uwagi na ponad trzymiesięczną zaległość czynszową oraz zachowanie formy i terminu wypowiedzenia umowy najmu lokalu – należało przyjąć, że stosunek najmu lokalu zajmowanego przez pozwanych ustał z dniem 26.07.2015 r. i w chwili obecnej pozwani zajmują przedmiotowy lokal nie mając do niego tytułu prawnego.
Rekapitulując: powodowej Gminie wynajmującej dotychczas pozwanym lokal mieszkalny przysługuje roszczenie o wydanie tego lokalu po ustaniu umownego stosunku jego najmu i mając to na uwadze oraz ustalone w sprawie okoliczności faktyczne i przywołane motywy, na podstawieart. 675 § 1 i 2 k.c.w związku zart. 680 k.c.iart. 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 2u.o.p.l. orzeczono jak w punkcie I wyroku.
Na mocy art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia i bada z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania takiego lokalu. W toku postępowania nie ustalono jednak żadnych okoliczności przewidzianych dyspozycją art. 14 ust. 4 u.o.p.l., obligujących Sąd do orzeczenia o prawie pozwanych do lokalu socjalnego. Pozwany, pomimo twierdzenia, że pozostaje bez pracy, nie wykazał statusu bezrobotnego. Mając to na względzie orzeczono jak w punkcie II wyroku.
Na podstawieart. 98 § 1 i 2 k.p.c.w związku zart. 105 § 2 k.p.c.rozstrzygnięto w punkcie III wyroku o kosztach procesu. Stronie powodowej należał się od pozwanych zwrot kosztów procesu w łącznej kwocie 697,00 zł, na którą składało się 200,00 zł opłaty sądowej i 497,00 zł kosztów zastępstwa procesowego.
Zgodnie zart. 333 § 1 punkt 3 k.p.c.w związku zart. 339 § 1 k.p.c.wyrokowi nadano w punkcie IV rygor natychmiastowej wykonalności względem pozwanejK. G..