Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 192/15
Data wyroku: 2016-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Celej

Sygn. akt. XII K 192/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 października 2016 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Marek Celej
Protokolant: Paulina Łuczyńska, Aleksandra Adamska, Magdalena Konarzewska

w obecności prokuratora: Mariusza Sadło, Katarzyny Szeskiej
po rozpoznaniu w dniach: 03 marca 2016 roku, 04 kwietnia 2016 roku, 21 kwietnia 2016 roku, 23 maja 2016 roku, 13 września 2016 roku, 19 października 2016 roku
sprawy:
K. K. (1)ps. (...)velH.velK.,urodzonego w dniu (...)wS., synaP.iJ.zd.S.
oskarżonego o to, że:

I
w okresie co najmniej od połowy czerwca 2006 roku do 20 czerwca 2007 roku wW.i innych miejscowościach w okolicachW.oraz na terenie całego kraju, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w tym ustalonymi i nieustalonymi, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej określanej jako „mokotowska", mającej na celu popełnianie przestępstw polegających m.in. na dokonywaniu obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi w znacznych ilościach, czerpaniu korzyści majątkowych z nierządu, wymuszeniach rozbójniczych, rozbojach, uprowadzeniach osób w celu uzyskania okupu, innych przestępstwach przeciwko mieniu,tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II.w okresie od lutego 2007 roku do 20 czerwca 2007 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w tym ustalonymi i nieustalonymi, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez bliżej nieustalone kobiety, w ten sposób, że otrzymywał za pośrednictwem m.in. mężczyzny o imieniuE.a następnie za pośrednictwemA. K. (1)ps. (...)zG.od nieustalonych osób, w tym o imionachL.iG., łącznie ok. 1300 USD miesięcznie z prostytucji co najmniej 13 nieustalonych kobiet, zatrudnionych w agencjach towarzyskich przyul. (...), przyulicy (...),ul. (...)iul. (...)oraz w okolicachul. (...), po około 100 USD od każdej z zatrudnionych tam kobiet, przy czym z podziału pomiędzy współpracownikami przypadała na niego korzyść majątkowa w nieustalonej wysokości, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw określanej jako „mokotowska",tj. o czyn zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt. I aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 258 § 1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II. oskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt. II aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość tej stawki na kwotę 100 (sto) złotych;
III. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuK. K. (1)jedną karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
IV. zasądza od oskarżonegoK. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.400 (dwóch tysięcy czterystu) złotych tytułem opłaty, w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
XII K 192/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 28 października 2016 r.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił, co następuje:
W latach 2002-2003M. S.pracował wfirmie (...)wW.zajmującą się nieruchomościami, po czym ponownie wrócił do handlu naS.(...)W okresie kiedy pracował wfirmie (...)poznałR. P.ps. (...), któremu pomógł w znalezieniu mieszkania do wynajęcia. Potem ten zwracał się do niego wielokrotnie aby pomagał mu w różnych sprawach. Po pewnym czasie dowiedział się, żeR. P.trzyma z grupą(...), która była potocznie nazywana grupą mokotowską. Grupa mokotowska zajmowała się w tamtym okresie wW.i w okolicach, jak również na terenie całego kraju handlem narkotykami, zastraszaniem, rozbojami, czerpaniem korzyści z nierządu kobiet należących głównie do sutenerów bułgarskich. Do grupy tej należeli wówczas między innymiK. K. (1)ps. (...),H. W.,W. S.ps. (...),N. D.,T. G.,J. B.orazJ. M..
Po zamknięciu wiosną 2006 r.(...)M. S.wyjechał do Niemiec. Po powrocie skontaktowała się z nim telefonicznie żona(...)przez którą na przełomie lipca/sierpnia 2006 r. zapoznałZ. C.pseudonim(...), któremu miał pomóc w znalezieniu mieszkania oraz w innych sprawach organizacyjnych. Był on osobą decyzyjną w grupie mokotowskiej. ZeZ.spotykał się średnio 2-3 razy w miesiącu. Po upływie miesiącaZ.(...)polecił mu odbierać pieniądze od różnych osób we wskazanych miejscach na terenieW..M. S.prawidłowo wykonywał polecenia, po czym każdorazowo zwracał pieniądze albo jemu do rąk albo wpłacał na podane mu konto. Do(...)przyjeżdżało wiele osób i przywoziło pieniądze pochodzące z haraczy. Po pewnym czasieM. S.miał coraz większą wiedzę o działaniach grupy mokotowskiej oraz o zależnościach między grupami przestępczymi. Po zatrzymaniu(...)skontaktował się z nim telefonicznie z Zakładu Karnego wS.mężczyzna o imieniuP., który powiedział, że jest odZ.(...)i wcześniej odbierał haracze od „alfonsów”. Na jego polecenieM. S.zaczął następnie odbierać w jego imieniu pieniądze od różnych ludzi, które przekazywał częściowo jemu,R. P.pseudonim(...)orazZ.pseudonim(...).
Na przełomie 2006/2007 za pośrednictwemZ. D.poznał również osobę o pseudonimie(...), którym okazał się byćK. K. (1), będący z kolei prawą rękąA. N..A. N.był jedną z osób decyzyjnych w grupie mokotowskiej w latach 2005-2007. W jego imieniuK. K. (1)nadzorował około 8-10 agencji towarzyskich, zajmował się także samochodami tj. robił w nich skrytki oraz różnego rodzaju schowki na narkotyki. Skrytki te robione były najczęściej w skrzyniach biegów samochodów w warsztacie przyul. (...)wW.. Jeden z tak przerobionych samochodów miał awarię w Holandii w wakacje w 2006 r., wówczas kiedy to kurierzy pojechali nim po narkotyki. W związku z tymZ.ps. (...)zleciłK. K. (1)aby ukarać właściciela zakładu. WówczasK. K. (1)ps. (...)poleciłM. S.,H. W.,N. D.orazP.ps. (...), aby pojechali do tego warsztatu i odebrali 16.000,00 zł, jako koszty tej skrzyni i koszty jakie ponieśli w związku z wyjazdem do Holandii. Spotkanie to miało miejsce w Centrum na placu po dawnym kinie(...)wW.. Zgodnie z poleceniemK. K. (1)M. S.,N. D.orazP.ps. (...)udali się do wskazanego warsztatu, którego właścicielem był mężczyzna o imieniuE.po pieniądze. Nie posiadali przy sobie broni tylko mieli zastraszyć właściciela tak, by zapłacił naliczoną karę za źle zrobioną skrytkę. W trakcie spotkaniaH. W.uderzył wspólnika właściciela warsztatu z otwartej dłoni w twarz, po czymE.powiedział, że się odezwie w sprawie zwrotu pieniędzy. Po pewnym czasie właściciel warsztatu zapłacił grupie mokotowskiej kwotę 8.000,00 zł, którą odebrałH. W.i przekazał(...).H. W.był prawą rękąW. S.pseudonim(...). Zajmował się on głównie zastraszeniami, pobiciami oraz wymuszeniami.W. S.był z kolei osobą o dużym autorytecie w świecie przestępczym. Po tym jakZ.pseudonim(...)został aresztowany przejął po nim część interesów w grupie mokotowskiej. Grupa ta czerpała korzyści z haraczy pobieranych od co najmniej kilku agencji towarzyskich.
Jedna z takich agencji mieściła się naul. (...)wW.i od początku istnienia „opłacała się”A. N.. W agencji tej zatrudnione były 2-3 kobiety, a jej właścicielka płaciła po 100,00 zł miesięcznie od każdej dziewczyny. Druga agencja mieściła się także naul. (...)wW.i „opłacała się” onaA. N.. Prowadziła ją kobieta o imieniuL.oraz jej konkubentG., którzy zatrudniali 5 kobiet. W jego imieniu pieniądze w kwocie 500 USD miesięcznie (po 100 USD od każdej dziewczyny) odbierał mężczyzna i imieniu(...)iA. K. (1)ps. (...). Na przełomie marca i kwietnia 2007 r. jeden raz pieniądze z tej agencji odebrał takżeM. S., po czym przekazał jeA. K. (1). Trzecia agencja towarzyska od której w zasadzie od początku jej istnienia w/w pobierał pieniądze w kwocie 300,00 zł od każdej dziewczyny mieściła się naul. (...)wW.. Agencja ta zatrudniała wówczas 3 kobiety. Czwarta agencja towarzyska, którą pokazałM. S.K. K. (1), jako miejsce pobierania haraczy mieściła się naul. (...)wW.. W agencji pracowały 3 kobiety w związku z tym haracz wynosił 300 USD miesięcznie. Kolejna agencja od której grupa mokotowska pobierała haracz mieściła się przyul. (...)wW., a stawka którą musiał uiszczać właściciel wynosiła 100 USD za miesiąc od każdej dziewczyny.
K. K. (1)ps. (...), a potem iA. K. (1)ps. (...)odbierali także haracze w wielu punktach handlowych, w tym między innymi w sklepie nocnym naG.oraz w dwóch komisach samochodowych naW.. Wskazany sklep mieścił się w obrębieulic (...)budynek (...), prowadziła go kobieta o imieniuG., która była obecne w sklepie w godzinach 12-14. Według ustalonej stawki każdy sklep miał płacić 300 USD miesięcznie. Jednym z komisów, który „opłacał się” grupie mokotowskiej był komis ,(...)mieszczący się przyul. (...). W przypadku tego komisu stawka wynosiła 100 USD miesięcznie. Drugim z komisów był(...)przyul. (...), który płacił grupie mokotowskiej 200 USD miesięcznie.K. K. (1)pokazał te punktyM. S., aby znalazł on ludzi, którzy będą odbierać pieniądze z tych miejsc po tym, gdy został aresztowanyE.. OpróczM. S.w „objazdówce” tej brał udział takżeN. D.. Ostatecznie jednak pieniądze z tych punktów pobierałA. K. (1)ps. (...), przejmując tym samym obowiązkiE..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu: o zeznania świadków –M. S.(CI k. 1-5, k. 130-144, C I k. 6-16, CI k. 36-48, C I 49-63, C I 89-97, CI k. 98-112, C I k. 145- 164, CI 169-179, CIII k. 472-480, CIII k. 483-496, CII 243-259, CIV k. 631-637, k. 217v.-222 v.),H. W.(C I 165-168, CIV 610-611, k. 222v.-223),A. W.(CI 165-168, CII 260-267, CII k. 307-315, C II 294-306, k. 223-225),T. G.(CIII k. 400-404, CIII 416-423, CIII 424-429, CIII 450-454, k. 161- 164),G. J.(t. CIII k. 497-501, t. CIII k. 502-510, t. CIII k. 511-520, t. CIII k. 521-528, CIII k. 529-537, k. 164v.- 165),P. P. (4)(k. 499-500, k. 505-507,k. 517-518, k.518-519, k. 520, k, 528, k. 534, k. 165-166),K. S. (2)(CIV 624-626, k. 166-167),M. M.(CIV k. 603, k. 167v.-168v.),B. W.(CIV k. 573-574, k. 168v. – 169),K. R.(CIII k. 430-436, CIII 552-558, CIII 554-555, k. 237-241),A. K. (1)(k. 241-242),K. M. (1)(CIII k. 405-415, CIII k. 412-415, k.243- 247),Z. C.(k. 270v. – 271v),N. D.(k. 271-272),J. M.(PK V Ds. 19.2016 k. 334, k. 344v.-345v.),A. K. (2)(k. 345 v. –346),S. L.(k. 381v. – 382),K. M. (2)(k. 381- 382v.),A. N.(k. 382 – 383),T. L.(tom A k. 1262-1264, k. 1265-1266, k. 1267-1268);
Swoje ustalenia Sąd oparł także o dokumenty: protokół oględzin odczytu pamięci telefonów komórkowych (k. 94-171), protokół oględzin dowodów rzeczowych ujawnionych w mieszkaniuM. S.(k. 225-254), analiza spisu numerów telefonicznych (k. 374-383), protokół oględzin odczytu pamięci telefonu komórkowego (k. 601-602, 603-612), analiza połączeń telefonicznych (k. 662-675), protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych uM. S.(k. 745-773), protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych uK. K. (1)(k. 834-836), protokół przeszukania mieszkania (k. 841-842), dane o karalności (k. 845-846, 884-885), notatka urzędowa (k. 912), odpis wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie (k. 944-952), dane o karalności (k. 1033-1034), odpis wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie (k. 1075-1089), notatka urzędowa (k. 1107), pismo(...)dot. określenia kategorii (k. 1121), dokumentacja medyczna dot. stanu zdrowiaK. K. (1)(k. 1145-1148), opinia sądowo-psychiatryczna (k. 1164-1166), informacja na okoliczność stosunków majątkowych i źródeł dochodów oskarżonego ((...)- (...)), protokół oględzin akt postępowania przygotowawczego (k.1259-1269), postanowienie o częściowym umorzeniu śledztwa dot.K. K.wraz z uzasadnieniem (k.1277-1288).
OskarżonyK. K. (1)w toku przesłuchania w postepowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Oświadczył, że nie był w żadnej zorganizowanej grupie przestępczej i nie ma żadnego związku z zarzucanymi mu czynami. Wskazał, że nie znaW. S.,N. D.,A. K. (1),M. S.,A. N.. Nigdy nie miał konfliktu z w/w osobami. Nic mu nie mówią teżpseudonimy (...)orazH.. Nie posiada także wiedzy na temat działania agencji towarzyskich na terenieW.. Nadto dodał, że w okresie od czerwca 2006 r. do maja 2007 r. handlował razem z tatą warzywami i owocami naul. (...),róg (...)wW..(t. A VI k. 1095-(...), t. A VI k. 1122-(...), t. A VI k. 1160-(...), t.(...)k. 1291-1293)
W toku postępowania sądowego oskarżony podtrzymał dotychczasowe stanowisko, przy czym odmówił składania wyjaśnień.(k. 160-161)
Sąd zważył, co następuje:
Oceniając materiał dowodowy, Sąd nie znalazł podstaw, by dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoK. K. (1)w zakresie, w którym nie przyznaje się do winy i kreuje wersję zdarzeń, która jest sprzeczna z zeznaniami świadków, którym Sąd dał wiarę.
Ponieważ oskarżony nie przyznał się do zarzucanych im czynów i na etapie postepowania sądowego odmówił złożenia wyjaśnień, Sąd oparł się zarówno przy ustalaniu stanu faktycznego jak i ocenie dowodów, przede wszystkim na zeznaniach złożonych przez bezpośrednich świadków inkryminowanych czynów, jakich oskarżonyK. K. (1)dopuścił się w okresie od czerwca 2006 r. do 20 czerwca 2007 r., wśród których kluczowe znaczenie mają zeznania świadkaM. S.. Z jego zeznań wynika bezsprzecznie, że zna oskarżonegoK. K. (1)z racji tego, iż obaj należeli do grupy mokotowskiej. Wskazał przy tym, że oskarżonyK. K. (1)nosił pseudonimy(...),(...)lub(...). Pod takimi pozycjami miał też zapisane w swoich telefonach komórkowychmarki N. (...)(poz. 12),N. (...)(poz. 22) orazN. (...)(poz. 88) numery do oskarżonegoK. K. (1). Do grupy tej, jak wskazał świadek, należeli wówczas takżeH. W.,W. S.ps. (...),N. D.,T. G.,J. B.orazJ. M.. W swoich relacjach świadekM. S.odniósł się przy tym do roli oskarżonego w tej grupie. Jak wskazałK. K. (1)był prawą ręką osoby o nazwiskuA. N., który był jedną z osób decyzyjnych w grupie. Na jego polecenie nadzorował agencje towarzyskie, przygotowywał skrytki w samochodach osobowych mające służyć do przemytu narkotyków, odbierał haracze z różnych punktów handlowo – usługowych na ternieW.i okolic lub też polecał wykonanie tego innym osobom, w tym między innymiA. K. (1)ps. (...), mężczyźnie o imieniuE.oraz kilkukrotnieM.S.ps. (...). ŚwiadekM. S.wskazał, że oskarżonyK. K. (1)był w grupie mokotowskiej przed nim i mimo, iż nie był w stanie wskazać, od jakiego czasu, to jednak wskazywał na jego wysoką pozycję wprost stwierdzając, że „on był zaufanym mokotowskim”. Za powyższym przemawia także okoliczność, na co wskazują zeznania świadkaM. S., iż oskarżonyK. K. (1)jako jedyny po zatrzymaniu przez PolicjęZ. C.ps. (...)miał telefon doA. N., któremu bezpośrednio podlegał.
Z zeznań świadkaM. S.wynika, że oskarżonyK. K. (1)w czasie tzw. objazdówki, która miała miejsce pod koniec stycznia 2007 r. spośród punktów, które nadzorował i z których pobierał haracze dlaA. N.pokazał świadkowi między innymi agencje towarzyskie mieszczące się przyulicy (...),ul. (...),ul (...)oraz przyul. (...)wW.. Zeznania świadkaM. S.wskazują, że w zależności od ustaleń pobierany przez oskarżonegoK. K. (1)haracz wynosił około 100 USD miesięcznie od każdej dziewczyny.
Nadto, oskarżonyK. K. (1)pokazał mu dwa komisy samochodowe wW., które „opłacały się” grupie mokotowskiej z których pierwszy nazywał się(...)i mieścił się naul. (...), zaś drugim z komisów był(...)usytuowany przyul. (...). Z relacji świadka wynikało przy tym, że w przypadku komisu(...)stawka miesięczna haraczu wynosiła 100 USD miesięcznie, zaś w przypadku komisu(...)stawka wynosiła 200 USD miesięcznie. Kolejnym punktem z któregoK. K. (1)pobierał haracze, na co wskazują zeznania świadkaM. S., był sklep całodobowy mieszczący się w obrębieulic (...)budynek (...)naG.. Świadek ten wskazał, że z tegosklepu (...), zgodnie z ustaleniami odbierał 300 USD haraczu miesięcznie.
W swoich zeznaniach świadekM. S.wskazywał, że do zadań oskarżonegoK. K. (1)w związku z uczestnictwem w grupie mokotowskiej, należało także przygotowywanie skrytek w samochodach służących następnie do przemytu narkotyków. Świadek opisał okoliczności z tym związane ze wskazaniem warsztatu samochodowego w którym takie skrytki były przygotowywane. Z jego relacji wynikało, że mieścił się on naul. (...)wW.i był prowadzony przez mężczyznę o imieniuE.. Zeznania świadkaM. S.wskazują także, że warsztat ten służył również grupie mokotowskiej do legalizacji kradzionych samochodów. Z informacji jakie przekazał mu oskarżonyK. K. (1)wynika, że skrytki robione były przede wszystkich w skrzyniach biegów, gdyż nie zdarzyło się aby kurier z tak przygotowaną skrytką „wpadł”. Odnosząc się do kwestii związanych z przygotowywaniem skrytek w w/w warsztacie świadek opisał również sytuację, gdy doszło do awarii jednego z samochodów z przerobioną skrzynią biegów w czasie wyjazdu do Holandii kurierów po narkotyki dla grupy mokotowskiej. Świadek wskazał, że w związku z tym na polecenieZ. C.ps. (...)oskarżonyK. K. (1)zlecił następnie mu by wraz zH. W.,N. D.oraz mężczyzną o imieniuP.ps. (...)udali się do warsztatu i „naliczyli” karę pieniężną właścicielowi za źle zrobioną skrzynię biegów. Miała ona wynieść 16.000,00 zł i stanowić koszt skrzyni oraz poniesione przez grupę mokotowską koszty nieudanego wyjazdu do Holandii. Z relacji świadka wynika, że wraz z w/w osobami udał się do wskazanego warsztatu, gdzie rozmowę z mężczyzną o imieniuE.oraz jego wspólnikiem przeprowadziłH. W.. W trakcie wymiany słownejH. W.uderzył raz z otwartej ręki wspólnikaE., po czym ten powiedział, że się odezwie. Świadek wskazał, że zgodnie z późniejszymi ustaleniami ostatecznie właściciel warsztatu zapłacił haracz w wysokości 8.000,00 zł.
W ocenie Sądu zeznania świadkaM. S.w powiązaniu z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie mogą być uznane za wiarygodny dowód popełnienia przez oskarżonegoK. K. (1)zarzucanego mu czynu w pkt. I aktu oskarżenia. Dokonując ich oceny Sąd nie miał podstaw by odmówić wiary relacjomM. S.odnoszącym się do w/w oskarżonego, bowiem nie znalazł wiarygodnych dowodów przeciwnych. Należy mieć na uwadze, że zeznania świadkaM. S.są konsekwentne, logiczne i spójne. Świadek ten bowiem zarówno podczas przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego, jak również w toku postepowania przed Sądem w sposób niebudzący wątpliwości opisał okoliczności, dotyczące przynależności oskarżonegoK. K. (1)do grupy mokotowskiej. Każdorazowo składane przez niego zeznania korelowały, pomimo upływu czasu, z uprzednio składanymi przez niego relacjami, czy to w zakresie dat, wspólnych relacji z oskarżonym oraz miejsc, gdzie byli razem w związku z realizacją interesów wynikających z uczestnictwa w grupie mokotowskiej. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że świadekM. S.posiadał w swoich telefonach komórkowych numery do oskarżonegoK. K. (1)oraz zapiski odręczne z „objazdówki” z oskarżonym potwierdzające okoliczności, o których była mowa w jego zeznaniach, co do miejsc z których oskarżonyK. K. (1)ps. (...)odbierał haracze. Zawierają one oprócz miejsc, gdzie byli wówczas wspólnie także wysokości haraczy, jakie oskarżonyK. K. (1)pobierał w określonych punktach, imiona osób z którymi należało się kontaktować w sprawie pieniędzy, ich numery telefonów, czy też nawet godziny w czasie których można było zastać daną osobę w miejscu prowadzonej działalności. Na powyższe wskazuje wprost ich treść: „ul. (...)– 300 USD”, „(...)kwota 200 USD miesięcznie”, „(...)
K.-F.budynek (...)godz. 12-14”, „G.(...)” itd. Nadto, zawierają one także szczegółowo opisany dojazd zul. (...)do warsztatu samochodowego mieszczącego się przyul. (...), prowadzonego przez mężczyznę o imieniuE., który źle złożył skrzynię biegów ze skrytką mającą służyć do przemytu narkotyków i do którego w związku z tym wraz z innymi członkami grupy świadekM. S.został wysłany celem naliczenia haraczu. Jak wynika z treści tych notatek zostały one sporządzone w datach, które obejmują zarzucane oskarżonemuK. K. (1)czyny co, w ocenie Sądu, niewątpliwie wskazuje na prawdziwość relacji świadkaM. S..
Zwrócić należy też uwagę, że świadekM. S.rozpoznał oskarżonegoK. K. (1)ps. (...)w trakcie czynności okazania, wskazując bez najmniejszego zawahania, iż jest to w 100 % osoba, którą poznał w 2006 r. za pośrednictwemZ. C.ps. (...)i który pokazał mu pokazał mu punkty w których on oraz inni członkowie grupy mokotowskiej odbierali haracze. Podkreślił przy tym, że składane przez niego zeznania każdorazowo odnoszą się właśnie do okazanej mu osobyK. K. (1).
Zdaniem Sądu nie istniał przy tym żaden logiczny argument, który mógłby przemawiać za tym, iż świadekM. S.celowo składa zeznania na niekorzyść oskarżonegoK. K. (1). Tym bardziej, iż jednoznacznie oświadczył w toku przesłuchania, że między nimi nigdy nie było żadnego konfliktu.
W tym miejscu dodać należy, że z zeznaniami świadkaM. S.korelują zeznania świadkaJ. M., który w latach 1989-2014 r. działał w grupie mokotowskiej. Z jego relacji wynika, że znał on oskarżonegoK. K. (1), bowiem też był on członkiem tej grupy i jak wskazał miał on pseudonim(...). Świadek odniósł się do roli oskarżonego w grupie stwierdzając, że zajmował się on przede wszystkim odbieraniem pieniędzy z agencji towarzyskich oraz z handlu narkotykami. Według jego wiedzy oskarżonyK. K. (1)zbierał haracze naM.orazU.. Był prawą ręką człowieka ops. (...)od którego dowiedział się, że oskarżony jest mu podległy. Z zeznań świadka wynika, że oskarżonyK. K. (1)był w hierarchii grupy mokotowskiej niżej niż on, dlatego też w związku z tym nie spotykał się oskarżonym w celu prowadzenia rozmów o handlu narkotykami, czy agencjach towarzyskich. Wśród członków grupy mokotowskiej świadek jako znajdujących się najwyżej w hierarchii wymieniłS. L.,A. N., następnie według świadka niżej były osoby o pseudonimach(...),(...)i(...), zaś oskarżonegoK. K. (1)umieścił po tych osobach w kręgu tych „co biegali z narkotykami, po agencjach, załatwiali różne sprawy w tej grupie”. Odnosząc się do przedmiotu działalności grupy świadek wskazał, że oprócz narkotyków i agencji grupa mokotowska zajmowała się haraczami, zabójstwami, wymuszeniami. ŚwiadekJ. M.potwierdził nadto, że w latach 2004 - 2006 oskarżonyK. K. (1)uczestniczył w spotkaniach członków grupy mokotowskiej. Świadek przy tym jednoznacznie stwierdził, iż jest tego pewny, gdyż poznał oskarżonegoK. K. (1)bezpośrednio po okazaniu mu wizerunku oskarżonego. Jak wskazał świadek, po wyjściu z więzienia raz spotkał się z oskarżonymK. K. (1)na zasadzie koleżeńskiej, jako że byli członkami tej samej grupy przestępczej. Zwrócić należy uwagę, że złożone przez tego świadka zeznania potwierdzają nie tylko fakt uczestnictwa oskarżonegoK. K. (1)w grupie mokotowskiej, lecz także wskazane przez świadka miejsca odbierania przez oskarżonego haraczy odpowiadają zeznaniom świadkaM. S.w tym zakresie. W ocenie Sądu świadczy to niewątpliwie o ich prawdziwości.
Na udział oskarżonegoK. K. (1)w grupie mokotowskiej wskazują także pośrednio zeznania świadkaA. K. (2), który w okresie od 2001 r. do połowy 2010 r., wyłączając okresy kiedy przebywał w areszcie działał w tej grupie. Z jego relacji, jeśli chodzi o oskarżonegoK. K. (1)ps. (...)wynika, że była to osoba „mocno należąca do grupy mokotowskiej”. Według świadka podlegał on podA. N.orazS. L.. Odnosząc się do funkcji jaką oskarżony pełnił w grupie mokotowskiej wskazał, że(...)zbierał haracze od agencji towarzyskich, punktów gastronomicznych oraz rozliczał się z dilerami, czyli ogólnie rzecz biorąc pilnował interesów grupy. O tym, że oskarżonyK. K. (1)zbierał haracze dowiedział się między innymi, gdy poszedł do jednej z agencji naM.w sprawie haraczu i tam został poinformowany że pieniądze dla grupy mokotowskiej odbiera(...).
Za obdarzeniem przymiotem wiarygodności zeznań świadkówM. S.,J. M.orazA. K. (2)przemawia już sam fakt, iż przekazywane przez nich informacje związane z przynależnością oskarżonegoK. K. (1)do grupy mokotowskiej czerpią z faktu osobistego uczestnictwa w niej, a nie z subiektywnego przekazu osób trzecich. Zeznania tych świadków były spontaniczne, wskazywali oni wydarzenia i osoby, które miały dopuścić się ciężkich przestępstw, w tym kierowania zorganizowaną grupą przestępczą. OskarżonyK. K. (1)w zeznaniach świadków pojawia się jako osoba, która zajmowała określone miejsce w działaniach przestępczych grupy mokotowskiej, nie mająca wpływu na strukturę grupy, lecz wykonująca jedynie polecenia swoich „przełożonych”. Świadkowie zeznając spontanicznie opowiadali także o swoich przestępczych procederach popełnionych również w ramach zorganizowanej grupy, z którą się identyfikowali i zdaniem Sądu nie chodziło im o pogrążenie oskarżonego w sprawie. Można posilić się o stwierdzenie, że oskarżonyK. K. (1)był „dodatkiem” do działań wyżej postawionych w hierarchii osób, ale jednak dodatkiem, bez którego funkcjonowanie grupy byłyby utrudnione.
Z tych względów, w ocenie Sądu, zeznania w/w świadków stanowią wiarygodny dowód sprawstwa oskarżonegoK. K. (1)w zakresie czynu zart. 258 § 1 k.k.Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż wersja oskarżonego co do tego, iż nigdy nie był w żadnej zorganizowanej grupie przestępczej stanowi jedynie przyjętą linię obrony celem uniknięcia odpowiedzialności karnej.
W zakresie zarzutu przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej oskarżonegoK. K. (1)w pierwszej kolejności zauważyć należy, że zorganizowaną grupę przestępczą tworzą co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonych przestępstw lub też generalnie popełnienie przestępstw o dość luźnym związku między nimi, bez stałych ról, w każdym bądź razie o większym określeniu ról niż przy współsprawstwie. Cechami charakterystycznymi zorganizowanej grupy przestępczej jest pewna wewnętrzna struktura organizacyjna, choćby z niskim stopniem zorganizowania, jej trwałość, istnienie więzów organizacyjnych w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenie narzędzi do popełniania przestępstw, wyszukiwanie miejsc dla przechowywania łupu, rozprowadzania go, podział ról, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno-psychologiczne między członkami grupy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie w z dnia 05 czerwca 2002 r. sygn. akt II AKa 123/02 opubl. w KZS 2002/7-8/46, wyrok Sądu z 07 grudnia 2000 r. sygn. akt II AKa 184/00 opubl. w KZS 2001/1/26).
Fakt braku stałego lub bezpośredniego kontaktu oskarżonych z osobami na „kierowniczych” stanowiskach zorganizowanej grupy przestępczej w jakiej działali nie może wykluczyć, że do niej nie należeli. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że zorganizowane grupy niejednokrotnie celowo przybierają niejasną strukturę organizacji, aby trudniej było ustalić krąg osób wchodzących w jej skład. Za powyższym przemawiają zeznania świadkaM. S., który odnosząc się do spraw finansowych grupy mokotowskiej wskazywał, że były one rozstrzygane przez kilka osób z kierownictwa, często w odmiennej konfiguracji, po to, żeby nie można było ustalić skarbnika grupy oraz innych osób decyzyjnych, czy nawet zajmujących się danymi sprawami w grupie (haracze, narkotyki, wymuszenia). W tym miejscu dodać należy, że dla bytu przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmu jej funkcjonowania (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II AKa 568/12). Nie jest wymagana jakaś specjalna wewnętrzna struktura organizacyjna grupy przestępczej, jak również nie jest wymagany jej niezmienny skład. Członkowie grupy mogą popełniać przestępstwa w różnych układach personalnych. Niemniej jednak musi je łączyć wspólna chęć popełniania przestępstw, jak i gotowość do takich działań na rzecz grupy, które mogą ułatwić popełnianie przestępstw. Należy w tym miejscu wskazać również, że działanie w zorganizowanej grupie nie wymaga, aby w każdym przypadku przestępstwa, jakiego członkowie tejże grupy się dopuszczają, zaangażowany był jej przywódca. Nie jest też konieczne, aby to on decydował o wszystkich istotnych elementach tych zdarzeń. Ważne jest natomiast to, aby dane przestępstwo zostało popełnione właśnie dlatego, że określone osoby działały razem w ramach pewnej struktury, znały swoje możliwości, wiedziały o zakresie i kierunku działania grupy, akceptowały jej cele i postanowiły popełnić nawet doraźne przestępstwo wykorzystując tę strukturę (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt II AKa 431/06, opubl. Prok.i Pr.-wkł. 2008/2/23, KZS 2007/7-8/97). Nie
Podkreślenia wymaga, że przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.jest przestępstwem formalnym i sama przynależność do grupy mającej na celu popełnianie przestępstw, wyczerpuje jego znamiona, bez konieczności popełnienia jakichkolwiek innych czynów zabronionych. Nie jest uzasadnione także oczekiwanie formalnego potwierdzenia udziału w grupie, lecz wystarczające jest, że sprawca ma świadomość istnienia grupy (tak Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 25 marca 1999r., sygn. akt II AK 45/99, wyrok SA we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2016 r. II AKa 328/15).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy przede wszystkim odnotować, iż popełnianie przestępstw przez członków grupy mokotowskiej, która była niezwykle rozbudową strukturą wymagało porozumienia oskarżonegoK. K. (1)i współdziałania szeregu osób, podziału zadań i koordynacji działania uczestników, przepływu informacji i wzajemnego zaufania. Niewątpliwie zatem istniał element organizacyjny, wyrażający się określonym podziałem ról i ustalonym kierownictwem, przy jednoczesnym wystąpieniu elementów trwałości i spoistości, przejawiających się w gotowości prowadzenia działalności w sposób ciągły i zapewnianiu sobie stałych źródeł dochodu trwających jakiś czas. Powyższe wynika z zeznań świadkaM. S., który jednoznacznie wskazywał na funkcję oskarżonego w grupie mokotowskiej (m.in. sciąganie haraczy, przygotowywanie skrytek i schowków na narkotyki w samochodach). Nie można podzielić stanowiska oskarżonegoK. K. (1), jakoby nie miał świadomości uczestniczenia w grupie mokotowskiej, mając na względzie zeznania świadkaJ. M., który jednoznacznie wskazywał, że w/w oskarżony uczestniczył w spotkaniach jej członków i to nie jednorazowo, lecz w latach 2004-2006, a więc na przestrzeni co najmniej dwóch lat. To z kolei świadczy, że takich spotkań we wskazanym okresie musiało być co najmniej kilkanaście, a zatem o przypadkowości spotkania z osobami o których rzekomo nie wiedział, iż są członkami grupy przestępczej nie może być mowy. Powyższe, zdaniem Sądu, jednoznacznie wskazuje, że oskarżonyK. K. (1)egzystował w więzi organizacyjnej w ramach wspólnego porozumienia, planowania przestępstw, akceptował cele, oraz trwale zaspokajał potrzeb grupy. Reasumując, Sąd posiadał wystarczająco wiarygodne dowody, które pozwoliły zanegować stanowisko procesowe oskarżonegoK. K. (1), co do nie przyznania się do popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt. I aktu oskarżenia.
Analiza całokształtu materiału dowodowego ocenianego w świetle ujawnionych okoliczności, zdaniem Sądu, pozwalała także na jednoznaczne przypisanie oskarżonemuK. K. (1)sprawstwa w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia. Zarzut ten oparty został przede wszystkim na zeznaniach świadkaM. S., który wskazywał na w/w oskarżonego, jako na osobę, która w ramach podziału czynności ściągała haracze dla grupy mokotowskiej, między innymi od funkcjonujących na terenieW.agencji towarzyskich. Z zeznań świadkaM. S.wynika, że oskarżonyK. K. (1)w czasie tzw. objazdówki, która miała miejsce pod koniec stycznia 2007 r. spośród punktów, które nadzorował i z których pobierał haracze dlaA. N.pokazał świadkowi między innymi agencje towarzyskie, mieszczące się przyulicy (...),ul. (...),ul (...)oraz przyul. (...)wW.. Zeznania świadkaM. S.wskazują, że w zależności od ustaleń pobierany przez oskarżonegoK. K. (1)haracz wynosił około 100 USD miesięcznie od każdej dziewczyny.
Z powyższego wprost wynika, że oskarżonyK. K. (1)otrzymywał tym samym korzyść, która pozostawała w związku z uprawianiem prostytucji, mając nie tylko świadomość tego związku, ale też i zamiar wykorzystania go. Zeznania świadkaM. S.pozwalają wywieść przy tym, że wszystkie z w/w agencji „opłacały się” grupie mokotowskiej systematycznie, w tym również w okresie od lutego 2007 r. do 20 czerwca 2007 r. Jak wynika z jego relacji oskarżonyK. K. (1)w czasie tzw. „objazdówki” oprócz tego, że pokazał agencje z których odbiera pieniądze, to również wskazał imiona osób z którymi należy kontaktować się w sprawie pieniędzy (np.L.iG.– agencja przyul. (...)) oraz na które należy się powoływać podczas ich odbierania. Zeznania świadka wskazują także, że z agencji towarzyskich mieszczących się przyulicy (...),ul. (...),ul. (...)oraz przyul. (...)wW.zamiennie w imieniuK. K. (1), oprócz świadka pobierały również różne inne osoby, w tym mężczyzna o imieniuE.orazA. K. (1)ps. (...). Pieniądze pobierane przez oskarżonegoK. K. (1)były przekazywane następnieA. N., który był decydentem, co do sposobu podziału środków pomiędzy poszczególnych członków.
Z powyższymi zeznaniami korelują pośrednio zeznania świadkaJ. M., będącego także członkiem grupy mokotowskiej w latach 1989-2014 r. Odnosząc się do funkcji, jaką oskarżonyK. K. (1)pełnił w tej grupie jednoznacznie stwierdził, iż do jego obowiązków należało między innymi ściąganie haraczy od agencji towarzyskich naM., a obowiązująca wówczas stawka wynosiła 100 USD od każdej dziewczyny. O tym, że oskarżonyK. K. (1)będąc w grupie mokotowskiej pobierał pieniądze od agencji towarzyskich wywieść można również z zeznań świadkaA. K. (2).
Konkludując stwierdzić należy, że bez wątpienia zachowanie oskarżonegoK. K. (1)wyczerpało znamiona typu czynu zabronionego zart. 204 § 2 k.k.Wskazany przepis kryminalizuje bowiem czerpanie korzyści majątkowych z cudzej prostytucji, a więc wielokrotne przyjmowanie korzyści majątkowych z uprawiana prostytucji przez inną osobę. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżonyK. K. (1)osiągał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez kobiety zatrudnione w agencjach towarzyskich przyul. (...),ul. (...),ul. (...)oraz przyul. (...)wW., bowiem otrzymywał pieniądze w łącznej kwocie około 1.300 USD od osób prowadzących w/w punkty każdego miesiąca ustalone kwoty, które nie wynikały z jakiegokolwiek tytułu prawnego. Podmioty te musiały płacić haracze z racji samego istnienia na rynku. Nawet gdyby hipotetycznie założyć (mimo, iż brak ku temu podstaw w zgromadzonym materiale dowodowym), że oskarżonyK. K. (1)nie osiągał korzyści majątkowej dla siebie, bowiem przekazywał te środki swoim bezpośrednim „przełożonym”, w tym wypadkuA. N., to okoliczność ta pozostaje bez znaczenia dla sytuacji prawno – karnej tego oskarżonego. Podkreślenia wymaga, że dla wypełnienia znamion czynu zabronionego zart. 204 § 2 k.k.wystarcza w zupełności uzyskanie korzyści dla kogoś innego. Przepis 204§ 2 k.k.nie wymaga by korzyść ta była uzyskana przez samego sprawcę. Niewątpliwie ziściła się również wymaga dla bytu przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.czynność sprawcza, polegająca na wielokrotnym przyjmowaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Jak wynika bowiem z zeznań świadkaM. S.oskarżonyK. K. (1)ściągał haracze w wymienionych przez niego agencjach w okresie od lutego 2007 r. do 20 czerwca 2007 r., co tym świadczy, iż nie było to jednorazowe pozyskanie korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2012 r. II AKa 15/12, wyrok SA w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2013 r. II AKa 115/12).
Biorąc zaś po uwagę, że z procederu polegającego na pobieraniu haraczy od agencji towarzyskich w w/w okresieK. K. (1)uczynił sobie stałe źródło dochodu, bowiem okoliczności jego popełnienia wskazują na trwałość, ciągłość czasową i regularność działalności przestępczej tego oskarżonego, uzasadnia to skorzystanie również z dyspozycjiart. 65 § 1 k.k.W tym miejscu dodać należy, że na gruncie wskazanego przepisu jest irrelewantne, czy i w jakim stopniu sprawca korzysta ze środków pochodzących z przestępstwa. Istotne jest jedynie to, by z jego popełnienia uzyskiwał w sposób "stały" wpływy pieniężne, co w odniesieniu do zarzucanego oskarżonemuK. K. (1)czynu z pkt. II aktu oskarżenia niewątpliwie nastąpiło.
Oceniając zeznania świadków Sąd pominął lub uznał za mało istotne zeznania niżej wymienionych osób uznając, że ich wiedza nie miała znaczenia dla dokonywania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.
Za bezprzedmiotowe należało uznać zeznania świadkaT. G.,G. J.,P. P. (4),H. P.orazK. S. (2), którzy zeznali, że nie jest im znany oskarżonyK. K. (1). Nadto, wskazali, że nic im nie mówią pseudonimy(...),(...)i(...)oraz, że nie posiadają żadnej wiedzy związanej z udziałem oskarżonegoK. K. (1)w grupie mokotowskiej. Jakkolwiek świadkowieT. G.iK. S. (2)oświadczyli, że jest im wiadome, że grupa mokotowska pobierała pieniądze od kobiet trudniących się prostytucją to jednak nie przekazali Sądowi informacji z tym związanych, ograniczając się do stwierdzenia, że wiedzą to ze słyszenia. ŚwiadekG. J.wskazał, że nie ma wiedzy, by ktokolwiek pobierał pieniądze od właścicieli agencji towarzyskich przyul. (...)wW., tym bardziej by czynił to oskarżonyK. K. (1). Potwierdził jedynie, że sam odbierał pieniądze zagencji (...)mieszczącej się naul. (...)wW.. Z kolei świadkowieP. P. (4)iH. W.na etapie przesłuchania przed Sądem skorzystali z ustawowego prawa do odmowy składania zeznań.(k. 161 v.-162, CIII k. 400-404, C III 416-423, C III k. 424-429, C III k. 450-454, CIII 400-404, C III k. 497-501, k. 511-520, k. CIII 521-528, CIII k. 529-537, k. 164 v. 165, k. 165 v. – 166, k. 166-167)
Podobny walor miały zeznania świadkaS. L.,A. N.iK. M. (2), którzy również zeznali, że nie jest im znany oskarżonyK. K. (1)oraz, że nic im nie mówią pseudonimy(...),(...)i(...). Wskazani świadkowie oznajmili także, że nie należeli nigdy do żadnej zorganizowanej grupy przestępczej. ŚwiadekS. L.wskazał nadto, że nie zna osób takich jak:H. W.,A. W.,K. S. (2),T. G.,K. M. (1). ŚwiadekK. M. (2)z kolei odmówił odpowiedzi na pytanie czy zna w/w osoby. ŚwiadekA. N.zaś stwierdził, że nie wie czym zajmował się oskarżonyK. K. (1). W konsekwencji wskazani świadkowie nie przekazali Sądowi żadnych informacji, które miałyby związek z czynami zarzucanymi oskarżonemuK. K. (1)w sprawie.(k. 381-382, k. 382- 382 v., k. 382 v – 383)
Analogicznie należało ocenić zeznania świadkaA. W., który także wskazał, że nie jest mu znany oskarżonyK. K. (1). Nie kojarzył również pseudonimów(...)oraz(...). Wprawdzie stwierdził, że w grupie mokotowskiej była osoba o pseudonimie(...)jednakże tą osobą nie był oskarżonyK. K. (1). Jak wskazał osobiście znał jedynie osobę o pseudonimie(...).(k. CII 294-306, CII k. 307-315, k. 223-224v.).
Bez znaczenia dla niniejszego postępowania pozostawały także zeznania świadkaK. R., który w swoich zeznaniach odnosząc się do grupy mokotowskiej stwierdził, że nie był w żadnej grupie, w związku z tym nie ma żadnej wiedzy odnośnie jej funkcjonowania, czy też osób do niej należących. Potwierdził, że znał jedynieZ. C.ps. (...)z którym łączyły go relacje koleżeńskie, przy czym wskazał, że zawsze spotykali się bez udziału osób trzecich. Dodał przy tym, że nie zna oskarżonegoK. K. (1)i nic mu nie mówiąps. (...),(...), czy też(...).(CII k. 430-436, k. 552-558, k. 554-555, k. 237-241)
Nie wnosiły w zasadzie nic do sprawy także zeznania świadkaA. K. (1)iK. M. (1). Z ich relacji wynika bowiem, że nie jest mu znany oskarżonyK. K. (1). Podobnie nic im nie mówiąps. (...),(...), czy też(...). ŚwiadekA. K. (1)oświadczył przy tym, że nic mu nie wiadomo na temat czerpania korzyści majątkowych z agencji towarzyskich przyul. (...)wW.. ŚwiadekK. M. (1)oznajmił, że mimo, iż został skazany za udział w zorganizowanej grupie przestępczej, to jednak nigdy do niej nie należał i w związku z tym nie posiadał żadnej wiedzy związanej z jej funkcjonowaniem.(k. 241-242, C III k. 405-415, C III 412-415, k. 243-248)
Za nieistotne należało uznać zeznania świadkaZ. C.orazN. D., którzy jak wskazali, także nie znają oskarżonegoK. K. (1), ani osób ops. (...),(...), czy też(...). Odnosząc się do samego istnienia grupy mokotowskiej świadekZ. C.oświadczył, że według niego taka grupa nigdy nie istniała, w związku z tym nie posiada żadnej wiedzy, która dotyczyłaby jej funkcjonowania. Podobnie wskazywał świadekN. D., twierdząc, że nie było takiej grupy, a tym bardziej nie należał do niej. Wobec powyższego, jak stwierdził, nie może mieć żadnej wiedzy, co do jej funkcjonowania.(k. 271-271v., 271 v.– 272)
W tym miejscu dodać należy, że zeznania w/w świadków, jakkolwiek nie wnosiły nic do sprawy, to dodatkowo Sąd uznał za niewiarygodne. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że przeciwko w/w osobom obecnie toczą się liczne postępowania, dotyczące przede wszystkim zarzutów popełniania przestępstw w zorganizowanej grupie przestępczej, określanej jako grupa mokotowska. Przy czym przestępstwa te pozostają w ścisłym związku z czynami oskarżonegoK. K. (1), w niektórych przypadkach świadkowie są oskarżeni o współudział w popełnionych przestępstwach. Z tych względów, zdaniem Sądu, świadkowie celowo w swoich relacjach ograniczyli się jedynie do takiego przedstawienia kwestii, by nie obciążać oskarżonegoK. K. (1).
Za bezprzedmiotowe należało uznać nadto, zeznania świadkaB. W., która wskazała, że pracowała w agencji towarzyskiej naul. (...)w roku 2005 oraz później w latach 2008/2009, jednak jej zeznania nie miały związku z czynami zarzucanymi oskarżonemu w sprawie. Z jej relacji wynika, że świadczyła tam usługi seksualne, jednak nie pamiętała z kim się rozliczała, przy czym oświadczyła, że wynagrodzenie za świadczone usługi przypadało jej w całości. Nie był jej znany oskarżonyK. K. (1). Jak wskazała, nic nie było jej wiadome by jakaś grupa przestępcza pobierała opłaty od agencji.(k. 168v - 169., C IV 573-574).
Tożsamy charakter miały zeznania świadkaM. M., która podała, że prowadziłaCentrum (...)przyul. (...)wW.. Z jej relacji wynika, że nie płaciła grupom przestępczym pieniędzy z tytułu prowadzonej działalności. Jak stwierdziła, nigdy przedtem nie widziała nigdy oskarżonegoK. K. (1).(C IV k. 603, k. 167 v. -168).
Przechodząc do kwestii związanej z wymiarem kary oskarżonemu Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.bacząc, aby dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględnił również stopień społecznej szkodliwości czynu, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw, właściwości i warunki osobiste sprawcy dotychczasowy tryb jego życia, motywację i sposób zachowania się oskarżonego po popełnieniu przestępstwa oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie spełnić ma orzeczona kara.
Z uwagi na postać zamiaru, rodzaj naruszonego dobra i motywację sprawcy Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonegoK. K. (1)należy uznać za znaczny. Przestępstwa których dopuścił się oskarżony należą do kategorii przestępstw umyślnych. Przestępcze działanie w/w oskarżonego zostało skierowane przeciwko porządkowi publicznemu oraz przeciwko wolności seksualnej i obyczajności. Dodać należy, że w momencie dokonania czynów zabronionych oskarżonyK. K. (1)nie miał przeszkód w rozpoznaniu znaczenia swojego czynu, był w pełni świadomy co do charakteru i istoty popełnianego przez siebie przestępstwa. Jego zamiar był przemyślany, a motywem działań oskarżonego w sprawie była niewątpliwie chęć uzyskania łatwego zysku. Z tych względów Sąd uznał zachowanie oskarżonego za działanie z niskich pobudek, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Należy mieć na uwadze, że zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i sądowego oskarżonyK. K. (1)konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Jego postawa charakteryzowała się brakiem krytycyzmu wobec własnego działania, złożonego przez niego na etapie postępowania przygotowawczego wyjaśnienia zmierzały do przerzucenia odpowiedzialności za czyny na inne osoby. Przy wymiarze kary na korzyść oskarżonegoK. K. (1)Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony nie miał dotychczas konfliktów z prawem i nie był karany przez Sąd.
Zdaniem Sądu założone wyżej cele kary wobec oskarżonegoK. K. (1), jeśli chodzi o czyny wymieniony w pkt. I i II aktu oskarżenia najpełniej zrealizuje kara po 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz dopełni kara grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 100 złotych.
Mając na względzie reguły określone wart. 85 k.k.i86 k.k., które to wyznaczają podstawę i granice kary łącznej, sąd uznał, że w odniesieniu do oskarżonegoK. K. (1)istnieją podstawy do orzeczenia kary łącznej. Wymierzając oskarżonemuK. K. (1)karę łączną pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę w każdym z przypadków związek czasowy, zbieżność rodzajową przypisanych przestępstw, zbieżność motywacji i wykorzystanych przez niego okoliczności, co skłoniło Sąd do orzeczenia kar łącznych na zasadzie absorpcji. Wymierzając oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności, sąd wziął pod uwagę w każdym z przypadków związek czasowy, zbieżność rodzajową przypisanych przestępstw, zbieżność motywacji i wykorzystanych przez nich okoliczności, co skłoniło sąd do orzeczenia kar łącznych na zasadzie asperacji, która jest priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej (por. wyrok SN z 2 grudnia 1975 roku RW 628/75, OSNKW 1976/2/33, wyrok SA w Katowicach z dnia 13 listopada 2003 roku, II Aka 339/03, lex nr 183336, wyrok SA w Lublinie z dnia 16 marca 2010 r., sygn. Akt II AKa 57/10, KZS 2010/7-8/74).
Wobec faktu, że okoliczności czynu nie budzą wątpliwości Sąd doszedł do przekonania, że karą współmierną i adekwatną do popełnionych przestępstw będzie orzeczenie wobec oskarżonegoK. K. (1)kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat. W ocenie Sądu orzeczona kara pozwoli na uzyskanie właściwego oddziaływania wychowawczego i zapobiegawczego w stosunku do oskarżonegoK. K. (1), zwłaszcza wpłynie na jego aspołeczną postawę. Analiza zachowania tego oskarżonego niezbicie dowodzi tego, że tylko wymierzenie bezwzględnej kary w wymiarze orzeczonym będzie stanowiło dolegliwość, która nie będzie mieć tylko charakteru represji, ale wypełni funkcję prewencyjną tak indywidualną - co do osoby sprawcy, jak i generalną w stosunku do potencjalnych sprawców przestępstw. Ma ona szansę na zasadzie szoku ukształtować osobowość oskarżonego tak, by wzbudzić w niej wolę współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanej postawy, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego, w tym samym powstrzymać się od powrotu do przestępstwa.
Sąd na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 627 § 1 k.p.k.zasądził od oskarżonegoK. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 2.400 zł, zgodnie zart. 2 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 1983.49.223 ze zm.) tytułem częściowego pokrycia kosztów procesu uznając, że uiszczenie takiej kwoty nie będzie dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację materialną i rodzinną, mając też na uwadze wolę ustawodawcy w tym zakresie wyrażoną wart. 627 k.p.k., zgodnie z którą zasadą jest obciążanie osoby skazanej kosztami postępowania karnego, które de facto swym przestępczym zachowaniem następczo wygenerowała.
W pozostałym zakresie Sąd zwolnił ww. oskarżonego - od ponoszenia kosztów postępowania działając w tej mierze w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k.uznając, że uiszczenie ich byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.