Sąd Rejonowy w Rybniku
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 998/15
Data wyroku: 2016-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Witold Zawisza

Sygn. akt VI GC 998/15

WYROK

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Rybniku VI Wydział Gospodarczy
w składzie: Przewodniczący: SSR Witold Zawisza
Protokolant: Elżbieta Łach
po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 roku w Rybniku na rozprawie
sprawy z powództwa :Przedsiębiorstwo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.
przeciwko :Przedsiębiorstwu Produkcyjno - Usługowo – Handlowemu (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejPrzedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.na rzecz powódkiPrzedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.kwotę 8 846,00 zł ( osiem tysięcy osiemset czterdzieści sześć złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot:

a
1 105,75 zł od dnia 19 kwietnia 2014 r.,

b
1 105,75 zł od dnia 19 maja 2014 r.,

c
1 105,75 zł od dnia 18 czerwca 2014 r.,

d
1 105,75 zł od dnia 19 lipca 2014 r.,

e
1 105,75 zł od dnia 19 sierpnia 2014 r.,

f
1 105,75 zł od dnia 17 września 2014 r.,

g
1 105,75 zł od dnia 19 października 2014 r.,

h
1 105,75 zł od dnia 19 listopada 2014 r.,

do dnia zapłaty,

2
zasądza od pozwanejPrzedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.na rzecz powódkiPrzedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.kwotę 1.517,00 zł (jeden tysiąc pięćset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Dnia 5 stycznia 2017 r.
Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Rybniku stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji w zakresie punktów 1 i 2 oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy.
Orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne.
Koszty postępowania klauzulowego należne wierzycielowi od dłużnika wynoszą 126,00 zł (sto dwadzieścia sześć złotych).
Tytuł wykonawczy wydano pełnomocnikowi powoda – r. pr.R. O.
Wierzyciel KRS –(...)
Dłużnik KRS –(...)
Sygn. akt: VI GC 998/15

UZASADNIENIE
PowódkaPrzedsiębiorstwo (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.w dniu 27 maja 2015 roku wniosła o zasądzenie od pozwanejPrzedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŻ.kwoty 8.846,00 zł z ustawowymi odsetkami od kwot i dat szczegółowo wymienionych w pozwie oraz kosztów procesu. Podała, że świadczyła na rzecz pozwanej usługi odprowadzania ścieków - wód opartowych i roztopowych z obiektu budowlanego położnego wŻ.przyul. (...), za które pozwana nie zapłaciła.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenia powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zakwestionowała roszczenie zarówno co do zasady jak i wysokości, podniosła również zarzut przedawnienia, a ponadto na wypadek uwzględnienia powództwa wniosła o rozłożenie zasądzonego świadczenia na dziesięć rat na zasadzieart. 320 k.p.c.i zwolnienie od kosztów postępowania z uwagi na trudną sytuację finansową.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powódka i pozwana są przedsiębiorcami.
Okoliczność bezsporna.
W dniu 01.04.2008 roku powódka zawarła z pozwanąumowę nr (...), w ramach której powódka zobowiązała się do odprowadzania ścieków wód opadowych i roztopowych z obiektu budowlanego położonego wŻ.przyulicy (...)(gdzie zgodnie treścią zapisu w KRS mieści się siedziba pozwanej), a pozwana zobowiązała się dokonywać opłat za wykonane przez powódkę usługi. Zgodnie z § 9 punkt 5 umowy pozwana upoważniła powódkę do wystawiania faktur VAT za wykonane usługi bez podpisu odbiorcy.

Dowód

:

umowa nr (...)

-

k

.

79

-

82

Powódka wywiązała się ze swej części zobowiązania i tytułem usług odprowadzenia ścieków deszczowych obciążyła pozwaną ośmioma fakturami VAT wskazanymi w pozwie na łączną kwotę 8.846,00 zł:

1
nr(...)z dnia z dnia 31 marca 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 kwietnia 2014 roku;

2
nr(...)z dnia z dnia 30 kwietnia 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 maja 2014 roku;

3
nr(...)z dnia z dnia 30 maja 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 17 czerwca 2014 roku;

4
nr(...)z dnia z dnia 30 czerwca 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 lipca 2014 roku;

5
nr(...)z dnia z dnia 31 lipca 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 sierpnia 2014 roku;

6
nr(...)z dnia z dnia 29 sierpnia 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 16 września 2014 roku;

7
nr(...)z dnia z dnia 30 września 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 października 2014 roku;

8
nr(...)z dnia z dnia 31 października 2014 roku na kwotę 1.105,75 zł brutto z terminem płatności do dnia 18 listopada 2014 roku.

Dowód

:

faktury VAT

-

k

.

19

-

34

Pozwana przyjęła i rozliczyła księgowo faktury wystawione przez powódkę. Pozwana nigdy, w jakikolwiek sposób nie zakwestionowała faktu wykonania usług przez powódkę, ich jakości i zgodności zumową nr (...). Pozwana nie kwestionowała również wysokości należności z wystawionych przez powódkę faktur VAT ani ich tytułu.
Okoliczność bezsporna.
Pozwana nie zapłaciła należności zfaktur nr (...), w całości ani w części, wobec czego powódka pismem z dnia 4 listopada 2014 roku wezwała pozwaną do dobrowolnej zapłaty kwoty 8.846,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami w terminie do dnia 12 listopada 2014 roku pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Dowód

:

wezwanie wraz z dowodem nadania

-

k

.

35
         - 
36

Do dnia wyrokowania pozwana nie zapłaciła należności objętej wezwaniem z dnia 4 listopada 2014 roku.
Okoliczność bezsporna.
Ustaleń w zakresie stanu faktycznego, Sąd dokonał kierując się dyrektywami określonymi wart. 232 k.p.c.,art. 233 § 1 k.p.c.iart. 229 k.p.c., w zakresie w pełni odpowiadającym inicjatywie dowodowej stron. Dopuszczone dowody z dokumentów nie budzą żadnych wątpliwości i pozwalają na merytoryczne rozstrzygniecie sprawy.
Sąd zważył,co następuje:
Powództwo podlegało uwzględnieniu.
Powódka wywodziła swe roszczenia z umowy o świadczenie usług polegających na odprowadzania ścieków z obiektu położonego przyul. (...)wŻ.. Umowa tego rodzaju nie została stypizowana wkodeksie cywilnym. Zgodnie zart. 750 k.c.do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Stosownie doart. 734 § 1 k.c.przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W myślart. 735.§ 1 k.c.jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
Powódka udowodniła zgodnie zart. 6 kcwszystkie okoliczności przytoczone w pozwie. Wykazała dokumentem fakt zawarcia umowy z dnia 01.04.2008 r. nr(...)pomiędzy stronami. Wykazała również wykonanie usług objętych umową, przedstawiając na potwierdzenie faktury w treści których każdorazowo wskazano odpowiadającą wykonanym usługom ilość odprowadzonych ścieków oraz cenę jednostkową za 1 m3. Wbrew obiegowym i błędnym poglądom faktura nie jest tylko dokumentem księgowym - rozliczeniowym, gdyż też jednym z tzw. dowodów źródłowych stwierdzających dokonanie danej operacji gospodarczej. Wystawienie faktury, następnie jej przyjęcie przez kontrahenta, zaksięgowanie bez żadnych korekt i zastrzeżeń daje podstawę do domniemania faktycznego , że dokonywane w ewidencji księgowej zapisy są odzwierciedleniem rzeczywistego stanu, zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zafakturowanej operacji gospodarczej. Trafnie to określił m.in. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 24.10.2002 r. wydanym w sprawie I Aca 219/2002, gdzie Sąd ten orzekł m.in. :
„Faktura jest dokumentem księgowym, rozliczeniowym, jednym z tzw. dowodów źródłowych, stwierdzających dokonanie danej operacji gospodarczej. Wystawienie faktury, następnie przyjęcie przez kontrahenta, zaksięgowaniebez żadnych korekt i zastrzeżeńdaje podstawę do domniemania, że dokonywane w ewidencji księgowej zapisy są odzwierciedleniem rzeczywistego stanu, zgodnie z rzeczywistym przebiegiem zafakturowanej operacji gospodarczej ( …)”.W myśl powyższych rozważań prawnych postanowieniem z rozprawy z dnia 22.01.2016 r. / k. 77 v./ Sąd Rejonowy zobowiązał pozwaną do przedstawienia rejestru VAT za okres od marca do grudnia 2014 roku pod rygorem przyjęcia, że pozwana przyjęła i rozliczyła faktury wystawione przez powódkę. W zakreślonym przez Sąd Rejonowy terminie pozwana nie wykonała tego zobowiązania, co daje uzasadnione podstawy do domniemania faktycznego w rozumieniuart. 231 kpc, iż pozwana przyjęła faktury dochodzone pozwembez żadnych korekt i zastrzeżeń -tak co do zasady jak i wysokości wskazanej w tych fakturach.
Zgodnie z treściąart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Samo zaś twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001 roku, sygnatura akt I PKN 660/00, publikowany Wokanda 2002/7-8/44). We wskazanych wyżej okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy ogólnikowe zarzuty pozwanej, co do zasadności i wysokości powództwa nie mogły zatem dać oczekiwanego przez stronę pozwaną efektu w postaci oddalenia powództwa. Pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu z którego by wynikało, aby dołączone przez powódkę do pozwu faktury były w jakikolwiek sposób wadliwe, czy też że umowa z dnia 01.04.2008 r. nie wiązał stron niniejszego postępowania w jakiejkolwiek części (w szczególności by nie wiązał stron § 8 i § 9 tej umowy /k. 81/, które w sposób jasny i zrozumiały wskazują warunki i terminy wystawiania przez powódkę faktur oraz ich płatności przez pozwaną) .
Na uwzględnienie nie zasługiwał również podniesiony przez pozwanązarzut przedawnienia.Zgodnie zart. 751 punkt 1 k.c.z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju; to samo dotyczy roszczeń z tytułu zaliczek udzielonych tym osobom. Terminy wymagalności należności ujętych w fakturach przypadały na kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik i listopad 2014 roku, zatem ich przedawnienie mogło nastąpić odpowiednio w kwietniu, maju, czerwcu, lipcu, wrześniu, październiku i listopadzie 2016 roku. Powództwo w sprawie zostało wytoczone dnia 27 maja 2015 roku, a zatem bez wątpliwości w ustawowym terminie i roszczenia nim objęte nie są przedawnione.
Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził w pkt 1 wyroku od pozwanej na rzecz powódki tytułem należności głównej łączną kwotę 8.846,00 zł. Na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.p.c.na uwzględnienie zasługiwało również roszczenie odsetkowe. Ustawowe odsetki za opóźnienie zasądzono od dnia następnego po upływie terminów płatności należności opisanych w fakturach dołączonych do pozwu.
Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku pozwanejo rozłożenie zasądzonej należności na raty. Zgodnie z przepisemart. 320 k.p.c.w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. W ocenie Sądu pozwana nie wykazała, by w sprawie zachodziły szczególnie uzasadnione okoliczności, o których mowa w wyżej cytowanym przepisie. W szczególności pozwana nie złożyła żadnych dokumentów, które uprawdopodobniały twierdzenia o jej trudnej sytuacji finansowej, ani też nie podjęła starań pozwalających z dużą doza prawdopodobieństwa zakładać , iż dobrowolnie wywiąże się ona z nałożonego na nią obowiązku płatności należności zasądzonej w ratach. Brak było bowiem informacji, aby pozwana płaciła należności z zobowiązania objętego pozwem, choćby w mniejszych, ale regularnie uiszczanych kwotach.
Z tych samych przyczyn brak było podstaw do uwzględnienie wniosku pozwanejo nieobciążanie kosztami procesu (w całości lub części).Stosownie doart. 102 k.p.c.w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przepisart. 102 k.p.c.wyraża zasadę słuszności w orzekaniu o kosztach, stanowiąc wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwana w żaden sposób nie wykazała żeby w sprawie zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające nieobciążanie jej kosztami procesu mimo przegrania sprawy.
W konsekwencjio kosztach procesuSąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., uznając pozwaną za stronę przegrywająca i w związku z tym obowiązaną zwrócić powódce koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Na koszty w wysokości 1.517,00 zł złożyły się: opłata sądowa 300,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 1.200,00 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł.