Sąd Rejonowy w Słupsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 83/16
Data wyroku: 2016-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Machnik

Sygn. akt XIV K 83/16, 3 Ds. 19/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 maja 2016 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku w XIV Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący: SSR Marcin Machnik
Protokolant:   prot. sąd. Patrycja Kaczmarek
Przy udziale Prokuratora: Magdaleny Kasperskiej
po rozpoznaniu w dniach 21 kwietnia i 20 maja 2016 r. sprawy:
K. N.(N.)
s.P.iT.z d.E.
ur. (...)wK.
oskarżonego o to, że:
w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowościW.kierował roweremmarki M.o nr ramy(...)nie stosując się do orzeczonego i prawomocnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i rowerów, wydanego przez Sąd Rejonowy w Słupsku, nr akt sprawy XIII K 169/08
tj. o czyn zart. 244 k.k.

I
uznaje oskarżonegoK. N.za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowościW.kierował roweremmarki M.o nr ramy(...)nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 21.04.2008r. w sprawie XIII K 169/08 zakazu prowadzenia rowerów, tj. występku zart. 244 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.przy zast.art. 37a k.k.w zw. zart. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k.iart. 35 § 1 k.k.skazuje go na karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
wymierza oskarżonemu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty i zwalnia go z kosztów sądowych w pozostałym zakresie.

XIV K 83/16

UZASADNIENIE

na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.zakres uzasadnienia ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu
Zebrany materiał dowodowy i jego wymowa przemawiają za przyjęciem, że oskarżonyK. N.wypełnił swoim zachowaniem, w sposób zawiniony, znamiona występku zart. 244 k.k.w ten sposób, że w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowościW.kierował roweremmarki M.nr ramy(...)nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie XIII K 169/08 zakazu prowadzenia rowerów.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się przesłankami określonymi wrozdziale VI Kodeksu karnego, w szczególności dyrektywamiart. 53 i 58 k.k., biorąc pod uwagę tak okoliczności łagodzące, jak i obciążające oskarżonego.
Nie stwierdzono w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swych czynów i pokierowania swoim postępowaniem.
Sąd jako okoliczność łagodzącą wziął pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, który pracuje zarobkowo, legitymuje się pozytywną opinią od pracodawcy, który powierzył mu stanowisko brygadzisty; utrzymuje troje swoich dzieci, konkubinę oraz czworo jej dzieci. Okoliczności dotyczące właściwości i warunków osobistych oskarżonego znajdują też szerzej potwierdzenie w sprawozdaniu z wywiadu środowiskowego. Trzeba też zauważyć, że oskarżony szczerze przyznał się do winy i okazał skruchę.
Z drugiej strony należy wskazać na stopień winy i szkodliwości społecznej, których nie można określić jako nieznaczne, skoro oskarżony złamał zakaz orzeczony wyrokiem sądu. Nie bez znaczenia pozostaje też uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa podobne, choć ostatni wyrok skazujący (pomijając wyrok łączny) zapadł w kwietniu 2013 r., a zatem ponad 3 lata temu. Trzeba jednak pamiętać, że oskarżony wprawdzie złamał zakaz sądowy, to jednak kierował rowerem stosując się do obowiązku zachowania trzeźwości, zaś okoliczności popełnienia tego czynu również nie wskazują na znaczny stopień winy oskarżonego. Złamanie zakazu sądowego związane było z obowiązkiem wykonywania przez oskarżonego pracy.
Przestępstwo zart. 244 k.k.jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3. Karą współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego jak i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa jest kara roku ograniczenia wolności, połączona z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, orzeczona na podstawieart. 244 k.k.przy zast.art. 37a k.k.w zw. zart. 34 § 1 pkt 1 i 1a pkt 1 k.k.iart. 35 § 1 k.k.
Zważywszy na wskazane wyżej właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego ustabilizowany obecnie tryb życia, utrzymywanie rodziny, wykonywanie pracy zarobkowej, a także fakt, że oskarżony obecnie przestrzega porządku prawnego, należy przyjąć, że orzeczenie kary nieizolacyjnej będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary w zakresie oddziaływania wychowawczego jak i zapobiegawczego względem oskarżonego.
Kara ta winna być dla oskarżonego dolegliwa, by spełnić stawiane przed nią cele, lecz nie nadmiernie. Kara takiego rodzaju i w tym wymiarze jest adekwatna, w tym zakresie w pełni odpowiada wskazanej wart. 53 § 1 k.k.zasadzie prewencji indywidualnej oraz czyni zadość potrzebom prewencji generalnej.
O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, obciążając oskarżonego opłatą od kary ograniczenia wolności, a na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonego z kosztów sądowych w pozostałym zakresie mając na uwadze jego przeciętną sytuację majątkową.