Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1094/15
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Zmysłowska-Sołowiej
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 85 ust.1a ustawy o ochronie zdrowia zwierząt

Sygn. akt II W 1094/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Monika Zmysłowska-Sołowiej
Protokolant Bożena Oblińska
Przy udział oskarżyciela---------------------------
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09.03.2016 roku ,
sprawy z oskarżenia Straży Miejskiej w Serocku
przeciwko
I. W.urodzonej (...)wW.
córkiM.iZ.z d.B.
obwinionej o to, że:
w terminie do dnia 22.07.2015 r. do dnia dzisiejszego nie zgłosiła się na wezwanie do siedziby Straży Miejskiej wS., gm.S., woj.(...)w celu okazania aktualnych szczepień ochronnych psa,
tj. o wykroczenie zart. 85 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierzątoraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt
orzeka
I. W ramach czynu zarzucanego obwinionejI. W.we wniosku o ukaranie uznaje ją za winną tego, że w miejscu jak we wniosku w okresie od dnia 23.07.2015 r. do dnia 14.09.2015 r. uchylała się od dokonania ochronnych szczepień psa przeciwko wściekliźnie, stanowiącego wykroczenie z 85ust. 1a Ustawy o ochronie zwierzątoraz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt i za to na mocy powołanego przepisu wymierza jej karę 300 (trzysta) złotych grzywny.
II. Na podstawieart. 119 k.p.s.w. w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia obwinioną z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie II Wydział Karny z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt II W 1094/15
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
I. W.jest byłą konkubinąG. B. (1), z którym posiada dwoje dzieci. W lipcu 2015 roku podczas wakacjiI. W.zostawiła córkę i syna oraz swojego psa rasy pinczer miniaturka, który wabi sięG.na posesjiG. B. (1)w miejscowościC.ulica (...). ObwinionaI. W.nie dopełniła obowiązku i nie zaszczepiła swojego psa rasy pinczer miniaturka przeciwko wściekliźnie. W dniu 20 lipca 2015 roku pies należący doI. W.wybiegł z posesji naulicę (...)i ugryzł przechodzącą tamtędyB. Z. (1). Pokrzywdzona poszła doG. B. (1), który jest jej sąsiadem i miał jej okazać kartę szczepień psa.G. B. (1)nie uzyskał odI. W.karty szczepień psa. W dniu 21 lipca 2015 roku pokrzywdzonaB. Z. (1)zgłosiła do Straży Miejskiej wS.fakt pogryzienia przez psa oraz nieokazania jej karty jego aktualnego szczepienia przeciwko wściekliźnie. Strażnik MiejskiP. K.udał się na posesjęG. B. (1), który poinformował go, że właścicielem psa jest jego była konkubinaI. W..P. K.zobowiązałG. B. (1)aby skontaktował się z obwinioną telefonicznie i poinformował o obowiązku stawienia się do dnia 22.07.2015 roku w siedzibie Straży Miejskiej wS.w celu okazania aktualnej karty szczepień przeciwko wściekliźnie psa rasy pinczer miniaturka. Obwiniona pomimo, iż została poinformowana o zaistniałej sytuacji przezG. B. (1)jak również w dniu 17.08.2015 roku doręczono jej wezwanie do stawienia się w siedzibie Straży Miejskiej wS.w celu okazania aktualnej karty szczepień psa, nie uczyniła tego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie :
- częściowych wyjaśnień obwinionejI. W.(k-17 )
- zeznań świadkówG. B. (1)(k. 51),P. K.(k. 12, 31),B. Z. (1)(k. 42)

-

KRK(k 24),

- notatki urzędowej (k.4 )
- k. 39-40 dokumentacji zdjęciowej
- k. 5, 7 wezwań
- k. 6 potwierdzenia nadania wezwania
- k. 8 potwierdzenia odbioru wezwania
- k. 9 danych osobopoznawczych
ObwinionaI. W.ma 43 lata jest rozwiedziona, bezrobotna, na utrzymaniu ma dwoje dzieci w wieku 14 i 10 lat, utrzymuje się z alimentów i z tego tytułu osiąga dochód w kwocie 1000 złotych netto miesięcznie, nie ma wyuczonego zawodu, nie ma majątku, nie była karana, nie leczyła się psychiatrycznie ani odwykowo.
I. W.została obwiniona o popełnienie wykroczenia zart. 85 ust. 1 a ustawy o ochronie zwierząti zwalczania chorób zakaźnych .
Obwiniona w złożonym sprzeciwie nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że nie okazała karty szczepień psa bo nie wie na jakiej podstawie Straż Miejska wS.żąda od niej okazania takiego zaświadczenia. Wskazała, że nie wie o jakiego psa chodzi, jednocześnie w piśmie podała, że pies znajdował się pod opiekaG. B. (1)i to on powinien go pilnować. Sąd uznał jej wyjaśnienia za niewiarygodne, nielogiczne i sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym tj. zeznaniamiB. Z. (2),G. B. (1)iP. K., którym Sąd dał wiarę.
ŚwiadekB. Z. (1)zeznała, że w dniu 20 lipca 2015 roku naulicy (...)w miejscowościC.z posesjiG. B. (2)wybiegł na drogę pies i ugryzł ją w nogę. Wskazała, że jest sąsiadkąG. B. (1)i zawsze kiedy przyjeżdżają do niego jego dzieci przyjeżdża z nimi pies, który ją ugryzł. Po zdarzeniu poszła doG. B. (1), poinformowała o zdarzeniu.G. B. (1)powiedział jej, że pies należy doI. W.i zobowiązał się okazać jej aktualną kartę jego szczepień.G. B. (1)nie okazał jej dokumentu szczepień psa przeciwko wściekliźnie. W dniu 21 lipca 2015 roku zgłosiła do Straży Miejskiej wS.fakt pogryzienia przez psa oraz poinformowała, że nie wie czy był on szczepiony przeciwko wściekliźnie. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka albowiem są one logiczne, wzajemnie się uzupełniają z innymi dowodami zebranymi w sprawie tj. zeznaniami świadkówG. B. (1)iP. K., dokumentacją zdjęciową oraz nie zawierają one istotnych sprzeczności, by były w stanie podważyć zaufanie Sądu, co do szczerości tych zeznań. Świadek w sposób spójny i konsekwentny zrelacjonowała przebieg i okoliczności związane ze zderzeniem.
ŚwiadekG. B. (1)zeznał, że zgłosiła się do niegoB. Z. (1), która została ugryziona przez psa obwinionej. Podał, ze kiedy w wakacje w 2015 roku przyjechały do niego syn i córka przywieźli też psaI. W.. Wskazał, że książeczkę szczepień psa powinna mieć obwiniona. Poinformował ją, że pies ugryzłB. Z. (1)i Straż Miejska wS.żąda okazania dowodu szczepienia psa ale obwiniona nie chciała przyjechać i okazać w/w dokumentu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka albowiem są one logiczne, wzajemnie się uzupełniają z innymi dowodami zebranymi w sprawie.
ŚwiadekP. K.zeznał, że jest Strażnikiem Miejskim wS.. Zgłosiła się do niegoB. Z. (2)informując, że została pogryziona przez psa, który wybiegł z posesji jej sąsiadaG. B. (1). Wskazał, ze udał się na posesjęG. B. (1)gdzie zastał go oraz jego 10-letniego syna, który miał ze sobą małego psa. W jego obecnościG. B. (1)zadzwonił doI. W., która odmówiła okazania dokumentu szczepienia psa. Zeznał, że obwiniona została wezwana za pośrednictwem poczty i pomimo doręczenia jej wezwania nie stawiła się i nie okazała dowodu szczepienia psa przeciwko wściekliźnie. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka albowiem są one spójne, precyzyjne i logiczne oraz skorelowane z innymi dowodami zebranymi w sprawie tj. zeznaniami świadkaG. B. (1)iB. Z. (1)oraz dokumentacją zdjęciową , potwierdzeniem wezwania obwinionej przez pocztę odebranego przez nią osobiście.
Sąd obdarzył wiarą dowody z dokumentów, gdyż zostały sporządzone przez powołane do tego organy, a żadna ze stron nie zaprzeczyła ich prawdziwości i autentyczności.
Sąd zważył, co następuje:
I. W.został obwiniona o popełnienie wykroczenia zart. 85 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząti zwalczania chorób zakaźnych.
Dyspozycja przypisanego jej wykroczenia stanowi, że kto uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, podlega karze grzywny. Sąd zmienił opis zarzucanego czynu przypisanego obwinionej albowiem opis oskarżyciela nie uwzględniał ustawowych znamion czynu co Sad zmodyfikował w oparciu o zebrany materiał dowodowy.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwala stwierdzić, że obwiniona dopuściła się przedmiotowego wykroczenia albowiem nie zaszczepiła przeciwko wściekliźnie swojego psa rasy pinczer miniaturka wbrew wymaganiom ustawy, czym narażała na zakażenie śmiertelną chorobą jaką jest wścieklizna nie tylko swojego psa ale również osoby, które pogryzł w tym przypadkuB. Z. (2). Obwiniona nie posiada karty jego szczepienia, w przeciwnym razie po ugryzieniuB. Z. (1)okazałaby w/w dokument lub nadesłała go pocztą . Sąd wymierzając obwinionej karę grzywny w kwocie 300 złotych uwzględnił rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej jej wykroczeniami, stopień winy, pobudki, sposób działania, a także cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz cele wychowawcze i zapobiegawcze jakie kara ma osiągnąć w stosunku do obwinionej uwzględniając jej sytuację majątkową i osobistą. Na podstawiart. 119 k.p.s.w. w związku zart. 624§1 k.pk. Sąd zwolnił obwinioną z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.