Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 45/16
Data wyroku: 2016-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jolanta Pietrzak, Marek Żurecki, Anna Petri
Słowa kluczowe: Postępowanie Cywilne
Podstawa prawna: art. 477^9^ §1 i 3 kpc

Sygn. akt III AUz 45/16

POSTANOWIENIE
Dnia 17 lutego 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący :

SSA Marek Żurecki

Sędziowie :

SSA Jolanta Pietrzak

SSO del. Anna Petri

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołaniaJ. M.(M.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
w związku z zażaleniem ubezpieczonegoJ. M.
na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznychw Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku

z dnia 25 listopada 2015r., sygn. akt IX U 965/15
postanawia:

1
oddalić zażalenie;

2
wniosek ubezpieczonego z dnia 27 kwietnia 2015r. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 17 marca 2015r. przekazać organowi rentowemu celem rozpoznania.

/-/SSA J. Pietrzak /-/SSA M. Żurecki /-/SSO del. A. Petri

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUz 45/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku odrzucił odwołanie ubezpieczonegoJ. M.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 12 maja 2015r.,przyznającej mu prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na okres od 6 czerwca 2014r. do 30 kwietnia 2017r.
Sąd I instancji wyjaśnił, że z mocyart. 4779§ 1 k.p.c.odwołanie ubezpieczonegoz dnia 27 sierpnia 2015r. podlega odrzuceniu z powodu nadmiernego przekroczenia miesięcznego terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia doręczenia mu z początkiem czerwca 2015r. zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na to postanowienie wniósł ubezpieczony domagając się jego zmianyi przyznania prawa do renty za okres od 30 września 2013r. do 6 czerwca 2014r. Wskazał,że zaskarżoną decyzję otrzymał 3 czerwca 2015r., a odwołanie sporządzone przez pełnomocnika złożył w dniu 22 czerwca 2015r. Stąd, błędnie Sąd I instancji przyjął,że zostało ono wniesione z przekroczeniem terminu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny w całości podziela słuszność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Zażalenie ubezpieczonego nie wnosi do sprawy żadnych nowych okoliczności faktycznych, ani prawnych, które mogłyby stanowić podstawę do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Jak trafnie ocenił Sąd I instancji, odwołanie ubezpieczonego od decyzji z dnia 12 maja 2015r., złożone w dniu 27 sierpnia 2015r., podlegało odrzuceniu jako złożone z nadmiernym przekroczeniem terminu. Zgodnie z treścią prawidłowo powołanego przez organ orzekającyart. 4779§ 1 k.p.c., odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ w terminie miesiącaod dnia doręczenia odpisu decyzji. Ubezpieczony otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu5 czerwca 2015r., co przyznał w swym pierwszym odwołaniu od tej decyzji złożonym26 czerwca 2015r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o prawie i terminie wniesienia odwołania. Podlegające rozpoznaniu w niniejszej sprawie drugie odwołanie ubezpieczonego od tej decyzji zostało tymczasem nadane przez odwołującego dnia 27 sierpnia 2015r.(data stempla pocztowego - k. 3) tj. po upływie dwóch miesięcy i 22 dni od otrzymania przez niego zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji, Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował przepisart. 4779§ 3 k.p.c.,w myśl którego sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba,że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnychod odwołującego się. Przekroczenie terminu do wniesienia odwołania wynosiło miesiąci 22 dni, więc było zdecydowanie nadmierne. Ponadto, doszło do niego z powodu wadliwego pouczenia ubezpieczonego przez jego dotychczasowego fachowego pełnomocnika,iż odwołanie może wnieść do sądu w każdym czasie. Tymczasem, za błędy swego pełnomocnika ubezpieczony odpowiada, jak za własne działanie. Brak więc także podstawdo uznania, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego.
Zważyć przy tym należy, iż w myśl powołanego na wstępieart. 4779§ 1 k.p.c., odwołanie można złożyć nawet do protokołu. Wystarczy przy tym wykazanie w nim braku akceptacji treści zaskarżonej decyzji. Nie musi zatem ono spełniać żadnych szczególnych wymogów i ma całkiem odformalizowaną postać. Do jego sporządzenia nie była zatem potrzebna żadna nadzwyczajna wiedza.
Jak wynika z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013r. (III CZ 6/13; LEX nr 1314372), na stronie zobowiązanej do dokonania czynności procesowejw określonym terminie ciąży obowiązek zachowania należytej staranności w celu jego dotrzymania, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od osoby właściwie dbającej o swoje interesy procesowe. Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (tak też postanowienia Sądu Najwyższego z 23 listopada 2005r., II CZ 103/05, niepubl. i z 26 kwietnia 2007r.,III CZ 22/07, niepubl.). Przez analogię, treść tego postanowienia należy odnosić równieżdo obowiązku zachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania.
Działania podejmowane przez odwołującego w związku z zamiarem zaskarżenia decyzji organu rentowego z dnia 12 maja 2015r. i koniecznością dochowania terminudo wniesienia kolejnego odwołania od niej, nacechowane były rażącym niedbalstwem. Całkowicie zbagatelizował on pouczenie o terminie do wniesienia odwołania, zawartew treści zaskarżonej decyzji, bazując na sprzecznych z nim pouczeniach swego pełnomocnika. Jego rażące niedbalstwo w tym zakresie, skutkujące nadmiernym uchybieniem terminowi do wniesienia odwołania, musiało prowadzić do jego odrzucenia przezSąd I instancji, znajdującego uzasadnienie w powołanych przepisach prawa.
Odnosząc się do argumentacji ubezpieczonego przytoczonej w zażaleniu, wskazać należy, iż błędnie zakłada on, iż w niniejszym postępowaniu rozpoznawane jest jego odwołanie od zaskarżonej decyzji, sporządzone przez jego pełnomocnika 22 czerwca 2015r.i złożone w organie rentowym w ustawowym terminie, tj. 26 czerwca 2015r. Tymczasem, sprawa ubezpieczonego zainicjowana owym odwołaniem została definitywnie zakończona prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowegow Rybniku z dnia 21 lipca 2015r., wydanym w sprawie o sygn. akt IX U 672/15, o odrzuceniu odwołania, doręczonym pełnomocnikowi ubezpieczonego w dniu 29 lipca 2015r. Wówczas przyczyną odrzucenia terminowo wniesionego odwołania, z mocyart. 477(
    9 )§ 3(
    1 )k.p.c., było niezłożenie przez ubezpieczonego sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika z dnia17 marca 2015r., stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Z uwagina prawomocność postanowienia odrzucającego terminowo wniesione wówczas przez ubezpieczonego odwołanie z dnia 26 czerwca 2015r. nie może ono już stanowić przedmiotu rozpoznania Sądu, jak chciałby tego odwołujący. Nie bez znaczenia przy ocenie zawinienia ubezpieczonego w złożeniu kolejnego odwołania po upływie ustawowego terminujest przy tym fakt, iż zostało ono nadane 27 sierpnia 2015r., tj. dopiero po upływie niemal miesiąca od otrzymania przez jego pełnomocnika w dniu 29 lipca 2015r. postanowieniao odrzuceniu poprzedniego odwołania. Te okoliczności dodatkowo przemawiają za trafnością zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na względzie, na mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c., Sąd Apelacyjny orzekł, jak w punkcie pierwszym części dyspozytywnej postanowienia.
Jednocześnie biorąc pod uwagę uprzednie kwestionowanie już przez ubezpieczonego orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 17 marca 2015r., stosownie doart. 47710§ 2 k.p.c., jego pismo złożone organowi rentowemu w dniu 27 kwietnia 2015r. potraktowano jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia i w punkcie drugim sentencji postanowienia przekazano je organowi rentowemu celem rozpoznania.
/-/SSA J. Pietrzak  /-/SSA M. Żurecki /-/SSO del. A. Petri

Sędzia   Przewodniczący   Sędzia
JR