Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 391/16
Data wyroku: 2016-09-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 110a ustawy emerytalnej art. 477^14^§ 2 kpc

Sygn. aktVIII U 391/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grzegorz Tyrka

Protokolant:

Igor Ekert

po rozpoznaniu w dniu1 września 2016 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawyJ. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaJ. R.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia31 grudnia 2015  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeJ. R.prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 391/16

UZASADNIENIE
Dnia 10 grudnia 2015 roku ubezpieczonyJ. R.wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2013 roku, Nr 1440 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną.
Decyzją z dnia 31 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekracza 250%.
Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 10 grudnia 2015 roku.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1980-1990. Z uwagi na fakt, że do obliczenia wwpw należało przyjąć zarobek z 20 dowolnie wybranych lat, to organ rentowy za pozostały okres przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 31 maja 1967 roku do dnia 30 czerwca 1990 roku.
Decyzją z dnia 31 marca 1988 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, której wysokość zmniejszył w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego.
Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1980-1990, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu.
Wynagrodzenie za lata 1969-1979 Sąd obliczył na podstawie angaży znajdujących się w aktach osobowych. W angażach ubezpieczony albo miał wynagrodzenie zasadnicze, albo wynagrodzenie zasadnicze i dodatek funkcyjny.
Wynagrodzenie za 1969 rok
2 750 zł x 12 m-cy = 33 000 zł
Wynagrodzenie za 1970 rok
(2 860 zł x 2-ce) + (3 200 zł x 4 m-ce) + (4 650 z 6 m-cy) = 46 420 zł
Wynagrodzenie za 1971 rok
(4 650 zł x 2-ce) + (4 750 zł x 4 m-ce) + (5 000 zł x 6 m-ce) = 58 300 zł
Wynagrodzenie za 1972 rok
(5 000 zł x 1-c) + (5 200 zł x 11 m-cy) = 62 200 zł
Wynagrodzenie za 1973 rok
5 200 zł x 12 m-cy = 62 400 zł
Wynagrodzenie za 1974 rok
(5 200 zł x 1-c) + (7 500 zł x 11 m-cy) = 87 700 zł
Wynagrodzenie za 1975 rok
(7 500 zł x 7 m-cy) + (8 000 zł x 5 m-cy) = 92 500 zł
Wynagrodzenie za 1976 rok
8 000 zł x 12 m-cy = 96 000 zł
Wynagrodzenie za 1979 rok
(7 000 zł x 6 m-cy) + (9 000 zł x 3 m-ce) + (9 800 zł x 2 m-ce) = 88 600 zł
Następnie Sąd obliczył wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, z tym że uwzględnił także okres zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, co przedstawia poniższa tabela:

1

1969

33 000,00 zł

26 088 zł

126,49%

2

1970

46 420,00 zł

26 820 zł

173,08%

3

1971

58 300,00 zł

28 296 zł

206,04%

4

1972

62 200,00 zł

30 108 zł

206,59%

5

1973

62 400,00 zł

33 576 zł

185,85%

6

1974

87 700,00 zł

38 220 zł

229,46%

7

1975

95 500,00 zł

46 956 zł

203,38%

8

1976

96 000,00 zł

51 372 zł

186,87%

9

1977

0,00 zł

55 152 zł

0,00%

10

1978

0,00 zł

58 644 zł

0,00%

11

1979

88 600,00 zł

63 924 zł

138,60%

12

1980

233 812,00 zł

72 480 zł

322,59%

13

1981

270 494,00 zł

92 268 zł

293,16%

14

1982

499 727,00 zł

139 572 zł

358,04%

15

1983

736 475,00 zł

173 700 zł

423,99%

16

1984

845 314,00 zł

202 056 zł

418,36%

17

1985

1 162 587,00 zł

240 060 zł

484,29%

18

1986

1 235 299,00 zł

289 140 zł

427,23%

19

1987

1 369 351,00 zł

350 208 zł

391,01%

20

1988

2 270 408,00 zł

637 080 zł

356,38%

21

1989

9 823 990,00 zł

2 481 096 zł

395,95%

22

1990

22 005 503,00 zł

12 355 644 zł

178,10%

5705,46%

:20

285,27%

/dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieJ. R.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony wart. 15[podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniemart. 110 ust. 3[wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa wart. 15ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7 za lata 1980-1990. Z uwagi na brak zarobków za wcześniejsze lata, organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za okres przed 1980 rokiem, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za lata: 1969-1976, 1979 oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%.
Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu orazart. 47714§ 2 k.p.c.należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 grudnia 2015 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka