Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 711/15
Data wyroku: 2016-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Szymorek-Wąsek
Teza: okoliczność , iż po odliczeniu kosztów  utrzymania zobowiązanego, pozostaje mu określona kwota z wynagrodzenia za pracę, która nie wystarcza na pokrycie  kwoty alimentów, nie jest podstawą do obniżenia świadczeń alimentacyjnych. Ustalając zakres takich  świadczeń  nie ocenia się wynagrodzenia za pracę ale możliwości zarobkowe. Zobowiązany winien podjąć inne zatrudnienie np. dodatkowe.

Sygn. akt. III RC 711/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2016 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Aleksandra Szymorek-Wąsek
Protokolant: st. sekr. sądowy Renata Olejnik
po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 roku w Piotrkowie Tryb. na rozprawie
sprawy z powództwaJ. K.
przeciwkoS. K.– reprezentowanemu przez przedstawicielkę ustawowąA. K.
o obniżenie alimentów

1
oddala powództwo;

2
znosi wzajemnie koszty procesu między stronami.

Sygn. akt III RC 711/15

UZASADNIENIE
Pozwem, który wpłynął do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. 10 grudnia 2015 rokuJ. K.wniósł o obniżenie alimentów na rzecz jego małoletniego synaS. K., po raz ostatni ustalonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z 27 lipca 2015 roku w sprawie sygn. akt III RC 519/14 z kwoty po 490,00 złotych do kwoty po 450,00 złotych miesięcznie, płatnych do dnia 15 każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat.
W uzasadnieniu pozwu zobowiązany wskazał, że uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1.272,56 złotych netto miesięcznie i nie jest w stanie podjąć dodatkowego zatrudnienia, gdyż nie pozwala mu na to stan zdrowia. Podniósł, iż miesięczny koszt jego utrzymania, a w tym i leczenia oraz kwota płaconych alimentów przewyższają jego dochody w związku z czym zmuszony jest do zadłużania się u rodziny i partnerki, a jego dług z miesiąca na miesiąc narasta.
W odpowiedzi na pozew z 12 maja 2016 roku przedstawicielka ustawowa małoletniego pozwanegoA. K.wniosła o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu swojego pisma wskazała, że od momentu ostatniego ustalenia alimentów na rzecz małoletniegoS. K.w kwocie 490,00 złotych miesięcznie nie uległa zmianie jej sytuacja finansowa, a wręcz jej wynagrodzenie za pracę uległo zmniejszeniu. W żaden sposób nie uległy zmniejszeniu potrzeby małoletniego pozwanego. Podniosła, że powód w krótkim czasie po wydaniu orzeczenia z 27 lipca 2015 roku był na kosztownych zagranicznych wakacjach, co wskazuje na jego dobrą sytuację materialną.
Na rozprawie powódJ. K.poparł powództwo. Zaproponował zawarcie ugody z przedstawicielką ustawową małoletniego pozwanego w zakresie alimentów po 470,00 złotych, płatną od 01 czerwca 2016 roku. Przedstawicielka ustawowa małoletniego pozwanego nie wyraziła zgody na ugodę.
Przedstawicielka ustawowa małoletniego pozwanegoA. K.nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z 27 lipca 2015 roku w sprawie sygn. akt III RC 519/14 alimenty odJ. K.na rzecz małoletniegoS. K.po raz ostatni ustalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb., z 20 września 2012 roku w sprawie sygn. akt I C 1632/11 podwyższono z kwoty po 450,00 złotych miesięcznie do kwoty po 490,00 złotych miesięcznie, poczynając od 11 września 2014 roku, z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminu płatności którejkolwiek z rat, z pozostawieniem bez zmian pozostałych, dotychczasowych warunków płatności. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się 20 sierpnia 2015 roku.

/ dowód: odpis wyroku – k. 12 /
PowódJ. K.jest zatrudniony w ramach umowy o pracę na czas nieokreślony, od 01 września 2013 roku wfirmie (...)na stanowisku mechanik samochodowy, w wymiarze pełnego etatu i uzyskał z tego tytułu od miesiąca stycznia 2016 roku do kwietnia 2016 roku wynagrodzenie w kwocie 1.355,69 złotych netto miesięcznie.

/ dowód: zaświadczenia pracodawcy – k. 5 i 48 /
17 września 2015 rokuJ. K.był poddany diagnostyce lekarza ortopedii i reumatologii. 27 października 2015 roku był diagnozowany w poradni hematologicznej. W miesiącu kwietniu 2016 roku miał przeprowadzane badanie USG jamy brzusznej oraz badanie cytomorfologiczne szpiku.

/ dowód: karta informacyjna – k. 8, karta lekarza kierującego – k. 7, zdjęcie skierowania na badanie – k. 42, wyniki badania cytomorfologicznego – k. 43, zdjęcie USG – k. 44, wyniki badania USG jamy brzusznej –k. 45, opis badania USG – k. 46 /
PowódJ. K.ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania w kwocie po 350,00 złotych miesięcznie. Przeznacza kwotę 200,00 złotych miesięcznie na swoje leczenie. Dojazdy do pracy i lekarzy dla niego stanowią koszt 100,00 złotych miesięcznie. Na wyżywienie przeznacza kwotę 400,00 złotych miesięcznie.

/ dowód: oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania – k. 14 - 16 /
J. K.w miesiącu wrześniu 2015 roku był wspólnie ze swoją partnerką na wakacjach wM.whotelu (...). Koszt tej wycieczki stanowił kwotę 5.794,00 złote za dwie osoby.

/ dowód: fotografie z portalu społecznościowego – k. 28 – 30, oferta internetowa hotelu – k. 31—33, dokument podróży – k. 38, zgłoszenie uczestnictwa w imprezie turystycznej – k. 39 /
MałoletniS. K.jest uczniem klasy(...)Nr(...)wT.

/ dowód: zaświadczenie – k. 49 /
Matka małoletniego pozwanegoA. K.jest zatrudniona wfirmie (...)na czas nieokreślony. Uzyskuje wynagrodzenie w kwocie około 1.300,00 złotych netto miesięcznie. Nie uzyskuje ona świadczeń z pomocy społecznej.

/ dowód: zaświadczenie pracodawcy – k.50, decyzje MOPS-u – k. 36 i 37 /
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dokumentów, których wartość dowodowa nie budziła zastrzeżeń.

Sąd zważył, co następuje:
podstawę żądania stanowi treśćart. 138 kro, zgodnie z którym to przepisem w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zwiększenie, bądź zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji, istotne zwiększenie, bądź zmniejszenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub istotne zmniejszenie się możliwości zaspokajania potrzeb własnymi siłami. Wynika z tego, że rozstrzygnięcie o żądaniu opartym naart. 138 krowymaga, po pierwsze - porównania stanu istniejącego w dacie uprawomocnienia się wyroku zasądzającego alimenty ze stanem istniejącym w dacie orzekania o ich podwyższeniu, po drugie - upływ czasu, jaki nastąpił od daty ostatniego wyroku alimentacyjnego do daty orzekania o podwyższeniu alimentów, sam w sobie nie może jeszcze przemawiać za zasadnością powództwa; na stronie ciąży wówczas obowiązek wykazania, że zmiany takie nastąpiły stosownie do ogólnej reguły dowodowej (art. 6 kc). Sąd nie jest w takim przypadku wolny od obowiązku działania z urzędu (art. 5, 212 kpc).
PowódJ. K.wniósł o obniżenie zasądzonych od niego alimentów na rzecz jego małoletniego syna, które zostały po raz ostatni ustalone wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z 27 lipca 2015 roku w sprawie sygn. akt III RC 519/14. Od tego czasu, do momentu wniesienia powództwa w sprawie niniejszej 10 grudnia 2015 roku, upłynął czas zaledwie około czterech i pół miesiąca.J. K., jako strona inicjująca proces o obniżenie świadczenia alimentacyjnego, winien był udowodnić, iż zaistniały takie istotne okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie jego powództwa. W ocenie Sądu nie uczynił tego, gdyż nie przedstawił żadnych dowodów świadczących o tym, aby uległy zmniejszeniu, bądź aby ustały jego możliwości zarobkowe i majątkowe. Przedstawił jedynie dokumentację medyczną, świadczącą o tym, iż był poddany diagnostyce. Nie wskazał, aby przebywał choćby na zasiłku chorobowym, czy rehabilitacyjnym. Nie przedstawił również stosownego orzeczenia o utracie zdolności do pracy, która spowodowana byłaby stopniem niepełnosprawności. Wręcz przeciwnie, powódJ. K.przedłożył zaświadczenie pracodawcy, z którego jednoznacznie wynika, że jest on zatrudniony w wymiarze pełnego etatu i nie przebywa choćby na zwolnieniu lekarskim. Powyższe okoliczności przeczą jakoby nastąpiła istotna zmiana po stronie zobowiązanego do alimentacjiJ. K.uzasadniająca obniżenie świadczenia.  Ponadto wskazać należy, iż powódJ. K.po wydaniu ostatniego orzeczenia udał się na zagraniczną wycieczkę, co wskazuje na to, że nie podupadł on na tyle znacząco na zdrowiu, aby przeszkodziło mu to w wyjeździe. PowódJ. K.żąda obniżenia alimentów do kwoty po 450,00 złotych miesięcznie, a więc do takiej wysokości, jaka została ustalona poprzednio na rzecz małoletniego pozwanego wyrokiem rozwodowym Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb., z 20 września 2012 roku w sprawie sygn. akt I C 1632/11. Na świadczenie w tej wysokości zobowiązany zgodził się wówczas dobrowolnie. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem już sam upływ czasu u małoletniego dziecka i jego rozwój fizyczny wpływa na wzrost jego usprawiedliwionych potrzeb. Skoro w 2012 roku świadczenie alimentacyjne na rzecz małoletniegoS. K.zostało ustalone na kwotę 450,00 złotych naturalnym jest, iż obecnie, po upływie niespełna 4 lat wzrost kosztów jego utrzymania wzrósł, a z pewnością nie zmalał. PowódJ. K.podnosi, że jego obowiązek alimentacyjny w kwocie 490,00 złotych jest nadmierny względem usprawiedliwionych potrzeb małoletniego, jednak nie przedstawił żadnych dowodów na to, aby sytuacja po stronie syna istotnie się zmieniła. Biorąc pod uwagę naturalny rozwój dziecka od sprawy rozwodowej z pewnością ma ono teraz większe potrzeby, niż w roku 2012. Okolicznością, którą Sąd uwzględnił jest również fakt, że powódJ. K.nie sprawuje pieczy nad małoletnim synem. Nie kontaktuje się z nim, ani nie wypełnia obowiązku alimentacyjnego poprzez osobiste starania w jego wychowanie i utrzymanie. Wobec powyższego, uznać należy, iż powództwo jest bezzasadne. W niniejszym postępowaniu powódJ. K.nie udowodnił, aby nastąpiła taka zmiana stosunków, która uzasadniałaby obniżenie alimentów zasądzonych odJ. K.na rzecz małoletniego synaS. K..
Na podstawieart. 100 kpckoszty procesu między stronami zniesiono zgodnie z zasadami słuszności.
Mając na uwadze wskazane okoliczności i przepisy prawa, Sąd orzekł, jak w sentencji.