Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 512/16
Data wyroku: 2016-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bohdziewicz, Ewa Jastrzębska, Aneta Pieczyrak-Pisulińska
Słowa kluczowe: Zwrot pozwu
Podstawa prawna: art 130^2^§1 kpc

Sygn. akt I ACz 512/16

POSTANOWIENIE
dnia 17 maja 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, Wydział I Cywilny, w składzie:
Przewodniczący: SSA Ewa Jastrzębska
Sędziowie: SA Anna Bohdziewicz
SO del. Aneta Pieczyrak-Pisulińska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. w Katowicach, na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.
przeciwkoK. M.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na zarządzenie Przewodniczącego posiedzenia w Sądzie Okręgowym w Katowicach z dnia 14 marca 2016 r. sygn. akt II Nc 134/16
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSO del. Aneta Pieczyrak-Pisulińska SSA Ewa Jastrzębska SSA Anna Bohdziewicz
Sygn. akt I ACz 512/16

UZASADNIENIE
Przewodniczący posiedzenia w Sądzie Okręgowym w Katowicach zarządzeniem z dnia 14 marca 2016 roku w oparciu o przepisart. 1302§ 1 k.p.c.zwrócił pozew, wskazując że powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika domagając się zasądzenia 79 451,70 zł, uiścił od pozwu opłatę w kwocie 1000 złotych, a więc w nienależytej wysokości, co uzasadniało zastosowanie rygoru zart. 1302§ 1 k.p.c.
We wniesionym na to zarządzenie zażaleniu powód zaskarżył je w całości, zarzucając naruszenieart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, przez jego niezastosowanie i uznanie, że opłata sądowa od pozwu winna zostać uiszczona w wysokości wyższej niż 1000 zł. Domagał się w związku z tym uchylenia zarządzenia o zwrocie pozwu, zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kosztów wywołanych wniesieniem zażalenia oraz zwrotu opłaty sądowej od zażalenia.
Sąd Apelacyjny zważył, iż:
Nie można było podzielić poglądu skarżącego, że dla ustalenia wysokości opłaty od pozwu w tej sprawie znajduje zastosowanie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych opłata stosunkowa wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu, nie mniej niż 30 i nie więcej niż 1000 zł.
W przepisie tym ustawodawca powiązał roszczenia, od których należna jest uprzywilejowana stawka opłaty, maksymalnie 1000 zł, z czynnościami bankowymi. Sama definicja takich czynności nie została wprawdzie zawarta wustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r.  prawo bankowe, jednakże przykładowo jako takie czynności zostały wart. 5określone:
1)przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z nadejściem oznaczonego terminu oraz prowadzenie rachunków tych wkładów;
2)prowadzenie innych rachunków bankowych;
3)udzielanie kredytów;
4) udzielanie i potwierdzanie gwarancji bankowych oraz otwieranie i potwierdzanie akredytyw;
5)emitowanie bankowych papierów wartościowych;
6)przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych;
7)wykonywanie innych czynności przewidzianych wyłącznie dla banku w odrębnych ustawach (ust.1)
oraz
1)udzielanie pożyczek pieniężnych;
2)operacje czekowe i wekslowe oraz operacje, których przedmiotem są warranty;
3)świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie pieniądza elektronicznego;
4)terminowe operacje finansowe;
5)nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych;
6)przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych;
7)prowadzenie skupu i sprzedaży wartości dewizowych;
8)udzielanie i potwierdzanie poręczeń;
9)wykonywanie czynności zleconych, związanych z emisją papierów wartościowych;
10)pośrednictwo w dokonywaniu przekazów pieniężnych oraz rozliczeń w obrocie dewizowym,
o ile są one wykonywane przez banki (ust. 2).
W niniejszej sprawie powód dochodzi od pozwanej należności, której pierwotnym źródłem jest wprawdzie umowa bankowa zawarta przezK. M.z(...)S. A., jednakże podstawą roszczenia powoda nie jest ta umowa bankowa, ale umowa przelewu wierzytelności pomiędzy pierwotnym wierzycielem i funduszem. O ile z treści cytowanego wyżej art. 5 ust. 2 pkt 5 wyraźnie wynika, że nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych, jeśli jest dokonywane przez bank – jest czynnością bankową, to nie jest nią nabycie wierzytelności przez fundusz sekurytyzacyjny, który nie jest bankiem.
Nie można więc przyjąć, że roszczenie powoda wynika z czynności bankowej, a tym samym nie istnieją podstawy do stosowania dla określenia wysokości należnej od pozwu opłaty – art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach w sprawach cywilnych.
Jako dodatkowy argument wspierający taki sposób wykładni można powołać i ten, że art. 13 ust. 1 u.k.s.c. został wprowadzony do systemu prawnego w związku z uchyleniem przepisówprawa bankowegodotyczących tzw. bankowego tytułu egzekucyjnego, które były przejawem uprzywilejowania banków w zakresie możliwości prowadzenia egzekucji wobec ich dłużników bez konieczności wytaczania powództwa o zapłatę. Z chwilą pozbawienia banków tego uprawnienia, dla uzyskania tytułu egzekucyjnego bank musi wystąpić na drogę sądową i ustawodawca, zdając sobie sprawę ze skali tego zjawiska i w konsekwencji kosztów tych czynności, ograniczył maksymalną wysokość opłaty od tego rodzaju żądań do 1000 zł. Należy jednak podkreślić, że i w tym poprzednim stanie prawnym fundusze sekurytyzacyjne nie były uprawnione do wystawiana bankowych tytułów egzekucyjnych, czy ich odpowiedników, a zatem dochodząc należności przysługujących im od dłużnika banku nabytych w drodze cesji, były zobowiązane uiszczać opłatę od pozwu za zasadach ogólnych.
Ponieważ w tym zakresie ich sytuacja nie uległa zmianie – brak jest przekonujących argumentów, aby przywilej przyznany bankom rozciągać i na innego rodzaju instytucje, w tym fundusz sekurytyzacyjny, zwłaszcza że zgodnie z regułą wyjątek – jakim jest prawo do obniżonej wysokości opłaty – nie może być wykładany rozszerzająco.
Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie nie podziela zatem prezentowanej przez pozwanego wykładni przepisu art. 13 ust. 1 a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, podobnie jak nie jest związany poglądami wyrażanymi w tej kwestii przez inne sądy, nawet jeśli są one zbieżne ze stanowiskiem skarżącego, zwłaszcza że ustawodawca ustawą z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2016. 421) nadał nowe brzmienie ust. 1a art. 13 i po raz kolejny ograniczył możliwość korzystania z preferencyjnej stawki opłaty w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych tylko do wypadków, gdy opłata taka jest pobierana od konsumenta lub osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rodzinne, co dodatkowo wspiera wskazany wyżej sposób rozumienia tego przepisu.
Reasumując opłata w niniejszej sprawie powinna wynosić 5 % wartości przedmiotu sporu jak prawidłowo przyjął to sąd pierwszej instancji, a ponieważ fachowy pełnomocnik powoda uiścił opłatę w wysokości 1000 złotych należało w oparciu o powołane w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia przepisy zwrócić pozew.
Z tych wszystkich względów zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 398 k.p.c.
SSO del. Aneta Pieczyrak-Pisulińska SSA Ewa Jastrzębska SSA Anna Bohdziewicz