Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 1426/15
Data wyroku: 2016-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 1426/15

UZASADNIENIE
M. F.iM. S.zostali oskarżeni o to, że w dniu 29 marca 2013 r. wŁ., w warunkach czynu ciągłego, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, działając wspólnie i w porozumieniu z trzema nieustalonymi mężczyznami, co do których materiał dowodowy wyłączono do odrębnego postępowania, wzięli udział w pobiciuJ. P. (1)iD. B. (1)w ten sposób, że uderzali ich rękami oraz kopali, w wyniku czegoD. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otarć naskórka, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas nieprzekraczający dni siedem, aJ. P. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otarcia naskórka i krwawiącego rozcięcia wargi górnej, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na czas nieprzekraczający dni siedem, czym narazili ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo co najmniej nastąpienia skutku określonego wart.157 §1 k.k., jak również działając w zamiarze kradzieży pieniędzy w kwocie 1.100 zł oraz telefonu komórkowegom-ki N. (...)o wartości 250 zł na szkodęJ. S., grozili jej natychmiastowym użyciem przemocy wobecJ. P. (1)iD. B. (1)oraz użyli przemocy wobecJ. S.uderzając ją rękami w głowę i żebra lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na opór pokrzywdzonych, tj. o czyn zart.13 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 kkiart.158 §1 k.k.w zw. zart.12 k.k.w zw. zart.11 §2 k.k.
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt V K 728/13 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oskarżonychM. F.iM. S.uznał za winnych tego, że w dniu 29 marca 2013 roku wŁ., działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz trzema nieustalonymi mężczyznami, co do których materiał dowodowy wyłączono do odrębnego postępowania, wzięli udział w pobiciuJ. P. (1)iD. B. (1), polegającego na uderzaniu pokrzywdzonych rękami i kopaniu ich, w wyniku czegoD. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otarć naskórka, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na czas nie przekraczający siedem dni, zaśJ. P. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otarć naskórka i krwawiącego rozcięcia wargi górnej, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na czas nie przekraczający siedem dni, w którym to pobiciu pokrzywdzeni zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart.157 §1 k.k., czym wypełnili oni dyspozycjęart.158 §1 k.k.i za to na podstawieart.158 §1 kkwymierzył oskarżonym kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Nadto Sąd ten uznał oskarżonegoM. F.za winnego tego, że w dniu 29 marca 2013 roku wŁ., używając wobecJ. S.przemocy w postaci uderzenia jej ręką w twarz i pięścią w tułów usiłował zabrać w celu przywłaszczenia posiadane przez nią mienie, w tym telefon komórkowymarki N. (...)o wartości dwustu pięćdziesięciu złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, czym wypełnił dyspozycjęart.13 §1 k.k.w zw. zart. 280 §1 k.k.i za to na podstawieart.14 §1 k.k.w zw. zart.280 §1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart.85 k.k.iart.86 §1 k.k.w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonegoM. F., wymierzono mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart.69 §1 i §2 k.k.,art.70 §1 pkt 1 k.k.iart.73 §1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuM. S.warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, oddając jednocześnie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Na podstawieart.69 §1 i §2 k.k.,art.70 §2 k.k.iart.73 §2 k.k.wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuM. F.warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, oddając jednocześnie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Nadto przedmiotowym wyrokiem zasądzono od każdego z oskarżonych po 611 zł tytułem kosztów sądowych.
Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoM. F.zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości na korzyść w/w oskarżonego i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania tj.art.7 k.p.k.iart.424 §1 pkt 1 i 2 kpkpolegającą na dowolnej a nie swobodnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego wbrew zasadom doświadczenia życiowego i wiedzy oraz zasad logicznego rozumowania, które miało wpływ na treść wyroku, w zakresie:

a
odmówienia wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. F.w kwestii:

- pobicia pokrzywdzonych w sytuacji gdy wyjaśnienia oskarżonego, który wskazał, iż podszedł do jednego z pokrzywdzonych i uderzył go raz pięścią w twarz, korespondują z opinią biegłego lekarza medycyny sądowej z której wynika, że zarówno obrażeniaD. B. (1)iJ. P. (1)są skutkiem działania narzędzia twardego, tępego lub tępokrawędzistego godzącego z mierną siłą lecz brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny – kopanie i bicie pięściami – jakby to wynikało z opisu zdarzenia przedstawionego przez pokrzywdzonych i świadka,
- jego zachowania wobec pokrzywdzonejJ. S., w sytuacji gdy jego wyjaśnienia w których zaprzecza aby żądał od pokrzywdzonej wydania przedmiotów z zamiarem przywłaszczenia i uderzenia pokrzywdzonej znajdują oparcie i korespondują z zeznaniamiJ. P. (1), który podał, iż pokrzywdzona po powrocie z komisariatu „powiedziała, że nie została uderzona ani nic jej nie zabrali” oraz zeznańK. F.,

b
uznania za wiarygodne zeznańJ. S.złożonych na Policji i przed prokuratorem uznając je za stosunkowo dokładne, a relację dotyczącąM. F.i żądania od niej przez oskarżonego przedmiotów za obszerną, spójną i rzeczową w sytuacji gdy pozostaje ona w sprzeczności z zeznaniamiJ. P. (1)złożonymi w toku postępowania przygotowawczego i wyjaśnieniamiM. F., oraz zeznaniamiK. F.,

c
uznania za wiarygodne zeznańJ. P. (1)iD. B. (1)w zakresie w jakim relacjonowali przebieg zdarzenia w tym, że byli kopani i bici pięściami, w sytuacji gdy z opinii biegłego lekarza medycyny sądowej wynika, iż brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny - kopanie i bicie pięściami, zaś obrażenia jakich doznali pokrzywdzeni były skutkiem działania narzędzia godzącego z mierną siłą,

d
odmówienia wiarygodności zeznaniomK. F.w zakresie przebiegu rozmowy jaka miała miejsce w jej mieszkaniu z pokrzywdzonąJ. S., w której ta miała zaprzeczyć abyM. F.chciał ją okraść w sytuacji gdy relacja ta koresponduje z zeznaniamiJ. P. (1)oraz wyjaśnieniamiM. F.,

e
pominięcie opinii biegłego lekarza medycyny sądowej w zakresie dotyczącym tego, iż brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny - kopanie i bicie pięściami - jakby to wynikało z opisu zdarzenia przedstawionego przez pokrzywdzonych i świadka, oraz faktu, iż obrażenia pokrzywdzonych zostały wywołane narzędziem godzącym z mierną siłą,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, iżM. F.działając wspólnie i w porozumieniu zM. S.oraz z trzema nieustalonymi mężczyznami wziął udział w pobiciuJ. P. (1)iD. B. (1)polegającego na uderzaniu pokrzywdzonych rękami i kopaniu ich podczas gdy z opinii biegłego lekarza medycyny sądowej wynika, iż brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny - kopanie i bicie pięściami, zaś obrażenia pokrzywdzonych zostały wywołane narzędziem godzącym z mierną siłą, co wyklucza przypisanie oskarżonemu udziału w pobiciu pokrzywdzonych,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, iżM. F.używając wobecJ. S.przemocy w postaci uderzenia jej ręką w twarz i pięścią w tułów, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia posiadane przez nią mienie, w tym telefon komórkowymarki N. (...)o wartości dwustu pięćdziesięciu złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, podczas gdy dokonując prawidłowej oceny zeznań pokrzywdzonejJ. S., zeznańJ. P. (1), orazK. F.oskarżony nie dopuścił się wobec niej przemocy w postaci uderzenia ręką w twarz i pięścią w tułów, ani nie żądał wydania telefonu w celu jego przywłaszczenia a tym samym nie wypełnił dyspozycjiart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 280 § 1 k.k.

W konkluzji apelacji obrońca oskarżonegoM. F.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie w/w oskarżonego od przypisanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. S.zaskarżył przedmiotowy wyrok na korzyśćM. S.w całości i zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała zasadniczy wpływ na treść wyroku, to jest:art. 4 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.polegającą na przekroczeniu przez Sąd meriti granic swobodnej oceny dowodów i przeprowadzenie jej w sposób dowolny, a także naruszeniu zasad obiektywizmu poprzez oparcie ustaleń faktycznych - głównie - na zeznaniachJ. S.(a jedynie posiłkowo na relacjiJ. P.iD. B.), jako konsekwentnych i wiarygodnych, nie dając wiary relacji oskarżonych,

podczas gdy

⚫

J. S.w toku procesu kilkakrotnie zmieniała swoją wersję przebiegu zdarzenia. Zestawiając tę okoliczność z relacją jej chłopaka,J. P. (1), że pokrzywdzona po powrocie do domu powiedziała “nic mi nie zabrali ani nie zostałam uderzona” - nadanie jej zeznaniom waloru wiarygodności uznać należy za niezasadne;

niezgodne z doświadczeniem życiowym jest uznanie, że skutkiem “bicia i kopania przez czterech mężczyzn” są obrażenia ciała pokrzywdzonych ograniczające się wyłącznie do otarcia naskórka. Takie obrażenia powstają po jednokrotnym uderzeniu, które rzeczywiście miało miejsce, bo - tak jak przyznał to oskarżonyM. S.- broniąc się przedJ. P.- raz go uderzył;

nawet powołany w procesie biegły sądowy w wydanej opinii podważa wersję pokrzywdzonych wskazując, że „brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny - kopanie i bicie pięściami – jakby to wynikało z opisu zdarzenia przedstawionego przez pokrzywdzonych”. Oznacza to, że biegły w wyniku badania wykluczył byJ. P. (1)iD. B. (1)byli bici pięściami czy kopani,

czego konsekwencją był

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na niezasadnym przyjęciu, żeM. S.wziął udział w pobiciuJ. P. (1)iD. B. (1), poprzez uderzanie ich rękami i kopanie.

W konkluzji obrońca oskarżonegoM. S.wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie w/w oskarżonego od przypisanego mu przestępstwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje obrońcy oskarżonegoM. F.oraz obrońcy oskarżonegoM. S.okazały się niezasadne.
Należy zważyć, iż sąd I instancji w sposób kompletny zebrał materiał dowodowy, dokonał jego wnikliwej analizy zgodnej z zasadami logicznego rozumowania, jak również uwzględniającej wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, zaś ustalony stan faktyczny znajduje oparcie w ujawnionych w toku rozprawy dowodach.
Należy także podnieść, iż Sąd Rejonowy w sposób wyczerpujący i logicznie niesprzeczny uzasadnił w oparciu o jakie dowody wydał rozstrzygniecie w sprawie oraz dlaczego nie uwzględnił dowodów przeciwnych, w szczególności zaś należycie i szczegółowo umotywował powody, dla których nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonychM. F.iM. S., w których zaprzeczyli oni sprawstwu zarzuconych im czynów. Poczyniona przez sąd I instancji ocena dowodów jest wszechstronna, a także nie naruszająca zasad obiektywizmu i bezstronności. Również ocena zeznań świadków nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego. Reasumując, należy podnieść, iż sąd I instancji nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów wyznaczonych przez przepisart.7 kpk, jak również nie dopuścił się obrazy zasady obiektywizmu wyrażonej wart.4 kpk.
Sąd I instancji słusznie oparł swe ustalenia faktyczne w zakresie okoliczności popełnienia przestępstwa przypisanego wspólnie oskarżonymM. F.iM. S., przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonychJ. P. (1)iD. B. (1), zaś w zakresie okoliczności popełnienia przestępstwa przypisanego odrębnieM. F.– na zeznaniach pokrzywdzonejJ. S.. Należy przy tym w całości podzielić ocenę przedmiotowych zeznań dokonaną przez sąd meriti. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż Sąd Rejonowy dokonał wnikliwej i krytycznej analizy zeznań w/w świadków w połączeniu z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie i wskazał, dlaczego uznał te zeznania za wiarygodne.
W szczególności należy podnieść, iż sąd I instancji prawidłowo ustalił przebieg zdarzenia zarówno na przystanku autobusowym przyAl. (...), jak i później na terenie osiedla mieszkaniowego. W tym zakresie wersja przebiegu zdarzenia prezentowana przez oskarżonych w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenionego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną wart.7 kpk– słusznie została uznana za niewiarygodną przez Sąd Rejonowy. Na wstępie należy zauważyć, iż oskarżeni pierwotnie w toku postępowania przygotowawczego zaprzeczyli aby w ogóle byli na miejscu zdarzenia i brali w nim jakikolwiek udział. Dopiero w dalszym toku postępowania potwierdzili swój udział w zdarzeniu, przy czym przedstawili taką wersję zdarzenia, która słusznie została odrzucona przez sąd meriti.
Następnie należy podnieść, iż wbrew twierdzeniom skarżących zgromadzone w sprawie dowody pozwalają na przyjęcie, iż pokrzywdzeniJ. P. (1)orazD. B. (1)w ramach zdarzenia z dnia 29 marca 2013 r. byli wielokrotnie bici rękami i kopani między innymi przez oskarżonych. Wynika to nie tylko z zeznań samych pokrzywdzonych orazJ. S., ale także z wyjaśnień oskarżonegoM. S.. W toku postępowania przygotowawczego złożył on bowiem wyjaśnienia, w których wskazał, iż w drugim etapie zdarzenia, na osiedlu mieszkaniowym, między oskarżonymM. F.a pokrzywdzonymJ. P. (1)doszło do wymiany ciosów, a następnie obaj leżeli na ziemi i „się nawzajem okładali rękami”. W dalszej części tychże wyjaśnieńM. S.wskazał także, iż jeden z towarzyszących im mężczyzn, tj.(...)albo(...)doskoczył do drugiego pokrzywdzonego i „razem nawzajem zaczęli okładać się rękoma”. Oskarżony wyjaśnił także, iż ostatecznie obaj pokrzywdzeni leżeli na ziemi. Zeznania pokrzywdzonychJ. P. (1)orazD. B. (1), a także zeznaniaJ. S.i przytoczone we wskazanym wyżej zakresie wyjaśnienia oskarżonegoM. S.przeczą temu, aby w ramach przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzeni doznali tylko jednokrotnego uderzenia w twarz ze strony oskarżonych.
Oceny tej nie zmieniają także zdaniem Sądu Okręgowego opinie biegłego sądowegoP. B.z dnia 22 maja 2013 r., który wskazał w odniesieniu do obu pokrzywdzonych, iż brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny – kopanie i bicie pięściami. Z opinii tych wynika li tylko, iż brak jest medycznego dowodu na uraz wielokrotny u pokrzywdzonych w związku ze zdarzeniem z dnia 29.03.2013 r. W ocenie sądu odwoławczego nie oznacza to jednak, iż do kopania i bicia pokrzywdzonych nie doszło, albowiem są na to inne, nie medyczne, dowody zgromadzone w sprawie. Nie trzeba wiedzy specjalistycznej, by zauważyć, iż to czy na ciele danej osoby będą ślady kopania i bicia pięściami zależy między innymi od siły zadawanych uderzeń, trafień w określone miejsca na ciele, a także rodzaju ubioru danej osoby, który często amortyzuje uderzenie i może powodować, iż nie pozostawi ono widocznych śladów. Nadto pokrzywdzonyJ. P. (1)zeznał, iż nie miał dużo obrażeń w wyniku przedmiotowego zdarzenia, ponieważ się zakrywał. Taka postawa obronna pokrzywdzonego również może skutkować brakiem „medycznych dowodów” na uraz wielokrotny. Jak wynika zaś z „Karty medycznych czynności ratunkowych” sporządzonej w odniesieniu doJ. P. (1), rozpoznano u niego pobicie i uogólnione potłuczenie. Nadto należy zauważyć, iż biegły sądowy w obu opiniach stwierdził jednocześnie, że obrażenia jakich doznali pokrzywdzeni, mogły powstać w okolicznościach zdarzenia opisanego przez pokrzywdzonych.
Wobec podniesionych okoliczności bezzasadny jest także zarzut obu apelacji dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu z innymi jeszcze mężczyznami wzięli udział w pobiciuJ. P. (1)iD. B. (1), poprzez uderzanie pokrzywdzonych rękami i kopanie, albowiem sąd I instancji dysponował całkowicie wystarczającymi dla dokonania tych ustaleń dowodami, zaś ocena tych dowodów nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego.
W ocenie sądu odwoławczego brak jest także podstaw do kwestionowania prawidłowości ustaleń sądu I instancji co do przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonegoM. F.oraz pokrzywdzonejJ. S.. Sąd I instancji wnikliwie przeanalizował zeznaniaJ. S.składane na wszystkich etapach postępowania, dostrzegł pewną ewolucję w tych zeznaniach, po czym zasadnie przyjął, iż wiarygodna jest relacja pokrzywdzonej przedstawiona po zdarzeniu w toku postępowania przygotowawczego. Podczas tego przesłuchania pokrzywdzona wyraźnie wskazała, iż oskarżonyM. F.sformułował wobec niej żądanie wydania telefonu jaki miała przy sobie, jak również innych wartościowych rzeczy, a następnie wobec odmowy pokrzywdzonej, uderzył ją ręką w twarz i żebra. Sąd I instancji dostrzegł zmianę postawy pokrzywdzonej w toku postępowania w zakresie opisanego zdarzenia z udziałem oskarżonegoM. F.i należycie ją ocenił w kontekście szykanowania pokrzywdzonej jakie nastąpiło po zdarzeniu w jej miejscu zamieszkania i które było związane ze złożonymi pierwotnie zeznaniami w niniejszej sprawie. Ocena zeznań pokrzywdzonejJ. S.została w tym zakresie przeprowadzona gruntownie przez sąd meritii i wynik tej oceny nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego. W tym miejscu należy także zauważyć, iż wbrew zarzutom zawartym w apelacji obrońcy oskarżonegoM. F., zeznania pokrzywdzonej z postępowania przygotowawczego nie pozostają w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonegoJ. P. (1), który zeznał, żeJ. S.po powrocie z komisariatu do domu powiedziała, że „nie została uderzona, ani nic jej nie zabrali”. Należy bowiem podnieść, iż pokrzywdzonaJ. S.na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. zeznała, iż po powrocie z komisariatu nie rozmawiała zJ. P. (1)na temat złożonych na komisariacie zeznań. Nadto pokrzywdzona zaprzeczyła, aby mówiłaJ. P. (3), że nie została pobita i że nie zabrano jej telefonu.
W tym stanie rzeczy za bezzasadny należy także uznać zarzut apelacji obrońcyM. F.dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych odnoszących się do czynu przypisanego oskarżonemuM. F.w pkt 2 wyroku. Również w tym przypadku sąd I instancji dysponował całkowicie wystarczającymi dla dokonania tych ustaleń dowodami, zaś ocena tych dowodów nie budzi wątpliwości sądu odwoławczego.
Wymierzone oskarżonymM. F.iM. S.kary pozbawienia wolności są zgodne z zasadami wymiaru kary, a także adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów i stopnia winy oskarżonych. Należy podnieść, iż wymierzając oskarżonym kary w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy brał pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Sąd Rejonowy trafnie także wskazał i ocenił przesłanki pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do obu oskarżonych, co uzasadniało warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności na okres próby.
Reasumując, Sąd I instancji przedstawił szczegółową motywację dotyczącą rodzaju i wymiaru orzeczonych kar, którą w pełni jako trafną podzielił Sąd Okręgowy.
Mając na uwadze powyższe rozważania należy skonstatować, iż zarzuty i argumenty podnoszone w obu apelacjach stanowią w istocie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji.
Nie znajdując zatem żadnych podstaw do uwzględnienia apelacji, sąd odwoławczy na podstawieart.437 §1 kpkutrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Na podstawieart.636 §1 i 2 kpksąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 310 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.