Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 195/16
Data wyroku: 2016-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Łaciak
Słowa kluczowe: Emerytura Pomostowa
Podstawa prawna: art 4 ustawy o emeryturach pomostowych

Sygn. akt VII U 195/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 września 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Lucyna Łaciak
Protokolant: sekr. sądowy Monika Bąk - Rokicka
po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. w Warszawie
sprawyJ. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o emeryturę pomostową
na skutek odwołaniaJ. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 7 lipca 2015 r. znak:(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
W dniu 13 sierpnia 2015 r.J. T.złożył za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.odwołanie od decyzjiww. organu rentowego z dnia 7 lipca 2015 r. znak:(...)odmawiającej przyznania mu emerytury pomostowej. Zaskarżonej decyzji zarzucono, że została wydanana skutek błędnego ustalenia, iż odwołujący po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej, zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych orazo wydanie na podstawieart. 318 § 1 k.p.c.wyroku wstępnego i uznanieco do zasady, że odwołujący na dzień złożenia wniosku o przyznanie emerytury pomostowej spełnił przesłankę wynikającą zart. 4 pkt 6 ustawy o emeryturach pomostowych.
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 18 stycznia 2016 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaJ. T.na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy powołał się na treśćart. 4 i 12 ustawy o emeryturach pomostowychwskazując, że odwołujący nie udowodnił wykonywania pracy w szczególnych warunków lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy i nie spełnił przesłanki określonej w art. 4 pkt 7 ustawy, tj. nie udowodnił rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą. Organ rentowy wyjaśnił, ze nie uwzględnił do okresu pracyw szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od 1 listopada 2014 r. do 31 marca 2015 r., gdyż po przeprowadzonych postępowaniach wyjaśniających z zakładem pracy nie potwierdzono wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Ponadto organ rentowy wskazał, że w oświadczeniach zakładu pracy dotyczących okresów przebywania przez odwołującego na zwolnieniu lekarskim zachodzą rozbieżności co do dat wykonywania pracy.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
J. T.,urodzony w dniu (...), w okresie od 18 sierpnia 1978 r. do 13 lipca 2010 r. był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.na stanowisku mechanika lotniczego. Od dnia 14 lipca 2010 r. został przeniesionydo pracy w(...) sp. z o.o.na stanowisku mechanik lotniczy obsługi II, gdzie pracuje do dziś w pełnym wymiarze czasu pracy(akta osobowe odwołującego – okoliczność bezsporna).
W dniu 22 kwietnia 2014 r.J. T.złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.wniosek o emeryturę pomostową oraz wnioseko emeryturę. Do wniosków odwołujący załączył kwestionariusz zawierający informacje dotyczące okresów składkowych i nieskładkowych wraz z załącznikami(wniosek o emeryturę z załącznikami k. 1-23 a.r. tom I, wniosek o emeryturę pomostową k. 1-15 a.r.).
W dniu 6 czerwca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wydał skarżoną decyzję znak:(...)na mocy której odmówił przyznaniaJ. T.prawa do emerytury pomostowej wskazując, że odwołującynie udowodnił wykonywania po dniu 31 grudnia 2008 r. prac w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze w rozumieniuart. 3 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychoraz nie udowodnił rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą. Na mocytej decyzji organ rentowy ustalił, że odwołujący legitymuje się łącznym stażem okresów składkowych i nieskładkowych w wymiarze 37 lat, 6 miesięcy i 6 dni oraz stażem pracyw warunkach szczególnych w wymiarze 20 lat, 2 miesięcy i 7 dni(decyzja ZUSz 06.06.2014 r. k. 23 a.r.).
W dniu 13 marca 2015 r. odwołujący złożył kolejny wniosek o emeryturę pomostową, do którego załączył dodatkowe dokumenty na potwierdzenie zatrudnienia w szczególnych warunkach(wniosek o emeryturę pomostową k. 29-31 a.r., załączniki k. 35-51 a.r.).
W dniu 7 lipca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wydał skarżoną decyzję znak:(...)na mocy której odmówił przyznaniaJ. T.prawa do emerytury pomostowej wskazując, że odwołującynie udowodnił wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniuart. 3 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychoraz nie udowodnił rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą. Na mocy tej decyzji organ rentowy ustalił,że odwołujący legitymuje się łącznym stażem okresów składkowych i nieskładkowychw wymiarze 38 lat, 8 miesięcy i 13 dni oraz stażem pracy w warunkach szczególnychw wymiarze 20 lat, 8 miesięcy i 18 dni(skarżona decyzja ZUS z 07.07.2015 r. k. 79 a.r.).
Od powyższej decyzjiJ. T.złożył odwołanie, inicjując tym samym niniejsze postępowanie(odwołanie k. 2-9 a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zawartych w aktach sprawy, w tym w aktach rentowych i aktach osobowych odwołującego. Zdaniem Sądu dokumenty, w tym zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Dokumenty nie były przez strony sporu kwestionowane w zakresie ich autentyczności,a zatem wynikające z treści tych dokumentów okoliczności należało uznać za bezspornei mające wysoki walor dowodowy. Z tego względu materiał dowodowy zgromadzonyw sprawie należało uznać za kompletny i wystarczający do wydania orzeczenia kończącego postępowanie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieJ. T.od decyzji Zakład Ubezpieczeń SpołecznychII Oddziału wW.z dnia 7 lipca 2015 r. znak:(...)jest niezasadnei podlega oddaleniu.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył prawa odwołującego do emerytury pomostowej. Zgodnie ze stanowiskiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odwołujący nie udokumentował wymaganego przepisami okresu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze w rozumieniuart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, jak również nie spełnił określonego w art. 4 pkt 7 tejże ustawy wymogu rozwiązania stosunku pracy. Odwołujący zakwestionował decyzję organu rentowego, szczegółowo odnosząc się do faktów dotyczących nieuwzględnionych przez organ rentowy okresów pracy w warunkach szczególnych po dniu 31 grudnia 2008 r. i domagał się wydania przez Sąd wyroku wstępnego uznającego co do zasady, że spełnia on na dzień złożenia emerytury pomostowej przesłanki określone wart. 4 pkt 6 ustawy o emeryturach pomostowych.
W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, że zgodnie zart. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(t.j. Dz.U. 2015 poz. 965 ze zm.) pracownikowi przysługuje emerytura pomostowa, z uwzględnieniemart. 5-12, o ile zostały spełnił łącznie następujące warunki:

1
urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.;

2
na dzień 1 stycznia 2009 r. ma okres pracy w szczególnych warunkach lubo szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3
osiągnął wiek wynoszący co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4
ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5
przed dniem 1 stycznia 1999 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS;

6
po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lubo szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

7
nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.

W toku niniejszego postępowania bezspornym jest, że odwołujący w okresieod 18 sierpnia 1978 r. do 13 lipca 2010 r. był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.na stanowisku mechanika lotniczego, jak również, że od dnia 14 lipca 2010 r. został przeniesiony do pracy w(...) sp. z o.o.na stanowisku mechanik lotniczy obsługi II. Bezspornym jest również, że na dzień złożenia przez odwołującego kolejnego wniosku o przyznanie emerytury pomostowej, tj. 13 marca 2015 r., jak również na dzień wydania skarżonej decyzji, tj. 7 lipca 2015 r., odwołujący wciąż pozostawał w stosunku pracy(...) sp. z o.o.Nie może więc być wątpliwości co do tego, że ubezpieczony nie spełnił przesłanki zawartej wart. 4 ust. 7 ustawy o emeryturach pomostowych, gdyż fakt pozostawania przez niego w zatrudnieniu, stanowiący przesłankę negatywną do przyznania świadczenia uregulowanego przepisami ww. ustawy, wynikał nie tylko z załączonych do akt rentowych oświadczeń pracodawcy odwołującego, lecz również z samej treści odwołania. Odwołujący sam wskazywał bowiem, że chciał uniknąć sytuacji, w której zrezygnowałby z zatrudnienia na rzecz uzyskania świadczenia emerytalnego i tym samym utracił źródło dochodu, a organ rentowy przyznania mu prawa do tego świadczenia odmówił. O ile motywacja odwołującego może zasługiwaćna uwzględnienie, o tyle charakter przepisówustawy o emeryturach pomostowych,w szczególności art. 4 tejże ustawy, jednoznacznie określa konieczność łącznego spełnienia warunków stanowiących przesłanki nabycia prawa do emerytury pomostowej, a brak choćby jednego z tych warunków powoduje niemożność nabycia uprawnień emerytalnych(zob. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt III AUa 252/12). Pozostawanie przez odwołującego w stosunku pracy stanowi samodzielnąi negatywną przesłankę dotyczącą możliwości przyznania mu prawa do emerytury pomostowej, co właściwie przesądzało o zasadności odwołania.
Co się natomiast tyczy wniosku odwołującego o wydanie wyroku wstępnego(pkt 7 odwołania, k. 4 a.s.)należy zaznaczyć, że Sąd Okręgowy nie miał możliwości wydania takiego orzeczenia, gdyż wstępne rozstrzygnięcie jakiego odwołujący dochodziłbyło niedopuszczalne. Zgodnie bowiem zart. 318 § 1 k.p.c.sąd może wydać wyrok wstępny co do samej zasady wtedy, gdy uznaje roszczenie za w zasadzie usprawiedliwione. Wykładnia pojęcia „zasada roszczenia” była przedmiotem wypowiedzi zarówno doktryny,jak i orzecznictwa Sądu Najwyższego(por. uzasadnienie uchwały z 19 listopada 1957 r.4 CO 15/57, wyrok z 28 czerwca 1982 r. IV CR 230/82). Wypadkową tych wypowiedzi jest ugruntowany w orzecznictwie tego Sądu pogląd, zgodnie z którym pod  pojęciem „zasada roszczenia” rozumieć należy konkretne prawo lub stosunek prawny, a nie pogląd prawny czy określoną ocenę stanu faktycznego, której sąd chce dać wyraz w rozstrzygnięciu wstępnym(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2009 r. III CSK 21/09).Wnioskowane przez ubezpieczonego orzeczenie wstępne prowadziło by do ustalenia faktów, a nie dochodzonego przez odwołującego roszczenia, co w przypadku spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych nie jest dopuszczalne, gdyż sąd odwoławczy rozstrzygaw przedmiocie prawa. Zgodnie zart. 47714§ 1 i 2 k.p.c., sąd oddala odwołanie, jeżeli nie ma podstaw do jego uwzględnienia; w przypadku uwzględnienia odwołania sąd zmienia całości lub w części zaskarżoną decyzję organu rentowego lub zaskarżone orzeczenie wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności i orzeka co do istoty sprawy.W orzecznictwie wskazuje się, że zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu)w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznaczony jest w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych,a w drugim - przedmiotem postępowania sądowego determinowanego zakresem odwołaniaod tej decyzji(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 września 2010 r., III UK 15/10). Przeniesienie sprawy na drogę sądową przez wniesienie odwołania od decyzji organu rentowego ogranicza się do okoliczności uwzględnionych w decyzji, a spornych między stronami. Poza tymi okolicznościami spór sądowy nie może zaistnieć. Przed sądem wnioskodawca może żądać jedynie korekty stanowiska zajętego przez organ rentowyi wykazywać swoją rację, odnosząc się do przedmiotu sporu objętego zaskarżoną decyzją, natomiast nie może żądać czegoś, o czym organ rentowy nie decydował. Z tego względu odwołanie wnoszone od decyzji organu ubezpieczeń społecznych nie ma charakteru samodzielnego żądania(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2010 r.,II UK 84/10). W postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu ubezpieczeń społecznych sąd nie rozstrzyga więc o zasadności wniosku, lecz o prawidłowości zaskarżonej decyzji.Sąd nie działa w zastępstwie organu rentowego, w związku z czym nie ustala prawado świadczeń i choć samodzielnie oraz we własnym zakresie rozstrzyga wszelkie kwestie związane z prawem lub wysokością świadczenia objętego decyzją, to jego rozstrzygnięcie odnosi się do zaskarżonej decyzji(zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 22 lutego 2006 r., III AUa 49/06).
Prowadząc postępowanie sąd ubezpieczeń społecznych ustala wszystkie okoliczności jakie są niezbędne ku temu aby stwierdzić, czy dana osoba spełnia konkretne wymagania określone w przepisie i sąd nie ma takich uprawnień aby przesądzić na przyszłość konkretną okoliczność, która jest niezbędna do tego, aby świadczenie zostało przyznane. Sąd może jednak poczynić takie ustalenia jedynie wtedy, gdy w danym rozstrzygnięciu przyznaje prawo do świadczenia z systemu ubezpieczeń społecznych. Gdyby więc odwołujący rozwiązał stosunek pracy na dzień wydania skarżonej decyzji, to Sąd prowadziłby postępowanie dowodowe celem ustalenia, czy spełnia on pozostałe warunki określone wart. 4 ustawyo emeryturach pomostowych. Takie okoliczności jednak, jak bezspornie wyżej wskazano,w niniejszej sprawie nie miały miejsca, wobec czego Sąd nie miał podstaw do badania spornej kwestii związanej z okresami pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych.
Wobec powyższego Sąd uznał za słuszne stanowisko organu rentowego,zgodnie z którymJ. T.nie spełnia kumulatywnie przesłanek określonych wart. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, co przesądziło o braku prawado dochodzonego świadczenia. W konsekwencji zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.należało uznać za prawidłową i zgodną z prawem,co skutkowało oddaleniem przedmiotowego odwołania jako niezasadnego na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
Zarządzenie:(...)
(...)