Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 691/14
Data wyroku: 2016-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kamila Różańska
Słowa kluczowe: Przestępstwo

Sygn. akt II K 691/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Kamila Różańska
Protokolant:  Karolina Sieńkowska
po rozpoznaniu dnia 9 czerwca 2016, 12 września 2016, 17 października 2016, 7 listopada 2016 roku
sprawyM. J. (2)z d.K., c.H.iD. z d. S.,ur. (...)wO.,
oskarżonej o to, że:

I
w dniu 27 czerwca 2013 roku wO.województwa(...), posłużyła się jako autentyczną uprzednio sfałszowaną poprzez podrobienie podpisuT. J.umową sprzedaży samochodu m-kiN. (...)nr rej. (...),

tj. o czyn określony wart. 270 § 1 k.k.

II
w dniu 27 czerwca 2013 roku wO.województwa(...), przywłaszczyła sobie pieniądze w kwocie 16.000 złotych pochodzących ze sprzedaży samochodu m-kiN. (...)nr rej. (...)na szkodęT. J.,

tj. o czyn określony wart. 284 § 1 k.k.

orzeka:

1
oskarżonąM. J. (2)w ramach zarzucanego jej w pkt. I a/o czynu uznaje za winną tego, że w dniu 27 czerwca 2013 roku wO.woj.(...), posłużyła się jako autentyczną uprzednio podrobioną umową sprzedaży samochodu markiN. (...)nr rej. (...)poprzez umieszczenie pod treścią umowy w miejscu „sprzedający” imienia i nazwiskaT. J.podczas gdy, nie składał on podpisu pod tym dokumentem i czyn ten kwalifikuje zart. 270 § 1 kki za to na podstawieart. 270 § 1 kkskazuje oskarżoną na grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych stawka;

2
oskarżonąM. J. (2)w ramach zarzucanego jej w pkt. II a/o czynu uznaje za winną tego, że w dniu 27 czerwca 2013 roku wO.woj.(...)przywłaszczyła sobie pieniądze w kwocie 6 tysięcy złotych pochodzących ze sprzedaży samochodu m-kiN. (...)nr rej. (...)na szkodęT. J.i czyn ten kwalifikuje zart. 284 § 1 kki za to na podstawieart. 284 § 1 kkw zw. zart. 37a kkskazuje oskarżoną na grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych stawka;

3
na podstawieart. 85 § 1 kkorazart. 86 § 1 i 2 kk. oskarżonejM. J. (2)wymierza karę łączną grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek po 20 (dwadzieścia) złotych stawka;

4
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 300 (trzysta) złotych.

Sygn. akt II K 691/14

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

M. J. (2)iT. J.w okresie od 22 września 2001 roku do 8 czerwca 2010 roku pozostawiali w związku małżeńskim i łączył ich ustrój ustawowej wspólności majątkowej. W trakcie trwania małżeństwa nabyty na kredyt został samochódN. (...)nr rej. (...). Współwłaścicielem pojazdu byłT. J.. Samochód był użytkowany wyłącznie przezM. J. (2). Ponosiła ona wszelkie koszty związane z utrzymaniem pojazdu i spłatą kredytu. Początkowo byli małżonkowie pozostawali w dobrych kontaktach. Oboje mieli dostęp do wspólnej posiadłości, choć zamieszkiwali osobno. Jesienią 2012 roku powstał konflikt miedzy byłymi małżonkami na tle kwestii związanych z podziałem majątku.T. J.złożył do sądu wniosek o podział majątku wspólnego. Pełnomocnik uczestniczkiM. J. (2)w postępowaniu w sprawie I Ns 512/12 w piśmie z 14 lutego 2013 roku, będącym odpowiedzią na wniosek o podział majątku wspólnego, wskazała, jakie składniki majątkowe wchodzą w skład majątku wspólnego stron. W piśmie tym brak jest informacji o pojeździeN. (...)nr rej. (...). Pełnomocnik wnioskodawcy pismem z 12 marca 2013 roku zgłosił żądanie objęcia podziałem samochoduN. (...). W kolejnych pismach procesowych precyzujących stanowisko uczestniczkiM. J. (2)odnośnie składników majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego nie zgłoszono samochoduN. (...)do rozliczenia.
W maju bądź na początku czerwca 2013 rokuP. O. (1)zaczepił pod sklepemM. J. (2)i zapytał się czy nie byłaby zainteresowana sprzedażą samochoduN. (...), gdyż bardzo podoba mu się ten samochód.M. J. (2)odpowiedziała, że nie myśli o jego sprzedaży, ale jak się zdecyduje to się odezwie.P. O. (1)podał swój numer telefonu. Za kilka tygodniM. J. (2)odezwała się do mężczyzny składając mu propozycję sprzedaży samochodu. W dniu 27 czerwca 2013 roku, po obejrzeniu samochoduP. O. (1)zdecydował się na zakup pojazdu. Z uwagi na stan techniczny samochodu strony uzgodniły cenę sprzedaży na 12 tysięcy złotych.M. J. (2)stwierdziła, że przyszykuje umowę i mogą spotkać się wieczorem 27 czerwca 2013 roku by sfinalizować transakcję.
27 czerwca 2013 rokuP. O. (1)przyjechał do domuM. J. (2). W domu i przy transakcji obecny był partnerM. J. (2)P. K. (1). Na kupca czekała przyszykowana umowa z naniesionymi podpisami(...),(...)w miejscu sprzedający.M. J. (2)uzupełniła umowę o daneP. O. (1).P. O. (1)złożył swój podpis na dwóch egzemplarzach umowy. Jedna z umów została mu wręczona przezM. J. (2).P. O. (1)wręczył pieniądze – 12 tysięcy zł.T. J.nie składał swojego podpisu na umowie sprzedaży samochodu markiN. (...)nr rej. (...)z dnia 27 czerwca 2013 roku. Nie podpisywał się on na takim dokumencie, nie podpisywał też dokumentów in blanco. Miasto, rok i miesiąc określający miejsce i datę umowy sprzedaży zostały nakreślone komputerowo, zaś dzień sprzedaży odręcznie. W umowie zamieszczono nie aktualną serię i numer dowodu osobistegoT. J.(...).T. J.dowodem osobistym noszącym taką serię i numer posługiwał się do 11 lipca 2011 roku, bowiem w tym dniu został mu wydany nowy dowód osobisty o nr identyfikacyjnym(...). 21 czerwca 2013 rokuT. J.został wydany kolejny dowód osobisty o nr(...).
8 lipca 2013 rokuP. O. (1)na pośrednictwem portalu Allegro wystawił samochódN. (...)nr rej. (...)na sprzedaż za kwotę 28 700 zł. W opisie umieścił informację, że samochód jest całkowicie sprawny.

M. J. (2)w postępowaniu o podział majątku I Ns 512/12 chęć rozliczenia samochoduN. (...)zgłosiła na rozprawie 10 czerwca 2014 roku. Kobieta, jako podejrzana została przesłuchana 11 czerwca 2014 roku.

M. J. (2)nie była karana.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: częściowo zeznania pokrzywdzonegoT. J.k. 288-290, k. 9-12, częściowo zeznania świadkaP. O. (1)k. 290-292a, k. 26v-27, k. 39-40, częściowo zeznania świadkaP. K. (2)k. 292a-293, k. 56-57, zeznania świadkaK. J.k. 296, kserokopii dowodu osobistego k. 7, wydruki z allegro k. 16-18, kserokopie umowy sprzedaży k. 29, k. 62,k. 63, pismo ze Starostwa Powiatowego k. 61, kserokopia dokumentacji skarbowej k. 80-83, k. 318-322, dokumentacja ze sprawy I Ns 512/12 k. 127-143, k. 156-188, k. 304-307a, k. 308-314, dane o karalności k. 272.
OskarżonaM. J. (2)nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W trakcie postępowania karnego oskarżona wyjaśniała odpowiadając wyłącznie na pytania obrońcy. Oskarżona podała, że nie podrobiła podpisuT. J.na umowie sprzedaży, a posługując się umowa nie miała wątpliwości, że to jest jego podpis. Oskarżona wyjaśniła, że były mąż wyrażał zgodę na sprzedaż samochodu. Nie było z jego strony sprzeciwu. Nie zwracał się z żądaniem zwrotu połowy ceny sprzedaży. Oskarżona twierdziła, że sama zgłosiła tą kwotę do rozliczenia w sprawie o podział majątku. W postępowaniu przed Sądem oskarżona wyjaśniła, że samochódN. (...)nabyła sama po rozstaniu z mężem. Byli w separacji chociaż nie formalnej tylko faktycznej. Wzięła kredyt na ten samochód, spłacała go sama. Wszelkie naprawy i koszty związane z tym samochodem wykonywała oskarżona sama. Była jedynym użytkownikiem tego pojazdu. Wspólność ustawowa między małżonkami ustała w czerwcu 2010 roku, jak uprawomocnił się wyrok rozwodowy. Oskarżona podała, że samochódN. (...)sprzedała sama, a później mieli się rozliczyć z pieniędzy ze sprzedaży pojazdów, bowiem mąż sprzedał inny pojazd. Mąż zawsze mówił, że nie ma powodów, żeby się wtrącać w utrzymanie tego samochodu. Oskarżona posłużyła się podpisem i taką umową ponieważ obydwoje mieli dostęp do ich dokumentów znajdujących się we wspólnej posiadłości. Tam też mąż zostawił podpisany egzemplarz. Ten pozostawiony egzemplarz był podpisany przez jej męża. Sprzedaż samochoduN. (...)zgłosiła w sprawie podziałowej wiedząc, że trzeba się podzielić. Mieli taki układ z mężem, że on rozliczy środki ze sprzedaży samochoduN. (...)i motocyklaK., a ona z samochoduN. (...).
W tym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje.
Wydany przez Sąd wyrok został poprzedzony wnikliwą analizą całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej. Przeprowadzone na rozprawie dowody zostały poddane swobodnej ocenie uwzględniającej zasady logicznego myślenia oraz wskazania doświadczenia życiowego i wiedzy.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonejM. J. (2). Wyjaśnienia te są nielogiczne w kontekście wniosków płynących z całości zgromadzonego materiału dowodowego. Wyjaśnienia te są także sprzeczne przede wszystkim z zeznaniami pokrzywdzonegoT. J., ale także z innymi dowodami.
Oskarżona twierdziła, iż mąż wyraził zgodę na sprzedaż samochodu, nie było z jego strony sprzeciwu. Jednak trzeba mieć na uwadze, iż od jesieni 2012 roku strony były skonfliktowane i nie utrzymywały przyjacielskich stosunków, więc niemożliwym jest byT. J.w czerwcu 2013 roku wyraził zgodę na sprzedaż pojazdu.M. J. (2)relacjonowała, że mąż zostawił podpisany egzemplarz umowy w domu. Biorąc pod uwagę sposób naniesienia daty na umowie tj. miesiąc i rok komputerowo, a dzień odręcznie,T. J.musiałby złożyć ten podpis w czerwcu 2013 roku, a to z uwagi na panującą atmosferę w relacjach nie było możliwe. Jednak przede wszystkimT. J.niemalże od początku postępowania o podział majątku zgłaszał, iż w skład majątku wspólnego wchodzi także samochódN. (...)i zgoła odmiennie oceniał jego wartość, niż kwota za którą sprzedano pojazd. To również przekonuje, iż nie mógł on złożyć podpisu na umowie sprzedaży samochodu za kwotę 12 tysięcy złotych. Należy także zwrócić uwagę, iż w umowie zamieszczono nie aktualną serię i numer dowodu osobistegoT. J.tj.(...). Pokrzywdzony dowodem osobistym noszącym taką serię i numer posługiwał się do 11 lipca 2011 roku. Wyjaśnienia oskarżonej dotyczące zgodyT. J.na sprzedaż samochodu są sprzeczne z zeznaniamiP. K. (2)iP. O. (1). Z zeznań tych świadków wynika, że inicjatorem sprzedaży samochodu byłP. O. (1), aM. J. (2)nie myślała wówczas o tego typu transakcji. Dlaczego zatem miałaby być w posiadaniu podpisanej przezT. J.umowy sprzedaży skoro „nie nosiła się ze sprzedażą pojazdu”, po co miałby uzyskiwać wcześniej zgodę współwłaściciela skoro jeszcze w maju 2013 roku nie miała zamiaru sprzedaży. Wszystkie powyżej wskazane okoliczności przekonują Sąd, iż wyjaśnieniaM. J. (2)są nieprawdziwe i stanowią wyłącznie jej linię obrony. Miała ona całkowitą jasność, iż umowa sprzedaży, którą się posłużyła 27 czerwca 2013 roku była podrobiona, bowiem taki dokument jako całość nigdy nie istniał.T. J.nie składał podpisu pod tym dokumentem. Jego podpis został tam umieszczony wbrew jego wiedzy i woli. NadtoT.jakubowski stanowczo zaprzeczył, iżby podpisywał dokumenty In blanco.
Wyjaśnienia oskarżonejM. J. (2)są wewnętrznie sprzeczne, ale także niespójne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Oskarżona twierdzi bowiem, że sama zgłosiła kwotę ze sprzedaży do rozliczenia w sprawie o podział majątku. Jednak diametralnie odmienne wnioski płyną z analizy dokumentacji w sprawie I Ns 512/12, w szczególności z pism stron postępowania. Z jednej strony oskarżona wyjaśniając, iż sama spłacała kredyt zaciągnięty na zakup samochodu, sama ponosiła koszty związane z utrzymaniem pojazdu, a pokrzywdzony także sprzedał samochód i motocykl, który użytkował, próbowała stworzyć wrażenie, że uprawnionym było przekonanie, iż kwota uzyskana ze sprzedażyN.należna jest jej, ale drugiej strony podała „sprzedaż samochoduN. (...)zgłosiła w sprawie podziałowej wiedząc, że trzeba się podzielić”.M. J. (2)jednak chęć rozliczenia samochoduN. (...)zgłosiła na rozprawie 10 czerwca 2014 roku, zatem po niemal roku od sprzedaży. Biorąc pod uwagę całość postępowania oskarżonej, w tym w szczególności, iż w dniu 27 czerwca 2013 roku posłużyła się podrobioną umową sprzedaży, należało uznać, iż jej wyjaśnienia, w których nie przyznaje się do popełnienia czynu zart. 284 § 1kksą nieprawdziwe.
Sąd ocenił zeznaniaT. J.jako wiarygodne niemalże w całości. Świadek szczegółowo relacjonował kiedy, w jaki sposób dowiedział się o sprzedaży samochodu. Informacje przekazane przez świadka znajdują potwierdzenie w zeznaniachP. O. (1)oraz w dokumentacji z akt sprawy I Ns 512/12. Zeznania świadka są konsekwentne, logiczne i jasne. Dokonując oceny zeznań świadka Sąd miał na względzie, iż strony są mocno skonfliktowane, a zatem potencjalnie świadek miałby interes w zeznawaniu w sposób nieobiektywny. Jednak brak logiki w ukazywaniu zdarzeń przez oskarżoną oraz fakt, iż na umowie sprzedaży widnieje dawno nieaktualny nr dowodu osobistego pokrzywdzonego, przekonuje, że pokrzywdzony zeznawał prawdziwie. To wersja pokrzywdzonego jest logiczna, konsekwentna i znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Sąd nie przyjął jedynie wartości pojazdu określonej przez pokrzywdzonego.T. J.nie użytkował pojazdu, przed sprzedażą nie znał jego stanu technicznego, usterek. Zatem jego wiedza w tym zakresie nie jest wiarygodna.
Sąd w przeważającej części uznał zeznania świadkaP. O. (1)za wiarygodne. W szczególności na wiarę zasługują zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Świadek relacjonował wówczas w niedługim czasie od zdarzenia. Zatem przebieg transakcji, jak do niej doszło, kto był przy niej obecny, miał świeżo w pamięci. Zeznania te są jasne. Istotne jest, iż świadek potwierdził zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Istniały bowiem nieścisłości dotyczące momentu naniesienia podpisów, udziału konkubenta oskarżonej w transakcji.P. O. (2)po ujawnieniu mu poprzednich zeznań potwierdził je uznając, iż wówczas lepiej pamiętał szczegóły. Sąd za prawdziwe uznał także zeznania świadka odnoszące się do ceny jaką zapłacił za samochódN. (...). Brak jest jakichkolwiek przeciwnych dowodów wskazujących, iż samochód w rzeczywistości został sprzedany za inną cenę. Dokumentacja z urzędu skarbowego, a także ze zeznaniaK. J.potwierdzają zeznaniaP. O. (1), iż stan techniczny uzasadniał przyjęcie obniżonej wartości pojazdu. W ocenie Sądu opinia biegłego wydana w postępowaniu cywilnym nie miała znaczenia w tym zakresie dla postępowania karnego, bowiem biegły określał wartość pojazdu według stanu na dzień 30 czerwca 2010 roku (ustanie ustawowej wspólności majątkowej) oraz na dzień opracowania opinii tj. 7 marca 2015 roku.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaP. O. (1)w zakresie opisywanych przez niego uszkodzeń pojazdu. Relacja ta jest niespójna, nielogiczna. Nadto częściowo jest ona sprzeczna z tym co wynika z dokumentacji nadesłanej z urzędu skarbowego.
ZeznaniaP. K. (2)są wiarygodne za wyjątkiem jego relacji odnośnie posiadania przez paniąM. J. (2)umowy sprzedaży samochoduN. (...)podpisaną przezT. J.. W tym zakresie relacja świadka jest nielogiczna i niespójna.P. K. (2)bowiem zeznał, iżM. J. (2)nie szukała nabywcy samochodu i to był przypadek, a dodatkowo ujawnił, iż oskarżona zT. J.początków byli w dobrych relacjach, jednak w trakcie podziału majątku uległy one pogorszeniu. Trudno zatem przyjąć, iż prawdą jest sformułowanie, iżM. J. (2)miała podpisaną przezT. J.umowę z dnia 27 czerwca 2013 roku sprzedaży samochoduN. (...)za cenę 12 tysięcy złotych. Nadto zeznania w tym zakresie są sprzeczne z zeznaniami świadkaT. J.oraz wnioskami płynącymi z analizy zebranego materiału dowodowego tj. zgłoszenie samochodu jako składnika majątku wspólnego w postępowaniu o podział tego majątku, nieaktualny nr dowodu osobistego pokrzywdzonego, czy sposób naniesienia daty na umowie. Świadek nie zeznawał szczegółowo kiedy, w jakich okolicznościach doszło do podpisania ta umowa przezT. J.. Mając na uwadze powyższe w tym zakresie Sąd ocenił zeznania świadka negatywnie. W pozostałej części zeznania te są prawdziwe, jasne i spójne z zeznaniamiP. O. (1).
Sąd dał wiarę zeznaniomK. J.. Świadek relacjonował jasno i logicznie. Zeznawał zgodnie ze swoja wiedzą i pamięcią. Należy zwrócić uwagę, iż świadek podkreślił, iż gdy auto zostało kupione był on mały. Samochód był zawsze użytkowany przez jego matkę skąd zapewne jego wniosek, iż był to jej samochód. Fakt współwłasności pojazdu nie jest kwestionowany jednak przez żadną ze stron.
Sąd uznał również za wiarygodne dowody z dokumentów ujawnione w toku rozprawy, zostały one bowiem sporządzone przez osoby do tego uprawnione i nadesłane przez podmioty powołane do ich przechowywania. Żadna ze stron nie podważała ich autentyczności i wiarygodności do czego i Sąd nie znalazł podstaw. Dokumentacja ta jest jasna, czytelna, rzetelna. Analiza dokumentów z postępowania cywilnego(...)pozwala na utlenienie pewnych istotnych faktów dla tego postępowania karnego. W szczególności treść i daty pism pełnomocników zawierających stanowiska odnośnie składników wchodzących w skład majątku wspólnego oraz zaakceptowania ich rozliczenia prowadzi do wniosku, iż oskarżona taka chęć rozliczenia zgłosiła dopiero na rozprawie 10 czerwca 2014 roku.M. J. (2)była wezwana na Policję celem złożenia wyjaśnień w sprawie miedzy innymi o czyn zart. 284 § 1 kki wyjaśnienia te złożyła 11 czerwca 2014 roku.
Opinia biegłego wywołana w postępowaniu cywilnym ze wskazanych już powodów nie miała znaczenia dla postępowania karnego.
OskarżonaM. J. (2)swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu zart. 270 § 1 kk.M. J. (2)w dniu 27 czerwca 2013 roku wO.w trakcie transakcji sprzedaży posłużyła się jako autentyczną uprzednio podrobioną umową sprzedaży samochodu markiN. (...)nr rej. (...). Umowę taką wręczyłaP. O. (1). Umowa była podrobiona poprzez umieszczenie pod treścią umowy w miejscu „sprzedający” imienia i nazwiskaT. J.podczas gdy, nie składał on podpisu pod tym dokumentem.M. J. (2)działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Dokument jest podrobiony jeżeli nie pochodzi od osoby, w której imieniu został sporządzony. Dokument jako całość nie istniał, nie pochodził od pokrzywdzonego jako sprzedającego bowiemT. J.pod tą umową sprzedaży się nie podpisał. Nie podpisywał się także na żadnej czystej kartce papieru. Zatem dokument jako całość jest nieautentyczny. Karalne użycie sfałszowanego dokumentu wymaga przedłożenia go innej osobie prywatnej.M. J. (2)przedłożyła podrobioną umowęP. O. (1).
Oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała także znamiona czynu karalnego zart.284 § 1 kk. W dniu 27 czerwca 2013 roku wO.woj.(...)przywłaszczyła sobie pieniądze w kwocie 6 tysięcy złotych pochodzących ze sprzedaży samochodu m-kiN. (...)nr rej. (...). Jako współwłaścicielowi pojazdu należały się oneT. J.. Mienie stanowiące wspólną własność małżonków nie jest w pełni mieniem własnym jednego z małżonków, jest ono dla każdego z ich częściowo mieniem cudzym. Małżonek może ponosić odpowiedzialność karną zart. 284 § 1 k.k., ale tylko w takim przypadku, gdy dopuszcza się rozporządzania mieniem należącym do majątku wspólnego, w taki sposób, że czyni to z zamiarem powiększenia swego majątku kosztem majątku drugiego małżonka, np. sprzedaje określoną rzecz ruchomą. Postępuje w taki sposób, by ta rzecz nie mogła być w przyszłości przedmiotem podziału majątku wspólnego. Mając na uwadze sposób postępowania oskarżonej przy transakcji tj. posłużenie się sfałszowaną umową tak by nie dopuścić do udziału drugiego współwłaściciela, nie zgłoszenie samochoduN. (...)jako składnika majątku wspólnego, a nadto zgłoszenie chęci rozliczenia kwoty pochodzącej ze sprzedaży tego samochodu w momencie uzyskania wiedzy, iż będzie wyjaśniała w sprawie o czyn zart. 284 § 1 kk(choć postępowanie cywilne o podział majątku wspólnego toczyło się od ponad roku) jasno wskazuje, iżM. J. (2)w dniu 27 czerwca 2013 roku działała umyślnie z zamiarem powiększenia swego majątku kosztem majątku drugiego współwłaściciela.
Odnośnie wymiaru kary Sąd zważył, co następuje.
Wymierzając oskarżonejM. J. (2)za czynart. 270 § 1 kkgrzywnę 100 stawek dziennych po 20 zł stawka oraz za czyn zart. 284 § 1 kkgrzywnę 100 stawek dziennych po 20 zł stawka, Sąd kierował się zasadami wymiaru kary kształtującymi system sądowego wymiaru kary, a mianowicie zasadą swobodnego uznania sędziowskiego w granicach przewidzianych w ustawie, zasadą winy, zasadą nakazująca uwzględnienie stopnia społecznej szkodliwości czynu, oraz mając na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć względem każdego z oskarżonych, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd kierując się celami zapobiegawczym i wychowawczym, jakie kara winna osiągnąć względem konkretnego oskarżonego uznał, iż w przypadku orzekania co do kary za czyn zart. 284 § 1 kknależy skorzystać z instytucji unormowanej wart. 37 a kk. Wybór kary ograniczenia wolności jest ze wszech miar uzasadniony tymi celami. Będzie to kara efektywnie wykonywana.
Okolicznościami łagodzącymi, które Sąd brał pod uwagę przy wymiarze grzywien są uprzednia niekaralność oskarżonej i jej ustabilizowany tryb życia. Stopień społecznej szkodliwości tych czynów nie jest znaczny z uwagi na rodzaj i charakter naruszonych dóbr oraz rozmiar grożącej szkody. W ocenie Sądu łagodząco na wymiar kar wpływ ma fakt, iż czynów tych oskarżona dopuściła się z uwagi na istniejący zaogniony konflikt z byłym mężem.
Okolicznością obciążająca przypadku wymiaru kary za czyn z art., 270§ 1 kkjest postać zamiaru tj. oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim. Czyn zabroniony w postaci posłużenia się podrobionym dokumentem można bowiem popełnić umyślnie z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym.
Sąd na podstawieart. 85 § 1 kk,art. 86 § 1 i 2 kk, połączył grzywny i orzekł karę łączną grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka.
Podstawową kwestią podlegającą analizie Sądu przy wymiarze kary łącznej, w szczególności decydującą o zastosowaniu zasady absorpcji, asperacji lub kumulacji, jest istnienie ścisłego związku, odległego bądź też brak związku przedmiotowego –podmiotowego pomiędzy poszczególnymi czynami. Sąd również wziął pod uwagę dyrektywy orzekania kary łącznej wyrażone wart. 85a kk. Sąd rozważając w niniejszej sprawie kwestię bliskości podmiotowo – przedmiotowej pomiędzy przestępstwami zart. 270 § 1 k.k.,art. 284 § 1 kkstwierdził, iż pomiędzy przestępstwami tymi istnieje ścisły związek z uwagi na czas ich popełnienia. Jednak oskarżona swoim zachowaniem naruszyła dobra chronione prawem. Wobec powyższego Sąd uznał, iż najwłaściwszym będzie zastosowanie zasady asperacji i wymierzenie kary łącznej 150 stawek dziennych po 20 złotych stawka.
Ustalając wysokość stawki dziennej grzywien wymirzonych za poszczególne czynu oraz przy wymiarze kary łącznej -na kwotę 20 złotych Sąd zgodnie zart. 33 § 3 k.k.wziął pod uwagę warunki osobiste, rodzinne, możliwości zarobkowe oskarżonej. Okoliczności te pozwoliły na ustalenie takiej wysokości jednej stawki dziennej. Oskarżona osiąga dochód w wysokości 6200 złotych, ma jedno dziecko w wieku 20 lat.
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę sądową w kwocie 300 złotych obliczoną zgodnie z przepisamiustawy o opłatach w sprawach karnych.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.