Sąd Rejonowy w Rzeszowie
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 169/15
Data wyroku: 2016-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Kallaus
Teza: Rozwód, niezależnie od jego powodów, stanowi kres stosunków pomiędzy małżonkami - ukształtowanych na zasadzie równej stopy życiowej

Sygn. akt III RC 169/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie – III Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie:
Przewodniczący: SSR Andrzej Kallaus
Ławnicy: ----------
Protokolant: sekr. sądowy Ewelina Marszał
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. w Rzeszowie
sprawy
z powództwaF.(...)
przeciwkoZ. P. (1)
o alimenty

I
o d d a l a powództwo,

II
o d d a l a wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE WYROKU
PowódkaF. P.wniosła do tut. Sądu pozew o zasądzenie alimentów w kwocie po 400 zł miesięczny od pozwanegoZ. P. (2).
W uzasadnieniu żądania podniesiono, że uprawniona wymaga leczenia w związku z pogarszającym się stanem zdrowia. Powódka zarzuciła, że za ten stan rzeczy ponosi odpowiedzialność pozwany, który w okresie pożycia małżeńskiego znęcał się nad nią psychicznie.
Sąd Rejonowy w Rzeszowie odrzucił pozew, stwierdzając, że roszczenie o alimenty zostało prawomocnie rozstrzygnięte w sprawie rozwodowej. Powództwo w zakresie świadczeń alimentacyjnych oddalono mocą wyroku orzekającego rozwód. Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił przedmiotowe postanowienie formalne, stwierdzając, że nie ma związku pomiędzy treścią żądania pozwu o komparycją wyroku rozwodowego.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
Sąd ustalił co następuje:
Strony zawarły związek małżeński 28.12.1996 r. w wyniku złożenia zgodnych oświadczeń przed Kierownikiem USC wR.. Powódka wystąpiła 04.07.2013 r. przeciwko pozwanemu z pozwem o rozwód, w którym obok zasadniczego żądania zostało zawarte roszczenie alimentacyjne. W stosunku do rozpoznawanego powództwa było ono dalej idące, gdyżF. P.domagała się zasądzenia świadczeń alimentacyjnych w kwocie po 500 zł miesięcznie. Żądanie w zakresie alimentów zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dn. 29.04.2014 r. Mocą powyższego orzeczenia rozwiązano małżeństwo stron z winy pozwanego. Wyrok w części dotyczącej rozwodu i alimentów uprawomocnił się 20.06.2014 r. wobec zaskarżenia rozstrzygnięcia tylko w odniesieniu do oddalenia roszczenia o eksmisję współmałżonka. Sąd Okręgowy w Rzeszowie stwierdził brak przesłanek do zasądzenia alimentów na rzecz powódki, ustalając, że ponosi ona m.in. koszty swojego leczenia od 100-200 zł miesięcznie. Podkreślono, że rozwód nie oznacza dla małżonka niewinnego pogorszenia sytuacji materialnej. Gdyby małżonkowie pozostawali w związku małżeńskim, ich wspólny dochód wynosiłby 2464 zł miesięcznie. W konsekwencji na każdego z małżonków przypadałaby kwota 1232 zł, a więc kwota niewiele wyższa od tej, jaką otrzymuje powódka.
Strony, mimo rozwodu, nadal mieszkają wspólnie, dzieląc się kosztami utrzymania mieszkania po połowie. W 2014 r. powódka wydała na lekarstwa w lipcu 24 zł, we wrześniu – 96 zł, w następnym miesiącu – 23 zł, w listopadzie – 150 zł. Natomiast w roku 2015 jej wydatki na medykamenty (potwierdzone fakturami) wyniosły w styczniu 175 zł, a w marcu – 90 zł.  Powódka pobiera emeryturę w kwocie 1272 zł, renta pozwanego wynosi 1245 zł miesięcznie.
Pozwany zaciągnął w okresie trwania małżeństwa kredyt na samochód, który spłaca w kwocie po 500 zł miesięcznie. Na lekarstwa przeznacza on od 100 do 150 zł w stosunku miesięcznym. Na wyżywienie pozwany zabezpiecza kwotę ok. 10 zł dziennie. Obciąża go połowa czynszu i opłaty za media (ok. 300 zł miesięcznie). Pozwany spłaca również kredyt zaciągnięty po rozwodzie. Korzysta z pomocy finansowej siostry i syna.
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie odpisu skróconego aktu małżeństwa, faktur, zaświadczeń ZUS, częściowych wyjaśnień powódki i wyjaśnień pozwanego. Te ostatnie są spójne i konsekwentne. Wymienione dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Co więcej, faktury zostały przedstawione przez powódkę jako środek dowodzenia okoliczności, które stanowią oś niniejszego procesu. Chodzi mianowicie o pogorszenie jej stanu zdrowia i zwiększenie na ten cel nakładów finansowych. Warto zauważyć, że strona powoływała się na istotny zwrot kosztów leczenia w treści pozwu. Jednak to stwierdzenie koliduje z przedstawionymi dowodami (wartość wydatków na leczenie w poszczególnych miesiącach została przedstawione w stanie faktycznym). Wyjaśnień powódki w tym zakresie nie można nazwać ani spójnymi, ani konsekwentnymi. Jest zatem oczywiste, że nie mogą one stanowić podstawy ustaleń w zakresie kosztów utrzymania osoby występującej z roszczeniem alimentacyjnym. Z jej twierdzeń wynika, że przestawione faktury obrazują pełne wydatki na lekarstwa. Tymczasem nawet faktury przestawione w dniu rozprawy z naruszeniemart. 207 k.p.c., a dotyczące m.in. grudnia 2015 r. i stycznia 2016 r., nie zmieniają oceny wyjaśnień powódki. W pierwszym wypadku wydatki opiewały na kwotę 97 zł, a w drugim wypadku na kwotę 136 zł. Powyższe kwoty pozostają w jaskrawej sprzeczności z oświadczeniemF.P., że wydatki na jej leczenie wynoszą od 400 do 600 zł miesięcznie (średnio 500 zł w stosunku miesięczny). Jeśli nawet do kosztów lekarstw zostaną doliczone (według przytoczeń powódki) wydatki na tzw. środki pomocnicze, a więc kwota 125 zł, to w listopadzie nakłady na leczenie powinny wynieść 220 zł, a w styczniu nie 500 zł, lecz 260 zł. Należy przy tym stwierdzić, że twierdzenia powódki o wydatkach na owe środki pomocnicze są zupełnie gołosłowne. Jeżeli strona wykazuje swoje twierdzenia za pomocą faktur w określonym aspekcie leczenia, to nie jest zrozumiałe, dlaczego koszty o tej samej, a nawet większej wartości nie są przedstawiane przez nią w ten sam sposób, tym bardziej że chodzi o okres liczony miesiącami. Oceny wyjaśnień powódki dopełniają istotne rozbieżności w jej przytoczeniach.
Sąd zważył co następuje:
Jak już była o tym mowa, osią procesu jest twierdzenie strony powodowej o znacznym wzroście kosztów jej leczenia. Jednak powódka nie wykazała tego, aby pogorszenie się jej stanu zdrowia miało przełożenie na istotny wzrost kosztów leczenia, a w dalszej kolejności kosztów utrzymania. Przy czym nawet w wypadku odmiennego wyniku postępowania powództwo nie mogłoby zostać uwzględnione. Jak zauważył Sąd Okręgowy w Rzeszowie, rozpoznając tożsame roszczenie w ramach sprawy rozwodowej, osoba niewinna rozkładu pożycia małżeńskiego może dochodzić od swego współmałżonka, ponoszącego wyłączną odpowiedzialność z rozwód alimentów na wypadek rozwiązania małżeństwa, jeśli rozwód pociągałby za sobą istotne pogorszenie jej sytuacji materialnej, choćby nie znajdował się ona w niedostatku. Tymczasem orzeczenie rozwodu pomiędzy stronami takiego skutku nie niesie dla powódki. Dochody rozwiedzionych małżonków są porównywalne, a ich koszty utrzymania nie różnią się istotnie, co można zobrazować na przykładzie nakładów związanych z eksploatacją wspólnego mieszkania. Strony dzielą te wydatki między sobą po połowie.
Trzeba w tym miejscu podkreślić, że nie ma znaczenia to, na jaki cel został zaciągnięty kredyt, który spłaca pozwany. Jeżeli bowiem małżeństwo trwałoby nadal, powódka musiałaby liczyć się z tym, że brak spłat tego zadłużenia spowoduje skierowanie egzekucji do majątku wspólnego (art. 41 k.r.o.). W tym stanie rzeczy dla uwzględnienia powództwa konieczne byłoby stwierdzenie znaczącej poprawy cenzusu majątkowego pozwanego. Taka zmiana stosunków jednak nie nastąpiła.
Jakkolwiekart. 60 §2 k.r.o.dopuszcza zasądzenie alimentów na rzecz współmałżonka z powodu jego niedostatku, to jednak nie może to nastąpić w wyniku znaczącego pogorszenia sytuacji bytowej drugiego małżonka. Należy bowiem podkreślić, iż zasada solidaryzmu doznaje znacznego ograniczenia w odniesieniu do rozwiedzionych małżonków także w wypadku orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy jednego z nich. Innymi słowy, nie można, zasądzając alimenty na rzecz małżonka niewinnego z powodu jego niedostatku, doprowadzić do powstania tego stanu u małżonka odpowiedzialnego za rozkład pożycia małżeńskiego. Wystarczy zauważyć, że rozwód, niezależnie od jego powodów, stanowi kres stosunków pomiędzy małżonkami - ukształtowanych na zasadzie równej stopy życiowej.
Wobec braku uzasadnienia faktycznego i prawnego powództwo podlega oddaleniu.
Rozstrzygniecie o kosztach znajduje uzasadnenie w treściart. 98 §1 k.p.c.
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powódki,
kal. 14 dni