Sąd Rejonowy w Dębicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 247/16
Data wyroku: 2016-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Barnak
Słowa kluczowe: Wyrok zaoczny, Dowody
Podstawa prawna: art. 6 kc, art. 232 kpc
Teza: Kserokopie dokumentów nie są dokumentem. Brak wykazania zasadności powództwa budzi wątpliwości co do prawdziwości twierdzeń zawartych w uzasadnieniu pozwu.

Sygn. akt I C 247/16

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Grzegorz Barnak
Protokolant:   st. sekr. sądowy Elżbieta Domińczak
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. w Dębicy na rozprawie
sprawy z powództwaK. M.S.A. z siedzibą wK.
przeciwkoS. F.
o zapłatę
powództwo oddala.

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział I Cywilny

z 7 listopada 2016 r.
Powód wniósł pozew przeciwkoS. F.o zapłatę.
Na uzasadnienie podał, że pozwany zawarła z cedentem powoda umowę pożyczki, z której się nie wywiązał.
Na rozprawę wyznaczoną na dzień 7 listopada 2016 r. pozwany nie stawił się ani nie złożył odpowiedzi na pozew.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powód nie wykazał zasadności pozwu, w tym nie udowodnił okoliczności podawanych w pozwie.
Nie uwzględnił Sąd w swoich ustaleniach kserokopii dokumentów złożonych przez powoda, jako że są to zwykłe kserokopie, a nie oryginał, bądź odpis potwierdzony za zgodność z oryginałem przez notariusza. Kserokopia dokumentu nie jest dokumentem w rozumieniu przepisówk.p.c., a co za tym idzie nie może dla Sądu stanowić podstawy swoich ustaleń.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu, gdyż roszczenie nie zostało udowodnione co do wysokości i co do zasady, zgodnie z ciężarem dowodzenia wynikającym zart. 6 k.c.w związku zart. 232 k.p.c.Na powodzie ciążył obowiązek wykazania wysokości zobowiązania pozwanego ze wskazaniem sposobu jego wyliczenia.
Powód przedstawił jedynie ksero dokumentów. Tym samym powód nie przedstawił dowodów, na podstawie których można by przeprowadzić weryfikację dochodzonego roszczenia.
Tylko oryginały dokumentów, bądź odpisy potwierdzone za zgodność z oryginałem przez notariusza albo pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, zgodnie zart. 129 § 2 k.p.c., mogą być przedmiotem dowodu. Niepoświadczona podpisem strony kserokopia nie jest dokumentem. Warunkiem uznania kserokopii za dokument jest umieszczenie na niej i zaopatrzenie podpisem poświadczenia jej zgodności z oryginałem. Kserokopie dokumentów bez stwierdzenia ich zgodności z oryginałem nie są dokumentami w rozumieniukodeksu postępowania cywilnego( por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r. III CZP 37/94, OSNCP 1994, nr 11, poz. 206, wyrok z dnia 27 lutego 1997 r. III CKN 7/57 – niepubl., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2004 r. I CK 32/04, LEX nr 529692 ). Obowiązkiem strony, w szczególności zastąpionej przez profesjonalnego pełnomocnika, jest dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody (art. 3 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów oznacza zaoferowanie takich dowodów, które spełniają ustawowe wymagania przewidziane wkodeksie postępowania cywilnego.
Wobec powyższego należało oddalić powództwo orzekając wyrokiem zaocznym. Brak było podstaw w oparciu oart. 339 k.p.c.uznać za prawdziwe twierdzenia pozwu, gdyż budziły one poważne wątpliwości. Stosownie do treściart. 339 § 1 i 2 kpcjeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W sprawie niniejszej pozwany, co prawda nie zaprzeczył istnieniu wierzytelności, bowiem nie zajął w sprawie stanowiska w ogóle, jednakże zdaniem Sądu przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne budzą uzasadnione wątpliwości, aby móc wydać wyrok uwzględniający roszczenie. Wątpliwości te powoduje w szczególności brak wykazania istnienia wierzytelności wobec pozwanego, jak też tego czy jest ona wymagalna i w jakim zakresie.