Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1657/15
Data wyroku: 2016-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Kołeczko-Wacławik
Słowa kluczowe: Umowa, Nienależyte Wykonanie Umowy
Podstawa prawna: art. 54 kc

Sygn. akt III Ca 1657/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Teresa Kołeczko - Wacławik (spr.)
Protokolant    Kamil Cieszkowski
po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
wG.
przeciwkoR. Ś.
o zapłatę
na skutek apelacji obu stron
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt VIII C 2108/13

1
oddala obie apelacje;

2
oddala wniosek powoda o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego.

SSO Teresa Kołeczko – Wacławik
Sygn. akt III Ca 1657/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Zabrzu z żądanej kwoty 3253,41zł. z odsetkami, zasądził od pozwanegoR. Ś.na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.kwotę 1145,34 zł. z ustawowymi odsetkami od poszczególnych kwot określonych w wyroku, oddalił powództwo w pozostałej części i zasądził od pozwanego na rzecz powoda 250,95 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd I instancji ustalił, że strony łączy umowa z 29 marca 2001r. o sprzedaż energii elektrycznej i świadczenie usług przesyłowych dla obiektu przyul. (...)wZ.na potrzeby sklepu-kiosku. Umowa z pozwanym zawarta została przez poprzednika prawnego powoda. Pozwany zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej i został wykreślony z ewidencji decyzją z 22 maja 2006r. W dniu 23 września 2009r. sprzedał kioskP. H., ale powoda nigdy nie poinformował o powyższych faktach, nigdy też nie złożył oświadczenia o rozwiązaniu umowy. Na podstawie umowy powód wystawił pozwanemu faktury VAT za okres od 18 stycznia 2011r. do 15 marca 2013r. uwzględniające odpowiadające poszczególnym okresom taryfy, wystawił też w dniach 23 marca 2011r. i 23 września 2011r. noty odsetkowe. Faktury zostały wystawione w oparciu o szacunkowe zużycie energii elektrycznej dla punktu poboru przyul. (...). Pozwany nie uregulował należności wynikających z faktur i notek odsetkowych. Pracownicy powoda kilkakrotnie próbowali wybudować licznik energii elektrycznej z kiosku, ale nie mieli do niego dostępu. Pozwany nie przyjął propozycji zawarcia nowej umowy na dostarczanie energii elektrycznej, a powód w piśmie z 21 czerwca 2013r. wyjaśnił pozwanemu podstawę wystawienia faktur. Ustalił też Sąd, że w sprawie VGC 74/08 Sąd Rejonowy w Zabrzu uznając za zasadne żądanie poprzednika prawnego powoda, zasądzenia od pozwanego należności za dostawę energii elektrycznej za okres po zaprzestaniu przez niego działalności gospodarczej w kiosku przyul (...), zasądził część dochodzonej należności, a z uwagi na niewskazanie przez powoda obowiązujących w danych okresach taryf, częściowo powództwo oddalił oraz że w sprawie VIII C-upr 308/10 Sąd Rejonowy w Zabrzu uwzględnił również powództwo poprzednika prawnego powoda o zapłatę takich należności, a apelacja pozwanego została oddalona.
Ustalając powyższe uznał Sąd Rejonowy, że pozwany nie wykazał, by doszło do rozwiązania umowy między stronami za wypowiedzeniem lub w jakimkolwiek innym trybie, a ponieważ nie uprzedził powoda jako sprzedawcy energii elektrycznej o zamiarze opuszczenia kiosku i nie umożliwił dokonania odczytu wskazań układu pomiarowego, to na zasadzie § 6 ust. 6 i 7 umowy był zobowiązany do odbioru i kupna energii oraz zapłaty za energię elektryczną i świadczenie usług przesyłowych do czasu zawarcia umowy z nowym klientem. Ocenił, że nie zasługują na uwzględnienie zarzuty pozwanego dotyczące ważności umowy związane z graficzną jej szatą jak też zmianą numeru konta czy też banku, na które należy dokonywać płatności. Odnosząc się do zakwestionowania przez pozwanego sposobu obliczenia należności wynikających z wystawionych przez powoda faktur, a tym samym zakwestionowania podstaw wyliczenia ilości zakupionej energii, które to wyliczenie - z uwagi na niedopuszczenie pracowników powoda do odczytu stanów i kontroli układu pomiarowo-rozliczeniowego – następowało na podstawie § 13 ust. 2 umowy czyli zgodnie z „Taryfą dla energii elektrycznej” – uznał, że zarzuty pozwanego w tym zakresie są częściowo zasadne. Wskazał, że ponieważ w obowiązujących Taryfach nie wskazano mechanizmu ustalania szacunkowego zużycia energii elektrycznej w takich przypadkach, powód winien wskazać mechanizm obliczenia szacunkowego zużycia energii za poszczególne okresy, czego nie uczynił. Nie powołał się przy tym na regulacje poprzednika prawnego zawarte w(...) S.A., które przewidywały określenie szacunkowego zużycia energii elektrycznej na podstawie zużycia wyznaczonego w oparciu o rzeczywiste odczyty dokonane w analogicznym okresie poprzedniego roku kalendarzowego i nie twierdził, by właśnie wskazania licznika w poprzednich okresach rozliczeniowych były podstawą przyjęcia szacunkowego odczytu licznika stanowiącego podstawę wystawienia faktur. Analiza wszystkich szacunkowych wskazań liczników na podstawie których obliczono należność w fakturach nie dała sądowi I instancji podstaw do ustalenia by zachodziła między nimi jakakolwiek analogia czy zależność. Dlatego za wykazaną uznał Sąd Rejonowy jedynie wysokość wnikających z faktur opłat stałych takich jak stałą stawkę ceny, opłatę dystrybucyjną stałą, opłatę końcową, opłatę abonamentową wraz z podatkiem VAT i tylko w tym zakresie uwzględnił powództwo. O odsetkach orzekł na podstawieart. 481§ 1 k.c.a o kosztach procesu na podstawieart. 100 k.p.c.
Apelację od wyroku wniósł zarówno powód jak i pozwany.
Powód zaskarżył wyrok w pkt. 2 i 3 w zakresie oddalonego powództwa i orzeczenia o kosztach procesu zarzucając:
- naruszenie prawa materialnego a toart. 65 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 3531k.c.,art. 553 § 1 k.c.w zw. zart. 555 k.c.,art. 5 ust 1 i 3 Prawa energetycznegopoprzez uznanie, że na podstawie wiążącej strony umowy w szczególności § 6 ust 7, pozwany nie był zobowiązany do zapłaty należności za dostarczoną przez powoda energię elektryczną na podstawie wystawionych faktur oraz naruszenieart. 6 k.c.w zw. zart. 232 k.p.c.poprzez uznanie, że powód nie udowodnił wysokości roszczenia co do obowiązku zapłaty przez pozwanego kwot wynikających ze składników zmiennych określonych w fakturach VAT,
- naruszenie prawa procesowego a toart. 233 § 1 k.p.c.polegające na dowolnej a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego poprzez uznanie, że powód nie udowodnił wysokości roszczenia w zakresie kwot wynikających ze składników zmiennych określonych w fakturach VAT.
Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 2 poprzez uwzględnienie powództwa co do pozostałej kwoty w wysokości 2108,07 zł, w pkt 3 poprzez podwyższenie zasądzonej kwoty 250,95 zł do kwoty 717 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Pozwany zaskarżył wyrok w części uwzględniającej powództwo i zarzucił, że skutecznie wypowiedział umowę o sprzedaż energii elektrycznej dla kiosku przyul (...)w 2006r. po zakończeniu działalności gospodarczej, stąd dalsze obciążanie go należnościami z tytułu dostarczania energii elektrycznej na podstawie faktur wystawionych przez powoda odbiera jako wyłudzanie pieniędzy.
Przedstawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości.
Odnosząc się do apelacji powoda w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej, a oceniając jej treść merytoryczną wniósł o jej oddalenie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja pozwanego kwestionuje w całości zasadność roszczenia i dlatego do jej zarzutów jako dalej idących należy się odnieść w pierwszym rzędzie.
Apelacja pozwanego nie mogła zostać uwzględniona.
Wbrew wywodom skarżącego, poczynione przez sąd I instancji ustalenia faktyczne w zakresie związania stron umową o sprzedaż energii elektrycznej i świadczenie usług przesyłowych Nr(...)z 29 marca 2001r. znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustalenia te sąd odwoławczy w całości podziela. Pozwany bowiem nie wykazał – jak zasadnie ocenił Sąd Rejonowy - że po zaprzestaniu działalności w kiosku przyul. (...)i wykreśleniu go z ewidencji działalności gospodarczej Decyzją Prezydenta MiastaZ.z 22 maja 2006r., zawiadomił poprzednika powoda o zaprzestaniu działalności i złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy o sprzedaż energii elektrycznej. Złożona przez pozwanego kopia pisma z 28 czerwca 2006 roku adresowana doZakładu (...)wZ.(k. 132) bez wykazania, że pismo to dotarło do adresata, przy stanowczym zaprzeczeniu przez powoda, iż jego poprzednik prawny pismo tej treści otrzymał, nie mogła stanowić jak prawidłowo ocenił sąd I instancji dowodu potwierdzającego fakt rozwiązania umowy. Ponadto w treści Decyzji Prezydenta MiastaZ.z 22.5.2006r. wpisana jest adnotacja „Uwagi: kontynuacja”, a z treści umowy kupna-sprzedaży kiosku z 23 września 2009r. (k.43) wynika, że kiosk był w tym czasie zasilany energią elektryczną, że znajdował się w nim licznik, a odręcznie przed podpisami stron umowy odnotowano stan licznika wskazując jego numer. W tych okolicznościach wobec prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego, iż pozwany nie wykazał, że doszło do rozwiązania umowy za wypowiedzeniem lub w jakimkolwiek innym trybie trafna jest ocena, że roszczenie powoda co do zasady zasługiwało na uwzględnienie.
Z tych względów apelacja pozwanego jako bezzasadna została oddalona na podstawieart. 385 k.p.c.
Apelacja powoda również nie zasługiwała na uwzględnienie.
Nie było przy tym podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanego o jej odrzucenie jako spóźnionej. Apelacja została nadana w Urzędzie Poczty(...) S.A.PPK.S 105 w dniu 4 maja 2015r. ( dowód nadania - koperta k. 261). Przepisart. 165 § 2 k.p.c.stanowi, że oddanie pisma procesowego w placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 20 kwietnia 2015r., stąd apelacja nadana w placówce pocztowej w dniu 4 maja 2015r. została wniesiona w dwutygodniowym terminie przewidzianym wart. 369 § k.p.c.
Odnosząc się do zarzutów apelacji, wskazać należy, że wbrew twierdzeniom powoda sąd I instancji nie ustalił, że pozwany nie miał obowiązku kupowania energii elektrycznej dla kiosku przyul (...)i obowiązku zapłaty ceny sprzedaży energii elektrycznej. Wręcz przeciwnie ustalił, że pozwany nie wykazał, by umowa została rozwiązana w jakikolwiek sposób, stąd winien regulować należności związane z dostarczaniem przez powoda energii elektrycznej na podstawie umowy z 29 marca 2001r. Na tej podstawie uwzględnił powództwo w zakresie stałych elementów wynikających z wystawionych przez powoda faktur powołując regulację § 6 ust. 6 i 7 § 13 ust 2 umowy. Zasadnie natomiast ocenił, że powód nie wykazał wysokości roszczenia w zakresie wskazanej w fakturach ceny zużytej energii elektrycznej. W pozwie powód podnosił, że rozliczenie zostało dokonane na podstawie zalegalizowanego układu pomiarowego (a więc odczytu stanu licznika) - k. 3 akt, na fakturach stanowiących załącznik pozwu, które powołane zostały dla wykazania wysokości dochodzonej należności za pobraną energię elektryczną zamieszczona jest adnotacjaSlub „*” co wskazuje, że jest to wartość szacunkowa zużytej energii, w apelacji ponownie wskazał, że „wystawiał faktury VAT z tytułu rozliczenia dostarczonej energii elektrycznejrzeczywiściepobranej przez odbiorcę…” . Tak skonstruowana podstawa faktyczna żądania zapłaty należności z tytułu ceny za pobraną energię elektryczną była wiążąca dla sądu meriti i takie okoliczności faktyczne zostały zbadane i ocenione przez sąd I instancji. Ocenę w tym względzie sąd odwoławczy podziela, albowiem powód nie wykazał mechanizmu ustalania szacunkowych wartości wskazań licznika w obiekcie przyul. (...)będących podstawą wystawienia faktur. Nie było przy tym rzeczą Sądu Rejonowego konstruowanie innej podstawy faktycznej dochodzenia należności z tytułu ceny za dostarczoną energię elektryczną tj. na poziomie zużycia 200 kWh miesięcznie na podstawie § pkt 1 umowy z 29.3.2001r. zaprezentowanej w apelacji, albowiem do zamknięcia rozprawy na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2015r. ( protokół k. 171-172) powód nie zmienił podstawy faktycznej żądania zapłaty wskazując, że podstawą są wartości wynikające z dołączonych do pozwu faktur.
Mając powyższe na uwadze apelacja powoda jako bezzasadna została oddalona na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c.

SSO Teresa Kołeczko-Wacławik