Sąd Rejonowy w Grudziądzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1889/15
Data wyroku: 2016-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Lubiński

Sygn. akt I C 1889/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Maciej Lubiński

Protokolant:

Sylwia Kamińska

po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 roku w Grudziądzu
na rozprawie sprawy z powództwaE. C.
przeciwkoGminie M.G.- Powiatowemu Urzędowi Pracy wG.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego

I
pozbawia w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci aktu notarialnego z dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010, opatrzonego klauzulą wykonalności przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 roku, sygn. akt I Co 1776/14;

II
zasądza od pozwanejGminy M.G.- Powiatowego Urzędu PracywG.na rzecz powódkiE. C.kwotę 2.417,00 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych zero groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych zero groszy) tytułem kosztów zastępstwa procesowego;

III
nakazuje pobrać odGminy M.G.- Powiatowego Urzędu PracywG.na rzecz Skarbu Państwa –Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 970,00 zł (dziewięćset siedemdziesiąt złotych zero groszy)tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt I C 1889/15

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 5 sierpnia 2015 roku powódkaE. C., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o pozbawienie w całości wykonalności tytułu wykonawczego w postaci aktu notarialnego z dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010, opatrzonego klauzulą wykonalności przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014 roku, a także zasądzenie od pozwanego, tj.Gminy M.G.– Powiatowego Urzędu Pracy wG., kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że na podstawie aktu notarialnegoz dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010, poddała się egzekucji w związku z umową o dofinansowanie stanowiska pracy bezrobotnego zawartą z pozwanymw dniu 27 sierpnia 2010 roku. Powódka podała, że nie dopuściła się żadnego naruszenia umowy zawartej z pozwanym i przez okres dwóch lat zatrudniała pracownika, a także dostarczyła pozwanemu wszelką związaną z tym dokumentację. Ponadto powódka oświadczyła, że nie otrzymała żadnego wezwania do zapłaty należności, co było warunkiem niezbędnym do wystąpienia z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności. Powódka podniosła także zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całościi zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych /k. 41-42/.
W uzasadnieniu pełnomocnik pozwanego wskazał, że wniesiony pozew jestw dużej mierze zbieżny z zażaleniem powódki, które wniosła ona w sprawie I Co 1776/14. Rozpoznając to zażalenie Sąd Okręgowy w Toruniu w sposób wyczerpujący odniósł się zaś do skuteczności doręczenia powódce wezwania do zapłaty. Pozwany na marginesie wyjaśnił jednak, że w umowie z dnia 27 sierpnia 2010 roku, w § 7 ust. l, powódka wskazała adres do korespondencji(...)wG..W ustępie 2 powódka zobowiązała się zaś powiadomić urząd o każdej zmianie adresu do korespondencji, a w ustępie 3 zaakceptowała sankcję naruszenia tego obowiązku.
Postanowieniem z dnia 30 października 2015 roku powódka została zwolniona od kosztów sądowych w całości /k. 30/.
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu zwykłym.

Sąd ustalił, co następuje:
Do listopada 2012 rokuE. C.prowadziła działalność gospodarcząw zakresie sprzedaży detalicznej obuwia i odzieży na straganach i targowiskach. Działalność ta prowadzona była pod nazwą Handel ObwoźnyE. C.z siedzibą wG.przyul. (...).
W dniu 27 sierpnia 2010 rokuGmina M.G.reprezentowana przez Powiatowy Urząd Pracy wG.zawarła zE. C.umowę Nr(...).(...)-R/330-(...)w sprawie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego. Była to już trzecia umowa tego rodzaju zawarta przez powódkę z pozwanym. Na podstawie tej umowyE. C.przyznano refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia jednego stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego powyżej 45 roku życia. Powódka zobowiązała się zaś do zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy jednego skierowanego bezrobotnego przez okres co najmniej 24 miesięcy, począwszy od dnia 3 września 2010 roku i utrzymania miejsca pracy utworzonegow związku z przyznaną refundacją (§ l ust. 5 i 8 umowy). Powódka zobowiązała się także do dostarczania pozwanemu dokumentów potwierdzających utrzymywanie stanowiska pracy (deklaracji(...)) każdorazowo po upływie kolejnych 6 miesięcy rozliczeniowych oraz dokumentów potwierdzających wysokość faktycznie poniesionych kosztów kwalifikowanych związanych z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego (kserokopii list płac).
Zgodnie z powyższą umową PrezydentG.uprawniony był do jej wypowiedzenia ze skutkiem natychmiastowym w przypadku ujawnienia naruszenia warunków umowy (§ 4). W umowie wskazano także, że powódka zobowiązana jest do zwrotu, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania PrezydentaG., całości przyznanej refundacji wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków w przypadku: a) złożenia niezgodnych z prawdą oświadczeń,o których mowa w§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznejz dnia 17 kwietnia 2009 roku w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej;b) naruszenia innych warunków umowy (§ 4 ust. 2). Ponadto w § 4 ust. 3 umowy postanowiono, że powódka będzie zobowiązana do zwrotu w terminie 30 dni od dnia od dnia otrzymania wezwania PrezydentaG.przyznanej refundacjiw wysokości proporcjonalnej do okresu niezatrudniania na utworzonych stanowiskach pracy skierowanych bezrobotnych, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w § l ust. 5 i 8.
W dniu 30 sierpnia 2010 roku, wykonując obowiązek wynikający z § 5 umowy Nr(...).(...)-R/330-(...),E. C.złożyła w formie aktu notarialnego oświadczenie, że co do obowiązku zwrotu przyznanej jej refundacji z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków, tj. w zakresie sumy pieniężnej do kwoty 29.500,00 zł, poddaje się egzekucji wprost z aktu, stosownie do treściart. 777 § l pkt 5 kpcw zw. z§ 2 kpc. W akcie notarialnym postanowiono również, że wierzycielGmina M.G.– Powiatowy Urząd Pracy wG.upoważniony jest do prowadzenia przeciwkoE. C.egzekucji na podstawie tego aktu o całość lub część roszczenia w przypadku naruszenia przez dłużnika warunków umowy z dnia 27 sierpnia 2010 roku potwierdzonych przez wierzycielaw piśmie skierowanym do dłużnika. W akcie notarialnym wskazano także, że wierzyciel uprawniony jest do wystąpienia z wnioskiem o nadanie aktowi klauzuli wykonalności po upływie 7 dni od terminu 30 dni od dnia otrzymania wezwania do zapłaty należności - zwrotu całości dokonanej refundacji wraz z odsetkami ustawowym naliczonymi od dnia uzyskania środków, przez dłużnika, nie później jednak niż w terminie do dnia 30 sierpnia 2014 roku.
W § 7 umowy z dnia 27 sierpnia 2010 roku powódka oświadczyła, że adresem właściwym dla dostarczania korespondencji jest adres jej siedziby (ul. (...),(...)-(...) G.). Powódka zobowiązała się także do powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy wG.o zmianie swojego adresu najpóźniejw ciągu 14 dni.
(okoliczności bezsporne;
dowód:zaświadczenia z PUP – k. 14, 26 akt;
umowa z 27.08.2010 r. – k. 27-29 akt;
załącznik nr 1 do umowy – k. 8 akt I Co 1776/14;
akt notarialny z 30.08.2010 r. – k. 19-23 akt;
przesłuchanie powódkiE. C.– k. 199-199v akt)
Po podpisaniu umowy z dnia 27 sierpnia 2010 rokuE. C.zakupiła namioty, stoły handlowe, manekiny stojące, wieszaki stojące, blaty do stołów, kosze do towaru, plandeki ochronne, wózek, regały składane, zestaw komputerowyz oprogramowaniem, haki do towaru, łańcuchy i klamerki. W dniu 8 września 2010 roku powódka otrzymała refundację kosztów wyposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w kwocie 19.400,00 zł.
W okresie od września 2010 roku do października 2012 roku, w związkuz zawartą umową z dnia 27 sierpnia 2010 roku,E. C.zatrudniała 3 osoby powyżej 45 roku życia:

a
G. G. (1)(ur. (...)) – od września 2010 do kwietnia 2011 roku,

b
J. N. (1)(ur. (...)) – od maja 2011 do października 2011 roku,

c
M. C.(ur. (...)) – od listopada 2011 do października 2012 roku.

Powódka wypłacała pracownikom wynagrodzenia i odprowadzała należne składki. Księgowość w firmie powódki prowadzona była przez zewnętrzne biuro rachunkowe, które przygotowywało dla powódki niezbędną dokumentację.E. C.po otrzymaniu dokumentacji z biura rachunkowego osobiście zanosiła ją do Powiatowego Urzędu Pracy wG., lecz – zgodnie z obowiązującąu pozwanego praktyką – nigdy nie otrzymywała potwierdzenia złożenia dokumentów. Podobnie było w październiku 2012 roku, gdy - po rozwiązaniu umowy o pracęz ostatnim pracownikiem - powódka zaniosła wymagane dokumenty do urzędu. Powódka była przekonana, że w całości wywiązała się z umowy zawartejz pozwanym.
Po zamknięciu działalności gospodarczejE. C.w dniu 26 listopada 2012 roku zarejestrowana została w Powiatowym Urzędzie Pracy wG.jako osoba bezrobotna. W maju 2013 roku powódka zgłosiła w Powiatowym Urzędzie Pracy wG.zmianę adresu naul. (...),(...)-(...) G..
(okoliczności bezsporne;
dowód:załącznik nr 1 do umowy – k. 8 akt I Co 1776/14;
listy płac dot. M.C.– k. 69-75, 86-87, 103, 114, 117 akt;
listy płac dot.G. G.– k. 76-79, 96-99 akt;
listy płac dot.J. N.– k. 80-85 akt;
listy płac za okres 01-08.2010 r. – k. 88-95 akt;
deklaracje i raporty do ZUS – 100-102, 104-114, 115-116, 118-195 akt;
zaświadczenie z PUP – k. 26 akt;
przesłuchanie powódkiE. C.– k. 199-199v akt)
Pismem z dnia 12 czerwca 2014 roku Powiatowy Urząd Pracy wG.wypowiedziałE. C.umowę Nr(...).(...)-R/330-(...)i wezwał ją do zwrotu w terminie 30 dni całości przyznanej refundacji w kwocie 19.400,00 zł wrazz odsetkami naliczonymi od dnia uzyskania środków. W piśmie tym zarzucono powódce naruszenie warunków określonych w § 2 ust. 7 i 8 umowy, czyli niedopełnienie obowiązku dostarczenia dokumentów potwierdzających utrzymanie stanowiska pracy utworzonego w ramach przyznanych środków. Pismo to zostało wysłane na adresul. (...)wG.i nie zostało podjęte przez powódkę.
(okoliczności bezsporne;
dowód:wypowiedzenie umowy – k. 9 akt I Co1776/14;
koperta wraz z zpo – k. 10 akt I Co1776/14)
W dniu 21 sierpnia 2014 roku (data stempla pocztowego) pozwany,Gmina M.G.– Powiatowy Urząd Pracy wG., złożył wniosek do Sądu Rejonowego w Grudziądzu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemuz dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010. Postanowieniem z dnia z dnia26 sierpnia 2014 roku Sąd nadał temu aktowi klauzulę wykonalności, a w dniu 15 października 2014 roku tytuł wykonawczy wydano pozwanemu. W dniu24 października 2014 roku (data stempla pocztowego) pozwany złożył zaś wnioseko wszczęcie egzekucji przeciwE. C..
W dniu 4 listopada 2014 rokuE. C.wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Grudziądzu o nadaniu klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z dnia 30 sierpnia 2010 roku. Zażalenie to zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w Toruniu postanowieniem z dnia 30 stycznia 2015 roku.
(okoliczności bezsporne;
dowód:wniosek o nadanie klauzuli wykonalności – k. 9 akt I Co1776/14;
postanowienie z 26.08.2014 r. – k. 14 akt I Co1776/14;
zażalenie z 4.11.2014 r. – k. 15-18 akt I Co1776/14;
postanowienie z 30.01.2015 r. – k. 33-35 akt I Co1776/14;
wniosek egzekucyjny – k. 1 akt Km 967/14)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, aktach I Co 1776/14 i Km 967/14, a także na podstawie przesłuchania powódkiE. C..
Sąd uznał za prawdziwe zeznania powódkiE. C./k. 199-199v/, gdyż są one jasne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w zebranychw sprawie dokumentach. Przede wszystkim Sąd dał wiarę powódce, że dostarczyła ona Powiatowemu Urzędowi Pracy wG.wszystkie niezbędne dokumenty związane z realizacją umowy z dnia 27 sierpnia 2010 roku. Powódka w toku postępowania konsekwentnie utrzymywała, że wywiązała się z zawartej z pozwanym umowy i przedłożyła mu wszystkie wymagane umową dokumenty. Sąd nie znalazł podstaw, by w tym zakresie zeznaniom powódki odmówić waloru wiarygodności. Powódka wykazała bowiem dokumentami, że istotnie zatrudniała przez wymagany okres czasu pracownika powyżej 45 roku życia. Skoro powódka była w stanie przedłożyć te dokumenty po ponad 3 latach od zakończenia działalności gospodarczej, to niewątpliwie mogła to zrobić także w 2012 roku. Ponadto była to dla powódki już trzecia umowa tego rodzaju i powódka doskonale znała konsekwencje niedostarczenia pozwanemu dokumentów potwierdzających utrzymywanie stanowiska pracyi wysokość faktycznie poniesionych kosztów związanych z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego. Powódka nie przedłożyła wprawdzie potwierdzenia (pokwitowania) dostarczenia tych dokumentów pozwanemu, ale podkreślić trzeba, że powódka nie miała takiej możliwości. W niniejszej sprawie bezsporne jest bowiem, że pracownicy Powiatowego Urzędu Pracy wG.w żaden sposób nie potwierdzają faktu złożenia dokumentów związanych z realizacją umówo dofinansowanie /k. 198v/. W ocenie Sądu ta wadliwa praktyka może godzićw zaufanie do instytucji publicznej, jaką jest Powiatowy Urząd Pracy wG.,a jej skutki nie powinny obciążać osób korzystających z pomocy państwa.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Prawdziwość dokumentów nie budziła bowiem wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony.
Przechodząc do rozważań prawnych w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie zart. 840 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego(t.j.: Dz. U. 2014 r. poz. 101; dalej:kpc) dłużnik możew drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalnościw całości lub części albo ograniczenia, jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście.
W niniejszej sprawie powódka podniosła m.in., że nie otrzymała żadnego wezwania do zapłaty należności, co było warunkiem niezbędnym do wystąpieniaz wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności. Podkreślić jednak trzeba, że zarzut ten był już przedmiotem oceny Sądu Okręgowego w Toruniu podczas rozpatrywania zażalenia powódki na postanowienie o nadaniu aktowi klauzuli wykonalności.W sprawie VIII Cz 16/15 Sąd Okręgowy w Toruniu uznał zaś, że spełnione zostały formalne warunki do nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemuw postaci aktu notarialnego z dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010.W ocenie Sądu ponowne rozpatrywanie tego zarzutu byłoby niedopuszczalne.W niniejszej sprawie istotne jest zatem, czy powódka dopuściła się naruszenia umowy zawartej z pozwanym, a jeżeli tak, to czy zasadny jest podniesiony przez powódkę zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem?
W niniejszej sprawie powódka wykazała, że w okresie od września do października 2012 roku, w związku z zawartą umową, zatrudniała 3 osoby powyżej 45 roku życia. Nie ma też wątpliwości, że powódka wypłacała pracownikom wynagrodzenia i odprowadzała należne składki. W wypowiedzeniu umowy z dnia 27 sierpnia 2010 roku Powiatowy Urząd Pracy wG.zarzucił zaś powódce naruszenie warunków określonych w § 2 ust. 7 i 8 umowy, czyli niedopełnienie obowiązku dostarczenia dokumentów potwierdzających utrzymanie stanowiska pracy utworzonego w ramach przyznanych środków. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala jednak na ustalenie, że także w tym zakresie powódka wywiązała sięz zawartej umowy. Sąd dał bowiem wiarę powódce, że osobiście zaniosła wymaganą dokumentację do Powiatowego Urzędu Pracy wG., lecz – zgodniez obowiązującą u pozwanego praktyką – nie otrzymała potwierdzenia złożenia dokumentów. W ocenie Sądu uchybienie, na które powołał się pozwanyw wypowiedzeniu umowy, nie miało zatem miejsca.
Ponadto w ocenie Sądu analiza zawartej umowy i jej celu prowadzi do wniosku, że samo niedostarczenie dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 7 i 8 umowy, nie jest wystarczającą przesłanką do domagania się zwrotu całego dofinansowania. Brzmienie § 4 umowy wskazuje bowiem na to, że „naruszenie innych warunków umowy” (§ 4 ust. 2 b) nie może dotyczyć przypadków, w których naruszenie umowy polega wyłącznie na niedostarczeniu dokumentów, a spełnione są pozostałe warunki umowy. Do takiego wniosku prowadzi treść § 4 ust. 3 umowy, który przewiduje obowiązek proporcjonalnego zwrotu świadczenia wyłącznie za okres niezatrudniania skierowanego bezrobotnego. Jeśli strony umowy ustaliły łagodniejszą sankcję związaną z okresowym niezatrudnianiem pracownika, którego z oczywistych względów nie można potwierdzić dokumentacją, to nielogiczne byłoby przyjęcie, że dalej idące konsekwencje będą wynikały z niedostarczenia dokumentacji za część okresu, przez który łączyła strony umowa i w którym skierowany bezrobotny był zatrudniony (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia15 kwietnia 2015 r., sygn. akt VIII Ca 159/15 oraz uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt VIII Ca 161/15).
W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że celem zawartej przez strony umowy była przede wszystkim aktywizacja osób bezrobotnych i łagodzenie skutków bezrobocia. Dofinansowanie wyposażenia miejsca pracy w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego jest bowiem jednym z instrumentów rynku pracy,o których mowa wart. 44 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2015 r., poz. 149; dalej: ustawao promocji zatrudnienia). Skoro otrzymana przez powódkę refundacja została przeznaczona na utworzenie miejsca pracy dla osób bezrobotnych, którzy zostali następnie zatrudnieni przez powódkę, to cel umowy z dnia 27 sierpnia 2010 roku niewątpliwie został osiągnięty. W takiej sytuacji wymaganie od powódki zwrotu udzielonej jej refundacji godziłoby w istotę i cel refundacji przyznawanej na utworzenie miejsca pracy, które faktycznie powstało i było przeznaczone dla osób bezrobotnych skierowanych przez urząd pracy. W okolicznościach niniejszej sprawy żądanie powódki znajduje zatem oparcie także w zasadach współżycia społecznego (art. 5 kc).
Ustalenie, że nie powstał obowiązek stwierdzony tytułem egzekucyjnymw postaci aktu notarialnego z dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010,w zasadzie wyłącza konieczność odnoszenia się do podniesionego przez powódkę zarzutu przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem. Niemniej jednak warto zauważyć, że w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie mógłby mieć zastosowania trzyletni termin przedawnienia przewidziany w art. 76 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia. Przepis ten dotyczy bowiem roszczeń powiatowego urzędu pracy z tytułu świadczeń podlegających ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 76 ust. 6). W niniejszej sprawie mamy zaś do czynienia z roszczeniem, którego dochodzenie następuje na podstawie przepisówKodeksu postępowania cywilnego(art. 46 ust. 4). Roszczenie o zwrot refundacji podlega zatem ogólnemu terminowi przedawnienia wynoszącemu 10 lat (art. 118 kc). Roszczenie o zwrot refundacji nie dotyczy bowiem roszczenia okresowego, ani nie jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, lecz dotyczy działalnościo charakterze publicznym realizowanej w formach określonych w ustawie o promocji zatrudnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, pozbawił w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci aktu notarialnego z dnia 30 sierpnia 2010 roku, Rep. A Nr 6276/2010, opatrzonego klauzulą wykonalności przez Sąd Rejonowy w Grudziądzu postanowieniem z dnia26 sierpnia 2014 roku, sygn. akt I Co 1776/14.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 kpc. Powódka wygrała niniejszy proces w całości i dlatego pozwany powinien zwrócić jej poniesione koszty procesu, na które złożyła się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 złi koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2.400,00 zł. Wysokość stawki wynagrodzenia występującego w sprawie radcy prawnego określono na podstawie na podstawie § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionegoz urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). W tym zakresie zastosowano przepisy obowiązujące do dnia 31 grudnia 2015 roku, ponieważ zgodnie z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Na podstawieart. 98 kpcw zw. zart. 113 ust. 1uoks Sąd nakazał pobrać odGminy M.G.- Powiatowego Urzędu Pracy wG.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 970,00 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Na kwotę tę złożyła się opłata sądowa od pozwu, od uiszczenia której powódka była zwolniona (19.400,00 zł x 5%).