Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 3368/15
Data wyroku: 2016-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Jacek Chrostek
Słowa kluczowe: Renta Rolnicza
Podstawa prawna: art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

Sygn. akt VIII U 3368/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 października 2015 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddziału (...)wŁ.odmówiłW. O.prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 20 października 2015 r. orzeczono, że wnioskodawca nie jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
/decyzja – k. 50 akt KRUS/
Od powyższej decyzjiW. O.złożył w dniu 01 grudnia 2015 r. odwołanie do Sądu Okręgowego w Łodzi wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Wnioskodawca podniósł, iż od wielu lat jest osobą niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. Cierpi na szereg dolegliwości układu ruchowego, neurologiczne w związku z doznanym urazem głowy. Nie jest w stanie pracować fizycznie w gospodarstwie rolnym /odwołanie – k. 2-3/.
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddziału (...)wŁ.wniósł o oddalenie odwołania
/odpowiedź na odwołanie – k. 17/.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi

ustalił następujący stan faktyczny:
W. O.urodził się w dniu (...)Z zawodu jest rolnikiem
/okoliczność bezsporna/.
W dniu 23 czerwca 2015 r. ubezpieczony złożył wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy.
/wniosek – k. 1 akt KRUS/
W dniu 21 lipca 2015 r.W. O.został zbadany przez Lekarza Rzeczoznawcę KRUS, który rozpoznał u wnioskodawcy dyskopatię odcinka szyjnego kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym z zachowaną dobrą funkcją ruchową. Orzekł, iż wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Nie stwierdzono niezdolności badanego do samodzielnej egzystencji. Nie kwalifikuje się do skierowania na rehabilitację leczniczą realizowaną przez KRUS
/orzeczenie Lekarza Rzeczoznawcy KRUS – k. 20 – 22 akt KRUS/
W dniu 6 sierpnia 2015 r. wnioskodawca złożył odwołanie od powyższego orzeczenia do Komisji Lekarskiej KRUS.
/odwołanie – k. 24 akt KRUS/
W dniu 20 października 2015 r. ubezpieczony został zbadany przez Komisję Lekarską KRUS, która rozpoznała u ubezpieczonego dyskopatię szyjną i lędźwiową aktualnie bez objawów korzeniowych. Komisja lekarska nie stwierdziła u wnioskodawcy naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym. Wnioskodawca jest zdolny do samodzielnej egzystencji. Rehabilitacja jest przeciwwskazana
/orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS – k. 36 - 49 akt KRUS/.
W oparciu o powyższe orzeczenie Komisji Lekarskiej KRUS organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2015 r.
/decyzja – k. 50 akt KRUS/.
U wnioskodawcy rozpoznano zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomowymi dyskopatiami z okresowym zespołem bólowym obecnie bez objawów powikłań korzeniowych. U wnioskodawcy w czasie badania poza obustronnie osłabionymi odruchami skokowymi nie stwierdzono innych objawów uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej w postaci niedowładów czy porażenia kończyn.
Z punktu widzenia neurologicznego wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Nie wymaga badania przez innych biegłych sądowych
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty neurologaJ. Z.k. 25-26/.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie w szczególności załączone do akt sprawy akta rentowe ubezpieczonego oraz wydaną w sprawie opinię biegłego neurologa, którego specjalizacja odpowiada rodzajowi schorzeń występujących u wnioskodawcy. Wydana w sprawie opinia jest logiczna, spójna i rzetelna opisuje stan zdrowia ubezpieczonego, stanowiąc tym samym wiarygodne źródło dowodowe. Opinia ta została wydana w oparciu o pełną dokumentację medyczną wnioskodawcy oraz po uprzednim zbadaniuW. O., a zatem brak jest podstaw do zasadnego jej kwestionowania.
Biegły uznał, iż wnioskodawca nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania opinii biegłego. Biegły dokonał rozpoznania jednostek chorobowych występujących u wnioskodawcy i ocenił je w kontekście zdolności wnioskodawcy do pracy w gospodarstwie rolnym, a zatem przedmiotowa opinia stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy w sprawie.
W ocenie Sądu brak jest podstaw by kwestionować opinię neurologa, gdyż jest ona rzetelna, a wynikające z niej wnioski logiczne i prawidłowo uzasadnione. Opinia nie zawiera braków i wyjaśnia wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wskazać należy, że zastrzeżenia wnioskodawcy wobec opinii biegłego neurologa  są bezpodstawne. W oparciu o tak szczegółową i wszechstronną opinię biegłego neurologa stwierdzić należy, że zastrzeżenia wnioskodawcy wobec przywołanej opinii stanowią tylko polemikę z wnioskami biegłego, nie zawierają natomiast merytorycznych podstaw do jej zakwestionowania i nie stanowią podstawy do wyznaczenia innych biegłych, co w przypadku ich uwzględnienia prowadziłoby jedynie do zbędnego przedłużania postępowania.
Sąd uznał zatem w pełni wartość dowodową opinii biegłego neurologa oraz podzielił jako przekonywujące, wnioski wypływające z jej treści. Opinia została sporządzona zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

zważył co następuje
W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych odwołanie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu.
W myślart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 z późniejszymi zmianami) renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1
podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust.2,

2
jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym,

3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5).
Ustalenia dokonane w toku przedmiotowej sprawy nie uzasadniają zmiany zaskarżonej decyzji. Przeprowadzone postępowanie wykazało bowiem, że wnioskodawca nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 21 ust. 5, wskazanej powyżej ustawy. Wynika to w sposób jednoznaczny z wydanej w toku postępowania sądowego opinii biegłego neurologa w oparciu o całokształt dokumentacji medycznej oraz badanie wnioskodawcy. Opinia ta stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy. W oparciu o przedmiotową opinię stwierdzić należy, że odwołujący nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym.
Biegły rozpoznał u badanego  zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z wielopoziomowymi dyskopatiami z okresowym zespołem bólowym obecnie bez objawów powikłań korzeniowych. U wnioskodawcy w czasie badania poza obustronnie osłabionymi odruchami skokowymi nie stwierdzono innych objawów uszkodzenia układu nerwowego, w szczególności mogących powodować istotne ograniczenie sprawności ruchowej w postaci niedowładów czy porażenia kończyn.
Z punktu widzenia neurologicznego wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym. Nie wymaga badania przez innych biegłych sądowych.
Podkreślić należy, że przy ocenie biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sposób motywowania oraz stopień stanowczości wniosków wyrażonych w opinii biegłych jest jednym z podstawowych kryteriów oceny dokonywanej przez Sąd, niezależnie od kryteriów zgodności z zasadami wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego oraz podstaw teoretycznych opinii (tak postanowienie SN z 27 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001 nr 4 poz. 84). Zgodnie zaś z dyspozycjąart. 6 kcto na wnioskodawcy ciążył ciężar dowodowy wykazania, że występujące u niego schorzenia zdrowotne skutkują jego całkowitą niezdolnością do pracy w gospodarstwie rolnym czego wnioskodawca nie uczynił. W ocenie Sądu fakt stwierdzenia w orzeczeniu Komisji Lekarskiej KRUS z dnia 20 października 2015 roku i w toku postępowania przez biegłego neurologa braku u wnioskodawcy istnienia całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym nie został skutecznie podważony przez wnioskodawcę. Skarżący nie przedstawiał żadnych merytorycznych podstaw w złożonych zastrzeżeniach, które mogłyby zakwestionować stanowisko Komisji Lekarskiej KRUS i biegłego neurologa.
Mając na względzie wymienione wyżej okoliczności Sąd Okręgowy na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji wyroku.