Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 512/16
Data wyroku: 2016-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Paweł Karlikowski
Słowa kluczowe: Lokal
Podstawa prawna: art. 24 ustawy z 21.06.2001r. Ochronie Praw Lokatorów, Mieszkaniowym Zasobie Gminy

Sygn. akt I C 512/16

UZASADNIENIE
W dniu 16 marca 2016 r.S. M.,D. M. (1)iD. M. (2)wnieśli do tutejszego Sądu przeciwko m. st.W.pozew, w którym domagali się ustalenia ich uprawnienia do lokalu socjalnego. Uzasadniając swoje żądanie, wskazali że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym wW.D. W.prowadzi przeciwko nim egzekucję pod sygn. akt Km 195/16. Przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego wyrok zaoczny Sądu Rejonowego dlaW.wW.z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I C 284/08, którym nakazano m. in.S. M.,D. M. (2)iD. M. (1)opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW..
Powodowie podnieśli, że Komornik mimo zawiadomienia go o spełnieniu przesłanek określonych wart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 150, ze zm.) nie zawiesił postępowania egzekucyjnego i co prawda nie wyznaczył terminu eksmisji, lecz należy się spodziewać, że wkrótce to nastąpi.S. M.próbował uregulować stan prawny wymienionego wyżej lokalu po zakończeniu postępowania w sprawieo sygn. akt I C 284/08. O postępowaniu tym nie wiedział, gdyż takimi sprawami zajmowały się wówczas jego – nieżyjące już – żonaJ. M.i teściowaM. K. (1)(pozew – k. 1 – 3).
Pozwane m. st.W.wobec skomplikowanego jego zdaniem stanu faktycznegoi prawnego sprawy oraz z uwagi na dobro małoletnich powodów pozostawiło rozstrzygnięcie do uznania Sądu (odpowiedź na pozew – k. 23 – 24).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Najemcą lokalu położonego wW.przyul. (...)byłaM. K. (2). W umowie najmu zawartej z nią przez powoda w dniu 9 kwietnia 1999 r. jako uprawnieni do wspólnego zamieszkiwania z najemczynią zostali wymienieni: jej matkaM. K. (1)oraz jej siostraJ. K.(późniejM.) z synemD. S.(dowód: skierowanie – k. 41 akt lokalowych; umowa najmu lokalu mieszkalnego – k. 56 – 59 akt lokalowych).
Pismem z dnia 21 czerwca 2004 r.M. P.(K.) zwróciła się do powodao rozwiązanie umowy najmu, informując jednocześnie, że w lokalu pozostaje jej matka i siostra oraz trójka dzieci siostry (w tymD. M. (1)iD. M. (2)). Umowa została rozwiązana z dniem 30 czerwca 2004 r.(dowód: pismo z 21 czerwca 2004 r. – k. 27; pismo z dnia 24 czerwca 2004 r. – k. 28).
NastępnieJ. M.i jej mążS. M.wystąpili o regulację tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Zostali zakwalifikowani do zawarcia umowy najmu, jednakże do jej zawarcia ostatecznie nie doszło(dowód: projekt dodatkowej listy na rok 2004 osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu – k. 69; uchwała nr 1414/2014 ZarząduD.P.m. st.W.z dnia 14 grudnia 2004 r. – k. 70 akt lokalowych).
Wyrokiem zaocznym z dnia 29 maja 2008 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I C 284/08, Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ wW.nakazałM. K. (1),J. M.,S. M.,D. S.,D. M. (1)iD. M. (2)opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...), położonego wW.przyul. (...), oraz wydanie przedmiotowego lokaluMiastu S.W.. W wyroku tym orzeczono, że pozwanym nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego(dowód: wyrok – k. 20 akt o sygn. I C 284/08).
M. K. (1)zmarła w 2010 r., zaś w 2012 r. zginęła w wypadku samochodowymJ. M.. Obecnie we wspomnianym wcześniej lokalu zamieszkują powodowie(bezsporne).
W dniu 9 października 2012 r.S. M.wystąpił o regulację tytułu prawnego do zajmowanego lokalu. Wniosek ten został rozstrzygnięty odmownie uchwałą nr 3099/2013 ZarząduD.P.m. st.W.z dnia 19 czerwca 2013 r.(dowód: wniosek – k. 99 – 105 akt lokalowych; protokół – k. 129 akt lokalowych; uchwała – k. 130 – 131 akt lokalowych).
S. M.starał się również o wynajęcie lokalu socjalnego. Jego wniosek w tym przedmiocie, złożony dnia 25 lipca 2013 r., również rozpatrzono negatywnie(dowód: wniosek – k. 140 – 149 akt lokalowych; protokół – k. 157 akt lokalowych; uchwała – k. 158 – 159 akt lokalowych)
W dniu 24 czerwca 2014 r.S. M.,D. M. (1)iD. M. (2)wytoczyli przed tutejszym Sądem przeciwko m. st.W.powództwo (sygn. akt I C 2063/14) o ustalenie, że pomiędzy stronami doszło do dorozumianego nawiązania stosunku najmu lokalu mieszkalnego położonego wW.przyul. (...)oraz że wyrok w sprawie o sygn. akt I C 284/08 został wydany bezprawnie, naruszając interes powodów jako najemców. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił pozew w tej sprawie(dowód: pozew – k. 1 – 5 akt o sygn. I C 2063/14; postanowienie – k. 60 akt o sygn. I C 2063/14).
Na podstawie wyroku zaocznego z dnia 29 maja 2008 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w WołominieD. W.prowadzi przeciwko powodom postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. akt Km 195/16(dowód: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji – k. 4; pismoS. M.z dnia 7 marca 2016 r. – k. 5 – 8).
Powodowie nie mają innego lokalu wW., w którym mogliby zamieszkać. Nie mogą też powrócić doK., skąd pochodziS. M., gdyż trudno znaleźć pracę w tym regionie. Miesięczny dochód na osobę w rodzinie powodów wynosi 751,03 zł(dowód: wniosek – k. 140 – 149 akt lokalowych; protokół – k. 157 akt lokalowych).
Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wymienionych wyżej dokumentów oraz w oparciu o okoliczności bezsporne. W ocenie Sądu złożone dokumenty zasługiwały na wiarę, gdyż nie budziły wątpliwości co do ich prawdziwości i autentyczności, jak również nie były kwestionowane przez strony niniejszego postępowania.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie.
Przepisart. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorówstanowi, że Sąd nie może orzeco braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec małoletniego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, chyba że osoby te mogą zamieszkaćw innym lokalu niż dotychczas używany. Z treści pozwu oraz dołączonych do niego dokumentów, tj. zawiadomienia o wszczęciu egzekucji (k. 4) i skierowanego do Komornika pismaS. M.z dnia 7 marca 2016 r. (k. 5 – 8) wynika, że w rozpatrywanym przypadku warunki wymienione w powyższym przepisie zostały spełnione. Wyrok wydanyw sprawie o sygn. akt I C 284/08 nie zawiera natomiast pozytywnego rozstrzygnięciaw przedmiocie uprawnienia powodów do otrzymania lokalu socjalnego.
Należy jednak zauważyć, że jak trafnie podkreślał Sąd Najwyższy w szeregu orzeczeń (por. m. in. uchwałę z dnia 6 lipca 2007 r., III CZP 61/07, OSNC 2008, nr 7 – 8, poz. 88i powołane tam orzecznictwo), o uprawnieniu najemcy do otrzymania takiego lokalu na podstawieart. 14 ustawy o ochronie praw lokatorówsąd może orzec tylko w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu. Co prawdaart. 35 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorówstanowi, że jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego okaże się, iż obowiązkiem opróżnienia lokalu objęta jest osoba, o której mowa wart. 14 ust. 4przedmiotowej ustawy, komornik m. in. zawiesza postępowanie egzekucyjne oraz zawiadamia tę osobę, że może wystąpićz powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego. Jak jednak wynika z wykładni systemowejart. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów, obowiązki te aktualizują się jedyniew sytuacji określonej w jego ust. 1, a więc jeśli orzeczenie nakazujące opróżnienie lokalu zostało wydane przed wejściem w życie ustawy (przed dniem 10 lipca 2001 r.). W rozpatrywanym przypadku taka sytuacja nie zaistniała.Artykuł 35 ustawy o ochronie praw lokatorówjest zaś przepisem szczególnym, którego wykładnia powinna być ścisła, wykluczająca interpretację zmierzającą do udzielenia ochrony prawnej poza wypadkami wyraźnie w ustawie przewidzianymi.
Do ustalonego w sprawie stanu faktycznego zastosowanie znajdzie wszakżeart. 24 ustawy o ochronie praw lokatorów. Przepis ten stanowi, że prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajmuje lokal i wobec której sąd nakazał opróżnienie lokalu, chyba że przyznanie lokalu socjalnego byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione. Jak trafnie wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 maja 2005 r., sygn. akt III CZP 6/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 1), cytowany przepis adresowany jest do gminy, a nie do sądu. W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu mieszkalnego przez osobę, która samowolnie (tj. bez zgody wynajmującego) go zajmuje, sąd nie orzeka co do lokalu socjalnego. Powodowie mogli natomiast wytoczyć powództwo o ustalenie uprawnienia do takiego lokalu, powołując się na istnienie przesłanek, o których mowa wart. 24ustawyo ochronie praw lokatorów. W rozpatrywanym przypadku przesłanki te niewątpliwie zostały spełnione.S. M.wychowuje bowiem samotnie dwie małoletnie córki i nie ma możliwości zamieszkania w innym lokalu ani wynajęcia takiego lokalu na wolnym rynku.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
- odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.