Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 1632/14
Data wyroku: 2016-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Szymon Stępień
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 13 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. akt: III C 1632/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lutego 2016 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w III Wydziale Cywilnym w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Szymon Stępień
Protokolant: Mariusz Toczek
po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwaA. Z.iJ. Z.
przeciwkoE. Z.
o opróżnienie lokalu mieszkalnego

I
nakazuje pozwanemuE. Z.opróżnić i wydać powodomA. Z.iJ. Z.lokal mieszkalny położony wP.przyul. (...)w stanie wolnym od osób i rzeczy;

II
ustala, że pozwanemu nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego;

III
zasądza od pozwanegoE. Z.na rzecz powodówA. Z.iJ. Z.kwotę 337 zł (trzysta trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt III C 1632/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 23 lutego 2016 roku
wydanego w postępowaniu zwykłym
PowodowieA. Z.iJ. Z.pozwem z 20 listopada 2014 roku zażądali nakazania pozwanemuE. Z., aby opuścił i opróżnił lokalmieszkalny oznaczony nr (...), położony wP.przyul. (...).
W uzasadnieniu pozwu wskazali, że pozwany swoim rażąco nagannym zachowaniem uniemożliwiał powodom wspólne zamieszkiwanie. Zachowanie pozwanego objawiało się we wszczynaniu awantur, będąc pod wpływem alkoholu, braku partycypacjiw kosztach remontów, i bieżącego utrzymania lokalu oraz nieogrzewaniu pokoju zajmowanego przez pozwanego.
GminaP.pismem z 26 lutego 2015 r. przystąpiła do sprawy w charakterze interwenienta ubocznego po stronie powodowej.
Pozwany podniósł, że okoliczności wskazane w pozwie nie są zgodne z prawdą.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Lokal mieszkalny położony wP.przyul. (...), o powierzchni użytkowej 69,07 m2w tym 47,29 m2powierzchni mieszkalnej, składa się z trzech pokojów, kuchni, przedpokoju, wc i pomieszczenia gospodarczego.
W dniu 1 kwietnia 2004r.Zakład (...)wP.– zakład budżetowy gminyP.zawarł umowę najmu tego lokalu zL.Z.. W aneksie do tejże umowy z 10 października 2006 r. stwierdzono,że powodowieA. Z.,J. Z.oraz pozwanyE. Z.wstąpili w stosunek najmu po zmarłejL.Z..
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

umowa, k. 6-9;

W lokalu mieszkalnym położonym wP.przyul. (...)stale zamieszkują powodowie. Pozwany, zajmuje jeden z pokojów, w którym sporadycznie przebywa. Pomieszczenie to nie jest ogrzewane przez pozwanego. Brak ogrzewania tego pokoju doprowadził do zamarzania wody w rurach. Wyczuwalny jest z tego pokoju zapach stęchlizny. Pokój przejściowy, w którym mieszkaJ. Z., jest wychłodzony wskutek nieogrzewania pokoju zajmowanego przez pozwanego.
Pozwany przebywając w lokalu, będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awanturyi zachowywał się w sposób agresywny. W trakcie awantur w sposób wulgarny odnosił siędo obecnych osób, zdarzało się, że pozwany naruszał nietykalność cielesną innych osób.
Powodowie przeprowadzili remont kuchni, pokoju i przedpokoju. Nie został wyremontowany jedynie pokój zajmowany przez pozwanego. Pozwany nie brał udziału w remoncie oraz nie partycypował w jego kosztach.
Strony uzgodniły, że koszty utrzymania lokalu mieszkalnego dzielone są na trzy części. Pozwany nie uiszczał przypadającej na niego części kosztów utrzymania tego lokalu. Wobec tego powstała zaległość i wynajmujący pismem datowanym na 10 października 2013 r. wypowiedział stronom stosunek najmu. Uzasadniając swe stanowisko wynajmujący wskazał, że najemcy, mimo upomnienia, zalegali z zapłatą czynszu. Powodowie uregulowali w całości zaległość czynszową, wskutek czego wynajmujący pismem datowanym na 24 października 2013 r. wycofał wypowiedzenie umowy najmu na lokal mieszkalny. Pozwany nie zwrócił powodom pieniędzy za spłatę zadłużenia.
Pismem z dnia 30 października 2014 roku powodowie wezwali pozwanego, aby w terminie tygodniowym opróżnił i wydał powodom pokój, mieszczący się w lokalu mieszkalnym położonym wP.przyul. (...), będący w dyspozycji pozwanego.
Dowody:

-

wypowiedzenie k. 10;

pismo właściciela k. 11;

pismo powodów k. 12;

zeznania świadkaA. C.k. 63;

zeznania świadkaE. K.k. 63;

zeznania świadkaK. P.k. 64;

zeznania świadkaS. Z.k. 64-65;

zeznania świadkaJ. P.k. 65-66;

zeznania świadkaB. Z.k. 66;

zeznania świadkaW. Z.k. 67;

zeznania świadkaA. G.k. 72;

przesłuchanie powodów k. 80-81;

Pozwany nie otrzymał pomocy udzielanej przez Ośrodek Pomocy Społecznej wP.. Pozwany od 1 października 2011 r. nie był zarejestrowanyw Powiatowym Urzędzie Pracy wP.jako osoba bezrobotna.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

informacja OPS wP.k. 43;

informacja PUP wP.k. 45.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Żądanie powodów oparte zostało na dyspozycji wynikającej zart. 13 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. z 2014 r. poz. 150 ze zm., dalej określana jako „ustawa o ochronie praw lokatorów”). Zgodnie z jego treścią współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie. Celem i funkcjąart. 13 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorówjest zapewnienie współuprawnionemu prawa do korzystania z lokalu w warunkach, gdy drugi z uprawnionych, wbrew zasadom współżycia społecznego, uniemożliwia mu takie zamieszkiwanie, a stopień nasilenia złej woli w zachowaniu ma postać rażącą w znaczeniu obiektywnym.
Niesporną okolicznością było wspólne zajmowanie przez strony postępowania lokalu mieszkalnego położonego wP.przyul. (...). Sporne było ustalenie czy pozwany swoim zachowaniem uniemożliwiał wspólne zamieszkiwanie.
Z zeznań świadków oraz powodów wynikało, że pozwany zachowywał się w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami obowiązującymi wśród współlokatorów. Pozwany nie przestrzegał porządku, nie liczył się z prośbami kierowanymi do niego. Świadczy o tym jego zachowanie polegające na wszczynaniu awantur, awanturowanie się pozwanego będącego pod wpływem alkoholu, w tym m. in. wyzywanie osób przebywających w lokalu, czy wręcz naruszanie nietykalności cielesnej. Jedynie dodatkowo sąd ujemnie ocenił brak partycypacji ze strony pozwanego w przeprowadzeniu remontu lokalu mieszkalnego, a przede wszystkim brak opłat tytułem czynszu. Pozwany stale zamieszkuje wraz z żoną w innym lokalu, brak elementarnego zainteresowania pokojem, który mu przysługiwał w lokalu położonym przyul. (...)wP., przez co został zdegradowany w wyniku braku ogrzewania dodatkowo wskazuje na naganne zachowanie pozwanego. Zestawienie całokształtu zachowań pozwanego zostało ocenione przez sąd jako rażąco naganne, w stopniu uniemożliwiającym wspólne zamieszkiwanie. Przez tak ukształtowane zachowanie pozwanego powodowie nie są w sposób wolny od negatywnych zachowań pozwanego, mieszkać w zajmowanym przez siebie lokalu. Powodowie wykazali, że zachowanie pozwanego nosiło znamiona rażąco nagannego postępowania uniemożliwiającego wspólne zamieszkiwanie, a więc spokojnego, zgodnego z zasadami współżycia społecznego i normami etycznego postępowania, zamieszkiwania razem z pozwanym w tym lokalu.
Uwzględniając, że zachowanie pozwanego nosiło znamiona rażąco nagannego postępowania uniemożliwiającego wspólne zamieszkiwanie, Sąd nakazał pozwanemuE. Z.opróżnić i wydać powodomA. Z.iJ. Z.lokal mieszkalny położony wP.przyul. (...)w stanie wolnym od osób i rzeczy.
W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. (art. 14 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o ochronie praw lokatorów). Zgodnie zart. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorówsąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa wust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego,w szczególności jeżeli nakazanie opróżnienia następuje z przyczyn, o których mowa wart. 13(art. 14 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów).E. Z.mieszka wrazz żoną w innym lokalu mieszkalnym niż ten, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Pozwany doprowadził do eksmisji swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwiającym wspólne zamieszkiwanie, przejawiającym się m. in. brakiem partycypacji w utrzymaniu lokalu. Ponadto nie korzystał z pomocy społecznej i nie był zarejestrowany od 2011 roku jako osoba bezrobotna, w toku postępowania nie wskazywał,aby znajdował się w szczególnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Sąd zaś nie znalazł przesłanek przemawiających za obligatoryjnym orzeczeniem uprawnienia pozwanegodo lokalu socjalnego (art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów). Brak jest zatem przesłanek, których istnienie obligowałoby do stwierdzenia, że przysługuje pozwanemu uprawnienie do lokalu socjalnego.
Stan faktyczny w sprawie sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów oraz zeznań świadków oraz powodów. Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanego, który pomimo wezwania go na rozprawę, nie stawił się. W takim stanie rzeczy ograniczono dowód z przesłuchania stron do przesłuchania osób obecnych na rozprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, sąd uwzględnił żądanie i orzekł jak w pkt I sentencji. Stwierdzając brak przesłanek do ustalenia uprawnienia pozwanego do lokalu socjalnego, na podstawieart. 14 ust. 3w zw. zart. 14 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku.
O kosztach procesu orzeczono odpowiednio do treściart. 98 § 1 i 3 kpc.Na poniesione przez powodów koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokości 200 złotych, koszt zastępstwa procesowego, ustalony na podstawie§ 10 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia pozwu, w wysokości 120 złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt III sentencji.