Sąd Rejonowy w Miliczu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 514/15
Data wyroku: 2016-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Wójcik
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art.509 kc, art.720 kc, art.6 kc i art.232 kpc

Sygn. akt I C upr 514/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik
Protokolant: Justyna Kądzioła
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. w Miliczu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)z siedzibą weW.
przeciwkoD. B.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym.

Sygn. akt I C upr 514/15

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)weW., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w pozwie złożonym w dniu 23 listopada 2015 r. wniosła o zasądzenie od pozwanegoD. B.kwoty 6 576,61 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 1 200,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 250,00 zł opłaty sądowej od pozwu.
W uzasadnieniu wskazała, że pozwany(...) Bank S.A.(poprzednio(...) Bank) zawarli w dniu 1 marca 2007 r. umowę bankową o nr(...), na podstawie której pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną i zobowiązał się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie. Pomimo upływu terminu wyznaczonego pozwanemu do uregulowania należności, nie dokonał on zapłaty, wobec czego w dniu 27 kwietnia 2011 r. pierwotny wierzyciel zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, cedując na jej rzecz całość praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy. Nadto strona powodowa wskazała, że zadłużenie pozwanej wynosi 6 576,61 zł, w tym należność główna 2 728,24 zł, należności uboczne 410,76 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 3 437,61 zł. Podniosła, że wezwała pozwaną do zapłaty, jednakże zadłużenie nie zostało uregulowane.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i powołał się na swoją niepełnosprawność oraz trudną sytuację finansową.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27 kwietnia 2011 r.(...) Bank S.A.weW.zawarł z(...)S.(...)weW.umowę sprzedaży wierzytelności, której przedmiotem była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanegoB. B.w wysokości – kapitał 2 728,24 zł, odsetki 1 941,86 zł i koszty 410,76.
(dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 27.04.2011 r. k. 7-9;
wyciąg z elektronicznego załącznika do porozumienia k. 10)
Strona powodowa w dniu 14 października 2015 r. sporządziła pismo wzywające pozwanego do zapłaty zadłużenia.
(dowód: pismo strony powodowej z 14.10.2015 r. k. 11-12)
W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego wystawionym w dniu 19 listopada 2015 r. strona powodowa oświadczyła, że w dniu 27 kwietnia 2011 r.(...)(...)weW.nabyła odL.BankS.A. weW.wierzytelność wobec pozwanegoD. B., wynikającą z umowy pożyczki z dnia 1 marca 2007 r. o nr(...). Wysokość zobowiązania dłużnika na dzień wystawienia wyciągu wynosiła łącznie 6 576,61 zł, w tym należność główna 2 728,24zł, koszty 410,76 zł i odsetki w kwocie 3 437,61 zł.
(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego
i ewidencji analitycznej nr S/70/572/(...)z 19.11.2015 r. k. 6)
PozwanyD. B.ma ustalony znaczny stopień niepełnosprawności, która istnieje od dnia 21 listopada 2014 r. Wymaga opieki innych osób, dlatego został umieszczony w Domu Pomocy Społecznej dla przewlekle somatycznie chorych weW.. Obecnie pozwany pobiera z MOPS zasiłek stały w wysokości 481,00 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153,00 zł.
(dowód: decyzje MOPS weW.z 6.10.2015 r., 23.10.2015 r. i 09.06.2015 r.
k. 31-32 i 34-35;
orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 10.02.2015 r. k. 33)

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte wart. 232 k.p.c.oraz wart. 6 k.c.Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika.
Konstruując stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd uwzględnił jako wiarygodne dokumenty zaoferowane przez stronę powodową oraz dowód z przesłuchania pozwanego w takim zakresie jak to zostało wskazane w drugiej części uzasadnienia.
Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisuart. 509 k.c., dotyczącego umowy przelewu wierzytelności. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Powodowy Fundusz formułując żądanie w niniejszej sprawie miał zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje mu uprawnienie do dochodzenia należności od pozwanego z tytułu związania umową z poprzednikiem prawnym strony powodowej, z tytułu której miała uiścić dochodzona pozwem kwotę.
Podstawę prawną żądania stanowi przepisart. 720 k.c., zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Strona powodowa zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowy cesji z wyciągiem z załącznika, wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu oraz wezwanie do zapłaty.
W ocenie Sądu przedłożone przez powoda dokumenty są niewystarczające dla uwzględnienia żądania, zwłaszcza w świetle stanowiska pozwanego w tej sprawie. Strona powodowa nie wykazała bowiem – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – istnienia i wysokości zobowiązania, zasad obciążenia pozwanego dochodzoną kwotą przez pierwotnego wierzyciela, daty wymagalności świadczenia, sposobu i okresu wyliczenia odsetek i innych należności. Powołała się w tym zakresie jedynie na wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, co nie może zostać uznane za wystarczające, zwłaszcza w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2011 r. w sprawie P 1/10, na mocy którego zostało wykluczone uprzywilejowanie dowodowe jakie posiadały fundusze sekurytyzacyjne. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu złożony w niniejsze sprawie stanowi wyłącznie dokument prywatny i nie wiąże się z nim domniemanie prawne, że stwierdzona w nim wierzytelność istnieje, co potwierdza przepisart. 194 ust. 2 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych(tekst jedn. z 2014 r. poz. 157) W tej sytuacji brak jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonania przedmiotowego wpisu w księgach rachunkowych powodowego funduszu. Strona powodowa nie przedłożyła źródłowej umowy bankowej, na którą powołała się w uzasadnieniu pozwu, nie zaoferowała też innych dowodów potwierdzających wysokość dochodzonej kwoty. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.
Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa w całości.
O kosztach postępowania w pkt II sentencji wyroku orzeczono na podstawie przepisuart. 98 § 1 k.p.c.