Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Kz 168/16
Data wyroku: 2016-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogusław Zając
Słowa kluczowe: Tymczasowe Aresztowanie
Podstawa prawna: art. 249§1kpk w zw. z art. 258§2 i art. 258§1i2kpk
Teza: Za zastosowaniem izolacyjnego środka przemawia wysoka społeczna szkodliwość czynów , co w połączeniu z naruszanym dobrem prawnym ,wielokrotną uprzednią karalnością uzasadnia przekonanie o surowości grożącej kary i jest przez to  podstawą tymczasowego aresztowania.

Sygn. akt VII Kz 168/16

POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogusław Zając
Protokolant : sekr. sądowy Renata Kozieł
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej:B. D.
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoR. D.(D.)
s.J.iK.z domuW.urodz. (...)wB.
podejrzanemu z art. . 158§ 1 k.k.,art. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.przy zast.art. 64 § 1 k.k.
zażalenia wniesionego dnia 4 kwietnia 2016r. przez podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 1 kwietnia 2016r., sygn. akt III Kp 137/16
w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 §1 k.p.k.
. 1§2 k.k.w.

postanawia

1
zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;

2
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. Ł.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) złotych, obejmującą podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawieart. 249 §1 k.p.k.w zw. zart. 258 §2 k.p.k.w zw. zart. 258 §1 pkt 2 k.p.k.zastosował wobec podejrzanegoR. D.środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy tj. od dnia 31 marca 2016r. godz. 7:40 do dnia 29 czerwca 2016r. godz. 7:40.
Powyższe postanowienie zaskarżył podejrzanyR. D.wnosząc o uchylenie tymczasowego aresztowania i zastosowanie dozoru policyjnego w miejscu zameldowania. Podejrzany zażalenie swoje motywuje faktem, iż przyznał się do zarzucanego mu czynu, ponadto wskazał, iż do 3-go kwietnia miał uiścić opłatę za mieszkanie czego nie uczynił, jego żona pozostała bez środków do życia, a matka choruje. Nadto oświadczył, iż nie ma zamiaru mataczyć w sprawie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie, a podniesione w nim okoliczności nie mogły stanowić podstawy do uchylenia bądź zamiany zastosowanego środka zabezpieczającego w postaci tymczasowego aresztowania.
Zgromadzony dotychczas materiał dowodowy spełnia kryteria określone w przepisieart. 249 § 1 k.p.k., a więc wskazuje na istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów - w szczególności świadczą o tym zeznania pokrzywdzonychM. S.,M. B.,D. C.,A. Ł.,B. M.,B. B.oraz dokumentacji medycznej z k. 10-11, k. 16-18, opinii sądowo-lekarskiej z k. 63-65, karty karnej 36-37, w wysokim stopniu jest uprawdopodobnione, że podejrzanyR. D.dopuścił się zarzucanych mu przestępstw w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Myszkowie w sprawie V K 451/08 za czyn zart. 158 § 1 k.k.PodejrzanyR. D.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, ale jego wyjaśnienia są lakoniczne i umniejszają jego winę.
Dla stosowania środków zapobiegawczych i oceny ich zasadności wystarczającym jest wykazanie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, zaś ostateczna ocena wartości zgromadzonych dowodów następuje w fazie wyrokowania, kiedy to zachodzi konieczność udowodnienia, a nie tylko uprawdopodobnienia winy i wtedy też nastąpi weryfikacja wiarygodności wyjaśnień podejrzanego.
Ma rację Sąd I – ej Instancji, że zastosowanie wobec podejrzanego najsurowszego środka zapobiegawczego było konieczne, a to z uwagi na uzasadnioną obawę, że mógłby on – pozostając na wolności – w sposób bezprawny utrudniać postępowanie karne, bowiem w toku postępowania nie przesłuchano jeszcze wszystkich świadków zdarzenia i w związku z tym zachodzi obawa, że podejrzany może nakłaniać tego świadka do złożenia nieprawdziwych zeznań. Istotnym jest również w niniejszej sprawie, że działanie podejrzanego było brutalne i praktycznie bez powodu. Podejrzany mając psa niebezpiecznej rasy prowadził go bez kagańca, szczuł nim poszkodowanych.
Ponadto stosowanie środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym w postaci tymczasowego aresztowania uzasadnia grożąca podejrzanemu surowa kara, bowiem dopuścił się on czynów w warunkach określonych wart. 57a§l k.k.i w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64§1 k.k.w okresie próby w związku warunkowym przedterminowym zwolnieniem wykonania reszty kary pozbawienia wolności orzeczonej m.in. za przestępstwa zart. 158§1 k.k., co mogłoby mieć wpływ na postawę podejrzanego.
Za zastosowaniem izolacyjnego środka przemawia wysoka społeczna szkodliwość czynów zarzucanychR. D.co w połączeniu z naruszonym dobrem prawnym oraz wielokrotną uprzednią karalnością podejrzanego tym bardziej uzasadnia przekonanie o surowości grożącej mu kary. Nadto w niniejszej sprawie brak jest okoliczności pozwalających na przewidywanie, że Sąd orzeknie w stosunku do podejrzanego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania z uwagi na stopień zawinienia oskarżonego wynikający ze sposobu działania, jego uprzednią karalność, a także popełnienia czynu w warunkach określonych wart. 57a § 1 k.k.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądów zagrożenie surową karą rodzi domniemanie, że podejrzany może podejmować próby różnych bezprawnych działań mających destabilizować prawidłowy tok postępowania. Założenie tego przez ustawodawcę zwalnia z powinności wykazywania konkretnych zachowań utrudniających postępowanie. Ta przesłanka aresztowania ma charakter samodzielny, więc jest wystarczającą podstawą do stosowania aresztowania dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.(postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 lutego 2010r. AKz 32/10)
Sąd Okręgowy w całej zatem rozciągłości podziela stanowisko Sądu I-ej Instancji, wyrażone w treści zaskarżonego postanowienia i przytoczoną na jego poparcie trafną argumentację.
W niniejszej sprawie nie zaistniała również żadna z tzw. negatywnych przesłanek tymczasowego aresztowania zart. 259 §1 i §2 k.p.k.Stosowanie tego środka, którego istotą jest pozbawienie człowieka wolności, zawsze niesie ze sobą określone negatywne skutki dla oskarżonego (podejrzanego) i jego najbliższych. W realiach przedmiotowego postępowania dolegliwości te nie wykraczają jednak poza normalne konsekwencje stosowania tymczasowego aresztowania, a co za tym idzie nie dawały podstaw do jego uchylenia, czy też zastąpienia środkiem zapobiegawczym o charakterze wolnościowym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie powołanych przepisów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.