Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 130/16
Data wyroku: 2016-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Marcin Schoenborn
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art. 437 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw, art. 104 § 1 pkt 7 kpw, art. 118 § 2 kpw w zw. z art. 634 kpk w zw. z art. 119 kpw

Sygnatura akt VI Ka 130/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia15 marca 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Marcin Schoenborn
Protokolant Agata Lipke
przy udziale Elżbiety Ziębińskiej
Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r.
sprawyA. S. (1)ur. (...)wZ.,
synaA.iM.
oskarżonego zart. 278§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 25 września 2015 r.    sygnatura akt IX K 1338/12
na mocyart. 437 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw,art. 104 § 1 pkt 7 kpw,art. 118 § 2 kpww zw. zart. 634 kpkw zw. zart. 119 kpw.

1
uchyla pkt 1 i 5 zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonegoA. S. (1)orazpkt 2tego orzeczenia w całości i na mocyart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umarza postępowanie wobec oskarżonegoA. S. (1)o stanowiący wykroczenie z art. 119 § 1 kw czyn polegający na tym, że w dniu 26 września 2011 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema innymi osobami, w tym jedną nieustaloną, zabrał w celu przywłaszczenia, na szkodę(...)Sp. z o. o. z/s wG.ruchomości o łącznej wartości 240 złotych w postaci rynien Ø150, siedmiu o długości 1 m i jednej o długości 4 m, jednego narożnika rynnowego Ø150, trzech sztucerów rynnowych Ø120 oraz blach z przeznaczeniem na gzyms podrynnowy o wymiarach 100x60 cm, a na szkodę(...)z/s wG.(...)ruchomości o wartości 210 złotych w postaci jednej rynny spustowej Ø150 o długości 8 m oraz sześciu nasad kominowych Ø150 o długości 1 m;

2
w pozostałej części dotyczącej oskarżonegoA. S. (1), tj. w zakresie pkt 3, zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataE. Ł.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony z urzędu oskarżonegoA. S. (1)w postępowaniu odwoławczym;

4
kosztami postępowania w sprawie oskarżonegoA. S. (1)obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 130/16

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 marca 2016 r. w całości

A. S. (1)iS. R.zostali oskarżeni o popełnienie przestępstwa zart. 278 § 1 kkpolegającego na tym, że w dniu 26 września 2011 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą dokonali zaboru w celu przywłaszczenia 11 metrów rynny Ø150, tj. siedem rynien o długości 1 m i jedną o długości 4 m, jednego narożnika rynnowego Ø150, trzech sztucerów rynnowych Ø120 oraz blachy w postaci gzymsu podrynnowego o wymiarach 100x60 cm łącznej wartości 240 złotych na szkodę(...)Sp. z o. o. z/s wG.oraz jednej rynny spustowej Ø150 o długości 8 m oraz sześciu nasad kominowych Ø150 o długości 1 m w łącznej wartości 453,23 złotych na szkodę(...)z/s(...)wG..
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt IX K 1338/12 uznał oskarżonychA. S. (1)iS. R.za winnych popełnienia zarzucanego im czynu ustalając jednak wartość mienia zabranego w celu przywłaszczenia na szkodę(...)(...)z/s wG.na 210 złotych i za to na podstawieart. 278 § 1 kkwymierzył im kary po 3 miesiące pozbawienia wolności (pkt 1). Na mocyart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemuA. S. (1)na poczet kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 26 września 2011 r. do dnia 28 września 2011 r. (pkt 2). Przyznał stosowne wynagrodzenia obrońcom oskarżonych z urzędu (pkt 3 i 4), by w końcu na mocyart. 624 § 1 kpkA. S. (1)iS. R.zwolnić od ponoszenia kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku złożył jedynie obrońca oskarżonegoA. S. (1). Zaskarżając orzeczenie na korzyść tego oskarżonego i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, iż zarzucany oskarżonemu czyn nie stanowił wypadku mniejszej wagi, ponadto z ostrożności procesowej zarzucając również rażącą niewspółmierność kary, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie przypisanego oskarżonemu czynu zart. 278 § 3 kkw zw. zart. 278 § 1 kkoraz złagodzenie wymierzonej mu kary i warunkowe zawieszenie jej wykonania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach zważył, co następuje.
Apelacja okazała się na tyle skuteczną, że w następstwie jej wywiedzenia wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części, nie mniej z wyłączeniem rozstrzygnięcia z pkt 3, należało uchylić oraz na mocyart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umorzyć postępowanie przeciwko oskarżonemuA. S. (1)o przypisany mu czyn, stanowiący od dnia 1 stycznia 2016 r. ze względu na wartość skradzionych ruchomości wynoszącą wedle ustaleń Sądu I instancji 450 złotych jedynie wykroczenie z art. 119 § 1 kw, które uległo przedawnieniu.
Oczywiście na moment orzekania w instancji merytorycznej wskazana wartość przedmiotów czynności wykonawczej czynu przypisanego oskarżonemuS.wystarczała, aby kwalifikować ten czyn jako występek zart. 278 § 1 kk. Po wejściu w życie z dniem 9 listopada 2013 r. ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 1247), wykroczenie z art. 119 § 1 kw stanowi bowiem kradzież rzeczy ruchomych o wartości nie przekraczającej 1/4 minimalnego wynagrodzenia, którym zgodnie zart. 47 § 9kw jest wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawieustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Do końca 2015 r. najwięcej wynosiło ono 1.750 złotych, konkretnie przez cały rok 2015 r., a to w myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1220). Czwartą część tej kwoty wynoszącą 437,50 złotych niewątpliwie przewyższa zaś kwota 450 złotych, na którą to Sąd Rejonowy wycenił wartość ruchomości pokrzywdzonych skradzionych m.in. przez oskarżonego.
Sytuacja uległa dopiero zmianie z dniem 1 stycznia 2016 r., od kiedy to obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1385). Zgodnie z jego § 1, od dnia 1 stycznia 2016 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1.850 złotych, co oznacza, że 1/4 tej kwoty odpowiada kwota 462,50 złotych. Niewątpliwie wartość ruchomości, których kradzież oskarżonemu Sąd Rejonowy przypisał, tej wielkości nie przekracza.
Poprzedni stan prawny obowiązujący do dnia 31 grudnia 2015 r., wedle którego przestępstwem zart. 278 § 1 kkbyło już zabranie w celu przywłaszczenia rzeczy ruchomej o wartości przekraczającej 437,50 złotych, w żadnym razie nie jest zaś względniejszy. Zatem zgodnie zart. 4 § 1 kkzastosowanie musiał mieć stan prawny obowiązujący w dacie orzekania w instancji odwoławczej, wedle którego oskarżony w ustalonym stanie faktycznym dopuścił się jedynie wykroczenia zart. 119 § 1 kk.
Jest też oczywistym, iż od jego popełnienia w dniu 26 września 2011 r. upłynęło już niemal 5,5 roku. Tymczasem zgodnie z art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie - z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Stosując więc w związku z pouczeniem dokonanym w trybieart. 399 § 1 kpkw dalszym postępowaniu po myśliart. 400 kpkprzepisyKodeksu postępowania w sprawach o wykroczenianależało niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz ich wpływu na treść orzeczenia na mocyart. 104 § 1 pkt 7 kpwuchylić zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonegoA. S. (2). Orzeczenie następcze uzasadniał zaśart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw, którego konsekwencją musiało być również obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w sprawieA. S. (2)zgodnie z regułą wyrażoną wart. 118 § 2 kpw.
Nie było jedynie potrzebnym uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 3, a więc przyznanego obrońcy ze Skarbu Państwa zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu oskarżonemuS., a to wobec treści orzeczenia następczego. Skutkowałoby bowiem w przyszłości koniecznością wydania dodatkowego orzeczenia. Toteż celowym był w tym zakresie zaskarżoną część wyroku Sądu Rejonowego utrzymać w mocy.
Uchylenie wyroku Sądu Rejonowego we wskazanym wyżej zakresie i umorzenie postępowania bezprzedmiotowym czyniło rozpoznanie uchybień podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonegoS..
Niewątpliwie nie mieliśmy zaś do czynienia z układem procesowym określonym wart. 435 kpk. W stosunku doS. R.nie zaistniały te same względy, które przemawiały za uchyleniem zaskarżonego wyroku co doA. S. (1). Orzeczenie wobec niego, skazujące go za występek kradzieży ruchomości o wartości 450 złotych popełnionej we współsprawstwie m.in. z oskarżonymS., uprawomocniło się bowiem bez zaskarżenia jeszcze w 2015 r., kiedy czyn ten niewątpliwie stanowił przestępstwo. Remedium natomiast na zaistniałą sytuację, że jeden ze współsprawców został skazany za popełnienie przestępstwa, a drugi już nie, przewiduje art. 2a § 1 kw, po który Sąd Rejonowy winien z urzędu sięgnąć, o ile skazanyS. R.do 1 stycznia 2016 r. nie odbył w całości wymierzonej mu kary 3 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, co wydaje się wręcz oczywiste, bacząc już tylko na datę prawomocności wyroku względem jego osoby przypadającą na 3 października 2015 r..
Zasądzając koszty obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym, wobec ich nieopłacenia przez oskarżonego i złożenia stosownego wniosku przez obrońcę, Sąd odwoławczy kierował się uregulowaniamiart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturzeoraz § 14 ust.ust. 2 pkt. 4 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W konsekwencji objęły one wynagrodzenie należne za postępowanie przed Sądem Okręgowym jako Sądem II instancji w stawce minimalnej powiększone o podatek VAT. Z mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801) nie miały natomiast zastosowania przepisy tego aktu prawnego, skoro postępowanie w instancji odwoławczej wszczęte zostało przyjęciem apelacji obrońcy przed 1 stycznia 2016 r..
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w swym wyroku.