Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 2970/16
Data wyroku: 2016-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Żołnowska

Sygn. akt IX W 2970/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska
Protokolant: stażysta Wojciech Sowul
w obecności oskarżyciela publ.D. K.
po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. sprawy
J. B.
s.B.iM.z domuT.
ur. (...)wL.
obwinionego o to, że:
w dniu 23 czerwca 2016r. o godz. 18.05 wO.naul. (...)kierując samochodem m –kiJ. (...)onr rej. (...)podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m – kiO. (...)onr rej. (...)w wyniku czego doprowadził do zderzenia, uszkodzenia pojazdów oraz zagrożenia bezpiecznego w ruchu drogowym
- tj. za wykroczenie zart.86§1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym,

ORZEKA:

I
obwinionegoJ. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.86 § 1 kwskazuje go nakarę 400,- (czterystu) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 40,- (trzydzieści) złotych.

Sygn. akt IX W 2970/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 23 czerwca 2016r. około godz. 18.05J. B.kierował samochodem m – kiJ. (...)onr rej. (...). Jechał lewym, przeznaczonym do jazdy w lewo, pasemul. (...)wO.w kierunku skrzyżowania zul. (...). Jego pasażerką była małżonkaB. B.. W tym samym czasie – prawym pasem, przeznaczonym do jazdy na wprost poruszał się w kolumnie pojazdówP. S. (1), kierujący samochodem m - kiO. (...)onr rej. (...).J. B.wyprzedził kierującegoO., włączył prawy kierunkowskaz i rozpoczął zmianę pasa ruchu na prawy, wjeżdżając bezpośrednio przed niego. W wyniku tego manewru doszło do kontaktu pojazdów.
W samochodzieJ. (...)zarysowany został tylny zderzak z prawej strony na wysokości od 58 do 58,5 cm od podłoża na długości 11 cm, błotnik tylny z prawej strony na wysokości 57 – 65 cm od podłoża i długości 51 cm, drzwi prawe tylne na wysokości 55 – 64 cm od podłoża i długości 76cm i drzwi prawe przednie na wysokości 57 - 63cm od podłoża na długości 26 cm. W pojeździeO. (...)zarysowane zostały drzwi lewe przednie na wysokości 56 – 72 cm od podłoża i długości 65cm, błotnik przedni prawy lewy na wysokości 54 – 72 cm od podłoża i długości 73cm, zderzak przedni z lewej strony na wysokość ci od 43 do 60 cm od podłoża i długości 24cm, błotnik tylny lewy na wysokości 44 – 65 cm od podłoża na długości 40 cm.
(dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 32 w części w której Sąd dał im wiarę, zeznania świadkaP. S.k. 32 v, 11, nagranie z monitoringu miejskiego k. 15, zdjęcia pojazdów k. 15, notatka urzędowa k. 3, protokoły oględzin pojazdów k. 4 i 5, szkic miejsca zdarzenia k. 7)
ObwinionyJ. B.nie przyznał się do winy. Wyjaśnił, iż poruszał się lewym pasemul. (...)przeznaczonym do jazdy w lewo, gdy z prawego pasa, zjechał w prawo biały samochód, on w tę lukę wjechał. W jego ocenie, kierujący pojazdemO.celowo przyspieszył aby spowodować kolizję. Stwierdził, że jest doświadczonym kierowcą i jego zachowanie było prawidłowe.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, w części w której znajdują potwierdzenie w nagraniu z monitoringu miejskiego. Nie sposób jednak podzielić przekonania obwinionego o prawidłowości wykonania przez niego manewru zmiany pasa ruchu. Poza oczywistymi wątpliwościami natury prawnej, należy zwrócić uwagę na zachowanie obwinionego, sprzeczne z zasadami kultury jazdy. Wbrew jego twierdzeniom, ruch naul. (...)wcale nie był wzmożony, jak na to miejsce. Obwiniony poruszał się ze znacznie większą prędkością, niż kolumna pojazdów jadąca pasem do jazdy na wprost, chciał wykorzystać fakt, iż lewy pas jest wolny i mimo, iż miał możliwość bezpiecznej zmiany pasa ruchu wcześniej, próbował to wykonać w ostatnim momencie, tylko po to by znaleźć się parę samochodów bliżej skrzyżowania. Idąc tokiem rozumowania obwinionego, trzeba by było stwierdzić, iż kierujący czerwonym pojazdem, widocznym na nagraniu, który tak jak on poruszał się lewym pasem i chciał go zmienić na prawy, jest złym kierowcą, bo włączył kierunkowskaz i zatrzymał się, by poczekać, aż pojazdy poruszające się tym pasem przejazdu, bądź któryś z kierujących ustąpi mu pierwszeństwa.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaP. S. (1)albowiem potwierdzone zostały nagraniem z monitoringu. Nie sposób za to podzielić, z tego samego powodu, zeznańB. B., w której ocenie było dość dużo miejsca na prawym pasie by na niego wjechać.
Zmiana pasa ruchu polega na zmianie położenia pojazdu w stosunku do krawędzi lub osi jezdni, przy utrzymaniu ruchu na tej samej jezdni. Z treści przepisuart. 22 ust 1wynika, że zmiana zajmowanego pasa ruchu może nastąpić: z zachowaniem szczególnej ostrożności (ust. 1); kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas z prawej strony (ust. 4).Szczególna ostrożnośćpolega na upewnieniu się, czy można dokonać zmiany pasa ruchu bez utrudnienia ruchu lub spowodowania jego zagrożenia. Innymi słowy,kierujący pojazdem musi być na tyle uważny, by zdążyć zaniechać pasa ruchu, gdyby jego kontynuowanie stwarzało zagrożenie dla ruchu drogowego lub zmuszało innego uczestnika ruchu do podjęcia manewru obronnego.Kierujący zamierzający wykonać wyżej wymieniony manewr winien go zawczasu i wyraźnie zasygnalizować (ust. 5), nie można jednak zapominać, iż sama sygnalizacja nie uprawnia do wykonania manewru.Ustąpieniem pierwszeństwa, zgodnie z przepisemart. 2 pkt 23 Prawa o ruchu drogowymjest powstrzymanie się od ruchu, jeśli ruch mógłby zmusić innego kierującego do zmiany kierunku lub pasa ruchu albo istotnej zmiany prędkości. Kierujący winien przede wszystkim zachowywać szczególną ostrożność i uważnie obserwować warunki ruchu od momentu powzięcia zamiaru wykonania manewru, poprzez cały czas jego trwania, aż do bezpiecznego zakończenia. Od nieudzielenia pierwszeństwa należy odróżnićwymuszenie pierwszeństwa, chociaż zachowanie zewnętrzne jest tożsame. Na różnice między tymi pojęciami zwrócił uwagę Sąd Najwyższy, wyjaśniając, że "nie każde nieudzielenie pierwszeństwa przejazdu ma postać wymuszenia, to ostatnie bowiem oznaczaświadome wchodzenie w konflikt z zasadami ruchu drogowego, jest więc następstwem co najmniej nieumyślności, (…) Inaczej mówiąc, brak jest podstaw do przyjęcia, że oskarżony widział nadjeżdżającego motorowerzystę i nie udzielił mu świadomie pierwszeństwa przejazdu, chcąc go w ten sposób zmusić do zrezygnowania z tego pierwszeństwa albo licząc lekkomyślnie, że uda mu się przed nim przejechać, (…)" (wyr. SN z 16 lipca 1980 r. (w:) R.A. Stefański,Przestępstwa i wykroczenia...,poz. 282; wyr. SN z dnia 17 grudnia 1964 r.,(...), OSNKW 1965, nr 7, poz. 75, z glosą A. Bachracha, OSPiKA 1966, z. 7-8, poz. 182). W ocenie Sądu, mając na względzie ustalenia stanu faktycznego oraz powyższe zważania należy stwierdzić, iż zachowanie obwinionego w niniejszym przypadku nosiło znamiona „wymuszenia pierwszeństwa”.
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu wina obwinionego jest ewidentna i został mu udowodniona.J. B.w dniu 23 czerwca 2016r. około godz. 18.05 wO.naul. (...)kierując samochodem m –kiJ. (...)onr rej. (...)podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m – kiO. (...)onr rej. (...)w wyniku czego doprowadził do zderzenia, uszkodzenia pojazdów oraz zagrożenia bezpiecznego w ruchu drogowym. Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia zart.86§1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymi z mocy tego przepisu obwiniony został skazany i wymierzono mu karę jak w sentencji wyroku.
Wymierzając obwinionemu karę Sąd miał na uwadze jako okoliczność obciążającą przede wszystkim dotychczasową karalność obwinionego za wykroczenia drogowe ( wydruk z bazy(...)k. 26 – 27).
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, tak ukształtowana wpłynie na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Wobec skazania obwiniony został obciążony kosztami postępowania i opłatą.