Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2026/15
Data wyroku: 2016-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Dadej – Więsyk

Sygn. aktVII U 2026/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 czerwca 2016 roku
Sąd Okręgowyw Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Danuta Dadej – Więsyk
Protokolant - starszy sekretarz sądowy Wioletta Wójtowicz
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 roku w Lublinie
sprawyJ. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 16 listopada 2015 roku, znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaJ. K.prawo do emerytury począwszy od dnia(...)
Sygn. akt VII U 2026/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 listopada 2015 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłJ. K.prawa do emerytury na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.). W uzasadnieniu podano, że na dzień l stycznia 1999 roku wnioskodawca nie udowodnił co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze (decyzja - akta emerytalne).
W odwołaniu od tej decyzjiJ. K.nie zgodził się ze stanowiskiem ZUS wnosząc o przyznanie prawa do emerytury. Wskazał, że pracował w warunkach szkodliwych od 1983 roku do 1996 roku (k. 2 akt sądowych).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 3, 4 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
J. K.urodzony (...)w dniu(...)roku złożył wniosek o emeryturę (wniosek k. l ae). W aktach ubezpieczeniowych wnioskodawcy znajdowało się min. świadectwo z dnia 25.03.2014 roku wystawione prze(...) SApotwierdzające, że w okresie od 21.08.1973 r. do 31.07.1976 roku wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy budowie i remoncie statków na stanowiskach znajdujących się na tych statkach, pochylniach, dokach przy nabrzeżach wymienione w wykazie A, dział III poz. 90 pkt 8 załącznika nr 1
do zarządzenia Nr 24 Ministra – Kierownika Urzędu Gospodarki Wodnej z 19.08.1998 r.
Na podstawie przedłożonych wraz z wnioskiem oraz zgromadzonych w aktach ubezpieczeniowych dokumentów organ rentowy ustalił na dzień 1 stycznia 1999 r. łączny okres podlegania ubezpieczeniom w wymiarze 28 lat i 21 dni. Nadto ustalono, że wnioskodawca ukończył 60 lat, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 2 lat, 11 miesięcy i 11 dni. Zakład odmówił uwzględnienia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresów:
- od 6.10.1976 r. do 31.01.1983 r. wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wP.oraz od 7.02.1983 r. do 30.04.1996 r. w(...)wL., ponieważ z przedłożonych z archiwum kserokopii kart wynagrodzeń brak możliwości stwierdzenia, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych (decyzja – k. 46 a.e.).
Sporne w niniejszym postępowaniu pozostają warunki pracy wnioskodawcy wOdlewni (...)wL..
J. K.wZakładach (...)(późniejOdlewnia (...)wL.) był zatrudniony na stanowisku elektromontera. Pracował jako elektryk wysokiego napięcia, elektryk aparatury rozdzielczej i tablicowej, cały czas na tym samym stanowisku. Na każdej zmianie była grupa elektryków, która podlegała mistrzowi zmianowemu, a on podlegał kierownikowi wydziału elektrycznego, w dziale głównego energetyka. Do obowiązków wnioskodawcy należał dozór i remonty urządzeń wysokiego napięcia, średniego napięcia i niskiego napięcia. Wnioskodawca miał uprawnienia sepowskie bez ograniczenia napięcia od lutego 1983 r., a wcześniej do jednego KW. Elektromonter obsługiwał główną stację zasilania zakładu 110 KW i stacje pośredniczące po 15 KW każda, których było cztery. Obsługiwali również transformatory. Wykonywali również naprawy odłączników na wysokościach. Na stacjach wykonywali przełączenia napięcia, zasilanie awaryjne i naprawy transformatorów. Kilkakrotnie w czasie zmiany wnioskodawca szedł na wydział topialni na piece łukowe do transformatora aby dokonać zmian przełącznika zaczepów transformatora w celu obniżenia prądu w transformatorze, niejednokrotnie wykonywali również dozór remontów sieci energetycznej wewnątrz zakładu. Wnioskodawca przy tych czynnościach pracował na zmiany 8 godzin dziennie. Warunki były szkodliwe z uwagi na duże zapylenie wysoką temperaturą i pracę w pobliżu napięcia. Elektromonterzy byli wyposażeni w odpowiednie ubrania ochronne. Odpowiednie buty, rękawice, drążki izolacyjne, kaski. Otrzymywali dodatek za szkodliwe 39warunki z uwagi na pracę w silnym polu elektromagnetycznym, pracę na wysokości i zapylenie. Podlegali stałym kontrolom i egzaminom uprawniającym do pracy (zeznania wnioskodawcy – k. 20v, 35v, zeznana świadków:R. B.– k. 35,M. M.– k. 34v, 35).
Przystępując do oceny dowodów osobowych należy stwierdzić, że przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawcy.M. M.pracował wZakładzie (...)wL.(Odlewnia (...)w latach 1983-2000 jako elektromonter). Potwierdził, żeJ. K.był zatrudniony w brygadzie elektromonterów. Na podobnym stanowisku był zatrudniony w latach 1983-2000 r.R. B.. Opisał sposób pracy całej brygady oraz wykonywane czynności, które w pełni korelowały z zeznaniami wnioskodawcy orazM. M.. Wskazał, że obowiązki elektromonterów sprowadzały się do zapewnienia bezawaryjnego zasilania oraz łączy elektroenergetycznych. Praca była niebezpieczna z uwagi na wysokie napięcie z jakim pracownicy mieli do czynienia. Zdarzały się wypadki -śmiertelne. Przesłuchani świadkowie mieli zatem z ubezpieczonym bezpośredni kontakt toteż dobrze znali jego warunki pracy i charakter wykonywanych przez niego obowiązków. Ich zeznania były wewnętrznie niesprzeczne, spójne, logiczne i korelowały z zeznaniami wnioskodawcy. Drobne rozbieżności co do niektórych szczegółów sprawy wynikają z naturalnych ułomności pamięci ludzkiej zważywszy, że świadkowie zeznają na okoliczności zdarzeń życia codziennego nie mających charakteru wyjątkowego i z tego powodu trudniejszych do zapamiętania. Okoliczność, że występują te rozbieżności przemawiają za obdarzeniem ich zeznań wiarygodnością, bowiem wskazują, że nie były one uzgadniane na
potrzeby procesu. W związku z powyższym Sąd zeznania świadków i wnioskodawcy obdarzył wiarą.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił również na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, aktach osobowych i aktach organu rentowego, które obdarzył wiarą w całości. Dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione do tego podmioty oraz nie budziły wątpliwości Sądu zarówno, co do ich formy, jak i treści.
OdwołanieJ. K.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. l i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2004 roku, Nr 39, poz. 353), zwanej dalej ustawą FUS, mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Ustęp 2. artykułu 32 stanowi, że za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Zgodnie z ustępem 4 wiek emerytalny, o którym mowa w ust. l, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. l Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych
warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. l rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 latpracy w szczególnych warunkach.

Jednocześnie, przepis art. l § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Dokonując oceny czy pracęJ. K.w okresie od 7 lutego 1983
roku do 30 kwietnia 1996 roku (13 lat 2 miesiące i 13 dni) można zakwalifikować jako pracę w szczególnych warunkach należy podkreślić, że wnioskodawca występując do organu rentowego o przyznanie świadczenia nie przedłożył świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
Pomimo tego, zdaniem Sądu Okręgowego, całość zgromadzonego w przedmiotowym postępowaniu wiarygodnego materiału dowodowego przemawia za uznaniem, iż w zakwestionowanym przez ZUS okresie wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Jego praca odpowiadała wskazanej w wykazie A, dziale II „Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń ektroenergetycznych i cieplnych” powołanego rozporządzenia.
Jak wynika zatem z powyższych ustaleńJ. K.legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym ponad 25 lat, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz ukończył 60 lat życia. W niniejszym postępowaniu ustalono również, iż wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych przez ponad wymagane 15 lat (niesporny okres 2 lat 11 miesięcy i 11 dni, oraz uznany przez Sąd 13 lat 2 miesiące i 13 dni). Tym samym spełnione są wszelkie przesłanki ustalenia mu prawa do emerytury od dnia(...)roku, tj. od dnia ukończenia 60 roku życia.
Z tych względów Sąd zmienił zaskarżoną decyzję na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.i orzekł jak w sentencji.
jg