Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 3047/15
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartek Męcina

Sygn. akt VIII C 3047/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  S.S.R. Bartek Męcina
Protokolant:  sekr. sąd. Dorota Piasek
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa GminyŁ.Administracji Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.
przeciwkoH. O.,D. O.,J. O.iK. O.
o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego

1
nakazuje pozwanymH. O.,D. O.,J. O.iK. O.opróżnienielokalu mieszkalnego numer (...)położonego przyulicy (...)wŁ.wraz z rzeczami do nich należącymi;

2
orzeka, że pozwanymD. O.iJ. O.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

3
orzeka, że pozwanymH. O.iK. O.nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

4
nakazuje wstrzymanie eksmisji pozwanychD. O.iJ. O.z lokalu wymienionego w punkcie 1 (pierwszym) do czasu złożenia pozwanym przez GminęŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

5
nie obciąża pozwanych kosztami procesu,

6
stwierdza, że wyrok wobec pozwanychD. O.iJ. O.jest zaoczny.

Sygn. akt VIII C 3047/15

UZASADNIENIE
W dniu 1 października 2015 roku powód GminaŁ.- Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanymK. O.,H. O.,D. O.iJ. O.powództwo o nakazanie opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...)oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwaniH. O.iK. O.byli najemcamilokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...). Wraz z pozwanymi w przedmiotowym lokalu zamieszkiwali pozwaniD. O.i małoletniJ. O.. Umowa najmu, z uwagi na zaległości w opłatach czynszowych, po wezwaniu do uregulowania należności, została wypowiedziana ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2015 roku. Wezwanie do dobrowolnego opróżnienia lokalu nie odniosło skutku. Pozwani zajmują przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego.(pozew k. 9-12)
Na rozprawie w dniu 10 marca 2016 roku, w imieniu powoda nikt się nie stawił, zawiadomienie doręczono w sposób prawidłowy. Stawili się pozwaniK. O.iH. O., pozwanyD. O.w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniegoJ. O.– nie stawił się, zawiadomienie doręczono w sposób prawidłowy. PozwanyK. O.wniósł o przyznanie lokalu socjalnego, nadto cofnął wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.(protokół rozprawy k. 44-45)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 1 lutego 1995 roku pomiędzy GminąŁ.reprezentowaną przez ZGMŁ., aH. O.iK. O.została zawarta umowa najmulokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Zgodnie z § 2 umowy najemcy zobowiązani byli opłacać miesięczny czynsz za lokal oraz opłaty wskazane szczegółowo w § 2 ust 2.W § 7 umowy przewidziano możliwość jej wypowiedzenia przez wynajmującego na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli najemca jest w zwłoce z zapłatą czynszu i opłat, co najmniej przez dwa pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia dokonanego przez wynajmującego na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.(umowa o najem lokalu mieszkalnego k. 15-15 v., okoliczności bezsporne)
W przedmiotowym lokalu dodatkowo zamieszkują także syn pozwanych –D. O.wraz z synemJ. O..(okoliczności bezsporne)
Pozwani oraz osoby zamieszkujące w lokalu zalegali z opłatami za wynajmowany lokal. Pismem opatrzonym datą 18 listopada 2014 roku strona powodowa wystosowała do pozwanych wezwanie do zapłaty, wzywając pozwanych do uregulowania zaległości czynszowych w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania przedmiotowego wezwania pod rygorem, w przypadku braku zapłaty, wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Zaległość główna z tytułu należności czynszowych w dacie sporządzania monitu, o którym mowa, wynosiła 3.462,85 złotych, zaś odsetki od zaległości wynosiły 801,57 złotych.(kserokopia wezwań do zapłaty wraz z potwierdzeniami odbioru k. 22-24, okoliczności bezsporne)
Pomimo wezwania pozwani nie uregulowali zaległości czynszowych. Na koniec miesiąca czerwca 2015 roku zaległość czynszowa pozwanych wynosiła 7.951,05 złotych, wielokrotnie przekraczając trzymiesięczny czynsz.(stan finansowy konta k. 25-26)
Pismem opatrzonym datą 3 marca 2015 roku powód skierował do pozwanychH. O.iK. O.oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmulokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...)z powodu zaległości czynszowych, z miesięcznym terminem wypowiedzenia - ze skutkiem na dzień 30 kwietnia 2015 roku.(kserokopia wypowiedzenia najmu lokalu mieszkalnego wrazz potwierdzeniem odbioru k. 17-18)
Pismami z dnia 18 czerwca 2015 roku strona powodowa wezwała pozwanychH. O.,D. O.iK. O.do spłaty zadłużenia oraz opuszczenia lokalu w terminie do dnia 15 lipca 2015 roku.(kserokopia pism wraz z potwierdzeniami odbioru k. 19-21)
PozwanaH. O.nie figuruje w rejestrze osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy wŁ.jako osoba bezrobotna. PozwanyD. O.figuruje w rejestrze osób bezrobotnych od dnia 7 sierpnia 2013 roku bez prawa do zasiłku. PozwanyK. O.od dnia 2 marca 2015 roku figurował w rejestrze osób bezrobotnych z prawem do zasiłku od dnia 2 marca 2015 roku do dnia 24 listopada 2015 roku. Od dnia 14 grudnia 2015 roku pozwanyK. O.do dnia 13 marca 2016 roku był zatrudniony w oparciu o umowę o pracę na okres próbny, osiągając miesięcznie wynagrodzenie netto w kwocie 1.355,69 zł.(pismo z PUP k. 29, kserokopia umowy o pracę k. 32-33, okoliczności bezsporne)
PozwanaH. O.nie pracuje, utrzymuje się wspólnie z mężemK. O., który w grudniu 2015 roku podjął zatrudnienie, osiąga dochód miesięczny w kwocie 1.350 zł netto. PozwanyK. O.boryka się z problemami zdrowotnymi, choruje na astmę, nadto przeszedł dwa zawały serca(zeznania pozwanegoK. O.k. 45 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k. 44- 45, zeznania pozwanejH. O.k. 45 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k. 45)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Roszczenie strony powodowej zostało oparte na podstawie przepisuart. 675 § 1 k.c., zgodnie z którym, po zakończeniu stosunku najmu najemca jest obowiązany zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym.
Stosownie do treści przepisu zart. 11 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. Nr 71, poz. 733 ze zm.), znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie umowy winno być dokonane - pod rygorem nieważności na piśmie i określać przyczynę wypowiedzenia; właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnegoi wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, wszystkie wskazane wyżej wymogi rozwiązania umowy najmu z pozwanymiH. O.iK. O.jako głównymi najemcami wskutek zaległości czynszowych zostały spełnione przez wynajmującego. Pozwani prawidłowo, ale bezskutecznie, zostali wezwani do spłaty zadłużenia w terminie miesiąca pod rygorem wypowiedzenia im umowy najmu, a w dacie wypowiedzenia umowy najmu ich zaległość z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu znacznie przekraczała trzy pełne okresy płatności. Samo wypowiedzenie, zaś zostało sporządzone na piśmie i wskazywało przyczynę wypowiedzenia, a więc zostało dokonane prawidłowo. Umowa została zatem skutecznie rozwiązana, wobec czego pozwani utracili tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu. Z upływem okresu wypowiedzenia, a więc od dnia 30 kwietnia 2015 roku, GminaŁ.mogła się skutecznie domagać od pozwanych opróżnienia zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego, gdyż umowa najmu uległa rozwiązaniu. Po tej dacie pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego.
W ocenie Sądu brak było podstaw do oddalenia powództwa na podstawieart. 5 k.c., a więc w oparciu o to, że roszczenie powódki jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem prawa. Powód była wynajmującym i jest jednocześnie właścicielem przedmiotowego lokalu. Prawo własności jest zaś prawem chronionym przezKonstytucję, i równocześnie jednym z fundamentalnych praw ustrojowych. Wobec tego, jak wynika z utrwalonego, aktualnego stanowiska judykatury i doktryny, stosowanieart. 5 k.c.w ogóle, a w przypadku roszczeń związanych z prawem własności w szczególności, winno mieć charakter wyjątkowyi winno być szczególnie uzasadnione. W ocenie Sądu, w oparciu o ustalony stan faktyczny nie sposób stwierdzić, aby taka sytuacja zachodziła w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd nakazał pozwanym opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)wŁ..
Na podstawieart. 14 ust. 1, ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Sąd orzekł, że pozwanemuD. O.iJ. O.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy (art. 14 ust. 1 cyt. ustawy). Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego m.in. wobec osoby posiadającej status bezrobotnego (art. 14 ust 4 pkt 5). Zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym pozwanyD. O.posiada status osoby bezrobotnej, nadto jako przedstawiciel ustawowy sprawuje opiekę nad małoletnimJ. O.. Z powyższych względów, Sąd był zobligowany do orzeczenia względem wyżej wymienionych pozwanych o ich uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego.
W ocenie Sądu, co do pozwanychH. O.iK. O.nie ustalono istnienia przesłanek do otrzymania lokalu socjalnego. Na marginesie podkreślić należy, że pozwani do chwili wyrokowania nie przedstawili żadnego dokumentu, np. orzeczenia Sądu, z którego wynikałoby, że sprawują opiekę nad osobą małoletnią, czyli swoim wnukiemJ. O., nadto w oparciu o ustalony stan faktyczny nie sposób stwierdzić, aby taka sytuacja zachodziła w przedmiotowej sprawie.
Ponieważ pozwanyD. O., w tym jako przedstawiciel ustawowy małoletniego pozwanegoJ. O., nie stawił się na termin rozprawy pomimo prawidłowego wezwania, nie żądał przeprowadzenia rozprawy pod swoją nieobecność, a także nie złożył żadnych wyjaśnień w sprawie, w tym odpowiedzi na pozew, Sąd wydał wyrok, który w stosunku do wskazanych wyżej pozwanych jest zaoczny, stosownie do treści przepisówart. 339 § 1 k.p.c.i340 k.p.c.(pkt 6 sentencji wyroku).
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 102 k.p.c., mając na uwadze szczególnie trudną sytuację życiową i majątkową pozwanych, która, zdaniem Sądu, oceniana przez pryzmat zasad współżycia społecznego, uzasadnia odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu cywilnego.
Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W ocenie Sądu taki właśnie szczególny wypadek zachodzi w stosunku do pozwanych. Pozwani znajdują się w trudnej sytuacji życiowej, pozwanaH. O.nie pracuje – utrzymuje się wspólnie z mężem, który osiąga niewielki dochód miesięczny, nadtoK. O.boryka się z problemami zdrowotnymi. Biorąc te okoliczności pod uwagę uznać należało, że pozwani nie posiadali wystarczających środków na pokrycie kosztów procesu, na które złożyły się koszty poniesione przez stronę powodową.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.