Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 478/14
Data wyroku: 2016-01-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Dadej-Więsyk

Sygn. akt VII U 478/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 stycznia 2016 roku.
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO Danuta Dadej-Więsyk
Protokolant st. sekr. sąd. Beata Pełczyńska
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 roku w Lublinie
sprawyK. H.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o wysokość emerytury
na skutek odwołańK. H.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 6 lutego 2014 roku znak:(...)
z dnia 30 kwietnia 2014 roku znak:(...)
I  zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że ustalaK. H.prawo do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury z uwzględnieniem wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wL.za okres od 7 lipca 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku w kwocie 67 910 (sześćdziesiąt siedem tysięcy dziewięćset dziesięć) złotych, za 1984 rok w kwocie 170 184 (sto siedemdziesiąt tysięcy sto osiemdziesiąt cztery) złote, za 1985 rok w kwocie 185 371 (sto osiemdziesiąt pięć tysięcy trzysta siedemdziesiąt jeden) złotych;
II  żądanieK. H.o wyrównanie świadczenia emerytalnego przeliczonego zgodnie z pkt I począwszy od dnia 17 września 2003 roku i przyznanie odsetek od tego wyrównania przekazuje do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.według właściwości.
Sygn. akt VII U 478/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 lutego 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłK. H.zmiany wysokości świadczenia z tytułu przeliczenia podstawy wymiaru z uwzględnieniem lat 1983-1985 w oparciu o karty wynagrodzeń. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzją z 29.10.2003r. przeliczono podstawę wymiaru emerytury przyjmując wynagrodzenie z kart za lata 1984-1985 (przyjęto składniki, których wypłata nie budziła wątpliwości, nie przyjęto składników z kart za 1983 r. ponieważ brak jest opisu składników wynagrodzeń) - (k. 404 a.e.).
Odwołanie od decyzji złożyłaK. H.wnosząc o jej zmianę i przeliczenie emerytury z uwzględnieniem wysokości wynagrodzeń wynikających ze złożonych kart za lata 1983-1985 (k. 2,3).
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł jego oddalenie (k. 5).
Postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. Sąd zwrócił akta Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.w trybieart. 467 § 4 kpcwobec istotnych braków w materiale dowodowym w celu ich uzupełnienia, gdyż decyzja nie zawierała podstawy prawnej, gdyż, w decyzji powołano ogólnieustawę z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz rozp. MP i PS z 11.10.2011 r. w sprawie postepowania o świadczenie emerytalno-rentowe, ani podstawy faktycznej umożlwiającej kontrolę decyzji i ustalenie okoliczności spornych, w decyzji nie wskazano, które składniki wynagrodzenia z kart za lata 1983-1985, zostały przyjęte do wysokości świadczenia jako nie budzące wątpliwości, a które składniki i w jakiej wysokości nie zostały przyjęte (k. 8).
W wyniku powyższego organ rentowy w dniu 30 kwietnia 2014r. wydał decyzję, którą odmówiłK. H.zmiany wysokości świadczenia z tytuły przeliczenia podstawy wymiaru z uwzględnieniem lat 1983-1985 w oparciu o karty wynagrodzeń. Do decyzji dołączył załączniki dotyczące wykazów kwot nie przyjętych do przeliczenia podstawy wymiaru z kart wynagrodzeń oraz kwot przyjętych do przeliczenia (k. 406-408 a.e.).
Odwołanie od decyzji złożyłaK. H.wnosząc o zmianę decyzji poprzez uwzględnienie do wysokości emerytury wszystkich kwot z kart wynagrodzeń za lata 1983-1985 (k. 31-36).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie (k. 37).
Postanowieniem z dnia 24 września 2014 r, Sąd postanowił połączyć sprawę z odwołania od decyzji z 30.04.2014 r, ze sprawą wnioskodawczyni dot. odwołania o wysokość emerytury o sygn. VII 478/14 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 55v).
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
K. H.ur. (...)w dniu(...)r. złożyła wniosek o emeryturę. Do wniosku dołączyła m.in. kartoteki zarobkowe zPrzedsiębiorstwa (...)wL., gdzie pracowała od 7.07.1983r. do 25.10.1991 r. - (k. 102-112).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.w dniu 29.10.2003 r. wydał decyzję o przeliczeniuK. H.emerytury. Do ustalenia podstawy wymiaru przyjęto wwpw 54,10 % z lat 1970-1975, 1977-1986, 1993, 1999-2001 i kwotę bazową 18 62,62 zł. W decyzji organ rentowy wskazał, że do przeliczenia podstawy wymiaru za okres 1969-1974 przyjęto niższe kwoty wynagrodzenia podane przez zakład pracy na druku Rp-7 niż wpisane w legitymacji ubezpieczeniowej. Natomiast do wynagrodzenia za lata 1984-1986 na podstawie kserokopii list płac przyjęto te składniki, których wypłata nie budziła wątpliwości (k. 126).
Wnioskodawczyni nie składała odwołania od powyższej decyzji.
Na przestrzeni lat 2003-2013 wnioskodawczyni składała wnioski o przeliczenie emerytury, które organ rentowy rozpatrywał kolejnymi decyzjami.
W dniu 14 marca 2013 r. Zakład wydał z urzędu decyzję o waloryzacji świadczenia wnioskodawczyni. Zaskarżając decyzję z dnia 14.03.2013 r.K. H.złożyła odwołanie zawierające wniosek o ponowne ustalenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem dołączonych kart wynagrodzeń za lata 1992 i 1993 oraz uzupełnienie odwołania, w którym kwestionowała przyjęte przez organ rentowy do wyliczenia podstawy wymiaru kwoty za lata 1983, 1985, 1986.
Decyzją z 22.05.2013 r. organ rentowy, przeliczył emeryturę wnioskodawczyni, poprzez ustalenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzenia wynikającego z dołączonych kart wynagrodzeń za lata 1992 i 1993 z tytułu zatrudnienia w(...) SA(a.e.).
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. w sprawie VII U 1740/13 dot. odwołania od decyzji z 22.05.2013r., Sąd umorzył postępowanie a żądanieK. H.o ponowne przeliczenie świadczenia emerytalnego według najkorzystniejszego wariantu z uwzględnieniem wynagrodzeń za lata 1983-1985 na podstawie dołączonej dokumentacji w tym kart wynagrodzeń oraz wyrównanie tak przeliczonego świadczenia i przyznanie odsetek od tego wyrównania przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.według właściwości (akta VII U 1740/13).
W rozpoznaniu przekazanego wniosku organ rentowy wydał w dniu 6 lutego 2014 i 30 kwietnia 2014 r. zaskarżone decyzje.
Decyzjami tymi Zakład odmówiłK. H.zmiany wysokości świadczenia z tytułu przeliczenia podstawy wymiaru z uwzględnieniem lat 1983-1985 w oparciu o karty wynagrodzeń.
Sporne w niniejszym postępowaniu biorąc pod uwagę treść decyzji i złożonych od nich odwołań pozostawała wysokość wynagrodzeń wnioskodawczyni za lata 1983-1985 wPrzedsiębiorstwie (...)wL..
Wnioskodawczyni na powyższe okoliczności dołączyła kserokopie kart wynagrodzeń oraz umowy o pracę (k. 71).
K. H.została zatrudniona w(...)wL.wrestauracji (...), z dniem 7 lipca 1983 r. na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kuchmistrza. Następnie pełniła obowiązki p.o. szefa kuchni w stołówce nr 1 (umowy – k. 71).
Według umów o pracę podstawowymi składnikami wynagrodzenia wnioskodawczyni były: wynagrodzenie miesięczne ryczałtowe, dodatek stażowy zwiększany corocznie o 1 % za każdy następny rok pracy od 17.10.1983 r., prowizja od obrotu, dodatek funkcyjny, premia regulaminowa, dodatek zmianowy.
ŚwiadekB. S.zeznał, że w okresie od 7 lipca 1983 r. do 31 października 1992 r, pracował w(...)wL.na stanowisku kierownika działu zatrudnienia i płac. Osobiście nie prowadził kartotek płacowych ale nadzorował pracowników, którzy je prowadzili. W czasie zeznania świadek potwierdził otrzymywanie przez wnioskodawczynię w/w składników wynagrodzeń. Poza tymi składnikami były jeszcze inne składniki jak: dodatek za pracę w warunkach szkodliwych, w godzinach nocnych, dodatek z tytułu wzrostu cen w latach 1982-1987. Od wszystkich wymienionych przez niego składników odprowadzane były składki na ubezpieczenie społeczne (zeznania k. 106v-107).
Przedłożone przez skarżącą kserokopie kart wynagrodzeń za lata 1983 i 1985 nie posiadają opisu składników wynagrodzeń. Na karcie z 1984 roku opisane są składniki wynagrodzeń w rubryce od nr 7 do nr 14 oraz rekompensata pieniężna w rubryce nr 24. Składniki figurujące w rubrykach oznaczonych numerami 3 i 6 nie poosiadają żadnych opisów. Rubryka nr 4 posiada opis „15 %”, a rubryka nr 5 „efek”.
W toku postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu księgowości i rachunkowości, któremu zlecił zapoznanie się z aktami sprawy, złożoną dokumentacją płacową wnioskodawczyni i aktami osobowymi dotyczącymi zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wL.i ustalenie wysokości wynagrodzeń wnioskodawczyni z tytułu zatrudnienia w tym Przedsiębiorstwie za lata 1983-1985, przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni z uwzględnieniem wyliczonych wynagrodzeń według najkorzystniejszego wariantu, wskazanie, czy tak ustalona emerytura jest świadczeniem korzystniejszym od ustalonego przez organ rentowy.
W opinii biegły wskazał, iż dokonana analiza kwot figurujących w kartach wynagrodzeń za lata 1983-1986 w powiązaniu z zeznaniem świadka i warunkami płacowymi określonymi w umowach o pracę pozwala na identyfikację większości składników wynagrodzenia wnioskodawczyni.
Zeznanie świadkaB. S.pozwala na uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury także nieopisanych składników, albowiem zeznał on, że suma składników brutto wpisana w rubryce nr 15 stanowiła podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne.
W oparciu o karty wynagrodzeń biegły dokonał wyliczenia zarobków wnioskodawczyni za okres od 7 lipca 1983 r. do 31 grudnia 1985 r., które wynoszą:

1
za rok 1983 według załącznika nr 2 67.910 zł

2
za rok 1984 według załącznika nr 2 170.184 zł

3
za rok 1985 według załącznika nr 3 185.371 zł (k. 111-121).

W opinii uzupełniającej z dnia 25.01.2016 r. biegły podtrzymał treść opinii
zasadniczej i wskazał, iż z dołączonych kart zarobkowych uwzględnił wszystkie składniki wynagrodzeń, na podstawie zeznań świadkaB. S.i dokumentów z akt osobowych. Zeznał, iż ustalone w opinii wysokości wynagrodzeń za lata 1983-1985 będą miały wpływ na wysokość świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni i będzie ono korzystniejsze od dotychczasowego.
Pełnomocnicy stron nie zgłosili zastrzeżeń do ustalonych w opinii wysokości wynagrodzeń za lata od 7.07.1983 r. do 31.12.1985 (pismo organu rentowego, oświadczenia do protokołu rozprawy z 25.06.2016 r.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane dowody uznając je za spójne, wzajemnie się uzupełniające a tym samym zasługujące na przymiot wiarygodności.
Powołane dowody z dokumentów znajdujące się w aktach ZUS i aktach sprawy zostały wystawione przez powołane do tego podmioty zgodnie z przepisami prawa. Sąd nie dopatrzył się w ich treści okoliczności skutkujących uznaniem je za nieprawdziwe. W tej sytuacji obdarzył je wiarą w całości przyjmując za podstawę ustalonego stanu faktycznego.
W ocenie Sądu na obdarzenie wiarą w całości zasługują również zeznaniaB. S.. Świadek ten był zatrudniony w przedmiotowym okresie razem z wnioskodawczynią na stanowisku kierownika działu zatrudnienia i płac. Jego zeznania były szczegółowe, znalazły potwierdzenie w złożonej dokumentacji.
Sąd podzielił również ustalenia i wnioski opinii biegłego z zakresu rachunkowości i księgowości odnośnie wysokości ustalonych wynagrodzeń skarżącej skarżącej za lata 1983-1985. Opinia została wydana przez specjalistę w zakresie ustalenia wysokości świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Jest ona szczegółowa, logiczna, drobiazgowo uzasadniona i nie budzi wątpliwości pod kątem sposobu wyliczeń.
Sąd pominął wnioski opinii w zakresie wariantów przeliczeń świadczenia emerytalnego wnioskodawczyni biorąc pod uwagę treść zaskarżonych decyzji i odwołań, które sprowadzały się do kwestii wysokości emerytury skarżącej z uwzględnieniem wysokości wynagrodzeń za lata 1983-1985 w oparciu o kartoteki zarobkowe. Takie też zadanie postawił Sąd biegłemu postanowieniem z dnia 13.04.2015 r.
W swoich ustaleniach Sąd pominął również zeznania świadkaT. H., gdyż nie miały one znaczenia dla wyjaśnienia spornych okoliczności.
Świadek był tylko ogólnie zorientowany w warunkach zatrudnienia wnioskodawczyni.
W świetle powyższych ustaleń odwołanieK. H.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 111 ustawy wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne:

1
z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,

2
z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty,

3
z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia,

a wskaźnik wysokości podstawy jest wyższy od poprzednio obliczonego.
Wnioskodawczyni w oparciu o złożone dowody udowodniła wyższą niż
przyjmowana przez organ rentowy wysokości wynagrodzeń za okres od 7.07.1983 r. do 31.12.1985 r. i tym samym żądanie wysokości zmiany emerytury z tytułu przeliczenia podstawy wymiaru z uwzględnieniem lat 1983-1995 w oparciu o karty wynagrodzeń jest zasadne.
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zakres rozstrzygnięcia Sądu wyznacza treść decyzji i wniesionego od niej odwołania. Działając w tym zakresie Sąd na mocy powołanych przepisów oraz na podstawieart. 47714§ 2 kczmienił zaskarżone decyzje w ten sposób, że ustaliłK. H.prawo do przeliczenia podstawy wymiaru emerytury z uwzględnieniem wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)wL.za okres od 7 lipca 1983 roku do 31 grudnia 1983 roku w kwocie 67 910 złotych, za 1984 rok w kwocie 170 184 złote, za 1985 rok w kwocie 185 371 złotych.
Jednocześnie żądanieK. H.o wyrównanie świadczenia emerytalnego przeliczonego zgodnie z pkt. I począwszy od dnia 17 września 2003 roku i przyznanie odsetek od tego wyrównania przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.według właściwości. Sąd miał na uwadze przy rozstrzygnięciu, iż jest to żądanie nowe, dotychczas nie rozpoznane przez organ rentowy i w oparciu o treśćart. 47710§ 2 kpcorzekł jak w sentencji.