Sąd Rejonowy w Radomsku
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 558/15
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Szczepan Stawczyk
Teza: Nie musi dojść do bezpośredniego potrącenia rowerzysty przez samochód ale wystarczy nie zachować od niego bezpiecznej odległości przez kierującego "ścinającego zakręt:.

Sygn. akt VI W 558/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 marca 2016r.
Sąd Rejonowy w Radomsku w VI Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SRS. S.
Protokolant: Edyta Wajzner- Łączna
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29.02.2016r.
sprawyM. S., synaW.iT.z domuR.,urodzonego (...)wR.
obwinionego o to, że:
w dniu 14.10.2015r. około godz. 12.20 w miejscowościR.na skrzyżowaniuulic (...)zul. (...)jako kierujący samochodem m-kiD. (...)nr rej. (...)jadącul. (...)i wykonując manewr skrętu w lewo wul. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu podczas manewru wymijania się z kierującą roweremA. B. (1)jadącąul. (...)w kierunkuul. (...), zjechał na jej pas ruchu czym spowodował, iż kierująca rowerem straciła panowanie nad pojazdem i przewróciła się na w/w samochód, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw

1
obwinionegoM. S.uznaje za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 14.10.2015r. około godz. 12.20 w miejscowościR.na skrzyżowaniuulic (...)zul. (...)jako kierujący samochodem m-kiD. (...)nr rej. (...)jadącul. (...)i wykonując manewr skrętu w lewo wul. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu podczas manewru wymijania się z kierującą roweremA. B. (1)jadącąul. (...)w kierunkuul. (...)z zamiarem skrętu w lewo, zjechał częściowo na jej pas ruchu powodując, iż kierująca rowerem wystraszyła się, zahamowała rowerem, na skutek czego straciła panowanie nad pojazdem, przewróciła się, uderzając głową w wyżej wymieniony samochód, czym obwiniony spodowował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. czynu wypełniającego znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 200,00 (dwustu) złotych;

2
wymierza obwinionemu kwotę 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i zasądza od niego 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania na rzecz Skarbu Państwa.

VI W 558/15

UZASADNIENIE
W toku przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 14 października 2015 roku po godzinie 12 –ej obwinionyM. S.jechał jako kierujący samochodem markiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...). W pojeździe tym był tylko kierowca.M. S.jechałulicą (...)wR.z zamiarem skrętu w lewo wulicę (...). Pojazd był sprawny (dowód – wyjaśnienia obwinionegoM. S.– k. 42, 42v oraz nagranie DVD – k. 44, posiłkowo – zeznania świadkaA. B. (1)– k. 42v oraz nagranie DVD – k. 44, 20, notatka urzędowa – k. 2, protokół oględzin pojazdu – k. 10,11).
W tym czasie prawym pasem jezdniulicy (...)wR.w kierunkuulicy (...)jechała roweremA. B. (1). Ponieważ miała zamiar skręcić w lewo wulicę (...)to zaczęła zbliżać się do osi jezdni i lewą ręką sygnalizowała zamiar skrętu. Rower był sprawny (dowód – zeznania świadkaA. B. (1)– k. 42v oraz nagranie DVD – k. 44, 20, nagranie z monitoringu – k. 18, posiłkowo – wyjaśnienia obwinionegoM. S.– k. 42 v oraz nagranie DVD – k. 44, szkic miejsca zdarzenia – k. 5, protokół oględzin pojazdu – k. 8, 9).
Ustalono, że w tym dniu nawierzchnia jezdniulicy (...)była niejednorodna gdyż prawy pas tej jezdni w kierunkuulicy (...)był pokryty asfaltem a lewy pas tłuczniem (dowód – wyjaśnienia obwinionegoM. S.– k. 42 v oraz nagranie DVD – k. 44, zeznania świadkaA. B. (1)– k. 42v oraz nagranie DVD – k. 44, szkic miejsca zdarzenia – k. 5, protokół oględzin miejsca – k. 6, 7, nagranie z monitoringu – k. 5).
W trakcie wykonywania manewru skrętu w lewo zulicy (...)wulicę (...)kierujący w/w pojazdem obwinionyM. S.nie zachował bezpiecznego odstępu podczas manewru wymijania się z kierującą roweremA. B. (1), zjechał częściowo na pas ruchu rowerzystki, powodując, iż wystraszyła się ona, gwałtownie zahamowała rowerem na skutek czego straciła panowanie nad pojazdem, przewróciła się i uderzyła głową o wolno jadący samochódM. S.. Kierujący pojazdami znajdowali się w chwili tego zdarzenia na wysokości wjazdu do sklepów, m.in.(...), po prawej stronieulicy (...), patrząc z kierunku jazdy obwinionego (dowód - zeznania świadkaA. B. (1)– k. 42v, 43 oraz nagranie DVD – k. 44, posiłkowo - wyjaśnienia obwinionegoM. S.– k. 42v oraz nagranie DVD – k. 44, szkic – k. 5).
Kierujący zatrzymał samochód, doszedł doA. B. (1), która oświadczyła, że czubkiem głowy uderzyła o samochód i pokazała obwinionemu guza. Obwiniony zadzwonił po karetkę pogotowia oraz na policję (dowód - wyjaśnienia obwinionegoM. S.– k. 42v oraz nagranie DVD – k. 44, zeznania świadkaA. B. (1)– k. 43 oraz nagranie DVD – k. 44).
W wyniku zdarzeniaA. B. (1)doznała stłuczenia głowy co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni (dowód - zeznania świadkaA. B. (1)– k. 43 oraz nagranie DVD – k. 44, opinia biegłego lekarza – k. 15).
Ustalono, że w chwili zaistnienia opisywanego zdarzenia drogowego obwiniony i pokrzywdzona byli trzeźwi (dowód – protokół użycia alcosensora – k. 3, 4).
ObwinionyM. S.ma wykształcenie średnie techniczne i zawód technika elektromechanika, jest rencistą, otrzymuje miesięcznie 1800 zł renty, jest żonaty, na utrzymaniu ma studiującego syna, jest właścicielem zabudowanej działki o powierzchni 4,5 ha, nie był karany (dowód – oświadczenie obwinionego – k. 42).
ObwinionyM. S.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że to on kierował samochodem opisanym we wniosku o ukaranie i jechał nim sam. Skręcał w lewo wulicę (...), zachowując przepisy drogowe. Włączył kierunkowskaz, był już całkowicie wulicy (...)po skręceniu gdy zauważył rowerzystkę, która jechała w jego kierunku swoim pasem. On też jechał swoim pasem. Rower jechał jakby delikatnym szlaczkiem, pani się kołysała. Wyjaśnił, że tam gdzie on jechał była całkowicie zdjęta nakładka asfaltowa na tej połowieulicy (...)i tam się jeździ bardzo wolno. Zatrzymał pojazd, włączył światła awaryjne i wyłączył silnik. Gdy wyszedł z pojazdu to pani leżała na jezdni i twierdziła, że uderzyła czubkiem głowy ale nie wiedziała czy w jego zderzak czy błotnik. Pokazywała guza. Obwiniony wyjaśnił, że nie czuł uderzenia, od razu wyłączył silnik gdy zobaczył, że pani się kołysze ale i dodał, że nie powie w jakiej odległości była od niego pani gdy wyłączył silnik. Nie widział momentu jak się przewraca. Kobieta przewróciła się kilka metrów przed znakiem stopu. Po zdarzeniu obwiniony wezwał karetkę i policję. Według obwinionego kobieta przewróciła się gdyż jest w podeszłym wieku, przyznała, że leczy się na nadciśnienie, poza tym wiozła na kierowniku bagaże a więc rower był niestabilny.
Sąd zważył, co następuje:
Wprawdzie obwinionyM. S.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu ale potwierdził, że w czasie i miejscu, które opisano we wniosku o ukaranie kierował samochodem markiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...)i jechał nim sam. Nie budzi wątpliwości Sądu także kierunek poruszania się tego samochodu i rodzaj wykonywanego manewru gdyż wyjaśnienia obwinionego i zeznania świadkaA. B. (1)są w tym zakresie niesprzeczne a wynika z nich, że obwiniony tuż przed zdarzeniem skręcał zulicy (...)w kierunkuulicy (...). Nie budzi także żadnej wątpliwości, że rowerzystkaA. B. (1)jechałaulicą (...)swoim prawym pasem jezdni w kierunkuulicy (...)gdyż wynika to z niesprzecznych i konsekwentnych zeznań tego świadka. Także obwiniony potwierdził taki właśnie kierunek jazdy rowerzystki oraz jej obecność na prawidłowym dla tego kierunku pasie ruchu. Na nagraniu z monitoringu, który objął obszar tuż przed miejscem zdarzenia, widać jadącą swoim pasem ruchu w kierunkuulicy (...)rowerzystkę, która, wbrew twierdzeniom obwinionego, jechała pewnie, nie chwiała się w widoczny sposób, natomiast w końcowej fazie nagrania zaczęła nieco zbliżać się do osi jezdni, sygnalizując ręką zamiar skrętu w lewo ale pozostała na swoim pasie ruchu. Ani z wyjaśnień obwinionego ani z zeznań pokrzywdzonej nie wynika aby to samochód, którym kierował obwiniony najechał, potrącił rowerzystkę. Wyjaśnienia obwinionego są w tym zakresie nieprzydatne dla ustaleń faktycznych gdyżM. S.wyjaśnił, że nie widział momentu przewracania się rowerzystki. Zeznania świadkaA. B. (1)były konsekwentne, niesprzeczne oraz szczegółowe i spontaniczne a tym samym w wiarygodny dla Sądu sposób opisały mechanizm upadku pokrzywdzonej jako skutek jej wystraszenia się na sposób pokonania zakrętu przez obwinionego tj. tzw. ścięcie zakrętu i wjechanie przez niego wulicę (...)częściowo na pas ruchu rowerzystki, która miała zamiar skrętu w lewo a więc oddaliła się nieco od swojej prawej krawędzi jezdni. W rezultacie manewru obwinionego rowerzystka gwałtownie hamowała, zachwiała się i w trakcie przewracania się głową uderzyła o wolno jadący samochód. Wiarygodność zeznań świadkaA. B. (1)wzmacnia także i to, że nie dążyła ona do obciążenia obwinionego za wszelką cenę, przypisując mu zachowania, które nie miały miejsca, np. nie twierdziła, że najechał ją, podnosiła natomiast od początku, że wystraszył ją wjeżdżając wulicę (...)zbyt blisko niej tj. częściowo na jej pas ruchu. Nie budzi wątpliwości Sądu, że pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, gdyż wynika to zarówno z jej zeznań jak i z opinii biegłego lekarza, której to opinii obwiniony nie kwestionował i w toku postępowania sądowego nie pojawiły się inne przesłanki podważające treść opinii.
Wyjaśnienia obwinionego w tej części, w której nie przyznał się do popełniania zarzuconego mu czynu nie są wiarygodne gdyż są one przyjętą przez obwinionego linią obrony a nie znajdują dostatecznego potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, są także niespójne i nieprzekonywające przy uwzględnieniu doświadczenia życiowego i zasad logiki.
Nie można czynić obwinionemu zarzutu zbyt szybkiej jazdy gdyż żaden dowód na to nie wskazuje, w tym z zeznań pokrzywdzonej wynika, że to ścinanie zakrętu przez obwinionego a nie zbyt szybka jego jazda wystraszyłoA. B. (1). Także nie byłoby możliwe tak szybie zatrzymanie samochodu po zdarzeniu gdyby obwiniony jechał zbyt szybko. Również świadomość konieczności skrętu w ulicę, na której właściwy dla obwinionego pas ruchu był pozbawiony asfaltu i pokryty tłuczniem wymuszała, w ocenie Sądu, potrzebę jazdy z mniejszą prędkością. Jednak ta sama świadomość skutkowała, co wynika z uznanych za wiarygodne zeznań świadkaA. B. (2)oraz z zasad logiki i doświadczenia życiowego, chęcią opóźnienia wjazdu na gorszą połowę jezdniulicy (...)i sprzyjała wykonaniu przez obwinionego manewru tzw. ścięcia zakrętu. O tym, że obwiniony nienależycie przygotował się do wykonania skrętu w lewo poprzez właściwą obserwację przedpola jazdy i zaskoczyła go obecność rowerzystki na asfaltowej częściulicy (...), która w tym czasie już sygnalizowała skręt w lewo, pozostając na swoim pasie ruchu (obwiniony także przyznał, że rowerzystka była na swoim pasie), świadczą wyjaśnienia samego obwinionego, który powiedział, że: „byłem jużcałkowiciewul. (...)po skręceniu, gdy zauważyłem rowerzystkę” (k. 42v).
W tym stanie rzeczy wina obwinionegoM. S.popełnienia zarzuconego mu czynu nie budzi wątpliwości. Podkreślić należy, iż zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym nastąpiło, w realiach tej sprawy, w chwili gdy obwiniony wykonywał manewr skrętu w lewo, wjeżdżając częściowo na nie swój pas ruchu i nie zachowując bezpiecznego odstępu bocznego od rowerzystki. Nawet gdybyA. B. (1)nie podjęła się hamowania i nie przewróciła się (gdyż były to skutki wtórne zachowania obwinionego) to i tak wystąpił skutek w postaci zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zachowaniem swoim obwinionyM. S.wypełnił więc znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw.
Przy wymiarze kary uwzględniono nagminność tego rodzaju wykroczeń oraz skutek w postaci doznania obrażeń ciała przez drugiego uczestnika ruchu jako okoliczności obciążające. Okolicznościami łagodzącymi dla obwinionego są: jego dotychczasowa niekaralność oraz stosunkowo niewielkie dochody przy uwzględnieniu faktu, iż ma na utrzymaniu jedno dziecko.
O opłacie i wydatkach postępowania orzeczono jak w wyroku.