Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 320/16
Data wyroku: 2016-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Sygn. akt IV Ka 320/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski

Protokolant:

Ewa Ślemp

po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r.
sprawyS. W.
synaE.iT.z domuB.(...)roku wK.z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoT. J.
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 18 lutego 2016 r. sygnatura akt VI W 844/14

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45 § 1k.w. postępowanie wobecS. W.o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. umarza;

II
wydatki w sprawie poniesione przez Skarb Państwa zalicza na rachunek tegoż Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 320/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemS. W.uniewinniony został od tego, że w dniu 28 maja 2014 roku ok. godziny 10.20 w miejscowościR., powiatu(...)(nadrodze (...)) kierując samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności wykonując manewr włączania się do ruchu z prawego pobocza (poruszając się w poprzek jezdni), nie ustępując swoim zachowaniem pierwszeństwa przejazdu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z kierującym samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. od popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw.
Wyrok powyższy zaskarżyła pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku:

–art. 4, 7 kpkw zw. zart. 8 kpwi410 kpkw zw. zart. 82 § 1 kpw, poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego i oparcie ustaleń na oględzinach i opinii biegłegoM. Ł.wykonanej 1,5 roku po zdarzeniu, podczas gdy biegłyL. B.dokonał oględzin miejsca zdarzenia w dniu, w którym do niego doszło, będąc na miejscu kolizji, 2 godziny po niej,
- nieuwzględnienie danych zawartych w protokole oględzin miejsca wypadku, w tym przede wszystkim pomiarów wykonanych przez funkcjonariuszy policji zawartych m.in. na karcie nr 11, z których wynika, że pas wygniecionej trawy biegnący ukosem w kierunku drzewa, który odpowiada szerokościA. (...), znajduje się dokładnie w odległości 21,7 m od SLO 1 oraz, że na lewym pasie jezdni widoczne są ślady uderzenia, a następnie znoszenia samochodem markiF. (...)w odległości 19,8 m od SLO 1 i kończą się w miejscu skrzyżowania śladów obydwu pojazdów w odległości 21,7 m od SLO 1 jak również, że na lewej krawędzi jezdni widoczne są ślady znoszenia, rysowania jezdni, które kończą się w odległości 46,6 m od SLO 1,
- oparcie ustaleń faktycznych na opinii biegłegoM. Ł., która jest niepełna i niejasna, a przede wszystkim nie uwzględnia dynamiki pojazduF. (...)tzn. faktu, że nie stał on w miejscu, na środku drogi w momencie, kiedy zdaniem biegłegoM. Ł.kierującyA.mógł go dostrzec, a najprawdopodobniej na prawym poboczu (patrząc w kierunkuL.), które usytuowane jest niżej i znajduje się za prawym łukiem skąd trudno je dostrzec, jak również faktu, że jadącyF. (...)mający do pokonania jedynie odległość równą szerokości jezdni (a opinia nie ustala w jakim czasie mógł tą odległość pokonać) w ostatniej chwili nie obserwując dostatecznie jezdni i włączając się do ruchu w miejscu oznaczonym linią podwójną ciągłą wyjechał na prawy pas jezdni samochoduA. (...),
-art. 167 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z urzędu – tj.:
- zaniechanie przesłuchania policjantów dokonujących oględzin miejsca zdarzenia –A. J.iB. B., wobec istniejącej zdaniem biegłegoŁ.rozbieżności między protokołem oględzin zawierającym dane z konkretnych pomiarów a odręcznym szkicem miejsca wypadku i oparcie ustaleń jedynie na szkicu i fotografiach miejsca zdarzenia a także oględzinach miejsca zdarzenia dokonanych blisko półtora roku po nim a nie uwzględniwszy danych i ustaleń zawartych w opinii biegłegoL. B., który był na miejscu zdarzenia 2 godziny po nim oraz zawartych w protokole powypadkowym,
- zaniechanie wezwania na rozprawę i przesłuchania biegłegoL. B., a w razie konieczności również skonfrontowania go z biegłymM. Ł.oraz będącymi na miejscu zdarzenia policjantami celem dokładnego ustalenia miejsca kolizji
co spowodowało:

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że:

- obwiniony włączał się do ruchu na wysokości wyjazdu zposesji nr (...), mimo, że co innego wynika z protokołu oględzin miejsca zdarzenia sporządzonego tuż po nim i opierającej się na nim opinii biegłegoL. B.,
- do zderzenia pojazdów doszło gdy obwiniony wjechał już na prawy pas ruchu 40 m za przejazde4m kolejowym, a dokładniej SLO 1, mimo, że opinia biegłegoM. Ł.nie uwzględnia pomiarów wykonanych przez funkcjonariuszy policji oraz faktu, że na jezdni znajdowały się ślady znoszenia, rysowania jezdni, które zaczęły się w odległości 21,7 m od SLO 1 a skończyły 41,6 m od SLO 1,
- oskarżyciela posiłkowego wybiło na przejeździe kolejowym i przez to znalazł się on na lewym pasie, którym poruszał się już kierującyF. (...), podczas gdy opinia biegłegoM. Ł.nie wyjaśnia czy poruszający sięA. (...)([przy przyjęciu przez biegłego, że do kolizji doszło w odległości 40 m od SLO 1) byłby w stanie po ujrzeniuF. (...)odbić na swój pas na odcinku 40 m,
- poruszający sięF. (...)nie był w stanie zobaczyć jadącegoA. (...), bo jak wynika z opinii biegłegoM. Ł.„praktycznie nie widać powierzchni jezdni za przejazdem kolejowym”, mimo, iż przy przyjęciu, za biegłym, że włączał się on do ruchu na wysokości wjazdu doposesji nr (...)– tj. 40 m od przejazdu kolejowego, wykonując sprawnie manewr włączania się do ruchu i bacznie obserwując drogę mógł uniknąć kolizji zobaczywszyA.na przejeździe kolejowym, lub włączając się sprawniej do ruchu gdy kierujący pojazdemA.znajdował się jeszcze przed przejazdem.
Tym samym apelująca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd okręgowy zważył:
Część zarzutów apelacji zasługuje na uwzględnienie.
UniewinnienieS. W.od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw, być może całkowicie trafnie, należy uznać za przedwczesne.
W szczególności należy stwierdzić, że Sąd i instancji wydając kwestionowane orzeczenie oparł się na niepełnym materiale dowodowym. Tyczy to zwłaszcza zaniechania wezwania na oględziny miejsca kolizji tak funkcjonariuszy policji, którzy wykonywali czynności procesowe tuż po zdarzeniu, jak i biegłegoL.B..
Co więcej, wskazanych wyżej osób nie wezwano także na kolejny termin rozprawy i w ten sposób zaniechano wyjaśnienia rozbieżności jakie miały zaistnieć między szkicem miejsca zdarzenia, a dokumentacją fotograficzną.
Czynności te wydawały się niezbędne, zwłaszcza, że biegłyM.
Ł., na którego opinii oparł się Sąd Rejonowy całkowicie podważył prawidłowość zaznaczania na szkicu śladów kolizji, a co jego zdaniem doprowadziło do błędnych wniosków biegłegoL.B..
Wskazane dowody mógł oczywiście przeprowadzić Sąd II instancji, gdyby nie fakt, że akta sprawy wraz z apelacją wpłynęły do Sądu Okręgowego w Świdnicy 21 kwietnia 2016 roku, czyli tylko nieco ponad miesiąc przed upływem przedawnienia karalności omawianego wykroczenia, a co nastąpiło 28 maja 2016 roku.
Tak więc nawet, gdyby po próbie konwalidowania zaniedbań procesowych ze strony Sądu I instancji nastąpiła konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania – to i tak nie byłoby po prostu czasu na kolejne postępowanie jurysdykcyjne.
Z uwagi na powyższe – jedynym możliwym w zaistniałej sytuacji rozstrzygnięciem było uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia.