Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 105/16
Data wyroku: 2016-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 105/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionegow niniejszej sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
J. T.był zatrudniony wagencji ochrony (...)jako pracownik ochrony. Do jego obowiązków służbowych należała ochrona budowycentrum handlowego (...)wN.przyul. (...). Na terenie tej budowy znajdował się tymczasowy zbiornik oleju napędowego o pojemności 5000 litrów, którego licznik i nalewak zabezpieczony był drzwiczkami z tworzywa sztucznego zamykanymi kluczami na dwa zamki. Klucze do drzwiczek zbiornika przechowywanow biurze kierownika kontraktu budowy, do którego pracownicy ochrony nie mieli dostępu.
Przed dniem 27 sierpnia 2015 r.J. T.skontaktował się telefonicznie zR. Ł.i zaproponował mu kupno oleju napędowego po niższej niż rynkowa cenie.R. Ł.przyjechał na teren budowy centrum handlowego, zobaczył skąd będzie pobierane paliwo i ustalił zJ. T.cenę na około 2 złotych za litr oleju napędowego.
W dniu 27 sierpnia 2015 r. po godzinie 21:00J. T.wyłączył światła w rejonie zbiornika, zaśR. Ł.podjechał pod zbiornik swoim samochodem markiO.wraz z przygotowanymi przez siebie bańkami.J. T.przy użyciu siły wygiął drzwiczki zbiornika w miejscu ich ryglowania i w ten sposób je otworzył, dostając się do licznika i nalewaka.R. Ł.zatankował wówczas do baniek 150 litrów oleju napędowego.
W dniu 30 sierpnia 2015 r.J. T.powtórnie skontaktował sięzR. Ł.i ponownie zaoferował mu kupno oleju napędowego w ten sam sposób, co uprzednio.R. Ł.tego samego dnia udał się na teren budowy, samodzielnie wygiął siłowo drzwiczki zbiornika, aby je otworzyć i zaczął tankować olej napędowy do baniek o łącznej pojemności około 200 litrów. W tym czasieJ. T.udał się na obchód obiektu. Około godziny 13:00 na plac budowy przyjechał patrol Policji. Na ich widokR. Ł., zdążywszy nalać około 20 litrów paliwa do bańki, odłożył nalewak, zaśJ. T.znajdujący się w nieznacznej odległości zaczął nerwowo gestykulować w stronęR. Ł., ostrzegając go przed patrolem. Funkcjonariusze PolicjiP. K.iP. S.wylegitymowali obu mężczyzn, a następnie w rozmowie telefonicznej z kierownikiem kontraktu budowyK. P.ustalili, iżJ. T.iR. Ł.nie mieli zezwolenia na pobranie oleju napędowego ze zbiornika. W związku z tym policjanci zatrzymali obu mężczyzn.
J. T.ma 39 lat, jest kawalerem, posiada na utrzymaniu córkę. Był uprzednio karany, w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckimz dnia 30 października 2014 r. w sprawie sygn. akt II K(...)za czyn zart. 209 § 1 kkna karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby.
R. Ł.ma 29 lat, jest żonaty i posiada jedno dziecko na swoim utrzymaniu. Nie był dotychczas karany.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawienotatki urzędowej (k. 1-2), protokołu zatrzymaniaR. Ł.(k. 6-6v), protokołu zatrzymaniaJ. T.(k. 8-8v), protokołu oględzin miejsca kradzieży z włamaniem (k. 10-11v), protokołu zatrzymania telefonu komórkowegoJ. T.(k. 29-31), protokołu oględzin telefonu komórkowegoJ. T.(k. 41-42), materiału poglądowego oględzin miejsca kradzieży z włamaniem (k. 61-65), informacji z systemue-puap dot.R. Ł.(k. 98-99), informacji z systemu e-puap dot.J. T.(k. 100-101), karty karnej dot.R. Ł.(k. 47, k. 102, k. 136), karty karnej dot.J. T.(k. 67-69, k. 104-105, k.137-138), zeznań świadkaP. K.(k. 3-4 zbioruC), zeznań świadkaK. P.(k. 26-27, k.72-73 zbioru C”), zeznań świadkaK. Ł.(k. 58-59 zbioruC), wyjaśnień oskarżonegoJ. T.(k. 35-36, k. 77-77v, k. 151v) oraz wyjaśnień oskarżonegoR. Ł.(k. 39-40, k.75-75v, k. 151v).
Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyJ. T.(k. 35-36, k. 77-77v, k. 151v) przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że od 28 czerwca 2015 r. pracuje jako pracownik ochrony wfirmie (...)na terenie placu budowycentrum handlowego (...)wN.przyul. (...). Wyjaśnił, że główna budowa została już zakończona, a w zbiorniku zostało około połowy paliwa, stąd wpadł na pomysł, że jeśli trochę go ubędzie, to nic się nie stanie. Skontaktował się telefonicznie zR. Ł., wiedząc że ten posiada maszyny na ropę i zaoferował mu kupno taniej ropy. Wyjaśnił, żeR. Ł.przyjechał na teren budowy, zobaczył skąd pobierane będzie paliwo i się zgodził na zakup, przy czym wspólnie ustalili cenę sprzedaży na około 2 złote za litr oleju napędowego. 27 sierpnia 2015 r. po godzinie 21:00 wyłączył światła w rejonie zbiornika, odgiął drzwiczki zbiornika celem dostania się do dystrybutora, zaśR. Ł.podjechał swoim samochodemi zatankował do baniaków około 150 litrów paliwa. Oskarżony wyjaśnił, iż pomyślał, że skoro raz im się to udało, to uda się ponownie. W związku z tym 30 sierpnia 2015 r.R. Ł.ponownie przyjechał na teren budowy i tym razem to on wyginał i wyrywał drzwiczki zbiornika. Wyjaśnił, że gdyR. Ł.zdążył nalać około 20 litrów oleju napędowego, zjawiła się Policja, która ich zatrzymała. W postępowaniu sądowym na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. potwierdził uprzednio złożone wyjaśnienia.
Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyR. Ł.(k. 39-40, k.75-75v, k. 151v) przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, żeJ. T.traktuje jak zwykłego znajomego. Wyjaśnił, iż posiada dwa pojazdy o napędzie typu diesel i z tego względu paliwo ze zbiornika znajdującego się na terenie budowy przydałoby mu się. Przyznał, że za pierwszym razem wraz zJ. T.ukradli 150 litrów paliwa, zaś na drugi raz przygotowali bańki o łącznej pojemności 200 litrów. W postępowaniu sądowym na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. potwierdził uprzednio złożone wyjaśnienia.
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonychJ. T.iR. Ł.w całości, gdyż są one logiczne, spójne, wzajemnie się uzupełniająi korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Oskarżeni przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. Ponadto okoliczności, które przedstawiali znajdują potwierdzeniew zeznaniach świadkówK. Ł.,P. K.orazK. P..
Oskarżeni wyjaśnili bowiem, iż kontaktowali się ze sobą telefonicznie i tą drogą umawiali się na spotkanie celem dokonania kradzieży paliwa. Fakt ten przyznała żona oskarżonegoR. Ł.,K. Ł., która zeznała, że w dniu 30 sierpnia 2015 r., oskarżony odebrał telefon, po którym wziął pieniądze i wyszedł z domu, mówiąc że jedzie po paliwo. Nadto okoliczności tej nie przeczy protokół oględzin telefonu komórkowegoJ. T., z którego wynika, iż między 15 sierpnia 2015 r., a 30 sierpnia 2015 r.J. T.wykonał i odebrał łącznie czternaście połączeń, w tym trzyw dniu 30 sierpnia 2015 r., od osoby nazwanej w liście kontaktów(...), pod którym widniał numer telefonuR. Ł..
W dniu 30 sierpnia 2015 r. oskarżeni zostali przyłapani na tzw. gorącym uczynku przez patrol Policji w składzie, którego znajdował się świadekP. K.. Świadek ten widział jak ze zbiornika paliwaR. Ł.tankuje olej napędowy do baniek, zaśJ. T.obchodzi teren i na widok policyjnego patrolu gestami ostrzegaR. Ł.. Nadto świadekP. K.stwierdził naocznie brak kluczykóww drzwiczkach dystrybutora, uszkodzenie tych drzwiczek wskazujące na użycie wobec nich siły oraz brał udział w ustaleniu, iż kierownik kontraktu budowyK. P.nie wyrażał zezwolenia na pobieranie paliwa ze zbiornika komukolwiek. Oskarżeni nie zaprzeczali tym okolicznościom, nadto oskarżonyJ. T.przyznał je, wyjaśniając że do zbiornika dostali się wyginając siłowo jego drzwiczki. Fakty te dokumentują w sposób wiarygodny również protokół oględzin miejsca kradzieżyz włamaniem i załączony do niego materiał poglądowy.
Sąd nie dostrzega także żadnych powodów, dla których oskarżeni mieliby dokonać fałszywego samooskarżenia w zakresie popełnienia kradzieży z włamaniem 150 litrów oleju napędowego w dniu 27 sierpnia 2015 r., zważywszy w szczególności na fakt, iż kradzież potwierdzają zeznania świadkaK. P., który dokonał inwentaryzacji utraconego paliwa, którego ilość pozostaje w spójności z ilością podaną przez oskarżonych.
Ponadto należy wskazać, iż wyjaśnienia oskarżonych wzajemnie się uzupełniają. Oskarżeni zostali zatrzymani 30 sierpnia 2015 r., co świadczy, iż nie byli w stanie ustalić wspólnej linii wyjaśnień, co w tej sytuacji potwierdza ich prawdomówność.
Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd uznał, że oskarżeni wyjaśniali szczerze i spójnie, ich przyznanie się zatem nie budzi żadnych wątpliwości, a ich wyjaśnienia zasługują na objęcie walorem wiarygodności.
Zeznania świadkówK. P.iP. K.zasługują na wiarę w całości, gdyż są one logiczne, spójne z materiałem dowodowym i zgodnez doświadczeniem życiowym. Ponadto należy wskazać, iż wymienieni świadkowie są dla oskarżonych osobami obcymi, stąd nie mają w ocenie Sądu żadnego interesu, aby zeznawać przeciwko nim nieprawdę. ŚwiadekK. Ł.zaś jest żoną oskarżonegoR. Ł.i jej zeznania, których nie sposób uznać za zeznania odciążające męża, również należy potraktować jako wiarygodne w całości.
Sąd obdarzył wiarą także wszelkie dowody pozaosobowe, które zostały sporządzone lub przygotowane rzetelnie, przez uprawnione podmioty i nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku procesu.
Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż obdarzone przez Sąd wiarą dowody łączą się w logiczną całość i stanowią wystarczającą podstawę do uznania, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonych przypisanych im czynów, wina, opis czynów oraz ich kwalifikacja prawna nie budzą żadnych wątpliwości. Biorąc pod uwagę treśćart. 91 § 1 kk, który stanowi, iż jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu,z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdegoz tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonegoo połowę, Sąd przyjął, że czyny zarzucane oskarżonym stanowią tzw. ciąg przestępstwz mocy, którego wymierza się oskarżonym jedną karę zgodnie z wyżej wskazanymi zasadami mimo popełnienia kilku czynów.
Swoim zachowaniem oskarżeni wyczerpali ustawowe, przedmiotowe jaki podmiotowe, znamiona przestępstwa określonego wart. 279 § 1 kk, jak i usiłowania jego popełnienia. W myśl tego przepisu – karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 – podlega ten, kto kradnie z włamaniem. Zaś zgodnie zart. 13 § 1 kkodpowiada za usiłowanie, ktow zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Po myśliart. 14 § 1 kksąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa, czyliw niniejszej sytuacji w granicach od roku do lat 10.
Art. 279 § 1 kktworzy typ kwalifikowany przestępstwa kradzieży zart. 278 § 1 kk, znamieniem kwalifikującym jest bowiem sposób działania sprawcy, mianowicie włamanie. Kradzież polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej, cudza rzecz to rzecz cudza dla sprawcy przestępstwa, który nie ma do niej żadnych praw. Zabór z kolei polega na wyjęciu cudzej rzeczy przez sprawcę z władztwa posiadacza lub właściciela i objęcia go we własne posiadanie. Zabór mienia musi w każdym wypadku odbywać się wbrew woli właściciela,z reguły bez jego wiedzy. Dla realizacji znamienia zaboru rzeczy nie ma przy tym znaczenia, czy sprawca zabiera rzecz dla siebie, czy dla innej osoby. Istota zaboru sprowadza się bowiem do bezprawnego przysporzenia sprawcy lub komuś innemu korzyści z uszczerbkiem dla mienia pokrzywdzonego. Włamanie zaś polega na przełamaniu zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania. W doktrynie prawa karnego oraz orzecznictwie utrwalony jest podgląd, że kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy jej sprawca zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia w następstwie jakiegokolwiek fizycznego oddziaływaniai usunięcia w ten sposób przeszkody materialnej będącej częścią konstrukcji obiektu zamkniętego lub specjalnym zamknięciem tego obiektu, utrudniającym dostęp do jego wnętrza. Takimi przeszkodami materialnymi mogą być w zależności od konstrukcji, rodzaju lub przeznaczenia obiektu – np. różnego rodzaju kłódki czy plomby. Bezprawne sforsowanie wymienionych przykładowo przeszkód materialnych – podobnie jak bezprawne sforsowanie przeszkód materialnych będących stałymi elementami konstrukcji obiektów za pomocą fizycznego oddziaływania na nie w jakikolwiek sposób – stanowi włamanie. Kradzieżz włamaniem jest przestępstwem umyślnym, przy czym musi mu towarzyszyć zamiar bezpośredni kierunkowy. Niezbędne jest zatem wykazanie, że sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, tzn. iż zmierzał do przywłaszczenia rzeczy i jednocześnie chciał przywłaszczyć sobie cudzą rzecz ruchomą. Zamiar przywłaszczenia zachodzi natomiast wówczas, gdy sprawca zagarnia cudzą rzecz, w celu zapewnienia sobie możliwości zapewnienia rozporządzenia mieniem tak, jakby była ona jego własnością.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż oskarżeniR. Ł.orazJ. T.dostali się do dystrybutora z nalewakiem oleju napędowegow ten sposób, że przy użyciu siły wygięli drzwiczki zbiornika, zamykane na dwa klucze, otwierając je przez sforsowanie zamków. Drzwiczki zamykane na klucz stanowią z całą pewnością zabezpieczenie obiektu, utrudniające dostęp do jego wnętrza, w której znajdował się nalewak paliwa. Po przełamaniu zabezpieczeń oskarżeni niewątpliwie też dokonali zaboru cudzego oleju napędowego, do którego nie mieli prawa, w ilości 150 litrów w dniu27 sierpnia 2015 r. oraz usiłowali dokonać tego ponownie w dniu 30 sierpnia 2015 r., leczz uwagi na reakcję patrolu Policji, do kradzieży nie doszło. W ich zachowaniu towarzyszył im zamiar bezpośredni kierunkowy, gdyżJ. T.kradł z myślą odsprzedaży przedmiotu kradzieży, zaśR. Ł.z myślą jego zakupu oraz wykorzystaniaw celach prywatnych. Niewątpliwie zatem oskarżeni zagarnęli i usiłowali zagarnąć olej napędowy w celu rozporządzenia nim niczym jego właściciele.
Przystępując do uzasadnienia wymiaru kary orzeczonejJ. T.należy wskazać, iż stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego jest znaczny. W jego ocenie kierowano się wytycznymi z art. 115 § 2 kki wzięto pod uwagę przede wszystkim wagę naruszonych dóbr i przepisów, które mają za zadanie objąć ochroną prawnokarną mienie i jego posiadanie, motywację sprawcy, który zainicjował cały proceder, będąc pracownikiem ochrony i mając szczególny obowiązek zapobiegnięcia temu, aby do żadnej kradzieży na chronionym obiekcie nie doszło oraz umyślność działania z zamiarem bezpośrednim kierunkowym i rozmiar wyrządzonych czynami szkód.
W niniejszej sprawie do okoliczności łagodzących Sąd wziął pod uwagę przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów, skruchę oraz wolę dobrowolnego poddania się karze, którą przejawiał na każdym etapie postępowania karnego. Za okoliczność obciążającą zaś Sąd potraktował fakt uprzedniej karalności oskarżonego.
Jak wskazywano już wyżej zarówno za dokonanie, jak i za usiłowanie popełnienia kradzieży z włamaniem penalizowanej przezart. 279 § 1 kksprawca podlega karze od roku do lat 10. W tej sprawie w ocenie Sądu brak było podstaw do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności oskarżonemu. Zgodnie bowiem z obowiązującą od 1 lipca 2015 r. treściąart. 69 § 1 kksąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zatem, aby skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, sprawca nie może być w czasie popełnienia przestępstwa skazany na karę pozbawienia wolności, bez względu na to czy sprawca został uprzednio skazany na bezwzględną karę pozbawienia wolności czy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.OskarżonyJ. T.w chwili popełnienia czynów, tj. 27 i 30 sierpnia 2015 r. był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckimz dnia 30 października 2014 r. w sprawie sygn. akt II K(...)za czyn zart. 209 § 1 kkna karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby. Z tej przyczyny warunkowe zawieszenie wykonania kary wobec oskarżonegoJ. T.było po prostu prawnie niemożliwe.
W tej sytuacji Sąd w zasadzie mógł rozważyć jedynie wymierzenie oskarżonemuJ. T.bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze od jednego roku do 10 lat. Biorąc zaś w dalszym ciągu pod uwagę okoliczności łagodzące występujące w niniejszej sprawie, Sąd postanowił skorzystać z wyjątkowej instytucji przewidzianej przepisemart. 37b kk.Art. 37b kkstanowi, że w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat - 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. Instytucja przewidziana wart. 37b kkzostała nazwana przed doktrynę prawa karnego „karą mieszaną”. Umożliwia ona wymierzenie jednocześnie kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności w wymiarze wskazanym w tym przepisie w sprawie o występek. Zgodnie z definicją zawartą 7§ 3 kkprzestępstwo kradzieży z włamaniem zart. 279 § 1 kkjest występkiem. Z uwagi na to, że górną granicę ustawowego zagrożenia za czynzart. 279 § 1 kkstanowi kara 10 lat pozbawienia wolności, Sąd był władny na zasadzieart. 37bkkwymierzyć oskarżonemu do karę mieszaną do 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. Chcąc dać jednakże oskarżonemu szansę, Sąd doszedł do przekonania, że karą właściwą dlaJ. T.będzie kara pozbawienia wolności w najniższym jej wymiarze przewidzianym wart. 37b kk,tj. 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz karę ograniczenia wolności w wysokości 8 miesięcy polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin, tj. najniższym, w stosunku miesięcznym.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwoty660 złotych, która to odpowiada wartości ukradzionego oleju napędowego w dniu 27 sierpnia 2015 r. Z uwagi na wniosek oskarżyciela posiłkowego w tym zakresie, orzeczenie takiego obowiązku było obligatoryjne.
Sąd zgodnie z dyspozycjąart. 627 kpkzasądził od oskarżonego 90 złotych na rzecz oskarżyciela posiłkowego tytułem poniesionych przez niego wydatków – kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę powyższe wywody, Sąd uwzględnił porozumienie oskarżonegoJ. T.z oskarżycielem publicznym zawarte w trybieart. 387 kpk. Mając zaś w swej dyspozycji rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, Sąd na podstawieart. 624§ 1 kpkpostanowił zwolnić oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia, uznając że za taką decyzją przemawiają względy słuszności. Oskarżony bowiem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, na każdym etapie postępowania wyrażał chęć dobrowolnego poddania się karze, co w znacznym stopniu zmniejszyło koszty postępowania.
Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji.