Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 492/16
Data wyroku: 2016-10-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Jarząbek-Bocian, Ludmiła Tułaczko, Zenon Stankiewicz
Słowa kluczowe: Domniemanie Niewinności
Podstawa prawna: art 297 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 492/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 października 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek - Bocian
Sędziowie:  SO Zenon Stankiewicz
SO Ludmiła Tułaczko (spr.)
protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu dnia 11 października 2016 r. w Warszawie
sprawyK. W., poprzednie nazwiskoN., córkiJ.iB.,ur. (...)wW.
oskarżonej o przestępstwo zart. 286 § 1kkw zb. zart. 297 § 1kkw zw. zart. 11 § 2kk
orazK. M.synaS.iK.,ur. (...)wJ.
oskarżonego o przestępstwo zart. 18 § 3kkw zw. zart. 297 § 1kkw zb. zart 270 § 1kkw zw.
zart. 286 § 1kkw zw. zart. 11 § 2kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 4 stycznia 2016 r.    sygn. akt IV K 301/14
wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że uniewinniaK. M.od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w punkcie III; wydatki związane z oskarżeniem w tej części przejmuje na rachunek Skarbu Państwa; w pozostałym zakresie wobecK. W.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zwalnia oskarżoną od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując je na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. B.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
SSO Anita Jarząbek – Bocian  SSO Zenon Stankiewicz  SSO Ludmiła Tułaczko
VI Ka 492/ 16

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423 §1 a k.p.k.zakres uzasadnienia został ograniczony do części wyroku dotyczącego oskarżonegoK. M..
K. M.został oskarżony o to, że:
w bliżej nieustalonym miejscu i czasie, jednak nie później niż do dnia 9 lutego 2012r. działając wspólnie i w porozumieniu zA. W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w zamiarze abyK. N./obecnieW./ dokonała czynu zabronionego polegającego na przedłożeniu w dniu 9 lutego 2012r. w placówcebanku (...) S.A.w celu uzyskania pożyczki gotówkowej w wysokości 7.000,00 zł, podrobionego dokumentu w postaci zaświadczenia o dochodach datowanego na dzień 6 lutego 2012r. a poświadczającego jej zatrudnienie wUsługi (...), ułatwili jej popełnienie ww. czynu poprzez podrobienie, w celu użycia go za autentycznego, ww. zaświadczenia, które toA. W.wypełnił swoim pismem ręcznym i podrobił na nim podpisK. M.,K. M.zaś opatrzył go swoją firmową pieczątką, dodatkowo ułatwiając popełnienie ww. czynu poprzez telefoniczne potwierdzenie pracownikom banku faktu zatrudnieniaK. N.w ww. firmie, przez co wprowadzili oni pokrzywdzonego w błąd co do faktu zatrudnienia pożyczkobiorcy, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem
tj. o czyn zart. 18 § 3w zw. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Po rozpoznaniu sprawy o sygn. IV K 301/14 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2016r.oskarżonegoK. M.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, z tym że wyeliminował z opisu czynu słowa: „dodatkowo ułatwiając popełnienie ww. czynu poprzez telefoniczne potwierdzenie pracownikom faktu zatrudnieniaK. N.w ww. firmie" i za to na podst.art. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazał oskarżonego a na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 37a kkwymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie; zasądził od oskarżonegoK. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych opłaty oraz kwotę 608,90 złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonegoK. M., która zaskarżyła orzeczenie w całości na korzyść oskarżonego. Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzuciła:

1
obrazę przepisów prawa procesowego a mianowicieart. 7 i 410 k.p.k.poprzez odmówienie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i bezkrytyczne przyjęcie za w pełni wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoA. W.;

2
błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą wyroku, który miał wpływ na jego treść przez niezasadne uznanie, że ujawniony w sprawie materiał dowodowy uzasadnia przyjęcie, że oskarżonyK. M.dopuścił się popełnienia zarzuconego mu przestępstwa;

W konkluzji obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoK. M.zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w niej wniosek o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu jest zasadny i doprowadził do zmiany zaskarżonego wyroku w trybieart. 437 § 2 k.p.k.Należy zgodzić się z obrońcą, że ocena materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie spełnia kryteriów zart. 7 k.p.k.Sąd I instancji orzekając o winie oskarżonegoK. M.oparł się na wyjaśnieniachA. W., które obdarzył walorem wiarygodności. Tymczasem słusznie zarzuca obrońca w apelacji, że wyjaśnieniaA. W.nie znajdują potwierdzenia w wyjaśnieniachK. W./poprzednie nazwiskoN./. Sąd I instancji uznał, żeK. M.za pośrednictwemA. W.szukał osoby, która we własnym imieniu zgodziłaby się wziąć pożyczkę z banku, którą spłacałbyK. M.. Za taką „usługę”K. M.zobowiązywał się podstawionej osobie przekazać część uzyskanej kwoty. RolaA. W.polegała na skojarzeniu dwóch osób, gdyż wiedząc o tym, żeK. W.znajduje się w trudnej sytuacji finansowej zaproponował jej udział w tym przedsięwzięciu. Dla jego realizacjiK. M.dostarczyłA. W.druk zaświadczenia o dochodach, na którym przystawił pieczątkęUsługi (...).A. W.wypisał ten druk wpisując daneK. W./poprzednie nazwiskoN./ i podrobił podpisK. M.. Zaświadczenie o dochodachK. W.przedstawiła wBanku (...)i uzyskała pożyczkę w kwocie 7.000 zł. Dysponowała całą kwotą i nie spłaciła żadnej raty. Jako motyw takiego zachowaniaA. W.podał trudności finansoweK. M., którego firma znajdowała się w długach i potrzebował pieniędzy na ich spłatę. Sąd I instancji ustalił, żeK. M.posiadał tylko jedną pieczątkę o treści odpowiadającej tej, która znajduje się na druku poświadczającym fikcyjne dochodyK. W..K. W.nie miała zdolności kredytowej i bez podrobionego zaświadczenia o zarobkach nie uzyskałaby pożyczki z banku. Tymczasem taki tok rozumowania zawiera luki, które trafnie wykazała obrońca w apelacji. Wyjaśnienia oskarżonegoA. W.w zakresie udziału w przestępstwieK. M.budzą wątpliwości i nie znajdują potwierdzenia w wyjaśnieniachK. W..K. M.zaprzeczył aby dostarczyłA. W.druk zaświadczenia o dochodach i przystawił na nim pieczątkę firmową. Twierdził, że nie posiadał druku takiego zaświadczenia, nie znaK. W., nie zatrudniał jej w swojej firmie i nigdy się z nią nie kontaktował, nawet telefonicznie. W 2012 roku w swojej firmie remontowo- budowlanej zatrudniałA. W.i razem z nim pracował na budowie. Pieczątkę zostawiał w samochodzie. W tym czasie nadużywał alkoholu i powierzył prowadzenie firmyI. M..K. W.dysponowała całą kwotę wypłaconą przez bank i nie przekazała żadnej części z uzyskanej pożyczkiA. W.iK. M.. Z jej wyjaśnień jednoznacznie wynika, że zamierzała wziąć pożyczkę z banku gdyż miała problemy finansowe. Pomógł je w tymA. W., obecny szwagier. Nie znaK. M.i nigdy się z nim nie kontaktowała. TymczasemA. W.wyjaśnił, żeK. W.iK. M.telefonicznie ustalili wysokość kwoty, którą zobowiązała się przekazać właścicielowi firmy za poświadczenie fikcyjnego zatrudnienia i uzyskiwanych dochodów..K. W.wyjaśniła, żeA. W.żądał od niej pieniędzy z pożyczki, którą uzyskała z banku. Umówili się na 1.000 zł. Jednak nie przekazała mu tych pieniędzy uznając, że się nie należą skoro ma spłacać zaciągniętą pożyczkę. PotemA. W.straszył ją twierdząc, że mężczyzna, który ją fikcyjnie zatrudniał żąda pieniędzy. Nabrała jednak podejrzeń, co do roliA. W.. Zorientowała się, że toA. W.wszystkim zarządzał. To on dzwonił do mężczyzny z zaświadczenia o dochodach. Poniżał go mówił, żeby nie pił tyle. Jej zdaniem ten człowiek z zaświadczenia chyba dostarczał tylko druki i pewnie coś brał za to. Nigdy nie widziała tego mężczyzny i nie rozmawiała z nim przez telefon. Wie, że pracownicy banku mieli potwierdzić zatrudnienie i uzyskiwane przez nią dochody dzwoniąc do właściciela firmy ale na druku podany był numerA. W.. Tymczasem druk, na którym znajduje się pieczątkaK. M.jest drukiem firmowym banku. Wskazuje na to jego treść miedzy innymi zapis, że „ Bank wykorzysta zawarte w nim dane do podjęcia decyzji w sprawie udzielenia kredytu wnioskodawcy”. Druk był więc, dostępny dla osób, które zamierzają zawrzeć umowę pożyczki. Został on w całości wypisany przezA. W., który podrobił podpisK. M.i dodatkowo wpisał swój numer komórkowy na wypadek, gdyby pracownik banku chciał poświadczyć zatrudnienieK. W.. Do zaświadczenia o dochodach zostały wpisane dowolne kwoty, których wysokość nie budziła wątpliwości banku. W tej sytuacji zasadnie obrońca powołuje się na treśćart. 5 § 2 k.p.k.Tylko pieczątka o treściUsługi (...)łączyK. M.z przestępstwem. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego powstają wątpliwości, co do wiarygodnościA. W.. Takie wątpliwości miała równieżK. W..A. W.stosunkowo łatwo mógł wejść w posiadanie pieczątki firmowejK. M.i na krótki czas wykorzystać ją do przystawienia na druku bankowym.K. M.pieczątkę zostawił w samochodzie, z którego korzystali jego pracownicy. Nadużywał alkoholu i nie kontrolował swojej firmy. WyjaśnieniaK. W., że prawdopodobnie mężczyzna, którego dane znajdowały się na pieczątce żądał pieniędzy za to, że przystawił ją na zaświadczeniu o dochodach nie są stanowcze. Opisuje tylko hipotetyczną sytuację, która nie podważa wyjaśnieńK. M.. GdybyK. M.uczestniczył w przestępstwie to nic nie stała na przeszkodzie, aby wypisał zaświadczenie o dochodach dlaK. W.. W tej sytuacji nie można przypisać mu z całą stanowczością umyślnego działania w ramach zarzucanego mu przestępstwa.A. W.w całości wypisał zaświadczenie i podrobił podpisK. M.a odK. W.żądał pieniędzy za dostarczenie tego zaświadczenia. Wypisane zaświadczenie zawierało kwoty, które nie budziły podejrzeń banku. Były to kwoty zbliżone do najniższego miesięcznego wynagrodzenia w 2012r

    .,które wynosiło 1500 zł. /Dz.U. 2011.192.1141

    /Była to wiedza dostępna dla każdego pracownika i nie wymagająca współdziałania właściciela firmy. Z wyjaśnieńK. W.wynika, że od samego początku była przekonana o tym, że umowa pożyczki obciąży jej zobowiązania. Gdyby wyjaśnieniaA. W.były prawdziwe toK. M.za jego pośrednictwem żądałby od niej wyższej kwoty niż 1.000 zł skoro zaciągnięta przezK. W.pożyczka miała pomóc mu w spłacie zadłużenia firmy. W tej sytuacji należało z braku przekonywujących dowodów uniewinnić oskarżonegoK. M.od popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na pomocnictwie do przestępstwa wyłudzenia pożyczki z banku przezK. W..
Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 632 ust. 2 k.p.k.
SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarzabek- Bocian SSO Zenon Stankiewicz