Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1246/16
Data wyroku: 2016-10-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 477^14^§ 2 kpc i art. 184 ustawy FUS

Sygn. aktVIII U 1246/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grzegorz Tyrka

Protokolant:

Igor Ekert

po rozpoznaniu w dniu11 października 2016 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawyA. G.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaA. G.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia8 czerwca 2016  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeA. G.prawo do emerytury, poczynając od dnia 16 czerwca 2016 roku.
SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 1246/16

UZASADNIENIE
Dnia 18 kwietnia 2016 roku ubezpieczonyA. G.wniósł do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.o przyznanie prawa do emerytury.
Decyzją z dnia 8 czerwca 2016 roku organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury.
Na uzasadnienie podano, że zgodnie zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.) – zwanej dalej ustawą emerytalną – oraz z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) ubezpieczony nabędzie prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek:
- ukończenia wieku 60 lat,
- legitymowania się łącznym okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 1 stycznia 1999 roku,
- legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 1 stycznia 1999 roku;
- nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego.
Ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 roku osiągnął wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat, ale nie udowodnił co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a jedynie 7 lat, 5 miesięcy i 9 dni. Ubezpieczony przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i nie złożył wniosku o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony osiągnął wiek 60 lat z dniem 16 maja 2016 roku.
Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do emerytury.
Na uzasadnienie podano, że ubezpieczony wykonywał prace budowlano-remontowe na oddziałach hut stali, w których jako podstawowe były wykonywane między innymi prace związane z obsługą pieców stalowniczych – załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.), wykaz A, dział XIV poz. 25 w związku z działem III poz. 10.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie (...)wC.(od 17 czerwca 1977 roku do 15 listopada 1987 roku), bowiem ubezpieczony nie przedłożył świadectw pracy w warunkach szczególnych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczonyurodził się dnia (...).
Ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymował się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym 25 lat.
Dnia 15 czerwca 2016 roku ubezpieczony złożył do organu rentowego wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa.
Ubezpieczony był zatrudniony w(...) Przedsiębiorstwie (...)wC.w okresie od dnia 17 czerwca 1977 roku do dnia 15 listopada 1987 roku w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowiskach: przepalacza żelazo-żużla, ślusarza remontowego.
Pracodawca ubezpieczonego świadczył usługi na rzecz hut, w tym hut stali, w zakresie konserwacji i remontów pieców hutniczych. Ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wHucie (...)wG.. Do obowiązków ubezpieczonego należał demontaż i montaż pieców hutniczych. Praca odbywała się na hali, gdzie znajdowało się 7 pieców martenowskich i 2 elektryczne. Podczas prac budowlano-remontowych przy jednym piecu, pozostałe piece stalownicze (znajdujące się w odległości kilku metrów) były w ruchu i były obsługiwane przez hutników.
Pracodawca nie wydał ubezpieczonemu świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, który z dniem 16 listopada 1987 roku przeszedł do(...) Przedsiębiorstwa (...)wG..
Ubezpieczony był zatrudniony w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.w okresie od dnia 16 listopada 1987 roku do dnia 30 czerwca 1995 roku na stanowisku montera i urządzeń konstrukcji stalowych. Ubezpieczony dalej wykonywał prace bieżącej konserwacji i remontów pieców hutniczych stale i bezpośrednio przy stanowiskach hutniczych zaliczonych do prac w warunkach szczególnych. Okres ten organ rentowy uznał za pracę w warunkach szczególnych na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Z okresu od 16 listopada 1987 roku do 30 czerwca 1995 roku organ rentowy uwzględnił pracę w warunkach szczególnych w wymiarze 7 lat, 5 miesięcy, i 9 dni (po odjęciu okresów: pobierania zasiłku chorobowego i urlopu bezpłatnego).
/dowód z: akt ZUS; akt osobowych ubezpieczonego; akt ZUS i zeznań świadków:J. K.,H. S.,K. T.; zeznań ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieA. G.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.
Zgodnie z 184 ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy – tj. 1 stycznia 1999 roku – osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Zgodnie z art. 184 ust. 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Z cytowanych norm prawnych wynika, iż odwołujący nabędzie prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek:
- ukończenia wieku 60 lat,
- legitymowania się łącznym okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 1 stycznia 1999 roku,
- legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 1 stycznia 1999 roku;
- nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego.
Odwołujący w dniu wydania zaskarżonej decyzji miał ukończony wiek 60 lat, na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymował się ponad 25 letnim okresem ubezpieczenia, a od dnia 16 czerwca 2016 roku nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego, bowiem złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych OFE na dochody budżetu państwa.
Spornym pozostawało, czy odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymował się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że u pracodawców (wymienionych w części uzasadnienia ustalającej stan faktyczny) ubezpieczony wykonywał prace budowlano-remontowe na oddziałach hut stali, w których jako podstawowe były wykonywane między innymi prace związane z obsługą pieców stalowniczych – wykaz A, dział XIV poz. 25 w związku z działem III poz. 10. Postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 roku legitymuje się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach.
Na podstawie wyżej powołanych norm prawnych orazart. 47714§ 2 k.p.c.należało zmienić zaskarżoną decyzję i przyznaćA. G.prawo do emerytury, poczynając od dnia 16 czerwca 2016 roku, tj. dnia następującego po złożeniu wniosku o przekazanie środków zgromadzonych w OFE na dochody budżetu państwa.
(-) SSO Grzegorz Tyrka