Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 1961/16
Data wyroku: 2016-10-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: ukaranie

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 października 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Anna Kegel
Protokolant: Katarzyna Kraska
po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 roku
sprawyM. B.synaJ.iJ.z domuH.
urodzonego (...)w miejscowościG.
obwinionego o to, że
w dniu 31.12.2015r. o godz. 14:13 weW.naul. (...)kierujący pojazdem m-kiM. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania skrętu w lewo nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu innym pojazdem zmuszając go do hamowania w celu uniknięcia kolizji, jednocześnie pomimo zakazu korzystał podczas jazdy z telefonu komórkowego, wymagającego trzymania słuchawki w ręku stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
tj. o czyn z art. 86 § 1 kw w związku z art. 9 § 1 kw
******************

I
uznaje obwinionegoM. B.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i art. 97 kw w zw. z art. 9 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 616 § 2 kpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego kosztami postępowania w wysokości 595,44 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 30 zł.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 31 grudnia 2015 r. o godz. 14.13J. T.jechał swoim samochodem prawym pasem jezdniul. (...)weW., w kierunkupl. (...). Na skrzyżowaniu zul. (...)zauważył, poruszający się z przeciwnego kierunku, samochód markiM., którego kierujący zamierzał skręcić w lewo. Wykonując ten manewr, kierującyM.M. B., zajechał drogę – mającemu pierwszeństwo -J. T., zmuszając go do hamowania w celu uniknięcia kolizji.
ObwinionyM. B.w czasie, gdy doszło do kolizji rozmawiał przez telefon komórkowy, trzymając go w ręce.
Dowód: zeznania świadkaJ. T.z dnia 31.08.2016 r.
informacja e-mail k. 6
nagranie z videorejestratora k. 18, 40
M. B.nie był karany za przestępstwa, był natomiast karany za wykroczenia w ruchu drogowym.
Dowód: informacja o karalności za wykroczenia k. 22
karta karna k. 23
Nagranie z videorejestratora nie nosiło śladów ingerencji; nie istniały żadne okoliczności wskazujące na nierzetelność tego nagrania.
Dowód: opinia biegłego z zakresu informatyki k. 46 – 48
M. B.nie miał tempore criminis zniesionej, ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
Dowód: opinia sądowo - psychiatryczna
Przesłuchany w charakterze obwinionegoM. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że wykonał manewr skrętu w lewo, ponieważ obaj kierujący, którzy jechali z przeciwnego kierunku przepuścili go, a ponadto auto znajdujące się na lewym pasie również skręcało w lewo, a zatem manewr ten kierowca tamtego pojazdu i obwiniony mogli wykonać równocześnie. Zaprzeczył, aby w czasie jazdy rozmawiał przez telefon komórkowy, wskazując, że posiada zestaw głośnomówiący. Dodał też, że z racji wykonywanego zawodu może być narażony na pomówienia osób, wobec których podejmuje czynności windykacyjne, kwestionując jednocześnie rzetelność nagrania, na którym utrwalono przebieg zdarzenia.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, bowiem pozostawały one w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, który walor wiarygodności – w ocenie Sądu – posiadał.
ŚwiadekJ. T.podał, że kiedy poruszał sięul. (...), mimo iż miał pierwszeństwo przejazdu, został zmuszony do hamowania przez kierowcęM., który – skręcając w lewo – wymusił na nim pierwszeństwo przejazdu. Świadek dodał, że kierowcaM.rozmawiał w tym czasie przez telefon komórkowy.
Zeznania świadka w całej rozciągłości potwierdzało nagranie z samochodowego videorejestratora.
Nagranie to, którego rzetelność potwierdził biegły informatyk, w sposób obiektywny przedstawiało przebieg zdarzenia, nie pozostawiając wątpliwości co do tego, że zachowanie kierującegoM.M. B.stanowiło realizację znamion wykroczenia z art. 86 § 1 kw i art. 97 kw.
Manewr skrętu w lewo, podjęty z naruszeniem przepisów ruchu drogowego przezM. B., doprowadził do powstania realnego zagrożenia w ruchu drogowym. Skutku tego zagrożenia w postaci kolizji udało się uniknąć dzięki prawidłowej reakcji świadkaJ. T.i podjęciu przezeń manewru obronnego – hamowania.
Zgodnie z przepisemart. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, kierującemu pojazdem zabrania się korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku. Nagranie z videorejestratora, podobnie jak relacjaJ. T., nie pozostawiały wątpliwości, że obwiniony w czasie jazdy rozmawiał przez aparat komórkowy, trzymany w ręce.
Naruszenie przez obwinionego zakazu, wynikającego z treściart. 45 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, stanowiło realizację znamion wykroczenia stypizowanego wart. 97kw.
Rozważając kwestię wymiaru kary, Sąd miał na uwadze umyślność działania obwinionego oraz fakt, że uchybił on podstawowym obowiązkom kierującego pojazdem, m. in. nie stosując się do zakazu expressis verbis wyrażonego przez ustawodawcę w cytowanym powyżej przepisie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, a ponadto bezkrytyczny stosunek obwinionego do popełnionego wykroczenia, jak też jego wcześniejszą karalność za wykroczenia drogowe, Sąd nie dostrzegł możliwości orzeczenia wobecM. B.kary łagodniejszej niż grzywna w wysokości 300 zł, uznając że jedynie taka kara skłoni obwinionego do refleksji nad swoim postępowaniem oraz zapobiegnie powielaniu podobnych czynów w przyszłości.
Orzeczenie o kosztach zapadło w zgodzie z przepisemart. 118 § 1 kpw.