Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 40/15
Data wyroku: 2016-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 40/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 marca 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Dorota Malewicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2016r. wS.
odwołaniaA. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 17 listopada 2014 r. Nr(...)
w sprawieA. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 40/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 17 listopada 2014 r. Nr(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., na podstawieart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówiłA. T.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 24 października 2014 r. nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła ubezpieczonaA. T., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazano, że w okresie zatrudnienia wnioskodawczyni przebywała na zwolnieniach lekarskich spowodowanych chorobą kręgosłupa. Jeszcze pozostając w stosunku pracy, jak i później pobierała świadczenie rehabilitacyjne, a także wystąpiła o rehabilitację leczniczą w ramach prewencji ZUS z uwagi na występującą u niej i postępującą dyskopatię szyjną oraz lędźwiową z uciskiem korzenia nerwowego, obustronną rwą kulszową naprzemienną. Ubezpieczona wskazała, że działania prewencyjne w postaci rehabilitacji leczniczej w trybie ambulatoryjnym nie przyniosły pożądanego rezultatu. Podnoszono, że wnioskodawczyni nadal jest chora, a wszelkie działania podejmowane dotychczas przez nią samodzielnie, jak też prewencyjnie zlecone przez organ rentowy, spowodowały chwilową poprawę i uśmierzenie bólu, jednak nie rozwiązały w żaden sposób problemu, nie uzdrowiły kręgosłupa ubezpieczonej, której potrzebna jest operacja. Cała kuracja potrwa około dwóch lat, łącznie z konieczną rehabilitacją, mającą na celu także stymulację mięśni. Co za tym idzie do czasu wykonania zabiegów operacyjnych i zakończenia rehabilitacji, zdaniem ubezpieczonej, pozostaje ona niezdolna do pracy i kwalifikuje się do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy powstałej w wyniku choroby. Wobec stanowiska lekarza orzecznika oraz komisji lekarskiej ZUS, wniesiono o dopuszczenie dowodu z opinii zespołu biegłych lekarzy z zakresu ortopedii, neurologii i neurochirurgii, którzy wypowiedzą się, czy ubezpieczona jest zdolna do pracy, a jeśli tak – w jakim zakresie oraz czy w przypadku podjęcia zatrudnienia na stanowisku odpowiadającym kwalifikacjom zawodowym jej stan zdrowia pozwoli na niezakłóconą pracę z powodu wskazanych dolegliwości i zmian chorobowych, a ponadto wypowiedzą się, czy stan zdrowia ubezpieczonej pozwala zakwalifikować ją do leczenia operacyjnego kręgosłupa oraz jak długo może potrwać leczenie i rehabilitacja związana z maksymalnym przywróceniem sprawności kręgosłupa po interwencji chirurgicznej. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona odnosiła się także do okoliczności, iż dotychczas te same dokumenty pozwalały na przyjęcie przez lekarza orzecznika, że z uwagi na stan zdrowia jest niezdolna do pracy i w konsekwencji na przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego, zaś w sytuacji kiedy wystąpiła o przyznanie prawa do renty lekarz orzecznik stwierdził, iż nie jest niezdolna do pracy, co później stwierdziła także komisja lekarska (odwołanie z załącznikami, k. 1-8 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, a nadto wskazując, że odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które uzasadniałyby zmianę decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k. 9 akt sprawy).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
A. T.,ur. (...), w dniu 26 sierpnia 2014 r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 1-3v akt rentowych). Rozpoznając powyższy wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 29 września 2014r. stwierdził, że nie jest ona niezdolna do pracy (orzeczenie z 29.09.2014r., k.29 akt rentowych). Od powyższego orzeczenia ubezpieczona złożyła sprzeciw, w związku z czym została skierowana na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 24 października 2014 r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw, k.26-28 akt lekarskich; orzeczenie Komisji Lekarskiej z 24.10.2014r., k.52 akt rentowych). Powołane orzeczenie stało się podstawą wydania zaskarżonej decyzji z dnia 17 listopada 2014r. odmawiającejA. T.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 17.11.2014r., k.55 akt rentowych).
Ubezpieczona ma 39 lat, posiada wykształcenie wyższe na kierunku(...)w zakresie rachunkowości i finansów przedsiębiorstw. W okresie od 1.02.2005r. do 2.01.2014r.A. T.była zatrudniona w(...) S.A.na stanowisku specjalisty ds. inwestycji, a zakres jej obowiązków obejmował mi.in. sporządzanie planów inwestycyjnych i ich realizację, kontrole wydatków inwestycyjnych, remontowych, wydziałowych, sporządzanie umów, zamówień z kontrahentami oraz ich rozliczania, nadzór nad środkami trwałymi. Wcześniej ubezpieczona także świadczyła prace jako pracownik umysłowy na stanowiskach: pracownika administracyjno-biurowego, specjalisty ds. marketingu i sprzedaży, księgowej (okoliczności bezsporne; nadto: kopia dyplomu, k.10 -11 akt rentowych; kopie świadectw pracy, k.12-19v akt rentowych).
Do dnia 13 września 2014r. ubezpieczona pobierała świadczenie rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia (kopia decyzji, 34 akt lekarskich).
U ubezpieczonej rozpoznano: chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z dyskopatią C4-C5-C6-C7 z przepukliną krążkową C4-C5 oraz C5-C6 i wypukliną C6-C7, dyskopatią L4-L5-S1 z przepukliną krążkową L4-L5, a także przewlekły zespół bólowy odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa bez cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych i objawów ubytkowych. Przeprowadzone badanie neurologiczno-ortopedyczne z oceną neurochirurgiczną nie ujawniło u wnioskodawczyni obecności cech czynnego drażnienia korzeni nerwowych i objawów ubytkowych. Badanie nie potwierdziło również upośledzenia ruchomości kręgosłupa. Świadczy to o długotrwałej remisji rozpoznanych wcześniej zespołów korzeniowych.S.kanału kręgowego powodowana poprzez przepuklinę krążkową, bez objawów ubytkowych i drażnienia korzeni nerwowych, stanowi względne wskazanie do leczenia operacyjnego, które może sprowadzić na ubezpieczoną krótkotrwałą niezdolność do pracy, która zazwyczaj zamyka się w okresie 3 miesięcy. Brak cech drażnienia korzeni nerwowych w badaniu fizykalnym oraz nieobecność objawów ubytkowych nie czynią ubezpieczonej niezdolną do pracy. Po upływie okresu pobierania świadczenia rehabilitacyjnegoA. T.odzyskała zdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami zawodowymi (opinia pierwszego zespołu biegłych lekarzy z dnia 13.04.2015r., k.19 akt sprawy; opinia uzupełniająca, k.34 akt sprawy; opinia drugiego zespołu biegłych lekarzy neurologa, ortopedy i neurochirurga z dnia 16.11.2015r., k.50 akt sprawy).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. T.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart.57 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 t.j.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust. 1, 2 i 3 w/w ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy ubezpieczona jest osobą niezdolną do pracy, a tym samym czy spełnia warunek zart.57 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu, którego przedmiotem jest przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, koniecznym jest ustalenie stanu zdrowia osoby ubezpieczonej, z którym to stanem związana jest przedmiotowa niezdolność do pracy. Natomiast stan zdrowia osoby ubezpieczonej bezsprzecznie jest okolicznością, dla której ustalenia, niezbędne są wiadomości specjalne, wymagające udziału w procesie biegłych lekarzy. Kluczowa dla tego rodzaju spraw okoliczność stanu zdrowia oraz związana z nim niezdolność do pracy – w przypadku sporu co do tej okoliczności - nie może być ustalana przez Sąd samodzielnie lub wyłącznie na podstawie innych dowodów zgłoszonych przez strony postępowania. Ocena niezdolności do pracy w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych musi znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych posiadających odpowiednią wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń osoby ubezpieczonej.
Sporządzone w niniejszej sprawie opinie dwóch zespołów biegłych lekarzy neurologa, ortopedy i neurochirurga dały podstawy do stwierdzenia, że aktualny stan zdrowia ubezpieczonej nie sprowadza niezdolności do pracy zawodowej zgodnej z wykształceniem i kwalifikacjami. Opinie dwóch niezależnych zespołów biegłych o specjalnościach odpowiadających schorzeniom ubezpieczonej są spójne, a lekarze specjaliści jednoznacznie wskazywali, iż aktualny stan zdrowia nie sprowadza na ubezpieczoną chociażby częściowej niezdolności do pracy. Niewątpliwie rozpoznane u ubezpieczonej schorzenia - w postaci choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa z dyskopatią C4-C5-C6-C7 z przepukliną krążkową C4-C5 oraz C5-C6 i wypukliną C6-C7, dyskopatią L4-L5-S1 z przepukliną krążkową L4-L5, a także przewlekłego zespołu bólowego odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa - utrudniają normalne funkcjonowanie i sprowadzają dyskomfort podczas wykonywania podstawowych czynności życiowych. Jednak ich stan zaawansowania nie powoduje u niej niezdolności do pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, tj. pracownika umysłowego. Obecne stadium rozpoznanych schorzeń nie narusza sprawności organizmu w stopniu znacznym, a zatem w takim stopniu, który uniemożliwiłby świadczenie przez wnioskodawczynię pracy zgodnej z posiadanym wykształceniem i dotychczas wykonywanej.
Analizując opinie obu zespołów biegłych lekarzy, ze szczególnym wskazaniem na opinię drugiego zespołu biegłych lekarzy z dnia 16.11.2015r., Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały po zapoznaniu się przez biegłych z dokumentacją medyczną oraz po przeprowadzeniu badania ubezpieczonej. Biegli odnotowali, iż ubezpieczona zgłasza dolegliwości bólowe, jednak przy takim schorzeniu kręgosłupa jest to naturalne i nie jest to okoliczność wystarczająca do stwierdzenia niezdolności do pracy. Przepisart. 12 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwymaga, by zdolność do pracy odnosić do poziomu posiadanych kwalifikacji, przy czym do orzeczenia niezdolności do pracy kwalifikującej do uzyskania świadczenia rentowego niezbędna jest utrata zdolności do pracy w stopniu znacznym. Należy podkreślić, że ubezpieczona posiada wykształcenie wyższe, a dotychczas wykonywała pracę umysłową. Niewątpliwie jest to praca wymagająca podnoszenia czy przenoszenia dokumentów, jak również często jest to praca w wymuszonej pozycji siedzącej. Niemniej jednak inaczej wpływa na organizm i inny jest stopień naruszenia sprawności organizmu w przypadku schorzeń narządu ruchu w odniesieniu do osób wykonujących pracę fizyczną, a inny jest stopień wpływu tych schorzeń na osobę pracującą umysłowo. Powyższa okoliczność również była przedmiotem oceny przez biegłych i miała znaczenie przy ustaleniu braku niezdolności do pracy u ubezpieczonej. Dwa zespoły biegłych w niezależnie wydanych opiniach doszły do takich samych, zbieżnych wniosków, że wnioskodawczyni nie utraciła w znacznym stopniu zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Wprawdzie Sąd zobowiązał biegłych do wypowiedzenia się na okoliczności wskazane w pkt 4 odwołania, w szczególności czy stan zdrowia ubezpieczonej uzasadnia zakwalifikowanie jej do leczenia operacyjnego i jak długo w przypadku takiego leczenia może potrwać rehabilitacja w celu przywrócenia sprawności kręgosłupa, co biegli uczynili, jednak okoliczności te nie są istotą sprawy o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zakresem opiniowania i ustaleń Sądu jest bowiem to, czy dana osoba jest niezdolna do pracy i w jakim stopniu, czy też nie. Niemniej jednak powołani biegli lekarze wyjaśnili, iż stan kliniczny ubezpieczonej oraz wyniki badań radiologicznych wskazują względną potrzebę leczenia operacyjnego. W sytuacji niewystąpienia jakichkolwiek powikłań w trakcie leczenia operacyjnego przewidywany okres powrotu do zdrowia zamyka się w 3 miesiącach i sprowadza tylko krótkotrwałą niezdolność do pracy. Sąd nie miał wątpliwości, że opinie sporządzone w sprawie są spójne, logiczne i należycie uzasadnione. Wnioski z nich płynące jednoznacznie wskazują, że obecny stan zdrowia ubezpieczonej nie powoduje niezdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek pełnomocnika ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych zInstytutu (...)wB.lub wW., bowiem nie zostały zgłoszone żadne merytoryczne zastrzeżenia do dotychczasowych opinii, które podważyłyby zawarte w nich zbieżne stanowisko dwóch niezależnych zespołów biegłych lekarzy neurologa, ortopedy i neurochirurga. Sąd także nie znalazł podstaw do kwestionowania sporządzonych w sprawie opinii neurologiczno-ortopedycznych z oceną neurochirurgiczną.
Wobec braku stwierdzenia przez powołane w sprawie dwa zespoły biegłych niezdolności do pracy ubezpieczonej, nie została spełniona przesłanka warunkująca przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określona wart. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazać przy tym należy, iż wszystkie przesłanki nabycia prawa do renty wymienione w art. 57 w/w ustawy muszą być spełnione kumulatywnie, aby prawo to mogło zostać przyznane.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§1 kpc, orzeczono jak w sentencji wyroku.