Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 108/16
Data wyroku: 2016-06-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bartczak – Sobierajska

Sygn. akt VI Gz 108/16

POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska
po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaP. O.
przeciwkoS. O.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienia Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 7 kwietnia 2016r., sygn. akt V GC 446/15
oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych uznając, że pozwany nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 102 ust. 1 u.o.k.s. poprzez błędną jego wykładnię orazart. 233 § 1 k.p.c.poprzez dokonanie całkowicie dowolnej oceny dowodów, tj. oświadczenia pozwanego o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. W oparciu o te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie pozwanego od kosztów sądowych w całości.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Rację ma Sądmeriti, że wniosek pozwanego o zwolnienie od całości bądź części kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut błędnej oceny dowodów, w tym naruszenia art. 102 ust. 1 u.o.k.s., jest chybiony, a argumenty podniesione w uzasadnieniu zażalenia stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądua quo.
Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza w istocie rzeczy udzielenie przez Skarb Państwa swoistego kredytu, a zatem powinno mieć miejsce w wyjątkowych przypadkach.
Pobieżna tylko analiza sytuacji majątkowej skarżącego nie pozwala na uznanie go za osobę ubogą.
Pozwany prowadzi działalność gospodarczą i osiąga przychody. W ocenie Sądu Okręgowego, podnoszony przez pozwanego fakt poniesienia straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie świadczy jeszcze o braku środków na uiszczenie kosztów sądowych. Z przedstawionych przez pozwanego dokumentów wynika, że jest on osobą majętną, posiadającą dziewięć nieruchomości rolnych, na większości których prowadzi gospodarkę owocowo-warzywną; ponadto posiada sprzęt rolniczy o znacznej wartości, inne środki trwałe, a także środki pieniężne.
Dostępne środki finansowe z pewnością przekraczają koszty utrzymania jego rodziny. Pozwany nie wykazał kosztów utrzymania domu, w którym zamieszkuje wraz z rodziną.
Zatem, nie ma podstaw w przypadku pozwanego, prowadzącego tak szeroką działalność, aby jego aktywność gospodarcza była finansowana ze środków Skarbu Państwa.
Wbrew zarzutom skarżącego, należy jednak powołać się na stanowisko Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wyrażone w postanowieniu z dnia 9 lipca 1992 r. (sygn. akt ACz 393/92, niepublikowane), iż każdy przedsiębiorca w procedurze planowania wydatków związanych z prowadzoną działalnością winien zagwarantować sobie środki służące nie tylko czynnemu dochodzeniu roszczeń, ale również obronie przeciwko ewentualnym żądaniom do niego kierowanym. Podobne stanowisko zaprezentował Sąd Apelacyjny w Szczecinie w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2009 r. (I ACz 3/09, Lex nr 516573) uznając, że planowanie wydatków bez uwzględnienia środków na prowadzenie i obronę w procesie sądowym, jest naruszeniem równoważności w traktowaniu swoich powinności finansowych; strona, która realizuje swoje zobowiązania w ten sposób, że wyzbywa się zdolności do zapłaty kosztów sądowych – preferencyjnie traktując inne zobowiązania – nie może skutecznie zarzucać, że odmowa zwolnienia od kosztów narusza jej prawa do sądu.
Reasumując, nie ma racji pozwany twierdząc w zażaleniu, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. W ocenie Sądu Odwoławczego przeczy temu treść przedłożonego przez pozwanego oświadczenia majątkowego, pozwany reguluje bowiem inne zobowiązania. Pozwany jest przedsiębiorcą i powinien rozdysponować posiadane środki pieniężne mając też na uwadze koszty procesów toczących się z jego udziałem i nie traktować preferencyjnie innych należności.
Należy podkreślić, iż instytucja zwolnienia od kosztów sądowych nie jest przeznaczona dla aktywnych przedsiębiorców, którzy dysponują majątkiem i obracają środkami pieniężnymi.
W rezultacie zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu (art. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.).
Zażalenie nie służy
Z.
1.(...)
2.(...)
T. 29.06.2016 r.