Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 92/16
Data wyroku: 2016-09-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Jabłoński
Słowa kluczowe: Kradzież Z Włamaniem
Podstawa prawna: art.279 § 1 kk
Teza: oskarżony został uznany za winnego zarzucanego mu czynu

Sygn. akt III K 92/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 września 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Maciej Jabłoński
Protokolant: Patrycja Patriak
Prokurator: Ewa Dmitruk
po rozpoznaniu w dniach 29 marca 2016 r., 16 września 2016 r.
sprawyW. G.,ur. (...)wK., s.B.iH.z d.B.
oskarżonego o to, że:
w okresie od(...)r. do(...)wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym sprawcą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonał kradzieży z włamaniem do pustostanu po uprzednim włamaniu się poprzez wycięcie fragmentu kraty zabezpieczającej okno piwniczne i zaboru w celu przywłaszczenia z wnętrza budynku elementów instalacji ciepłowniczej, instalacji elektrycznej i klimatyzacji, jednocześnie je uszkadzając, czym spowodował straty w wysokości 180.351 zł na(...) SAz siedzibą wW., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 279 § 2 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § k.k.

o r z e k a:

I
oskarżonegoW. G.uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, przy czym ustala wartość szkody na 20 850,50 zł, zaś z opisu czynu eliminuje element zniszczenia mienia z tym też ustaleniem, że zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa w ciągu pięciu lat, po odbyciu łącznie co najmniej kary roku pozbawienia wolności, popełniając ponownie umyślne przestępstwo kradzieży z włamaniem, tj. przestępstwa wyczerpującego dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 lipca 2015 r. do dnia 16 lutego 2016 r., przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 46 § 2 k.k.zasądza odW. G.na rzecz(...) S.A.z siedzibą wW.kwotę 2000 (dwóch tysięcy) zł tytułem nawiązki;

IV
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 173 pod pozycją 1-15 na rzecz Skarbu Państwa przez zniszczenie;

V
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.kwotę 2597,76 zł powiększoną o podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

VI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, w tym od opłaty przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

III K 92/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

B. M.iW. G.– znajomi utrzymujący się z podobnego źródła czyli zbieractwa surowców wtórnych przez pewien czas w(...)roku działali wspólnie, razem penetrując teren w poszukiwaniu interesujących ich przedmiotów. W dniu(...)postanowili wejść do opuszczonego lecz zamkniętego i zabezpieczonego budynku biurowego przyul. (...). Brzeszczotem piłki do metalu stanowiącej własnośćW. G.przecięli kratę zabezpieczającą okno w piwnicy i przedostali się do środka. Tam przebywali z przerwami do(...)zajmując się wymontowywaniem przewodów elektrycznych i kranów mosiężnych oraz rurek instalacji klimatyzacyjnej i ciepłowniczej. Następnie wymontowane elementy wynosili na zewnątrz iW. G.sprzedawał je na złom w okolicznych punktach skupu surowców wtórnych. Wraz z oskarżonym i jego kolegą w budynku przebywała jeszcze jedna osoba, której personaliów nie znali i nie wchodzili z nia w bliższy kontakt, a która przebywała tam w podobnym celu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonegoW. G.(k- 95-96, 110-111, 121-122, 228-229), zeznań świadków:S. B.(k- 516-517 oraz k-2 załącznika).B. M.(k- 550-551, C 11, C 13) oraz materiałów dowodowych wymienionych w wykazie na k- 551-552).
Sąd dał wiarę zarówno wyjaśnieniom oskarżonego jak i zeznaniom świadków albowiem są one logiczne i spójne, uporządkowane wewnętrznie, szczegółowe i wzajemnie się uzupełniają oraz po części potwierdzają ( szczególnie w zakresie wyjaśnień oskarżonego i zeznańB. M.- współsprawcy). Nadto znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zebranego materiału dowodowego, wyjątkowo zresztą klarownego i szczegółowego wina oskarżonego i okoliczności czynu jakiego się dopuścił nie budzą wątpliwości.
Zarówno depozycje oskarżonego jak i jego towarzyszaB. M.nie pozostawiają wątpliwości, co do tego jaki był ich wspólny zamiar. Mieli oni na celu zabranie z budynku pokrzywdzonego rzeczy nadających się do spieniężenia w skupie złomu. Wykonali swój plan pokonując mechaniczne zabezpieczenie wejścia w postaci metalowej kraty w oknie piwnicy. Wyczerpuje to niezbędny do przyjęcia konstrukcji kradzieży z włamaniem element sforsowania przeszkody mechanicznej chroniącej dostęp do mienia. Następnie obaj wymontowywali krany mosiężne i rurki instalacji centralnego ogrzewania oraz klimatyzacji, które wynosili i sprzedawali. Takie zachowanie odpowiada dokładnie przywłaszczeniu mienia. Oskarżony wraz ze swoim kolegą wyjmowali określone przedmioty stanowiące mienie ruchome spod władztwa pokrzywdzonego czyli wynosili je poza obszar w jakim sprawował nad nim nadzór i kontrolę, a następnie dysponowali nimi jak właściciele poprzez dokonanie ich sprzedaży. Tym samym wyczerpali oni znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem. Depozycje oskarżonego i drugiego sprawcy przesądzają, że działanie swoje zaplanowali z góry jako sukcesywną eksploatację przedmiotowego budynku i kolejnych aktów zaboru dokonywali w wykonaniu powziętego wcześniej, jasno sprecyzowanego zamiaru. Powyższe nakazuje zakwalifikować ich zachowanie jako czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
Sąd zauważa pewną trudność w określeniu kwoty strat jaką można powiązać z działaniem oskarżonego. Po pierwsze jako kwotę strat przyjęto wartość wynikającą z kosztorysu zawartego w aktach sprawy, z tym że jego pobieżna nawet lektura każe stwierdzić, że zawiera on pozycje niezbędne do wykonania kompletu prac generalnego remontu budynku i kompletnego wyposażenia go w nowe instalacje. Oczywistym jest, że materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie ustaleń, że to oskarżony poczynił wszelkie szkody i zniszczenia oraz ubytki substancji materialnej pokrzywdzonego. Byłoby to poza jego fizycznymi możliwościami i nakazywałoby ponadto pominięcie możliwego i prawdopodobnego udziału innych osób w procederze okradania pokrzywdzonego. To zaś stoi w sprzeczności z depozycjami samych sprawców, które Sąd ocenia jako szczere.W. G.iS. M.nie mieli powodu kłamać skoro tak dokładnie i w sposób całkowicie obciążający siebie przedstawili własne działanie. Zatem Sąd ograniczył kwotę strat do wartości wykazanej jako cena rurociągów i rur miedzianych.
Sąd wyeliminował z opisu czynu i kwalifikacji prawnej element zniszczenia mienia uznając je za czyn współukarany. Zmianie natomiast uległa kwalifikacja prawna w zakresie aspektu powrotu do przestępstwa. Sąd zauważa, że jak oskarżony był uprzednio karany za rozbój w warunkach recydywy podstawowej ( wyrokiem w sprawie V K 898/07 Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 20 grudnia 2012r) , które to przestępstwo należy do grupy przestępstw ,,uruchamiających” mechanizm wielokrotnej recydywy jeżeli sprawca zostanie skazany ponownie za któreś z tej grupy. Należało zatem przyjąć, że oskarżony działał w warunkach kwalifikowanego powrotu do przestępstwa.
Sąd wymierzając karę uznał, że pomimo działania w warunkach multirecydywy i dość jednak mocno obciążającej historii karnej oskarżonego należałoby miarkować represję. Zarówno postawa oskarżonego po ujęciu jak i znaczna redukcja wartości szkody przemawiają za bardziej wyrozumiałym podejściem do jego osoby. Stąd kara 2 lat pozbawienia wolności orzeczona poniżej pierwotnego wniosku złożonego w trybieart. 335 kpkjawi się Sądowi jako wystarczająca.
Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet kary okres pozbawienia wolności w sprawie w myśl obligatoryjnego brzmienia przepisuart. 63 § 1 kk.
Sąd orzekł także przepadek dowodów rzeczowych uznając, że jako narzędzia służyły do wykonania zasadniczej części bezpośrednich czynności sprawczych.
Sąd oceniając sytuację ekonomiczną oskarżonego jako trudną zwolnił go z kosztów i opłat.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.