Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 73/16
Data wyroku: 2016-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Joanna Rusińska

Sygn. akt VI Gz 73/16

POSTANOWIENIE
Dnia 6 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Joanna Rusińska
po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaP. W.
przeciwkoS. O.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanegoS. O.na postanowienie Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 16 marca 2016r., sygn. akt V GC 545/15
postanawia
oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu apelacyjnym z uwagi na to, że ujawnione w dokumentach finansowych pozwanego wielomilionowe dochody jednoznacznie wskazują, iż pozwany nie wykazał podstaw dla zwolnienia go od kosztów sądowych w sprawie
W zażaleniu pozwany zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art.102 ust.1 u.k.s.c. iart.233 § 1 k.p.c.wniósł o zmianę zaskrzonego postanowienia poprzez uwzględnienie jego wniosku w całości.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Załączone do apelacji dokumenty finansowe dotyczące sytuacji finansowej i materialnej pozwanego, jako aktywnego przedsiębiorcy prowadzą do oczywistego wniosku, że nie wykazał on, iż nie może ponieść kosztów sądowych od apelacji w wysokości 696 zł, bez uszczerbku, o jakim mówi art.102 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Wielomilionowe przychody z działalności gospodarczej ujawnione w rachunku zysków i strat, wartość majątku trwałego przekraczająca według bilansu 60 mln zł oraz przepływy środków finansowych wynikające z zestawienia obrotów i sald analitycznych świadczą o rzeczywistych możliwościach finansowych pozwanego. W tych okolicznościach, zarzut naruszeniaart.233 § 1 k.p.c., sprowadzający do wskazania strat z działalności gospodarczej nie jest wystarczający dla uwzględnienia zażalenia. Należy zwrócić uwagę, że pomimo strat pozwany kontynuuje swoją działalność. Poza tym wysokość kosztów działalności składającej się na te straty, zależy od polityki finansowej pozwanego, w ramach której wydatki na koszty sądowe nie mogą być mniej uprzywilejowane niż inne wydatki przedsiębiorcy. Skoro więc pozwany znajduje środki na inne wydatki, to przy ujawnionych obrotach i majątku powinien zabezpieczyć koszty sądowe w kwocie, która w stosunku do skali jego działalności jest niewielka. W rezultacie, także zarzut naruszenia art.102 ust.1 u.k.s.c. jest nietrafny.
Z tych względów, na podstawieart.385 k.p.c.w zw. zart.397 § 2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)