Sąd Rejonowy w Gryfinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 395/15
Data wyroku: 2016-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Podleśny
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk

Sygn. akt II K 395/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gryfinie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Piotr Podleśny

Protokolant:

Marta Kubiak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Piotra Nowaka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2015 r., 4 stycznia, 15 lutego 2016r. sprawy
R. S.s.W.iH.z domuK.ur. (...)wC.oskarżonego o to że:
w dniu 7 czerwca 2015 około godziny 20.00 nadrodze publicznej nr (...)pomiędzy miejscowościamiB.-Grajki będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie w Zamiejscowym VI Wydziale Karnym z siedzibą wC.z 2 lutego 2011 sygn. akt VI K 617/10 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości to jest o czyn zart. 178a § 1 kkprowadził pojazd mechaniczny markiO. (...)onr rej. (...)w stanie nietrzeźwości to jest 0,81 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
to jest o czyn zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 178a § 4 kk

I
Uznaje oskarżonegoR. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to przestępstwo na podstawieart. 178a § 4 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności

II
Na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym

III
Na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych

IV
Na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, a na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnychzwalnia go z opłaty od skazania

UZASADNIENIE
W dniu 7 czerwca 2015 około godziny 20.00A. R. (1), Zastępca Komendanta Straży Miejskiej wG., poza służbą jechał swoim samochodem pomiędzy miejscowościamiR.-G.. Został wyprzedzony przez samochódO. (...), który to pojazd jechał brawurowo, z nadmierną prędkością, po manewrze wyprzedzania zjechał prawymi kołami na prawe pobocze, po czym zjechał w lewo przekraczając oś jezdni, jechał „wężykiem”, po czym wyprzedził kolejne auto.A. R. (1)jechał za tym autem przez cały czas utrzymując kontakt wzrokowy.
Przed miejscowościąG.pojazd ten zjechał na przystanek autobusowy.A. R. (2)jadąc powoli obserwował ten pojazd z uwagi na swe podejrzenia co do stanu nietrzeźwości kierującego. Drzwiami pasażera z przodu wyszedłT. K., który był ubrany w koszulkę z krótkim rękawem koloru białego, tyłem obszedł samochód i usiadł na miejscu kierowcy. W tym czasie kierujący wcześniej pojazdem oskarżonyR. S., ubrany na ciemno przemieścił się wewnątrz pojazdu z miejsca kierowcy na miejsce pasażera z przodu.
WówczasA. R. (1)zatelefonował na Policję i powiedział o swym podejrzeniu kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości.O. (...)kierowany przezT. K.ruszył. Jadący z przoduA. R. (1)widział w lusterku wstecznym w samochodzieO.na miejscu kierowcy mężczyznę w białej koszulce, który wcześniej wysiał przed drzwi pasażera, zaś na miejscu pasażera widział mężczyznę w ciemnej koszulce.O. (...)wyprzedził samochódA. R. (1), który w dalszym ciągu utrzymywał cały czas kontakt wzrokowy z tym pojazdem.
Dowód:zeznaniaA. R. (1)– k. 23 oraz 16-19
WG.naul. (...)samochódO. (...)został zatrzymany przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej. Kierującym byłT. K., pasażeremR. S..A. R. (1)oświadczył, że wcześniej pojazdem kierował oskarżonyS., który został zbadany alkometrem. Badania przeprowadzone w godzinach 20.29, 20.31, 21.00, 21.49 wykazały odpowiednio 0,81, 0,83, 0,75, 0,78 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.T. K.był trzeźwy.
Dowód:

1
zeznaniaA. R. (1)– k. 23 oraz 16-19

2
protokoły badania alkometrem – k. 2-6

3
notatka urzędowa – k. 1

R. S.ma 31 lat, wykształcenie podstawowe. Jest kawalerem, na utrzymaniu ma 2 dzieci. Mieszka z konkubiną i jednym z dzieci. Na drugie dziecko ma zasądzone alimenty, zaległość wynosi 12.000 zł. Pracuje na budowie, zarabia 3000 zł. Był wielokrotnie karany, wydano wobec niego 9 wyroków skazujących, głównie za czyny przeciwko mieniu. Był też karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie w Zamiejscowym VI Wydziale Karnym z siedzibą wC.z 2 lutego 2011 sygn. akt VI K 617/10 za czyn zart. 178a § 1 kk.
Dowód:

1
dane osobopoznawcze – k. 12

2
dane o karalności – k. 27-30,32

R. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że był pod wpływem alkoholu, poprosił kolegę, żeby zawiózł go doG.. Oskarżony sam nie kierował autem. Gdy wjechali doG.czekali już funkcjonariusze Straży Miejskiej, zatrzymali ich samochód. Oskarżony siedział na miejscu pasażera, nie zmieniał miejsca. Nie pamiętał w co był ubrany on sam i kierowca samochodu.
Sąd zważył co następuje:
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego zarówno sprawstwo, jak i wina oskarżonego odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą zdaniem Sądu wątpliwości.
Czyniąc ustalenia faktyczne w sprawie Sąd oparł się na zeznaniach zeznaniachA. R. (1), protokołach badania alkometrem, notatce urzędowej, na danych o osobie i karalności oskarżonego.
W rozważanej sprawie nie budzi wątpliwości, że oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości. Wynika to jasno z protokołów badań go alkometrem, on sam przyznał, że był po alkoholu. Zasadniczą kwestią sporną jest natomiast ustalenie, czy kierował on samochodem, jak wynika to z zeznańA. R. (1), czy też nie był kierowcą, jak to wynika z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznańT. K..
Rozstrzygając tą sporną kwestię Sąd oparł się na zeznaniachA. R. (1)uznając je za wiarygodne w całości z przyczyn następujących:
Zeznania te są pełne i szczegółowe, dokładnie relacjonują przebieg zdarzenia, któreA. R. (1)przypadkowo zaobserwował. Są logiczne i przekonujące, gdyż opisują następujące po sobie ciągi zdarzeń w sposób zgodny z zasadami doświadczenia życiowego. W szczególności przekonujące jest, żeA. R. (3), będący Zastępcą Komendanta Straży Miejskiej wG., a więc będąc zatrudniony w jednostce powołanej do ochrony spokoju i porządku, widząc brawurowy sposób jazdy samochoduO. (...)– postanowił jechać za tym samochodem, obserwował go i powiadomił o zdarzeniu policję. Zwrócić należy uwagę, że owa relacja jest bardzo szczegółowa,A. R. (1)precyzyjnie opisuje manewry wykonywane przez kierującegoO., jak również zamianę miejsc dokonaną po zatrzymaniu tego samochodu, ubiór obu osób znajdujących się w pojeździe. Przekonujące w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego myślenia jest fakt, żeT. K.widząc niebezpieczny sposób jazdyR. S.polecił mu zatrzymanie pojazdu swego ojca, postanowił bowiem sam kierować pojazdem w sposób bezpieczny. Być może zamiana miejsc związana była ze zbliżaniem się doG., gdzie osoby jadąceO. (...)mogły spodziewać się wzmożonego ryzyka zatrzymania przez patrol Policji, chcąc tego uniknąć postanowiły, że w dalszym ciągu kierowcą będzie osoba trzeźwa.
A. R. (1)swoje zeznania konsekwentnie podtrzymywał w toku kolejnych przesłuchań, również w czasie konfrontacji z oskarżonym. Sąd nie doszukał się żadnych podstaw, by poddać je w wątpliwość. Jak wyżej wskazano – świadek ten jest pracownikiem instytucji powołanej do ochrony spokoju i porządku, na miejscu zdarzenia znalazł się okazjonalnie, nie znał oskarżonego ani jego kolegi. Uznać go więc należy za obiektywnego, bezstronnego i przypadkowego obserwatora zdarzenia, który nie miał żadnych powodów, by przedstawiać przebieg zdarzenia w sposób odbiegający od rzeczywistego.A. R. (1)nie ma żadnego interesu w tym, by fałszywie twierdzić, że doszło do zmiany osoby kierującej, gdyż z faktu składania fałszywych zeznań nie odniósłby żadnej korzyści czy to majątkowej, czy to osobistej.
Nieprzydatne dla ustaleń faktycznych w sprawie okazały się wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznaniaT. K..
Po pierwsze: wskazane dowody są sprzeczne z wiarygodnymi, konsekwentnymi i stanowczymi zeznaniami obiektywnego świadkaA. R. (1).
Po drugie: zarówno sam oskarżony, jak i jego kolegaT. K.mają czytelny powód, by relacjonować przebieg zdarzenia w sposób korzystny dla oskarżonego. Mianowicie oskarżony chciałby uniknąć grożącej mu kary pozbawienia wolności za kolejny czyn zart. 178a kk. Z koleiT. K.najwyraźniej jest dobrym kolegą oskarżonego, skoro zdecydował się udostępnić mu samochód swego ojca w celu jazdy doG.i udać się tam wraz z nim. Owa znajomość determinować może również treść jego zeznań w ten sposób, iż dąży on do uchronienia swego kolegi od grożącej mu kary. Zwrócić też należy uwagę, że konsekwencją zeznańA. R. (1)jest ustalenie, żeT. K.udostępnił pojazd swego ojca osobie nietrzeźwej, co wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 96 § 1 pkt 3 kw. Tym samymT. K.ma powód, by twierdzić, że nietrzeźwy oskarżony nie kierował samochodem, gdyż tym samym świadek chroni się przed odpowiedzialnością za wspomniane wykroczenie.
Po trzecie: zeznania świadkaK.nie są ani precyzyjne i szczegółowe, ani też konsekwentne. Podał on jedynie ogólnikowy opis zdarzenia, nie potrafił podać godziny, ubioru swojego oraz oskarżonego. Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie wspomniał w ogóle o zatrzymaniu się w drodze doG., powiedział o tym dopiero w toku rozprawy głównej.
Wobec powyższego, w oparciu o zeznaniaA. R. (1)i protokoły badania alkometrem Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest kierował pojazdem mechanicznym znajdując się w stanie nietrzeźwości, a więc wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 kk. Ponieważ oskarżony był już karany za ten czyn wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie w Zamiejscowym VI Wydziale Karnym z siedzibą wC.z 2 lutego 2011 sygn. akt VI K 617/10 – obecnie jego zachowanie należy zakwalifikować zart. 178a § 4 kk.
Sąd przypisał oskarżonemu również winę, gdyż jest on osobą dorosła i nic w sprawie nie wskazuje, żeby działał w stanie wyłączonej albo znacznie ograniczonej poczytalności.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd oparł się na dyrektywach opisanych wart. 53 kodeksu karnegoi następnych.
Stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy są większe niż średnie. Stan nietrzeźwości znacznie, bo ponad trzykrotnie przekraczał ustawowy próg tj. 0,25 mg/l alkoholu. Sposób jazdy oskarżonego był brawurowy i niebezpieczny. On sam był już wcześniej karany za przestępstwo podobne, a mimo to zdecydował się znów kierować samochodem w stanie nietrzeźwości. Na niekorzyść oskarżonego przemawia też wcześniejsza wielokrotna karalność.
W konsekwencji powyższego Sąd uznał, że adekwatną do okoliczności sprawy, do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia winy oskarżonej będzie kara opisana w pierwszym punkcie zarzutu, która spełni też cele w zakresie oddziaływania na oskarżonego oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Kara ta musi wyraźnie odbiegać od dolnej granicy ustawowego zagrożenia, by wykazać oskarżonemu konieczność przestrzegania obowiązującego porządku prawnego i skłonić go do zaniechania przestępstw w przyszłości. Również wzgląd na społeczne oddziaływanie kary wymaga zintensyfikowania oddziaływania karnego naR. S., który najwyraźniej cechuje się dużą nieustępliwością w popełnieniu kolejnych przestępstw.
W rozważanej sprawie nie zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności, sprzeciwia się temu wcześniejsza wielokrotna karalność oskarżonego. Nadto wedle dyspozycjiart. 69 § 4 kk: warunkowe zawieszenie wykonania kary wobec sprawcy zart. 178 § 4 kkmoże nastąpić jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a o takim nie ma mowy w okolicznościach niniejszej sprawy.
Sąd orzekł wobec sprawcy obligatoryjne środki karne, a więc wynikający zart. 42 § 3 kkdożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz wynikające zart. 43a § 2 kkświadczenie pieniężne, przy czym okres zakazu oraz wysokość świadczenia zostały orzeczone w takim rozmiarze, jak jednoznacznie określają to przywołane przepisy.
Ponieważ oskarżony przegrał proces Sąd obciążył go kosztami postępowania uznając, że powinien on zwrócić Skarbowi Państwa wydatki poniesione na postępowanie w jego sprawie, zwolnił go opłaty od skazania.