Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 223/16
Data wyroku: 2016-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tomasz Korzeń
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 88-89 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygnatura akt VI U 223/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2016 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 roku
sprawy z odwołaniaG. G.
od decyzji z dnia 1 marca 2016 roku znak(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o wysokość emerytury

I
oddala odwołanie,

II
wniosek ubezpieczonej z dnia 21 marca 2016 roku o dokonanie korekty emerytury kapitałowej przekazuje Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.do rozpoznania.

SSO Tomasz Korzeń

VI U 223/16 UZASADNIENIE

UbezpieczonaG. G.odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wG.z dnia 1 marca 2016 r., w której pozwany od dnia 1 marca 2016 r. dokonał waloryzacji emerytury skarżącej w oparciu o przepisart. 88 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Podała, że kwestionuje zasadność pobierania przez organ rentowy zaliczek na podatek dochodowy i składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od pobierania wcześniejszej emerytury. Nie zgadza się z pomniejszeniem podstawy świadczenia od dnia wypłaty emerytury wcześniejszej. W pierwszej decyzji z 2008 r. pozwany nie poinformował jej, że „przy naliczaniu emerytury kapitałowej ZUS potrąci z kwoty kapitału pobrane wcześniej emerytury w kwotach brutto za zamknięty okres od dnia wypłaty do dnia osiągnięcia wieku emerytalnego.”
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.wniósł o oddalenie odwołania. Podniósł, że zarzuty ubezpieczonej zawarte w odwołaniu nie są objęte treścią spornej decyzji, którą organ rentowy dokonał waloryzacji emerytury od 1 marca 2016 r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

UbezpieczonaG. G.urodziła się (...)
Decyzją z dnia 4 czerwca 2008 r. nabyła prawo do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 29 w zw. z art. 46 ustawy emerytalnej. Wypłata świadczenia podlegała zawieszeniu z uwagi na kontynuację zatrudnienia. Po ustaniu stosunku pracy, decyzją z dnia 6 listopada 2008 r. organ rentowy podjął wypłatę emerytury z dniem 1 października 2008 r.
Kolejną decyzją z dnia 8 kwietnia 2013 r. pozwany przyznał skarżącej prawo do emerytury na podstawie art. 24 ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 7 kwietnia 2013 r. tj. od dnia osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego. Jako świadczenie mniej korzystne wypłata świadczenia ustalonego tą decyzją została zawieszona.
Decyzją z dnia 21 maja 2013 r. pozwany z urzędu dokonał korekty składek ubezpieczonej na jej koncie w związku z uwzględnieniem składki za miesiąc marzec 2013 r. i ustalił wysokość emerytury od dnia 7 kwietnia 2013 r. tj. od daty nabycia uprawnień do emerytury. Wysokość emerytury wyniosła: [(83628,79 zł (kwota skorygowanej składki zewidencjonowanej na koncie z uwzględnieniem waloryzacji) + 388762,28 (kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego)) – 91703,09 (suma kwot pobranych emerytur)] / 254,50 (średnie dalsze trwanie życia) = 1 494,83 zł.
Decyzją z dnia 1 marca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.dokonał waloryzacji emerytury na podstawie art. 88 ustawy emerytalnej. Wysokość zwaloryzowanego świadczenia ustalono poprzez pomnożenie kwoty świadczenia ustalonego na dzień 29 lutego 2016 r. (2 023,61 zł) przez wskaźnik waloryzacji: 100,24 %.
Emerytura ubezpieczonej po waloryzacji od 1 marca 2013 r. wynosi 2 028,47 zł. Podstawa wymiaru emerytury po podwyższeniu wskaźnika waloryzacji 100,24 % od dnia 1 marca 2016 r. wynosi 2 759,41 zł (2 752,80 zł z 100,24 %).

dowód:

decyzje k. 35-38, 71-76 t. V a.e., k. 7-8, 26 t. VII a.e.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej nie zasługiwało na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot i zakres rozpoznania sądu wyznacza treść zaskarżonej decyzji (por. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 maja 1999 roku, II UZ 52/99, OSNP 2000/15/601). Zaskarżona przez wnioskodawczynię decyzja z dnia 1 marca 2016 r. dotyczy waloryzacji emerytury, a zatem przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy waloryzacja została dokonana w sposób zgodny z prawem.
Zgodnie zart. 88 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm. emerytury i renty podlegają corocznie waloryzacji od dnia 1 marca. Sposób waloryzacji określa ust. 2 i 3 tego przepisu, stanowiąc, iż waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty świadczenia i podstawy jego wymiaru przez wskaźnik waloryzacji. Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację. Art. 89 ustawy stanowi natomiast, że wskaźnik waloryzacji to średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w poprzednim roku kalendarzowym zwiększony o co najmniej 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym. Ustęp 2 cytowanego przepisu stanowi, że wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych, o którym mowa wust. 1, jest średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów albo średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli jest on wyższy od wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów.
W ocenie sądu, organ rentowy prawidłowo dokonał waloryzacji przysługującego wnioskodawczyni świadczenia. Wysokość zwaloryzowanej emerytury została ustalona według obowiązujących przepisów prawa, na podstawie prawidłowego wskaźnika waloryzacji. Jak wynika z komunikatu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2016 r. (M.P. z 2016 r., poz. 149) wskaźnik waloryzacji emerytur i rent w 2016 r. wynosi100,24 %i taki też wskaźnik został zastosowany przez organ rentowy w zaskarżonej decyzji. Nadto, wskaźnik ten, stosownie do powołanych wyżej przepisów, został pomnożony przez kwotę świadczenia ustalonego na ostatni dzień 29 lutego 2016 r. tj. 2 023,61 zł przez wskaźnik waloryzacji 100,24 %. Emerytura po waloryzacji wynosi 2 028,47 zł, zaś podstawa wymiaru emerytury po podwyższeniu wskaźnika waloryzacji 100,24 % od dnia 1 marca 2016 r. wynosi 2 759,41 zł (2 752,80 zł z 100,24 %).
W przedmiotowej sprawie ubezpieczona nie wykazała zasadności złożonego odwołania, nie przedstawiła dowodów potwierdzających dochodzone roszczenie. Argumentacja przedstawiona w zaskarżonej decyzji jest więc prawidłowa. Tym samym brak było podstaw do uwzględniania odwołania.
W świetle treści art. 88-89 ustawy organ rentowy w sposób prawidłowy dokonał waloryzacji emerytury wnioskodawczyni, a co za tym idzie, odwołanie należało na podstawieart. 47714§ 1 K.p.c.oddalić jako bezzasadne.
W odwołaniu skarżąca kwestionowała pomniejszenie jej świadczenia emerytalnego o pobrane emerytury „wcześniejsze” i pobranie zaliczek, a zatem kwestionowała decyzję organu rentowego z dnia 21 maja 2013 r. Na tą okoliczność uwagę zwrócił również organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wskazując, że zarzuty skarżącej zawarte w jej odwołaniu nie są objęte treścią spornej decyzji. Jak wskazano na wstępie, przedmiot i zakres rozpoznania sądu wyznacza treść zaskarżonej decyzji. Tym samym poza zakresem rozpoznania niniejszej sprawy znalazł się wniosek ubezpieczonej o dokonanie korekty emerytury kapitałowej.
W myślart. 47710§ 2 K.p.c.jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje go do rozpoznania organowi rentowemu. Z przepisu tego wynika, że niedopuszczalne jest dochodzenie przed sądem żądania, które nie było rozpoznane przez organ rentowy. W związku z tym żądanie, które nie było przedmiotem decyzji organu rentowego, a zostało zgłoszone w odwołaniu lub w toku postępowania przed sądem, zostanie przekazane przez sąd do rozpoznania organowi rentowemu (zob. wyrok SN z dnia 25 maja 1999 r., II UKN 622/98, OSNP 2000, nr 15, poz. 591).
Mając powyższe na względzie, Sąd na mocyart. 47710§ 2 K.p.c.w punkcie II wyroku przekazał wniosek ubezpieczonej z dnia 21 marca 2016 r. o dokonanie korekty emerytury kapitałowej organowi rentowemu do rozpoznania.
SSO Tomasz Korzeń