Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 5883/15
Data wyroku: 2016-07-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Wojciechowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 97 kw
Teza: Uniewinnienie
koszty SP

Sygn. akt V W 5883/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Daria Wojciechowska
Protokolant: Paulina Suchenek
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 29 stycznia 2016 r., 23 marca 2016 r., 13 kwietnia 2016 r., 18 maja 2016 r., 20 lipca 2016 r. i 26 lipca 2016 r. sprawyM. K.s.W.iB.,ur. (...)wR.
obwinionego o to że:
W dniu 11 marca 2015r. ok. godz. 01.15 wW., będąc kierowcą samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkował pojazd w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)(...)wykraczając przeciwko porządkowi w ruchu drogowym,
tj. za wykroczenie zart. 97K.W. w związku zart. 49 ust.1 pkt.1 Ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymDz. U. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.
orzeka

I
ObwinionegoM. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt V W 5883/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 marca 2015 r. ok. godz. 01:15 funkcjonariusz straży miejskiejK. R.ujawnił wykroczenie drogowe polegające na zaparkowaniu pojazdu markiB.onr rej. (...)wW.w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)(...). Strażnik miejskiK. R., który ujawnił powyższe zdarzenie pozostawił na szybie w/w pojazdu wezwanie do osobistego stawienia się w terminie 7 dni w siedzibie Straży Miejskiej m.st.W.. /k. 1notatka urzędowa, k. 2zdjęcie,k. 11v, 62zeznania świadkaK. R./
Na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców Straż Miejska ustaliła, iż właścicielem pojazdu markiB.onr rej. (...)byłK. K.. Straż Miejska w dniu 29 marca 2015 r. za pośrednictwem poczty wezwała pisemnieK. K., do wskazania w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, komu powierzył wskazany pojazd do kierowania lub używania w dniu 11 marca 2015 r. ok. godz. 01:15. /k. 3wezwanie,k. 10notatka urzędowa/
K. K.– właściciel pojazdu markiB.onr rej. (...), po otrzymaniu wezwania ze Straży Miejskiej z k. 3 wskazałM. K.jako osobę, która kierowała ww. pojazdem w czasie wskazanym w ww. wezwaniu, tj. w dniu 11 marca 2015 r. ok. godz. 01:15. /k. 10notatka urzędowa/
M. K.korzystał z samochodu markiB.onr rej. (...), który należał do jego brataK. K.i prawdopodobnie w dniu 11 marca 2015 r. faktycznie kierował on tym samochodem.M. K.nie wyjeżdżał jednak nigdy tym samochodem poza graniceR.. /k. 33-34wyjaśnienia obwinionegoM. K./
M. K.ma 23 lata. Jest stanu wolnego, nie ma dzieci. Z zawodu jest kierowcą międzynarodowym, osiąga dochód w wysokości ok. 1.800 – 2.000 zł. Niekarany sądownie. Nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:wyjaśnień obwinionegoM. K./k. 33-34/,zeznań świadkaK. R./k. 11v, 62/, a takżenotatek urzędowych/k. 1, 10/,zdjęcia/k. 2/,wezwania/k. 3/ orazoświadczenia/k. 39/.
ObwinionyM. K./k. 33-34/ nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wskazując, że nie zaparkował pojazdu w miejscu określonym we wniosku o ukaranie. Odnosząc się do zarzutu obwiniony wyjaśnił, że w tym dniu nie przebywał wW.. Obwiniony wskazał, że pojazd markiB.należy do jego brataK. K..M. K.zaprzeczył, aby był on współwłaścicielem ww. samochodu. Obwiniony wskazał również, że posiada on swój samochód. Obwiniony wskazał także, że jego brat sporadycznie pożycza mu swój samochód. Wskazał on także, że zwykle przed pożyczeniem samochodu od brata, pyta się go o zgodę i stosuje się do jego wymagań. Obwiniony wskazał, że w przypadku, gdy brata nie ma w domu, to nie zabiera wówczas dokumentów pojazdu, gdyż nie odjeżdża tym samochodem daleko. Obwiniony wyjaśnił także, że samochód ten dostępny jest dla wszystkich członków rodziny i jeździ nim też żona jego brata. Wskazał on nadto, że ma on trzech braci, siostrę, rodziców i wszystkie te osoby mogą poruszać się tym samochodem. Wyjaśnił także, że w marcu 2015 r. przebywał w kraju, gdyż przygotowywał się do obrony pracy w Wyższej Szkole Handlowej wR.na kierunku pedagogika i prawdopodobnie w dniu 11 marca faktycznie kierował on samochodem określonym w zarzucie. Obwiniony wskazał jednak, że nigdy tym samochodem nie wyjeżdżał pozaR.. Stwierdził także, że jego braturodził się w (...)roku i utrzymuje on normalne relacje z bratem. Obwiniony podał również, że jest zameldowany i mieszka w tym samym miejscu co jego brat, ale większość czasu przebywa za granicą.

Sąd zważył, co następuje:
Dokonując oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, mając na uwadze wyjaśnienia obwinionegoM. K./k. 33-34/, zeznania świadkaK. R./k. 11v, 62/, zebrany w sprawie materiał dowodowy z dokumentów i zasadę domniemania niewinności określoną wart. 5 § 1 kpkw zw. zart. 8 kpw, Sąd uznał, że brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia w sposób niebudzący wątpliwości, że obwinionyM. K.faktycznie wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 97kw w związku zart. 49 ust.1 pkt.1 Ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymDz. U. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.
Sąd oceniając wyjaśnienia złożone przez obwinionego, kierując się zasadą in dubio pro reo (wyrażoną wart. 5 § 2 kpk, która na podstawieart. 8 kpwznajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia), uznał wyjaśnienia obwinionegoM. K., nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu za wiarygodne. Są one spójne i logiczne. Pomimo przeprowadzenia wszystkich dowodów na wniosek stron, brak jest w sprawie wiarygodnego dowodu, który przeczyłby wyjaśnieniom obwinionego, z uwzględnieniem zasady domniemania niewinności określonej wart. 5 § 1 kpkw zw. zart. 8 kpw, iż obwinionyM. K.nigdy nie wyjeżdżał samochodem markiB.onr rej. (...), który należał do jego brataK. K., poza graniceR., w związku z czym nie mógł on zaparkować ww. pojazdu w miejscu określonym we wniosku o ukaranie, tj. wW.w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)Sierpnia.
Sąd dał całkowitą wiarę zeznaniom świadkaK. R./k. 11v, 62/, który jest strażnikiem miejskim. Świadek ten nie pamiętał na rozprawie głównej okoliczności zdarzenia, co jest wytłumaczalne w świetle zasad doświadczenia życiowego, z uwagi na znaczny upływ czasu i ilość przeprowadzanych przez niego w tym okresie interwencji i czynności służbowych. Po odczytaniu złożonych przez niego w postępowaniu wyjaśniającym zeznań potwierdził autentyczność ww. zeznań. Zeznania świadkaK. R.są spójne, logiczne i tworzą całość. Świadek ten jest osobą dla obwinionego obcą. W zeznaniach, które złożył on w postępowaniu wyjaśniającym zrelacjonował on jedynie okoliczności dotyczące wykonywanej pracy strażnika miejskiego i opisał czynności przez niego podejmowane. Sąd stwierdził brak podstaw do kwestionowania wartości dowodowej zeznań, zgodnych z pozostałym wiarygodnym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.
Z zeznań świadkaK. R.wynika, że gdy w dniu 11 marca 2015 r. około godz. 01:15 wW.naul. (...)
(...)ujawnił wykroczenie drogowe określone we wniosku o ukaranie popełnione przez kierującego samochodem markiB.onr rej. (...), to w ww. samochodzie nie było kierowcy i dlatego też udokumentował on powyższe wykroczenie przy pomocy aparatu fotograficznego oraz pozostawił na szybie pojazdu wezwanie do osobistego stawienia się w siedzibie Straży Miejskiej(...)Oddział(...).
Wiarygodny dowód w sprawie stanowiły ponadto ujawnione na rozprawie dokumenty, ich treści nie budziła wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy ani nie były kwestionowane przez strony.
Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazać należy, iżK. K., tj. właściciel pojazdu markiB.onr rej. (...), który po otrzymaniu wezwania ze Straży Miejskiej z k. 3 wskazałM. K., tj. swojego brata, jako osobę, która kierowała ww. pojazdem w czasie wskazanym w ww. wezwaniu, tj. w dniu 11 marca 2015 r. ok. godz. 01:15 /k. 10notatka urzędowa/, nie został przesłuchany w sprawie, gdyż po otrzymaniu wezwania do stawiennictwa na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r., przesłał do tut. Sądu oświadczenie /k. 39/, iż jako osoba najbliższa dla obwinionego korzysta z prawa do odmowy składania zeznań. Z uwagi na powyższe w toku postępowania sądowego nie można było przesłuchać świadkaK. K.m.in. na okoliczność tego, dlaczego wskazałM. K.jako osobę, która kierowała należącym do niego pojazdem w dniu 11 marca 2015 r. ok. godz. 01:15.
Pomimo przeprowadzenia wszystkich dowodów na wniosek stron w sprawie brak jest innych dowodów, które mogłyby przyczynić się do wskazania osoby, która w dniu 11 marca 2015r. ok. godz. 01.15 zaparkowała samochód markiB.onumerze rejestracyjnym (...)wW.w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)(...).
Z uwagi na niedające się rozstrzygnąć wątpliwości co do tożsamości osoby, która w dniu 11 marca 2015r. ok. godz. 01.15 zaparkowała samochód markiB.onumerze rejestracyjnym (...)wW.w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)(...)wykraczając przeciwko porządkowi w ruchu drogowym, których mimo przeprowadzonych przez Sąd wszystkich czynności dowodowych na wniosek stron, nie dało się usunąć, Sąd na podstawie art. 62 § 3 kpow w zw. z art. 5 § 1 pkt 1 kpow uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, tj. uniewinniłM. K.od tego, że w dniu 11 marca 2015r. ok. godz. 01.15 wW., będąc kierowcą samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkował pojazd w odległości mniejszej niż 10 m od skrzyżowaniaul. (...)(...)wykraczając przeciwko porządkowi w ruchu drogowym, tj. od popełnienia wykroczenia zart. 97kw w związku zart. 49 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 Prawo o ruchu drogowymDz. U. Nr 108 poz. 908 z późn. zm. o czym orzekł w pkt I wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu oart. 118 § 2 kpw, zgodnie z którym w razie uniewinnienia obwinionego w sprawie, w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny, ponosi je Skarb Państwa.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.