Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1234/15
Data wyroku: 2016-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska, Elżbieta Gawda, Krzysztof Szewczak
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt III AUa 1234/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 kwietnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska

Sędziowie:

SA Elżbieta Gawda
SA Krzysztof Szewczak (spr.)

Protokolant: protokolant sądowy Kinga Panasiuk-Garbacz

po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. w Lublinie
sprawyA. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek apelacjiA. M.
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 6 października 2015 r.    sygn. akt VII U 2008/14
zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.i ustalaA. M.prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2014 roku.
Elżbieta Gawda    Barbara Mazurkiewicz-Nowikowska   Krzysztof Szewczak

III AUa 1234/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13 sierpnia 2014 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wL., odmówiłA. M.przyznania emerytury na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 748 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 roku (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wnioskodawca, na dzień 1 stycznia1999 r., udowodnił jedynie 24 lata, 5 miesięcy i 5 dni łącznego stażu ubezpieczeniowego, a nadto nie udowodnił żadnego okresu zatrudnieniaw warunkach szczególnych.
A. M.wniósł od powyżej decyzji odwołanie, żądając jej zmiany poprzez ustalenie prawa do emerytury. Wskazał, iż pracował jako topograf,co jest równoznaczne ze stanowiskiem i pracą kartografa. Są tą zatem prace uznane za prace w szczególnych warunkach. Nadto wskazał, iż organ rentowy winien zaliczyć mu okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 1 lipca 1973 r. do 31 lipca 1974 r. jako okres uzupełniający. Podał, iż wówczas, pomimo że uczył się w ostatniej klasie technikum, to z powodu konieczności pracy w gospodarstwie rodziców opuścił 200 godzin w szkole. Czas ten przeznaczył wyłącznie na wykonywanie pracy w gospodarstwie rolnym.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. ZUS dodatkowo podniósł, że praca w gospodarstwie rolnym połączona z nauką w szkole średniej oddalonej tak znacznie od miejsca zamieszkania miała jedynie charakter pomocy doraźnej i jako taka nie może być uznana za okres pracy w gospodarstwie rolnym w rozumieniuart. 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił odwołanie.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd I instancji ustalił, żeA. M.urodzony się w dniu(...)., w postępowaniu administracyjnym organ rentowy uznał, że wnioskodawca udowodnił ogólny staż ubezpieczeniowy (okresy składkowe i nieskładkowe) w wymiarze 24 lata, 5 miesięcy i 5 dni; ZUS nie zaliczył żadnego okresu do stażu pracy w warunkach szczególnych.
Do ogólnego stażu pracy nie uwzględniono okresu uzupełniającego, tj. pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od 1 lipca 1973 r. do 31 lipca 1974 r., gdyż ZUS uznał, iż świadczona przez niego praca w gospodarstwie rolnym rodziców nie mogła mieć charakteru pracy stałej, a jedynie doraźnej. Wnioskodawca uczęszczał bowiem do szkoły średniej oddalonej od miejsca zamieszkania o 40 km.
Do okresu pracy w warunkach szczególnych nie uwzględniono zaś okresu zatrudnienia wPaństwowym Przedsiębiorstwie (...)wW.na stanowisku topografa, gdyż stanowisko to nie jest zgodneze stanowiskiem wymienionym w załączniku do zarządzenia nr 9 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 1 lipca1983 r., w którym w wykazie A, dziale XIV, pod pozycją 5 punkt 3 jest wykazane stanowisko „kartograf – redaktor”.
Sąd Okręgowy ustalił, żeA. M.od urodzenia mieszkał z rodzicamiH.iM.małż.M.oraz rodzeństwem w miejscowościS.. Wiek 16 lat ubezpieczony osiągnął w dniu(...). W tym czasie pobierał naukę się w 5-letnim Technikum Geodezyjnym wŻ., oddalonym od rodzinnej miejscowości o około 50 km. Przez pierwsze cztery lata nauki w tej szkole mieszkał w internacie. W ostatnim roku nauki tj. 1973/1974 zrezygnował z internatu i codziennie dojeżdżał do szkoły z domu rodzinnego. Związane to było chorobą ojca, który w związku z tym nie radził sobiez samodzielnym prowadzeniem gospodarstwa. Ponadto w lecie 1973 r. z domu rodzinnego wyprowadziła się starsza siostra ubezpieczonego, która wcześniej pomagała w gospodarstwie. Wnioskodawca w tym okresie wychodził z domu o godzinie 6((

    30)), kilometr szedł do przystanku autobusowego(...). W ciągu godziny docierał do szkoły, lekcje rozpoczynał o godzinie 8((

    00)), a kończył około godziny 13((

    00))– 14((

    00)). Do domu docierał o godzinie 15((

    00))– 16((

    00)), w zależności od tego kiedy skończył lekcje. Rano, jeszcze przed wyjściem do szkoły, wnioskodawca doił krowyi karmił zwierzęta. Zajmowało mu to około 2 godziny. Po powrocie ze szkoły przygotowywał się do obrządku wieczornego, który trwał około godziny,od 18((

    00))do 19((

    00)). Najcięższe prace polowe w gospodarstwie tj. koszenie zboża i wykopki ziemniaków wykonywali pracownicy(...). Do pozostałych prac takich jak sianokosy, siew oraz zwożenie zboża, zbieranie ziemniaków wynajmowano sąsiadów. Wnioskodawca czasami pomagał w tych pracach np. podawał snopki zboża, zwoził siano.
Naukę w Technikum Geodezyjnym wnioskodawca ukończył w dniu 8 czerwca 1974 r. (data wydania świadectwa ukończenia Technikum), wcześniej zdał egzamin dojrzałości, a w sierpniu 1974 r. podjął pracę zawodową wPaństwowym Przedsiębiorstwie (...)wW.. Jego obowiązki w gospodarstwie rolnym przejęli wówczas młodszy brat i młodsza siostra.
W ocenie Sądu I instancji nie zasługiwały na wiarę twierdzenia wnioskodawcy, jakoby łączył naukę w technikum ze stałą pracą w gospodarstwie rolnym rodziców w wymiarze potrzebnym do uzupełnienia ogólnego stażu pracy. Biorąc bowiem pod uwagę stosunkowo niewielką powierzchnię gospodarstwa, ilość osób, które mogły wykonywać różne prace związane z jego prowadzeniem oraz czas potrzebny na dotarcie do szkoły, naukę i odpoczynek niezbędny do regeneracji sił, brakowało, w ocenie Sądu Okręgowego, podstaw do twierdzenia, że nakład pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców codziennie, w trakcie roku szkolnego, wynosił co najmniej 4 godziny. Niewątpliwie zamieszkując w gospodarstwie w trakcie roku szkolnego wykonywał on doraźną pomoc, zwyczajowo wymaganą od dzieci jako członków rodziny, jednak nie stanowiła ona stałej pracy. Pomoc taką z pewnością świadczył również brat wnioskodawcy, choćby w ograniczonym zakresie oraz jego matka.
W ocenie Sądu Okręgowego dyspozycyjność osoby pracującejw gospodarstwie rolnym wyłączona jest z reguły w przypadku osób uczących sięw szkołach położonych w innej miejscowości niż to gospodarstwo,tym bardziej jeżeli jest to szkoła średnia, w której nauka odbywa się w systemie dziennym, a odległość od miejsca zamieszkania ucznia do szkoły jest znaczna. W przypadku szkoły średniej, konieczne jest codzienne przygotowywanie się do zajęć szkolnych, wymagające systematycznego poświęcenia czasu, także po powrocie ze szkoły, realna możliwość pogodzenia pracy w gospodarstwie rolnym z taką nauką, jest co do zasady wykluczona. Ocena taka jest tym bardziej uzasadniona w przypadku położenia szkoły w innej miejscowości niż gospodarstwo rolne, z czym związana jest konieczność poświęcenia dodatkowego czasu na dojazd do szkoły i powrót do domu. Uczniowie takich szkół nie wykonują stałej pracy w gospodarstwie, gdyż stałym ich zajęciem jest nauka w szkole średniej. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na to, że w analogicznym stanie faktycznym Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 września 2014 r., I UK 17/14 (LEX nr 1538420) przyjął, że odległość szkoły od miejsca zamieszkania wynosząca 37 km wyklucza możliwość pracy w gospodarstwie rolnym w wymiarze ponad 4 godziny dziennie. Wnioskodawca podnosił co prawda,że z powodu pracy w gospodarstwie rolnym opuścił w ostatniej klasie dużo zajęć szkolnych, chociaż jednocześnie sam podawał, iż poza okresem żniw, sianokosów i wykopów, jego praca sprowadzała się do codziennego obrządku, natomiast prace polowe w okresie żniw wykonywane były przez pracowników najemnych, a jego rola ograniczała się do czynności pomocniczych.
Mając to wszystko na uwadze Sąd I instancji uznał, iż odwołanieA. M.nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podniósł przy tym, że wnioskodawcaurodzony (...), w dniu wyrokowania, nie osiągnął jeszcze powszechnego wieku emerytalnego, określonego wart. 24 ust. 1b pkt 17 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 748 ze zm.), który dla mężczyzn urodzonych po 30 września 1953 r. wynosi 67 lat.
Okolicznością, w myśl której ustalenie uprawnień emerytalnych doznaje odstępstwa na rzecz obniżonego wieku emerytalnego, jest m.in. wykonywanie pracy w szczególnych warunkach. Stosownie do art. 46 w związku z art. 32powołanej ostatnio ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed dniem 1 stycznia 1969 r., będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż wskazany, jeżeli nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego i warunki do uzyskania emerytury określone w tych przepisach spełnią do dnia 31 grudnia 2008 r.
Zgodnie natomiast zart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawado emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn, oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27,tj. co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn.
Zdaniem Sądu Okręgowego ubezpieczony nie wykazał, że osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat (udowodnił jedynie24 lata, 5 miesięcy i 5 dni). W tych okolicznościach Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego na okoliczność ewentualnego wykonywania pracy w szczególnych warunkach w trakcie okresów zatrudnienia wnioskodawcy.
Apelację od tego wyroku wniósł ubezpieczonyA. M.. Zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości wnioskodawca zarzucił mu nieuwzględnienie faktu wykonywania przez niego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców „w każde wakacje od 1970 roku”. Jednocześnie ubezpieczony wskazał, że praca topografa, tak jak praca kartografa, szczególnie obciąża wzrok i wymaga precyzyjnego widzenia.W ocenie apelanta uprawnia ona do niższego wieku emerytalnego i jest pracą w szczególnych warunkach. Z treści apelacji wynika, że wnioskodawcaA. M.w istocie domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie mu prawa do emerytury.
W odpowiedzi na apelację Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.podzielił ustalenia faktyczne i argumentację prawną Sądu I instancji i wniósł o oddalenie apelacji. W ocenie ZUS nie ma podstaw do zaliczenia okresu pracyw gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu przez wnioskodawcę 16 roku życia w okresie wakacji szkolnych, bowiem skarżący nie dochodził tego okresu ani w toku postępowania przed organem rentowym, ani w postępowaniu sądowym; na tę okoliczność nie przedłożył ponadto żadnych środków dowodowych.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcyA. M.zasługiwała na uwzględnienie.
W toku postępowania przed organem rentowym oraz późniejszego postępowania sądowego sporne były jedynie dwie kwestie:
- czy wnioskodawca wykazał osiągnięcie okresu składkowegoi nieskładkowego w wymiarze co najmniej 25 lat, oraz
- czy wykonywaną przez wnioskodawcę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 1 sierpnia 1974 r. do 15 lutego 1998 r. pracę topografa można uznać za pracę w szczególnych warunkach.
Niesporne było, że w wypadku twierdzącej odpowiedzi na oba powyższe pytania wnioskodawca byłby uprawniony do wcześniejszej emerytury.
Odnośnie pierwszej ze spornych kwestii wskazać należy, że jak wynikaz uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy nie uwzględnił przy dokonywaniu oceny zebranego materiału dowodowego faktu pracy wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie wakacji letnich w latach 1970, 1971, 1972 i 1973. Poczynione przez Sąd I instancji ustalenia odnośnie dyspozycyjności wnioskodawcy jako osoby pracującej w gospodarstwie rolnym w okresie, w którym pobierał naukę w szkole położonej w innej miejscowości niż gospodarstwo rolne jego rodziców, w oczywisty sposób nie znajdują zastosowania do okresu trwania wakacji letnich. Jakkolwiek tylko wnioskodawca wprost wskazał, że w okresie letnim pracował w gospodarstwie rolnym rodziców 4-6 godzin dziennie, to jednak zeznania złożone przez świadkówM. M.iW. W.nie stoją w tym zakresie w sprzeczności z zeznaniami złożonymi przez wnioskodawcę. Co więcej, potwierdzają one, że to na nim spoczywał główny ciężar pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Zeznania złożone przez wnioskodawcę i świadków pozwalają też na określenie zakresu obowiązków wnioskodawcy w ramach pracy w gospodarstwie rolnym jego rodziców, obejmującego m.in. dojenie krów, karmienie zwierząt oraz pomoc w sianokosach, siewie oraz zwożeniu zboża czy zbieraniu ziemniaków.
W tym kontekście należy też przypomnieć, że przy ustalaniu prawado emerytury uwzględnia się okres pracy w gospodarstwie rolnympo ukończeniu 16 roku życia, świadczonej przed dniem 1 stycznia 1983 rokuw wymiarze przekraczającym połowę pełnego wymiaru czasu pracy, takżegdy przypadał on w czasie wakacji szkolnych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2014 r., III UK 180/13 – OSNP 2015, nr 10, poz. 139). Nawet jeśli pracaw gospodarstwie rolnym w okresie wakacyjnym stanowiła tylko udział (pomoc) w wykonywaniu typowych obowiązków domowych, zwyczajowo wymaganych od dziecka będącego członkiem rolniczej wspólnoty rodzinnej, to z uwagina stosunkowo długi, ciągły i ustabilizowany czas jej wykonywania spełniaona kryteria wystarczające do uwzględnienia w pracowniczym stażu emerytalnym (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 marca 2015 r.,III AUa 567/14 – LEX nr 1797197).
Zgodnie zart. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 748 ze zm.), przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, traktując je, z zastrzeżeniemart. 56, jak okresy składkowe, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych wart. 5-7, są krótsze od okresu wymaganegodo przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu.
W związku z tym, że wnioskodawca wiek 16 lat osiągnął w dniu(...)
(...)., przy ustalaniu prawa do emerytury należy uwzględnić okresy jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców przypadające na okresy wakacji letnich w latach 1970, 1971, 1972 i 1973. Mając na uwadze, że wnioskodawca ukończył naukę w Technikum Geodezyjnym wŻ.w dniu 8 czerwca 1974 r., a z dniem 1 sierpnia 1974 r. podjął pracę zawodową wPaństwowym Przedsiębiorstwie (...)wW., przy ustalaniu prawa do emerytury brak jest podstaw do zaliczenia do ogólnego stażu ubezpieczeniowego pracy w gospodarstwie rolnym w okresie wakacji letnich w 1974 r.
Okres wakacji letnich obejmuje dwa pełne miesiące: lipiec i sierpień. Zsumowane okresy wakacji letnich w latach 1970-1973 obejmują zatem pełne osiem miesięcy. W połączeniu z ustalonym przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych sumarycznym ogólnym stażem ubezpieczeniowym wynoszącym 24 lata,5 miesięcy i 5 dni, daje to ponad 25 lat wykazanego przez wnioskodawcę okresu składkowego i nieskładkowego.
W tych okolicznościach pozostaje do ustalenia, czy wnioskodawca w dniu wejścia w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tj. 1 stycznia 1999 r., osiągnął okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat. Kwestii tej Sąd I instancji w ogóle nie rozpatrywał.
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W związku z tym, że wnioskodawca był przez ponad 15 lat zatrudnionywPaństwowym Przedsiębiorstwie (...)wW.na stanowisku topografa, pozostaje do ustalenia, czy pracę tę można uznać za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach.
Wykaz A stanowiący załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), w dziale XIV, pkt 5 wymienia ogólnie jako prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do emerytury w niższym wieku emerytalnym, prace szczególnie obciążające narząd wzroku i wymagające precyzyjnego widzenia w kartografii. W przepisie tym nie została natomiast wymienia praca na stanowisku topografa.
Podobnie w wykazie A stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 1 lipca 1983 r. w sprawie stanowisk pracy w zakładach pracy resortu administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (Dz.Urz.MAGTiOŚ Nr 2, poz. 3), w dziale XIV, poz. 5 pkt 2-3 wymienione zostały stanowiska kartografa rysownika i kartografa redaktora, nie zostało natomiast wymienione stanowisko topografa. Jednakże w wystawionym przez pracodawcę świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach praca kartografa została jednoznacznie określona jako równoznaczna ze stanowiskiem wymienionym w wykazie A, dziale XIV, poz. 5 pkt 3 powołanego zarządzenia, tj. z pracą na stanowisku kartografa redaktora.
Wnioskodawca powołał jako dowody w sprawie pismo dyrektoraPaństwowego Przedsiębiorstwa (...)z dnia17 stycznia 1985 r. oraz pisma dyrektora Głównego Urzędu Geodezjii Kartografii odpowiednio z dni: 10 października 1983 r. (nrPS-4/185/381/83)i 11 września 1984 r. (nrPS-4/185/438/84). Z treści tych pism, sporządzonych w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach, jednoznacznie wynika, że w ocenie tych podmiotów stanowisko topografa jest tożsame ze stanowiskiem kartografa.
W ocenie Sądu Apelacyjnego dla ustalenia, czy pracę na danym stanowisku można uznać za pracę w warunkach szczególnych znaczenie ma zakres obowiązków pracownika na stanowisku pracy, a nie nazwa stanowiska pracy. Przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty pozwalają na stwierdzenie, że w ocenie pracodawcyA. M.wykonywana przez niego praca na stanowisku topografa była równoznaczna z pracą na stanowisku kartografa redaktora, a więc pracą w szczególnych warunkach według wykazów A stanowiących załączniki odpowiednio dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) oraz do zarządzenia nr 9 Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 1 lipca 1983 r. w sprawie stanowisk pracy w zakładach pracy resortu administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (Dz.Urz.MAGTiOŚ Nr 2, poz. 3).
W tak ustalonym stanie faktycznym należało uznać, że wnioskodawca spełnił zarówno warunek osiągnięcia co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, jak i wymóg zatrudnienia w szczególnych warunkach przez okres co najmniej 15 lat. Wnioskodawca spełnił też pozostałe określone wart. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwymagania nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, co zresztą nie było w toku postępowania kwestionowane przez organ rentowy.
W związku ze złożeniem przez ubezpieczonegoA. M.wniosku o emeryturę w dniu 30 lipca 2014 r., Sąd Apelacyjny ustalił wnioskodawcy w niniejszej sprawie prawo do emerytury od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożony został wniosek o emeryturę, tj. od 1 lipca 2014 r.
Z przedstawionych wyżej względów Sąd Apelacyjny na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.orzekł jak w sentencji.