Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 97/16
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kurczewska-Śmiech
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze

Sygn. akt XI Ka 97/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Magdalena Kurczewska-Śmiech
Protokolant: sekr.sąd. Przemysław Szewczyk
przy udziale oskarżyciela publicznego -
po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r.
sprawyE. P.s.A.iT.z domuG.,ur. (...)
wB.
obwinionego o wykroczenie z art. 97 kw i inne
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 25 listopada 2015 r. sygn. akt VII W 1200/14
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpsw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie w sprawie umarza, zaś jego kosztami obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt XI Ka 97/16

UZASADNIENIE
E. P.obwiniony został o to, że:
I. w dniu 25 stycznia 2014r. o godz. 13.05 w miejscowościH.droga(...)kierując samochodem m-kiM. (...)onr rej. (...)korzystał z telefonu komórkowego podczas jazdy wymagającego od kierującego pojazdem trzymania w ręku słuchawki lub mikrofonu,
II. w miejscu i czasie jak w pkt. I kierując w/w samochodem przekroczył dozwoloną prędkość poza obszarem zabudowanym o 27 km/h jadąc z prędkością 117 km/h,
III. w miejscu i czasie jak w pkt. I kierując w/w pojazdem wykonał manewr wyprzedzania na skrzyżowaniu inny nieustalony pojazd,
IV. w miejscu i czasie jak w pkt. I kierując w/w samochodem nie korzystał z pasów bezpieczeństwa podczas jazdy,
to jest o wykroczenie zart. 97k.w. w zw. zart. 45 ust. 2 pkt 1, 24, ust. 7 pkt. 3,39, ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2012, poz. 1137 z późn. zm.) orazart. 92ak.w.
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej obwinionegoE. P.uznał za winnego dokonania zarzucanych mu w pkt. I - IV wniosku o ukaranie czynów, wyczerpujących dyspozycjęart. 97k.w. w zw. zart. 45 ust. 2 pkt 1, 24, ust. 7 pkt. 3,39, ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2012, poz. 1137 z późn. zm.) orazart. 92ak.w. i za to na podstawieart. 92ak.w. w zw. zart. 9 § 1k.w. wymierzył mu grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych wydatków postępowania oraz 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej.
Z wyrokiem tym nie zgodził się obwiniony. Zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu:

I
obrazę przepisów postepowania, mianowicie art.:

a
16§ 1 k.p.w.w zw. zart. 41 k.p.k.w zw. zart. 104 § 1 pkt 1 k.p.w.wynikającą z wydania orzeczenia przez sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy prawa;

b
8k.p.w.w zw. zart. 2 § 2, 4, 5 § 2, 7 k.p.k.oraz82 k.p.w.w zw. zart. 410 i 424 k.p.k.wynikającą z dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i nie w powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym i w konsekwencji uznania obwinionego winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i rozstrzygnięcia istniejących wątpliwości na niekorzyść obwinionego;

c
37§ 2 k.p.w.w zw. zart. 170 § 1 i § 2 k.p.k.wynikającą z oddalenia wniosków dowodowych;

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wyrażający się w przyjęciu, że obwiniony swoim zachowaniem dopuścił się popełnienia zarzucanych mu wykroczeń.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sadowi I instancji w całości do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie może zostać rozpoznana merytorycznie z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia karalności (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.).
W sytuacji bowiem, gdy nie ma od razu podstaw do uniewinnienia obwinionego z powodu braku czynu lub braku znamion czynu jako wykroczenia albo braku winy, bądź zachodzi potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w kwestiach powyżej wskazanych, należy umorzyć postępowanie w razie zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej – przedawnienia karalności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 r., IV KKN 264/99, LEX nr 54407).
Karalność wykroczenia ustaje z upływem roku od daty jego popełnienia, a jeśli w tym czasie wszczęto postępowanie, termin ten ulega wydłużeniu do lat dwóch (art. 45 § 1 k.w.). Ustalenie karalności następuje z mocy prawa w rezultacie upływu czasu kalendarzowego odpowiadającego terminowi przedawnienia.
Przypisane obwinionemu wykroczenia miały miejsce w dniu 25 stycznia 2014 r. Upływ okresu dwóch lat zakończył się zatem w dniu 24 stycznia 2016 r. Akta sprawy wraz z apelacją wpłynęły do Sądu odwoławczego w dniu 27 stycznia 2016.
W tej sytuacji jedynym rozstrzygnięciem, jakie w postępowaniu odwoławczym mogło być wydane, jest uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45 § 1k.w.
Z tych względów Sąd Okręgowy, na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.w zw. zart.109 k.p.k., orzekł jak w wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania nastąpiło na podstawieart.118 § 2 k.p.w.w zw. zart. 634 k.p.k.iart.119 k.p.w.

Magdalena Kurczewska-Śmiech