Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 5811/15
Data wyroku: 2016-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Walenciak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 96 par 3 kw
Teza: I.	obwinioną M. D. K. i obwinionego T. J. K. uniewinnia od popełnia zarzucanego im wykroczenia z art. 96 § 3 kw w zw. z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowym, 
II.	kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VW 5811/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca SSR Anna Walenciak
Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Lechowicz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18 marca 2016 r.
sprawy:
-M. K.c.W.iJ.ur. (...)wW.
obwinionej o to że:
w dniu 8 września 2015r. tj. siedem dni od daty otrzymania ostatniego pisma wysłanego na adres firmy, będąc Wiceprezesem Zarządufirmy (...) sp. Z o.o.Sp. Komandytowa, która była właścicielem pojazdu markiO.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazała komu powierzyła pojazd do kierowania lub używania w dniu 4 grudnia 2014r. ok. godz. 10.30,
tj. za wykroczenie zart. 96 § 3KW w zw. zart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowym,
-T. K.s.A.iA.ur. (...)wS.obwinionego o to że:
w dniu 8 września 2015r. tj. siedem dni od daty otrzymania ostatniego pisma wysłanego na adres firmy, będąc Wiceprezesem Zarządufirmy (...) sp. Z o.o.Sp. Komandytowa, która była właścicielem pojazdu markiO.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 4 grudnia 2014r. ok. godz. 10.30,
tj. za wykroczenie zart. 96 § 3KW w zw. zart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowym,
orzeka

I
obwinionąM. K.i obwinionegoT. K.uniewinnia od popełnia zarzucanego im wykroczenia zart. 96 § 3kw w zw. zart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowym,

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt V W 5811/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 4 grudnia 2014 r. ok. godz. 10.30 strażnik miejski ujawnił wykroczenie drogowe polegające na postoju przez kierującego pojazdem markio.nr rej. (...), w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczonego do tego celu.
Pismami z dnia 26.08.2015 r. Straż Miejska skierowała doM. K.oraz doT. K.– będących wspólnikami reprezentującymispółkę z o.o (...), będącą posiadaczem pojazdu markiO.nr rej. (...)- wezwania (k. 9 i k. 29) do wskazania, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, komu powierzyli pojazd markiO.nr rej. (...)do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. W wezwaniu Straż Miejska wskazała, że w przypadku niedopełnienia obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 i 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, popełnią oni wykroczenie zart. 96 § 3k.w. /k. 9 i k. 29pisma/
Powyższe pisma z dnia 26.08.2015 r., do wspólników, zostały wysłane na adresspółki (...)i odebrane w dniu 1.09.2014 r. przez pracownikaspółki (...), która pokwitowała ich odbiór (k. 10 i k. 30), a następnie nie przekazała ich adresatom.
ObwinieniM. K.iT. K.nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. Wyjaśnili, że nie otrzymali pism z wezwaniem i dlatego nie udzielili odpowiedzi. (k. 65-66). Obwinieni wyjaśnili, że w spółce są osoby zobowiązane do odbierania korespondencji oraz że zwyczajowo poczta jest przekazywana, wyjaśnili, że zdarza się, że oni są często w rozjazdach, na delegacjach oraz że przedmiotowych wezwań nie otrzymali. Obwiniony wskazał, że wyciągając wnioski z tej sprawy, porządkują obecnie w spółce kwestią obiegu korespondencji.
M. K.ma 53 lata. Jest zamężna, ma wyższe wykształcenie, jest przedsiębiorcą, uzyskuje dochód w wysokości ok. 10 000 zł. Nie była leczona psychiatrycznie ani odwykowo, nie karana /e-protokół rozprawy z dnia 217.02.2016 r., k. 65 wyjaśnienia/
T. K.ma 55 lat. Jest żonaty, ma wyższe wykształcenie, jest przedsiębiorcą, uzyskuje dochód w wysokości ok. 10 000 zł. Nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo, nie karany /e-protokół rozprawy z dnia 217.02.2016 r., k. 65 wyjaśnienia/
Sąd zważył, co następuje:
Dowody w sprawie nie zaprzeczyły wiarygodności wyjaśnień obwinionych, co do tego, że wezwania ze Straży Miejskiej nie zostały im skutecznie doręczone, pomimo, że pisma te zostały doręczone do spółki i odebrane przez pracownika tej spółki.
Wyjaśnienia obwinionych w zakresie, w jakim wskazali oni, że nie byli w stanie wskazać kierującego pojazdem, gdyż nie uzyskali wezwania, są zgodne z zeznania przesłuchanego w sprawie świadkaM. O.– która odebrała te wezwania, a następnie jak wynika wprost z jej zeznań, nie potwierdziła, aby przekazała je osobiście obwinionym, wskazując, że nie wie co z pismami się stało i że mogły się zagubić.
Wyjaśnienia obwinionych, w których podali oni informacje na temat dotychczasowego obiegu dokumentów oraz dotyczące podjęcia obecnie innych rozwiązań w celu wyeliminowania nieprawidłowości w związku z brakiem przekazania im pism, znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadkaM. O..
Okoliczność wskazania przez obwinionych w sprzeciwach od wyroku nakazowego, że nie są w stanie wskazać komu pojazd był powierzony w oznaczonym czasie oraz że zaniechanie przez nich odpowiedzi na wezwanie wynikało z braku wiedzy co do sprawcy czynu, Sąd ocenił jako realizację przysługującego prawa do obrony, w zakresie zaś ustaleń w sprawie Sąd oparł się na dowodach przeprowadzonych w sprawie i wyjaśnieniach, jakie złożyli obwinieni.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaM. O.– pracownicy spółki, która pokwitowała odbiór wezwań skierowanych do obwinionych (k. 10 i k. 30), która wskazała, że nie wie co stało się z tymi pismami i że mogły się one zagubić w stercie dokumentów oraz w zakresie w jakim zeznała, że od 1.01. w firmie wprowadzono procedurę w związku z którą wszystkie imienne lisy kierowane do szefów, są kładzione im na biurka. Świadek w zeznaniach pomimo tego, że odebrała korespondencję kierowaną do obwinionych, nie potwierdziła, aby korespondencję tę przekazała obwinionym. Zeznania są logiczne i nie ma w sprawie dowodu, który przeczyłby ich treści.
Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów, które zostały na rozprawie uznane za ujawnione. W ocenie Sądu brak było podstaw do podważania ich wiarygodności. Strony również nie kwestionowały autentyczności tej dokumentacji i prawdziwości informacji w niej zawartych.
W konsekwencji, Sąd stwierdził, że brak jest w sprawie dowodów wykazujących, że obwinieni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona zarzuconego im wykroczenia zart. 96 § 3kw w związku zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Obwinieni – co zostało ujawnione dopiero na etapie postępowania sądowego – pomimo przesłania na adres ich firmy wezwań przez Straż Miejską - nie zostali prawidłowo i skutecznie wezwani w myśl art. 96 § 3 kw do wskazania komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Kierowane przez Straż Miejską wezwania – nie zostały im skutecznie doręczone, albowiem jak wynika z ich wyjaśnień, którym nie zaprzeczył żaden dowód w sprawie, w tym zeznania świadkaM. O., która pokwitowała odbiór pism – pisma te nie zostały obwinionym przekazane przez pracownika, który je odebrał.
Mając na uwadze powyższe, Sąd ustalił, że obwinieni nie wypełnili swoim zachowaniem znamion wykroczenia określonego wart. 96 § 3kw w związku zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdyż nie zostali - co zobrazowały zeznania świadkaM. O., która pokwitowała odbiór korespondencji lecz nie potwierdziła, aby przekazała obwinionym te pisma - skutecznie wezwani do udzielenia informacji w trybieart. 96 § 3kw w zw. zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Zgodnie zart. 5 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia. Z kolei zgodnie z art. 62 § 3 powołanej ustawy, w razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa wart. 5 § 1 pkt 1 i 2, po rozpoczęciu przewodu sądowego, Sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.
W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu wszystkich zawnioskowanych dowodów przez strony, Sąd stwierdził, że brak jest dowodów w sprawie, które wykazywałyby, że obwinieni zostali skutecznie wezwani do udzielenia informacji na żądanie Straży Miejskiej, a tym samym w przedmiotowej sprawie brak udzielenia przez obwinionych informacji, nie wyczerpał znamion wykroczenia zart. 96 § 3kw w związku zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W konsekwencji Sąd uniewinniłM. K.orazT. K.od popełnienia zarzucanego im wykroczenia, o czym orzekł w pkt I wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu oart. 118 § 2 kpw, zgodnie z którym w razie uniewinnienia obwinionego w sprawie, w której wniosek o ukaranie złożył oskarżyciel publiczny, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.