Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 532/16
Data wyroku: 2016-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: 1.	: art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 887) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 532/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantsekr. sądowy Jadwiga Goraś
po rozpoznaniu w dniu17 października 2016 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyJ. P. (1)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaJ. P. (1)
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia28 czerwca 2016 r.,(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt III U 532/16

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 17 października 2016 r.
Decyzją z dnia 28 czerwca 2016 r.,(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyJ. P. (1)prawa do emerytury.
W podstawie prawnej decyzji organ rentowy powołał ogólnie przepisyrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) orazustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r. poz. 748).
Zakład odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, ponieważ do dnia 1 stycznia 1999 r. nie został udowodniony wymagany 15 letni okres pracyw szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy do stażu pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył wnioskodawcy okresu jego zatrudnienia w(...) Zakładzie (...)wJ.od 11 listopada 1977 r. do 29 lutego 1992 r., gdyż brak jest świadectwa pracy w szczególnych warunkach.
W odwołaniu z dnia 20 lipca 2016 r. wnioskodawcaJ. P. (1)zakwestionował powyższą decyzję, wnosząc ostatecznie o jej zmianęi przyznanie mu prawa do emerytury w obniżonym wieku przy zaliczeniu pracy w warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odwołał się do treściart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznychi § 2 rozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.

Sąd Okręgowy  ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaJ. P. (1),urodzony (...), w dniu1 czerwca 2016 r. złożył wniosek o emeryturę, zaznaczając jednocześnie, iż jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wnosząc o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa. W aktach organu rentowego zalegała dokumentacja potwierdzająca przebieg jego zatrudnienia w tym: świadectwo pracy z dnia 24 lutego 1992 r. wystawione przez(...) Zakład (...)wJ.potwierdzające, iż wnioskodawca był tam zatrudniony od 11 listopada 1977 r. do 29 lutego 1992 r. na stanowisku stolarza.
Ustalony przez organ rentowy wymiar okresów składkowychi nieskładkowych wykazanych przez wnioskodawcę na dzień 1 stycznia1999 r. wyniósł 25 lat, 9 miesięcy. Uznany przez organ rentowy staż pracyw szczególnych warunkach wyniósł 2 lata i 4 miesiące.
W rezultacie zaskarżoną decyzją z dnia 28 czerwca 2016 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania emerytury.
Dowód:
- wniosek o emeryturę z dnia 1.06.2016 r.,
- świadectwo pracy z dnia 24.02.1992 r. wystawione przez(...) Zakład (...)wJ.,
-decyzja (...)wR.z dnia 28.06.2016 r.
Sąd ustalił, że wnioskodawcaJ. P. (1)w okresie od 11 listopada 1977 r. do 29 lutego 1992 r. był zatrudniony w(...) Zakładzie (...)wJ.na stanowisku stolarza w warsztacie stolarskim.
(...)zajmowała się wykonywaniem drzwi i okien na potrzeby budów. Zatrudnionych było ok. 20 stolarzy, a nadto w pracach pomagali żołnierze. Praca odbywała się w warsztacie stolarskim. Stolarze zajmowali się obróbką mechaniczną listew, które następnie były czyszczone na szlifierni, która znajdowała się w innym pomieszczeniu. W dalszej kolejności wyszlifowane elementy były montowane, okuwane, gruntowane pokostem, malowane podkładem.
W brygadzie nie było podziału na poszczególne czynności, wszyscy stolarze zajmowali się cięciem, klejeniem, konserwacją, impregnacją, politurowaniem. Wnioskodawca pracował przy wszystkich tych czynnościach, głównie zajmował się jednak wykańczaniem okien i drzwi.
Pracownicy otrzymywali dodatki za szczególne właściwości pracyw wojsku.
Do wód:
- akta osobowe wnioskodawcy z(...) Zakładu (...)wJ.,
- zeznania świadków: -J. Ł.– k. 20,
-J. P. (2)– k. 20,
-K. M.– k. 20,
- zeznania wnioskodawcyJ. P. (1)– k. 20.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych oraz w ramach toczącego się w sprawie sądowego postępowania dowodowego, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał ponadto dowody z zeznań świadkówJ. Ł.,J. P. (2)iK. M., którzy pracowali wraz z wnioskodawcą, stąd znali zakres obowiązków wnioskodawcyi rzeczywisty rodzaj jego pracy oraz jej warunki.
Wiarygodne pozostają także zeznania wnioskodawcy. Są one zgodnez dowodami z zeznań świadków. Ponadto wszystkie dowody osobowe znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyJ. P. (1)nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U.z 2016 r. poz. 887), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat- dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
W myśl przepisu art. 184 ust. 2 cyt. Ustawy emerytura, o której mowa powyżej, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3 zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym, niż określony w art. 27 pkt. 1 ustawy (co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1,za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2 cyt. ustawy).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowiskoraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32 cyt. ustawy).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny(który dla mężczyzn wynosi 60 lat), ma wymagany okres składkowyi nieskładkowy (25 lat dla mężczyzn), w tym co najmniej 15 lat pracyw warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracyw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało,że wnioskodawcaJ. P. (1)nie spełnił warunku koniecznego do uzyskania prawa do emerytury, tj. na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu.
Prace w warunkach szczególnych zostały określone w załączniku dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze(Dz. U Nr 8, poz. 43 ze zm.)
W szczególności nie może być uznana jako praca w warunkach szczególnych, wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zatrudnienie wnioskodawcy na stanowisku stolarza od 11 listopada 1977 r. do 29 lutego 1992 r. w(...) Zakładzie (...)wJ.. Zgodnie zrozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracą w szczególnych warunkach są prace stolarza przy politurowaniu ręcznym (wykaz A, dział VI, poz. 8) oraz prace w klejowniachz użyciem klejów zawierających rozpuszczalniki organiczne (wykaz A dział VI, poz. 7) pod warunkiem, iż są wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Tymczasem wnioskodawca nie wykonywał takich prac stalei w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca bowiem nie tylko wykonywał prace przy klejeniu, lakierowaniu czy politurowaniu, ale też pracował przy wszystkich innych czynnościach związanych z obróbką drewna, np. ciął drewno, strugał, piłował, heblował, frezował, szlifował, czyścił.
Wnioskodawca nie wykazał zatem 15 letniego okresu pracyw szczególnych warunkach przypadającego na dzień 1 stycznia 1999 r. i tym samym nie spełnia przesłanek do nabycia prawa do emerytury przewidziane w przepisie art. 32 w związku z art. 184 ustawy o emeryturach i rentachz FUS.
Mając powyższe na uwadze - orzeczono jak w sentencji wyroku – po myśli przepisuart. 47714§ 1 k.p.c.