Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 98/15
Data wyroku: 2016-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Urszula Sipińska-Sęk, Mariola Mastalerz, Marcin Wojciechowski
Słowa kluczowe: Odprawa Pieniężna
Podstawa prawna: art. 8 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 13 marca12003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracownika ( Dz. U. nr. 90 poz. 844 z późn. zm.)

Sygn. VPa 98/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lutego 2016 roku
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim,
Wydział V w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariola Mastalerz
Sędziowie: SSO Urszula Sipińska-Sęk
SSR del. Marcin Wojciechowski (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Marcelina Machera
po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie

sprawy z powództwaJ. S.

przeciwko(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)z siedzibą wL.
o odprawę pieniężną
na skutek apelacji pozwanego(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
w likwidacji z siedzibą wL.od wyroku Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. IV Wydziału Pracy z dnia 25 maja 2015r. sygn. IV P 22/15

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie „1” ( pierwszym) i „2” (drugim) w ten sposób, że zasądza od pozwanego(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)z siedzibą wL.na rzecz powodaJ. S.kwotę 2.800,00 ( dwa tysiące osiemset) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2012 roku do dnia zapłaty i oddala powództwo w pozostałej części oraz znosi koszty procesu między stronami,

2
nie obciąża powodaJ. S.kosztami procesu za instancję odwoławczą.

Sygn. akt V Pa 98/15

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 07 stycznia 2015 r. skierowanym przeciwko(...) Sp. z o.o.w likwidacji z siedzibą wL., powódJ. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosił o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i zasądzenie na jego rzecz:
- kwoty 4.700 zł tytułem odprawy pieniężnej wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 1 października 2014 r. do dnia zapłaty ;
- kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu żądania pełnomocnik powoda wskazał, iż powódJ. S.był zatrudniony w przedsiębiorstwie pozwanej spółki i jej poprzedników prawnych w okresie od 1 marca 1994 r. do 19 października 2005 r. oraz w okresie od 1 kwietnia 2006 r. do 30 września 2012 r. i że już po ustaniu stosunku pracy powodaspółka (...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.zmieniła swoje brzmienie naT.i przeniosła swoją siedzibę doL..
Nadto, pełnomocnik powoda wskazał, iż w dniu 29 czerwca 2012 r. zostało powodowi wręczone wypowiedzenie umowy o pracę z przyczyn leżących po stronie pracodawcy tj. likwidacji stanowiska pracy w ramach zwolnień i że zgodnie zustawą z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, powodowi winna zostać wypłacona odprawa pieniężna w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, gdyż powód był zatrudniony w pozwanej spółce i u jej poprzedników prawnych ponad 17 lat. Uwzględniając fakt, iż ostatnio powód miał ustalone wynagrodzenie zasadnicze na poziomie 1.900,00 zł i że pozwana spółka w dniu 17 października 2012 r. wypłaciła mu kwotę 1.000,00 zł, powodowi przysługuje prawo do żądania odprawy pieniężnej w pozostałej kwocie 4.700,00 zł.
Nakazem zapłaty z dnia 13 stycznia 2015 r., wydanym w postępowaniu upominawczym w sprawie sygn. akt IV Np 2/15 Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.
Od powyższego nakazu zapłaty, w zakreślonym terminie ustawowym, pełnomocnik pozwanego wniósł sprzeciw, w którym zaskarżając wydany nakaz zapłaty w całości, wnosił o oddalenie powództwa jako bezzasadnego oraz zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu swojego stanowiska pełnomocnik pozwanego wskazał, iż powódJ. S.był pracownikiem pozwanej spółki w okresie od 1 kwietnia 2006 r. do 30 września 2012 r., przy czym okres od 1 kwietnia 2006 r. do 30 kwietnia 2010 r., tj. staż pracy wManufakturze (...) sp. z o.o.w upadłości układowej został zaliczony powodowi na podstawieart. 231k.p.Zdaniem strony pozwanej nie można było zaliczyć powodowi do stażu pracy jego wcześniejszego zatrudnienia wfirmie (...) sp. z o.o.w okresie od 16 października 1998 r. do 19 października 2005 r., gdyż pomiędzy tymi okresami zatrudnienia nastąpiła przerwa wynosząca ponad 5 miesięcy, a zatem do tej umowy nie mogą być zastosowane skutki przejęcia pracownika w rozumieniuart. 231k.p., a przy ocenie stażu pracy powoda decydującym o ewentualnej wysokości odprawy pieniężnej może być uwzględniany okres od 1 kwietnia 2006 r. do 30 września 2012 r. co oznacza, iż ewentualne roszczenie powoda winno dotyczyć dwukrotności wynagrodzenia.
Wyrokiem z dnia 25 maja 2015 r.Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim, IV Wydział Pracy, zasądził od pozwanego(...) sp. z.o.o.w likwidacji z siedzibą wL.na rzecz powodaJ. S.kwotę 4.700,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2012 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 450,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Nadto nadał wyrokowi w pkt. 1 co do kwoty 1.900,00 zł rygor natychmiastowej wykonalności.
Sąd I instancji ustalił,iż powódJ. S.był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę w okresie od 1 kwietnia 2010 r. do 30 września 2012 r., w tym:
- w okresie od 1 kwietnia 2006 r. do 30 kwietnia 2010 r. wManufakturze (...) Sp. z o.o.w upadłości układowej;
- w okresie 1 maja 2010 r. do 30 września 2012 r. w(...) Sp. z o.o.na podstawieart. 231k.p., początkowo na stanowisku operatora urządzeń ceramicznych, a ostatnio na stanowisku specjalista do spraw magazynu z umówionym wynagrodzeniem 1.900,00 złotych brutto.
W okresie od 1 marca 1994 r. do 15 października 1995 r. powódJ. S.był zatrudniony w(...) s.c., a wyniku przejęcia w trybieart. 231k.p.w okresie od 16 października 1996 r. do 19 października 2005 r. w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP..
Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r., pracodawca wypowiedział powodowi umowę o prace z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 30 września 2012 r. Jako przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pozwany(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.wskazał zmiany organizacyjne spółki - likwidacja stanowiska pracy.
Do chwili obecnej, pozwany(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., wypłacił powodowiJ. S.kwotę 1.000,00 zł z tytułu odprawy pieniężnej.
Sąd I instancji swoje rozstrzygnięcie oparł na przepisie art. 8 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracownika (Dz. U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.), który to statuuje, iż przesłanką zasądzenia odprawy pieniężnej jest rozwiązanie stosunku pracy w ramach zwolnień grupowych lub indywidualnych spowodowanych przyczynami nie dotyczącymi pracownika, przy czym przy zwolnieniach indywidualnych przyczyny te muszą stanowić wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy.
W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy uznał za bezsporne, że pracodawca wypowiedział powodowiJ. S.umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony wskazując jako przyczynę wypowiedzenia tejże umowy – likwidację stanowiska pracy.
Sąd I instancji w swoich rozważaniach podkreślił nadto, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa, przesłanką zasądzenia odprawy pieniężnej nie jest niezgodność z przepisami bądź bezzasadność wypowiedzenia umowy o pracę, lecz rozwiązanie stosunku pracy w ramach zwolnień grupowych lub indywidualnych spowodowanych przyczynami niedotyczącymi pracownika. Zgodnie bowiem z obecnie obowiązującą ustawą z dnia 13 marca 2003 r., art. 1 ust. 1 oraz art.10 ust. 1 przy definiowaniu zwolnień grupowych i indywidualnych ustawodawca nie posługuje się kryterium zmniejszenia zatrudnienia, a dotychczasowy katalog leżących po stronie pracodawcy przyczyn rozwiązania stosunku pracy został zastąpiony ogólnym zwrotem „przyczyn niedotyczących pracownika”.
Bezspornym w niniejszej sprawie był też fakt, iż przyczyną rozwiązania z powodemJ. S.umowy o pracę były okoliczności leżące wyłącznie po stronie zakładu pracy zatrudniającego co najmniej 20 pracowników. Okoliczności te stanowią obligatoryjne przesłanki do rozpoznawania niniejszej sprawy z zastosowaniem przepisówustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników(Dz. U. nr 90 poz. 844 z późn. zm.).
Sąd I instancji podczas procedowania podniósł, iż ustawa z dnia 13 marca 2003 r. przyznaje każdemu pracownikowi w związku z rozwiązaniem z nim stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia odprawę pieniężną w wysokości uzależnionej od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Roszczenie o odprawę pieniężną przysługuje zatem każdemu pracownikowi, z którym pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników, rozwiązał stosunek pracy z przyczyny niedotyczące pracownika w ramach zwolnień grupowych określonych w art. 1 ust. 1 w/w ustawy – lub zwolnienia indywidualnego, przy spełnieniu przesłanek z art. 10 ust. 1 tejże ustawy.
Sąd Rejonowy zważył, iż skoro wyłącznym powodem rozwiązania zJ. S.umowy o pracę były przyczyny niedotyczące pracownika tj. likwidacja stanowiska pracy, to roszczenie powoda o odprawę pieniężną Sąd I instancji uznał za zasadną. Sporną w przedmiotowej sprawie była natomiast wysokość stażu zakładowego powodaJ. S., od którego uzależniona jest wysokość należnej mu odprawy pieniężnej, tj. 2 lub 3 miesięczne wynagrodzenie za pracę.
Zdaniem Sądu I instancji wysokość wypacanej pracownikowi odprawy pieniężnej w przypadku zwolnienia z pracy z przyczyn niedotyczących pracownika uzależniona jest od tzw. stażu zakładowego, a zatem od długości zatrudnienia pracownika w danym zakładzie i bez znaczenia pozostaje tu okoliczność, że staż pracownika nie jest ciągły. Oznacza to, iż przy ustalaniu zakładowego stażu pracy należy zsumować wszystkie okresy zatrudnienia pracownika w danym zakładzie pracy i to niezależnie od długości przerw między kolejnymi umowami o pracę oraz niezależnie od trybu, jakim doszło do ustania kolejnych umów.
Biorąc pod uwagę zakładowy staż pracy powodaJ. S.u strony pozwanej, tj. 17 lat, Sąd Rejonowy stwierdził, iż powód nabył prawo do odprawy pieniężnej w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników (Dz. U. nr 90, poz.844 z późn. zm.). Z tych względów, Sąd I instancji uwzględnił dotychczas wypłaconą powodowiJ. S.kwotę 1.000,00 zł tytułem należnej odprawy, zasądził należną dalszą kwotę odprawy pieniężnej w wysokości 4.700 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wymagalności tj. od dnia 1 października 2012 r.
O kosztach procesu, o których mowa w punkcie 2 wyroku, Sąd Rejonowy orzekł na podstawie przepisuart. 98 k.p.c.w związku z§ 11 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu(Dz. U. nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Natomiast podstawę prawną rozstrzygnięcia punktu 3 wyroku stanowił przepisart. 4772§ 1 k.p.c.
Apelacją z dnia 3 września 2015 r.pełnomocnik strony pozwanej zaskarżył powyższy wyrok części, tj. w zakresie pkt. 1 ponad kwotę 2.800,00 zł, pkt. 2 i pkt. 3, zarzucając mu:
1. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:art. 233 § 1 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dowolne przyjęcie na podstawie zgromadzonych dowodów, że powód pracował u pozwanej również w okresie od 1 marca 1994 r. do 19 października 2005 r., co wpłynęło na wysokość odprawy uzależnionej od stażu pracy;
2. naruszenie prawa materialnego, tj.:
-art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownikóww związku zart. 231§1 i 2 k.p.poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy staż pracy uzasadniał ewentualne zasądzenie odprawy w wysokości dwukrotności wynagrodzenia;
-art. 8 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownikówpoprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż powód pracował u pozwanej co najmniej 8 lat, a zatem należy mu się odprawa wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia.
Wobec powyższego pełnomocnik pozwanego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości, w ten sposób, że Sąd II instancji oddali powództwo w zaskarżonej części w stosunku do pozwanej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Nadto pełnomocnik pozwanej spółki wniósł o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.
W odpowiedzi na apelację pełnomocnik powoda wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na rozprawie apelacyjnej z dnia 9 lutego 2016 r. nie stawiła się żadna ze stron.
Sąd Okręgowy- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje:
Apelacja pozwanego zasługuje na uwzględnienie.
Analiza zarzutów podniesionych przez pozwanego wskazuje na zasadność apelacji.
W pierwszej kolejności należy uznać za zasadny zarzut naruszeniaart. 233 k.p.c.poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów. Należy zgodzić się z pozwanym, że ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie cechowała nie zawierała wszechstronnego rozważenia wszystkich dowodów.
Należy wskazać, iż Sąd ma obowiązek wyprowadzenia z zebranego w sprawie materiału dowodowego wniosków poprawnych logicznie. Zastrzeżona dla sądu swobodna ocena dowodów nie opiera się na ilościowym porównaniu przedstawionych przez świadków i biegłych spostrzeżeń oraz wniosków przedstawionych domumnetów , lecz na odpowiadającemu zasadom logiki powiązaniu ujawnionych w postępowaniu dowodowym okoliczności w całość zgodną z doświadczeniem życiowym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 1980 roku w sprawie II URN 175/79 ).
Takiego logicznego powiązania ujawnionych w toku postępowania okoliczności brakuje w wywodzie Sądu I instancji, który przyjął, iż zaistniała ciągłość pracy powoda u pozwanego i jego poprzednich pracodawców, skutkująca uznaniem zaliczeniem całości tego zatrudnienia do jednego zakładowego stażu pracy.
Sąd Rejonowy dokonując oceny dowodów pozwalających, w jego ocenie, na powyższe ustalenie pominął okoliczności i twierdzenia wskazywane przez pozwanego dla wykazania braku ciągłości zatrudnienia u pozwanego pracodawcy.
W ocenie Sądu Okręgowego istotną okolicznością dla rozstrzygnięcia w sprawie jest, iż powód po zakończeniu zatrudnienia w(...) Spółka z o.o.wP.w dniu 19 października 2005 roku podjął dopiero od dnia 1 kwietnia 2006 roku zatrudnienie wManufakturze (...) Sp. z o.o.w upadłości układowej. Jak słusznie podniósł pozwany zaistniała wówczas przerwa w zatrudnieniu od dnia 20 października 2005 roku do dnia 31 marca 2006 roku.
Kolejną istotną okolicznością nie wziętą pod uwagę jest kwestia braku następstwa prawnego między(...) Spółka z o.o.wP.aManufakturą (...) Spółką z o.o.wB.. Następstwo prawne zaistniało w wyniku postępowania układowego ale toC.stał się następcą prawnym w stosunkach pracowniczychManufaktury (...)dopiero w 2010 roku.
Brak ustalenia tej kwestii skutkuje uznaniem, iż stwierdzenie Sądu Rejonowego o ciągłości stażu zakładowego powoda jest ustaleniem arbitralnym, a nie opartym na wszechstronnej ocenie materiału dowodowego.
Zasadnymi są także zarzuty dotyczące naruszeniaart. 8 ust 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.
Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy błędnie zastosował normęart. 231k.p.uznając, iż stanowi ona postawę uznania całości zatrudnienia powoda jako jednego okresu. Brak jest podstaw do takiego ustalenia.
Jak zostało wyżej wskazane powód miał przerwę w zatrudnieniu od dnia 20 października 2005 roku do dnia 31 marca 2006 roku.
Do dnia 19 października 2005 roku pracował wfirmie (...) Spółka z o.o.wP., a od dnia 1 kwietnia 2006 roku wfirmie Manufaktura (...) Spółka z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wB..
Były to odrębne byty prawne i brak jest podstaw do przyjęcia ciągłości zatrudnienia. Fakt, iżfirma (...)w późniejszym okresie przejęła pracownikówfirmy Manufaktura (...)w trybieart. 231k.p.nie powoduje, iż uprzednie transfery pracowników między tymi podmiotami automatycznie korzystają z uprawnień wynikających z powyższej normy.
W ocenie Sądu Okręgowego zakładowy staż pracy powoda należy liczyć od dnia 1 kwietnia 2006 roku co powoduje, iż w dniu 30 września 2012 roku posiadał on 6 letni staż pracy co zgodnie zart. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownikówuprawnia powoda do odprawy we wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia, a więc 3.800,00 PLN. Biorąc pod uwagę, iż powodowi wypłacono uprzednio 1.000,00 PLN zasadne jest roszczenieJ. S.do kwoty 2.800,00 PLN. W pozostałym zakresie żądanie powoda jako nienależne i zawyżone podlega oddaleniu.
Dlatego też Sąd II instancji zmienił zaskarżony wyrok zasądzając na rzecz powoda kwotę 2.800,00 PLN i oddalając jego powództwo w pozostałej części.
Biorąc pod uwagę wynik postępowania Sąd Okręgowy zniósł koszty procesu za postępowanie I instancyjne i nie obciążył powoda kosztami procesu za instancję odwoławczą.