Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 2628/15
Data wyroku: 2016-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Cierpiał, Renata Pohl, Marta Sawińska
Słowa kluczowe: Świadczenia przedemerytalne
Podstawa prawna: art. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych

Sygn. aktIII AUa 2628/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Marta Sawińska
Sędziowie:  SSA Jolanta Cierpiał,
del. SSO Renata Pohl /spr./
Protokolant:  st.sekr.sąd. Emilia Wielgus
po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. w Poznaniu
sprawyL. F.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
o świadczenie przedemerytalne
na skutek apelacjiL. F.
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 23 września 2015 r.  sygn. akt VIII U 762/15
oddala apelację.

del. SSO Renata Pohl

SSA Marta Sawińska

SSA Jolanta Cierpiał

UZASADNIENIE
Decyzją z 9 lutego 2015 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP., na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 5 i ust. 3-5ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. Nr 120, poz. 1252) orazart. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r., poz. 1440), odmówił

L. F.prawa do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ na dzień  rozwiązania stosunku pracy, tj. 31 grudnia 2000 r. nie udowodnił 40 - letniego okresu składkowego i nieskładkowego, przy ukończonym wieku(...)lat, a tylko 31 lat, 4 miesiące i 24 dni.
Powyższą decyzję zaskarżyłL. F., wnosząc o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. Odwołujący podniósł, że opiekował się niepełnosprawnymi członkami rodziny – ojcem, matką i bratem od 1993 r., aż do ich śmierci, tj. do 2012 r., a opieka ta była ciężka praca nie przynoszącą dochodu.
Wyrokiem z 13 września 2015 r. w sprawie VIII U 762/15 Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił odwołanieL. F.od zaskarżonej decyzji.
Powyższy wyrok apelacją zaskarżył odwołującyL. F.domagając się jego zmiany i przyznania świadczenia przedemerytalnego, ewentualnie uchylenie wyroku w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił Sądowi I instancji nieuwzględnienie do stażu pracy okresów: od 2 września 2009 r. do 31 października 2011 r. i od 20 grudnia 2009 r. do 17 lipca 2012 r., kiedy to opiekował się członkami najbliższej rodziny i otrzymywał świadczenie pielęgnacyjne. W ocenie odwołującego okres ten powinien być potraktowany jako czas zatrudnienia, a śmierć członka rodziny w roku 2012 powinna być potraktowana jako rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn jego niedotyczących. Powołał się na art. 7 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń społecznych.

Sąd  Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
W niniejszej sprawie, zgodnie zart. 387 § 21k.p.c., zaszły przesłanki do sporządzenia uzasadnienia wyroku zawierającego jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd drugiej instancji nie przeprowadził bowiem postępowania dowodowego ani nie zmienił ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, a strona apelująca nie podniosła zarzutów dotyczących tych ustaleń. Z tych względów Sąd odwoławczy, podzielając bezsporne ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego wyroku i przyjmując je również za podstawę swojego rozstrzygnięcia, zaniechał ponownego przytaczania podstawy faktycznej i prawnej wyroku Sądu I instancji.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe, a zebrany materiał podstawił pod normy prawne, które prawidłowo zastosował. Tutejszy Sąd w pełni podziela i przyjmuje za własne rozważania prawne tego Sądu bez potrzeby ponownego ich przytaczania.
Dla porządku wskazać jednak należy, że zgodnie zart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych(Dz.U. z 2004 r., nr 120, poz. 1252 ze zm.), zwanej dalej ustawą, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:

1
do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

2
do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisówustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. Nr 99, poz. 1001), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub

3
do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisówustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.1)), zwanej dalej "ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych", i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

4
zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

5
do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

6
do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn.

W myśl art. 2 ust. 3 ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
- nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna,
- w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych,
- złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6 – miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
W niniejszej sprawie bezsporne było, iż odwołujący spełnił warunki określone w art. 2 ust. 3. Sporem objęte było natomiast to, czy spełnia on jeden z warunków określonych w art. 2 ust. 1 ustawy. Sąd I instancji ocenił, że odwołujący mógłby nabyć prawo do świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lub pkt 5 ze względu na sposób rozwiązania stosunku pracy z ostatnim pracodawcą, jakim byłaK. S.prowadząca firmę pod nazwą(...). Ocena ta jest słuszna. Na dzień rozwiązania stosunku pracy z tym pracodawcą odwołujący miał ukończone(...)lat oraz posiadał staż pracy w ilości 31 lat, 4 miesiące i 29 dni okresów składkowych oraz 5 miesięcy i 25 dni okresów nieskładkowych, zamiast wymaganych w art. 2 ust. 1 pkt 2 – 60 lat życia i 35 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a także zamiast wymaganych 40 lat okresów składkowych i nieskładkowych wymaganych w pkt 5 art. 2 ust. 1 ustawy.
Odwołujący domagał się potraktowania jako okres zatrudnienia okresu opieki nad członkami najbliższej rodziny od 2 września 2009 r. do 31 października 2011 r. i od 20 grudnia 2009 r. do 17 lipca 2012 r., kiedy to pobierał świadczenie pielęgnacyjne i po pierwsze, zaliczenie tego okresu do stażu ubezpieczeniowego, po drugie uznania, że zatrudnienie ustało wraz z zakończeniem pobierania świadczenia pielęgnacyjnego i na ten dzień dokonania oceny spełnienia przesłanki ustawowych wieku i stażu pracy.
Odnosząc się do tego żądania należy stwierdzić, że opieka nad członkami rodziny nie jest pracą wykonywaną w ramach stosunku pracy, co słusznie wskazał Sąd I instancji. Nie jest zatem możliwe potraktowanie jako rozwiązanie stosunku pracy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 5, zakończenia pobierania zasiłku pielęgnacyjnego. W konsekwencji oceny tego, czy odwołujący spełnił wymogi określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 i pkt 5 ustawy należało dokonać na dzień 31 grudnia 2000 r., tj. dzień rozwiązania stosunku pracy przez pracodawcąK. S.na skutek likwidacji stanowiska pracy. Tym samym bez znaczenia są dalsze okresy składkowe i nieskładkowe przebyte przez odwołującego po tym dniu.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, że zaskarżony wyrok jest prawidłowy, znajduje oparcie w przepisach obowiązującego prawa. Implikowało to oddalenie apelacji jako niezasadnej, o czym Sąd orzekł na podstawieart. 385 kpc.
del. SSO Renata Pohl SSA Marta Sawińska SSA Jolanta Cierpiał