Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 381/16
Data wyroku: 2016-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Lesiewska, Włodzimierz Hilla, Roger Michalczyk
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437§1 k.p.k.

Sygn. aktIV Ka 381/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Roger Michalczyk
Sędziowie SSO Włodzimierz Hilla (sprawozdawca)
SSO Danuta Lesiewska
Protokolant sądowy Mateusz Pokora
przy udziale Marcina Reszkowskiego - prokuratora Prokuratury Rejonowej w Inowrocławiu
rozpoznawał sprawę
J. M.s.M.iK.,ur. (...)w miejscowościG.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 270 § 1 k.k.
P. Z.s.L.iB.,ur. (...)wI.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoP. Z.
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 8 grudnia 2015 roku - sygn. akt VI K 709/13

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności w odniesieniu do oskarżonegoJ. M.przywołuje przepisart. 91 § 2 k.k.(pkt 4);

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej części;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. S.– Kancelaria Adwokacka wI.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuP. Z.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.

SSO Danuta Lesiewska  SSO Roger Michalczyk  SSO Włodzimierz Hilla
IV Ka 381/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu wyrokiem z 8 grudnia 2015 r. (sygn. akt VI K 709/13 uznał oskarżonych:J. M.,P. Z.orazP. S.(co do której wyrok sądu pierwszej instancji nie został zaskarżony i uprawomocnił się) za winnych 9 przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., a nadtoJ. M.za winnego czynów zart. 278 § 1 k.k.– dwukrotnie i zart. 270 § 1 k.k., za które wymierzono osk.P. Z., na podstawieart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 91 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k., karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast osk.J. M., na podstawieart. 91 § 1 k.k.iart. 85 k.k.orazart. 4 § 1 k.k., w miejsce wymierzonych kar jednostkowych, karę łączną w rozmiarze roku i 4 miesięcy, której wykonanie, w myślart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k., warunkowo zawieszono na 4 letni okres próby.
Niniejszy wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcia w trybie przepisuart. 46 § 1 k.k.oraz w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie.
Powyższy wyrok został zaskarżony w trybie apelacji przez prokuratora, na korzyśćosk. J. M., a także przez obrońcęosk. P. Z.w zakresie rozstrzygnięcia o karze.
Prokurator,powołując się podstawę odwoławczą określoną wart. 438 pkt 1 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 91 § 2 k.k., poprzez nie przyjęcie w sentencji zaskarżonego wyroku, że podstawą prawną orzeczenia wobec tegoż oskarżonego kary łącznej jest przepisart. 91 § 2 k.k.
W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie jako podstawy prawnej wymiaru kary łącznej wobecosk. J. M.przepisuart. 91 § 2 k.k.
Obrońcaosk. P. Z.zaskarżył niniejszy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze. Powołując się na podstawy odwoławcze przewidziane treścią przepisuart. 438 pkt. 3 i 4 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że w stosunku do tego oskarżonego nie ma podstaw do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a także ewentualnie, przy przyjęciu, że Sąd prawidłowo ustalił stan faktyczny, podniosł zarzut rażącej niewspółmierności kary poprzez jej orzeczenie w wymiarze roku i 2 miesięcy.
W konkluzji autor tejże apelacji wniósł o warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobecosk. P. Z.kary pozbawienia wolności na 4 letni okres próby, względnie o złagodzenie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności do 6 miesięcy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zasadną okazała się apelacja oskarżyciela publicznego. Oczywiste bowiem jest, że w przypadku wymierzenia oskarżonemu kary za zbiegające się ciągi przestępstw (pkt. 1 i 2), podstawą kary łącznej, jaką wymierzonoosk. J. M.wpkt. 4., winien był być przepisart. 91 § 2 k.k.W takim też zakresie zaskarżone orzeczenie wymagało stosownej zmiany.
Nie zasługiwała natomiast na uwzględnienie apelacja obrońcyosk. P. Z.. Wymierzona oskarżonemu kara łączna pozbawienia wolności niezmiennie bowiem oscylowała w granicach dolnego ustawowego zagrożenia. Tymczasem liczba przestępstw przypisanych wymienionemu, a także ich okoliczności przedmiotowe oraz podmiotowe, uporczywość i determinacja oskarżonego w popełnianiu kolejnych przestępstw, wartość wyłudzonego mienia, a równocześnie wyczerpanie w każdym wypadku ustawowych znamion dwóch przepisów ustawy, powoduje, że w żaden sposób nie sposób jest powiedzieć, iżby wymierzona temu oskarżonemu kara roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności raziła swą surowością, w rozumieniu treści przepisuart. 438 pkt 4 k.p.k.
Równocześnie, brak było dostatecznych przesłanek do podzielenia zarzutu odnośnie występowania w odniesieniu do tegoż oskarżonego dodatniej prognozy kryminologiczno-społecznej, mając na względzie przede wszystkim fakt, że ów był dotychczas wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa, przy czym każdorazowo za przestępstwa tożsame, względnie także przeciwko mieniu i miało to miejsce na przestrzeni ostatnich 5 lat (k. 995 – 996). Tym samym nie wytrzymuje krytyki i ten argument apelującego, wedle którego zaskarżony wyrok miałby być dotknięty wewnętrzną niesprawiedliwością z uwagi na uprzednią karalność takżeosk. J. M.. Należy bowiem zważyć, że ten oskarżony był wcześniej karany czterokrotnie, acz na przestrzeni lat 2000 – 2006, gdzie od tej pory nie popadał w konflikt z prawem. Tak zatem, nie było jakiegokolwiek powodu, aby zakwestionować rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji, wraz z podążającą za nim argumentacją w tym względzie (s. 17 uzasadnienia).
Okoliczności przywoływane w apelacji obrońcy oskarżonego zaś, nie były w stanie skutecznie doprowadzić do uwzględnienia powyższego wniosku apelacyjnego.
O kosztach obrony za postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto stosownie do treści§ 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Orzeczenie o kosztach sądowych w sprawie uzasadnione było treścią przepisówart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.oraz aktualną sytuacją materialną oskarżonych.