Sąd Rejonowy w Rybniku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 42/13
Data wyroku: 2016-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ławnicy-/, Łucja Gruszczyńska-Czapla
Teza: nietezowane

Sygn. akt V U 42/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Rybniku, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:   SSR Łucja Gruszczyńska-Czapla
Sędziowie/Ławnicy:   -/-
Protokolant : Aleksandra Ożga
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r., w Rybniku
na rozprawie
sprawyR. K.(K.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddziałowi wR.
o jednorazowe odszkodowanie
na skutek odwołaniaR. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału wR., z dnia 4 grudnia 2012 r., znak:(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuR. K.prawo do jednorazowego odszkodowaniaw związku ze stałym uszczerbkiem na zdrowiu, którego ubezpieczony doznał w wyniku wypadku przy pracy z dnia 27 listopada 2011 r. w wysokości 10.200,00 zł (dziesięciu tysięcy dwustu złotych) odpowiadającej 15% (piętnastu procentom);

2
przyznaje ubezpieczonemuR. K.od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) kwotę 92,71 zł (dziewięćdziesięciu dwóch złotych siedemdziesięciu jeden groszy) tytułem zwrotu wydatków;

3
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału wR., na rzecz ubezpieczonegoR. K.kwotę 240,00 zł (dwustu czterdziestu złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSR Łucja Gruszczyńska-Czapla
Dnia 2 czerwca 2016 roku

    Sąd Rejonowy w Rybniku stwierdza, że niniejszy tytuł uprawnia do egzekucji  w całości/ w zakresie pkt 3 na rzecz wierzycielaR. K.PESEL(...)przeciwko dłużnikowi Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.oraz poleca wszystkim organom, urzędom oraz osobom, których to może dotyczyć, aby postanowienia tytułu niniejszego wykonały, a gdy o to prawnie będą wezwane, udzieliły pomocy.

Orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne/  natychmiast wykonalne.
Tytułem kosztów klauzuli przyznaje się kwotę 0.
Tytuł wykonawczy wydano pełnomocnikowi wierzyciela

    r. pr.(...)

Sygn. akt V U 42/13

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 4 grudnia 2012 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wR., odmówił ubezpieczonemuR. K.prawa do jednorazowego odszkodowania. Wskazał, że nie uznaje zdarzenia z 27 listopada 2011 r. za wypadek przy pracy z powodu braku urazu. Wskazał, że z protokołu wypadkowego wynika jedynie, że ubezpieczony podczas pracy w dniu 27 listopada 2011 r. doznał bólu w klatce piersiowej, który nie jest urazem z uwagi na brak uszkodzenia tkanek ciała lub narządów człowieka.
W odwołaniach ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania, nadto zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazał, że ból w klatce piersiowej był objawem zawału serca, czego komisja powypadkowa nie mogła stwierdzić, bo nie ma takich kompetencji, jednakże potwierdza to dokumentacja medyczna. Skoro ból w klatce piersiowej pojawił się w następstwie nadmiernego wysiłku fizycznego, podwyższonej temperatury i zapylenia, panujących w miejscu pracy oraz poślizgnięcia się podczas podnoszenia łuku ociosowego, a jego bezpośrednim następstwem był zawał serca, wystąpił zatem uraz. Zawał serca jest bowiem uszkodzeniem tego narządu, gdyż narusza podstawowe funkcje organizmu. Spełnione są więc wszystkie elementy definicji wypadku przy pracy.
W okresie późniejszym, przed zamknięciem rozprawy, pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o zasądzenie od organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego w wysokości czterokrotności stawki normalnej z uwagi na stopień zawiłości sprawy i nakład pracy pełnomocnika, nadto wniósło zwrot wydatków związanych z przejazdem na terminy rozpraw.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony w dniu 27.11.2011 r. podczas zabudowy łuku ociosowego schylił sięi podnosząc łuk ociosowy poślizgnął się i poczuł silny ból w klatce piersiowej. Praca wykonywana była w pośpiechu, aby zdążyć przed nadjeżdżającym kombajnem. Łuk waży około 120-130 kilogramów. Ubezpieczony przerwał pracę, wycofał się, powiadomił o tym sztygara, który powiadomił odpowiednie służby i udał się z ubezpieczonym do przekopu, gdzie czekał już lekarz, który udzielił pierwszej pomocy medycznej, na noszach ubezpieczony wywieziony został na powierzchnie do Izby Opatrunkowej, skąd karetką przetransportowany do WSS Nr(...)wJ., a następnie doCentrum (...)wR.. W protokole powypadkowym jako przyczynę wypadku wskazano: podwyższoną temperaturę i zapylenie, nadmierny wysiłek, poślizgnięcie się. Wskazano, że badanie potwierdziło trzeźwość ubezpieczonego w chwili wypadku. Jako skutek wypadku wskazano: ból w klatce piersiowej. Pracodawca uznał zdarzenie za wypadek przy pracy. W miejscu wypadku panowała wysoka temperatura, przekraczająca 30 stopni, zapylenie oraz bardzo duża wilgotność (protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, k. 5-6, zeznania świadkaK. B., k. 63-63v., zeznania świadkaJ. G., k. 32-32v., przesłuchanie ubezpieczonego, k. 63v.-64, dokumentacja medyczna, k. 7-8, 94-97, 143-171, dokumentacja powypadkowa, k. 45-53, wyniki badań pomiarów temperaturyi wilgotności w miejscy zdarzenia w dniu 27.11.2011 r., k. 250-253, akta organu rentowego: dokumentacja powypadkowa, dokumentacja medyczna)
Wysiłek, na który narażony był ubezpieczony w dniu 27.11.2011 r. przekraczał przewidziane na jego stanowisku obciążenia. Do obciążeń obok dużego wysiłku fizycznego należy zaliczyć warunki klimatyczne i pospiech wynikający z trybu pracy (pracę trzeba ukończyć zanim zbliży się kombajn). Bardzo duży wysiłek fizyczny (podnoszenie obudowy o wadze 120-130 kg), wykonywany w wysokiej temperaturze (31 stopni), w warunkach dużego zapylenia i przy dużej wilgotności, u osoby ze zmianami miażdżycowymi tętnic wieńcowych mogły znacznie przyspieszyć naturalny przebieg choroby wieńcowej. Ubezpieczony miał miażdżycę tętnic wieńcowych, ale bez objawów choroby wieńcowej. W trakcie pracy w ekstremalnych warunkach zachorował na zawał serca. Zawał często występuje u chorych bez wcześniejszych objawów wieńcowych i tak było w przypadku ubezpieczonego. Czynnikiem wyzwalającym uszkodzenie blaszki miażdżycowej i powstanie zakrzepu w tętnicy wieńcowej mogły być w przypadku ubezpieczonego: wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardia, jako skutek ciężkiej pracy. Bilans tlenowy był dodatkowo destabilizowany przez hipoksemię wynikającą z warunków otoczenia. Większość (około 60%) zawałów występuje u osób bez wcześniejszych objawów choroby wieńcowej, a sam ostry epizod zawałowy występuje często bez udziału czynników zewnętrznych. Jednakże w przypadku ubezpieczonego zawał był skutkiem ekstremalnie dużego obciążenia. Ekstremalnymi warunkami pracy ubezpieczonego w dniu 27.11.2011 r. były: podwyższona temperatura, zapylenie, nadmierny wysiłek, poślizgnięcie się. Te przyczyny – temperatura, zapylenie, wilgotność, pośpiech, poślizgnięcie, stanowiły zewnętrzną przyczynę wypadku przy pracy z dnia 27.11.2011 r. Skutkiem wypadku był uraz – zawał serca, który był wynikiem ekstremalnie dużego wysiłku (opinia biegłego kardiologa prof. dr hab. n. med.L. P., k. 294-295, opinia uzupełniająca biegłegoL. P., k. 322-324, opinia biegłego kardiologaL. P., k. 214-216, wyniki badań pomiarów temperatury i wilgotnościw miejscu zdarzenia w dniu 27.11.2011 r., k. 250-253, opracowanieJ. D., k. 267-283).
Przebyty zawał serca spowodował u ubezpieczonego 15% uszczerbku na zdrowiu. Ubezpieczony ma ograniczoną zdolność wykonywania wysiłków (II klasa NYHA), cechy istotnego uszkodzenia serca (dysfunkcji skurczowej) potwierdzone badaniami ekg i ukg przy względnej wydolności krążenia (opinia uzupełniająca biegłegoL. P., k. 322-324).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane dokumenty, których prawdziwość nie była przez strony kwestionowana. Sąd ustalenia poczynił również na podstawie zeznań świadkówK. B.iJ. G.oraz przesłuchanie ubezpieczonego, którzy zgodnie opisali przebieg i okoliczności wypadku przy pracy oraz warunki panującew miejscu wypadku. Relacja ta korelowała ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami.
Istotnym dowodem dla sprawy były – złożone do akt sprawy dopiero w lipcu 2015 r. - wyniki badań pomiarów temperatury i wilgotności w miejscu zdarzenia w dniu 27.11.2011 r. Wyniki te zostały złożone do akt już po wydaniu opinii przez biegłego kardiologaM. W.- głównej z 16.10.2013 r. i uzupełniającej z 29.12.2013 r. (w których to opiniach biegły zakwestionował wystąpienie przyczyny zewnętrznej zdarzenia z 27.11.2011 r. – przy czym organ rentowy nie kwestionował wystąpienia przyczyny zewnętrznej zdarzenia z 27.11.2011 r., lecz jedynie brak urazu, nadto biegły upatrywał samoistnej przyczyny zawału).
Sąd poczynił ustalenia także na podstawie obszernych i należycie uzasadnionych opinii biegłego kardiologa prof. dr hab. n. med.L. P.(głównych i uzupełniającej). W opinii uzupełniającej biegły ustosunkował się do wszystkich zastrzeżeń organu rentowego zgłoszonych do opinii głównej, rzetelnie i przekonująco uzasadniając swoje stanowisko.
Opinie biegłego prof. dr hab. n. med.L. P.z 28.09.2015 r. i 27.01.2016 r., które generalnie podtrzymywały wnioski pierwszej opinii z 1.04.2015 r., wykonane zostały już po uzupełnieniu materiału dowodowego o wyniki badań pomiarów temperatury i wilgotnościw miejscu zdarzenia w dniu 27.11.2011 r., co biegły podkreślił, że miało wpływ na pełny obraz sytuacji i ostateczną treść opinii. Biegły ten w trakcie wydawania opinii przeprowadził badanie ubezpieczonego.
Wobec ostatecznego stanowiska biegłegoL. P.przedstawionego na bazie uzupełnionego materiału dowodowego o wyniki pomiarów pełnomocnik ubezpieczonego cofnął wcześniej zgłoszony wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy (ponieważ biegły kardiologL. P.odniósł się w swojej opinii do opracowaniaJ. D.wskazanego przez ubezpieczonego) oraz cofnął wniosek o dopuszczenie dowodu z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wS.. Sąd zatem postanowieniem z 15 marca 2016 r. (k. 342 v.) umorzył postępowanie wywołane złożeniem przez ubezpieczonego wnioskuo dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy oraz z opinii Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wS.wobec cofnięcia tych wniosków.
Opinia biegłegoM. W.nie była dla sprawy miarodajna, jako, że wydana została na bazie niepełnego materiału dowodowego, bez wglądu do wyników pomiarów temperatury i wilgotności w miejscu zdarzenia w dniu 27.11.2011 r. Nadto biegły kwestionował takie okoliczności, które były bezsporne, których nie kwestionował nawet organ rentowy (wystąpienie przyczyny zewnętrznej zdarzenia).
Ponieważ Sąd postanowieniem z 12 sierpnia 2015 r. dopuścił dowód z opinii innego biegłego kardiologa, a jednocześnie po wydaniu tego postanowienia opinię w sprawie wydał nie nowy, lecz dotychczasowy kardiologL. P., Sąd postanowieniem z 15 marca 016 r. (k. 342 v.) zmienił w trybieart. 240 § 1 k.p.c.postanowienie dowodowe z 1 sierpnia 2015 r. w ten sposób, że oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego kardiologa na podstawieart. 217 § 3 k.p.c., gdyż w okolicznościach sprawy okoliczności sporne zostały wyjaśnione przez dotychczasowego biegłegoL. P.i dopuszczanie dowodu z opinii kolejnego, innego biegłego spowodowałoby jedynie niepotrzebne przedłużenie postępowania. Na tej samej podstawie i z tych samych względów Sąd postanowieniem z 12 sierpnia 2015 r. oddalił wniosek organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii Instytutu Medycyny Pracy wŁ..
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Organ rentowy kwestionował prawo ubezpieczonego do jednorazowego odszkodowania wskazując, że zdarzenie z dnia 27.11.2011 r. nie stanowiło wypadku przy pracy z uwagi na brak urazu.
Zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 167 poz. 1322 ze zm.), określanej dalej w skrócie ustawą wypadkową, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą. W świetle art. 2 pkt 13 cytowanej ustawy użyte w ustawie określenie „uraz” oznacza „uszkodzenie tkanek ciała lub narządów człowieka wskutek działania czynnika zewnętrznego”.
W orzecznictwie podkreśla się, że wprowadzenie do definicji wypadku przy pracy przesłanki urazu nie oznacza, że wykluczone jest kwalifikowanie istotnego pogorszenia stanu zdrowia jako urazu i wypadku przy pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 i art. 2 pkt 13 ustawy wypadkowej (zob. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2011 r., II PK 311/10, M.P.Pr. 2011/11/605-607). Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że mimo nadania nowego brzmienia definicji wypadku przy pracy przez połączenie jej z definicją urazu, nie było intencją ustawodawcy wyłączenie z zakresu wypadków przy pracy zdarzeń, których skutkiem są jedynie zmiany czynnościowe, a nie zmiany anatomiczne w stanie zdrowia pracownika. Uszkodzenie tkanek ciała lub narządów człowieka w pojęciu urazu należy rozumieć szeroko, a więc jako wszelkie zmianyw organizmie – nie tylko te o charakterze anatomicznym, ale także te, które wywołały zaburzenia czynnościowe organizmu, w tym zaburzenia psychiczne. Takie stanowisko pozwala wyróżnić uraz fizyczny i psychiczny. Uzasadnieniem takiego poglądu jest wykładnia funkcjonalna definicji urazu, który powinien obejmować wszelkie zmiany w stanie zdrowia wywołujące upośledzenie czynności organizmu i powstałe w związku z pracą (zob. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2014 r., II UK 558/13, LEX nr 1551478).
Postępowanie dowodowe wykazało, że zdarzenie z dnia 27.11.2011 r. było wypadkiem przy pracy. Było to zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz. Wskutek tego wypadku przy pracy ubezpieczony doznał urazu w postaci zawału serca. Wskutek wypadku przy pracy z 27.11.2011 r. ubezpieczony doznał stałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 15%.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy wypadkowej z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje jednorazowe odszkodowanie – dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
W myśl art. 12 ust. 1 ustawy wypadkowej jednorazowe odszkodowanie przysługujew wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Jak wynika z art. 12 ust. 5 ustawy wypadkowej do ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania przyjmuje się przeciętne wynagrodzenie obowiązujące w dniu wydania przez organ rentowy decyzji o przyznaniu jednorazowego odszkodowania oraz ustaleniu jego wysokości.
Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej w okresie od dnia 1 kwietnia 2012 r. do dnia 31 marca 2013 r. kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej wynoszą 680,00 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Biegły kardiolog prof. dr hab. n. med.L. P.w swych obszernie i należycie uzasadnionych opiniach, wydanych na pełnym materiale dowodowym, jednoznacznie wskazał, jakiego urazu doznał ubezpieczony wskutek wypadku przy pracy z 27.11.2011 r., i jaka jest wysokość uszczerbku.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., uwzględniając przepisy art. 3 ust. 1, art. 2 pkt 13, art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz art. 12 ust. 1 ustawy wypadkowej, zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do jednorazowego odszkodowania w związku ze stałym uszczerbkiem na zdrowiu, którego ubezpieczony doznałw wyniku wypadku przy pracy z dnia 27 listopada 2011 r. w wysokości 10.200,00 zł (680,00 zł x 15) odpowiadającej 15% (piętnastu procentom).
Ubezpieczony wniósł o zwrot wydatków w postaci kosztów przejazdu jego zawodowego pełnomocnika do sądu na terminy 5 rozpraw w łącznej kwocie 92,71 zł, na którą składały się:

termin 27.03.2013 r. - kwota 20,05 zł (24 km x 0,8358 zł),

termin 8.05.2013 r. - kwota 20,05 zł (24 km x 0,8358 zł),

termin 25.06.2013 r. - kwota 20,05 zł (24 km x 0,8358 zł),

termin 23.08.2013 r. - kwota 20,05 zł (24 km x 0,8358 zł),

termin 15.03.2016 r. - kwota 12,51 zł (24 km x 0,5214 zł).

Na wszystkich tych terminach obecny był pełnomocnik ubezpieczonego.
Pełnomocnik ubezpieczonego oświadczył, że czterech pierwszych przejazdów dokonał samochodem osobowymK. (...)o pojemności powyżej 900 cm3, zaś ostatniego przejazdu dokonał samochodem osobowymP. (...)o pojemności poniżej 900 cm3.
Maksymalne stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu dla samochodu o pojemności:
- do 900 cm3– wynoszą 0,5214 zł,
- powyżej 900 cm3– wynoszą 0,8358 zł.
Zastosowane stawki kosztów przejazdu były zatem zgodne z przepisami§ 2 pkt 1a,b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy(Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.).
Zgodnie zart. 98 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t.j. Dz.U. 2014, poz. 1025 ze zm.) w toku postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wydatki ponosi Skarb Państwa. Z przepisu tego wynika, że wydatki związane z czynnościami podejmowanymi w toku postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ponosi w całości Skarb Państwa, a ponoszenie tych wydatków przez Skarb Państwa nie jest jedynie tymczasowe, ale ostateczne.
Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt 2 wyroku przyznał ubezpieczonemu od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) kwotę 92,71 zł tytułem zwrotu wydatków.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawieart. 13 § 2 k.p.c.w zw. zart. 98 §§ 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy.
Wysokość stawki wynikała z przepisu § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwościz dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia niniejszego postępowania (luty 2013 r.), zgodnie z:
- § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. poz. 1804), zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (tj. przed 1 stycznia 2016 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji,
- § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniającegoz dniem 1 sierpnia 2015 r.rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. poz. 1078) - wprowadzającego od dnia 1 sierpnia 2015 r. nową stawkę minimalną 180,00 zł w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznegoi zaopatrzenia emerytalnego – zgodnie z którym do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (a taka jest niniejsza sprawa wszczęta w lutym 2013 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Ubezpieczony wygrał spór, wobec czego uprawniony był w oparciu o przytoczone wyżej przepisy do żądania od organu rentowego zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika procesowego. Z uwagi na stopień trudności sprawy, duży nakład pracy pełnomocnika ubezpieczonego, żądanie zasądzenia wynagrodzenia w wysokości czterokrotności stawki, przy uwzględnieniu, że stawka mająca zastosowanie w niniejszej sprawie wynosiła 60,00 zł, było uzasadnione.
Sąd zatem w pkt 3 wyroku zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, OddziałuwR., na rzecz ubezpieczonego kwotę 240,00 zł (4 x 60,00 zł) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.