Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 232/15
Data wyroku: 2016-07-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Osiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 288 § 1 kk

Sygn. akt II K. 232/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lipca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Leszek Osiński
Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska
w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ------
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 roku, 13 maja 2016 roku, 13 lipca 2016 roku
1/ sprawyP. Ż.
synaD.iA. z domu Z.
ur. (...)wG.-D.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 1 sierpnia 2015 roku wG.-D., pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)na parkingu niestrzeżonym przyul. (...)umyślnie uszkodził pojazd markiF. (...)nr rej. (...)poprzez wybicie tylnej szyby powodując straty w wysokości 1.000 złotych działając na szkodęA. B.

tj. o przestępstwo zart. 288 § 1 kk

2
w dniu 2 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego przemoc poprzez usiłowanie kopnięcia go i uderzenia rękoma oraz znieważył go używając w stosunku do niego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

3
w dniu 2 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie st. sierż.L. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego przemoc poprzez usiłowanie kopnięcia i uderzenia rękoma

tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

4
w dniu 2 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie st. sierż.L. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego groźbę bezprawną, a także znieważył go używając słów poniżających i obraźliwych

tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

5
w dniu 2 sierpnia 2015 roku wG.-D., pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w trakcie doprowadzenia do Komendy Powiatowej Policji wG.-D.w radiowozie, w celu zmuszenia funkcjonariuszy publicznych w osobach sierż. szt.T. K.i st. sierż.L. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec nich groźby bezprawne pozbawienia życia oraz znieważył ich używając słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

6
w dniu 2 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...)w Komendzie Powiatowej Policji, pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego groźbę bezprawną i przemoc poprzez usiłowanie uderzenia go rękoma oraz znieważył go używając w stosunku do niego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
2/ sprawyM. K. (1)
synaW.iR. z domu P.
ur. (...)wG.-D.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 1 sierpnia 2015 roku wG.-D.pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)na parkingu niestrzeżonym przyul. (...)umyślnie uszkodził pojazd markiF. (...)nr rej. (...)poprzez wgniecenie dachu powodując straty w wysokości 1.000,- złotych na szkodęK. S. (1)

tj. o przestępstwo zart. 288 §1 kk

2
w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.ul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej znieważył w miejscu publicznym funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.wykonującego czynności służbowe używając w stosunku do niego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających oraz w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego przemoc poprzez usiłowanie uderzenia go rękoma i kopnięcia

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk,art. 224 § 2 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

3
w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D., pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w trakcie doprowadzenia do Komendy Powiatowej Policji wG.-D.w radiowozie znieważył funkcjonariuszy publicznych wykonujących czynności służbowe w osobach sierż. szt.D. S.i sierż. szt.T. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.używając w stosunku do wyżej wymienionych słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk

4
w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w Komendzie Powiatowej Policji znieważył w miejscu publicznym funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.wykonującego czynności służbowe używając w stosunku do wyżej wymienionego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk

5
w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...)pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w Komendzie Powiatowej Policji w celu zmuszenia funkcjonariuszy publicznych w osobach asp. szt.A. R.i asp. szt.R. W.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec nich przemoc poprzez usiłowanie uderzenia ich rzucanymi w kierunku butami oraz poprzez szarpanie ich za ręce i mundur i usiłowanie kopnięcia ich a także znieważył wymienionych funkcjonariuszy używając wobec nich słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających

tj. o przestępstwo zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
3/ sprawyM. W.
synaL.iI. z domu G.
ur. (...)wG.-D.
oskarżonego o to, że:
1. w dniu o2 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego groźby bezprawne oraz przemoc poprzez usiłowanie kopnięcia go i uderzenia rękoma oraz znieważył go używając w stosunku do niego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających
tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
2.w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D., pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w trakcie doprowadzenia do Komendy Powiatowej Policji wG.-D.w radiowozie znieważył funkcjonariuszy publicznych wykonujących czynności służbowe w osobach sierż. szt.D. S.i sierż. szt.T. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.używając w stosunku do wyżej wymienionych słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających oraz naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.w następujący sposób, że szarpał wymienionego za pagon rękę oraz odpychał jego głowę
tj. o przestępstwo zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
3.w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w Komendzie Powiatowej Policji wG.-D.w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego groźby bezprawne oraz przemoc poprzez usiłowanie uderzenia go oraz szarpanie za rękaw munduru, a także znieważył go używając w stosunku do niego nich słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających
tj. o przestępstwo zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
4/sprawyA. P.
synaJ.iJ. z domu W.
ur. (...)wG.-D.
oskarżonego o to, że:
1.w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...), pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w rejonie Szkoły Podstawowej znieważył w miejscu publicznym funkcjonariusza publicznego w osobie sierż. szt.D. S.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.wykonującego czynności służbowe używając w stosunku do wyżej wymienionego słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających oraz w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec niego przemoc poprzez usiłowanie uderzenia go rękoma i kopnięcia
tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk,art. 224 § 2 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
2.w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D., pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w trakcie doprowadzenia do Komendy Powiatowej Policji wG.-D.w radiowozie znieważył funkcjonariuszy publicznych wykonujących czynności służbowe w osobach sierż. szt.D. S.i sierż. szt.T. K.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.używając w stosunku do wyżej wymienionych słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających
tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk
3.w dniu 02 sierpnia 2015 roku wG.-D.przyul. (...)w Komendzie Powiatowej Policji, pow.g. (...)(...), woj.(...)- (...)w celu zmuszenia funkcjonariuszy publicznych w osobach asp. szt.A. R.i asp. szt.R. W.z Komendy Powiatowej Policji wG.-D.do zaniechania prawnej czynności służbowej stosował wobec nich groźbę bezprawną i przemoc poprzez usiłowanie uderzenia ich rękoma i kopnięcie, a także znieważył ich używając słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających
tj. o przestępstwo zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 13 §1 kkw zw. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

ORZEKA:

I
uznaje oskarżonegoP. Ż.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 288 §1 kki za to na mocy 288§1 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw. zart. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoA. B.kwoty 1.000,00 (jeden tysiąc) złotych;

III
uznaje oskarżonegoP. Ż.za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 2, 3, 4, 5 i 6 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyny z punktu 2 i 6 wyczerpują znamiona występków zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk, czyn z punktu 3 wypełnia znamiona występku zart. 224 §2 kk, a czyny z punktów 4 i 5 aktu oskarżenia wypełniają znamionaart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kki uznając, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkiart. 11 §3 kkna mocyart. 224 §1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

IV
na mocyart. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kkw miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych wobecP. Ż.wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

V
uznaje oskarżonegoM. K. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 2 i 5 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyn z punktu 2 aktu oskarżenia wyczerpuje znamiona występku zart. 226 §1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kk, tj. dwóch przestępstw zart. 226 § 1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kkoraz zart. 222 §1 kk,art. 226 §1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kki przyjmując, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkna mocyart. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

VI
uznaje oskarżonegoM. K. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 3 i 4 aktu oskarżenia tj. dwóch przestępstw zart. 226 § 1 kki przyjmując, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkna mocyart. 226 § 1 kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

VII
na mocyart. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kkw miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych wobecM. K. (1)wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

VIII
uznaje oskarżonegoM. W.za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 1 i 3 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyn z punktu 1 wyczerpuje znamiona występku zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk, tj. dwóch przestępstw zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 11 § 2 kkoraz zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki przyjmując, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkiart. 11 §3 kkna mocyart. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

IX
uznaje oskarżonegoM. W.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to w myślart. 11 §3 kkna mocyart. 222 §1 kkw zw. zart. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

X
na mocyart. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kkw miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych wobecM. W.wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

XI
uznaje oskarżonegoA. P.za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 1 i 3 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż wyczerpują one znamiona dwóch przestępstw zart. 226 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki przyjmując, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kkiart. 11 §3 kk, na mocyart. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

XII
uznaje oskarżonegoA. P.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 226 §1 kki za to na mocy 226§1 kkw zw. zart. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kkwymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

XIII
na mocyart. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kkw miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych wobecA. P.wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 (dwudziestu pięciu) godzin w stosunku miesięcznym;

XIV
na mocyart. 72 §1 pkt 2 kkw zw. zart. 34 §3 kkzobowiązuje oskarżonegoP. Ż.do przeproszenia pokrzywdzonychD. S.,L. K.,T. K.iA. B.za jego zachowanie w stosunku do pokrzywdzonych w dniach 1 i 2 sierpnia 2015 roku na łamach prasy lokalnej, tj. w Tygodniku(...)w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XV
na mocyart. 72 §1 pkt 2 kkw zw. zart. 34 §3 kkzobowiązuje oskarżonegoM. K. (1)do przeproszenia pokrzywdzonychD. S.,T. K.,A. R.iR. W.za jego zachowanie w stosunku do pokrzywdzonych w dniu 2 sierpnia 2015 roku na łamach prasy lokalnej, tj. w Tygodniku(...)w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XVI
na mocyart. 72 §1 pkt 2 kkw zw. zart. 34 §3 kkzobowiązuje oskarżonegoM. W.do przeproszenia pokrzywdzonychD. S.,T. K.za jego zachowanie w stosunku do pokrzywdzonych w dniu 2 sierpnia 2015 roku na łamach prasy lokalnej, tj. w Tygodniku(...)w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XVII
na mocyart. 72 §1 pkt 2 kkw zw. zart. 34 §3 kkzobowiązuje oskarżonegoA. P.do przeproszenia pokrzywdzonychD. S.,T. K.,A. R.iR. W.za jego zachowanie w stosunku do pokrzywdzonych w dniu 2 sierpnia 2015 roku na łamach prasy lokalnej, tj. w Tygodniku(...)w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

XVIII
na mocyart. 46 §2 kkzobowiązuje oskarżonegoP. Ż.do zapłaty nawiązki tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonych:

-D. S.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-L. K.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-T. K.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
z ustawowymi odsetkami od dnia 3 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty

XIX
na mocyart. 46 §2 kkzobowiązuje oskarżonegoM. K. (1)do zapłaty nawiązki tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonych:

-D. S.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-A. R.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-T. K.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-R. W.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
z ustawowymi odsetkami od dnia 3 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty

XX
na mocyart. 46 §2 kkzobowiązuje oskarżonegoM. W.do zapłaty nawiązki tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonych:

-D. S.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-T. K.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
z ustawowymi odsetkami od dnia 3 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty

XXI
na mocyart. 46 §2 kkzobowiązuje oskarżonegoA. P.do zapłaty nawiązki tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonych:

-D. S.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-A. R.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-T. K.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
-R. W.– w kwocie 500,00 (pięćset) złotych,
z ustawowymi odsetkami od dnia 3 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty

XXII
na mocyart. 63 §1 kkna poczet orzeczonych kar łącznych ograniczenia wolności zalicza oskarżonym:

-P. Ż.okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 14.25 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności,
-M. K. (1)okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 15.50 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności,
-M. W.okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 14.45 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności,
-A. P.okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 15.05 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności,

XXIII
zasądza od oskarżonegoP. Ż.kwotę 300,00 (trzystu) złotych tytułem opłaty i obciąża go ¼ wydatków w sprawie w kwocie 40,00 (czterdziestu) złotych;

XXIV
zwalnia oskarżonychM. K. (1),M. W.orazA. P.od obowiązku uiszczenia opłat, zaś obciąża każdego z nich w ¼ wydatków w sprawie, to jest w kwocie po 40,00 (czterdzieści) złotych.

Sygn. akt II K 232/15

UZASADNIENIE
1 sierpnia 2015 roku około godziny 17:00M. K. (1)orazM. W.przebywali w mieszkaniuP. Ż.przyul. (...)wG.-D., gdzie wspólnie spożywali alkohol. Około godziny 20 wyszli do miasta. Wówczas spotkaliA. P., który dołączył do grupy. Do późnych godzin wieczornych mężczyźni chodzili po mieście i spożywali alkohol, który kupowali w pobliskich sklepach. Około godziny 23 przebywali w rejonie skrzyżowaniaul. (...), idąc do sklepu(...)przyul. (...). Na wysokości bloku nr 28 przyul. (...)przebiegł po dachu zaparkowanego samochodu osobowego markif. (...), w wyniku czego dokonał wgniecenia w dachu tego pojazdu, powodując stratę w wysokości 1.000,- złotych na szkodęK. S. (2). Gdy okazało się, że sklep jest zamknięty, mężczyźni postanowili wrócić na terenszkoły podstawowej nr (...). W drodze powrotnejM. K. (1)iM. W.przewrócili stojący obok ławki przyul. (...)betonowy śmietnik. Następnie, idącul. (...), obok parkingu, na którym zaparkowany był uszkodzony wcześniej przezM. K. (1)samochód,P. Ż.wszedł na zaparkowany tam samochód markiS. (...)i kopnął w przednią szybę, powodując jej uszkodzenie. Swoich zachowaniem spowodował stratę po stronieM. S., właściciela samochodu, w wysokości 400,01 złotych. NastępnieP. Ż.wszedł na znajdujący się na parkingu pojazdF. (...)i kopnął w tylną szybę, zbijając ją. Dodatkowo porysował pokrywę bagażnika. Dokonanymi uszkodzeniami spowodował stratę u właściciela samochodu,A. B., w łącznej wysokości 1.000,- złotych. Po uszkodzeniu drugiego auta mężczyźni zostali upomniani przez kobietę z pobliskiego bloku. WówczasP. Ż.orazA. P.uciekli w kierunku szkoły podstawowej, zaśM. K. (1)iM. W.do bloku przyul. (...). Po chwili wszyscy mężczyźni ponownie spotkali się naul. (...), przy wejściu na teren szkoły podstawowej. Słysząc głośne zachowanie grupy przechodniów oraz odgłosy tłuczonego szkła,K. S. (3)wraz z mężem i szwagierką udała się na parking, aby sprawdzić stan swojego samochodu, który był zaparkowany w rejonie miejsca, z którego dochodziły odgłosy i gdzie widziała grupkę czterech młodych mężczyzn. Na miejscu ujawniła uszkodzenia dwóch aut, po czym zadzwoniła na Policję.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoP. Ż.– k. 3, 40 zbioru(...), k. 92-94,
- wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)– k. 6, 24 zbioru(...),
- wyjaśnieniaM. W.– k. 97-99,
- wyjaśnienia oskarżonegoA. P.– k. 99-100,
- zeznania świadkaK. S. (3)– k. 20v-21 zbioruC,
- zeznania świadkaK. S. (2)– k. 46 zbioruC,
- zeznania świadkaA. B.– k. 45 zbioruC, k. 104,
- protokół oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną – k. 11-24 zbioru(...).
Po przyjeździe patrolu Policji w osobachD. S.iM. M., w miejscu ujawnienia uszkodzeń samochodów nie zastano sprawców. Po chwili na miejsce przyjechali dwaj kolejni policjanci, tj.L. K.orazT. K..M. M.pozostał na miejscu, pozostali policjanci rozpoczęli poszukiwania opisanych przez zgłaszającą mężczyzn. Idąc w kierunku szkoły podstawowej,D. S.orazL. K.dostrzegli grupę młodych mężczyzn, którzy dokonywali uszkodzeń ławki oraz kosza naul. (...). W związku z zaistniałym zdarzeniem policjanci przystąpili do interwencji.D. S.udał się w kierunku sprawców.L. K.zadzwonił w tym czasie po wsparcie i poszedł w kierunkuul. (...), aby udaremnić mężczyznom ewentualną ucieczkę przez bramkę w ogrodzeniu boiska od stronyulicy (...). Widząc nadchodzącego policjanta, mężczyźni przeszli przez bramkę na teren boiska szkolnego. WówczasD. S.zaczął biec. Gdy był w pobliżu bramki wydał w kierunku mężczyzn polecenie: „stać Policja, na ziemię”. Mężczyźni na powyższe nie zareagowali. Dwóch z nich podjęło próbę ucieczki w kierunkuul. (...), zaś dwóch zaczęło przejawiać agresję w stosunku do funkcjonariusza. Gdy uciekający zauważyli drugiego policjanta, zawrócili i również zachowywali się agresywnie. Mimo ostrzeżenia o możliwości zastosowania środków przymusu bezpośredniego, mężczyźni nie reagowali na polecenia funkcjonariuszy.M. W.groziłD. S., że gdy spotka go na mieście to go zabije. Strasząc policjanta zwolnieniem z pracy, mówił również, że ma wujka prawnika i posiada dobre znajomości w prokuraturze.M. K. (1)wyzywałD. S., nazywał go „cwelem” i „skurwysynem jebanym”.P. Ż.również używał w stosunku do funkcjonariusza słów wulgarnych. Dodatkowo zatrzymani wymachiwali w kierunkuD. S.rękoma oraz próbowali go kopać. Wobec tych działań funkcjonariusz zastosował chwyty obezwładniające, które nie przyniosły jednak zamierzonego efektu. Następnie użył pałki typu tonfa, zadając uderzenia w umięśnione części ciała, aby pokonać czynny opór i wyegzekwować pożądane zachowanie. Po dotarciu na miejsce drugiego policjanta,P. Ż.zaczął wymachiwać w jego kierunku rękoma i nogami, próbując go uderzyć. WówczasL. K.zastosował wobec napastnika chwyt obezwładniający, a następnie założył kajdanki na ręce trzymane z tyłu i położył go na ziemię. Pozostali mężczyźni zostali obezwładnieni i ułożeni na ziemi przezD. S.. Z uwagi na dalsze okazywanie oporu wymieniony założyłM. K. (1)iM. W.jedną parę kajdanek, skuwając ich razem. Po przyjeździe na miejsce kolejnych funkcjonariuszy,T. K.iM. M., kajdanki zostały założone równieżA. P.na ręce trzymane z tyłu. NastępnieM. K. (1),M. W.orazA. P.zostali przetransportowani radiowozem policyjnym przezT. K.iD. S.do Komendy Powiatowej Policji wG.-D.. W tym czasieM. M.iL. K.zostali na miejscu zP. Ż., oczekując na przyjazd kolejnego radiowozu. Podczas transportuM. W.szarpałD. S., który siedział obok kierującego pojazdemT. K., za pagon od munduru, za rękaw oraz odpychał jego głowę. Po przyjeździe do KPP mężczyźni zostali rozkuci i poddani rewizji osobistej. W trakcie rewizjiM. K. (1)zachowywał się wulgarnie, wobec czego został ponownie skuty kajdankami. Po odebraniu rzeczy do depozytu zostali wprowadzeni do oddzielnych pomieszczeń. Podczas czynności z udziałemM. W.wymieniony ponownie zaczął szarpać funkcjonariusza, wymachiwać do niego rękoma i straszyć zwolnieniem z pracy.M. K. (1)również wyzywał policjanta, używając słów wulgarnych. Aby odeprzeć czynny opórM. W.,D. S.ponownie zastosował środek przymusu bezpośredniego w postaci pałki służbowej. Po zakończeniu czynności zM. W.,A. P.iM. K. (1),T. K.wrócił naulicę (...)poP. Ż.. Przetransportował go do budynku komendy policji wspólnie zL. K.. W czasie przewozu zatrzymany zachowywał się wulgarnie w stosunku do funkcjonariuszy, wyzywał ich, mówiąc: „po wszystkim was zajebie”. Po przyjeździe na komendę wszystkich zatrzymanych przebadano na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas tych czynności zatrzymani zachowywali się nadal agresywnie i wulgarnie. Wyniki badania stanu trzeźwości:P. Ż.o godzinie 23:45 1,05 mg/l,A. P.o godzinie 23:48 0,19 mg/l,M. K. (1)o godzinie 23:52 0,71 mg/l,M. W.o godzinie 23:55 0,83 mg/l. Po sprawdzeniu stanu trzeźwości zatrzymani zostali doprowadzeni na badania do przychodni szpitalnej. Przed przewiezieniemA. P.na badanie lekarskie wymieniony zachowywał się bardzo agresywnie, wymachiwał rękoma i nogami, nie stosował się do poleceń wydawanych przez funkcjonariuszyR. W.iA. R.. Używał w stosunku do nich słów wulgarnych. W celu umożliwienia przetransportowania mężczyzny użyto wobec niego pałki służbowej. Następnie na badania lekarskie został przewiezionyM. K. (1), który również zachowywał się wulgarnie, nie stosował się do poleceń policjantów. Ponownie wykrzywiał, że ma znajomości w prokuraturze. Nie chciał się ubrać, kopał swoje buty w stronę funkcjonariuszy, wyzywał ich wulgarnie od „chujów” i „psów jebanych”. Podczas zakładania kajdanek przed transportem doprzychodni (...)wyrywał się, szarpałR. W.iA. R.za mundur, próbował ich kopnąć. Wobec opisanego zachowania funkcjonariusze użyli w stosunku do wymienionego pałki służbowej, co umożliwiło założenie kajdanek. Następnie mężczyzna został przekazanyT. K.iL. K., którzy przewieźli go na badanie lekarskie. Podczas transportu na badaneM. K. (1)był ubrany jedynie w slipy, co wynikało z jego wcześniejszego zachowania, kiedy to nie chciał się podporządkować żądaniom policjantów. Po wykonaniu badań lekarskichM. W.,M. K. (1)orazP. Ż.zostali osadzeni w izolowanych pomieszczeniach w budynku komendy policji wG.-D., zaśA. P.został przewieziony do komendy policji wB.z uwagi na brak czwartego pomieszczenia do osadzenia.
- zeznania świadkaD. S.– k. 80v-81v, 86, 101-104,
- zeznania świadkaT. K.– k. 82v-83, 104-105,
- zeznania świadkaR. W.– k. 125-126, 129v-130v,
- zeznania świadkaL. K.– k. 127-128,130v-131v,
- protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości – k. 45, 47, 50, 52.
W związku z tym, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia na piśmie został złożony przez obrońcę oskarżonychM. K. (1)iM. W., sąd ograniczył sporządzenie uzasadnienia wyroku w części dotyczącej tych oskarżonych (art. 423 § 1a kpk).
OskarżonyM. W.nie był dotychczas karany, wykształcenie gimnazjalne, bez zawodu, bezrobotny, uczeń Liceum dla Dorosłych wG.-D., pozostający na utrzymaniu rodziców, kawaler, bezdzietny, zdrowy, wPZPnie leczył się, bez uzależnień.
Dowód:
- karta karna – k. 20 zbioru(...);
- dane osobopoznawcze – k. 41 zbioru(...),
- dane oskarżonego – k. 91-92.
OskarżonyM. K. (1)nie był dotychczas karany, wykształcenie gimnazjalne, bez zawodu, uczeń Liceum Ogólnokształcącego wG.-D., pozostający na utrzymaniu rodziców, kawaler, bezdzietny, zdrowy, wPZPnie leczył się, bez uzależnień.
Dowód:
- karta karna – k. 62,
- dane osobopoznawcze – k. 11 zbioru(...),
- dane oskarżonego – k. 91
Postanowieniem z 21 marca 2016 roku tutejszy sąd, na podstawieart. 17 § 1 pkt 10 kpkiart. 59a § 1 kpk, umorzył wobec oskarżonegoM. K. (1)postępowanie karne o czyn zart. 288 § 1 kk, opisany w punkcie I aktu oskarżenia, wobec cofnięcia wniosku o ściganie przed otwarciem przewodu sądowego (k. 88). Sąd uwzględnił, iż oskarżony pojednał się z pokrzywdzonym i naprawił wyrządzoną mu szkodę
OskarżonyM. K. (1)przyznał się jedynie do popełnienia pierwszego z zarzucanych mu czynów, co do którego postępowanie karne zostało umorzone. Złożył w tym zakresie wyjaśnienia. Do popełniania pozostałych czynów nie przyznał się i odmówił składania wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym. W toku rozprawy wyjaśnił, że w dniu 1 sierpnia 2015 roku od godziny 17 wspólnie z kolegami, tj.M. W.iP. Ż., spożywali alkohol w mieszkaniu tego ostatniego. Około godziny 20 wyszli na miasto, gdzie spotkaliA. P.. Do godziny 23 chodzili po mieście i spożywali alkoholu. Oskarżony podał, że w drodze do sklepu przyul. (...), przebiegł po dachu zaparkowanego przyul. (...)samochodu markif. (...). W drodze powrotnej ze sklepu, który okazał się zamknięty, wspólnie zM. W.przewrócił śmietnik. Gdy jeden z jego kolegów zbił szyby w zaparkowanych samochodach, jakaś kobieta zaczęła krzyczeć w ich kierunku. Wówczas rozbiegli się w dwie strony i po chwili spotkali przyulicy (...), na wysokości wejścia na teren szkoły podstawowej. Tam oskarżony próbował przewrócić kolejny śmietnik, jednak nie udało mu się to i sam się przewrócił. Składając te wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym,M. K. (1)nie był w stanie racjonalnie wyjaśnić powodów swojego zachowania. Wskazał, że był bardzo pijany, bowiem praktycznie od rana spożywał alkohol. Odnosząc się do przebiegu zatrzymania przez policję, oskarżony wyjaśnił, iż usłyszał komendę „Policja stać, na glebę”. Gdy się odwrócił został trzykrotnie uderzony pałką, następnie przewrócony na ziemię i skuty kajdankami wspólnie zM. W.. Po tym został od razu przewieziony wspólnie zM. W.iA. P.na komendę, gdzie został rozebrany do majtek i osadzony w celi. Gdy w niej przebywał do środka weszli funkcjonariusze policjiA. R.iR. W.oraz jeszcze jeden policjant. Oskarżony podał, żeA. R.miał przy sobie jego buta i pytał czy należy do niego. Następnie funkcjonariusz wyszedł z celi i po chwili wrócił z pałką służbową, którą po chwili zaczął wielokrotnie uderzać oskarżonego po plecach w okolicy nerek. Oskarżony wyjaśnił, iż na skutek wielokrotnych uderzeń zaczął płakać, oddał mocz w majtki. Dodał, że podczas „katowania”A. R.nazywał go „skurwysynem”. Następnie został przesłuchany. Przed przesłuchaniem został trzykrotnie uderzony przezA. R.pięścią w głowę. Był również wyzywany. Wyjaśnił także, że nie przypomina sobie, abyA. P.iM. W.byli agresywni wobec policjantów. Mimo tego, gdy przebywał w celi słyszał, że wymienieni płakali i krzyczeli, żeby ich zostawić w spokoju. Podczas transportu na badania oskarżony miał na sobie jedynie majki i buty, gdyż policjanci powiedzieli, że jest ciepło i może jechać tylko w majtkach. Wykluczył jednocześnie, aby nie chciał się ubrać. Oskarżony przyznał, iż w dniu 1 sierpnia 2015 roku wypił trochę alkoholu, ale w chwili zatrzymania kontaktował już normalnie, bowiem po tym jak został uderzony kilkukrotnie pałką, otrzeźwiał. Opisując przebieg zdarzenia przy szkole, oskarżony wyjaśnił, iż został uderzony przezD. S.czarną pałką jeszcze przez powaleniem na ziemię. Wskazał, iż nie stawiał żadnego oporu. Podał, że nie ma zatargów zD. S.. W złożonych wyjaśnieniach oskarżony zauważył także, że dwa tygodnie przez zdarzeniem został oskarżony o uszkodzenie fontanny. Nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i na swoim profilu naF.wstawił zdjęcie środkowego palca. Po kilka dniach do jego ojca zadzwonił funkcjonariuszG., który powiedział, że oskarżony przez to zdjęcie będzie miał „przejebane” (k. 95-97, k. 6 zbioru(...)).
OskarżonyM. W.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w toku rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W sądzie wyjaśnił, iż od południa przebywał w mieszkaniuP. Ż., gdzie wspólnie zM. K. (1)iP. Ż.spożywali alkohol. Wieczorem wyszli do paru sklepów po alkohol. Gdy wracali zesklepu (...),M. K. (1)wbiegł na „malucha”. NastępnieP. Ż.wybił szybę w jednym samochodzie, a później w drugim. Z kolei oskarżony razem zM. K. (1)uciekli w stronę bloku przyul. (...), a ich koledzy poszli w stronę szkoły. Po chwili spotkali się koło szkoły. Gdy wszedł na teren szkoły, usłyszał krzyk(...). Wtedy zobaczyłD. S.iL. K..D. S.podbiegł doM. K. (1)i uderzył go pałką. Gdy ten przewrócił się, policjant uderzył go jeszcze kilka razy. Oskarżony podał jednocześnie, że gdy usłyszał polecenie, położył się bez żadnego oporu na ziemię. Mimo tego, został dwukrotnie uderzony przezD. S.pałką, a następnie skuty zM. K. (1)kajdankami. Nie widział jednocześnie, aby któryś z jego kolegów bił, kopał, wyzywał czy choćby usiłował bić policjantów. Z wyjaśnień oskarżonego wynikało, że w drodze konwojowania na komendę policji zatrzymani zachowywali się normalnie. Oskarżony prosił jedynie, abyD. S.go rozkuł, gdyż bolała go ręka. Oskarżony podał, że po przyjeździe na komendę został rozebrany. Po chwiliD. S.zabrał go do osobnego pokoju i dwukrotnie uderzył go w twarz otwartą dłonią. Kiedy przewrócił się na podłogę, policjant bił go pałką. Następnego dnia słyszał, jak po otwarciu drzwi od celiP. Ż., został on pobity przez policjantówA. K.orazG.. Mężczyźni ci przyszli następnie do niego i zaczęli wyzywać go i nakłaniać, żeby przyznał się do winy. Po kilku minutach zabrali go na przesłuchanie. Gdy nie chciał przyznać się, to obecny przy przesłuchaniuA. R.bił go otwartą dłonią po głowie (k. 97-99).
Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonychM. K. (1)iM. W., należało wskazać, że co do zasady wyjaśnienia te były ze sobą tożsame. Ponadto korespondowały z wyjaśnieniami pozostałych współoskarżonych. To pozwoliło na ich łączną ocenę. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonych jedynie w części, w której opisywali przebieg zdarzenia sprzed interwencji policji. Wyjaśnienia w tym zakresie korespondowały z pozostałymi dowodami, w tym z protokołami uszkodzeń mienia, dokumentacją fotograficzną oraz zeznaniami właścicieli uszkodzonych samochodów orazK. S. (3), która obserwowała zachowanie oskarżonych naulicy (...). Przymiotu wiarygodności odmówiono natomiast wyjaśnieniom oskarżonych w odniesieniu do okoliczności związanych z przebiegiem interwencji policjantów. Zwrócić należy uwagę, iż oskarżeni, mimo przyznania, że przed interwencją Policji zachowywali się nieodpowiedzialnie i niezrozumiale, wskazali, że chwilę po tym, podczas zajścia z policjantami, byli spokojni, opanowania, wykonywali wszelkie polecenia oraz nie stawiali żadnego oporu. Mimo tego, iż ich zachowanie zarówno na boisku szkolnym, jak i w komendzie było w pełni poprawne, to zostali dotkliwie pobici przez policjantów. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżeni w momencie interwencji policji znajdowali się pod wpływem alkoholu, co w późniejszym czasie zostało potwierdzone badaniami przeprowadzonymi w budynku komendy policji. Okoliczność ta została zresztą potwierdzona przez samego oskarżonegoM. K. (1), który wyjaśnił, iż był mocno pijany (k. 6 zbioru(...)). W wyjaśnieniach złożonych przed sądem co prawda wskazał, że podczas interwencji policji nie czuł się pijany i po otrzymaniu uderzeń pałką wytrzeźwiał. Nie był jednak w stanie racjonalnie wyjaśnić rozbieżności w tym zakresie. Nie sposób logicznie wytłumaczyć, w jaki sposób interwencja policji miałaby wpłynąć na jego stan. Wyjaśnienia oskarżonych w tym zakresie stoją ponadto w ostrej sprzeczności z zeznaniami świadkówD. S.,L. K.,A. R.,R. W.,T. K.orazJ. K.. ŚwiadkowieD. S.iL. K., którzy przeprowadzali interwencję na ternie szkoły, w sposób uporządkowany i logiczny wskazali na sekwencję czynności podjętych wobec oskarżonych. Przystępując do zatrzymania sprawców napotkali na trudności z ich strony. Policjanci wskazali, w jakich okolicznościach doszło do użycia środków przymusu bezpośredniego. Zeznali, iż dwójka z oskarżonych od razu po wypowiedzianej komendzie podjęła próbę ucieczki, a pozostali stawiali czynny i bierny opór. Dodatkowo wszyscy oskarżeni, znajdując się pod działaniem alkoholu, zachowywali się bardzo wulgarnie i agresywnie. Wymachiwali rękoma i nogami, używali słów wulgarnych i obraźliwych. Biorąc pod uwagę wcześniejsze zachowanie oskarżonych, którzy bez żadnego powodu uszkodzili napotkane na drodze samochody, przewrócili śmietniki, uszkodzili ławkę i tłukli butelki, trudno było podzielić ich depozycje, że podczas interwencji policji zachowywali się w pełni poprawnie, nie krzyczeli, nie używali słów wulgarnych, nie stawiali oporu. Wyjaśnienia te brzmią zupełnie nielogicznie. Trudno bowiem znaleźć racjonalne powody, dla których funkcjonariusze mieliby użyć środków przymusu bezpośredniego, włącznie z użyciem pałki służbowej, w stosunku do osób, które dobrowolnie zastosowały się do padających komend. W odróżnieniu od przedstawionych powyżej wyjaśnień oskarżonych, zeznania świadkówD. S.orazL. K.jawią się jako uporządkowane i logiczne. Policjanci wskazali, iż w pierwszym rzędzie stosowali wobec awanturujących się oskarżonych chwyty obezwładniające. Kiedy nie odniosły one skutku, użyli również pałki służbowej. Jednocześnie dla sądu logiczne były zeznaniaD. S., który wskazał, że mimo zadawania uderzeńM. K. (1)w umięśnione części, wymieniony mógł doznać obrażeń, np. na rękach gdy zasłaniał się przed zadawanymi razami. Fakt ten tłumaczy obrażenia, które zostały ujawnione na ciele oskarżonego (dokumentacja fotograficzna - k. 53a). Bez cienia wątpliwości policjanci zeznali także, iż w czasie interwencji zostali znieważeni przez oskarżonych słowami obelżywymi. Odwołując się ponownie do zasad logiki i doświadczenia życiowego, należy wskazać, iż aktom niechęci i agresji wobec policjantów na ogół towarzyszą również obelgi wypowiadane przez zatrzymanych. Tak też było w przedmiotowej sprawie. Policjanci cytowali słowa wypowiadane przez oskarżonych (skurwysyny jebane, psy, cwele). Towarzyszyły im również groźby kierowane w kierunku policjantów. W tym stanie rzeczy sąd odmówił przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom obu oskarżonych, uznając je za nielogiczne. Wyjaśnienia te nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym poza wyjaśnieniami współoskarżonych w sprawie. Osoby te miały jednakże oczywisty interes, aby wspierać linię obronyM. K. (1)iM. W.. Stanęli bowiem pod tożsamymi w swej wymowie zarzutami. Także i w tym wypadku są one sprzeczne z zeznaniami policjantów przeprowadzających interwencję. Świadkowie przeprowadzający interwencję przedstawili spójną relację. Elementy ich zeznań wzajemnie się uzupełniały, tworząc logiczny obraz przebiegu zdarzeń w momencie zatrzymania oraz w okresie późniejszym. Stanowiska oskarżonych nie wspierają również w sposób przekonujący zeznania świadkówS. L.,M. L.orazM. K. (2). Oskarżeni twierdzili, że wymienieni byli naocznymi świadkami całego zdarzenia. Należy jednak zwrócić uwagę, żeS. L.zeznał, że kiedy szedł z bratem i z kolegą z daleka zauważył jakąś bójkę.M. L.wskazał z kolei, że widząc jakieś zajście podbiegł tam. Ponadto nie był w stanie powiedzieć, czy użycie pałki służbowej było uzasadnione. Sąd wziął również pod uwagę, iż świadekS. L.zeznał, iż mówił doP. Ż., żeby ten się uspokoił, co wskazuje, iż wbrew wyjaśnieniom oskarżonych, nie byli on spokojni i nie stosowali się do poleceń policjantów. W świetle takiej treści zeznań, trudno było przyjąć, że świadkowie ci widzieli całe zajście od zdarzenia, a w szczególności zachowanie oskarżonych przed zastosowaniem środków przymusu bezpośredniego. Oceniając z kolei zeznaniaM. K. (2), brata oskarżonego, sąd uwzględnił, że świadek ten opisał jedynie, że policjant użył w stosunku do jego brata pałki służbowej. Jednocześnie świadek nie opisał jak wyglądało zachowanie oskarżonych, czy stawiali jakiś opór, czy używali słów wulgarnych. W ocenie sądu najprawdopodobniej świadek celowo pominął te okoliczności, aby nie składać nieprawdziwych zeznań i jednocześnie nie obciążać brata.
Sąd odmówił także wiary wyjaśnieniom oskarżonychM. W.iM. K. (1)w części dotyczącej przebiegu zdarzeń po interwencji policjantów w pobliżu szkoły podstawowej. Świadkowie, którzy przewozili oskarżonych na komendę, tj.D. S.iT. K., spójnie zeznali, że podczas jazdyM. W., który miał kajdanki tylko na jednej ręce, wolną ręką szarpałD. S.i odpychał jego głowę. Dodatkowo świadekT. K.zeznał, iż oskarżeni w tym czasie używali w stosunku do funkcjonariuszu słów wulgarnych i obraźliwych, „ty kurwo, ty psie jebany” (k. 83).M. W.podobnie zachowywał się również na komendzie. Szarpał policjanta za rękaw, krzyczał, groził zwolnieniem z pracy. Jego zachowanie ponownie uzasadniło zastosowanie pałki służbowej. W tym czasieM. K. (1)używał w stosunku doD. S.słów wulgarnych. ZachowanieM. W.na komendzie zostało potwierdzone zeznaniamiT. K., który wskazał, że zatrzymany zaczął szarpać policjanta za mundur, co wywołało konieczność zastosowania pałki służbowej. Naganne zachowanie oskarżonego zostało potwierdzone również zeznaniami dyżurnego KPP,J. K.. Świadek ów wskazał, iżM. W.zachowywał się tragicznie (k. 136). Z zeznań świadkówR. W.orazA. R.wynikało, jak wyglądało zachowanie oskarżonegoM. K. (1)przed transportem na badania lekarskie. Oskarżony zaczął wykrzykiwać, że policjanci, „gówno” mogą mu zrobić ponieważ jego ojciec ma znajomości. Lekceważył polecenia, używał słów wulgarnych, nie chciał się ubrać, kopał swoje buty w ich kierunku. Podczas zakładania kajdanek szarpał funkcjonariuszy, próbował ich kopać. To zachowanie wymusiło ponowne zastosowanie wobec oskarżonego pałki służbowej. Zeznania te były spójne i logiczne. W ocenie sądu, gdyby zachowanie oskarżonych na komendzie było poprawne, to policjanci nie mieliby powodów, aby kolejny raz - bez powodu - stosować wobec nich środki przymusu. Nie można także zapomnieć, iż kwestia rzekomego pobicia oskarżonych przez funkcjonariuszy policji została prawomocnie rozstrzygnięta. Na mocy postanowienia Prokuratora Rejonowego wG. (...)
D.umorzono postępowanie w sprawie(...)Ocena Prokuratora została podzielona w całości przez tutejszy sąd w ramach kontroli odwoławczej. Przedmiotowa sprawa nie dostarczyła w żaden sposób dowodów, aby przyjętą optykę zmienić. W przekonaniu sądu przyjęta linia obrony oskarżonych okazała się całkowicie niewiarygodna. Wyjaśnienia oskarżonych raziły naiwnością i niespotykaną wręcz jednostronnością. Oskarżeni skupili się na wykazaniu bezprawności zachowań policjantów, całkowicie pomijając własne zachowanie potęgowane spożytym alkoholem. Przyjęcie wyjaśnień oskarżonych wymagałoby trudnej do zaakceptowania wolty myślowej, według której do czasu zatrzymania ich zachowanie było naganne, a od tego momentu byli całkowicie posłuszni komendom agresywnych policjantów. Dodać trzeba, iż policjanci w swych zeznaniach wskazywali na pewne szczególne okoliczności towarzyszące zatrzymaniu. Mowa w tym miejscu o groźbach zwolnienia z pracy ze względu na znajomości w tutejszej prokuraturze oraz powiązania rodzinne oskarżonegoM. W.. Należy w związku z tym przyjąć, iż policjanci nie byliby w stanie przekazać takiej relacji, gdyby jej nie usłyszeli z ust oskarżonych.
W przedmiotowej sprawie sąd przesłuchał również w charakterze świadków rodziców oskarżonych,R. K.,W. K.orazI. W.. Ich zeznania nie wniosły nic istotnego do sprawy, bowiem wymieni znali okoliczności zdarzenia jedynie na podstawie relacji przedstawionych przez ich synów. Z tego względu zeznania te nie stały się podstawą dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Podobnie jak wyjaśnienia oskarżonych, były one jednostronne i całkowicie nieobiektywne. Wskazani świadkowie zdawali się pomijać milczeniem chuligańskie zachowania oskarżonych. Nie zdobyli się na krytyczną refleksję dotyczącą ich stanu nietrzeźwości. Koncentrowali się natomiast na dowodzeniu pobicia oskarżonych przez policjantów. Jak już wskazano, kwestia ta była przedmiotem odrębnego postępowania, a rozstrzygnięcie w powołanej sprawie w zestawieniu z materiałem dowodowym w niniejszej sprawie, nie budzi wątpliwości sądu.
Sąd przesłuchał także policjantów w osobachM. M.,P. K.,J. W.orazJ. K.. Ich zeznania sąd uznał za wiarygodne. Nie wnoszą one zasadniczo treści istotnych do sprawy. Wskazać trzeba jednakże, żeJ. K.potwierdził naganne zachowanieM. W.w budynku komendy policji. Z koleiJ. W.iP. K.opisali przebieg swojej pracy w trakcie służby ochronnej w(...). ŚwiadekP. K.wskazał, iż nie był świadkiem użycia wobec oskarżonych środków przymusu bezpośredniego. Zastrzegł, iż po umieszczeniu zatrzymanych w(...)żaden z policjantów nie ma tam już wstępu (k.135). To z kolei zadaje kłam twierdzeniom oskarżonych, iż byli bici jeszcze po umieszczeniu w(...). Podobne w swej wymowie zeznania złożyła takżeJ. W.. Zeznała, iż do pomieszczeń osób zatrzymanych może wchodzić tylko osoba pełniąca dyżur ochronny w(...)(k. 136). Co znamienne, świadek nadmieniła, iż podczas przejmowania służby o godzinie 6.00 została uprzedzona o konieczności zachowania szczególnej ostrożności ze względu na agresywne zachowanie oskarżonych (k.136). Niewątpliwie informacja ta wynikała z oglądu i oceny sytuacji, która miała miejsce w związku z zatrzymaniem oskarżonych. Uprzedzenie o agresji nie było przy tym pustym twierdzeniem jeśli zważy się na zeznania funkcjonariuszy policji zeznających na okoliczność zachowania oskarżonych po zatrzymaniu.
Zeznania świadkówM. S.,K. S. (2),A. B.orazK. S. (3)sąd również uznał za wiarygodne. Należy jednak zauważyć, że dotyczyły one zachowania oskarżonych sprzed interwencji Policji, w tym zachowania pozostałych współoskarżonych. Biorąc pod uwagę, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia dotyczy oskarżonychM. K. (1)orazM. W., których zarzucane czyny zostały popełnione podczas interwencji, sąd odstąpił od szczegółowej oceny tych zeznań. W tym miejscu wskazać zatem należy, iż zeznaniom tym oskarżeni nie zaprzeczali. Przeciwnie,M. K. (1)dość szczegółowo opisał swoje zachowanie związane z aktami wandalizmu. Jego depozycje znajdują w tym zakresie potwierdzenie w zeznaniach powołanych powyżej świadków.
Sąd dał wiarę dokumentom zgromadzonym w aktach sprawy, w tym protokołom z przebiegu badań stanu trzeźwości oskarżonych. Na ich podstawie sąd ustalił, iż oskarżeni podczas zajścia znajdowali się pod działaniem alkoholu.
Reasumując, mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonegoM. K. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 2 i 5 aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż czyn z punktu 2 aktu oskarżenia wyczerpywał znamiona występku zart. 226 §1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kk, tj. dwóch przestępstw zart. 226 § 1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kkoraz zart. 222 §1 kk,art. 226 §1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kk. Przyjęta kwalifikacja czynów pozwoliła na przyjęcie konstrukcji ciągu przestępstw zart. 91 §1 kk. Ponadto uznano oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 3 i 4 aktu oskarżenia tj. dwóch przestępstw zart. 226 § 1 kk, przyjmując, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw zart. 91 §1 kk. W odniesieniu do czynu z punktu II aktu oskarżenia sąd zmienił jego kwalifikację prawną, eliminującart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kk. Zważyć wobec tego trzeba, iż opis czynu przedstawiony przez prokuratora wskazuje na stosowanie przemocy poprzez usiłowanie uderzenia interweniującego policjanta rękoma oraz kopnięcie go. Oczywista była też intencja takiego zachowania oskarżonego. Zmierzał on poprzez swoje zabiegi do zaniechania czynności służbowych podejmowanych przez policjantaD. S.. Skoro tak, to zachowanie to wyczerpuje znamiona czynu zart. 224 § 2 kkbez konieczności dodatkowego wskazywania na naruszenie nietykalności cielesnej policjanta. Znamię przemocy określone wart. 224 § 2 kkwyrażone było wszak w tym wypadku właśnie usiłowaniem uderzenia rękoma i kopnięcia pokrzywdzonego. Wobec tego zasadna wydaje się redukcja prawnej oceny zachowania oskarżonego poprzez pominięcieart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kk. Kontynuując rozważania dotyczące prawnej oceny czynów oskarżonego, wskazać należy, iżM. K. (1)podczas interwencji na terenie szkoły wymachiwał w stosunku doD. S.rękoma i nogami, używał w stosunku do niego słów obraźliwych, nazywając go „skurwysynem jebanym”, „cwelem”, groził mu. Jego zachowanie w tym wypadku wyczerpało zatem także znamiona czynu spenalizowanego wart. 226 § 1 kk. Stąd też kwalifikacja prawna czynu z punktu 2 aktu oskarżenia, tj.art. 226 § 1 kkw zw. zart. 224 § 2 kkiart. 11 § 2 kk. Kolejne zachowania o charakterze przestępczym miały następnie miejsce w czasie doprowadzenia oskarżonego do komendy policji. Oskarżony używał wówczas słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających w stosunku doD. S.iT. K.. Jego zachowanie wyczerpało wobec tego znamiona czynu zart. 226 § 1 kk(czyn z punktu 3 aktu oskarżenia). Zachowanie to oskarżony przejawiał wobecD. S.także po przewiezieniu do budynku komendy policji, kiedy to przystąpiono do wykonywania czynności związanych z jego zatrzymaniem. Z tego też względu w punkcie 4 aktu oskarżenia zasadnie przyjęto kwalifikację czynu zart. 226 § 1 kk. Oskarżony podobnie agresywnie zachowywał się na komendzie w stosunku do policjantówA. R.iR. W.. W tym wypadku nie ograniczał się jednak jedynie do zniewag (art. 226 § 1 kk). Przypomnieć trzeba, iż wskazani funkcjonariusze policji zostali zobowiązani do przeprowadzenia czynności związanych z zatrzymaniem i umieszczeniem oskarżonego do(...). Ich zakres czynności obejmował między innymi dowiezienie zatrzymanych na badania lekarskie. Oskarżony na ich czynności zareagował agresją, starając się uniemożliwić ich wykonanie. Agresja ta została wyrażona nie tylko w sposób werbalny, ale także pod postacią oporu czynnego. Zeznający policjanci wskazywali, iż oskarżony był wówczas pobudzony. Wymachiwał rękoma i nogami, kopał w ich stronę butami, nazywając ich „chujami” i „psami jebanymi”. Szarpał policjantów za ręce i mundur, usiłował ich kopnąć. Groził. W tym wypadku sąd podzielił stanowisko prokuratora co do kwalifikacji czynu z punktu 5 aktu oskarżenia. Przyjmując kumulatywną kwalifikacje czynu, przyjęto, iż wyczerpał on znamiona występków zart. 222 § 1 kk(naruszenie nietykalności cielesnej),art. 224 § 2 kk(działąnie w celu zaniechania przez policjantów prawnej czynności służbowej) orazart. 226 § 1 kk(używanie wobec policjantów słów wulgarnych, obraźliwych i poniżających).
M. W.sąd uznał za winnego popełnienia czynów opisanych w punkcie 1 i 3 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż czyn z punktu 1 wyczerpuje znamiona występku zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kk, tj. dwóch przestępstw zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 11 § 2 kkoraz zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Przyjęto przy tym, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw w myślart. 91 §1 kk. Podobnie jak w przypadku czynu z punktu 2 aktu oskarżenia zarzuconego oskarżonemuM. K. (1), w odniesieniu do punktu 1 zarzuconegoM. W.zmieniono kwalifikację prawną czynu, eliminującart. 13 § 1 kkw zw. zart. 222 § 1 kk. Identyczna była także intencja sądu jeśli chodzi o redukcję prawnej oceny czynu. Zachowanie polegające na usiłowaniu kopnięcia i uderzenia rękoma odkodowano jako przemoc w celu zaniechania przez policjanta prawnej czynności służbowej (art. 224 § 2 kk). Sąd uznał także oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia tj. przestępstwa zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Zaproponowana kwalifikacja prawna czynów odzwierciedlała zachowanie oskarżonego. I tak, w trakcie interwencji na boisku szkolnymM. W.używał w stosunku doD. S.słów wulgarnych i obelżywych, ponadto groził mu, że gdy spotka go na mieście, to go „zajebie” (art. 226 § 1 kk). Wymachiwał przy tym w kierunku policjanta rękoma i nogami, próbując go kopnąć. Czynił to w celu uniemożliwienia policjantowi wykonania czynności zmierzających do zatrzymania go w związku ze stwierdzonymi aktami wandalizmu (art. 224 § 2 kk). Jego zachowanie opisane w punkcie 1 aktu oskarżenia wyczerpało zatem znamiona czynu zart. 224 § 2 kkw zw. zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Swoje przestępcze zachowania oskarżony kontynuował także podczas jazdy radiowozem do budynku komendy policji. Wtedy to używał w stosunku do przewożących go funkcjonariuszy obraźliwych i wulgarnych słów, nazywając ich „psami jebanymi” i „kurwami”. Dodatkowo szarpałD. S.za pagony i rękaw oraz odpychał jego głowę. W takim zachowaniu należy dostrzegać realizację znamion czynu zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk(punkt 2 aktu oskarżenia). Po przyjeździe na komendęM. W.ponownie zaczął szarpaćD. S.za rękaw, wymachiwał rękoma, ubliżał mu, nazywając go „skurwysynem”, kierował w stosunku do niego groźby. Oczywista była przy tym intencja takiego zachowania – zmierzało ono do uniemożliwienia wykonania przez policjanta czynności związanych z zatrzymaniem i osadzeniem oskarżonego. Takie zachowanie należało wobec tego zakwalifikować zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 226 § 1 kkiart. 11 § 2 kk.
Reasumując tę część oceny prawnej zachowań oskarżonych w niniejszej sprawie należy dodać, iż używane przez oskarżonych słowa niewątpliwie stanowią wyraz pogardy wobec interweniujących policjantów. Osoby je wypowiadające miały na celu wyzwanie i tym samym naruszenie czci pokrzywdzonych. Wydźwięku i znaczenia słów wypowiedzianych przez oskarżonych nie wypada wręcz tłumaczyć. Podobnie nie trzeba rozwodzić się nad pytaniem, czy miały one charakter znieważający. Słowa użyte przez oskarżonych są bowiem powszechnie uznawane za obelżywe, a ich użycie wobec drugiej osoby wypełnia znamiona przestępstwa zniewagi. Wobec tego, że słowa te zostały użyte wobec funkcjonariuszy policji w trakcie podejmowanej interwencji służbowej, oskarżeni wypełnili znamiona czynu zart. 226 § 1 kk. Kierując do funkcjonariuszy groźby i stosując przemoc, oskarżeni dodatkowo swoim zachowaniem wyczerpali znamiona zart. 224 § 2 k. Jak już wskazano powyżej, żadnej trudności nie dostarcza ustalenie intencji takich zachowań oskarżonych. Kwestionowali oni czynności podejmowane przez policjantów, z tego też względu zmierzali do ich uniemożliwienia. Wyzwiska, groźby, naruszenie nietykalności cielesnej, czy stosowanie przemocy były ku temu środkiem. Szarpanie policjantów za mundur i ręce stanowiło jednocześnie naruszenie nietykalności cielesnej, czemu należało dać wyraz w kwalifikacji zart. 222 § 1 kk. Z uwagi na jedność czasową opisanych zachowań, czyny należało ocenić w ramach konstrukcji zbiegu przepisów ustawy (art. 11§2 kk).
W związku z powyższym drugi i piąty czyn zarzucany oskarżonemuM. K. (1)sąd zakwalifikował jako dwa przestępstw zart. 226 § 1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kkoraz zart. 222 §1 kk,art. 226 §1 kkiart. 224 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kk. Uwzględniając, iż oba czyny zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, sąd przyjął, że zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kk. Z kolei trzeci i czwarty czyn zostały zakwalifikowane jako występki zart. 226 § 1 kk. Sąd przyjął, że czyny te również zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kk.
Pierwszy i trzeci czyn zarzucany oskarżonemuM. W.sąd zakwalifikował jako dwa przestępstwa zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kkiart. 11 § 2 kkoraz zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkiart. 226 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Z kolei drugi z zarzucanych czynów jako przestępstwo z art. zart. 222 § 1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
UznającM. K. (1)za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punkcie 2 i 5 aktu oskarżenia, wymierzono mu karę 1 roku ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kk). Za czyny zarzucane w punktach 3 i 4 aktu oskarżenia wymierzono natomiast karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 226 § 1 kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kk). Wymierzone kary jednostkowe połączono węzłem kary łącznej w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kk).
UznającM. W.za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punkcie 1 i 3 aktu oskarżenia, sąd wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 224 § 1 kkw zw. zart. 224 §2 kkpo zastosowaniuart. 37a kkw zw.art. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kk). Za czyn zarzucany w punkcie 2 aktu oskarżenia wymierzono natomiast karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 222 §1 kkw zw. zart. 34 §1 i 1a pkt 1 oraz art. 35 §1 kk). Wymierzone kary jednostkowe połączono węzłem kary łącznej w wymiarze 1 roku i 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym (art. 91 §2 kkw zw. zart. 86 §1 i §3 kk).
W przekonaniu sądu tak kary jednostkowe, jak i kara łączna – zarówno co do rodzaju, jak i wymiaru – w sposób trafny oddają stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionych przez obu oskarżonych czynów. Jako okoliczność wpływającą na niższy wymiar kary niż proponował to prokurator sąd przyjął dotychczasową niekaralność oskarżonych. Sąd miał także na uwadze wagę popełnionych występków. OskarżonyM. K. (1)w sposób rażący naruszył porządek prawny, dopuszczając się aktów bezsensownego i karygodnego wandalizmu. Zachowanie obu oskarżonych wobec policjantów świadczy z kolei o braku szacunku wobec obowiązujących norm prawnych oraz organów egzekwujących ich przestrzeganie. Wydaje się, iż obaj oskarżeni nie zdobyli się póki co na krytyczną ocenę swojego zachowania w dniu zatrzymania. Kierując się specyficznie pojmowanym poczuciem pokrzywdzenia, nie są w stanie przyjąć, iż interwencja policji (w tym użycie środków przymusu bezpośredniego) była wynikiem ich karygodnego zachowania. W tym stanie rzeczy zastosowane sankcje winny taką refleksję wywołać. Sąd miał na uwadze, iż oskarżeni są osobami młodymi. W ich przypadku kara powinna zatem przede wszystkim zawierać aspekt wychowawczy oraz uczyć ich zdyscyplinowania i systematyczności. Realizację takich celów zapewnia kara ograniczenia wolności polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. Jest to zarazem kara na tyle dolegliwa, iż z całą pewnością odniesie skutek w zakresie prewencji indywidualnej. Stanowi zarazem czytelny sygnał, iż zachowanie oskarżonych spotkało się z szybką i zdecydowaną reakcją ze strony sadu. W przypadku obu oskarżonych kara została zarazem dostosowana do ich obecnej sytuacji życiowej.M. K. (1)iM. W.są osobami bezrobotnymi, nie osiągają żadnych dochodów. Trudno wobec tego przyjąć możliwość orzeczenia kary grzywny. Obowiązek wykonywania prac na cele społeczne zdyscyplinuje oskarżonych oraz pozwoli na refleksję na temat zachowania w przedmiotowej sprawie. Liczba godzin pracy w stosunku miesięcznym nie zakłóci ich obowiązków szkolnych. W świetle ujawnionych okoliczności sprawy wymiar kary ograniczenia wolności nie razi surowością. Sąd dodatkowo zważył, iż czyny oskarżonych zostały popełnione w stanie nietrzeźwości, co musiało znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary.
Decydując o prawnych konsekwencjach czynów przypisanych obu oskarżonym, sąd miał na uwadze szeroki rozdźwięk sprawy w środowisku społeczności lokalnej. Oskarżeni pomijając całkowicie fakt dokonanych zniszczeń, kreowali się na ofiary brutalności policji. Nie potrafili przyjąć, iż to ich zachowanie wywołało konieczność użycia środków przymusu bezpośredniego. Ich zachowanie objawiało się nie tylko agresją werbalną, ale także użyciem przemocy fizycznej. Słowa wypowiadane pod adresem policjantów świadczyły o pogardzie, niskiej kulturze i braku poszanowania podstawowych norm zachowania wobec przedstawicieli organów państwa. Z tego też względu sąd postanowił o obowiązku przeproszenia pokrzywdzonych na łamach prasy lokalnej, tj. w tygodniku(...)w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku (art. 72 § 1 pkt 2 kkw zw. zart. 34 § 3 kk). W punkcie XV wyrokuM. K. (1)został zobowiązany do przeproszeniaD. S.,T. K.,A. R.iR. W., natomiastM. W.w punkcie XVI do przeproszeniaD. S.iT. K.. Zastosowany środek wpłynie na oskarżonych dyscyplinująco i pozwoli na uświadomienie im szkodliwości społecznej popełnionych czynów. Będzie też znakiem, iż prawne zachowania policjantów podczas wykonywania czynności służbowych znalazły należną ochronę, a z drugiej strony – zachowania godzące w panujący porządek prawny – spotkały się z przykładnym ukaraniem.
Sąd zważył z kolei, iż zachowania oskarżonych wywołały u pokrzywdzonych szereg negatywnych przeżyć, związanych z używaniem gróźb, wyzwisk, słów poniżających oraz przemocy fizycznej. W takim stanie rzeczy zasadnym wydaje się symboliczne wynagrodzenie za wyrządzoną krzywdę. Temu służyło orzeczenie na rzecz pokrzywdzonych nawiązek w kwocie po 500 złotych z ustawowymi odsetkami od 3 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty (punkt XIX i XX wyroku). Oskarżeni muszą mieć świadomość, iż ich zachowanie stanowiło źródło przykrości i negatywnych przeżyć u pokrzywdzonych. Muszą także wiedzieć, iż zachowania opisane w wyroku wiążą się z możliwością wymierzenia środków stanowiących dolegliwość finansową. Kwoty zasądzone na rzecz pokrzywdzonych mają przy tym charakter wręcz symboliczny. Z całą pewnością obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonych nie narazi oskarżonych na uszczerbek w utrzymaniu. Oskarżeni są młodzi, mają więc możliwość podjęcia pracy, choćby w okresie wolnym od obowiązków szkolnych, by uiścić kwoty zasądzone tytułem zadośćuczynienia.
Na mocyart. 63 §1 kkna poczet orzeczonych kar łącznych ograniczenia wolności zaliczono oskarżonym okres zatrzymania.M. K. (1)zaliczono okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 15.50 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności, natomiastM. W.okres zatrzymania od dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 00.05 do dnia 2 sierpnia 2015 roku godz. 14.45 uznając, iż stanowi to dwa dni kary ograniczenia wolności.
O kosztach procesu w odniesieniu do obu oskarżonych orzeczono po myśliart. 624 § 1 kpkiart. 627 kpk, zwalniać każdego z nich od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś obciążając każdego z nich w ¼ wydatków w sprawie, to jest w kwocie po 40,00 złotych. Dokonując takiego rozstrzygnięcia, sąd zważył, iż opłaty wynosiłyby po 300 złotych. Są to kwoty stosunkowo wysokie, jeśli zważy się na obecną sytuację majątkową oskarżonych. Pozostają oni na utrzymaniu rodziców, nie osiągają dochodów. To uzasadnia zwolnienie od opłat. Jednocześnie jednak zważyć trzeba, iż wydatki należne od każdego z oskarżonych to kwota zaledwie 40 złotych. Skoro tak, to oskarżeni powinni ja uiścić. Kwota ta nie przerasta ich możliwości płatniczych. Zważyć trzeba, iż w przedmiotowej sprawie oskarżeni przyznali, że spożywali alkohol, który kupowali sobie podczas chodzenia po mieście. Jeśli zatem mieli pieniądze na alkohol to nic nie zwalnia ich z zapłaty porównywalnych kwot tytułem opłaty.