Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 1029/14
Data wyroku: 2016-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Demianiuk-Dzik
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 65 § 3 kks i inne

Sygn. akt III K 1029/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, III Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Demianiuk-Dzik
Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Sobiepanek, stażysta Monika Obarzanek,
przy udziale Prokuratora Radosława Kalarusa
oraz oskarżyciela publicznego Jarka Flisińskiego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 29.01.2016r., 9.03.2016r.
sprawy

S. G.,
ur. (...)wE.(A.), c.A.iL.z d.A.

oskarżonej o to, że:
1. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoziła wspólnie i w porozumieniuzY. L.orazL. M.towar akcyzowy w postaci 1310 paczek (26200 szt.) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 86 § 1 i 4 k.k.s.w zb. zart. 54 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 20045,00 zł., należne cło wynosi 851,00 zł., (VAT – 5146,00 zł),
tj. o przestępstwo skarbowe określone zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb.art. 91 § 1i 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
2. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoziła wspólnie i w porozumieniuzY. L.orazL. M.towar akcyzowy w postaci 4,5 kg tytoniu do palenia, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonegowart. 63 § 1 i 7 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 3148,00 zł,
tj. o wykroczenie skarbowe określone zart. 65 § 1 i 4 k.k.s.

Y. L.
ur. (...)wC.(U.),s.V.iV.z d.M.

oskarżonego o to, że:
1. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoził wspólnie i w porozumieniuzS.G.orazL. M.towar akcyzowy w postaci 1310 paczek (26200 szt.) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 86 § 1 i 4 k.k.s.w zb. zart. 54 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 20045,00 zł., należne cło wynosi 851,00 zł., (VAT – 5146,00 zł),
tj. o przestępstwo skarbowe określone zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb.art. 91 § 1i 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
2. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoził wspólnie i w porozumieniuzS.G.orazL. M.towar akcyzowy w postaci 4,5 kg tytoniu do palenia, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonegowart. 63 § 1 i 7 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 3148,00 zł,
tj. o wykroczenie skarbowe określone zart. 65 § 1 i 4 k.k.s.

L. M.
ur. (...)wC.(U.),c.S.iG.z d.P.

oskarżonej o to, że:
1. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoziła wspólnie i w porozumieniuzS.G.orazY. L.towar akcyzowy w postaci 1310 paczek (26200 szt.) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 86 § 1 i 4 k.k.s.w zb. zart. 54 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 20.045,00 zł., należne cło wynosi 851,00 zł., (VAT – 5146,00 zł),
tj. o przestępstwo skarbowe określone zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb.art. 91 § 1i 4 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
2. w dniu(...)w samochodzie markiT. (...)nr rej. (...)ulicą (...)wW.przewoziła wspólnie i w porozumieniuzS.G.orazY. L.towar akcyzowy w postaci 4,5 kg tytoniu do palenia, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonegowart. 63 § 1 i 7 k.k.s., gdzie należny podatek akcyzowy wynosi 3148,00 zł,
tj. o wykroczenie skarbowe określone zart. 65 § 1 i 4 k.k.s.

I

    oskarżonąS. G.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej wpkt 1czynu i za to, na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 65 § 1 kksw zb.art. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 91 § 1 kksw zw. zart. 7 § 1 k.k.s.skazuje ją, a na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.wymierza jej karę grzywny w liczbie 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych;

II

    oskarżonąS. G.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej wpkt 2wykroczenia skarbowego i za to, na podstawieart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 65 § 1 k.k.s.skazuje ją, a na podstawieart. 65 § 4 k.k.s., wymierza jej karę grzywny w kwocie 4000 (czterech tysięcy) złotych;

III

    oskarżonychY. L.iL. M.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego każdemu z nich wpkt 1czynu i za to, na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 65 § 1 kksw zb.art. 91 § 4 k.k.s.w zw. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.skazuje każdego z nich, a na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.wymierza im karę grzywny w liczbie po 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych;

IV

    oskarżonychY. L.iL. M.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego każdemu z nich wpkt 2wykroczenia skarbowego i za to, na podstawieart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 65 § 1 k.k.s.skazuje każdego z nich, a na podstawieart. 65 § 4 k.k.s.wymierza im karę grzywny w kwocie po 2000 (dwa tysiące) złotych;

V

    na podstawieart. 30 § 1 i 2 k.k.s.orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci 1310 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 (k. 51) pod poz. 1 – 10, przechowywanych w magazynie likwidacyjnym Izby Celnej wW.za pokwitowaniem nr(...);

VI

    na podstawieart. 49 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 30 § 1 k.k.s.orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci 4,5 kg tytoniu do palenia bez polskich znaków akcyzy, ujętego w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 (k. 51) pod poz. 11 – 13, przechowywanego w magazynie likwidacyjnym Izby Celnej wW.za pokwitowaniem nr(...);

VII

    przy zastosowaniuart. 2 § 2 kksna podstawieart. 63 § 1 k.k.w brzemieniu w obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.. w brzemieniu w obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. na poczet orzeczonych wobec oskarżonejS. G.w pkt I wyroku oraz wobecY. L.iL. M.w pktIII wyroku kar grzywny zalicza okres zatrzymania oskarżonych w sprawie w dniach(...)i(...)tj. dwa dni przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym kary grzywny;

VIII
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.iart. 633 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszasądza od oskarżonej
S. G.kwotę 2900 (dwa tysiące dziewięćset) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 499,06 zł (czterystu dziewięćdziesięciu dziewięciu złotych sześciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych;

IX
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.iart. 633 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszasądza od oskarżonych

Y. L.
i

L. M.
kwoty po 1400 (tysiąc czterysta) złotych tytułem opłaty oraz kwoty po 43,33 zł (czterdzieści trzy złote i trzydzieści trzy grosze) tytułem pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt III K 1029/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu zebranego i ujawnionego na rozprawie głównej materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
w dniu(...)Y. L.,L. M.iS. G.wspólnie i w porozumieniu przewozili samochodemT. (...)nr rej. (...)należącym doL. M.1310 paczek papierosów sprowadzonych na terytorium kraju bez polskich znaków akcyzy oraz 9 opakowań po 500 gram tytoniu także bez polskich znaków akcyzy.
Naul. (...)jadąc w kierunkuO.zostali oni zatrzymani przez funkcjonariuszy PolicjiG. K.iW. B., którzy dostrzegli w samochodzie siedzącą na tylnym siedzeniu, a znaną im ze wcześniejszych wielokrotnych interwencjiS. G..
Po sprawdzeniu bagażnika funkcjonariusze ujawnili papierosy i tytoń bez polskich znaków akcyzy, który to towar został zabezpieczony.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: częściowo wyjaśnień oskarżonych:Y. L.k. 39, 265-267,L. M.k. 44, 264-265, zeznań świadków:W. B.k. 70v, 293-294,G. K.295-296, protokołu przeszukania k. 4-6, protokołów zatrzymania osób k. 7-7v, 12-12v, 17-17v, kalkulatora wyliczenia należności k. 28-31, protokołu taryfikacji celnej k. 50, protokołu oględzin k. 48-49, informacji z(...)k. 52-54.
OskarżonyY. L.w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył krótkie wyjaśnienia. W postępowaniu przed Sądem oskarżony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśniał oraz odpowiadał na pytania.
Sąd jedynie częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, a mianowicie w zakresie, w jaki potwierdza on fakt znajdowania się w samochodzie wyrobów tytoniowych i tytoniu bez polskich znaków akcyzy. Nie zasługują natomiast na wiarę wyjaśnienia oskarżonego, w których twierdzi, że nie wiedział o znajdujących się w bagażniku przedmiotach, które przewoził i nie wie kiedy się tam pojawiły. Nadto nie zasługują na wiarę wyjaśnienia oskarżanego o przypadkowym spotkaniu zS. G., której miał się zepsuć samochód i którą mieli jedynie podwieźć, a oskarżony nie wiedział, co i kiedyS. G.włożyła do bagażnika. Wyjaśnienia oskarżonegoY. L.stanowią jedynie przyjętą linię obrony i są sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym, a także wyjaśnieniem współoskarżonejL. M.złożonymi w postępowaniu przygotowawczym. Nielogiczne jest bowiem, aby oskarżony nie wiedział o tym, co znajduje się w bagażniku i aby przedmioty zostały tam włożone poza jego percepcją. Zważyć należy, że, jak wynika z protokołu przeszukania, a także zeznań funkcjonariusza PolicjiG. K.zabezpieczone przedmioty zajmowały niemal cały bagażnik. Trudno zatem uznać, że oskarżony, nawet gdyby przyjąć za prawdziwe jego wyjaśnienia, że towar należał doS. G., nie dostrzegł, kiedy zostały wyroby tytoniowe umieszczone w bagażniku. Nadto, jak już Sąd wskazał wyżej, wyjaśnieniaY. L.stoją w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonejL. M., która w postępowaniu przygotowawczym, po przedstawieniu jej zarzutów, przyznała się do ich popełnienia. Co prawda w postępowaniu przed Sądem oskarżona wycofała się z wcześniej zajętego stanowiska tłumacząc to tym, że nie została zrozumiana przez przesłuchującego, albowiem przyznawała się ona jedynie do tego, że papierosy i tytoń w bagażniku istotnie się znajdowały, to Sąd nie dał wiary tej treści wyjaśnieniom oskarżonej uznając, że stanowią one jedynie przyjętą linię obrony mająca służyć uniknięciu przez oskarżoną odpowiedzialności za popełnione czyny. Wyjaśnienia oskarżonej złożone w postępowaniu przygotowawczym, w których przyznaje się do popełnienia zarzucanych jej czynów bardzo dobrze korelują z zachowaniem oskarżonej opisanym przez świadkaG. K.w notatce urzędowej (k. 3-3v) sporządzonej w dniu zatrzymania. Wynika z niej, żeL. M.oświadczyła funkcjonariuszom, że wraz z mężem pomagaS. G.przewieźć wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy. Wprawdzie Sąd ma na uwadze, że notatka urzędowa nie stanowi dowodu w sprawie, ale była ona pomocna przy ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonej, zaś świadekG. K.przesłuchany w charakterze świadka potwierdził, że sporządził notatkę takiej treści, a wszystkie zawarte w niej informacje odpowiadały przebiegowi zdarzeń, jak również przytoczone w niej wypowiedzi osób uczestniczących w interwencji. Wreszcie na niewiarygodność wyjaśnień oskarżonejL. M., która wycofała się z wcześniejszego przyznania się wskazuje dość desperaki i nieudolny sposób poszukiwania dowodów swojej niewinności, w postaci zeznań świadkaN. K., do których Sąd odniesie się niżej.
Jako niewiarygodne z tych samych względów, co wyjaśnienia współoskarżonych, Sąd ocenił depozycjeS. G., która nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i odmówiła składania wyjaśnień (k. 268). Taka postawa oskarżonej stanowi przyjętą przez nią pozycję procesową, która miała zapewnić jej uwolnienie od odpowiedzialności karnej skarbowej. Z relacji współoskarżonych, które wyrażone zostały jeszcze na etapie zatrzymania, co także potwierdzają przesłuchani świadkowie funkcjonariusze Policji wynika, że wskazywali oni naS. G.jako właścicielkę zatrzymanego towaru bez znaków akcyzy. W ocenie Sądu nie można uznać za zwykły zbieg okoliczności, że oskarżona zatrzymywana i karana wielokrotnie za przechowywanie wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy znajdowała się w samochodzie, w którym takie przedmioty były przewożone i to w dużej ilości. Brak nerwowych reakcji na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji świadczy li tylko o doświadczeniu oskarżonej w tego typu sprawach i kontroli swoich reakcji tak, aby nie były one pomocne przy wnioskowaniu o jej winie.
Walorem wiarygodności Sąd obdarzył zeznania świadków funkcjonariuszy PolicjiW. B.iG. K., którzy dokonali zatrzymania oskarżonych i ujawnili przewożone w samochodzie wyroby tytoniowe bez znaków akcyzy. Zeznania te są logiczne i spójne, w części korelują również z wyjaśnieniami oskarżonychL. M.iY. L., a także znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów. Świadkowie zeznawali na okoliczności związane z wykonywanymi czynnościami służbowymi. Nie mieli żadnego motywu, aby zeznawać niezgodnie z prawdą.
Sąd jedynie częściowo dał wiarę zeznaniom świadkaI. B.. Jednakże relacja świadka nie może stanowić podstawy dowodzenia, że spotkanieS. G.z pozostałymi oskarżonymi było przypadkowe i w okolicznościach przedstawianych przez oskarżonego. Po pierwsze z zeznań świadkaI.B.wynika, że od rana miał oczekiwać na dworcu na przyjazd oskarżonychY. L.iL. M.. Budzi zatem wątpliwość, że oskarżeni do późnych godzin wieczornych - zatrzymani zostali ok. godz.(...)- opóźniali przyjazd po kolegę, który przebył tak długą drogę i od rana oczekiwał na dworcu. Nawet jednak, gdyby rzeczywiście ich przybycie opóźnione zostało przez przypadkową pomocS. G.zapewne poinformowaliby o tym świadka. Świadek zaś o takiej okoliczności w ogóle nie wspomina. Wskazuje jedynie, że został poinformowany, że przyjadą po niego za 10 minut, a potem uzyskał informację, że jednak ich nie będzie po zostali zatrzymani. Gdyby istotnie oskarżonaS. G.zwróciła się do oskarżonychY. L.iL. M.zupełnie przypadkiem o pomoc z uwagi na zepsuty nagle samochód, to mając na uwadze sytuację konieczności udania się po kolegę i już długi czas oczekiwania przez niego od przyjazdu doP., oskarżeni zapewne by odmówili w tym momencie tej pomocy, aby dodatkowo nie opóźniać udania się na dworzec. Z drugiej zaś strony nawet podejmując się tej pomocy współoskarżonej wówczas zawiadomilibyI. B.o opóźnieniu, co jednak według relacji świadka nie miało miejsca.
Jako zupełnie niezgodne z prawdą i złożone jedynie na potrzeby postępowania należało ocenić zeznania świadkaN. K.(k. 269-271), który w sposób nielogiczny i dalece nieudolny próbował swoją osobę obarczyć odpowiedzialnością za umieszczenie wyrobów tytoniowych w bagażniku samochoduT. (...)i wykazać, że oskarżeni nie mieli z tym towarem nic wspólnego, ani też nie posiadali na jego temat żadnej wiedzy. Depozycje świadka od początku do końca są jednak tak absurdalne, że bez jakiegokolwiek odwoływania się do innych dowodów należało je ocenić jako nie prawdziwe. Trudno bowiem uznać za wiarygodne relacje świadka o tym, że oskarżonaL. M.która go przecież nie znała pożyczyła mu swój samochód bez żadnego zabezpieczenia i przekazała dokumenty. Trudno także obdarzyć wiarą zeznania świadka, że pożyczając samochód w celu pojechania nim po zakup wyrobów tytoniowych i to w dużej ilości w konsekwencji zapomniał o nich oddając samochód właścicielce z umieszczonymi w bagażniku towarami tytoniowymi. Wreszcie zupełnie niewiarygodny jest również sposób, w jaki świadek miał odnaleźć oskarżonąL. M.poprzez oskarżonąS. G.na podstawie zasłyszanej informacji na bazarze przyB.o zatrzymaniu wyrobów bez akcyzy. Werszcie zeznania świadka w zakresie rodzaju wyrobów tytoniowych, które miał rzekomo zostawić w samochodzie są rozbieżne z protokołem oględzin zatrzymanych przedmiotów, co dodatkowo potwierdza nieszczerość relacjiN. K.. Sąd zatem nie czynił na ich podstawie jakichkolwiek ustaleń faktycznych.
Sąd w całości obdarzył wiarą dowody z dokumentów w postaci protokołu przeszukania samochodu, protokołów zatrzymania osób, protokołu oględzin zatrzymanych przedmiotów, informacji z(...), dokumentacji z Urzędu Skarbowego odnośnie sposobu obliczenia należności podatkowych i celnych. Dowody te zostały sporządzone przez uprawnione osoby, zgodnie z przepisami i nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Jako pełną i rzetelną Sąd ocenił opinię sądowo – psychiatryczną (k. 205) dotyczącą oskarżonejS. G., z które wynika, że w czasie zarzucanych jej czynów oskarżona była w pełni poczytalna.
W oparciu o tak zgromadzone i ocenione dowody Sąd uznał każdego z oskarżonych za winnego popełnienia zarzucanych im czynów.
Czyn zpkt 1wyczerpuje znamiona zart. 65 § 3 kksw zw. zart. 65 § 1 kksw zb. zart. 91 § 4 kksw zw. zart. 91 § 1 kksw zw. zart. 7 § 1 kks. Czyn zpkt 2stanowiący wykroczenie skarbowe wyczerpuje dyspozycjęart. 65 § 4 kksw zw. zart. 65 § 1 kks.
Art. 65 § 1 kksstanowi, że karze podlega ten, kto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63, art. 64 lub art. 73lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu.§ 3tego przepisu przewiduje łagodniejszą odpowiedzialność karną skarbową w przypadku, jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości. Przepis zaśart. 91 § 1 kksw powiązaniu zart. 91 § 4 kksstanowi, że karze podlega ten, kto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 86-90 § 1, lub pomaga w jego zbyciu albo ten towar przyjmuje lub pomaga w jego ukryciu, a kwota należności celnej lub wartość towaru w obrocie z zagranicą, co do którego istnieje reglamentacja pozataryfowa, nie przekracza ustawowego progu.
Oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali przedmiotowe jak i podmiotowe znamiona przypisanego każdemu z nich czynu z pkt 1 i z pkt 2. Zgodnie z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym oskarżeni przewozili wspólnie i w porozumieniu towar akcyzowy w postaci 1310 paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 6 kksw zb. zart. 86 § 1 i 4 kksw zb. zart. 54 § 1 i 3 kksw zw. zart. 7 § 1 kks. Jak również przewozili w ten sam sposób towar akcyzowy w postaci 4,5 kg tytoniu do palenia stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 1 i 7 kks. Powyższe znajduje uzasadnienie przede wszystkim w dowodzie z oględzin zatrzymanych przedmiotów.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że wobec określonego w zarzucie znamienia czasownikowego, które sprowadza się jedynie do przewożenia wskazanych wyżej przedmiotów, bez znaczenia pozostaje kwestia czyją własność one stanowiły, a dowodzenia której to tezy domagała się zwłaszcza obrońca oskarżonejS. G..
Uznając oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego każdemu z nich czynu Sąd wymierzył oskarżonymY. L.iL. M.kary grzywny: za pierwszy czyn po 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 80 zł, a za drugi po 2000 zł, natomiast oskarżonejS. G.karę 250 stawek dziennych po 100 zł jedna stawka dzienna oraz za drugi czyn karę 4000 zł.
Sąd wziął przy wymiarze kary pod uwagę winę oskarżonych, która była umyślna. Oskarżeni znajdowali się w normalnej sytuacji, nic nie wyłączało ich zdolności do rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postpowaniem. Społeczna szkodliwość czynów, za które oskarżeni zostali skazani jest wysoka, nie tylko z uwagi na umyślność zachowania, ale także dużą ilość wyrobów tytoniowych oraz tytoniu, które przewozili. Wskazać należy, że gdyby taka ilość papierosów, które ujawniono w samochodzie została opodatkowana podatek akcyzowy wniósłby ponad 20000 zł., a podatek VAT ponad 5000 zł. Sąd wymierzając oskarżonym kary miał na względzie przede wszystkim działanie wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonych. Nagminność - co wynika z zeznań świadków funkcjonariuszy Policji - popełnianych przestępstw w postaci nabywania, przenoszenia, przewożenia czy przechowywania wyrobów akcyzowych bez polskich znaków akcyzy wymaga zdecydowanej i surowej reakcji karnej, aby uświadomić osobom naruszającym przepisy karne skarbowe naganność ich zachowania, a przede wszystkim nieopłacalność popełnienia przestępstw. W ocenie Sądu wymierzone oskarżonym grzywny ukażą im konieczność ponoszenia konsekwencji materialnych za wystąpienie przeciwko przepisomKodeksu karnego skarbowegoi powstrzymają przed popełnianiem kolejnych czynów. Surowszy wymiar kar grzywien wobec oskarżonejS. G.wynika z jej uprzedniej karalności. OskarżeniL. M.iY. L.są osobami dotychczas niekaranymi (k. 244, 245), natomiast oskarżonaS. G.była już wcześniej czterokrotnie karana, w tym trzykrotnie karana za naruszenie przepisówKodeksu karnego skarbowego(k. 247-248). Nadto, jak wynika z informacji przedstawionej przez oskarżyciela publicznego, toczyło się wobec niej wiele postępowań o wykroczenia skarbowe.
Sąd orzekł zgodnie z przepisamiKksprzepadek przedmiotów zabezpieczonych po zatrzymaniu oskarżonych oraz zaliczył okres zatrzymania oskarżonych w sprawie na poczet kary grzywny stosując przepis 63§ 1 Kodeksu karnegoobowiązującego przed dniem 1 lipca 2015r., który na mocyart. 20 § 2 kksma zastosowanie w niniejszej sprawie jako względniejszy dla oskarżonych, z uwagi na to, że umożliwiał on zaliczenie dwóch dni zatrzymania oskarżonych na poczet kary grzywny, w sytuacji, gdy nowe brzmienie przepisuart. 63 § 1 kkuwzględniając czas zatrzymania oskarżonych, pozwalałby na zaliczenie wyłącznie jednego dnia.
O kosztach sądowych Sąd orzekł na postawieart. 627 kpkiart. 633 kpk, które to przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocyart. 113 § 1 kksobciążając nimi oskarżonych. Na koszty te składają się koszty doręczeń, karty karnej, opłaty od kar, a w przypadku oskarżonejS. G.również koszty opinii sądowo – psychiatrycznej.
Z tych wszystkich względów i w oparciu o powołane wyżej przepisy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.