Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ca 192/16
Data wyroku: 2016-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Lewandowski, Włodzimierz Jasiński, Małgorzata Kończal
Słowa kluczowe: Przelew Wierzytelności
Podstawa prawna: art. 386 § 1 kpc

Sygn. akt VIII Ca 192/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Małgorzata Kończal (spr.)

Sędziowie:

SSO Włodzimierz Jasiński
SSO Marek Lewandowski

Protokolant:

sekr. sąd. Natalia Wilk

po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. w Toruniu
na rozprawie
sprawy z powództwa
(...)wG.

przeciwkoW. A.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 20 stycznia 2016 r.
sygn. akt I C 1904/15

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :

a
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 23.366,09 zł (dwadzieścia trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt sześć złotych i 9/100)  wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności aktualnej wysokości stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 29 stycznia 2015r. do dnia zapłaty,

b
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.569 zł (trzy tysiące pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu,

2
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.569 zł (trzy tysiące pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej.

/SSO Włodzimierz Jasiński/  /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Lewandowski/
VIII Ca 192/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił powództwo(...)wG.przeciwkoW. A.o zapłatę i kosztami procesu obciążył powoda.
Powód(...)z siedzibą wG.reprezentowany przez radcę prawnegoB. J.wniósł o zasądzenie od pozwanejW. A.na rzecz powoda kwoty 23.366,09 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości równej czterokrotności aktualnej wysokości kredytu lombardowego NBP, która na dzień wniesienia pozwu wynosi 12 % w skali roku od kwoty 23.366,09 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego.
PozwanaW. A.wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, że zawarła kilka umów o pożyczkę z(...) Bank S.A., jest prowadzona egzekucja i nadal ma zajęcia komornicze.
Rozstrzygniecie poprzedzały następujące ustalenia Sądu Rejonowego:
Powód nabył roszczenia od osoby trzeciej ((...)tj.(...) Bank S.A.), na dowód czego przedłożył: 1) wyciąg z rejestru przedsiębiorców(...) Bank S.A., 2) zawiadomienie o przelewie, 3) „Rozporządzającą umowę sprzedaży wierzytelności” zawartą w dniu 27.04.2012r. wraz z podpisami poświadczonymi notarialne oraz listą wierzytelności, na której ujęto wierzytelność w kwocie 16.756,81 zł wynikającej zumowy nr (...)zawartej przez pozwaną z pierwotnym wierzycielem, na którą to powód się powołuje w pozwie i dalszych pismach procesowych. Postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużniczce prowadzone było do dnia umorzenia na podstawie dwóch Bankowych Tytułów Egzekucyjnych zaopatrzonych w klauzulę wykonalności, a wystawionych przeciwko pozwanej, w tym BTE z dnia 18.08.2009r. o nr(...)oraz BTE z dnia 03.09.2009r. o nr(...). Tytuły te zostały wystawione w związku z niewywiązywaniem się przez pozwaną z zawartych umów kredytowych.
Sąd Rejonowy wskazał, że pozwaną z pierwotnym wierzycielem, tj.(...) Bank S.A., łączyło kilka umów kredytowych, co potwierdza również pozwana. W żadnym z przedmiotowych tytułów wykonawczych nie określono jednak, czy dochodzona pozwem należność główna wynikała z rzeczonej umowy bankowej o nr(...). Z Bankowego Tytułu Wykonawczego o nr(...)wynika jedynie, że niespłacone odsetki naliczone były od należności głównej od dnia 29.11.2007r., a więc nie na podstawie rzeczonej umowy, o którą powód opiera swoje roszczenie dochodzone pozwem. Aktualnie postępowanie egzekucyjne już nie toczy się, gdyż wobec nieuzyskania przez powoda jako cesjonariusza wierzytelności klauzuli wykonalności na swoją rzecz na mocyart. 788 § 1 k.p.c., postanowieniem komorniczym z dnia 07.08.2012 r. zostało umorzone.
W ocenie Sądu Rejonowego, powód udowodnił, że dokonano na jego rzecz cesji wierzytelności tej spółki, w tym należności wobec pozwanej, nie udowodnił natomiast wysokości dochodzonego roszczenia. Dokumenty załączone do pozwu w żaden sposób nie pozwalają na zweryfikowanie, czy kwota dochodzona pozwem jest zasadna. Powód nie przedstawił bowiem umowy bankowej zwartej w dniu 23.11.2007r.  pomiędzy pierwotnym wierzycielem(...) Bank S.Aa pozwaną, mimo iż został do tego dwukrotnie zobowiązany pod rygorem zastosowania skutków zart. 233 § 2 k.p.c.Dokument załączony do pisma procesowego powoda z dnia 25.05.2015r. zwany „Umową o kredyt gotówkowy oraz o Limit i Kartę(...)” w żaden sposób nie pozwala na zweryfikowanie, czy kwota dochodzona pozwem jest zasadna. Przedmiotowy dokument nie jest bowiem w rzeczywistości umową o pożyczkę zawartą w dniu 23.11.2007r. przez pozwaną z(...) Bank S.A.o nr(...), o przedłożenie której powód był wzywany, bowiem złożona umowa opatrzona została innym numerem, tj.(...), a więc innym niż podawany przez powoda w pozwie i w dalszych pismach procesowych. Nadto, z załączonej umowy wynika, że została zawarta w dniu 29.11.2007r., nie zaś w dniu 23.11.2007r., jak twierdzi powód. Z załączonych dokumentów nie wynika zatem, jaka czynność prawna jest źródłem zobowiązania pozwanej, i co więcej - jak zostały naliczane odsetki (tj. od jakich konkretnie dat, kwot, za jaki okres i w jakiej wysokości), a także jak zostały obliczone należności z tytułu kapitału i co się na nie składa (ile pozwana otrzymała pieniędzy, ile i kiedy miała oddać i kiedy, ile oddała i jak ewentualne wpłaty zostały zarachowane). Powód nie wykazał w tym zakresie żadnej inicjatywy poprzestając jedynie na swoim oświadczeniu złożonym w piśmie procesowym z dnia 25.05.201 r. Oświadczenie strony powodowej zatem, że należą się jej od pozwanej oznaczone sumy pieniężne, nie jest wystarczające do uwzględnienie powództwa. Również analiza dokumentów znajdujących się w aktach komorniczych Km 1132/10 sprawy egzekucyjnej prowadzonej przez Komornika Sądowego Dariusza Zimnego z wniosku(...), a następnie – jego następcy prawnego(...) Bank S.A., przeciwko dłużniczceW. A., nie wyjaśniła wątpliwości związanych z przedmiotową kwestią. Wobec powyższego, brak było podstaw do przyjęcia, że powodowi należy się kwota 23.366,09 zł, albowiem Sąd nie był w stanie ustalić, o jaką umowę bankową chodzi. Mając na uwadze powyższe, Sąd Rejonowy na podstawieart. 353 § 1 k.c.oddalił powództwo i obciążył powoda kosztami jako stronę przegrywającą.
Apelację od tego wyroku złożył powód zaskarżając wyrok w całościizarzucając :
1. naruszenieart. 233 k.p.c.polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów i wyrażające się w sprzecznym z zasadami logicznego wnioskowania i zasad doświadczenia życiowego uznaniu przez sąd:
- iż wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu nie stanowi wiarygodnego dowodu na przejście wierzytelności, podczas gdy księgi rachunkowe funduszu podlegają kontroli Komisji Nadzoru  Finansowego, a więc stanowią wiarygodny dowód na poprawność zawartych w nim danych, w szczególności w sytuacji kiedy pozwany nie kwestionował cesji wierzytelności na powoda; - iż wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu nie stanowi wiarygodnego dokumentu na przejście wierzytelności podczas, gdy dowody prywatne korzystają z domniemania autentyczności oraz domniemania, że osoba, która dokument podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie;

2
naruszenieart. 328 k.p.c.§ 2 k.p.c.poprzez brak uzasadnienia podstawy faktycznej oraz przyczyn dla którego Sąd odmówił wiarygodności i mocy dowodowej wyciągowi z ksiąg rachunkowych powoda, poza ogólnikowym stwierdzeniem, że nie stanowi on dokumentu urzędowego;

3
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez mylne przyjęcie przez Sąd I Instancji, iż powój nie przedłożył do akt sprawy umowy, na podstawie której dochodzi roszczenia od strony pozwanej;

4
błąd w ustaleniach faktycznychpolegający na uznaniu, iż w związku z częściowa spłatą przez pozwanego zaciągniętej pożyczki i braku przedstawienia rozliczenia tych wpłat nie można zweryfikować wysokości roszczenia, podczas gdy sposób zarachowywania wpłat wynika bezpośrednio z treści zawartej umowy, a nadto wysokość roszenia można było ustalić w oparciu o bankowy tytuł egzekucyjny, w którym szczegółowo wskazano daty naliczania składowych zadłużenia, a także w oparciu o przeprowadzone dowody z akt postępowania egzekucyjnego. Powyższe zostało również wyjaśnione przez powoda w piśmie procesowym z dnia 25.05.2015 r. w którym to piśmie dokonał sprecyzowania dochodzonego roszczenia wraz z wyszczególnieniem za jaki okres oraz na jakiej podstawie dochodzi zapłaty od strony pozwanej.

W oparciu o powyższe zarzuty,wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i:

a
orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu;

b
zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych za I i II instancję;

względnie o:

2
uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i pozostawienie temu sądowi orzeczenia o kosztach postępowania za obie instancje.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Apelacja była uzasadniona.
Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji i przyjmuje je za własne.
Sąd Okręgowy dodatkowo ustalił, że pozwana zawarła kilka pożyczek z(...) Bankiem S.A., ale kiedy pracowała i otrzymywała rentę, spłacała należności, a gdy straciła pracę, nie była w stanie dalej spłacać. Sąd Okręgowy ustalił też, że były prowadzone przeciwko pozwanej postępowania egzekucyjne, pozwana ma nadal zajęcia komornicze, obecnie po odciągnięciu kwoty 329,50zł otrzymuje emeryturę w kwocie 770zł., ma orzeczenie o niepełnosprawności, choruje na łuszczycę i nie może podjąć pracy. Były to okoliczności bezsporne, pozwana podała te fakty, a powód im nie zaprzeczył.
Pozwana nie kwestionowała, aby powodowi przysługiwało roszczenie w kwocie 23.366,09zł z tytułu umowy pożyczki zawartej z(...)Bankiem nabytej w drodze cesji. Aktualne zadłużenie pozwanej wynosi zatem 23.366,09zł. Okoliczność ta, co należy podkreślić, była bezsporna między stronami. Wbrew bowiem wywodom Sądu I instancji, pozwana nie kwestionowała żadnej z okoliczności faktycznych powołanych przez powoda w pozwie i piśmie procesowym z dnia 25 maja 2015r. Pozwana, która stawiła się na jedyną rozprawę wnosiła o oddalenie powództwa jedynie z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną i posiadane jeszcze inne zobowiązania, nie twierdziła, że spłaciła w całości należności wynikające z umowy kredytowej, że nie posiada niespłaconego zobowiązania wobec powoda, czy też, że jest ono w innej kwocie niż dochodzona w niniejszym postępowaniu. Należało wobec tego uznać, że są to okoliczności bezsporne, które nie wymagają dowodu.
Zgodnie bowiem zart. 229 k.p.c.nie wymagają również dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. Natomiast w myślart. 230 k.p.c.gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach , sąd mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Oznacza to, że w okolicznościach niniejszej sprawy prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie, jakiego oczekiwał Sąd I instancji nie było konieczne dla uwzględnienia powództwa.
W ocenie Sądu Okręgowego, materiał dowodowy przedłożony przez powoda pozwalał na ustalenie, iż wierzytelność w kwocie dochodzonej w niniejszym postępowaniu istnieje i jest wymagalna względem pozwanej. Nabycie wierzytelności przez powoda nie budziło wątpliwości Sądu I instancji. Wątpliwości budziła wysokość dochodzonego roszczenia. Powód przedłożył dowód w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych na dowód nabycia przez powoda przeciwko pozwanej wierzytelności i że wynikała ona z umowy z dnia 27 listopada 2007r. Sąd Rejonowy wskazał, że wyciąg ten nie ma mocy dokumentu urzędowego tj. nie stanowi dowodu tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, ma jedynie moc dokumentu prywatnego, z czym należy się zgodzić. Trudno natomiast podzielić zapatrywanie Sądu I instancji, że wyciąg ten jest dokumentem niewiarygodnym, gdyż „został sporządzony przez powoda i w dodatku na potrzeby procesu z pozwaną”. Tego stanowiska nie da się obronić w sytuacji, gdy pozwana nie kwestionowała prawdziwości tego dokumentu, nie kwestionowała żadnych okoliczności wynikających z doręczonych jej dokumentów i wreszcie, nie kwestionowała wysokości dochodzonego roszczenia. Powód wyjaśnił w postępowaniu apelacyjnym, z czego wynikała różnica w oznaczeniu numeru umowy i w dacie zawarcia umowy kredytowej. Powód wskazał datę 23 listopada 2007r. jako datę zawarcia umowy z dnia 29 listopada 2007r. pomyłkowo. Data 23 listopada 2007r. była datą sporządzenia projektu umowy. Natomiast różnica w numerze umowy wynika z faktu, iż wskazywany przez powoda numer umowy jest numerem modulo używanym przez poprzednika prawnego powoda do oznaczania wierzytelności i jest on używany zamiennie z numerem(...).
Biorąc powyższe pod uwagę, należało uznać, że słuszny był zarzut skarżącego, że Sąd I instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że powód nie wykazał wysokości dochodzonej wierzytelności od pozwanej. Wprawdzie słusznie wskazał Sąd I instancji, że powód był reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego w osobie radcy prawnego, od którego wymagać należy podwyższonego poziomu staranności przy wykonywaniu zlecenia, albowiem zawodowo trudni się świadczeniem pomocy prawnej, a profesjonalizm ten winien się przejawiać w dbałości o prowadzenie sprawy z wykorzystaniem wszystkich dopuszczalnych prawem możliwości, w tym podejmowanie czynności procesowych starannie, a w niniejszej sprawie pełnomocnik dwukrotnie był wzywany do złożenia przedmiotowej umowy o pożyczkę, czego nie wykonał, jednakże w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy fakt ten nie mógł przesądzać o uznaniu bezzasadności dochodzonego roszczenia. Złożenie umowy pożyczki nie było konieczne wobec niekwestionowania wysokości należności przez pozwaną.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, iż powództwo było uzasadnione w całości, dlatego Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uwzględnił powództwo w całości.
O kosztach procesu za I i II instancję orzekł Sąd Okręgowy na podstawieart. 98 k.p.c.obciążając nimi pozwaną jako stronę przegrywającą w całości.
/SSO Włodzimierz Jasiński/  /SSO Małgorzata Kończal/ /SSO Marek Lewandowski/