Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 219/16
Data wyroku: 2016-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Tkaczyk

Sygn. akt I C 219/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu, I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Magdalena Tkaczyk

Protokolant: Justyna Gajda
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z powództwaProkura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą weW.
przeciwkoJ. A.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 219/16

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 30 listopada 2015 r. roku Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.wniósł o wydanie przeciwkoJ. A.nakazu zapłaty zasądzającego od pozwanego kwotę 5.883,57 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwany zawarł z(...) Bankiem SAw dniu 9 sierpnia 2007 roku umowę bankową o numerze(...)na podstawie, której otrzymał określoną kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu na określonych w umowie warunkach. Powód wskazał, że pozwany nie wywiązał się z umowy, a w dniu 29 czerwca 2010 roku pierwotny wierzyciel zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności, cedując na niego ogół praw i obowiązków wynikających z w/w umowy. Na dochodzoną kwotę składa się: należność główna w kwocie 2.824,18 zł, należności uboczne naliczane przez pierwotnego wierzyciela w wysokości 135 zł oraz skapitalizowane odsetki w kwocie 2.924,18 zł, na które składają się przejęte w drodze cesji odsetki wierzyciela pierwotnego naliczane zgodnie z postanowieniami umowy odpowiednio od niezapłaconej kwoty należności głównej wynikającej ze wskazanej wyżej umowy oraz odsetki ustawowe naliczane przez stronę powodową.
(pozew – k. 3-5)

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
W dniu 29 czerwca 2010 r. r. Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty zawarła z(...) Bankiem S.A.z siedzibą weW.umowę przelewu wierzytelności, mocą której bank przelał na rzecz powódkę przysługujące mu względem dłużników wierzytelności. [poświadczona za zgodność kopia umowy – k. 10-12v]
Z wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy cesji wynika, iż umową cesji objęta była również wierzytelność dochodzona pozwem. [wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji – k. 13]
W dniu 14 października 2015 r. powód sporządził pismo adresowane do pozwanego, w którym wzywa do spłaty zadłużenia. [kopia pisma – k. 14-15]
W dniu 24 listopada 2015 r. Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wystawiła wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej numer(...)(...). W wyciągu wskazano,iż zobowiązanie pozwanego wynika z zawartej w dniu 9 sierpnia 2007 r. umowy kredytu numer(...), zaś wysokość zobowiązania na dzień wystawienia wyciągu wynosi 5.883,57 zł. [wyciąg – k. 9]
Przedmiotowy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranego materiału dowodowego w postaci dokumentów, które nie budziły wątpliwości Sądu. Zeznania pozwanego były chaotyczne i niespójne. Pozwany zeznał, że chyba brał dwa kredyty – jeden wbanku (...)i jeden w „banku z żubrem”. Symbol żubra występuje w logoBanku (...) S.A.Nie potwierdził zatem, że zawierał umowę zL.Bankiem, który nie posiada w swoim logo symbolu żubra. Pozwany nie pamiętał przez jaki okres spłacał kredyty. Zeznał, że wynika to z faktu, iż jest osobą schorowaną, większość czasu spędza w szpitalach.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu jako nieudowodnione.
Stosownie do przepisuart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W myślart. 232 k.p.c., strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód nie wskazany przez stronę.Art. 232 k.p.c.dotyczy ciężaru dowoduw znaczeniu formalnym tj. kto powinien przedstawiać dowody, aart. 6 k.c.- ciężaru dowodzenia w znaczeniu materialnym tj. kto poniesie skutki nieudowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2006 r., V CSK 129/05, LEX nr 200947).
Jako dowody w sprawie strona powodowa przedstawiła poświadczone za zgodnośćz oryginałem przez pełnomocnika kopie następujących dokumentów: umowy cesji wierzytelności, wezwania do zapłaty, wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu. Powód nie złożył natomiast umowy zawartej pomiędzy swoim poprzednikiem prawnym a pozwanym z której miałby wynikać powyższy obowiązek zapłaty. Nie wykazał również w żaden inny sposób powstania takiego obowiązku lub jego podstawy prawnej. W tym miejscu należy wskazać, iż jako nabywca wierzytelności i profesjonalista w zakresie windykacji nabywanych wierzytelności, winien on dysponować całością dokumentacji związanej z dochodzonym roszczeniem. Cesjonariusz nabywa bowiem wierzytelność w wysokości, jaka przysługiwała cedentowi. W toku postępowania powód winien wykazać, iż zbywcy wierzytelności przysługiwała ściśle określona wierzytelność i z jakiego wynikała tytułu. Po zbyciu wierzytelności pozwany może bowiem nadal podnosić zarzuty przysługujące mu w stosunku do pierwotnego wierzyciela (art. 513 § 1 k.c.). Brak umowy bankowej uniemożliwia weryfikację, czy roszczenie dochodzone pozwem jest zasadne i w ogóle istnieje, a także jaka jest jego wysokość. Brak takiego dokumentu uniemożliwia również stwierdzenie prawidłowości wystawienia wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszy, który powód wskazał jako dowód na istnienie i wymagalność roszczenia. Pozwany zeznał natomiast, że miał dwie umowy kredytu, ale w(...) S.A.oraz(...) S.A.
Powód domaga się również zasądzenia skapitalizowanych odsetek, jednakżenie sprecyzował, jaka była stopa odsetek i za jaki okres naliczone zostały wskazane odsetki, wyjaśniając jedynie, iż składają się na nie przejęte w drodze cesji wierzytelności odsetki wierzyciela pierwotnego naliczane zgodnie z postanowieniami umowy odpowiedniood niezapłaconej należności głównej wynikającej ze wskazanej wyżej umowy oraz odsetki ustawowe naliczane przez stronę powodową.
W ocenie Sądu przedstawiony przez powoda materiał dowodowy jest niewystarczający. Jedynym dowodem co do wysokości należnego roszczenia oraz jego wymagalności, jest przedstawiony wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu. Dokument taki, podpisany jedynie przez przedstawiciela powoda, nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek stosunku zobowiązaniowego pomiędzy pozwanym a powodem lub pomiędzy pozwanym a poprzednikiem prawnym powoda. Ma on charakter jednostronnego stwierdzenia długu i jako taki może stanowić stanowisko strony w sprawie, natomiast sam w sobie nie stanowi wiarygodnego dowodu co do istnienia dochodzonego roszczenia. Dokument ten nie posiada również mocy dokumentu urzędowego w niniejszym postępowaniu.
Powód reprezentowany przez fachowego pełnomocnika nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych, z których wynikałaby zasadność jego roszczenia. Rzeczą sądu nie jest natomiast zarządzenie dochodzenia w celu uzupełniania lub wyjaśniania twierdzeń stroni wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ta kwestia była przedmiotem wielu orzeczeń – jak choćby wyroku z dnia 12 grudnia 2000 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt V CKN 175/00, opublikowanego w OSP 2001/7-8/116, uchwały składu siedmiu sędziów z 19 maja 2000 roku w sprawieo sygnaturze akt III CZP 4/00, opublikowanej w OSNC 2000/11/195, wyroku z dnia24 czerwca 1998 roku w sprawie o sygnaturze akt I PKN 194/98, opublikowanego w OSNAP 1999/13/425 oraz wyroku z dnia 25 września 1997 roku wydanego w sprawie o sygnaturze akt II UKN 271/97, a opublikowanego w OSNAP 1998/14/430. Główna idea, którą Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, jest następująca: sąd podejmuje z urzędu inicjatywę dowodową jedynie w sytuacjach szczególnych. Obecnie obowiązek dowodzenia obciąża same strony. Możliwość przewidziana wzdaniu drugimpowołanego wyżejart. 232 k.p.c.stanowi jedynie wspierające uprawnienie sądu. W żadnym razie nie może prowadzićdo zastępowania stron w spełnianiu ich obowiązków. Już na marginesie warto zaznaczyć,że działanie sądu z urzędu w sytuacji nieuzasadnionej może prowadzić do naruszenia jednejz naczelnych zasad (wywiedzionej z treściart. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP),a mianowicie prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.