Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 385/16
Data wyroku: 2016-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON

Sygn. aktI 1 C 385/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Stolarska
Protokolant: Hanna Cholcha
po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. w Gdyni na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
przeciwkoM. W. (1)
o zapłatę
Ioddala powództwo;
IIobciąża powoda kosztami procesu uznając je za uiszczone.

UZASADNIENIE
Powód(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.pozwem z dnia 24 lipca 2015 r. wniósł o zasądzenie od pozwanegoM. W. (1)kwoty 923,86 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany był studentem wWyższej Szkole (...)wG.i był zobowiązany do ponoszenia opłat w wysokości i terminach wskazanych w aktach prawnych uczelni, jednak nie uregulował w całości należnych uczelni opłat. Powód wyjaśnił, że na podstawie umowy o zakup wierzytelności z dnia 30 września 2011 r. stał się wierzycielem pozwanego co do kwoty 923,86 zł, na którą składają się kwoty: 138,00 zł tytułem nieopłaconego czesnego o terminie zapłaty 10 stycznia 2010 r., 138,00 zł tytułem nieopłaconego czesnego o terminie zapłaty 10 lutego 2010 r., 138,00 zł tytułem nieopłaconego czesnego o terminie zapłaty 10 marca 2010 r., 138,00 zł tytułem nieopłaconego czesnego o terminie zapłaty 10 kwietnia 2010 r. i 371,86 zł tytułem skapitalizowanych odsetek. Powód wskazał również, że pozwany został wezwany do zapłaty żądanej kwoty listem poleconym, lecz mimo tego nie uregulowała należności w całości.
(pozew – k. 2-4v.)
W dniu 25 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu.
(nakaz zapłaty – k. 47)
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni uchylił nakaz zapłaty z dnia 25 sierpnia 2015 r. i na mocyart. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.zawiesił postępowania w sprawie.
(postanowienie – k. 54)
Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. powód wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania i ustanowienie kuratora sądowego dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu.
(pismo powoda - k. 57)
Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni podjął zawieszone w sprawie postępowanie, a następnie ustanowił kuratora sądowego dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu w osobie pracownika tutejszego Sądu –M. W. (2).
(postanowienie – k. 68, zarządzenie – k. 69)
Ustanowiony dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu kurator sądowy –M. W. (2)– wniósł o oddalenie powództwa w całości z uwagi na przedawnienie roszczenia z upływem lat trzech.
(odpowiedź na pozew – k. 74-74v.)
Powód pismem z dnia 20 lipca 2016 r., odnosząc się do podniesionego przez kuratora zarzutu przedawnienia, wskazał, że pozwany zawarł umowę o warunkach odpłatności za studia z uczelnią wyższą pod rządamiustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, zatem nie można przyjąć, że roszczenie o zapłatę czesnego za studia przedawnia się z upływem trzyletniego terminu zgodnie z art. 160a ust. 7 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Zdaniem powoda przepis ten nie ma zastosowania do umów zawartych przed dniem wejścia w życie nowelizacji ww. ustawy, tj. przed dniem 1 października 2014 r. Nadto powód wskazał, że świadczenie przez studenta opłat za studia i usługi edukacyjne nie jest świadczeniem okresowym przez co nie znajduje zastosowania 3 letni termin przedawnienia, o którym mowa wart. 118 k.c.Powód wskazał również, że świadczenie przez uczelnię wyższą usług dydaktycznych nie stanowi działalności gospodarczej, zatem roszczenie uczelni wyższej, jako niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie przedawnia się z upływem lat trzech.
(pismo powoda – k. 79-80)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 4 listopada 2008 r. pomiędzyWyższą Szkołą (...)wG.aM. W. (1)doszło do zawarcia umowy o studiowanie.
okoliczność niesporna, a nadto umowa – k. 21-21v., potwierdzenie złożenia ślubowania, odbioru legitymacji studenckiej i indeksu – k. 22
M. W. (1)pismem z dnia 12 czerwca 2009 r. zwrócił się do władz uczelni o rozłożenie zaległości w kwocie 1.380,00 zł z pięciu na dziesięć rat. Władze uczelni wyraziły zgodę na spłatę zaległej kwoty 1.380,00 zł w 10 ratach, każda po 138,00 zł, płatnych w terminie do 10 dnia każdego miesiąca począwszy od lipca 2009 r.
okoliczność niesporna, a nadto podanie – k. 36, pismo uczelni z dnia 24 czerwca 2009 r. – k. 37
M. W. (1)nie uiścił na rzecz uczelni czesnego w łącznej kwocie 552,00 zł, w tym w kwocie:
- 138,00 zł płatnej do dnia 10 stycznia 2010 r.,
- 138,00 zł płatnej do dnia 10 lutego 2010 r.,
- 138,00 zł płatnej do dnia 10 marca 2010 r.,
- 138,00 zł płatnej do dnia 10 kwietnia 2010 r.
okoliczność niesporna, a nadto specyfikacja niezapłaconych należności za usługi edukacyjne – k. 35
W dniu 30 września 2011 r.Wyższa Szkoła (...)wG.(zbywca) zawarła z(...) Spółką jawnąz siedzibą wW.(nabywcą) umowę sprzedaży wierzytelności, której przedmiotem było przeniesienie na rzecz nabywcy wierzytelności pieniężnych wskazanych w załączniku nr 2, celem ich dalszej windykacji. W treści załącznika nr 2 wskazana została wierzytelność przysługująca zbywcy względem dłużnikaM. W. (1)w kwocie 552,00 zł.
okoliczność niesporna, a nadto umowa sprzedaży wierzytelności – k. 40-40v., wyciąg z załącznika – k. 41
W dniu 22 listopada 2011 r.(...) Spółka jawnaz siedzibą wW.wystosowała doM. W. (1)pismo informujące o nabyciu wierzytelności względem niego, stanowiącej zadłużenia wynikającego z umowy o świadczenie usług edukacyjnych oraz wezwała go do zapłaty kwoty 676,97 zł, w tym kwoty 552,00 zł tytułem nieopłaconego czesnego od stycznia do kwietnia 2010 r. i kwoty 124,97 zł tytułem odsetek.
okoliczność niesporna, a nadto wezwanie do zapłaty – k. 42-42 v., potwierdzenie nadania – k. 43
(...) Spółka jawnaz siedzibą wW.na podstawie uchwały wspólników nr 1/2011 uległo przekształceniu w(...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW..
okoliczność niesporna, a nadto odpis pełny KRS powoda – k. 7-9
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania. Dowody uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, nadto nie były kwestionowane przez stronę przeciwną.
Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wniosły do sprawy żadnych nowych istotnych okoliczności.
W niniejszej sprawie niesporne było, że pomiędzy pozwanymM. W. (1)aWyższą Szkołą (...)wG.w dniu 4 listopada 2008 r., pod rządamiustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług edukacyjnych. Niesporne było również to, że pozwany nie uiścił na rzecz uczelni w okresie od stycznia do kwietnia 2010 r. czterech rat czesnego (po 138,00 zł każda) w łącznej kwocie 552,00 zł. Kwestią niesporną było również to, że roszczenie uczelni o zapłatę ww. czesnego, na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 30 września 2011 r., zostało przelane na powoda.
Spór w niniejszej sprawie, w związku z podniesionym przez kuratora zarzutem przedawnienia, sprowadzał się do ustalenia czy roszczenie powoda może być skutecznie dochodzone czy też uległo przedawnieniu. Kwestią sporną był również termin przedawnienia roszczenia powoda.
W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę z dnia 4 listopada 2008 r. o świadczenie usług edukacyjnych, z której wywodził swoje roszczenie objęte pozwem, wskazując jednocześnie, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 30 września 2011 r. Podstawę prawną żądania powoda stanowią więc przepisyustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(Dz.U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) orazart. 509 k.c.
Przechodząc do zgłoszonego przez kuratora sądowego pozwanego zarzutu przedawnienia, w pierwszej kolejności należało ustalić jaki termin przedawnienia ma zastosowanie do roszczeń o zapłatę czesnego za świadczenie usług edukacyjnych.
Zgodnie zart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.
Należy wskazać, że do przepisów szczególnych regulujących termin przedawnienia określonego rodzaju roszczeń należyart. 160a ust. 7ww.ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym roszczenia wynikające z umowy (regulującej warunki pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów oraz ich wysokość –art. 106a ust. 1) przedawniają się z upływem trzech lat. Wskazać przy tym należy, iż przepisart. 160a ust. 7ww. ustawy – wprowadzony przez art. 1 pkt 105 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r., poz. 1198), zmieniającej nim ustawę z dniem 1 października 2014 r. – ma zastosowanie również do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne zawartych przed dniem wejścia w życie przedmiotowej ustawy zmieniającej, tj. do umów zawartych przed dniem 1 października 2014 r. (zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r.). Nadto należy zauważyć, iż przepis ten będzie miał zastosowanie jedynie do umów o odpłatne świadczenie usług edukacyjnych zawartych pod rządamiustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, nie będzie miał natomiast zastosowania do umów zawartych pod rządami wcześniejszej ustawy, tj.ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym(Dz. U z 1990 r., Nr 65 poz. 385 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe Sąd nie mógł zgodzić się z twierdzeniem powoda, iż w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie ogólny 10-letni termin przedawnienia zart. 118 k.c.Nadto należy wskazać, że przytoczone przez powoda orzecznictwo Sądu Najwyższego, a w szczególności stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 21 października 2015 r., wydanej w sprawie III CZP 67/15, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem dotyczy odmiennego stanu faktycznego. Z uzasadnienia ww. orzeczenia Sądu Najwyższego wynika, że Sąd Najwyższy zajmował się sytuacją faktyczną zaistniałą w 2009 r. i jej rozstrzygnięciem zawartym w orzeczeniu Sądu I instancji wydanym w 2013 r., tj. w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. Tym samym Sąd Najwyższy odpowiadając na postawione pytanie prawne, dotyczące ww. sytuacji faktycznej, tj. zastosowania przez Sąd I instancji w 2013 r. terminu przedawnienia roszczenia o zapłatę czesnego za studia w oparciu o umowę zawartą pod rządamiustawy z dnia 27 lipca 2005 r.– Prawo o szkolnictwie wyższym – wskazał, że do przedawnienia roszczeń o opłatę za studia określoną w umowie zawartej na podstawieart. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższymw brzmieniu obowiązującym w dniu 1 października 2009 r., w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw, miał zastosowanie 10-letni termin przedawnienia.
W niniejszej sprawie pozew został wniesiony już po wejściu w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw, a tym samym zarówno w chwili wniesienia pozwu jak i w chwili wyrokowania termin przedawnienia roszczenia o zapłatę czesnego, na podstawie umowy o świadczenie usług edukacyjnych zawartej pod rządamiustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, określony jest w przepisie szczególnym, tj. w art. 160a ust 7 ww. ustawy, zatem w niniejszej sytuacji nie będzie miał zastosowania ogólny 10-letni termin przedawnienia zart. 118 k.c.
Należy również wskazać, że Sąd podziela stanowisko powoda, iż roszczenie o zapłatę czesnego nie jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej, ani roszczeniem okresowym, a zatem do przedawnienia tego roszczenia nie będzie miał również zastosowania ogólny 3-letni termin przedawnienia zart. 118 k.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że do roszczenia powoda (który zgodnie zart. 509 § 2 k.c.na skutek cesji wierzytelności wstąpił w sytuację prawną pierwotnego wierzyciela) z tytułu zapłaty czesnego, na podstawie umowy z dnia 4 listopada 2008 r., ma zastosowanie trzyletni termin przedawnienia określony w ww.art. 160a ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
Wskazać następnie należy, że zgodnie zart. 120 § 1 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Skoro więc w niniejszej sprawie termin zapłaty czesnego za okres od stycznia do kwietnia 2010 r. przypadał na następujące daty: 10 stycznia 2010 r., 10 lutego 2010 r., 10 marca 2010 r. i 10 kwietnia 2010 r. należało uznać, iż przedawnienie tych kwot nastąpiło z upływem lat trzech od tych dat, a więc – odpowiednio – w dniach 10 stycznia 2013 r., 10 lutego 2013 r., 10 marca 2013 r. i 10 kwietnia 2013 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy powód wytoczył powództwo w dniu 24 lipca 2015 r., a zatem już po upływie biegu trzyletniego okresu przedawnienia.
W tym stanie rzeczy uznać należało, że roszczenie powoda zarówno co do należności głównej, jak i co do odsetek, uległo przedawnieniu. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, jak i poglądami doktryny, roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (m.in. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie III CZP 42/04, opubl. Lex nr 141130).
Mając na uwadze powyższe Sąd w pkt I wyroku, na podstawieart. 160a ust. 7 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym(Dz.U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), oddalił powództwo.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.w zw. z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1476), obciążając nimi powoda, jako stronę przegrywającą niniejsze postępowanie, uznając je za uiszczone w całości.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować w kontrolce uzasadnień,

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. powoda,

3
postanowienie z dnia 25 sierpnia 2016 r. prawomocne – odnotować w rep. C,

4
wypłacić kuratorowi sądowemu –M. W. (2)wynagrodzenie zgodnie z treścią postanowienia z dnia 25 sierpnia 2016 r.,

5
akt przedłożyć z wpływem lub za 30 dni.