Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 580/16
Data wyroku: 2016-02-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Taberska, Bożena Ziółkowska, Mariusz Sygrela

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Bożena Ziółkowska
SSO Ewa Taberska (spr.)
SSO Mariusz Sygrela
Protokolant p.o. stażystyS. S.
przy udzialeM. F.Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r.
sprawyB. B.
oskarżonego zart. 177 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżycielkę posiłkową
od wyroku Sądu Rejonowego w Pile
z dnia 31 marca 2016 r. - sygn. akt II K 144/16
Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Pile do ponownego rozpoznania.
Ewa TaberskaB. M.S.

UZASADNIENIE
B. B.został oskarżony o to, że w dniu 17 grudnia 2015r. około godz. 18.00 wP., naul. (...), kierując samochodem osobowym markiD. (...)nr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że zbliżając się do prawidłowo oznakowanego przyjścia dla pieszych, nie zachował wymaganej, szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa znajdującej się na przejściuT. S., doprowadzając do jej potrącenia, w następstwie czego piesza doznała obrażenia ciała w postaci wieloodłamowego złamania głowy kości ramiennej prawej, co spowodowało naruszenie czynności narządu ruchu na czas dłuższy niż 7 dni w rozumieniuart. 157 §1 kk, tj. o czyn zart. 177 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Pile wyrokiem z dnia 31 marca 2016r. sygn. akt II K 144/16 na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie karne na okres 2 lat tytułem próby w stosunku do oskarżonego o czyn zart. 177 § 1 kkB. B., a nadto na postawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 46 § 2 kkorzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonejT. S.nawiązkę w kwocie 1500 złotych oraz obciążył oskarżonego kosztami sądowymi - K.51.
Apelację od tego wyroku złożyła oskarżyciela posiłkowaT. S., dołączając do wniesionego środka zaskarżenia kserokopię dokumentacji medycznej – K. 76 – 85 .
OskarżonyB. B.złożył odpowiedź na apelację – K. 93 – 95.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja oskarżycielki posiłkowej okazała się częściowo zasadna i stała się podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wbrew twierdzeniom oskarżycielki posiłkowej stan faktyczny w niniejszej sprawie, co do okoliczności przebiegu wypadku drogowego nie budzi, zdaniem Sądu Okręgowego, żadnych wątpliwości. Stąd zbędnym było zatem w postępowaniu odwoławczym jakiekolwiek uzupełnienie materiału dowodowego osobowego (w postaci świadków zdarzenia, których zresztą oskarżycielka nie wskazała z imienia i nazwiska) czy rzeczowego w zakresie przebiegu wypadku z udziałemT. S.. Podnieść należy bowiem, iż tylko w przypadku, gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych, zasięga się opinii biegłego –art. 193 § 1 kpk.
Mechanizm zaistniałego w dniu 17 grudnia 2016r. wypadku był prosty i typowy, oskarżony przyznał się do jego popełnienia i okoliczności tego zdarzenia nie budzą żadnych wątpliwości w Sądzi odwoławczym.
Dodatkowej opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej natomiast wymagał powypadkowy stan zdrowia oskarżycielki posiłkowej po zdarzeniu z dnia 17 grudnia 2015r., albowiemT. S., przedstawiając jednocześnie dokumentację lekarską wskazywała w apelacji, iż doznała szerszych obrażeń ciała niż te opisane w oskarżeniu oraz podnosiła, że skutki wypadku odczuwa cały czas i „ została kaleką do końca życia”.
W tym celu Sąd Okręgowy przeprowadził dowód z opinii biegłych: lek. med.W. K.specjalisty ortopedy i traumatologii oraz lek. med.S. P.specjalisty w zakresie medycyny sądowej – K. 134 – 136.
Jak wynika z opinii, oskarżyciela posiłkowa doznała w dniu 17 grudnia 2015r. następujących obrażeń:
-złamaniazgnieceniowego kłykcia bocznegokości piszczelowej prawej, które wygoiło się z poszerzeniem bocznego przedziału prawego stawu kolanowego i obniżeniem plateau piszczeli bez istotnych zaburzeń motorycznych -złamania  kości ramiennej prawejw odcinku bliższym, które wygoiło się wadliwie w nadmiernej szpotawości głowy kości ramiennej.
Opisane złamania , zdaniem biegłych, w zakresie prawej kości ramiennej i prawej kości piszczelowej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na czas dłuższy niż 7 dni w rozumieniuart. 157 §1 kk.
Stwierdzona w badaniu biegłych dysfunkcja stawu barkowego prawego ma charakter pourazowy i jest skutkiem zdarzenia z dnia 17.12.2015r. Natomiast zaburzenia stwierdzone w zakresie obwodowej części prawej kończyny górnej są następstwem wcześniejszych zmian zwyrodnieniowych w odcinku szyjnym kręgosłupa oskarżycielki.
Opinia z dnia 2.01.2017r. wydana przez powołanych w toku postępowania odwoławczego biegłych (poza oczywistą omyłką w dacie urodzin pokrzywdzonej), nie zawiera błędów i nie budzi żadnych wątpliwości Sądu Okręgowego, jest jasna i spójna, wydana została w oparciu o badanie sądowo – lekarskieT. S.oraz w oparciu o wiarygodną dokumentację lekarską.
Opinia ta potwierdziła także zarzutyT. S.zawarte w apelacji, iż w wyniku wypadku doznała ona szerszych obrażeń, skutkujących naruszenie czynności narządu ruchu na czas dłuższy niż 7 dni a skutki jednego z nich odczuwa w sposób dotkliwy przez cały czas.
Zarówno ogół obrażeń doznanych przez oskarżycielkę posiłkową jak i przebieg wypadku, którego sprawcą byłB. B., zdaniem Sądu Okręgowego, poddają w wątpliwość wyrok Sądu Rejonowego co do warunkowego umorzenia postępowania w stosunku do oskarżonegoB. B.jak i wysokość wymierzonej w wyroku symbolicznej nawiązki, co zresztą podnosiła także oskarżycielka posiłkowa w swojej apelacji.
Mając na uwadze fakt, że oskarżony nie ustąpił pierwszeństwa znajdującej się na prawidłowo oznakowanym przejściu dla pieszych oskarżycielce posiłkowej i ją potrącił, i doznała ona szerszych obrażeń niż wskazane przez prokuratora we wniosku o warunkowe umorzenie postępowania, to nie sposób uznać, zdaniem Sądu Okręgowego, że winaB. B.i społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne oraz, że oskarżony nie powinien ponieść symbolicznej chociażby kary za swój czyn.
W związku z powyższym, z uwagi na treśćart. 454 § 1 kpk, zgodnie z którym Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, co do którego w pierwszej instancji warunkowo umorzono postępowanie, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądu Rejonowemu w Pile do ponownego rozpoznania. Sąd ten zgodnie ze wskazaniemart. 341 § 1 kpkskieruje sprawę na rozprawę.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi przewód sądowy w całości. Sąd ten winien mieć także na względzie treść opinii biegłych z dnia 2 stycznia 2017r. odnośnie zakresu obrażeńT. S.doznanych w wyniku wypadku z dnia 17 grudnia 2015r., co winno znaleźć miejsce w treści opisu czynuB. B.a w przypadku miarkowania ewentualnej nawiązki, odszkodowania lub zadośćuczynienia na rzeczT. S.Sąd Rejonowy winien ustalić, czy oskarżycielka posiłkowa skorzystała już z odszkodowania w ramach ubezpieczenia jakim objęty byłB. B.– K. 74 i 105.
M. S.B. E.T.