Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 575/16
Data wyroku: 2016-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Prażmowski
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów, Dowody
Podstawa prawna: art. 437 kpk

Sygnatura akt VI Ka 575/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia30 sierpnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski
Protokolant Weronika Gnida
przy udziale Katarzyny Preidl
Prokuratora Prokuratury RejonowaG. (...)wG.

po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r.
sprawyR. H.ur. (...)wG.
synaE.iM.
oskarżonego zart. 157§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 23 października 2013 r. sygnatura akt III K 430/13
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
OskarżonyR. H.stanął pod zarzutem, tego, że;
w dniu 2 stycznia 2013 roku wG.przy ul.(...), dokonał uszkodzenia ciała uA.L.poprzez szarpanie za odzież a następnie popchnięcie co spowodowało, że pokrzywdzona przewróciła się na podłogę w wyniku czego doznała obrażenia ciała w postaci skręcenia i stłuczenia prawego kolana z wylewem krwi do stawu, naruszających prawidłowe czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, tj. przestępstwa zart. 157 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt III K 430/13 uznał oskarżonegoR. H.za winnego tego, że w dniu 2 stycznia 2013 roku wG.przyulicy (...), szarpał za odzieżA. L., a następnie popchnął ją w ten sposób, że pokrzywdzona przewróciła się na podłogę, w wyniku czegoA. L.doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia i stłuczenia prawego kolana z wylewem krwi do stawu, skręcenia szyjnego odcinka kręgosłupa z ograniczeniem ruchomości szyi, urazu lewego kciuka z raną tłuczoną, niestabilnością stawu śródręczno palcowego I i złamaniem podstawy paliczka bliższego, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres powyżej siedmiu dni, to jest winnego popełnienia przestępstwa zart. 157 § 1 k.k.i za to na zasadzieart. 157 § 1 k.k.skazał oskarżonego na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na zasadzieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 k.k., warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat.
Ponadto Sąd na zasadzieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejA. L.kwoty 500 złotych oraz obciążył oskarżonego kosztami sądowymi.
Apelację od tego wyroku wywiódł oskarżony, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając błędną ocenę materiału dowodowego, w szczególności zeznań pokrzywdzonej oraz błędne ustalenia faktyczne, wskazując iż obrażenia doznane przez pokrzywdzoną są wynikiem innego zdarzenia, podczas poruszania się taksówką. Oskarżony wniósł o uniewinnienie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Aczkolwiek oskarżony swe informacje o mechanizmie powstania obrażeń u pokrzywdzonej ujawnił po dłuższym czasie, tym niemniej wywiedziona apelacja okazała się skuteczna o tyle, że zaskarżony wyrok – z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które skutkowały przedwczesnymi ustaleniami faktycznymi – musiał zostać uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.
Zaznaczyć bowiem należy, że niniejsza sprawa w obecnym jej stanie nie dojrzała do ostatecznego rozstrzygnięcia, gdyż Sąd I instancji nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nadto sporządzone uzasadnienie wyroku jest niepełne.
Sąd dokonując zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonemu pominął informacje wynikające (co prawda obecnie tylko w szczątkowej formie) z akt sprawy, a wskazujące że pokrzywdzona w dniu 3 stycznia 2013 r. ok. godz. 3.00 uczestniczyła w wypadku drogowym i odniosła w tym wypadku obrażenia ciała.
Wskazuje na to uwaga uczyniona już przy zlecaniu wydania opinii o stanie zdrowia pokrzywdzonej (karta 6) z której wynika, iż tylko obrażenia kolana prawej nogi miały powstać na skutek działania oskarżonego (i tych miała dotyczyć opinia biegłego), a pozostałe wynikające z karty informacyjnej zeSzpitala Miejskiego nr (...)(karta 5) miały powstać podczas wypadku komunikacyjnego.
Powyżej wymieniona uwaga nie została uwzględniona przez biegłego sądowego, który w opinii wskazał na wszystkie obrażenia pokrzywdzonej, a odnośnie urazu kolana sprecyzował na jaki okres czasu naruszał on czynności ciała (karta 7), co jednak nie stanowi odpowiedzi na zadane pytanie. Pozostaje zatem niewyjaśniona kwestia czy opisane w karcie informacyjnej obrażenie ciała w postaci skręcenia i stłuczenia prawego kolana z wylewem krwi do stawu było wynikiem zachowania oskarżonego z dnia 2 stycznia 2013 r. czy też mającego miejsce kilka godzin później wypadku komunikacyjnego z dnia 3 stycznia 2013 r. ok. godz. 3.00.
Należy podkreślić iż o kwestie te pokrzywdzona nie została wypytana, zaś treść jej zeznań na rozprawie w ogóle nie wskazuje by wypowiadała się o wypadku komunikacyjnym, który miał mieć miejsce kilka godzin po zdarzeniu, które było przedmiotem osądu w sprawie niniejszej. Także przekazane przez pokrzywdzoną informacje co do okresu leczenie w ogóle nie odnoszą się do kwestii związanych z wypadkiem komunikacyjnym (karta 68 verte) i tym samym nie wiadomo czy leczenie to związane było tylko z urazem kolana.
Kwestie te wymagają wyjaśnia w toku ponownego postępowania.
Należy wskazać, iż na sądzie orzekającym spoczywa obowiązek oparcia ustaleń faktycznych na całokształcie materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, przy czym sąd ten ma obowiązek mieć na względzie wszystkie okoliczności ujawnione i istotne dla sprawy, co ma szczególne znaczenie, gdy pomiędzy poszczególnymi relacjami zachodzą istotne różnice, winien różnice te i sprzeczności wyjaśnić. Przy gromadzeniu i ocenie dowodów sąd orzekający obowiązany jest uwzględniać okoliczności przemawiające za i przeciw oskarżonemu a nadto dokonać ich oceny z zachowaniem wskazań wynikających zart. 7 k.p.k.przy czym przesłanki na których oparł sąd orzekający ocenę dowodów muszą znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku, który jest dokumentem sprawozdawczym, w którym w sposób uporządkowany przedstawiony musi być wynik z narady z dokładnym wskazaniem jakie fakty i dlaczego sąd uznał za udowodnione, jak ocenił poszczególne dowody, dlaczego jednym dowodom walor wiarygodności przydał, a innym go odmówił.
Stosownym jest nadmienić, iż bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne uznać należy za przedwczesne - „wyroku nie wolno wydawać na podstawie części materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych, które tezę oskarżenia potwierdzają i tych, które ją podważają. Dopiero wszechstronna ocena wszystkich dowodów i wynikających z nich okoliczności może doprowadzić do wykrycia prawdy i poczynienia prawidłowych w tym zakresie ustaleń” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 1996r. sygnatura akt III KRN 191/95 Prok. i Pr. 1996/7-8/11).
Koniecznym jest zatem w toku postępowania zweryfikowanie przedstawionej przez oskarżonego linii obrony, ustalenie w oparciu o wcześniej zgromadzoną dokumentację lekarską jakich obrażeń doznała pokrzywdzona w trakcie wypadku komunikacyjnego (w czym pomocne mogą być również akta postępowania dotyczące tego zdarzenia karta 15), nadto jaki był mechanizm powstania obrażenia w postaci skręcenia i stłuczenia prawego kolana z wylewem krwi do stawu i czy wypadek komunikacyjny z dnia 3 stycznia 2013 r. godz. 3.00 mógł przyczynić się do powiększenia się obrażeń ciała pokrzywdzonej.
Powyższe okoliczności sprawiły, iż Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, konieczne jest bowiem nie tylko powtórzenie czynności dotychczas przeprowadzonych przed Sądem ale także rozszerzenie postępowania dowodowego, w tym przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lekarza sądowego.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd przeprowadzi pełne postępowanie dowodowe, w szczególności podejmie próby wyjaśnienia wskazanych powyżej kwestii dotyczących mechanizmu powstania obrażę ciała u pokrzywdzonej. Nie przesądzając rozstrzygnięcia w przedmiocie winy oskarżonego należy stwierdzić, iż właściwie zgromadzony materiał dowodowy powinien być przez Sąd poddany wnikliwej ocenie, zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów jak i zasad logicznego rozumowania, pozwalającej na ustalenie, bądź wykluczenia istnienia przesłanek odpowiedzialności oskarżonego w zakresie zarzucanego mu przestępstwa, nadto wyniki analizy materiału dowodowego przez Sąd I instancji powinny znaleźć odzwierciedlenie w pisemnych motywach wyroku, zgodnie zart. 424§1 i 2 k.p.k.oraz uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w toku rozprawy głównej.