Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ns 2573/14
Data wyroku: 2016-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: K. Turbiński
Słowa kluczowe: Własność
Podstawa prawna: art. 172 kc

Sygnatura akt II Ns 2573/14

POSTANOWIENIE
Dnia 30 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi– Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilnyw składzie:
Przewodniczący SSR K.T.
Protokolant apl. aplikacji sędziowskiejM. G.
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z wnioskuH. P. (1)
z udziałemZ. J.,E. J.,G. K.,A. Z.,A. K. (1),J. K.iJ. W.
o zasiedzenie
postanawia

1
stwierdzić, żeS. K., z dniem 28 października 1981 roku, nabyła przez zasiedzenie udziały w nieruchomości gruntowej, położonej wŁ.przyulicy (...), oznaczonej numeremdziałki (...), dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą (...): w wysokości ¼ (jednej czwartej), co do którego w księdze wieczystej ujawnieni są jako współwłaścicieleZ. J.iE. J.we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej oraz w wysokości ¼ (jednej czwartej), co do którego w księdze wieczystej ujawniona jest jako właścicielkaH. S.;

2
ustalić, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Sygn. akt II Ns 2573/14

UZASADNIENIE
We wniosku wniesionym w dniu 5 grudnia 2014 roku,H. P. (1), reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o stwierdzenie, żeS. K.,J. P.iE. K., z dniem 3 października 1962 roku nabyli przez zasiedzenie łącznie 2/4 udziałów w zabudowanej nieruchomości położonej wŁ., przyulicy (...), składającej się zdziałki nr (...)o obszarze(...), dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą KW nr (...). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w drodze umowy sprzedaży z dnia 3 października 1932 rokuK. K.iA. K. (2)nabyli nieruchomość położoną wŁ., przyulicy (...)o powierzchni 555 m2.K. K.iA. K. (2)zawarli umowę podziału nieruchomości na północną i południową część, od tego dniaK. K.samoistnie posiadał działkę w południowej części. W 1936 rokuK. K.na zajętej części działki, oznaczonej nr(...)wybudował jednorodzinny dom drewniany, zaśdziałka nr (...)znajdowała się w posiadaniuA. K. (2). Wskazano, iżK. K.zmarł dnia 26 października 1951 roku, zaś prawa do spadku nabyła wdowaS. K.w ¼ części, córkaJ. P.w 3/8 częściach i synE. K.w 3/8 częściach, z wyłączeniem udziału w majątku objętym wspólnością ustawową, który przeszedł na dzieci spadkodawcy,J. P.iE. K.po połowie.
(wniosek, k. 3-6, pełnomocnictwo k. 7)
W piśmie z dnia 28 stycznia 2015 roku uczestnikE. J.oświadczył, że zgadza się z wnioskiemH. P. (1)o zasiedzenie.
(pismo – stanowisko uczestnika k. 37)
W piśmie z dnia 28 stycznia 2015 roku uczestniczkaZ. J.oświadczyła, że zgadza się z wnioskiemH. P. (1)o zasiedzenie.
(pismo – stanowisko uczestniczki k. 38)
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 roku Sąd, na podstawieart. 510 § 2 kpc, wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowaniaA. Z.,A. K. (1)iJ. K..
(postanowienie k. 67)
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 roku Sąd, na podstawieart.510 § 2 kpc, wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestniczki postępowaniaJ. W..
(postanowienie k. 90)
W toku rozprawy w dniu 16 marca 2016 roku uczestnicy postępowaniaA. Z.,A. K. (1)iJ. K.oświadczyli, że przyłączają się do wniosku.
(stanowiska uczestników - protokół rozprawy k. 106-109)
W toku rozprawy w dniu 16 marca 2016 roku pełnomocnik wnioskodawczyni oświadczył, że precyzuje wniosek w ten sposób, że wnosi o stwierdzenie, że udział w przedmiotowej nieruchomości przez zasiedzenie nabyłaS. K.w terminie biegnącym od dnia śmierciK. K., tj. od 26 października 1951 roku.
(protokół rozprawy k. 106-109)
Pozostali uczestnicy postępowania nie zajęli stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Działka oznaczona obecnie w ewidencji gruntównumerem ewidencyjnym (...)o powierzchni 0,0272 ha, położona przyulicy (...)wŁ., dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), pierwotnie wchodziła w skład większej nieruchomości, której właścicielem byliA.iA. P.orazW.iH. P. (2)– osady rolnej położonej we wsi i gminieC.o powierzchni 6 mórg 241 prętów gruntu, zapisanej do tabeli pod nr(...), po porządku, a pod nr(...)według projektu, że część tej osady, a mianowicie 4 morgi 241 prętów gruntu położonego przed plantem kolejowym, zostały w roku 1915 wcielone do ziem miastaŁ., pozostałe zaś dwie morgi gruntu położone za plantem stanowią grunt włościański. Część tego wcielonego do ziem miastaŁ.gruntu, ciągnącą się odulicy (...)do plantuA.iA. P.orazW.iH. P. (2)podzielili na place szczegółowo wskazane na planie mierniczegoJ.z dnia 1 lipca 1932 roku L.dz. 997, zatwierdzonego uchwałą Magistratu miastaŁ.uchwałą z dnia 1 września 1932 roku nr 809.
(kopia aktu notarialnego k. 10, kopia wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów i budynków k. 25, wydruk księgi wieczystej k. 20-24)
Na podstawie umowy z dnia 3 października 1932 roku zawartej w formie aktu notarialnegoA.iA. P.orazW.iH. P. (2)jeden plac, oznaczony(...)na planie mierniczegoJ.z dnia 1 lipca 1932 roku L.dz. 997, o powierzchni 555 m2, położony przyulicy (...), sprzedali niepodzielnie w równych częściachK. K.iA. K. (2)za cenę 700 złotych.
(kopia aktu notarialnego k. 10)
W dniu 3 października 1932 rokuK. K.iA. K. (2)zawarli umowę dobrowolnego podziału nieruchomości na północną i południową część, od tego dniaK. K.samoistnie posiadał i użytkował południową połowę działki oznaczoną obecnie jakodziałka nr (...)przyulicy (...)wŁ.o powierzchni 0,0272 ha, dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą KW nr (...), zaśA. K. (2)posiadała i użytkowała północną połowę placu, oznaczoną obecnie jakodziałka nr (...)o powierzchni 0,0271 ha przyulicy (...)wŁ..
(kopia umowy k. 11, kopia mapy ewidencyjnej k. 15-16)
Po objęciu posiadania naddziałką numer (...)K. K.w 1936 roku zbudował na tej działce dom drewniany, w którym zamieszkiwał oraz wybudował budynki gospodarcze i zajmował się nieruchomością. Działki odgrodzono od siebie płotem, były traktowane jako oddzielne przedmioty własności.K. K.nie uzgadniał ze współwłaścicielami czynności, które wykonywał na zajętej działce.K. K.sprawował władztwo nad objętą w posiadanie działką do swojej śmierci.
( zeznania wnioskodawczyniH. P. (1)k. 108, zeznaniaA. Z.k. 108, zeznaniaJ. K.k. 109, zeznaniaA. K. (1)k. 109)
K. K.zmarł dnia 26 października 1951 roku. Postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt Ns II. 266/60 z dnia 26 marca 1960 roku Sąd Powiatowy dla miastaŁ.wŁ.stwierdził, że prawa do spadku pozostałego poK. K.nabyła na podstawie dziedziczenia ustawowego wdowa po spadkodawcyS. K.z domu Zaleta w ¼ części, córkaJ. P.w 3/8 częściach i synE. K.w 3/8 częściach, z wyłączeniem udziału spadkodawcy w majątku objętym wspólnością ustawową, który z mocy dziedziczenia ustawowego przeszedł na dzieci spadkodawcy,J. P.iE. K.po połowie.
(kopia postanowienia k. 14)
Po śmierciK. K.posiadaniedziałki numer (...)objęła jego żonaS. K., która sprawowała władztwo nad nieruchomością do swojej śmierci w dniu 26 maja 1982 roku.S. K.zajmowała się bieżącą konserwacją wybudowanych na działce budynków. Wszystko wykonywała samodzielnie, nie pytając nikogo o zgodę. Spadek poS. K.nabyły jej dzieciJ. P.iE. K.po ½ części każde z nich. Po śmierciS. K.działka numer (...)została objęta w posiadanie przez jej spadkobierczynięJ. P., która użytkowała ją do swojej śmierci w dniu 7 stycznia 2001 roku.
(zeznania wnioskodawczyniH. P. (1)k. 108, zeznaniaA. Z.k. 108, zeznaniaJ. K.k. 109, zeznaniaA. K. (1)k. 109, kopia aktu notarialnego k. 17-19)
Umową darowizny zawarta w formie aktu notarialnego w dniu 17 maja 1995 rokuJ. P.iE. K.darowaliH. P. (1)udziały wynoszące po 4/16 części w nieruchomości położonej wŁ.przyul. (...), oznaczonej jakodziałka zabudowana nr (...)o powierzchni 5 arów 44 metrów kwadratowych.
(kopia aktu notarialnego k. 17-19)
Od zawarcia umowy darowizny w dniu 17 maja 1995 roku posiadanie naddziałką numer (...)przyulicy (...)wŁ.sprawowałaH. P. (1). W piśmie z dnia 1988 rokuJ. P.zwróciła się do Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej wŁ.o pozwolenie na rozbiórkę budynku drewnianego wybudowanego przezK. K..J. P.zleciła budowę nowych budynków gospodarczych nadziałce numer (...), a także doprowadziła wodę na działkę.J. P.wykonywała wszystko samodzielnie, nie pytając nikogo o zgodę.
(kopia podania k. 12, kopia pisma k. 13,  zeznania wnioskodawczyniH. P. (1)k. 108, zeznaniaA. Z.k. 108, zeznaniaJ. K.k. 109, zeznaniaA. K. (1)k. 109)
Władztwo naddziałką oznaczoną numerem (...)sprawowałaA. K. (2). Po jej śmierci władztwo nad zajętą przez niż działką przeszło na jej spadkobiercówJ. A.iH. A.. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 1980 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I Ns 1263/80 Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim stwierdził, że spadek poJ. A.zmarłym w dniu 9 czerwca 1979 roku wZ., ostatnio stale zamieszkałym wZ.na podstawie testamentu nabyła w całości jego córkaJ. W.. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I Ns 1240/12 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi stwierdził, że spadek poH. S.z domuA.córceT.iE.zmarłej w dniu 28 czerwca 1967 roku wŁ., ostatnio stale zamieszkałej wŁ., na podstawie ustawy nabył jej synJ. S.w całości. Na mocy umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w 1987 rokuE. J.iZ. J.nabyli odJ. W.udział wynoszący ¼ w prawie własności nieruchomości położonej wŁ.przyul. (...), oznaczonej jako działka zabudowana(...). Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi stwierdził, żeZ. J.iE. J.z dniem 1 stycznia 2012 roku nabyli do wspólności majątkowej małżeńskiej przez zasiedzenie własność udziału w wysokości ¾ należącego doH. S.iH. P. (1)w nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)o powierzchni 271 m2, położonej wŁ.przyulicy (...), dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą nr (...).
(okoliczności bezsporne; także  kopia postanowień k. 29, k. 84, zeznania wnioskodawczyniH. P. (1)k. 108, zeznaniaA. Z.k. 108, zeznaniaJ. K.k. 109, zeznaniaA. K. (1)k. 109, postanowienie – znane Sądowi z urzędu)
Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd pominął jedynie zeznania uczestniczkiG. K.jako nieprzydatne dla określenia zarówno samego faktu posiadania nieruchomości objętej wnioskiem jak i okresu posiadania. Uczestniczka nie posiadała bowiem żadnej wiedzy na temat nieruchomości objętej wnioskiem, a także osób z tej nieruchomości korzystających.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Przesłankami zasiedzenia są posiadanie samoistne – rozumiane jako sprawowanie władztwa nad rzeczą wyrażone w sposób subiektywny i obiektywny (corpusianimus) oraz upływ czasu, którego długość uzależniona jest od dobrej lub złej wiary posiadacza. Dobra lub zła wiara nie stanowi samodzielnej przesłanki zasiedzenia, wpływa jedynie na okres posiadania wymagany, aby doszło nabycia prawa własności w ten sposób. Stosownie do treściart. 336 k.c., posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Zatem dla stwierdzenia nabycia własności przez zasiedzenie potrzebne jest posiadanie i to posiadanie szczególnego rodzaju bowiem, w świetle powołanego przepisu, posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć charakter posiadania samoistnego, którego konstytutywne cechy stanowią: wola posiadania nieruchomości dla siebie oraz faktyczne władanie rzeczą. Istotne - w zakresie faktycznego władztwa nad rzeczą, jest również to, iż posiadanie prowadzące do zasiedzenia (posiadanie samoistne) musi się odnosić do korzystania z rzeczy i rozporządzania nią w sposób jak najbardziej pełny, czyli do postępowania z rzeczą jak właściciel, ze wszystkimi tego atrybutami. Dla posiadania samoistnego podstawowe znaczenie ma intelektualny element zamiaru (animus) władania rzeczą dla siebie. Przy czym, przy ustalaniu charakteru posiadania należy mieć na uwadze manifestowane na zewnątrz wobec otoczenia zachowanie posiadacza. Natomiast zakres faktycznego władztwa nad rzeczą przy posiadaniu samoistnym odpowiadający prawu własności, sprowadza się do korzystania z rzeczy i rozporządzania nią w sposób jak najbardziej pełny, czyli do postępowania z rzeczą jak właściciel. Należy także podkreślić, że posiadacz rzeczy korzysta z szeregu domniemań skutkujących jego korzystniejszą pozycją prawną, tj.: posiadania samoistnego (art. 339 kc), zgodności posiadania z prawem (art. 341 kc), ciągłości posiadania (art. 340 kc) i wreszcie posiadania w dobrej wierze (art. 7 kc). Inaczej mówiąc, osoba musi jedynie wykazać, że posiadała rzecz, aby skorzystać z dobrodziejstw wskazanych domniemań prawnych. Skutkuje to przerzuceniem na stronę kwestionującą okoliczności objęte domniemania, wykazania okoliczności przeciwnych. Dla prawidłowego ustalenia podstawy prawnej stwierdzenia zasiedzenia w sprawie niniejszej konieczna jest analiza brzmienia przepisów zarównokodeksu cywilnegow brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną na mocy ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 55, poz. 321) orazustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny(Dz. U. nr 16, poz. 94 z późn. zm), jak idekretu z dnia 11 października 1946 r. Prawo rzeczowe(Dz. U. nr 57, poz. 319 z późn. zm) orazdekretu z dnia 11 października 1946 r. Przepisy wprowadzające prawo rzeczowe i prawo o księgach wieczystych(Dz. U. nr 57, poz. 321 z późn. zm). Zgodnie z brzmieniem§ 1 i 2 art. 172 kodeksu cywilnegow brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną na mocy ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 55, poz. 321), posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dziesięciu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat dwudziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Zgodnie z brzmieniemart. XLI. § 1 i 2 ustawy Przepisy wprowadzające kodeks cywilny, do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życiekodeksu cywilnego, stosuje się od tej chwili przepisy tego kodeksu; dotyczy to w szczególności możności nabycia prawa przez zasiedzenie. Jeżeli termin zasiedzenia wedługkodeksu cywilnegojest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg zasiedzenia rozpoczyna się z dniem wejścia kodeksu w życie; jeżeli jednak zasiedzenie rozpoczęte przed dniem wejścia w życiekodeksu cywilnegonastąpiłoby przy uwzględnieniu terminu określonego w przepisach dotychczasowych wcześniej, zasiedzenie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu. Zgodnie z brzmieniemart. 50 § 1 i 2 dekretu Prawo rzeczowe, kto posiada nieruchomość przez lat dwadzieścia, nabywa jej własność, chyba że w chwili objęcia nieruchomości w posiadanie był w złej wierze (zasiedzenie). Temu, kto posiada nieruchomość przez lat trzydzieści, nie można zarzucać złej wiary. Wreszcie zgodnie z brzmieniemart. XXXIII § 1 i 2 dekretu Przepisy wprowadzające prawo rzeczowe i prawo o księgach wieczystych, do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed wejściem w życieprawa rzeczowego, stosuje się od tej chwili przepisy tego prawa; dotyczy to w szczególności możności nabycia prawa przez zasiedzenie. Jeżeli termin zasiedzenia wedługprawa rzeczowegojest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg zasiedzenia rozpoczyna się z chwilą wejścia w życie tego prawa; jeżeli jednak zasiedzenie, rozpoczęte przed wejściem w życieprawa rzeczowego, nastąpiłoby przy uwzględnieniu terminu określonego w przepisach dotychczasowych wcześniej, zasiedzenie następuje z tym wcześniejszym terminem. Terminy zasiedzenia przed wejściem w życiedekretu Prawo rzeczowetakże wynosiły 20 i 30 lat (Kodeks cywilnyKrólestwa Polskiego z 1825 roku). Skoro tak, to przed śmierciąK. K.nie mógł zasiedzieć przedmiotowej nieruchomości w udziale przysługującej współwłaścicielceA. K. (2), gdyż od objęcia jej w posiadanie (1932 rok) do jego śmierci (1951 rok) nie upłynął wymagany okres 30 lat (a nawet 20 lat- gdyby, wbrew poglądowi Sądu- przyjmować dobrą wiarę), który to okres był niezbędny, gdyżK. K.był posiadaczem w złej wierze; jako współwłaściciel, który nabył nieruchomość wraz z inną osobą, wiedział bowiem, że w ½ nieruchomość stanowi własnośćA. K. (2), a jedynie w ½ jego własność. Następnie, jakkolwiek posiadanie podlega dziedziczeniu, to skoro po śmierciK. K.posiadanie objęła jedynie jego żona (z wyłączeniem dzieci, jako pozostałych spadkobierców- żona i dzieci dziedziczyły spadek w zakresie nie objętym wspólnością, a zatem w zakresie posiadania przedmiotowej nieruchomości, a dzieci pozostałą część spadku, tj. objętą wspólnością), a przed śmierciąK. K.nie doszło do przeniesienia posiadania z niego na inną osobę, co umożliwiałoby doliczenie posiadaniaK. K.kolejnemu (po nim) posiadaczowi, to okres zasiedzeniaS. K.zaczął biec od początku. Z reguły, z chwilą otwarcia spadku spadkobierca, który objął nieruchomość w posiadanie staje się posiadaczem samoistnym w zakresie przypadającego mu na podstawie dziedziczenia udziału oraz dzierżycielem w zakresie pozostałych udziałów (art. 338). Zatem z chwilą otwarcia spadku może on samowolnie zawładnąć całą nieruchomością i stać się posiadaczem samoistnym całości, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie i wówczas początkiem biegu terminu zasiedzenia będzie dzień, w którym ujawnił swą wolę posiadania dla siebie w sposób jawny i dostrzegalny dla otoczenia, albo dzień, w którym został wpisany do księgi wieczystej jako wyłączny właściciel (niezgodnie z rzeczywistym stanem prawnym), (tak Stanisław Rudnicki w: Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, Warszawa 2002 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 186). Również w orzecznictwie przyjmuje się, iż w sytuacji gdy współspadkobierca lub niektórzy ze współspadkobierców posiadają wyłącznie we własnym imieniu nieruchomość, która była w posiadaniu spadkodawcy, bieg zasiedzenia na korzyść tego współspadkobiercy lub tych współspadkobierców rozpoczyna się dopiero z chwilą otwarcia spadku; natomiast w sytuacji, gdy żaden ze współspadkobierców nie posiada nieruchomości spadkowej wyłącznie we własnym imieniu, każdy współspadkobierca – współposiadacz może przy obliczaniu terminu zasiedzenia doliczyć czas posiadania spadkodawcy do czasu swego współposiadania (tak też w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1986 r., III CRN 60/86 OSNCP 1987, z 9, poz. 138). Podobnie według postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1997 r., III CKN 35/97, OSNC 1997/10/150, M.Prawn. 1998/1/5, w sytuacji, gdy jeden ze spadkobierców z chwilą otwarcia spadku zawładnie fizycznie oznaczoną częścią nieruchomości spadkowej i ujawnia wolę posiadania tej części dla siebie w sposób jawny i widoczny dla otoczenia, początkiem biegu terminu zasiedzenia na jego rzecz będzie chwila otwarcia spadku. Zakwalifikowanie posiadaniaS. K.jako posiadania w dobrej wierze nie jest możliwe- tak jak w przypadkuK. K.. Dobra wiara polega bowiem na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu posiadacza, że przysługuje mu takie prawo do władania rzeczą, jakie faktycznie wykonuje (orzeczenie SN z 7 maja 1971 r., I CR 302/71, NP 4/73, s. 580). W orzecznictwie przyjęto zaś, iż dobrą wiarę spadkobiercy, który objął w posiadanie nieruchomość należącą do spadku, wyklucza wiedza o tym, że istnieją inni spadkobiercy powołani z ustawy do dziedziczenia (tak SN w orz. z 19 maja 1998 r., II CKN 770/97, nie publ.). Ponadto zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1991 r. ( III CZP 108/91, OSNC 1992 r., nr 4, poz. 48 ) osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności zawartej bez formy aktu notarialnego, nie jest samoistnym posiadaczem w dobrej wierze. Zasada ta rozciąga się rzecz jasna na świadomych tego spadkobierców takiej osoby. Już ta okoliczność świadczy, żeS. K.była posiadaczem samoistnym w złej wierze zatem termin do zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości wynosi dla niej 30 lat. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego za początek biegu terminu zasiedzenia uznać zatem należy dzień 27 października 1951 roku, czyli dnia następnego po śmierciK. K.. Natomiast okres samoistnego posiadania zakończył się po latach trzydziestu, w dniu 28 października 1981 roku (Kodeks cywilnystanowi, że nabycie przez zasiedzenie w przypadku złej wiary następuje „z upływem” 30 lat, a więc w tym przypadku 28 października 1981 roku).
Z uwagi na to, że w księdze wieczystej ujawnieni są jako współwłaściciele udziałów objętych wnioskiem o zasiedzenie (łącznie ½)Z. J.iE. J.orazH. S., Sąd stwierdził, żeS. K., z dniem 28 października 1981 roku, nabyła przez zasiedzenie udziały w nieruchomości gruntowej, położonej wŁ.przyulicy (...), oznaczonej numeremdziałki (...), dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą (...): w wysokości ¼, co do którego w księdze wieczystej ujawnieni są jako współwłaścicieleZ. J.iE. J.we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej oraz w wysokości ¼, co do którego w księdze wieczystej ujawniona jest jako właścicielkaH. S..
Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołany przepisów Sad orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Wpunkcie drugimSąd orzekł, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Orzeczenie w tej części Sąd oparł na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.