Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2899/14
Data wyroku: 2016-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Sporysz

Sygn. akt I C 2899/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe wW.I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Tomasz Sporysz
Protokolant: Marta Czyżewska
po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa miasta stołecznegoW.
przeciwkoM.K.,K. T.,R. G.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymM.K.iR. G., aby opuścili i opróżnililokal mieszkalny nr (...)w budynku przyulicy (...)wW.oraz wydali go na rzecz strony powodowej miasta stołecznegoW.w stanie wolnym od osób i rzeczy prawa ich reprezentujących;

II
umarza postępowanie względem pozwanejK. T.;

III
ustala, że pozwanejM.K.przysługuje prawo do lokalu socjalnego;

IV
ustala, że pozwanemuR. G.nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego;

V
zasądza od pozwanychM.K.iR. G.solidarnie na rzecz strony powodowej miasta stołecznegoW.kwotę 320,00 (trzysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 2899/14

UZASADNIENIE
Powód miasto stołeczneW.wniósł o nakazanie pozwanymM.K.,K. T.orazR. G., aby opuścili, opróżnili i wydali stronie powodowejlokal mieszkalny nr (...), który znajduje się w budynku przyul. (...)wW.oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na pozew pozwanaM. K.wniosła o możliwość pozostania w przedmiotowym lokalu i odpracowania zadłużenia wobecZakładu (...)wD.P.oraz o zwolnienie jej od ponoszenia kosztów sądowych.
Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 roku pozwaniM. K.iR. G.wnieśli o oddalenie powództwa lub o przyznanie im prawa do lokalu socjalnego. Na rozprawę stawiła się równieżK. T.wraz z rodzicami zastępczymi. Rodzice zastępczy oświadczyli, iżK. T.zamieszkuje przyul. (...)wW.od 2008 roku.
Pismem z dnia 26 kwietnia 2016 rokuZakład (...)wD.P.cofnął powództwo wobec pozwanejK. T.bez zrzeczenia się roszczenia.
Do zamknięcia rozprawy, stanowiska stron nie uległy zmianie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Lokal nr (...)położony przyul. (...)wW.należy do zasobów miasta stołecznegoW.i stanowi jego własność. Lokal składa się z jednego pokoju, przedpokoju, kuchni i łazienki o łącznej powierzchni użytkowej 25,07 m2w tym powierzchnimieszkalnej (...)m2. Najemcą spornego lokalu była pozwanaM. K.na podstawie umowy najmu z dnia 08 października 2007 roku o nr 70/AN-(...), a uprawnioną do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu była jej córkaK. T..
(dowód: umowa najmu z dnia 08 października 2007 roku – k. 6-7)
W dniu 15 października 2013 roku powód skierował do pozwanejM.K.ostateczne wezwanie do zapłaty kwoty 7.606,57 zł z tytułu nieopłacenia czynszu najmu i opłat niezależnych wraz z odsetkami, zaś pismem z 10 grudnia 2013 roku m. st.W.wypowiedziało pozwanejM.K.umowę najmu przedmiotowego lokalu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia tj. ze skutkiem na dzień 31 stycznia 2014 roku. Pismem z 7 lipca 2014 roku powód wezwał pozwanych do opróżnienialokalu nr (...)przyul. (...)wW.najpóźniej w terminie miesiąca od otrzymania wezwania.
(dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 15 października 2013 roku wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 8, wypowiedzenie umowy najmu wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 9-10, wezwanie do opróżnienia lokalu z dnia 07 lipca 2014 roku wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 11-12).
Obecnie pozwanaM. K.zamieszkuje sporny lokal wraz ze swoim konkubentemR. G.. PozwanaM. K.jest osobą bezrobotną, jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku, bez renty, obecnie posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając wraz z pozwanymR. G.dochód ok. 700 zł netto miesięcznie. Nie posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego. Pozwana ma stwierdzoną chorobę alkoholową, w następstwie której pojawiały się zaburzenia psychiczne, zaburzenia zachowania. Ponadto cierpi ona na padaczkę poalkoholową orazzespół (...).
PozwanyR. G.również jest osobą bezrobotną, ale nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy, nie posiada orzeczenia o niepełnosprawności, utrzymuje się z prac dorywczych. Nie posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego.
(dowód: przesłuchanie pozwanejM.K.– k. 141, 143, zaświadczenie o statusie osoby bezrobotnej – k. 123, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 114, karty informacyjne leczenia szpitalnego – k. 117 – 122, przesłuchanie pozwanegoR. G.– k. 141, 143, oświadczenie o ilości osób zamieszkałych w danym lokalu – k. 11)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności, ani rzetelności sporządzenia, a także na podstawie przesłuchania pozwanych, które uznał za wiarygodne ze względu na brak wewnętrznych sprzeczności i potwierdzenie ich treści w pozostałym materiale dowodowym.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie.
Strona powodowa jest właścicielemlokalu nr (...)położonego przyul. (...)wW., co nie było kwestionowane przez pozwanych. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budziło wątpliwości, że powód był uprawniony do wystąpienia z roszczeniem windykacyjnym, wywodząc je z treściart. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że tej osobie przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Powód ma prawo żądać, by osoba, która nie jest właścicielem opuściła należący do niego lokal. Żądanie to mogłoby zostać nie uwzględnione jedynie w przypadku gdyby pozwani wykazali, że przysługuje im skuteczne uprawnienie do władania rzeczą, a w toku przedmiotowego procesu tych okoliczności pozwani nie wykazali.
PozwaniM. K.iR. G.po wypowiedzeniu umowy najmu lokalu nie posiadają do niego tytułu prawnego. Zostali oni wezwani do jego dobrowolnego opuszczenia, czego do chwili wydania orzeczenia nie uczynili. Należy wskazać, iż pozwani nie zakwestionowali faktu nieuiszczania opłat czynszowych, a wręcz przeciwnie przyznali się do zalegania z opłatami za korzystanie z lokalu. W tym stanie rzeczy powództwo uznać należało za uzasadnione wobecM.K.iR. G.i na podstawieart. 222 § 1 k.c.należało im nakazać, aby opuścili i opróżnililokal mieszkalny numer (...)w budynku przyulicy (...)wW.oraz wydali go stronie powodowej w stanie wolnym od osób i rzeczy prawa ich reprezentujących, o czym Sąd orzekł w punkcie I sentencji wyroku.
Sąd umorzył postępowanie wobec pozwanejK. T.wobec faktu, że strona powodowa cofnęła wobec niej powództwo ze względu na fakt, iż nie korzysta ona obecnie w żaden sposób zlokalu nr (...)w budynku przyulicy (...)wW.. Uznając tę czynność procesową za dopuszczalną w świetleart. 203 § 4 k.p.c.i umorzył wobec niej postępowanie na zasadzieart. 355 § 1 k.p.c.
Działając na zasadzieart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(tekst jednolity: Dz. U z 2014 r., poz. 150 ze zm.) Sąd był zobowiązany rozstrzygnąć w kwestii przydziału lokalu socjalnego dla pozwanych, co do których orzeczono eksmisję. W pierwszej kolejności Sąd zbadał sytuację pozwanych pod kątem, czy nie należą oni do kategorii osób wymienionych wart. 14 ust. 4przywołanej uprzednio ustawy. PozwanaM. K.jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, mającą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, a zatem należy do kategorii osób wskazanych wart. 14 ust. 4 pkt. 2 i 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, co do których Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, o ile nie może zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Sąd ustalił, że pozwana nie dysponuje tytułem prawnym do innego lokalu, a zatem w jej przypadku uprawnienie do lokalu socjalnego nie może być kwestionowane.
Wobec powyższego, w punkcie III. sentencji wyroku Sąd orzekł, iż pozwanej przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
Pomimo trudnej sytuacji materialnej pozwanegoR. G., podkreślić należy, że pozwany jest osobą zdrową, w pełni sił, ma zatem możliwość poprawy swoich warunków bytowych. Nadto, Sąd miał na względzie fakt posiadania przez pozwanego wyuczonego zawodu, tj. glazurnik – szpachlarz oraz jego wiek. Pozwany ma 34 lata, a więc jest młodym człowiekiem i dzięki temu ma ogrom możliwości aby poprawić swoje warunki życiowe. Zła sytuacja materialna pozwanego wynika więc, w ocenie Sądu, w dużej mierze z jego własnej postawy. Pozwany nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, nie jest obłożnie chory, nie przyjmuje renty. Wszystkie te okoliczności nie uzasadniają w świetleart. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegoprzyznania mu lokalu socjalnego. Wobec powyższego, w punkcie IV sentencji wyroku Sąd ustalił, że pozwanemuR. G.nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3w zw. zart. 99 k.p.c.Zgodnie z brzmieniem tego przepisu strona przegrywająca obowiązana jest zwrócić stronie wygrywającej koszty procesu niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. PozwaniM. K.iR. G.przegrali proces w całości, a więc są zobowiązani zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty. Na zasądzoną kwotę 320 złotych składa się równowartość opłaty od pozwu w wysokości 200 złotych, ustalona w oparciu oart. 17 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t. j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego ustalone na podstawie§ 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t. j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 490) w wysokości 120 złotych.