Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 1541/15
Data wyroku: 2016-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Jan Filipczyk
Słowa kluczowe: Przerwa W Odbywaniu Kary Pozbawienia Wolności
Podstawa prawna: 153§2kkw

Sygn. akt III Kow.1541/15pr

POSTANOWIENIE
Dnia 14.01.2016r.
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO w Słupsku Jan Filipczyk
Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kołpacka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku – Jacka Koryckiego oraz Z-cy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego wS.-P. G.

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym wS.Oddział Zewnętrzny wU.wnioskuskazanegoD. S. (1)s.K.o udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora, który wnosił o nie uwzględnienie wniosku
na podstawieart.153§2 kkw

p o s t a n o w i ł:

1
odmówić

    skazanemuD. S. (1)s.K.
udzielenia przerwy w odbywaniu kar: roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wS.z dnia 02.06.2014r., sygn. akt

    IIK 219/14;4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 06.12.2011r., sygn. akt

    IIK 647/11;roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wS.z dnia 16.12.2014r., sygn. akt

    XIVK 110/14; roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 13.01.2015r., sygn. akt

    IIK 283/14; 2 dni kary aresztu orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 28.11.2013r., sygn. akt

    IIW 2901/13; 4 dni kary aresztu orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 13.05.2014r., sygn. akt

    IIW 578/14;

2
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.N. G.kwotę 221,40 zł brutto (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) za obronę z urzędu;

3
zwolnić skazanego od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa;

UZASADNIENIE
SkazanyD. S. (1)złożył do Sądu wniosek o udzielenie przerwy w odbywaniu kary, ze względu na trudną sytuację rodzinną. Na wolności chciałby pomóc finansowo rodzinie i wykonać remont mieszkania.
Wniosek nie jest zasadny.
Z załączonego do akt niniejszej sprawy wywiadu środowiskowego z dnia 19.11.2015r. wynika, że sytuacja materialna rodziny skazanego jest stabilna i nie wymaga pomocy z jego strony. Żona skazanegoD. S. (2)mieszka wL.przyulicy (...). Na utrzymaniu posiada dwoje małoletnich dzieci. Wraz z dziećmi zajmuje dom swoich rodzicówI.iS. O., którzy wyjechali na stałe do Norwegii. Ma do swojej dyspozycji piętro domu. Lokal, który zajmuje rodzina skazanego jest urządzony standardowo i wyposażony w niezbędny sprzęt gospodarstwa domowego. Nie wymaga remontu. Panujące tam warunki socjalno-bytowe umożliwiają żonie i dzieciom prawidłowe funkcjonowanie. Należy stwierdzić, że rodzina skazanego ma zapewnione odpowiednie warunki mieszkaniowe, a więc osobista pomoc skazanego w tym zakresie nie jest potrzebna.
Ponadto,D. S. (2)posiada własne środki finansowe. Objęta jest pomocą(...). Ma przyznane świadczenie w postaci zasiłku rodzinnego na dwoje dzieci w wysokości 154 złotych, zasiłku celowego i okresowego. Dodatkowo, na starsze dziecko nieregularnie pobiera alimenty w wysokości 450 złotych które przekazuje ojciec dziecka.
Żona skazanego podejmuje pracę dorywczą na telefon wsklepie (...)przyulicy (...)wL.. Z informacji jej ciotki paniD. K.wynika, że żona skazanego wkrótce ma otrzymać stałą pracę w tym sklepie. Zatem, nie budzi żadnych wątpliwości fakt, żeD. S. (2)w miarę swoich możliwości radzi sobie w codziennych sprawach, związanych zarówno z opieką nad dziećmi jak i prowadzeniem gospodarstwa domowego, a środki finansowe jakie uzyskuje pozwalają jej dość normalne funkcjonować, w tym zaspokajać niezbędne potrzeby materialno-bytowe. Istotnym w sprawie jest to, że żona skazanego może w każdej chwili liczyć na pomoc ze strony najbliższej rodziny, min. ciotkiS. K.. Uznać zatem należy, że udzielenie skazanemu przerwy w karze celem pomocy finansowej żonie nie jest celowe.
Za niezasadne należy również uznać przerwanie wobec skazanego wykonywania kary pozbawienia wolności celem uczestniczenia skazanego w chrzcinach dziecka. Z ustaleń kuratora wynika, że chrzciny małoletniego syna skazanego odbyły się w dniu 8 listopada 2015r.
Fakt, że skazany ma ograniczoną możliwość udzielenia pomocy swoim najbliższym w ich sprawach życiowych z uwagi na pozbawienie go wolności, stanowi normalną konsekwencję odbywania kary i nie uzasadnia sama w sobie udzielenia przerwy w karze w celu np. bieżącej opieki nad najbliższymi, czy uzyskania środków finansowych (vide: post.SA (...)z dnia 15.06.2011r. w sprawie II AKzw 540/11). Popełniając przestępstwa skazany musiał się liczyć z tym, że zostanie w osadzony w zakładzie karnym celem odbycia orzeczonej kary, a to może negatywnie wpłynąć na sytuację jego bliskich. Musiał mieć świadomość konsekwencji swojego postępowania.
Zważyć również w tym miejscu należy, iż przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma charakter celowy, a rozważając zasadność jej udzielenia Sąd powinien mieć na uwadze fakt, czy skazany wykorzysta przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem (vide: post. SA wL.z dnia 27.05.2009r. w sprawie II AKzw 446/09).
Jak wynika z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego wS., skazany odbywa karę pozbawienia wolności za szereg czynów skierowanych przeciwko mieniu, tj. zart.278§1kk,art.279§1kk, których się dopuścił w warunkach powrotności do przestępstwa zart.64§1kkiart.64§2kk. To oznacza, że skazany jest sprawcą wyjątkowo zdemoralizowanym, przejawiającym utrwalone skłonności do naruszania zasad porządku prawnego. Nie można pominąć również faktu, że skazany w przeszłości 3-krotnie korzystał z warunkowego przedterminowego zwolnienia. Zatem zastosowane wobec niego środki probacyjne nie przyniosły oczekiwanego rezultatu i nie powstrzymały go od ponownego wejścia w konflikt z prawem.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że skazany podczas pobytu na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego a w szczególności nie dopuści się kolejnego przestępstwa, a udzieloną mu przerwę w odbywaniu kary wykorzysta zgodnie z przeznaczeniem zwłaszcza, jeśli uwzględni się fakt, że skazany w czasie pobytu w izolacji penitencjarnej deklaruje udział w podkulturze przestępczej, czym narusza zakaz wynikający z treściart.116a pkt 1 kkw.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nie zostały spełnione przesłanki określone wart.153§2kkw, które uzasadniałyby udzielenie skazanemu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Z tego też względu, uznając wniosek skazanego o udzielenie przerwy w karze za niezasadny, należało postanowić jak wyżej.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono zgodnie z przepisemart. 29§1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze(Dz. U. Nr 16 poz.124) oraz § 2 pkt 1,2 i 3, § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. ( z poźn. zm. Dz. U . z 2015r. poz. 616 ).
O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie przepisuart. 626§1 kpkw zw. zart. 624§1 kpkw zw. zart. 1§2kkw.