Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2294/15
Data wyroku: 2016-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Iwanowicz

Sygn. akt I C 2294/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu, I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Ewelina Iwanowicz
Protokolant: Aleksandra Pisera
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z powództwaA.Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą wW.
przeciwkoJ. K.
o zapłatę
1. umarza postępowanie w zakresie kwoty 1,44 (jeden złoty 44/100);
2. zasądza odJ. K.na rzeczA.Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą wW.kwotę 172,28 (sto siedemdziesiąt dwa 28/100) złote z odsetkami ustawowymi od dnia 6 sierpnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty;
3. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
4. zasądza odJ. K.na rzeczA.Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą wW.kwotę 59,40 (pięćdziesiąt dziewięć 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;
5. nadaje wyrokowi w punkcie 2 rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie kwoty 119,09 (sto dziewiętnaście 09/100) złotych.
Sygn. akt I C 2294/15

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 6 sierpnia 2015 roku wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin– Zachód w LublinieA.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą wW.wniósł o wydanie w elektronicznym postępowaniu upominawczym nakazu zapłaty przeciwkoJ. K., zasądzającego od niej na rzecz powoda kwotę 261,72 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że roszczenie wynika z umowyo świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej w formie pisemnej przez pozwaną w dniu 29 maja 2013 roku z(...)sp. z o.o. Legitymację czynną w niniejszym procesie powód uzasadnił umową cesji z dnia 24 czerwca 2015 roku, na mocy której wierzytelności przysługujące(...)sp. z o.o. z przedmiotowej umowy zostały przeniesiona na powoda. Pozwana została powiadomiona o przelewie wierzytelności oraz wezwana do zapłaty pismem z dnia 7 lipca 2015 roku. Zadłużenie pozwanej na dzień wniesienia pozwu wynosi kwotę 261,72 złotych na którą składają się kwoty:
- 92,63 złote wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 7 stycznia 2014 rokuz terminem płatności 21 stycznia 2014 roku,
- 15,64 złotych stanowiąca odsetki za opóźnienie w zapłacie fakturynr(...)liczone od dnia 22 stycznia 2014 roku do dnia 5 sierpnia 2015 roku,
- 36,52 złotych wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 3 lipca 2013 rokuz terminem płatności 17 lipca 2013 roku,
- 8,61 złotych stanowiąca odsetki za opóźnienia w zapłaciefaktury nr (...)liczone od dnia 18 lipca 2013 roku do dnia 5 sierpnia 2015 roku;
- 36,00 złotych wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 3 sierpnia 2013 rokuz terminem płatności do dnia 19 sierpnia 2013 roku,
- 8,06 złotych stanowiąca odsetki za opóźnienie w zapłaciefaktury nr (...)liczone od dnia 20 sierpnia 2013 roku do dnia 5 sierpnia 2013 roku;
- 26,00 złotych wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 3 października 2013 roku z terminem płatności do dnia 17 października 2013 roku,
- 5,27 złotych stanowiąca odsetki za opóźnienia w zapłaciefaktury nr (...)liczone od dnia 18 października 2013 roku do dnia 5 sierpnia 2013 roku,
- 26,00 złotych wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 3 września 2013 rokuz terminem płatności do dnia 17 września 2013 roku,
- 5,55 złotych stanowiąca odsetki za opóźnienie w zapłaciefaktury nr (...)liczone od dnia 18 września 2013 roku do dnia 5 sierpnia 2015 roku,
- 1,42 złote wynikająca zfaktury nr (...)z dnia 29 grudnia 2013 rokuz terminem płatności do dnia 17 stycznia 2014 roku,
- 0,02 złote stanowiąca odsetki za opóźnienie w zapłaciefaktury nr (...)liczone od dnia 18 stycznia 2014 roku do dnia 5 sierpnia 2015 roku.
[pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym – k. – 2 – 8]
Nakazem zapłaty z dnia 24 sierpnia 2015 roku wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy Lublin – Zachód zasądził roszczenie na rzecz powoda zgodnie z żądaniem pozwu.
[nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 24 sierpnia 2015 roku – k. 9-10]
W dniu 3 września 2015 roku pozwana wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty
[sprzeciw z załącznikami – k. 11 – 21]
Postanowieniem z dnia 16 września 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachódw Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Zgierzu.
[postanowienie – k. 27]
Pismem procesowym z dnia 24 listopada 2015 roku powód cofnął powództwo co do kwoty 1,42 złote wynikającej zfaktury VAT nr (...)oraz kwoty 0,02 złote wynikającej z opóźnienia w zapłaciefaktury nr (...). W pozostałym zakresie podtrzymał powództwo.
[pismo procesowe powoda – k. 34, pozew na urzędowym formularzu – k. 35-38]
Na terminie rozprawy w dniu 1 czerwca 2016 roku w imieniu powoda, mimo prawidłowego powiadomienia, nikt się nie stawił. Stawił się pełnomocnik pozwanejM. K., który uznał powództwo w zakresie kwot 92,63 złote, 15,64 złote, 5,27 złotychi 5,55 złotych. Nadto pełnomocnik podniósł zarzut przedawnienia z terminem dwuletnim co do kwot 36,52 złote, 8,61 złotych i 8,06 złotych. Okazał oryginały dowodów zapłaty: kwoty 36,00 złotych zfaktury VAT nr (...)z dnia 7 maja 2014 roku, kwoty 26,00 złotych zfaktury VAT nr (...)z dnia 17 grudnia 2014 roku, kwoty 26,00 złotych zfaktury (...)z dnia 2 stycznia 2014 roku.
[protokół rozprawy – k. 98]

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 29 maja 2013 roku pozwana –J. K., zawarła z(...)spółkąz ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą weW.umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...), numer konta(...)w ramach oferty promocyjnej(...)Tylko SIM (12) dla Abonentów. Opłata aktywacyjna wynosiła 49 złotych, a wartość udzielonej Abonentowi ulgi wynosiła 230 złotych. Umowa została zawarta na 12 miesięcy.
[bezsporne, nadto uwierzytelniona kserokopia umowy – k. 39 – 41]
Usługodawca wystawił następujące rachunki za korzystanie przez abonenta z usług:faktura nr (...)na kwotę 124,52 złote z terminem płatności 17 lipca 2013 roku,faktura nr (...)na kwotę 36,00 złotych z terminem płatności 19 sierpnia 2013 roku,faktura nr (...)na kwotę 26,00 złotych z terminem płatności 17 września 2013 roku,faktura nr (...)na kwotę 26,00 złotych z terminem płatności17 października 2013 roku oraz notę obciążeniową w związku z przedterminowym rozwiązaniem umowy: nota debetowa nr(...)na kwotę 92,63 złote z terminem płatności 21 stycznia 2014 roku.
[nota debetowa – k. 42 – 43, faktury – k. 44 – 54]
Dnia 2 stycznia 2014 rokuJ. K.zapłaciła 26,00 złotych zfaktury (...).
[kopia dowodu zapłaty – k. 18]
7 maja 2014 roku pozwana zapłaciła 36,00 złotych z faktury VATnr(...).
[kopia dowodu zapłaty – k. 16]
17 grudnia 2014 roku pozwana zapłaciła 26,00 złotych z faktury VATnr(...).
[kopia dowodu zapłaty – k. 19]
W dniu 24 czerwca 2015 roku powód –A.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności z siedzibą wW.zawarł z P4sp. z o.o. z siedzibą weW.umowę przelewu wierzytelności, na podstawie której powód nabył m.in. wierzytelność względemJ. K., wynikającą z zawartej przez nią umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnychnr(...), numer konta(...).
[bezsporne, nadto uwierzytelniona kserokopia umowy przelewu wierzytelności z załącznikami – k. 56 – 65, uwierzytelniona kopia oświadczenia cesjonariusza z pełnomocnictwami – k. 66– 68]
W dniu 7 lipca 2015 roku powód wystosował pisma do pozwanej z informacjąo przelewie wierzytelności wynikającej z przedmiotowej umowy pożyczki, na rzeczA.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelnościz siedzibą wW.oraz wezwaniem do zapłaty kwoty 260,29 złotych.
[bezsporne, nadto kserokopia pisma informacyjnego z dnia 7 lipca 2015 roku – k. 69, kserokopia wezwania do zapłaty z dnia 7 lipca 2015 roku – k. 70-71]

Sąd Rejonowy zważył, co następuje
Powództwo w większości zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisuart. 203 § 1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Natomiast zgodnie z treściąart. 355 § 1 k.p.c.sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew.
Powód cofnął w niniejszej sprawie powództwo łącznie co do kwoty 1,44 złotych, uznając zatem zgodnie zart. 203 § 4 k.p.c.cofnięcie pozwu za dopuszczalne, na podstawieart. 355 §1 k.p.c., należało umorzyć postępowanie w tej części, o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.
Wedle regulacjiart. 509 § 1 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2001 roku, sygn. aktI CKN 379/00, LEX nr 52661). Celem i skutkiem przelewu jest przejście wierzytelności na nabywcę i utrata jej przez cedenta – zbywcę.
W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż wierzytelność(...)sp. z o.o. z siedzibą wW.wobecJ. K.została skutecznie zbyta na rzecz powoda, który w tym zakresie stał się następcą prawnym cedenta (sukcesja syngularna), a co za tym idzie podmiotem uprawnionym do dochodzenia spełnienia świadczenia pieniężnego na swoją rzecz.
Pozwaną i poprzednika strony powodowej łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych, zawarta na podstawieart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne(Dz. U. Nr 171 poz. 1800). Z tytułu powyższego kontraktu pozwana zobowiązana była do opłacania miesięcznego abonamentu i innych opłat na podstawie wystawianych przez(...)sp. z o.o. faktur VAT.
Pozwana nie kwestionowała faktu zawarcia przedmiotowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Nie zgodziła się jednak z wysokością roszczenia dochodzonego przez powoda podnosząc zarzut przedawnienia co do kwot 36,52 złote zfaktury nr (...)oraz odsetek za opóźnienie w zapłaciefaktury nr (...)– 8,61 złotych zfaktury nr (...)– 8,06 złotych oraz okazując dowody wpłaty kwoty 36,00 złotych na poczetfaktury (...); 26,00 złotych na poczetfaktury (...)i 26,00 złotych na poczetfaktury (...). W pozostałym zakresie, tj. co do kwot 92,63 złote zfaktury nr (...)oraz odsetek za opóźnienie w zapłacie zfaktury nr (...)– 15,64 złotych, zfaktury nr (...)– 5,27 złotych i zfaktury nr (...)– 5,55 złotych, pozwana uznała powództwo.
Stosownie doart. 213 § 2 k.p.c., sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Uznanie powództwa oznacza, iż pozwana uznała za zasadne samo roszczenie powoda jak i przyznała przytoczone przez niego okoliczności, w konsekwencji wyrażając zgodę na wydanie wyroku uwzględniającego powództwo. Sąd, co do zasady, jest związany uznaniem powództwa, zatem wydaje wyrok w zakresie uznania, bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Uznanie to jest jednakże poddawane kontroli Sądu.
Z całokształtu okoliczności w sprawie wynika, iż powodowi przysługuje względem pozwanej wierzytelność co najmniej w uznanej przez pozwaną wysokości. Uznanie powództwa przez pozwaną nie było zatem sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego ani nie zmierzało do obejścia prawa.
Odnosząc się do podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia łącznie co kwoty 53,19 złotych, Sąd zważył, iż dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (art. 513 § 1 k.c.). Dlatego też pozwanej, co do zasady przysługiwał względem strony powodowej jako cesjonariuszowi, zarzut przedawnienia. Należy jednak zauważyć, iż powołany przez nią przepisart. 751 k.c.regulujący dwuletni termin przedawnienia określonych w nim roszczeń nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie z treściąart. 750 k.c.przepisy o zleceniu stosuje się odpowiednio do umówo świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami. Tymczasemustawa Prawo telekomunikacyjnewyraźnie posługuje się pojęciem „umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych”, określając jednocześnie istotne elementy takiego kontraktu, jak obowiązki stron umowy, jej formę, kryteria dotyczące ustalania ceny i obowiązku uchwalenia regulaminu.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przy tym stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w uchwale z dnia 7 maja 2009 roku, sygn. akt III CZP 20/09 (OSNC 2010/1/12, LEX 493968), zgodnie z którym do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych – z uwagi na ich odrębny charakter – nie mają zastosowania przepisyo zleceniu (art. 750 k.c.). Sąd zważył jednocześnie, iż brak wyraźnego uregulowaniaw ustawie kwestii przedawnienia roszczeń z tytułu usług telekomunikacyjnych nakazuje zastosowanie w tym zakresie przepisów części ogólnejkodeksu cywilnego. W konsekwencji roszczenia przysługujące operatorowi przeciwko użytkownikowi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych ulegają przedawnieniu według ogólnych zasad wyrażonychw przepisieart. 118 k.c., a więc w niniejszym przypadku po upływie lat trzech.
Wobec powyższego uznając podniesiony zarzut przedawnienia za niezasadny oraz biorąc pod uwagę, że pozwana częściowo uznała powództwo Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną należność do kwoty 172,28 złotych (92,63 złote + 15,64 złotych+ 36,52 złotych + 8,61 złotych + 8,06 złotych + 5,27 złotych + 5,55 złotych).
W rozpatrywanej sprawie powód żądał odsetek ustawowych od dochodzonej od dnia 6 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty. Mając na uwadze, iż wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dacie obowiązywania znowelizowanych przepisów w zakresie odsetek określonych wkodeksie cywilnym, niezbędnym było uwzględnienie przedmiotowych zmian w treści wyroku. Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015.1830)art. 481 k.c.otrzymał, począwszy od jego § 2, następujące brzmienie: Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Nadto, w dodanych § 21-24powołanego przepisu, wskazano, iż: maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie) (§ 21); jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie (§ 22); postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy (§ 23); Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie (§ 24).
W dotychczasowym brzmieniu powołanegoart. 481 k.c., wskazywano jedynie,iż odsetki za opóźnienie, w przypadku, gdy ich wysokość nie była z góry oznaczona, równesą wysokości odsetek ustawowych. W przypadku natomiast, gdy wierzytelność była oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel mógł żądać odsetekza opóźnienie według tej wyższej stopy, bez żadnych ograniczeń.
W myśl art. 56 powołanej ustawy nowelizującej do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie natomiast z art. 57 tejże ustawy, z wyjątkiem art. 50, art. 51 i art. 54, wchodzi ona w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku.
Powyższe rozróżnienie odsetek zasądzonych w wyroku jest tym bardziej uzasadnione, iż do 31 grudnia 2015 rokuustawa Kodeks cywilnyposługiwał się jednakowym pojęciem odsetek ustawowych na oznaczenie odsetek kapitałowych (art. 359 § 2 k.c.) i odsetekza opóźnienie (art. 481 § 1 i § 2 k.c.) oraz miały one jednakową wysokość, podczas gdyod 1 stycznia 2016 roku funkcjonują w ustawie dwa pojęcia a mianowicie odsetek ustawowych i odsetek ustawowych za opóźnienie, a nadto drugie z nich są wyższeod pierwszych.
Mając na uwadze powyższe, koniecznym było zasądzenie odsetek w zakresie kwoty 172,28 złotych od dnia 6 sierpnia 2015 roku (data wniesienia pozwu) do dnia 31 grudnia 2015 roku (tj. dnia poprzedzającego wejście w życie przedmiotowej ustawy nowelizującej,w zakresie przepisów dotyczących odsetek określonych wkodeksie cywilnym) w wysokości odsetek ustawowych, określonychart. 481 k.c.w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2016 roku, a od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, odsetek ustawowych za opóźnienie, o których mowa wart. 481 k.c.w aktualnym brzmieniu.
Z uwagi zaś na uregulowanie przez pozwaną wobec pierwotnego wierzyciela przed przelewem pozostałych należności (36,00 złotych + 26,00 złotych + 26,00 złotych) brak było podstaw do uwzględnienia żądania powodowa w tym zakresie, w konsekwencji Sąd oddalił powództwo w tej części. Przy czym, na ostatniej rozprawie w dniu 1 czerwca 2016 roku pozwana przedstawiła oryginały dowodów zapłaty należności objętych pozwem na łączną kwotę 88 złotych, których kopie załączyła do sprzeciwu od nakazu zapłaty. Powód na rozprawę nie stawił się będąc o jej terminie prawidłowo powiadomionym. Mając na względzie brak odpowiedzi ze strony powodowej, w szczególności brak zaprzeczenia okolicznościom przedstawionym przez pozwaną w sprzeciwicie od nakazu zapłaty należało przyjąć je za udowodnione, co w świetle przedłożonych dowodów zapłaty przemawiaza przyjęciem, że pozwana spełniła świadczenie i zobowiązanie ciążące na niej z mocy stosunku podstawowego wygasło co do kwoty 88 złotych.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 zd. 1 k.p.c.
W sformułowanym w pozwie żądaniu strona powodowa wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej kwoty 261,72 złote. W związku z tym, że w niniejszej sprawie roszczenie strony powodowej zostało zaspokojone przez pozwaną, co do kwoty 36 złotychw dniu 7 maja 2014 roku, co do kwoty 26 złotych w dniu 17 grudnia 2014 roku oraz co do kwoty 26 złotych w dniu 2 stycznia 2014 roku, a zatem przed datą wniesienia pozwu(tj. przed dniem 6 sierpnia 2015 roku), to stronę powodową uznać należy za przegrywającą sprawę w tym zakresie z uwagi na fakt, iż pozwani swoim zachowaniem nie dali podstaw do wytoczenia powództwa co do kwoty 88 złotych. Powoda należało uznać za przegrywającego sprawę także co do kwoty 1,44 złote bowiem powód cofnął ze skutkiem prawnym pozeww tej części.
W konsekwencji z kwoty 261,72 złotych stanowiącej wartość przedmiotu sporu została zasądzona na rzecz powoda kwota 172,28 złotych, stanowiąca 66 % wartości przedmiotu sporu. Zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu, strony winny ponieść jego koszty w takim stopniu, w jakim przegrały sprawę, a zatem powódw 66%, a pozwany w 34%. Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 90 złotych(w tym 30 złotych tytułem uiszczonej opłaty sądowej od pozwu i 60 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego), a zatem należy mu się zwrot kwoty 59,40 złotych, którą Sąd zasądził na jego rzecz od pozwanej.
W związku uznaniem powództwa przez pozwaną, co do kwoty 119,09 złotych (92,63 złote + 15,64 złotych + 5,27 złotych + 5,55 złotych)zgodnie zart. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.wyrokowi wpunkcie 2nadano rygor natychmiastowej wykonalności.