Sąd Rejonowy w Olsztynie
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 523/16
Data wyroku: 2016-08-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Kruszewska-Sobczyk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a § 1 kk
Teza: Skazano za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości

Sygn. akt VII K 523/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 sierpnia 2016r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie w Wydziale VII Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Kruszewska-Sobczyk
Protokolant: Agnieszka Michałowska
przy udziale Prokuratora Prok. Rej. Katarzyny Szewczyk
po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016r. sprawy:
K. P.,ur. (...)wN., córkiK.iM.z d.B.,
oskarżonej o to, że:
w dniu 10 kwietnia 2016r. na drodze(...), km10, hm2, gm.O., prowadziła w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiF. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem badań 0,51 mg/l, 0,47 mg/l, 0,45 mg/l, 0,42 mg/l, 0,40 mg/l i 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu- będąc wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości, a także naruszając zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Nidzicy z dnia 20 maja 2015r. w sprawie o sygn. akt XII K 104/15
- tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.
I oskarżonąK. P.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart. 178a§4 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkw zw. zart. 34§1a pkt 1 i § 2 kk,art. 35§1 kkskazuje ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,
II na podstawieart. 42§3 kkorzeka wobec oskarżonej dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych,
III na podstawieart. 43a§2 kkorzeka wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonych oraz Pomocy Postpenitencjarnej,
IV na podstawieart. 624§1 kpkzwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.
Sygn. akt VII K 523/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 9 kwietnia 2016 rokuK. P., uczestnicząc w spotkaniu towarzyskim w mieszkaniu znajomego położonym wN., spożywała alkohol w postaci piwa do późnych godzin nocnych.
Następnego dniaK. P.postanowiła odwieźć znajomego do pracy.
O godz. 09:10 na drodze(...), km 10, hm2, gm.O.funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli samochód markiF. (...)onr rej. (...), którym kierowałaK. P.. Przy pomocy urządzenia Alkometr dokonano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym przez kierującą powietrzu. Przeprowadzone badania wykazały, iżK. P.znajdowała się w stanie nietrzeźwości. Pierwsze badanie przeprowadzone o godz. 09:15, wykazało 0,51 mg/l. Kolejne badania przeprowadzone o godz. 09:30 oraz 09:48 wskazały odpowiednio 0,47 mg/l i 0,45 mg/l w wydychanym powietrzu, zaś o godzinie 10:03, 10:05, 10:39- odpowiednio 0,42 mg/l, 0,40 mg/l, 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
K. P.była uprzednio karana za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 roku, Sądu Rejonowego w Olsztynie XII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Nidzicy w sprawie sygn. akt XII K 523/16 została skazana za przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.popełnione w dniu 28 marca 2015 roku, na karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 10,00 zł, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku, na poczet którego Sąd zaliczył oskarżonej okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 marca 2015 roku., świadczenie pieniężne w wysokości 200 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.K. P.wykonała karę grzywny oraz spełniła świadczenie pieniężne w dniu 15 czerwca 2015 roku. Skazanie z powyższego wyroku uległo zatarciu w dniu 16 czerwca 2016 roku. Natomiast środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznychK. P.wykonała w dniu 27 marca 2016r.
[dowód: wyjaśnieniaK. P.k. 16, k. 40, k.54, odpis wyroku k. 34, protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k. 2,4].
OskarżonaK. P.przesłuchana na etapie postępowania przygotowawczego przyznała się do popełnienia zarzucanego jej przestępstwa, wyjaśniła, iż w dniu 09.04. 2016r. przebywała u znajomego, gdzie spożywała alkohol w postaci ok. 3 butelek piwa. Rano nie jadła śniadania. Jej znajomy otrzymał telefon, że musi pilnie jechać do pracy. Zdecydowała się go odwieźć. Jadąc drogą została zatrzymana do kontroli drogowej i poddana badaniu, które wykazało, ze jest nietrzeźwa. Gdyby wiedziała, że tak jest nie wsiadłaby za kierownicę. Bardzo żałuje tego co się stało.
W trakcie rozprawy wymieniona również przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, podtrzymując swoje wcześniejsze wyjaśnienia.
[wyjaśnienia oskarżonej k. 16, k.40, k.53v-54]
Sąd rozważył , co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonejK. P., w których przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu zasługują na uwzględnienie. Wymieniona przyznawała, iż dzień wcześniej spożywała alkohol w postaci 3 butelek piwa.  Oskarżona w sposób jasny przedstawiła również powody, dla których zdecydowała się na prowadzenie samochodu w godzinach rannych następnego dnia.  Wyjaśnienia oskarżonej są spójne, logiczne i w świetle pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów nie budzą wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W tym stanie, wyjaśnienia oskarżonej, jak i korespondujące z nimi dokumenty, w szczególności protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym i wyroku w sprawie XII K 104/15, których wiarygodności żadna ze stron w toku postępowania nie kwestionowała, legły u podstaw czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.
Konkludując należy stwierdzić, że kompleksowa ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonej, a także całości pozostałego uznanego za wiarygodny materiału dowodowego będącego dla Sądu podstawą ustalenia stanu faktycznego, dokonywana w świetle wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, pozwoliła na niewątpliwe stwierdzenie sprawstwa i winy oskarżonejK. P.odnośnie popełnienia przez nią czynu polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Jednak ze wskazanych dalej względów należało dokonać modyfikacji opisu zarzucanego czynu i jego kwalifikacji prawnej, czego Sąd omyłkowo nie uczynił w wyroku.Sąd przypisał bowiem oskarżonejK. P.popełnienie przestępstwa zart. 178 a § 4 k.k.polegającego na tym, że w dniu 10 kwietnia 2016r. na drodze(...), m10, hm2, gm.O., prowadziła w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiF. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem badań 0,51 mg/l, 0,47 mg/l, 0,45 mg/l, 0,42 mg/l, 0,40 mg/l i 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu- będąc wcześniej prawomocnie skazaną za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości, a także naruszając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Nidzicy z dnia 20 maja 2015r. w sprawie o sygn. akt XIIK 104/15. Natomiast z ustaleń faktycznych Sądu wynika, iż w dniu orzekania, w stosunku do oskarżonej, nie obowiązywał już zakaz prowadzenia pojazdów, a wobec wykonania kary grzywny w dniu 15 czerwca 2016 roku skazanie z wyżej opisanej sprawy o sygn. akt XII K 104/15 uległo zatarciu z mocy prawa. Na dzień wydania orzeczenia w niniejszej sprawieK. P.była więc osobą niekaraną w świetle prawa, a jej zachowanie w dniu 10 kwietnia 2016 r. nie wyczerpywało znamion przestępstwa zart. 178 § 4 k.k., lecz zart. 178a § 1 k.k.
Niewątpliwe fakt uprzedniego skazania oskarżonej za czyn zart. 178a § 1 k.k., - wobec przywrócenia jej statusu osoby niekaranej, nie może rodzić dla oskarżonej żadnych negatywnych konsekwencji. Pomimo zatem, iż do popełnienia przez oskarżoną czynu zart. 178a § 1 k.k.doszło przed upływem okresu niezbędnego do zatarcia wcześniejszego skazania to zaistniały w dacie wyrokowania fakt jego zatarcia z mocy prawa uniemożliwiał przyjęcie odpowiedzialnościK. P.na podstawie unormowaniaart. 178a § 4 k.k.
Dokonując oceny prawnej zachowania oskarżonej należy uznać, iż zachowanieK. P.stanowiło przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.Oskarżona prowadząc w dniu 10 kwietnia 2016r. w ruchu lądowym na drodze publicznej-drodze (...), gmO.. samochód markiF. (...)onr rej. (...)znajdowała się w stanie nietrzeźwości tj. z wynikiem badań 0,51 mg/l, 0,47 mg/l, 0,45 mg/l, 0,42 mg/l, 0,40 mg/l i 0,35 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że spożywając alkohol poprzedniego wieczoru i siadając za kierownicę następnego dnia wymieniona jako osoba dorosła o określonej wiedzy i doświadczeniu życiowym mogła przewidzieć, iż znajduje się jeszcze w stanie nietrzeźwości, tym bardziej, iż stężenie alkoholu w wydychanym przez nią powietrzu o godzinie 09:15 było jeszcze stosunkowo wysokie (0,51 mg/l).
Również wina oskarżonej w zaistniałym stanie faktycznym nie może budzić wątpliwości. Jako osoba dojrzała życiowo, w pełni poczytalna, miała świadomość, konsekwencji jakie wiążą się z jej zachowaniem. Oskarżona była zdolna do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajdowała się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. W realiach tej sprawy nie zachodzą też okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonej lub jej winę.
Wymierzając oskarżonej karę, Sąd miał na uwadze, zgodnie z dyrektywami wynikającymi zart. 53 kk, zarówno stopień winy, jak i społecznej szkodliwości czynu przypisanego sprawcy, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ta ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd uznał za celowe oddziaływanie na oskarżoną karą ograniczenia wolności jako spełniającą swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze i za to skazał ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym.
U podstaw rozstrzygnięcia o karze legła w pierwszym rzędzie ocena stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonej czynu, czemu towarzyszyło rozważenie i ocena uwarunkowań i właściwości jej osoby. Oskarżona godziła w bezpieczeństwo w komunikacji, a w konsekwencji życie i zdrowie innych uczestników ruchu, poruszając się samochodem w stanie nietrzeźwości w godzinach porannych, gdy panuje dość znaczne natężenie ruchu, naruszyła jedną z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jakim jest bezwzględny wymóg zachowania trzeźwości przez kierującego pojazdem.
Z wyjaśnieńK. P.wynika, iż bez większej refleksji i wyraźnemu ku temu powodu zdecydowała się na jazdę samochodem w tym dniu. W ocenie Sądu oskarżona jest osobą wymagającą w szczególności oddziaływania nań karą ograniczenia wolności, jako jedyną pozwalającą zasadnie oczekiwać osiągnięcia wobec oskarżonej celów wychowawczych kary. Jej zachowanie świadczyło o bezrefleksyjnej skłonności do naruszania prawa w celu zaspokajania doraźnych potrzeb. Zdaniem Sądu jedynie oddziaływanie na oskarżoną karą 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym może pozwolić na jej pełną resocjalizację, szczególnie wobec wykazania przez nią postawy odznaczającej się lekceważeniem dóbr prawnie chronionych. Świadomość niebezpieczeństwa związanego z prowadzeniem pojazdu w stanie nietrzeźwości powinna bowiem być wysoko rozwinięta u każdego kierowcy. W ocenie Sądu wymierzona kara w tej wysokości spełni także cele zapobiegawcze i wychowawcze, oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował sposób i okoliczności w jakich doszło do popełnienia przypisanego jej przestępstwa. W powyższym zakresie Sąd uwzględnił porę i miejsce popełnienia czynu zabronionego. Oskarżona popełniła przestępstwo w godzinach porannych na uczęszczanej przez innych uczestników ruchu drodze. Ponadto, Sąd uwzględnił stopień nietrzeźwości oskarżonej, która podjęła decyzję o kierowaniu pojazdem i zasadniczo bez wyraźniej przyczyny zagroziła swoim zachowaniem innym uczestnikom ruchu.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował natomiast przyznanie się wymienionej do popełnienia zarzucanego jej czynu, jak również wyrażoną skruchę i żal z powodu tego zachowania.
W punkcie drugim i trzecim wyroku Sąd zawarł obligatoryjne względem oskarżonej w wypadku skazania za czyn zart. 178a§4 kkrozstrzygnięcia, na podstawieart. 42 § 3 k.k.orzekając wobec oskarżonej obligatoryjny środek w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zaś na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonej obligatoryjne świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Jednocześnie Sąd uznał, iż z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonej względy słuszności przemawiają za zwolnieniem ją od zapłaty kosztów sądowych w całości.