Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 90/16
Data wyroku: 2016-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Mazur, Aleksandra Urban, Grażyna Czyżak
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 288 kpc

Sygn. akt III AUz 90/16

POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2016 roku
Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSA Grażyna Czyżak (spr.)
Sędziowie: SSA Aleksandra Urban
SSA Barbara Mazur
po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 roku w Gdańsku
na posiedzeniu niejawnym
sprawyP. N.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy
na skutek zażalenia biegłej sądowejE. B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 stycznia 2016 roku w sprawie o sygn. akt VII U 2020/14
postanawia:
oddalić zażalenie.

SSA Aleksandra Urban   SSA Grażyna Czyżak   SSA Barbara Mazur

Sygn. akt III AUz 90/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy ustalił i przyznał biegłej psycholog mgrE. B.wynagrodzenie za sporządzenie pisemnej opinii w sprawie w kwocie 639,40zł oraz oddalił wniosek biegłej w pozostałym zakresie. Sąd I instancji uzasadnił rozstrzygnięcie stwierdzając, iż czas opracowanie opinii przez biegłą sądową został zawyżony.
W wywiedzionym zażaleniu biegła sądowa zakwestionowała rozstrzygnięcie Sądu I instancji, wskazując, iż opracowanie i napisanie opinii w sprawie zajęła jej 6 godzin i wnosi o przyznanie jej wynagrodzenia zgodnego ze złożonym rachunkiem opiewającym na kwotę 767,28 złotych.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie biegłej sądowejE. B.jest niezadane i nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd odwoławczy aprobuje rozstrzygnięcie Sądu I instancji, iż biegła sądowa wskazała w karcie czasu pracy czas pracy związany ze sporządzeniem opinii, jako nadmierny i częściowo nieuzasadniony.
Postanowieniem z dnia 05 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy postanowił dopuścić dowód z opinii biegłych sądowych: specjalisty medycyny pracy, neurologa, okulisty, psychiatry, psychologa. Biegły z dziedziny neurologii lek. med.J. K.sporządził opinię oraz złożył rachunek na kwotę 209,97 złotych. Biegła sądowa lek. med.J. B.sporządziła opinię psychiatryczną wskazując, iż przygotowanie dokumentacji, badanie i opracowanie opinii zajęło jej 15 godzin i przedłożyła rachunek na kwotę 715,00 złotych. Biegły z dziedziny okulistyki lek. med.W. N.za sporządzoną opinię zażądał kwoty 239,97 złotych. Natomiast biegłaE. B.za opinię psychologiczną zażądała wynagrodzenia w kwocie 767,28 złotych, wskazując, na czas potrzebny na określone czynności:

-

Przeczytanie i analizowanie akt 8 godzin;

Wykonanie badania psychologicznego 5 godzin;

Analizowanie wyników badania 5 godzin;

Opracowanie opinii 6 godzin.

Łącznie, zatem sporządzenie opinii psychologicznej zajęło biegłej 24 godziny.
Przepisart. 288 k.p.c.wprowadza zasadę, iż w postępowaniu cywilnym osoba powołana do pełnienia czynności biegłego ma prawo żądać wynagrodzenia za stawiennictwo do sądu i za wykonaną pracę. Potwierdza to przepis§ 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie biegłych sądowych(Dz.U. z 2005r. Nr 15, poz. 133) stwierdzający, że za wykonanie czynności biegłemu sądowemu przysługuje wynagrodzenie.
Stosownie doart. 89 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(j.t. Dz. U. z 2014r. poz. 1025 ze zm.) biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii (ust. 1); wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala się, uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków, o których mowa w ust. 1 - na podstawie złożonego rachunku (ust. 2); wynagrodzenie biegłych oblicza się według stawki wynagrodzenia za godzinę pracy albo według taryfy zryczałtowanej określonej dla poszczególnych kategorii biegłych ze względu na dziedzinę, w której są oni specjalistami.
Stawki wynagrodzenia biegłych określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2013r. poz. 518).
Mając na uwadze powyższe regulacje, w szczególności fakt, iż jednym z czynników determinujących wysokość wynagrodzenia biegłego jest czas pracy, obliczenie wynagrodzenia tzw. metodą czasową wymaga złożenia przez biegłego karty pracy. W dokumencie tym biegły powinien wskazać rodzaj czynności wykonanych w ramach opracowania opinii oraz podać czas każdej z tych czynności. Podkreślenia wymaga, że karta pracy biegłego podlega badaniu przez sąd. Treść karty pracy obejmująca szczegółowe wymienienie czynności, jakich biegły dokonał w związku z opracowaniem opinii, jak również czasu poświęconego na każdą z tych czynności, zobowiązuje sąd do konkretnego ustosunkowania się do tych danych (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 1966r., sygn. akt I CR 93/6; postanowienie SA w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2012r., I ACz 1206/12, niepubl.).
Ww. weryfikacja jest dokonywana pod kątem celowości (potrzeby) podanych w karcie czynności z punktu widzenia sporządzonej opinii oraz zasadności poświęcenia na tę czynność czasu podanego przez biegłego. Ocena przez Sąd zlecający wykonanie opinii nakładu pracy biegłego, czasu rzeczywiście niezbędnego do wykonania zlecenia przy uwzględnieniu stopnia skomplikowania przedmiotu opinii, czy jej zakresu jest, bowiem niezbędna do prawidłowej oceny wniosku biegłego i ustalenia właściwej wysokości wynagrodzenia za sporządzoną przez niego opinię. Kontrola przedłożonego przez biegłego rachunku jest dopuszczalna w przypadku przedstawienia uzasadnionych zastrzeżeń, co do wskazanych przez biegłego czynności i czasu zużytego na ich wykonanie (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 lipca 1991r., I ACz 131/91).
Sąd Apelacyjny, uznał za trafne stwierdzenie przez Sąd I instancji, iż w przedmiotowej sprawie istniały podstawy do przyjęcia, że podana przez biegłą łączna liczba godzin pracy została zawyżona. Podkreślić należy, że jeżeli nie istnieją ogólnie obowiązujące normy czasu wykonania danej czynności, kwestionowanie rachunku biegłego na tej podstawie, że czynność wymagała mniej czasu, niż to wykazano w rachunku, może być skuteczne tylko wtedy, gdy podane w rachunku ilości zużytego czasu są tak jaskrawo wygórowane, iż opierając się na zwykłym doświadczeniu życiowym można od razu stwierdzić, że biegły niewątpliwie zużył znacznie mniej czasu, niż podaje w rachunku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 sierpnia 1959r. I CZ 82/59, OSN 1961/2/41). Mając na względzie powyższe, nie kwestionując w żadnej mierze wartości dowodowej i merytorycznej przedmiotowej opinii, Sąd Apelacyjny stwiedził, iż jej sporządzenie wymagało mniejszego nakładu czasu pracy niż 24 godziny wykazane w karcie pracy załączonej do rachunku, biegłej z zakresu psychologii.
W ocenie Sądu Apelacyjnego podzielić należy wniosek Sądu I instancji, nie kwestionując czasu wymaganego do zapoznania się z obszerną dokumentacją w sprawie, czasu poświęconego na przeprowadzenie badania oraz analizowanie wyników tegoż badania, iż uzasadnione jest zanegowanie czasu pracy nad sporządzeniem opinii w sprawie. Wskazanie przez doświadczoną biegłą czasu 6 godzin, potrzebnego na sporządzenie 5 – stronicowej opinii, w której wstęp i badanie z wywiadu obejmuje 3 strony, wyniki obserwacji i badań testowych zostały ujęte na 1 stronie, natomiast wnioski końcowe biegła zawarła na niecałej jednej stronie opinii jest także w ocenie Sądu odwoławczego nadmierne. Wyeksponować należało, iż sporządzenie równie syntetycznej opinii zajęło drugiej biegłej, z dziedziny psychiatrii 15 godzin. Trafnie, zatem uznał w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji, iż czas pracy wskazany przez biegłą w karcie pracy jest nadmierny i częściowo nieuzasadniony.
Ze względów wskazanych powyżej, Sąd Apelacyjny na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł, jak w sentencji postanowienia.

SSA Aleksandra Urban   SSA Grażyna Czyżak   SSA Barbara Mazur