Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 6/16
Data wyroku: 2016-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Wojtczuk, Katarzyna Antoniak, Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w zw. z art. 385 kpc

Sygn. akt IV Ua 6/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Jerzy Zalasiński
Sędziowie: SO Katarzyna Antoniak (spr.)
SO Elżbieta Wojtczuk
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Wąsak
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. w Siedlcach
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do zasiłku chorobowego
na skutek apelacji organu rentowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 25 listopada 2015r. sygn. akt IV U 302/15

oddala apelację.
Sygn. akt. IV Ua 6/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2015r. Sąd Rejonowy w Siedlcach zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z dnia 28 lipca 2015r. w ten sposób, że przyznałA. B.prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 17 lipca 2015r. do 18 lipca 2015r.
Rozstrzygnięcie to było wynikiem następujących ustaleń i wniosków Sądu Rejonowego.
Decyzją z dnia 28 lipca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. B.prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 lipca 2015 r. do 18 lipca 2015 r., ponieważ lekarz orzecznik ZUS po przeprowadzonym badaniu i analizie dokumentacji orzekł, że niezdolność do pracy ubezpieczonego ustała z dniem 16 lipca 2015 r.
Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczonyA. B.podnosząc, iż lekarz orzecznik nieprawidłowo ocenił jego stan zdrowia.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu Rejonowego, odwołanie okazało się uzasadnione.
Zgodnie zart. 8 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(tekst jednolity: Dz. U. 2010 r., nr 77 poz. 512) zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych wart. 6 ust. 2- nie dłużej jednak niż przez 182 dni.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 i ust. 2 tej samej ustawy prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli, którą wykonują lekarze orzecznicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a ust. 7 tego artykułu stanowi, że jeżeli po analizie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania ubezpieczonego lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych określi wcześniejszą datę ustania niezdolności do pracy niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, za okres od tej daty zaświadczenie lekarskie traci ważność.
W celu ustalenia, czy ubezpieczony z dniem 16 lipca 2015r. istotnie odzyskał zdolność do pracy, Sąd I instancji wywołał opinię biegłych lekarzy chirurga naczyniowego i laryngologa. W opinii tej (k. 17-19) biegli stwierdzili, że ubezpieczony pozostawał niezdolny do pracy w dniach 17 i 18 lipca 2015r. Wskazali bowiem, że w spornym okresieA. B.wykazywał oznaki uszkodzenia wątroby, na co wskazują wyniki badań krwi, które wykonał w dniu 17 lipca 2015r. i towarzyszące temu w tamtym czasie krwawienia z nosa. Również podczas badania biegli stwierdzili tego rodzaju oznaki u badanego, gdyż zauważyli u niego obrzęki na nogach, które również wskazują na istnienie tego schorzenia u ubezpieczonego.
Sąd Rejonowy podzielił w całości przywołane powyżej wnioski sformułowane w opinii, gdyż pochodzą one od lekarzy specjalistów z zakresu schorzeń, jakie powstały u ubezpieczonego, są fachowe i miarodajne.
Zdaniem Sądu I instancji zarzuty organu rentowego do opinii biegłych (k. 24) nie mają w sprawie znaczenia, gdyż przedmiotem badania przez Sąd jest kwestia zdolności ubezpieczonego do pracy w dniach 17-18 lipca 2015r., a nie to czy lekarz orzecznik w chwili kontrolnego badania ubezpieczonego miał podstawy do stwierdzenia takiej niezdolności czy nie. Z opinii biegłych jednoznacznie wynika, żeA. B.nie odzyskał zdolności do pracy z dniem 16 lipca 2015r., gdyż objawy wskazywały u niego na uszkodzenie wątroby. To, że ubezpieczony później ponownie korzystał ze zwolnienia lekarskiego od pracy tylko potwierdza to, że nadal miał problemy ze zdrowiem powodujące okresową niezdolność do pracy. Z tych przyczyn Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych lekarzy, gdyż jasno się już w sprawie wypowiedzieli.
Swoje rozstrzygnięcie Sądu Rejonowy oprał na podstawie powołanych wyżej przepisów iart. 47714§ 2 kpc.
Apelację (k. 34-37) od tego wyroku wniósł Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, tj. art. 59 ust.1, 2 i 6 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że ubezpieczony w okresie od 17 lipca 2015r. do 18 lipca 2015r. był niezdolny do pracy oraz naruszenie prawa procesowego, tj.art. 233 §1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, tj. dowodu z opinii biegłych lekarzy chirurga naczyniowego i laryngologa.
Wskazując na powyższe organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy. W uzasadnieniu apelacji organ rentowy stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji naruszyłart. 233 §1 kpcpoprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska biegłych. Zdaniem organu rentowego, wydana w sprawie opinia nie jest jednak przekonująca w kwestii niezdolności do pracy ubezpieczonego w spornym okresie. Samo zdiagnozowanie u ubezpieczonego uszkodzenia wątroby nie może stanowić podstawy do przyjęcia istnienia niezdolności do pracy. Biegli nie wykazali, by skutki rozpoznanej choroby utrudniały bądź uniemożliwiały wykonywanie pracy przez ubezpieczonego. Z zaświadczeń lekarskich, które były przedmiotem kontroli wykonywanej przez organ rentowy wynikało, że uzasadnieniem niezdolności do pracy ubezpieczonego było ostre zapalenie gardła i nosa, nie zaś uszkodzenie wątroby. Z tego faktu organ rentowy wywodził, iż stan zdrowia ubezpieczonego nie wpływał na możliwość świadczenia pracy. Ponadto, po przebytej kontroli, ubezpieczony korzystał z czasowej niezdolności do pracy dopiero od 28 lipca 2015r., co daje podstawę sadzić, że w okresie od 17 do 28 lipca 2015r. był on zdolny do pracy. Zdaniem zatem organu rentowego, sporządzona opinia jest niepełna, niemiarodajna, została sporządzona w oderwaniu od zgromadzonej dokumentacji medycznej. Biegli zaniechali należytego uzasadnienia przyczyn powodujących występowanie u ubezpieczonego w spornym okresie niezdolności do pracy.
W odpowiedzi na apelację ubezpieczony wskazał, iż wyrok Sądu pierwszej instancji jest prawidłowy (k.43).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy zlecił biegłej otolaryngolog sporządzenie opinii uzupełniającej. W opinii tej (k. 56) wyżej wymieniona biegła w całości podtrzymała uprzednio wyrażone wnioski. Wskazała ponadto, iż ubezpieczony w spornym okresie przebywał na zwolnieniu z powodu ostrego zapalenia gardła i nosa (jednostka chorobowa J00). Zdaniem biegłej, z uwagi na występujące u ubezpieczonego złe samopoczucie, przeciągającą się infekcję nosa i gardła ((...)), niedokrwistość i cechy uszkodzenia wątroby, był on niezdolny do pracy w dniach 17-18 lipca 2015r.
Apelacja organu rentowego jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń i wydał trafne, odpowiadające prawu rozstrzygnięcie.
W ocenie Sądu Okręgowego, podniesione w apelacji zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu naruszenia prawa procesowego, tj.art.233 §1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów. W sporządzonej na etapie postępowania apelacyjnego opinii uzupełniającej biegła otolaryngolog podtrzymała w sposób kategoryczny wniosek o tym, iż w spornym okresie ubezpieczony był osobą niezdolną do pracy. Wpływ na powyższe miało złe samopoczucie, przeciągającą się infekcję nosa i gardła ((...)) oraz niedokrwistość i cechy uszkodzenia wątroby. A zatem, ubezpieczony był niezdolny do pracy nie tylko z powodu jednostki chorobowej wskazanej na zwolnieniu lekarskim tj. ostrego zapalenia gardła oraz nosa, ale również z powodu istniejącej niedokrwistości i schorzeń związanych z narządem wątroby. Tym samym, w spornym okresie wpływ na niezdolność do pracy miała również choroba stwierdzona na zwolnieniu lekarskim, tj. ostre zapalenie gardła i nosa. Dlatego też przeciwnie niż twierdzi skarżący, rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji było prawidłowe, gdyż Sąd ten zasadnie przyjął, iż ubezpieczony w spornym okresie był niezdolny do pracy. Opinię biegłych, po jej uzupełnieniu, uznać należy za wiarygodny dowód. Opinia jest spójna, logiczna i należycie uzasadniona. Nie pozostawia ona wątpliwości co do istnienia u ubezpieczonego niezdolności do pracy w dniach 17-18 lipca 2015r. Na marginesie dodać należy, iż organ rentowy nie wnosił zastrzeżeń do opinii uzupełniającej.
W konsekwencji, uznać należy, że Sąd Rejonowy w ramach zaistniałego na gruncie niniejszej sprawy stanu faktycznego, prawidłowo zastosował przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w tym art. 8 tego aktu prawnego.
W związku z tym na podstawieart. 385 kpcapelacja organu rentowego podlegała oddaleniu.