Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2604/14
Data wyroku: 2016-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Ratymirska
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 i 222§1 kc i inne

Sygn. akt I C 2604/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2016 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska
Protokolant: prot. sąd. Daria Paliwoda
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 roku w Kłodzku
sprawy z powództwa GminyN.
przeciwkoJ. S.
o wydanie nieruchomości
oddala powództwo.

UZASADNIENIE
GminaN.wniosła pozew przeciwkoJ. S.o wydanie nieruchomości, stanowiącej częśćdziałki nr (...), położonej wJ.((...)) oraz o nakazanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem na tej działce, poprzez usunięcie bramy wjazdowej, usunięcie ogrodzenia, usunięcie wszystkich składowanych tam przedmiotów.
Pozwany wniósł o oddalenia powództwa, podnosząc zarzut zasiedzenia.
Stan faktyczny:
Powodowa Gmina jest wpisana jako właściciel w księdze wieczystej, prowadzonej dla nieruchomości, stanowiącejdziałkę nr (...), położoną wJ., nr(...). W księdze wieczystej działka ta jest opisana jako droga. Od 1945 roku nieruchomość ta była własnością Skarbu Państwa, następnie powodowa Gmina nabyła ją nieodpłatnie zgodnie z decyzją Wojewody(...)z dnia 8.04.1991r.
Dowód:
odpis z księgi wieczystej (k-7);
decyzja Wojewody(...)z dnia 8.04.1991r. (k-56);
wypis i wyrys rejestru gruntów (k-57-64).
Pozwany jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym położonym nadziałce nr (...). Sporna nieruchomość, zajęta przez pozwanego, o powierzchni 0,0065 ha, usytuowana jest pomiędzy wschodnią granicą działki pozwanego aP.J.. Jest ogrodzona razem z nieruchomością pozwanego jednym płotem, postawionym przez ojca pozwanego. Płot odgradza teren, zajęty przez pozwanego, od potoku. Rodzice pozwanego zajęli sporną nieruchomość w latach 70-tych XX wieku, kiedy kupili nieruchomość zabudowaną -działkę nr (...). Na spornym odcinku znajduje się brama wjazdowa na teren posesji pozwanego. Brama metalowa, istniejąca obecnie, została wybudowana w 1995 roku przez ojca pozwanego, w miejsce wcześniej stojącej tam bramy drewnianej. Sporna nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana jako ciąg komunikacyjny. W wyniku zalewania przez wodę, wzdłuż potoku powstała tam stroma skarpa. W latach 80—tych XXw. wybudowano tam mur oporowy, a następnie ojciec pozwanego postawił płot, odgradzający jego posesję od potoku. Posadowiony tam został również słup energetyczny dwunożny. Na początku lat 80-tych ojciec pozwanego wybudował na spornym odcinku garaż, który następnie został rozebrany przez pozwanego.
Dowód:
kopia mapy ewidencyjnej (k-20),
opinia biegłego sądowego z zakresu geodezjiA. Z.(k- 93 i nast.), mapa z oznaczeniem obszaru, zajętego przez pozwanego (k-127),
częściowo zeznania świadków:D. K.,J. Z.,T. Z.(k-75),
zeznania pozwanego (k-142).
W związku z bezumownym korzystanie przez pozwanego z tej nieruchomości, powodowa Gmina dwukrotnie wzywała pozwanego do zawarcia umowy dzierżawy, pod rygorem zobowiązania do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, poprzez usunięcie z działki wszelkich zabudowań i ogrodzenia oraz wydania nieruchomości i zaniechania dalszych naruszeń. Po bezskutecznym upływie terminu, powodowa Gmina wezwała pozwanego do zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości za okres 10 lat wstecz. Pozwany poinformował stronę powodową, że nabył własność spornej nieruchomości (nazwanej „drogą widmo”) przez zasiedzenie, którego początek należy liczyć w latach 70—tych XX w. Powodowa Gmina w odpowiedzi poinformowała pozwanego, że nie ma podstaw prawnych do uznania zasiedzenia nieruchomości oraz wezwała pozwanego do wydania spornej działki i usunięcia z niej bramy wjazdowej, ogrodzenia, wszelkich składowanych przedmiotów oraz uporządkowania terenu.
Dowód:
pisma powoda do pozwanego z dnia 27.05. i 23.06.2014r. i z dnia 23.07.2014r. (k-19, 22, 26);
zarządzenie Wójta GminyN.z dnia 23.07.2014r. (k-25);
pismo pozwanego z dnia 25.07.2014r. (k-29),
pisma powoda dnia 4.08.2014r. (k-32,33).
Sąd zważył, co następuje:
Zarzut nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie zasługiwał na uwzględnienie.
Sporna nieruchomość, stanowiącadziałkę nr (...), położoną wJ., zajęta przez pozwanego, na powierzchni 0,0065 ha, wksiędze wieczystej nr (...), opisana jest jako droga. Poza sporem było, że działka ta nie stanowi drogi publicznej (art. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych(t.j. Dz.U.2013.260 ze zm.). Przypisanie danej nieruchomości w ewidencji gruntów funkcji „drogi” i opatrzenie znakiem „dr” nie jest wystarczające dla stwierdzenia takiego jej statusu. Pozwany, jako posiadacz spornej nieruchomości, wykazał, że w rzeczywistości ma ona inne przeznaczenie i nigdy, a przynajmniej od lat 70-tych XX wieku, kiedy to jego poprzednicy prawni (rodzice) weszli w jej posiadanie, nie była wykorzystywana jako ciąg komunikacyjny. Nawet, jeśli pierwotnie działka ta była przeznaczona pod drogę, to już w latach 70-tych XX w. ojciec pozwanego zawładnął nią i korzystał z niej tak, jakby stanowiła ona część składową jego gruntu. Powód nie wskazywał nawet, aby aktualnie lub w przeszłości wykonywał jakiekolwiek prace, które doprowadziłyby do urządzenia na przedmiotowej działce drogi i nadania jej takiego charakteru. Jak ustalono, na spornym fragmencie działki, zajętym przez pozwanego, usytuowanym wzdłuż potoku, znajduje się stroma skarpa, a powyżej wjazdu na siedlisko uczestnika posadowiony jest słup energetyczny dwunożny, co uniemożliwia jakikolwiek przejazd i sprawia, żedziałka nr (...)jest „drogą” wyłącznie na mapie nie zaś w terenie. Poza sporem było ponadto, że działka ta nie została zaliczona do kategorii dróg gminnych w drodze uchwały rady gminy (

    por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27.06.2008r., I SA/Wa 383/08, LEX nr 496206; wyrok WSA w Krakowie z dnia 31.033.2008r., II SA/Kr 1285/07, LEX nr 485816; wyrok WSA w Warszawie z dnia 29.01.2008r., I SA/Wa 1732/07, LEX nr 459917; wyrok WSA w Warszawie z dnia 2007-02-21, IV SA/Wa 1538/06; LEX nr 319153; wyrok SN z dnia 2003-05-30, III CKN 1165/00, LEX nr 109442). Jednocześnie nie spełniała warunku możliwości powszechnego korzystania z niej. W świetle art. 8 powołanej ustawy o drogach publicznych, drogi niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi, a nieruchomości zajęte pod takie drogi mogą być przedmiotem zasiedzenia (

    por. postanowienie SN z dnia 5.10.2012r., IV CSK 94/12, LEX nr 1232805).
Sporna nieruchomość od 1945r. była własnością państwową, a następnie powodowa Gmina nabyła ją nieodpłatnie zgodnie z decyzją Wojewody(...)z dnia 8.04.1991r. (k-56). Jej zasiedzenie przed 1 października 1990r. nie było możliwe. W okresie od 1 października 1990r. nieruchomość ta mogła być przedmiotem posiadania, prowadzącego do zasiedzenia (art. 177 kczostał uchylony przez art. 1 pkt 34 ustawy z dnia 28 lipca 1990r. o zmianieustawy kodeks cywilny[Dz.U. Nr 55, poz. 321]). Powód mógł doliczyć do okresu swego posiadania władanie w czasie obowiązywania wskazanego zakazu w wymiarze 15 lat i z tego względu zasiedzenie nastąpiło z dniem 1 października 2005r. (art. 10 powołanej ustawy). Poprzednicy prawni pozwanego (rodzice) weszli w posiadanie spornej nieruchomości w złej wierze, więc okres posiadania konieczny do nabycia własności przez zasiedzenie wynosił 30 lat (art. 172 kc,art. 176 kcw zw. zart. 339 kc). Skoro pozwany nabył własność spornej nieruchomości przez zasiedzenie, powództwo o wydanie podlegało oddaleniu, wobec braku legitymacji czynnej powoda (art. 222§1 kc).