Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 435/15
Data wyroku: 2016-04-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Kliś
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 217§1 kk

Sygn.akt IIK 435/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 kwietnia 2016r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Dariusz Kliś
Protokolant Tomasz Kilarski
przy udziale Prokuratora --/--
po rozpoznaniu w dniach 24.02.2016r. oraz 14.04.2016r. sprawy karnej
J. B.zd.B.
urodz. (...)wM.
córkiJ.iZ.zd.M.
oskarżonej o to, że:w dniu 09 października 2015r. wO.woj.(...)przyulicy (...), kilkakrotnie uderzającD. K.drzwiami wejściowymi do mieszkania spowodowała obrażenia ciała u pokrzywdzonego w postaci powierzchniowego urazu przedramienia lewego oraz jego obrzęku i zaczerwienienia, czym naruszyła nietykalność cielesną pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 217§1 k.k.

I
ustala, iż oskarżonaJ. B.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 217§1 kk, ustalając jednocześnie, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne na podstawieart. 66§1 i 2 kkiart. 67§1 kkpostępowanie w sprawie warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok,

II
na podstawieart. 628 kpkw zw zart. 629 kpkzasądza od oskarżonejJ. B.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w niniejszej sprawie i na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierza jej opłatę w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych).

UZASADNIENIE
D. K.iA. B.pozostają w związku małżeńskim. Z małżeństwa posiadają 4-letniego synaK. K.. Pomiędzy małżonkami w Sądzie Okręgowym w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny toczy się postępowanie rozwodowe. W związku z powyższymA. B.od dnia 10.08.2015r. wspólnie z synem zamieszkuje w lokalu mieszkalnym należącym do swoich rodziców położonym wO.przyul. (...). Zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w Jeleniej GórzeD. K.posiada ustalone kontakty z małoletnim synem w każdy piątek tygodnia w godzinach od 1700do 2000w miejscu zamieszkania matki dziecka.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejJ. B.k. 34v-35, zeznania świadkaA. B.k. 35v-36v,D. K.k. 35-35v, 36v, 54v, 55, 55v,B. K.k. 37-37v, 55v.
Do dnia 09.10.2015r. podczas kolejnych wizyt pokrzywdzonego u małoletniego pomiędzyJ. B., jej mężem orazA. B., aD. K.dochodziło do nieporozumień, kłótni.D. K.był pomawiany przez domowników o niewłaściwe zachowanie, kradzież mienia itp. W związku z powyższym na miejsce zdarzenia wzywani byli przez oskarżyciela prywatnego funkcjonariusze policji z Posterunku Policji wO.. Podczas kolejnej interwencji w dniu 18.09.2015r. funkcjonariusze poinformowaliD. K., aby na kolejne spotkanie z dzieckiem udał się z osobą postronną celem zapobieżenia ewentualnych incydentów.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejJ. B.k. 34v-35, zeznania świadkaA. B.k. 35v-36v,D. K.k. 35-35v, 36v, 54v, 55, 55v,B. K.k. 37-37v, 55v,M. D.k. 54-54v, notatka urzędowa k. 46.
Wobec powyższego na kolejną wizytę w dniu 09.10.2015r.D. K.udał się ze swoją siostrąB. K.. W/w posiadali ze sobą prezenty dla dziecka. Po przyjściu na miejsce około godziny 1800oskarżyciel prywatny zapukał do drzwi, które otworzyłaA. B.. Kobieta była zaskoczona obecnością ciotki dziecka, jednakże zaprosiła przybyłych do mieszkania. W tym czasie z wnętrza lokalu do przybyłych podeszłaJ. B.i stojąc w progu pomiędzy korytarzem mieszkania, a klatką schodową kategorycznie odmówiła prawa wejścia do lokaluB. K.. Pomiędzy w/w wywiązała się wymiana zdań, kłótnia. W pewnym momencieJ. B.udała się do mieszkania sąsiadkiK. M.prosząc ją, aby ta była świadkiem zaistniałego zdarzenia. Następnie powróciła do mieszkania i już w obecnościK. M.trzymając drzwi wejściowe, podczas wręczania dziecku prezentów przez przybyłych uderzała nimi w lewą rękę w okolice przedramienia oskarżyciela prywatnego.
Po tym zdarzeniuJ. B.zamknęła drzwi od swojego lokalu, zaśD. K.orazB. K.udali się do mieszkaniaK. M., gdzie poinformowali w/w o celu wizyty w mieszkaniu oskarżonej.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejJ. B.k. 34v-35, zeznania świadkaA. B.k. 35v-36v,D. K.k. 35-35v, 36v, 54v, 55, 55v,B. K.k. 37-37v, 55v,M. D.k. 54-54v,K. M.k. 36v-37,J. C.k. 36v, notatka urzędowa k. 46, karta informacyjna SP ZOZ wZ.k. 3-4, zaświadczenia lekarskie k. 26-27, materiał fotograficzny k. 33, protokół odtworzenia płyty k. 53.
Na skutek tego zdarzeniaD. K.odniósł obrażenia ciała w postaci niewielkiego miejscowego obrzęku i zaczerwieniania przedramienia lewego na powierzchni bocznej, które naruszały jego nietykalność cielesną.
Dowód: karta informacyjna SP ZOZ wZ.k. 3-4, opinia biegłego k. 17.
J. B.pracuje w(...)(...)wO.na stanowisku pracownika socjalnego. Z tego tytułu osiąga miesięczne dochody w kwocie 1.900 zł. Nie posiada majątku ruchomego, bądź nieruchomego większej wartości. Z miejsca pracy posiada opinię pozytywną. W przeszłości nie była karana sądownie.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejJ. B.k. 34v-35, opinia o oskarżonej k. 29, karta karna k. 52.
Słuchana w trakcie rozprawy sądowej oskarżonaJ. B.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Zaprzeczyła, aby w jego trakcie spowodowała u pokrzywdzonego obrażenia ciała w sposób i okolicznościach podanych przez w/w.
W złożonych wyjaśnieniach potwierdziła, iż w dniu 09.10.2015r. doszło do zdarzenia z udziałem jej osoby orazD. K., a takżeB. K.podczas wizyty w/w u dziecka w związku z realizacją kontaktów ustalonych orzeczeniem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze. Jak jednak oświadczyła toD. K.oraz jego siostraB. K.byli wobec niej agresywni, usiłowali siłą wtargnąć do mieszkania stanowiącego jej własność i podczas tego zdarzenia zarówno świadekB. K., jak również oskarżyciel prywatny użyli wobec niej siły fizycznej skutkiem czego doszło do spowodowania u niej obrażeń ciała w postaci stłuczenia podudzia lewego, obrzęku oraz stłuczenia kończyny prawej.J. B.oświadczyła ponadto, iż całe zajście obserwowała jej córkaA. B.oraz sąsiadkaK. M., która została wezwana przez nią na miejsce zdarzenia. Oskarżona oświadczyła także, iż o zaistniałym incydencie poinformowała funkcjonariuszy policji w Posterunku Policji wO.oraz przekazała jego przebieg swojej współpracownicyJ. C., okazując dodatkowo odniesione obrażenia.
Sąd zważył co następuje:
WyjaśnieniaJ. B.w tej części, w której zaprzeczyła, aby podczas inkryminowanego zdarzenia w dniu 09.10.2015r. uderzając drzwiami pokrzywdzonegoD. K.spowodowała u niego obrażenia ciała , o których mowa w zaświadczeniu lekarskim (k.3.) oraz opinii sądowo-lekarskiej (k.17) – należało potraktować jako nieprawdziwe, alogiczne, sprzeczne z pozostałym zgormadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a tym samym niewiarygodne.
Również dalsze jej twierdzenia, w których przedstawiała swoją wersję przebiegu opisywanego zajścia – Sąd orzekający potraktował jako li tylko nieudolną próbę obrony w/w przed poniesieniem konsekwencji prawno-karnych swojego nagannego postępowania.
Co również istotne twierdzenia w/w w zakresie odniesionych rzekomo w trakcie tego zdarzenia obrażeń, ich miejsca, usytuowania, sposobu powstania, a także zachowania w tej części zdarzeniaD. K.orazB. K.nie znalazły potwierdzenia nie tylko w zeznaniach córkiA. B., która stwierdziła (k.36) „Ja nie widziałam zdarzenia aby oskarżyciel kopnął matkę…”, „Ja w tym czasie stałam na korytarzu…”,ale również zeznań koleżanki z pracy w/w - świadkaJ. C., która na pytanie Sądu kilkakrotnie twierdziła, iżJ. B.opisując przebieg tego zajścia, okazywała jej odniesione obrażenia ciała w postaci siniaka umiejscowionego na prawej nodze (udzie), co nie odpowiadało zapisom na zaświadczeniu lekarskim jakie przedstawiła oskarżona (k.26 i k. 27). Zgodnie bowiem z informacjami tam zawartymi obrażenia jakie posiadała w chwili badania oskarżona umiejscowione były na nodze lewej.
Przechodząc w tej części uzasadnienia do rozważań na temat zaistniałego zdarzenia, jak również oceny wiarygodności zeznańD. K.należało zważyć, iż twierdzenia przedstawione przez w/w – w ocenie Sądu orzekającego – znalazły potwierdzenie w zgormadzonych w sprawie dowodach, na podstawie których ustalono opisany wyżej stan faktyczny.
Jak bowiem zeznał pokrzywdzony w dniu 09.10.2015r., stosownie z zapadłym orzeczeniem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w zakresie kontaktów z małoletnim dzieckiem – około godziny 1800wspólnie ze swoją siostrąB. K.udał się do mieszkania oskarżonej, gdzie od dnia 10.08.2015r. przebywał wspólnie ze swoją matką –K. K.. Po przybyciu na miejsce drzwi od mieszkania otworzyłaA. B., która widzącD. K.iB. K.zaprosiła ich do wnętrza lokalu. W tym czasie na korytarz mieszkania wyszła oskarżona, która podeszła do drzwi wejściowych i zagradzając przejście kategorycznie sprzeciwiła się wejściu do lokalu ciotce małoletniego. Pomiędzy stronami wywiązała się wymiana zdań, po czymJ. B.kilkukrotnie w obecnościA. B.,B. K.oraz przybyłej na miejsce zdarzeniaK. M.uderzyła drzwiami w rękę pokrzywdzonego w okolice przedramienia. Jak dalej zeznał w/w, po wręczeniu dziecku przyniesionych prezentów on wspólnie zB. K.udał się do mieszkaniaK. M., a następnie do(...)wZ.celem udzielenia pomocy ambulatoryjnej.
Tak przedstawione zeznania w całości potwierdzili świadkowie tj.B. K.,K. M., a także częściowoA. B., która – jak wyżej przedstawiono – zaprzeczyła, aby była świadkiem czy to kopnięcia, czy też uderzenia oskarżonej przez pokrzywdzonego, o którym wspominałaJ. B..
Zarówno zeznaniaB. K., jak również w szczególności obcej dla stron konfliktuK. M.– Sąd Rejonowy uznał za konsekwentne, logiczne, spójne, a tym samym wiarygodne.
W świetle przedstawionych dowodów osobowych należało stwierdzić, iż niewątpliwie na skutek zaistniałego zdarzeniaD. K.odniósł obrażenia ciała opisane w kracie porady ambulatoryjnej (k.3-5).
Co istotne, za tak postawioną tezą przemawia również opinia sądowo-lekarska (k.17) sporządzona przez biegłego chirurgaZ. K.w dniu 03.01.2016r. W jej treści biegły kategorycznie bowiem stwierdził, iż odniesione obrażenia były następstwem działania urazu mechanicznego zadanego narzędziem twardym, tępym, tępokrawędzistym i mogły powstać w okolicznościach i w sposób opisany przez oskarżyciela prywatnego.
Nadto jak ustalił biegły przebyty uraz nie spowodował upośledzenia funkcji lewej kończyny górnej, a opisywane fizyczne skutki przebytego urazu wyczerpały cechy naruszenia nietykalności cielesnejD. K..
Zdaniem Sądu opinia sporządzona przez biegłego lekarza była jasna, pełna, czytelna, profesjonalna, a w związku z tym mogąca stanowić wartościowy dowód w przedmiotowej sprawie.
Również zeznania jakie przed Sądem złożył funkcjonariusz policji z Posterunku Policji wO.świadekM. D., a także dowód z odtworzenia z zapisu nagrania zarejestrowanego w dniu 09.10.2015r. przez samą oskarżoną – potwierdziły relacje przedstawione przez oskarżyciela prywatnego.
Całość, zaś tak zgromadzonego materiału dowodowego i dokonana jego ocena, w sposób nie budzący wątpliwości przekonuje, iż wina i sprawstwo oskarżonejJ. B.były bezsporne.
J. B.w dniu 09 października 2015r. wO.woj.(...)przyulicy (...), działając z zamiarem bezpośrednim, kilkakrotnie uderzającD. K.drzwiami wejściowymi do mieszkania spowodowała obrażenia ciała u pokrzywdzonego w postaci powierzchniowego urazu przedramienia lewego oraz jego obrzęku i zaczerwienienia, czym naruszyła nietykalność cielesną pokrzywdzonego. Swoim zachowaniem wyczerpała ustawowe znamiona czynu zabronionego opisanego w treściart. 217§1 k.k.
Niezależnie od dokonanych ustaleń faktycznych oraz zebranego materiału dowodowego, ale także kwalifikacji prawnej czynu należało stwierdzić, iż stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynu jakiego dopuściła sięJ. B.zart. 217§1 k.k.nie był znaczny.
Oceniając bowiem zachowanie w/w Sąd Rejonowy stwierdził, iż oskarżona nie dopuściła się jego z niskich pobudek. Niejako – chociaż należy je z całą surowością potępić – były one po części następstwem działań samego pokrzywdzonego. Jak bowiem ustalono pomiędzy stronami od dłuższego czasu istniał konflikt, w trakcie którego dochodziło do wzajemnych kłótni, nieporozumień.
Nie można zapomnieć, iż do tych zachowań dochodziło w trakcie prowadzonego postępowania rozwodowego oskarżyciela prywatnego oraz córki oskarżonej – co naturalnie mogło budzić emocje, wzajemne spory.
Co także istotneJ. B.w przeszłości nie była karana sądownie. Jest pracownikiem socjalnym Gminnego Ośrodka Pomocy(...)wO.. Z miejsca pracy posiada opinię pozytywną.
W świetle powyższego – w ocenie Sądu orzekającego – zachodziły podstawy do warunkowego umorzenia postępowania karnego w zakresie popełnionego przez oskarżoną przestępstwa zart. 217§1 k.k.– na zasadzieart. 66§1 i 2 k.k.orazart. 67§1 k.k.na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok.
Takie rozstrzygnięcie – zdaniem Sądu – zapobiegnie ponadto dalszej eskalacji konfliktu między stronami.
Uwzględniając sytuację finansowąJ. B., osiągane dochody zasądzono od w/w na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w niniejszej sprawie i wymierzono jej opłatę w kwocie 60 zł.