Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 3403/15
Data wyroku: 2016-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 3403/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: sekr. sąd. Anna Ostromecka
bez obecności oskarżyciela publ.
po rozpoznaniu w dniach 30 października, 02 grudnia 2015 r. i 08 stycznia 2016 r., sprawy
L. L.
synaL.iM.z domuT.
ur. (...)wS.
obwinionego o to, że:
w dniu 20 czerwca 2015 r., o godz. 1415wO.naul. (...)kierował samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...)nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami
- tj. za wykroczenie zart. 94 § 1kw w zw. zart. 5 ustawy o kierujących pojazdami

ORZEKA:

I
obwinionegoL. L.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 94 § 1kw w zw. zart. 5 ustawy o kierujących pojazdamii za to na podstawieart.94 § 1kwskazuje go nakarę 1500,- (jeden tysiąc pięćset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
Do końca 2010 r obwiniony.L. L.pozostawał w związku konkubenckim zD. D. (1). Od rozstania wymienieni pozostają w konflikcie.D. D. (1)mieszkała w tym samym bloku co były konkubent, posiada również działkę w tym samym ogrodzie działkowym. Wyrokiem Sądu Rejonowego wO.z dnia 17 września 2009 r.L. L.został skazany za przestępstwo zart. 178 a §1 kk. Orzeczono wobec niego m. in. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, zaliczając jednocześnie na poczet zakazu okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od 17 czerwca 2009 r. Obwiniony do dnia dzisiejszego nie odzyskał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. O tych faktach wiedziałaD. D. (1), wie, iż nie posiada on uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, a jego stan zdrowia nie pozwala mu na ich odzyskanie. Orientuje się również, że obwiniony jest posiadaczem dwóch samochodów osobowych - m – kiV. (...)onr rej. (...)i markiR. (...)onr rej. (...). Ten drugi pojazd obwiniony zakupił w okresie pozostawania w związku zH. S.. W ocenieD. D. (1)L. L., ze względu na wadę wzroku i schorzenia neurologiczne, kierując samochodem stwarza zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Dlatego też już od dłuższego czasuD. D. (1)zaczęła obserwowaćL. L.i w miarę możliwości jeśli tylko zauważyła kierowanie przez niego samochodami zgłaszać te sytuacje na Policję.
W dniu 20 czerwca 2015 r. ok. godz. 1415D. D. (1)oczekiwała na przystanku autobusowym przy skrzyżowaniuul. (...)zul. (...). Spostrzegła wówczas obwinionego jadącegoulicą (...)w kierunkuul (...)kierującego samochodem markiV. (...)koloru(...). Kiedy po pewnym czasie wysiadła z autobusu na przystanku przy skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)spostrzegła ten sam samochód obwinionego zaparkowany na parkingu podsklepem (...). Obwiniony szukał czegoś w bagażniku a następnie poszedł do sklepu. Po chwili wyszedł z zakupami i kiedy spostrzegł D.D.stojącą na przystanku zaczął ją zaczepiać. Po pewnym czasie do samochodu i obwinionego przyszłaH. S., która wsiadła po chwili za kierownicę i odjechała z obwinionym.
(dowody: oświadczenia k. 5, 32, 34; kopia decyzji k. 8;zeznania świadków - D.D.k.24v, częściowo H.S.– k. 35; notatka o karalności k. 15; wydruk z(...)k. 29 pismo zesklepu (...)k. 29, nagranie k. 41)
ObwinionyL. L.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wyjaśnił, że w dniu wskazanym przezD. D. (1)nie kierował samochodem. Jego pojazdami poruszają się siostra albo syn, a tego dnia pomagali mu w przeprowadzce. W jego ocenie była konkubina mogła się pomylić, bo wszystkie te osoby są bardzo podobne do niego.
(wyjaśnienia k. 24)

Sąd zważył, co następuje

Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na wiarę, bo w ocenie Sądu zmierzają one do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucane wykroczenie. Stoją w oczywistej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie, w szczególności z zeznaniamiD. D. (1)i również z analizą pozostałych dowodów. Osoby, które wskazał obwiniony zeznawały przed Sądem i analizując ich zeznania można wręcz stwierdzić, ze złożyły zeznania wzajemnie wykluczające się.H. S.bowiem twierdziła z pełnym przekonaniem, że mimo, iż dokładnej daty nie pamięta, to jednak w dniu, w którym obwiniony miał chodzić dosklepu (...)w tzw. wiosceS.to ona kierowała samochodem obwinionego. Natomiast syn obwinionegoT. L.przekonywał, że to on miał w tym dniu kierować samochodem ojca pomagając mu w przeprowadzce. Nawet gdyby przyjąć, że jedna z tych osób się pomyliła to i tak świadekD. D.stanowczo wykluczyła aby syn obwinionego, jego siostra lub H.S.zamiast niego kierowali tym samochodem na trasie zul. (...)do tzw. wioski(...). Osoba obca nie mogłaby pomylić obwinionego ze wskazanymi przez niego osobami, a co dopieroD. D. (1), która te wszystkie osoby zna.
ŚwiadekD. D. (1)zeznała zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Przyznała, iż pozostaje z obwinionym w konflikcie. Swoje spostrzeżenia, podobnie jak w przypadku innych zawiadomień starała się maksymalnie uszczegółowiać.
Sąd dał wiarę zeznaniom wyżej wskazanego świadka, gdyż są one jasne i konsekwentne. Świadek zdając sobie sprawę z nikłej mocy dowodowej swych zeznań próbowała na różne sposoby zdobyć inne dowody, że obwiniony bez uprawnień nadal kieruje pojazdami. Wymieniona od dłuższego czasu konsekwentnie zawiadamiała Policję o tym, iż obwiniony notorycznie popełnia wykroczenia z art. 94§1kw, nie rezygnowała nawet po umorzeniu postępowań, które nastąpiły w przeszłości w wyniku wprowadzenia przez obwinionego w błąd funkcjonariuszyK.O..
Aby sprawdzić wiarygodność informacji składanych przezD. D.wobec niemożności uzyskania nagrania z kamer monitoringu z dnia 20.06.2015 r., z uwagi na upływ czasu przechowywania takich nagrań Sąd zwrócił się o takie nagranie z dnia 01 grudnia 2015 r., kiedy to zdaniem D.D.obwiniony po raz kolejny miał kierować samochodem, tym razem markiR. (...). Po uzyskaniu takiego nagrania w pełni potwierdzono zawiadomienie zgłaszającej, choć z uwagi na jakość tego nagrania nie można rozpoznać twarzy kierującego w stopniu umożliwiającym bezdyskusyjne stwierdzenie, że pojazdem tym kierował obwiniony. Natomiast zgadzają się pozostałe szczegóły wskazane przez zgłaszającą tj. marka i model samochodu, numery rejestracyjne oraz kierunek z jakiego poruszał się pojazd i w jakim kierunku się udawał oraz dokładny czas tego zdarzenia.
Sąd nie dał wiary zeznaniom wskazanych wyżej świadków tj.T. L.i T.S.albowiem jak wspomniano wyżej są one wzajemnie sprzeczne.
Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu wina obwinionego jest ewidentna i została mu udowodniona. Obwiniony pomimo braku uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, w dniu 20 czerwca 2016 r., o godzinie 1415kierował samochodem m – kiV. (...)onr rej. (...). Czyn ten stanowi wykroczenie zart. 94§ 1kw w zw. zart. 5 ustawy o kierujących pojazdami. Z mocy tych przepisów obwiniony został skazany i wymierzono mu karę jak w sentencji wyroku.
Wymierzając obwinionemu karę, Sąd nie dostrzegł po jego stronie żadnych istotnych okoliczności łagodzących, przy szeregu okolicznościach obciążających.L. L.nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, które utracił w wyniku skazania za jazdę w stanie nietrzeźwości, kierował po raz kolejny pojazdem. Postępowanie obwinionego było nagminne. Obwiniony był w przeszłości nieprawomocnie skazany za identyczne wykroczenia drogowe ( k. 15).
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu, z uwzględnieniem jego deklarowanej sytuacji materialnej. Tak ukształtowana ma szansę wpłynąć na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo i spełnić swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Wobec deklarowanej trudnej sytuacji materialnej, obwiniony został zwolniony od kosztów postępowania i opłaty.