Sąd Okręgowy w Lublinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 204/16
Data wyroku: 2016-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski
Słowa kluczowe: Nierozpoznanie Istoty Sprawy
Podstawa prawna: art. 386 § 4 k.p.c.

Sygn. akt II Ca 204/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 czerwca 2016 roku

Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski (spr.)
Protokolant Katarzyna Szumiło
po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 roku w Lublinie na rozprawie
sprawy z powództwaD. N.iA. N.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wB.
o nieodpłatną wymianę rzeczy albo wymianę rzeczy na wolną od wad
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 27 października 2015 roku, sygn. akt VIII C 1609/15
uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.
Sygn. akt II Ca 204/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wskazał, że w pozwie z dnia 30 kwietnia 2015 roku powodowieD. N.iA. N.wnieśli o zasądzenie solidarnie na ich rzecz od pozwanego(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.kwoty 5000 zł, w związku z niezgodnością zakupionych mebli z umową.
*
Wyrokiem z dnia 27 października 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie oddalił powództwo.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22 października 2013 roku doszło do sprzedaży powodomD. N.iA. N.sofyM. (...).5F wraz z podnóżkiem za cenę 5443,20 zł w salonie meblowym, mieszczącym się wL.przyulicy (...), prowadzonym przez pozwanego– (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąwB..
Na przełomie października i listopada 2014 roku, po użyciu środka czyszcząco-konserwującego, na obiciu sofy i podnóżka pojawiły się matowe plamy.
W dniu 29 listopada 2014 roku konsumentD. N.złożył u sprzedawcy reklamację wskazując na odbarwienia i brak połysku na siedzisku sofy i podnóżku. W treści reklamacji zawarł żądanie wymiany sofy i podnóżka na nowe.
Sprzedawca nie uwzględnił reklamacji przyjmując, iż zmatowienia na poszyciu sofy powstały w wyniku użycia niewłaściwego środka czyszcząco-konserwującego.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał powództwo za niezasadne.
W realiach rozpoznawanej sprawy zastosowanie maustawa z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. z 2002 roku, Nr 141, poz. 1176, ze zm.), która na podstawieart. lma zastosowanie do dokonywanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaży rzeczy ruchomej osobie fizycznej nabywającej tę rzecz w celu niezwiązanym z jego działalnością zawodową lub gospodarczą (towar konsumpcyjny). Bezsporne pozostaje, iż sprzedany powodom towar stanowi towar konsumpcyjny, nabyty w celu niezwiązanym z jego działalnością zawodową, czy też gospodarczą.
Zgodnie z treścią art. 4 powołanej ustawy sprzedawca odpowiada wobec kupującego, jeżeli towar konsumpcyjny w chwili jego wydania jest niezgodny z umową. W przypadku stwierdzenia niezgodności przed upływem sześciu miesięcy od wydania towaru domniemywa się, że istniała ona w chwili wydania. Powyższe domniemanie rodzi po stronie sprzedawcy odpowiedzialność za wady rzeczy tkwiące już w dniu jej wydania. Na podstawie art. 10 ust. l i ust. 2 ustawy, sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jedynie w przypadku jej stwierdzenia przed upływem 2 lat od wydania tego towaru kupującemu. Roszczenia kupującego przedawniają się z upływem roku od stwierdzenia przez kupującego niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową.
Sąd Rejonowy wskazał, że na poszyciu mebli stanowiących przedmiot umowy sprzedaży konsumenckiej zawartej w dniu 22 października 2013 roku na przełomie października i listopada 2014 roku ujawniły się zmatowienia (a zatem przed upływem 2 lat od chwili wydania towaru) i zostały zgłoszone sprzedawcy w reklamacji z dnia 29 listopada 2014 roku, tj. w okresie krótszym niż miesiąc od stwierdzenia zaistnienia wady.
Uprawnienia konsumenta w przypadku stwierdzenia niezgodności wydanego kupującemu towaru z umową przewidziane są w art. 8 powołanej wyżej ustawy. Stanowi on, że jeżeli towar konsumpcyjny jest niezgodny z umową, kupujący może żądać doprowadzenia go do stanu zgodnego z umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, chyba że naprawa albo wymiana są niemożliwe lub wymagają nadmiernych kosztów. Przy ocenie nadmierności kosztów uwzględnia się wartość towaru zgodnego z umową oraz rodzaj i stopień stwierdzonej niezgodności, a także bierze się pod uwagę niedogodności, na jakie naraziłby kupującego inny sposób zaspokojenia (ust. l ). Jeżeli kupujący z przyczyn określonych w ust. l, nie może żądać naprawy ani wymiany albo jeżeli sprzedawca nie zdoła uczynić zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa albo wymiana narażałaby kupującego na znaczne niedogodności, ma on prawo domagać się stosownego obniżenia ceny albo odstąpić od umowy; od umowy nie może odstąpić, gdy niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową jest nieistotna (ust. 4 ).
Prawa konsumenta wyrażone w powyższym przepisie mają strukturę dwustopniową – w pierwszej kolejności może on domagać się naprawy towaru, bądź jego wymiany na nowy, przy czym prawo wyboru należy do kupującego, chyba że z punktu widzenia interesów sprzedawcy tylko jedna z nich jest ekonomicznie uzasadniona i zarazem ma znaczenie dla kupującego. Dopiero, gdy sprzedawca nie uczyni zadość żądaniom konsumenta, ten może żądać obniżenia ceny lub odstąpić od umowy.
Pozwany nie dokonał wymiany towaru na nowy, zgodnie z żądaniem konsumenta zgłoszonym w reklamacji kierowanej do sprzedawcy. Pozwany zakwestionował bowiem – w przepisanym prawem terminie – reklamację złożoną przez stronę powodową, wskazując przyczynę, tj. niewłaściwą konserwację mebli.
Powodowie natomiast nie złożyli sprzedającemu oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży przedmiotowych mebli, z którym mogli wystąpić dopiero wtedy, gdy zostaną zrealizowane przesłanki przewidziane w art. 8 ust. 4 ustawy konsumenckiej.
W realiach faktycznych rozpoznawanej sprawy, istniejących w dacie wyrokowania, powodowie mogli formułować swoje roszczenie w oparciu o powołany wyżej art. 8 ust. l ustawy konsumenckiej. Roszczenie powodów zmierzało jednak do zasądzenia zapłaconej kwoty i dlatego podlegało oddaleniu.
*
Apelację od tego wyroku wnieśli powodowie, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w całości.
Powodowie zarzucili zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.art. 18 § 1 k.p.c.,art. 316 § 1 k.p.c.iart. 321 § 1 k.p.c.poprzez pominięcie rzeczywistego żądania powodów, nieuwzględnienie stanu sprawy istniejącego w chwili wyrokowania, w szczególności faktu, że powodowie nie zamierzali odstąpić od umowy sprzedaży i dochodzić zwrotu zapłaconej ceny a nadto poprzez wyrokowanie przez Sąd pierwszej instancji co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem pozwu, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy.
Powodowie wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach procesu za obie instancje według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powodów jest zasadna.
Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy w rozumieniuart. 386 § 4 k.p.c., gdyż orzekł o niezasadności żądania, którego powodowie w ogóle nie zgłosili.
W pozwie powodowie wyraźnie wskazali, że dochodzą od pozwanego doprowadzenia sofy(...)wraz z podnóżkiemF.do stanu zgodnego z umową sprzedaży z dnia 22 października 2013 roku przez nieodpłatną naprawę, ewentualnie wymianę na wolne od wad, natomiast nie dochodzili zapłaty określonej kwoty w związku z odstąpieniem od umowy, jak błędnie przyjął Sąd Rejonowy.
Na poparcie swoich twierdzeń w pozwie powodowie zgłosili wnioski dowodowe w postaci opinii biegłego z zakresu kaletnictwa i wyprawiania skór oraz przesłuchania stron (k. 7,10), które Sąd Rejonowy bezpodstawnie oddalił na rozprawie w dniu 27 października 2015 roku (k. 58).
Sąd Rejonowy oddalił powództwo przyjmując, że powodowie nie odstąpili od umowy i nie mogą dochodzić od pozwanego zapłaty kwoty 5000 zł, podczas gdy powodowie w pozwie zmierzali do zrealizowania uprawnień przewidzianych wart. 8 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego, a w sprawie nie ujawniły się okoliczności świadczące o tym, że naprawa albo wymiana są niemożliwe, wymagają nadmiernych kosztów, nie jest możliwe uczynienie zadość takiemu żądaniu w odpowiednim czasie lub gdy naprawa lub wymiana narażałyby kupującego na znaczne niedogodności. Dodać należy, że przepisy cyt. ustawy mają w sprawie zastosowanie na podstawie art. 51 ustawy z dnia 30 maja 2014 roku o prawach konsumenta (Dz. U. z 2014 roku, poz. 827, ze zm.), gdyż umowa stron została zawarta przed wejściem w życie obecnie obowiązującej ustawy o prawach konsumenta.
Gdyby nawet powodowie dochodzili zwrotu uiszczonej ceny, Sąd Rejonowy powinien rozważyć, czy pozew nie mógłby zostać potraktowany jako oświadczenie woli o odstąpieniu od umowy.
Tym samym, Sąd Rejonowy procedując co do żądania, którego powodowie nie zgłosili i nie przeprowadzając postępowania dowodowego, przy pomocy którego powodowie zamierzali wykazać zasadność zgłoszonych roszczeń, nie rozpoznał istoty sprawy i konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Orzekając ponownie Sąd Rejonowy przeprowadzi istotne dowody zgłoszone przez strony i w ustalonym na ich podstawie stanie faktycznym oceni zasadność roszczenia powodów.
Na podstawieart. 108 § 2 k.p.c.Sąd Odwoławczy pozostawił Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.