Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1215/15
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Kopczyńska
Słowa kluczowe: Nienależyte Wykonanie Zobowiązania
Podstawa prawna: art. 605 kc
Teza: W niniejszej sprawie wykonując umowę powódka wytworzyła rzeczy i dostarczyła je pozwanemu (...) w Ciechanowie materiały medyczne.

Sygn. I C 1215/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Lidia Kopczyńska
Protokolant: stażysta Ewelina Goryszewska
po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. w Ciechanowie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)sp. z o.o. spółki komandytowej wW.
przeciwko(...)wC.
o zapłatę
orzeka

I
zasądza od pozwanego(...)wC.na rzecz powoda(...)sp. z o.o. spółki komandytowej wW.kwotę 5.314,97 zł (pięć tysięcy trzysta czternaście złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy) z odsetkami ustawowymi od dnia 15.10.2015 roku do dnia 31.12.2015 roku i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 01.01.2016 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanego(...)wC.na rzecz powoda(...)sp. z o.o. spółki komandytowej wW.kwotę 1.467,20 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 1215/15

UZASADNIENIE
Powód(...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą wW., reprezentowana przez radcę prawnegoM. K., w pozwie złożonym w Sądzie Rejonowym w Ciechanowie w dniu 8 października 2015 r. wnosił o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym obowiązku zapłaty na jego rzecz od pozwanego(...)wC.kwoty 5314,97 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. od 8 października 2015 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawarł z pozwanym w dniu 28 listopada 2014 r. umowę dostawy nr(...), której przedmiotem była dostawa materiałów okulistycznych. Z tytułu dostawy powódka obciążyła pozwanegofakturami VAT: nr (...)na kwotę 2604,96 zł z terminem płatności 21 czerwca 2015 r. i nr(...)(...)na kwotę 2604,96 zł z terminem płatności 23 lipca 2015 r.
Powód wykonał zobowiązanie polegające na wytworzeniu oraz dostarczeniu pozwanemu w/w rzeczy. Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń co do jakości oraz formy i sposobu zapłaty. Wzywany do dobrowolnej zapłaty, nie negując zasadności roszczeń, dotychczas nie zapłacił należności i dlatego powód wystąpił z niniejszym pozwem (pozew wraz z załącznikami – k. 2–4 akt).
W dniu 23 listopada 2015 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w który roszczenie powoda zostało uwzględnione w całości (nakaz k. 30 akt).
Odpis nakazu pozwany otrzymał w dniu 8 grudnia 2015 r. (potwierdzenie odbioru pisma k. 31 akt).
W ustawowym terminie pozwany złożył sprzeciw od nakazu.
Pozwany w sprzeciwie przyznał, że zawarł z powódką umowę o dostarczenie produktów medycznych, jak również nie kwestionował wysokości dochodzonego pozwem roszczenia. Wniósł o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie uznając roszczenie co do zasady wnosił o rozłożenie należności na 3 równe miesięczne raty. Ponadto wnosił o nie obciążanie kosztami procesu ze względu na trudną sytuację finansową. W uzasadnieniu pozwany wskazał, iż pozostaje w opóźnieniu z realizacją bieżących zapłat na rzecz powódki, lecz nie jest to sytuacja zawiniona przez pozwanego, gdyż wpływy z NFZ nie wystarczają na uiszczanie bieżących należności (sprzeciw wraz z załącznikami - k. 32-40 akt).
Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w pozwie. Ponadto wnosił o oddalenie wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty oraz zasądzenie kosztów procesu.
Powód podkreślił, że rozłożenie należności na raty winno stanowić wyjątek nie zaś regułę. Sama okoliczność trudnej sytuacji finansowej pozwanego nie jest w ocenie powoda dostateczną przesłanką do rozłożenia dochodzonej należności na raty, ponieważ rozstrzygnięcia tego typu stanowiłoby formę kredytowania pozwanego przez powoda. Fakt prowadzenia przez pozwanego działalności o charakterze publicznym, która nie jest oparta o zysk, nie jest jednoznaczny z tym, iż w niniejszej sprawie zachodzą szczególne okoliczności, o których mowa wart. 320 k.p.c.Szpital nie przedstawił żadnego planu zracjonalizowania działalności leczniczej i nie daje rękojmi poprawy swojej sytuacji finansowej na tyle aby możliwe było regulowanie w terminie płatności. Do pisma powód dołączył wydruki artykułów odnoszących się do złej sytuacji finansowej pozwanego (pismo z załącznikami – k. 43-51 akt).
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powód w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zawarł z pozwanym(...)wC.w dniu 28 listopada 2014 r. umowę dostawy nr(...)materiałów okulistycznych. Umowa obowiązywały przez 36 miesięcy. W § 4 ust 1 umowy strony ustaliły, że zamawiający szpital zapłaci za dostarczony mu towar w terminie 30 dni od daty dostarczenia faktury VAT (dowód: odpis z KRS powoda k. 8-12 akt, poświadczona kserokopia umowy wraz z załącznikami k. 13-16 akt).
Powód dostarczył towar zgodnie z umową. Z tego tytułu powód obciążył pozwanegofakturą VAT nr (...)z dnia 22 maja 2015 r. na kwotę 2604,96 zł z terminem płatności 30 dni od daty dostarczenia tj. 21 czerwca 2015 r. orazfakturą VAT nr (...)z dnia 23 czerwca 2015 r. na kwotę 2604,96 zł z terminem płatności 30 dni od daty dostarczenia tj. 23 lipca 2015 r.(dowód: faktury VAT k. 18, 21 akt).
Pozwany nie zgłaszał zastrzeżeń co do jakości oraz formy i sposobu zapłaty. Wzywany do dobrowolnej zapłaty w dniu 22 września 2015 r., nie negując zasadności roszczeń, dotychczas nie zapłacił należności (dowód: wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 23-27 akt).
W związku z powyższym powód skapitalizował odsetki od tych należności według stanu na dzień poprzedzający wniesienie pozwu, tj. 7 października 2015 r. i naliczył z tego tytułu kwotę 105,05 zł, na którą składały się odsetki zfaktury (...)w wysokości 61,66 zł i zfaktury (...)w wysokości 43,39 zł. (bezsporne).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności: pozwu k. 2 -4 akt, odpisu KRS powoda k. 8-10 akt, odpisu z KRS pozwanego k. 11-12, 34 akt, poświadczonej kserokopii umowy k. 13-16 akt, poświadczonych kserokopii potwierdzeń dostawy oraz faktur VAT k. 17-22 akt, wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania k. 23-27 akt, kserokopii bilansu k. 35-36 akt zawiadomienia komorniczego k. 37 akt.
Sąd jako wiarygodne ocenił dokumenty, gdyż ich prawdziwość nie budzi wątpliwości i żadna ze stron w toku procesu ich nie kwestionowała.
Pozwany nie kwestionował wysokości należności dochodzonej pozwem oraz faktu, iż dotychczas kwota dochodzona pozwem nie została przez niego zapłacona. Pozwany wnosił tylko o rozłożenie należności na raty ze względu na swoją trudną sytuację majątkową.
W tej sytuacji Sąd uwzględnił wszystkie dokumenty dołączone do pozwu i złożone przez strony. Przedłożone dokumenty rzeczywiście były sporządzone, a w ich treść nie ingerowano, nie były przerabiane. Sąd uznał, iż dołączone dokumenty stanowią uzupełnienie dowodów stanowiących załącznik do pozwu i dlatego mogą stanowić podstawę do wydania w sprawie rozstrzygnięcia.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie.
Strony postępowania łączyła umowa dostawy. Zgodnie zart. 605 k.c.przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny.
W niniejszej sprawie wykonując umowę powód wytworzył rzeczy i dostarczył je pozwanemu(...)wC.. Przedmiotem umowy były – materiały okulistyczne. Z tytułu dostawy powód obciążył pozwanego fakturami VAT z terminem płatności 30 dni od daty dostarczenia faktury. Pozwany nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do wystawionych faktur.(...)wC.nie spłacił należności w terminie wynikającym z zaaprobowanych przez siebie faktur.
Z uwagi na powyższe, na podstawieart. 605 k.c., należało zasądzić należności główną zgodnie z fakturami wystawionymi przez powoda.
Zgodnie zart. 476 zd. 1 k.c., dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela.
Od 1 stycznia 2016 r. nastąpiła zmiana treściart. 481 k.c.
Do 1 stycznia 2016 r.art. 481 k.c., który regulował kwestię odsetek za opóźnienie następująco:
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Wysokość odsetek z tytułu opóźnienia może zatem być określona przez strony w umowie albo też może wynikać z przepisów prawa (wyżej cytowany § 2). Granicę wysokość odsetek za opóźnienie wyznaczały przepisy o odsetkach maksymalnych, zawarte wart. 359 § 21k.c.(obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r.), który odpowiednio należało stosować. Zgodnie z jego brzmieniem - Maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej (czyli. np. umowy) nie może w stosunku rocznym przekraczać 4-krotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP (odsetki maksymalne). W razie zastrzeżenia w czynności prawnej stopy odsetek za opóźnienie wyższych niż odsetki maksymalne wierzycielowi należały się odsetki maksymalne (art. 359 § 21k.c.– obowiązującym do 1 stycznia 2016 r.). Organem, który określał wysokość odsetek ustawowych do dnia 1 stycznia 2016 r. była Rada Ministrów (art. 359 § 3 k.c.)
W dniu 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 9 listopada 2015 r.), która znowelizowała m.in. przepisy dotyczące odsetek zarówno tych wynikających zart. 359 k.c.– tzw. odsetek kapitałowych, jak zart. 481 k.c.– tzw. odsetek za opóźnienie, zmieniającą sposób obliczania odsetek i ich wysokość.
Nowa treśćart. 481 k.c.brzmi następująco -
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
§ 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie).
§ 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie.
§ 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy.
§ 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie.
Zgodnie z art. 56 cytowanej ustawy nowelizującej – Do odsetek należnych za okres kończący się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Żądanie zasądzenia kolejnych odsetek od kwoty kapitału oraz odsetek ustawowych naliczonych od dnia wymagalności faktur do dnia 26 maja 2015 r. znajduje podstawę wart. 482 § 1 k.c., który to brzmi od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.
Powód pozew wniósł w dniu 8 października 2015 r. i od dnia wniesienia pozwu żądał odsetek ustawowych.
Uwzględniając wyżej cytowane przepisy, Sąd zasądził odsetki ustawowe liczone od kwoty 5314,97 zł (suma kwot z tytułu 2 faktur 5209,92 zł i 105,05 zł) od dnia 8 października 2015 r. do dnia zapłaty, tj.
- od dnia 8 października 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości odsetek ustawowych – których wysokość odpowiadała żądaniu powoda - których podstawa zasądzenia wynika zart. 481 § 2 k.c.w zw. zart. 359 § 2 k.c.w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz
- od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych., których podstawa zasądzenia wynika zart. 481 § 2 k.c.w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r.
W treści wyroku Sąd nie zamieścił odrębnego punktu odnośnie oddalenia wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty, mając na uwadze stanowisko wyrażane w doktrynie. Odmowa rozłożenia świadczenia na raty albo wyznaczenia terminu do spełnienia świadczenia nie wymaga odrębnego orzeczenia w sentencji wyroku, lecz powinna być umotywowana w uzasadnieniu (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego..., t. 1, red. K. Piasecki, s. 1504, Przemysław Telenga (w;) Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania cywilnego).
Sąd nie uznał za zasadne rozłożenie zasądzonej należności na raty. Możliwość taka wynika zart. 320 k.p.c., zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przesłanką do rozłożenia świadczenia na raty jest pozytywna prognoza odnośnie spłaty, bowiem celem uregulowania zart. 320 k.p.c.jest zapewnienie dłużnikowi możliwości spłaty zadłużenia. W niniejszej sprawie Szpital nie przedstawił żadnego planu zracjonalizowania działalności leczniczej i nie daje rękojmi poprawy swojej sytuacji finansowej na tyle aby możliwe było regulowanie w terminie płatności. Fakt prowadzenia przez pozwanego działalności o charakterze publicznym, która nie jest oparta o zysk, nie jest jednoznaczny z tym, iż w niniejszej sprawie zachodzą szczególne okoliczności, o których mowa wart. 320 k.p.c.Ponadto należy wskazać, iż od chwili wytoczenia powództwa pozwany nie zapłacił nawet w części należności dochodzonych pozwem. Taka postawa pozwanego również wskazuje na to, że należność rozłożona na zadeklarowane przez pozwanego raty nie będzie przez niego spłacana w przyszłości w ratach. W tej sytuacji, ze względu na dotychczasową postawię pozwanego oraz prowadzonej przeciwko pozwanemu egzekucji komorniczej, Sąd uznał za niecelowe rozłożenie należności na raty.
O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt II wyroku, zgodnie z zasadą wyrażoną w trybieart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.
Na koszty składają się: opłata sądowa, którą uiściła powódk – 250 zł, koszty zastępstwa procesowego poniesione przez powoda w kwocie 1200,00 zł - wynagrodzenie radcy prawnego reprezentującego powoda, których wysokość wynika z§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz.490 z późn. zm.), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa, w kwocie 17,00 zł.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
(...)
Jak wynika zart. 476 zd. 1 k.c.,dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Zgodnie zaś zart. 481 § 1 k.c.,jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.Natomiast§ 2tego artykułu stanowi, żejeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
W niniejszej sprawie termin zapłaty należności upływał w terminie 30 dni od daty dostarczenia faktury i został określony w fakturze na 12 marca 2015 r. Strony w § 6 pkt 8 umowy z dnia 31 grudnia 2014 r. postanowiły, iż w przypadku niedotrzymania terminu płatności Wykonawca (powód) może naliczyć odsetki z tytułu zwłoki w wysokości ustawowej.
Skoro pozwany nie uiścił należności w terminie płatności, od dnia następnego należą się wierzycielowi odsetki ustawowe - zgodnie zart. 359 § 1 k.c.w zw. zart. 481 § 1 k.c.Ponieważ z faktury wynika, że terminem płatności jest dzień 12 marca 2015 r., to powodowi należą się odsetki najwcześniej od dnia następnego tj. od dnia 13 marca 2015 r. Ponieważ powód wnosił o zasądzenie odsetek od dnia 14 lutego 2015 r., Sąd zasądził kwotę 12096 zł z odsetkami od dnia 13 marca 2015 r., a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.
W treści wyroku Sąd nie zamieścił odrębnego punktu odnośnie oddalenia wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty, mając na uwadze stanowisko wyrażane w doktrynie. Odmowa rozłożenia świadczenia na raty albo wyznaczenia terminu do spełnienia świadczenia nie wymaga odrębnego orzeczenia w sentencji wyroku, lecz powinna być umotywowana w uzasadnieniu (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego..., t. 1, red. K. Piasecki, s. 1504, Przemysław Telenga (w;) Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania cywilnego).
Sąd nie uznał za zasadne rozłożenie zasądzonej należności na raty. Możliwość taka wynika zart. 320 k.p.c., zgodnie z którymw szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.Przesłanką do rozłożenia świadczenia na raty jest pozytywna prognoza odnośnie spłaty, bowiem celem uregulowania zart. 320 k.p.c.jest zapewnienie dłużnikowi możliwości spłaty zadłużenia. W niniejszej sprawie Szpital nie przedstawił żadnego planu zracjonalizowania działalności leczniczej i nie daje rękojmi poprawy swojej sytuacji finansowej na tyle aby możliwe było regulowanie w terminie płatności. Fakt prowadzenia przez pozwanego działalności o charakterze publicznym, która nie jest oparta o zysk, nie jest jednoznaczny z tym, iż w niniejszej sprawie zachodzą szczególne okoliczności, o których mowa wart. 320 k.p.c.Ponadto należy wskazać, iż od chwili wytoczenia powództwa pozwany nie zapłacił nawet w części należności dochodzonych pozwem. Taka postawa pozwanego również wskazuje na to, że należność rozłożona na zadeklarowane przez pozwanego raty nie będzie przez niego spłacana w przyszłości w ratach. W tej sytuacji, ze względu na dotychczasową postawię pozwanego, Sąd uznał za niecelowe rozłożenie należności na raty.
O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt III wyroku, zgodnie z zasadą wyrażoną w trybieart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.
Na koszty składają się: opłata sądowej, którą uiścił powód – 605 zł, koszty zastępstwa procesowego poniesione przez powoda w kwocie 2.400,00 zł - wynagrodzenie adwokata reprezentującego powoda, których wysokość wynika z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461. zm.), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa, w kwocie 17,00 zł.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
(...)