Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI P 629/13
Data wyroku: 2016-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Janina Trusińska, Joanna Napiórkowska-Kasa, Jadwiga Janina Piłatkowska
Słowa kluczowe: Umowa O Pracę Na Czas Określony
Podstawa prawna: art. 33 k.p., art. 45 § 1 k.p.

Sygn. akt VI P 629/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 października 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Napiórkowska – Kasa
Ławnicy: Jadwiga Janina Piłatkowska, Elżbieta Janina Trusińska

Protokolant: protokolant sądowy Aleksandra Łaszuk
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 roku w Warszawie
sprawy z powództwaK. C.
przeciwkoM. S. (1)prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą wW.,(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.

o ustalenie istnienia umowy o pracę na czas nieokreślony, odszkodowanie

I
Oddala powództwo w stosunku do(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW..

II
Umarza postępowanie w stosunku doM. S. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą wW.

III
Nie obciąża powódki kosztami procesu.

Jadwiga Janina Piłatkowska  SSR Joanna Napiórkowska – Kasa Elżbieta Janina Trusińska

Sygn. akt VI P 629/13

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 5 września 2013 roku, powódkaK. C.wniosła odwołanie od wręczonego jej wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 30 sierpnia 2013 roku i uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne oraz o zasądzenie na jej rzecz kwoty 10 479,63 złotych tytułem odszkodowania. Powódka wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu. Jako pozwanego powódka wskazałaM. S. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...). W uzasadnieniu pozwu powódka podnosiła, że pracodawca jako przyczynę rozwiązania z nią umowy o pracę na czas określony wskazał likwidację stanowiska pracy, które to z wiedzy powódki w tym samym dniu miała przejąćA. W.pełniąc dotychczasowe obowiązki powódki. Dodatkowo powódka wskazywała, że paniA. W.sukcesywnie przejmuje dotychczasowe obowiązki powódki, przedstawiony jej zakres obowiązków pokrywa się z dawnym zakresem obowiązków powódki, a pensja paniW.jest wyższa od tej pobieranej przez powódkę, które to okoliczności przeczą przyczynom oszczędnościowo-ekonomicznym przedstawionym powódce jako powód zwolnienia z pracy.
(pozew – k. 1-4)
W odpowiedzi na pozew, pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, zaprzeczając aby wypowiedzenie umowy o pracę powódce nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umowy o pracę. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazywał, że powódka była zatrudniona u pozwanego na podstawie umowy o pracę na czas określony, w której strony przewidziały możliwość jej rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem, natomiast jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego w razie wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony, pracownik może dochodzić odszkodowania, ale tylko w przypadku naruszenia przepisów o wypowiadaniu, nie zaś w razie niezasadności tego wypowiedzenia, gdyż uzasadnienie wypowiedzenia nie jest wymagane przy rozwiązaniu umowy na czas określony. Pozwany podkreślał, że wskazując przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę powódce, mimo braku obowiązku, wypełnił obowiązki informacyjne w stosunku do pracownika w wyższym standardzie niż wymagane, co nie może być okolicznością obciążającą pracodawcy. Ponadto, pozwany wskazywał, że paniA. W.nie przejęła obowiązków powódki, ponieważ została zatrudniona na stanowisku analityka w dziale usług medycznych, podczas gdy powódka była asystentką medyczną w chirurgii onkologicznej, a zakres obowiązkówA. W.jest znacznie szerszy od dawnego zakresu powódki.
(odpowiedź na pozew k. 23-26)
Pozwem z dnia 30 września 2013 roku powódkaK. C.wniosła przeciwkoM. S. (1)prowadzącemu działalność pod nazwą(...)o zasądzenie na jej rzecz kwoty 10 479,63 złote wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 września 2013 roku do dnia zapłaty z tytułu niewypłaconego wynagrodzenia za pracę w okresie od 1 września 2013 roku do 14 września 2013 roku, ekwiwalentu za 16 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego oraz odprawy zgodnie zart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Powódka wskazywała, że w dniu 17 września 2013 roku złożyła wezwanie do zapłaty wskazanych należności, zakreślając 7 dniowy termin na jej dokonanie, które do dnia wniesienia pozwu nie zostały uiszczone. W uzasadnieniu powódka podnosiła, że w dniu 30 sierpnia 2013 roku pozwany wypowiedział jej umowę o pracę z zachowaniem 14 dniowego okresu wypowiedzenia z powodu likwidacji stanowiska pracy. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą VI P 681/13.
(pozew – akta sprawy VI P 681/13, k. 1-3)
Zarządzeniem, z dnia 4 października 2013 roku, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie, ze względu na tożsamość strony pozwanej i przedmiotu sporu, na podstawieart. 219 k.p.c.zarządził połączenie sprawy VI P 681/13 ze sprawą o sygn. akt. VI P 629/13 celem łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić niniejszą sprawę pod sygn. akt VI P 629/13.
(zarządzenie z dnia 4 października 2013 roku – akta sprawy VI P 681/13 – k. 9)
Pismem z dnia 18 października 2013 roku powódka rozszerzyła powództwo, w zakresie dochodzonej kwoty, żądając łącznie kwoty 11 319,79 złotych na którą to kwotę składają się odprawa stanowiąca sumę dwóch miesięcznych pensji w łącznej kwocie 6 986,42 oraz należność za okres pracy od 1.09.2013 do 14.09.2013 oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop 16 dni, co łącznie stanowi kwotę 4 333,37 złotych.
(pismo – k. 99-100)
W odpowiedzi na pozew z dnia 30 września 2013 roku, zarejestrowanego pod sygnaturą akt VI P 681/13, pozwany wniósł o oddalenie wszystkich żądań powódki w całości i zasądzenie na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Powód jednocześnie podtrzymał w niniejszym piśmie wszystkie wnioski i twierdzenia zawarte w odpowiedzi na pozew z dnia 26 września 2013 roku. Ponadto, w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwana wskazywała, że wynagrodzenie za pracę świadczoną we wrześniu 2013 roku oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop zostały powódce wypłacone w dniu 10 października 2013 roku zgodnie zart. 85 §2 k.p.Dodatkowo pozwany wskazywał, że bezzasadne są roszczenia powódki o wypłatę odprawy na podstawieart. 10 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, gdyż zakresem regulacji tej ustawy nie są objęci pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę na czas określony, a co więcej, w zakładzie pozwanego nie miały i nie mają miejsca zwolnienia grupowe gdyż powódka była jedynym pracownikiem z którym w dniu 30 sierpnia 2013 roku rozwiązano umowę o pracę, a w całym miesiącu sierpniu 2013 roku umowy o pracę wypowiedziano 7 osobom przy stanie zatrudnienia na dzień 1 sierpnia 2013 roku wynoszącym 223 osoby.
(odpowiedź na pozew – k. 101-102)
Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2014 roku, powódka dodatkowo rozszerzyła powództwo wnosząc o uznanie umowy o pracę zawartej na czas do 2016 roku za umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony, i wnosząc o zasądzenie odszkodowania w wysokości 3 miesięcy wynagrodzenia w łącznej kwocie 10 479,63 złote. Powódka cofnęła pozew w zakresie niewypłaconego wynagrodzenia oraz ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Następnie powódka oświadczyła, że ostatecznie wnosi tylko o odszkodowanie w wysokości 3 miesięcznego wynagrodzenia i ustalenie że łącząca strony umowa była umową o pracę zawartą na czas nieokreślony.
(protokół rozprawy z dnia 7 kwietnia 2014 roku – k. 169)
Pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
(protokół rozprawy z dnia 7 kwietnia 2014 roku – k. 169)
Postanowieniem, z dnia 7 kwietnia 2014 roku, Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie częściowo w sprawie w zakresie żądania odprawy pieniężnej, wynagrodzenia oraz ekwiwalentu pieniężnego.
(postanowienie z dnia 7 kwietnia 2014 roku – k. 189)
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wezwał do udziału w sprawie(...) spółkę z o.o.z siedzibą wW..
(postanowienie z dnia 19 stycznia 2015 roku – k. 231)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaK. C.była zatrudniona u pozwanegoM. S. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)na stanowisku asystentki medycznej, początkowo na podstawie umowy o pracę na okres próbny od dnia 1 grudnia 2010 roku do dnia 28 lutego 2011 roku a następnie na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od dnia 1 marca 2011 roku do dnia 28 lutego 2016 roku. Miejscem wykonywania pracy powódki był oddział chirurgii. W umowie o pracę z dnia 1 marca 2010 roku strony przewidziały dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Powódka nie posiadała pisemnego zakresu obowiązków.
(bezsporne / dowód: umowa o pracę na okres próbny – k. 1 cz. B akt osobowych, umowa o pracę na czas określony k. 1.2 – cz. B akt osobowych oraz k. 5 a.s.)
W dniu 30 sierpnia 2013 roku pracodawca wręczył powódce pismo w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę z dnia 1 marca 2011 roku z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. Jako przyczynę rozwiązania umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia, pozwany wskazał likwidację stanowiska pracy powódki. Stosunek pracy między stronami ustał w dniu 14 września 2013 roku.
(dowód: rozwiązanie umowy o pracę z dnia 30 sierpnia 2013 roku – akta osobowe oraz k. 6 a.s, świadectwo pracy z dnia 16 września 2013 roku – akta osobowe)
Średnie miesięczne wynagrodzenie brutto powódki z ostatnich 3 miesięcy, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wyniosło 3 493,21 zł.
(bezsporne / dowód: zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach – k. 30)
Prowadzona przezM. S. (1)jednoosobowa działalność pod nazwą(...), przekształciła się w jednoosobową spółkę kapitałową o nazwie(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.na podstawie umowy spółki z dnia 28 listopada 2014 roku. Pozwany pełni funkcję prezesa(...) sp. z o.o.

(wypis z Krajowego Rejestru Sądowego – k. 216- 221)
Pozwany prowadził politykę zatrudniania pracowników na czas określony na okresy kilkuletnie.
(bezsporne)
PaniA. W.została zatrudniona u pozwanego na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia 2 września 2013 roku, na stanowisku analityka w dziale usług medycznych.
(dowód: umowa o pracę z dnia 2 września 2013 roku – akta osoboweA. W.– k. 1)
W zakres obowiązkówA. W.wchodziło między innymi zbieranie i przetwarzanie materiałów statystycznych dotyczących zadań merytorycznie realizowanych przez(...), nadzór nad rozprowadzaniem druków/tabeli statystycznych do jednostek i komórek organizacyjnych, pomoc w opracowywaniu analiz, informacji, sprawozdań i zestawień, kontrola i nadzór nad rozliczeniem świadczeń refundowanych przez NFZ, przekazywanie dokumentacji medycznych do archiwizacji, pomoc w opracowywaniu sprawozdań.
(dowód: zakres obowiązkówA. W.– k. 1A. akta osoboweA. W.)
Pozwany prowadzi działalność w oparciu o umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - leczeń szpitalnych, zawieranych z Narodowym Funduszem Zdrowia – Mazowieckim Oddziałem Wojewódzkim. W okresie zatrudnienia powódki, pozwanego łączyła umowa z NFZ z dnia 28 stycznia 2010 roku nr(...)zawarta na okres od dnia 1 stycznia 2009 roku do 31 grudnia 2011 roku. W dniu 9 lutego 2012 roku pozwany zawarł z Narodowym Funduszem Zdrowia – Mazowieckim Oddziałem Wojewódzkimumowę nr (...)o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – leczenie szpitalne, zawartą na okres od 1 lutego 2012 roku do dnia 31 grudnia 2016 roku. W dniu 24 stycznia 2013 roku, pozwany zawarłumowę nr (...)(...)o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – leczenie szpitalne z Narodowym Funduszem Zdrowia, której okres obowiązywania wynosił od dnia 1 lutego 2012 roku do dnia 31 grudnia 2016 roku. Narodowy Fundusz Zdrowia, w ramach zawieranych umów, co roku zmienia warunki w zakresie wysokości świadczeń finansowanych ze środków publicznych.

    (dowód: zeznania świadkaJ. B.- protokół rozprawy z dnia 19 stycznia 2015 r. –k. 224, zeznania pozwanegoM. S. (1)– protokół rozprawy z dnia 8 października 2015 roku od 00:37:00 do 01:07:23, umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej(...)– k. 275-277v, aneks nr 1/2011 –k. 278, umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr(...)– k. 283-285v,aneks nr (...)– k. 282, umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr(...)– k. 286-288v)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy oraz aktach osobowych powódki dowody z dokumentów oraz dokumentacji prywatnej, co do których prawdziwości, jak i autentyczności żadna ze stron nie podnosiła zarzutów. Sąd miał również na uwadze, przy ustalaniu stanu faktycznego w zakresie czynności wykonywanych przez powódkę, dowody z dokumentów prywatnych w postaci wydruków z poczty elektronicznej powódki które wskazywały na przykładowe czynności dokonywane przez powódkę.
Dowód z nagrań (k. 49) Sąd uznał za wiarygodny w części w jakim wskazuje on, na instruowanie przez powódkę nowego pracownika co do sposobu, oraz praktyki wykonywania dotychczasowych zadań powódki na zajmowanym stanowisku pracy, w zakresie jakim okoliczności te potwierdzają wykonywanie fragmentu zadań powódki przez nowozatrudnionego pracownika. Nie dał wiary dowodom z nagrań w zakresie przyczyn wręczenia wypowiedzenia umowy o pracę powódce, gdyż jak wynika z samych nagrań, są to jedynie subiektywne odczucia rozmówcy. Sąd pominął dowód ze sprawozdania finansowegogrupy (...)(k. 291-295), jako niemającego znaczenia dla niniejszej sprawy.
Sąd w swoich ustaleniach oparł się również na przeprowadzonych dowodach z zeznań świadkówT. S.(k. -170-172),A. W.(k. 172),P. J.(k. 175-178),D. Ż.(k. 177),R. Z.(k. 177-181),L. B.(k. 182-183),J. C.(k.183-185),P. W.(k. 185-187),J. B.(k. 223-225),M. G.(k.225-226),E. P.(k. 226-227),M. S. (2)(k. 227), orazA. N.(k. 229). Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania wskazanych świadków, w zakresie w jakim potwierdzają oni, że stanowisko powódki było jedynym stanowiskiem tego rodzaju w strukturze pozwanej, wykonywanie części obowiązków powódki przezA. W.oraz szerszego zakresu obowiązkówA. W.niż zakres powódki. W podanym zakresie zeznania świadków są spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniające. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaP. J., w zakresie w jakim zeznawał, żeA. W.została zatrudniona na miejsce pracy powódki gdyż okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym oraz jest sprzeczne z zeznaniami pozostałych świadków.
Sąd w swoich rozważaniach oparł się również na przeprowadzonych dowodach z zeznań stron różnie jednak oceniając ich wiarygodność. Sąd uznał zeznania pozwanego za w pełni wiarygodne, korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz zeznaniami świadków. Sąd uznał za wiarygodne w części zeznania powódki, odmawiając tego charakteru zeznaniom w zakresie braku zastrzeżenia o możliwym wcześniejszym rozwiązaniu umowy o pracę na czas określony z zachowaniem okresu wypowiedzenia oraz zeznaniom w przedmiocie przyczyn rozwiązania z powódką umowy o pracę innych niż likwidacja zajmowanego stanowiska pracy.

Sąd zważył co następuje:
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było roszczenie odszkodowawcze powódki związane z niezgodnym z prawem rozwiązaniem z nią umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Jednocześnie powódka wnosiła o ustalenie, że zawarta między nią a pozwaną umowa o pracę na czas określony w swej istocie powinna być traktowana, jako umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony. Materialnoprawną podstawą roszczenia powódki jest regulacja zawarta wart. 45 §1 Kodeksu pracy(dalejk.p.) zgodnie z którą pracownik może domagać się odszkodowania w przypadku uznania wręczonego mu wypowiedzenia umowy o pracę za niezgodne z przepisami prawa bądź za nieuzasadnione. Z treści przedmiotowego przepisu wynika również, że podstawową przesłanką zaistnienia odpowiedzialności odszkodowawczej po stronie pracodawcy jest uznanie, że wręczone wypowiedzenie pracownikowi odnosiło się do umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Z powyższego względu kwestią prejudycjalną w omawianej sprawie jest kwestia ustalenia, czy łącząca strony umowa o pracę była w rzeczywistości umową o pracę zawartą na czas określony, czy umową o pracę zawartą na czas nieokreślony.
W niniejszej sprawie strony zawarły umowę o pracę na czas określony, której okres trwania został wyznaczony na pięć lat (od 1 marca 2011 roku do 28 lutego 2016 roku), w której strony przewidziały również możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. W tym miejscu zaznaczyć należy, że przepisyKodeksu pracy, obowiązujące na dzień wniesienia pozwu, nie zabraniały zawierania długotrwałych kontraktów terminowych z pracownikami, ustawodawca nie zakreślił maksymalnej górnej, granicy do której dopuszczalne jest zawieranie umów terminowych, ani której przekroczenie nakazywało by traktować umowę o pracę jako zawartą na czas nieokreślony. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego ocena dopuszczalności maksymalnego okresu na jaki zostaje zawarta umowa o pracę na czas określony musi uwzględniać zróżnicowane okoliczności faktyczne i być dokonywana indywidualnie w każdej sprawie. W orzeczeniu dnia 5 października 2012 roku, sygn. akt. I PK 79/12 Sąd Najwyższy stwierdził, że zatrudnienie pracownika na umowie na czas określony, która trwa nawet pięć lat, nie jest sprzeczne z przepisamikodeksu pracyi w obecnym stanie prawnym brakuje podstawy dla konstruowania wymagania istnienia zawsze uzasadnienia zawarcia umowy terminowej i jej rozwiązania. Natomiast w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 roku, sygn. akt I PK 308/13 Sąd Najwyższy stanął na stanowisku zgodnie z którym pracodawca może zawrzeć umowę o pracę na czas określony bez uzasadnienia przyczyn jej zawarcia, jeżeli nie prowadzi to do obejścia prawa lub sprzeczności z zasadami współżycia społecznego (art. 58 §1 i 2 Kodeksu cywilnegow zw. zart. 300 k.p.). Na uwadze należy mieć również inne orzeczenia Sądu Najwyższego, zgodnie z którymi zawieranie długoterminowych umów o pracę jest uzasadnione wtedy, gdy szczególne przepisy ustawowe w sposób wyczerpujący określają okoliczności i przesłanki dopuszczalności zawierania wyłącznie takich umów, bądź gdy strony stosunku pracy jednoznacznie i zgodnie zmierzały do zawarcia pracowniczego kontraktu terminowego, któremu nie sprzeciwia się poczucie sprawiedliwości oparte na usprawiedliwionym społeczno-gospodarczym przeznaczeniu prawa i zasadach współżycia społecznego (art. 8 k.p.) (sygn. akt II PK 294/04, Lex nr 188092). W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Najwyższy wyroku z dnia 25 października 2007r. (sygn. II PK 49/07), w którym podkreślił, iż niedopuszczalne jest zawarcie wieloletniej umowy o pracę na czas określony z klauzulą wcześniejszego jej rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem, chyba że co innego wynika z przepisów prawa pracy albo z charakteru umowy dotyczącej wykonywania zadań znaczonych w czasie albo, gdy z innych przyczyn nie narusza to usprawiedliwionego i zgodnego interesu obu stron stosunku pracy.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że pozwany skutecznie wykazał przyczynę zawarcia z powódką terminowej umowy o pracę na okres 5 lat, wskazując na charakter prowadzonej działalności i uzależnienie funkcjonowania zakładu pracy od zawieranych z Narodowym Funduszem Zdrowia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz stawianych, w związku z ich zawieraniem, wymaganiom. Zgodnie zart. 156 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, umowa o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie może być zawarta na czas nieoznaczony, natomiast zawarcie umowy na czas dłuższy niż 3 lata wymaga zgody Prezesa Funduszu. Zgodnie z ustalonym stanem faktycznym, powód, w okresie zatrudnienia powódki, posiadał podpisane umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, których okresy obowiązywania wynosiły od dnia 1 stycznia 2009 roku do dnia 31 grudnia 2011 roku oraz następne umowy zawarte na okresy od dnia 1 lutego 2012 roku do dnia 31 grudnia 2016 roku, które to daty pokrywają się z okresem na który zawarta została z powódką umowa o pracę. Ponadto specyfika działalności prowadzonej przez pozwanego, wymaga corocznego ustalania z NFZ zasad finansowania oraz wysokości środków publicznych przeznaczanych na świadczenia opieki zdrowotnej, mimo zawierania umów na dłuższe okresy.
Z powyższych względów, zdaniem Sądu, okoliczności towarzyszące prowadzeniu przez pozwanego działalności i szczególnego charakteru zasad jej wykonywania, jak również wymogów korzystania przez pozwanego z funduszy publicznych - uzasadniają zawarcie z powódką terminowej umowy o pracę i stanowią obiektywne przyczyny po stronie pracodawcy.
Stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie nie daje również podstaw do stwierdzenia działania pozwanego mającego na celu obejście prawa. Czynności tego typu charakteryzują się pozornością zgodności z ustawą oraz brakiem elementów treści wprost sprzecznych z ustawą, lecz skutki takich działań, będące zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Z działań pozwanego nie wynika aby przejawiał on, w momencie zawierania umowy terminowej o pracę, zamiar niedotrzymania umowy, ani chęci uchylenia się od obowiązków związanych z ewentualnym zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony. Natomiast okoliczności mające wpływ na rozwiązanie z powódką umowy o pracę nastąpiły znacznie później, a sama możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy, została wyraźnie dopuszczona przez strony. Wobec czego, nie było również podstaw do uznania, że zawarta przez strony umowa o pracę na czas określony była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że - z uwagi na obiektywne przyczyny leżące po stronie pracodawcy, zgodne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa, jak również brak po stronie pozwanego przesłanek działania w celu obejścia przepisów prawa oraz zgodność jego działań z zasadami współżycia społecznego - łączącą strony umowę o pracę na czas określony nie można uznać za umowę na czas nieokreślony. W konsekwencji powyższych ustaleń roszczenie powódki o zapłatę na jej rzecz kwoty 10 479,63 złotych tytułem odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę należy uznać za bezzasadne.
Sąd w dalszych rozważania, zważył, że nie zachodzą również podstawy do zasądzenia na rzecz powódki odszkodowania tytułem niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę. Materialnoprawną podstawą roszczenia jest regulacja zawarta wart. 50 §3 k.p.zgodnie z którą jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. W tym miejscu należy podkreślić, że już wykładnia gramatyczna przytaczanego przepisu wskazuje, że Sąd rozpatrując roszczenie o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony nie bada ani nie rozważa zasadności tego wypowiedzenia, ograniczając się jedynie do analizy przesłanek formalnoprawnych jego zgodności z prawem. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że pracodawca wręczył powódce wypowiedzenie umowy o pracę na piśmie, z zachowaniem dwutygodniowego terminu wypowiedzenia oraz pouczeniem o możliwości wniesienia odwołania do sądu pracy. Wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę strony przewidziały dokonując odpowiedniego zapisu w umowie o pracę, spełniając przesłanki zawarte wart. 33 k.p.zgodnie z którym przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Ponadto należy również podkreślić, że zgodnie z treściąart. 30 §4 k.p.ustawodawca nie nakłada na pracodawcę obowiązku wskazywania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w przypadku umów zawartych na czas określony. Na marginesie warto dodać, że w omawianym przypadku, dobrą wolą pracodawcy było wskazanie w wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony przyczyny wypowiedzenia, która to przyczyna - likwidacja stanowiska pracy powódki - jak wynika z materiału dowodowego, była przyczyną rzetelną i prawdziwą. Reasumując, Sąd uznał, że pracodawca nie naruszył przepisów prawa rozwiązując z powódką umowę o pracę, zawartą na czas określony, z zachowaniem okresu wypowiedzenia.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd oddalił powództwo w stosunku do(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW., jak w punkcie I wyroku.
Sąd umorzył postępowanie w stosunku doM. S. (1)prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)z siedzibą wW.z uwagi na dokonane przez niego przekształcenie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, w trybieart. 551 §5 Kodeksu spółek handlowych, w jednoosobową spółkę z o.o. której na podstawieart. 553 k.s.h.w zw. zart. 584(

    4)k.s.h.przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształconego. Sąd, mimo braku obowiązku, wezwał do udziału w sprawie(...) sp. z o.o., której prezesem i decydentem stał sięM. S. (1), co pozwany potwierdził na rozprawie w dniu 19 stycznia 2015 roku. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku.
W przedmiocie kosztów procesu Sąd orzekł, w punkcie III wyroku na podstawie,art. 102 k.p.c, odstępując od obciążenia powódki kosztami, z uwagi na sytuację życiową i materialną powódki. Ponadto okoliczności i skomplikowany charakter prawny sprawy, które zdaniem Sądu uzasadniały subiektywne przekonanie powódki o zasadności podnoszonych roszczeń, mogły prowadzić po stronie powódki do błędnej oceny szans procesowych w niniejszym postępowaniu, mimo należytego zachowania staranności i do wysuwania roszczeń bezpodstawnych w swej istocie.