Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 37/16
Data wyroku: 2016-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej R. Socha
Podstawa prawna: 178a§1 kk

Sygn. akt II K 37/2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2016 roku
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Maciej R. Socha
Protokolant: Malwina Bortnowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu Jolanty Majcherczyk
po rozpoznaniu w dniach 5 kwietnia oraz 17 i 20 maja 2016 roku
sprawyM. B.,
urodz. (...)wW.,
synaA.iW.z domuK.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 19 stycznia 2016 r. wW., woj.(...), prowadził pojazd mechaniczny markiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości z wynikami badań: I – 1,01 mg/l, II – 0,96 alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a§1 kk;
I oskarżonegoM. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. popełnienia występku zart. 178a§1 kk, i za czyn ten na podstawieart. 178a§1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności ;
II na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoM. B.warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch), zaś na podstawieart. 72§1 pkt 5 kkzobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu ;
III na podstawieart. 42§2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. B.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na 3 (trzy) lata ;
IV na podstawieart. 63§2 kkna poczet zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wobec oskarżonegoM. B.zalicza okres zatrzymaniaprawa jazdy nr (...), tj. okres od 7 do 9 marca 2016 r., zaś na podstawieart. 43§3 kknakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu wyżej wskazanego prawa jazdy ;
V na podstawieart. 43a§2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. B.świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ;
VI zwalnia oskarżonegoM. B.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, oraz nie wymierza mu opłaty.

Sygnatura akt II K 37/2016

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W nocy z 18 na 19 stycznia 2016 roku oskarżonyM. B.spożywał alkohol w bramie budynku przyulicy (...)wW.. Około godziny 1:00 w nocy oskarżonyM. B.poprosił swojego znajomegoI. Ł.ażeby ten zawiózł go samochodem oskarżonego do sklepu nocnego po piwo.I. Ł.przystał na prośbę oskarżonego i zawiózł go do sklepu nocnego, gdzie oskarżony kupił piwo, odwiózł oskarżonego do domu ; obaj mężczyźni rozstali się około godziny 1:30 w nocy.
/Dowód: - częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. B.–
k. 47-48 ;
- zeznania świadkaI. Ł.– k. 48 /.
Po rozstaniu zI. Ł., oskarżonyM. B.kontynuował picie alkoholu. Około godziny 3:00 w nocy, oskarżonyM. B.pomimo tego, iż znajdował się w stanie nietrzeźwym wsiadł do pojazdu mechanicznego markiF. (...)onr rej. (...), którym zaczął jeździć i poruszał się bocznymi drogami przyulicy (...)wW.. Pojazd kierowany przez oskarżonego został zaobserwowany przez funkcjonariuszy Policji, którzy jechali na interwencję naulicę (...)wW.. Widząc nadjeżdżający radiowóz, oskarżony zatrzymał samochód i wybiegł z niego, wbiegając do bramy przyulicy (...). Tamże oskarżonyM. B.został zatrzymany przez funkcjonariuszy PolicjiS. P.iW. W. (2); oskarżony posiadał przy sobie kluczyki do samochodu, zaś na pytanie funkcjonariusza Policji potwierdził, że kierował pojazdem. Dokonane po zatrzymaniu badanie stanu trzeźwości oskarżonego, potwierdziło, iż w czasie kierowania pojazdemM. B.znajdował się w stanie nietrzeźwym ( wyniki badań: I – 1,01 mg/l, II – 0,96 alkoholu w wydychanym powietrzu ).
/Dowód: - zeznania świadkaS. P.– k. 58 ;
- zeznania świadkaW. W. (2)– k. 58 ;
- protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego wobec
oskarżonego – k. 2 /.
OskarżonyM. B.nie był wcześniej karany sądownie za przestępstwo podobne.
/Dowód: - dane o karalności oskarżonego – k. 10-12 /.
OskarżonyM. B.będąc przesłuchiwanym na etapie postępowania przygotowawczego oraz na rozprawie głównej nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Ponadto Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył co następuje:

Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoM. B.w przedmiocie przypisanego mu czynu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.
Ustalenia stanu faktycznego Sąd poczynił w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a w szczególności zeznania świadkówS. P.iW. W. (2)oraz protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego wobec oskarżonego .
Zeznania świadkówS. P.iW. W. (2)są logiczne, spójne co do zasady i istotnych szczegółów, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają. ŚwiadkowieS. P.iW. W. (2)ograniczyli się do opisu obserwacji samochodu kierowanego przez oskarżonego, a następnie czynności związanych z badaniem stanu trzeźwości i zatrzymaniem oskarżonego. Świadkowie wskazali w jakich okolicznościach zobaczyli pojazd kierowany ( wówczas nie widzieli kierowcy ), a następnie odnieśli się do tego, iż widzieli wybiegającego z pojazdu mężczyznę ( zeznania świadkaW. W. (2)złożone na rozprawie w dniu 17 maja 2016 roku: „ Widziałem mężczyznę, który wybiega z samochodu i wbiega do bramy. W samochodzie był jeden człowiek, który wybiegł z samochodu. To był oskarżony” ) i zrelacjonowali jego późniejsze zachowanie  ( zeznania świadkaS. P.złożone na rozprawie w dniu 17 maja 2016 roku: „ Pojazd stał z otwartymi drzewami od strony kierowcy. Kierowca uciekł do bramy. Tam został zatrzymany oskarżony, który przyznał, że on prowadził samochód. Samego momentu kierowania pojazdem nie widzieliśmy. Oskarżony nie posiadał dokumentów, ale miał przy sobie kluczyk od samochodu” ).  Brak jest jakichkolwiek logicznych podstaw do podważania wiarygodności zeznań świadkówS. P.iW. W. (2); wyżej przywołani świadkowie wszak przed krytycznym zdarzeniem oskarżonegoM. B.nie znali, nie mieli jakichkolwiek powodów ażeby go bezpodstawnie obciążać, w czasie zdarzenia wykonywali normalne obowiązki służbowe i nie sposób wręcz racjonalnie podważać, ażeby reżyserowali całe zdarzenie i ( działając wspólnie i w porozumieniu ) pomawiali oskarżonego, tym bardziej, iż świadkowie musieliby – hipotetycznie – intencjonalnie obciążyć oskarżonego. ŚwiadkowieS. P.orazW. W. (2)po prostu opisali przebieg krytycznego zdarzenia, niczego nie dodając i nie ubarwiając.  Oceniając zeznania wyżej przywołanych świadków wskazać należy, iż teza o bezprawnym obciążeniu oskarżonego została całkowicie zdezawuowana, gdyż nie do obrony jest teza, iż świadkowie ci nie mający żadnego powodu do obciążania oskarżonego ryzykowaliby odpowiedzialność karną i utratę służby poprzez konstruowanie intrygi przeciwko oskarżonemu, ku czemu nie mieli absolutnie żadnych powodów.
Potwierdzeniem i uzupełnieniem zeznań świadkówS. P.iW. W. (2)jest w pełni wiarygodny dowód w postaci wyników badania stanu trzeźwości oskarżonegoM. B.( badania przeprowadzone bezpośrednio po zatrzymaniu oskarżonego ). OskarżonyM. B.zresztą tego dowodu nie kwestionował.
Sąd nie odmówił waloru wiarygodności zeznaniom świadkaI. Ł., lecz dowód ten nie miał istotnego znaczenia przy ustaleniach stanu faktycznego. ŚwiadekI. Ł.przebywał w towarzystwie oskarżonego przez krótki czas ( sam wskazał na około 20 minut ) dość długo przed zdarzeniem ( około godziny 1:00 – 1:20, zaś do zatrzymania oskarżonego doszło przed godziną 4:00 ) i już wówczas ocenił, że oskarżony był pijany ; okoliczność, iż wówczas świadekI. Ł.na prośbę oskarżonego zawiózł go do sklepu w oczywisty sposób nie wyklucza tego, iż później oskarżony sam kierował pojazdem ( zresztą świadekI. Ł.na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 roku zeznał: „Wróciliśmy ze sklepu i oddałem oskarżonemu kluczyki. Pojazdem kierowałem ja. Nie wiem czy wcześniej, bądź później oskarżony kierował samochodem” ).
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoM. B.,  należy je natomiast uznać za niewiarygodne co do najważniejszej części zdarzenia, skutkującej odpowiedzialnością karną oskarżonego. Oskarżony prezentował linię obrony, z której wynikało, iż nie kierował on samochodem przed zatrzymaniem. W kontekście pozostałego jednoznacznego materiału dowodowego takie wyjaśnienia oskarżonego muszą być traktowane jako tylko i wyłącznie próba uniknięcia odpowiedzialności, nie mająca nic wspólnego z rzeczywistością, gdyż w konfrontacji z wyżej przywołanymi dowodami, wyjaśnienia oskarżonego nie wytrzymują krytyki.
Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów należy stwierdzić, iż sprawstwo oskarżonegoM. B.w zakresie przypisanego mu czynu nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.

Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, uznać należy, iż oskarżonyM. B.swoim zachowaniem wypełnił znamiona występku zart. 178a§1 kk, albowiem oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości.

Czyn oskarżonegoM. B.został popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim, albowiem oskarżony chciał go popełnić.

OskarżonemuM. B.w czasie popełnienia przypisanego mu czynu zabronionego należy przypisać winę ; okoliczności wyłączające zawinienie po stronie oskarżonego nie zachodzą.
Sąd wymierzył oskarżonemuM. B.za przypisany mu czyn karę trzech miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając oskarżonemuM. B.stosownej wysokości karę pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę niebagatelny ładunek społecznej szkodliwości przestępstwa i znaczący stopień winy oskarżonego. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, iż stan nietrzeźwości oskarżonego był znaczny ( wynik I badania wyniósł 1,01 mg/l ; wynik II badania wyniósł 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ). Z drugiej strony, oskarżony prowadził pojazd w porze nocnej, na bocznej drodze, gdy panował niewielki ruch drogowy. Sąd uwzględnił dotychczasowy tryb życia. Oceniając wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Sąd uznał karę trzech miesięcy pozbawienia wolności za wyważoną, sprawiedliwą i uwzględniającą wszystkie opisane powyżej okoliczności. Wymierzając oskarżonemuM. B.karę trzech miesięcy pozbawienia wolności, Sąd baczył by była ona adekwatna do osobowości, właściwości oraz warunków osobistych oskarżonego, stopnia jego zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Ponadto Sąd uwzględnił cele zapobiegawcze i wychowawcze, które orzeczona kara pozbawienia wolności ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - mając na względzie przede wszystkim środowisko lokalne oskarżonego - aby zarówno sam oskarżony, jak i jego otoczenie zrozumieli, iż za popełnione przestępstwo sprawca musi ponieść karę.
Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. B.kary trzech miesięcy pozbawienia wolności, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele, będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Stosownie do dyspozycjiart. 69 § 2 k.k., zawieszając wykonanie kary, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. Oceniając całokształt postawy oskarżonego, Sąd uznał, iż orzeczenie względem oskarżonego kary bezwzględnego pozbawienia wolności niczemu by nie służyło, zaś obecna postawa życiowa oskarżonego nakazuje wręcz dać mu szansę i warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby lat dwóch. Nadto na podstawieart. 72§1 pkt 5 kkSąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. Sąd stosując wobec oskarżonegoM. B.dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wyraża przekonanie, iż oskarżony będzie przestrzegał reguł porządku prawnego, w szczególności zaś nie popełni kolejnego przestępstwa. Dlatego też, należało uznać, iż wymierzona kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, winna stanowić dla oskarżonego wystarczającą i dostateczną nauczkę oraz przestrogę na przyszłość, a zarazem będzie impulsem do przestrzegania prawa i zasad współżycia społecznego w przyszłości.
Orzeczony wobec oskarżonegoM. B.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat uwzględnia skalę naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez tegoż oskarżonego. Niewątpliwie oskarżony naruszył zasady te w takim stopniu, iż wyprowadzić należy wniosek, że prowadzenie przez oskarżonego jakichkolwiek pojazdów mechanicznych w chwili obecnej zagraża bezpieczeństwu w komunikacji, zaś oskarżony powinien przemyśleć swoje zachowanie, ażeby nie powodować takiego zagrożenia w przyszłości. Orzeczony wymiar środka karnego – na najkrótszy możliwy okres - spełnia przy tym wszelkie jego cele, tak w zakresie prewencji indywidualnej, jak i prewencji ogólnej.
Na podstawieart. 63§2 kkna poczet zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wobec oskarżonegoM. B.zaliczył Sąd okres zatrzymania prawa jazdy, związany z krytycznym zdarzeniem.
Na podstawieart. 43a§2 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoM. B.świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej ; orzeczenie to ma charakter obligatoryjny i w realiach niniejszej sprawy stanowi właściwą reakcję karnoprawną na zachowanie oskarżonego.
Mając na uwadze aktualną sytuację materialną oskarżonego, Sąd zwolnił oskarżonegoM. B.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, oraz nie wymierzył mu opłaty.