Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 56/16
Data wyroku: 2016-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO Tomasz Bajer
Podstawa prawna: art. 750 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 56/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 października 2015 roku, w sprawie z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.przeciwkoE. Ż.o zapłatę, Sąd Rejonowy w Kaliszu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.992,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od kwot:
- 996,00 złotych od dnia 1 czerwca 2012 roku do dnia zapłaty;
- 996,00 złotych od dnia 2 maja 2013 roku do dnia zapłaty
oraz zasądził od pozwanej kwotę 647,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 600,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (wyrok - k.125, uzasadnienie k. 130 - 134).
Apelację od powyższego wyroku złożyła pozwana –E. Ż., zaskarżając go w całości.
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił:
1. na podstawieart. 5059§ 11pkt 2 k.p.c.sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wskutek naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicieart. 233 § 1 k.p.c.przez dokonanie dowolnej oceny dowodów z nagrania rozmowy zawartej na płycie CD pomiędzyK. Ż., a osobą reprezentującą powoda (jego poprzednika prawnego), z którego nie wynika, że osobą zawierającą przedmiotową umowę była pozwana – tylkoK. Ż.oraz wypisu z ewidencji działalności gospodarczej pozwanej, z którego nie wynika, aby pozwana jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą umocowała kogokolwiek do działania w jej imieniu, a także naruszenie przepisuart. 299 k.p.c.w zakresie w jakim przesłuchanie pozwanej było istotne z punktu widzenia ciężaru udowodnienia faktu zawarcia umowy pomiędzy stronami;
2. na podstawieart. 5059§ 11pkt 1 k.p.c.naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanieart. 6 k.c.polegające na uznaniu, że w niniejszym postępowaniu to stronę pozwaną obciążało udowodnienie sposobu reprezentacji pozwanej, w sytuacji gdy z załączonego wypisu z ewidencji działalności gospodarczej wynika, że pozwana jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie upoważniła nikogo do jej reprezentowania;
3. na podstawieart. 5059§ 11pkt 1 k.p.c.naruszenia prawa materialnego przez niezastosowanieart. 103 § 1 k.c.w sytuacji, gdyK. Ż.działał bez umocowania strony pozwanej jako tzw. falsus prokurator.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego (apelacja - k. 138 - 140).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym uregulowanym wart. 5051k.p.c.-art. 50514k.p.c.
W postępowaniu uproszczonym apelację można oprzeć na dwóch wskazanych w przepisieart. 5059§ 11k.p.c.podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.
W świetle stanowiska Sądu Najwyższego apelacja w postępowaniu uproszczonym ma charakter apelacji ograniczonej (por. stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 31 stycznia 2008 roku, III CZP 49/07, OSNC 2008/6/55, mającej moc zasady prawnej). Oznacza to, że jej celem jest kontrola wyroku wydanego przez sąd pierwszej instancji (z punktu widzenia jego zgodności z materiałem procesowym pozostającym w dyspozycji sądu orzekającego) w granicach wyznaczonych przez treść zarzutów apelacji.
W postępowaniu uproszczonym jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 50513§ 2 k.p.c.).
Apelacja pozwanej jest niezasadna.
Nie zasługują na uwzględnienie podniesione przez skarżącego zarzuty opisane w punkcie 1.
Sąd pierwszej instancji właściwie zebrał materiał dowodowy i prawidłowo go ocenił, zatem należało w dalszej kolejności rozważyć zarzut dotyczący sprzeczności istotnych ustaleń faktycznych z materiałem. Sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oznacza, że w stanie faktycznym ustalonym przez sąd pierwszej instancji zachodzą sprzeczności między poszczególnymi ustaleniami czyli, że stan ten w świetle materiału nie stanowi harmonijnej całości. Chodzi tu o błędy popełnione przy ocenie dowodów (przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów) oraz przy dokonywaniu poszczególnych ustaleń, zwłaszcza w zakresie logicznego wnioskowania. W rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest sprzeczne z tymi okolicznościami, które zostały ustalone w toku postępowania. Nie można zarzucić temu Sądowi, iż wyprowadził logicznie błędny wniosek z ustalonych przez siebie okoliczności, czy też przyjął fakty za ustalone bez dostatecznej podstawy (fakty nie potwierdzone materiałem), bądź przeciwnie - uznał za nieudowodnione pewne fakty mimo istnienia ku temu dostatecznej podstawy w zebranym materiale. Strona pozwana nie podjęła nawet próby wykazania sprzeczności konkretnych ustaleń Sądu pierwszej instancji z poszczególnymi dowodami zgromadzonymi w toku postępowania przyjętymi przez ten sąd za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia.
W apelacji pozwanej brak jest jakichkolwiek przekonywających argumentów, które dawałyby podstawę poczynienia innych ustaleń faktycznych, niż te, które poczynił Sąd I instancji, uprzednio prawidłowo oceniając dowody zebrane w sprawie i stanowi ona swoistą polemikę z twierdzeniami Sądu bez osadzenia jej w konkretnym materiale dowodowym.
Przede wszystkim z treści zapisu rozmowy telefonicznej przeprowadzonej pomiędzyK. Ż.a konsultantem powoda wynika jasno, że ten pierwszy wprost przyznał, ze jest umocowany do działania w imieniu pozwanej.K. Ż.należy zatem traktować jako pełnomocnika pozwanej do poszczególnej czynności (art. 98 zd. 2 in fine k.c.). Brak jest wymogu formy pisemnej dla takiego pełnomocnictwa (por.art. 99 k.c.). W takiej sytuacji podnoszony w apelacji brak stosownego zapisu w wypisie z ewidencji działalności gospodarczej pozwanej o udzieleniu pełnomocnictwa nie może przesądzać o jego nieistnieniu. W sprawie brak zatem dowodu przeciwnego na okoliczność umocowaniaK. Ż.do działania w imieniu pozwanej.
Strona pozwana po otrzymaniu faktury nie odesłała jej z żądaniem wyjaśnienia podstaw do jej wystawienia. Wskazać ponadto należy, iż pozwana nie reagowała w żaden sposób na wystosowane do niej wezwania do zapłaty.
Zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowyart. 299 k.p.c.w zakresie w jakim przesłuchanie pozwanej było istotne z punktu widzenia ciężaru udowodnienia faktu zawarcia umowy pomiędzy stronami jest całkowicie chybiony.
Wskazać należy, że Sąd Rejonowy zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 roku wezwał na rozprawę wyznaczoną na dzień 17 września 2015 roku na godz. 10.00 (bezpośrednio poprzedzającą wydanie wyroku) pozwanąE. Ż.do osobistego stawiennictwa celem przesłuchania, pouczając ją jednocześnie, że w razie nie stawienia się bez usprawiedliwionej przyczyny zeznania strony zostaną pominięte (zarządzenie k. 107). Pomimo tego, pozwana nie stawiła się osobiście na rozprawie w dniu 17 września 2015 roku i nie usprawiedliwiła swojej nieobecności. W związku z tym prawidłowo Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie o pominięciu dowodu z przesłuchania pozwanej (protokół rozprawy k. 112).
Niezależnie od przyjęcia czy złożone przez pozwaną wnioski dowodowe były potrzebne dla rozstrzygnięcia sprawy, tak sformułowany zarzut nie mógł zostać uwzględniony z tego względu, że pozwana reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie zgłosiła zastrzeżenia do protokołu w trybieart. 162 k.p.c.Zgodnie z tym przepisem strony mogą w toku posiedzenia, a jeżeli nie były obecne - na najbliższym posiedzeniu zwrócić uwagę sądu na uchybienia przepisom postępowania, wnosząc o wpisanie zastrzeżenia do protokołu. Stronie, która zastrzeżenia nie zgłosiła, nie przysługuje prawo powoływania się na takie uchybienia w dalszym toku postępowania, chyba że chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu, albo że strona uprawdopodobni, iż nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy. Prekluzja przewidziana wart. 162 k.p.c.odnosi się do uchybień popełnionych przez sąd przy podejmowaniu czynności procesowych. Zatem w związku z niezgłoszeniem przez pozwaną w trybie określonym wart. 162 k.p.c.zastrzeżenia, utraciła możliwość powołania się na ewentualne uchybienie popełnione przez sąd w drodze zarzutu apelacyjnego.
W świetle powyższych rozważań nie zasługiwały na uwzględnienie także zarzuty opisane w pkt 2 i 3 petitum apelacji.
Strona powodowa przedstawiła wystarczające dowody na okoliczność umocowaniaK. Ż.do działania w imieniu pozwanej oraz zawarcia umowy (art. 6 k.c.). przy ocenie tych dowodów Sąd Rejonowy nie przekroczył ram zasady swobodnej oceny dowód (art. 233 § 1 k.p.c.). Pozwana nie przedstawiła na wskazane okoliczności dowodów przeciwnych.
Co oczywiste w takiej sytuacji nie było żadnych podstaw do stosowania regulacji zart. 103 § 1 k.c.
Mając powyższe na uwadze i nie znajdując podstaw do wzruszenia z urzędu zaskarżonego orzeczenia, Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację.