Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1839/15
Data wyroku: 2016-10-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Podleganie Ubezpieczeniom Społecznym
Podstawa prawna: art 36 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt VII U 1839/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 października 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. w Warszawie
sprawyA. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
z udziałem zainteresowanegoT. Ż.
na skutek odwołaniaA. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 8 października 2015r. znak:(...)oraz
z dnia 8 października 2015r. znak:(...)
oddala odwołanie.
VII U 1839/15

UZASADNIENIE
A. R.w dniu 17 listopada 2015 r. wniósł odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 8 października 2015 r.,nr:(...). Zaskarżonej decyzji odwołujący zarzucił naruszenieart. 27 ust. 2 ustawyz dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorcówpoprzez jego niezastosowanie i tym samym uznanie, że należność z tytułu składkina ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe nie uległa przedawnieniu oraz błądw ustaleniach faktycznych mających wpływ na wydaną decyzję polegający na przyjęciu,że jedyną podstawą do ubezpieczeniaT. Ż.była umowa zlecenia, w sytuacji gdyT. Ż.od 1995 r. prowadzi nieustannie własną działalność gospodarczą,co miało wpływ na naruszenieart. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r.o systemie ubezpieczeń społecznychi niezastosowanie art. 16 ust. 4 i art. 36 ust. 3 ww. ustawy. Jednocześnie odwołujący na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.wniósł o zmianę decyzji w całości poprzez orzeczenie, że nie jest on płatnikiem składek w stosunku doT. Ż.oraz, że zobowiązanie wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu należnych składek uległy przedawnieniu.A. R.wniósł również o zasądzenieod organu rentowego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k. 2-3 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w odpowiedzina odwołanie z dnia 16 grudnia 2015 r. wniósł o jego oddalenie na podstawieart. 477(

    14)§ 1 k.p.c.Organ rentowy wskazał, żeT. Ż.w okresie od dnia 15 czerwca 1999 r.do dnia 30 czerwca 2000 r., od dnia 1 sierpnia 2000 r. do dnia 30 września 2000 r., od dnia1 listopada 2000 r. do dnia 14 czerwca 2001 r. oraz od dnia 1 stycznia 2005 r. zgłosił prowadzenie działalności gospodarczej. Oddział podniósł, że z informacji uzyskanej z Urzędu SkarbowegoW.wynika, żeT. Ż.jako osoba prowadząca działalność gospodarczą od dnia 20 stycznia 1995 r., zgłosił jej zawieszenie w okresachod dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 31 lipca 2000 r., od dnia 15 czerwca 2001 r. do dnia 11 maja 2004 r. oraz od dnia 18 lipca 2004 r. do dnia 6 sierpnia 2004 r. W związku z powyższym organ rentowy decyzjami z dnia 8 października 2015 r. stwierdził, żeT. Ż.jako osoba wykonująca umowę agencyjną, umowę zlecenia lub umowę o świadczenie usługu płatnika składekA. R.podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 30 września2003 r. oraz stwierdzono również wysokość podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie rentowe, wypadkowe i zdrowotne za okres od marca 2003 r. do września 2003 r. Jednocześnie w ocenie organu rentowego przedmiotem sporu jest podleganie ubezpieczeniom społecznym, które nie ulega przedawnieniu (

    k. 15-16 a. s.).
Sąd w postanowieniu z dnia 11 lutego 2016 r. na podstawieart. 47711k.p.c.zawiadomiłT. Ż.o toczącym się postępowaniu i poinformowało możliwości przystąpienia do sprawy w charakterze zainteresowanego (k. 26 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Zgodnie z Centralną Ewidencją i Informacją o Działalności GospodarczejT. Z.prowadzi działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibąwW.w zakresie taksówek osobowych od dnia 28 stycznia 1995 r. (k. 5-6 a. s. i k. 37 akt ZUS).
Zgodnie z pismem Naczelnika Urzędu SkarbowegoW.-P.z dnia 7 maja 2015 r.T. Ż., który prowadzi swoją działalność gospodarczą od dnia 20 stycznia 1995 r., dokonał jej zawieszenia w okresach od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 31 lipca 2000 r., od dnia 15 czerwca 2001 r. do dnia 11 maja 2004 r. oraz od dnia 18 lipca 2004 r. do dnia6 sierpnia 2004 r. (k. 27 akt ZUS).
Jak wynika z raportu analizy konta,T. Ż.był zgłoszony u płatnika składekA. R.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)w okresie od marca 2003 r. do września 2003 r. oraz podlegał tylkoi wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu (k. 49 akt ZUS).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w oparciu o własne ustalenia wydał zaskarżoną decyzję z dnia 8 października 2015 r., nr:(...)na podstawieart. 83 ust. 1w związku zart. 6 ust. 1 pkt 4, art. 13 pkt 2, art. 38 i art. 68 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Organ rentowy stwierdził, żeT. Ż.jest osobą wykonującą umowę agencyjną, umowę zlecenia lub umowę o świadczenie usług i praca wykonywana w siedzibie lub w miejscu prowadzenia działalności zleceniodawcy u płatnika składekA. R.podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 30 września 2003 r. Organ rentowy podniósł, że analiza posiadanej dokumentacji wykazała, iżT. Ż.od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 30 września 2003 r. został zgłoszony wyłącznie do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz płatnikaA. R.. Wobec powyższegow ocenie organu rentowego zainteresowany od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 30 września 2003 r. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz odwołującego się (k. 5-7 akt ZUS).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wydał także decyzję z dnia 8 października 2015 r., nr:(...)na podstawieart. 83 ust. 1 pkt 3w związkuzart. 18 ust. 3, art. 20 ust. 1, art. 38 i art. 68 ust. 1 pkt 1c ustawy z dnia 13 października1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychoraz na podstawieart. 81 ust. 1 ustawy z dnia27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Organ rentowy stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczeniaT. Ż.podlegającego ubezpieczeniom u płatnika składekA. R.wynosi za:
- ubezpieczenie emerytalne i rentowe za okres od marca 2003 r. do sierpnia 2003 r.3582,17 złotych oraz we wrześniu 2003 r. 2985,11 złotych;
- ubezpieczenie wypadkowe za okres od marca 2003 r. do sierpnia 2003 r. 3582,17 złotych oraz we wrześniu 2003 r. 2985,11 złotych;
- ubezpieczenie zdrowotne za okres od marca 2003 r. do sierpnia 2003 r. 2999,71 złotychoraz we wrześniu 2003 r. 2499,73 złotych.
Organ rentowy wobec wydania poprzedniej decyzji, opierając się o przepisy prawa, przyjąłdo podstawy naliczania składek na ubezpieczenie społeczne kwoty przychodu wskazane przez płatnika w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne w raportach(...)za okres od marca 2003 r. do września 2003 r. (k. 9-11 akt ZUS).
Zainteresowany był zatrudniony u odwołującego na podstawie umowy zlecenia w charakterze koordynatora ds. kierowców z związku z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej. Strony stosunku pracy współpracują ze sobą do chwili obecnej.A. R.aktualnie wniósł swoje przedsiębiorstwo do spółki komandytowej, w którejT. Ż.jest dyrektorem ds. kierowców. Zainteresowany nie informował pracodawcy o fakcie zawieszenia swojej działalności gospodarczej i nie pamiętał, w których okresach czasu zawieszał przedmiotową działalność (zeznania odwołującego i zainteresowanego,k. 74-75 a. s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznaćza bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. Sąd uznał również za wiarygodne zeznania odwołującego i zainteresowanego, gdyż ich treść korelowała wzajemnie z dokumentami zgromadzonymi w aktach niniejszej sprawie.
W związku z tym Sąd uznał materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieA. R.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychII Oddział z dnia 8 października 2015 r., nr:(...)oraz z dnia 8 października2015 r., nr:(...)jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu.
Przedmiotem sporu nie były ustalenia stanu faktycznego, gdyż strony procesu nie kwestionowały w żaden sposób ustaleń dokonanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Oś sporu w toczącym się procesie wyznaczało rozważenie, czy organ rentowy zasadnie wydał zaskarżone decyzje w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
I tak zgodnie zart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 121 j. t.) zwanej dalej ,,ustawą’’, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie zKodeksem cywilnymstosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4;
W myśl art. 12 ust. 1 ustawy, obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
Jak stanowi art. 9 ust. 4a ustawy, osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4, mające ustalone prawo do emerytury lub renty podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli równocześnie nie pozostają w stosunku pracy,z zastrzeżeniem ust. 2c i 4b.
W świetle art. 36 ust. 1, 2, 4 i 11 ustawy, każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych osób określonych w art. 6 ust. 1 pkt 1-4, 6-9b, 11, 12, 18a-22, ust. 2, 2a i 2d, duchownych będących członkami zakonów lub klasztorów oraz osób współpracujących, o których mowa w art. 8 ust. 11, należy do płatnika składek. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia, z zastrzeżeniem ust. 4a, 5, 5a i 9a. Każda osoba,w stosunku do której wygasł tytuł do ubezpieczeń społecznych, podlega wyrejestrowaniu z tych ubezpieczeń. Zgłoszenie wyrejestrowania płatnik składek jest zobowiązany złożyć w terminie 7 dni od daty zaistnienia tego faktu, z zastrzeżeniem ust. 12 i 14. Przepisy ust. 2, 3 i 9 stosuje się odpowiednio.
Sąd zważył, że zaprezentowane powyżej przepisyustawy o systemie ubezpieczeń społecznychjasno i wyraziście wskazują na krąg osób, które mają obowiązek podlegać obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania pracy. Przy niekwestionowanym stanie faktycznym przez strony procesu, Sąd ustalił, że w spornym okresie czasu zainteresowany świadczył pracę na rzecz odwołującego w ramach umowy zlecenia i podlegał jedynie ubezpieczeniu zdrowotnemu. Należy wskazać, że w okresieod marca do września 2003 r. zainteresowany nie prowadził działalności gospodarczej, którą miał w tym czasie zawieszoną. Powyższą okoliczność potwierdził w piśmie Naczelnik Urzędu SkarbowegoW.-P.z dnia 7 maja 2015 r., która została przekazana organowi rentowemu na etapie prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Sąd nadał przedmiotowej informacji walor wiarygodności wobec niekwestionowania w żadnym aspekcie jej treści przez odwołującego i zainteresowanego. W ocenie Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych udowodnił w toku postępowania za pomocą dostępnych środków dowodowych, że w gruncie rzeczyT. Ż.nie prowadził działalności gospodarczej w okresie świadczenia pracy na rzecz odwołującego od marca 2003 r. do września 2003 r. ,,Podstawowym skutkiem uznania osoby wskazanej w art. 8 ust. 2a u.s.u.s. za pracownika, jest objęcie jej obowiązkowymi ubezpieczeniami: emerytalno-rentowym, chorobowymi wypadkowym, tak jak pracownika na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 u.s.u.s. W związku z tym osoba ta podlega obowiązkowi zgłoszenia z tego tytułudo wymienionych ubezpieczeń społecznych. Obowiązek ten obciąża płatnika składek zgodnie z art. 36 ust. 1 i 2 u.s.u.s. Skoro zatem płatnik składek nie dopełnił tego obowiązku, to organ rentowy w trybie art. 83 § 1 pkt 1 u.s.u.s. w pierwszej kolejności powinien wydać decyzjęo objęciu zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia społecznego u tego płatnika składek, tak jak pracownika z tytułu umowy zlecenia zawartej przez niego z osobą trzecią,a świadczonej w istocie na rzecz swojego pracodawcy.’’ (wyrok Sądu Apelacyjnegow Rzeszowie z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt III AUa 410/13) Zdaniem Sądu organ rentowy prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa i objął ubezpieczeniami społecznymi zainteresowanego w związku z wykonywaniem wyłącznie pracy z tytułu umowy zlecenia na rzecz odwołującego.
Na marginesie rozważań prawnych Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że decyzja wydana przez organ rentowy ustalająca okresy podlegania ubezpieczeniom społecznym dla zainteresowanego nie może być objęta przedawnieniem, gdyż nie odnosi się w swojej sferze bezpośrednio do zobowiązań składkowych. W związku z powyższym dopiero na tle niniejszego wyroku Sądu organ rentowy winien będzie przeprowadzić stosowną analizę dotyczącą należności z tytułu składek obciążających odwołującego, jak również zobowiązany będzie rozważyć ewentualne kwestię ich przedawnienia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.
Zarządzenie:(...)
(...)