Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 155/14
Data wyroku: 2016-09-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE
Sędziowie: Dorota Biernikowicz, Halina Bramińska, Lidia Danelska
Słowa kluczowe: Przestępstwa Z Ustawy O Przeciwdziałaniu Narkomanii
Podstawa prawna: art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 63 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 65 § 1 kk, art 45 § 1 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dorota Biernikowicz
Ławnicy: Halina Bramińska, Lidia Danelska
Protokolant: p.o. stażysty Paulina Wojtaszek
w obecnościProkuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu-Ł. B.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14.10.2014r., 18.12.2014r., 17.02.2015r., 01.04.2015r., 22.04.2015r., 28.05.2015r., 16.06.2015r., 28.08.2015r., 30.10.2015r., 30.11.2015r., 13.06.2016r., 18.08.2016r.
sprawy karnej przeciwko:
1.M. C. (1),ur. (...)wP., synaJ.iR.z domuZ., nie karanemu

oskarżonemu o to, że:
I.w nieustalonym bliżej okresie, od marca 2011 roku do końca sierpnia 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2600 gram amfetaminy o wartości co najmniej 26.400 zł i środka odurzającego w postaci 6583 gram marihuany o wartości co najmniej 130.345 zł, a także przetwarzał substancje psychotropową w postaci 2000 gram amfetaminy, mieszając ją z kofeiną w ilości 2000 gram w celu zwiększenia objętości narkotyku, z którego to procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:
-w połowie 2012r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 20 gram marihuany o wartości co najmniej 400 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)orazM. K.w celu dalszej sprzedaży;
-od marca 2012r. do końca 2012r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 6300 gram marihuany o wartości co najmniej 126.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w okresie od początku stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iB. M. (1)brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3.945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby w celu dalszej sprzedaży;
- w okresie od stycznia 2013r. do końca sierpnia 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2300 gram amfetaminy o wartości co najmniej 23.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- pod koniec sierpnia 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 800 zł w ten sposób, że zbył jąB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2012r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2400 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od lipca do sierpnia 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1), a następnie wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)brał udział w przerobieniu wskazanego narkotyku w ten sposób, iż wymieszał go w proporcji 1:1 z kofeiną, uzyskując 4.000 gram mieszaniny siarczanu amfetaminy
tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
II.w dniu 19 września 2013r., wP., posiadał wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze netto 24,89 grama, substancję psychotropową w postaci MDMA o wadze netto 0,93 grama oraz substancję psychotropową w postaci 2C-B o wadze netto 0,33 grama, co łącznie stanowi znaczną ilość substancji psychotropowej
tj. o przestępstwo zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
III.w okresie 18 – 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iK. M. (1), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że poleciłS. K. (1)iK. M. (1)ukrycie należącego do niego narkotyku do czasu jego zbycia
tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.
IV.w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), wspólnie i w porozumieniu zB. M. (1),S. K. (1)orazM. K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył znaczne ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram w celu wprowadzenia ich do obrotu;
tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
2.B. M. (1)(M.),ur. (...)wP., synaR.iK.z domuK., niekaranemu

oskarżonemu o to, że:
V.w nieustalonym bliżej okresie, od lutego 2011 roku do 20 września 2013r. wP., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 150 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1900 zł i środka odurzającego w postaci 28.263 gram marihuany o wartości co najmniej 563.945 zł, z którego to procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:
-w okresie od lutego 2011r. do września 2013r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 28.000 gram marihuany o wartości co najmniej 560.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
-od okresie od 1 stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iM.C., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1);
tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
VI.w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1),S. K. (1)orazM. K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości jednorazowo 16 roślin, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył znaczne ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram w celu wprowadzenia ich do obrotu;
tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
VII.w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iD. H.(prawomocnie skazanym), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych prowadził w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste, w ilości 31 sadzonek, która stanowiła znaczną ilość
tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
3.K. M. (1)(M.),ur. (...)wP., synaK.iE.z domuO., karanemu

oskarżonemu o to, że:
VIII.w nieustalonym bliżej okresie, od kwietnia 2013 roku do 20 września 2013r. wP., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1.450 gram amfetaminy o wartości co najmniej 11.900 zł i środka odurzającego w postaci 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł, z którego to procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, i tak:
-w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2800 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
-od okresie od czerwca 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 8400 zł orz środka odurzającego w postaci co najmniej 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że nabył ją odB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży ;
- w drugiej połowie 2012r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych
tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
IX.w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iM. C. (1), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz zS. K. (1)ukryli 301 gram amfetaminy, należącej doM. C. (1)oraz 51 listków LSD należących doS. K. (1), do czasu zbycia narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,
tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.
X.w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,
tj. o przestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.
==================================================

1
oskarżonegoM. C. (1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej okresie czasu, od marca 2011 roku do dnia 20 września 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2600 gram amfetaminy o wartości co najmniej 26.400 zł i środka odurzającego w postaci 6583 gram marihuany o wartości co najmniej 130.345 zł, a także przetwarzał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 2000 gram amfetaminy, mieszając ją z kofeiną w ilości 2000 gram w celu zwiększenia objętości narkotyku, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:

- w połowie 2012r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 20 gram marihuany o wartości co najmniej 400 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)orazM. K.w celu dalszej sprzedaży;
- od marca 2011r. do końca 2012r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 6300 gram marihuany o wartości co najmniej 126.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w okresie od początku stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniuB. M. (1)i inną ustaloną osobą, brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3.945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby w celu dalszej sprzedaży;
- w okresie od stycznia 2013r. do końca sierpnia 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2300 gram amfetaminy o wartości co najmniej 23.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- pod koniec sierpnia 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 800 zł w ten sposób, że zbył jąB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2012r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2.400 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1)w celu dalszej sprzedaży;
nadto w okresie od lipca do sierpnia 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1), a następnie działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, brał udział w przerobieniu znacznej ilości wskazanego narkotyku w ten sposób, iż wymieszał go w proporcji 1:1 z kofeiną, uzyskując 4.000 gram mieszaniny siarczanu amfetaminy,
to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz. U. 2016.224) i zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za tona podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.po myśliart. 57 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 4 i § 6 pkt 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonemukarę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych;
2.na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoM. C. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 1 wyroku w wysokości 172.745,00 zł (sto siedemdziesiąt dwa tysiące siedemset czterdzieści pięć złotych);
3.oskarżonegoM. C. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu 19 września 2013r., wP., wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze netto 24,89 grama, substancję psychotropową w postaci MDMA o wadze netto 0,93 grama oraz substancję psychotropową w postaci 2C-B o wadze netto 0,33 grama, co łącznie stanowi znaczną ilość substancji psychotropowych, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24)i za tona podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 60 § 4 i § 6 pkt 3 k.k.wymierza oskarżonemukarę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
4.na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzeka przepadek dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci (pozostałych po badaniach chemicznych) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze netto 24,89 grama, substancji psychotropowej w postaci MDMA o wadze netto 0,93 grama oraz substancji psychotropowej w postaci 2C-B o wadze netto 0,33 grama;
5.oskarżonegoM. C. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zK. M. (1)i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że poleciłK. M. (1)i innej ustalonej osobie ukrycie posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej do niego iK. M. (1)znacznej ilości amfetaminy do czasu jej zbycia, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za tona podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 4 i § 6 pkt 3 k.k.wymierza oskarżonemukarę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
6.na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzeka przepadek dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci (pozostałych po badaniach chemicznych) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama;
7.oskarżonegoM. C. (1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zB. M. (1)oraz dwiema innymi ustalonymi osobami wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za tona podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 4 i § 6 pkt 2 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonemukarę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (sto) złotych;
8. na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.orzeczone wobec oskarżonegoM. C. (1)w punktach 1, 3, 5 i 7 wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywy łączy i wymierza oskarżonemu w ich miejsce jednąkarę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolnościorazłączną karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych;
9.na podstawieart. 60 § 4 i § 5 k.k.(w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.) w zw. zart. 69 § 2 k.k.wykonanie łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza wobec oskarżonegoM. C. (1)na okres próby wynoszący 7 (siedem) lat, oddając oskarżonego na podstawieart. 73 § 2 k.k.w zw. zart. 60 § 5 k.k.w okresie pod dozór kuratora sądowego;
10.na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 i 5 k.k.w zw. zart. 60 § 5 k.k.(w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.) zobowiązuje oskarżonegoM. C. (1)do informowania kuratora o przebiegu okresu próby w sposób i terminach uzgodnionych z kuratorem oraz zobowiązuje go do powstrzymywania się od używania środków odurzających w postaci narkotyków;
11.na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuM. C. (1)na poczet orzeczonej łącznej kary grzywny okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20.09.2013r. do dnia 06.02.2014r. (140 dni), uznając, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny i uznaje w ten sposób karę łączną grzywny za wykonaną w całości;
12.oskarżonegoB. M. (1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej okresie, od lutego 2011 roku do 20 września 2013r. wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 150 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1900 zł i znaczną ilością środka odurzającego w postaci 28.263 gram marihuany o wartości co najmniej 563.945 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:
- w okresie od lutego 2011r. do września 2013r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 28.000 gram marihuany o wartości co najmniej 560.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od 1 stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą iM.C., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1)w celu dalszej sprzedaży,
to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za tona podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierza mukarę 4 (czterech) lat pozbawienia wolnościorazkarę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (sto) złotych;
13.na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoB. M. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 12 wyroku w wysokości 565.845,00 zł (pięćset sześćdziesiąt pięć tysięcy osiemset czterdzieści pięć złotych);
14. oskarżonegoB. M. (1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)oraz dwiema innymi ustalonymi osobami wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za tona podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza oskarżonemukarę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (sto) złotych;
15. oskarżonegoB. M. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. H.(prawomocnie skazanym) i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych, prowadził w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste, w ilości 31 sadzonek, która mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224)i za to na podstawieart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza oskarżonemukarę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
16. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r.) orzeczone wobecoskarżonegoB. M. (1)w punktach 12, 14 i 15 wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywy łączy i wymierza oskarżonemu w ich miejsce jednąkarę łączną w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych;
17. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuB. M. (1)na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20.09.2013r. do dnia 06.02.2014r. (140 dni);
18.oskarżonegoK. M. (1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonym bliżej okresie czasu, od początku 2013 roku do 20 września 2013r. wP., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1.450 gram amfetaminy o wartości co najmniej 11.900 zł i znacznej ilości środka odurzającego w postaci 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11, i tak:
- w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2800 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od czerwca 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 8400 zł orz środka odurzającego w postaci co najmniej 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że nabył ją odB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży ;
a ponadto w bliżej nieustalonym czasie – w połowie 2013r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych na ich własny użytek,
to jest uznaje oskarżonegoK. M. (1)za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za tona podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierza oskarżonemukarę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolnościorazkarę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych;
19.na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoK. M. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 18 wyroku w wysokości 15.980,00 zł (piętnaście tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt złotych);
20.oskarżonegoK. M. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)i inną ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz z inną ustaloną osobą ukryli 301 gram posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej częściowo do niego iM. C. (1)znacznej ilości amfetaminy oraz 51 listków LSD należących do innej ustalonej osoby, do czasu zbycia tych znacznych ilości narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwa zart. 57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za tona podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza oskarżonemukarę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
21. na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzeka przepadek dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci (pozostałych po badaniach chemicznych) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama;
22.oskarżonegoK. M. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany, to jest uznaje go za winnego popełnieniaprzestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza mukarę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
23.na podstawieart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, służącego do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany;
24. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.(w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r.) orzeczone wobec oskarżonegoK. M. (1)w punktach 18, 20 i 22 wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemu w ich miejsce jednąkarę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
25. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuK. M. (1)na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20.09.2013r. do dnia 30.12.2013r.
26.na podstawie§ 2 ust. 1- 3, § 14 ust. 2 pkt 5, § 16 i 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataT. S. (1)– Kancelaria Adwokacka wP.kwotę 1328,40 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. M. (1)z urzędu w postępowaniu sądowym.
27. na podstawieart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.orazart.1, art.2 ust.1 pkt. 5, art. 3 ust.1 oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu i tak:
• od oskarżonegoM. C. (1)wydatki w 1/3 części, za wyjątkiem kosztów opinii psychiatrycznej, którymi obciąża Skarb Państwa, oraz opłatę w kwocie 3400,00 złotych,
• od oskarżonegoB. M. (1)wydatki w 1/3 części oraz opłatę w kwocie 3400,00 złotych
• od oskarżonegoK. M. (1)wydatki w 1/3 części, za wyjątkiem kosztów obrony z urzędu, którymi obciąża Skarb Państwa oraz opłatę w kwocie 1400,00 złotych.
SSO Dorota Biernikowicz
Halina Bramińska Lidia Danelska
Uzasadnienie ograniczone w trybieart. 423 § 1a k.p.k.
in fine
tylko co do oskarżonychB. M. (1)iK. M. (1).
Sąd Okręgowy w sprawie oskarżonychB. M. (1)iK. M. (1)ustalił następujący stan faktyczny:
B. M. (1),M. C. (1)iS. K. (1)pochodzą zP., są niemalże rówieśnikami, znają się z dzieciństwa.B. M. (1)znałS. K. (1)od około 9 lat, chodził z nim do gimnazjum, a zM. C. (1)uczęszczał wcześniej do szkoły podstawowej.S. K. (1)od 2005 roku do czasu zatrzymania w dniu 20 września 2013 roku, z przerwami kiedy przebywał w więzieniu, zajmował się handlem narkotykami, o czym wiedzieli oskarżeniB. M. (1)iM. C. (1). Po odbyciu kary pozbawienia wolności w 2011 roku,S. K. (1)zamieszkał w mieszkaniu, które wynajął od matkiM. K.przyul. (...)wP.i zaczął regularnie nabywać narkotyki od innego znajomego zaangażowanego od lat w ten przestępczy proceder, a mianowicie odP. W., który z kolei zaopatrywał się w narkotyki przywożone z Holandii. TakżeS. K. (1)uczestniczył w przywozie narkotyków z Holandii. Nabywane przezS. K. (1)substancje psychotropowe i środki odurzające przeznaczone były do dalszej sprzedaży. Na przestrzeni prawie 8 lat, kiedyS. K. (1)trudnił się handlem narkotykami, brał on udział w obrocie m.in. łącznie około 94 kilogramów amfetaminy oraz około 94 kilogramów marihuany, a do transakcji dochodziło najczęściej na terenieP.. Skala przestępczej działalności narkotykowej, w jaką był zaangażowany, pozwoliła mu uczynić sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, a w licznych transakcjach narkotykowych uczestniczył zarówno w roli kupującego, sprzedawcy, jak i pośrednika, dzieląc się w zależności od roli, w jakiej występował w związku z konkretną transakcją, zyskami albo kosztami.S. K. (1)miał stałych dostawców narkotyków, gdyż regularnie je nabywał w znacznych ilościach, aby zachować ciągłość przestępczego procederu wprowadzania ich do obrotu. Miał on również stałych odbiorców narkotyków, wśród których byli jego znajomi, jak oskarżeni w niniejszej sprawie:M. C. (1),B. M. (1), czyK. M. (1), któryS. K. (1)poznał później, niż pozostali wymienieni oskarżeni, bo około 2011 roku, a w 2013 roku zaczął dlaK.sprzedawać narkotyki.R. M. (1)z kolei znałS. K. (1)od dzieciństwa i wiedział odS. K. (1), że ten zajmuje się handlem narkotykami w związku z czym zaproponował, że będzie brał od niego amfetaminę w cenie 8 zł za jeden gram, na co ten wyraził zgodę.R. M. (1)otrzymywał amfetaminę bez uiszczenia zapłaty, następnie przekazywał ją w ilościach hurtowych innym osobom, które sprzedawały narkotyk odbiorcom detalicznym. Po sprzedaży amfetaminy przez dealerów i otrzymaniu pieniędzy z dokonanych transakcji,R. M. (1)rozliczał się zS. K. (1), natomiast zysk ze sprzedaży zatrzymywał dla siebie. Jedna z takich transakcji miała miejsce w sierpniu 2013 roku wP.przyul. (...)przed blokiem, w którym zamieszkiwał kolejny odbiorcaS. K. (2)M.. Wtedy toS. K. (1)przekazałR.M.około 200 gram amfetaminy. Ostatnia transakcja miała miejsce pomiędzy 10, a 11 września 2013 roku, w mieszkaniu wP.przyul. (...)wynajmowanym przezK. M. (1), w obecności tego ostatniego, gdzieR. M. (1)otrzymał odS. K. (1)około 300 gram amfetaminy.
Bezpośrednim odbiorcą znacznych ilości narkotyków odS. K. (1)w okresie od marca 2011 roku do 20 września 2013 roku byłM. C. (1).M. C. (1)w nieustalonym bliżej okresie czasu, od marca 2011 roku do dnia 20 września 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie co najmniej 2600 gram amfetaminy o wartości co najmniej 26.400 zł i środka odurzającego łącznie w postaci 6583 gram marihuany o wartości co najmniej 130.345 zł, a także przetwarzał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 2000 gram amfetaminy, mieszając ją z kofeiną w ilości 2000 gram w celu zwiększenia objętości narkotyku, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu. Amfetaminę kupował odS. K. (1)średnio za 10 złotych za 1 gram, a marihuanę za średnio 17 zł za 1 gram. Do jednej z tych transakcji narkotykowych doszło w połowie 2012r., wP., kiedy toM. C. (1)brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 20 gram marihuany o wartości co najmniej 400 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)orazM. K.w celu dalszej sprzedaży, płacąc kwotę ok. 20 zł za jeden gram marihuany. NastępnieM. C. (1)w okresie od marca 2011r. do końca 2012r., wP., regularnie kupował odS. K. (1)po około 300 g marihuany miesięcznie i w ten sposób brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 6300 gram marihuany o wartości co najmniej 126.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży, płacąc mu za jeden gram marihuany kwotę 20 zł. Poza tym w okresie od początku stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniuB. M. (1)iS. K. (1),M. C. (1)brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3.945 zł w ten sposób, żeM. C. (1),B. M. (1)iS. K. (1)wyłożyli środki na zakup wspólnie tej marihuany, którą następnieS. K. (1)nabył od nieustalonej osoby, a następnie podzielili się tymi narkotykami w celu dalszej sprzedaży. W okresie od stycznia do końca sierpnia 2013 roku wP.M. C. (1)rozprowadzał również amfetaminę, kupioną w tym celu odS. K. (1), biorąc w ten sposób udział w obrocie substancji psychotropowej łącznie co najmniej 2300 gram amfetaminy o wartości co najmniej 23.000 zł, którą kupił odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży, płacąc mu za jeden gram 10 zł.M. C. (1)otrzymywał odS. K. (1)amfetaminę w transzach po 200 – 300 gram, zazwyczaj „w komis” tzn. płacił za narkotyk dopiero kiedy udało mu się go sprzedać, a sprzedawał amfetaminę po około 20 zł za jeden gram.M. C. (1)zakupioną odS. K. (1)amfetaminę sprzedawał znajomym, m.in.B. M. (1), któremu pod koniec sierpnia 2013r., wP., zbył substancję psychotropową w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 800 zł w celu dalszej sprzedaży, biorąc w ten sposób udział w obrocie tym narkotykiem.M. C. (1)sprzedałB. M. (1)w/w amfetaminę w celu dalszej odsprzedaży w cenie po 10 zł za jeden gram. Kolejnym znajomym, któremuM. C. (1), uczestnicząc w obrocie narkotykami, zbywał je, byłK. M. (1), któremu w okresie od początku 2012r. do 20 września 2013r., wP., zbył substancję psychotropową w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2.400 zł, czyli w cenie ok. 12 złotych za jeden gram, w celu dalszej sprzedaży, gdyżK. M. (1)sprzedawał amfetaminę dalej swoim znajomym. Poza tymM. C. (1), w okresie od lipca do sierpnia 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 2.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 16.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1), a następnie działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zK., przerobił znaczną ilość wskazanego narkotyku w ten sposób, iż wspólnie wymieszali go w proporcji 1:1 z kofeiną, uzyskując 4.000 gram mieszaniny siarczanu amfetaminy.M. C. (1)iS. K. (1)czynności przerobienia amfetaminy w opisany wyżej sposób dokonali w mieszkaniu należącym doM. M. (2)wP.przyul. (...), podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania.
M. C. (1),K. M. (1)iS. K. (1), działając wspólnie i w porozumieniu, w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynili przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, żeM. C. (1)poleciłK. M. (1)iS. K. (1)ukrycie posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej doC.iM.znacznej ilości amfetaminy do czasu jej zbycia. W związku z tymK. M. (1)w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)iS. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz zS. K. (1)ukryli 301 gram posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej częściowo do niego iM. C. (1)znacznej ilości amfetaminy oraz 51 listków LSD należących doS. K. (1), do czasu zbycia tych znacznych ilości narkotyków, przy czymK. M. (1)czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn. akt II K 15/11.
W dniu 19 września 2013r. funkcjonariusze Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji wP.w toku wykonywania czynności służbowych ujawnili za pomocą psa służbowego na trasieP.–S.na drodze K-10 na 173 kilometrze na terenie leśnym dwa pakunki foliowe z zawartością substancji psychotropowych w postaci amfetaminy oraz 51 listków LSD, a także broń palną – pistolet kalibru 9 mm P.A.K. model(...)produkcji niemieckiej. Wśród ujawnionych i zabezpieczonych narkotyków znajdowało się także 50 sztyk woreczków strunowych z nalotem białego proszku. Wskutek obserwacji w/w miejsca zatrzymanoR. M. (2), który przybył na miejsce wraz zS. K. (1)pojazdem należącym doR. M. (2)markiO. (...)onr rej. (...)ok. godz. 3:30.S. K. (1)zbiegł z miejsca ujawnienia narkotyków. Po zważeniu w/w zakopanych substancji okazało, że jest to 301 gramów amfetaminy oraz 0,81 grama LSD. Z opinii z badań kryminalistycznych z zakresu chemii wynika, że zabezpieczone w dniu 19 września 2013r. substancje i bloczki zawierają odpowiednio siarczany amfetaminy oraz nasączone są substancją zawierającą LSD.
Oprócz handlu narkotykami,S. K. (1)oraz jego znajomi w różnych konfiguracjach, zaangażowali byli w liczne uprawy konopi innych niż włókniste. Jedna z takich upraw prowadzona była przezS. K. (1), który w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1),B. M. (1)orazM. K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzyli w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających. Plantację w ilości 16 krzaków roślin konopi innych niż włókniste prowadził głównieS. K. (1), aM. C. (1)pomagał mu, podobnie jakB. M. (1), organizując sprzęt do uprawy, przekazując pieniądze i przy ścinaniu roślin. Mieszkanie przyul. (...)wP.należało doS. K. (1). Wszyscy wymienieni zaangażowani w uprawę marihuany, zebrali razem rośliny i wysuszyli, z czego uzyskali łącznie 600 gramów ziela konopi, które podzielili między siebie i każdy z nich otrzymał po 200 gramów suszu z przeznaczeniem do dalszej sprzedaży. W czasie przeszukania w/w mieszkania w dniu 20 września 2013r. ujawniono wentylatory, filtry powietrza, mierniki, nawozy, transformatory, aluminiowe uchwyty do lamp, folie aluminiowe oraz zasilacze służące do uprawy marihuany. Natomiast w wyniku przeszukania mieszkania przyul. (...), zajmowanego przezM. C. (1)w dniu 21 września 2013r. znaleziono m.in. worki foliowe, rękawiczki z białym osadem, woreczki z zapięciem strunowym, wagę elektroniczną. Po przeszukaniu garażu należącego doM. C. (1), w tym samym dniu, znaleziono m.in. woreczek z zapięciem strunowym z szarym proszkiem, woreczki strunowe z suszem roślinnym koloru brązowego, woreczki strunowe z białym proszkiem, woreczki strunowe z tabletkami koloru różowego. Użycie testerów narkotycznych przez funkcjonariuszy policji wykazało, że w/w znalezione substancje stanowią środki psychotropowe w postaci amfetaminy (24,89 g), MDMA (0,93 g), oraz 2C-B (0,33 g). Również opinia z zakresu badań chemicznych wydana przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP w Poznaniu potwierdziła, że zabezpieczone w czasie przeszukania miejsca zamieszkaniaM. C. (1)substancje stanowią środki psychotropowe. Ponadto na części przedmiotów zabezpieczonych podczas przeszukania mieszkania i garażuM. C. (1)znajdowały się należące do niego ślady biologiczne.
Bezpośrednim odbiorcą znacznych ilości narkotyków odS. K. (1)był również oskarżonyB. M. (1). Znali się oni z czasów szkolnych, utrzymywali kontakty towarzyskie.B. M. (1)w nieustalonym bliżej okresie, od lutego 2011 roku do 20 września 2013r. wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 150 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1900 zł i znaczną ilością środka odurzającego w postaci 28.263 gram marihuany o wartości co najmniej 563.945 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu. Do jednej z głównych transakcji narkotykowych, doszło w okresie od lutego 2011r. do września 2013r., wP., kiedy toB. M. (1)kupił odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży środki odurzające w postaci co najmniej 28.000 gramów marihuany o wartości co najmniej 560.000 zł, płacącK.po 20 zł za jeden gram.B. M. (1)kupował marihuanę głównie odS. K. (1), regularnie, w ilości pomiędzy 0,5 – 1 kg miesięcznie, za którą płacił dopiero po jej rozprowadzeniu.B. M. (1)zajmował się porcjowaniem marihuany na działki, czego dokonywał w mieszkaniu wynajmowanym przez jego konkubinę –M. M. (2)i sprzedawał po kilka, kilkanaście gramów. Ponadto od okresie od 1 stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP.,B. M. (1),S. K. (1)iM.C.wspólnie kupowali marihuanę. Działając wspólnie i w porozumieniu brali oni udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3945 zł w ten sposób, że wspólnie zbierali środki finansowe na zakup środków odurzających w postaci marihuany, którą kupował głównieS. K. (1)od nieustalonej osoby, a następnie dzielili się narkotykami w celu dalszej sprzedaży.B. M. (1)kupował także amfetaminę odM. C. (1). Do takiej transakcji doszło w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., kiedy to zakupił w celu dalszej sprzedaży co najmniej 100 gramów amfetaminy, płacąc 12 złotych za jeden gram i w ten sposób brał udział w obrocie substancją psychotropową w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1200 zł. Również w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r.,B. M. (1)odsprzedał co najmniej 50 gramów amfetaminy po 14 zł za jeden gram, sprzedając ją wP.K. M. (1), który sprzedawał następnie amfetaminę dalej swoim znajomym i w ten sposóbB. M. (1)brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1)w celu dalszej sprzedaży.
Oprócz handlu narkotykami,B. M. (1)oraz jego znajomi w różnych konfiguracjach, zaangażowali byli w uprawy konopi innych niż włókniste. Jedna z takich upraw prowadzona była wspólnie i w porozumieniu przezB. M. (1),M. C. (1),S. K. (1)iM. K., w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), gdzie wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiali konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogące dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzyli w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających. UdziałB. M. (1)w prowadzeniu tej plantacji był podobny do udziałuM. C. (1)– zajmował się on podlewaniem i ścinaniem roślin, a głównym organizatorem uprawy byłS. K. (1). Wymienieni zakończyli opisaną uprawę marihuany po zatrzymaniuM. K..
B. M. (1)w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., wspólnie i w porozumieniu zD. H.(prawomocnie skazanym) iS. K. (1), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych, prowadził kolejną w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste. Hodowla obejmowała 31 sadzonek i mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste.M.,H.iK.razem hodowali te rośliny, jednak nie doszło do wytworzenia z nich ziela konopi z uwagi na zatrzymanie w/w przez policję.
Z koleiK. M. (1)poznałS. K. (1)około 2011 roku. Narkotyki zacząłM.sprzedawać dlaK.po utracie pracy, i tak w nieustalonym bliżej okresie czasu, od początku 2013 roku do 20 września 2013r. wP., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał jednocześnie udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1.450 gram amfetaminy o wartości co najmniej 11.900 zł i znacznej ilości środka odurzającego w postaci 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11.K. M. (1)okresowo pracował także uS. K. (1)w jego firmie budowlanej. NarkotykiK. M. (1)kupował głównie odS. K. (1), a kiedy ten nie dysponował nimi, toM.kupował je odM. C. (1). Jedna z takich transakcji miała miejsce w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., kiedyK. M. (1)brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2800 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży. Następnie w okresie od czerwca 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 8400 zł orz środka odurzającego w postaci co najmniej 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży. Kolejna transakcja w ramach obrotu narkotykami miała miejsce z udziałemK. M. (1)w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., kiedy brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że nabył ją odB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży. PonadtoK. M. (1), w bliżej nieustalonym czasie – w połowie 2013r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych na ich własny użytek.
K. M. (1)w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany. Przedmioty te znaleziono podczas przeszukania mieszkania przyul. (...)wP.w dniu 20 września 2013r. i należały doS. K. (1), który używał je przy uprawie marihuany. Podczas przeszukania pomieszczeń mieszalnych i gospodarczych w/w posesji, gdzie zamieszkiwał oskarżonyK. M. (1), na strychu w kartonie ujawniono 228 woreczków strunowych z zapięciem hermetycznym.
W dniu 19 września 2013r., wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiM. C. (1)posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze netto 24,89 grama, substancję psychotropową w postaci MDMA o wadze netto 0,93 grama oraz substancję psychotropową w postaci 2C-B o wadze netto 0,33 grama, co łącznie stanowi znaczną ilość substancji psychotropowych. Podczas przeszukania miejsca zamieszkaniaM. C. (1), w pokoju przez niego zajmowanym, w dniu 21 września 2013r. funkcjonariusze policji zabezpieczyli kilkadziesiąt woreczków z zapięciem strunowym z białym nalotem, osadem, rękawiczki, wagę, które to przedmioty wykorzystywał podczas handlu narkotykami.
Sprawa m.in. oskarżonychB. M. (1),K. M. (1)iM. C. (1)została w dniu 27 marca 2014r. wyłączono przez Prokuraturę Okręgową w Poznaniu ze śledztwa sygn. V Ds. 98/03 prowadzonego przeciwkoS. K. (1)i innym o przestępstwa głównie narkotykowe.
B. M. (1)urodził się (...)wP., jest synemR.iK.z domuK.. Oskarżony jest kawalerem, bezdzietnym, nie ma nikogo na utrzymaniu. Ma wykształcenie średnie, nie ma zawodu. Przed aresztowaniem w tej sprawie w 2013r. nie pracował, zarejestrowany jako bezrobotny. W 2014r. pracował na umowę zlecenie wfirmie (...)k. 1286. Oskarżony w dacie wydania wyroku nie był karany za przestępstwa.
K. M. (1)urodził się (...)wP., jest synemK.iE.z domuO.. Oskarżony jest kawalerem, ma na utrzymaniu jedno kilkuletnie dziecko. Przebywając w zakładzie karnym, gdzie do 2014r. odbywał karę, nie był zatrudniony. Oskarżony ma wykształcenie gimnazjalne, nie ma zawodu. Po opuszczeniu w 2014 roku zakładu karnego wykonywał pracę na umowę zlecenia wfirmie (...).K. M. (1)był karany za wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i z art. 86 §1 k.w. Oskarżony wielokrotnie był karany za przestępstwa:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dn. 30.10.2007r. sygn.. akt II K 480/10 za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dn. 30.06.2010r. sygn.. akt II K 434/07 za ciąg przestępstw zart. 278 §1 k.k.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dn. 14.09.2010r. sygn.. akt II K 591/10 za przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 29.09.2010r. sygn.. akt II K 658/10 za przestępstwo zart. 278 § 1 i 3 k.k.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11 za przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.
- wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Pile z dnia 29.09.2011r. sygn.. akt II K 674/11
- wyrokiem Sadu Rejonowego w Pile z dnia 26.09.2013r. sygn.. akt II K 762/13 zart. 178a § 1 k.k.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 09.01.2014r. sygn.. akt II K 1162/13 zart. 209 § 1 k.k.
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 30.10.2014r. sygn.. akt II K 30.10.2014r. zart. 278 § 1 k.k.
K. M. (1)zarejestrowany był jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku w okresach 15.11.2011r. do 21.05.2012r. oraz od 07.02.2013r. do 03.11.2013r.,M. C. (1)w okresie od 25.05.2012r. do 22.04.2013r. z prawem do zasiłku od 02.06.2012r. do 01.12.201r., natomiastB. M. (1)zarejestrowany był jako bezrobotny od 05.03.2013r. do 11.09.2013r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych w okresie od czerwca do września 2013r.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

1

wyjaśnień oskarżonych

:

⚫

w znacznej części wyjaśnieńoskarżonegoM. C. (1)k. 172-176, 211, 398, 401, 404, 590-594, 965-966, 970-974, 1074-1076, 1094-1095, 1096-1098 w zw. z k. 1297, 1409-1414, 1827-1828, 1830, 2033-2034

częściowo wyjaśnieńoskarżonegoK. M. (1)k. 73 – 76, 194, 598v, 400, 401, 402, 403, 597-600, 991-992, 1082-1083 w zw. z k. 1294-1296, 1418, 1828

w niewielkiej części wyjaśnieńoskarżonegoB. M. (1)k. 186-188, 216, 398, 399, 400, 646-650 , 978-979, 1070 w zw. z k. 1292-1294, 1651, 1827

2

zeznań świadków

:

⚫

R. M. (2)k. 91 – 94, 96-98, 200, 312 – 314, 402 – 402v, 405, 674v – 676v; 986, 1088 w zw. z k. 1788-1790

S. K. (1)k. 162-165, 206, 399, 403, 404, 405, 467-470, 471-478, 486-494, 547-553, 559-561, 766-771, 1012-1025 – ujawnione na rozprawie w d. 30.10.2015r.w trybieart. 391 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 182 §3 kpk– k. 1811 – 1814 - zeznania i wyjaśnienia świadkaS. K. (1)złożone w postępowaniu z uwagi na to, że świadek skorzystał z prawa odmowy zeznań w trybieart. 182 § 3 kpk

S. P.k. 48-49, 1415

Ł. P.k. 55-57, 77-79 w zw. k. 1416-1419

A. F. (1)– ujawnione na podstawieart. 391 § 1 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k. k.902 w zw. z k. 2032

M. D. (1)k. 408, 903 w zw. z k. 2032

w niewielkiej częściD. H.k. 1516-1518 w zw. z k. 1784-1787

w niewielkiej częściM. K.k. 1520-1525 w zw. z k. 1549-1558

w niewielkiej częściR. K.k. 267v-268, 270-271, 305, 2032

w niewielkiej częściA. A.k. 289-290, 2032

w niewielkiej częściT. C.k. 283, 2032

w niewielkiej częściR. K.k. 288, 2032

3
dokumentówzgromadzonych w aktach sprawy i ujawnionych na rozprawie k. 2031 na podstawieart. 393 § 1-3 k.p.k.iart. 394 § 2 k.p.k.:

⚫

postanowienie o wyłączeniu materiałów do odrębnego postępowania k. 1-23, 1102, 1121A-1121B

notatka urzędowa k. 24, 32, 33, 50, 51, 80, 129, 262, 466, 623-624, 772-773, 869-870

notatka służbowa k. 166

notatka służbowa z użycia psa służbowego policji k. 25, 34, 144-146

protokół oględzin miejsca k. 26-27

protokół oględzin rzeczy k. 28-30, 154-155, 167-169

protokół użycia testera narkotykowego k. 31, 151, 152 -153, 266,

protokół przeszukania osoby k. 35-36, 44-45, 113-115, 117-119, 121-122, 125-126, 272-273, 279-280

protokół przeszukania mieszkania i pomieszczeń gospodarczych, samochodu, telefonu k. 37-38, 39-40, 41-43, 58-65, 87-88, 109-111, 132-139, 141-143, 147-148, 263-265, 274-276, 281-282, 298-299, 301-304, 1033-1038,

protokół zatrzymania osoby k. 46, 47, 112, 116, 120, 156-158, 1027

protokół zatrzymania rzeczy k. 81-83, 84-86

postanowienie o wyłączeniu materiałów k. 259-261

tablice poglądowe k. 284-287, 291-294, 306-307, 562-571

dane o karalności z KRK k. 335-336, 337-338, 339, 653-660, 699-707, 847-849, 893-894, 1211, 1226-1228, 1734-1740, 1937-1941

notatka dotycząca ustalenia danych w trybieart. 213 § 1 k.p.k.– k. 342, 343

informacja o karalności za wykroczenia k. 344-346

informacja o pobytach w izbie wytrzeźwień k. 349-353

odpisy wyroków k. 354, 356, 357-360, 362-377, 379-386

materiał poglądowy do protokołu oględzin miejsca ujawnienia dowodów rzeczowych w lesie k. 387, 388, 414, 458

umowa i dokumentacja dotycząca zatrzymanych przedmiotów k. 416-422

dokumentacja medyczna dotyczącaM. C. (1)k. 423-425, 1077-1078

informacje o karalnościK. M.k. 498, 686

pismo(...) Sp. Z o.o.dotyczące zatrudnieniaM. C. (1)k. 858

protokół oględzin rzeczy k. 510-527

informacja z PUP wP.k. 601, 602, 708-709, 1079

pismo i dokumentacja Starostwa Powiatowego k. 605 – 618, 622, 643, 710

dane telekomunikacyjne i wykazy połączeń, informacje o abonentach k. 684, 689-690, 793-794, w tym na płycie, 796 – 797, w tym na płycie, 817-818, 829-833, 835- 836 – dane na płycie w wersji elektronicznej, , 837 – 838- dane na płycie, 841-843 – w tym dane w wersji elektronicznej na płycie, 844-846 w tym dane w wersji elektronicznej na płycie,

informacje z ZUS wP.k. 820

informacje podatkowe i deklaracje PIT z US wP.k. 691-698, 824, 825

odpisy dokumentów z akt sprawy karnej k. 780-792

odpisy wyroków k. 862-866

protokół przekazania dowodów rzeczowych k. 877, 912, 930, 956, 957

wykaz dowodów rzeczowych k. 904-911

pokwitowanie k. 933

protokół eksperymentu procesowego z udziałemS. K. (1)k. 1103-1106

protokół odtworzenia zapisu eksperymentu procesowego z udziałemS. K. (1)utrwalonego na płycie CD k. 1107-1120

dowody rzeczowe wymienione na k. 1177-1179

zaświadczenie o zatrudnieniu k. 1285,

umowa zlecenia k. 1286, 1404-1406

wyrok SO w Poznaniu z dnia 30.10.2014r. sygn.. akt III K 166/14 wraz z uzasadnieniem k. 1337-1340, 1366-1379

umowa zlecenia dot.K. M.k. 1402, 1403

pismo KPPP.k. 1445

dane o sytuacji materialnej oskarżonych k. 1822, 1900

zaświadczenie o kontynuowaniu nauki dot. M.C.k. 1825, 2024-2026

umowa o prace k. 2027

dokumentacja lekarska dot. M.C.k. 1897, 1901, 1918, 1919, 1922, 1925

kwestionariusz specjalisty terapii uzależnień dot. M.C.k. 1904

kopia aktu oskarżenia w sprawie SR Piła sygn.. II K 124/16 k. 2001-2022

4
opinie biegłych, ujawnione na rozprawie za zgoda stron bez odczytywania w trybieart. 393 § 1 – 3 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k., takie jak:

⚫

    opinie z badań kryminalistycznych z zakresu daktyloskopiiwydana przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP wP.k. 663-665, 668-672, 680-682, 736-740, 742-745, 885-888, 936-938, 941-943, 945-946- materiał poglądowy do opinii, 961-964, 999-1001, 1003-1004, 1007-1008, 1050-1054, 1056-1060, 1062-1064, 1066-1067,

opinie biegłego z dziedziny informatykik. 711-718, 719-734

opinie z badań kryminalistycznych z zakresu chemiiwydane przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP wP.k. 873-876, 880-882, 915-929, 952-955

opinia sądowo psychiatrycznadot.M. C. (1)k. 1942

ŚwiadekM. M. (2)jako konkubina oskarżonegoB. M. (1)skorzystała w tym postępowaniu z prawa do odmowy składania zeznań k. 1636-1637, 1830.
OskarżonyM. C. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, choć nie w całości, bo nie przyznał się do zakupu odS. K. (1)2000 g amfetaminy, która została następnie przerobiona poprzez wymieszanie z kofeiną i nie przyznał się do narkotyków ukrytych w lesie, a zabezpieczonych przez policję. Według oskarżonego narkotyki ukryte w lesie nie należały do niego. Do pozostałych zarzutów przyznał się. Omawiając moc dowodową wyjaśnieńM. C. (1), Sąd ograniczy ocenę tego dowodu jedynie do fragmentów wyjaśnieńM. C. (1), które istotne są dla prawno- karnej oceny zachowań oskarżonychM.iM., które w tym zakresie stanowiły podstawę dokonanych ustaleń faktycznych odnośnie zarzucanychM.iM.czynów, w szczególności tych, któreM. C. (1)popełnił wspólnie i w porozumieniu ze współoskarżonymi. Zaznaczyć należy jeszcze, że przed Sądem oskarżony zasadniczo podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, odczytane w trybieart. 389 § 1 k.p.k., precyzując, że tylko raz sprzedał narkotykiM.. Oskarżony nie potrafił wskazać kwoty korzyści majątkowej jaką osiągnął z handlu narkotykami, oprócz pieniędzy zabezpieczonych u niego w mieszkaniu podczas przeszukania tj. kwoty 2000 zł. Taka korzyścią, jak wyjaśnił po odczytaniu kolejnych protokołów, były też kwoty 3000 zł i 3600 zł, podawane w odczytywanych wyjaśnieniach, a jakie odłożył z handlu narkotykami. Oczywiście Sąd nie podzielił tych wyjaśnień oskarżonego, bo mając na uwadze skalę przestępstw narkotykowych, jakich się dopuścił i ilości narkotyków, jakimi handlowałC., niewiarygodne, nielogiczne i wręcz infantylne są jego twierdzenia, że z tego procederu miał zarobić tylko kilka tysięcy złotych. Już sama wartość narkotyków, których dotyczą zarzuty stawianeM. C. (1)wskazuje, że korzyść z popełnienia tych przestępstw odniósł i to znaczną, a mianowicie taką, jaką Sąd ustalił orzekając środek karny w postaci przepadku równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa. Zdaniem Sądu korzyścią taką jest co najmniej równowartość narkotyków, jakie wprowadzał do obrotu oskarżony i tak został ten środek karny ustalony (pkt 2 wyroku).
W pierwszych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyM. C. (1)podał, żeS. K. (1)poznał około 2008 roku przez kolegęM. K., wtedy nie wiedział jeszcze, żeK.zajmuje się handlem narkotykami. O tym dowiedział się w 2011 roku odM. K., przez którego kontaktował się zK..C.podał, że kiedy w 2011 roku stracił pracę, zaczął kupować odK.narkotyki w celu dalszej sprzedaży. Oskarżony podał w swoich wyjaśnieniach ilości, rodzaj i cenę, za jaką kupował narkotyki odK.. Kupował odK.amfetaminę po 8 zł za jeden gram i marihuanę po 20 zł za jeden gram, a następnie dalej sprzedawał te narkotyki. ZK.rozliczał się dopiero po sprzedaży dalej narkotyków.M. C. (1)wyjaśnił, że nie zawsze osobiście kupował narkotyki odK., bo zdarzało się, iż narkotyki przywoził muM.i wówczas zdarzało się, że zamiast zK., to rozliczał się zM..C.zaprzeczył wówczas, by sprzedawałK. M. (1)narkotyki, jednak tych wyjaśnień Sąd nie podzielił, jako sprzecznych z innymi dowodami, zwłaszcza, że sam oskarżonyC.w kolejnych wyjaśnieniach przyznał się do transakcji narkotykowej zM.. OdnośnieB. C.wyjaśnił wtedy, że dokładnie nie pamięta, ale możliwe jest, żeM.kupował od niego narkotyki – amfetaminę, natomiast marihuany nie kupował od niego, bo razem ją palili. Wyjaśnił wówczas, żeB. M. (1)kupił od niego raz 100 gramów amfetaminy i to było z tej partii narkotyków, na które składał się zK.po 3000 zł i dostał za to 300 gramów amfetaminy. Transakcja ta miała wedługC.miejsce pod koniec sierpnia 2013r iM.nie zdążył się z nim rozliczyć przed ich zatrzymaniem.M. C. (1)potwierdził w dalszych wyjaśnieniach, że w mieszkaniu dziewczynyM.–M., wP.naul. (...), były w sejfie przechowywane narkotyki, w tym mieszkaniu oskarżony mieszał także razem zK.amfetaminę z kofeiną (pół na pół). Dodał, że klucze do tego mieszkania miałK.i dziewczynaM.. WedługC.B. M. (1)kupował też narkotyki odK., ale ile i za jaka cenę tego nie wiedział. W dalszej części tych pierwszych wyjaśnień,M. C. (1), mimo, że wcześniej zaprzeczył aby sprzedawał narkotykiM., przyznał jednak, żeM.kupował od niego narkotyki, jak sam ich nie miał, choć nieczęsto, boM.głównie zaopatrywał się w narkotyki odK., a doC.M.przychodził po narkotyki, kiedy nie mógł się skontaktować zK..C.dodał, że do dalszej odsprzedaży narkotyki sprzedawał tylkoM.iM., natomiast pozostałe zakupione narkotyki sprzedawał poszczególnym klientom na ich użytek.C.zaprzeczył, aby narkotyki zakopane w lesie należały do niego, natomiast według niego toK.iM.jeździli do lasu, gdzie jak podejrzewa przechowywali narkotyki, aby nie trzymać ich w mieszkaniu dziewczynyM.. Oskarżony dodał, że narkotyki załatwiał wyłącznieK.i jeździł po ich odbiór zM., który był jego kierowcą i towarzyszył mu ze względów bezpieczeństwa. Dodał na koniec pierwszego przesłuchania jako podejrzany, żeM.sprzedał narkotyki do dalszej odsprzedaży tylko jeden raz, natomiastM.sprzedał w tym celu kilka razy narkotyki w małych ilościach (k. 174-176). Podczas konfrontacji zB. M. (1)M. C. (1)nie podtrzymał swoich wcześniejszych wyjaśnień i stwierdził, że nie sprzedawał narkotykówB. M. (1), a wyjaśnienia zostały na nim wymuszone przez funkcjonariusza policji, który go przesłuchiwał. Dodał, że policjant ten bił go i zastraszał, czego dowodem jest obdukcja lekarska przeprowadzona wobec niego w szpitalu przed umieszczeniem w izbie zatrzymań. Wyjaśnił, że następnie podtrzymał te wymuszone przez policjanta wyjaśnienia przed prokuratorem, gdyż wiedział, że wróci po przesłuchaniu do izby zatrzymań i bał się. Zaznaczyć należy w tym miejscu, że pod koniec śledztwaM. C. (1)wyjaśnił, że odwołał te obciążająceM.wyjaśnienia, bo został zastraszony w areszcie, potwierdził jednocześnie, że sprzedawał narkotyki takżeM.. Z kolei podczas konfrontacji zK. M. (1), zaprzeczył twierdzeniomM., by cześć schowanej w lesie amfetaminy należała do niego k. 401. Konfrontowany zS. K. (1), podtrzymał swoje wcześniejsze twierdzenia, dodając, że nie pamięta aby dzwonił bądź wysyłał wiadomość sms doK. M. (1), że jeśli nie rozliczy się z nim za poprzednią dostawę narkotyków, to ma oddać mu te schowane w lesie. Podtrzymał, że narkotyki schowane w lesie nie należały do niego, nie wie kogo to były narkotyki, bo nie jeździł tam. Tych wyjaśnień oskarżonego Sąd nie podzielił jako sprzecznych z innymi dowodami, w tym wyjaśnieniamiM.iK... W kolejnych wyjaśnieniach w postępowaniu przygotowawczymM. C. (1)wyjaśnił, że znaB. M. (1)ps. (...)od szkoły podstawowej, zna teżM.ps. (...), choć słabiej i od 2013r. i poznał go przezK.. Potwierdził także, że znaK. M. (1), z widzenia zna go od czasów szkolnych, natomiast bliżej poznał go przezK..K.poznał natomiast około 2009r. przezM. K.albo przezM.. Wyjaśnił, żeM.ma dziewczynę –M. M. (2).C.wskazał, że toK.rozpoczął przestępczą działalność narkotykową, a w 2011 roku kiedyC.stracił pracę, zaczął spotykać się częściej zK.i ten wciągnął go w proceder narkotykowy, w którym brał udział od 2011 roku do września 2013r., kiedy zostali zatrzymani.M. C. (1)wyjaśniając w dniu 20.01.2014r. szczegółowo opisał swój udział w obrocie narkotykami, a w szczególności wskazał, że w 2013r. razem zK.iM.„zrzucali” się na marihuanę kilka razy, ale to były małe ilości, chodziło o 1 lub 2 porcje głównie w celu zażywania przez nich samych, zrzucali się na marihuanę w ten sposób niemal codziennie. Tą „składkową” marihuanę załatwiałK.i jak ją przynosił to razem ją palili. WedługC.K.w 2013r. sprzedawał marihuanęM.,M., choć nie wie w jakich ilościach.K.wedługC.przechowywał w 2013 roku amfetaminę w mieszkaniu dziewczynyM.–M. M. (2)wP.przyul. (...)w sejfie należącym doK.. Podał, że w 2013 roku amfetaminę w większej ilości sprzedawałM., także detalicznym odbiorcom, często przezM., jak byli to koledzy tego ostatniego. Sprzedawał gram amfetaminy za 20 zł. Przyznał, że kilka razy mieszał amfetaminę z kofeiną, robił to zK.w mieszkaniu dziewczynyM., przy czym rękawiczki używane podczas mieszkania amfetaminy z kofeiną zabezpieczyła policja w czasie przeszukania mieszkaniaC..M. C. (1)podał także, żeM.w 2013 roku kupował amfetaminę odK., a jak ten nie miał, to od niego.M.kupował odC.amfetaminę nieregularnie, dlatego trudno było mu sprecyzować dokładnie ilości sprzedanych narkotykówM., podał jednak, że mogło być kilka takich transakcji po około 20 do 100 gramów każda, łącznie mógł sprzedaćM.około 200 – 400 gramów amfetaminy. Te transakcje miały miejsce w 2013 roku do czasu zatrzymaniaC.we wrześniu.C.wyjaśnił poza tym, że amfetaminę dawałM.„w komis”, sprzedawał mu ją drożej niż sam kupował odK., np. jak kupował odK.po 8 zł za jeden gram, toM.liczył nawet po 14 zł za jeden gram.C.nie potrafił powiedzieć komuM.sprzedawał dalej amfetaminę, po ile, ale miał swoich odbiorców. Z wyjaśnieńC.wynika też, żeK.w 2013 roku sprzedawał amfetaminę takżeM.,M., choć nie wiedział ile im sprzedał łącznie amfetaminy.M. C. (1)potwierdził także, to co podałK., że był z nim iM.jeden raz w Holandii, było to w maju 2013r., choć zaprzeczył, aby było to związane z przemytem narkotyków (k. 591-594).
Po przedstawieniuM. C. (1)ostatecznej wersji zarzutów w postępowaniu przygotowawczym, przyznał się zasadniczo do wszystkich zarzutów dotyczących jego udziału w obrocie narkotykami i do uprawy marihuany, wskazując jednak, że znaczne ilości marihuany, jakie nabywał były na jego własny użytek, gdyż był uzależniony od marihuany. Sąd nie podzielił tych wyjaśnień jako sprzecznych z innymi dowodami, jak wyjaśnieniaS. K. (1), z których wynika, żeC.handlował także marihuaną i choć z opinii biegłych psychiatrów i specjalisty terapii uzależnień rzeczywiście wynika, żeC.był uzależniony od marihuany, to zdaniem Sądu znaczne ilości nabywanych przez niego narkotyków w świetle innych dowodów wskazują jednoznacznie, że kupował narkotyki, w tym marihuanę w celu dalszej odsprzedaży. Podobnie nie zasługują na podzielenie wyjaśnieniaM. C. (1), w których zaprzecza, aby kupował amfetaminę odK., gdyż sprzeczne są w tym zakresie z wiarygodnymi wyjaśnieniami samegoK., a także innych osób, jak chociażbyK. M. (1), który kupował odC.właśnie amfetaminę. Sąd nie podzielił także wyjaśnieńM. C. (1), w których zaprzecza, aby miał związek z ukrytymi w lesie narkotykami, ponieważ w tym zakresie Sąd oparł się na wyjaśnieniachM.i korespondujących z nimi zeznaniachK., a którzy potwierdzili, iż część zakopanej w lesie amfetaminy należała doC.. Zasługiwały natomiast na wiarę wyjaśnienia oskarżonegoC., w których przyznał się do prowadzenia uprawy marihuany w mieszkaniu przyul. (...), wspólnie zM.iK.choć nie potrafił podać jaki związek miał z tą uprawą marihuanyM. K.. Ponieważ w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego zbieżne są z zeznaniamiS. K. (1), należało podzielić je jako wiarygodne. Natomiast nie przeczą im zeznaniaK., który opisuje w nich jaka była rolaM. K.(wynajmował pokój w którym była uprawa). OskarżonyM. C. (1)wyjaśnił także, że odwołał wcześniej obciążająceM.wyjaśnienia dotyczące sprzedażyM.100 gramów amfetaminy, bo został zastraszony w areszcie, potwierdził, że prawdą jest to, co wyjaśnił na początku śledztwa, iż sprzedałM.100 gramów amfetaminy (k. 973). Sąd podzielił także wyjaśnieniaM. C. (1), w których potwierdził, że łącznie mogło być 263 gramów marihuany, jaką kupował razem zK.iM.w 2013 roku, gdyż w tym zakresie zbieżne są z wyjaśnieniamiK., choć nie zasługiwały już na wiarę w zakresie w jakim podał, że kupowali w/w marihuanę na własny użytek, a nie w celu dalszej odsprzedaży, zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę ilość tych narkotyków. OskarżonyC.potwierdził natomiast, że pod koniec sierpnia 2013r. sprzedałM.100 gramów amfetaminy w celu dalszej odsprzedaży, co Sąd podzielił i uczynił podstawą wyrokowania, a tym samym nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM., w których nie przyznaje się do tej transakcji. Podobnie Sąd podzielił wyjaśnieniaM. C. (1), w których potwierdza, że od początku 2013 roku do czasu zatrzymania sprzedałM.200 gramów amfetaminy, gdyż zbieżne są z wyjaśnieniami samegoM.w tym względzie, a jednocześnie wskazać należy, że wobec zbieżności tych głównych dowodów, a więc uczestników tej transakcji czyliC.–M., Sąd nie podzielił w tej mierze wyjaśnieńK., z których miało wynikać, żeC.sprzedałM.około 700- 800 gramów amfetaminy (k. 164). Zważyć należy, iżK.nie uczestniczył w tej transakcji, a zatem bardziej miarodajne były w tym zakresie twierdzenia, zgodne co do zasady, osób uczestniczących w transakcji czyliC.iM.. Sąd podzielił także wyjaśnieniaC., który opisał rolę swoją,M.iK.przy uprawie marihuany w mieszkaniu naul. (...), wskazując naK., jako tego, który wszystko zorganizował, a pozostali sfinansowali zakup sprzęty potrzebnego do prowadzenia uprawy. W kontekście tych wyjaśnieńC., a także pozostałych dowodów, jak chociażby wyjaśnieniaK., czy zeznaniaM. K., nie zasługują na podzielenie wyjaśnieniaM., w których zaprzecza swojemu udziałowi w tej uprawie marihuany.
OskarżonyB. M. (1)na rozprawie głównej nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień, a po odczytaniu w trybieart. 389 § 1 k.p.k.wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, nie podtrzymał tych, w których choćby częściowo przyznawał się, a podtrzymał te, w których zaprzeczał swojemu udziałowi w przestępczym narkotykowym procederze. Nie podtrzymał, że zażywał narkotyki, nie podtrzymał swoich wyjaśnień odnośnie kontaktu z narkotykami innych osób, o których wcześniej wyjaśniał. Oskarżony jednocześnie przed sądem odmawiał odpowiedzi na pytania dlaczego nie podtrzymuje odczytanych mu wyjaśnień. Na rozprawie w dniu 30.11.2015r. zmienił swoje stanowisko procesowe i podtrzymał wyjaśnienia założone w postępowaniu przygotowawczym w dniach 22.09.2013r. i 27.01.2014r. w zakresie, w jakim przyznał się do zakupu 100 gramów marihuany odS. K. (1). Nie chciał jednak wyjaśnić dlaczego na początku procesu odwołał te wyjaśnienia. Natomiast w postępowaniu przygotowawczym przesłuchany po raz pierwszy w dn. 22.09.2013r. przyznał się do zakupu jedynie 100 gramów marihuany w lipcu 2013r. odS. K. (1), zaprzeczył natomiast, by kupował narkotyki odM. C. (1), a wyjaśnienia te podtrzymał podczas kolejnego przesłuchania w śledztwie. Wyjaśnił ponadto, że po powrocie z Holandii w czerwcu 2013r. był „jakiś zakręcony” i dlatego w lipcu skontaktował się zK., którego znał z gimnazjum i kupił od niego te 100 gramów marihuany po 20 zł za jeden gram. Nie kupował odK.amfetaminy. Wyjaśnił, że część marihuany spalił sam, a część sprzedał przypadkowym osobom – tj. około 50 gramów. Potwierdził, że w mieszkaniu jego dziewczyny, w sejfie, były przechowywane przezK.narkotyki. Wiedział, że w tym mieszkaniu przechowywana jest amfetamina, bo widział jakK.iC.mieszali ją z jakimś białym proszkiem. Zaprzeczył aby kupował odC.amfetaminę i aby sprzedawał amfetaminę. Stwierdził wówczas, że bardzo żałuje tego czynu. Dodał, żeC.jest „sknerusem” i nigdy nie dałby mu towaru „na krechę” (k. 188). Podczas posiedzenia w sprawie zastosowania tymczasowego aresztowania podtrzymał swoje wcześniejsze twierdzenia, dodając, że mógłby przyznać się gdyby to pomogło k. 216. W ostatnich wyjaśnieniach złożonych w śledztwie zmienił swoje stanowisko procesowe i nie przyznał się do żadnego z zarzucanych mu czynów.
W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 27.01.2014r.B. M. (1)podtrzymał swoje oświadczenie, że przyznaje się do posiadania 100 gramów marihuany. Podał, że znaM. C. (1)jeszcze ze szkoły podstawowej, podobnie jakK. M. (1)iR. M. (2), potwierdził również znajomość zS. K. (1)iM. K.. Oskarżony podał, że w mieszkaniu wynajmowanym przez jego dziewczynęM. M. (2),K.miał swój sejf, w którym – jak podejrzewałM.- przechowywał dokumenty związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, pieniądze, a może nawet narkotyki. Sąd nie podzielił wyjaśnieńM., że nie był zorientowany dokładnie, do czego służyłK.sejf w mieszkaniuM. M. (2), gdyż sprzeczne są z wyjaśnieniamiC.iK.. Jego wyjaśnienia nie zasługują na wiarę w tym względzie, zwłaszcza, że sam potwierdził, iż widział jakK.iC.mieszają w tym mieszkaniu narkotyki pod nieobecnośćM. M. (2). Te wyjaśnieniaM., w których opisał proceder mieszania amfetaminy z kreatyną, przy czym używał określeń biały proszek, znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachC.iK., dlatego zasługują na podzielenie.M.wskazał także, że przy tym mieszaniuC.iK.mieli założone gumowe apteczne rękawiczki i miało to miejsce około miesiąca dwóch przed ich zatrzymaniem.M.wyjaśnił również, że tak zmieszaną amfetaminę pakowali późniejK.zC.w duże worki, wielkości worków śniadaniowych i było kilka takich worków tej zmieszanej substancji.M.potwierdził natomiast, że był również zatrudniony w firmie budowalnejK., co nie budzi wątpliwości w świetle innych dowodów. Potwierdził również, że był w Holandii zC.iK.około dwa miesiące przed ich zatrzymaniem, ale nie dotyczyło to transakcji narkotykowych, tylko pojechali po narzędzia. OskarżonyB. M. (1)podtrzymał, że kupił w lipcu 2013r. od(...)gramów marihuany, którą w większości sam spalił, ewentualnie poczęstował nią kogoś na imprezie. Była to jedna transakcja i zapłaciłK.20 zł za jeden gram. Szczegóły tej transakcji uzgodnił – jak podał – osobiście zK., który bezpośrednio przekazał mu narkotyki ‘w komis’ , a potemM.zapłaciłK.dwa razy po 1000 zł.M.wyjaśnił, że palił te 100 gramów marihuany przez miesiąc, może dłużej, zażywał ją codziennie, ale nieregularnie, robił sobie skręty, z jednego grama wychodziły my nawet 4- 5 skręty, a jednego dnia wypalał 3 – 4 skręty. Opisał jednocześnie jak czuł się po zażyciu marihuany. Podał, że tak regularnie zaczął zażywać marihuanę po zakupieniu tych 100 gramów odK., a wcześniej palił tylko sporadycznie, jak ktoś go poczęstował. Wyjaśnił, że pieniądze na marihuanę miał z oszczędności pochodzących z pracy, z których kupił też samochodów. Dodał, że około 1/5 tej marihuany zakupionej odK.rozdał, częstując innych, a w zamian te osoby stawiały mu piwo.M.zaprzeczył, aby wiedział skądK.miał narkotyki, zaprzeczył, aby wiedział kto jeszcze kupował narkotyki odK.(k. 647-650). Sąd nie dał wiary w całości tym wyjaśnieniomM., zwłaszcza jeżeli chodzi o ilości narkotyków zakupionych przez niego odK., bo są one sprzeczne z wyjaśnieniamiK., a takżeC.i częściowoM.. Ilość marihuany i amfetaminy jaką oskarżonyM.nabył w calu dalszej odsprzedaży, czy też sprzedał w celu dalszej odsprzedaż, uczestnicząc w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, Sąd ustalił zatem przede wszystkim na podstawie wyjaśnieńK.,C.iM., uznając wyjaśnieniaM.za przyjętą przez niego linię obrony zmierzającą do zminimalizowania odpowiedzialności karnej. Podobnie Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonegoM., w którym nieudolnie próbował przekonać, że 100 gramów marihuany (abstrahując od tego, że dowody podzielone przez Sąd pozwoliły przypisać mu udział w obrocie znacznie większa ilością marihuany, bo ponad 28 kilogramów) przeznaczył na własny użytek i palił to przez niewiele ponad miesiąc, wypalając dziennie po 3- 4 skręty, które robił z jednego grama marihuany. Przeliczając zatem w ten sposób nabyte – według oskarżonego – od(...)gramów marihuany, uznać należy, że wypalając przez miesiąc codziennie po 3 – 4 skręty, zużył w ciągu miesiąca jedynie 30 gramów marihuany, co sprzeczne jest z jego wyjaśnieniami, nawet jeżeli przyjąć, że rozdał 1/5 ze 100 gramów przypadkowym osobom, częstując je. Wyjaśnienia oskarżonego w tym względzie brzmią niewiarygodnie, nieprzekonująco, skoro twierdzi, że paląc codziennie takie ilości marihuany, jednocześnie normalnie funkcjonował, jeździł samochodem, ćwiczył na siłowni, pracował, zwłaszcza, że wcześniej palił marihuanę tylko sporadycznie, kiedy ktoś go poczęstował. Niewątpliwie wyjaśnienia oskarżonego są też nielogiczne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i zmierzały wyłącznie do zminimalizowania odpowiedzialności karnej oskarżonego. Zresztą jego wyjaśnienia w tej mierze, odnośnie ilości i rodzaju narkotyków, które nabywał i dalej sprzedawał, są sprzeczne z innymi dowodami, jak wyjaśnieniaK.,M.iC., a które Sąd uczynił podstawą dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Z tych powodów wyjaśnieniaB. M. (1), w których zaprzecza swojemu udziałowi w obrocie znaczną ilością narkotyków, czy w uprawach marihuany, jako sprzeczne z innymi wiarygodnymi dowodami uczynionymi przez Sąd podstawą wyrokowania, Sąd odrzucił przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, uznając je wyłącznie za nieudolną linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Zresztą wskazać należy, iż sam oskarżony wyjaśniał wewnętrznie sprzecznie odnośnie jedynej transakcji, do której się przyznał (100 gramów marihuany kupionej odK.), gdyż bez podania jakiegokolwiek powodu na rozprawie najpierw odwołał przyznanie się do tego czynu, by następnie w toku procesu znowu zmienić stanowisko i przyznał się jednak do tej jednej transakcji, co i tak pozostaje w sprzeczności z jego wyjaśnieniami, bo raz twierdzi, że sam wypalił te 100 gramów marihuany przez okres ponad miesiąca, a innym razem oświadcza, że nie zażywa narkotyków, nie czuje się uzależniony, nie czuje potrzeby korzystania z takich środków (tak oświadczył na rozprawie 30.11.2015r.). Powyższe unaocznia, że właściwie oskarżony swoje wyjaśnienia dostosowuje do zmieniającej się sytuacji procesowej, dążąc tymi kłamliwymi twierdzeniami do jeśli nawet nie uniknięcia, to choć zminimalizowania odpowiedzialności karnej. Takie wyjaśnienia nie mogą się jednak ostać i należało je zdyskwalifikować, gdyż nie wytrzymują krytyki w zestawieniu z wiarygodnymi, bo zbieżnymi, spójnymi i konsekwentnymi twierdzeniamiK.,C.iM.odnośnie udziałuM.w obrocie znaczną ilością narkotyków i jego udziału w dwóch uprawach marihuany, opisanych w akcie oskarżenia i przypisanych mu w wyroku.
OskarżonyK. M. (1)natomiast na rozprawie głównej przyznał się od początku do popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów, za wyjątkiem zarzutu dotyczącego zakupu i sprzedaży marihuany, przyznał się zatem do wszystkich zarzutów dotyczących amfetaminy. Skorzystał jednocześnie z prawa i odmówił składania wyjaśnień w Sądzie, natomiast podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, a które Sąd odczytał. W postępowaniu przygotowawczym w pierwszych wyjaśnieniach z 20.09.2013r. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wówczas czynów dotyczących w szczególności posiadania znacznej ilości substancji psychotropowych oraz udziału w obrocie znaczną ilością amfetaminy nabywanej odS. K. (1). W złożonych wówczas wyjaśnieniach opisał swoją znajomość zS. K. (1), którego poznał ok. 2011 roku po wyjściu z więzienia, kiedy nie miał pracy i zaczął dlaK.sprzedawać narkotyki. Podał, że odS. K. (1)kupował amfetaminę, przez okres pół roku łącznie nabył od niego ok. 850 g tej substancji psychotropowej. Oskarżony opisał ze szczegółami miejsca transakcji oraz za ile kupił i jaką ilość amfetaminy. Sąd podzielił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim przyznaje się do brania udziału w obrocie amfetaminą, ponieważ oskarżony konsekwentnie podtrzymał dalej w toku postępowania te wyjaśnienia, jego przyznanie się w tym zakresie nie budzi wątpliwości w świetle innych dowodów, jak wyjaśnienia oskarżonegoM. C., zeznania świadkaR. M. (2), czy wreszcie zeznania świadkaS. K. (1). Na rozprawie głównejK. M. (1), przyznając się do wszystkich zarzutów narkotykowych dotyczących amfetaminy, podtrzymał wyjaśnienia co do wszystkich szczegółów, co do ilości narkotyków, dat i innych okoliczności dotyczących tych narkotyków. Odwołując się zatem do podawanych przezK. M. (1)w jego wyjaśnieniach ilości amfetaminy, jaką nabywał odS. K. (1), miejsca i czasu tych transakcji, ceny zakupu i odsprzedaży tych narkotyków, Sąd podzielił te wyjaśnienia jako wiarygodne, spójne, rzeczowe, czyniąc podstawą ustaleń faktycznych. W świetle wyjaśnieńK. M. (1)nie budzi wątpliwości, że handlował amfetaminą, bo sam przyznał, że osoby, którym sprzedawał narkotyk, potwierdzały, że jest dobrej jakości (k. 75). Wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)Sąd podzielił także w części, w której opisał transakcje narkotykowe międzyS. K. (1)i innymi osobami oskarżonymi, jakM. C. (1), któregoM.na początku znał jakoM.(...)i widział, jakM.brał odK.trzy razy amfetaminę (na początku 2012r. – 200g, pod koniec 2012r. – 300 g, a w lipcu 2013r. – 500 g), opisując jednocześnie okoliczności tych transakcji, których był świadkiem. Sąd podzielił te wyjaśnieniaK. M. (1)jako zbieżne z wyjaśnieniamiM. C. (1), który przyznał się do zarzucanych mu czynów, za wyjątkiem nabycia odS. K. (1)i następnie przerobienia z nim 2000 g amfetaminy (cześć zarzutu I) oraz za wyjątkiem posiadania narkotyków ukrytych w lesie (zarzut III). Wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)Sąd podzielił także w części, w której opisał transakcje narkotykowe międzyS. K. (1), aB. M. (1), który przechowywał narkotyki w mieszkaniu swojej dziewczynyM. M. (2). Wyjaśnił także, żeK.handlował także marihuaną i LSD, widział raz, jak uK.w domu,M.dzielił z nim marihuanę.M.dodał, że odM.wie, iż(...)brał duże ilości marihuany odK.. Sąd uczynił powyższe wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)podstawą ustaleń faktycznych, jako że zbieżne są z innymi dowodami osobowymi, jak zeznaniaS. K. (1), czy wyjaśnienia samegoM. C. (1). Na wiarę zasługiwały także wyjaśnieniaK. M. (1)dotyczące dobrych relacji koleżeńskich, jakie łączyłyK.,C.iM., co sprzyjało rozwijaniu procederu narkotykowego, ponieważ wyjaśnieniom tym nie zaprzecza aniC.w swoich wyjaśnieniach, aniK.. Poza tym wyjaśnieniaK. M. (1)odnośnie wzajemnych kontaktów wymienionych osób i jego samego znajdują potwierdzenie w innych dowodach, jak oględziny telefonów komórkowych, protokoły przeszukania. Sąd podzielił także jako wiarygodne wyjaśnieniaK. M. (1)odnośnie okoliczności ukrycia w lesie w dniach 18 -19 września 2013r. narkotyków należących do niego samego iC.(amfetamina) i doK.(LSD), ponieważ są one zbieżne z innymi dowodami, jako logiczne i spójne zasługują na wiarę. Wynika zaś z nich, że powodem ukrycia w lesie narkotyków przez wymienione osoby było zatrzymanieM.(„S.przyszedł do mnie i powiedział, że policja zgarnęłaM.i musimy się wyczyścić i zakopać tymczasowo narkotyki” k. 76). Jako wiarygodne Sąd uczynił także wyjaśnieniaK. M. (1), w których przyznał się do sprzedaży narkotykówM. D. (1),A. F. (1)i innym wskazanym, ale nie objętym zarzutami w niniejszej sprawie, osobom, ponieważ znajdują te wyjaśnienia co do zasady potwierdzenie w zeznaniach świadkówA. F.iM. D., przy czym zaznaczyć należy w tym miejscu, że Sąd podzielił wyjaśnienia oskarżonego co do czasu transakcji narkotykowych ujętych w zarzutach zF.iD., że było to w 2013 roku, a nie w 2012r., zmieniając daty tych czynów przypisanych oskarżonemu zgodnie z jego wyjaśnieniami i tym samym zbieżnie z zeznaniami tych świadków, przy czym zaznaczyć należy, iż Sąd dokonał ustaleń faktycznych odnośnie rodzaju sprzedanego narkotykuM. D. (1)iA. F. (1)na podstawie zeznań tych ostatnich, sam oskarżony bowiem twierdził, że sprzedawał tylko amfetaminę, a nie marihuanę. Zaznaczyć należy, iż udzielenie narkotykówF.iD.nie mogło mieć miejsca, tak jak wskazano w akcie oskarżenia, to jest w połowie 2012r., bo oskarżonyM.w 2012 roku aż do 25 listopada przebywał w zakładzie karnym. Wreszcie na podzielenie zasługiwały także wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)odnośnie okoliczności w jakich wszedł w posiadanie namiotu i urządzeń służących do zorganizowania uprawy marihuany, ponieważ korespondują one w tym zakresie z zeznaniamiS. K. (1)i znajdują potwierdzenie w protokole przeszukania pomieszczeń mieszkalnych przyul. (...)wP..
Sąd uznał zatem w przeważającej mierze za wiarygodne wyjaśnieniaK. M. (1), w których opisał okoliczności związane z handlem środkami psychotropowymi. Wyjaśnienia te w znacznej mierze korespondowały z wyjaśnieniamiS. K. (1)iM. C. (1)(poza oczywiście kwestiami dotyczącymi narkotyków zakopanych w lesie), natomiast istniejące w nich rozbieżności, w szczególności dotyczące czasu poszczególnych transakcji oraz ich wielkości, a które omówione zostały powyżej, nie mogły podważać co do zasady ich prawdziwości. Co więcej nie tylkoK. M. (1), ale iS. K. (1)iM. C. (1), będąc dobrymi kolegami, uwikłani w przestępczy proceder i deklarujący chęć współpracy z organami ścigania nie mieli racjonalnych powodów by fałszywie wyjaśniać w zakresie okoliczności dotyczących ich udziału i innych osób w obrocie narkotykami. Sam oskarżonyM.żałował w swoich wyjaśnieniach tego co zrobił, usprawiedliwiając swoje zachowanie trudną sytuacją materialną konkubiny i ich dziecka, przyznał, że kierowała nim głupota, a wyjaśnienia złożył dobrowolnie (k. 76). Wskazać należy także, iżM.w swoich wyjaśnieniach, podzielonych przez Sąd jako podstawa ustaleń faktycznych, bo zbieżnych z innymi dowodami, był zasadniczo konsekwentny, a świadczą o tym chociażby jego ostatnie wyjaśnienia złożone w śledztwie, kiedy przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, które popełnił tak, jak to opisano w akcie oskarżenia, zaprzeczając jedynie temu, aby kupił odK.marihuanę i aby sprzedałF.marihuanę, wyjaśniając, że była to amfetamina (k. 1082v). Sąd podzielił jako wiarygodne te wyjaśnieniaK. M. (1), czyniąc je podstawą wyrokowania, w których przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów, gdyż zbieżne są z innymi dowodami i jego przyznanie się nie budzi żadnych wątpliwości na tle całego zgromadzonego materiału dowodowego. Oczywiście taka ocena tego dowodu, powoduje odrzucenie jako niewiarygodnych wyjaśnieńB. M. (1), odnośnie transakcji zK. M. (1), które ten ostatni potwierdza. Odnośnie natomiast oceny wyjaśnieńK. M. (1)dotyczących marihuany, do czego się nie przyznaje, Sąd ustosunkował się w innym fragmencie niniejszego uzasadnienia i rozważania tam przedstawione są aktualne, co nie podważa wiarygodności wyjaśnieńM.w pozostałej części, jako zbieżnych z innymi uznanymi za wiarygodne dowodami. Zaznaczyć na koniec należy, iżK. M. (1)początkowo chciał poddać się karze i uzgodnił warunki z Prokuratorem, z czego wycofał się przed Sądem, a to zdaniem Sądu potwierdza szczerość jego przyznania się w większości do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Dokonując ustaleń faktycznych w zakresie zarzucanych oskarżonemuK. M. (1)czynów, istotne były zeznania świadkówM. D. (1)iA. F. (1), którym, jak wykazało postępowanie dowodowe, oskarżonyK. M. (1), w bliżej nieustalonym czasie – w połowie 2013r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł, aM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych na ich własny użytek. Sam oskarżony w postępowaniu przygotowawczym podał, żeA. F. (1)iM. D. (1)sprzedawał jedynie amfetaminę i było to w 2013r. Z koleiświadekM. D. (1)w postępowaniu przygotowawczym, zeznając po raz pierwszy zaprzeczyła kontaktom swoim zK. M. (1)w sprawie narkotyków, zaprzeczyła, aby kupowała od niego narkotyki, nie potrafiła jednak wytłumaczyć logicznie dlaczegoK. M. (1)ją o to pomawia. Sąd oczywiście nie podzielił tych pierwszych zeznań świadka, gdyż sprzeczne są one z innymi dowodami, a poza tym w kolejnych zeznaniach świadek przyznała się do tego, że kupiła odM.raz amfetaminę w ilości 1 grama za 20 zł na własny użytek (k. 903V). Ponieważ zaś ta druga wersja zbieżna jest z innymi dowodami, w tym wyjaśnieniami samego oskarżonego, Sąd podzielił ją jako wiarygodną. Na podstawie tych drugich zeznań świadka Sąd dokonał ustaleń faktycznych, a mianowicie, żeK. M. (1)sprzedałM. D. (1)na jej własny użytek gram amfetaminy za 20 zł i że było to w połowie 2013r. wP., bliższej daty nie ustalono. Sąd podzielił także, dokonując ustaleń faktycznych w zakresie tego zarzutu (z art. 59 ust. 1 ustawy i przeciwdziałaniu narkomanii) przypisanegoK. M. (1), zeznaniaświadkaA. F. (1)(z uwagi na pobyt świadka za granicą zaniechano za zgodą stron bezpośredniości w zakresie przeprowadzenia tego dowodu), a który zeznał, żeK. M. (1)zna z czasów szkolnych i kupił od niego dwa lub trzy razy, w odstępie około 2 miesięcy, w 2013r., bliższej daty nie ustalono, marihuanę, za którą płacił 20 zł z jedną porcję. Świadek wskazał, że zawsze przed tymi transakcjami umawiał się telefonicznie zM.na zakup marihuany (k. 902). Sąd zatem nie podzielił wyjaśnieńK. M. (1), który zaprzecza, aby sprzedawałF.marihuanę, utrzymując, że sprzedawał wyłącznie amfetaminę, ponieważ z wyjaśnień innych osób wynika, żeK. M. (1)handlował także marihuaną, którą nabywał odK.. Sąd uznał, że to świadekA. F. (1), nie mając w tej sprawie zarzutów, przyznając się do nabywania odK. M. (1)narkotyków, nie miał powodów, aby kłamliwie podawać, że nabywał inny narkotyk, niż w rzeczywistości, skoro de facto chodziło o jednorazowe transakcje na własny użytek i małe ilości narkotyków.K. M. (1)z kolei miał interes procesowy, aby zaprzeczać, że sprzedałF.marihuanę i to niezależnie od tego, że chodziło o małą ilość, ponieważ gdyby potwierdził, że sprzedałF.marihuanę, tym samym obciążyłby się w zakresie zarzutu dotyczącego nabycia odK.200 gramów marihuany, czemu przecież konsekwentnie zaprzeczał, przyznając się tylko do udziału w obrocie znaczna ilością amfetaminy.
Sąd uczynił podstawą wyrokowania natomiast wyjaśnieniaK. M. (1)złożone w toku śledztwa w dniu 20.01.2014r., kiedy wyjaśnił okoliczności w jakich poznałS. K. (1), którego zna od około 2012 roku, a od czerwca – lipca 2013r. był zatrudniony w jego firmie budowalnej. Podał, że wfirmie (...)zatrudnieni byli takżeC.iM., których znał od czasów szkolnych. OskarżonyK. M. (1)potwierdził, zgodnie z zeznaniamiS. K. (1), że od około czerwca – lipca 2013 roku zaczął kupować narkotyki odS. K. (1), ale była to tylko amfetamina. Ponieważ umówił się zK.na wynagrodzenie miesięcznie za pracę wfirmie (...)– 3000 zł, aK.nie miał pieniędzy na wypłatę, to zaproponowałM.amfetaminę „w komis” i najpierwM.wziął od niego około 100 gramów amfetaminy, a potem w kolejnych kilku transzach więcej, po około 200 gramów, łącznie wziął odK.około kilograma amfetaminy za cenę 8 zł za jeden gram przy pierwszej transakcji dotyczącej 100 gramów, a przy kolejnych transakcjachK.sprzedał mu amfetaminę po 7 zł za jeden gram. Ostatnią transzę amfetaminyM.kupił odK.na miesiąc przed zatrzymaniem, które maiło miejsce we wrześniu 2013r.M.nie wiedział skądK.bierze amfetaminę, a jedynie, że składa się na nią zC.. Ponadto dodał, że amfetaminę odK.brał również na handelM.iC., podobnie jak marihuanę. O tym, żeM.iC.kupowali odK.także marihuanę i amfetaminę wie od nich samych, poza tym widział u nich narkotyki, choć jego zdaniemM.brał mniej niż on, aC.więcej. WedługM.C.kupował odK.znaczne ilości marihuany, a twierdzi tak dlatego, że raz widział taką ilość marihuany, że według niego można by z niej zrobić 500 porcji narkotyku. Wyjaśnił, żeM.także kupował odK.marihuanę ale w mniejszych ilościach niżC..M., jak wynika z jego wyjaśnień, sprzedawał amfetaminę swoim kolegom ze szkoły czyliA. F. (1),A. K.i innym, którzy kupowali od niego zazwyczaj po 5-10 gramów i płacili 70 zł za 5 gramów, a gdy brali 10 gramów to płacili za taką porcje 120 zł, a kupowali bardzo często, umawiając się na spotkanie przez telefon, zdarzało się, że dawał im w komis amfetaminę.M.wyjaśnił, że czasamiK.sprzedawał mu już poporcjowana amfetaminę w woreczku hermetycznie zamkniętym po 1 gram, z czego waga samego narkotyku wynosił 0,7 grama, a czasamiM.pożyczał odC.wagę i sam dzielił amfetaminę na porcje. WedługM.K.przechowywał narkotyki w mieszkaniuM. M. (2), dziewczynyM., wP.naul. (...)i miał klucze do tego mieszkania, narkotyki chował w sejfie, do którego kod znał równieżM..K.przechowywał tam i marihuanę i amfetaminę.K. M. (1)wyjaśnił także, iż amfetaminę kupował również odC., a raz amfetaminę sprzedał mu takżeB. M. (1)w ilości 50 gramów i było to w mieszkaniu jego dziewczyny. Wskazał, że odC.kupił łącznie 100 gramów amfetaminy, za kwotę 800 zł, z tym, że narkotyki odC.iM.składały się na łączna ilość 1 kilograma amfetaminy, jaką nabył odK., jak wcześniej wyjaśnił, bo ta amfetamina, niezależnie od kogo ją nabył i tak pochodziła odK.. Zaprzeczył, aby zażywał z nimi narkotyki, natomiast potwierdził, żeC.,M.iK.palili razem marihuanę. Potwierdził ponadto, że razem zK.we wrześniu 2013r. zawiózł do lasu amfetaminę, broń i listki ekstazy, ale najpierw zawieźli i ukryli amfetaminę, a następnie gdzieś po dwóch dniach pojechali ponownie i zawieźli w to samo miejsce ekstazy i broń. Ta amfetamina pochodziła z sejfu z mieszkaniaM.i należała doC., a broń i listki ekstazy – doK.. Amfetaminy ukrytej w lesie było około 350 gramów w dwóch paczkach –300 gramów i 50 gramów i te 50 gramów amfetaminy wedługM.należała do niego, jednak z uwagi na nie zapłacenieC.za poprzednią partię narkotyków, nie dostał jeszcze tych 50 gramów.M.stwierdził, żeC.pisał do niego wiadomość sms, że jak zapłaci za poprzednią partię, to te 300 gramów amfetaminy ukryte w lesie może sobie zabrać.M.wyjaśnił także, żeK.nie rozliczył się z nim z wynagrodzenia za pracę w jego firmie, natomiast zC.nie rozliczył się za amfetaminę i musi mu oddać pieniądze za 200 gramów, z czego połowa narkotyków byłaK.(k. 598-600). Odnośnie ostatnich merytorycznych wyjaśnień złożonych przezK. M. (1)w śledztwie wskazać należy, iż Sąd podzielił je w takim zakresie, w jakim zbieżne są z innymi dowodami, uczynionymi przez Sąd podstawą wyrokowania, jak w szczególności zeznania czy wyjaśnieniaS. K. (1),M. C. (1), czy świadkówD.iF., a zatem Sąd podzielił wyjaśnienia oskarżonego, w których potwierdził, że tym ostatnim sprzedawał narkotyki latem 2013r, a nie jak wskazano w zarzucie – w 2012r., podzielono także w całości jego wyjaśnienia odnośnie jego udziału w obrocie amfetaminą, bo wyjaśnił zbieżnie z ustaleniami Sądu, potwierdzając, że kupował amfetaminę w takich ilościach, jak w zarzucie, odC.,K., a raz odM.. Sąd nie podzielił natomiast jego wyjaśnień, w których zaprzecza, aby kupował i sprzedawał marihuanę, gdyż sprzeczne są w tym zakresie z wyjaśnieniamiS. K. (1)i zeznaniami świadkaA. F. (1). Zaznaczyć należy także, że oskarżony ostatecznie wskazał, że zakopana w lesie amfetamina należała w całości doC., jednak w tym zakresie te wyjaśnienia sprzeczne są z wcześniejszymi wyjaśnieniamiM., w których opisał, że 50 gramów z tej amfetaminy miało być dla niego, jak rozliczy się zC.. Sąd podzielił zatem te pierwsze wyjaśnieniaM.w tym zakresie, gdyż korespondują one z zeznaniamiS. K. (1). Oskarżony przyznał się natomiast w całości do zarzutu dotyczącego przechowywania na strychu namiotu służącego do uprawy marihuany, który schował tam zK.. Oskarżony przyznał, że wiedział do czego służy ten namiot i jego wyjaśnienia znajdują w tej mierze potwierdzenie w zeznaniachS. K. (1)i protokole przeszukania, oględzin (k. 991-992). Ostatecznie oskarżonyM.potwierdził także, że łącznie kupił odK.iC.około 1400 gramów amfetaminy, w tym 1200 g odK., a 200 gramów odC., co Sąd podzielił jako zbieżne z ustaleniami Sadu dokonanymi na podstawie innych omówionych w niniejszym uzasadnieniu dowodów.
Wiarygodnymi były również co do zasady zeznania świadkówS. P.iŁ. P.– funkcjonariuszy Policji, którzy uczestniczyli w dniach 19 – 20 września 203r. w czynnościach związanych z ujawnieniem środków psychotropowych na terenie leśnym wP., na trasie K-10P.–S., na 173 kilometrze oraz zatrzymaniemR. M. (3), który przyjechał tam według świadków razem zS. K. (1). Świadkowie w sposób rzeczowy opisali przebieg czynności służbowych związanych ze zdarzeniem, ich zeznania korespondowały z zeznaniamiR. M. (3)iS. K. (1), a także wyjaśnieniamiK. M. (1), wzajemnie się uzupełniały, były logiczne i spójne, nadto znalazły odzwierciedlenie w notatce służbowej z użycia psa służbowego policji, protokole oględzin, protokole przeszukania i protokole zatrzymania osoby i jako takie Sąd uznał je za bezsporne. ŚwiadekŁ. P.w swoich zeznaniach opisał w szczególności okoliczności ukrycia przezS. K. (1)iK. M. (1)w lesie, w miejscu założenia następnie tzw. pułapki kryminalistycznej, zabezpieczonych przez policję substancji psychotropowych oraz szczegóły procederu narkotykowego, jakim trudnili sięK. M. (1),S. K. (1),R. M. (1)i inne związane z nimi osoby, jakM. C. (1)iB. M. (1), jednak zeznania te świadek oparł na wiedzy, jaką uzyskał w wyniku rozpytania przez niego i innych funkcjonariuszy zatrzymanegoK. M. (1)iR. M. (2), wykonując z ich udziałem czynności procesowe, jak przeszukanie, czy zatrzymanie. Zdaniem Sądu wynika to z faktu, iż świadekŁ. P.podał w swoich zeznaniach szczegóły przestępczego procederu, którego nie był przecież świadkiem, a wiedzę na ten temat zdobył wykonując czynności procesowe w stosunku do zatrzymanegoK. M. (1)iR. M. (2), a potwierdza powyższe fakt, iż ci ostatni przesłuchani następnie jako podejrzani szczegółowo opisali swój i innych osób wyżej wymienionych udział w przestępczym narkotykowym procederze i wyjaśnieniaK. M. (1)złożone w dniu 20.09.2013r. orazR. M. (2)złożone w dniu 21.09.2013r. co do zasady pokrywają się z relacją świadkaŁ. P.na temat okoliczności istotnych dla sprawy. Wprawdzie nie sporządzono na okoliczność tego nieformalnego rozpytaniaM.iM.żadnej notatki, jednak chronologia czynności procesowych i wiedza Sądu na temat praktyki organów ścigania w podobnych sprawach, potwierdzona przez świadkaŁ. P.przed Sądem, wskazuje, że zeznania świadkaŁ. P.oparte są co do istoty sprawy na nieprocesowym rozpytaniuK. M. (1)iR. M. (2)przez świadkaŁ. P., czy też przez innych funkcjonariuszy. Z protokołu tych zeznań k. 57 akt wynika wprost, jak zeznał świadek, że „M.w rozmowie ze mną oświadczył, że ilości narkotyków, jakie brał od(...)R.były hurtowe”, a nadto świadek zeznał, że wszystkie te informacjeK. M. (1)potwierdzi podczas przesłuchania w Prokuraturze, z kolei z protokołu zeznań k. 78 wynika, żeR. M. (1)podczas rozmowy ze świadkiem oświadczył, że złoży obszerne wyjaśnienia w Prokuraturze, że w czasie rozmowy ze świadkiem opisał mu szczegóły przestępczego procederu. Sam świadekŁ. P.na rozprawie pytany o źródło wiedzy, jaką przekazał w czasie przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, przyznał, że może ona pochodzić tak z czynności operacyjnych, jak i z rozpytania osób zatrzymanych, nie potrafić rozgraniczyć źródeł swojej wiedzy. Wobec wątpliwości Sądu odnośnie treści protokołów przesłuchania świadkaP.z postępowania przygotowawczego k. 56 i 78, które w początkowym fragmencie są tożsame, świadek wyjaśnił przed Sądem dlaczego dwukrotnie zeznawał na ten sam temat i jego tłumaczenia nie budziły zastrzeżeń Sądu, a tym samym brak jest podstaw do podważania wiarygodności świadka w ogóle. Ponieważ jednak swoje zeznania co do istoty sprawy świadekŁ. P.oparł na nieformalnych czynnościach procesowych z udziałemK. M. (1), czy teżR. M. (2), przeprowadzonych przed ich formalnym przesłuchaniem w charakterze podejrzanych, bez jakichkolwiek pouczeń o prawach i obowiązkach podejrzanego (brak odnośnie ewentualnego rozpytania notatek czy innych dokumentów), a zgodnie zart. 174 k.p.k.dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisów lub notatek służbowych, to wobec tego, iż świadek nie potrafił rozgraniczyć jaką wiedzę przekazaną w charakterze świadka posiadał odnośnie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy z czynności operacyjnych, a jaką z rozpytania osób zatrzymanych, zeznania świadka w tej mierze uczyniono podstawą wyrokowania jedynie w tym zakresie w jakim zbieżne są z późniejszymi procesowymi relacjamiK. M. (1)iR. M. (2)złożonymi już do protokołu przesłuchania jako podejrzanych, poza tym odnośnie okoliczności, które potwierdzone zostały rzeczowym materiałem dowodowym i protokołami z czynności zatrzymania, przeszukania, oględzin.
Z kolei zeznaniaświadkaM. K.istotne były dla rozstrzygnięcia sprawy jedynie z punktu widzenia ustaleń faktycznych związanych z zarzucanymB. M. (1)iM. C. (1), wspólnie i w porozumieniu ze świadkiemK.iS. K. (1), czynem polegającym na wspólnie prowadzonej uprawie marihuany w mieszkaniu przyul. (...)wP., a która składała się z 16 roślin i została zlikwidowana po zatrzymaniuM. K..M. K.wyjaśniając na ten temat w postępowaniu przygotowawczym wskazał, że w tej uprawie brali udziałK.,C.iM., rozpoczęli uprawę w grudniu 2012r., a w styczniu 2013r.został zatrzymany przez policję. Świadek dodał, że był przeciwny temu, aby w tej uprawie brał udziałC.iM., bo nie miał do nich zaufania, ale to był pomysłK.. Świadek potwierdził poza tym, ze odK.wie, iż sprzedawał amfetaminęM., że sprzedawał narkotyki takżeM.,C.,M.i innym (k. 1523). Na rozprawie głównej, zeznając w dniu 01.04.2015r. świadekM. K.stwierdził, że ta plantacja marihuany miała być robiona przez niego iK., zdążył w mieszkaniuK.rozstawić namiot, ale jak dowiedział się, żeK.zaangażował w tą uprawęC.iM., to świadek wycofał się z tego. Potwierdził, że plantacja miała być założona w pokoju, który wynajął odK.na ten cel i to miał być wkład finansowyK..K.natomiast dostarczył niezbędny sprzęt, jak lampy, wentylator, odzywki, donice.C.miał wyłożyć pieniądze na w/w plantację. Świadek potwierdził jednocześnie, żeM.przychodził do mieszkania, gdzie rozstawił namiot w celu uprawy marihuany, jednak przychodziło tam wiele osób. Z zeznań świadka wynika, że marihuana została ścięta w styczniu i nie doszła do końca, aK.ściął wcześniej rośliny, bo wystraszył się po zatrzymaniu świadka. Wiedze na ten temat świadek posiada, jak podał, odK.. Dodał, że przy ścinaniu tych roślin w styczniu byłK.iC..M. K.zeznał poza tym, że po zlikwidowaniu tej plantacji, namiot został ukryty w mieszkaniuM.. Zeznając w Sądzie o roliM.świadek nie potrafił wyjaśnić skąd sprzeczność w jego zeznaniach, bo w postępowaniu przygotowawczym podał tezM., jako biorącego udział w tej plantacji obokK.iC., a przed sądem wycofał się z tego, tłumacząc, żeM.uczestniczył tylko we wstępnych rozmowach na temat tej uprawy. Zeznał natomiast, żeC.doglądał roślin, podlewał je. Sąd podzielił w tym względzie pierwsze twierdzenia świadka z postępowania przygotowawczego, w których podał, że była to uprawa wspólnieK., jego ,M.iC., choć nie godził się na udział tych dwóch ostatnich, ale była to decyzjaK., bo mieli oni swój wkład pienieżny w w/w plantacje. Zdaniem Sądu te pierwsze wyjaśnienia świadkaK.są prawdziwe, bo zbieżne tez są z innymi dowodami, jak chociażby wyjaśnieniaK., czyC., którzy potwierdzają, że uprawa należała także doM.i poddają jaki był jego wkład. Zdaniem Sądu świadekK.przed sądem nie chciał obciążaćM., dlatego odwołał niekorzystne dla niego swoje wcześniejsze wyjaśnienia, a świadczyć o tym może chociażby to co sam powiedział na rozprawie, że dlaM.lepiej byłoby się przyznać bo nie był karany. Świadek niewątpliwie chciał pomóc swoimi zeznaniamiM.uniknąć odpowiedzialności za to przestępstwo, stąd taka zmiana w jego zeznaniach. Świadek odpowiadając na pytanie obrońcyB. M., czyM.miał cos wspólnego z plantacja marihuany w mieszkaniu naul. (...), zaprzeczył aby cokolwiek na ten temat wiedział, a jak zeznał, to byłaplantacja (...), który do pomocy wziąłH.i ten ostatni doglądał roślin. Sąd nie podzielił tych zeznań świadkaM. K., gdyż sprzeczne są z zeznaniamiS. K. (1), który potwierdził, że plantację w mieszkaniu naul. (...)prowadził zM.iH., powtórzył to również w czasie eksperymentu. Natomiast przeciwne temu zeznania świadkaK.zmierzają, jak to już wspomniano do polepszenia sytuacjiM.w tym procesie.
Sąd przesłuchał także na rozprawie jakoświadkaD. H., który został prawomocnie skazany za prowadzenie uprawy marihuany w mieszkaniu naul. (...)wP., a co ma obecnie zarzucone także oskarżonyM.wspólnie zH.iK.. Świadek zaprzeczył przed Sądem, aby w uprawach marihuany, jakie prowadził zK.w mieszkaniach przyul (...)I iK.brały udział jeszcze inne osoby, w szczególności oskarżeni w tej sprawie. Opisał jak zorganizowali i następnie prowadzili w/w plantację marihuany, podał, że uprawiali 31 roślin konopi innych niż włókniste, nasiona zamawiali przez Internet, sprzęt potrzebny do prowadzenia uprawy mieli z wcześniejszych planacji, wspólnie składali się na koszty takiej uprawy, świadek wyłożył 5 tys. zł. Z zeznań świadka wynika poza tym, że uprawę marihuany zakończyła interwencja policji, został zatrzymani za to. Z zeznań świadka wynika, że przy rozmowach zK.o planowaniu upraw marihuany obecni byli oskarżeniC.,M..K.proponowałC.udział w innej plantacji marihuany, w innym mieszkaniu. Według świadkaK.proponował też udział wplantacji (...), ale ten nie zgodził się. Dodał, że na plantację naul. (...)składał się tylko on zK.. Sąd nie podzielił zeznań świadka w tej części, w jakiej sprzeczne są z wyjaśnieniamiS. K. (1), a mianowicie, że w uprawie marihuany w mieszkaniu naul. (...)brał udział tylkoK.iH.. Z wyjaśnieńK., które są logiczne, spójne, poparte wynikami eksperymentu procesowego, wynika bowiem, że w uprawie marihuany w mieszkaniu przyul. (...)zaangażowany był również oskarżonyM.. W pozostałej zaś części zeznania świadka, w zakresie w jakim zgodne są z wyjaśnieniamiS. K. (1), zwłaszcza co do szczegółów prowadzenia tej plantacji, Sąd uczynił podstawą wyrokowania.
Sąd uznał w przeważającej mierze za wiarygodnezeznania świadkaS. K. (1)i ujawnione w trybieart. 182 § 3 k.p.k.w zw. zart. 391 § 1 i 2 k.p.k.jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego złożone w charakterze podejrzanego, w których opisał okoliczności związane z handlem narkotykami. Wyjaśnienia te w znacznej mierze korespondowały z wyjaśnieniamiM. C. (1),K. M. (1)(poza oczywiście kwestiami dotyczącymi narkotyków zakopanych w lesie), natomiast istniejące w nich rozbieżności, w szczególności dotyczące czasu poszczególnych transakcji oraz ich wielkości, a które omówione zostały powyżej, nie mogły podważać co do zasady ich prawdziwości. Co więcejK. M. (1),S. K. (1)iM. C. (1), będąc dobrymi kolegami, uwikłani w przestępczy proceder i deklarujący chęć współpracy z organami ścigania nie mieli racjonalnych powodów by fałszywie wyjaśniać w zakresie okoliczności dotyczących ich udziału i innych osób w obrocie narkotykami.
Także świadekR. M. (1)w swoich wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego potwierdził, że wiedział o tym, iż odK.kupowali narkotyki zarównoK. M. (1), jak i(...)– chłopak o imieniuM., zamieszkały naul. (...)wP..R. M. (1), skorzystał z tzw. dobrowolnego poddania się karze w trybieart. 335 k.p.k.Jako podejrzany w toku postępowania przygotowawczego częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył szczegółowe wyjaśnienia prezentując w nich własną wersję zdarzeń. Na przymiot wiarygodności zasługiwały jego zeznania w części, w jakiejR. M. (1)przyznał, że zaopatrywał się w amfetaminę uS. K. (1). W tej części jego zeznania są rzeczowe i konsekwentne, nadto znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniachK. M. (1)i zeznaniachS. K. (1)i łącznie tworzą wspólną i logiczną całość. Kwestię odrębną stanowiła natomiast ocena zeznańR. M. (3)w zakresie dotyczącym ilości otrzymanych odS. K. (1)środków psychotropowych. I takR. M. (1)składając wyjaśnienia w dniu 21.09.2013r wskazał na ilość około 600 – 700 gram, przy czym transakcja mająca miejsce we wrześniu 2013r w miejscu zamieszkaniaK. M. (1)obejmowała od 70 – 100 gram amfetaminy, jednocześnie zaprzeczył dokonaniu transakcji w sierpniu 2013r pod blokiemK. M. (1). W toku konfrontacji zK. M. (1)przyznał, że dokonał zakupu około 300 gram amfetaminy w miejscu zamieszkania tego ostatniego, jednocześnie wskazał, że nie pamięta transakcji, w ilości ok. 310 – 315 gram, która miałaby zostać zrealizowana przez blokiem przyul. (...). W wyjaśnieniach złożonych w dniu 30.01.2014r wyjaśnił, że trzykrotnie nabywał amfetaminę odpowiednio w ilości 350g, 250g i 120g. Uznając za wiarygodny fakt nabywania odS. K. (1)środków psychotropowych, Sąd ustalił ich ilość w oparciu o zeznaniaR. M. (2). Zdaniem Sądu świadekM.nie miał żadnej uzasadnionej motywacji, ani interesu by podejmować próby świadomego manipulowania faktami, co więcej jego zeznania w znacznej części korespondowały z wyjaśnieniamiS. K. (1)iK. M. (1). Jednocześnie zaznaczyć należy, iż Sąd ma świadomość możliwości niedokładnego odtworzenia faktów zarówno przezM., jak i współoskarżonych, którzy, co wynika z ustalonego stanu faktycznego, kilkukrotnie, na przestrzeni co najmniej kilku miesięcy działając w różnych konfiguracjach nabywali i zbywali środki psychotropowe. Przy braku dowodów zasadnie podważających wiarygodność zeznańR. M. (2)i to zarówno w zakresie podawania przez niego ilości większych, jak i mniejszych, niż te deklarowane w wyjaśnieniachS. K. (1)iK. M. (1)Sąd uznał, iż zgodnie zart. 5 § 2 kpk, tak jak to oceniono w sprawieR. M.III K 166/14, ustalenia faktyczne dotyczące ilości amfetaminy otrzymanej odS. K. (1)oprzeć należy na relacjach samegoM.nie znajdując uzasadnionych podstaw do kwestionowania, co do zasady ich szczerości.
Jako niewiarygodne Sąd uznał w pierwszej kolejności zeznaniaM.w części, w jakiej wskazał, że amfetaminę nabywał odS. K. (1)na własne potrzeby. Powyższe wyjaśnienia pozostają w sprzeczności z pierwszymi wyjaśnieniami złożonymi w dniu 21.09.2013r, w którychM.wskazał, że amfetaminę nabywał w celu jej dalszej odsprzedaży tj. przekazywał jąR. K., który sprzedawał ją klientom detalicznym, a następnie środki pieniężne ze sprzedaży po potrąceniu swojej marży przekazywałS. K. (1). Podkreślić należy, iż pierwsze wyjaśnienia z dnia 21.09.2013r złożone zostały bezpośrednio po zatrzymaniu, a zatem uznać je należy za najbardziej spontaniczne, a w konsekwencji szczere. Ponadto twierdzenieM., iż przez okres pięciu miesięcy zużył na własne potrzeby około 700g amfetaminy pozostaje w sprzeczności z zasadami logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. Nie sposób, bowiem przyjąć, iżR. M. (1)zażywał codziennie ok. 5g środków psychotropowych, jednocześnie jak twierdził nie był osobą uzależnioną i poza wskazanym wyżej okresem nigdy nie zażywał amfetaminy. Fakt otrzymywania odR. M. (2)amfetaminy potwierdził w złożonych wyjaśnieniach równieżR. K., przy czym złożył szczegółowe wyjaśnienia dotyczące okoliczności dokonywania transakcji. Zdaniem Sądu oskarżony mając świadomość złożenia przezR. K.wyjaśnień go obciążających lub co najmniej licząc się z taką możliwością próbował powiązać z nim swoją osobę przedstawiając siebie jako tego, który częstował kolegę amfetaminą, kwestionując w ten sposób fakt dostarczaniaR. K.narkotyków w celach handlowych, a w konsekwencji podważając wiarygodność jego wyjaśnień.
Sąd natomiast nie podzielił zeznań świadkaR. M. (2)złożonych na rozprawie w niniejszej sprawie, kiedy to stwierdził, że nie wie o co są oskarżeniC.,M.iM., że nie wie czym się zajmowali, że nie miał wspólnych spraw z oskarżonymi, jeśli chodzi o narkotyki, że nie wie nic na temat ich kontaktu z narkotykami, że nieprawdą jest, iż jedna z transakcji narkotykowych z jego udziałem iK.miała miejsce w mieszkaniuM., że nie jest prawdą to co wyjaśnił w postępowaniu przygotowawczym oK. M. (1)orazM. C. (1)pseudonim (...). Świadek przed Sądem nieudolnie próbował wytłumaczyć zmianę swoich zeznań, wskazując, że nie składał fałszywych wyjaśnień, ale „to było tak jakby wszystko było ukartowane”. Sąd nie podzielił jego zeznań złożonych przed sądem kiedy zaprzecza swojej wiedzy odnośnie uczestnictwa oskarżonych w obrocie narkotykami, a także podawanym przez niego powodom wyjazdu do lasu, gdzie został zatrzymany w dniu 20.09.2013r., a gdzie policja odnalazła ukryte przezK.,C.iM.narkotyki. Zważyć należy, iż przywołane powyżej wypowiedziR. M. (2)złożone przed Sadem unaoczniają, że jego stanowisko procesowe ulegało pewnej modyfikacji. Początkowo przyznał się do wszystkich zarzutów mu i złożył wyjaśnienia dotyczące przestępczego procederu w którym uczestniczył m.in. z oskarżonymi w tej sprawie osobami iS. K. (1), a potem - po wydaniu wobec niego wyroku skazującego - wycofał się z części swoich twierdzeń, zwłaszcza tych, które mogłyby obciążać oskarżonych w tej sprawieC.,M.iM., choć dopytywany przez Sąd o powody zmiany swoich wyjaśnień nie potrafił podać na poparcie zmiany stanowiska przekonującej Sąd argumentacji. Nie sposób nie dostrzec, że świadek jednak próbował faktycznie umniejszać udziału osób oskarżonych w tej sprawie w przestępczym procederze. Taka postawa świadka w toku procesu i pokrętne tłumaczenie, dlaczego nie podtrzymuje swoich twierdzeń w zakresie oskarżonychM.iC., powodowały, że Sąd za wiarygodne uznał jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, w których podawał fakty takimi jakie je znał i nie umniejszał roli współoskarżonych w tej sprawie. Niewątpliwie świadek przed sądem wycofując się z twierdzeń obciążającychM.iC., chciał umniejszyć ich rolę, a ponieważ jego zeznania w tym zakresie są sprzeczne nawet z wyjaśnieniamiM.iC., którzy przyznali się co do zasady do uczestnictwa w narkotykowym procederze, to zeznańR. M. (2)złożonych przed sądem, w zakresie w jakim są sprzeczne z wyjaśnieniamiM.iC., Sąd nie podzielił.
Przechodząc do wartościowania wypowiedzi kolejnych osób, które w toku niniejszego procesu posiadały status świadków i niewątpliwie dysponowały wiedzą dotyczącą zdarzeń objętych aktem oskarżenia, zaznaczyć należy, że niektórzy z nich byli uprawnieni do odmowy złożenia zeznań na podstawieart. 182 § 3 k.p.k., albowiem w innej toczącej się sprawie byli podejrzani o współudział w przestępstwach objętym postępowaniem, co nie mogło pozostać bez wpływu na ocenę ich wiarygodności..
Taka sytuacja dotyczyłaS. K. (1), który wielokrotnie przesłuchiwany w tej i innych sprawach złożył wyjaśnienia i zeznania istotne z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia (k. 162-165, 206, 399, 403, 404, 405, 467-478, 486-494, 547-553, 559-561, 766-771, 1012-1025 oraz na rozprawie 30.10.2015r.). Z uwagi na obszerność wyjaśnień i zeznań świadka, niecelowym byłoby ich przytaczanie, tym bardziej że w większości dotyczą one przestępczej działalności osób nie objętych niniejszym postępowaniem. Analiza jego wypowiedzi unaocznia, że o przestępczym procederze uskutecznianym przez osoby oskarżone w niniejszej sprawie świadek opowiedział w sprawie, w której sam jest podejrzany o popełnienie szeregu przestępstw głównie narkotykowych. Wówczas jego wypowiedzi nie były jednak szczególnie dokładne i miały m.in. na celu zasygnalizowanie organom ścigania, jaką wiedzą ów dysponuje. Poza tym mówiąc o przestępczym procederze udziału w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, siłą rzeczy musiał wskazać osoby, które także brały udział w tym procederze, z którymi ów współpracował i jaka była rola poszczególnych osób, jaki ich udział w transakcjach narkotykowych i procederze uprawy marihuany, wskazując m.in. na roleC.,M.iM.w swoich wyjaśnieniach.S. K. (1)w kolejnych wyjaśnieniach w miarę rozwoju postępowania podawał szereg szczegółowych okoliczności dotyczących analizowanych przestępstw, na które skierowana była uwaga organów ścigania. W tym miejscu wskazać należy, że wartościując zeznania i wyjaśnieniaS. K. (1)Sąd Okręgowy miał na uwadze, że dla przyjęcia pomówienia za podstawę ustaleń faktycznych trzeba, aby wyjaśnienia te były nie tylko logiczne, konsekwentne, ale również wsparte, choćby częściowo, innymi dowodami, które bezpośrednio lub choćby pośrednio potwierdziłyby wyjaśnienia pomawiającego. W ocenie Sądu wypowiedziS. K. (1)charakteryzują te przymioty i – co do zasady – brak było podstaw do negowania wiarygodności jego twierdzeń.
Po pierwsze wskazać należy, że opisując swoją przestępczą działalność narkotykową i innych członków jego grupy przestępczej, a także osób oskarżonych w tej sprawie, które w skład grupy przestępczej nie należeli ale uczestniczyli w obrocie narkotykami i dokonywali innych przestępstw narkotykowych, o których świadekK.wiedział, bo albo były też jego udziałem, albo był ich świadkiem, albo wiedzę na ten temat miał od innych osób w ten proceder zaangażowany, niemniej jednak świadek w żaden sposób nie umniejszał swojej roli w dopuszczeniu się zarzuconych im przestępstw. Po drugie, mimo wielokrotnych przesłuchań, ilości zdarzeń, o których relacjonujeS. K. (1)w tym i w innych procesach oraz upływu czasu od ich zaistnienia, jego wypowiedzi są zasadniczo konsekwentne, a pewne drobne sprzeczności i sporadyczne odwoływanie się do niepamięci, świadczy tylko o tym, że faktycznie o czymś już dokładnie nie pamięta. Poza tym gdyby uznać, że całość zdarzeń, o których relacjonuje świadek, to tylko jego wymysły, to wówczas musiałby się charakteryzować nadzwyczajnymi zdolnościami do konfabulacji i łączenia faktów z fantazją, a do tego nadprzeciętną zdolnością zapamiętywania, gdyż opowiadając w różnych sprawach o powiązanych ze sobą zdarzeniach musiałby w końcu zacząć się w swoich kłamstwach po prostu plątać. Analiza wypowiedzi świadka pozwala jednak uznać, że dotychczas to nie miało miejsca i to pomimo składania szeregu zeznań i wyjaśnień na przestrzeni ponad dwóch lat. Ponadto, nawet jeśli w toku niniejszego procesu wielokrotnie były formułowane twierdzenia o fałszywości wypowiadanych przez świadka pomówień, to jednak czyniły to osoby, które były zainteresowane jego zdyskredytowaniem w swoich sprawach. Co ważniejsze jednak, jego wypowiedzi znajdują potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie i to zarówno o charakterze osobowym, jak i rzeczowym. W szczególności potwierdzają je – w uznanym za wiarygodny zakresie – twierdzeniaM. C. (1),K. M. (1), częściowoR. M. (2),M. K.,D. H., choć nie każda z tych osób mówiła o wszystkich zdarzeniach będących przedmiotem karnoprawnej oceny w toku niniejszego procesu. Poza tym znajdują one oparcie w opiniach kryminalistycznych, które potwierdziły, że zabezpieczone liczne substancje od oskarżonych w tej sprawie były narkotykami, w protokołach przeszukania, oględzin, które potwierdzają, że u oskarżonych w tej sprawieC.iM.zabezpieczono liczne przedmioty świadczące o ich udziale w przestępczym narkotykowym procederze, bo służące do porcjowania narkotyków ze śladowymi ich ilościami (woreczki strunowe, waga, przedmioty służące do uprawy marihuany itp.) .
Wobec powyższego Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że zeznania i wyjaśnieniaS. K. (1)są na tyle przekonujące, by uczynić je podstawą poczynionych w sprawie ustaleń. Zaznaczyć należy bowiem, że analiza wszystkich procesowych twierdzeń świadkaS. K. (1)wskazuje na ich konsekwencję, logikę, rzeczowość, spójność, zbieżność z innymi dowodami, co w konsekwencji pozwala uznać je za wiarygodny w pełni materiał dowodowy, mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Taką ocenę tego dowodu wspiera także fakt, iż zeznania (wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego ujawnione w trybieart. 391 § 2 k.p.k.) świadkaS. K. (1)znalazły potwierdzenie w eksperymencie procesowym, co wynika z protokołów z tych czynności, kiedy to w/w wskazywał miejsca zdarzeń wynikających z jego wcześniejszych twierdzeń (k. 1103-1106, 1107-1120). Podczas takiego eksperymentuS. K. (1)wskazał miejsce (mieszkanie przyul. (...)wP.), gdzie w 2012 roku przez około półtora miesiąca prowadził zB. M. (1)iD. H.uprawę marihuany, na która składało się 30 roślin.K.podał w czasie tego eksperymentu procesowego, że została zlikwidowana przez policje, dlatego nie doszło do zbioru z niej suszu konopi innych niż włókniste. Podał, że wszyscy wymienieni tj. on,M.iH.brali udział czynny w uprawie tej marihuany, jednak nie było z tego żadnego zarobku. Sąd podzielił jako wiarygodny ten dowód, czyniąc go podstawą ustaleń faktycznych odnośnie przypisanego w pkt 15 wyroku czynuB. M., gdyż zbieżny jest także z innymi dowodami, a wyjaśnieniaM.nie przyznającego się do winy, Sad uznał za jego linie obrony. Taka pozytywna weryfikacja twierdzeńS. K. (1), stanowiących de facto pomówienie innych osób, ale nie umniejszające jego roli w dokonywanych wspólnie z oskarżonymi przestępstwach, przeprowadzona przez Sąd nie tylko w oparciu o ów eksperyment procesowy, ale także dowody osobowe w postaci częściowo wyjaśnień oskarżonychC.iM., świadczy także o ich wiarygodności.
Wskazać zaś należy, że w swoich pierwszych wyjaśnieniachS. K. (1)przesłuchiwany w charakterze podejrzanego podał w szczególności powody, dla których zdecydował się na współpracę z organami ścigania, przy czym zaznaczyć należy, iż nie były one bezpośrednio związane z jakimkolwiek jego konfliktem z oskarżonymi występującymi w niniejszej sprawie, o których przestępczej działalności opowiedział niejako przy okazji ujawniania organom ścigania innych przestępstw, jakich m.in. on sam dopuścił się, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, nie objętymi aktem oskarżenia w niniejszej sprawie. Powyższe jest o tyle istotne, że zasadniczo świadekS. K. (1)nie wskazał na to, aby był skonfliktowany z oskarżonymi w niniejszej sprawie, a i ci nie podali żadnych takich racjonalnych okoliczności, które świadczyłyby o interesieS. K. (1)w bezpodstawnym pomawianiu ich o dokonanie przestępstw będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Oczywiście Sąd zdaje sobie sprawę z tego, że osoby pomawiane przezS. K. (1)mogą próbować dyskredytować jego wiarygodność twierdząc, że pomawia innych, licząc na przychylność organów ścigania, jeżeli chodzi o jego sytuację procesową (art. 60 § 3 i 4 k.k.), co zważywszy na istotę tego dowodu i jego charakter nakazuje weryfikować go ze szczególną ostrożnością, jednak w niniejszej sprawie brak jest podstaw, aby podważyć skutecznie wiarygodność świadka, mając na uwadze wskazane wyżej argumenty przemawiające za taką, a nie inną oceną tego dowodu. Oceniając wyjaśnienia podejrzanego (czy też świadka, jak w niniejszej sprawie), obciążającego innych podsądnych, należy mieć na uwadze argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7.10.1998r. II AKa 187/98 (vide: KZS 1998/11/37), iż „Kontrola dowodu z wyjaśnień współoskarżonego (w praktyce zwanych pomówieniami), a zresztą każdego dowodu osobowego, polega na sprawdzeniu:
• czy informacje tak uzyskane są przyznane przez pomówionego;
• czy są potwierdzone innymi dowodami, choćby w części;
• czy są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi;
• czy pochodzą od osoby bezstronnej, czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego;
• czy są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje;
• czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego;
• czy udzielający informacji sam siebie również obciąża, czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością”.
Zważyć należy poza tym, a co jest istotne przy ocenie wiarygodności dowodu z pomówienia, żeS. K. (1)nie przerzuca swoimi wyjaśnieniami / zeznaniami odpowiedzialności na inne osoby, gdyż opisując przestępstwa, o których posiadał wiedzę, jednocześnie sam siebie obciąża udziałem w nich, przytaczając szczegóły przestępczej działalności, wskazując na swoją i innych rolę w dokonywanych przestępstwach. Zdaniem Sądu zeznania (wyjaśnienia)S. K. (1)są także konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych na różnych etapach postępowania, a Sąd o tym miał możliwość przekonać się, przesłuchującS. K. (1)jako świadka, mimo, że skorzystał on z prawa do odmowy składania zeznań w trybieart. 182 § 3 k.p.k., bo odpowiadał częściowo na pytania Sądu. ŚwiadekS. K. (1)był konsekwentny w swoich zeznaniach i spójny także podczas konfrontacji przeprowadzonych w toku śledztwa, co tym bardziej utwierdza Sąd w prawdziwości jego oświadczeń procesowych. Osoby konfrontowane z nim nie potrafiły skutecznie podważyć wersji świadka, zwłaszcza, że to wersjaS. K. (1)była poparta innymi dowodami, w przeciwieństwie do wersji chociażbyB. M. (1),M. C. (3)czyK. M. (1).
Istotne jest także, że te twierdzeniaS. K. (1)zostały pozytywnie zweryfikowane także przy pomocy dowodów rzeczowych, bowiem w toku śledztwa zabezpieczono liczne dowody rzeczowe w postaci środków narkotycznych, czy przedmiotów służących do handlu narkotykami, albo do uprawy marihuany, w tym u osób objętych aktem oskarżenia w niniejszej sprawie, w tym uC.iM..
Oceniając zatem zeznania (wyjaśnienia)S. K. (1)na potrzeby niniejszego postępowania i odnosząc je do oskarżonych w tej sprawie, a pomawianych przez w/w, stwierdzić należy, iż wersjaS. K. (1)odnośnie przebiegu zdarzeń objętych zakresem tego postępowania jest spójna, konsekwentna, zbieżna z innymi dowodami, a przede wszystkim nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, czy też innych niekonsekwencji, które by ją dyskredytowały. Powyższe przesłanki pozwalające na pozytywną weryfikację tego dowodu z pomówień, tj. jak wskazano nie tylko osobowy materiał dowodowy wyżej wymieniony, czynią w ocenie Sądu zeznania świadkaS. K. (1)wiarygodnymi i to niezależnie od tego, że pochodzą od przestępcy, zainteresowanym także rozstrzygnięciem sprawy, wszak zeznawał w tym procesie po pouczeniu go w trybieart. 182 § 3 k.p.k., a także mimo nie przyznania się do popełnienia wszystkich zarzucanych czynów przez pomawianych w tym procesie oskarżonych, a o których zeznawał (wyjaśniał) takżeS. K. (1).
Wskazać także należy, że zeznaniaS. K. (1), które Sąd uznał za wiarygodne są rzeczowe i logiczne, a oskarżony za każdym razem wskazywał skąd posiada wiedzę na dany temat. ZeznaniaS. K. (1)Sąd uznał zatem za pełnowartościowy materiał dowodowy spełniający wszelkie kryteria wiarygodności. Zeznania (odczytane wyjaśnienia) te były bowiem spójne, szczegółowe i logiczne. Miały także stanowczy charakter.S. K. (1)jest pewien zaistnienia zdarzeń, które opisywał. Jeżeli nie był czegoś pewien, wprost wyjaśniał, że nie jest w stanie sobie tego przypomnieć, bądź że „najprawdopodobniej” tak było, jego stwierdzenia nie są wówczas tak kategoryczne i jednoznaczne. Ponadto inne dowody zgromadzone w toku postępowania pozwoliły pozytywnie zweryfikować twierdzeniaS. K. (1). ZeznaniaS. K. (1)potwierdzone zostały zeznaniami innych świadków, którzy opisując przebieg zdarzenia robili to w większości przypadków w sposób zbieżny z wersjąS. K. (1)(M.C.,K. M.,), co zostało szczegółowo wskazane przy ocenie poszczególnych dowodów osobowych. Zeznania (wyjaśnienia)S. K. (1)korespondują także z wynikami eksperymentów procesowych z jego udziałem. Istotne jest, żeS. K. (1)nie tylko wskazuje na udział w przestępstwach innych osób, ale obciąża również siebie, a wymieniając osoby biorące udział w poszczególnych przestępstwach, co zostało zweryfikowane przez przeprowadzone eksperymenty procesowe.
Powyższe okoliczności jednoznacznie przemawiają za wiarygodnością oświadczeń (wyjaśnień, zeznań) procesowychS. K. (1). Są one natomiast niezwykle istotne dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie, a poniżej Sąd wskaże tylko te najważniejsze twierdzenia świadka, które okazały się istotne z punktu widzenia dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń i wykazania sprawstwa oskarżonychK. M.iB. M.(a odnośnie M.C.tylko w takim zakresie, w jakim ma zarzuty wspólnie i w porozumieniu zM., czyM., ponieważ co doM. C.wyrok się uprawomocnił).
W swoich pierwszych wyjaśnieniach złożonych w śledztwie jako podejrzanyS. K. (1)podał, że w 2013 roku zatrudnił w swojej legalnej firmie budowalnejK. M. (1)na okres kilku miesięcy na umowę o dzieło.K.opisał jak wyglądał przestępczy proceder narkotykowy, w który był zaangażowany po opuszczeniu zakładu karnego w lutym 2011r., wskazując komu, kiedy, ile i jakie narkotyki sprzedał w celu dalszej odsprzedaży. Sąd podzielił wyjaśnieniaS. K. (1)dotyczące sprzedażyK. M. (1)w okresie od czerwca do 20 września 2013r. co najmniej 1200 gramów amfetaminy, a także te z których wynika, żeM.kupował od niego miesięcznie po około 300 gramów tego narkotyku w cenie 8 złotych za 1 gram. Podstawą ustaleń faktycznych Sąd uczynił także wyjaśnieniaK., z których wynika, żeK. M. (1)kupował amfetaminę również we wskazanym okresie czasu – od początku 2013r. do 20 września 2013r. odM. C. (1), który zrzucał się zK.na zakup narkotyków.K.wyjaśnił jednak, że odC.wie, żeM.kupił od niego łącznie we wskazanym okresie od 700 do 800 gramów amfetaminy. WedługS. K. (1)transakcje zM.miały miejsce albo w domuM.alboM.przychodził po narkotyki do mieszkania naul. (...), czasami sprzedawał mu w samochodzie narkotyki.S. K. (1)wyjaśnił poza tym, że zM. C. (1)zrzucali się po 3000 zł (na rozprawie sprostował omyłkę w protokole ze śledztw k. 164, w którym zapisano błędnie kwotę 300 zł) i kupowali wówczas kilogram amfetaminy za 6000 zł. Według niego takich „zrzutek” było około 3 – 4, a narkotyki kupowali odR., który przywoził je z Holandii doP..K.opisał sposób kontaktowania się z dostawca amfetaminy z Holandii i Sąd podzielił te wyjaśnienia, nie znajdując dowodów przeciwnych aby je podważyć. Podstawą ustaleń faktycznych uczyniono także te wyjaśnieniaS. K. (1), w których opisał jak jeździł po narkotyki i odbierał je od tegoR., a następnie przechowywali je w sejfie w mieszkaniu dziewczynyB. M. (1)naul. (...)wP..K.wyjaśnił, że miał klucze do tego mieszkania, w którym razem zM. C. (1)mieszali amfetaminę z kofeiną w proporcji 50/50. WedługK.C.zabierał swoją część amfetaminy i sprzedawał dale swoim odbiorcom.M.kupował narkotyki natomiast i odK.i odC., był ich wspólnym klientem i jakK.nie miał towaru, toM.szedł doC.. Podczas tych pierwszych wyjaśnieńK.podał, żeB. M. (1)jeden raz kupił od niego marihuanę w ilości ok. 50 – 100 gramów i było to w lipcu 2013 po 20 zł za jeden gram.S. K. (1)stwierdził wówczas, że tylko raz załatwił marihuanę dlaM., nie chciał podać od kogo miał marihuanę z obawy o życie swoje i swoich bliskich. Podał jednocześnie, że wie, iżM.kupował narkotyki odC., ale nie wie czy marihuanę czy amfetaminę, bo jedynie słyszał ich rozmowę, jak umawiali się na transakcję.K.potwierdził wówczas, że LSD kupił w 2012 roku ale nie chciał podać od kogo, bo bał się.K.wyjaśnił także, że był 17 września w lesie zM., kiedy ten zakopał narkotyki, wśród których była należąca doM.amfetaminy w ilości ok. 300 gramów. NastępnieK.był w lesie zM.ponownie 19 września, kiedy zakopali tam LSD należące doK.i jego pistolet. Podał, że ukryli w lesie narkotyki z obawy przed zatrzymaniem po tym, jak zatrzymany zostałR. M. (1). Z jego wyjaśnień wynika, że po zwolnieniuM., pojechał z nim do lasu sprawdzić czy są tam nadal ukryte narkotyki. Potwierdził, że sprzęt znaleziony u niego w czasie przeszukania miał służyć do hodowli marihuany, podobnie jak namiot przechowywany przezM.na strychu i także zabezpieczony podczas przeszukania przez policję (k. 164-165). Podczas konfrontacji zB. M. (1),S. K. (1)podtrzymał swoje wyjaśnienia odnośnie transakcji pomiędzy nim, aB. M. (1), natomiast nie miał pewności, żeM.kupował narkotyki odC.k. 399.
Wyjaśniając po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczymS. K. (1)opisał szereg przestępstw popełnianych na terenieP.i okolic przez niego samego, głównie przez inne osoby, co jednak nie jest istotne z punktu widzenia zarzutów oskarżonychM.iM., zaznaczyć o tym jedynie należało, gdyżK.wówczas wytłumaczył powody, jakie zadecydowały o jego współpracy z organami ścigania. Podał w szczególności, że on także handlował marihuaną, amfetaminą, tabletkami ekstazy, LSD, kokainą, tzw. kryształami MDM. Wskazał, że narkotyki sprzedawałB. M. (1),M. C. (1),K. M. (1),R.M.,M. K.i innym k. 470. Sąd podzielił jako wiarygodne i uczynił podstawa wyrokowania wyjaśnieniaS. K. (1), w których podał, że w 2011 roku sprzedałB. M. (1)głównie marihuanę w ilości pomiędzy 0,5 – 1 kilogram, a to ile sprzedał zależało od tego, ile dostał odW.- im więcej ten ostatni dał mu „w komis” narkotyków, tym więcej przekazał dalej „w komis”M., który płacił mu po sprzedaży narkotyków. WedługK.M.zajmował się porcjowaniem marihuany i sprzedażą po kilka, kilkanaście gramów detalicznym odbiorcom, czyli prawdopodobnie osobom, które nabywały narkotyki na własny użytek.K.dodał, że podobnie handlował zM.marihuaną w 2012 i 2013 roku. Nie znał osób, którymM.sprzedawał marihuanę, ale były to głownie osoby z kręgu jego znajomych. Z wyjaśnieńS. K. (1)wynika, żeM.brał od niego sporadycznie amfetaminę – kilka razy po 100 gramów.K.wyjaśnił, że nie wie ileM.zarabiał na jednym gramie narkotyku, ale sprzedawał na porcje, czyli jedna porcja to było 0,7 grama łącznie z woreczkiem.S. K. (1)wyjaśnił poza tym, żeM. C. (1)kupował od niego w 2011 i 2012 roku tylko marihuanę po około 300 gramów miesięcznie. WedługK.C., podobnie jakM., sprzedawał ją dalej detalicznym odbiorcom i w podobny sposób, jakM.. Wskazał, że w 2013 rokuM. C. (1)kupił od niego także amfetaminę – 2 lub 3 razy po 300 gramów, a w lipcu lub sierpniu 2013r dwa razy po kilogramie amfetaminy, przy czym te mniejsze ilości brał od niegoC.„w komis”, a na te większe ilości zrzucali się razem w ten sposób, żeC.dawałK.pieniądze na zakup połowy z kilograma, a resztę czyli pół kilogramaK.brał odW.„w komis”.K.nie znał jednak osób, którymC.sprzedawał narkotyki k. 472v. W dalszych wyjaśnieniachS. K. (1)podał, że w 2012 roku sprzedawał narkotyki tym samym osobom, wymienionym wcześniej, co w 2011 roku, a w 2013 roku ponadtoK. M. (1), który kupował od niego głównie amfetaminę, którą brał w komis średnio 100 gramów na około 10 dni za cenę 8-1- zł za jeden gram. Marihuany kupiłM.od niego łącznie około 200 gramów.K.nie potrafił jednak wskazać komu następnieM.odsprzedawał narkotyki k. 473. Z wyjaśnieńS. K. (1)wynika poza tym, że w 2013 roku kupował odW.ps. (...)także LSD, łącznie w komis wziął 150 listków LSD, a ponieważ nie wszystkie sprzedał za pierwszym razem, to oddałW.te niesprzedane, a następnie wziął od niego ponownie i został z tym LSD zatrzymany we wrześniu 2013r., a cześć tego LSD znaleziono w lesie. Dodał, że odnośnie podawanych przez niego ilości marihuany i amfetaminy nabywanej odW.i sprzedawanych innym podanym osobom, to mogą w jego kolejnych wyjaśnieniach występować różnice, ponieważ często dodawał do amfetaminy kupowanej odW.kofeinę, zwiększając objętość narkotyku, a do marihuany zdarzało się, że dodawał tzw. dosyp, czyli liście marihuany, co nie zmieniało jednak według niego bardzo dobrej jakości tych narkotyków, nawet już wymieszanych. W swoich wyjaśnieniachS. K. (1)opisał także kolejny aspekt jego przestępczej działalności związanej z narkotykami, a w której uczestniczyli także oskarżeni w tej sprawie, a mianowicie zajmował się też hodowlą marihuany i opisał kiedy, gdzie, jakie i z kim prowadził plantacje. Wyjaśniając w dniu 30.12.2013r.S. K. (1)podał, że jedna z plantacji marihuany była prowadzona przez niego zD. H.wP.w mieszkaniu przyul. (...)i składała się z 30 drzewek, jednak nie doszło do ścięcia kwiatostanów, ponieważ został zatrzymanyH., który wziął winę za w/w uprawy marihuany na siebie wyłącznie i został za to prawomocnie skazany. Ta ostatnia plantacja naul. (...)prowadzona była w 2012r. (k. 476).K.opisując swój udział w obrocie narkotykami, a także inne przestępstwa narkotykowe, jak przemyt narkotyków z Holandii, wskazał, że razB. M. (1)był z nim samochodemM.wP., gdzieK.na stacji paliw odebrał odR.z Holandii narkotyki w postaci amfetaminy w ilości 4 kilogramy i półtora kilograma marihuany. Za narkotyki płacił wtedyK.i po tej transakcji wrócił zM.doP..K.wyjaśnił, że tegoR.poznał w Holandii poprzezW..K.wyjaśnił także, że raz na jadąc do Holandii po narkotyki doW.zabrał ze sobą kolegówM.iC., którzy następnie wrócili samochodem markiS., otrzymanym przezK.odW.w komis k. 493.
W kolejnych wyjaśnieniach składanych w postępowaniu przygotowawczym, jako podejrzany o przestępstwa narkotykowe,S. K. (1)szczegółowo opisał okoliczności popełnienia przestępstw, których przedmiotem były głównie narkotyki, wskazując także na udział w tym przestępczym procederze oskarżonych w tej sprawie m.in.M. C. (1),K. M. (1)iB. M. (1). Decydując się na współpracę z organami ścigania, po złożeniu szczegółowych wyjaśnień, w których ujawnił okoliczności dotyczące wielu przestępstw, także innych osób, nie znane organom ścigania,S. K. (1)doprecyzował i częściowo zmienił swoje pierwsze wyjaśnienia, prostując, że zaczął sprzedawać narkotyki wcześniej, niż od kwietnia 2013r. Podtrzymał jako prawdziwe twierdzenia dotyczące ilości i rodzaju narkotyków sprzedawanychK. M. (1). Dodał, żeK. M. (1)kupował także narkotyki odC., które ten ostatni wcześniej otrzymał odK..S. K. (1)wyjaśnił ponadto, żeM. C. (1)to jego dobry kolega a te „zrzutki” zC.na narkotyki wyglądały w ten sposób, żeK.kupował od swoich dostawców większe ilości narkotyków, aC.się dorzucał i w ten sposób miał udział częściowy w tych narkotykach, które kupowałK.. Dodał, żeC.nie wiedział ile narkotyków kupujeK., ale wiedział od kogoK.bierze narkotyki wP., był z nim w Holandii, uczestniczył w kilku rozmowach o narkotykach w mieszkaniuW., dlatego wedługK.C.przynajmniej domyślał się skąd pochodzą narkotyki. W tym zakresieS. K. (1)podtrzymał te wyjaśnienia odnośnieM. C. (1), które jako kolejne złożył w Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu. Wyjaśnił ponadto, że narkotyki przechowywał w mieszkaniu dziewczynyM.wP.naul. (...). Narkotyki przechowywał w sejfie, który sam kupił, miał klucze do tego mieszkania, dostał je odM.. Sejf był na szyfr, który znany był takżeM., jego dziewczynie iC.. W sejfie przechowywał głównie amfetaminę, a marihuanę krótko i w niedużej ilości. Wyjaśnił także, że w tym mieszkaniu odbywało się mieszanie amfetaminy z kofeiną, robił to zC., a raz obecny przy tym był takżeM.. WedługK.kilka razy mieszał w ten sposób amfetaminę, za każdym razem więcej niż kilogram narkotyku, z kofeiną, w proporcjach jeden do jeden, następnie z tej zmieszanej amfetaminyC.zabierał większą część.S. K. (1)ostatecznie podtrzymał też wyjaśnienia wcześniejsze dotycząceB. M. (1), złożone w Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu, potwierdzając, żeM.kupował od niego głównie marihuanę, a rzadko amfetaminę. Wyjaśnił także odnośnie narkotyków zakopanych w lesie, że – jak sprostował to podczas konfrontacji zM.– zakopał amfetaminę zM., a była to amfetaminaC.. Było to po zatrzymaniuM.z obawy przed zatrzymaniem. Potwierdził, że rzeczywiście było tez tak, iż później zawiózł do lasu i zakopał jeszcze w tym samym miejscu, co amfetamina, LSD i pistolet, a po dwóch dniach został zatrzymany po tym, jak w nocy pojechał do lasu zM.sprawdzić, czy nadal są tam narkotyki i pistolet.M.został wówczas zatrzymany na miejscu w lesie, a on zdołał uciec, jednak zatrzymany został wieczorem tego samego dnia w mieszkaniu dziewczynyM., gdzie przebywali takżeC.iM., także zatrzymani przez policję. Dodał, że LSD znalezione przez policję w lesie należało do niego i nabył je odW.. Z wyjaśnieńK.istotnych dla ustaleń w tej sprawie wynika poza tym, że sprzęt do uprawy marihuany, który zabezpieczyła u niego w mieszkaniu policja, zamawiał przez internetC., namiot służący do hodowli marihuany przechowywał na strychu swojego mieszkaniaM.(k. 551-553). Wyjaśniając w postępowaniu przygotowawczym w dniu 03.02.2014r.S. K. (1)jako podejrzany podał, że w 2012 roku, około miesiąc przed zatrzymaniemM. K.,M.iC.złożyli się na 2 lampy,K.dał jeszcze swoje 2 lampy, wszyscy złożyli się na ziarna i odżywki i razem w mieszkaniuK.przyul. (...)wyhodowali 16 roślin konopi innych niż włókniste. Ponieważ pokój, w którym były rośliny, wynajęty był naM. K., po jego zatrzymaniu wystraszyli się i zlikwidowali plantację, a w związku z tym nie uzyskali z tej nielegalnej uprawy żadnego suszu, a rośliny hodowali około miesiąc – półtora.M. K.miał uczestniczyć w zyskach z tej plantacji (k. 770v). Sąd nie podzielił wyjaśnieńS. K. (1), że likwidując w/w plantacje nie wytworzyli środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, gdyż sprzeczne są w tym zakresie z wyjaśnieniamiM. C. (1), który także zajmował się tą uprawa i podał, że zebrali z tej zlikwidowanej uprawy susz. Nie potrafił wprawdzie powiedzieć ile suszu ziela konopi innych niż włókniste zebrali, ale brał udział w ścinaniu roślin i ich obieraniu, które następnie suszone były na działceK.(k. 972)
Reasumując, okoliczności stanu faktycznego przestępstw przypisanych w wyrokuM.iM.ustalono głównie na podstawie obszernych i szczegółowych wyjaśnieńS. K. (1), które w ramach śledztwa były na bieżąco pozytywnie weryfikowane szeregiem innych dowodów. Istotne dla dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie były zwłaszcza ostatnie wyjaśnieniaS. K. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym jako podejrzany, w których opisał zasadniczo zgodnie z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd okoliczności dokonania przestępstw narkotykowych, w tym wspólnie z oskarżonymiM.iM., których dotyczą niniejsze rozważania, wskazują na rolęM.iM.w obrocie narkotykami, uprawie marihuany, ich zaangażowanie w ten przestępczy proceder i tym samym precyzując swoje wcześniejsze wypowiedzi na ten temat, czy uściślając je. Sąd podzielił te ostatnie wyjaśnieniaS. K. (1)jako logiczne, spójne, rzeczowe i tym samym podzielił wszystkie te wcześniejsze jego wypowiedzi, które zbieżne są z tymi ostatnimi, niejako podsumowującymi, systematyzującymi fakty i okoliczności dotyczące udziału w narkotykowym procederze m.in. oskarżonych w tej sprawieM.iM..K.wskazał wówczas między innymi, że w 2012 roku prowadził zC.iM.plantacje marihuany w pokoju wynajętym przezM. K., uprawa składała się z kilkunastu krzewów i zebrali z tej uprawy około 600 gramów suszu konopi innych niż włókniste, a ponieważ rośliny ścinane nie były jeszcze rozwinięte, to wyszedł z tego tzw. dosyp, który podzielili po 200 gramów dla każdego. Podał również, że razem zebrali i wysuszyli te rośliny konopi innych niż włókniste, a zlikwidowali plantacje po tym, jak policja dzwoniła do drzwi mieszkania, po zatrzymaniuK.(k. 1018). Sąd podzielił te wyjaśnieniaS. K. (1), jako zbieżne z wyjaśnieniamiM. C. (1), czyniąc je podstawa dokonanych ustaleń faktycznych i tym samym odmawiając wiary wyjaśnieniomM., w których zaprzecza swojemu udziałowi w tej uprawie marihuany. W kontekście uczynionych podstawą wyrokowania jako wiarygodnych zeznań (wyjaśnień)S. K. (1)odnośnie transakcji narkotykowych jakie przeprowadził zB. M. (1), wyjaśnienia tego ostatniego, w których neguje nabywanie odK.,C.,M.narkotyków, i to amfetaminy, i marihuany, w ilościach wskazanych w akcie oskarżenia, nie zasługują na wiarę, stanowiąc jedynie linie obrony oskarżonegoM., który w ten sposób chciał uniknąć odpowiedzialności karnej. Natomiast ze spójnych, rzeczowych i wiarygodnych w tym zakresie zeznań (wyjaśnień)S. K. (1)wynika, że sprzedawałM.narkotyki bardzo regularnie w okresie od lutego 2011 roku aż do zatrzymania we wrześniu 2013r.K.podał, że sprzedawałM.od pół do kilograma marihuany miesięcznie, a nie handlował zM.we wskazanym okresie tylko przez trzy miesiące, kiedyK.przebywał w Holandii.S. K. (1)wskazał, że łącznie sprzedał we wskazanym okresie oskarżonemuM.około 28 kilogramów marihuany w cenie po 20 – 25 zł za gram. Marihuana ta pochodziła odW., któremuK.z kolei płacił pomiędzy 18 a 20 zł za gram. Zaprzeczył, aby zM.zrzucał się na marihuanę, tak jak zC..K.nie wiedział komuM.sprzedawał dalej w/w marihuanę (k. 1024). Te wyjaśnieniaS. K. (1)Sąd podzielił jako wiarygodne, mając na uwadze skalę przestępczej działalności narkotykowej, w jakiej brał udział, a co potwierdza, że miał on dostęp do takich znacznych ilości narkotyków, aby na przestrzeni dwóch lat sprzedaćM.28 kilogramów marihuany. Sąd podzielił także wyjaśnieniaK., w których sprecyzował, że wśród narkotyków ukrytych w lesie, a zabezpieczonych przez policje, znajdowała się amfetamina należąca doC., a po części doM., a także listki LSD należące doK., podobnie jak ukryta tam broń. Wyjaśnił ponadto, żeM.łącznie sprzedał około 1200 gramów amfetaminy i 200 gramów marihuany, aC.regularnie sprzedawał marihuanę po 300 gramów miesięcznie w okresie od początku marca 2011 roku do końca 2012 roku , czyli sprzedałC.w tym okresie łącznie 6300 gramów marihuany po 20 zł za jeden gram. Podtrzymał, jak wyjaśnił już wcześniej, żeC.w 2013 roku kupił od niego jeszcze 2300 gramów amfetaminy, płacąc około 10 zł za jednej gram. Sąd podzielił także te wyjaśnieniaS. K. (1), jako spójne, konsekwentne i zbieżne z wyjaśnieniamiM. C. (1), który przyznał się do tych transakcji narkotykowych, a w świetle wyjaśnieńK.oczywiste jest, że takie znaczne ilości nabywanych narkotyków przezC.przeznaczone były w celu dalszej odsprzedaży.
S. K. (1)przesłuchany przed Sądem na rozprawie głównej w charakterze świadka skorzystał z prawa do odmowy składania zeznań w trybieart. 182 § 3 k.p.k.w zw. zart. 391 § 1 i 2 k.p.k., jednak w większości podtrzymał odczytane mu wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Zaznaczyć należy, iż o wiarygodności zeznań świadkaS. K. (1)świadczy chociażby fakt, że nie dążył on do pogrążenia, obciążenia ponad miarę innych osób, a obciążał je tylko w takim zakresie, w jakim miał na ten temat wiedzę z własnych obserwacji lub relacji innych.
Oczywiście Sąd dostrzega drobne rozbieżności w poszczególnych zeznaniach czy wyjaśnieniachS. K. (1), jednak są one nieistotne, co wyżej wykazano, a w zasadniczej części jego twierdzenia dotyczące jego i innych osób, w tym oskarżonych w tej sprawie, są zbieżne i pokrywają się, pozwalając na ich podstawie dokonać ustaleń faktycznych, jak wyżej wskazano.
Odnosząc się do zarzutów formułowanych chociażby w przemówieniach końcowych odnośnie mocy dowodowej pomówieńS. K. (1), podkreślić należy, iż w ocenie Sądu autorzy tych zarzutów nie mają racji, żeS. K. (1)składał te obciążające wyjaśnienia (później zeznania) intencjonalnie i to wbrew rzeczywistości aby uzyskać ewentualną nagrodę od organów ścigania a finalnie od sądu w postaci wydania orzeczenia względem niego w oparciu oart. 60 k.k.. Kiedy przyjrzymy się jego relacjom nie można o nich mówić, że są one nad wyraz szczegółowe skoro w nich nie ma wielu informacji odnoszących się do zdarzeń, w których nie uczestniczył bezpośrednio. Oczywiście nic nie stało na przeszkodzie aby odpowiednie depozycje przygotował na te tematy. Rozbicie przestępczej wewnętrznej solidarności jest jedną z metod osiągania prawdy materialnej zmierzającej do ustalenia okoliczności czynu, sprawców i finalnie pociągnięcia ich do odpowiedzialności karnej. Taka taktyka sama w sobie nie może automatycznie przemawiać za przyjęciem, że materiał dowodowy od tak skruszonego przestępcy jest materiałem niewiarygodnym, wątpliwym, mało wartościowym. Wszak obowiązujące prawodawstwo przewiduje jako rozwiązania kodeksowe instytucje dobrowolnego poddania się karze, zastosowanie dobrodziejstwa – obligatoryjnego lub fakultatywnego – nadzwyczajnego złagodzenia kary, czy nawet klauzuli niekaralności wobec sprawców przestępstw, podyktowane względami polityki karnej państwa i ma na celu walkę z przestępczością, w tym zwłaszcza zorganizowaną. Oczywiste jest zatem, że taki skruszony przestępca decydując się na współprace z organami ścigania liczy, bo ma takie prawo wynikające z obowiązujących przepisów, na to, że sam fakt podjęcia współpracy z organami ścigania zostanie wzięty pod uwagę przy ewentualnym ferowaniu wobec niego wyroku. Owszem do tak uzyskanego materiału dowodowego należy podchodzić ostrożnie i badać czy są inne przesłanki potwierdzające lub wzmacniającego jego wiarygodność. W przedmiotowej sprawie sąd wyżej wykazał źródła wiarygodności tego materiału dowodowego jak i innego materiału dowodowego obciążającego poszczególnych oskarżonych. OskarżonyM.był zainteresowany niewątpliwie aby pozostawać niejako w cieniu i nie eksponować swojej rzeczywistej roli w przestępczym procederze. Taka postawa była zrozumiała i wynikała z ich dbałości o własny interes, zmierzający do zapewnienia sobie- w najlepszym wypadku- bezkarności. Taki schemat nie jest przypadkowy właśnie zmierzał do kamuflażu pełnej działalności przestępczej oskarżonych. Taki model działania-nie jest modelem atypowym, był on wymuszony względami praktycznymi a zwłaszcza względami zapewnienia bezpieczeństwa, zmierzającymi do realnego i w miarę pewnego kamuflażu działalności narkotykowej bowiem tylko taki sposób funkcjonowania dawał przestępczości narkotykowej duże szanse na skuteczne i efektywne działanie nastawione na osiągnięcie maksymalnych zysków pieniężnych finalnie z handlu narkotykami.
Reasumując sąd dał wiarę materiałowi dowodowemu pochodzącemu odS. K. (1)albowiem nie tylko obciążył oskarżonych ale również wskazał na udział w wielu przestępstwach innych osób, nie wykluczając własnego udziału i również nie pomniejsza swojej roli. Nie konfabuluje zdarzeń skoro odnośnie czynów, w których sam brał udział mówi o nich, a o czynach ,,tylko zasłyszanych” akcentuje tę okoliczność, a przecież nic nie stało na przeszkodzie aby ,,ubarwił” przebieg tych ,,zasłyszanych” zdarzeń właśnie poprzez wskazanie, że sam brał w nich udział.
Wątku przestępczej działalności narkotykowejR. M. (2)dotyczyły, uznane przez Sąd za wiarygodne zeznania świadkaR. K., albowiem znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniachR. M. (2)złożonych bezpośrednio po zatrzymaniu. Zeznania tego świadka nie wnosiły jednak nic istotnego do sprawy oskarżonychM.iM., dlatego nie ma potrzeby aby je w tych rozważaniach omawiać.
Takżezeznania świadkówP. K.k. 66-67,M. B.k. 899, 409,A. K.k. 406-407, ujawnione za zgodą stron na rozprawie z zaniechaniem bezpośredniego przeprowadzenia dowodów, nie wniosły nic istotnego do rozstrzygnięcia sprawy dotyczącejK. M. (1)iB. M. (1), zatem nie ma potrzeby, aby do nich się ustosunkowywać. Wskazać jedynie należy, iż niezależnie od tego, żeK. M. (1)w niniejszym postępowaniu nie przedstawiono zarzutów dotyczących udzielania amfetaminyA. K., co ten podaje w swoich zeznaniach k. 406, to zeznania tego świadka potwierdzają ustalenia Sądu dokonane przede wszystkim na wyjaśnianiach samego oskarżonegoM., który przyznał się do handlowania amfetaminą. Mało istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i dla dokonanych ustaleń faktycznych okazały się zeznania świadków, których protokoły ujawniono w trybieart. 391 § 1 k.p.k.w zw. zart. 333 § 2 k.p.k.iart. 394 § 2 k.p.k.za zgodą stron bez odczytywania, jakświadkówT. C.k. 283-287,R. K.k. 288,A. A.k. 289-294,R. J.k. 309,R. O.k. 634-635,J. B.k. 931, a na podstawieart. 392 § 1 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.uznano za ujawnione zaliczając w poczet dowodów bez odczytywania protokoły przesłuchania świadkaR. K.s.Z.k. 267-268, 305-307, 270-271, gdyż bezpośrednie przeprowadzenie tych dowodów nie było niezbędne, świadkowie w śledztwie potwierdzili okoliczności, które nie było istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oskarżonychM.,M.iC., gdyż dotyczyły pozostałych współoskarżonych, których postępowanie toczyło się odrębnie, a zarzuty nie pozostawały w związku z zarzutamiM.,M.iC..
Ustalenia faktyczne Sąd oparł natomiast nadokumentachujawnionych na rozprawie w trybieart. 393 § 1 – 3 k.p.k.w związku zart. 394 § 1 i 2 k.p.k., których autentyczność, a tym samym wiarygodność nie budzą żadnych wątpliwości, gdyż są to głównie dokumenty procesowe urzędowego pochodzenia oraz dane osobo - poznawcze o oskarżonych (w tym dane o karalności, wywiady). Dokumenty te nie były poza tym kwestionowane przez żadną ze stron, a Sąd również nie znalazł do tego podstaw. Zaznaczyć należy jedynie, że wśród tych dokumentów istotnych dla sprawy znajdują się protokoły przeszukania, protokoły zabezpieczenia środków odurzających, protokoły oględzin dowodów rzeczowych, dokumentacja fotograficzna, protokoły oględzin telefonów komórkowych, bilingi, wykazy połączeń. Wszystkie wyżej wymienione dokumenty zostały sporządzone przez uprawnionych funkcjonariuszy policji, w ramach ich obowiązków służbowych i zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Prawidłowości dokonania w/w czynności oraz sposobu ich dokumentowania strony w toku procesy nie kwestionowały i dlatego dano im w pełni wiarę, czyniąc podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Dokumenty te sporządzały kompetentne osoby w granicach ich uprawnień i ich treść oraz forma również nie były kwestionowane przez strony i dlatego im również Sąd dał wiarę.
Na potrzeby niniejszego postępowania wykonanych zostało poza tym szeregopiniidotyczących wiadomości specjalnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Przydatne w pełni okazały się opinie biegłych psychiatrów, dotyczące stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoM. C. (1)i jego zdolności do udziału w postępowaniu. Według biegłych oskarżony nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, a jedynie stwierdzili u niego zespół zależności narkotycznej – od marihuany w fazie abstynencji. Tempore criminis oskarżony mógł rozpoznać znaczenie zarzucanych mu czynów i pokierować swoim postępowaniem.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd podzielił wnioski opinii z zakresu badań kryminalistycznych z zakresu daktyloskopii, a z których wynika, że na zabezpieczonych w czasie przeszukania miejsca zamieszkaniaM. C. (1)rękawiczkach gumowych (ze śladowymi ilościami amfetaminy), a które używał podczas mieszania amfetaminy z kofeiną, znajdują się odciski linii papilarnych jego dłoni i palca ręki (k. 1001), podobnie jak na zabezpieczonych w czasie przeszukania pomieszczeń zajmowanych przezC.woreczkach z zapięciem strunowym, służących do porcjowania i sprzedaży narkotyków (k. 1054). .
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd podzielił w całości opinię biegłego z dziedziny chemii, z której wynika, że na powierzchni zabezpieczonych podczas przeszukania miejsca zamieszkaniaM. C. (1)13 rękawiczkach jednorazowych znajduje się częściowo sproszkowana i częściowo zbrylona substancja, która zawiera w swoim składzie siarczan amfetaminy, łącznie o masie netto 0,30 grama, a w myśl ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii amfetamina i jej sole zaliczone są do substancji psychotropowych grupy II-P. Z opinii tej wynika także, że w przypadku amfetaminy jednorazowa tzw. porcja – działka wynosi około 0,1 g, a zatem substancja zabezpieczona na poddanych badaniom rękawiczkach o masie netto 0,30 g stanowi około 3 porcji – działek. Opinia ta potwierdza zatem wyjaśnieniaM. C. (1),S. K. (1)iB. M. (1), żeC.mieszał zK.amfetaminę z kofeiną, a używał do tego zabezpieczonych rękawiczek. WyjaśnieniaC.,K.potwierdza także kolejna opinia biegłego z zakresu chemii, z której wynika, że na wadze zabezpieczonej podczas przeszukania miejsca zamieszkania M.C.znajdowały się śladowe ilości amfetaminy w postaci soli w ilości netto poniżej 0,01 g, należąca też do substancji psychotropowych grupy II-P. Podstawą wyrokowania uczyniono również opinie biegłych z zakresu chemii, którzy badali zabezpieczone w sprawie substancje, zarówno znalezione w lesie, jak i podczas zatrzymania oskarżonych i przeszukania miejsc ich zamieszkania, w tym badali narzędzia i przedmioty zabezpieczone od oskarżonych, a które służyły do popełniania przestępstw narkotykowych, jak uprawa marihuany, mieszanie narkotyków, czy porcjowanie, ważenie i przygotowanie do obrotu (np. woreczki strunowe). Opinia z dnia 14.02.2014r. k. 915 i nast. potwierdziła w szczególności, że narkotyki ukryte w lesie przezC.,K.iM.są amfetaminą (łączna masa netto 301,76 g), podobnie jak substancja zabezpieczona w wyniku przeszukania pomieszczeń zajmowanych przezM. C.(łącznie 24,26 g amfetaminy), a bloczki zakopane w lesie przezC.,K.iM., a należące doK., nasączone były najprawdopodobniej substancją zawierająca LSD, zaliczana do substancji psychotropowych grupy I –P. Wprawdzie w zakresie tej ostatniej substancji (LSD) opinia biegłych k. 928 nie była kategoryczna z uwagi na ograniczenia badawcze, to mając na uwadze konsekwentne wyjaśnieniaK.iM.w tym zakresie nie ulega wątpliwości, że były to listki LSD. Biegli wskazali także, ż jednorazowa porcja – działka w przypadku substancji zawierających amfetaminę wynosi około 0,1 g, a zatem zabezpieczona w lesie amfetamina stanowi około 3260 porcji – działek.
Wyżej wskazane wnioski wszystkich omówionych opinii (z zakresu daktyloskopii, informatyki, chemii) należało uznać za trafne albowiem zostały one w sposób przekonywujący uzasadnione, w sposób świadczący o profesjonalizmie ich autorów. Ponadto opinie te nie zawierają błędów formalnych, ani merytorycznych. Są to opinie sporządzone w sposób wnikliwy, jasny i pełny, wewnętrznie spójny oraz pozbawione są jakichkolwiek uchybień logicznych w swej treści. Sąd podzielił zatem wszystkie powyższe opinie biegłych, gdyż są rzetelne, nie budzą wątpliwości pod względem jasności i zupełności, ani też zastrzeżeń pod kątem prawidłowego rozumowania.
Wskazać należy również, w związku z uczynieniem podstawą wyrokowania wszystkich wskazanych powyżej opinii, że strony podczas rozprawy nie wniosły o bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie biegłych wydających powyższe opinie. W takiej sytuacji Sąd uznał za w pełni wiarygodne wszystkie powyższe opinie albowiem wydane one zostały w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia zawodowego biegłych i w zakresie ich kompetencji, opinie te są jednocześnie jasne i logiczne, zaś strony ich nie kwestionowały.
Strony nie składały natomiast innych wniosków dowodowych, a Sąd działając z urzędu w myśl zasad wyrażonych wart. 4 i 9 k.p.k.nie widział także konieczności przeprowadzania jakichkolwiek innych, nowych dowodów.

Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje:
B. M. (1)oskarżony został o to, że
(numeracja zarzutów z aktu oskarżenia)
:
V.w nieustalonym bliżej okresie, od lutego 2011 roku do 20 września 2013r. wP., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 150 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1900 zł i środka odurzającego w postaci 28.263 gram marihuany o wartości co najmniej 563.945 zł, z którego to procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:
- w okresie od lutego 2011r. do września 2013r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 28.000 gram marihuany o wartości co najmniej 560.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od 1 stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iM.C., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1);
tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
VI.w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1),S. K. (1)orazM. K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości jednorazowo 16 roślin, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył znaczne ilości środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram w celu wprowadzenia ich do obrotu;
tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
VII.w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iD. H.(prawomocnie skazanym), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych prowadził w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste, w ilości 31 sadzonek, która stanowiła znaczną ilość
tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
K. M. (1)oskarżony został o to, że
(numeracja zarzutów z aktu oskarżenia):
VIII.w nieustalonym bliżej okresie, od kwietnia 2013 roku do 20 września 2013r. wP., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1.450 gram amfetaminy o wartości co najmniej 11.900 zł i środka odurzającego w postaci 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł, z którego to procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, i tak:
- w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2800 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od czerwca 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 8400 zł orz środka odurzającego w postaci co najmniej 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że nabył ją odB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży ;
- w drugiej połowie 2012r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych
tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
IX.w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zS. K. (1)iM. C. (1), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz zS. K. (1)ukryli 301 gram amfetaminy, należącej doM. C. (1)oraz 51 listków LSD należących doS. K. (1), do czasu zbycia narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,
tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.
X.w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa,
tj. o przestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.
Istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności zaistniałych czynów, których dotyczyły zarzuty aktu oskarżenia, a także wyniki przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania dowodowego, doprowadziły zatem Sąd Okręgowy do wniosku, że winaoskarżonychB. M. (1)iK. M. (1)nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, została w pełni wykazana i polega na tym, że:

oskarżonyB. M. (1):

1
w nieustalonym bliżej okresie, od lutego 2011 roku do 20 września 2013r. wP., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 150 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1900 zł i znaczną ilością środka odurzającego w postaci 28.263 gram marihuany o wartości co najmniej 563.945 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, i tak:

- w okresie od lutego 2011r. do września 2013r., wP., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 28.000 gram marihuany o wartości co najmniej 560.000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od 1 stycznia 2013r. do 20 września 2013r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą iM.C., brał udział w obrocie środka odurzającego w postaci co najmniej 263 gram marihuany o wartości co najmniej 3945 zł w ten sposób, że nabył ją od nieustalonej osoby w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 100 gram amfetaminy o wartości co najmniej 1200 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- w bliżej nieokreślonym czasie w roku 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że zbył jąK. M. (1)w celu dalszej sprzedaży,
a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwozart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

2
w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)oraz dwiema innymi ustalonymi osobami wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających,

a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwozart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

3
w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. H.(prawomocnie skazanym) i inną ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych, prowadził w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste, w ilości 31 sadzonek, która mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste,

a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwozart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224);

oskarżonyK. M. (1):

1
nieustalonym bliżej okresie czasu, od początku 2013 roku do 20 września 2013r. wP., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1.450 gram amfetaminy o wartości co najmniej 11.900 zł i znacznej ilości środka odurzającego w postaci 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł, z którego to przestępczego procederu we wskazanym okresie uczynił sobie stałe źródło dochodu, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11, i tak:

- w okresie od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 2800 zł w ten sposób, że nabył ją odM. C. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od okresie od czerwca 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 1200 gram amfetaminy o wartości co najmniej 8400 zł orz środka odurzającego w postaci co najmniej 200 gram marihuany o wartości co najmniej 4000 zł w ten sposób, że nabył ją odS. K. (1)w celu dalszej sprzedaży;
- od początku 2013r. do 20 września 2013r., wP., brał udział w obrocie substancji psychotropowej w postaci co najmniej 50 gram amfetaminy o wartości co najmniej 700 zł w ten sposób, że nabył ją odB. M. (1)w celu dalszej sprzedaży ;
a ponadto w bliżej nieustalonym czasie – w połowie 2013r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych na ich własny użytek,
a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwozart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

2
w okresie od 18 do 19 września 2013r., na trasie K-10 na 173 kilometrze, na terenie leśnym wP., działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)i inną ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz z inną ustaloną osobą ukryli 301 gram posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej częściowo do niego iM. C. (1)znacznej ilości amfetaminy oraz 51 listków LSD należących do innej ustalonej osoby, do czasu zbycia tych znacznych ilości narkotyków, przy czym czynu tego dopuścił się działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne zart. 278 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11,

a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwo zart. 57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

3
w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany,

a Sąd zakwalifikował opisane wyżej zachowanie jako przestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
W ocenie sądu analiza całości zebranego materiału dowodowego pozwoliła na uznanie oskarżonychB. M.iK. M.za winnych zarzucanych mu przestępstw z tym, że sąd doprecyzował opisy poszczególnych czynów przypisanych tym oskarżonym, co było wynikiem przeprowadzonego postępowania dowodowego, w szczególności chodzi o datę transakcji narkotykowych pomiędzyM., aF.iD., czy też określenie precyzyjnie do kogo należały poszczególne narkotyki ukryte w lesie i odnalezione przez policję, opierając się w tym zakresie na zeznaniach świadkówF.iD.oraz częściowo wyjaśnieniachM.. Sąd ponadto doprecyzował opisy czynów przypisanych tym oskarżonym, w sposób wyżej przytoczony, tak, aby zgodne to było ze znamionami przestępstw im przypisanych, mając na uwadze regulacje kodeksową. W tym trybie w szczególności doprecyzowano cel działania poszczególnych oskarżonych, a także wskazano w jakim celu nabywali narkotyki, biorąc udział w ich obrocie.
Przechodząc do karnoprawnej analizy czynów zarzuconych oskarżonym wskazać należy, że problematykę dotyczącą przestępczości narkotykowej w polskim prawie karnym regulują przede wszystkim przepisyrozdziału 7 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224). Mając na uwadze kwalifikację prawną przestępstw przypisanych w wyroku oskarżonymB. M. (1)iK. M. (1)(Sąd pominął w tych rozważaniach oskarżonegoM. C. (1), co do którego nie złożono wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku i wyrok uprawomocnił w tej części), przypomnieć należy, iż przepisart. 56 ust. 1ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224), zwanej dalej:ustawą o przeciwdziałaniu narkomaniiprzewiduje dwie formy sprawcze przestępnego zachowania, tzn. "wprowadzanie do obrotu" lub "uczestniczenie w obrocie" środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub słomą makową. Ustawodawca przedzielił obie formy działań sprawcy spójnikiem międzyzdaniowym "albo" wyrażającym przeciwieństwo. W konsekwencji w odniesieniu do jednej i tej samej partii narkotyku sprawca nie może jednocześnie wprowadzać ich do obrotu i uczestniczyć w ich obrocie. Zasadę rozróżniania obu form przestępnego zachowania wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach z dnia 23.12.2008 r., II AKa 380/08, gdzie stwierdził, że w odniesieniu do jednej i tej samej partii narkotyku sprawca nie może jednocześnie wprowadzać ich do obrotu i uczestniczyć w ich obrocie. Nabycie środków odurzających lub substancji psychotropowych, a następnie zbycie tej samej partii narkotyków innym osobom nie prowadzi do odpowiedzialności za dwa przestępstwa. Sprawca odpowiada jedynie za uczestniczenie w obrocie środkami odurzającymi lub substancjami psychotropowymi. Znamieniem kwalifikującym typ przestępstwa określony wart. 56 ust. 3 cyt. Ustawyjestznaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, będąca przedmiotem czynu określonego w art. 56 ust.1 ustawy. Zważyć należy bowiem, że znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych występująca jako znamię przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czy innych (art. 62 ust. 2 cyt. Ustawy) jest znamieniem ocennym. „Dotychczasowe orzecznictwo wykształciło kryteria pozwalające na przyjęcie w konkretnej sprawie znamienia znacznej ilości. Zgodnie z wyrokiem SA w Warszawie z 18.4.2000 r., II AKa 22/00, (OSA 2001, Nr 2, poz. 8) „kryterium decydującym o tym, czy ilość środków odurzających jest znaczna, nieznaczna czy zwykła są: ich masa wagowa (gramy, kilogramy, tony, ilość porcji), rodzaj środka odurzającego (podział na tzw. twarde i miękkie) i cel przeznaczenia (w celach handlowych, na potrzeby własne)”. Jednocześnie w orzecznictwie przyjmuje się, że miarą „znaczności” może być stosunek ilości określonych środków do potrzeb jednego człowieka uzależnionego od tych środków (zob. wyrok SA w Lublinie z 17.12.2002 r., II AKA 282/02, OSA 2003, Nr 9, poz. 94). W wyroku z 24.7.1997 r., II AKa 94/97, (KZS 1997, Nr 8, poz. 47) SA w Krakowie przyjął następujące określenieznacznej ilości narkotyku: „to taka ilość, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się najmniej kilkudziesięciu osób”.Biorąc pod uwagę kierunek orzecznictwa uznać należy, że o znacznej ilości środków odurzających i substancji psychotropowych decyduje kryterium ilościowe (masa wagowa określona w gramach, kilogramach, tonach, porcjach), kryterium jakościowe (rodzaj środka odurzającego lub substancji psychotropowej, biorący pod uwagę właściwości uzależniające i odurzające, a więc uwzględniający podział na narkotyki miękkie i twarde), kryterium jakościowo-ilościowe (ilość środka odurzającego lub substancji psychotropowej wystarczająca do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób); kryterium wartości rynkowej środka odurzającego lub substancji psychotropowej” (tak w: Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, dr Tomasz Srogosz, Rok wydania: 2008, Wydawnictwo: C.H. Beck, Wydanie: 2). Analizując wypełnienie przez oskarżonegoB. M. (1)iK. M. (1)znamion przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przywołać trzeba również orzeczenia Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, które to Sąd orzekający w pełni podziela, a odnoszą się do znamienia „znaczności” w rozumieniu cytowanego przepisu, a mianowicie:
- wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z 1 marca 2006 roku, (II KK 47/05, Opubl. Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Karna rok 2006, Nr 6, poz. 57, str. 45): „Miarą "znaczności" w rozumieniuart. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 ze zm.), jak iart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. Nr 179, poz. 1484) może być także stosunek ilości określonych środków do potrzeb jednego człowieka uzależnionego od tych środków. Jeżeli zatem przedmiotem czynu jest taka ilość tych środków, która mogłaby zaspokoić tego rodzaju potrzeby co najmniej kilkudziesięciu uzależnionych, to należy przyjąć, że jest tych środków znaczna ilość”;
- postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2009 roku (I KZP 10/09 Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Karna 2009/10/84/18 )- „Jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych wustawie z 29.7.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to "znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy”;
- wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2008 roku ( II KK 30/08 Biuletyn SN w Sprawach Karnych 2008/10/6) – „Znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia co najmniej kilkudziesięciu osób”;
- wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 20 lutego 2008 roku (II AKa 10/08 Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych 2008/10/45/3) – „Znaczną ilością środków odurzających lub substancji psychotropowych w rozumieniuustawy z dnia 29.7.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniijest ilość pozwalająca na sporządzenie co najmniej kilkuset jednorazowych porcji, mogących odurzyć co najmniej kilkaset osób”.
Za znaczną ilość środka odurzającego Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 19.10.2000r. w sprawie II AKa 124/00, (orzeczenie opublikowane w KZS 2000, z. 11, poz. 48) uznał natomiast 200 g amfetaminy, podając, że skoro bowiem jedna porcja tego środka wynosi zwykle 0,1 grama, to podana ilość wystarcza do wykonania 2000 porcji, zatem wystarczy do jednorazowego odurzenia się znacznej liczby ludzi . W uzasadnieniu kolejnego orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Lubinie (II AKa 14/06, wyrok z dnia 14.02.2006r.) zauważono, iż, uwzględniając w konkretnej sprawie, iż zakwestionowana u oskarżonego ilość amfetaminy wynosi 89,84 g, uznał, że stanowi ona "znaczną ilość" substancji psychotropowej w rozumieniu przepisówustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r., minimalna bowiem dawka aktywna amfetaminy wynosi 10 mg, natomiast z zatrzymanej amfetaminy można sporządzić 8984 porcje i taka liczba osób jednorazowo mogłaby ulec odurzeniu. Kolejnymi zaś orzeczeniami, które stanowiły podobnie o tej kwestii był: 1) wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 08.07.2009r. ( II AKa 132/00) w którym wyrażono ponownie pogląd, że znaczną ilością narkotyku jest nie mniej jak 2 kg substancji aktywnej, bo z tej masy można wykonać co najmniej kilkadziesiąt (20) tysięcy porcji oraz 2) postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 01.02.2007r. w sprawie II KK257/06 który orzekł, że znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób.
Analizując pozostałe znamiona przestępstwa z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy wskazać należy, iżśrodkiem odurzającymjest zgodnie z art. 4 cyt. Ustawy każda substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego działająca na ośrodkowy układ nerwowy, określona w wykazie środków odurzających stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, asubstancja psychotropowąjest zgodnie z art. 4 cyt. Ustawy każda substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, działająca na ośrodkowy układ nerwowy, określona w wykazie substancji psychotropowych stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy. Z koleikorzyścią majątkową lub osobistąjest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego (art. 115 § 4 k.k.). Korzyść majątkową określa się w doktrynie i orzecznictwie jako przysporzenie sobie lub komu innemu majątku albo uniknięcie strat bądź zmniejszenie obciążeń majątku - a zatem zarówno wszelkie zwiększenie aktywów majątkowych, jak i zmniejszenie pasywów (R. Góral, Kodeks karny. Praktyczny komentarz, Warszawa 2000, s. 171). Korzyść osobista obejmuje natomiast świadczenia o charakterze niemajątkowym, które mają znaczenie dla uzyskującego ją, polepszając jego sytuację, a nawet oznaczają określoną przyjemność (np. przyznanie odznaczenia, atrakcyjny wyjazd, kontakty seksualne); (A. Marek, Prawo karne, Warszawa 2000, s. 636).
Z kolei konieczny dla wypełnienia znamion przestępstwa z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy „Zamiar bezpośredni(dolus directus) polega na tym, że sprawca chce popełnić czyn zabroniony. Stanowiąca treść zamiaru bezpośredniego chęć ("chcenie") popełnienia czynu zabronionego jest aktem woli, której zaistnienie uwarunkowane jest świadomością obejmującą okoliczności tworzące zespół znamion przedmiotowych czynu zabronionego. Brak świadomości co do zaistnienia któregokolwiek z tych znamion (…), jako błąd istotny, wyklucza umyślne popełnienie przestępstwa. (…).” (tak: A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. V).
Zatem działanie przestępcze, o którym stanowi art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polega na dokonywanym wbrew przepisom art. 33-35 i 37 wprowadzaniu do obrotu albo uczestniczeniu w obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub słomą makową. Kryterium, pozwalającym na rozróżnienie wskazanych znamion od znamienia "udzielania", o którym stanowią m.in. art. 58 i 59 niniejszej ustawy, jest osoba odbiorcy tych środków, jeżeli osobą taką jest konsument, to sprawca popełnia przestępstwo udzielania, a nie przestępstwo z art. 56. Obrót środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, słomą makową oznacza przeniesienie ich własności bądź posiadania, odpłatnie bądź nieodpłatnie, bez udziału konsumenta. Wprowadzanie do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, zgodnie z treścią art. 4 pkt 34 u.p.n., polega na udostępnieniu ich odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim. Warunkiem koniecznym jest również ustalenie, że osoba, której środki są udostępnianie, nie jest konsumentem. Wprowadzenie do obrotu oznacza różnego rodzaju aktywną formę obrotu, natomiast uczestnictwo w obrocie będzie stanowić bierną jego formę. W przypadku gdy odbiorcą jest konsument takich środków, sprawca nie popełnia przestępstwa określonego w art. 56, lecz jedno z przestępstw udzielania, określanych w przepisach art. 58 lub 59 (zob. wyrok SA w Krakowie z dnia 31 października 2006 r., II AKa 177/06, KZS 2006, z. 12, poz. 31; wyrok SA w Białymstoku z dnia 12 lutego 2004 r., II AKa 389/03, OSAB 2004, nr 2, poz. 27). Uczestniczenie w obrocie polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej przez osobę niebędącą konsumentem w celu późniejszego ich przekazania innej osobie, przy czym nabywca nie jest konsumentem. Gdyby nabywcą był konsument, ocena zachowania sprawcy następuje z uwzględnieniem art. 58 lub art. 59. Konsument, któremu udzielono środków, nie popełnia przestępstwa uczestniczenia w obrocie z art. 56. W orzecznictwie występuje szeroka interpretacja znamienia uczestniczenia w obrocie. Przyjmuje się, że "uczestniczącym w obrocie jest zarówno ten, którego zadaniem jest magazynowanie wymienionych środków czy substancji, które dopiero po zgromadzeniu ich w większej ilości wprowadza się do obrotu, jak i ten kto udostępnia np. lokal dla wprowadzenia tych środków do obrotu" (zob. wyrok SA w Katowicach z dnia 25 maja 2006 r., II AKa 383/05, Lex, nr 196084). Czyn z art. 56 jest przestępstwem materialnym w odniesieniu dla formy sprawczej w postaci "wprowadzenia do obrotu". Dla jego zaistnienia konieczne jest określenie skutku w postaci wprowadzenia do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowej lub słomy makowej. Jeżeli nie nastąpi wprowadzenie środków do obrotu, to sprawca odpowiada za usiłowanie dokonania przestępstwa. Z kolei dla realizacjiznamienia "uczestniczyć w obrocie" nie jest konieczne wystąpienie skutku, sam fakt bowiem brania udziału w określonej transakcji, bez względu na to, czy doszła ona do skutku, realizuje tę formę sprawczą.Artykuł 56 określa przestępstwo wieloczynowe oraz wieloodmianowe, przewidując dwie formy przestępnego zachowania: pierwszą - wprowadzanie do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, drugą - uczestniczenie w obrocie nimi. Przestępstwo z art. 56 ust. 1-3 można popełnić tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub z zamiarem ewentualnym. Sprawca musi obejmować zamiarem również okoliczność "wprowadzenia do obrotu" środków odurzających lub substancji psychotropowych albo znamię "uczestniczyć w obrocie". Formy sprawcze z art. 56 zostały określone z uwzględnieniem alternatywy rozłącznej, tzn. "wprowadzenie do obrotu" albo "uczestniczenie w obrocie", z czego wynika, iż sprawca nie może jednocześnie wprowadzać środków do obrotu i uczestniczyć w nim. (tak: Katarzyna Łucarz, Anna Muszyńska Komentarz do art.55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii LEX 2007).
Natomiast zgodnie z treściąart. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiodpowiedzialności karnej podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, udziela innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji. Udzielanie innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu omawianych przepisów oznacza czynność przekazania jej środka lub substancji, a może nawet przybrać postać pozostawienia środków odurzających w ustalonym wcześniej między zbywcą, a nabywcą-konsumentem miejscu. Na stronę przedmiotową przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskładają się podejmowane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej czynności polegające na udzielaniu innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ułatwianiu użycia albo nakłanianiu do użycia środka odurzającego lub substancji psychotropowej. Przestępstwo zart. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniimożna popełnić wyłącznie z zamiarem bezpośrednim o szczególnym zabarwieniu (dolus coloratus). Jest to przestępstwo znamienne celem osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej (zob. wyrok SN z 29.8.2002 r., III KK 133/02). Zważyć należy ponadto, że udzielenie innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej dokonane jest z chwilą ukończenia czynności zmierzających do przekazania konkretnej osobie tego środka lub substancji. Udzielenie następuje już z chwilą bezpośredniego kontaktu z konkretnym nabywcą, wiąże się już z aktem "zbywania" (zob. wyrok SA we Wrocławiu z 30.9.1999 r., II AKa 290/99, OSA 1999, Nr 11-12, poz. 81). Czyn polegający na udzieleniu innej osobie środków odurzających lub substancji psychotropowych zachodzi, gdy odbiorcą (nabywcą) jest konsument. Jeżeli odbiorcą jest osoba niebędąca konsumentem (np. handlarz zamierzający dalej odprzedać narkotyki), następuje wprowadzenie środków odurzających lub substancji psychotropowych do nielegalnego obrotu albo uczestniczenie w takim obrocie.
Mając na względzie przyjętą kwalifikację zachowań oskarżonegoM.w pkt 12, 14 części rozstrzygającej wyroku, a oskarżonegoM.w pkt 18 części rozstrzygającej wyroku, jako czynu ciągłego, zaznaczyć także należy, iż „czyny polegające na udzieleniu innej osobie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w wielu przypadkach stanowią stałe zajęcie sprawcy. Stąd też często zachodzi konieczność zakwalifikowania zachowania jako przestępstwa ciągłego lub ciągu przestępstw. Jeżeli sprawca w wykonaniu z góry powziętego zamiaru rozprowadzania środków psychoaktywnych, w krótkich odstępach czasu, podejmuje dwa lub więcej zachowań sprowadzających się do udzielania środków odurzających lub substancji psychotropowych innej osobie, uważa się, że popełnił jeden czyn zabroniony (art. 12 k.k.- przestępstwo ciągłe). Problem sprowadza się do interpretacji zapisuart. 12 KK, stanowiącego, że "jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego" (por.: Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, dr Tomasz Srogosz, Rok wydania: 2008, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 2).
Jednocześnie zważyć należy, iż Sąd w tym składzie podziela stanowisko, że dobrem chronionym w art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie jest dobro osobiste, a jest zdrowie publiczne (zob. wyrok SA w Katowicach z 12.2.2004 r., II AKa 15/04, KZS 2004, Nr 9, s. 102; wyrok SA w Katowicach z 20.6.2002 r., II AKa 185/02, OSA 2003, Nr 6, poz. 55). Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, żeart. 12 k.k.ma zastosowanie do sytuacji, gdy sprawca w wykonaniu z góry powziętego zamiaru rozprowadzania środków psychoaktywnych w krótkich odstępach czasu podejmuje dwa lub więcej zachowań sprowadzających się do udzielenia środków odurzających lub substancji psychotropowych różnym osobom. Tylko w sytuacji, gdy w wyniku działania sprawcy wystąpi skutek dla życia lub zdrowia innej osoby, objęty jego zamiarem, zachowanie sprawcy godzi w dobro osobiste pokrzywdzonego w rozumieniuart. 12 KK.
Analizując wypełnienie przez oskarżonegoK. M. (1)znamion przestępstwa m.in. zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw.art. 12 k.k.w kumulatywnej kwalifikacji z art. 56 ust. 3 cyt. Ustawy, przywołać trzeba również orzeczenie, które to Sąd orzekający w pełni podziela, a odnosi się do znamion przestępstwa przypisanego oskarżonemuM.w pkt 18 wyroku, a mianowicie: „Dla przyjęcia konstrukcji czynu ciągłego nie jest konieczne wykazanie i udowodnienie tego, że oskarżony w chwili rozpoczęcia działalności przestępczej wiedział już z góry, w którym konkretnym dniu oraz miejscu udzieli określoną ilość danego rodzaju narkotyku za ustaloną cenę określonym osobom, a jedynie jest niezbędne wykazanie, aby sprawca chciał popełnić czyn ciągły lub przewidując możliwość popełnienia takiego czynu, na to godził się oraz wykorzystywał każdą nadarzającą się sposobność dla stałego zajmowania się ich sprzedażą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej” (wyrok AP Katowice z 2010-03-18 II AKa 415/09 Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach 2010/2/3);
Wreszcie wskazać należy także, iż oskarżeniM.iM., dopuszczając się przestępstwa opisanego wyżej w punktach 12 i 18 części rozstrzygającej wyroku, uczynili sobie z powyższego przestępczego procederu stałe źródło dochodu, co natomiast uzasadniało także kwalifikację zart. 65 § 1 k.k.Zgodnie z przepisemart. 65 § 1 k.k.przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego wart. 64 § 2, stosuje się także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu lub popełnia przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa oraz wobec sprawcy przestępstwa o charakterze terrorystycznym. Zwrot „stałe źródło dochodu" odnosi się do „popełniania przestępstw", gdy zaś sprzed tej nowelizacji, odnosił się on do "popełnienia przestępstwa". Zmiana ta ma istotny wymiar praktyczny. Umożliwia zastosowanie komentowanego przepisu, nie tylko dla sprawców co najmniej dwóch przestępstw, ale również wobec sprawców jednego przestępstwa, z którego był czerpany stały dochód. Oznacza to możliwość zastosowaniaart. 65do sprawcy czynu ciągłego (zob. G. Łabuda, [w:] Giezek, Kłączyńska, Łabuda, Kodeks karny, s. 483), przy czym dochód uzyskany z jednego zachowania składającego się na czyn ciągły nie może świadczyć o stałości dochodu.Zwrot „uczynienie sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu" oznacza trwałość oraz ciągłość uzyskiwanego dochodu.Nie musi to być źródło główne, ani też jedyne (wyr. SN z 20.12.1971 r., I KR 249/71, OSNKW 1972, z. 5, poz. 87; wyr. SN z 29.5.1980 r., I KR 100/80, GP 1980, Nr 20, s. 403; post. SN z 13.2.2008 r., III KK 369/07, OSNKW 2008, z. 6, poz. 46). O stałym dochodzie sprawcy będziemy mówić, gdy sprawca dopuszcza się przestępstwa wielokrotnie i regularnie, a takie zachowania stanowią dla niego sposób na uzyskiwanie dochodu. W orzecznictwie SN wskazuje się, że „stałość źródła dochodu" musi się łączyć z wielokrotnością i systematycznością działalności przestępnej nacelowanej na uzyskanie dochodu. Nie może się zatem "materializować" w pojedynczym akcie czynu sprawcy (zob. wyr. SN z 20.4.2005 r., III KK 27/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 804; post. SN z 13.2.2008 r., (III KK 369/2007, OSNKW 2008, z. 6, poz. 46) – tak: (Kodeks karny. Część ogólna. Tom II. Komentarz do art. 32-116, dr Michał Królikowski, prof. dr hab. Robert Zabłocki, Rok wydania: 2010, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 1). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy zdaniem Sądu bezsprzeczne jest, że oskarżeniM.iM.w odniesieniu do przestępstw opisanych wyżej w punktach 12 i 18 części rozstrzygającej wyroku, uczynili sobie z powyższego przestępczego procederu stałe źródło dochodu, jeżeli weźmie się pod uwagę, że ich przestępczy proceder uczestnictwa w obrocie narkotykami miał cechy trwałości oraz ciągłości , dostarczając im regularnie i systematycznie dochody. Oskarżeni ci dopuszczali się przestępstwa uczestnictwa w obrocie narkotykami wielokrotnie i regularnie, a takie zachowania stanowiły dla nich sposób na uzyskiwanie dochodu. O tym, że było to dla nich stałe źródło dochodu świadczyć mogą wysokości korzyści osiągniętych przez nich z popełnienia przestępstwa, konsekwencja czego jego orzeczony w wyroku środek karny zart. 45 § 1 k.k.wskazać przy tym należy, iż fakt, że oskarżeni w czasie popełnienia tych przestępstw deklarowali jakieś zatrudnienie, a nawet dochody (jakM.) nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że to z popełniania przestępstwa uczestniczenia w obrocie uczynili sobie stałe źródło dochodu, bo był to dla ich dominujący i znaczny dochód, stały i systematyczny w okresie, objętym zarzutami przypisanymi im w pkt 12 i 18 wyroku.
Wskazać należało także na czym polega przestępstwo zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,a to z uwagi na kwalifikację kumulatywną przestępstwa przypisanego oskarżonemuK. M. (1)w pkt 20 części rozstrzygającej wyroku (m.in. z art. 62 ust. 2 cyt. Ustawy). Przestępstwo zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, polega na posiadaniu wbrew przepisom ustawy narkotyków tj. środków odurzających lub substancji psychotropowych wymienionych w załączniku doustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przedmiotem ochrony wart. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniijest życie i zdrowie społeczeństwa jako całości (życie i zdrowie publiczne). Strona przedmiotowa przestępstwa z art. 62 cytowanej ustawy sprowadza się do niezgodnego z przepisami tej ustawy posiadania środków odurzających lub substancji psychotropowych. Posiadanie jest stanem polegającym na faktycznym władztwie nad rzeczą, nie jest jednakże utożsamiane z posiadaniem i dzierżeniem w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. W doktrynie podkreśla się, iż w prawie karnym "posiadanie" występuje w powszechnym znaczeniu "mieć" (D. Wysocki, Pojęcie posiadania w prawie karnym, Prok. i Prawo 2000, nr 2, s. 14). Posiadaniem jest zatem każde, niezależne od czasu trwania, a zatem choćby krótkotrwałe, faktyczne władztwo nad rzeczą. W tym miejscu należy przywołać uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego, zgodnie z którą „Posiadaniem środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 2 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia" (por. wyrok SN z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I KZP 24/10, OSNKW 2011/1/2). Dla wypełnienia znamion zarzuconego oskarżonemu przestępstwa wystarczające jest zatem zaistnienie stanu, w którym sprawca - choćby przez krótki okres czasu - roztacza swoje faktyczne władztwo nad substancją zaliczaną przez ustawę do narkotyków, nawet jeżeli czyni to w celu użycia lub z zamiarem użycia w/w substancji, jak wynika także z w/w cytowanego orzeczenia Sądu Najwyższego, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się. Z punktu widzenia prawno - karnej oceny zachowania oskarżonego nie ma więc znaczenia okres czasu, w jakim posiadał w/w narkotyki. Dla przypisania sprawcy czynu zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwystarczająca jest bowiem, oprócz stwierdzenia obiektywnej przesłanki w postaci faktycznego władztwa nad narkotykami, dodatkowa przesłanka w postaci świadomości sprawcy co do tego, iż znajduje się on w posiadaniu narkotyków. Znamieniem kwalifikującym przestępstwa z art. 62 ust. 2 cyt. Ustawy jest natomiast posiadanie znacznej ilości środków odurzających, substancji psychotropowych i aktualne są w tej mierze uwagi poczynione wyżej przy przestępstwie z art. 56 ust. 3 co do znamienia znacznej ilości narkotyków. .
Z kolei przestępstwo zart. 63 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniipolega na zachowaniu sprawcy obejmującym sprzeczną z ustawą:
1) uprawę maku, z wyjątkiem maku niskomorfinowego, konopi, z wyjątkiem konopi włóknistych lub krzewu koki;
2) zbieranie mleczka makowego, opium, słomy makowej, liści koki lub ziela konopi innych niż włókniste.
Definicja „uprawy” zawarta została z kolei w art. 4 ust. 28 cytowanej ustawy i stanowi, iż za uprawę maku lub konopi uważa się każdą uprawę maku lub konopi bez względu na powierzchnię. Uprawa roślin zatem to całokształt zabiegów w produkcji roślinnej, obejmujących siew, sadzenie, pielęgnowanie do momentu zbioru. Uprawa, o której mowa w komentowanym przepisie, obejmuje każdą uprawę maku (z wyjątkiem maku niskomorfinowego) lub konopi (z wyjątkiem konopi włóknistych) bez względu na powierzchnię. Wyłączenie kryterium powierzchni uprawy prowadzi do wniosku, iż przepis dotyczy zarówno uprawy na większej powierzchni, jak i uprawy domowej na kilkudziesięciu centymetrach kwadratowych. Sprawca wypełnia znamiona przestępstwa również wtedy, gdy uprawia jedną sadzonkę w doniczce, wówczas jednak należy rozważyć, czy jego zachowanie, z uwzględnieniem okoliczności konkretnego przypadku, stanowi przestępstwo z punktu widzenia społecznej szkodliwości. Przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 2 można popełnić tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub z zamiarem ewentualnym (tak: Katarzyna Łucarz, Anna Muszyńska Komentarz do art.55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii LEX 2007).
Przepisart. 63 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniistanowi, że jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa wust. 1, jest uprawa mogąca dostarczyć znacznej ilości słomy makowej, liści koki, żywicy lub ziela konopi innych niż włókniste, sprawca podlega zaostrzonemu wymiarowi kary.
Z koleiart. 53 w ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniistanowi, że czynu zabronionego dopuszcza się ten, kto wbrew przepisom ustawy, wytwarza, przetwarza albo przerabia środki odurzające lub substancje psychotropowe albo przetwarza słomę makową, przy czym (ust. 2) - jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych albo słomy makowej lub czyn ten został popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, sprawca podlega karze od 3 lat pozbawienia wolności. Zachowanie sprawcy czynu opisanego art. 53 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomani polega na sprzecznym z ustawą (m.in.) wytwarzaniu środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym według zawartej w art. 4 ust. 35 ustawy definicji legalnej - wytwarzanie jest czynnością, za pomocą której mogą być otrzymywane środki odurzające, substancje psychotropowe, prekursory albo środki zastępcze, ich oczyszczanie, ekstrakcję surowców i półproduktów oraz otrzymywanie soli tych środków lub substancji. Aby przyjąć, że nastąpiło wytworzenie należy wykazać przeprowadzenie całego procesu – od zasadzenia rośliny do jej przygotowania w formie gotowej do spożycia (a więc wyhodowanie, wysuszenie, oczyszczenie, ważenie, porcjowanie itd.). Przestępstwo określone wart. 53 ust. 2, obejmujące znamię działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, można go dokonać jedynie w zamiarze bezpośrednim, a ze względu na działanie celowe wykluczony jest zamiar ewentualny.
Sądy orzekające w podobnego typu sprawach karnych pochyliły się również nad problemem kwalifikacji prawnej czynów tego typu, jak stan faktyczny opisany w pkt 14 i 15 części rozstrzygającej niniejszego wyroku, dotyczący oskarżonegoB. M. (1), uznając na przykład, iż uprawę konopi, a następnie wytwarzanie z nich środka odurzającego, należy zakwalifikować jako jedno przestępstwo, wyczerpujące znamiona określone wart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(obecnie art. 63 ust. 1) w zw. z art. 40 ust. 2 tejże ustawy (obecnie art. 53 ust. 2) w zw. zart. 11 § 2 k.k., dlatego że odpowiedzialności karnej z pierwszego przepisu ustawy podlega jedynie ta osoba, która swoim działaniem ogranicza się do uprawy ziela konopi. Jednakże gdy podejmuje dalsze czynności obliczone na uzyskanie gotowego do użycia środka odurzającego, np. w wyniku suszenia ziela konopi, wyczerpuje równocześnie znamiona (jeżeli gotowy produkt jest w znacznej ilości) drugiego ze zbiegających się przepisów – tak orzeczono wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie w dniu 20 września 2005 r., w sprawie II AKa 216/05. Podobnie stwierdził Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wydając dnia 16 czerwca 2011r. wyrok w sprawie II AKa 56/11 stanowiący, iż działania polegające na uprawie konopi, a następnie wytwarzaniu z nich środka odurzającego, należy uznać za jedno przestępstwo, wyczerpujące znamiona określone w przepisach art. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.oraz Sąd Apelacyjny w Katowicach w dniu 12 listopada 2009r. w sprawie II AKa 236/09 potwierdzając wydanym wówczas wyrokiem, iż działania polegające na uprawie konopi, a następnie wytwarzaniu z nich środka odurzającego, podjęte były ze z góry powziętym zamiarem. Uprawę konopi, a następnie wytwarzanie z nich środka odurzającego, należało zatem uznać za jedno przestępstwo, wyczerpujące znamiona określone w przepisachart. 63 ust. 3 i art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12przy zastosowaniuart. 11 § 2 k.k.
Wytwarzaniem środka odurzającego w sytuacji, gdy inne przepisy tej ustawy odrębnie penalizują zakazaną uprawę określonej rośliny (np. konopi) oraz zbiór z niej takich jej części, które same są już uznawane za środek odurzający (np. ziela i żywicy konopi), są dopiero takie dalsze czynności podejmowane po zbiorze (np. suszenie), za pomocą których otrzymuje się gotowy środek odurzający zdatny do użycia, a więc określony preparat danej rośliny, np. susz konopi (por. postanowienie Sąd Najwyższego z dnia 8 marca 2005r. IV KK 14/05OSNKW 2005/4/37).
Natomiastart. 57 ust. 1 cyt. ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniistanowi, że czynu zabronionego dopuszcza się ten, kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w art. 55 ust. 1 lub art. 56 ust. 1 , aust. 2 art. 57penalizuje przygotowanie do przestępstwa z art. 55 ust. 3 lub art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Z kolei odpowiedzialności karnej zart. 54 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniipodlega sprawca, który wyrabia, posiada, przechowuje, zbywa lub nabywa przyrządy, jeżeli z okoliczności wynika, że służą one lub są przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania, przetwarzania lub przerobu środków odurzających lub substancji psychotropowych.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy zachowanieB. M. (1)opisane w pkt 12 części rozstrzygającej wyroku z całą pewnością wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.. OskarżonyM., jak wykazało postępowanie dowodowe, uczestniczył bowiem w obrocie środkami psychotropowymi w postaci amfetaminy i środkami odurzającymi w postaci marihuany, przy czym przedmiotem czynu były znaczne ilości tych narkotyków, jak wykazało postepowanie dowodowe, albowiem nabywał odS. K. (1),M. C. (1)środki psychotropowe i substancje odurzające w ilościach hurtowych w celu późniejszego ich przekazania innym osobom w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – nabywcom – nie konsumentom, a także w ramach uczestniczenia w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postacie amfetaminy zbył jąK. M. (1)także w celu dalszej odsprzedaży, przy czym wszystkie transakcje wymienione w pkt 12 składające się na czyn ciągły, dotyczyły znacznej ilości narkotyków, a to z uwagi na to, że byłyby wytaczające do odurzenia jednorazowo co najmniej kilkudziesięciu a nawet więcej osób. Mając na uwadze systematyczność, skalę przestępczej działalności oskarżonegoM., opisaną w pkt 12 wyroku, jak już wcześniej wskazano, nie budziło wątpliwości także działanie oskarżonego w warunkach zart. 65 § 1 k.k., a więc uczynienie sobie z przestępczego procederu we wskazanym okresie stałego źródła dochodu. Przedmiotem czynności wykonawczej czynu oskarżonegoB. M., opisanego w pkt 12 wyroku, była amfetamina i marihuana, co stanowi okoliczność bezsporną, a to wobec oświadczeń procesowych osób zaangażowanych w ten narkotykowy proceder, które wskazywały jednoznacznie, że substancje, jakie nabywałM.w celu dalszej odsprzedaży, to marihuana i amfetamina. Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt 12 wyroku umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że przedmiotem obrotu jest amfetamina i marihuana, jednocześnie miał świadomość, że środki psychotropowe i substancje odurzające przekazuje innym osobom w celu ich dalszej odsprzedaży. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego. W ocenie Sądu to zachowanie oskarżonego przypisane mu w punkcie 12 wyroku stanowiło w istocie jeden czyn zabroniony – czyn ciągły opisany wart. 12 k.k.Zgodnie z normąart. 12 k.k.zamiar przypisany oskarżonemu istniał niejako „z góry” – w niniejszej sprawie od samego początku podjęcia przez oskarżonego przestępnych zachowań składających się na czyn ciągły.B. M. (1)realizował z góry powzięty zamiar, którego istotą było uczestnictwo w obrocie środkami psychotropowymi, stanowiące dla niego stałe źródło dochodu. Świadczy o tym systematyczność jego działalności oraz fakt, że działalność oskarżonego została przerwana dopiero interwencją organów ścigania. Przy ocenie istnienia „z góry” powziętego zamiaru oskarżonego wypada pamiętać, że dla przyjęcia konstrukcji czynu ciągłego nie jest konieczne wykazanie i udowodnienie tego, że oskarżony w chwili rozpoczęcia działalności przestępczej wiedział już z góry, w którym konkretnym dniu oraz miejscu będzie nabywał i zbywał środki psychotropowe, nadto bezspornym jest, że wykorzystywał każdą nadarzającą się sposobność by funkcjonować w obrocie narkotykami. Z całą pewnością został też spełniony drugi z warunków koniecznych dla uznania zachowań oskarżonego za czyn ciągły, a mianowicie odstępy czasu dzielące zachowania oskarżonego, które można niewątpliwie określić jako krótkie.
Także zachowanie oskarżonegoK. M. (1)opisane w pkt 18 części rozstrzygającej wyroku z całą pewnością wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.OskarżonyK. M. (1), jak wykazało postępowanie dowodowe, uczestniczył bowiem w obrocie środkami psychotropowymi w postaci amfetaminy i środkami odurzającymi w postaci marihuany, przy czym przedmiotem czynu były znaczne ilości tych narkotyków, jak wykazało postepowanie dowodowe, albowiem nabywał odS. K. (1),M. C. (1)iB. M. (1)środki psychotropowe i substancje odurzające w ilościach hurtowych w celu późniejszego ich przekazania innym osobom w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – nabywcom – nie konsumentom, czyli w celu dalszej odsprzedaży, przy czym wszystkie transakcje wymienione w pkt 18 zK.,C.iM., składające się na czyn ciągły, dotyczyły znacznej ilości narkotyków, a to z uwagi na to, że byłyby wystarczające do odurzenia jednorazowo co najmniej kilkudziesięciu, a nawet więcej osób. Mając na uwadze systematyczność, skalę przestępczej działalności oskarżonegoM., opisaną w pkt 18 wyroku, jak już wcześniej wskazano, nie budziło wątpliwości także działanie oskarżonego w warunkach zart. 65 § 1 k.k., a więc uczynienie sobie z przestępczego procederu we wskazanym okresie stałego źródła dochodu. Przedmiotem czynności wykonawczej czynu oskarżonegoK. M. (1), opisanego w pkt 18 wyroku, była amfetamina i marihuana, co stanowi okoliczność bezsporną, a to wobec oświadczeń procesowych osób zaangażowanych w ten narkotykowy proceder, które wskazywały jednoznacznie, że substancje, jakie nabywałM.w celu dalszej odsprzedaży, to marihuana i amfetamina. Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt 18 wyroku umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że przedmiotem obrotu jest amfetamina i marihuana, jednocześnie miał świadomość, że środki psychotropowe i substancje odurzające nabywa odC.,K.iM.w celu ich dalszej odsprzedaży. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy. W ocenie Sądu to zachowanie oskarżonego przypisane mu w punkcie 18 wyroku stanowiło w istocie jeden czyn zabroniony – czyn ciągły opisany wart. 12 k.k.Zgodnie z normąart. 12 k.k.zamiar przypisany oskarżonemu istniał niejako „z góry” – w niniejszej sprawie od samego początku podjęcia przez oskarżonego przestępnych zachowań składających się na czyn ciągły.K. M. (1)realizował z góry powzięty zamiar, którego istotą było uczestnictwo w obrocie środkami psychotropowymi, stanowiące dla niego stałe źródło dochodu. Świadczy o tym systematyczność jego działalności oraz fakt, że działalność oskarżonego została przerwana dopiero interwencją organów ścigania. Przy ocenie istnienia „z góry” powziętego zamiaru oskarżonego wypada pamiętać, że dla przyjęcia konstrukcji czynu ciągłego nie jest konieczne wykazanie i udowodnienie tego, że oskarżony w chwili rozpoczęcia działalności przestępczej wiedział już z góry, w którym konkretnym dniu oraz miejscu będzie nabywał środki psychotropowe i substancje odurzające, nadto bezspornym jest, że wykorzystywał każdą nadarzającą się sposobność by funkcjonować w obrocie narkotykami. Z całą pewnością został też spełniony drugi z warunków koniecznych dla uznania zachowań oskarżonego za czyn ciągły, a mianowicie odstępy czasu dzielące zachowania oskarżonego, które można niewątpliwie określić jako krótkie. Kierując się dyspozycjąart. 11 § 2 kkSąd uznał, iż w niniejszej sprawie czyn oskarżonegoK. M. (1)przypisany mu w punkcie 18 wyroku wyczerpywał znamiona określone w dwóch przepisach ustawy karnej tj. wart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(wyżej omówione zachowanie oskarżonego) i zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. OskarżonyK. M. (1), jak wykazało postępowanie dowodowe, w bliżej nieustalonym czasie – w połowie 2013r., wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił bowiemA. F. (1)środek odurzający w postaci 3 gram marihuany o łącznej wartości 60 zł orazM. D. (1)substancję psychotropową w postaci 1 grama amfetaminy o wartości 20 złotych - na ich własny użytek. Przedmiotem czynności wykonawczej tego czynu oskarżonegoK. M. (1), była amfetamina i marihuana, co stanowi okoliczność bezsporną, a to wobec oświadczeń procesowych osób zaangażowanych w ten narkotykowy proceder, które wskazywały jednoznacznie, że substancje, jakie nabywałM.w celu dalszej odsprzedaży, to marihuana i amfetamina, a co potwierdzili także świadkowieF.iD.. Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się tego czynu przypisanego mu w pkt 18 wyroku względem detalicznym nabywcom – konsumentom, jakimi byliA. F. (1)iM. D. (1), przynajmniej przy tych transakcjach, umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. Sąd oczywiście zdaje sobie sprawę z kontrowersji, jakie w doktrynie i orzecznictwie istnieją w zakresie możliwości kwalifikowania jako jednego czynu ciągłego zachowań sprawcy biorącego udział w obrocie narkotykami i jednocześnie udzielania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej narkotyków odbiorcom detalicznym – konsumentom, jednak w niniejszej sprawie zdaniem Sądu można było uznać, że te wszystkie zachowaniaK. M. (1)opisane w pkt 18 części rozstrzygającej wyroku stanowią jeden czyn ciągły, ponieważ wynika to z okoliczności sprawy, czas popełnienia przestępstwa z art. 59 ust. 1 cyt. Ustawy zawiera się w okresie w jakim oskarżony brał udział w obrocie narkotykami i to ta ostatnia czynność sprawcza była głównym celem działalności przestępczej oskarżonego, który główne stałe źródło dochodu uczynił sobie z przestępczej działalności uczestniczenia w obrocie hurtowymi ilościami narkotyków, a udzielanie odpłatnie narkotyków ich konsumentom, było uboczną działalnością przestępczą oskarżonego, aczkolwiek wpisaną w jego ogólny jeden zamiar handlu narkotykami, stąd taka kwalifikacja kumulatywna, jak w pkt 18 wyroku, a mianowicie w świetle poczynionych ustaleń Sąd uznał, iż do oddania zawartości kryminalnej czynuK. M. (1)konieczne było powołanie w kwalifikacji prawnej obu tych przepisów. Sąd nadto przyjął, iż oskarżonyM.dopuścił się popełnienia przypisanego muw pkt 18 wyroku czynu w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 §1 kk. Oskarżony popełnił go bowiem działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, bo zart. 278 § 1 k.k.(w celu osiągnięcia korzyści majątkowej) wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11.
Nie ulega również wątpliwości, że zachowanie oskarżonegoK. M. (1)opisane w pkt 20 części rozstrzygającej wyroku z wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.OskarżonyK. M. (1), jak wykazało postępowanie dowodowe, działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)iS. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, czynił bowiem przygotowania do obrotu znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama w ten sposób, że wraz zS. K. (1)ukryli 301 gram posiadanej wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i należącej częściowo do niego iM. C. (1)znacznej ilości amfetaminy oraz 51 listków LSD należących doS. K. (1), do czasu zbycia tych znacznych ilości narkotyków. Opisane zachowanieK. M. (1)niewątpliwie dotyczyło znacznej ilości narkotyków, a to z uwagi na to, że byłyby wystarczające do odurzenia jednorazowo co najmniej kilkudziesięciu, a nawet więcej osób. Mając na uwadze okoliczności popełnienia tego przestępstwa, wynikające z wyjaśnieńM.iK., nie budziło wątpliwości Sądu także działanie oskarżonego w celu osiągniecia korzyści majątkowej, bo takie cel przyświecał mu w związku z tym, iż ukrycie tych narkotyków w lesie było czynnością mającą przygotować te znaczne ilości narkotyków, zwłaszcza jeżeli chodzi o amfetaminę, do wprowadzenia ich do obrotu. Przedmiotem czynności wykonawczej czynu oskarżonegoK. M. (1), opisanego w pkt 20 wyroku, była amfetamina i LSD, co stanowi okoliczność bezsporną, a to wobec oświadczeń procesowych osób zaangażowanych w ten narkotykowy proceder, które wskazywały jednoznacznie, że substancje ukryte w lesie to LSD i amfetamina, a co potwierdziły także opinie biegłych z zakresu chemii, badających zabezpieczone substancje. Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt 20 wyroku umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że ukrywa amfetaminę i LSD, jednocześnie miał świadomość, że środki te środki psychotropowe ukrywa przygotowując je w ten sposób do wprowadzenia do obrotu. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego z art. 57 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 3 cyt. ustawy. W ocenie Sądu to zachowanie oskarżonego przypisane mu w punkcie 20 wyroku stanowiło jeden czyn zabroniony, wyczerpujący także znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 2 cyt. Ustawy, ponieważ oskarżonyK. M. (1)jednocześnie, ukrywając te narkotyki w lesie w celu przygotowania ich do wprowadzenia do obrotu, posiadał te narkotyki – substancje psychotropowe i to stanowiące znaczą ilość w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Kierując się zatem dyspozycjąart. 11 § 2 kkSąd uznał, iż w niniejszej sprawie czyn oskarżonegoK. M. (1)przypisany mu w punkcie 20 wyroku wyczerpywał znamiona określone w kilku przepisach ustawy karnej tj. w art. 57 ust. 2 w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(wyżej omówione zachowanie oskarżonego) i zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W świetle poczynionych ustaleń faktycznych, Sąd uznał, iż do oddania zawartości kryminalnej czynuK. M. (1)konieczne było powołanie w kwalifikacji prawnej wszystkich tych przepisów. Sąd nadto przyjął, iż oskarżonyM.dopuścił się popełnienia przypisanego mu w pkt 20 wyroku czynu w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 §1 kk. Oskarżony popełnił go bowiem działając w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 1.05.2011r. do 1.11.2011r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, bo zart. 278 § 1 k.k.(w niniejszej sprawie czyn także popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej) wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 16.03.2011r. sygn.. akt II K 15/11.
Nie ulega również wątpliwości, że zachowanie oskarżonegoK. M. (1)opisane w pkt 22 części rozstrzygającej wyroku z wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. OskarżonyK. M. (1), jak wykazało postępowanie dowodowe, w dniu 20 września 2013r., wP., przechowywał bowiem przedmioty w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, które – jak wynika z okoliczności ich ujawnienia – mogły służyć do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany. Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt 22 wyroku umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że przechowuje przedmiot, który służył do uprawy marihuany, co potwierdził zresztą ona sam przyznając się do popełnienia tego czynu, a i wynika z wyjaśnieńS. K. (1). Ze zgromadzonych dowodów jednoznacznie wynika, żeK. M. (1)wiedział, iż przechowuje namiot – przedmiot służący do wytwarzania marihuany, bo w takim namiocie prowadzone były w mieszkaniach oskarżonych w tej sprawie plantacje marihuany. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego z art. 54 ust. 1 cyt. Ustawy. Wskazać należy przy tym, że Sąd uznał, iż oskarżony nie dopuścił się tego czynu w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k., ponieważ czyn ten nie został popełniony przez niego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i analizując poprzednie skazaniaK. M. (1)brak koniecznej przesłanki zart. 64 § 1 k.k.do przyjęcia recydywy tj. popełnienia w czasie 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolnościpodobnego przestępstwado tego, ze które wcześniej był skazany i odbył karę, przy spełnieniu pozostałych warunków zart. 64 § 1 k.k.
Nie ulega również wątpliwości, że zachowanie oskarżonegoB. M. (1)opisane w pkt 14 części rozstrzygającej wyroku wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa z art.art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.OskarżonyB. M. (1)bowiem, jak wykazało postępowanie dowodowe, w nieustalonym bliżej okresie czasu, od połowy grudnia 2012r. do 17 stycznia 2013r., wP., w mieszkaniu przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)orazS. K. (1)iM. K., wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uprawiał konopie inne niż włókniste w ilości 16 krzaków, mogących dostarczyć znaczne ilości środków odurzających oraz wytworzył w celu osiągnięcia korzyści majątkowej znaczną ilość środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości co najmniej 600 gram, czyniąc w ten sposób przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających. Opisane zachowanieB. M. (1)niewątpliwie dotyczyło znacznej ilości narkotyków, a to z uwagi na to, że byłyby wystarczające do odurzenia jednorazowo co najmniej kilkuset, a nawet więcej osób. Mając na uwadze okoliczności popełnienia tego przestępstwa, wynikające z wyjaśnieńC.iK., nie budziło wątpliwości Sądu także działanie oskarżonego w celu osiągniecia korzyści majątkowej, bo takie cel przyświecał mu w związku z tym, iż uprawiali jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego 16 krzaków konopi innych niż włókniste, z których następnie po ich ścięciu wytworzyli co najmniej 600 gramów ziela konopi innych niż włókniste. Przedmiotem czynności wykonawczej czynu oskarżonegoB. M. (1), opisanego w pkt 14 wyroku, była marihuana, co stanowi okoliczność bezsporną, a to wobec oświadczeń procesowych osób zaangażowanych w ten narkotykowy proceder, które wskazywały jednoznacznie, że uprawiali razem zM.w mieszkaniu przyul. (...)marihuanę i choć doszło przedwcześnie do ścięcia krzewów, to zebrano i wysuszono ziele konopi innych niż włókniste w ilości około 600 gramów (wyjaśnieniaK.iC., częściowoK.). Ponieważ czynność sprawcza nie zakończyła się wyłącznie na uprawie roślin konopi innych niż włókniste (art. 63 ust. 3), ale doszło do wytworzenia z tych roślin narkotyku w postaci znacznej ilości marihuany (art. 53 ust. 2), konieczne było powołanie w kumulatywnej kwalifikacji, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona tych dwóch przestępstw, a nadto i przestępstwa z art. 57 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, skoro niewątpliwie ilość wytworzonej marihuany wskazywał na przeznaczenie jej do obrotu hurtowego, a nie na własny użytek, czy na użytek odbiorców pojedynczych – konsumentów, a zatem zachowanie oskarżonego jednocześnie uznano jako przygotowanie do wprowadzenia do obrotu tych znacznych ilości wytworzonej marihuany, a co uzasadniało powołanie w kumulatywnej kwalifikacji także art. 57 ust. 2 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . Od strony podmiotowej Sąd uznał, iż oskarżonyM.dopuścił się czynu przypisanego mu w pkt 14 wyroku umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że uprawia konopnie inne niż włókniste, jednocześnie miał świadomość, że z takiej ilości roślin konopi innych niż włókniste można wytworzyć znaczne ilości marihuany, zwłaszcza, że następnie doszło do ścięcia tych roślin, wysuszenia i wytworzenia, jak wynika z wyjaśnieńC.iK., znacznej ilości marihuany, co z uwagi na ilość wytworzonego narkotyku, jednoznacznie wskazuje na świadomość oskarżonego co do tego, że w ten sposób przygotowywał jednocześnie do wprowadzenia do obrotu tych znacznych ilości wytworzonych substancji odurzających. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.. W ocenie Sądu to zachowanie oskarżonego przypisane mu w punkcie 14 wyroku stanowiło jeden czyn zabroniony, popełniony w warunkachart. 12 k.k., bo w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru – od początku czyli założenia uprawy zamiarem oskarżonego było wyhodowanie konopi innych niż włókniste, a z nich wytworzenie znacznej ilości marihuany w celu wprowadzenia jej do obrotu.
Wreszcie nie ulega również wątpliwości, że zachowanie oskarżonegoB. M. (1)opisane w pkt 15 części rozstrzygającej wyroku wypełniło znamiona czynności sprawczych przypisanego mu czynu tj. przestępstwa zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. OskarżonyB. M. (1)bowiem, jak wykazało postępowanie dowodowe, w okresie od marca 2012r. do 28 sierpnia 2012r., wP., działając wspólnie i w porozumieniu zD. H.iS. K. (1), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przyul. (...)w pomieszczeniach mieszkalnych, prowadził w pełni zautomatyzowaną uprawę konopi innych niż włókniste, w ilości 31 sadzonek, która mogła dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste. Ponieważ jak wynika z wyjaśnieńS. K. (1), nie doszło do ścięcia kwiatostanów, z uwagi na zatrzymanieH.i tym samym nie doszło do wytworzenia z uprawnianych roślin konopi narkotyku w postaci marihuany, Sąd zakwalifikował opisane zachowanie oskarżonegoM.wyłącznie jako przestępstwo z art. 63 ust. 3 cyt. Ustawy, przy czym mając na uwadze ilość roślin zasadzonych (30) uznać należało, iż przedmiotem tego przestępstwa była uprawa mogąca dostarczyć znacznej ilości ziela konopi innych niż włókniste. W świetle przedstawionego i zanalizowanego wyżej materiału dowodowego nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż oskarżony miał pełną świadomość tego, że uprawia konopnie inne niż włókniste, jednocześnie miał świadomość, że z takiej ilości roślin konopi innych niż włókniste można wytworzyć znaczne ilości marihuany. Z opisanego zachowania oskarżonego można wyciągnąć tylko jeden logiczny wniosek – oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim dokonania czynu zabronionego zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Oczywiście ustalenie umyślności jako znamienia strony podmiotowej czynów przypisanych oskarżonymM.iM.nie przesądzało jeszcze o ich winie, a dopiero ją warunkowało (vide: J. Zientek, „Karygodność i wina jako przesłanki odpowiedzialności”, Prokuratura i Prawo 1998/6). W niniejszej jednak sprawie została spełniona także druga z pozytywnych przesłanek przypisania winy oskarżonym, tj. ukończenie przez nich odpowiedniego wieku, a nie zachodziła żadna z negatywnych przesłanek przypisania im winy (okoliczności wyłączających winę).
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił nie tylko na przypisanie oskarżonymM.iM.sprawstwa w zakresie wszystkich zarzuconych im czynów zabronionych, ale również na przypisanie im winy w czasie ich popełnienia.
Uznając sprawstwo i winę oskarżonychK. M. (1)iB. M. (1)za udowodnioną, Sąd przystąpił do wymierzenia im kary adekwatnej do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynów, a także uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć w stosunku do oskarżonych oraz warunki i właściwości osobiste sprawców.
Wymierzając oskarżonymM.iM.kary za przypisane im przestępstwa Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 i 2 k.k., a mianowicie dyrektywę dostosowania wymiaru kary do stopnia winy – w tym wypadku umyślnego działania oskarżonych z zamiarem bezpośrednim, dyrektywę społecznej szkodliwości czynów, która w niniejszej sprawie jest znaczna z uwagi na rodzaj i charakter naruszonych dóbr, dyrektywę prewencji indywidualnej - wymierzona oskarżonym kara ma wdrożyć ich do przestrzegania porządku prawnego i zapobiec popełnieniu podobnych czynów w przyszłości, a wreszcie dyrektywę prewencji ogólnej – z uwagi na wysoką społeczną szkodliwość przestępstw i ich nagminność, konieczne jest uświadomienie, iż takie zachowania jak oskarżonych są nieopłacalne i spotykają się z nieuchronną karą.
Sąd, wymierzając oskarżonym kary, miał zatem na uwadze wszystkie dyrektywy wymiaru kary wymienione wart. 53 k.k., zarówno przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych. Przede wszystkim Sąd wziął pod uwagę konieczność zachowania proporcji między społeczną szkodliwością czynu, a stopniem zawinienia. Mając na uwadze względy prewencji generalnej i funkcję kary w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa, Sąd uznał za konieczne umocnienie przekonania w społeczeństwie, że popełnianie przestępstw w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jest nieopłacalne i wiąże się poniesieniem odpowiedzialności karnej.
Jakookoliczności wpływające zaostrzająco na wymiar kary w stosunku do oskarżonegoB. M. (1)Sąd uznał :
• wypełnienie jednym czynem znamion przestępstw opisanych w dwóch lub więcej przepisach w ustawie karnej (w przypadku czynów z 12 i 14wyroku)
• wysoką społeczną szkodliwość czynów przypisanych oskarżonemu,
• działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, z zamiarem bezpośrednim
• znaczne ilości narkotyków będących przedmiotem przypisanych przestępstw
• brak skruchy.
Jedynąokolicznością wpływającą łagodząco na wymiary kary oskarżonemuB. M. (1)jest stosunkowo pozytywna opinia w miejscu zamieszkania, starania o podjęcie obecnie na wolności legalnej pracy, a także niekaralność za przestępstwa w dacie wyrokowania.
Jako okoliczności wpływającezaostrzająco na wymiar kary w stosunku do oskarżonegoK. M. (1)Sąd uznał :

⚫

uprzednią wielokrotną karalność za przestępstwa, w tym za przestępstwa podobne, jego niepoprawność i dotychczasowy naganny tryb życia, nie wyciąganie wniosków z dotychczasowych skazań i nie wykorzystanie szansy, jaka dawały mu poprzednio organy wymiaru sprawiedliwości zawieszając warunkowo nawet wykonanie kary wymierzanych poprzednimi wyrokami,

karalność za wykroczenia

wypełnienie jednym czynem znamion przestępstw opisanych w dwóch przepisach w ustawie karnej (w przypadku czynów z punktu 18 i 20 wyroku)

popełnienie przestępstw opisanych wpunktach 18, 20w warunkachart. 64 § 1 k.k.

wysoką społeczną szkodliwość czynów przypisanych oskarżonemu,

działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, z zamiarem bezpośrednim

znaczne ilości narkotyków będących przedmiotem przypisanych przestępstw.

Jakookoliczność wpływającą natomiast na złagodzenie odpowiedzialności karnej oskarżonegoK. M. (1)Sąd uznał przyznanie się do popełnienia większości z zarzucanych mu czynów, za wyjątkiem tych, które dotyczyły marihuany.
Reasumując, w stosunku do obydwu oskarżonych, jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował przede wszystkim znaczną ilość środków psychotropowych i odurzających będących przedmiotem obrotu. W niniejszej sprawie okolicznością usprawiedliwiającą zachowanie oskarżonych nie może być fakt, iż potrzebowali on pieniędzy w celu zaspokojenia swoich potrzeb życiowych. Oskarżeni decydując się na przestępczy proceder handlu narkotykami powinni sobie zdawać sprawę z ujemnych następstw swojego postępowania: nie tylko w sferze życia prywatnego lecz również tych w szerokim wymiarze społecznym czy ekonomicznym. Uczestnictwo, bowiem w obrocie środkami psychotropowymi, biorąc pod uwagę zagrożenie, jakie powyższe zachowanie stwarza dla społeczeństwa i zdrowia publicznego, stanowi zdaniem Sądu przejaw skrajnej lekkomyślności i nieodpowiedzialności i w związku z tym zasługuje na szczególne potępienie. Oskarżeni musieli zdawać sobie dobrze sprawę, że amfetamina i marihuana, którą nabywali, a następnie przekazywali dealerom zostanie wykorzystana do dystrybucji co najmniej kilkuset porcji narkotyku, trafi do licznych odbiorców, powodując niepowetowane straty społeczne i ekonomiczne.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wymienione okoliczności obciążające i łagodzące Sąd wymierzyłoskarżonemuB. M. (1):

⚫

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 12 wyroku tj. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.- na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.- karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (sto) złotych

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 14 wyroku tj. zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.- na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.- karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (sto) złotych;

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 15 wyroku tj. zart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224) - na podstawieart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii- karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

Mając na uwadze wszystkie wyżej wymienione okoliczności obciążające i łagodzące Sąd wymierzyłoskarżonemuK. M. (1):

⚫

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 18 wyroku tj. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tj. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.- na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.- karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 20 wyroku tj. zart.  57 ust. 2w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. 2016.224) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.- na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 3 k.k.- karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności

za przestępstwo opisane wyżej w pkt 22 wyroku tj. zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii- na podstawieart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii- karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

Wymierzając oskarżonym obok kary pozbawienia wolności karę grzywny Sąd kierował się potrzebą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a w tym zakresie zwłaszcza zapobieżeniu społecznemu poczuciu bezkarności sprawcy i braku odpowiedniej reakcji organów wymiaru sprawiedliwości na popełnienie przestępstw. Ustalona wysokość stawek dziennych w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonych i społecznej szkodliwości ich czynów – wyrażająca się w wyżej przywołanych okolicznościach łagodzących i obciążających.
Jeśli chodzi o stawkę dzienną wskazać należy, iż oceniając stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe oskarżonych należało wziąć pod uwagę, iż są oni młodzi, zdrowi, zdolni do pracy zarobkowej, tak więc mają realną możliwość podjęcia pracy, a tym samym przy dołożeniu określonych starań mają faktyczne możliwości na zdobycie środków na zapłatę orzeczonej przez Sąd grzywny wobec każdego z nich, które w sferze materialnej pozwolą im odczuć naganność swoich zachowań.
W ocenie Sądu, wymierzenie oskarżonymM.iM.kar grzywny zapobiegnie wytworzeniu u oskarżonych mylnego przekonania, iż nie spotkała ich żadna finansowa dolegliwość za popełnione przestępstwa i dodatkowo uświadomi im ekonomiczną nieopłacalność popełniania przestępstw. Powyższe rozstrzygnięcie jest konieczne również ze względów ogólnoprewencyjnych, bowiem nie wytworzy się dzięki temu społeczne przeświadczenie, że wymiar sprawiedliwości pobłaża sprawcom podobnych przestępstw. Wysokość wymierzonych stawek dziennych grzywny za poszczególne czyny jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonych i społecznej szkodliwości ich czynów – wyrażający się w wyżej przywołanych okolicznościach łagodzących i obciążających. Tak określony wymiar kary grzywny pozostaje w odpowiedniej relacji do stosunków majątkowych, dochodów oskarżonych i ich możliwości zarobkowych i jako taki nie może zostać uznany za naruszający przepisart. 58 § 2 k.k.
Równocześnie z uwagi na fakt, iż oskarżeniM.iM.przypisane im przestępstwa popełnili w warunkach realnego zbiegu przestępstw (zanim zapadł pierwszy wyrok, co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju) zgodnie z kategorycznym brzmieniem przepisuart. 85 k.k.w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015r. Sąd zobligowany był wymierzyć im kary łączne określając ich wysokość w granicach od najwyższej z kar wymierzonych do ich sumy na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kk.
Zważywszy na powyższe uregulowania Sąd wymierzył na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r.) oskarżonemuB. M. (1)karę łączną w wymiarze 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 100 (stu) złotych, natomiast na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.(w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015r.) Sąd wymierzył oskarżonemuK. M. (1)jedną karę łączną w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając takie kary łączne zaznaczyć należy, iż orzeczenie kary łącznej nie musi przynosić oskarżonemu korzyści, to jest oznaczenia kary łącznej w wymiarze niższym od arytmetycznej sumy poszczególnych kar. Inaczej należałoby zawsze stosować zasadę absorpcji, co przeczyłoby zasadom wymiaru kary łącznej (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 16 listopada 2010 r., II AKa 188/10, Prok.i Pr.-wkł. 2011/6/26). Jednocześnie nie sposób uznać aby założeniem ustawodawcy było traktowanie tej instytucji jako swoiście pojętej nagrody dla przestępcy popełniającego większą liczbę czynów karalnych. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych (por. postanowienie SN z 8 listopada 2006 roku III KK 63/06, LEX nr 324527; wyrok SA w Gdańsku z dnia 25 października 2007 roku sygn. akt II AKa 301/07, POSAG 2008/1/158; wyrok SA w Gdańsku z dnia 19 maja 2010 r., II AKa 119/10, POSAG 2010/3/165). Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się, że niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Natomiast priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (por. A. Marek: Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004 rok s. 293; wyrok SN z 2 grudnia 1975 roku Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33, wyrok SA w Katowicach z dnia 13 listopada 2003 roku, II AKa 339/03, LEX nr 183336).
Mając w polu widzenia powyższe wskazania judykatury i doktryny określając wymiar kary łącznej w stosunku do oskarżonychM.iM.Sąd kierował się zasadą asperacji. Uwzględnić trzeba, że połączeniu uległy kary pozbawienia wolności orzeczone za przestępstwa narkotykowe, a więc podobne, poza tym zachodziła duża zbieżność czasowa pomiędzy nimi, co uzasadniało zastosowanie zasady asperacji ale bliżej absorpcji. Mając na uwadze powyższe podmiotowo-przedmiotowe związki czynów oskarżonych oraz ilość kar podlegających połączeniu uznać należało, iż kary łączne wymierzone oskarżonym są adekwatne do okoliczności sprawy i uwzględniając wszystkie zasady wymiaru kary, omówione wyżej.
Wymierzone zatem oskarżonym kary są surowe, oddają one jednak stopień winy oskarżonych, uwzględniają wysoki stopień szkodliwości społecznej ich czynów.
Sąd uznał, że tylko takie kary będą dla oskarżonych bodźcem do przemyślenia swego postępowania, a z drugiej strony spełnia swoje cele tak zapobiegawcze, jak i wychowawcze oraz spowodują, iż oskarżeni będą mieli świadomość zagrożenia, jakie niesie za sobą popełnianie kolejnych przestępstw, w szczególności przestępstw wskazanych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii i nie będą mieli poczucia bezkarności.
Wprawdzie wymiar kar łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonychM.iM.nie pozwalał na warunkowe zawieszenie ich wykonania w myślart. 69 § 1 i 2 k.k., ale nawet gdyby zezwalał, to oczywistym było dla Sądu, iż wobec postawy oskarżonych, nie sposób jest wysnuć co do któregokolwiek z nich pozytywnej prognozy kryminologicznej, a orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie wypełniłoby celów tej kary.
Mając na uwadze obligatoryjny środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej albo jej równowartości, jeżeli sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa choćby pośrednio korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów, Sąd na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł w wyroku wobec oskarżonegoB. M. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 12 wyroku w wysokości 565.845,00 zł (pięćset sześćdziesiąt pięć tysięcy osiemset czterdzieści pięć złotych). Ustalając wysokość korzyści majątkowej osiągniętej przezB. M. (1)z popełnienia przestępstwa opisanego w pkt 12 wyroku, Sąd miał na względzie, że ustalenie wysokości takiej korzyści może nastręczać trudności, zwłaszcza w sytuacji, gdy oskarżony nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednak nie można podzielić stanowiska oskarżyciela publicznego zajętego we wnioskach końcowych, iż w takiej sytuacji należy odstąpić od orzeczenia tego przecież obligatoryjnego środka karnego, wszak korzyścią majątkową osiągniętą z popełnienia przestępstwa udziału w obrocie znacznym ilościami narkotyków, jest de facto wartość tych narkotyków, którymi „obracał” oskarżony, to jest nabywał, czy zbywał w celu dalszej odsprzedaży, gdyż zapewne nie odsprzedawał ich po cenie niższej, niż zakupił, a jeżeli sprzedał je, to uzyskał korzyść majątkową równą cenie uzyskanej ze sprzedaży narkotyków i ustalając, że oskarżonyM.brał udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie sposób uznać, że odsprzedawał nabyte wcześniej narkotyki po niższej cenie, niż je kupił, wręcz przeciwnie zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania wskazują, że jeszcze zarobił na odsprzedawanych narkotykach. Skoro zatem nie ustalono na podstawie innych dowodów, abyB. M. (1)uzyskał w wyniku obrotu wskazanymi w pkt 12 wyroku znacznymi ilościami narkotyków korzyści większej, niż cena za jaką nabył je, to wartość korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa opisanego w pkt 12 ustalono sumując wartości jakie przedstawiały poszczególne partie narkotyków, bo jeżeli je dalej zbył, to uzyskał cenę co najmniej taką, za jaką sam nabył narkotyki, a jeżeli nie zbył jakiejś partii narkotyków, to korzyścią jest sama wartość tych narkotyków. Mając powyższe na uwadze ustalono, że korzyścią majątkową uzyskaną z przestępstwa opisanego w pkt 12 wyroku jest łącznie kwota 565.845 zł, na która składa się kwota korzyści 563.945 zł (tj. wartość 28.263 gramów marihuany, przy przyjęciu ceny za jeden gram około 20 zł) plus kwota korzyści 1900 zł (tj. łączna wartość 150 gramów amfetaminy stanowiąca przedmiot przestępstwa z pkt 12 wyroku, przy przyjęciu średniej ceny za jeden gram amfetaminy na około 12 zł. )
Podobnie na podstawieart. 45 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonegoK. M. (1)środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 18 wyroku w łącznej wysokości 15.980,00 zł (piętnaście tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt złotych), a ustalając wysokość tego środka karnego, a tym samym wysokość korzyści majątkowej uzyskanej przezK. M. (1)z popełnienia przestępstwa udziału w obrocie znacznymi ilościami narkotyków, Sąd kierował się przesłankami, jak przy orzekaniu tego środka karnego wobec oskarżonegoM., a więc skoro oskarżony nie podaje jaką korzyść osiągnął, to uznać należało, iż korzyścią majątkową osiągniętą z popełnienia przestępstwa udziału w obrocie znacznym ilościami narkotyków, jest de facto wartość tych narkotyków, którymi „obracał” oskarżony, to jest nabywał, czy zbywał w celu dalszej odsprzedaży, gdyż zapewne nie odsprzedawał ich po cenie niższej, niż zakupił, a jeżeli sprzedał je, to uzyskał korzyść majątkową równą cenie uzyskanej ze sprzedaży narkotyków i ustalając, że oskarżonyM.brał udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie sposób uznać, że odsprzedawał nabyte wcześniej narkotyki po niższej cenie, niż je kupił, wręcz przeciwnie zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania wskazują, że jeszcze zarobił na odsprzedawanych narkotykach. Skoro zatem nie ustalono na podstawie innych dowodów, abyK. M. (1)uzyskał w wyniku obrotu wskazanymi w pkt 18 wyroku znacznymi ilościami narkotyków korzyści większej, niż cena za jaką nabył je, to wartość korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa opisanego w pkt 18 ustalono sumując wartości jakie przedstawiały poszczególne partie narkotyków, bo jeżeli je dalej zbył, to uzyskał cenę co najmniej taką, za jaką sam nabył narkotyki, a jeżeli nie zbył jakiejś partii narkotyków, to korzyścią jest sama wartość tych narkotyków. Mając powyższe na uwadze ustalono, że korzyścią majątkową uzyskaną z przestępstwa opisanego w pkt 18 wyroku jest łącznie kwota 15.980,00 zł, na która składa się kwota korzyści 4000 zł (tj. wartość 200 gramów marihuany, przy przyjęciu ceny za jeden gram około 20 zł) plus kwota korzyści 11.900 zł (tj. łączna wartość 1450 gramów amfetaminy stanowiąca przedmiot przestępstwa z pkt 18 wyroku, przy przyjęciu średniej ceny za jeden gram amfetaminy na około 8 zł), a dodatkowo jeszcze kwota 80 zł (łączna cena za jaką sprzedał narkotykiF.iD.).
Z uwagi na zabezpieczenie w toku postępowania przygotowawczego i następnie przekazanie z aktem oskarżenia do dyspozycji Sądu dowodów rzeczowych w wyroku Sąd ponadto na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzekł przepadek dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci (pozostałych po badaniach chemicznych) substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o wadze 301 grama netto oraz substancji psychotropowej w postaci LSD w ilości 51 listków o wadze netto 0,84 grama, a na podstawieart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jednolity Dz.U. 2016.24) orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych zabezpieczonych w sprawie w postaci zestawu namiotowego w postaci groove box, służącego do niedozwolonego wytwarzania środka odurzającego w postaci marihuany. Orzeczenie przepadku tych dowodów rzeczowych było konieczne wobec spełnienia przesłanek zart. 70 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemuB. M. (1)na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20.09.2013r. do dnia 06.02.2014r. (140 dni).
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemuK. M. (1)na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20.09.2013r. do dnia 30.12.2013r.
W wyroku ponadto na podstawie§ 2 ust. 1- 3, § 14 ust. 2 pkt 5, § 16 i 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataT. S. (1)– Kancelaria Adwokacka wP.kwotę 1328,40 zł (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. M. (1)z urzędu w postępowaniu sądowym.
Na podstawieart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.orazart.1, art.2 ust.1 pkt. 5, art. 3 ust.1 oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził ponadto od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu i tak:
• od oskarżonegoB. M. (1)wydatki w 1/3 części oraz opłatę w kwocie 3400,00 złotych
• od oskarżonegoK. M. (1)wydatki w 1/3 części, za wyjątkiem kosztów obrony z urzędu, którymi obciążono Skarb Państwa oraz opłatę w kwocie 1400,00 złotych.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oskarżonych, osiągane przez nich dochody, możliwości zarobkowe Sąd stwierdził, iż zapłata kosztów sądowych przez oskarżonych nie będzie na tyle uciążliwa, by koniecznym było zwolnienie ich od tych kosztów w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k., za wyjątkiem kosztów obrony z urzędu, którymi obciążył Skarb Państwa.
SSO Dorota Biernikowicz

ZARZĄDZENIE
Proszę:

1
Odnotować sporządzenie uzasadnienia w kontrolce uzasadnień.

2
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcom z pouczeniem.

3
Za 14 dni lub z apelacją.

SSO Dorota Biernikowicz