Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 77/16
Data wyroku: 2016-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Gawin – Kwiatek

Sygn. akt II K 77/16
1 Ds. 375/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Justyna Gawin – Kwiatek
Protokolant Marta Michniewicz
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyJ. T.
po rozpoznaniu dnia 12 kwietnia 2016 sprawy karnej

P. Ł.

synaP.iD.z domuK.

urodzonego (...)wW.

oskarżonego o to, że:
w dniu 3 marca 2015 roku wŚ., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą pobiłK. D.w ten sposób, że uderzyli go trzykrotnie pięścią w twarz narażając go w ten sposób na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub doznania ciężkich obrażeń ciała, przy czym działaniem swoim spowodowali uK. D.obrażenia ciała w postaci obrzęku i bolesności uciskowej grzbietu nosa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na okr4es poniżej 7 dni,

tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

I
oskarżonegoP. Ł.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to stosując przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dniu 3.03.2015 roku na podstawieart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty i od ponoszenia wydatków powstałych od chwili wszczęcia postępowania zaliczając te wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 77/16

UZASADNIENIE
W toku przeprowadzonego na rozprawie postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PokrzywdzonyK. D.w marcu 2015 roku był uczniem(...)przyul. (...)wŚ.. Do tej samej szkoły uczęszczałaM. W. (1), która wówczas była dziewczynąG. C. (1).
W dniu 01 marca 2015 między pokrzywdzonym, aM. W. (1)na portalu społecznościowym(...)doszło do wulgarnej wymiany zdań. Jej powodem było to, żeM. W. (1)w sposób obraźliwy skomentowała wypowiedź zamieszczoną przezW. B., która była bliską koleżankąK. D.. Wówczas pokrzywdzony dodał wulgarny komentarz pod zdjęciemM. W. (1).
W tym samym dniuK. D., za pomocą komunikatora internetowego otrzymał wiadomość odG. C. (1)używającego pseudonimu(...), w którejG. C.groził mu, „że go połamie”, albowiem wulgarnie wyraził się o jego dziewczynie tj.M. W. (1). NadtoG. C. (1)nakazał pokrzywdzonemu przeprosićM. W. (2). Pokrzywdzony odpowiedział, że przeprosi ją wówczas, gdy ona przeprosi jego koleżankęW. B..
Dowód:
- zeznania pokrzywdzonegoK. D.k. 4v-5
- zeznania świadkaM. W. (1)k. 11v
- zeznania świadkaG. C. (1)k. 41v-42, 165v
W dniu 03 marca 2015 roku, ok. godz. 13:30 oskarżonyP. Ł.wraz zG. C. (1)udali się doZespołu Szkół Zawodowych nr (...)przyul. (...)wŚ., gdzie kończyła się właśnie 6 godzina lekcyjna. W/w stanęli w przedsionku korytarza znajdującego się przy drzwiach głównych. DoG. C. (1)podeszła jego dziewczyna –M. W. (1)i wskazała naK. D., jako na osobę, która obraziła ją na portaluF.. Gdy pokrzywdzony otwierał drzwi wejściowe od szkoły został złapany za plecak przezG. C. (1)i uderzony przez niego pięścią w twarz. DoG. C. (1)dołączył oskarżonyP. Ł., który dwukrotnie uderzył pokrzywdzonego w twarz pięścią. Następnie oskarżony wraz zG. C. (1)zostawili pokrzywdzonego i udali się w stronęul. (...).
Dowód:
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł.k. 23v
- zeznania pokrzywdzonegoK. D.k. 4v-5
- zeznania świadkaG. C. (1)k. 39, 41v-42, 165v, 215v
- zeznania świadkaW. B.k. 13v-14
- płyta DVD – R z zapisem kamer monitoringu(...)wŚ.k. 16
- oględziny płyty DVD-R z zapisem kamer monitoringu(...)Ś.k. 47 v
Na skutek zdarzeniaK. D.doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku, bolesności uciskowej grzbietu nosa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres poniżej dni siedmiu.
Dowód:
opinia biegłego – k- 55
OskarżonyP. Ł.ma obecnie 18 lat, posiada wykształcenie podstawowe, pozostaje na utrzymaniu matki, był karany sądownie.
Dowód:
- dane osobo – poznawcze – k. 23v
- dane o karalności k. 199-200
- wywiad środowiskowy k. 203-204v
OskarżonyP. Ł.słuchany w postępowaniu przygotowawczym przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu – „przyznaje się do tego, że tego chłopaka uderzyłem dwukrotnie, to znaczy raz go trafiłem z otwartej dłoni, raz nie trafiłem”. Wskazał, iż w dniu zdarzenia poszedł doZespołu Szkół nr (...)wraz zG. C. (1), albowiem dziewczynaG. M.W.zadzwoniła po niego i poprosiła, aby po nią przyszedł. Zaprzeczył, abyM. W. (3)wskazywała mu jakąś osobę i dodał, ze uderzył pokrzywdzonego, albowiem ten pierwszy uderzył go „z bara i coś po nosem zaczął gadać”. Nadto dodał, żeK. D.uderzył dwukrotnie raz w policzek, drugi raz nie trafił i nie kopał go, i „nie rozwalił” mu nosa, ponadto nie widział, abyG. C. (1)uderzył pokrzywdzonego.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł.k. 24,

* * * * *
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła na uznanie, że oskarżony jest sprawcą i jest winny popełniania zarzucanego mu czynu.
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach samego oskarżonegoP. Ł.oraz na wiarygodnych, szczegółowych i konsekwentnych i nie budzących zastrzeżeń co do ich zgodności z rzeczywistym przebiegiem wydarzeń zeznań –G. C. (1)oraz zeznaniach pozostałych świadków:K. D.,W. B.i częściowoM. W. (1), a także na dowodach z dokumentów a w szczególności opinii biegłego w zakresie doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń oraz z zapisu monitoringu zZespołu Szkół nr (...)dokumentującego częściowo przebieg zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania.
Jako zwięzłe i prawdziwe Sąd ocenił zeznania świadkaG. C. (1)a przedstawione przez niego okoliczności w postaci miejsca, czasu i sposobu pobicia pokrzywdzonego przez oskarżonego są zgodne z zeznaniami wskazanych powyżej świadków. Co istotneG. C. (1)jest kolegąP. Ł.i dlatego też Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności mogących sugerować, że bezpodstawnie go obciąża.
Walor wiarygodności Sąd przyznał także zeznaniom pokrzywdzonegoK. D.orazW. B.. Zarówno pokrzywdzony jak iW. B.opisali szczegółowo zachowanie oskarżonego i towarzyszącego muG. C. (1). Ich zeznania cechuje szczegółowość relacji, logiczność w przedstawianiu wydarzeń. Są one spójne wewnętrznie i wzajemnie się uzupełniają w istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy kwestiach.
Zeznania złożone przezM. W. (1)Sąd uznał za wiarygodne tylko w zakresie dotyczącym sporu między nią, a pokrzywdzonym na portaluF.. Natomiast pozostałe jej twierdzenia, w których zeznaje, iż nie zatrzymywała się w szkole i od razu ją opuściła wraz z koleżanką, a nadto nie wskazywała oskarżonemu iG. C. (1)osoby pokrzywdzonego, pozostają w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków, którego zeznania Sąd uznał za wiarygodne, a także z zapisem z monitoringu, który utrwalił przedmiotowe wydarzenie i dlatego też jej zeznania w tym zakresie na wiarę nie zasługują.
Nagranie zarejestrowane przez kamerę monitoringu Szkoły dopełnia obrazu całości uznanego za wiarygodny materiału dowodowego. Co prawda nie dokumentuje ono całego zajścia – na nagraniu widać moment, w którym do oskarżonego iG. C. (1)podchodziM. W. (1), widać również jakG. C. (1)łapie pokrzywdzonego za plecak i uderza go w twarz, a następnie wszyscy znikają z zasięgu obrazu kamery - to pozwala zweryfikować zeznaniaK. D.. Pokrzywdzony opisał przebieg zdarzenia dokładnie w ten sam sposób w jaki jest ono utrwalone na przedmiotowym nagraniu, co jednoznacznie świadczy o tym, iż jego zeznania są w pełni wiarygodne i zgodne z rzeczywistym przebiegiem wydarzeń.
W świetle zeznańG. C. (1)uzupełnionych o zapis z monitoringu i ujawnionymi w sprawie wyjaśnieniami oskarżonego Sąd uznał, że bezpośrednie przeprowadzenie dowodu zeznańK. D.,W. B.iM. W. (1)nie było niezbędne i poprzestał na odczytaniu złożonych przez nich zeznań.
Odnośnie wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoP. Ł.Sąd dał im wiarę w zakresie w jakim oskarżony przyznaje się do dwukrotnego uderzenia pokrzywdzonego w twarz. Wyjaśnieniom oskarżonego, w których neguje udziałG. C. (1)w przedmiotowym zdarzeniu oraz w części w której wskazuje on na prowokacje ze stronyK. D., nie można dać wiary, gdyż przeczy im zgromadzony w sprawie, a uznany przez Sąd za wiarygodny, materiał dowodowy.
Za w pełni wiarygodny materiał dowodowy Sąd uznał pozostałe ujawnione i zaliczone w poczet dowodów dokumenty. Ich autentyczność, wiarygodność i wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu. Ich wiarygodność nie była również kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, aby czynić to z urzędu.
Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że sprawstwo oskarżonegoP. Ł.w przedmiocie przypisanego mu czynu nie może budzić żadnych wątpliwości, a jego wina została udowodniona.
Oskarżony swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu tj. występku zart. 158 § 1 kki157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu zG. C. (1)pobił pokrzywdzonego uderzając go pięścią w twarz i powodując u niego obrażenia ciała w postaci obrzęku i bolesności uciskowej grzbietu nosa, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.
Niewątpliwym jest, że tego rodzaju uderzenia mogą spowodować poważne uszkodzenia ciała, zważywszy, że zadawane były w miejsce szczególnie istotne dla funkcji życiowych człowieka tj. głowę. Konstrukcja przestępstwa pobicia nie wymaga ustalenia, który z uczestników zajścia zadał cios pociągający za sobą skutki określone wart. 157§2kk, natomiast pozwala na ograniczenie się do ustalenia, czy dana osoba brała udział w pobiciu, a w przedmiotowej sytuacji niewątpliwie oskarżony brał udział w pobiciuK. D.. Co do umyślności działania oskarżonego Sąd nie miał żadnych wątpliwości. Świadczy o tym sposób jego działania oraz zachowanie.
Przy wymiarze kar Sąd kierował się dyrektywami opisanymi w przepisieart. 53 § 1 i 2 kkorazart. 58 § 1 kk- wziął pod uwagę zarówno obiektywne elementy społecznej szkodliwości, takie jak: rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa, w szczególności charakter i rozmiar obrażeń spowodowanych u pokrzywdzonego.
W przekonaniu Sądu, jako okoliczność łagodzącą uznać należało stosunkowo niewielki rozmiar obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, natomiast jako okoliczność obciążającą uznać należy sposób działania oskarżonego wyrażający zupełny brak poszanowania dla praw. Oskarżony działał w ciągu dnia, na zatłoczonym szkolny korytarzu i jeszcze w zasięgu kamery i nie miał żadnych zahamowań w podjęciu wobec pokrzywdzonego działań niezgodnych z prawem, co świadczy o jego demoralizacji i zupełnym lekceważeniu prawa.
Wymierzając karę Sąd miał na względzie także cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć wobec oskarżonego. W tym zakresie sens zapobiegawczego oddziaływania kar sprowadza się do odstraszenia oskarżonego od ponownego wejścia na drogę przestępstwa. Natomiast wychowawcze cele kar realizowane są przez kształtowanie postawy oskarżonego, do której istoty należy krytyczny stosunek do własnego czynu oraz do przestępstwa w ogóle.
Jednocześnie za wymiarem kary przemawiała potrzeba w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Chodzi o to, aby wymierzona kara za przedmiotowe przestępstwo oddziaływała nie tylko na oskarżonego, ale także na innych potencjalnych sprawców przestępstw, których wymierzanie kar powinno z jednej strony odstraszać, z drugiej zaś - kształtować postawy społecznie akceptowane. Chodzi o utwierdzenie społeczeństwa w przekonaniu, że każdy poniesie odpowiedzialność w wypadku naruszenia prawa.
Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze to, że w czasie popełnienie przez oskarżonego przedmiotowego czynu w Sądzie Rejonowym w Świdnicy pod sygn. akt II K 848/14 toczyła się już przeciwko oskarżonemu sprawa, w której oskarżony był zart. 280§1 kkoraz zart. 278§1 kkw zw zart. 12 kk, a mimo to dopuścił się on kolejnego czynu zabronionego, co również wpływa negatywnie na ocenę jego zachowania. Nadto oskarżony już jako osoba nieletnia miał orzeczony dozór kuratora, popełniał przestępstwa i wykroczenia. W sprawie II K 848/14 został pomimo młodego wieku potraktowany przez Sąd ja osoba dorosła, co świadczy o jego znacznym stopniu demoralizacji.
Mając powyższe na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara nie może być w żadnym razie, zwłaszcza biorąc pod uwagę zagrożenie karą za tego rodzaju przestępstwo, uznana za nadmiernie surową czy nieadekwatną w świetle wskazanych powyżej okoliczności. Sąd uznał, iżP. Ł.nie zasługuje na wymierzenie mu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Uznać należy, że jedynie dolegliwość związana z wykonywaniem kary pozbawienia wolności może wykazać oskarżonemu naganność jego postępowania oraz skłonić go do przestrzegania porządku prawnego. Orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby wyrazem niczym nieuzasadnionej pobłażliwości. Dlatego należało uznać, że jedynie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania może spełnić swoje cele wobec oskarżonego.
O kosztach sądowych rozstrzygnięto w oparciu oart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonego od ich ponoszenia w całości, mając na względzie, że oskarżony nie mógłby ich ponieść z uwagi na swoją sytuację materialną (pkt. II wyroku).