Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 508/16
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt: V Ka 508/16
Z uwagi na fakt, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego został złożony jedynie przez oskarżyciela prywatnego, Sąd Okręgowy, zgodnie z zasadą określoną wart. 457§2 k.p.k., która nakazuje odpowiednie stosowanie przepisówart. 422 i 423 k.p.k.określających zakres sporządzania uzasadnienia, ograniczył uzasadnienie wyroku do zarzutów podnoszonych przez oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika.

UZASADNIENIE
Oskarżyciel prywatnyGrzegorzG.oskarżyłM. M.o to, że: w dniu 28 kwietnia 2013r. około godziny 21.40 przyskrzyżowaniu ulic (...)wP.został uderzony wielokrotnie ręką przezM. M., czym doprowadził go do utraty przytomności,  tj. czyn zart. 157 § 2 k.k.
Wyrokiem z dnia roku w sprawie II K 147/14Sąd Rejonowy w Kutnie w II Wydziale Karnym dokonał następujących rozstrzygnięć:

1
OskarżonegoM. M.w miejsce zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2013r. wP., popychając na kontener i uderzającG. G. (2)spowodował u niego obrażenia ciała w postaci: ograniczonego stłuczenia powłok głowy w okolicy potylicznej, wybroczyn krwawych w skórze twarzy, zranienia wargi górnej po stronie lewej, stłuczenia nosa, wybroczyn krwawych na tułowiu, lewym przedramieniu i w okolicy lędźwiowej po stronie lewej, a także otarć naskórka na plecach, które są obrażeniami innymi niż określone wart. 156 k.k.i spowodowały rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni i przyjmując, że czyn ten wypełnił dyspozycjęart. 157 § 2 k.k.na podstawieart. 157 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 69 § l k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 2 (dwóch) lat próby.

3
Na podstawieart. 46 § l k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoG. G. (2)kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego złożyli oskarżyciel prywatny i jego pełnomocnik.
Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, na podstawieart. 425§1 - 3 k.p.k.orazart. 444 k.p.k., zaskarżył wyrok w zakresiepunktu 3na niekorzyść oskarżonego i na podstawieart. 438 pkt. 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu, że rodzaj charakter, długotrwałość oraz intensywność cierpień fizycznych oraz psychicznych oskarżyciela prywatnego doznanych w związku z popełnieniem przez oskarżonego przypisanego mu czynu zart. 157§2 k.k.uzasadniają zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zadośćuczynienia jedynie w kwocie 500 złotych, w sytuacji gdy stres związany z niespodziewaną napaścią oraz pobiciem oskarżyciela prywatnego, koniecznością zainicjowania oraz przeprowadzenia przez oskarżyciela prywatnego niniejszego postępowania, a także rodzaj i rozmiar obrażeń stwierdzonych u oskarżyciela prywatnego uzasadniają zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego tytułem zadośćuczynienia kwotę 3.800 złotych.
Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżyciela prywatnego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 3 przez zasądzenie na rzecz oskarżyciela prywatnego kwoty 3.800 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Oskarżyciel prywatny zaskarżył wyrok w części dotyczącej punktu 3. Z uzasadnienia apelacji oskarżyciela prywatnego wynika, iż zakwestionował on wysokość orzeczonego na jego rzecz zadośćuczynienia. W jego ocenie Sąd I instancji błędnie ustalił wysokość odszkodowania na kwotę 500 złotych w sytuacji, gdy jego zdaniem kwota ta winna być znacząco wyższa. Uwypuklił, iż w zawartym wcześniej porozumieniu oskarżony zgodzi się zapłacić na jego rzecz kwotę 1.250 złotych, a kwota ta wynikała z ugody. Podniósł, że w jego ocenie zasądzone zadośćuczynienie nie kompensuje jego uszczerbku na zdrowiu, który miał miejsce na skutek zdarzenia oraz wartości poniesionych przez niego kosztów leczenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika nie zasługiwały na uwzględnienie.
W ocenie Sądu odwoławczego Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe i zgodniez normami procesowymi dokonał oceny zebranego w jego toku materiału, zaś wydane przez ten sąd orzeczenie końcowe nie zawiera wad wymagających reformy wyroku w kierunku wskazanym przez skarżących.
Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów stawianych przez oskarżyciela prywatnego i jego pełnomocnika co do tego, że Sad I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, w zakresie ustalenia i oceny okoliczności mających wpływ na wysokość zasądzonego od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przeciwnie. Sąd Rejonowy w sposób bardzo rzetelny dokonał ustaleń w przedmiotowym zakresie i w sposób drobiazgowy dokonał ich oceny. Swoje wnioski podparł poglądami doktryny i orzecznictwem.
Nie można zgodzić się z zarzutami oskarżyciela prywatnego co do tego, że Sad meriti nie uwzględnił w zasądzonym zadośćuczynieniu poniesionego przez niego rzeczywistego uszczerbku na zdrowiu i kosztów związanych z leczeniem. Jak słusznie podniósł Sąd meriti w pisemnych motywach rozstrzygnięcia, z opinii biegłego medycyny sądowej oraz zeznańG. G. (2)nie wynika zarówno to, aby oskarżyciel prywatny poniósł uszczerbek w związku ze zdarzeniem wymagający długotrwałego leczenia, jak i to, aby w związku z obrażeniami doznanymi podczas zdarzenia poniósł on nakłady finansowe. Zgodnie ze stanem rzeczywistym Sąd Rejonowy okoliczności te dostrzegł i prawidłowo omówił.
W sposób rzeczowy, pełny i przekonujący Sąd I instancji uzasadnił też wysokość przyjętego w zaskarżonym wyroku zadośćuczynienia. Odniósł się i omówił wszystkie czynniki, które winy być brane pod uwagę przy rozważaniach dotyczących ustalania jego wysokości. Analizy Sadu Rejonowego w tym zakresie są nie tylko pełne, ale i nienaganne pod względem logicznym. W żadnym razie nie naruszają zasad procesowych, w szczególności normyart. 7 k.p.k., albowiem stanowią wyraz wszechstronnej oceny dowodów, dokonanej swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego.
Ze wszystkich powyższych względów, jak również uznając, iż ustalenia faktyczne i oceny Sądu Rejonowego w zaskarżonym zakresie są trafne, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do wzruszenia wyroku sądumeritii dlatego utrzymał orzeczenie w mocy.
Z uwagi na fakt, że oskarżony korzystał w postępowaniu odwoławczym z pomocy prawnej świadczonej przez obrońcę ustanowionych z urzędu, a obrońca złożył wniosek o przyznanie nieopłaconego wynagrodzenia, sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. J.należną kwotę 516,60 zł.
Z uwagi na fakt, że oskarżyciel prywatny korzystał w postępowaniu odwoławczym z pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie nieopłaconego wynagrodzenia, sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Ż.należną kwotę 516,60 zł.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił od kosztów sądowych oskarżyciela prywatnego za postępowanie odwoławcze, uznając, iż uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe, zważywszy na jego trudną sytuację majątkową.