Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 437/16
Data wyroku: 2016-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: : art. 184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 887) oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 437/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekretarz sądowy Agnieszka Radochońska
po rozpoznaniu w dniu10 października 2016 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyM. G.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaM. G.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia6 maja 2016 r.nr(...)
z m i e n i azaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyM. G.prawo do emerytury, począwszy od dnia1 kwietnia 2016 r.
Sygn. akt III U 437/16

UZASADNIENIE

wyroku z dni 10 października 2016 r.
Decyzją z dnia 6 maja 2016 r., znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyM. G.prawa do emerytury.
Jako podstawę prawną przytoczono przepisyart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Na dzień 1 stycznia 1999 r. Zakład przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 7 miesięcy i 7 dni oraz składkowe w wymiarze 26 lat, 6 miesięcy i 20 dni tj. łącznie 27 lat, 1 miesiąc i 27 dni.
Organ rentowy nie zaliczył do okresów pracy w szczególnych warunkach zatrudnienia wnioskodawcy w(...) Spółdzielni (...)wR.od 20 czerwca 1979 r. do 31 grudnia 1998 r., ponieważ świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983 r. W świadectwie tym nie określono charakteru zatrudnienia oraz nie powołano się na rozporządzenie Rady Ministrów z 1983 r.
WnioskodawcaM. G.w dniu 6 czerwca 2016 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji.
W uzasadnieniu podniósł, że w okresie od 20 czerwca 1979 r. do 31 marca 2000 r. w(...) Spółdzielni (...)wJ., stalei w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku ślusarza. Był brygadzistą pracującym i zarazem nadzorował pracę mechaników, elektryków i chłodniarzy. Posiadał grupę energetyczną do 1 KV oraz uprawnienia, umożliwiające wykonywanie prac montażowych i napraw: sprężarek i instalacji amoniakalnej oraz urządzeń chłodniczych i osprzętu zabezpieczającego, przed skażeniem środowiska i utraty zdrowia pracowników; kotłów parowych wysokoprężnych, osprzętu i rurociągów przesyłowych parę technologiczną o temperaturze około 140 st. C, zaworów bezpieczeństwa, wymienników wodno-parowych oraz reduktorów pary; sprężarki powietrza „do 10 atm" zaworów bezpieczeństwa, automatyki pneumatycznej; utrzymanie ciągłości prac linii produkcyjnych; odbiór mleka, wirowanie, pasteryzacja, homogenizacji, schładzania, rozlewania , produkcja masła i twarogu.
Ponadto wskazał, że na produkcji używano środków chemicznych do mycia i dezynfekcji miedzy innymi: podchloryn, kwaśny preparat, soda kaustyczna, kwas azotowy, co powodowało codzienną styczność podczas konserwacji-napraw maszyn i urządzeń. Prace remontowo- montażowe były bardzo utrudnione ze względu na gabaryty maszyn oraz ich ciężar i duże zagęszczenie na małych powierzchniach, w trudno dostępnych miejscach „myjki butelek, tanki kotły parowe przemysłowe”. Zakład pracował w ruchu dwu zmianowym, również w niedziele i wszystkie święta. Podał również,że pracownicy produkcji i warsztatu mieli wypłacane szkodliwe z tytułu wykonywania prac w szczególnych warunkach.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósło oddalenie odwołania.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na dowód pracyw warunkach szczególnych w okresie od 20 czerwca 1979 r. do 31 grudnia 1998 r. wnioskodawca przedłożył świadectwo pracy w szczególnych warunkach z 31 marca 2000 r., w którym wskazano, że wnioskodawcaw spornym okresie wykonywał prace ślusarza-mechanika na stanowisku ślusarza - wykaz A, Dz. III, poz.81, pkt.3 zarządzenia nr 3(...)z 30 marca 1985 r., ponadto przedłożył ogólne świadectwo pracy z którego wynika,że od 20 czerwca 1979 r. do 31 marca 2000 r. zatrudniony był na stanowisku ślusarza mechanika.
Organ rentowy zwrócił uwagę, że pod poz. 81 w Dziale III wykazuA załączonego do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r., które to rozporządzenia nie jest powołane w wystawionym dokumencie, wymieniono prace w hamowniach przy próbach silników spalinowych, natomiast z opisu dokonanego przez wnioskodawcę w odwołaniu nie wynika, aby wnioskodawca takie prace wykonywał. Właściwie to tylko nazwa zajmowanego stanowiska pokrywa się z nazwą stanowiska wskazanegow Uchwale 16/83 Zarządu CentralnegoSpółdzielni (...)z 27 czerwca 1983 r.
Biorąc powyższe pod uwagę Zakład wniósł o przeprowadzenie dowodu z kompletnych akt osobowych wnioskodawcy, w celu uwiarygodnienia ewentualnych zeznań świadków na okoliczność zatrudnienia wnioskodawcy w szczególnych warunkach, a także z dokumentacji płacowej w celu stwierdzenia, czy wnioskodawca otrzymywał dodatek za pracew szczególnych warunkach za pełny etat pracy.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
WnioskodawcaM. G.,urodzony (...), od dnia 18 grudnia 2001 r. uprawniony jest do zasiłku przedemerytalnego. W dniu 28 kwietnia 2015 r. wystąpił z wnioskiem o emeryturę, oświadczając, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Do wniosku dołączył świadectwa pracy, w tym świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 31 marca 2000 r. wystawione przez(...) Spółdzielnię (...)wR.oraz umowę o naukę rzemiosła z dnia7 października 1971 r.
Decyzją z dnia 6 maja 2016 r., znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyM. G.prawa do emerytury, ponieważ na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracyw szczególnych warunkach.
Organ rentowy nie zaliczył do okresów pracy w szczególnych warunkach zatrudnienia wnioskodawcy w(...) Spółdzielni (...)wR.od 20 czerwca 1979 r. do 31 grudnia 1998 r., ponieważ świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983 r. W świadectwie tym nie określono charakteru zatrudnienia oraz nie powołano się na rozporządzenie Rady Ministrów z 1983 r.
Na dzień 1 stycznia 1999 r. Zakład przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe w wymiarze 7 miesięcy i 7 dni oraz składkowe w wymiarze26 lat, 6 miesięcy i 20 dni tj. łącznie 27 lat, 1 miesiąc i 27 dni.
Dowód:
- decyzja Powiatowego Urzędu Pracy wJ.z dnia 17.12.2001 r.,
- wniosek o emeryturę z dnia 28.04.2016 r.,
- świadectwa pracy oraz umowa o naukę rzemiosła z dnia 7 października 1971 r.
- decyzja ZUS O/R.z dnia 6.05.2016 r.
w aktach organu rentowego.
Sąd ustalił nadto, że wnioskodawca w okresie od 20 czerwca 1979 r. do 31 marca 2000 r. był zatrudniony w(...) Spółdzielni (...)wR.zakładzie wJ.na stanowisku ślusarza-mechanika. Był brygadzistą pracującym i zajmował się konserwacją, przeglądami, naprawą, remontami oraz usuwaniem awarii wszystkich urządzeń znajdujących się na terenie zakładu mleczarskiego.
W hali produkcyjnej wnioskodawca zarówno usuwał awarie, jaki dokonywał bieżących przeglądów między innymi: pasteryzatorów, wirówek, pakowaczek, butelkarek, rurociągów, pomp do przesyłania nabiału, taśmociagów. Panowały tam ciężkie warunki: wysokie i niskie temperatury, duża wilgotność, hałas. Przy dezynfekcji i procesie technologicznym były używane środki chemiczne, takie jak: podchloryn sodu, siarczan, soda kaustyczna, których opary unosiły się w powietrzu. Ponadto wnioskodawca zajmował się również przeglądami i naprawą urządzeń znajdujących się w: kotłowni, hydroforni, sprężarkowni, maszynowni chłodniczej, gdzie czynnikiem chłodniczym był freon i amoniak oraz suszarni kauzyjnej.W maszynowni chłodniczej poza odzieżą ochronną wnioskodawca musiał stosować sprzęt ochrony osobistej m.in. maski tlenowe, maski twarzowez pochłaniaczami wilgoci. W kotłowni natomiast wnioskodawca dla ochrony musiał używać kocy i ubrań azbestowych.
Wnioskodawca otrzymywał dodatek szkodliwy, który doliczany był do każdej przepracowanej godziny.
Opisane czynności wnioskodawca wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Na okoliczność pracy w warunkach szczególnych wnioskodawca przedłożył świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 31 marca 2000 r., w którym wskazano, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę ślusarza na stanowisku wymienionym w wykazie A, dziale III, pod poz. 81 w pkt 3 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały nr 16/83 Zarządu CentralnegoSpółdzielni (...)z dnia 27 czerwca 1983 r.
Dowód:
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych z okresu zatrudnienia w(...) Spółdzielni (...)wR.,
- świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 31 marca 2000 r.,
- zeznania świadków:
-H. G., k. 21
-Z. G., k. 21
- przesłuchanie wnioskodawcy, k. 21.
Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu bhp celem ustalenia czy prace wykonywane przez wnioskodawcę na stanowisku ślusarza-mechanika w okresie od 20 czerwca 1979 r. do 31 grudnia 1998 r. były pracami w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. oraz uchwały nr 16/83 Zarządu CentralnegoZwiązku Spółdzielni (...)z dnia 27 czerwca 1983 r.w sprawie stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w spółdzielczości mleczarskiej - wykaz A, dział XIV, poz. 24 w zw. z działem X, poz. 13 lub ewentualnie inne.
W opinii z dnia 19 sierpnia 2016 r. biegłyW. Ż.ustalił,że wnioskodawca jako ślusarz – mechanik, brygadzista wykonywał czynności kontroli międzyoperacyjnej na oddziałach produkcyjnych w przemyśle mleczarskim polegających na przeglądach, konserwacji, naprawie aparatów do obróbki surowców, do produkcji wyrobów mleczarskich. kazeinv, suszarni, kotłów przemysłowych, chłodni, pras filtracyjnych, wiróweki suszarek. Powyższe czynności wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Biegły wskazał, że wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach środowiska, które byty determinowane procesem technologicznym poprzez: niskie i wysokie temperatury, stosowanie szkodliwych substancji chemicznych, występowały przekroczenia natężenia hałasu powyżej 81 dB, który wytwarzają wirówki. Ponadto wnioskodawca jako osoba sprawująca nadzór przebywał na stanowiskach pracy w tych działach, gdzie wykonywano prace w szczególnych warunkach. Był narażony na oddziaływanie amoniaku, podchlorynu sodu, kwasów nieorganicznych, kreonu, hałasu i wilgoci. Jako brygadzista sprawował bezpośredni nadzór nad pracą podległych mu pracowników.
Wnioskodawca był zatrudniony przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości, które wymagały wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne bądź otoczenia.
W ocenie biegłego powyższe prace wymienione zostały w wykazieA dział X, poz. 7 i poz. 13 i dział XIV załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. W szczególności pkt 24 działu XIV jako pracęw szczególnych warunkach wskazuje kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno - techniczny na oddziałachi wydziałach w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie. Prace te zostały również wymienione w wykazie stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkachw spółdzielczości mleczarskiej, stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały nr 16/83 Zarządu CentralnegoZwiązku (...)z dnia 27 czerwca 1983 r.
Zarzuty do powyższej opinii złożył w dniu 29 sierpnia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR., podnosząc, że nie zgadza się z powyższą opinią, ponieważ biegły dokonuje oceny zeznań świadków, a nie faktycznych warunków pracy panujących na stanowisku pracy wnioskodawcy. Zakład zarzucił, że ocena zeznań świadków nie jest rolą biegłego, a biegły nie wskazał innych dowodów, w oparciu o które ustalił warunki pracy na stanowisku wnioskodawcy.
Dowód:
- opinia z dnia 19.08. 2016 r. , k.23-27
- zarzuty z dnia 29.08.2016 r., k. 35.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych przez organ rentowy na etapie wydawania zaskarżonej decyzji, a także dokumentów przedstawionych dopiero na etapie postępowania przed Sądem w postaci akt osobowych wnioskodawcy z jego zatrudnienia w spornym okresie, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a ponadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Sąd ponadto uwzględnił dowody z zeznań świadkaH. G.orazZ. G.. Świadkowie pracowali wraz z wnioskodawcą w(...) Spółdzielni (...)wR.w spornym okresie i posiadali wiedzę na temat charakteru zatrudnienia wnioskodawcy oraz warunków pracy. Zeznania świadków korespondowały ze sobą i pozwalały w sposób wiarygodny ustalić rzeczywisty charakter pracy wnioskodawcy. Świadkowie zgodnie zeznali, żeM. G.stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace przy konserwacji, przeglądach, naprawie, remontachi usuwaniu awarii urządzeń i instalacji technologicznych znajdujących na terenie zakładu mleczarskiego, był brygadzistą.
Sąd uznał również za wiarygodne zeznania samego wnioskodawcyM. G., które korelują z treścią zeznań wyżej wskazanych świadków.
Dowody osobowe stanowią dodatkowo uzupełnienie dowodówz dokumentów w zakresie zajmowanych przez wnioskodawcę stanowisk pracy oraz rodzaju pracy wykonywanej w okresach będących przedmiotem postępowania.
Sąd uwzględnił także opinię biegłego z zakresu bezpieczeństwai higieny pracy z dnia 19 sierpnia 2016 r., który na podstawie analizy dostępnej dokumentacji, posiłkując się zeznaniami świadkówi wnioskodawcy w zakresie warunków pracy i urządzeń znajdujących sięw zakładzie stwierdził, żeM. G.w trakcie zatrudnieniaw(...) Spółdzielni (...)wR.stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace, które winny być zaliczone do prac w szczególnych warunkach.
Wskazać należy, że opinia biegłych sądowych podlega – jak inne dowody – ocenie wedługart. 233 k.p.c., na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stanowczości wyrażonych w niej wniosków.
Sąd uznał, iż wydana opinia została sporządzona w sposób rzetelnyi kompleksowy, jest czytelna i jasna. Wnioski zawarte w opinii zostały wyrażone precyzyjnie i przekonywująco.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd postanowił nie uwzględnić zarzutów organu rentowego do opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwai higieny pracy.
Wiedzę o warunkach pracy wnioskodawcy, biegły rzeczywiście czerpałz zeznań świadków, które są miarodajnym dowodem w sprawie. Zakład pracy nie istnieje i nie ma żadnych dokumentów źródłowych, w oparciu o które można odtworzyć warunki panujące w zakładzie pracy wnioskodawcy w spornym okresie.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyM. G.zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r. poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1,za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe torozporządzenie Rady Ministrów z dnia7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji - w świadectwie wykonywania pracyw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zaświadczenie zakładu pracy powinno potwierdzać charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których uzależnione jest przyznanie emerytury.
Bezspornym jest, iż wnioskodawcaM. G.w dniu 10 lutego 2015 r. ukończył 60 lat, wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn oraz nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Istotą sporu w niniejszej sprawie była zatem kwestia ustalenia,czy wnioskodawcaM. G.był zatrudniony, co najmniej 15 latw warunkach szczególnych i okres ten przypadał przed 1 stycznia 1999 r.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało,że wnioskodawca był zatrudniony w warunkach szczególnych w(...) Spółdzielni (...)wR.w okresie od 20 czerwca 1979 r. do 31 marca 2000 r. (zaliczeniu podlega wyłącznie okres zatrudnienia do 31 grudnia 1998 r.)
Co prawda pracodawca w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach powołał się nie niewłaściwy dział, pozycję i punkt wykazu A stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały nr 16/83 Zarządu CentralnegoSpółdzielni (...), jednak zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa dla ustalenia pracy wykonywanej w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. istotne znaczenie ma rodzaj faktycznie wykonywanej pracy.
Zakres wykonywanych czynności przez wnioskodawcę we wskazanym powyżej okresie w pełni odpowiadał pracom w szczególnych warunkach wymienionym w wykazie A, dziale XIV – prace różne, w poz. 24 – kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno – technicznych na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie oraz poz. 25 – bieżąca konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowei budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Dla porządku przypomnieć należy, iż zarządzenia resortowe utraciły moc i nie są już źródłem prawa. O szczególnym charakterze zatrudnienia decyduje w pierwszej kolejności rodzaj wykonywanych przez ubezpieczonego prac, wymienienie ich w rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.i znaczna szkodliwość prac dla zdrowia oraz znaczny stopień ich uciążliwości. Te warunki prace wykonywane przez wnioskodawcę w spornym okresie spełniają.
Informacyjnie można jednak wskazać, że ww. prace wykonywane przez wnioskodawcę i stanowiska pracy wymienione są również w wykazie A, dziale XIV, pod poz. 24, stanowiącym załącznik nr 1 do Uchwały nr 16/83 Zarządu CentralnegoSpółdzielni (...)z dnia 27 czerwca 1983 r. w sprawie stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w spółdzielczości mleczarskiej
Podkreślenia wymaga również, iż w postępowaniu przed sądami pracyi ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i renty oraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.
Z poczynionych zatem wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał łącznie ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzjęz urzędu.
W niniejszej sprawie wnioskodawcaM. G.złożył wnioseko emeryturę w dniu 28 kwietnia 2016 r., natomiast wiek 60 lat ukończyłw dniu 10 lutego 2015 r., a zatem w oparciu o powyższe, prawo do świadczenia emerytalnego należało przyznać począwszy od 1 kwietnia 2016 r., tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożono wniosek.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w sentencji wyroku.