Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 124/16
Data wyroku: 2016-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Waldemar Majka
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 124/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Waldemar Majka

Protokolant:

Marta Synowiec

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r.
sprawyE. D.
córkiA.iA.z domuW.(...)r. wK.zart. 178a § 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 14 grudnia 2015 r. sygnatura akt II K 112/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 124/16

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Bystrzycy Kłodzkiej wniósł akt oskarżenia przeciwkoE. D.oskarżając ją o to, że:
w dniu 27 grudnia 2013roku wT., woj.(...), kierowała w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 2,43 promila alkoholu we krwi , mimo uprzedniego prawomocnego skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 27 czerwca 2012r. sygn. akt IIK 318/12 za czyn zart. 178a§1 kk,
to jest o czyn zart. 178a§4 kk.
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2015 roku (sygnatura akt II K 112/15 ) Sąd Rejonowy w Kłodzku:

I
OskarżonąE. D.uznał za winną tego, że w dniu 27 grudnia 2013 roku wT., woj.(...), kierowała w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 2,43 promila alkoholu we krwi, to jest za winną popełnienia czynu zart. 178a§1 kki za czyn ten na podstawieart. 178a§1 kkwymierzył jej karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 i 2 kkw zw. zart. 70§1 pkt 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4§1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 42§2 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 18 maja 2015 r. w zw. zart. 4§1 kkorzekł wobec oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat;

IV
na podstawieart. 71§1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4§1 kkorzekł wobec oskarżonej karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, przyjmując, iż jedna stawka dzienna wynosi 10 (dziesięć) złotych;

V
na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżoną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając na rachunek tegoż Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiodła oskarżonaE. D., zaskarżając wyrok w całości, podnosząc, iż wszystkie fakty w toku procesu zostały przeinaczone, na niekorzyść oskarżonej, np. droga na której doszło do zatrzymania jest drogą prostopadłą do drogi głównej, a nie równoległą, podnosząc, iż określenie godziny w której doszło do zdarzenia ma istotne znaczenie, zauważając ponadto, iż miało to miejsce w dniu 27 grudnia 2013 roku. W toku prowadzonego postępowania na rozprawę nie stawił się funkcjonariusz policji przedstawiając zwolnienie lekarskie, stwierdzając nadto, iż od początku działania interweniujących funkcjonariuszy policji „były niezgodne z prawem”. Podnosząc wskazane zarzuty jak można wywodzić z apelacji domagała się uniewinnienia.

Sąd okręgowy zważył:

apelacja nie jest zasadna.
Sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę w sposób rzetelny, wnikliwy oraz wszechstronny rozważył zgromadzone dowody jak również ujawnione na rozprawie okoliczności i na ich podstawie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz należycie wykazał sprawstwo i winę oskarżonejE. D.odnośnie przestępstwa zart. 178a § 1 kk. Przeprowadzona w sposób swobodny ocena materiału dowodowego jest oceną bezstronną, zgodną tak z zasadami wiedzy jak również doświadczenia życiowego oraz prawidłowego rozumowania i nie zawiera błędów faktycznych czy też logicznych. Swoje stanowisko sąd orzekający zaprezentował w przekonującym pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Przedstawiona w apelacji przez oskarżoną argumentacja nie jest przekonująca skoro w świetle zgromadzonych w sprawie niniejszej i prawidłowo ocenionych dowodów nie budzi wątpliwości ustalenie, iż samochód osobowy markiO. (...)onr rej. (...)w czasie zaistniałego zdarzenia znajdował się w ruchu lądowym. Zwrócić należy uwagę, iż z zeznań świadków funkcjonariuszy policjiN. R.iD. M.wynika, iż po przybyciu na miejsce, w związku z otrzymanym zgłoszeniem dotyczącym nietrzeźwego kierującego (według zgłoszenia miało to być obokposesji oznaczonej nr (...)) wymienieni funkcjonariusze zauważyli światła, przemieszczającego się drogą gruntową pojazdu. Podnoszone w apelacji dywagacje odnoszące się do kwestii czy droga na której doszło do zatrzymania oskarżonej jest drogą prostopadłą do drogi głównej czy też równoległą do drogi głównej w sprawie niniejszej nie mają znaczenia dla kwestii odpowiedzialności oskarżonej. Jak podał w swoich zeznaniachD. M.„gdy dojechaliśmy na miejsce zauważyliśmy, że auto wycofało z lewej strony tyłem na drogę gruntową. Widząc to wjechałem na tą drogę na wprost. Światłami świeciliśmy wprost na kierowcę. Kierujący odbił auto w prawo i zaczął jechać prosto po tej drodze. Ruszyłem radiowozem oznakowanym za tym pojazdem, auto przejechało 10-15 metrów i zatrzymało się. Od strony kierowcy wysiadła oskarżona, to jest pani która siedzi na ławie oskarżonych, która rozpoznaję” (k. 133). Z zaprezentowanych przez świadków relacji wynika, iż w czasie podjętej na miejscu zdarzenia interwencji widzieli poruszający się samochód przy czym nadmienić należy, iż w pojeździe tym jak konsekwentnie i spójnie wskazywaliN. R.iD. M.nikt inny poza oskarżoną nie przebywał. Złożone przez wymienionych świadków zeznania sąd rejonowy rzetelnie przeanalizował w powiązaniu z innymi zgromadzonymi dowodami, zauważając przy tym, iż funkcjonariusze policji pozostawali osobami obcymi dla oskarżonej i nie mieli żadnego powodu do jej pomawiania (w czasie zaistniałego zdarzenia wykonywali jedynie swoje obowiązki służbowe) oraz zasadnie uznał zeznania te za wiarygodne.
Odnośnie kwestionowanego przez oskarżoną statusu drogi, po której poruszała się pojazdem zwrócić należy także uwagę, iż z treści pisma z dnia 22 czerwca 2015 roku dotyczącego drogi w pobliżuposesji nr (...)położonej wT.– podpisanego przez BurmistrzaL.- wynika zaś, iż droga w sąsiedztwie zabudowań nr(...)oznaczona w ewidencji gruntów numerem działkidziałki (...), której gmina jest właścicielem, stanowi drogę wewnętrzną ogólnie dostępną, dojazdową do gruntów rolnych i leśnych oraz do zabudowań i gospodarstw rolnych. Przedmiotowa droga jest drogą o nawierzchni gruntowej.
Znamieniem przestępstwa zart. 178a § 1 kkjest m. in. prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości „w ruchu lądowym”.Pojęcie „ruchu lądowego” obejmuje swoim zakresem nie tylko drogi publiczne i strefy zamieszkania ale wszystkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, a więc również drogi wewnętrzne (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 maja 2008 roku IV KK 29/08). Odpowiedzialności na podstawieart. 178a § 1 kkpodlega ten kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechanicznych w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, stosownie natomiast do treściart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub 2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Odnosząc się do zarzutów apelacji nie sposób ponadto nie zauważyć, iż w próbkach krwi pobranych od oskarżonejE. D.w dniu 27 grudnia 2013 roku stwierdzono zawartość: w próbce(...)- (...)– 1,9 ‰ alkoholu etylowego, zaś w próbce(...)- (...)– 1,7 ‰ alkoholu etylowego. Z wydanej przez lekarza sądowegoA. P.opinii wynika, iż w czasie pobierania krwi na zawartość alkoholuE. D.znajdowała się w fazie eliminacji alkoholu z krwi. Na podstawie przeprowadzonego badania retrospektywnego stwierdzono, że zawartość alkoholu we krwi w dniu 27.12.2013 roku w czasie zatrzymania uE. D.wynosiła 2,43 ‰ alkoholu. Sporządzona w sprawie przezA. P.opinia jest pełna, jasna i pozbawiona sprzeczności oraz spełnia wymogiart. 200 kpk, a zatem nie sposób ją kwestionować.
Mając na uwadze powyższe sąd rejonowy zasadnie uznał, iż oskarżona swoim zachowaniem w dniu 27.12.2013 roku wypełniła znamiona czynu zart. 178a § 1 kk.
Z tych też wszystkich względów orzeczono jak w wyroku (art.437§1 kpk), bowiem także orzeczona kara i środek karny nie rażą surowością.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624§1 kpkzwalniając oskarżoną od ponoszenia tych kosztów zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.