Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 128/15
Data wyroku: 2016-02-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Ewa Dmitruk

Sygn. akt VIII U 128/15

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 rokuM. S.wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału wW.z dnia 30 czerwca 2015 roku w sprawie nr(...), odmawiającej przyznania jej jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, który miał miejsce w dniu 22 sierpnia 2014 roku, wobec niestwierdzenia przez komisję lekarską Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w związku z tym wypadkiem stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Powołując się na wyniki badań diagnostycznych odwołująca zakwestionowana ocenę lekarzy orzeczników ZUS oraz wskazała, że w dalszym ciągu przy poruszaniu się odczuwa skutki urazu (odwołanie k. 3).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 26 sierpnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał, że o uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy orzeka lekarz orzecznik ZUS, a w razie odwołania od jego orzeczenia – Komisja Lekarska ZUS. W przypadku odwołującej podmioty te dokonując oceny stanu zdrowia odwołującej w związku z wypadkiem z dnia 22 sierpnia 2014 roku, nie stwierdziły u niej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (odpowiedź na odwołanie k. 4).
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 roku Sąd zawiadomił płatnika jako zainteresowanego o toczącym się postępowaniu, który w zakreślonym przez Sąd terminie nie przystąpił do postępowania(postanowienie k. 49).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OdwołującaM. S.będąc zatrudniona w Sądzie(...)w dniu 22 sierpnia 2014 roku schodząc po schodach uległa wypadkowi w pracy. W wyniku zdarzenia odwołująca doznała skręcenia lewego stawu skokowego (dokumentacja w aktach rentowych k. 4-10, dokumentacja medyczna k. 1-6 akt rentowych).
M. S.była leczona zachowawczo. Odwołująca na skutek urazu z dnia 22 sierpnia 2014 roku nie doznała stałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Po zakończeniu leczenia i rehabilitacji odwołująca odzyskała bowiem możliwość ruchu stopą w pełnym zakresie i nie nastąpiło upośledzenie funkcji lewej stopy. Lewy staw skokowy odwołującej jest stabilny, bez obrzęku, posiada prawidłowy zakres ruchów zgięcia podeszwowego, pronacji i supinacji oraz zgięcia grzbietowego. U odwołującej stwierdzono też prawidłową szerokość więzozrostu piszczelowo – strzałkowego oraz prawidłowy wydolny dynamicznie chód. Również badania RTG i USG odwołującej nie wykazują ewidentnych zmian pourazowych (historia choroby w aktach ZUS, orzeczenia w aktach ZUS k. 12, k. 8, opinia biegłego i opinia uzupełniająca k. 16-19, k.42, badanie USG k. 22, k. 31,historia choroby k. 23).
Odwołująca w dniu 9 kwietnia 2015 roku zwróciła się o przyznanie jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 22 sierpnia 2014 roku. Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 11 maja 2015 roku nie stwierdził u odwołującej stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 22 sierpnia 2014 roku. W związku ze sprzeciwem odwołującej od powyższej opinii,M. S.badana była przez Komisję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która w orzeczeniu z dnia 24 czerwca 2015 roku również nie stwierdziła stałego ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu odwołującej w związku z przedmiotowym wypadkiem (dokumentacja w aktach ZUS).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wW.decyzją z dnia 30 czerwca 2015 roku Nr(...)odmówił odwołującej przyznania jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 22 sierpnia 2014 roku wobec niestwierdzenia naruszenia czynności organizmu powodującego stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu (decyzja k. 43 akt rentowych).
Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd poczynił w oparciu o wskazane wyżej dokumenty znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy, w tym w oparciu o załączone do akt sprawy akta organu rentowego i dokumentację medyczną odwołującej oraz w oparciu o opinię biegłego sądowego lekarza ortopedy.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego, ponieważ ich wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, nie była nadto kwestionowana przez strony.
Dokonując ustaleń faktycznych dotyczących skutków zdarzenia z dnia 22 sierpnia 2014 roku Sąd oparł się na treści opinii biegłego specjalisty ortopedy traumatologa, który jednoznacznie stwierdził, że na skutek urazu z dnia 22 sierpnia 2014 roku u odwołującej nie wystąpił stały ani długotrwały uszczerbek na zdrowiu.
W ocenie Sądu powyższa opinia jest rzetelna, precyzyjna, wnikliwa i obiektywna. Została sporządzona po przeprowadzeniu badania odwołującej się i zapoznaniu z aktami sprawy oraz dokumentacją medyczną. Analiza opinii biegłego dowodzi, iż dokonał on wszechstronnej, wnikliwej i obiektywnej oceny stanu zdrowia odwołującej się, zaś wnioski sformułowane przez biegłego zostały potwierdzone w badaniu ortopedycznym odwołującej oraz badaniu RTG i USG. Jednocześnie odnosząc się do wyników badania USG i RTG biegły przedstawił ich analizę i w tym kontekście dokonał oceny zgłaszanych przez dowołującą dolegliwości bólowych i niestabilności stawu, wskazując iż w jego ocenie wynik tychże badań wskazuje na to, iż odwołująca agrawuje zgłaszane dolegliwości. Biegły następnie w opinii uzupełniającej w sposób przekonujący i wyczerpujący odniósł się do zarzutów odnośnie sporządzonej opinii, sformułowanych przez odwołującą, słusznie wskazując, że stanowią one rodzaj polemiki z wnioskami biegłego i opierają się na subiektywnych odczuciach odwołującej. W konsekwencji Sąd nie podzielił zarzutów odwołującej do opinii i tym samym uznał opinię biegłego wraz z opinią uzupełniającą za pełnowartościowy materiał dowodowy i w oparciu o nie poczynił ustalenia.
Sąd zważył, co następuje:
Problematyka związana z wypadkami przy pracy oraz chorobami zawodowymi została uregulowana wustawie z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. 2009.167.1322 j.t.). Ustawa ta określa zarówno rodzaje świadczeń, jak również warunki nabywania prawa do tych świadczeń, zasady i tryb przyznawania świadczeń, ustalania ich wysokości oraz zasady ich wypłaty. Artykuł 6 ww. ustawy zawiera zaś katalog świadczeń gwarantowanych osobom ubezpieczonym w przypadku wystąpienia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ww. ustawy, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: 1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, 2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, 3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.
Jak wynika z niekwestionowanych przez strony okoliczności faktycznych niniejszej spawy, w dniu 22 sierpnia 2014 roku, podczas wykonywania obowiązków służbowych odwołująca schodząc po schodach upadła i doznała skręcenia lewego stawu skokowego. Opisane powyżej zdarzenie bezsprzecznie spełnia wszystkie wymogi przywołanej powyżej definicji wypadku przy pracy.
W przedmiotowej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie kwestionując powyższych okoliczności, zaskarżoną decyzję z dnia 30 czerwca 2015 roku, odmawiającąM. S.przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy oparł jednak na stwierdzeniu, że u odwołującej nie nastąpił stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu w związku z tym zdarzeniem. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 11 ust. 1 ww. ustawy jednorazowe odszkodowanie przysługuje jedynie ubezpieczonemu, który na skutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu w świetle art. 11 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Zasady ustalania stopnia procentowego uszczerbku na zdrowiu z tytułu wypadku przy pracy określaRozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. 2013.954 j.t.) wraz z załącznikiem. Zawiera ono precyzyjne określenie (w skali procentowej) stopnia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, w powiązaniu z określonymi urazami. W załączniku do wskazanego wyżej rozporządzenia, w pozycji 162 dotyczącej stawu skokowego i stopy, istnienie stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu połączono jedynie z sytuacjami, w których skutkiem urazu stało się ograniczenie ruchomości i zniekształcenia w stawach skokowych (w następstwie wykręcenia, zwichnięcia, złamania kości tworzących staw, zranień, ciał obcych, blizn itp.) - w zależności od ich stopnia i dolegliwości bez zniekształceń, ze zniekształceniem, upośledzeniem funkcji ruchowej i statycznej stopy lub powikłane przewlekłym zapaleniem kości i stawu, przetokami, martwicą aseptyczną, zmianami neurologicznymi itp.
Mając zatem na uwadze brzmienie powyższych przepisów oraz opinię biegłego należy stwierdzić, że odwołanie wniesione przezM. S.nie zasługuje na uwzględnienie. Jak już bowiem wskazano, z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika, że choć skutek zdarzenia z dnia 22 sierpnia 2014 roku odwołująca doznała urazu w postaci skręcenia lewego stawu skokowego, to jednak po przeprowadzeniu prawidłowego leczenia nie spowodował on u odwołującej ograniczenia sprawności kończyny lewej w postaci ograniczenia zakresu jej ruchomości, jak również nie ograniczył stabilności tej kończyny. Staw skokowy odwołującej jest stabilny, o prawidłowej funkcji lokomocyjnej. Jednocześnie dolegliwości bólowe i dyskomfort podczas poruszania się sygnalizowane przez odwołującą i łączone przez nią z urazem doznanym w dniu 22 sierpnia 2014 roku, nie znalazły potwierdzenia w badaniu przeprowadzonym przez biegłego, a niezależnie od powyższego, w świetle wskazanych wyżej przepisów, nie mogą stanowić samoistnie podstawy do orzeczenia o istnieniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
W tych okolicznościach oraz w świetle kategorycznych wniosków opinii biegłego, opartej na wynikach badań diagnostycznych oraz przede wszystkim na badaniu odwołującej, należy stwierdzić, że u odwołującej się w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 22 sierpnia 2014 roku nie wystąpił stały ani długotrwały uszczerbek na zdrowiu, w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów.
W konsekwencji Sąd w oparciu o przepisart. 47712§ 1 k.p.c.w zw. zart. 6w zw. zart. 11 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychorzekł jak w sentencji i oddalił odwołanie.
SSR Ewa Dmitruk