Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI P 609/14
Data wyroku: 2016-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kryńska-Mozolewska, Joanna Chmielewska
Słowa kluczowe: Powództwo o ustalenie, Wynagrodzenie (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 22 kp, art. 189 kpc

Sygn. akt VI P 609/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 października 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Kryńska - Mozolewska
Ławnicy: Joanna Chmielewska
Tomasz Sowa
Protokolant: protokolant sądowy Marzena Szablewska
po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z powództwaP. W.
przeciwko(...)z siedzibą wK.

o ustalenie istnienia stosunku pracy, wynagrodzenie
orzeka:

1
oddala powództwo;

2
uznaje się niewłaściwym miejscowo oraz rzeczowo i roszczenie o wynagrodzenie przekazuje do rozpoznania i rozstrzygnięcia do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie I Wydziału Cywilnego

3
zasądza od powodaP. W.na rzecz pozwanego(...)z siedzibą wK.kwotę 60,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Joanna Chmielewska  SSR Małgorzata Kryńska – Mozolewska   Tomasz Sowa
Sygn. akt VI P 609/14

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 28 października 2014 roku (data na kopercie) powód

P. W.wniósł o ustalenie, że pomiędzy nim a pozwaną spółką(...). z siedzibą wK.została zawarta umowa o pracę na czas określony od dnia 1 października 2013 roku do dnia 30 czerwca 2014 roku z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 6.400,00 zł brutto, w ramach, której był on zatrudniony na stanowisku dyrektora zarządzającego, zaś miejscem jej wykonywania byłaW.,ul. (...). Powód wniósł także o zasądzenie od pozwanej spółki kwoty 19.200,00 zł tytułem wynagrodzenia za miesiące kwiecień, maj, czerwiec 2014 r wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi:
- od kwoty 6.400,00 zł od dnia 11 maja 2014 roku do dnia zapłaty,
- od kwoty 6.400,00 zł od dnia 11 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty,
- od kwoty 6.400,00 zł od dnia 11 lipca 2014 roku do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dnia 1 października 2013 roku zawarł z pozwaną spółką umowę nazwaną umową o dzieło, na czas określony od dnia 1 października 2013 roku do dnia 30 czerwca 2014 roku. W ocenie powoda ta umowa w istocie była umową o pracę, powód był, bowiem bezpośrednio podporządkowanyP. M. (1), swoje zadania musiał wykonywać osobiście, czynności wykonywane przez powoda były realizowane na ryzyko pozwanej spółki, powód miał również określone stałe godziny pracy i miejsce pracy. Powód dodał, że miał również zawartą umowę o pracę z(...)wW., której kanclerzem byłP. M. (1)i w ramach tej umowy o pracę powód miał wykonywać podobne obowiązki jak te zlecone mu umową zlecenia zawartą z pozwaną spółką. Powód podniósł również, że pozwana spółka nie wypłaciła mu wynagrodzenia za miesiące kwiecień 2014 roku, maj 2014 roku oraz czerwiec 2014 roku.
(dowód: pozew – k. 1 – 6)
W odpowiedzi na pozew pozwana spółka wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwana wskazała, że w rzeczywistości umowa o dzieło zawarta z powodem nie była wykonywana w warunkach jakiejkolwiek podrzędności, ani też pod kierownictwemP. M. (1). Stałe miejsce pracy oraz godziny świadczenia pracy nie były z kolei związane z dziełem wykonywanym w ramach umowy o dzieło, lecz były związane z jednocześnie wiążącą powoda umową o pracę zawartą z(...)wW.. Jednocześnie pozwana podniosła, że przedmiotem umowy o dzieło było przygotowanie koncepcji zarządzania i promocji budynkuE.i budynku(...), zaś przedmiotem umowy o pracę były czynności pracownicze związane z pełnieniem funkcji Dyrektora Zarządzającego Uczelni Wyższej. Pozwana wskazała również, że w umowie o dzieło zawartej z powodem określone zostało łączne wynagrodzenie za sporządzenie dzieła, które miało być płatne ratami po 6.400,00 zł miesięcznie, jednak w związku z niewykonaniem przez powoda dzieła, pozwana odstąpiła od tej umowy.
(odpowiedź na pozew – k. 25 – 30)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

PowódP. W.zawarł dnia 1 października 2013 roku umowę o dzieło z pozwaną spółką(...)z siedzibą wK., której przedmiotem było wykonanie dzieła polegającego na przygotowaniu koncepcji zarządzania i promocji budynkuE.oraz budynku(...). Dzieło miało być wykonane w okresie od 1 października 2013 roku do 30 czerwca 2014 roku za wynagrodzeniem w wysokości 6.400,00 zł brutto miesięcznie, płatne w terminie 7 dni po przedłożeniu rachunku przez powoda. Z uwagi na niewykonanie umowy w terminie do 30 czerwca 2014 roku strona pozwana odstąpiła pisemnie od przedmiotowej umowy wzywając do zwrotu wypłaconego wynagrodzenia w łącznej kwocie 35.034 złotych w terminie14 dni od otrzymania pisma

(dowód: umowa o dzieło z dnia 01.10.2013r. – k. 12)
Powód był również zatrudniony w(...)wW., na stanowisku dyrektora ds. administracyjnych, na podstawie umowy o pracę z dnia 1 października 2013 roku zawartej na czas nieokreślony, z wynagrodzeniem miesięcznym określonym w kwocie 1.600,00 zł brutto. Zarządzeniem z dnia 25.11.2013r. pracodawca powierzył powodowi pełnienie stanowiska dyrektora zarządzającego od dnia 26.11.2013r.
W ramach kompetencji dyrektora zarządzającego(...)wW.powód miał zastępować Kanclerza tej uczelni w zakresie kierowania administracją, finansami i gospodarką uczelni, zastępować kanclerza w podejmowaniu decyzji dotyczących bieżących spraw uczelni – w zakresie nieprzekraczającym zwykłego zarządu oraz we wszelkich innych sprawach niezastrzeżonych na podstawie postanowień Statutu Uczelni do kompetencji innych organów uczelni lub do wyłącznej kompetencji kanclerza oraz niezastrzeżonych do wyłącznej kompetencji kanclerza lub innych organów uczelni na podstawie przepisów ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym lub innych przepisów.
Umowa o pracę pomiędzy(...)wW.a powodem została rozwiązania za porozumieniem stron ze skutkiem na dzień 30 czerwca 2014 roku.

    (dowód: umowa o pracę z dnia 01.10.2013r. – k. 57 i k. 142, zarządzenie kanclerza(...)wW.nr(...)z dnia(...)– k. 15 i k. 135, porozumienie stron z dnia(...). – k. 17 i k. 132, świadectwo pracy – k. 131, statut(...)k.109-128, zarządzenie(...)r w sprawie powołaniaP. W.na stanowisko Dyrektora zarządzającego(...)k. 135- dowód z przesłuchania stron rozprawa 18.10.2016 r)

Pozwane(...)z siedzibą wK., zawarła z(...)z siedzibą wW.z dniem 1 października 2013 roku umowę podnajmu. Przedmiot umowy o dzieło z pozwaną wynikała z faktu, iż pomieszczenia w budynku przyul. (...)były najmowane przez pozwaną i podnajmowane(...), z którą pozwana prowadziła stałą współpracę. Jednocześnie na mocy umów najmu z właścicielem nieruchomości(...)w budynku trwał remont prowadzony przez pozwaną, którego celem było dostarczenie poszczególnych pomieszczeń do rodzaju działalności(...)a także do przyszłej działalności pozwanej. Od początku roku akademickiego 2014 roku część pomieszczeń obok(...)miała zajmować pozwana, przy czym miała ona też współkorzystać z pracowni krawieckich i kulinarnych szykowanych w części pomieszczeń z(...). Tym samym konieczne było opracowanie pomieszczeń przez te dwa podmioty, w szczególności takie opracowanie winno obejmować regulaminy poszczególnych pracowni, określenie zakresu odpowiedzialności materialnej podmiotów korzystających , odpłatności za używanie sprzętu itp. Opracowanie takiego właśnie systemu oraz systemu promocji budynku i urządzanych w nim pracowni było przedmiotem dzieła wykonywanego przez powoda na rzecz pozwanej. Współpraca pomiędzy ówczesnym Kanclerzem(...), jakim byłP. M. (1)- prezes zarządu, a powodem, jako dyrektorem zarządzającym uzasadniała jego wybór na wykonawcę tego dzieła, jako osoby znakomicie zorientowanej w warunkach nieruchomości oraz potrzebach przede wszystkim(...)w zakresie używania budynku i jego pomieszczeń. Cała inwestycja obsługiwana była kompleksowa przezfirmę (...)sp z.o.o. Do września 2014 roku tylko(...)korzystała z przedmiotowego budynku. Jeśli powód przebywał w tym budynku i wykonywała czynności to wykonywał je jako pracownik(...). W czerwcu 2014 roku powód był na urlopie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę z(...)i w tym okresie nie wykonywał żadnych czynności w przedmiotowym budynku.

    dowód: k. 41 - 56 – dwie umowy podnajmu od pozwanej dla(...)pomieszczeń w budynku(...).zeznania świadkaP. M. (2)rozprawa 21 lipca 2015 r zeznania świadkaE. B.rozprawa 2 kwietnia 2016 r, zeznania świadkaS. K.rozprawa 2 kwietnia 2016J. P.
    rozprawa 2 kwietnia 2016, umowy z dnia 10.02.2014 r zawarta pomiędzy(...)afirmą (...)k. 176-180, zeznania świadkaJ. K. (1)rozprawa z dnia 18.10.2016 roku, k. 109 – 128 – statut(...)

Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody z dokumentów Sąd ocenił, jako w pełni wiarygodne. Na żadnym etapie rozpoznawania sprawy, strony postępowania nie zakwestionowały jakiegokolwiek dowodu, nie podniosły jego nieautentyczności lub niezgodności ze stanem rzeczywistym. Były one, zatem nie tylko spójne wewnętrznie, ale i korespondowały ze sobą, tworząc logiczną całość, dlatego też stanowiły podstawę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w niniejszej sprawie.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaD. K., chociaż nie wniosły nic konkretnego do sprawy świadek zeznała, że powód wykonywał czynności na rzecz szkoły(...), ale naE.wystawiane były faktury, Świadek nie potrafiła dokładnie powiedzieć na czyją rzecz działał powód.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaP. M. (2),E. B.(powód był zatrudniony w(...)i czynności w zakresie nad budową wykonywał w imieniu(...)),S. K.(potwierdził, że w ramach realizacji przystosowania budynku dlaV.kontaktował się z Powodem, natomiast strona umowy był pozwany), świadekJ. P.(powód reprezentował uczelnięV.i on był głównym zarządzającym, a następnie świadek zeznał, że powód reprezentował obie firmy).
ŚwiadekJ. K. (1)nie rozróżniał zakresu obowiązków powoda wV.i pozwaną spółką. Świadek był zatrudniony wV.na umowę o pracę a u pozwanego był zatrudniony na umowę o zlecenia.
Zeznania świadków są uznał za wiarygodne, aczkolwiek ich wiedza opierała się głównie na przypuszczeniach niż konkretnej wiedzy.
Sąd dał wiarę zeznaniom powoda- w szczególności, że zaproponowano mu dwie umowy z uwagi na oszczędności , powód przyznał także, że umowa zV.była ważna.
Sąd nie dał wiary zeznaniom prezesa zarząduP. M. (3), że pozwany iV.nie były ze sobą powiązane. Wprawdzie nie było bezpośredniego powiązania finansowego, ale osobowe. Prezes zarządu pozwanej spółki zajmował się adaptacją pomieszczeń, dlaV.oraz w tej ostatniej był kanclerzem i jednocześnie bezpośrednim przełożonym powoda, podejmował decyzje w sprawach pracowniczych również w stosunku do powoda.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treściart. 6 k.c.udowodnienie faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.Art. 232 k.p.c.stanowi natomiast, że strony są obowiązane wykazać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W konsekwencji, jeżeli strona nie przedstawi dowodów, to należy uznać, że dany fakt nie został udowodniony. Wskazać przy tym należy na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 22 listopada 2001 roku w sprawie I PKN 66/10 (OSNP 2003/20/487), zgodnie, z którym, samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (art. 227 k.p.c.) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą.
Postępowanie cywilne ma kontradyktoryjny charakter, czego wyrazem jest dyspozycja zawarta wart. 232 k.p.c., określająca obowiązek stron do wskazywania dowodów dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, co z kolei jest potwierdzeniem reguły zart. 6 k.c., wyznaczającej sposób rozłożenia ciężaru dowodu. Podkreślić należy, że regułyart. 6 k.c.i232 k.p.c.nie określają jedynie zakresu obowiązku zgłaszania dowodów przez strony, ale rozumiane muszą być w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał. Ponadto samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (art. 227 k.p.c.) Powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (tak też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada, 2001r., sygn. akt I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44). Ciężar dowodu określa wynik merytoryczny sporu (sprawy) w sytuacji, gdy strona nie udowodni faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest roszczenie powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy miedzy nim a pozwaną spółka w okresie od dnia 1 października 2013 roku do dnia 30 czerwca 2014 roku.
Podstawą prawną dla powództw o ustalenie istnienia prawa bądź stosunku prawnego jest regulacja zart. 189 KPC. Zgodnie z tym przepisem powód musi wykazać dodatkowo istnienie interesu prawnego uzasadniającego jego roszczenie. Interes ten stanowi, więc podstawową przesłankę materialnoprawną powództwa o ustalenie, a jednocześnie jest on kryterium zasadności wyboru tej formy ochrony praw podmiotowych. Przez „interes” należy rozumieć potrzebę wynikającą z sytuacji, w jakiej powód się znalazł, natomiast „prawny” dotyczy szeroko rozumianych praw i stosunków prawnych podmiotu. Powództwo o ustalenie zmierza do usunięcia stanu niepewności w łączącym strony stosunku prawnym. W wyroku z dnia 5 grudnia 2002 roku (sygn. akt I PKN 629/01) Sąd Najwyższy wskazał, że na podstawieart. 189 KPCpracownik ma interes prawny w ustaleniu rzeczywistej treści realizowanego stosunku pracy, jeżeli dochodzone ustalenie ma charakter niemajątkowy lub sprawia, że oparte na nim potencjalne roszczenia majątkowe mogą się zaktualizować dopiero w przyszłości. Sam powód wskazywał w treści pozwu, iż swój interes prawny uzasadnia staż uprawniający go do nabycia emerytury. Sąd uznał, więc, że interes prawny powoda w ustaleniu istnienia stosunku pracy istniał obiektywnie.
Przesłanki wskazujące na istnienie stosunku pracy wynikają z regulacji kodeksowej zart. 22 § 1 Kodeksu pracy(dalej, jako:KP), zgodnie, z którym przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Katalog przesłanek istnienia stosunku pracy uszczegóławia orzecznictwo Sądu Najwyższego (patrz: wyrok SN z dnia 07.10.2009r., sygn. akt III PK 39/09, wyrok SN z dnia 09.01.2001r., sygn. akt I PKN 872/00, wyrok SN z dnia 23.10.2006r., sygn. akt I PK 113/06). Z analizy przytoczonej wyżej regulacji oraz orzecznictwa wynika, iż dla przyjęcia iż stosunek prawny jest stosunkiem pracy należy wykazać następujące przesłanki:
- wykonywanie przez pracownika pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy,
- wykonywanie tej pracy osobiście przez pracownika,
- wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy,
- wyznaczenie przez pracodawcę miejsca i czasu pracy,
- wypłacanie przez pracodawcę pracownikowi wynagrodzenia za pracę.
Z ustaleń poczynionych przez Sąd wynika, że powód był zatrudniony w(...)wW.na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony za wynagrodzeniem w kwocie 1.600,00 zł brutto gdzie pełnił funkcję dyrektora zarządzającego, a oprócz tego miał zawartą umowę o dzieło z pozwaną spółką, która to umowa dotyczyła wykonania dzieła polegającego na przygotowaniu koncepcji zarządzania i promocji budynkuE.oraz budynku(...)dla szkoły w kwocie 1.600,00 zł brutto dla szkołyV..
Wprawdzie umowa o dzieło i umowa o pracę dotyczy innego zakresu obowiązków. Nie mniej jednak Sąd uznał, iż powód faktycznie wykonywał czynności z organizacją przestrzeni w budynkach podnajmowanej przez tę szkołę. Tymczasem umowa o dzieło wprost wskazuje, że jej przedmiotem jest przygotowanie koncepcji zarządzania i promocji budynkuE.a więc nie tylko te ich części, które zostały już podnajęte na cele szkoły wyższej, ale również pozostałe lokale, które mogłyby służyć do nagrania teledysku, czy też zostać podnajęte innym firmom, co wynika z zeznań prezesa pozwanejP. M. (1). Na podstawie umowy o pracę z(...)wW.powód miał się zajmować sprawami organizacyjnymi dotyczącymi tej uczelni wyższej, w tym też organizacją powierzchni wynajmowanej przez tę uczelnię. W ramach umowy o dzieło zwartej ze spółką, która zarządzała obu budynkami zakres obowiązków powoda sprowadzał się do opracowania koncepcji najkorzystniejszego dla pozwanej spółki wykorzystania powierzchni lokalowej i biurowej. Tym samym zakres formalnych obowiązków z umowy o pracę nie pokrywał się z zakresem obowiązków z umowy o dzieło.
W rzeczywistości powód był odpowiedzialny za wszystkie prace prowadzone na obu budynkach. Przy czym umowa o dzieło nie zawierała żadnych szczegółowych informacji, na czym miałaby polegać koncepcja zarządzania i promocji budynkuE.. Dopiero w odpowiedzi na pozew strona pozwana uszczegóławiając ten zakres wykazywała, na czym miałaby polegać ta koncepcja. Sąd dał wiarę zeznaniom powoda, że dwie umowy zostały zawarte w celu obniżenia kosztów działalności. Stanowisko to wynika z zasad doświadczenia życiowego i zawodowego sądu, które wskazują, iż tego rodzaju praktyki stosowane są przez wiele powiązanych ze sobą kapitałowo lub osobowo spółek. W wyroku z dnia 14marca2014 r Sąd Najwyższy II PK 160/13 wyraził pogląd, że  Umowa o pracę, w której strony ustaliły niższe wynagrodzenie za pracę od rzeczywiście wypłacanego, jest nieważna, jako pozorna (art. 83 § 1 k.c.).
Pozwana stosowała takie praktyki w stosunku do innych osób, co wynika jasno z zeznań świadkaJ. K. (2). Pozwana nie wykazała, jakie czynności powód faktycznie wykonywał w ramach umowy zlecenia a jakie w ramach umowy o pracę. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w rzeczywistości umowę o dzieło zawartą między stronami obejścia przepisów dotyczących umowy o pracę w zakresie ekwiwalentności wynagrodzenia za pracę wykonywanej na określonym stanowisku pracy. Gdy umowa jest przez strony wykonywana, nie może być mowy o pozorności, co jednak nie wyklucza możliwości badania, czy zawarcie umowy nie zmierzało do obejścia prawa (wyrok Sądu Najwyższego z 19 stycznia 2010 r., I UK 261/09, LEX nr 577825).
Art. 3 k.p.nie pozwala, aby pracodawcą powoda były jednocześnie dwa odrębne podmioty. O wielopodmiotowości po stronie pracodawcy można mówić na tle regulacji o pracy tymczasowej (ustawa z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych). Wielość pracodawców w aspekcie prawa pracy może nie być obojętna zwłaszcza, gdy pracownik jest zatrudniany do takiej samej pracy kolejno przez powiązane ze sobą podmioty. W tym samym czasie pracownik, nie może pozostawać jednocześnie w dwóch stosunkach pracy. Powód nie podważał pierwszego zatrudnienia zV.Szkołą Wyższą, jako stosunku pracy. Nie jest to obojętne w ocenie umowy zlecenia realizowanej w tym samym czasie, co stosunek pracy. Pracownik z pracodawcą nie mogą się umówić, że w tym samym czasie pracy pracownik będziejednocześniezatrudniony na zlecenie przez inny podmiot. Jednak z ustaleń zdaje się wynikać, że mogło dojść do zmiany pierwotnego stosunku pracy, choćby, dlatego, że w czasie pracy powód wykonywał pracę nie tylko na rzecz pracodawcy, ale również na rzecz zleceniodawcy. Różne też było jego wynagrodzenie, gdyż prócz otrzymywanego od pracodawcy niższego wynagrodzenia (1.600 złotych miesięcznie), otrzymywał je również od zleceniobiorcy wynagrodzenie wyższe (6.400 zł miesięcznie). Oczywiście nie można przyjąć, że taka zmiana podmiotowa po stronie pozwanej nastąpiła przez „przystąpienie” lub przez „wstąpienie” do dotychczasowego stosunku pracy nowego podmiotu, jako pracodawcy, czy po stronie pracodawcy, gdyż takie rozwiązanie nie jest przewidziane w prawie pracy. Strony nie mogły się też umówić, że powód będzie miał jednocześnie dwóch pracodawców, gdyż byłoby to sprzeczne zart. 3 k.p., który nie pozwala przyjąć, że pracownik w jedynym stosunku pracy ma dwóch pracodawców. Nie można przyjąć, że ta sama praca (faktycznie wykonywana) jest jednocześnie, czyli w tym samym czasie, świadczona na rzecz innego podmiotu w ramach równoległego stosunku pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2009 r., III PK 61/08, OSNP 2010 nr 23-24, poz. 288). Niemniej w ramach stosunku pracy pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie czynności określonych w umowie na rzecz innego podmiotu, co nie oznacza, że wskutek tego pracownik staje się pracownikiem owego podmiotu i że od niego należy mu się wynagrodzenie za pracę (wyrok Sądu Najwyższego z 7 maja 1998 r., I PKN 71/98, OSNP 1999 nr 8, poz. 282). Podmiot faktycznie wypłacający wynagrodzenie za pracę pracownikom zatrudnionym przez innego pracodawcę nie staje się przez to stroną umowy o pracę (wyrok z 1 lutego 2000 r., I PKN 494/99, OSNP 2001 nr 12, poz. 409). Wykonywanie pracy w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, znajdującym się w zakładzie pracy innego podmiotu i pod jego kierownictwem, nie powoduje nawiązania stosunku pracy z tym podmiotem (wyrok Sądu Najwyższego z 5 listopada 1999 r., I PKN 337/99, OSNP 2001 nr 6, poz. 186). Uprawniony wydaje się, zatem pogląd, że pracownik, który pozostaje w stosunku pracy z określonym podmiotem i zawiera potem umowę zlecenia na wykonywanie takiej samej pracy z innym podmiotem, może odwoływać się doart. 22 § 11 k.p., jednak ocena w tym zakresie odnosić się będzie do relacji (umowy) ze zleceniodawcą,skoro pracownik nie podważa jednocześnie pierwotnego zatrudnienia na podstawie stosunku pracy z pierwszym zatrudniającym.Stosunek pracy ustalony na podstawieart. 22 § 11 k.p.nie może się niejako nałożyć na zawarty wcześniej stosunek pracy, czyli ani go nie zastępuje, ani nie wstępuje zamiennie w pierwotny stosunek pracy. Zachodziłaby kolizja między dwoma stosunkami pracy w tym samym czasie pracy na rzecz dwóch różnych pracodawców, a także wtedy gdy drugie zatrudnienie w tym samym czasie, co stosunek pracy będzie oparte na umowie zlecenia. W ocenie składu rozpoznającego skargę problem można widzieć szerzej, jako zmianę wynagrodzenia na rzecz powoda w związku ze zwiększeniem jego zadań w czasie zatrudnienia w stosunku pracy również o zadania wykonywane na rzecz zleceniodawcy.
Reasumując sformułowane przez powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy pomiędzy nim a pozwaną spółką prowadzi w rzeczywistości do ustalenia, że w tym samym czasie, tj. od dnia 1 października 2013 roku do dnia 30 czerwca 2014 roku powód był zatrudniony na podstawie dwóch różnych umów o pracę, w pełnym wymiarze czasu pracy. Takie ustalenie prowadziłoby do wniosku, iż powód był zobowiązany do świadczenia pracy w tym okresie w podwójnym wymiarze czasu pracy, bowiem powód na pytanie sądu zeznał, że umowa o pracę zawarta zV.była ważna. –. Tymczasem zgodnie zart. 129 § 1 kpmaksymalny czas pracy nie może przekroczyć 8 godzin dziennie i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy.
Na marginesie należy zauważyć, że do rozważenia pozostaje kwestia wystąpienia z innego rodzajem powództwa przeciwko(...)wW.z uwagi na zróżnicowanie wysokości wynagrodzenia które powód otrzymywał z dwóch podmiotów . Mając na uwadze powyższe powództwo o ustalenie, że pomiędzy powodem a pozwaną spółką została zawarta umowa o pracę na czas określony od dnia 1 października 2013 roku do dnia 30 czerwca 2014 roku z wynagrodzeniem miesięcznym dla powoda w kwocie 6.400,00 zł brutto, w ramach której był on zatrudniony na stanowisku dyrektora zarządzającego podlega oddaleniu jako niezasadne.
Zgodnie z treściąArt. 27.§ 1.k.p.cpowództwo wytacza się przed sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Miejsce zamieszkania określa się według przepisówkodeksu cywilnego. Bezspornym jest, że siedziba pozwanego jest wK., co również wynika z KRS. Zatem w związku z oddaleniem powództwa o ustalenie istnienia stosunku pracy Sąd przekazał do właściwego miejscowo i rzeczowo Sądu cywilnego rozpoznanie roszczenia o zasądzenie na rzecz powoda wynagrodzenia, wynagrodzenie to bowiem, wobec uznania, iż umowa, z której wynika nie jest umowa o pracę, nie stanowi wynagrodzenia za pracę, ale wynika z umowy cywilnoprawnej. Co za tym idzie, sprawa o zapłatę owego wynagrodzenia nie jest sprawą pracowniczą i podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd cywilny, którym jest w tej sprawie Sąd Rejonowy dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie I Wydział Cywilny.
W kwestii kosztów postępowania Sąd orzekł na podst.art. 98 k.p.ci99 k.p.c.oraz§ 11 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(tekst jednolity - Dz. U. z 2013 roku, poz. 490, ze zm.) - w brzmieniu tych przepisów obowiązującym w chwili.

ZARZĄDZENIE
(...)