Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 476/16
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marian Raszewski, Janusz Roszewski –, Wojciech Vogt

Sygn. akt II Cz 476/16

POSTANOWIENIE
K., dnia 13 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:S.S.O. Wojciech Vogt
Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski
S.S.O. Janusz Roszewski – spr.
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela(...)z siedzibą wG.

przeciwko dłużnikowiK. W.
na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Trzebnicy –M. N.w sprawie Km 2602/14 dot. kontynuowania postępowania egzekucyjnego i zajęcia wierzytelności
w przedmiocie zażalenia dłużnika
na postanowienie Sądu Rejonowego w Krotoszynie
z dnia 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt I Co 1363/15
postanawia:

I
odrzucić zażalenie w zakresie zaskarżenia punktu 1 i 2  postanowienia Sądu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 25 kwietnia 2016 r., wydanegow sprawie sygn. akt I Co 1363/15,

II
uchylić punkt 3 zaskarżonego postanowienia.

S.S.O. Marian Raszewski S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski
Sygn. akt II Cz 476/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu uchylił zaskarżone czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Trzebnicy –M. N.w sprawie Km 2602/14 polegające na zajęciu wierzytelności małoletniego dłużnikaK. W.przysługującej mu z Urzędu Skarbowego wK.a także polegającą na zajęciu rachunku bankowego prowadzonego przezbank (...) S.A.Sąd Rejonowy w punkcie 3 zaskarżonego postanowienia, w trybieart. 759 § 2 k.p.c., zobowiązał Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Trzebnicy –M. N.do podjęcia czynności zmierzających do umorzenia postępowania egzekucyjnegoi odstąpienie od obciążenia małoletniego dłużnika kosztami postępowania egzekucyjnego oraz w punkcie 4 postanowienia rozstrzygnął o kosztach postępowania skargowego.
W uzasadnieniu wskazano, iż dłużnik odpowiada za długi spadkowe poG. S.do wysokości stanu czynnego spadku gdyż przyjął spadek z dobrodziejstwem inwentarza. Sąd I instancji wskazał również, iż dłużnik odpowiada jedynie za długi spadkowe a nie za koszty wywołane niecelowym wszczęciem i kontynuowaniem postępowania egzekucyjnego (art. 49 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji). W takiej sytuacji Komornik Sądowy kosztami postępowania egzekucyjnego powinien obciążyć wierzyciela.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył wierzyciel wnosząc o jego uchyleniei umorzenie postępowania wywołanego skargą albowiem w chwili wniesienia skargina czynność komornika wierzytelność dochodzona od dłużnika została już ograniczonado wartości stanu czynnego spadku. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenieart. 759 § 2 k.p.c.w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowychi egzekucji orazart. 759 § 2 k.p.c.
W odpowiedzi na zażalenie przedstawicielka ustawowa małoletniego wówczas dłużnika wniosła o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Na wstępie wskazania wymaga, iż zażalenie jest środkiem odwoławczymw postępowaniu egzekucyjnym, przy pomocy którego można zaskarżyć postanowienia wydane w tym postępowaniu jedynie w wypadkach wskazanych w ustawie (art. 7674§ 1 k.p.c.). Zażalenie można także złożyć, poza sytuacjami przewidzianymi w przepisach części trzeciej, na inne orzeczenia sądu przewidziane wart. 394 § 1 k.p.c., (z wyjątkiem pkt 3 i 4) który to przepis, stosownie doart. 13 § 2 k.p.c., stosuje się odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym.
W przypadku zajęcia rachunku bankowego oraz wierzytelności z Urzędu Skarbowego żaden z przepisów nie wskazuje aby na postanowienie w przedmiocie rozpoznania skargina te czynności komornika przysługiwało zażalenie. Nie sposób również przyjąć, iż samo zajęcie rachunku bankowego czy też zajęcie wierzytelności było czynnością kończącą postępowanie w sprawie. Rozumowanie takie nie jest przekonywające, gdyż musiałoby odnosić się do każdego sposobu egzekucji, w ramach którego można wyodrębnić zajęcie. Tymczasem w egzekucji z nieruchomości ustawodawca w sposób odrębny określił zaskarżalność zażaleniem postanowień finalizujących jej poszczególne etapy (por. np.art. 950 k.p.c.,997 k.p.c.i998 § 2 k.p.c.), uznanie zatem, że zaskarżalne jest również postanowienie potwierdzające dopuszczalność zajęcia kolidowałoby z wolą ustawodawcy (por. uzasadnienie post. SN z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt III CZP 106/08, publ. OSNC 2009/10/134).
Podkreślenia wymaga, iż niezaskarżalność wspomnianych orzeczeń sądu nie pozbawia stron postępowania egzekucyjnego sądowej kontroli prawidłowości czynności egzekucyjnych, gdyż założeniemart. 759 § 2 k.p.c.iart. 767 k.p.c.jest zapewnienie ciągłego nadzoru judykacyjnego nad tokiem egzekucji.
Nie sposób jednak podzielić stanowiska skarżącego, iż uchylenie czynności komornika zawarte w punktach 1 i 2 zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego nastąpiło w trybieart. 759 § 2 k.p.c.Z akt niniejszej sprawy w tym w szczególności z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz z treści skargi na czynność komornika wynika jednoznacznie, iż rozstrzygnięcia te stanowią konsekwencję rozpoznania skargi na czynność komornika a zatem w zakresie oceny ich zaskarżalności mają zastosowanie wspomniane regulacjeart. 7674§ 1 k.p.c.i art.art. 394 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
Analizując zażalenie w zakresie zaskarżenia punktu 3 postanowienia Sądu Rejonowego podzielić należy stanowisko skarżącego, znajdujące oparcie w judykaturze (por. np. uzasadnienie uchwały SN z 4 października 1990 r. w sprawie sygn. akt III CZP 51/90, publ. OSP 1991/5/111), iż przepisart. 759 k.p.c.nie przewiduje możliwości wniesienia środka zaskarżenia do zarządzeń sądu wydawanych z urzędu komornikowi - zmierzających do zapewnienia należytego wykonania egzekucji. Możliwości wniesienia środka odwoławczego od tego rodzaju orzeczenia sądu rejonowego za pośrednictwemart. 13 § 2 k.p.c.przewiduje jednakart. 394 § 1 k.p.c., zgodnie z brzmieniem którego zażalenie na postanowienie, czy też zarządzenie sądu rejonowego jest dopuszczalne gdy rozstrzygnięcie sądu zmierza w istocie rzeczy do zakończenia postępowania.
Na gruncie niniejszej sprawy nie ulega żadnej wątpliwości, że zobowiązanie Komornika Sądowego do podjęcia czynności zmierzających do umorzenia postępowania egzekucyjnego i odstąpienia od obciążenia małoletniego dłużnika kosztami postępowania egzekucyjnego mieści się we wspomnianej kategorii orzeczeń.
Analizując treść wniosku wierzyciela, w którym zwrócił się o częściowe umorzenie postępowania egzekucyjnego, który to wniosek pozostaje w oczywistym związkuze sporządzonym spisem inwentarza a także brzmienie postanowienia Komornika Sądowego z dnia 2 grudnia 2015 r. (k. 213 akt komorniczych sygn. akt Km 2602/14) nie budzi wątpliwości, iż na ówczesnym etapie postępowania nie było w niniejszej sprawie podstawdo całkowitego umorzenia postępowania. Z tych przyczyn zobowiązanie Komornika Sądowego o treści zawartej w punkcie 3 zaskarżonego postanowienia jako nie znajdujące oparcia w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy podlegało uchyleniu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawieart. 373 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzekł jak w punkcie I. sentencjia rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji oparto na podstawieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
S.S.O. Marian Raszewski S.S.O. Wojciech Vogt S.S.O. Janusz Roszewski