Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1463/15
Data wyroku: 2016-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art 15 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z fus

Sygn. akt VII U 1463/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. sądowy Dominika Kołpa
po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. w Warszawie
sprawyW. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaW. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 24 lipca 2015 r. znak:(...)
oddala odwołanie

UZASADNIENIE

W. G.w dniu 26 sierpnia 2015 r. oraz w dniu 16 września 2015 r. złożył odwołania za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowegoz dnia 24 lipca 2015 r., znak:(...). Odwołujący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenieart. 53 i 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychi wniósł o jej zmianę poprzez uwzględnienie wszystkich okresów składkowych niezbędnych do ustalenia wysokości emerytury. Ubezpieczony wskazał, że do obliczenia wysokości emerytury nie uwzględniono częściowo albo w całości zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)od dnia 2 stycznia 1995 r. do dnia 31 marca 1995 r.,wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)w okresie od dnia 2 czerwca 1993 r. do dnia 31 lipca 1993 r., w(...)od dnia 4 maja 1993 r. do dnia 31 maja 1993 r. oraz w(...)w okresie od dnia 14 października1977 r. do dnia 14 lutego 1989 r. (

    k. 2-5 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w odpowiedzina odwołania z dnia 6 października 2015 r. wniósł o umorzenie postępowania w części,w jakiej decyzją z dnia 29 września 2015 r. oraz decyzją z dnia 1 października 2015 r. zaspokoił roszczenie, a w pozostałym zakresie o oddalenie odwołania od decyzji z dnia24 lipca 2015 r. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy podniósł, iż okres zatrudnienia od dnia 2 stycznia 1995 r. do dnia 31 marca 1995 r. wPrzedsiębiorstwie (...)został zaliczony do kapitału początkowego oraz emerytury powszechnej, natomiast podstawa wymiaru składki za rok 1995 wyniosła 1131,70 złotych. Okres zatrudnienia za granicą na budowie eksportowej w ZSRR od dnia 1 grudnia 1978 r.do dnia 31 grudnia 1980 r. wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)nie został zaliczony do kapitału początkowego i emerytury powszechnej z powodu braku wskazanych zarobków zastępczych. Okres zatrudnieniaza granicą na budowie eksportowej od dnia 5 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1983 r.w Generalnej Dyrekcji Budownictwa Hydrotechnicznego i Rurociągów(...)nie został zaliczony, ponieważ ubezpieczony przedstawił jedynie prośbęo oddelegowanie z dnia 27 grudnia 1982 r. i brak jest wskazanych zarobków zastępczych. Okres zatrudnienia od dnia 1 lutego 1990 r. do dnia 31 grudnia 1992 r. w(...)Izbie(...)wW.został zaliczony do kapitału początkowego oraz emerytury powszechnej. Podstawa wymiaru składki za rok 1990 wyniosła 8311000 złotych, za rok 1991 wyniosła 12000000 złotych oraz za rok 1992 wyniosła 12720000 złotych. Oddział po uzyskaniu potwierdzeń podlegania ubezpieczeniu społecznemu w decyzji z dnia29 września 2015 r. oraz w decyzji z dnia 1 października 2015 r. doliczył do kapitału początkowego oraz emerytury okres zatrudniania od dnia 2 czerwca 1993 r. do dnia 31 lipca 1993 r. wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...)z podstawą wymiaru 3100000 złotych oraz okres zatrudnienia od dnia 4 maja 1993 r. do dnia 31 maja 1993 r.w(...)z podstawą wymiaru 2000000 złotych (

    k. 16 a. s.).
Odwołujący w piśmie procesowym z dnia 22 października 2015 r. zmodyfikował roszczenie poprzez:
- zobowiązanie organu rentowego do ustalenia kapitału początkowego za okres zatrudnienia za granicą na budowie w ZSRR od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 31 grudnia 1980 r.na podstawie zarobków, których wysokość została określona w umowie o pracę;
- zobowiązanie organu rentowego do uwzględnienia w wysokości kapitału początkowego okresu zatrudnienia za granicą na budowie eksportowej od dnia 5 stycznia 1983 r. do dnia31 grudnia 1983 r. oraz ustalenia z tego tytułu kapitału początkowego na podstawie przedstawionych dokumentów, tj. umowy o pracę oraz potwierdzenia pracodawcyo wykonaniu kontraktu;
- wliczenia do podstawy wysokości kapitału początkowego wynagrodzenia pobieranegow okresie przebywania na urlopie bezpośrednio po zakończeniu kontraktuwprzedsiębiorstwie (...)na podstawie wynagrodzenia z umowy o pracę(k. 19 a. s.).
Odwołujący w piśmie procesowym z dnia 14 marca 2016 r. ponownie zmodyfikował odwołanie na skutek uwzględnienia przez organ rentowy w kapitale początkowym okresu zatrudnienia za granicą na budowie eksportowej od dnia 5 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1983 r. Wobec powyższego ubezpieczony wniósł o:
- zobowiązanie organu rentowego do ustalenia wysokości kapitału początkowego okresu zatrudnienia za granicą na budowie w ZSRR od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 31 grudnia 1980 r. na podstawie zarobków, których wysokość została określona w umowie o pracęi potwierdzona w świadectwie pracy;
- doliczenie do ogólnego stażu zatrudnienia, urlopu dewizowego od dnia 1 stycznia 1981 r.do dnia 3 marca 1981 r. udzielonego po zakończeniu kontraktu oraz zaliczenie ekwiwalentu za wykorzystany w czasie pracy urlop wypoczynkowy wypłacony w złotych na podstawie dokumentów dostarczonych do organu rentowego (k. 35 a. s.).
Ubezpieczony w piśmie procesowym z dnia 29 kwietnia 2016 r. kolejny raz zmodyfikował odwołanie poprzez wniosek o:
- zaliczenie do podstawy wymiaru emerytury okresu zatrudnienia i pracy wykonywanejw kraju na rzeczPrzedsiębiorstwa Budownictwa (...)w okresie od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 14 stycznia 1979 r.;
- uwzględnienie przy wyliczaniu podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenia zastępczego za okres zatrudnienia ubezpieczonego w ww. Przedsiębiorstwie na budowie eksportowejw ZSRR w okresie od dnia 15 stycznia 1979 r. do dnia 31 grudnia 1980 r.,
- uwzględnienie przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury kwoty wynagrodzenia za urlop dewizowy za rok 1979 oraz 1980;
- uwzględnienie przy wyliczaniu ogólnego stażu pracy ubezpieczonego urlopu dewizowegow okresie od dnia 2 stycznia 1981 r. do dnia 3 marca 1981 r. (k. 69-73 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W. G.w dniu 1 lipca 2015 r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniosek o emeryturę (k. 1 a. e.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.decyzją z dnia 15 lipca 2015 r., znak:(...)przyznał odwołującemu emeryturę w kwocie zaliczkowej (k. 23 a. e.).
Następnie organ rentowy zaskarżoną decyzją z dnia 24 lipca 2015 r., znak:(...)przyznał odwołującemu emeryturę od dnia 1 lipca 2015 r. Do stażu pracy Oddział przyjął 33 lata, 10 miesięcy i 26 dni okresów składkowych oraz 2 miesiące i 14 dni okresów nieskładkowych. Organ rentowy wyliczył emeryturę ubezpieczonemu w oparciuoart. 53w związku zart. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(k. 53 a. e.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.decyzją zmieniającąw dniu 1 października 2015 r., znak:(...)przyznał emeryturę odwołującemu od dnia 1 lipca 2015 r. przyjmując okres składkowy w wymiarze 34 lat, 1 miesiąca i 23 dni oraz okres nieskładkowy w wymiarze 2 miesięcy i 14 dni (k. 115 a. e.).
Odwołujący w dniu 27 kwietnia 2004 r. złożył również do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w dniu 27 kwietnia 2004 r. wniosek o ustalenie kapitału początkowego (k. 1 a.k. p.).
Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 31 grudnia 1980 r. odwołujący był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)wZ.od dnia1 grudnia 1978 r. do dnia 31 grudnia 1980 r., w tym od dnia 15 stycznia 1979 r. do dnia31 grudnia 1980 r. na budowie w ZSRR na stanowisku specjalisty, ekonomistyds. zaopatrzenia. Ubezpieczony otrzymywał wynagrodzenie:
- stawkę miesięczną płacy walutowej w części stałej w wysokości 450 rubli,
- stawkę miesięczną płacy walutowej w części ruchomej w wysokości 69 rubli,
- dzienną stawkę wynagrodzenia złotowego w wysokości 115 złotych (k. 77 a. s.).
Na podstawie umowy o pracę z dnia 1 grudnia 1978 r. odwołującywPrzedsiębiorstwie Budownictwa (...)w okresie od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 14 stycznia 1979 r. osiągnął wynagrodzeniew 1978 r. w wysokości 4600,00 złotych oraz w 1979 r. w wysokości 2077,46 złotych(k. 76 a. s.).
Zgodnie z zaświadczeniem o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 11 kwietnia 2016 r. odwołujący za okres od dnia 15 stycznia 1979 r. do dnia 31 grudnia 1980 r. otrzymał wynagrodzenie w 1979 r. w wysokości 70907,00 złotych, a w 1980 r. 69640,00 złotych(k. 79 a. s.).
W toku postępowania sądowego organ rentowy w związku z przedstawioną nową dokumentacją, zaliczył odwołującemu:
- okres zatrudnienia od dnia 2 stycznia 1995 r. do dnia 31 marca 1995 r. wPrzedsiębiorstwie (...)do kapitału początkowego oraz emerytury powszechnej z podstawą wymiaru 1131,70 złotych;
- okres zatrudnienia od dnia 1 lutego 1990 r. do dnia 31 grudnia 1992 r. w(...)Izbie(...)wW.do kapitału początkowego oraz emerytury powszechnej z podstawą wymiaru składek za rok 1990 w kwocie 8311000 złotych, za rok 1991 w kwocie 12000000 oraz za rok 1992 w kwocie 12720000 złotych;
- okres zatrudnienia od dnia 5 stycznia 1983 r. do dnia 31 grudnia 1983 r. za granicąna budowie eksportowej w Generalnej Dyrekcji Budownictwa Hydrotechnicznegoi Rurociągów(...)na podstawie decyzji z dnia 30 października 2015 r. (okoliczności bezsporne).
Po licznych przeliczeniach na skutek przekładania nowej dokumentacji, Zakład Ubezpieczeń Społecznych ostatecznie wydał decyzję w dniu 29 września 2015 r., znak:(...)-2004, w której ustalił wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. na kwotę w wysokości 145725,25 złotych. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie zaliczył min. okresu od dnia 1 stycznia 1981 r. do dnia4 marca 1981 r., gdyż odwołujący przebywał na urlopie bezpłatnym. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 175,01 % (k. 175 a.k. p.).
W oparciu o wyliczenia dokonane przez organ rentowy, odwołujący dysponował wskaźnikiem wysokości kapitału początkowego odpowiednio: w 1977 r. – 93,25%,w 1978 r. – 92,51%, w 1981 r. – 69,64%, w 1982 r. – 70,47%, w 1983 r. – 22,03%,w 1984 r. – 84,84%, w 1985 r. – 108,12%, w 1986 r. – 101,19%, w 1987 r. – 112,42%,w 1988 r. – 119,96%, w 1989 r. – 87,64%, w 1990 r. – 73,68%, w 1991 r. – 56,50%,w 1992 r. – 36,12%, w 1993 r. – 42,55%, w 1994 r. – 178,30%, w 1995 r. – 53,69%,w 1996 r. – 398,95%, w 1997 r. – 412,73% i w 1998 r. – 410,34% (k. 169 a.k. p.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentycznościi zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. W związkuz tym, Sąd uznał materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieW. G.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychII Oddział wW.z dnia 24 lipca 2015 r., znak:(...)jest niezasadnei podlega oddaleniu.
Sąd zważył, że zgodnie z przepisamiustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– zwanej dalej „ustawą”(Dz. U. z 2015 r., poz. 748, ze zm.)-kapitał początkowy ma być odtworzeniem kwoty składek na ubezpieczenie społeczne, opłaconych przed dniem 1 stycznia 1999 r.
Zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury zostały określone w art. 15 ustawy emerytalnej, a wysokość kapitału początkowego, zależy od udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych, podstawy wymiaru świadczenia, współczynnika określonego przez proporcję wieku ubezpieczonego i ustawowo określonego wieku emerytalnego oraz stażu. Natomiast do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia uwzględnia się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z okresu ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok zgłoszenia wniosku o emeryturę lubz dowolnych 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku. W przypadku nieudowodnienia okresów składkowych i nieskładkowych, jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru składek w okresie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru emeryturyi renty, za podstawę wymiaru składek przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Dokumentem potwierdzającym wysokość wynagrodzenia jest zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, wystawione przez pracodawcę lub prawnego następcę pracodawcy na druku ZUS RP-7, ale również legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca odpowiednie wpisy o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia dokonane przez pracodawcę lub następcę prawnego. Ustalenie kapitału początkowego następuje poprzez obliczenie hipotetycznej emerytury, jaką ubezpieczony otrzymałby w dniu 1 stycznia 1999 r., tj. w dniu wejścia w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a następnie pomnożenie tej kwoty przez średnie dalsze trwanie życia osób ustalone na dzień 1 stycznia 1999 r.
Należy podkreślić, iż zgodnie z treścią art. 175 ust. 1 zd. 2 ustawy, postępowaniew sprawie ustalenia kapitału początkowego przebiega według zasad dotyczących ustalenia prawa do świadczeń przewidzianych w tej ustawie, co w szczególności dotyczy katalogu środków dowodowych, jakie służą ubezpieczonemu w postępowaniu przed organem rentowym do wykazania zarówno stażu ubezpieczonego, jak i wysokości przychodów.
Sąd zważył, że niektórzy ubezpieczeni mają problemy z dostarczeniem dokumentacji spełniającej rygorystyczne wymogi formalne i w konsekwencji nie są w stanie udowodnić okoliczności faktycznego polegania ubezpieczaniu, czy też wysokości przychodów. W dacie wydania przez organ rentowy spornej decyzji możliwość dowodzenia była ograniczonarozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r.w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. z 2011 r., Nr 237,poz. 1412– które zmieniłorozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń-Dz. U. nr 10, poz. 49 ze zm.).
Zgodnie z obowiązującym§ 22 ust 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności: legitymacja ubezpieczeniowa; legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia. Jeżeli ustawa przewiduje możliwość udowodnienia zeznaniami świadków okresu składkowego, od którego zależy prawo lub wysokość świadczenia, dowód ten dopuszcza się pod warunkiem złożenia przez zainteresowanego oświadczenia w formie pisemnej lub ustnej do protokołu, że nie może przedłożyć odpowiedniego dokumentu potwierdzającego ten okres.
Sąd analizując całość zgromadzonego materiału dowodowego w trakcie postępowania doszedł do wniosku, że na skutek przedstawianych przez ubezpieczonego dokumentów, organ rentowy kilkakrotnie zaspokajał roszczenia odwołującego. Zatem Sąd mając na uwadze brak zastrzeżeń ubezpieczonego odnoszących się do zaliczonych okresów przez organ rentowyna etapie postępowania sądowego uznał je za okoliczności bezsporne i w związku z tym pominął je podczas ustalania i oceny stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Przechodząc następnie do rozważenia kwestii spornych zainicjowanych niniejszym postępowaniem, Sąd zważył, że oś sporu wyznaczało stanowisko odwołującego, w którym wnosił o:
1. zaliczenie do podstawy wymiaru emerytury okresu zatrudnienia i pracy wykonywanejw kraju na rzeczPrzedsiębiorstwa Budownictwa (...)w okresie od dnia 1 grudnia 1978 r. do dnia 14 stycznia 1979 r.;
2. uwzględnienie przy wyliczaniu podstawy wymiaru emerytury wynagrodzenia zastępczego za okres zatrudnienia ubezpieczonego w ww. Przedsiębiorstwie na budowie eksportowejw ZSRR w okresie od dnia 15 stycznia 1979 r. do dnia 31 grudnia 1980 r.,
3. uwzględnienie przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury kwoty wynagrodzenia za urlop dewizowy za rok 1979 oraz 1980;
4. uwzględnienie przy wyliczaniu ogólnego stażu pracy ubezpieczonego urlopu dewizowego w okresie od dnia 2 stycznia 1981 r. do dnia 3 marca 1981 r.
Sąd doszedł do przekonania, że roszczenia odwołującego z punktu 1 i 2, które można rozpoznać łącznie, okazały się być bezzasadne. W ocenie Sądu uwzględnienie powyższych okresów do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego doprowadziłobydo obniżenia wysokości przedmiotowego świadczenia. Jak ustalił Sąd w toku postępowania, organ rentowy wyliczył ubezpieczonemu wysokość podstawy wymiaru kapitału początkowego w oparciu o 10 lat następujących po sobie pomiędzy 1989 r. a 1998 r., który wyniósł 175,01%. Sąd zauważył, że odwołujący dysponował najwyższym wskaźnikiemw latach 1996-1998, w oparciu o który w konsekwencji wyliczana jest wysokość świadczenia. Sąd doszedł do wniosku, że zaliczenie do podstawy wymiaru kapitału początkowego spornych okresów zatrudnienia ubezpieczonego w latach 1978-1980 nie wpłynęłobyw żadnym stopniu na wysokość otrzymywanej przez niego emerytury. W sytuacji, gdyby hipotetycznie przyjąć w okresie 10 najkorzystniejszych lat sporny okres od 1978 r. do 1980 r., to wysokość podstawy wymiaru kapitału początkowego nie osiągnęłaby poziomu co najmniej 175%. Zatem Sąd zważył, że w związku z powyższym z uwagi na posiadanie przez odwołującego najwyższych wskaźników w latach 1996-1998, wyliczona wysokość emerytury w oparciu o wysokość kapitału początkowego jest dla odwołującego najkorzystniejszai nie podlega zmianie.
Sąd zważył, że należało również potraktować łącznie zawarte przez ubezpieczonego roszczenia zawarte w punktach 3 i 4. W ocenie Sądu brak było podstaw prawnychdo ustalenia podstawy wymiaru emerytury oraz uwzględnienia przy wyliczeniu ogólnego stażu pracy ubezpieczonego urlopu dewizowego w spornym okresie czasu. Sąd zważył,że ekwiwalent za wykorzystany w czasie pracy za granicą urlop wypoczynkowy wypłaconyw złotych od których istniał obowiązek opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne może być zaliczony po podaniu okresu przebywania na urlopie i kwot wypłaconych. Sąd doszedłdo wniosku, że co prawda odwołujący wskazał konkretny okres przebywania na urlopie dewizowym, jednakże nie przedstawił dowodów, które obejmowałyby jego wynagrodzenie osiągane na urlopie dewizowym podanych w polskich złotych. Sąd zważył, że do zaliczenia powyższych okresów odpowiednio do ustalenia podstawy wymiaru emerytury oraz uwzględnienia przy wyliczeniu ogólnego stażu pracy należy powyższe przesłanki spełnić łącznie, czego odwołujący nie uczynił w toku niniejszego postępowania sądowego.
Zgodnie z§ 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r.w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicąw celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem(Dz. U.z 1990 r., Nr 44, poz. 259) zwanego dalej ,,rozporządzeniem’’, macierzysty zakład pracy udziela pracownikowi urlopu bezpłatnego na okres skierowania do pracy za granicą.
W świetle § 14 pkt 7 rozporządzenia, pracownikowi, który w związku z podróżą służbową przebywa w kraju, przysługuje za czas tego pobytu wyłącznie wynagrodzenie złotowe, określone według zasad wymienionych w § 13 ust. 3, oraz diety, zwrot kosztów przejazdu i noclegów według zasad obowiązujących w kraju.
Jak stanowi § 13 pkt 3 rozporządzenia za czas zwolnienia od pracy w wypadkach wymienionych w ust. 1 i 2 pracownikowi przysługuje wyłącznie wynagrodzenie złotowe pobierane przez niego w macierzystym zakładzie pracy bezpośrednio przed skierowaniemdo pracy za granicą, obliczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy. Za czas podróży pracownikowi wynagrodzenie nie przysługuje.
W myśl przytoczonych przepisów prawa Sąd zważył, że odwołujący może udowodnić swoje roszczenie związane z zaliczeniem okresów urlopu dewizowego tylko i wyłączniena podstawie przedłożenia odpowiednich dokumentów wskazujących na wysokość otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia.Kodeks cywilnyw rozumieniuart. 6 k.c.nakłada na osobę ciężar udowodnienia faktu za pomocą odpowiednich dowodów, z którego wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu ubezpieczony nie wykazał za pomocą dostępnych środków dowodowych kwot osiąganego wynagrodzenia związanych z przebywaniem przez niegona urlopie dewizowym w spornym okresie czasu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł,jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...).
(...)