Sąd Rejonowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 137/16
Data wyroku: 2016-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Mazanka-Smogór

sygn. akt II K 137/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Koninie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Iwona Mazanka-Smogór
Protokolant:st. sekr. sąd. Monika Grązik
po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Koninie przeciwko

P. J.,

s.H.iA.z d.C.,ur. (...)wK., zam.(...),(...)-(...) S.,
oskarżonemu o to, że:
w dniu 14 lipca 2015 roku w m.C.gm.S.kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiO. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości 1,00 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 r. sygn.. akt II K 207/15 za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości

tj. o przestępstwo zart. 178a § 4 kk

I
OskarżonegoP. J.uznaje za winnego, że w dniu 14 lipca 2015 roku w m.C.gm.S.kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiO. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, przy zawartości 1,00 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 148/12 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 207/15 prawomocnie skazany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz nie stosując się do orzeczonego mocą wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 207/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, to jest przestępstwa zart. 178a § 4 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkwymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na podstawieart. 42 § 4 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.

III
Na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.

IV
Na podstawieart. 624 § 1 kpkoraz art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 229 ze zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty.

V
Na podstawie§ 2 ust. 1 - 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. Ł.kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu.

Iwona Mazanka-Smogór
sygn. akt II K 137/16

UZASADNIENIE
W dniu 14 lipca 2015 r.P. J.spożył alkohol w postaci 3 piw i 100 ml wódki. Następnie wsiadł za kierownicę samochodu markiO. (...)onr rej. (...)i udał się doS., aby odwiedzić brata.
W tym czasieT. S.kierując pojazdemmarki S.onr rej. (...)poruszał się drogą krajową K 25 zeS.doŚ.. Gdy przejeżdżał przez miejscowośćC., kierowany przez niego pojazd zaczął wyprzedzać samochód kierowany przezP. J.. Po zakończeniu manewru wyprzedzania, oskarżony stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na lewe pobocze, po czym wpadł w poślizg, przejechał przed maską pojazdu kierowanego przezT. S.i uderzył w drzewo oraz skrzynkę energetyczną znajdującą się przy posesjiC.2A. W wyniku uderzenia oskarżony został wyrzucony z pojazdu i upadł do pobliskiego rowu.T. S.natychmiast zatrzymał pojazd, po czym podróżujący z nim kolega pobiegł do samochodu oskarżonego, a następnie do leżącego w rowie oskarżonego. Z oskarżonym nie można było nawiązać kontaktu.T. S.o tym co się stało, zawiadomił policję.
W związku z tym, na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariuszeKPwŚ.:S. S.,P. P.orazM. F.. Oskarżony został przewieziony do(...)wK.celem przeprowadzenia szczegółowych badań. Ponieważ była od niego wyczuwalna silna woń alkoholu, został także poddany badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzeniaA.. Wynik badania o godzinie 22:39 wyniósł 1.00 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a o godzinie 22:58 – 0,94 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne badania na zawartość alkoholu w wdychanym przez oskarżonego powietrzu przeprowadzono za pomocą urządzeniaA., z wynikami: o godzinie 22:58 - 0,90 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu i o godzinie 22:59 – 0,89 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu.
Tego dnia oskarżony kierował samochodem będąc wcześniej, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 148/12 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 207/15 prawomocnie skazany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz nie stosując się do orzeczonego mocą wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 207/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
OskarżonyP. J.ma 34 lata. Oskarżony jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Oskarżony posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu jest murarzem. Obecnie oskarżony nie pracuje. Zanim doszło do przedmiotowego zdarzenia, oskarżony pracował wFirmie (...), ciesząc się bardzo dobrą opinią pracodawcy. Oskarżony jest posiadaczem gospodarstwa o ogólnej powierzchni 5,5708 ha.
Oskarżony był w przeszłości karany, i tak:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 lutego 2012 r. w sprawie VII K 148/12, został skazany za przestępstwo zart. 178 § 1 kkna karę 100 stawek grzywny po 10 zł jedna stawka. Sąd orzekł wobec oskarżonego także zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 1 roku,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie II K 744/13, został skazany za przestępstwo zart. 244 kkna karę 100 stawek grzywny po 12 zł jedna stawka,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie II K 207/15, został skazany za przestępstwo zart. 178a § 4 kkna karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Sąd orzekł wobec oskarżonego także zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku (z zaliczeniem zatrzymania prawa jazdy o dnia 26 stycznia 2015 roku) oraz świadczenie pieniężne w kwocie 200 zł.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o:

-

wyjaśnienia oskarżonego ( k 92 v, k 16 w zw. z k 92v)

zeznania świadków:S. S.(k 93, k 83 w zw. z k 93),T. S.(k 93-94, k w zw. z k 84, k 86-87, k 90),

dokumenty w postaci: notatki urzędowej (k 1 w zw. z k 94), protokołów użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu (k 2, 3 w zw. z k 94), świadectwa wzorcowania (k 4 w zw. z k 94), informacji z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego wK.(k. 9 w zw. z k. 94), danych o karalności (k. 18 w zw. z k. 94), zaświadczenia o wpisach do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 6-8 w zw. z k. 94), danych osobopoznawczych (k. 22 w zw. z k. 94), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Koninie (k. 10 w zw. z k. 94), zaświadczenia o stanie majątkowym (k 19 w zw. z k 94), informacji z systemu teleinformatycznego ( k 20-21, 56-57 w zw. z k 94), referencji (k 80-82 w zw. z k 94),

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przed Sądem odmówił składania wyjaśnień. Z jego wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynikało, że zanim wsiadł za kierownicę pojazdu, spożywał alkohol w postaci wódki oraz piwa. Oskarżony przyznał także, że wykonując manewr wyprzedzania innego pojazdu stracił panowanie nad pojazdem.
Wyjaśnienia oskarżonego nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności, zwłaszcza, że korespondowały z pozostałym osobowym i rzeczowym materiałem dowodowym, w tym – z wynikami przeprowadzonych wobec niego badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. .
Podstawą ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie były zeznaniaT. S., który kierował pojazdem wyprzedzanym przez oskarżonego orazS. S.- funkcjonariusza policji, który wykonywał czynności na miejscu zdarzenia. Zeznania tych świadków zostały ocenione przez Sąd za w pełni wiarygodne. Były one spójne, logiczne i konsekwentne. Znalazły one pełne potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt sprawy, w tym w sporządzonej notatce urzędowej, a także w protokołach przeprowadzonych wobec oskarżonego badań na zawartość alkoholu.
Należy podkreślić, że świadkowie ci są osobami obcymi wobec oskarżonego, w żaden sposób nie zainteresowanymi w wyniku niniejszego postępowania. Nie mieli oni zatem żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego, narażając się tym samym na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań.
Wartość dowodowa dokumentów zebranych w sprawie i ujawnionych na rozprawie nie budziła w ocenie Sądu wątpliwości, w szczególności nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw by czynić to z urzędu.
Sąd zważył co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budził żadnych wątpliwości co do tego, żeP. J.w dniu 14 lipca 2015 roku w m.C.gm.S.kierował w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym markiO. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości, przy zawartości 1,00 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt II K 148/12 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 207/15 prawomocnie skazany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz nie stosując się do orzeczonego mocą wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 207/15 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a zatem wypełnił znamiona występku zart. 178a § 4 kk.
Jak wskazano wyżej, fakt kierowania przez oskarżonego samochodem osobowym markiO. (...)onr rej. (...)nie budził wątpliwości na podstawie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego zwłaszcza, że okoliczność tę potwierdził sam oskarżony. Nie budziło także wątpliwości, że kierując pojazdem mechanicznym oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości. Na ten stan wskazywały wyniki przeprowadzonych wobec niego badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Z kolei uprzednia karalność oskarżonego za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wynikała z treści wyroków Sądu Rejonowego w Koninie z w sprawach o sygn. akt: II K 148/12 oraz II K 207/15. Mocą wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 31 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 207/15 wobec oskarżonego orzeczono także zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku z zaliczeniem okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 26 stycznia 2015 roku.
Natomiast analizując zachowanie oskarżonego od strony podmiotowej należy stwierdzić, iż działał w sposób umyślny skoro zanim podjął jazdę samochodem, wypił alkohol czemu zresztą nie zaprzeczał. Oskarżony wiedział zatem, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, a mimo tej wiedzy zdecydował się na jazdę samochodem. Ponad to oskarżony w pełni zdając sobie sprawę z wcześniejszej karalności za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podjął decyzję o kierowaniu samochodem i uczynił to.
Powyższe oznacza, że oskarżony w zamiarze bezpośrednim dopuścił się zarzucanego mu czynu. Dlatego Sąd uznał, iż czyn ten wyczerpał znamionaart. 178a § 4 kk.
Z uwagi na podmiotowe jak i przedmiotowe okoliczności popełnia przestępstwa, w szczególności stopień stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego, stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znacznie wyższy niż znikomy.
Na tle ustalonego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości wina oskarżonego, który jako osoba dorosła, w pełni poczytalna, był świadom bezprawności swego zachowania. Oskarżony miał możliwość podjęcia decyzji o zachowaniu zgodnym z prawem, jednak z możliwości tej nie skorzystał.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd, mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk, wziął pod uwagę wszystkie okoliczności występujące w sprawie.
Czyniąc rozważania nad wymiarem kary dla oskarżonego za przypisane mu przestępstwo, jako okoliczność obciążającą Sąd przyjął uprzednią karalność oskarżonego. Należy przy tym podkreślić, że zarzuconego mu w niniejszym postępowaniu czynu, oskarżony dopuścił się w okresie próby wynikającym z zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn zart. 178 § 4 kk. Oskarżony popełnił zatem kolejny czyn w pełni zdając sobie sprawę z tego, do czego może doprowadzić kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości. Takie postępowanie oskarżonego w sposób ewidentny świadczy o braku jakiegokolwiek poszanowania dla porządku prawnego, w tym wydanych na jego podstawie orzeczeń sądowych. Okolicznością obciążającą był także fakt, że zachowanie oskarżonego wypełniło obydwie z przesłanek zastosowaniaart. 178a § 4 kkoraz że za jazdę pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości był karany dwukrotnie.
Kolejną okolicznością obciążającą był wysoki stan nietrzeźwości oskarżonego oraz to, że kierując pojazdem w takim stanie oskarżony spowodował kolizję drogową.
Okolicznością obciążającą jest także wysoka częstotliwość, a wręcz nagminność tego rodzaju przestępstw, co wymaga zdecydowanego im przeciwdziałania.
Okoliczności łagodzących w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się.
W związku z powyższym Sąd uznając oskarżonegoP. J.winnym zarzucanego mu czynu zart. 178a § 4 kkwymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu kara ta będzie współmierna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, która będzie w stanie spełniać swe cele prewencyjne wobec oskarżonego i wdroży go do przestrzegania porządku prawnego, a także da zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Sąd zdecydował się na orzeczenie kary pozbawienia wolności, mając na uwadze, iż oskarżony był już karany i to za przestępstwa podobne do będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W tej sytuacji Sąd uznał, iż oskarżony jest niepoprawny, a kara innego rodzaju, w realiach niniejszej sprawy, nie znajduje uzasadnienia, a przede wszystkim nie spełni swych celów w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Oskarżony otrzymywał już szansę na zmianę swojego postępowania. Niniejsza sprawa jest jednak dobitnym dowodem na to, że oskarżony z szansy tej nie skorzystał. Nie ma zatem podstaw, na których można by zbudować przekonanie o pozytywnej prognozie wobec oskarżonego.
Zdaniem Sądu wszystkie wskazane wyżej okoliczności obciążające, pozwalają na stwierdzenie, że postawa oskarżonego nie daje żadnej gwarancji, iż ewentualnie ponownie orzeczona kara wolnościowa spełniłaby swoje zadanie i oskarżony nie powróciłby na drogę przestępstwa. Przeciwnie, dotychczasowe postępowanie oskarżonego wskazuje, iż stosowane do tej pory kary o charakterze nie izolacyjnym nie spełniły wobec oskarżonego swoich celów, a jego działanie nosi znamiona rażącego lekceważenia norm prawnych. Zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności będzie adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Mając na uwadze fakt, że oskarżony był już karany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz treść przepisuart. 69 § 1 kki decydując o orzeczeniu kary pozbawienia wolności, Sąd był zobligowany do orzeczenia tej kary bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Na podstawieart. 42 § 3 kkSąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Sąd nie dopatrzył się żadnych, szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby orzeczenie tego zakazu w wymiarze krótszym. Jeszcze raz podkreślić należy, że oskarżony był już dwukrotnie karany za jazdę pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Orzeczone wobec niego zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych w krótszym wymiarze, nie spełniły swej roli, skoro po raz kolejny będąc w stanie nietrzeźwym wsiadł za kierownicę samochodu. Mając na uwadze skutki przedmiotowego czynu nie budzi wątpliwości, że oskarżonego należy wyeliminować spośród osób uczestniczących w ruchu drogowym, jako kierowcy pojazdów.
W niniejszej sprawie Sąd podjął decyzję o pozbawieniu oskarżonego uprawnień do prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a na decyzję tę miały wpływ te same okoliczności, które zadecydowały o wymiarze tego środka karnego.
Zgodnie z przepisemart. 43a § 2 kk, Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w wysokości co najmniej 10.000 złotych. Mimo wskazanych wyżej okoliczności obciążających, Sąd orzekł to świadczenie w minimalnej, wskazanej w powołanym wyżej przepisie wysokości, uwzględniając sytuację majątkową oskarżonego.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów powołanych w punkcie IV wyroku, mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego.
Ponieważ w toku niniejszego postępowania oskarżony korzystał z pomocy obrońcy ustanowionego z urzędu, sąd zasądził na rzecz obrońcy zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu.
Iwona Mazanka - Smogór