Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 10/16
Data wyroku: 2016-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Scott-Sienkiel
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art.280§1 kk
Teza: skazanie za rozbój

Sygn. akt V K 10/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2016r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel
Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej
w obecności ProkuratoraE. B.
po rozpoznaniu w dniach 25 kwietnia 2016 r., 30 maja 2016 r., 30 listopada 2016 r.
na rozprawie
sprawy

1
Z. K. (1)

urodzonego (...)wW.
synaL.iH.z d.S.

2
T. G. (1)

urodzonego (...)wW.
synaE.iJ.z d.M.
oskarżonych o to, że:I.W dniu 2 listopada 2015r. w m.W.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu stosując przemoc fizyczną w postaci uderzenia pięściami oraz kopiąc po całym ciele doprowadzili do stanu bezbronnościJ. P.a następnie dokonując przeszukania jego odzieży dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 220 zł oraz dowodu osobistego działając tym na szkodęJ. P., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czymZ. K. (1)czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej jednego roku będąc uprzednio skazany w warunkachart. 64 par. 1 kkza przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 §1 kkw zb. zart. 275 §1 kkw zw. zart. 283 kk

zaś w stosunku doZ. K. (1)o czyn zart. 280 §1 kkw zb. zart. 275 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 §2 kk

a nadtoZ. K. (1)

II.W dniu 04 października 2015r. wW.w domku jednorodzinnym przyul. (...)stosując przemoc fizyczną w postaci zadawania uderzeń pięściami w twarz i kopnięć po cieleJ. P.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 200zł oraz telefonu komórkowegom-ki S.o wartości 50zł czym działał na szkodęJ. P.przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej jednego roku będąc uprzednio skazany w warunkachart. 64 par. 1 kkza przestępstwo podobne, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o czyn zart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 §2 kk

III.W czasookresie od 22 października 2015r. do dnia 16 listopada 2015r. w m.K.(...)gm.W.wykorzystując nieuwagę pokrzywdzonego dokonał zaboru kabla o długości 70 m wraz z rurkami nierdzewnymi powodując straty na łączną kwotę 500 zł działając tym na szkodęZ. B., przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności popełniając umyślnie przestępstwo podobne do przestępstwa za które był już skazany,

tj. o czyn zart. 278 §3 kkw zw. zart. 64 §1 kk

1
OskarżonegoZ. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tym, że czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia kwalifikuje zart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zb. zart. 275 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 64 §1 kk, zaś czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia zart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 §1 kki za to:

- za czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia na podstawieart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zb. zart. 275 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkw zw. zart. 64 §1 kkskazuje go, zaś na podstawieart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 11 §3 kkwymierza mu karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia na podstawieart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 §1 kkskazuje go na karę 1 (jeden) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany w pkt III aktu oskarżenia na podstawieart. 278 §3 kkw zw. zart. 64 §1 kkskazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 85 §1 i 2 kk,art. 86 §1 kkorzeka wobec oskarżonegoZ. K. (1)karę łączną 2 (dwa) lat pozbawienia wolności.

3
OskarżonegoT. G. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zb. zart. 275 §1 kkw zw. zart. 11 §2 kkskazuje go, zaś na podstawieart. 280 §1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 11 §3 kkwymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

4
Na podstawieart. 63§ kkna poczet łącznej kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecZ. K. (1)zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 7.10.2015r. do 9.10.2015r. uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w zakresie 2 (dwa) dni oraz w dniach 3.11.2015r. do 4.11.2015r. uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w zakresie 2 (dwa) dni.

5
Na podstawieart. 63§ kkna poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecT. G. (1)zalicza okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 3.11.2015r. do 5.11.2015r. uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w zakresie 2 (dwa) dni.

6
Na podstawieart. 46 §1 kkorzeka wobec oskarżonychZ. K. (1)iT. G. (1)za czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę solidarnie pokrzywdzonemuJ. P.kwoty 1000,00 (jeden tysiąc) złotych.

7
Na podstawieart. 46 §1 kkorzeka wobec oskarżonegoZ. K. (1)za czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę pokrzywdzonemuJ. P.kwoty 1000,00 (jeden tysiąc) złotych.

8
Zwalnia oskarżonych od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt VK 10/16

UZASADNIENIE

na zasadzieart. 423§1a kpkodnoszące się do oskarżonegoZ. K. (1)
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Z. K. (1)iT. G. (1)są mieszkańcamiW.. Ich znajomym jestJ. P., który w marcu 2015r. zamieszkał w domu rodzinyG.przyul. (...), wynajmując u nich pokój za 200 złotych miesięcznie.J. P.jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje, utrzymuje się z zasiłków przyznanych mu przez opiekę społeczną w wysokości ok. 500 złotych miesięcznie. Pieniądze te w tym czasie odbierał osobiście w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej wW.w 29 dniu każdego miesiąca.Z. K. (1),T. G. (1)iJ. P.są osobami nadużywającymi alkohol. Spożywali go często w swoim towarzystwie, przeznaczając na to znaczną część zdobytych środków finansowych.
W dniu 4 października 2015r. ok. godz. 12-13J. P.siedział w pokojuT. G. (1), gdzie oglądał telewizję i spożywał piwo. Był w domu sam. W pewnej chwili do pokoju wszedłZ. K. (1)i zażądał od niego pieniędzy na zakup(...)”, czyli wina za 5 złotych.J. P.odmówił. WówczasZ. K. (1)rzucił się na kolegę i zaczął go bić po całym ciele. Następnie przeszukał ubranieJ. P., rozbierając go przy tym do bielizny. Zabrał mu telefon komórkowymarki S.oraz pieniędze w kwocie 200 złotych, któreJ. P.trzymał w kieszeni spodni dresowych.Z. K. (1)ostatecznie zwrócił telefon właścicielowi. Przekazał goT. G. (1), a ten oddał goJ. P..
W dniu 2 listopada 2015r. w godzinach popołudniowychJ. P.przebywał w mieszkaniu swojego znajomegoS. E., z którym spożywał alkohol. Tego dnia miał przy sobie 250 złotych. Na alkohol przeznaczył 30 złotych, resztę pieniędzy schował do kieszeni spodni zamykanych na zamek. Ok. godz. 16 do mieszkaniaS. E.przyszedłZ. K. (1)i poinformowałJ. P., że na zewnątrz czeka na niegoT. G. (1), który chciałby z nim porozmawiać.J. P.wyszedł z mieszkania znajomego i spotkał się zT. G. (1). Ten w trakcie rozmowy namawiałJ. P., żeby poszedł z nim do domu, obiecał przy tym, że przygotuje mu coś do jedzenia.J. P.zgodził się i cała trójka ruszyła w kierunkuul. (...). Po drodzeJ. P.poinformował znajomych, że nie ma zamiaru więcej pić alkoholu, ponieważ na życie zostało mu tylko 220 złotych. Gdy dotarli do posesji nau. (...),T. G.kazał mu wejść do chlewika i obiecał, że za chwilę przyniesie coś do jedzenia.J. P.wszedł do środka, a za nim poszli jego koledzy.T. G. (1)zażądał wówczas od niego wydania pieniędzy. KiedyJ. P.odmówił,T. G. (1)uderzył go pięścią w twarz. W wyniku tego ataku mężczyzna przewrócił się, zaśT. G. (1)iZ. K. (1)zaczęli go kopać i bić pięściami po całym ciele Następnie razem zaczęli sprawdzać ubranieJ. P., po czym zabrali znalezione u niego pieniądze oraz dowód osobisty i zostawili go w szopie.J. P.przez pewien czas leżał w szopie, po czym udał się doS. E.i opowiedział mu o zajściu.
Na początku października 2015r.Z. K. (2)poszukiwał pracy i zgłosił się w tej sprawie doZ. B., prowadzącego duże gospodarstwo rolne wK..Z. B.zgodził się dać mu dorywcze zajęcie. Od połowy października 2015r.Z. K. (1)pracował u niego po kilka godzin dziennie. W dniu 7 listopada 2015r.Z. B.zrezygnował z jego usług. Po pewnym czasie zauważył brak kabla o długości 70 m wraz z rurkami nierdzewnymi, o wartości 500 złotych. Przedmioty te zabrałZ. K. (1)i sprzedał je za 20 złotych.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonychZ. K. (1)12-13, 17-18, 20-21, 82-83, 85-87, 94, 126-128, 134-135,T. G. (1)k. 76-77,88-89, 124-125, zeznań świadków:Z. B.k. 213v,P. P.k. 213v-214, 25,T. B.k. 214, 28-29,M. P. (1)k. 214,M. M.k. 214,W. P.k. 214,S. E.k. 230v, 22,R. G. (1)k. 231, 10-11, 31-32,J. P.k. 271-272, 273-274, 275-276, 277-278, 286-288, notatki urzędowej k. 1, protokołu użyciaA.k. 2, 3, 9, 51, 60, protokołu oględzin osoby k. 4, 52-53, 63-64, materiału poglądowego k. 5-6, 98, 100-101, protokołu oględzin rzeczy k. 54, protokołu przeszukania k. 57-59, protokołu oględzin miejsca k. 69-70, 69-70, pokwitowania k. 71
OskarżonyZ. K. (1)w toku rozprawy głównej w dniu 30 maja 2016r. nie przyznał się do stawianych mu w akcie oskarżenia zarzutów. Podał, że nigdy nie pobiłJ. P., ani też nie ukradł mienia, które do niego należało. Potwierdził, że pracował uZ. B., ale zaprzeczył, żeby dokonał u niego kradzieży. Stwierdził nadto, że nikt nie złapał go za rękę w sprawie przywłaszczenia kabla(wyjaśnieniaZ. K.k. 230-230v)
W trybieart. 394§1 kkw zw. zart. 389§2 kpkodczytano wyjaśnienia oskarżonegoZ. K. (1), które złożył w toku postępowania przygotowawczego.
Odnośnie zdarzenia, które miało miejsce w dniu 4 października 2015r.Z. K. (1)podał, że tego dnia przebywał w mieszkaniuG.naul. (...). Siedział w pokojuT. G. (1)i wraz zJ. P.spożywał alkohol. Podczas piciaJ. P.dał mu telefon, bo chciał, żeby oskarżony go sprzedał. KiedyJ. P.zasnął, będąc pod wpływem alkoholu,Z. K. (1)wyjął mu z kieszeni pieniądze – było to 200 złotych w banknotach. Oskarżony podał nadto, że zwrócił telefon właścicielowi, jednak pieniądze zachował i przeznaczył je na zakup alkoholu. Stwierdził, że nie biłJ. P.i nie kopał go. Wykorzystał jedynie sytuację, kiedy kolega zasnął i wtedy wyciągnął mu pieniądze z kieszeni spodni.(wyjaśnienia k. 12-13, 17-18, 20-21)
Z. K. (1)w postępowaniu przygotowawczym odniósł się również do zajścia z dnia 2 listopada 2015r. Podał, że tego dnia przed południem spotkałJ. P.w okolicysklepu (...). Był już wtedy nietrzeźwy, ledwo stał na nogach. Razem udali się do pobliskiego sklepu spożywczego, gdzieJ. P.kupił karton „wiśniówki”. Następnie poszli razem w stronę(...)wW..Z. K. (1)po drodze poprosiłJ. P.o pieniądze na piwo. Ten obiecał mu je dać, jeśli oskarżony przyniesie mu okulary korekcyjne, które znajdowały się w mieszkaniuR. G. (1).Z. K. (1)poszedł więc doG., zaśJ. P.udał do kolegi o imieniuS., żeby pić alkohol. W mieszkaniuG.Z. K. (1)zastał jedynieT. G. (1). Poinformował go, żeJ. P.poszedł pić do swego znajomego. WtedyT. G. (1)postanowił przyprowadzić go do domu. Po kolegę poszli razem. Oskarżony wskazał, że musiał całą drogę prowadzićJ. P., gdyż był bardzo nietrzeźwy. Podał, że poszli wtedy razem za budynek sklepu wędkarskiego, gdzie staliR. G. (1)iW. P., którzy spożywali alkohol. Tam zostawiliJ. P., a sami udali się doG.wypić wino. Gdy skończyli, oskarżony iT. G. (1)wrócili poJ. P.. Ten leżał i nie reagował, bo był bardzo nietrzeźwy. Ktoś wezwał karetkę pogotowia. Około godz. 16 policjanci przywieźliJ. P.doG.i przekazali go im. Wtedy oskarżony iT. G. (1)postanowili położyćJ. P.w chlewiku, gdyż nie dali rady przetransportować go na górę. Oskarżony podkreślił, że ani on, ani jego kolega nie pobili tego dniaJ. P.. Nie zabrali mu również żadnych pieniędzy.  OskarżonyZ. K. (1)w toku postępowania przygotowawczego przyznał, że to on dokonał kradzieży kabla z rurkami. Podał, że w tym czasie był w ciągu alkoholowym. Rzeczy te zabrał z posesjiZ. B., a następnie sprzedał je komuś za 20 złotych. Nie pamiętał, kto był nabywcą. Pieniądze przeznaczył na alkohol. Kabel ważył ok. 15 kg i był koloru czarnego.(wyjaśnienia k.Z. K.,P. P.k. 213v-214, 25,T. B.k. 214, 28-29, 85-87, 94).
Sąd nie dał wiary relacjom oskarżonegoZ. K. (1)w całości, albowiem nie znajdują one odzwierciedlenia w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie, a nadto ewoluowały one znacząco w toku postępowania przygotowawczego.Z. K. (1)kategorycznie zaprzeczył, że popełnił zarzucane mu aktem oskarżenia czyny dopiero podczas rozprawy. W toku dochodzenia przyznał, że dokonał kradzieży na szkodęZ. B., zaś w zakresie czynu z pkt II potwierdził, że dokonał zaboru pieniędzy należących doJ. P., choć jednocześnie zaprzeczył, by dopuścił się przemocy wobec pokrzywdzonego. Ustalenia faktyczne w zakresie czynu z pkt I i II Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonegoJ. P., które były spójne i logiczne. Był on uczestnikiem opisanych w zarzucie wydarzeń i dokładnie je zrelacjonował. W toku całego postępowania był konsekwentny, nie zmieniał ich i nie ubarwiał np. w zakresie zabranych mu kwot pieniędzy. Nadto w zakresie zdarzenia, które miało miejsce w dniu 2 listopada 2015r. relacja pokrzywdzonego jest zbieżna z zeznaniamiS. E.. Jakkolwiek w toku rozprawy w dniu 30 maja 2016r. świadek nie pamiętał szczegółów tego konkretnego wydarzenia, jednak nie budzi to zdziwienia zważywszy na znaczny upływ czasu (pół roku).S. E.potwierdził jednak swoje zeznania, które złożył w czasie dochodzenia, zaledwie dwa dni po zdarzeniu. Podał wówczas, że w dniu 2 listopada 2015r.J. P.przebywał w jego mieszkaniu i że zabrał go stamtądZ. K. (1). Mówił przy tym, że toT. G. (1)chciał, żeby przyprowadzićJ. P.do domuG.na nocleg. WieczoremJ. P.wrócił doS. E.i opowiedział mu, że został przez nich pobity w szopie. Skarżył się, że go skopali i zabrali pieniądze oraz dowód osobisty. ŚwiadekS. E.podał nadto, że w chwili gdyJ. P.wychodził zeZ. K. (1), miał przy sobie pieniądze, było to więcej niż 200 złotych (
    zeznaniaS. E.k.227).T. G. (1), który miał być współsprawcą czynu popełnionego w dniu 2 listopada 2015r. na szkodęJ. P., zaprzeczył że dopuścił się go razem zeZ. K. (1). Utrzymywał, że kiedy tego dnia policjanci przywieźli pokrzywdzonego do jego mieszkania,J. P.był już bardzo pobity. Funkcjonariusze chcieli, żebyT. G. (1)przenocowałJ. P.u siebie. To policjanci mieli mu przekazać dowód osobistyJ. P., dlatego go u siebie przetrzymał
    (wyjaśnieniaT. G.k. 230).Taka wersja zdarzeń przedstawiona przezT. G. (1)miała wyjaśnić odnalezienie dokumentu należącego do pokrzywdzonego w jego mieszkaniu w toku przeszukania, które miało miejsce w dniu 3 listopada 2015r
    . (protokół przeszukania k. 57). WyjaśnieniaT. G. (1)pozostają jednak w sprzeczności z zeznaniami funkcjonariuszy Policji, którzy w dniu 2 listopada 2015r. podejmowali interwencję naul. (...).P. P.iT. B.zeznali, że pomocyJ. P.udzielali ok. godz. 13 z polecenia dyżurnego KPP wW.. Na miejscu obecna była również karetka pogotowia. Lekarz przekazał policjantom dowód osobisty badanego, oni zaś po spisaniu danych pokrzywdzonego, oddali mu ten dokument. Obaj widzieli nadto, żeJ. P.schował go do kieszeni kurtki. Następnie policjanci odwieźliJ. P.naul. (...)i przekazali goR. G. (1). Z relacji policjantów nie wynika zatem, by w tym czasie przekazywali dowód osobisty należący doJ. P.T. G. (1). Nie było takiej potrzeby, skoro wcześniejJ. P.odebrał go od nich i schował do kieszeni. Nadto z relacji funkcjonariuszy wynika, że tego dnia po odwiezieniu pokrzywdzonego do mieszkaniaG., rozmawiali tylko zR. G. (1). Z ich zeznań wynika również, żeJ. P.nie posiadał w tym czasie żadnych widocznych obrażeń ciała
    (zeznaniaP. P.k. 213v-214, 25,T. B.k. 214, 28-29 )Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że do napaści naJ. P.doszło już po wspomnianej wyżej interwencji policjantów, skoro ok. godz. 13J. P.miał jeszcze przy sobie dowód osobisty (jak wynika z zeznań funkcjonariuszy Policji), zaś następnego dnia został on odnaleziony w szufladzie szafkiT. G. (1). Można stąd wyciągnąć wniosek, że po odwiezieniuJ. P.przez policjantów do mieszkaniaG., wrócił on do mieszkaniaS. E.. Z zeznań tego świadka wynika, że pokrzywdzony nocował u niego i kiedy w dniu 2 listopada 2015r. wstali o 7 rano,J. P.wyszedł do sklepu. Potem pokrzywdzony wrócił do jego mieszkania i poszedł spać.S. E.nie podał co prawda, w jakich godzinachJ. P.ponownie przyszedł do jego mieszkania, jednak nie można wykluczyć, że było to już w godzinach popołudniowych.J. P.mógł zatem wrócić naul. (...)do lokaluS. E., po odwiezieniu go przez policjantów do mieszkaniaG., tym bardziej, że odległość międzyul. (...)iul. (...)nie jest duża. NadtoJ. P.wskazał przecież, żeZ. G.przyszedł po niego ok. godz. 16, zaś interwencja policjantów miała miejsce ok. godz. 13, więc miał jeszcze dużo czasu by pokonać tę odległość. Dalsza część zeznańS. E., jest zbieżna zarówno z relacjąJ. P., jak i oskarżonegoZ. K. (1). Wynika z nich bowiem, że toZ. K. (1)zgłosił się po pokrzywdzonego i zabrał go ze sobą z mieszkaniaS. E.
    (zeznania S.E.k. 227,J. P.k. 277-278, wyjaśnieniaZ. K.k. 82-83). Odnośnie napaści dokonanej wobecJ. P.przezZ. K. (1)w dniu 4 października 2015r. stwierdzić należy, że również w tym przypadku nie było żadnych bezpośrednich świadków zajścia. Relacja pokrzywdzonego koresponduje jednak z protokołem oględzin jego ciała.J. P.zeznał bowiem, żeZ. K. (1)bijąc go, zadał mu kilka uderzeń w twarz
    (k. 10-11 zbioru C),zaś podczas oględzin ciała pokrzywdzonego stwierdzono obrażenia w okolicy prawej żuchwy i ucha – zasinienia w kolorze czerwono-granatowym
    (protokół oględzin k. 4-5).Nadto z zeznańR. G. (1)złożonych w toku dochodzenia wynika, że o pobiciuJ. P.przezZ. K. (1)dowiedział się od pokrzywdzonego i brataT. G. (1). Opowiedzieli mu również, że toZ. K. (1)rozebrałJ. P.do bielizny i zabrał mu pieniądze. ZeznaniaR. G. (1)w tym zakresie są więc w pełni zbieżne z relacją pokrzywdzonego.
    (zeznaniaR. G.231, 10-11).W zakresie czynu z pkt III a. o. Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonegoZ. B., który w sposób jasny i logiczny opisał okoliczności, w których zauważył brak kabla i rurek. Z jego relacją zbieżne są nadto zeznania sąsiada pokrzywdzonego -M. P. (1). Podał on, żeZ. K. (1)wraz zT.,G.oferowali mu sprzedaż kabla, jednak nie był zainteresowany jego kupnem
    (zeznaniaM. P.k. 214).Zauważyć również należy, że oskarżonyZ. K. (1)w toku dochodzenia przyznał się do kradzieży kabla i rurek należących doZ. B.i dopiero na rozprawie temu zaprzeczył. W ocenie Sądu za wiarygodną uznać należy relację oskarżonego złożoną na gorąco, kiedy nie miał jeszcze czasu na kalkulowanie, jaka wersja zdarzeń będzie dla niego najkorzystniejsza. Nic do sprawy nie wniosły natomiast zeznaniaW. P.(k. 214), który nie miał żadnej wiedzy na temat pobiciaJ. P.. Podobnie ocenić należało również relacjęM. M.(k. 214), która podała co prawda, że zdarzyło się, że dwaj mężczyźni, w tym jeden odG., szukali jej męża, jednak nie wiedziała w jakiej sprawie. Nie widziała wówczas, by mieli coś ze sobą, nie zaproponowali jej też nic do kupienia.
W ujęciuart. 280 § 1 kkprzestępstwo rozboju polega na kradzieży popełnionej przy użyciu przemocy wobec osoby lub groźby natychmiastowego jej użycia albo przez doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Rozbój jest zatem przestępstwem złożonym, albowiem sprawca zmierza do dokonania kradzieży, atakując integralność cielesną człowieka (przemoc), jego wolność, zdrowie, a nawet życie. Rozbój charakteryzuje się kierunkowością działania sprawcy. Musi on zmierzać do dokonania kradzieży, używając do realizacji tego celu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Jest to więc przestępstwo umyślne, które można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim, tak co do celu działania, jak i używanych środków. Przy czym przez przemoc wobec osoby należy rozumieć zastosowanie bezpośredniej przemocy fizycznej skierowanej na ciało człowieka w celu uniemożliwienia lub pokonania oporu, aby następnie dokonać kradzieży (np. bicie, kopanie, duszenie, obezwładnienie i związanie itp.). Chodzi więc o przemoc w znaczeniu analogicznym do czynności wykonawczej określonego wart. 191 § 1 kkprzestępstwa zmuszania, przy czym przepis ten w kwalifikacji prawnej czynu zostaje pominięty w myśl zasady pochłaniania (mieści się bowiem w znamionach wykonawczych rozboju) - por. A. Marek,
    Komentarz doart. 280 kodeksu karnego(Dz.U.97.88.553)[w:]
Kodeks karny. Komentarz, A. Marek, LEX, 2007, wyd. IV).
W przepisieart. 283 kkustawodawca ustanowił z kolei typ uprzywilejowany przestępstwa rozboju. W doktrynie i orzecznictwie podnosi się, że w odniesieniu do przestępstwa opisanego wart. 280 § 1 kkna plan pierwszy wysuwają się przesłanki związane z użyciem przemocy lub innych środków „rozbójniczych”, co prowadzi do wniosku, że uprzywilejowaną kwalifikację zart. 283 kknależy stosować, gdy nasilenie przemocy lub innych środków było niewielkie, niestwarzające zagrożenia dla zdrowia pokrzywdzonego. Rzecz jasna, w ocenie tej nie bez znaczenia są również inne przesłanki, takie jak wartość przedmiotu zaboru oraz motywy kierujące sprawcą, które podlegają zawsze uwzględnieniu przy kwalifikacji czynu jako wypadku mniejszej wagi (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 2 sierpnia 2001 r., II AKa 284/01, Orz. Prok. i Pr. 2002, nr 5, poz. 9; A. Marek,Komentarz do art. 283 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553)[w:]Kodeks karny. Komentarz, A. Marek, LEX, 2010, wyd. V).
Strona przedmiotowa przestępstwa zart. 275 § 1 kkpolega na posługiwaniu się, kradzieży lub przywłaszczeniu dokumentu stwierdzającego tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie i orzecznictwie w przypadku czynności w postaci kradzieży dokumentu stwierdzającego tożsamość albo prawa majątkowe innej osoby zart. 275 § 1 kkrównież wymagany jest zamiar bezpośredni w postaci "celu sprawcy przywłaszczenia sobie cudzego dokumentu", gdyż wynika to z podmiotowej zawartości czynności kradzieży (por.art. 278 § 1 kk). Oznacza to, że kradzież dowodu osobistego i innych dokumentów można popełnić wyłącznie z winy umyślnej z zamiarem kierunkowym. Gdy sprawca nie wiedział, że wśród zabieranych przedmiotów znajduje się także dowód osobisty, to nie można uznać, iż chciał ten dowód sobie przywłaszczyć(wyr. SA w Krakowie z 4.4.1996 r., II AKa 61/96, KZS 1996, Nr 5-6, poz. 58,  red. prof. dr hab. Andrzej Wąsek,red. prof. dr hab. Robert Zabłocki Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222–316. Tom II Rok wydania: 2010 Wydawnictwo: C. H. Beck).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy skonstatować należy, iż poza wszelką wątpliwością jest to, żeZ. K. (1)w dniu 4 października 2015r., stosując przemoc fizyczną wobecJ. P.w postaci zadawania uderzeń pięściami w twarz i kopnięć po ciele, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 200 zł oraz telefonu komórkowegom. S.wartości 50 zł. Nadto działając wspólnie i w porozumieniu zT. G. (1)w dniu 2 listopada 2015r. stosując przemoc fizyczną wobecJ. P.w postaci zadawania uderzeń pięściami i kopnięć po ciele doprowadził pokrzywdzonego do bezbronności, a następnie przeszukał jego odzież i dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 220 zł i dowodu osobistego. Takie zachowania niewątpliwie wyczerpały znamiona czynu stypizowanego wart. 280 §1 kk. Bacząc jednak na poczynione w sprawie ustalenia stwierdzić należy, że nasilenie przemocy stosowanej przezZ. K. (1)(zaś w zakresie czynu z pkt I a.o. równieżT. G. (1)) było relatywnie niewielkie, nie stworzyło zagrożenia dla życia pokrzywdzonego, który w rezultacie tego zdarzenia nie doznał poważniejszych urazów. Dowodzą tego przede wszystkim protokoły oględzin ciała pokrzywdzonego

    (k.

     4, 52-53, materiał poglądowy k. 5-6, 98), z których jednoznacznie wynika, że w wyniku zdarzeń z dnia 4 października 2015r i 2 listopada 2015r. doznał jedynie niewielkich otarć i zasinień kończyn dolnych oraz obrażeń w okolicy żuchwy i ucha. Również wartość przedmiotów zaboru przemawia jednoznacznie za uznaniem przedmiotowego zachowania oskarżonegoZ. K. (1)za wypadek mniejszej wagi, zwłaszcza że pokrzywdzony część mienia odzyskał.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, żeZ. K. (1)(a także współdziałający z nimT. G. (1)) dokonując rozboju na pokrzywdzonym swoim zamiarem obejmowali nie tylko zabór pieniędzy, ale i dokument w postaci dowodu osobistego. Zauważyć bowiem należy, że napastnicy doprowadzającJ. P.do stanu bezbronności, mieli możliwość dokładnego sprawdzenia jego ubrania. Zabrali więc dokładnie to, co zamierzali, czyli zarówno pieniądze, jak i dokument, który następnie został odnaleziony w szafceT. G. (1). ZachowanieZ. K. (1)niewątpliwie zatem wyczerpało również znamiona czynu zart. 275§1 kk.
Nie ma również wątpliwości, że swoim zachowaniem oskarżonyZ. K. (1)wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa kradzieży, polegającego na zaborze w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, w tym przypadku kabla z rurkami należącymi doZ. B., przy czym zachowanie to stanowiło wypadek mniejszej wagi, a zatem wyczerpało znamionaart. 278§3 kk. O wypadku mniejszej wagi może przesądzać m.in. mała wartość skradzionej rzeczy, czy też niewielka korzyść majątkowa odniesiona przez sprawcę. Należy uznać, że taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, skoro skradzione mienie wyceniono na kwotę 500 złotych, zaśZ. K. (1)sprzedał je za zaledwie 20 zł.
Wina oskarżonegoZ. K. (1)jest bezsporna. W toku postępowania zaistniały wątpliwości co do poczytalnościZ. K. (1), został on więc poddany badaniu biegłych psychiatrów. Biegli w zakresie czynu z dnia 4 października 2015r. stwierdzili u badanego upicie alkoholowe proste w przebiegu zespołu uzależnienia od alkoholu. Podnieśli nadto, że oskarżony w dacie czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i do pokierowania swoim postępowaniem. Nadto w opinii uzupełniającej biegli podali, żeZ. K. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe czy inne zakłócenie czynności psychicznych. Biegli uznali, że w zakresie czynu z dnia 2 listopada 2015r. zachowanie oskarżonego nie miało związku z jego uzależnieniem od alkoholu(opinie sądowo – psychiatryczne k. 33-34, 112-113).
Sąd, odmiennie jednak niż oskarżyciel publiczny przyjął, że oskarżony popełniając występki, o których mowa wpkt I i IIa.o. działał w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego wart. 64 § 1 kk, nie zaś w warunkach tzw. multirecydywy określonej wart. 64§2 kk. Przesłankami skazania w warunkach multirecydywy są:
1) uprzednie skazanie sprawcy w warunkach recydywy specjalnej zwykłej;
2) odbycie łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności;
3) ponowne popełnienie umyślnego przestępstwa określonego wart. 64 § 2 k.k.;
4) popełnienie wyżej wymienionego przestępstwa w okresie 5 lat od odbycia całości lub części ostatniej kary.

  Multirecydywa oznacza zatem sytuację, gdy sprawca popełnia trzecie z kolei przestępstwo umyślne, przy czym skazanie za drugie z kolei przestępstwo miało miejsce w warunkach określonych wart. 64 § 1 k.k.To trzecie przestępstwo ma być nie tylko przestępstwem umyślnym, lecz także przestępstwem wskazanym wyraźnie przez ustawodawcę. Czyni on to przez podanie trzech typów przestępstw - zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem - oraz dwóch przedmiotów ochrony (tu w jednym przypadku wskazując także na sposób popełnienia czynu) - życia i zdrowia oraz mienia (z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia) Sprawca musi popełnić jedno z tych wymienionych przez ustawodawcę przestępstw ponownie. Oznacza to, że jedno z przestępstw, za które został uprzednio skazany, również ma należeć do tej grupy. Okoliczność tę należy interpretować wąsko

    Mozgawa M. (red.), Budyn-Kulik M., Kozłowska-Kalisz P., Kulik M.Kodeks karny. Komentarz. WK, 2015)Sprawca musi odbyć łącznie karę co najmniej roku pozbawienia wolności, na który to okres składa się co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności przy pierwszym skazaniu i okres "dopełniający" do roku przy drugim skazaniu (np. 8 miesięcy i 4 miesiące). "W rozumieniuart. 64§2 k.k.odbycie całości lub części ostatniej kary (orzeczonej w warunkach określonych wart. 64§1 k.k.) oznacza odbycie tej kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy" (

    uchwała SN z dnia 26 sierpnia 2004 r., I KZP 17/04, OSNKW 2004, nr 7-8, poz. 69).Nadto w ocenie Sądu do przyjęcia multirecydywy konieczne jest odbycie łącznie kary co najmniej 1 roku pozbawienia wolności, przy czym musi to dotyczyć skazań, które kwalifikowały się do recydywy wielokrotnej. Taka sytuacja nie miał miejsca w niniejszej sprawie.
Z. K. (1)został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie z dnia 9 maja 2014r. w sprawie V K 392/13 za czyn zart. 280§1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64§1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 7 lipca 2014r. do 4 maja 2014r. WcześniejZ. K. (1)został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 25 września 2009r. w sprawie IIK 120/09 za czyny zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk, za które został skazany na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę tę odbywał z przerwami. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 12 marca 2012r. był warunkowo przedterminowo zwolniony. Przedterminowe zwolnienie odwołano postanowieniem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 10 sierpnia 2012r.Z. K. (1)resztę kary z tego wyroku wykonał w okresie od 4 października 2012r. do 24 kwietnia 2013r. Jakkolwiek więcZ. K. (1)łącznie wykonał ponad 1 rok kary pozbawienia wolności, jednak czyny za które został skazany w sprawie IIK 120/09 nie należą do katalogu przestępstw wymienionych wart. 64§2 kk.
Niewątpliwie jednak w omawianej wyżej sytuacji zachodzą okoliczności o których mowa wart. 64§1 kk. Zgodnie z tym przepisem Sąd przyjmuje taką kwalifikację czynu, jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Wszystkie czyny, których dotyczy przedmiotowe postępowanie, są podobne do czynuart. 280§1 kkw zw. zart. 283 kk, za któryZ. K. (1)został skazany w sprawie V K 392/13 na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości (w okresie od 7 lipca 2014r. do 4 maja 2014r.)
Przy wymiarze kar pozbawienia wolności za wszystkie zarzucane oskarżonemu czyny Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności podmiotowo- przedmiotowe sprawy. Nadto Sąd miał również na uwadze uprzednią wielokrotną karalnośćZ. K. (1). Mając na uwadze te okoliczności Sąd uznał za zasadne wymierzenie skazanemu kar po 1 roku i 6 miesięcy za czyny I i II z a.o. oraz kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z pkt III a.o.
Jednocześnie na podstawieart. 85§1i2kk,art. 86 § 1 kkstosując zasadę asperacji orzeczono wobec oskarżonego karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Czyny, których dopuścił się oskarżonyZ. K. (1)wykazują więź czasową, jednak w orzecznictwie od dawna dominuje przekonanie, iż zasada absorpcji winna być stosowana wyjątkowo(np. wyrok SA w Łodzi z 20.IX.2001 roku – II AKa 154/01, OSNPK 2/02 poz. 26, KZS 5/02 poz. 62).Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że oskarżony dopuścił się przestępstw wobec różnych osób pokrzywdzonych (J. P.iZ. B.). W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że największa ścisłość między przestępstwami zajdzie, gdy pokrzywdzoną kilkoma przestępstwami jest ta sama osoba. Wystąpienie takiej okoliczności jest argumentem za orzeczeniem kary łącznej w niższym wymiarze. Przeciwnie, jeżeli przestępstwami pokrzywdzone były różne osoby, sąd powinien kierować się zazwyczaj ku kumulacji orzeczonych kar(zob. wyr. SA w Krakowie z 13.7.1995 r., II AKr 184/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 2-3, s. 16).W ocenie Sądu kara łączna, jaka została orzeczona wobecZ. K. (1), odniesie swój skutek w zakresie prewencji generalnej, jak i indywidualnej.
Na zasadzieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczyć należało okres zatrzymania oskarżonegoZ. K. (1)w dniach od 7 października 2015r. do 9 października 2015r., uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w zakresie 2 dni oraz okres zatrzymania od 3 listopada 2015r. do 4 listopada 2015r uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w zakresie 2 dni.
Nadto Sąd stosownie do treściart. 46§1 kkorzekł wobecZ. K. (1)i drugiego oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w zakresie czynu z pkt I poprzez zapłatę solidarnie pokrzywdzonemuJ. P.kwoty 1000 złotych. Nadto orzeczono wobecZ. K. (1)obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w zakresie czynu z pkt II poprzez zapłatę pokrzywdzonemuJ. P.kwoty 1000 złotych. Koniecznym warunkiem do uzyskania zadośćuczynienia jest istnienie związku przyczynowego między czynem a krzywdą, rozumianą jako szkoda o charakterze niemajątkowym (m.in. życie, zdrowie, wolność), a także samo istnienie krzywdy w momencie orzekania. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie istnieje związek przyczynowy między czynemZ. K. (1)a krzywdą, jaką poniósł pokrzywdzony. W ocenie Sądu orzeczone na rzecz pokrzywdzonego kwoty będą stanowiły wystarczającą rekompensatę za doznaną krzywdę.
Ze względu na sytuację życiową i majątkową oskarżonegoZ. K. (1), który nie posiada stałego źródła utrzymania, a w najbliżej perspektywie ma do odbycia karę pozbawienia wolności, Sąd uznał, że pokrycie kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwie. Wobec powyższego na zasadzieart. 624§1 kpkzwolniono go w całości od ich zapłaty.