Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 127/16
Data wyroku: 2016-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157§1kk, art. 190§1kk

Sygn. akt VI Ka 127/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant  Konrad Woźniak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej GórzeD. K.
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 roku
sprawyF. G.ur. (...)wJ.
s.Z.,Z.z domuH.
oskarżonego zart. 157 § 1 kkiart. 190 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II K 297/15
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoF. G.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Lubaniu do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
F. G.oskarżony został o to że:
1.w dniu 13 maja 2015 roku wL.woj.(...)przyulicy (...)uderzając pięścią w twarzD. D.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania jarzmowo – szczękowo – oczodołowe po stronie lewej , które to obrażenia skutkowały naruszeniem narządu ciała lub rozstrojem zdrowia powyżej dni siedmiu
tj. o czyn zart. 157§1 k.k.
2. w dniu 11 maja 2015 roku wL.woj.(...)groził za pomocą wysyłanych wiadomości za pośrednictwemF.D. D.pozbawieniem go życia przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę że zostaną spełnione
tj. o czyn zart. 190§1 k.k.
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 roku w sprawie II K 297/15;
I.ustalił iż oskarżonyF. G.dopuścił się zarzucanych mu czynów opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku tj. czynu zart. 157 § 1 k.k.i zart. 190 § 1 k.k.ustalając jednocześnie iż stopień winy i społecznej szkodliwości nie jest znaczny , na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie na okres próby wynoszący 1 rok;
II.na podstawieart. 46 § 2 k.k.w zw. zart. 67 § 3 k.k.zasądził od oskarżonegoF. G.na rzecz pokrzywdzonegoD. D.nawiązkę w kwocie 500 złotych;
III. na podstawieart.624 § 1 k.p.k.iart. 17 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie i nie wymierzył mu opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył Prokurator Rejonowy w Lubaniu zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia który miał wpływ na jego treść polegający na uznaniu iż wina i stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanegoF. G.nie są znaczne, co skutkowało warunkowym umorzeniem postępowania karnego wobec w/wymienionego podczas gdy prawidłowa analiza całokształtu materiału dowodowego wskazuje iż zachowanie oskarżonego powinno być uznane za społecznie szkodliwe i zawinione w stopniu znacznym co w konsekwencji wyklucza warunkowe umorzenie postępowania karnego.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lubaniu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie była pozbawiona racji, co skutkowało uwzględnieniem zawartego w niej wniosku.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w sprawie niekwestionowane są ustalenia faktyczne dotyczące przebiegu wydarzeń w dniach 11 i 13 maja 2015 roku , jak i kwalifikacje prawne przypisanych oskarżonemu czynów. Skarżący kwestionuje jedynie ustalony przez Sąd I instancji stopień winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego prowadzący do warunkowego umorzenia postępowania w sprawie.
Wydając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji stwierdził co następuje: „…do takiej oceny zasadnicze znaczenie miały okoliczności w jakich doszło do inkryminowanych mu czynów. Wskazać należy że oskarżony działał w usprawiedliwionym wzburzeniu związanym bezpośrednio z osobą pokrzywdzonego.ToD. D.bowiem wraz z małżonkąP. G.zachowali się niegodziwie , układając sobie wspólne życie pod nieobecność oskarżonego. Dodatkowym elementem uzasadniającym postawę oskarżonego jest to że do zdarzenia doszło w mieszkaniu zajmowanym przezF. G.jego kilkunastomiesięczną córkę, w porze rannej, a w jego czasieD. D.był ubrany w nieswoją koszulkę należącą notabene do oskarżonego”. ( str. 4 uzasadnienia, k.150 akt ). Ta argumentacja - mająca świadczyć, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne – jest nie do zaakceptowania dla Sądu Okręgowego w wyżej wymienionym składzie. Niemoralne czy też nieetyczne postępowanie pokrzywdzonego mogło prowadzić do ograniczenia wysokości zasądzonej na jego rzecz nawiązki zart. 46 § 2 k.ksprowadzając ją do symbolicznej kwoty co Sąd I instancji słusznie uczynił, nie powinno uwalniać natomiast oskarżonego od kary, zwłaszcza za spowodowanie obrażeń naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni. Takie rozstrzygnięcie stanowi akceptację dla siłowego rozstrzygania problemów osobistych, a więc do swoistego bezprawia, co jest szczególnie niebezpieczne zwłaszcza obecnie, w dobie powracającego i ujawniającego się w różnych aspektach życia społecznego kultu siły. Podkreślić ponadto należy okoliczności eksponowane w apelacji skarżącego na które nie zwrócił dostatecznej uwagi Sąd I instancji, tj. fakt iż oskarżony wiedział wcześniej o niemoralnym zachowaniu oskarżonego i swojej żony i sytuacja w jego mieszkaniu 13.05.2015 r. nie stanowiła dla niego zaskoczenia co wskazuje na działanie z chęci zemsty oraz związany z tym fakt iż pokrzywdzony na żądanie oskarżonego opuszczał mieszkanie starając się uniknąć konfliktu, mimo to został przez niego zaatakowany. Mając na uwadze powyższe okoliczności zaskarżony wyrok nie mógł się ostać.
W tym stanie rzeczy mając na uwadze obowiązującą regułęne peius(art. 454 § 1 k.p.k.) Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lubaniu.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia a następnie dokona prawidłowych ustaleń odnośnie stanu faktycznego, sprawstwa, stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz wymierzy oskarżonemu stosowną karę. Nie chodzi przy tym by kara była surowa, lecz aby była sprawiedliwa, uwzględniająca zarówno okoliczności które podkreślił Sąd I instancji w cytowanym wyżej fragmencie uzasadnienia jak i okoliczności na które wskazał powyżej Sąd Okręgowy.