Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 208/16
Data wyroku: 2016-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Sałamaj, Agnieszka Górska, Agnieszka Kądziołka
Słowa kluczowe: Sprostowanie
Podstawa prawna: art. 350 kpc

Sygn. akt VIII Gz 208/16

POSTANOWIENIE
Dnia 22 sierpnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Piotr Sałamaj
SO Agnieszka Kądziołka
SO Agnieszka Górska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuJ. D.
o ogłoszenie upadłości dłużnikaT. Ł.obejmującej likwidację majątku,
na skutek zażalenia dłużnikaT. Ł.na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 21 marca 2016 roku, sygn. akt: XII GU 250/15
postanawia:
oddalić zażalenie

  Agnieszka Kądziołka Piotr Sałamaj Agnieszka Górska

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia z dnia 22 lutego 2016 roku o zabezpieczeniu majątku dłużnika poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego w ten sposób, iż oznaczenie dłużnika(...)zastąpił oznaczeniem dłużnika(...).
Rozstrzygnięcie to, oparte na treściart. 350 §1 k.p.c.w związku zart. 35 prawa upadłościowego, zostało zaskarżone przez dłużnikaT. Ł.. W zażaleniuT. Ł.zarzucił przedmiotowemu postanowieniu obrazę przepisów prawa procesowego tj.art. 350 §1 k.p.c.poprzez uznanie, że wskazanie w treści postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie Wydziału XII(...)z dnia 22 lutego 2016 roku sygn. akt: XII GU 250/15 błędnego nazwiska dłużnika (wskazanie jako dłużnika wnioskodawcy) jest oczywistą omyłką pisarską uzasadniającą jej sprostowanie w trybieart. 350 §1 k.p.c., podczas gdy jako merytoryczna część rozstrzygnięcia nie podlega sprostowaniu w powyższym trybie. W oparciu o tak sformułowany zarzutT. Ł.wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na jego rzecz od wnioskodawcy kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu dłużnik wskazał, że doktryna i orzecznictwo wskazują, że tenor sentencji wyroku powinien dokładnie określać przedmiot rozstrzygnięcia sądu, tzn. to, o czym sąd orzekł w związku ze zgłoszonym roszczeniem, aby wykonanie wyroku nie nastręczało trudności. Powyższe jest o tyle istotne, że o treści wyroku decyduje nie uzasadnienie, lecz jego sentencja. Ponadto żalący się wskazał, że wady orzeczenia wymienione w hipotezieart. 350 k.p.c.musi charakteryzować cecha oczywistości, która stanowi równocześnie granicę dopuszczalności sprostowania. Sprostowanie nie może w szczególności prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia, czy też zastąpienia orzeczenia merytorycznego formalnym.
W ocenie dłużnika, niedokładność postanowienia wydanego w przedmiotowej sprawie nie nosi cech oczywistości, a zatem nie może zostać sprostowana w trybieart. 350 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
ZażalenieT. Ł.okazało się nieuzasadnione i jako takie podlegało oddaleniu.
Przedmiotem zażalenia było - błędne zdaniemT. Ł.– sprostowanie w oparciu oart. 350 § 1 k.p.c.oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w sentencji (tenorze) postanowienia wydanego przez XII Wydział Gospodarczy Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 22 lutego 2016 roku poprzez zastąpienie oznaczenia dłużnika(...)oznaczeniem dłużnika(...).
Przesłanką do skorzystania z instytucji zart. 350 § 1 k.p.c.jest wystąpienie w sentencji lub uzasadnieniu orzeczenia oczywistych omyłek, wśród których ustawodawca wyróżnia niedokładności, błędy pisarskie, błędy rachunkowe. Wspólną cechą powyższych wadliwości jest ich oczywistość – są natychmiast rozpoznawalne i wynikają z treści orzeczenia (tożsamy pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 maja 2000 r. I CZ 60/00).
Jak się podkreśla w nauce i orzecznictwie, sprostowanie wyroku (postanowienia) ma służyć usunięciu niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego a ich wyrażeniem na piśmie (K. Piasecki (w:)Kodeks postępowania cywilnego, t. 1,Komentarz do art. 1-366, red. K. Piasecki, Warszawa 2010, s. 1589). Sprostowanie wyroku służy przywróceniu – poza środkami zaskarżenia – rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrazem na piśmie.
Odnosząc się bezpośrednio do argumentów podniesionych w zażaleniu sąd wskazuje, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że w trybieart. 350 k.p.c.nie może dochodzić do podmiotowego przekształcenia powództwa, dopuszczalne jest natomiast sprostowanie niedokładności w oznaczeniu strony, jeżeli niedokładności te są następstwem niestaranności sądu (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKC 817/97, OSNC 1999/1/16). Takiej niestaranności dopuścił się Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, który po prawidłowym oznaczeniu stron postępowania w części wstępnej orzeczenia, zamienił imię i nazwisko dłużnika z imieniem i nazwiskiem wierzyciela w sentencji .
Sprostowanie omyłki musi mieć charakter oczywisty, tak aby nie było wątpliwości, że ingerencja w treść rozstrzygnięcia nie ma charakteru merytorycznego. W ocenie Sądu Okręgowego, w świetle okoliczności niniejszej sprawy (treści dokumentów dołączonych do pozwu) oraz treści rubrum (części wstępnej) postanowienia dnia 22 lutego 2016 roku, gdzie jako wierzyciela wskazano prawidłowoJ. D., a jako dłużnikaT. Ł., nie ulega wątpliwości, że wskazanie przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sentencji tego samego postanowienia jako dłużnika – wnioskodawcy i wierzycielaJ. D., stanowiło oczywistą omyłkę, podlegającą sprostowaniu w trybieart. 350 § 1 k.p.cw zw. zart. 361 k.p.c.Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącego jako nieuzasadnione należało oddalić, o czym orzeczono na postawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Agnieszka Kądziołka Piotr Sałamaj Agnieszka Górska

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)