Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 590/16
Data wyroku: 2016-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Powództwo Przeciwegzekucyjne, Pozew

Sygn. akt I C 590/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2016 r. wG.sprawy z powództwaS. M.przeciwkoSpółdzielczej (...)z siedzibą wG.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I
pozbawia wykonalności w stosunku do dłużnikaS. M.tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Elblągu w dniu 16 października 1999 r. (sygn. I Nc 2444/99), zaopatrzony w klauzulę wykonalności z dnia 1 lutego 2000 r.;

II
w pozostałym zakresie postępowanie umarza;

III
znosi pomiędzy stronami koszty procesu.

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
W dniu 16 października 1999 r. został wydany przez Sąd Rejonowy w Elblągu nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym (sygn. I Nc 2444/99) zasądzający odS. M.iM. B.na rzecz Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.kwotę 3.305,75 zł z odsetkami i kosztami. Nakaz opatrzono klauzulą wykonalności w dniu 1 lutego 2000 r.
Dowód: nakaz z klauzulą, k. 8
Do chwili obecnej wierzyciel nie wszczął egzekucji.
Okoliczność bezsporna
Ocena dowodów
Stan faktyczny – poza elementem bezspornym – wynikał z niekwestionowanego odpisu nakazu zapłaty opatrzonego klauzulą wykonalności.
Kwalifikacja prawna
Powództwo zostało uznane przez pozwanego w odniesieniu do dłużnika (powoda)S. M.(k. 19). Ponieważ uznanie w tym przypadku nie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego ani nie zmierza do obejścia prawa, sąd jest nim związany (art. 213 § 2 k.p.c.).
Wobec powyższego orzeczono jak wpunkcie I. sentencji na mocyart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
W pozostałym zakresie postępowanie umorzono (punkt II.). Pełnomocnik pozwanego w odpowiedzi na pozew słusznie podniósł, że przedmiotowy tytuł egzekucyjny dotyczył dwóch osób, spośród których tylko jedna jest powodem w niniejszej sprawie. Przepisy prawa nie przewidują „rozszerzonej” legitymacji czynnej (jak np.art. 209 k.c.) w ramach powództw przeciwegzekucyjnych. Skoro więc pozew był skierowany przeciwko tytułowi egzekucyjnemu „w całości”, to oznacza, że w części odnoszącej się do współdłużniczki (M. B.) był bezzasadny, gdyż nie występowała ona w niniejszym procesie po stronie powodowej (już tylko marginalnie należy wspomnieć, że po stronie powodowej nie zachodziła też tzw. legitymacja konieczna). „Zmiana powództwa na podstawieart. 193 k.p.c.” dokonana pismem pełnomocnika powoda z dnia 13 maja 2016 r. nastąpiła już po zgłoszeniu omawianego zarzutu w odpowiedzi na pozew, a więc była w rzeczywistości reakcją na wytknięcie przez pozwanego błędu merytorycznego powstałego w trakcie sporządzania pozwu. Sąd mógł tę „zmianę” na tym etapie procesu potraktować wyłącznie za częściowe cofnięcie pozwu, gdyż – w obliczu argumentów przedstawionych przez pozwanego – strona powodowa słusznie doszła do wniosku, że popieranie powództwa w zakresie zgłoszonym w pozwie jest bezpodstawne. Nie było to jedynie „sprostowanie” ani „bliższe określenie” dotychczasowego powództwa. Wynika to w sposób oczywisty z porównania zakresu przedmiotowego powództwa przed i po „zmianie” (cofnięciu) oraz momentu czasowego zmiany (następczy skutek zasadnego zarzutu merytorycznego zawartego w odpowiedzi na pozew). Powód nie może uchylić się od uznania go za przegrywającego spór, jeżeli cofa pozew (lub dokonuje innych zmian pozwu) na skutek słusznego zarzutu przeciwnika.
Mając powyższe na uwadze postępowanie w pozostałym zakresie umorzono na mocyart. 203 § 1 k.p.c.w zw. zart. 355 § 1 k.p.c.(punkt II. sentencji).
Koszty
Ponieważ niniejsza sprawa dotyczyła roszczenia niepieniężnego, więc ścisłe (arytmetyczne) wyliczenie proporcji wygranej/przegranej stron jest niemożliwe, co oczywiście nie wyklucza możliwości wzajemnego zniesienia kosztów na podstawieart. 100 k.p.c.(punkt III. sentencji). Przemawia za tym fakt, że każda ze stron uległa w niepomijalnym stopniu. Należy wyjaśnić, że w zakresie, w jakim umorzono postępowanie w punkcie II. sentencji powód został za przegrywającego proces (z uwagi na brak legitymacji czynnej, co bliżej wyjaśniono już powyżej).