Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 362/15
Data wyroku: 2016-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 362/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 roku w Lublinie
sprawyJ. B. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. B. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 29 grudnia 2014 roku znak:(...)

I
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaJ. B. (1)prawo do emerytury od dnia(...)roku;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.na rzeczJ. B. (1)kwotę 60 (sześćdziesiąt ) złotych tytułem kosztów postępowania.

Sygn. akt VII U 362/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 grudnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówił ubezpieczonemuJ. B. (1)prawa do emerytury, uznając, że do dnia 1 stycznia 1999 roku nie został udowodniony wymagany 15 letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy(akta ZUS).
Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji podnosząc, że pracował w(...) Spółce z o.o.Ż.w warunkach szczególnych(k. 2).
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, argumentując, że na dzień 1 stycznia 1999 roku wnioskodawca nie udowodnił 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że nie uwzględniono okresu zatrudnienia wnioskodawcy w(...) Spółce z o.o.Ż.w okresie od 3 listopada 1975roku do 31 grudnia 1998 roku albowiem „ stanowisko pracy wykazane w świadectwie pracy - „pomocnik spawacza” nie jest tożsame ze stanowiskiem wymienionym w przepisach resortowych”. Nadto organ rentowy podniósł, że stanowisko wykazane w świadectwie pracy w warunkach szczególnych jest rozbieżne z wymienionym w ogólnym świadectwie pracy ( k.4-5 ).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczonyurodził się (...). Z niekwestionowanych ustaleń Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że wnioskodawca na dzień 01.01.1999r. ma 26 lat, 2 miesiące i 8 dni okresów składkowych i okresów nieskładkowych(akta ZUS, bezsporne).
Od 25 października 1972 roku do 30 listopada 2001 roku wnioskodawca pracował w(...) Spółce z o.o.wŻ.w pełnym wymiarze czasu pracy. Wymieniony zakład pracy zajmował się konstrukcją spawalniczą do koparek. Stanowisko wnioskodawcy pracodawca określał jako frezer, od 1988roku ślusarz-montażysta, montażysta, frezer, ślusarz, stędzista. W wydanym wnioskodawcy świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych stanowisko zostało określone jako ślusarz przy pracach pomocnika spawacza-ślusarza na wydziale konstrukcyjno spawalniczym(akta osobowe k.14, świadectwo pracy, świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych - akta ZUS).
Na początku zatrudnienia przez 1 rok wnioskodawca pracował jak frezer, miał narzędzie obrotowe przy pomocy, którego szlifował detale, obrabiał odlewy przywożone z huty w ten sposób, że usuwał z niego nadlewki. Wnioskodawca pracował w okularach, gdyż przy obrabianiu odlewów wydobywały się opiłki. Podczas pracy był hałas oraz konieczność używania oleju do czyszczenia maszyn. Następnie odbywał służbę wojskową po powrocie objął obowiązki pomocnika spawacza w wydziale konstrukcyjnym. Jako pomocnik spawacza wnioskodawca przygotowywał konstrukcje i elementy do spawania a następnie przytrzymywał te elementy w czasie spawania przez spawacza. Jako pomocnik spawacza wnioskodawca pracował do 1985 roku a następnie ponownie pracował jako frezer. Od 1993 roku wnioskodawca był montażystą i stędzistą. Stęzista sprawdzał ciśnienie w pompach i przepływy. Wszystkie wymienione prace wnioskodawca wykonywał na hali, na której pracowali spawacze, tokarze, frezerzy i szlifierze, łącznie równocześnie pracowało 200 osób. Na hali był hałas, pył. Wnioskodawca otrzymywał dodatek szkodliwy i posiłki regeneracyjne( wyjaśnienia wnioskodawcy potwierdzone zeznaniami k.20-22 i k.44-45, zeznania świadkówJ. B. (2)k. 43-44,S. T.k.44).
W ocenie Sądu Okręgowego zeznania świadka zasługują na wiarę. ŚwiadekS. T.był przełożonym wnioskodawcy miał więc dogodną sposobność poczynienia bezpośrednich spostrzeżeń, w jakim charakterze pracował wnioskodawca i jakiego rodzaju prace wykonywał w ramach obowiązków pracowniczych. Jego relacje są spójne i konsekwentne, potwierdzają też zeznania wnioskodawcy przesłuchanego w charakterze strony. Także świadekJ. B. (2)pracował razem z wnioskodawcą i również znane są mu czynności jakie wykonywał wnioskodawca.
Zważyć należy, że ocena zeznań świadków opierać się musi na zestawieniu treści zeznań z pozostałymi dowodami, naświetlającymi okoliczności sprawy w sposób odmienny, a następnie, po rozważeniu ewentualnych rozbieżności w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego, dokonaniu prawidłowego wyboru. Tymczasem Zakład Ubezpieczeń Społecznych nawet nie zgłaszał wniosków dowodowych na okoliczności przeciwne, nie udowodnił, więc, że wnioskodawca nie pracował w warunkach szczególnych. Nie wykazał też żadnych innych okoliczności podważających wiarygodność świadka, co nakazywałoby z kolei uznać twierdzenia ubezpieczonego za gołosłowne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisemart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.jedn. Dz.U.2009.153.1227 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego m.in. wart. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (ust. 2). Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisamirozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. l). Natomiast według § 3 za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Przedmiotowe rozporządzenie stanowi w § 2 ust. 2, że okresy pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że bezspornym jest, iż wnioskodawca spełnia warunki do uzyskania wcześniejszej emerytury, co do daty urodzenia, wieku i okresu zatrudnienia. Przedmiotem sporu było natomiast, czy posiada on wymagany 15 letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Niewątpliwie ubezpieczony nie przedstawił właściwego świadectwa pracy w warunkach szczególnych, które w sposób prawidłowy określałby stanowisko pracy wnioskodawcy i odpowiednio je by podporządkowywał pod uregulowania zawarte w wykazach prac uznanych za wykonywane w warunkach szczególnych. Należy jednak pamiętać, że w postępowaniu odwoławczym okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi, niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy(por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 roku w sprawie III UZP 6/84, LEX nr 14625).
Zgodnie z § 4 ust. l pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zeznania świadków a także dokumenty znajdujące się w aktach osobowych potwierdzają fakt, iż wnioskodawca w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 3 listopada 1975 roku do 31 grudnia 1998 roku pracował jako frezer przy obróbce odlewów oraz jako pomocnik spawacza spawacz
Według załącznika do przywołanegorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, czynności wnioskodawcy na stanowisku frezera, gdzie wnioskodawca wykonywał pracę przy wykańczaniu odlewów i prace szlifierskie była pracą określoną w wykazie A w Dział III poz.23 oraz w dziale III poz.78. Natomiast praca pomocnika spawacza to praca wykonywana w bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk spawalniczych określona w wykazie A w Dział IV poz.12.
Należy wskazać, iż przełożony wnioskodawcy, zaznający w sprawie świadekS. T., który był brygadzistą otrzymał wcześniejszą emeryturę z tytułu nadzorowania pracy wnioskodawcy(zeznanie k.44).Łącznie wymienione wyżej czynności wnioskodawca wykonywał przez okres ponad 15 lat.
Powyższe spowodowało, że Sąd uznając wyżej wskazane sporne okresy pracy wnioskodawcy za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia(...)roku tj. ukończenia 60 lat. Wnioskodawca w sprawie był reprezentowany przez pełnomocnika adwokata.
Ponieważ wnioskodawca wygrał sprawę, należało uwzględnić jego wniosek o zasądzenie kosztów procesu na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.Na koszty te składa się wynagrodzenie reprezentującego wnioskodawczynię pełnomocnika w kwocie 60 zł zgodnie z§ 12 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U.2002.163.1348 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów iart. 47714§ 2 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.