Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 252/16
Data wyroku: 2016-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Budzyńska, Agnieszka Górska, Natalia Pawłowska – Grzelczak
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 370 w zw. z art. 373 i 397 § 2 kpc

Sygn. akt VIII Gz 252/16

POSTANOWIENIE
Dnia 25 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy w SzczecinieWydział VIII Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Budzyńska
Sędziowie:  SO Natalia Pawłowska – Grzelczak
SO Agnieszka Górska (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawyS.Z.
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu
na skutek zażalenia uczestniczkiS.Z.oraz pełnomocnika ustanowionego dla uczestniczki - radcy prawnegoR. G. (1)na pkt III postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie XII GUo 10/15
postanawia:
odrzucić zażalenie.

  Natalia Pawłowska – Grzelczak  Anna Budzyńska Agnieszka Górska

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w punkcie II przyznał radcy prawnemuR. G. (1)od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie kwotę 1.800 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zaś w punkcie III postanowił ściągnąć odS.Z.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie kwotę 2.196 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. cofnąłS. Z. (1)ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a pełnomocnik ten wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia. Sąd Rejonowy przyznał radcy prawnemu wynagrodzenie w kwocie 1.800 zł powiększone o należny podatek VAT na podstawie § 4 ust. 1, § 14 ust. 1 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805). Nadto Sąd Rejonowy wskazał, iż postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. stosownie doart. 120 § 1-3 k.p.c.cofnął ustanowienie pełnomocnika z urzędu ponieważ odpadła przesłanka jego ustanowienia zart. 117 § 5 k.p.c.Wnioskodawczyni od kilku miesięcy bowiem nie przejawiała żadnego zainteresowania sprawą, nie kontaktowała się z pełnomocnikiem i nie składała dokumentów, o które prosił pełnomocnik celem skutecznego złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył radca prawnyR. G. (1), wskazując, że działa w imieniu własnym oraz w imieniu uczestniczkiS.Z.. Skarżący zarzucił naruszenie przepisówart. 120 i 233 k.p.c.prze błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że okoliczność, iż sama wnioskodawczyni nie jest zainteresowana dalszym prowadzeniem sprawy oznacza, że powinna ponieść koszty honorarium prawnika z urzędu. Zdaniem skarżącego z akt sprawy nie wynika, by jej sytuacja osobista i majątkowa uległa zmianie. W związku z tym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w zakresie punktu 3 poprze jego uchylenie i nieobciążanieS.Z.obowiązkiem zwrotu kosztów pomocy prawnej, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie punktu III i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zostało wniesione przez osobę nieumocowaną do reprezentacji uczestniczkiS.Z.. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia(...). cofnięto bowiem ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu; postanowienie to stało się prawomocne z dniem 26 kwietnia 2016 r. Jednocześnie, jak wynika z wyjaśnień radcy prawnegoR. G. (1), złożonych w piśmie z dnia 16.06.2016 r., nie dysponuje on odrębnym pełnomocnictwem odS.Z.i nie ma z nią kontaktu.  W konsekwencji uznać należało, że jego umocowanie do reprezentacji uczestniczki ustało z dniem 26 kwietnia 2016 r.
Brak jest natomiast podstaw do przyjęcia, że sam radca prawny - będący uprzednio pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu dla uczestniczki, jest osobą uprawnioną do zaskarżenia postanowienia zawartego w punkcie III postanowienia z dnia 28 czerwca 2016 r. Postanowienie to nie odnosi się w ogóle do osoby pełnomocnika, lecz do samej uczestniczki, a zatem tylko ona jest uprawnioną do złożenia zażalenia. Po stronie radcy prawnego nie występuje zatem interes w zaskarżeniu tego orzeczenia, warunkujący dopuszczalność złożenia we własnym imieniu zażalenia. Konsekwencje rozstrzygnięcia odnoszą się bowiem jedynie do uczestniczki.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał zażalenie za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawieart. 370w zw. zart. 373 i art. 397 § 2 k.p.c.

  Natalia Pawłowska – Grzelczak  Anna Budzyńska Agnieszka Górska
Sygn. akt VIII Gz 246/16
S.,(...)

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2

(...)
S. Z.(...)R. G..

3
(...)