Sąd Rejonowy w Inowrocławiu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2987/15
Data wyroku: 2016-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Sroczyński
Słowa kluczowe: Zobowiązanie
Podstawa prawna: art.320 kpc

Sygn. akt I C 2987/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Marcin Sroczyński
Protokolant: st. sek. sąd.J. N.
po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 roku w Inowrocławiu
na rozprawiesprawy z powództwaTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.
przeciwkoD. L.
o zapłatę
1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 9.633,85 zł (dziewięć tysięcy sześćset trzydzieści trzy złote 85/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 28 listopada 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty,
2.zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.699,00 zł (tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu,
3.nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
SSR Marcin Sroczyński
Sygn. akt I C 2987/15

UZASADNIENIE
W dniu 9 czerwca 2015 roku powódTowarzystwo (...) S.A.z siedzibą wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoD. L.kwoty 9.633,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 listopada 2014 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 20 sierpnia 2014 roku wI.D. L.kierując w stanie nietrzeźwości i bez wymaganych uprawnień pojazdem markiM.onr rej. (...)w wyniku niezachowania bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu uderzył w pojazd markiF.onr rej. (...)kierowany przezK. M.. W wyniku zdarzenia uszkodzony został samochód markiF.stanowiący współwłasnośćK. M.iM. M.. Poszkodowani wystąpili o likwidację szkody z ubezpieczenia OC sprawcy szkody, który posiadał u powódki polisę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Ustalono, iż szkoda jakiej doznali poszkodowani wyniosła 12.125,30 zł za uszkodzony pojazd według specyfikacji wynikającej zfaktury VAT nr (...)i 731,85 zł tytułem zwrotu kosztów wynajmu auta zastępczego według specyfikacji wynikającej zfaktury VAT nr (...). Kwoty te zostały wypłacone poszkodowanym tytułem odszkodowania. Pismem z dnia 14 listopada 2014 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 12.857,15 zł tytułem zwrotu wypłaconego odszkodowania. Wezwanie zostało odebrane w dniu 18 listopada 2014 roku. W odpowiedzi na wezwanie do zapłaty pozwany w dniu 19 grudnia 2014 roku zwrócił się do powódki, w formie korespondencji mailowej, z prośbą o rozłożenie spłaty należności na raty. Pozwany jednocześnie uznał dług co do zasady, jak i wysokości. Pozwany dokonał zapłaty części należności w wysokości 3.223,30 zł, po czym zaprzestał spłaty zadłużenia. Powód wskazał, iż pozwany spowodował szkodę prowadząc pojazd w stanie nietrzeźwym i bez wymaganych uprawnień. Zgodnie z art.43 pkt. 1 i 3 Ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych powódce przysługuje prawo dochodzenia od pozwanego zwrotu odszkodowania wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 23 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt I Nc 1490/15 referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Inowrocławiu nakazał pozwanemu aby zapłacił powodowi kwotę 9.633,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 listopada 2014 roku do dnia zapłaty i kosztami postępowania.
Sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym złożył pozwany wnosząc o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, iż nie kwestionuje że był sprawcą kolizji drogowej w dniu 20 sierpnia 2014 roku oraz że w chwili zdarzenia był w stanie nietrzeźwości i bez wymaganych uprawnień. Podniósł, iż nie zgadza się z wielkością szkody wyliczonej przez powoda, albowiem w jego ocenie jest wygórowana i nie znajduje pokrycia w załączonej dokumentacji. Podniósł również, iż dokonał dobrowolnej zapłaty kwoty 3.223,30 zł gdyż w jego ocenie jest to kwota odpowiednia do zaistniałej szkody. Kalkulacja naprawy nie uwzględnia wieku i zużycia pojazdu, który uległ uszkodzeniu. Wyliczenie nie odnosi się do rzeczywistych wartości podobnego rodzaju pojazdów oraz kosztów ich naprawy. Zakwestionował również konieczność wynajęcia pojazdu zastępczego.
W wyniku wniesionego sprzeciwu nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 23 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt I Nc 1490/15 utracił moc.

Sąd ustalił i zważył co następuje
Pozwany w toku rozprawy przed Sądem w dniu 23 lutego 2016 roku uznała powództwo. Tym samym przyznała okoliczności faktyczne i uznał żądanie pozwu. Zgodnie zart. 213 § 2 k.p.c.Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zamierza do obejścia prawa. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak było przesłanego do negowania uznania powództwa przez pozwanego. Podstawą prawną żądania był art. 43 pkt. 1 i 3 Ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych zgodnie z którym zakładowi ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 pkt 1, przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący wyrządził szkodę w stanie po użyciu alkoholu ( art. 43 pkt 1 Ustawy ), nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym ( art. 43 pkt 3 Ustawy).
Pozwany wnosił o rozłożenia świadczenia na raty po 200 zł miesięcznie z uwaga i na jego sytuację majątkową. Powód nie wyraził zgody na rozłożenie spłaty świadczenia w ratach w wysokości wskazanej przez pozwanego. Powód zgodził się na rozłożenie świadczenia w pięciu miesięcznych ratach przy czym pierwsza rata w kwocie 2.268,85 zł i cztery kolejne raty w kwocie po 2.266,00 zł. Pozwany podniósł, iż nie jest w stanie płacić rat w wysokości wskazanej przez powoda. Zgodnie zart. 320 k.p.c.w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Jak wskazuje się w judykaturze taka możliwość nie istnieje w sytuacji, gdy dochodzone od pozwanego roszczenie pochodzi z czynu niedozwolonego popełnionego umyślnie, w zamiarze uzyskania korzyści majątkowej (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 1972 roku wydany w sprawie o sygn. akt I CR 599/71 publik. Lex nr 7099). W stanie faktycznym sprawy okolicznością bezsporną było to, iż pozwany wyrządził szkodę kierując w stanie nietrzeźwym i nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym.
Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 9.633,85 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 28 listopada 2014 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty ( punkt pierwszy wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł po myśliart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. z związku z§ 6 pkt.4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędui zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.699,00 zł ( punkt drugi wyroku). Na koszty te składa się kwota 482 zł opłaty sądowej od pozwu i kwota 1.217 zł kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika powoda.
Z uwagi na uznanie powództwa przez pozwanego Sąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności na podstawieart. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.( punkt trzeci wyroku).
SSR Marcin Sroczyński