Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 156/16
Data wyroku: 2016-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Henryk Haak, Wojciech Vogt, Marian Raszewski –

Sygn. akt II Cz 156/16

POSTANOWIENIE
K., dnia 4 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:S. S.O. Henryk Haak
Sędziowie:S.S.O. Marian Raszewski – spr.
S.S.O. Wojciech Vogt
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. M.
w przedmiocie doręczenia zawiadomienia o wpisie hipoteki z dnia 26.04.1993 r.
w przedmiocie zażaleniaR. M.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim
z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt l.dz.odp. 510/15 ((...))
postanawia:

oddalić zażalenie.
S.S.O. Marian Raszewski S.S.O. Henryk Haak S.S.O. Wojciech Vogt
Sygn. akt II Cz 156/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim odrzucił wniosekR. M.z dnia 25 września 2015 r. o doręczenie zawiadomienia o wpisie hipoteki dokonanym w dniu 26 kwietnia 1993 r. w dziale IVksięgi wieczystej (...).
W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowe zawiadomienie doręczone zostało właścicielom nieruchomości w dniu 26 kwietnia 1993 r. a zawrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach księgi wieczystej. Z tej przyczyny żądanie ponownego doręczenia zawiadomienia celem zaskarżenia prawomocnego już wpisu, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawieart. 328 § 1 k.p.c.w zw. zart. 62610k.p.c.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyłaR. M.zaskarżając je w całościi domagając się jego uchylenia.
W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że nie jest prawdą, iż otrzymała zawiadomienie z Sądu w dniu 26 kwietnia 1993 r. a doręczone ono zostało obcej osobie.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje:
Zażalenie podlegało oddaleniu.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, Sąd Rejonowy rozpoznając przedmiotowy wnioseko ponowne doręczenie zawiadomienia o wpisie hipoteki w dziale IVksięgi wieczystej (...)słusznie wskazał, że zawiadomienie to wysłane zostało do(...)małż.M.na adres wO.przyul. (...). Taki adres wynikał bowiem z treści aktu notarialnego z dnia 19 kwietnia 1993 r., zawierającego zezwolenie współmałżonka na obciążenie hipoteką nieruchomości,do którego to aktu stanąłM. M.okazując się pełnomocnictwem również od swojej żonyR. M., a który to akt notarialny był jedną z podstaw kwestionowanego wpisu dokonanego w przedmiotowej księdze wieczystej.
Podkreślenia wymaga, że kognicja sądu wieczystoksięgowego jest ograniczonado badania treści i formy wniosku i załączonych do niego dokumentów.
Istotną okolicznością w niniejszej sprawie jest fakt, że z umów zawartych w formie aktów notarialnych z dnia 8 sierpnia 1986 r. (k. 3 – 4v i k. 5 – 5v akt księgi wieczystej(...)) oraz 12 sierpnia 1986 r. (k. 6 – 7v akt księgi wieczystej(...)), stanowiących podstawę założenia księgi wieczystej, jasno wynika, żeM.iR. M.nabyli własność przedmiotowej nieruchomości do współwłasności majątkowej małżeńskiej. Skoro zatem właścicielami wpisanymi w księdze wieczystej byli małżonkowieM.iR. M., którzy, co nie jest kwestionowane przez skarżącą, mieszkali wówczas razem, pod adresem wskazanym w akcie notarialnym załączonym do wniosku, to nie sposób przyjąć, że czynność procesowa w postaci doręczenia zawiadomienia o dokonaniu wpisu hipoteki z dnia 26 kwietnia 1993 r. adresowana na oboje małżonkówM.dotknięta była jakąkolwiek wadą procesową. Zauważyć także należy, że adres ten był tożsamy z adresem wnioskodawcy wskazanym w samym wnioskuM. M.o dokonanie przedmiotowego wpisu (k. 24 – 24 akt księgi wieczystej(...)
Podkreślenia również wymaga, żeart. 138 § 1 k.p.c.w brzmieniu obowiązującymna dzień dokonania przedmiotowego zawiadomienia, tj. 26 kwietnia 1993 r. przewidywał,że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo sądowe dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi, jeżeli osoby te nie są przeciwnikami adresata w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Dla skuteczności tego sposobu doręczenia przepisy prawa nie przewidywały w chwili dokonania zawiadomienia i nie przewidują obecnie udzielenia upoważnienia do odbioru korespondencji, na którego brak wskazuje skarżąca w swoim zażaleniu.
Mając na uwadze wspomnianą regulację nie sposób zatem uznać za zasadny zarzutu skarżącej, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zawiadomienie doręczone zostało osobie trzeciej. W ocenie Sądu Okręgowego nie są wystarczające dla podważenia skuteczności doręczenia przedmiotowego zawiadomienia zastrzeżeniaR. M.,iż pokwitowujący odbiór przesyłkiA. S.jest „obcą osobą”, przy czymR. M.w żaden sposób nie zakwestionowała, aby przesyłka ta została przez jej faktycznego odbiorcę oddana do rąk drugiego z małżonków będącego adresatem przesyłki, tj.M. M..
W tych okolicznościach podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że ponowny wniosek o doręczenie zawiadomienia złożony po 23 latach od pierwotnego i skutecznego dokonania tej czynności procesowej, jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe rozważania zgodnie zart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.należało orzec jak w sentencji.
S.S.O. Marian Raszewski S.S.O. Henryk Haak S.S.O. Wojciech Vogt