Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 676/16
Data wyroku: 2016-08-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Dzierżawa
Podstawa prawna: art. 693 k.c. i następ.

Sygn. akt III Ca 676/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 27 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie o sygn. akt I C 1945/15 z powództwaT. K.przeciwkoD.Marszałkowi o zapłatę:

1
zasądził odD.Marszałka na rzeczT. K.:

a
kwotę 62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 marca 2015 roku do dnia zapłaty,

b
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty,

c
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2015 roku do dnia zapłaty,

d
kwotę 62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 16 maja 2015 roku do dnia zapłaty,

e
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 czerwca 2015 roku do dnia zapłaty,

f
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia zapłaty,

g
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty,

h
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 września 2015 roku do dnia zapłaty,

i
kwotę 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 października 2015 roku do dnia zapłaty;

2
zasądził odD.Marszałka na rzeczT. K.kwotę 1.467 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł pozwany, będąc reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając je w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił:

1
naruszenie przepisów prawa procesowego, co miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to poprzez naruszenie przepisu:

a
art. 352 k.p.c.poprzez pominięcie w sentencji wyroku miejsca wydania wyroku oraz podania niepełnej daty wydania wyroku,

b
art. 328 § 2 k.p.c.poprzez zaniechanie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa oraz dokonanie ich interpretacji, co po pierwsze czyni nieczytelnym obraz przeprowadzonego przez Sąd procesu analizy okoliczności sprawy i przeprowadzonej subsumcji pod hipotezę normy prawnej, a po drugie utrudnia lub uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej wydanego orzeczenia,

c
art.art. 233 § 1 k.p.c.wskutek braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i powzięcia błędnych ustaleń faktycznych, wskutek błędnej oceny treści umowy najmu, zeznań świadków oraz pozwanego, w następstwie czego przyjęcie, że powód nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku przedstawienia osoby, która wstąpić miała w stosunek dzierżawny w jego miejsce.

W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za obie instancje.
Ponadto strona pozwana na podstawieart. 102 k.p.c.w razie nie uwzględnia apelacji wniosła o nieobciążanie pozwanego kosztami postępowania ze względu na ciężką sytuację materialną, w jakiej znajduje się pozwany.
W odpowiedzi na apelację pozwanego, powód będąc reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem II instancji według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy wskazać, że niniejsza sprawa rozpoznana została w postępowaniu uproszczonym, to zaś determinuje konieczność zastosowania określonych dla tego rodzaju spraw regulacji szczególnych, a zwłaszczaart. 50513§ 2 k.p.c., na mocy którego Sąd II instancji ograniczył uzasadnienie jedynie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku zapadłego w postępowaniu odwoławczym z przytoczeniem przepisów prawa.
Podkreślić wymaga również, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane w wyniku prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, które to ustalenia Sąd II instancji podziela i przyjmuje za własne, jak również w następstwie prawidłowo zastosowanych przepisów prawa materialnego. Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że apelacja pozwanego stanowiła tylko gołosłowną polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami Sądu Rejonowego.
Przechodząc do omówienia pokrótce zarzutu naruszeniaart. 352 k.p.c.uznać należało go za bezzasadny. Miejsce bowiem rozpoznania sprawy zostało wskazane, natomiast data wydania orzeczenia została sprostowana postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 8 kwietnia 2016 roku.
Chybionym okazał się również zarzut naruszeniaart. 328 § 2 k.p.c.albowiem zgodnie z normą prawną wynikającą z powołanego przepisu uzasadnienie kwestionowanego orzeczenia powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które Sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnienie podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa. Jak trafnie wskazał w jednym ze swoich orzeczeń Sąd Apelacyjny w Łodzi, obrazaart. 328 § 2 k.p.c.może być skutecznym zarzutem apelacji tylko wtedy, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie posiada wszystkich koniecznych elementów, bądź zawiera braki w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych i oceny prawnej tak znaczne, że sfera motywacyjna orzeczenia pozostaje nieujawniona bądź ujawniona w sposób uniemożliwiający poddanie jej ocenie instancyjnej (wyrok S.A. w Łodzi z 3.12.2013r., I ACa 715/13, LEX nr 1416118).
W niniejszej sprawie wyżej opisana sytuacja nie miała miejsca, gdyż Sąd I instancji wskazał okoliczności faktyczne, jakie ustalił, wymienił dowody, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych, dokonał oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, po czym wyjaśnił podstawę prawną rozstrzygnięcia, powołując przepisy prawa materialnego. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia spełnia zatem wszystkie warunki, jakie wymienia przepisart. 328 § 2 k.p.c.Podkreślić należy, że zarzut wadliwego sporządzenia uzasadnienia orzeczenia może okazać się zasadny tylko wówczas, gdy z powodu braku w uzasadnieniu elementów wymienionych wart. 328 §2 k.p.c.orzeczenie to nie poddaje się kontroli, czyli gdy treść uzasadnienia orzeczenia uniemożliwia całkowicie dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do jego wydania lub w przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego (tak np. wyrok SA w Łodzi z 6.12.2013r., I ACa 764/13, LEX nr 1416125). Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie, co wynika z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku, którego treść, w tym również część odnosząca się do oceny prawnej, pozwala na prześledzenie toku rozumowania Sądu I instancji, który doprowadził do wydania wyroku rozstrzygającego sprawę pomiędzy stronami.
Wbrew twierdzeniom apelującego, Sąd I instancji dokonał również prawidłowej i zgodnej z kryteriami zawartymi wart. 233 § 1 k.p.c.oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Sąd ten wydając wyrok, wziął pod uwagę zebrane dowody i przeanalizował je, wskazując, jakie okoliczności uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach. Twierdzenia pozwanego zatem, stosownie do których nie był on obowiązany uiszczać powodowi należnego czynszu z uwagi na sprzedaż pawilonu handlowego, są bezzasadne i nie mają pokrycia w zebranym materiale dowodowym. Umowa dzierżawy łącząca strony w § 8 ust. 2 precyzyjnie określała, że dzierżawca może przedstawić nową osobę, która wstąpi w stosunek dzierżawy w jego miejsce. Przy czym wstąpienie wymaga sporządzenia pisemnego aneksu do umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Tymczasem w niniejszej sprawie powód nie został powiadomiony o sprzedaży pawilonu, a zatem nie mógł zostać podpisany aneks do umowy. Wobec tego pozwany był zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda miesięcznego czynszu oraz podatku od nieruchomości zgodnie z umową.
Mając na uwadze powyższe, apelacja podlega oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach procesu w postępowaniu odwoławczym Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.Na koszty postępowania złożyło się jedynie wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 1.200 zł ustalone na podstawie§ 2 pkt 4w zw. z § 10 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).