Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 246/16
Data wyroku: 2016-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Waldemar Majka, Elżbieta Marcinkowska SSO Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko dokumentom
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 246/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Waldemar Majka (spr.)

Sędziowie:

SSO Elżbieta Marcinkowska SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r.
sprawy

1
D. W.

synaF.iS.z domuP.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego zart. 291 § 1 kkiart. 18 § 3 kkw zw. zart. 270 § 1 kkiart. 272 kkw związku zart. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kk,

2

A.S.

synaF.iR.z domuK.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego zart. 291 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoA.S.
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 5 lutego 2016 r. sygnatura akt II K 422/15

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. W.w ten sposób, że:

1
uchyla orzeczenie wydane w oparciu oart. 33 § 2 k.k.ujęte wpunkcie VIIIdyspozycji;

2
obok kar pozbawienia wolności wymierzonych wpunktach I i IIdyspozycji na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonemu grzywny w wysokości po 25 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na 20 (dwadzieścia) złotych;

3
wpunkcie IIIdyspozycji obok kary łącznej pozbawienia wolności łączy orzeczone powyżej grzywny w oparciu również oart. 86 § 2 k.k.i wymierza oskarżonemu łączną karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na 20 (dwadzieścia) złotych;

I
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. B.z Kancelarii Adwokackiej wW.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA.S.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 246/16

UZASADNIENIE

Prokurator Apelacyjny we Wrocławiu wniósł akt oskarżenia przeciwko:

1
D. W.oskarżając go o to, że:

I. w okresie od 28 listopada 2010r. do 28 grudnia 2011r. wW.i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, udzielił innej osobie pomocy do zbycia samochodu markiB. (...)o nr VIN(...)o wartości nie mniejszej niż 104.800 złotych, w ten sposób, iż udostępnił swoje dane osobowe w celu stworzenia dokumentacji poświadczającej nieprawdę co do nabycia przez siebie tego samochodu w dniu 28 listopada 2010r. wS., czym umożliwił innej osobie posłużenie się podrobionym niemieckim dowodem rejestracyjnym nr(...)oraz podrobioną umową kupna sprzedaży przy rejestracji samochodu w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego wW.poprzez podstępne wprowadzenie w błąd inspektora tego urzędu co do autentyczności dokumentów służących do rejestracji, celem wyłudzenia poświadczającej nieprawdę decyzji(...)o czasowej rejestracji tego pojazdu orazdecyzji (...)o rejestracji tego pojazdu, skutkującą wydaniem czasowego dowodu rejestracyjnego serii(...)oraz dowodu rejestracyjnego serii(...)i tablic rejestracyjnych(...)zalegalizowanych znakiem legalizacyjnym nr(...), co umożliwiło zbycie pojazdu, przy czym czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 8 lutego 2005r. (sygn. akt IIK 1412/04) za czyny zart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kki inne na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 11 marca 2004r. do 24 maja 2007r. tj. o czyn zart. 291§1 kkiart. 18§3 kkw zw. zart. 270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kkiart. 64§1 kk;
II. w okresie od 28 stycznia 2011r. do 28 lutego 2011r. wW.i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, udzielił innej osobie pomocy do zbycia samochodumarki P. (...)o nr VIN(...)o wartości nie mniejszej niż 185.000 złotych, w ten sposób, iż nakłoniłM. H.do udostępnienia swoich danych osobowych w celu stworzenia dokumentacji poświadczającej nieprawdę co do nabycia przez nią tego samochodu w dniu 28 stycznia 2011r. wG.oraz posłużenia się przez nią podrobionym niemieckim dowodem rejestracyjnym nr(...)oraz podrobioną umową kupna sprzedaży przy rejestracji samochodu w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego wW.poprzez podstępne wprowadzenie w błąd inspektora tego urzędu co do autentyczności dokumentów służących do rejestracji, celem wyłudzenia poświadczającej nieprawdę decyzji nr(...)o czasowej rejestracji tego pojazdu orazdecyzji nr (...)o rejestracji tego pojazdu, skutkującą wydaniem czasowego dowodu rejestracyjnego serii(...)oraz dowodu rejestracyjnego serii(...)i tablic rejestracyjnych(...)zalegalizowanych znakiem legalizacyjnym nr(...), co umożliwiło zbycie pojazdu, przy czym czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 8 lutego 2005r. (sygn. akt IIK 1412/04) za czyny zart. 280§1 kkw zw. zart. 64§1 kki inne na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 11 marca 2004r. do 24 maja 2007r. tj. o czyn zart. 291§1 kkiart. 18§3 kkw zw. zart. 270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kkiart. 64§1 kk

2

A.S.oskarżając go to, że:

III. w okresie od 1 września do 3 października 2011r. wW.i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z osobą objętą odrębnym postępowaniem, udzielił nieustalonej osobie pomocy do zbycia samochodu markiV. (...)o nr VIN(...)o wartości nie mniejszej niż 24.000 euro, w ten sposób, iż brał udział w stworzeniu dokumentacji poświadczającej nieprawdę co do nabycia tego samochodu w dniu 1 września 2011r. wB., a następnie posługując się podrobionym niemieckim dowodem rejestracyjnym nr(...)oraz podrobioną umową kupna-sprzedaży dokonał jego rejestracji w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego wW., podstępnie wprowadzając w błąd inspektora tego urzędu co do autentyczności dokumentów służących do rejestracji, wyłudzając w ten sposób poświadczającą nieprawdę decyzję nr(...)o czasowej rejestracji tego pojazdu, skutkującą wydaniem czasowego dowodu rejestracyjnego serii(...)i tablic rejestracyjnych(...)zalegalizowanych znakiem legalizacyjnym nr(...), co umożliwiło zbycie pojazdu, tj. o czyn zart. 291§1 kkiart. 270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kk.
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2016 roku (sygnatura akt II K 422/15) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I
D. W.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 291§1 kkiart. 18§3 kkw zw. zart. 270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kkiart. 64§1 kki za to na podstawieart. 291§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
D. W.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 291§1 kkiart. 18§3 kkw zw. zart. 270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kkiart. 64§1 kki za to na podstawieart. 291§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 kki86§1 kkpołączył oskarżonemuD. W.jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II dyspozycji wyroku i orzekł karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, (pkt VI wyroku),

IV

A.S.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 291§1 kki270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na podstawieart. 291§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69§1 kkiart. 70§1 pkt 1 kk(według stanu prawnego przed dniem 1 lipca 2015r. na podstawieart. 4§1 kk) warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności na okres próby: wobecA.S.na okres 3 (trzech) lat, a wobecD. W.zawiesił wykonanie orzeczonej wobec niego kary łącznej na okres próby 5 (pięciu) lat;

VI
na podstawieart. 45§1 kkorzekł przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa: wobecD. W.w kwocie 200 zł, wobecA.S.w kwocie 500 zł, (pkt VII wyroku);

VII
na podstawieart. 33§2 kkorzekł wobec oskarżonychD. W.,A.S.kary grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,(pkt VIII wyroku);

VIII
zwolnił oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie, wydatki zaliczając na rachunek Skarbu Państwa, (pkt IX wyroku).

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoA.S., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na tym, że Sąd Rejonowy przyjął, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu zabronionego, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że oskarżony nie wypełnił znamion strony podmiotowej, bowiem nie działał on umyślnie, nadto
- naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przy ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonegoA.S., wyrażające się w wybiórczym i dowolnym dopasowaniu dowodów na potwierdzenie przyjętej przez Sąd wersji zdarzeń, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bez logicznego uzasadnienia przyjętej wersji – tj. w zakresie w jakim Sąd odmówił wiary jego wyjaśnieniom, podczas gdy prawidłowa ocena tych wyjaśnień w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym sprawy, a w szczególności z przeprowadzoną w sprawie opinią biegłego z zakresu klasycznych badań dokumentów, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, iż jego wyjaśnienia zasługują na walor wiarygodności co do tego, iż nie miał świadomości pochodzenia samochodu markiV. (...)o nr VIN(...)

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając wyrok na niekorzyśćD. W.w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając:

1
obrazę przepisów prawa materialnego zart. 85 kk, wynikającą z orzeczenia wobecD. W.na podstawieart. 33§2 kkkary grzywny, zamiast orzeczenia wobec oskarżonego łącznej kary grzywny, po uprzednim wymierzeniu na podstawieart. 33§2 kkjednostkowych kar grzywny za każde przestępstwo przypisane oskarżonemu,

2
rażącą niewspółmierność wymierzonejD. W.kary pozbawienia wolności, polegającą na warunkowym zawieszeniu jej wykonania na okres 5 lat próby, podczas gdy okoliczności ustalone przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu nie dawały podstaw do zawieszenia orzeczonej wobec oskarżonego kary

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego na podstawieart. 33§2 kkza czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku kary grzywny w wymiarze 25 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki w kwocie 20 złotych, za czyn opisany w punkcie II części wstępnej wyroku kary grzywny w wymiarze 25 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki w kwocie 20 złotych oraz na podstawieart. 85 kkw zw. zart. 86§1 i 2 kkkary łącznej grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości jednej stawki w kwocie 20 złotych;

2
zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Sąd okręgowy zważył:
apelacja prokuratora okazała się częściowo zasadna i skutkowała koniecznością zmiany wydanego w sprawie tej rozstrzygnięcia, natomiast apelacja obrońcy oskarżonegoA.S.nie zasługiwała na uwzględnienie.
Co do apelacji obrońcy oskarżonegoA.S.:
Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wydanego wobec oskarżonegoA.S.nie potwierdziła zarzucanych w apelacji uchybień.
Za chybiony uznać należy zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego tj.art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkktórego skarżący upatruje w przekroczeniu zasad swobodnej oceny dowodów przy ocenie dowodu z wyjaśnieńA.S., a mający się wyrażać w wybiórczym i dowolnym, jak stwierdza skarżący, dopasowaniu dowodów na potwierdzenie przyjętej przez sąd wersji zdarzenia, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bez logicznego uzasadnienia przyjętej wersji – tj. w zakresie w jakim sąd odmówił wiary twierdzeniom oskarżonego, jak również łączący się z nim zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mający polegać na przyjęciu przez sąd orzekający, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu zabronionego podczas gdy - zdaniem skarżącego -prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego wskazuje, że oskarżony nie wypełnił znamion strony przedmiotowej bowiem nie działał on umyślnie.
Rozpatrując przedstawione we wniesionym środku odwoławczym zarzuty zauważyć w tym miejscu należy, iż przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów oraz niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 kpk, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a ponadto zostało wyczerpująco oraz logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. Skarżący nie wykazał aby powyższe wymogi nie zostały przez sąd rejonowy w sprawie niniejszej spełnione. Wydając rozstrzygnięcie co do odpowiedzialności oskarżonegoA.S.za czyn zart. 291§1 kki270§1 kkiart. 272 kkw zw. zart. 11§2 kksąd rejonowy zebrane w powyższym zakresie dowody (w tym złożone przez oskarżonego w toku całego prowadzonego postępowania wyjaśnienia) jak również ujawnione na rozprawie okoliczności poddał rzeczowej i obiektywnej analizie oraz ocenił w sposób swobodny a nie dowolny i na ich podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał sprawstwo i winę wymienionego oskarżonego odnośnie przypisanego mu czynu. Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu apelacji wskazuje, iż w istocie stanowi ona polemikę z dokonaną oceną zgromadzonych we wskazanym zakresie dowodów jak również poczynionymi ustaleniami, autor apelacji przedstawił przy tym własne, subiektywne stanowisko w tej kwestii.
Zgromadzone w sprawie dowody odnośnie czynu zarzuconego oskarżonemuA.
S.ocenione w sposób swobodny, we wzajemnym powiązaniu pozwalają na sformułowanie wniosku, że oskarżony miał świadomość tego, iż samochód markiV. (...)został uzyskany z czynu zabronionego. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, iż prośba o pośrednictwo w zarejestrowaniu pojazdu została skierowana doA.
S.przez nieznaną mu osobę, która zadzwoniła do wymienionego i za powyższe pośrednictwo w rejestracji samochodu zaoferowała określoną kwotę pieniędzy

    ,co już powinno wzbudzić wątpliwości oraz stanowić wyraźny sygnał, iż przedmiotowy samochód może pochodzić z nielegalnego źródła. Nie sposób przy tym nie zauważyć, iż przed budynkiem starostwa powiatowego oskarżonyA.
S.spotkał swojego znajomegoJ. K.(tj. osobę która rzekomo miała być właścicielem pojazdu markiV. (...)i na którego dane osobowe oraz z jego pełnomocnictwa oskarżony miał dokonać rejestracji tego pojazdu). Znamiennym pozostaje jednakże, iż to nieJ. K.dysponował dokumentami wskazanego pojazdu oraz pozostałymi wymaganymi dokumentami lecz inna nieznana oskarżonemu osoba, która jak wynika z wyjaśnień oskarżonegoA.S.posiadała wiedzę zarówno o wymogach jak również procedurach związanych z rejestracją pojazdów. Symptomatyczne jest przy tym także i to, iż to właśnie od tego nieznajomego mężczyzny oskarżonyA.
S.uzyskał środki finansowe w łącznej kwocie 500 zł za pośrednictwo w dokonaniu rejestracji samochodu i to właśnie z tą osobą wymieniony spotkał się następnie ponownie pewien czas później już po zarejestrowaniu tego samochodu. W zaprezentowanych wywodach autor apelacji czyni uwagi, iż już poprzednio zdarzało się, że oskarżony dokonywał rejestracji pojazdów w cudzym imieniu podnosząc przy tym również, iż co jednakże nie wiązało się z ujemnymi dla wymienionego konsekwencjami. Zauważyć jednakowoż w tym miejscu należy, iż jak podał sam oskarżony w złożonych w sprawie wyjaśnieniach „w przeszłości ja rejestrowałem samochód, na pewno dobrym znajomym. Nie pamiętam dokładnie ale te osoby z jakiegoś powodu nie mogły być osobiście w starostwie bo byli w pracy i upoważnili mnie do rejestracji samochodu. Te osoby były właścicielami samochodu. Nie zgodziłbym się gdyby ktoś przyniósł mi upoważnienie od jakiejś obcej osoby, żebym ją reprezentował przed urzędem” (k. 1741). Zwrócić nadto należy również uwagę na wartość wskazanego samochodu która wynosiła wtedy 24.000 euro i którą niewątpliwie można określić jako znaczną, w jaki zaś sposób rzekomy nabywca, który jak wynika z wyjaśnień oskarżonego, rozwoził węgiel i złom mógł zakupić wskazany pojazd za powyższą kwotę. Nadmienić dodatkowo również należy, iż z wyjaśnieńA.
S.wynika nadto, iżJ. K.w tamtym czasie spożywał nadmierne ilości alkoholu i znajdował się w złym stanie psychofizycznym, jak stwierdził przy tym oskarżony „ledwo stał na nogach, trząsł się” (k. 1740). Podawane przez oskarżonego wytłumaczenie, iż sądził, że właściciel jakiejś firmy transportowej kredytujeJ. K., wskazany samochód trafnie zostało uznane w zaistniałych realiach za mało prawdopodobne a wręcz niedorzeczne. Nie sposób przy tym nie zauważyć, a na co zasadnie zwrócił również uwagę sąd rejonowy, iż w sytuacji gdyby dokonującym zakupu miałaby być rzekomo firma transportowa to ten podmiot winien być wskazany jako właściciel pojazdu. Zaistniałe w sprawie okoliczności ocenione w kontekście zasad logiki i doświadczenia życiowego wskazują, iż oskarżonyA.S.w czasie zdarzenia miał świadomość pochodzenia przedmiotowego pojazdu z przestępstwa.
Co do apelacji prokuratora.
W pełni zasadnym pozostaje wyrażone w apelacji stanowisko, iż sąd rejonowy orzekając na podstawieart. 33 § 2 kko karze grzywny wobec oskarżonegoD. W.naruszył przepisy prawa materialnego. Zauważyć należy, iż stosownie doart. 33§2 kksąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej wart. 32 pkt 3, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub korzyść majątkową osiągnął. Mając zaś na uwadze, iż wszystkie czyny jakie przypisane zostały oskarżonemuD. W.w wydanym wyroku popełnione zostały przez oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej to celowym było wymierzenie na podstawieart. 33§2 kkoskarżonemuD. W.kary grzywny.
Trafnie podnosi skarżący, iż sąd orzekający winien był orzec grzywnę na podstawie przywołanego powyżej przepisu za każde z przypisanych temu oskarżonemu przestępstw a następnie orzec karę łączną grzywny. Wyrokując i orzekając na podstawieart. 33§2 kkwobec oskarżonego jedną karę grzywny sąd rejonowy naruszył wskazane w apelacji przepisy prawa materialnego, dlatego zaskarżony wyrok podlegał zmianie w tym zakresie zgodnie z postulatem apelującego. Podstawą zaś orzeczenia kary łącznej grzywny pozostawał przepisart.86§2 kk(w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 roku – choć do daty orzekania przez sąd odwoławczy przepis ten nie podlegał zmianie), dlatego też orzeczenie o karze łącznej z punktu III dyspozycji należało uzupełnić w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Na uwzględnienie nie zasługiwał natomiast podniesiony przez skarżącego w apelacji zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemuD. W.kary pozbawienia wolności, której skarżący upatruje w zastosowaniu wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary.
W sprawie niniejszej podzielić należy wyrażone przez sąd rejonowy stanowisko, że wobec oskarżonegoD. W.możliwe jest sformułowanie pozytywnej prognozy i w związku z powyższym warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej w zaskarżonym wyroku kary łącznej pozbawienia wolności i to pomimo popełnienia przypisanych w wyroku czynów w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 kk. Kwestionując wydane w wskazanym zakresie przez sąd I instancji rozstrzygnięcie skarżący czyni uwagi, iż oskarżonyD. W.był karany sądownie a ponadto już poprzednio działał w warunkach powrotu do przestępstwa. Rozpatrując powyższy zarzut zauważyć należy, iż istotnie z informacji z Krajowego Rejestru Karnego wynika, że oskarżonyD. W.był już karany na kary pozbawienia wolności, odnotowania jednakże wymaga, iż skazania do których odwołuje się skarżący w ramach powyższego zarzutu dotyczyły odległej przeszłości, a jak zasadnie wskazał już sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku jakkolwiek oskarżony przypisanych mu w wyroku czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa to jednakże przypisane w sprawie niniejszej czyny popełnione zostały przez oskarżonego na przełomie 2010 i 2011 roku a zatem kilka lat temu, zaś ostatnie z wcześniejszych skazań oskarżonego miało miejsce w 2005 roku. Nie bez znaczenia pozostaje również upływ czasu od popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw oraz brak informacji o innych nowych skazaniach. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż orzekanie bezwzględnej kary pozbawienia wolności wobecD. W.byłoby niezasadne. Wymierzona w zaskarżonym wyroku wobec oskarżonego kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w zestawieniu z bezwzględną grzywną będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zaś odpowiednio długi 5 letni okres wyznaczonej próby pozwoli na zweryfikowanie założonej wobec oskarżonegoD. W.pozytywnej prognozy.
Na podstawieart. 29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o Adwokaturze(Dz. U. Nr 16 poz.124 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 22 października 2015 roku (Dz. U z 2015r. poz. 1801) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. B.z Kancelarii Adwokackiej wW.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA.S.z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624§1 kpkzwalniając oskarżonych od ponoszenia tych kosztów zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.