Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 159/16
Data wyroku: 2016-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Podstawa prawna: art. 207 § 1 kk

Sygn. akt IV Ka 159/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r.
sprawyL. M.
synaL.iE.z domuP.(...)r. wŚ.zart. 207 § 1 kk,art. 217 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 16 listopada 2015 r. sygnatura akt II K 797/14

I
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.516,60 zł tytułem kosztów udziału pełnomocnika z urzędu małoletniego oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IV Ka 159 / 16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 16 listopada 2015r. sygn. akt II K 797 /14:

I
oskarżonegoL. M.uznał za winnego tego że w okresie od kwietnia 2013r. do 23 maja 2014r., wW., woj.(...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad matkąE. P.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury w trakcie których używając siły fizycznej wypychał ją z domu, popychał, uderzał, znieważał słowami obelżywymi, trzaskał drzwiami i głośno odtwarzał muzykę uniemożliwiając odpoczynek, groził pozbawieniem życia, spaleniem, umieszczeniem w szpitalu psychiatrycznym a także ograniczał jej kontakty z wnukami, tj. występku zart. 207 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoL.m.uznał za winnego tego, że w okresie pomiędzy 01 czerwca 2013r a 31 lipca 2013r. na terenieW., woj.(...), naruszył nietykalność cielesną swojego synaP. M., w ten sposób, że uderzył go ręką w górną część ciała powodując jego upadek a następnie łapiąc go za ubranie ciągnął za sobą w kierunku miejsca zamieszkania, tj. występku zart. 217 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności

III
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkpołączył wyżej wymierzone oskarżonemuL. M.kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie wyżej wymierzonej oskarżonemuL. M.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch);

V
na podstawieart. 73 § 1 kkw z w. zart. 4 § 1 kkoddał oskarżonegoL. M.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

VI
na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17.1ust. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonegoL. M.od ponoszenia kosztów sądowych w tym opłaty, zaliczając wszelkie poniesione tymczasowo wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy.
Apelujący na podstawieart. 444 kpkwskazany wyżej wyrok zaskarżył w całości. Na podstawieart. 438 pkt 3 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniu stanu faktycznego polegający ba uznaniu co do czynu:
I-go, że oskarżony w okresie wskazanym w tym zarzucie znęca się psychicznie i fizycznie nad matkąE. P., w sytuacji kiedy to pokrzywdzona dążąc do tego, aby wyprowadził się z jej domu będąc pod wpływem mocno działających leków prowokowała go do awantur, w trakcie których to wyzywała go i poniżała, a nadto ingerowała w relacje między nim a jego konkubiną, którą również wielokrotnie znieważała oraz żądała, aby ta występowała przeciwko oskarżonemu;
II-go poprzez niesłuszną ocenę, że skarcenie przez oskarżonego jego małoletniego synaP. M.wyczerpuje znamiona ustawowe występku zart. 217 § 1 kkchociaż oskarżony nigdy nie działał z takim zamiarem, a było to podyktowane względami mającymi na celu zdyscyplinowanie dziecka i były to zupełnie odosobnione przypadki w relacjach ojca z dzieckiem.
Wskazując na podniesiony zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od obu czynów.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja okazała się przynajmniej częściowo zasadna, ale skutkuje uchyleniem wyroku i skierowaniem sprawy do jej ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
Nie sposób żadną miarą w postępowaniu apelacyjnym odnieść się merytorycznie do zarzutu błędnych ustaleń faktycznych wyroku co do obu przypisanych oskarżonemu czynów, w szczególności zająć uzasadnione stanowisko w kwestii winy oskarżonego, czy też jej braku, jak to postuluje apelacja. Sąd I instancji bowiem z rażącą obrazą prawa procesowegoart. 410 kpkoparł swe rozstrzygnięcie na dowodach, których nie przeprowadził, naruszając tym samym także prawo oskarżonego do obrony, co ma oczywisty wpływ na treść wyroku w rozumieniuart. 438 pkt. 2 kpk.
Oskarżony do winy się nie przyznał i złożył wyjaśnienia o charakterze alibijnym, jego wersję zdarzeń potwierdziła świadekM. S., której zeznania Sąd Rejonowy uznał za niewiarygodne z powodu uzależnienia od oskarżonego bądź na jego żądanie. Słusznie tu zarzucił apelujący, iż taka negatywna ocena nie wynika z jakichkolwiek obiektywnych dowodów, przez co jest dotknięta obraząart. 7 kpk. Wniosek ten jest aktualnie trafny, ale tylko z powodu rażących błędów postępowania dowodowego.
Mianowicie Sąd Rejonowy przeprowadził bardzo skrótowo w dniu 15.12.2014r. dowód z zeznań pokrzywdzonejE. P.( k. 93v.), a których ogólnikowa treść, w konfrontacji z zeznaniamiM. S.i wyjaśnieniami oskarżonego, nie pozwala na bezbłędne ustalenie winy oskarżonego co do występku znęcania nad matkąE. P.. Nadto z relacji tych osób w ogóle nie wynika, by oskarżony miał się dopuścić występku naruszenia nietykalności cielesnej swego 4- letniego synaP.jako czynu zart. 217 § 1 kk, w czasie i okolicznościach opisanych w pkt. II części wstępnej wyroku.
Innych dowodów osobowych oskarżenia Sąd Rejonowy przecież nie przeprowadził, choć były zawnioskowane w akcie oskarżenia, nie podjął też decyzji o oddaleniu wniosku prokuratora w tym zakresie. Dotyczy to zeznań aż 8-miu świadków:J.
S.,K. O.,J. S. (1),A. O.,P. P.oraz osób, którym przysługuje ustawowe prawo do odmowy zeznań przeciwko osobie najbliższej zart. 182 kpktj. rodzeństwa oskarżonego w osobach świadkówA. P.,M. P.,B. M.. Na wszystkie te nieprzeprowadzone dowody Sąd Rejonowy z obraząart. 410 kpkpowołuje się w pisemnych motywach wyroku.
Opisane powyżej błędy procedowania Sądu I instancji powodują konieczność ponownego rozpoznania sprawy, w toku którego sąd ten dołoży niezbędnej staranności w prowadzeniu dowodów, a przy ich ocenie rzetelnego dochowania wymogówart. 7 kpk, w tym zbadania linii obrony oskarżonego.