Sąd Rejonowy w Oleśnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 195/16
Data wyroku: 2016-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Dorożyński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1kk

Sygn. akt II K 195/16
1 Ds 1070/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Oleśnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Wojciech Dorożyński
Protokolant:sekr.sądowy Katarzyna Kot
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 26 października 2016 roku i 25 listopada 2016 roku sprawy:
Ł. K.(K.)s.B.iE.z domuM.,ur. (...)wO.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 22 grudnia 2015 roku wP., woj.(...)kierował umyślnie w ruchu lądowym samochodem osobowym m-kiV. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości (wyniki badania I-0,95 mg/l, II - 0,91 mg/l, III - 0,84 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ),
-  to jest o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk;

I
oskarżonegoŁ. K.uznaje za winnego dokonania czynu opisanego w części wstępnej wyroku, który to czyn stanowi przestępstwo zart. 178a § 1 kki za to z mocyart. 178a § 1 kkw związku zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

II
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoŁ. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, objętych kategorią B prawa jazdy, na okres 3 (trzech) lat;

III
na podstawieart. 43 § 3 kkzobowiązuje oskarżonegoŁ. K.do zwrotu prawa jazdy do starostwa powiatowego;

IV
na podstawieart. 43a §2 kkorzeka od oskarżonegoŁ. K.świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych;

V
na podstawieart. 627 kpkorazart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoŁ. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami w kwocie 160 (sto sześćdziesiąt) złotych poniesionymi w toku postępowania przez Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 195/16

UZASADNIENIE
Zwięzłe wskazanie udowodnionych faktów oraz dowodów, na których się oparto:
W dniu 22 grudnia 2015 rokuŁ. K.zamieszkiwał w ze swoją partnerką życiową w miejscowościD.. Tego dnia spożywał alkohol w postaci wódki i piwa. / dowód: wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.k. 101v-102 akt/
Ł. K.w tamtym czasie pozostawał nadal w związku małżeńskim zM. K. (1), która mieszkała z dziećmi wP.przyulicy (...). / dowód: zeznania świadkaM. K. (1)k. 46v, zeznania świadkaK. K.k. 73v, wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.k. 101v-102 akt/
Po godzinie 16.Ł. K.zaczął telefonować doM. K. (1)z różnymi zapytaniami czy może przyjechać do niej na alkohol, czy pożyczy mu pieniądze na "zapitkę". W końcu zapowiedział, że przyjedzie odwiedzić dzieci, na coM. K. (1)się zgodziła. Około godziny 17:30Ł. K.podjechał samochodemV. (...)nr rej. (...)wP.pod blok, w którym mieszkaM. K. (1). Był sam, wysiadł, zamknął samochód i poszedł do mieszkania na górę. W rozmowie z domownikami niczego nie mówił, że z kimś przyjechał i ta osoba na niego czeka. W mieszkaniu tymŁ. K.nie spożywał alkoholu, ale wyczuwalna była od niego woń alkoholu. W związku z tym, żeŁ. K.miał ze sobą pistolet, który jak się okazało potem był bronią gazową,M. K. (1)przestraszyła się tego. W efekcie jej sąsiadka, która też tam byłaK. S.telefonicznie powiadomiła Policję. / dowód: zeznania świadkówM. K. (1)k. 103-103v, 46v-47, 61v,R. B.k. 104v,49v-50,K. S.k. 106-106v, 55v-56, 65v akt/
Po przybyciu patrolu policyjnego do mieszkaniaM. K. (1)poinformowała policjantów, żeŁ. K.przyjechał do niej samochodem.Ł. K.wydał pistolet policjantom, a następnie został przez nich zabrany na Komisariat Policji. W trakcie czynności przeszukaniaŁ. K.znaleziono przy nim kluczyk od samochodu. Wcześniej przeprowadzono na Komisariacie Policji badanie trzeźwości urządzeniem typu Alkometr A 2.0. BadanieŁ. K.o godzinie 18:06 wykazało 0,95 mg/l, o godzinie 18:35 wykazało 0,91 mg/l a o godzinie 19:05 wykazało 0,84 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. / dowód: zeznania świadkaM. K. (1)k. 103v,K. K.k. 107v-108, 73v,M. K. (2)k. 111v, protokół badania trzeźwości k. 3, protokół przeszukania osoby k. 4-6 akt/
Ł. K.ma wykształcenie zawodowe- mechanik samochodowy. Prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług jako kierowca w transporcie międzynarodowym. Zarabia 3500-5000 złotych. Obecnie po rozwodzie. Ma sześcioro dzieci niepełnoletnich. Z obecnego nieformalnego związku ma najmłodsze dziecko. Na pozostałe dzieci płaci alimenty w kwocie 2000 złotych. Jest współwłaścicielem samochoduO. (...). Był karny za groźby karalne, za przestępstwo zart. 270§ 1 kkoraz za wykroczenia drogowe mandatami za przekroczenie prędkości. Nie był leczony psychiatrycznie. / dane osobowe k. 101v, karta karna k. 97 akt/
Wskazanie dowodów, którym nie dano wiary:
Nie dano wiary wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. K., że w dniu 22 grudnia 2015 roku z miejsca zamieszkania w miejscowościD.doP.pod blokM. K. (1)przywiózł go nieznany mu chłopak, którego poznał tego dnia pod sklepem, i który to zgodził się zwieźć oskarżonego jego samochodem za 30 złotych doP.. To tłumaczenie oskarżonego jest całkowicie nieprzekonujące i pozostaje w sprzeczności ze zgodnymi zeznaniami świadkówM. K. (1),R. B.iK. S.. Świadkowie ci byli naocznymi obserwatorami sytuacji, kiedy to oskarżony podjechał samochodemV. (...)pod blokM. K. (1)naulicy (...)wP.. Świadkowie obserwowali to przez okna mieszkaniaM. K. (1). Oskarżony wcześniej telefonował doM. K. (1), że przyjedzie do niej i dlatego osoby te czekały na tę okoliczność. Zeznania tych osób są tu konsekwentne w toku całego postępowania, spójne i zasługiwały na wiarę. Wskazali oni jednoznacznie, że to oskarżony wysiadł z samochodu od strony kierowcy i go zamykał. Nikogo więcej tam nie widzieli. W tej kwestii są oni zgodni. Oczywiście w treści ich całych zeznań występują pewne różnice co do szczegółów opisu zdarzenia, natomiast nie co do kwestii głównej, to jest kto wówczas przyjechał samochodem. Potwierdzeniem tego są też inne zeznania tych osób. Mianowicie zeznali oni, że w mieszkaniu oskarżony niczego nie wspominał, że z kimś przyjechał i ta osoba na niego czeka w samochodzie. Nie podawał tej okoliczności na wytłumaczenie, że jego wizyta będzie krótka i że się śpieszy. Bez wątpienia, gdyby obca osoba wyświadczyła oskarżonemu przysługę , to z pewnością nie na tej zasadzie, że będzie czekać w samochodzie przez czas nieokreślony. Nie było też powodu, aby oskarżony zamykał samochód, gdyby w nim pozostał kierowca. W trakcie przeszukania oskarżonego na Komisariacie Policji wP.ujawniono przy nim kluczyk od samochodu, co też potwierdza, że ten samochód był przez niego użytkowany tego dnia oraz że go zamykał. Treść zeznań świadkaM. K. (1)ma potwierdzenie też w zeznaniach świadkaK. K., funkcjonariusza Policji, który przybył tego dnia na interwencję. Z zeznań mianowicieM. K. (1)wynika, że po przybyciu policjantów od razu powiedziała im, żeŁ. K.przyjechał do niej samochodem. Potwierdza to właśnie wskazany świadekK. K.. Drugi z funkcjonariuszy PolicjiM. K. (2)nie pamiętał już od kogo otrzymali konkretnie informację o kierowaniu przezŁ. K.samochodem, ale fakt uzyskania takiej informacji również potwierdził. Brak jest zatem podstaw do uznania, że fakt kierowania przez oskarżonego samochodem tego dnia w drodze doP.jest tylko zwykłym pomówieniemM. K. (1), która chce się zemścić na oskarżonym, jak to on utrzymuje. Fakt kierowania samochodem przez oskarżonego został podany przezM. K. (1)od razu na miejscu interwencji Policji a nie dopiero po jakimś czasie. Jak już wzmiankowano w treści zeznań świadkówM. K. (1)i jej konkubentaR. B.zachodzi rozbieżność co do tego czy oskarżony po wyjściu z samochodu zamknął go przy użyciu pilota, czy też włożył klucz do zamka, ale ta niespójność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy oraz oceny wiarygodności tych świadków w kwestii faktu głównego, mianowicie tego, że toŁ. K.przyjechał tym samochodem i to on był jego kierowcą. Nie jest bowiem wykluczone, że jeden ze świadków tego szczegółu nie zapamiętał, w szczególności wskazać należy, że są tu mniej wiarygodne zeznania świadkaR. B., gdyż również świadekK. S.wskazała, że widziała, kiedy oskarżony zamykał samochód, że zapaliły się światła k. 106v, co świadczy o tym, że zamknięcie nastąpiło przy użyciu urządzenia elektronicznego tzw. pilota. Zeznania więc świadkówM. K. (1)iK. S.są tu zgodne. Na mniejszą wiarygodność zeznań świadkaR. B.wskazuje także inna okoliczność. Mianowicie świadek ten podał błędnie, że widział, jak w mieszkaniuŁ. K.oddawał kluczyki od samochodu policjantom. ŚwiadkowieK. K.iM. K. (2)tej okoliczności nie potwierdzili, natomiast bezsprzeczne z protokołu przeszukania osobyŁ. K.wynika, że dopiero na Komisariacie Policji odebrano oskarżonemu te kluczyki. Brak wiarygodność zeznań świadkaR. B.w omawianych kwestiach w niczym jednak nie podważa wiarygodności zeznań świadkówM. K. (1)iK. S., natomiast w kwestii osoby kierującej pojazdem zeznania tych trojga świadków są w pełni zgodne i w tym zakresie zasługiwały na wiarę. Brak wiarygodności wyjaśnień oskarżonego co do kwestii kierowania samochodemV. (...)w dniu 22 grudnia 2015 roku wynika też z jego własnych działań podjętych celem wprowadzenia w błąd organów ścigania w tej sprawie. Mianowicie na początku utrzymywał kategorycznie, że tą osobą, która go przywiozła doP.byłaD. W.. Namawiał on mianowicieD. W.oraz jej partneraS. M.do potwierdzenia tej nieprawdziwej wersji. Początkowo wskazane osoby potwierdzały w zeznaniach wersję oskarżonego, ale w kolejnych zeznaniach po ujawnieniu zestawień połączeń telefonicznych świadkowie ci potwierdzili, że podana przez nich wersja jest nieprawdziwa a do jej podania nakłonił ich oskarżony. Na rozprawie świadkowieD. W.iS. M.potwierdzili, żeD. W.wówczas nie jechała z oskarżonym doP.oraz fakt nakłaniania ich przez oskarżonego do potwierdzenia tej nieprawdziwej okoliczności. Oskarżony natomiast po zmianie zeznań przez tych świadków zmienił swą linię obrony podając jako kierującego samochodem nieznanego mu chłopaka. Zmienność wyjaśnień oskarżonego w oczywisty sposób podważa wiarygodność jego relacji i w żadnej mierze nie można było dać mu wiary. Wskazać zaś należy, że jak wynika z zeznań świadkówM. K. (1)iK. S.oskarżony nadal próbował przed rozprawą wpływać na zmianę zeznań tych świadków, w szczególnościM. K. (1)poprzez obietnicę spłaty należnych alimentów.
Dokonane ustalenia uzasadniają przypisanie oskarżonemu popełnienie zarzucanego mu przestępstwa zart. 178a§ 1 kkalbowiem kierował samochodem osobowym –pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym- wP., będąc w stanie nietrzeźwości 0,95 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Ustawowy próg tego stanu zgodnie zart. 115 § 16 pkt 2 kkstanowią stężenia przekraczające 0,25 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Działał on umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Wiedział, że spożywał alkohol a wysoki poziom stanu nietrzeźwości dawał mu się odczuć jednoznacznie. Wiedział więc w jakim stanie się znajduje i podjął kierunkowe działania, aby jednak prowadzić swój samochód na drodze publicznej, chciał więc popełnić omawiane przestępstwo a nie tylko z taką okolicznością się godził.
Wymierzona kary i środki karne są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Przestępstwo zart. 178a§ 1 kkjest zagrożone alternatywnie karami grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności do lat 2. Oskarżony nie był dotychczas karany za podobne przestępstwo, dlatego wystarczające było orzeczenie samoistnej kary grzywny. Natomiast wysokość tej kary musiała uwzględnić szereg okoliczności obciążających jak ponad trzykrotne przekroczenie progu stanu nietrzeźwości, wcześniejszą karalność oskarżonego za przestępstwa zart. 190§ 1 kkiart. 270§ 1 kkoraz karalność za wykroczenia drogowe przekroczenia prędkości. Przy ustaleniu natomiast wysokość jednej stawki dziennej wzięto pod uwagę trudną sytuację materialną i osobistą oskarżonego, który ma na utrzymaniu partnerkę oraz sześcioro dzieci. Dlatego wysokość jednej stawki ustalono na minimalnym poziomie 10 złotych.
Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec sprawców przestępstwa zart. 178a§ 1 kkjest na podstawieart. 42§ 2 kkobowiązkowe w wymiarze od 3 lat do lat 15. Orzeczono tu zakaz minimalny odniesiony do pojazdów, objętych uprawnieniami B prawa jazdy, gdyż jest to wymiar dolegliwy a oskarżony nie był dotychczas karany za przestępstwa w komunikacji. Oskarżonemu nie zatrzymano prawa jazdy a zatem na podstawieart. 43§ 3 kkzobowiązano go do zwrotu tego dokumentu do starostwa powiatowego.
Również na podstawieart. 43a§ 2 kkorzeczenie świadczenia pieniężnego jest obligatoryjne w przypadku skazania za przestępstwo zart. 178a§ 1 kkod kwoty minimalnej 5 000 złotych.
Oskarżony jest osobą posiadającą obecnie stały dochód i dlatego zsądzono od niego zwrot kosztów sądowych na zasadzieart. 627 kpk.