Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 61/16
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Elżbieta Zalewska-Statuch, Joanna Składowska, Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 176 kc i art. 172 kc

Sygn. akt I Ca 61/16

POSTANOWIENIE
Dnia 9 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska
Sędziowie SO Elżbieta Zalewska-Statuch
SO Joanna Składowska
Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 roku w Sieradzu
na rozprawie sprawy
z wnioskuO. S.
z udziałem MiastaZ.,(...) Spółdzielni (...)wZ.iE. P.
o zasiedzenie
na skutek apelacji wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli
z dnia 26 listopada 2015 roku, sygnatura akt I Ns 174/15
postanawia:

1
oddalić apelację;

2
zasądzić od wnioskodawczyniO. S.na rzecz uczestnika postępowania MiastaZ.kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym

Sygn. akt I Ca 61/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli oddalił wniosekO. S.o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie z dniem 19 grudnia 2012 roku prawa własności nieruchomości położonej wZ.przyul. (...)i(...), składającej się zdziałki nr (...)o powierzchni 1058 m2orazdziałki nr (...)o powierzchni 422 m2, dla której Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli prowadziksięgę wieczystą nr (...)(pkt 1.) oraz orzekł o kosztach postępowania (pkt 2.).
Apelacjęod powyższego rozstrzygnięcia wniosłaO. S., która zaskarżyła przedmiotowe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenieart. 176 § 1w zw. zart. 348 k.c.poprzez:
a) przyjęcie, że nie nastąpiło przeniesienie posiadania samoistnego przedmiotowej nieruchomości w sytuacji, gdy wnioskodawczyni w/w nieruchomość wydano - czego niktw sprawie nie kwestionuje - a samo wydanie jest wystarczające do przeniesienia posiadania;
b) nieuwzględnienie czasu posiadania poprzednika wnioskodawczyni:(...)wZ., który swój bieg rozpoczyna 18 grudnia 1982 r., co oznacza, że okres 30 - letni upływa 18 grudnia 2012 r.
W konkluzji apelująca wniosła o uchylenie wspomnianego postanowienia w całościi przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że na mocyart. 387 § 21k.p.c.Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyrokuz przytoczeniem przepisów prawa, ponieważ Sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego ani nie zmienił ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji,a w apelacji nie zgłoszono zarzutów dotyczących tych ustaleń.
Trzeba tylko dodać, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, a na jego podstawie poczynił adekwatne do treści materiału dowodowego ustalenia faktyczne. Ustalenia te Sąd odwoławczy przyjmuje za własne, nie znajdując potrzeby ich ponownego szczegółowego przytaczania.
Trzeba stwierdzić, że obydwa zarzuty naruszeniaart. 176 § 1w zw. zart. 348 k.c.w istocie zmierzają do wykazania, że skarżąca mogła doliczyć do czasu, przez który sama posiada sporne działki, czas posiadania ich przezspółdzielnię (...)wZ.(dalej:(...)).
Sąd Okręgowy podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 1997 roku(sygn. akt III CRN 96/87, Lex nr 3401),zgodnie z którym obecny posiadacz może doliczyć do czasu, który sam posiada, zarówno czas posiadania swego poprzednika, jak i wcześniejszego posiadania, jeśli takie uprawnienie przysługiwało osobie, która posiadała nieruchomość bezpośrednio przed obecnym posiadaczem.
Istotnym wymogiem jest, aby zarówno obecny posiadacz, jak i jego poprzednicy byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowaniao zasiedzenie.
Należy więc podkreślić, że apelująca objęła w posiadanie przedmiotową nieruchomość na mocy umowy dzierżawy z dnia 5 stycznia 1998 roku zawartej zA. P., mężemE. P.. Trzeba zaznaczyć żeE. P.weszła w posiadanie nieruchomości położonej wZ.przyul. (...)w dniu 30 września 1993 roku na mocy umowy z(...), który stał się posiadaczem spornych działek na podstawie nieskutecznej prawnie umowy z użytkownikiem wieczystym nieruchomości(...)wS.. Wypada więc zauważyć, że zarówno(...)jak iE. P.wraz ze swym mężemA. P.nie posiadali przedmiotowych gruntów jak właściciele, lecz jak użytkownicy wieczyści. O tym, żeE. P.władała sporną nieruchomościami jak użytkownik wieczysty świadczy zajmowane przez nią stanowisko w toku postępowania I Ns 710/06 przed Sądem Rejonowym w Zduńskiej Woli (k. 188 – 199), w trakcie którego domagała się stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego w drodze zasiedzenia. Tym samym do okresu posiadania samoistnego prowadzącego do nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia wnioskodawczyni nie mogła doliczyć okresu posiadania rzeczy jak użytkownik wieczysty(zob. uchwała SN z dnia 23 lipca 2008 r., III CZP 68/08, Lex nr 408410).
Niezależnie od powyższego trzeba podkreślić, że skarżąca w 1998 roku objęła we władanie sporną nieruchomość jako dzierżawca, a zatem jej posiadanie miało charakter zależny, a nie samoistny. Okoliczność skutecznego uchylenia się przezO. S.od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego przy zawarciu umowy dzierżawy(zob. wyrok SA w Łodzi z uzasadnieniem, sygn. akt I ACa 395/99 – k. 127 – 133)nie zmieniaz mocą wsteczną charakteru władania przez skarżącą przedmiotową nieruchomością, ponieważ decydujące jest w tym zakresie nastawienie psychiczne posiadacza do rzeczy. Apelująca w chwili zawarcia umowy zA. P.pozostawała w przekonaniu, że stała się dzierżawcą spornych areałów, czyli nie sposób uznać, że czuła się ich właścicielem, co wyklucza samoistność posiadania. Nawet jeżeli przyjąć, że po 1999 roku skarżąca stała się posiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, trzeba podkreślić, że nie upłynął 30 – letni okres posiadania wymagany do nabycia spornych gruntów przez zasiedzenie.
Reasumując, należy zaaprobować pogląd wnioskodawczyni, że w niniejszej sprawie nie było wymagane zawarcie porozumienia skarżącej z(...), jednakże nie ma racji skarżąca, że wymieniona spółdzielnia była posiadaczem samoistnym w zakresie prawa własności nieruchomości, lecz w zakresie prawa użytkowania wieczystego, a tym samym nie było możliwe doliczenie jej czasu posiadania do okresu posiadania wykonywanego przezO. S..
Wbrew twierdzeniom apelacji sam fakt objęcia nieruchomości we władztwo faktyczne nie mógł skutkować możliwością doliczenia czasu posiadania gruntów przez poprzedników skarżącej.
Dlatego też Sąd Rejonowy nie naruszyłart. 176 § 1w zw. zart. 348 k.c.,a w konsekwencji trafnie stwierdził, że wnioskodawczyni nie nabyła własności spornej nieruchomości przez zasiedzenie.
Z przytoczonych względów Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł na podstawieart. 520 § 3 k.p.c., mając względzie sprzeczność interesów pomiędzy uczestnikami oraz oddalenie wniosku skarżącej.
Sąd odwoławczy zasądził więc od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika postępowania MiastaZ.kwotę 2.700 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego, którą to sumę Sąd ustalił w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).