Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 574/15
Data wyroku: 2016-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o FUS

Sygn. akt IV U 574/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 stycznia 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jacek Witkowski

Protokolant

st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2016r. wS.
odwołaniaJ. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 16 marca 2015  r. (Nr(...))
w sprawieJ. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury

I
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeJ. W.prawo do emerytury od dnia 01 marca 2015 r.;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.na rzeczJ. W.kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 574/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16.03.2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.działając na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) w zw. z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8 poz. 43) odmówił wnioskodawcyJ. W.przyznania prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż ubezpieczony nie wykazał, by na dzień 1.01.1999 r. posiadał 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych. Jako pracy w warunkach szczególnych ZUS nie zaliczyłJ. W.zatrudnienia wOdlewni (...)wS.od 1.10.1980 r. do 31.07.1989 r. ZUS podniósł, iż ubezpieczony pełnił wówczas funkcji brygadzisty, w związku z czym zakres jego czynności znacznie wykraczał poza osobiste dozorowanie pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach.
Od decyzji tej odwołanie złożyłJ. W., który wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury w wieku obniżonym oraz zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów procesu. Wskazał, iż w kwestionowanym przez ZUS okresie świadczył pracę w warunkach szczególnych, będąc zatrudnionym od 8.05.1980 r. do 14.05.1987 r. na stanowisku formierza maszynowego, a od 15.05.1987 r. do 20.02.1995 r. zalewacza-wybijacza. Ubezpieczony, jedynie dodatkowo pełnił wówczas funkcję brygadzisty. Tym samym nie dość, iż sam wykonywał pracę w warunkach szczególnych, to jeszcze sprawował bezpośredni nadzór nad podległymi mu pracownikami wykonującymi pracę w wyżej wymienionych warunkach (odwołanie k. 1-4).
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 5-6).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
UbezpieczonyJ. W.,urodzony (...), złożył w dniu 27.02.2015 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Wskazał w nim, iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (wniosek k. 1-3 a. e.). Na podstawie przedłożonych dokumentów, organ rentowy przyjął, że wnioskodawca na dzień 1.01.1999 r. wykazał 25 lat, 3 miesiące i 8 dni stażu ubezpieczeniowego, w tym 10 lat, 7 miesięcy i 18 dni pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną decyzją z dnia 16.03.2015 r. ZUS odmówił ubezpieczonemu przyznania prawa do emerytury w wieku obniżonym (k. 12 a. e.).
W toku postępowania odwoławczego Sąd ustalił, iżJ. W.w spornym okresie, tj. od 1.10.1980 r. do 31.07.1989 r. był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze wOdlewni (...)wS..
W okresie od 1.10.1980 r. do 14.05.1987 r. ubezpieczony pracował na stanowisku formierza. Do jego zadań należało wkładanie do skrzyni formierskiej metalowego lub drewnianego modelu i wypełnianie go piaskiem. Następnie, po założeniu drugiej skrzynki model był zalewany gorącym metalem. Powyższe zadania ubezpieczony łączył z pełnieniem funkcji brygadzisty.J. W.przez cały czas pracy przebywał na hali produkcyjnej. Jako brygadzista nie miał wydzielonego pomieszczenia. Obowiązki brygadzisty tj. zgłaszanie zaistniałych awarii do mistrzów oraz zdawanie ustnych raportów i zgłaszanie zapotrzebowania na materiały, zajmowały ubezpieczonemu kilka minut. W pozostałym czasie wykonywał obowiązki należące do formierza.
Od 15.05.1987 r. do 31.07.1989 r. ubezpieczony pracował na stanowisku zalewacza-wybijacza. W tym okresie nie pełnił już funkcji brygadzisty. Do jego zadań należało zalewanie formy ciekłym metalem, a następnie, jej wybijanie (zeznania ubezpieczonego k. 16v i 17, zeznania świadków:W. P.k. 16v,A. K.k. 17 oraz świadectwo pracy znajdujące się w aktach z wniosku o ustalenie kapitału początkowego k. 21 a. e., dokumenty znajdujące się w aktach osobowych ubezpieczonego, w tym m. in. ogólne świadectwo pracy k. 1, dokumentu potwierdzającego powierzenie funkcji brygadzisty k. 39).
W ocenie Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań ubezpieczonego oraz świadków jak również dokumentów pochodzących z akt osobowych, w tym m. in. angaży oraz ogólnego świadectwa pracy jest wystarczający do poczynienia ustaleń, iżJ. W.w wyżej wymienionym okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze prace formierza, a od 15.05.1987 r. zalewacza-wybijacza. Wskazać należy, iż złożone zeznania są spójne, logiczne oraz wzajemnie się uzupełniają. ŚwiadkowieW. P.orazA. K.byli również zatrudnieni w zbliżonym, co ubezpieczony okresie wOdlewni (...)wS.. Treść zeznań co do okresów zatrudnienia znajduje swoje potwierdzenie w wyżej wymienionych dokumentach, w tym w wydanym ogólnym świadectwie pracy. Zdaniem Sądu, przywołane dowody są przekonywujące i pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca pracował w szczególnych warunkach. Stanowisko formierza zostało bowiem wymienione w załączniku do powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r., w Wykazie A w Dziale III w hutnictwie i przemyśle metalowym, w tytule odlewnia staliwa, żeliwa, metali nieżelaznych i rur pod poz. 21, zaś stanowisko zalewacza-wybijacza pod poz. 23.
Ponadto, ubezpieczony pracując jako formierz, od 1.10.1980 r. pełnił funkcję brygadzisty. Jak wynika ze złożonych zeznań, ubezpieczony mimo zajmowanej funkcji, w przeważającej części czasu pracy wykonywał czynności formierza. Jak zeznał ubezpieczony, czynności brygadzisty, polegające na zgłaszaniu awarii, zdawaniu ustnych raportów i zgłaszaniu zapotrzebowania na materiały zajmowały mu kilka minut w ciągu dnia. Jako brygadzista, ubezpieczony przez cały okres pracował na hali produkcyjnej, nie miał bowiem wydzielonego pomieszczenia. Powyższy fakt nie stoi na przeszkodzie zakwalifikowaniu pracy ubezpieczonego jako pełnionej w warunkach szczególnych. Należy dodać, iż powyższe wpisuje się w pojęcie kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione wykazie, tj. wymienionej w załączniku do powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r., w Wykazie A w Dziale XIV poz. 24. Powyższe powoduje, iż łącznie, wykonując obowiązki pracującego brygadzisty-formierza, ubezpieczony w pełnym wymiarze pracował w warunkach szczególnych.
Wskazać należy, iż decydujące znaczenie dla kwalifikacji zatrudnienia pełnionego w warunkach szczególnych ma, nie sama nazwa stanowiska wyrażona w dokumentach pracowniczych, lecz rodzaj rzeczywiście świadczonej pracy. Podkreślić również należy, iż samo nieprzedstawienie przez ubezpieczonego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych nie może uniemożliwiać kwalifikacji zatrudnieniaJ. W.jako pełnionego we wskazanych warunkach.
Uznając okres od 1.10.1980 r. do 31.07.1989 r. jako zatrudnienie ubezpieczonego w warunkach szczególnych i po zsumowaniu ich z czasem zaliczonym przez ZUS stwierdzić należy, iżJ. W.posiada ponad 15-letni okres pracy w wyżej wymienionych warunkach. Tym samymJ. W.spełnił wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do emerytury w wieku obniżonym wymienione w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w zw. z § 2 ust. 1, § 3 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. Ubezpieczony legitymuje się bowiem na dzień 1.01.1999 r. ponad 25-letnim stażem ubezpieczeniowym. Nie jest również członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Dlatego też zasadnym było przyznanieJ. W.prawa do emerytury w wieku obniżonym począwszy od dnia, w którym ukończył on 60-ty rok życia, tj. od 1.03.2015 r.
Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na podstawieart. 98 § 1 i § 3 kpcw zw. z§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t. j. Dz. U. z 2013 poz. 490) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2015 poz. 1078) oraz w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). Sąd zasądził więc na rzecz ubezpieczonego od pozwanego organu rentowego kwotę 60 zł.
W związku z powyższym, Sąd, na podstawieart. 47714§ 2 kpc, orzekł jak w sentencji wyroku.