Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 204/16
Data wyroku: 2016-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kwaśniewska

Sygnatura akt II W 204/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27-06-2016 r.

Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny  w składzie:
Przewodniczący : S.S.R.E. K.
Protokolant : st. sekr. sąd. Karina Drytkiewicz
przy udziale oskarżyciela publicznego Komendy Miejskiej Policji wK.asp. sztab.P. C.
po rozpoznaniu w dniach 13.06. 2016 r. , 27.06.2016r.,
sprawy przeciwko
M. K. (1), s.J.iM.z domuS.,ur. (...)wK.,
obwinionemu o to, że:
w dniu 17 grudnia 2015 r. około godz. 13:20 na drodze publicznej wK.naul. (...)kierując pojazdem m-kiP. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania czym doprowadził do zderzenia z kierującą pojazdem m-kiP. (...)onr rej. (...)powodując jego uszkodzenia
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1  k.w .

1
obwinionegoM. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k. w. wymierza obwinionemu karę 200 (dwustu) złotych grzywny;

2
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130,00 (sto trzydzieści 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE
W dniu 17 grudnia 2015 roku, ok. godz. 13.20, obwinionyM. K. (1)kierował samochodem m-kiR. (...)onr rej. (...)jadącul. (...)od kierunkuul. (...). Bezpośrednio za obwinionym, pojazdem markiP. (...)onumerze rej. (...)poruszała się pokrzywdzonaM. K. (2). W pojeździe pokrzywdzonej znajdował się pasażerM. G. (1). Na wysokości(...)pasażerka pojazdu kierowanego przez obwinionego zadzwoniła doJ. K. (1), informując go, że nadjeżdżają. Ojciec obwinionegoJ. K. (1)wyszedł z domu, otworzył bramę wjazdową na posesję przyul. (...)i stanął na chodniku  ObwinionyM. K. (1), chcąc wjechać tyłem w bramę posesji, najpierw zatrzymał pojazd na wysokości bramy posesji, a następnie wykonał manewr skrętu w lewo wjeżdżając w lukę utworzoną przez samochody poruszające się przeciwnym pasem ruchu i ustawił pojazd w poprzek jezdni. Kierująca pojazdemP. (...)M. K. (2)rozpoczęła kontynuowanie jazdy swoim pasem ruchu. Następnie obwiniony włączył światła awaryjne i rozpoczął manewr cofania. W tym momencie pokrzywdzonaM. K. (2)zaczęła trąbić i wycofywać swój pojazd, na tyle, na ile umożliwiały jej to znajdujące się za nią pojazdy. Także ojciec obwinionego zaczął krzyczeć. Obwiniony kontynuując manewr cofania uderzył w pojazd pokrzywdzonej.
(dowody: częściowe wyjaśnienia obwinionegoM. K. (1)k. 47-47v, 48v, protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 r. od godz. 00:04:37 do 00:22:17; 00:43:18 do 00:44:36 ; zeznania świadkaM. K. (2)48-48v, 49-49v ; protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 od godz.00: 24:49 do 00:43;18;01:11:33 do 01:17:23 ; częściowe zeznania świadkaJ. K. (1)k. 49, protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 r. od godz. 00:58:34 do 01:11:33; zeznania świadkaŁ. P.48v,16 ; protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 od godz.00: 44:36 do 00:58:34; zeznania świadkaM. G. (1)k. 55-55v; protokół rozprawy z dnia 27.06.2016 od godz.00: 02:56 do 00:24:38 ; notatka k. 1 )
W pojeździe pokrzywdzonej uległ uszkodzeniu lewy przedni błotnik ( wgniecenie). W pojeździe obwinionego nie powstały żadne uszkodzenia. Podczas zdarzenia zarówno obwinionyM. K. (1), jak i pokrzywdzonaM. K. (2)byli trzeźwi. Natężenie ruchu w tym czasie było duże .
( dowód protokoły badania trzeźwości k. 2-3, 4-5; częściowe wyjaśnienia obwinionegoM. K. (1)k. 47-47v, 48v, zeznania świadkaŁ. P.48v,16 ; zeznania świadkaM. K. (2)48-48v, 49-49v ; protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 od godz.00: 24:49 do 00:43;18;01:11:33 do 01:17:23 ; protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 od godz.00: 44:36 do 00:58:34;protokół rozprawy z dnia 13.06.2016 r. od godz. 00:04:37 do 00:22:17; 00:43:18 do 00:44:36)
ObwinionyM. K. (1)ma 40 lat. Pracuje poza granicami kraju, utrzymuje się z oszczędności. Obwiniony jest żonaty i posiada na utrzymaniu dwoje dzieci. Nie był karany za wykroczenia.
(dowody: zapytanie o ukaranie k. 23; dane osobo poznawcze k. 47)
ObwinionyM. K. (1)zarówno w postępowaniu wyjaśniającym jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnił, że chciał wykonać manewr wjazdu na posesję rodziców tyłem ze względu na utrudniające wyjazd z posesji ukształtowanie powierzchni terenu. W tym celu od skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)jechał z włączonymi światłami awaryjnymi, zatrzymał się przy bramie, jego ojciec zatrzymał ruch pojazdów wychodząc na jezdnię, a on sam stanął w poprzek jezdni. Następnie po spojrzeniu w lewe lusterko zaczął wykonywać manewr cofania. Obwiniony podał, że następnie spojrzał w prawe luterko, a gdy ponownie spojrzał w lewe pojazd pokrzywdzonej był już pod jego samochodem. Podał także, żeM. K.najpierw zatrzymała pojazd, a potem ruszyła.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionegoM. K. (1)w części. Za wiarygodne uznano twierdzenia obwinionego, co do zamiaru wykonania przez niego manewru wjazdu tyłem w bramę posesji przy u.(...)44 oraz wykonania skrętu w lewo i ustawienia kierowanego przez siebie pojazdu w poprzek jezdni. Wyjaśnienia obwinionego w tej części są spójne z treścią uznanych w tym zakresie za wiarygodne zeznań świadkaJ. K. (1)oraz uznanych za wiarygodne w całości zeznań pokrzywdzonej i świadka zdarzeniaM. G. (1). Także twierdzenia obwinionego w zakresie położenia i nachylenia wjazdu do posesji jego rodziców są wiarygodne i korelują z relacją świadkówJ. G..
W pozostałym zakresie wyjaśnieniom obwinionegoM. K.dotyczącym przebiegu zdarzenia drogowego z dnia 17 grudnia 2015 roku Sąd odmówił wiary. Pozostają one w sprzeczności z relacją przebiegu zdarzenia podaną przez pokrzywdzoną, której zeznania oceniono jako logiczne, rzeczowe, a nadto poparte zeznaniami świadkaM. G. (1).
Na wiarę nie zasługują twierdzenia obwinionego, iż doszło do zatrzymania ruchu pojazdów nadjeżdżających od strony(...)przez jego ojca, który w tym celu wyszedł na jezdnię. Z treści swoich zeznańM. K.wynika, że świadekJ. K. (1)kiedy dojeżdżała stał na chodniku, a nie na jezdni. Pokrzywdzona kierowała pojazdem jadącym bezpośrednio za obwinionym. Zatem zasady logiki wykluczają, byJ. K. (1)miał możliwość wyjścia na jezdnię w celu zatrzymania pojazdów, zwłaszcza, że obwiniony zaczął manewr cofania niezwłocznie. Należy przy tym pamiętać, że zdarzenie miało przebieg dynamiczny, a zatem w sytuacji gdybyJ. K.stał na jezdni przed zatrzymanymi pojazdami w momencie wykonywania przez obwinionego manewru cofania to znalazłby się bezpośrednio przed pojazdem pokrzywdzonej która kontynuowała jazdę.
Jako niewiarygodne Sąd ocenił również wyjaśnienia obwinionego, w których podał, iż bezpośrednio przed wykonaniem manewru cofania spojrzał w lewe lusterko. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, iż takie zachowanie pozwoliłoby obwinionemu na dostrzeżenie, iż pojazd jadący bezpośrednio za nim kontynuuje jazdę. Zważywszy na fakt, iż pokrzywdzona chcąc uniknął zderzenia zaczęła cofać pojazd, a mimo tego doszło do zetknięcia samochodów należy stwierdzić, że obwiniony nie obserwował tego, co dzieje się za jego pojazdem i nie przerwał wykonywanego przez siebie manewru. Zasady logiki wskazują, że skoro obwiniony słyszał krzyczącego ojca to bez wątpienia miał możliwość usłyszenia także sygnału dźwiękowego, którego użyła pokrzywdzona ( na okoliczność użycia takiego sygnału zgodnie zeznali świadkowieM. K.iM. G.).
Wiary odmówiono także twierdzeniom obwinionego a co za tym idzie spójnym z nimi zeznaniom świadkaJ. K. (1), iż obwiniony włączył światła awaryjne już na wysokości skrzyżowaniaul. (...)zul. (...). Ta część wyjaśnień pozostaje w sprzeczności z relacją pokrzywdzonej i pasażera jej pojazdu, którzy zgodnie stwierdzili, że obwiniony włączył światła awaryjne w momencie rozpoczęcia manewru cofania. Włączenie świateł awaryjnych w celu zasygnalizowania manewru skrętu w lewo( świadekJ. K.stwierdził, że nie widział w pojeździe obwinionego włączonego kierunkowskazu) nie było czytelną zapowiedzią wykonania manewru cofania . Tym bardziej, że wbrew twierdzeniom obwinionego i jego ojca, w miejscu gdzie skręcił była możliwość ewentualnego wjazdu w bramę posesji znajdującej się naprzeciwko, na co wskazuje materiał poglądowy k. 35. Zauważyć należy, że pokrzywdzona nie miała obowiązku dokonywania analizy zachowania obwinionego pod kątem możliwości wykonania przez niego skrętu w lewo ( w tym oceny czy na wykonanie takiego manewru pozwalają zaparkowane inne pojazdy) i przyczyn takiego zachowania, skoro taki właśnie manewr wykonał .
Jako wiarygodne Sąd ocenił zeznania świadkaŁ. P.– funkcjonariusza policji. Nie uszło uwadze Sądu, iż relacja tego świadka nie była szczegółowa, jednakże ilość interwencji drogowych w jakich świadek bierze udział powoduje, iż szczegóły ich przebiegu mogą zacierać się w pamięci świadka. Świadek podtrzymał złożone przez siebie w styczniu 2016 roku zeznania. Opierające się na relacji stron, bowiem sam nie był naocznym świadkiem zdarzenia.
Wiarygodności nie odmówiono zgromadzonym w sprawie dokumentom, których prawdziwości strony nie kwestionowały.
Sąd oddalił wniosek obrońcy obwinionego o dołączenie dokumentacji lekarskiej z przebiegu ciąży i porodu pokrzywdzonejM. K. (2), bowiem nie budzi wątpliwości, iż uczestniczka zdarzenia drogowego była  w dniu 17 grudnia 2015 roku w ciąży, jednakże okoliczność ta nie pozostaje w bezpośrednim związku ze zdarzeniem i nie jest istotna dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd zważył co następuje:
Biorąc pod uwagę oceniony wyżej materiał dowodowy Sąd uznał, iż zachowanie obwinionegoM. K. (1)polegające na nie zachowaniu podczas kierowania w dniu 17 grudnia 2015 roku pojazdem m-kiP. (...)onr rej. (...)szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania i doprowadzeniu do zderzenia z pojazdemP. (...)onr rej. (...)kierowanym przezM. K. (2)zrealizowało znamionaart.86§1 Kodeksu wykroczeń.
Na obwinionymM. K., wykonującym manewr cofania ciążył zgodnie z treściąart. 23 Prawa o ruchu drogowymobowiązek zachowania szczególnej ostrożności. Okoliczności wykonywania tego manewru, tj. na ruchliwej ulicy, przy dużym natężeniu ruchu i w sposób nietypowy i zaskakujący dla innych kierujących zobowiązywały obwinionego do wzmożenia uwagi i należytego obserwowania w lusterku sytuacji pod kątem możliwości bezpiecznego wykonania cofania. Obowiązek obserwowania jezdni dotyczy zarówno momentu przed przystąpieniem do wykonania manewru cofania jak i cały czas w czasie jego trwania , aż do jego zakończenia ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lutego 2015 roku w sprawie III K 343/14 ). Obwiniony w sposób niedostateczny obserwował innych  użytkowników drogi  i przyjął  błędne założenie, że manewr wykonywany zawsze w ten sam sposób jest bezpieczny. Manewr skrętu w lewo wykonany przez obwinionego w miejscu, gdzie znajdowała się brama posesji ( wskazuje na to przedłożona do sprzeciwu dokumentacja zdjęciowa k. 35), w miejscu do tego dozwolonym nie stanowił dla pokrzywdzonej wskazówki, iż dalszą czynnością obwinionego będzie cofanie. Także włączenie przez obwinionego świateł awaryjnych nie zwalniało go od obowiązku stosowania się do reguł przewidzianych przezart. 23 Prawa o ruchu drogowym.
Wymierzając obwinionemu karę Sąd wziął pod uwagę spory stopień społecznej szkodliwości czynu, bowiem zachowanie obwinionego stanowiło realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu i wywołało skutki w postaci uszkodzenia pojazdu pokrzywdzonej. Okolicznością łagodzącą w niniejszej sprawie jest uprzednia niekaralność obwinionego za wykroczenia, natomiast obciążającą obwinionego fakt, iż do zdarzenia doszło na ruchliwej drodze w godzinach dużego natężenia ruchu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd wymierzył obwinionemu karę 200 zł grzywny, która jest adekwatna do popełnionego przez obwinionego wykroczenia
Zgodnie zart. 118 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniaobwiniony został obciążony kosztami postępowania w sprawie w kwocie 130 złotych ( w tym opłatą od wymierzonej kary grzywny).