Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1016/15
Data wyroku: 2016-10-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 177 § 2 kk

Sygn. akt II K 1016/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Krysińskiej
po rozpoznaniu dnia 13 maja 2016 r. 15 czerwca 2016 r. , 05 września 2016 r. i 10 października 2016 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
A. Ł., córkiS.iE.z d.D.,ur. (...)wW.
oskarżonej o to, że :
w dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.jadąc(...)roweremmarki Z.w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...), wjechała na skrzyżowanie nie ustąpiwszy pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W., a poruszającego sięul. (...)w kierunkuul. (...), czym nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym i doprowadziła do zderzenia się obu pojazdów , w wyniku którego to zdarzeniaJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.
to jest o czyn zart. 177 § 2 k.k.

1
OskarżonąA. Ł.w ramach zarzucanego jej czynu uznaje za winną tego że w dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.woj.(...)nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 5 ust. 1oraz wart. 25 ust. 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowymw ten sposób że jadąc roweremmarki Z.drogą podporządkowaną ul.(...)w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszającemu się drogą z pierwszeństwem przejazdu -ul. (...)w kierunkuul. (...)i wjechała na skrzyżowanie doprowadzając do zderzenia się obu pojazdów , w wyniku którego to zdarzeniaJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.to jest popełnienia czynu zart. 177 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 177 § 2 k.k.skazuje ją na karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

2
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonejA. Ł.kary pozbawienia wolności na okres próby 2 ( dwóch ) lat;

3
Na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.zobowiązuje oskarżonąA. Ł.do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby ;

4
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasadza od oskarżonejA. Ł.na rzecz pokrzywdzonegoJ. W.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 20000 zł ( dwudziestu tysięcy złotych);

5
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.nakłada na oskarżonąA. Ł.obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. W.kwoty 1010 zł ( tysiąc dziesięć złotych ) ;

6
Na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócić pokrzywdzonemuJ. W.dowody rzeczowe Nr DRZ(...);

7
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonąA. Ł.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 1016/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.woj.(...)oskarżonaA. Ł.jechała roweremmarki Z.drogą podporządkowaną ul.(...)w kierunkuul. (...). Będąc na skrzyżowaniu zul. (...)oskarżonaA. Ł.chcąc przejechać na wprost przez to skrzyżowanie nie zachowała szczególnej ostrożności i nie zastosowała się do znaku drogowego A- 7 „ ustąp pierwszeństwo” i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszającemu się drogą z pierwszeństwem przejazdu -ul. (...)w kierunkuul. (...)i wjechała na skrzyżowanie.J. W.kierujący motoroweremmarki D.nr rej. (...)widząc rowerzystkę wjeżdżającą z drogi podporządkowanej na jego pas ruchy podjął manewry obronę i rozpoczął hamowanie . Jednak nie udało mu się zahamować przed kierującą rowerem oskarżonąA. Ł.i doszło do zderzenia obu pojazdów . W momencie zderzenia motorowermarki D.nr rej. (...)poruszał się z prędkością w zakresie 24-27 km/h ( k. 79-87 zb. A) . Po zderzeniu obu pojazdów motorowermarki D.nr rej. (...)kierowany przezJ. W.wywrócił się i następnie przemieścił się poza skrzyżowanie na chodnik znajdujący się po lewej stronieul. (...)( w kierunkuul. (...)) . Natomiast rower kierowany przez oskarżonąA. Ł.wywrócił się przy lewej krawędzi jezdniul. (...)( bezpośrednio za osią jezdniul. (...)) i był odwrócony w kierunkuul. (...)( k. 5 i k. 64 zb. A ).
Na skutek tego zdarzeniaJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.( k. 59 zb. A. )
Do wypadku doszło w obszarze zabudowanym, z ograniczeniem administracyjnie prędkości do 50 km/h, na prostym odcinku drogi pokrytej nawierzchnią asfaltową z oznakowaniem poziomym i pionowym , przy średnim natężeniu ruchu. W tym czasie warunku drogowe były bardzo dobre , świeciło słońce , a widoczność nie była niczym ograniczona. Wszystkie pojazdy uczestniczące w wypadku były sprawnie technicznie. Motorowermarki D.nr rej. (...)nie był przerobiony celem usunięcia ogranicznika prędkości i jego maksymalna prędkość wynosi 45 km/h ( k. 57-59 , k. 50-51 i k. 49-50) . PokrzywdzonyJ. W.od kwietnia 2013 r. posiadał kartę motorowerową .
OskarżonaA. Ł.( k. 9 zb. A ) i pokrzywdzonyJ. W.( k. 54-55 zb. A ) w chwili zdarzenia byli trzeźwi .
A. Ł.ma ukończone 44 lata , nie ma na nikogo na utrzymaniu , pracuje i uzyskuje dochód w wysokości 1300 zł miesięcznie , nie był karana ( k. 67 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonej :A. Ł.( k 114-116 zb. A i k. 47-48 ) oraz  zeznań świadków :J. W.( k. 48v zb. C i k. 50-51 ) ,W. W.( k. 47 zb. A, k. 97 zb. A i k. 49-50 ),R. O.( k. 32 zb. C i k. 55-57 ) ,R. S.( k. 84 ) iŁ. Z.( k. 95 ) , notatki urzędowej ( k. 1-3 zb. A ) , protokołu oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną ( k. 4-5,64-66 zb. A ) , protokołu oględzin roweru ( k. 6 zb. A) , protokołu oględzin pojazduD.S.( k. 7-8 zb. A ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego ( k. 9-10 zb. A ) , dokumentacji medycznej dotyczącaJ. W.( k. 50-51 zb. A ) , karty karnej ( k.  122 zb. A i k. 67 ) ,sprawozdania z przeprowadzonych badań krwi sporządzonego przez(...)nr(...)696/14 z dnia 12 września 2014 r. ( k. 54-55 zb. A ), opinii pisemnej biegłego lekarzaM. R.z dnia 19 września 2014  r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonegoJ. W.( k. 59 zb. A.  ), opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomościA. P.z dnia 03 sierpnia 2016  r.  ( k. 68-73 ), opinii(...)nr(...)z dnia 29 czerwca 2015  r. ( k. 79-87 zb. A) , opinii(...)nr(...)z dnia 21 listopada 2015r. ( k. 142-147 zb. A ) oraz uzupełniającej opinii ustnej złożonej przez biegłegoJ. B.( k. 123-125 zb. A i k. 57-59 ).

A. Ł.stanęła pod zarzutem iż : w dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.jadąc(...)roweremmarki Z.w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...), wjechała na skrzyżowanie nie ustąpiwszy pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W., a poruszającego sięul. (...)w kierunkuul. (...), czym nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym i doprowadziła do zderzenia się obu pojazdów , w wyniku którego to zdarzeniaJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.to jest popełnienia czynu zart.177§ 2 k.k..
OskarżonaA. Ł.w postępowaniu przygotowawczym stwierdziła iż nie potrafi określić czy przyznaje się do popełnienia zarzucanego jej czynu , nie poczuwa się jednak do winy w tym sensie że nie wtargnęła na skrzyżowanie ( k. 115 zb. A ). Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonaA. Ł.nie przyznał się do zarzucanego jej czynu ( k. 47 ) . OskarżonaA. Ł.wyjaśniła iż w dniu 23 sierpnia 2014 jechała rowerem do sklepu przyul. (...)do pracy. Gdy dojechała do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)wobec faktu iż natężenie ruchu nie było duże postanowiła nie przeprowadzać roweru przez przejście dla pieszych , ale przejechać to skrzyżowanie na wprost . W tym celu po przepuszczeniu kilku samochodów jadącychul. (...), które miały pierwszeństwo , wjechała na to skrzyżowanie. Gdy znajdował się na środku tego skrzyżowania zobaczyła jadący z dużą prędkościąul. (...)w stronęul. (...)motocykl którego kierowca rozpoczął manewr hamowania . Mimo tego uderzył on w jej rower. Następnie odzyskała przytomność gdy już leżała na jezdni ( k 114-116 zb. A i k. 47-48 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejA. Ł.w zakresie jakim stwierdziła iż tego dnia jechała rowerem przez skrzyżowanieul. (...)i ul.(...)wL.. Na wiarę zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonejA. Ł.w których stwierdziła iż kierujący motorowerem przed uderzeniem w jej rower hamował  . Wyjaśnienia oskarżonejA. Ł.w tym zakresie korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków:J. W.( k. 48v zb. C i k. 50-51 ) iR. O.( k. 32 zb. C i k. 55-57 ) w zakresie jakim Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków .
Sąd nie dał wiary pozostałej  części wyjaśnień oskarżonejA. Ł.odnośnie faktu iż przejeżdżała to skrzyżowanie w kierunkuul. (...), a nie w kierunkuul. (...)i tym samym nie wjechała na to skrzyżowanie bezpośrednio pod nadjeżdżającyul. (...)w kierunkuul. (...)motorower kierowany przez pokrzywdzonegoJ. W.. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonejA. Ł.nie zasługują na wiarę jako niejasne , nielogiczne , wewnętrznie sprzecznym i nakierowane na uniknięcie odpowiedzialności i pomniejszenie swojej winny. Te wyjaśnienia oskarżonejA. Ł.stanowią przyjętą przez nią linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełniony przez nią czyn zart. 177 § 2 k.k.. Na wstępnie należy zauważyć iż z zeznań świadkaJ. W.złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynika wprost iż rower kierowany przez obwinioną wyjechał zul. (...)z jego prawej strony ( k. 48 zb. A ) . Fakt ten potwierdził w swoich zeznaniach bezpośredni świadek tego zdarzenia drogowegoR. O.który kategorycznie stwierdził iż rowerzystka przejeżdżała to skrzyżowanie w kierunkuul. (...)i znajdowała się przed tym zdarzeniem drogowym na ul.(...)na przeciwko poczty przyul (...)( k. 32 zb. C i k. 55-57 ). Ponadto należy wskazać iż z zeznań świadkaR. S.funkcjonariusza Policji z(...)wL., który wykonywał oględziny miejsca przedmiotowego zdarzenia drogowego wynika wprost iż rower jechał w kierunkuul. (...)przecinającul. (...)( k. 84 ) . Należy wskazać iż świadkowieR. O.iR. S.nie mają żadnego powodu by w tym zakresie zeznawać nieprawdę . Gdyby jednak przyjąć za prawdziwą wersje zdarzeń przedstawioną przez oskarżonąA. Ł.iż jechała rowerem w kierunkuul. (...)to nie zmienia to faktu iż nie zastosowała się do znaku A- 7 i przed wjazdem na skrzyżowanie ul. 3 maja zul. (...)nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W., który poruszał się drogą z pierwszeństwem przejazdu –ul. (...). Biorąc pod uwagę panujące wtedy warunki pogodowe i drogowe – słoneczna pogoda , prosty odcinek jezdni oskarżonaA. Ł.wjeżdżając na skrzyżowanie przy zachowaniu szczególnej ostrożności nie mogła nie zauważyć iżul. (...)w kierunkuul. (...)porusza się motorowerzysta . Ponadto oskarżonąA. Ł.przejeżdżając skrzyżowanie na wprost na rowerze powinna prawidłowo ocenić czy panująca sytuacja drogowa pozwala na bezpieczne przejechanie przez to skrzyżowanie zwłaszcza wobec faktu iż wjeżdżała na to skrzyżowanie z drogi podporządkowanej . Gdyby jednak przyjąć iż rzeczywiście oskarżonaA. Ł.poruszała się przez skrzyżowanieul. (...)iul. (...)w kierunkuul. (...)to musiała by wjechać na to skrzyżowanie bezpośrednio za samochodem markiC. (...)nr rej. (...)kierowanym przezR. O.który jechałul. (...)z tego kierunku , a następnie skręcił w prawo i zatrzymał się przed przejściem dla pieszych naul. (...). Tym samym gdyby przyjąć że oskarżona jechała w kierunkuul. (...)to wjeżdżając na skrzyżowanie z drogi podporządkowanej miała utrudnioną możliwość obserwacjiul. (...), zwłaszcza pasa jezdni którym poruszał się motorower kierowany przezJ. W.. OskarżonaA. Ł.musiała , przy przyjęciu wariantu iż jechała w kierunkuul. (...), wjechać na skrzyżowanie za stojącego przed przejściem dla pieszych naul. (...)samochodu markiC. (...)nr rej. (...), który jest vanem i znacznie utrudniał jej możliwość obserwacji tego co dzieje się na tym skrzyżowaniu. Jednak oskarżonaA. Ł.w swoich wyjaśnieniach stwierdziła iż zatrzymała się bezpośrednio przed skrzyżowaniem i przed wjazdem na nie przepuściła kilka samochodów poruszających sięul. (...)i nic nie utrudniało jej obserwacji tego skrzyżowania ( k 114-116 zb. A i k. 47-48 ). Należy dodatkowo wskazać iż opinii z opinii(...)nr(...)z dnia 21 listopada 2015 r. wynika iż rozpatrując przypadek ruchu rowerzystki ze strony lewej na prawą dochodzi się do identycznych wniosków na temat bezpośredniej przyczyny zdarzenia jak wopinii (...). Przyczyną wypadku było nieustąpienie pierwszeństwa motorowerowi przez rowerzystkę i jej wjechanie na tor ruchu motoroweru , gdy kierujący nim nie miał możliwości uniknięcia wypadku przy prędkości dopuszczalnej . Dla rozpatrzenia wariantu ruchu rowerzystki ( ze strony lewej na prawą w stosunku do kierunku jazdy motoroweru ) istnieje teoretycznie możliwość związku przyczynowego ewentualnej nadmiernej prędkości motoroweru z wypadkiem . Do przyjęcia takiej wersji brak jest jednak podstaw ( k. 142-147 zb. A ). Należy podnieść iż przy ustaleniu że oskarżonaA. Ł.wjechała na to skrzyżowanie jadąc w kierunkuul. (...)a nie w kierunkuul. (...)( jak twierdzi oskarżonaA. Ł.w swoich wyjaśnieniach ) Sąd oparł się na wskazanych wyżej zeznaniach świadkówJ. W.( k. 48v zb. C i k. 50-51 ) ,R. O.( k. 32 zb. C i k. 55-57 ) iR. S.( k.  84 ) w zakresie jakim dał im wiarę .
Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonejA. Ł.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków :J. W.,W. W.,R. O.,R. S.iŁ. Z.jako jasnym , dokładnym i precyzyjnym.
Z zeznań świadkaJ. W.wynika iż w dniu 23 sierpnia 2014 r. jechał motorowerem pojemności do 50 cm3ul. (...)wL.w kierunkuul. (...)z prędkością ok. 30 km/h. Gdy dojeżdżał do skrzyżowania zul. (...)zobaczył iż z prawej strony zul. (...)na jego pas ruchu wjeżdża rowerzystka . Z dalszych zeznań świadka wynika iż zaczął hamować jednak doszło do zderzenia z rowerzystką . Następnie świadekJ. W.opisał jakich obrażeń doznał w wyniku przedmiotowego zdarzenia . Ponadto świadekJ. W.wskazał iż motorowermarki D.nr rej. (...)posiada fabrycznie wbudowany ogranicznik prędkości do 45 km/h który nie został zdemontowany i on w żaden sposób przed tym wypadkiem ani po nim nie przerabiał tego motoroweru , zaś kartę motorowerową posiada od kwietnia 2013 r. ( k. 48v zb. C i k. 50-51 ) .
Z zeznań świadkaW. W.– ojca pokrzywdzonegoJ. W.wynika jakie obrażenia w wyniku tego zdarzenia drogowego doznał jego syn oraz jaki są konsekwencję tych obrażeń. ŚwiadekW. W.wskazał iż nie był bezpośrednim świadkiem tego zdarzenia drogowego oraz że motorower którym poruszał się jego syn nie był w żaden sposób przerabiany i maksymalna prędkość tego motoroweru to 50 km/h ( k. 47 zb. A, k. 97 zb. A i k. 49-50 ).
Z zeznań świadkaR. O.wynika iż w dniu 23 sierpnia 2014. jechał swoim samochodem markiC. (...)nr rej. (...)ul. (...)z kierunkuul. (...). Gdy dojechał do skrzyżowania zul. (...)zul. (...)wykonał manewr skrętu w prawo wul. (...). Gdy wjechał już wul. (...)i znajdował się przed przejściem dla pieszych , przed którym się zatrzymał , zobaczył jadący z przeciwnego kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...)(ul. (...)) motorower przed którym nie jechały inne pojazdy. Skuter po przejechaniu przejścia dla pieszych pojechał dalej i w pewnym momencie usłyszał huk. Gdy odwrócił się zobaczył że doszło do zderzenia naul. (...)motorowerzysty z rowerzystką która jechałaul. (...)z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...). ŚwiadekR. O.wskazał iż rowerzystka jechała drogą podporządkowaną i powinna ustąpić pierwszeństwa przejazdu motorowerowi ( k. 32 zb. C i k. 55-57 ).
Z zeznań świadkaR. S.– funkcjonariusza z(...)wL.który wykonywał szkic miejsca zdarzenia w dniu 23 sierpnia 2014 r. wynika iż rower był skierowany w kierunkuul. (...)co wynika ze szkicu ( k. 5 zb. A ) . Świadek wskazał iż z tego co sobie przypomina to rowerzystka jechał ul. 3- Maja w kierunkuul. (...)przecinającul. (...)( k. 84 ) .
Natomiast świadekŁ. Z.- funkcjonariusza z(...)wL.który wykonywał czynności na miejsca przedmiotowego zdarzenia drogowego w dniu 23 sierpnia 2014 r. potwierdził iż to on sporządził notatkę urzędową z k. 1-3 zb. A , nie pamiętał jednak żadnych szczegółów przedmiotowego zdarzenia ( k. 95 )
Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzenia, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń.
Sąd dał pełną wiarę opinią sporządzonym przez(...)nr(...)z dnia 29 czerwca 2015 r. ( k. 79-87 zb. A) i nr(...)z dnia 21 listopada 2015r. ( k. 142-147 zb. A ) oraz uzupełniającej opinii ustnej złożonej przez biegłegoJ. B.( k. 123-125 zb. A i k. 57-59 ) jako jasnym , rzeczownym , fachowym i obiektywnym . Z opinii(...)nr(...)z dnia 29 czerwca 2015 r. wynika iż do uderzenia motoroweru w rower doszło na skrzyżowaniu , na pasie ruchu motoroweru . Bezpośrednio przed przewróceniem motoroweru jego prędkość zawierała się w zakresie 24-27 km/h , nie istniej natomiast możliwość ustalenia całkowitej prędkości motoroweru przed wypadkiem. Przyjmując wartość prędkości ruchu roweru odpowiadającej jeździe wolnej lub ze średnią prędkością – w chwili kiedy rower wjeżdżał na pas ruchu motoroweru – kierujący motorowerem nie miał możliwości uniknięcia wypadku . Bezpośrednią przyczyną zderzenia było natomiast nie ustąpienie pierwszeństwa przejazdu motorowerowi przez rowerzystkę ( k. 79-87 zb A. ). Natomiast z opinii(...)nr(...)z dnia 21 listopada 2015r. wynika iż rozpatrując przypadek ruchu rowerzystki ze strony lewej na prawą dochodzi się do identycznych wniosków na temat bezpośredniej przyczyny zdarzenia jak wopinii (...). Przyczyną wypadku było nieustąpienie pierwszeństwa motorowerowi przez rowerzystkę i jej wjechanie na tor ruchu motoroweru , gdy kierujący nim nie miał możliwości uniknięcia wypadku przy prędkości dopuszczalnej . Dla rozpatrzenia wariantu ruchu rowerzystki ( ze strony lewej na prawą w stosunku do kierunku jazdy motoroweru ) istnieje teoretycznie możliwość związku przyczynowego ewentualnej nadmiernej prędkości motoroweru z wypadkiem . Do przyjęcia takiej wersji brak jest jednak podstaw ( k. 142-147 zb. A ). Dodatkowo biegłyJ. B.w swojej uzupełniającej opinii ustnej wskazał iż jego ocenie maksymalna prędkość motoroweru wynosiła w chwili zderzenia 38 km/h . O przyczynieniu motorowerzysty można było by mówić gdyby poruszał się z prędkością około 100 km/h . W tym przypadku można było by mówić o związku przyczynowym prędkości motoroweru z wypadkiem , są to jedna rozważania teoretyczne bo prędkości tej nie można obliczyć ( k. 124-125 zb. A ) . Dodatkowo biegły wskazał iż jeżeli motorowermarki D. (...)którym poruszał się pokrzywdzonyJ. W.nie był przerabiany to jego maksymalna prędkość powinna być konstrukcyjnie ograniczona do 45 km/h. Jednak w ocenie biegłego prędkość motoroweru nie miała znaczenia dla stwierdzenia bezpośredniej przyczyny wypadku . BiegłyJ. B.dodatkowo stwierdził iż na podstawie śladów pozostawianych na miejscu zdarzenia nie można określić z którego kierunku jechała oskarżona . Jednak w jego ocenie kierunki ruchu rowerzystki nie miały znaczenia dla określenia bezpośredniej przyczyny wypadku . Bezpośrednią przyczyną zdarzenia było zachowanie rowerzystki – wjechanie na tor ruchu motoroweru posiadającego pierwszeństwo przejazdu ( k. 57-59 ) .
Sąd dał pełną wiarę sprawozdaniu z przeprowadzonych badań krwi sporządzonego przez(...)nr(...)696/14 z dnia 12 września 2014 r. jako jasnemu , rzeczownemu , fachowemu i obiektywnemu . Z opinii tej wynika iż w nadesłanej próbce krwi należącej do pokrzywdzonegoJ. W.stwierdzona 0,00 promila alkoholu etylowego we krwi ( k. 54-55 zb. A ).
Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej biegłego lekarzaM. R.z dnia 19 września 2014  r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonegoJ. W.( k. 59 zb. A.  ) jako jasnej , dokładnej i fachowej . Została ona sporządzona przez biegłego dysponującego fachową wiedzą z zakresu chirurgii ogólnej i obrażeń ciała. Z opinii tej wynika wprost w wyniku wypadku drogowego pokrzywdzonyJ. W.doznał obrażeń ciała w postaci urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej oraz że obrażenia te są ciężkimi obrażeniami ciała i należy kwalifikować je w myślart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.jako chorobę realnie zagrażającą życiu .
Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej biegłego z zakresu wyceny ruchomościA. P.z dnia 03 sierpnia 2016  r. ( k. 68-73 ) jako jasnej , dokładnej i fachowej . Z opinii tej wynika iż wysokość szkody – wartość uszkodzeń motocyklaD.na skutek zdarzenia drogowego w dniu 23 sierpnia 2014 r. kształtują się na poziomie około 1010 zł .
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonaA. Ł.w ramach zarzucanego jej czynu została uznana za winną tego że w dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.woj.(...)nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 5 ust. 1oraz wart. 25 ust. 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowymw ten sposób że jadąc roweremmarki Z.drogą podporządkowaną ul.(...)w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszającemu się drogą z pierwszeństwem przejazdu -ul. (...)w kierunkuul. (...)i wjechała na skrzyżowanie doprowadzając do zderzenia się obu pojazdów , w wyniku którego to zdarzeniaJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.to jest popełnienia czynu zart. 177 § 2 k.k..
Przepisart. 177 § 1 k.k.stanowi iż karze podlega , kto, narusza chociażby nieumyślnie , zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym , powoduje nieumyślnie wypadek , w którym inna osoba odniosła obrażenia wskazane wart. 157 § 1 kk. Wedługart. 177 § 1 k.k.ze zwykłym, zwanym też średnim wypadkiem mamy do czynienia, jeżeli jego skutkiem jest uszczerbek na zdrowiu osoby innej niż sprawca, polegający na naruszeniu czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia przez okres przekraczający 7 dni (tj. skutek określony wart. 157 § 1 k.k.).
Przepisart. 177 § 2 k.k.stanowi , że jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem ochronyart. 177 k.k.są najbardziej fundamentalne z wartości, za jakie należy uznać życie i zdrowie człowieka. Nie jest natomiast przedmiotem ochrony bezpieczeństwo w komunikacji, które stanowi jedynie pewien specyficzny stan, charakteryzujący się brakiem zagrożeń dla wspomnianych dóbr. Zwraca uwagę fakt, że w katalogu tym zabrakło mienia, co jest wynikiem częściowej depenalizacji tzw. lekkiego wypadku komunikacyjnego. Wymogiem odpowiedzialności karnej w oparciu o znamionaart. 177 k.k.jest naruszenie reguł ostrożnego postępowania z dobrem prawnym. Ta cecha, charakterystyczna skądinąd dla wszystkich przestępstw nieumyślnych, doznaje w treści omawianego przepisu pewnych ograniczeń. Przy ustalaniu zakresu odpowiedzialności karnej sprawcy wypadku komunikacyjnego uwzględnić należy okoliczności przedmiotowe związane ze zdarzeniem , takie jak trudne warunki drogowe, opady atmosferyczne, siła wiatru, stan drogi lub innego szlaku komunikacyjnego itp. Na uwzględnienie zasługują również liczne okoliczności związane z cechami pojazdu prowadzonego przez sprawcę, na przykład zły stan techniczny, o ile rzecz jasna nieprawidłowości w tym zakresie nie zostały sprowadzone przez kierującego. Krąg stawianych sprawcy wymogów odnoszony jest do pewnego zgeneralizowanego wzorca normatywnego , może on przybrać formę standardową („rozsądny obywatel”) lub kwalifikowaną („dobry kierowca”), zależeć to będzie od istoty badanego zdarzenia i roli, jaką odegrał sprawca (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, PiP 1996, z. 6, poz. 105). Znamieniem strony przedmiotowej spowodowania wypadku jest naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu. Pojęcie tych zasad obejmuje zarówno zasady ujęte w przepisach prawa drogowego lub regulujących komunikację kolejową, wodną lub powietrzną, jak też wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu zasady prakseologiczne odnoszące się do danej sfery ruchu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Zasady bezpieczeństwa dotyczące ruchu drogowego określone zostały wustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być zarówno umyślne, jak i nieumyślne, natomiast wynikające stąd skutki dotyczące życia, zdrowia lub mienia muszą być objęte winą nieumyślną. Przesądza to o kwalifikacji wypadku komunikacyjnego jako występku nieumyślnego. Podmiotem występku spowodowania wypadku komunikacyjnego - ze względu na znamię naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu - może być jedynie uczestnik ruchu, którego dotyczy obowiązek przestrzegania tych zasad, a więc kierujący pojazdem mechanicznym, pieszy, woźnica, rowerzysta, osoba prowadząca kolumnę pieszych i in. (por. K. Buchała, w: A. Zoll (red.),Komentarz 2, wyd. 1999, s. 394). W zależności od skutków rozróżnia się zwykły i ciężki wypadek. W hipotezieart. 177 § 2 k.k.doszło do spenalizowania przestępstwa wieloodmianowego. Skutek tu opisany polegać może bądź na spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu innej osoby, bądź też jej śmierci. W treściart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.wymieniono cztery kategorie chorób: chorobę nieuleczalną, chorobę długotrwałą, chorobę realnie zagrażającą życiu i trwałą chorobę psychiczną. Są to określenia, których ocena musi się opierać na kryteriach medycznych, zgodnych z obecnym stanem wiedzy w tej dziedzinie, co niewątpliwie wymaga zasięgnięcia opinii biegłych. W orzecznictwie przyjęto, iż za chorobę długotrwałą uznaje się chorobę, która narusza funkcjonowanie organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy (pro . wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 1972 r., RW 6/72 oraz wyr. SN z 13 II 1976 r., KR 192/72; por. też J. Bafia i in., Komentarz, s. 106.) ( Komentarz do art.156 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. ).
OskarżonaA. Ł.wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego opisanego wart. 177 § 2 k.k.. Należy stwierdzić iż oskarżonaA. Ł.w dniu 23 sierpnia 2014 r. wL.woj.(...)nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 5 ust. 1oraz wart. 25 ust. 1 Ustawy Prawo o Ruchu Drogowymw ten sposób , że jadąc roweremmarki Z.drogą podporządkowaną ul.(...)w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszającemu się drogą z pierwszeństwem przejazdu -ul. (...)w kierunkuul. (...)i wjechała na skrzyżowanie doprowadzając do zderzenia się obu pojazdów .
Zgodnie z treściąart. 25 ust  1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. , poz. 1137 ze zm. )  wynika iż kierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli skręca w lewo - także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w prawo. Natomiast z treściart. 25 ust 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2005 Nr 108 poz. 908 ze zm. ) wynika iż kierującemu pojazdem zabrania się wjeżdżania na skrzyżowanie, jeżeli na skrzyżowaniu lub za nim nie ma miejsca do kontynuowania jazdy. Kierującego pojazdem zbliżającego się do takiego skrzyżowania obowiązuje zachowanie szczególnej ostrożności. Polega ona m.in. na zwiększonej obserwacji drogi, zmniejszeniu prędkości do takiej, która pozwoli na przepuszczenie pojazdu korzystającego z pierwszeństwa oraz pieszych przechodzących przez jezdnię, a nawet zatrzymanie się, gdy okaże się to konieczne. Trafnie Sąd Najwyższy zauważył, że: „Nienależyte obserwowanie przez oskarżonego drogi i niezachowanie szczególnej ostrożności przy zbliżaniu się do skrzyżowania niewątpliwie pozostające w bezpośrednim związku z rozwijaną przez niego w tym czasie nadmierną prędkością" (wyrok . Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1987 r., V KRN 176/87, OSNPG 1988, nr 6, poz. 57). „Trudno mówić o zachowaniu szczególnej ostrożności - jak słusznie twierdzi Sąd Najwyższy - jeżeli kierowca jedzie w taki sposób, że nie może zatrzymać prowadzonego przez siebie pojazdu przed skrzyżowaniem, gdy stwierdzi, że nadjeżdża inny pojazd" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1960 r., I K 248/59 (w:) R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym z orzecznictwem..., s. 84). Natomiast pierwszeństwo na skrzyżowaniu z pierwszeństwem przejazdu dla wybranego kierunku ruchu (skrzyżowanie z pierwszeństwem) jest ustalane za pomocą znaków drogowych ( za Komentarz do art.25 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.05.108.908), [w:] R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. III. ) . Natomiast z treściąart. 5 ust 1  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. , poz. 1137 ze zm. ) wynika iż uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani stosować się do poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub uprawnione do jego kontroli, sygnałów świetlnych oraz znaków drogowych, nawet wówczas, gdy z przepisów ustawy wynika inny sposób zachowania niż nakazany przez te osoby, sygnały świetlne lub znaki drogowe.
OskarżonaA. Ł.jadąc roweremmarki Z.drogą podporządkowaną ul.(...)w kierunkuul. (...)i będąc na skrzyżowaniu zul. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności , nie zastosowała się do znaku drogowego A- 7 „ ustąp pierwszeństwo” i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu motorowerowimarki D.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszającemu się drogą z pierwszeństwem przejazdu -ul. (...)w kierunkuul. (...)i wjechała na skrzyżowanie . Należy wskazać iż tego dnia warunki drogowe były bardzo dobre , jezdnia sucha , a widoczność nie była ograniczona , zaś w chwili zderzenia motorowerD.nr rej. (...)kierowanemu przezJ. W.poruszał się z prędkością w zakresie od 24-27 km/h ( k. 79-87 zb A. ) . Motorowermarki D.nr rej. (...)nie był przerobiony celem usunięcia ogranicznika prędkości i jego maksymalna prędkość wynosi 45 km/h ( k. 57-59 , k. 50-51 i k. 49-50) . Sąd ustalił iż oskarżonaA. Ł.poruszała sięul. (...)w kierunkuul. (...)na podstawie zeznań świadkówJ. W.( k. 48v zb. C i k. 50-51 ) ,R. O.( k. 32 zb. C i k. 55-57 ) iR. S.( k. 84 ) i nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonejA. Ł.w zakresie w którym stwierdziła iż jechała w kierunkuul. (...)z przyczyn wskazanych wcześniej przy ocenie wyjaśnień oskarżonej .
Ponadto należy ponownie wskazać iż z opinii(...)nr(...)z dnia 29 czerwca 2015 r. wynika iż do uderzenia motoroweru w rower doszło na skrzyżowaniu , na pasie ruchu motoroweru . Bezpośrednio przed przewróceniem motoroweru jego prędkość zawierała się w zakresie 24-27 km/h , nie istniej natomiast możliwość ustalenia całkowitej prędkości motoroweru przed wypadkiem. Przyjmując wartość prędkości ruchu roweru odpowiadającej jeździe wolnej lub ze średnią prędkością – w chwili kiedy rower wjeżdżał na pas ruchu motoroweru – kierujący motorowerem nie miał możliwości uniknięcia wypadku . Bezpośrednią przyczyną zderzenia było natomiast nie ustąpienie pierwszeństwa przejazdu motorowerowi przez rowerzystkę ( k. 79-87 zb A. ). Natomiast z opinii(...)nr(...)z dnia 21 listopada 2015r. wynika iż rozpatrując przypadek ruchu rowerzystki ze strony lewej na prawą dochodzi się do identycznych wniosków na temat bezpośredniej przyczyny zdarzenia jak wopinii (...). Przyczyną wypadku było nieustąpienie pierwszeństwa motorowerowi przez rowerzystkę i jej wjechanie na tor ruchu motoroweru , gdy kierujący nim nie miał możliwości uniknięcia wypadku przy prędkości dopuszczalnej . Dla rozpatrzenia wariantu ruchu rowerzystki ( ze strony lewej na prawą w stosunku do kierunku jazdy motoroweru ) istnieje teoretycznie możliwość związku przyczynowego ewentualnej nadmiernej prędkości motoroweru z wypadkiem . Do przyjęcia takiej wersji brak jest jednak podstaw ( k. 142-147 zb. A ). Dodatkowo biegłyJ. B.w swojej uzupełniającej opinii ustnej wskazał o przyczynieniu motorowerzysty można było by mówić gdyby poruszał się z prędkością około 100 km/h w tym przypadku można było by mówić o związku przyczynowym prędkości motoroweru z wypadkiem są to jedna rozważania teoretyczne bo prędkości tej nie można obliczyć ( k. 124-125 zb. A ) . Dodatkowo biegły wskazał iż jeżeli motorowermarki D. (...)którym poruszał się pokrzywdzonyJ. W.nie był przerabiany to jego maksymalna prędkość powinna być konstrukcyjnie ograniczona do 45 km/h. Jednak w ocenie biegłego prędkość motoroweru nie miała znaczenia dla stwierdzenia bezpośredniej przyczyny wypadku ( k. 57-59 ). Należy wskazać iż z zeznań świadkówJ. W.( k. 50-51 ) ,W. W.( k. 49-50 ) wynika iż motorowermarki D. (...)nie był przerabiany i jego maksymalna prędkość to 45 km/h . Należy ponadto dodatkowo wskazać iż biegłyJ. B.stwierdził iż na podstawie śladów pozostawianych na miejscu zdarzenia nie można określić z którego kierunku jechała oskarżona . Jednak w jego ocenie kierunki ruchu rowerzystki nie miały znaczenia dla określenia bezpośredniej przyczyny wypadku . Bezpośrednią przyczyną zdarzenia było zachowanie rowerzystki – wjechanie na tor ruchu motoroweru posiadającego pierwszeństwo przejazdu ( k. 57-59 ) .
Ponadto należy stwierdzić iż w wyniku tego zdarzenia kierujący motorowerowimarki D.nr rej. (...)pokrzywdzonyJ. W.doznał urazu brzuch z uszkodzeniem śledziony i krwotokiem do jamy otrzewnej stanowiących ciężkie obrażenia ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w myślart. 156 § 1 k.k.. Fakt ten wynika wprost z opinii pisemnej biegłego lekarzaM. R.z dnia 19 września 2014 r. dotyczącej obrażeń ciała pokrzywdzonegoJ. W.( k. 59 zb. A ).
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonejA. Ł.co do popełnienia przez nią czynu zart. 177 § 2 k.k.opisanego w pkt. 1 wyroku nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonejA. Ł.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim bezpieczeństwo w ruchu drogowym , oraz skutki jakie to zdarzenie drogowe spowodowało
W powyższej sprawie Sąd jako okoliczność łagodzącą wobec oskarżonejA. Ł.uznał fakt iż nie była ona dotychczas karana ( k. 67 ) .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonejA. Ł.za czyn opisany w pkt. 1 wyroku stanowiący przestępstwo zart. 177 § 2 k.k.karę 1 roku pozbawienia wolności. Orzeczona wobec oskarżonej kara 1 roku pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonej funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności łagodzące i faktu iż oskarżona nie była dotychczas karana ( k. 67 ) , Sąd na podstawie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.wymierzoną oskarżonejA. Ł.karę pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 2 lat, uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez niego występku. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżony będzie respektował porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte.
Ponadto na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonąA. Ł.do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby .
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd zasadził od oskarżonejA. Ł.na rzecz pokrzywdzonegoJ. W.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 20000 zł ( dwudziestu tysięcy złotych). Sąd uznał iż to kwota adekwatna biorąc pod uwagę rodzaj krzywd doznanych przez pokrzywdzonegoJ. W.i odniesionych przez niego obrażeń ciała w wyniku tego zdarzenia oraz dochody oskarżonej .
Ponadto na podstawieart. 46 § 1 k.k.nałożył na oskarżonąA. Ł.obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. W.kwoty 1010 zł ( tysiąc dziesięć złotych ) . Nałożenie na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody ma zrealizować wobec niej cele wychowawcze . Kwota 1010 zł to wartość szkody powstała w wyniku uszkodzenia motorowerowimarki D.nr rej. (...)podczas przedmiotowego zdarzenia . Wysokość szkody w tym zakresie wynika wprost z opinii biegłegoA. P.z dnia 03 sierpnia 2016 r. ( k. 68-73 ).
Na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.Sąd nakazał zwrócić pokrzywdzonemuJ. W.dowody rzeczowe Nr DRZ(...);
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonąA. Ł.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonej .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.