Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 1716/16
Data wyroku: 2016-08-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 1716/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 sierpnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Jolanta Jarmołowicz
bez obecności oskarżyciela publ.
po rozpoznaniu w dniach 22 czerwca i 10 sierpnia 2016 r. sprawy
P. K.
synaH.iW.z domuD.
ur. (...)wO.
obwinionego o to, że:
w dniu 26 października 2015 r., o godz. 1320wO.naul. (...)kierując samochodem m-kiV.onr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu m-kiM.onr rej. (...)w wyniku czego doprowadził do zderzenia i uszkodzenia pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
- tj. za wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym,

ORZEKA:

I
obwinionegoP. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 86 § 1kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart.86 § 1kwskazuje go nakarę 300,- (trzysta) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
ObwinionyP. K.prowadzi własną działalność gospodarczą, jest(...). Osiąga z prowadzonej działalności wynagrodzenie w łącznej wysokości około(...)złotych. Jest rozwiedziony, nie ma nikogo na utrzymaniu. Według oświadczenia w przeszłości był karany za wykroczenia.
(dowody: dane osobopoznawcze k. 48)
W dniu 26 października 2015 roku około godziny 13:20P. K.kierował pojazdem markiV. (...)onr rej. (...). Obwiniony jechałulicą (...)od stronyulicy (...)w kierunkuulicy (...)lewym pasem ruchu. W tym samym czasie i w tym samym kierunku, prawym pasem ruchu jechałK. T.samochodem markiM.onr rej. (...). Oba pojazdy jechały mniej więcej w jednej linii, jednak po przepuszczenia pieszych na przejściu dla pieszych, jako pierwszy ruszył kierującyM., który wyprzedzał kierującegoV.o kilkanaście metrów.
Pokrzywdzony dojechał do miejsca gdzie prawy pas ulicy został wyłączony z ruchu dla pojazdów i przeznaczony dla autobusów. Zgodnie z istniejącym oznakowaniem musiał więc go zmienić. Z uwagi na duże natężenie ruchu zmiana ta jednak odbywała się etapowo. Dlatego też pokrzywdzony zjechał do osi jezdni, przekraczając ją lewym przednim narożnikiem swojego samochodu na ok. 20 cm. Ze względu na brak możliwości wjazdu na pas lewy zatrzymał się. W tym momencie lewym pasem poruszał się obwiniony. Dojeżdżając do pojazdu pokrzywdzonego nie zachował bezpiecznej bocznej odległości i doprowadził do bezpośredniego kontaktu z pojazdem pokrzywdzonego. Otarł się swoim prawym bokiem o lewy bokM..
Jak ustalono, za uczestnikami zdarzenia, początkowo prawym pasem ruchu, a następnie lewym, poruszał sięM. F.. Zaobserwował zaistniałą kolizję.
Zdarzenie nie zostało zarejestrowane przez kamery monitoringu miejskiego.
Zdarzenie zostało zgłoszone Policji. Na miejsce przybył patrol w składzie asp.M. W.oraz post.M. D.. Funkcjonariusze przeprowadzili oględziny pojazdów.
W pojeździe m-kiV. (...)onr rej. (...)stwierdzili: zarysowany przedni prawy błotnik od przodu pojazdu do tylnej części na wysokości ok. 95 – 96 cm od podłoża i długości ok. 48 cm, zarysowane prawe przednie drzwi na wysokości ok. 93 – 97 cm od podłoża i długości ok. 40 cm. Zarysowanie przebiegło od przodu do tyłu. Zarysowany zderzak przedni w części prawej bocznej na wysokości ok. 47,5 do 58, 5 cm od podłoża, zarysowany prawy przedni błotnik w części przedniej na wysokości ok. 61 – 66,5 cm od podłoża, zarysowana obudowa plastikowa prawego zewnętrznego lustra od spodu na wysokości 102,5 cm od podłoża.
W pojeździe markiM.onr rej. (...)ujawnili zarysowaną obudowę lewego zewnętrznego lustra w części górnej, w części pod kierunkowskazem lustra ok. 94 i 103 cm od podłoża, zarysowane drzwi lewe przednie na wysokości ok. 58 cm od podłoża w części przedniej nad listwą, zarysowany błotnik przedni lewy na wysokości ok. 52 – 58 cm od podłoża w części tylnej oraz zarysowana listwa na tym błotniku na wysokości ok. 46-49 cm od podłoża. Zarysowany ww. błotnik nad kołem na wysokości ok. 52-66 cm od podłoża – tj. dolna krawędź.
Warunki drogowe w dniu zdarzenia były dobre, nie ograniczające widoczności, postrzegania pojazdów i utrudnień w ruchu, światło dzienne, nawierzchnia asfaltowa sucha, duże natężenie ruchu.
Zdarzenie miało miejsce na obszarze zabudowanym, na prostym odcinku dwujezdniowej drogi przyulicy (...)wO., gdzie w czasie jego zaistnienia obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h. Jezdnia prawa na odcinku gdzie doszło do zdarzenia o dwóch wydzielonych pasach ruchu. Szerokość pasów ruchu – prawego – 3,5 m., pasa lewego – 3,6 m. Pas prawy za wyznaczonym przejściem dla pieszych wyłączony z ruchu dla pojazdów – przeznaczony dla autobusów.
(dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 61 – 61v, częściowo zeznaniaM. F.k. 61v; zeznaniaK. T.k. 70 – 70v, zeznaniaE. R.k. 70v – 71, notatka urzędowa k. 4, szkic miejsca kolizji k. 5, protokół oględzin k. 6, 7, notatka urzędowa z 10.11.2015 r. k. 8, opinia techniczna k. 22 – 30, zdjęcia płyta k. 20 akta(...)
Wobec powyższego obwinionyP. K.został obwiniony o wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Przyznał, że poruszał się lewym pasem ruchu. Wiedział, że na prawym pasie ruchu występowało zwężenie z powodu wyznaczonego miejsca dla autobusów i że pojazdy jadące wcześniej tym pasem muszą włączyć się na lewy pas. Wyjaśnił, że pokrzywdzony poruszał się przez chwilę równolegle do jego pojazdu i z podobną prędkością. Wskazał również, że to pokrzywdzony wykonując manewr zmiany pasa ruchu z prawego na lewy nie uwzględnił istniejących na drodze okoliczności i nie zachowując przy tym szczególnej ostrożności doprowadził do kolizji. Podkreślił, iż gdy doszło do kontaktu, oba pojazdy były w ruchu. Dodatkowo podał, że aby ominąć pojazd musiał wjechać na krawężnik po lewej stronie.
(wyjaśnienia k. 61-61v)

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego zasługują na wiarę jedynie w części dotyczącej miejsca, czasu zdarzenia i kierunku poruszania się pojazdów. W tym zakresie znajdują one potwierdzenie w dość obszernie zgromadzonym materiale dowodowym w sprawie. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego w części dotyczącej okoliczności i przyczyn zdarzenia uznając, iż zmierzają one do uniknięcia przez niego odpowiedzialności za zarzucane mu wykroczenie. Nie sposób podzielić twierdzeń obwinionego, co do tego, że oba pojazdy podczas kontaktu poruszały się. Wersja ta nie znajduje potwierdzenia przede wszystkim w ujawnionych przez funkcjonariuszy uszkodzeniach obu pojazdów. Co charakterystyczne obwiniony zbieżnie z innymi dowodami wskazywał, że kierującyM.wjechał na lewy pas na głębokość jedynie 30-40 cm.
Z relacji pokrzywdzonegoK. T.wynika, iż poruszał się prawym pasem ruchu. Podał, iż sygnalizował 15 m od miejsca gdzie stal autobus na prawym pasie, że ma zamiar zmienić pas ruchu z prawego na lewy. Wcześniej dojeżdżając do przejścia dla pieszych zatrzymał się. Równolegle do jego pojazdu ustawił się także obwiniony. Dodał, że kiedy dojechał do miejsca, gdzie nie mógł kontynuować jazdy prawym pasem zjechał do osi jezdni, przekraczając ją lewym narożem przednim swojego samochodu na ok. 20 cm. Podkreślił, że stanął, zanim dojechał obwiniony, który przejeżdżając obok jego pojazdu, urwał mu lusterko i spowodował uszkodzenia w obu pojazdach. Dodał, że zachowanie obwinionego było złośliwe.
Sąd podzielił zeznania ww. świadka uznając je za logiczne, spójne i przede wszystkim znajdujące potwierdzenie w innych dowodach przeprowadzonych w sprawie.
Na wiarę zasługują również zeznaniaM. F., ale w zakresie w jakim wskazał on, że pokrzywdzony jechał prawym pasem ruchu z zamiarem jego zmiany. W tym celu, dojeżdżając do autobusu delikatnie się wystawił na lewy pas ruchu, w taki sposób że jego lewe koło wysunięte było na lewym pasie. Pojazd był pod kątem. Dodał, że pojazdy na lewym pasie ruchu cały czas się poruszały. Nie jest pewny, czy pojazd pokrzywdzonego był w ruchu.
Z uwagi na rozbieżności odnośnie okoliczności związanych z przebiegiem kolizji, w szczególności, co do pozycji kolizyjnej pojazdów dopuszczono dowód z opinii biegłegoE. R.. Z treści opinii biegłego wynika, że bezpośrednią przyczyna kolizji było wykonanie przez obwinionego manewru omijania bez zachowania szczególnej ostrożności i bezpiecznego bocznego odstępu od pojazdu omijanego tj. pojazdu pokrzywdzonego.
Z ustaleń biegłego wynika także, że w chwili zdarzenia pojazd pokrzywdzonego tj. m-kiM.onr rej. (...)stał, a jego lewa strona nieznacznie przekraczała prawą krawędź lewego pasa ruchu. Biegły podał, iż wskazują na to przede wszystkim ujawnione w obu pojazdach uszkodzenia, mechanizm ich powstania. Biegły wyliczył, że lewy pas ruchu zajęty był przez samochódM.w tak niewielkim stopniu, że kierujący samochodemV.miał na tyle jeszcze dużo miejsca (bo ponad 2,5 metra) aby bezkolizyjnie przejechać obok stojącego samochoduM.. Miał też niczym nieograniczoną możliwość dostrzeżenia samochodu pokrzywdzonego, który w momencie dojeżdżania do miejsca kolizji przez obwinionego stał już z włączonym lewym kierunkowskazem.
Ponadto biegły po przeprowadzonej analizie materiału dowodowego podał, że pokrzywdzony, poruszający się pojazdemM. (...)stosowaną techniką i taktyką jazdy nie naruszył obowiązujących zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym i nie przyczynił się do zaistnienia zdarzenia.
Sąd podzielił ustalenia oraz wnioski zawarte w powyższej opinii. Uznał ją za pełną, rzeczową, logiczną i spójną. Biegły odpowiedział na zadane pytania, a swoje stanowisko uzasadnił w przekonywujący sposób. Materiał dowodowy jakim dysponował biegły wydając opinię był materiałem pełnym. Biegły mimo, że nie uczestniczył w poprzedniej rozprawie miał możliwość zapoznania się z wyjaśnieniami obwinionego w niniejszym postępowaniu które mu oczytano. Miał również możliwość zapoznania się z zeznaniami świadkaF.. Dlatego też Sąd nie uwzględnił wniosku obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu ruchu drogowego.
Podsumowując, należy wskazać, że wersja zdarzenia wskazująca, że obwiniony doprowadził do zaistniałej sytuacji w wyniku nie zachowania odpowiedniej bocznej odległości była wersją znajdującą potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach. W innej sytuacji rozmiar uszkodzeń w pojazdach uczestniczących w przedmiotowej sytuacji byłby wyraźnie inny. Także przy istniejącej szerokości pasa ruchu, po którym poruszał się obwiniony tj. 3 m, ustawieniu pojazdu pokrzywdzonego, jak również prędkości wymuszonej dużym natężeniem ruchu obwiniony, według biegłego miał możliwość dokonania przejazdu bezkolizyjnie.
Tak więc, obwiniony swoim zachowaniem stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
W związku z powyższymi ustaleniami, Sąd uznał obwinionegoP. K.za winnego tego, że w dniu 26 października 2015 r. o godz. 13:20 wO.naul. (...)kierując samochodem m-kiV.onr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu m-kiM.onr rej. (...)w wyniku czego doprowadził do zderzenia i uszkodzenia pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 86 § 1kw w zw. zart. 23 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W świetle przepisu art. 86 § 1 kw „kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny”.
Przedmiotem ochrony dyspozycjiart. 86 § 1kw jest więc bezpieczeństwo ruchu drogowego. Ruch drogowy chroniony jest przed zamachami skierowanymi na jego bezpieczeństwo. Zachowanie sprawcy naruszające komentowany przepis będzie polegało na niezachowaniu należytej ostrożności, czego następstwem jest spowodowanie zagrożenia w bezpieczeństwie ruchu drogowego. Zgodnie z przepisamiustawy - Prawo o ruchu drogowym(art. 3) wszyscy uczestnicy ruchu, czyli pieszy, kierujący, a także inne osoby przebywające w pojeździe lub na pojeździe znajdującym się na drodze, jak też inne osoby znajdujące się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, czyli unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.
Zgodnie zart. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem jest obowiązany: przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia w lewo może odbywać się tylko z jego prawej strony.
Obowiązki związane z omijaniem ciążą na kierującym pojazdem, który przejeżdża obok nieporuszającego się pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody.
Zdaniem Sądu obwinionyP. K.uchylił w/w regułom. Dokonał manewru omijania bez zachowania szczególnej ostrożności i bezpiecznego bocznego odstępu od pojazdu omijanego.
Przy wymiarze kary Sąd miał na względzie wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu obwinionego, zagrożenie dla innych użytkowników drogi, ignorowanie przez obwinionego elementarnych zasad obowiązujących wustawie Prawo o ruchu drogowymoraz jego uprzednią karalność. Obwiniony nie zachował odpowiedniej ostrożności przy wykonywanym manewrze, w sposób nieprawidłowy dokonał obserwacji drogi, czym wypełnił kryterium niezachowania szczególnej ostrożności .
Sąd nie dopatrzył się istotnych okoliczności łagodzących w postawie obwinionego.
Sąd orzekł wobec obwinionego karę grzywny w wysokości 200 złotych. Orzeczona kara w ocenie Sądu jest współmierna do stopnia zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu i nie może być postrzegana jako rażąco surowa. Ponadto kara ta zmotywuje obwinionego do ostrożniejszej i rozważniejszej jazdy, a przede wszystkim do respektowania obowiązujących przepisów z zakresu ruchu drogowego.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd zwolnił obwinionego od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania i opłat uznając, że nie jest on w stanie ich ponieść.