Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 304/16
Data wyroku: 2016-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Czaplińska

Sygn. akt II K 304/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2016 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk - Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Magdalena Czaplińska
Protokolant Artur Pokojski
po rozpoznaniu w dniu 23.05.2016 r. sprawy:
A. J.,ur. (...)wG.,
synaM.iR.z domuP.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 18 października 2015 r. wG.po uprzednim wybiciu szyby w samochodzie markit. (...)onr rej. (...)dokonał zaboru z jego wnętrza w celu przywłaszczenia mienia w postaci: trzech sztuk perfummarki C. (...)ml,Y. (...)ml,H. B.200 ml, okularów przeciwsłonecznychmarki D.wraz z etuimarki D., paralizatora z latarką, narzędzia do spawania rurmarki R., zegarka, koszuli oraz pieniędzy o łącznej wartości strat 4432 zł na szkodęP. L.oraz portfela wraz z zawartością dokumentów w postaci kart kredytowych: dwóchbanku (...), dwóchbanku (...), dwóch kartbanku (...)na szkodęW. T.,

tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k. k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.;

II
w dniu 18 października 2015 r. wG., działając ze z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w łącznej kwocie 870 zł 52 gr z kontaW. T.poprzez dokonanie szeregu transakcji kartą kredytową, w której posiadanie wszedł po uprzednim dokonaniu czynu zabronionego,

tj.o przestępstwo zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zw. zart. 12 k. k.;

III
w dniu 18 października 2015 r. wG., po uprzednim siłowym pokonaniu zamkniętej szyby w pojeździe markiT. (...)onr rej. (...)dokonał zaboru z jego wnętrza w celu przywłaszczenia mienia w postaci: kasy fiskalnej, panelu do radia samochodowego, nawigacji samochodowej, portfela, pieniędzy, karty bankomatowejbanku (...), prawo jazdy, dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od pojazdu markiT. (...)onr rej. (...)oraz kartyF.(...)o łącznej wartości strat 1975 zł, czym działał na szkodęM. O.,

tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k. k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zb. zart. 276 k. k.w zb. zart. 275 § 1 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.

I
oskarżonegoA. J.uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach I. i III. wniosku Prokuratora, z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw opisany wart. 91 § 1 k. k., czyn zarzucany w punkcie I. wniosku Prokuratora kwalifikuje zart. 279 § 1 k. k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k., czyn zarzucany w punkcie III. wniosku Prokuratora kwalifikuje zart. 279 § 1 k. k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zb. zart. 276 k. k.w zb. zart. 275 § 1 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.i za to przy zastosowaniuart. 37 b k. k.orazart. 91 § 1 k. k.na podstawieart. 279 § 1 k. k.w zw. zart. 34 § 1, § 1 a pkt 1, § 1b, § 2 k. k.w zw. zart. 35 § 1 k. k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
oskarżonego uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie II. wniosku Prokuratora, czyn ten kwalifikuje zart. 278 § 1 i 5 k. k.w zw. zart. 12 k. k.i za to przy zastosowaniuart. 37 b k. k.na podstawieart. 278 § 1 k. k.w zw. zart. 34 § 1, § 1 a pkt 1, § 1b, § 2 k. k.w zw. zart. 35 § 1 k. k.skazuje go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

III
przy zastosowaniuart. 91 § 2 k. k.na podstawieart. 85 § 1 i 2 k. k.iart. 86 § 1 i 3 k. k.iart. 87 § 2 k. k.łączy orzeczone wobec oskarżonego w punktach I. – II. sentencji wyroku kary ograniczenia wolności i kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IV
na podstawieart. 46 § 1 k. k.zobowiązuje oskarżonegoA. J.do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. L.kwoty 4432 złote (cztery tysiące czterysta trzydzieści dwa złote), na rzecz pokrzywdzonegoM. O.kwoty 675 złotych (sześćset siedemdziesiąt pięć złotych) oraz na rzecz pokrzywdzonegoW. T.kwoty 870, 52 złotych (osiemset siedemdziesiąt złotych pięćdziesiąt dwa grosze);

V
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k. k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 3 listopada 2015 r., od godziny 22.45 do dnia 4 listopada 2015 r., do godziny 21.50, to jest okres jednego dnia, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VI
na podstawieart. 626 § 1 k. p. k.,art. 627 k. p. k.orazart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 i 4, art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 550 złotych, w tym wymierza mu opłatę w kwocie 420 złotych.

Sygn. akt: II K 304/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 17 października 2015 roku w godzinach wieczornychA. J.przebywał ze swoją znajomą w salonie gier przyul. (...)wG.. Spożywali razem alkohol. Po godzinie 23:00 oskarżony opuścił lokal i udał się w stronęG.. Po drodze spotkał swego znajomegoR. S.. Około północy mężczyźni znaleźli się razem naulicy (...). W pewnym momencieA. J.zauważył pojazdy stojące na parkingu należącym doklubu (...)i postanowił dokonać kradzieży. W tym celu wszedł na teren parkingu, przeskakując przez otaczający go płot.R. S.postanowił wrócić do domu. W tym czasieA. J.podszedł do zaparkowanej nieopodal taksówki markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiącej własnośćM. O.. Rozsunął boczną szybę znajdującą się w środkowej części pojazdu, wszedł przez powstały otwór do samochodu i wyniósł z niego zamontowaną wewnątrz kasę fiskalną o wartości 1.200 złotych, panel radiowy o wartości 100 złotych, nawigację samochodowąmarki L.o wartości 250 złotych oraz portfel o wartości 150 złotych, w którym znajdowały się pieniądze w kwocie 275 złotych, dowód osobisty, dowód rejestracyjny pojazdu, prawo jazdy, karta bankomatowaBanku (...), a także karta(...). Pieniądze wyjęte ze skradzionego portfelaA. J.wydał następnie na alkohol, natomiast pozostałe skradzione przedmioty porzucił w nieustalonym miejscu.

Dowód:

wyjaśnienia oskarżonegoA. J.– k. 111-111v, 191; zeznania świadkaM. O.– k. 5v-6, 126, 180, 186; zeznania świadkaK. K.– k. 14-15v; zeznania świadkaR. S.– k. 76v; szkic sytuacyjny – k. 3; protokół oględzin pojazdu – k. 10-11v; dokumentacja fotograficzna – k. 160
Tuż po dokonaniu kradzieży w samochodzie markiT. (...)i opuszczeniu parkingu przyul. (...),A. J.udał się z powrotem naul. (...). Zauważył tam, że przybudynku nr (...)stoi zaparkowany samochód markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), stanowiący własnośćP. L.. Podejrzewając, że wewnątrz mogą znajdować się wartościowe przedmioty, oskarżony postanowił dokonać kolejnej kradzieży. W tym celu wziął do ręki duży kamień, a następnie uderzył nim w szybę boczną pojazdu (od strony siedzenia pasażera), rozbijając ją. W ten sposób dostał się do wnętrza samochodu, skąd zabrał trzy buteleczki perfum:marki C.o wartości 200 złotych,marki Y. (...)o wartości 300 złotych i markiH. B.o wartości 200 złotych, okulary przeciwsłonecznemarki D.o wartości 100 złotych z etui o wartości 20 złotych, paralizator w latarce o wartości 100 złotych, narzędzie do spawania rurmarki R.o wartości 112 złotych, zegarek o wartości 400 złotych, koszulęmarki A.o wartości 400 złotych, gotówkę w kwocie 2.000 złotych. Nadto, ze schowka znajdującego się w pojeździe,A. J.zabrał portfel należący doW. T., w którym znajdowały się karty kredytowe: 2 kartybanku (...), 1 kartabanku (...)oraz jedna karnabanku (...).
Wkrótce po dokonaniu kradzieżyA. J.udał się naul. (...)do sklepu monopolowego, gdzie za pomocą karty kredytowej mBank zakupił alkohol i papierosy. Następnie udał się do domu. Około godziny 6:00 oskarżony spotkał się zR. S.. Mężczyźni udali się razem naul. (...), gdzie wsklepach (...),(...),(...),(...),(...)A. J.dokonał kolejnych 19 transakcji tą samą kartą, płacąc głównie za papierosy i alkohol. Dnia 18 października 2015 roku oskarżony dokonał w sumie 20 transakcji na łączną kwotę 870,52 złotych.

Dowód
         :
wyjaśnienia oskarżonegoA. J.– k. 111-111v, 191; zeznania świadkaP. L.– k. 32, 128v, 197; zeznania świadkaW. T.– k. 41v, 132; protokół oględzin pojazdu – k.35-35v; potwierdzenie wykonania operacji – k. 57-77; dokumentacja fotograficzna k. 172
Łączny koszt wstawienia nowej szyby do drzwi samochoduT. (...)poniesiony przezP. L.wyniósł 600 złotych.

Dowód:

zeznania świadkaP. L.- k. 32
Przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym oskarżonyA. J.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że dnia 17 października 2015 roku spożywał alkohol w lombardzie przyul. (...). Będąc pod wpływem alkoholu poszedł w stronęG.. Spotkał tamR. S.. Idąc ulicą przeskoczył przez płot na parking przyul. (...). Tam podszedł do pojazdu i rozsunął jego szybę. Z wnętrza zabrał kasę fiskalną, portfel z dokumentami, kartę płatniczą, pieniądze, panel radia samochodowego i nawigację samochodową. Był wtedy sam. Następnie wrócił naul. (...). Zobaczył tam samochód markiT.. W pojeździe tym wybił szybę boczną od strony pasażera. Z pojazdu zabrał torbę z jakimiś dokumentami, perfumami, okulary przeciwsłoneczne, lampę lutowniczą oraz karty bankomatowe. Następnie poszedł z tymi kartami do sklepów przyul. (...), gdzie kupił wódkę i papierosy. Rano spotkałR. S.. Pewnego dnia znajomy zapytał oskarżonego, czy wie coś o włamaniach do taksówki. On udał się do w miejsce, gdzie porzucił część mienia. Następnie przekazał znajomemu pokrzywdzonego kasę fiskalną i panel i chyba też nawigację. Wieczorem podrzucił pod płot portfel z dokumentami. Odnośnie zdarzenia naul. (...), to też odniósł torbę z dokumentami do mieszkania tego znajomego, któremu skradziono mienie.
wyjaśnienia oskarżonegoA. J.– k. 111-111v, 191
A. J.nie był dotąd karany przez Sąd.

Dowód:

dane o karalności – k. 217

Sąd zważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się na wyjaśnieniach oskarżonegoA. J., zeznaniach świadkówP. L.,W. T.,M. O.iK. K., a także na zebranych dokumentach urzędowych i prywatnych.
OskarżonyA. J.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, potwierdzając zarówno fakt włamania się do pojazdów i kradzieży przedmiotów wskazanych przez pokrzywdzonych, jak i fakt posłużenia się kartą kredytowąW. T.. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania tych wyjaśnień, jako że w pełni korespondują one z pozostałą częścią zebranego materiału dowodowego.
PokrzywdzeniP. L.,W. T.iM. O.opisali okoliczności, w jakich dowiedzieli się o fakcie włamania do pojazdów, a także wskazali, jakie przedmioty zostały im skradzione i jaka była ich wartość. Nadto świadekK. K., pełniąca funkcję stróża na parkingu przyul. (...), opisała, w jakich okolicznościach powzięła podejrzenie, że doszło do włamania do samochodu markiT. (...). Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionych wyżej świadków. Były one logiczne, zgodne ze wskazaniami doświadczenia życiowego i wzajemnie się uzupełniały, a nade wszystko w przeważającej mierze dotyczyły okoliczności bezspornych, potwierdzonych w trakcie oględzin pojazdów oraz w trakcie przesłuchania oskarżonegoA. J.. Świadkowie nie wskazali imiennieA. J.jako sprawcy włamania i kradzieży. Nie mieli oni żadnego powodu, by bezpodstawnie obciążać jakąkolwiek osobę.
Sąd z ostrożnością potraktował zeznania świadkaR. S..Świadek ten potwierdził wyjaśnieniaA. J., podając, iż widział, jak oskarżony zmierzał na parking przyul. (...). Brak jest przy tym jakichkolwiek dowodów, że współdziałał on z oskarżonym w popełnieniu badanych przestępstw. Jednakże należy uznać, iż mało prawdopodobne jest, iż nie wiedział on, że karta, którą dokonywał wraz z oskarżonym płatności w sklepach naul. (...), została skradziona. Należy zauważyć, iż był on znajomym oskarżonego i wiedział o dokonywanych przez niego kradzieżach. Już samo to, że oskarżony zdecydował się dokonać w ciągu kilkudziesięciu minut około 20 transakcji opiewających na małe kwoty w sklepach zlokalizowanych na jednej ulicy, powinno było wzbudzić daleko idące podejrzeniaR. S..
Sąd dał wiarę wszystkim dokumentom urzędowym przywołanym w ustaleniach faktycznych. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich kompetencji i w prawem przepisanej formie. Ich autentyczność nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Stanowią one obiektywne dowody zaświadczonych nimi okoliczności.
Wątpliwości nie budzą również ujawnione dokumenty prywatne w postaci potwierdzeń wykonania operacji (k. 57-77).
Czyny zarzucane oskarżonemuA. J.w punktach I. i III. wniosku Prokuratora wypełniają znamiona przestępstw zart. 279 § 1 k. k.iart. 278 § 1 i 5 k. k.Dnia 18 października 2015 roku oskarżony podszedł do pojazdów zaparkowanych przyul. (...)iul. (...). Tam, po uprzednim siłowym uzyskaniu dostępu do wnętrza pojazdów, zabrał z nich wartościowe przedmioty (takie jak kasa fiskalna, perfumy, okulary nawigacja samochodowa itd.) oraz karty uprawniające do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego (art. 278 § 1 i 5 k. k.). Przy czym, w przypadku czynu wymienionego w punkcie III. wniosku Prokuratora, oskarżony dokonał dodatkowo kradzieży dokumentu stwierdzającego tożsamośćM. O.(dowodu osobistego), a nadto ukrył (umieścił w miejscu nieznanym dla pokrzywdzonego) dokumenty należące doM. O.(dowód rejestracyjny pojazdu, prawo jazdy). Stąd kwalifikację prawną czynu wymienionego w punkcie III. wniosku uzupełniaart. 275 § 1 k. k.iart. 276 k. k.Oskarżony nie był w żaden sposób uprawniony wobec wymienionych przedmiotów. Mimo to, potraktował je jak własne i włączył w skład swego majątku, postępując z nimi tak jak właściciel. By umożliwić sobie dokonanie zaboru wymienionych wyżej przedmiotów,A. J.w obu przypadkach dokonał uprzednio przełamania zabezpieczeń w postaci szyb w drzwiach pojazdów, które uniemożliwiały swobodne wejście do środka. Nie może zatem budzić wątpliwości, że w celu dokonania kradzieży, dokonał on włamań do samochodów.
Czyn wymieniony w punkcie II. wniosku Prokuratora wypełnia natomiast znamiona czynu zart. 278 § 1 i 5 k. k.Oskarżony, posługując się skradzioną kartą kredytową, dokonał bowiem zaboru w celu przywłaszczenia (kradzieży) pieniędzy należących doW. T., powiązanych z jego rachunkiem bankowym.A. J.dopuścił się przypisanego mu czynu wieloetapowo. W przeciągu kilkudziesięciu minut udał się on do kilku sklepów, w których dokonał 20 transakcji kartą kredytową. Oczywiste jest, że jego zachowania stanowiły realizację z góry powziętego zamiaru. Sąd uznał je zatem za jeden czyn (czyn ciągły w rozumieniuart. 12 k. k.). W efekcie, pomimo, że zachowania oskarżonego rozpatrywane oddzielnie, z uwagi na wartość skradzionych rzeczy (niższą od 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę), stanowiłyby wykroczenia, Sąd dokonał zsumowania tych wartości, co pozwoliło na przypisanieA. J.przestępstwa kradzieży.
W czasie popełnienia przez oskarżonegoA. J.przypisanych mu czynów nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca ich kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winę oskarżonego. Nie był on w szczególności ograniczony w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swoich czynów przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych.A. J.jest i już w trakcie popełnienia czynów był osobą dorosłą. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonego.
Stopień szkodliwości społecznej czynówA. J.należy określić jako wysoki. Oskarżony dopuścił się ich z premedytacją i z chęci łatwego zysku. Dokonując kradzieży pozbawił pokrzywdzonych nie tylko przedmiotów o wymiernej wartości majątkowej, lecz również dokumentów o istotnym znaczeniu. Wykazał się przez to pogardą dla owoców cudzej pracy. By dostać się do wnętrza samochodu markiT. (...), wybił szybę pojazdu należącego doP. L., przez co uszkodził mienie należące do pokrzywdzonego. Warto również zauważyć, że włamując się do samochodu zaparkowanego na dozorowanym parkingu oraz płacąc kilkukrotnie cudzą kartą w sklepach wyposażonych w kamery monitoringu,A. J.wykazał się zuchwalstwem.
Czyny wymienione w punktach I. i III. wniosku Prokuratora zostały popełnione w ciągu kilkudziesięciu minut z wykorzystaniem takiej samej sposobności (włamanie do zaparkowanych pojazdów). Sąd uznał zatem, że stanowią one ciąg przestępstw (art. 91 § 1 k. k.), za który, w punkcie I. wyroku, przy zastosowaniuart. 37b k. k., wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Natomiast w punkcie II. sentencji wyroku, za czyn zart. 278 § 1 i 5 k. k.(punkt II. wniosku Prokuratora), Sąd przy zastosowaniuart. 37 b k. k.wymierzył oskarżonemu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Na niekorzyśćA. J.przemawiają przede wszystkim okoliczności wpływające na ocenę szkodliwości społecznej jego czynów, a zwłaszcza fakt, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim przemyślanym i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Naczelną pobudką przyświecającą mu w chwili czynu była niewątpliwie chęć łatwego i szybkiego wzbogacenia się. Za okoliczność obciążającą należy także uznać fakt, że oskarżony działał pod wpływem alkoholu.
Na korzyść oskarżonego Sąd poczytał jego uprzednią niekaralność oraz przyznanie się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
W punkcie III. sentencji wyroku Sąd połączył orzeczone kary, wymierzając karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Za zastosowaniem w przeważającej mierze zasady absorpcji kar przemawia ścisły związek czasowy popełnionych czynów oraz podobieństwo naruszonych dóbr prawnych. Za częściową kumulacją kar przemawia popełnienie przestępstw na szkodę wielu pokrzywdzonych.
W ocenie Sądu, wniosek Prokuratora przewidujący jednoczesne orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności oraz kary ograniczenia wolności był zasadny.A. J.nie był wprawdzie dotychczas karany (vide:karta karna - k. 217). Jednak dopuścił się on przestępstw o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, skierowanych przeciwko mieniu. Oskarżony dopuścił się tych czynów działając w sposób zuchwały. Stopień winy oskarżonego należy uznać za znaczny. Okoliczności popełnienia każdego z czynów oraz wielość karygodnych zachowań, które złożyły się na te czyny, rodzą obawę, żeA. J.może dopuścić się podobnych przestępstw w przyszłości. W ocenie Sądu, zastosowanie wobecA. J.w badanym przypadku jedynie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania mogłoby wywołać u oskarżonego poczucie bezkarności. Wzgląd na cele wychowawcze kary, a także wzgląd na stopień szkodliwości społecznej czynówA. J., a z drugiej strony wzgląd na jego uprzednią niekaralność, przemawiają za zastosowaniem wobec niego stosunkowo krótkiej izolacji i dodatkowo kary o charakterze wolnościowym. Sąd uznał, iż dla osiągnięcia wychowawczych i szczególno - prewencyjnych celów kary sama tylko izolacjaA. J.może być zabiegiem niewystarczającym. Dlatego, chcąc unaocznić mu nieopłacalność dopuszczania się kradzieży oraz naganność popełnionych występków, Sąd doszedł do wniosku, iż po opuszczeniu zakładu karnego, zasadne będzie przymuszenie oskarżonego do świadczenia nieodpłatnej kontrolowanej pracy przynoszącej realną korzyść dla całego społeczeństwa. Jednocześnie należało uznać, że dłuższa izolacjaA. J.(którą można było zastosować za zasadach ogólnych), stanowiłaby sankcję nadmiernie dolegliwą.
W punkcie IV. sentencji wyroku Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkód wyrządzonych pokrzywdzonym w wyniku popełnionych przestępstw. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie to powinno wzmocnić wychowawcze oddziaływanie orzeczonej kary.
W punkcie V. sentencji wyroku na poczet orzeczonej wobecA. J.kary pozbawienia wolności, zaliczono okres faktycznego pozbawienia wolności w sprawie (zatrzymania).
Sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, w tym wymierzył mu stosowną opłatę, (punkt VI. sentencji wyroku), albowiem swoim zachowaniem przyczynił się on do ich powstania. Oskarżony osiąga stały dochód. Ich uiszczenie nie będzie dla niego nadmiernie dolegliwe.