Sąd Rejonowy w Radomsku
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 465/16
Data wyroku: 2016-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Hanus-Klara
Teza: oskarżony działał w "specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych" bowiem był uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a nadto dopuścił się przypisanego mu  czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Sygn. akt VI K 465/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy w Radomsku, VI Wydział Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Anna Hanus- Klara
Protokolant: sekretarz sądowy Bogumiła Dobrakowska,S. K.
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w RadomskuW. W.,G. S.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18.10.2016r., 23.11.2016r. wR.
sprawyM. Ś., synaI.iA. z domu S.,urodzonego (...)wR.
oskarżonego o to, że:
w dniu 25 czerwca 2016roku o godz. 20.30 w miejscowościP.naulicy (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym w ruchu lądowym jechał jako kierujący motoroweremmarki R.onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się będąc prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowym w Radomsku wyrokiem w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 z dnia 02.09.2015r. za prowadzenie pojazdu mechanicznegow stanie nietrzeźwości, a nadto w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo
tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

1
oskarżonegoM. Ś.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 4 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 42 § 3 kkw zw zart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. Ś.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 10 (dziesięciu) lat;

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. Ś.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000,00 zł (dziesięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. Z.kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. Ś.z urzędu;

5
zwalnia oskarżonegoM. Ś.od opłaty i obowiązku zwrotu wydatków poniesionych w sprawie.

Sygn. akt VI K 465/16

UZASADNIENIE
M. Ś.został oskarżony o to, że:
w dniu 25 czerwca 2016roku o godz. 20.30 w miejscowościP.naulicy (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym w ruchu lądowym jechał jako kierujący motoroweremmarki R.onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się będąc prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowym w Radomsku wyrokiem w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 z dnia 02.09.2015r. za prowadzenie pojazdu mechanicznegow stanie nietrzeźwości, a nadto w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo
tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku 02.09.2015r. w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 orzeczono wobecM. Ś.karę 6 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz na podstawieart. 71 § 1 kkkarę 60 stawek dziennych grzywny każda po 10,00 zł za czyn wyczerpujący dyspozycjęart. 178a § 1 kk. Nadto, orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 17.09.2015r.
(odpis wyroku – k. 8-9)
M. Ś.w dniu 25 czerwca 2016r. o godzinie 20.30 w miejscowościP.naul. (...)jechał jako kierujący motoroweremmarki R.onr rej. (...). Był wówczas w stanie nietrzeźwości w stężeniu 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony jechał jako kierujący tym pojazdem i przewoził pasażera, który tak, jak i on, nie miał kasku ochronnego.
(wyjaśnienia oskarżonegoM. Ś.– k. 43v, k. 12-13, zeznania świadków:M. O.– k. 44, k. 14,Ł. K.– k. 44-44v, k. 16, notatka urzędowa – k. 1, protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k. 2)
Oskarżony nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.
(informacja dotycząca prawa jazdy – k. 5)
M. Ś.jest synemI.iA. z domu S.,urodził się (...)wR., posiada obywatelstwo polskie, legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym, ukończył I klasę szkoły zawodowej, jest bezrobotny, pozostaje na utrzymaniu rodziców, na utrzymaniu dziecko w wieku 3 lat, nie posiada majątku, był karany.
(oświadczenie oskarżonego – k. 43, informacja zK.– k.6-7, odpis wyroku – k.8-9)
M. Ś.leczył się odwykowo i w związku z tym był badany przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. W swej pisemnej opinii stwierdzili oni, że nie jest on chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Występują u niego zakłócenia czynności psychicznych pod postacią zespołu zależności alkoholowej. W czasie zarzucanego mu czynu miał ograniczoną zdolność do rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swym postępowaniem z uwagi na stan upojenia alkoholowego prostego, którego skutki mógł przewidzieć. Jego poczytalność w toku postępowania nie budzi wątpliwości.
(pisemna opinia biegłych lekarzy psychiatrów – k. 46-48)
Zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na etapie postępowania jurysdykcyjnegoM. Ś.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, iż w dniu 25.06.2016r. spożywał alkohol postaci piwa z kolegą. Następnie z kolegą pojechał doP.na festyn. On kierował motoroweremmarki R.. Został zatrzymany przez patrol policji pod barem naul. (...)
W toku postępowania sądowego oskarżony wyjaśnił: „głupi byłem, wypiłem. Skuterem myślałem, że mogę jechać, bo to nie jest na prawo jazdy. Wiedziałem, że mam zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, ale myślałem, że to dotyczy samochodówi ciągników. Byłem już karany za jazdę w stanie nietrzeźwości. (…) wypiłem 2 piwao pojemności 650 ml. W poprzedniej sprawie miałem 2 coś promila. (…) leczyłem sięwW..
(wyjaśnienia oskarżonegoM. Ś.– k. 43v, k. 12-13)
SĄD DOKONAŁ NASTĘPUJĄCEJ OCENY DOWODÓW:
Zgromadzony w sprawie nieosobowy materiał dowodowy tj. protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości, notatka urzędowa, odpis wyroku, informacja dotycząca prawa jazdy, informacja zK., nie był w toku postępowania podważany i Sąd również nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować jego wiarygodność.
Za w pełni wiarygodną Sąd uznał opinię biegłych lekarzy psychiatrów, bowiem jest jasna, brak w niej wewnętrznych sprzeczności, szczegółowo odpowiada na pytania zakreślone w tezie dowodowej.
Dokonując oceny osobowych źródeł dowodowych, Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznaniaM. O.orazŁ. K.. Ich depozycje są logiczne, spójne. Osoby te nie miały żadnego interesu w tym by zeznawać nieprawdę,a nadto podkreślić należy, iż ich zeznania korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego.
WyjaśnieniaM. Ś.również Sąd uznał za wiarygodne, nie znajdując podstaw, by w tej mierze zająć odmienne stanowisko. Oskarżony wskazał szczegółowo okoliczności w jakich doszło do przedmiotowego zdarzenia, jego poszczególnych etapów. Szczerze przyznał, że doskonale zdawał sobie sprawę z tego, iż obowiązuje go zakaz prowadzenia pojazdów mechaniczny, choć, co zdaniem Sądu stanowi o pewnej jego przebiegłości, uznał że nie dotyczy to motorowerów. Świadczy to też o jego niedojrzałościw dbałości o swe sprawy.

SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE

Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne i dokonując oceny dowodów, jakw powyższy sposób, Sąd uznał za udowodnione, żeM. Ś.w dniu 25 czerwca 2016roku o godz. 20.30 w miejscowościP.naulicy (...), będąc w stanie nietrzeźwości 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym w ruchu lądowym jechał jako kierujący motoroweremmarki R.onr rej. (...), przy czym czynu tego dopuścił się będąc prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowym w Radomsku wyrokiem w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 z dnia 02.09.2015r. za prowadzenie pojazdu mechanicznegow stanie nietrzeźwości, a nadto w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, czym wypełnił dyspozycjęart. 178a § 4 kk.
Zgodnie zart. 178a § 1 kkkto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.Paragraf 4tego samego artykułu przewiduje, że jeżeli sprawca czynu określonego w§ 1był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w§ 1w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
W myślart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy:
1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub
2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne w kontekście cytowanych przepisów jednoznacznie wskazują, iż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w postaci motoroweru mając w organizmie zawartość alkoholu przekraczającą próg wartości wskazany w powołanym wyżej przepisie, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 z dnia 02.09.2015r. w związku ze skazaniem za przestępstwo na okres 3 lat.
Należy pamiętać, iż zgodnie z linią orzecznictwa Sądu Najwyższego (postanowieniez dnia 19.01.2012 r., sygn. I KZP 22/11, opubl. OSNKW 2012/1/6) „artykuł 178a § 4 kkcechuje niejednorodny charakter normatywny:pierwsza jego część wyraża instytucję nadzwyczajnego obostrzenia kary, polegającą na specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych, a druga część tego przepisu określa typ czynu zabronionego, bowiem okoliczności w nim wskazane związane są ściśle z oceną społecznej szkodliwości czynu sprawcy, który prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, nie tylko narusza podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji, ale ponadto, nie wykonując wcześniej orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, okazuje lekceważenie dla wyroków sądowych, naruszając tym samym autorytet wymiaru sprawiedliwości”.
Jak wskazano w komentarzu doart. 178a Kodeksu karnegoautorstwaM. K. (1),P. K.,M. K. (2),M. M.(Oficyna 2010, Stan prawny: 2010.09.08-teza 14 i 15) przepisart. 178a § 4 kkzostał oddany przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 lutego 2910r o zmianie ustawy – Kodeks karny, ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 40, poz. 227. Przepis ten wszedł życie 1 lipca 2010r. Ustawodawca wprowadził tym samym nowy typ kwalifikowany poprzez wskazanie trzech alternatywnie określonych znamion kwalifikujących. Pierwsze z nich stanowi przypadek recydywy ogólnej jednorodnej, gdzie znamieniem wpływającym na zwiększenie zagrożenia karą jest uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo zart. 178a § 1 kk, niezależnie od tego, na jaką karę sprawca został skazany, czy to była kara bezwzględna, a jeśli tak-jaką część kary odbył. Ustawodawca nie podaje tu żadnych nowych terminów, zatem należy przyjąć, iż sprawca czynu zart. 178a § 4 kkbędzie ponosił zaostrzoną odpowiedzialność do momentu zatarcia skazania. Drugim znamieniem przewidzianym przez ustawodawcę jest popełnienie jednego z trzech przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub takiego przestępstwa z części wojskowejkodeksu karnego, popełnionych w stanie nietrzeźwości lub odurzenia. Jest to rodzaj recydywy ogólnej niejednorodnej. Kolejnym znamieniem jest popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 kkw okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonegow związku ze skazaniem za przestępstwo.
Uznać należy, iż oskarżony działał w „specyficznej recydywie w zakresie przestępstw komunikacyjnych” w powyższym rozumieniu, bowiem był uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a nadto dopuścił się przypisanego mu czynu w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu w sposób nie budzący wątpliwości na przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu czynu umyślnie. Nie może również budzić wątpliwości wina oskarżonego.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego czy też okoliczności w jakich działał mogłyby wpływać ograniczająco na możliwość jego zachowania się w sposób zgodny z prawem. Stąd też Sąd uznał oskarżonego za winnego przypisanego mu czynu.
W ocenie Sądu przestępstwo jakiego dopuścił się oskarżony cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Oskarżony powinien mieć świadomość zagrożenia jakie stwarza dla innych uczestników ruchu nietrzeźwy kierujący. Oskarżony jadąc jako kierujący samochodem w stanie nietrzeźwości naruszył jedną z podstawowych zasad obowiązujących w ruchu lądowym (zob.art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym– Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm) - tj. zasadę trzeźwości.
Postawa oskarżonego świadczy o całkowitym braku poszanowania nie tylko dla powyższej zasady, ale też lekceważącym stosunku do przepisów prawa karnego penalizujących takie zachowanie oraz braku poczucia odpowiedzialności za zdrowie i życie innych uczestników ruchu.
Przy wymiarze kary Sąd jako okoliczność obciążającą oskarżonego poczytał fakt, iż jechał on jako kierujący motorowerem w stanie nietrzeźwości wyrażającym sięw stężeniu 0,79 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu we krwi. Wprawdzie okoliczność ta należy do znamion przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kk, jednakże może być traktowana jako okoliczność wpływająca na wymiar kary, bowiem podlega stopniowaniu co do nasilenia. (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., sygn. V KR 341/74 OSNKW 1975/2/25).
Na niekorzyść oskarżonego Sąd poczytał także jego uprzednią karalność za przestępstwo wyczerpujące dyspozycjęart. 178a § 1 kkoraz to, że dopuścił się ponownie przestępstwa polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości raptem 9 miesięcy po uprawomocnieniu się wyroku skazującego go za takie samo przestępstwo i w dodatku w trakcie obowiązywania go zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Okolicznością łagodzącą jest to, że oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu.
W ocenie Sądu orzeczona wobecM. Ś.kara w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności spełni swe cele w zakresie zarówno prewencji indywidualnej, uświadamiając mu wagę naruszonych przez niego norm prawnych oraz godny potępienia sposób działania, jak i adekwatna będzie z punktu widzenia społecznego poczucia sprawiedliwości w aspekcie tzw. prewencji generalnej.
Fakt, iż w chwili przypisanego czynu oskarżonybył on osobą skazaną na karę pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 02.092.015r. w sprawie o sygn. akt VI K 331/15 uniemożliwia zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary (patrz:art. 69 § 1 kk). Przepis ten stanowi, iż warunkowo można zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 1 roku,jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolnościi jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Sąd uznał, iż kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania wpłynie wychowawczo na oskarżonego, wzbudzi w nim wolę współdziałaniaw kształtowaniu społecznie pożądanych postaw, a zwłaszcza potrzebę przestrzegania porządku prawnego. W ocenie Sądu wymierzenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania jest właściwe, by wzbudzić w oskarżonym poczucie odpowiedzialności za dokonany przez niego czyn zabroniony. Uprzednio dawana mu szansa w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, nie była przez niego umiejętnie wykorzystana, bowiem po pewnym czasie (stosunkowo krótkim) znowu wszedł w konflikt z prawem, popełniając identyczne przestępstwo.
Mając na względzie treść przepisuart. 42 § 3 kkorazart. 42 § 2 kk, Sąd orzekł wobecM. Ś.,obligatoryjnyw sytuacji skazania za przestępstwo zart. 178a § 4 kk, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i ustalił czas jego trwania na okres 10 lat (maksymalny wymiar to 15 lat). Przepisart. 42 § 3 kkstanowi, iż w razie skazania za przestępstwo wyczerpujące dyspozycjęart. 178a § 4 kkorzeka się dożywotnizakaz prowadzania pojazdów mechanicznych, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Oczywiście minimalny okres na jaki można orzec taki zakaz, w razie uznania, że mamy do czynienia z wyjątkowym wypadkiem, to okres 3 lat. Sąd w niniejszej sprawie uznał, że wymiar środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym należy ustalić na okres 10 lat.M. Ś.jest osobą młodą, można powiedzieć, że dopiero rozpoczyna dorosłe życie, choć już z pewnym „balastem”, jakim są zapadłe wobec niego wyroki skazujące. Mając na uwadze stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu, jakie stwierdzono u oskarżonego w chwili zarzucanego mu czynu oraz to, by nie zamykać mu na zawsze drogi do uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, co wiąże się również z możliwościami uzyskania pracy, Sąd zdecydował by ustalić wymiar ww. środka karnego na poziomie 10 lat. W ocenie Sądu w tym okresie oskarżony winien zrozumieć naganność swego postępowania, w wystarczającym stopniu „odczuć” negatywne konsekwencje swego niewłaściwego zachowania.
Na podstawieart. 43a § 2 kkSąd orzekł wobec oskarżonego, obligatoryjny w przypadkach skazania za przestępstwo zart. 178a § 4 kk, środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Ustalając wymiar w/w środka, Sąd doszedł do przekonania, że nawetminimalnie możliwado orzeczenia kwota 10.000 zł, będzie stanowiła dla oskarżonego realną dolegliwość finansową i dostatecznie wzmocni represję za popełniony przez niego czyn.
W punkcie 4 wyroku na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. Z.- obrońcy z urzędu oskarżonego - kwotę 619,92 tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, ustalając jej wysokość na podstawie § 2, § 4 ust 1, 2 i 3, § 17 ust 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801).
Nadto, na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw zart. 17 ust 1 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm) Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty i obowiązku zwrotu wydatków poniesionych w sprawie, bowiem aktualnie nie uzyskuje on dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców, sam ma na utrzymaniu trzyletnie dziecko.