Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 41/16
Data wyroku: 2016-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Skrzypek, Mirosław Szwagierczak, Urszula Kocyłowska
Słowa kluczowe: Koszty Procesu
Podstawa prawna: art. 98, 102 kpc, art. 118 ust. 1a ustawy o emeryt. i ren. z FUS par. 15 rozporz. M. Spr. z 22.10.2015 r. (Dz. U.2015.1801)
Teza: W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w sytuacji gdy przed wytoczeniem "odwołania odwołujący nie mógł wykazać podstaw swego roszczenia" gdyż wymagało to przeprowadzenia dowodów osobowych możliwych dopiero na etapie postępowania sądowego, brak jest podstaw do nie przyznania mu zwrotu kosztów procesu - z powołaniem się na zasadę słuszności ustanowioną w art. 102 kpc.

Sygn. akt III AUz 41/16

POSTANOWIENIE
Dnia30 czerwca 2016r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Mirosław Szwagierczak (spr.)

Sędziowie:

SSA Urszula Kocyłowska
SSA Roman Skrzypek

po rozpoznaniu w dniu30 czerwca 2016 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuJ. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wJ.
o emeryturę
na skutekzażalenia pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wJ.
od postanowieniaSądu Okręgowego w Krośnie
z dnia10 maja 2016 r.sygn. aktIV U 342/16
p o s t a n a w i a:

o d d a l i ć z a ż a l e n i e

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie zasądził od pozwanego Oddziału ZUS wJ.na rzecz powodaJ. K.kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego za pierwszą instancję(art. 98 kpc.) .
W uzasadnieniu organ rentowy zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego tj. niezastosowanie w sprawieart. 102 k. p. c.i nieodstąpienie od zasądzenia od ZUS O/J.na rzecz wnioskodawcy kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym w sytuacji gdy Sąd ustalił brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji .
Wobec powyższego organ rentowy wnosi o uchylenie postanowienia o kosztach zastępstwa procesowego i odstąpienia od obciążania ZUS obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego .
Powód nie odniósł się do zażalenia ZUS .

Sąd Apelacyjny rozważył co następuje :
Zażalenie pozwanego zasadza się na twierdzeniu , iż w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek słuszności odstępstwa od zasady odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 102 kpc) .
W tym miejscu trzeba przypomnieć , że ingerencja w suwerenne uprawnienie Sądu I instancji , w ramach rozpoznania niniejszego zażalenia , może nastąpić jedynie w sytuacji stwierdzenia , że dokonana ocena pierwszoinstancyjna jest dowolna czy też oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw ( patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2011 r. – V CZ 23/11 ) .
W świetle powyższego zarzut skarżącego jawi się raczej jako próba własnej interpretacji zasady słuszności ustanowionej wart. 102 kpc, a nie jako egzemplifikacja twierdzeń oraz argumentu , iż nie zastosowanie wobec ZUS przez Sąd Okręgowy dobrodziejstwa zart. 102 kpcbyło „dowolne” oraz jest „oczywiście” bezzasadne .
I już dlatego zażalenie wywiedzione przez pozwany organ nie mogło wywrzeć postulowanego w nim skutku .
Rzeczą inną jest , wobec nader zwięzłego uzasadnienia rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 maja 2016 r. , konieczność stwierdzenia , iż :- po pierwsze ; w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w sytuacji gdy przed wytoczeniem odwołania , odwołujący nie mógł wykazać podstaw swego roszczenia , gdyż wymagało to przeprowadzenia dowodów osobowych możliwych dopiero na etapie postępowania sądowego , brak jest podstaw do nieprzyznania mu zwrotu kosztów procesu – z powołaniem się na zasadę słuszności ustanowioną wart. 102 kpc( por. odpowiednio : postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lipca 1974 r. – I CZ 88/74 ) ,
- po drugie; przepisart. 102 kpcstanowi wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i jako taki podlega każdorazowej konkretyzacji oraz wyklucza wykładnię rozszerzającą . Dlatego też powoływanie się przez pozwanego li tylko na fakt , iż Sąd pierwszoinstancyjny nie stwierdził odpowiedzialności ZUS – po myśli art. 118 ust 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS – jest wysoce niewystarczające ,
- po trzecie ; zasądzone wynagrodzenie adwokackie jest na poziomie stawki prawnie dopuszczalnej - ( § 15 ust 2 rozporządzenia MS z 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów… Dz. U. 2015 r. poz. 1801 ) w rozpoznawanym przypadku - co odpowiada poczuciu sprawiedliwości ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lutego2011 r. – II PZ 1/11 ).
I dlatego zażalenie pozwanego podlegało oddaleniu stosowanie doart. 397 § 2 kpcw związku zart. 385 kpc.