Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1565/15
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Przesmycki

Sygn. akt II W 1565/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Jarosław Przesmycki
Protokolant:   st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska
z oskarżenia Straży Miejskiej wG.przy udzialeK.
po rozpoznaniu w dniach 14.09.2015 r., 14.(...)., 2.03.2016 r., sprawy
M. D.– c.W.iA.z d.B.,ur. (...)wG., zam.(...)-(...) G.,(...),PESEL: (...),
obwinionej o to, że:
w dniu 28 listopada 2014 r. o godz. 8.12 wG.naul. (...), kierując pojazdem marki(...)onr rej. (...), przekroczyła dozwoloną prędkość jazdy na obszarze zabudowanym o 24 km/h,
tj. o wykroczenie z art. 92a kw

o r z e k ł :

I
ObwinionąM. D.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu,tj. wykroczenia z art. 92a kw i za to, na podstawie art. 92a kw wymierza jej karę grzywnyw wysokości 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych).

II
Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty i obciąża ją kosztami postępowania w wysokości 1.909,27 zł (tysiąc dziewięćset dziewięć złotych 27/100).

Sygn. akt II W 1565/15

UZASADNIENIE
ObwinionaM. D.nie była dotychczas karana za wykroczenia drogowe.
D o w ó d :
informacjaK.w/m k. 74 akt
Obwiniona jest właścicielką samochodu marki(...)onumerze rejestracyjnym (...).
D o w ó d :
pismo z(...)k. 5 akt
W dniu(...)około godz. 8:12 wG.naulicy (...)obwiniona przekroczyła dozwoloną prędkość jazdy o 24 km/h.
Fakt ten zarejestrował fotoradar należący do Straży Miejskiej wG..
D o w ó d :
raport z działania fotoradaru k.3 akt, opinia antropologiczna k. 49-55
W oświadczeniu kierowanym do Straży Miejskiej wG.obwiniona najpierw wskazała jako osobę kierującąA. W.(k. 6 akt), po czym kwestionowała prawo Straży Miejskiej do żądania od niej danych osobowych kierowcy. Swoje stanowisko obwiniona podtrzymała w sprzeciwie od wyroku nakazowego
D o w ó d :
wyjaśnienia obwinionej k. 38
Zdaniem Sądu wyjaśnieniom obwinionej nie można dać wiary bowiem są nielogiczne, niespójne i nieprzekonywujące.
Obwiniona w zależności od wyników postępowania dowodowego próbuje manipulować postępowaniem. Najpierw twierdzi, że kto inny był kierowcą w dniu 18 listopada 2014 r., a gdy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu badań antropologicznych stara się przekonać Sąd, że niniejszej sprawie brak jest skargi uprawnionego oskarżyciela – Straży Miejskiej. Tak jednak nie jest. W chwili złożenia przeciwko obwinionej wniosku o ukaranie w czerwcu 2015 r. Straż Miejska miała takie uprawnienie i w ocenie Sądu nie straciła tych uprawnień do postępowań wszczętych przed 31 grudnia 2015 r. Nie ma bowiem przepisu, który pozbawiałby Straż Miejską tego uprawnienia i przekazywał je Policji.
Odnosząc się do sporządzonej opinii, Sąd w pełni podziela jej wnioski, jest bowiem logiczna, spójna, obiektywna i przekonywująca a nadto została sporządzona przez osobę dysponującą odpowiednią wiedzą i doświadczeniem życiowym.
Wynika z niej, że wiele cech antropologicznych głowy i twarzy n/n kobiety zza kierownicy jest tak samo ukształtowanych jak u obwinionej i brak jest przy tym cech odmiennych. Taka zgodność cech zdaniem Sądu nie jest przypadkowa i wynika z faktu, że obwiniona jest właścicielką samochodu marki(...), którym kierowała i przekroczyła dozwoloną prędkość.
W tym stanie rzeczy wina obwinionej nie budzi wątpliwości.
Wykroczenie z art. 92a kw popełnia kto, prowadząc pojazd, nie stosuje się do ograniczenia prędkości określonego ustawą lub znakiem drogowym. Obwiniona popełniła zarzucany jej czyn, bowiem w dniu(...)r. o godz. 8.12 wG.naul. (...), kierując pojazdem marki(...)onr rej. (...), przekroczyła dozwoloną prędkość jazdy na obszarze zabudowanym o 24 km/h.
Za to Sąd wymierzył jej karę grzywny w wysokości 150 zł, odpowiednią do stopnia jej winy. Obwiniona znacznie przekroczyła dozwoloną prędkość. Równocześnie Sąd wziął pod uwagę, że obwiniona nie była dotychczas karana.
O kosztach orzeczono po myśliart. 627 k.p.k., uznając że ich uiszczenie nie będzie zbyt uciążliwe dla obwinionej.