Sąd Rejonowy w Słupsku
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 236/15
Data wyroku: 2016-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Krywiel-Markiewicz

Sygn. akt VI GC 236/15 upr

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Słupsku Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodnicząca SSR Grażyna Krywiel-Markiewicz
Protokolant st.sekr.sąd. Kamilla Pszczółkowska
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 roku w Słupsku
na rozprawie sprawy
z powództwa Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego(...)Nr 211 z siedzibą weW.
przeciwkoJ. L.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt VI GC 236/15 upr

UZASADNIENIE
Powód – Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty(...)nr 211 weW.reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, dnia 24 marca 2015 r. wniósł o zasądzenie od pozwanegoJ. L.kwoty 4.781,85 zł z ustawowymi odsetkami od wniesienia pozwu tytułem niespłaconej kwoty z zawartej z(...) S.A.umowy bankowej.
W uzasadnieniu wskazał, że pozwany był zobowiązany do zwrotu kwoty pieniężnej otrzymanej od(...) S.A.Pomimo upływu wyznaczonego terminu pozwany nie dokonał zapłaty, wobec czego(...) S.A.zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności.
Pozwany –J. L.złożył odpowiedź na pozew, która została na podstawieart. 207§ 7 k.p.c.zwrócona. Na rozprawie powód wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 11 kwietnia 2004 r. pozwany zawarł z(...) S.A.umowę bankową o numerze(...)- (...)-270-11, na podstawie której pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązany został do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie.
bezsporne
Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty(...)nr 211 umową sprzedaży wierzytelności z dnia 9 czerwca 2009 r. nabył od(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.wierzytelność wobecJ. L.. Następnie pismem z dnia 18 lutego 2015 r. wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 4.806,06 zł do dnia 25 lutego 2015 r.
dowód:wyciąg z ksiąg rachunku k. 7, umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikiem k. 8-16, wezwanie do zapłaty k. 17-18.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 509 § 1 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2).
Analizując przedstawione do pozwu dokumenty stwierdzić należy, że potwierdzają one skuteczność dokonanego przelewu wierzytelności.
Strona powodowa wystąpiła o zapłatę należności, którą w 2009 r. nabyła od cedenta(...) S.A.
W sprawie bezspornym było, że pozwany zawarł z(...) S.A.umowę bankową, w ramach której powstało nieuiszczone do chwili obecnej zobowiązanie.
Spornym było, czy roszczenie powoda jest zasadne, gdyż pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
Z przedstawionych przez powoda dowodów jednoznacznie wynika, że pozwany zawarł z(...) S.A.umowę w dniu 11 kwietnia 2004 r. Powód zaś zawarł z(...) S.A.umowę sprzedaży wierzytelności w dniu 9 czerwca 2009 r. Według twierdzenia powoda zawartego w pozwie pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek, w wyniku czego pierwotny wierzyciel wezwał pozwanego do zapłaty, zastrzegając, że w razie niespełnienia świadczenia wierzytelność zostanie przelana na powoda. Brak zapłaty ze strony pozwanego spowodował zawarcie w dniu 24 czerwca 2009r. umowy przelewu. W tej sytuacji przyjąć należało, że roszczenie było wymagalne co najmniej w tej dacie.
W myśl ogólnej zasady wyrażonej wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z obowiązującą procedurą cywilną nie do sądu należy zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Innymi słowy sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności spornych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawiania dowodów spoczywa bowiem na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na tej stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne.
Spostrzeżenie powyższe miało w niniejszej sprawie takie znaczenie, że to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, że nie doszło do przedawnienia wierzytelności, czego nie uczynił.
Zgodnie zart. 118 k.c.termin przedawnienia roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi 3 lata.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zarzut przedawnienia roszczenia, podniesiony przez powoda, jest uzasadniony, bowiem od momentu wymagalności roszczenia do dnia wniesienia pozwu do Sądu upłynął wskazany w przepisieart. 118 k.c.trzyletni termin przedawnienia – pozew został wniesiony do Sądu po ponad 5 latach od dnia zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności.
Dlatego też, wobec uwzględnienia zarzutu przedawnienia, Sąd – na podstawieart. 117 § 2 k.c.– orzekł jak w sentencji wyroku.