Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 125/15
Data wyroku: 2016-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kozłowska-Czabańska
Podstawa prawna: art 23 ust 1 ordynacja podatkowa

Sygn. akt VII U 125/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Anna Kozłowska-Czabańska

Protokolant:

sekr. sądowy Aneta Rapacka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. w Warszawie
sprawyA. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o wysokość zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek
na skutek odwołaniaA. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 12 listopada 2014r., znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zwalniaA. K.z obowiązku spłaty zaległych składek na ubezpieczenia społeczne za okres 1 września 2006 roku do dnia 30 czerwiec 2007 roku, ustalając, że w/w okresieA. K.nie podlegała ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia poza rolniczej działalności gospodarczej.

UZASADNIENIE
A. K.w dniu 22 grudnia 2014 r. wniosła odwołanieza pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowego z dnia12 listopada 2014 r., znak:(...)w przedmiocie ustalenia wysokości nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Odwołująca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych poprzez zobowiązanie jejdo opłacenia składek z tytułu ubezpieczenia społecznego, ubezpieczenia zdrowotnegoi Funduszu Pracy, ponieważ obowiązek ten wygasł w dniu 2 sierpnia 2006 r. z dniem opuszczenia przez nią kraju i całkowitego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Ubezpieczona wniosła o zmianę decyzji poprzez ustalenie, iż nie jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu ubezpieczenia (k. 2-4 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w odpowiedzina odwołanie z dnia 22 stycznia 2015 r. wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy wskazał,że w oparciu o zaświadczenie Prezydenta m. st.W.z dnia 15 grudnia 2008 r.oraz informację z Urzędu SkarbowegoW.-P.z dnia 30 czerwca 2011 r. wydano decyzję w dniu 29 lutego 2012 r. stwierdzającą, że odwołująca podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej od dnia 18 stycznia 1999 r.do dnia 31 sierpnia 1999 r. oraz od dnia 1 września 2006 r. do dnia 29 czerwca 2007 r. Oddział podniósł, że niniejsza decyzja nie została zaskarżona i w związku z tym jest prawomocna. W ocenie organu rentowego stwierdzenie zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy za okres od września 2006 r. do czerwca 2007 r. było prawidłowe (k. 8-9 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczona rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej podfirmą (...)od dnia 18 stycznia 1999 r. Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Prezydenta m. st.W.z dnia 8 grudnia 2014 r., odwołująca wykreśliła wpisz ewidencji działalności gospodarczej z dniem 1 czerwca 2007 r. (k. 5 a. s.).
Ubezpieczona w dniu 2 czerwca 2006 r. zwróciła się do(...) Ośrodku (...)(...)z prośbą o udzielenie bezpłatnego urlopu w terminie od dnia1 września 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2007 r. (k. 66 a. s.).
Odwołująca w dniu 28 sierpnia 2006 r. dokonała dwukrotnie wypłat z(...)BANK(...)/(...)kwot w wysokości 40(...)i 20(...), co stanowiło odpowiednio kwoty 238,94 złotych i 119,23 złotych (

    k. 6 i 7 a. s.).
Ubezpieczona w dniu 13 lipca 2007 r. zwróciła się do(...) Ośrodku (...)(...)z prośbą o udzielenie bezpłatnego urlopu w terminie od dnia1 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. (k. 67 a. s.).
Wnioskodawczyni zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 1 sierpnia 2006 r. wysyłając stosowne pismo do UrzęduD.P., ponieważ w ww. miejscu rejestrowała swoją działalność. Odwołująca nie wysłała żadnej informacjido Urzędu Skarbowego ani do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.A. K.w sierpniu 2006 r. wyjechała doL.będąc zatrudnioną w Polsce w ramach umowyo pracę na czas nieokreślony w(...) Ośrodku (...)(...), gdzie otrzymała urlop bezpłatny. Po powrocie do Polski w sierpniu 2008 r. odwołująca rozwiązała umowę o pracę z ww. pracodawcą (zeznaniaD. W.,W. S.,Ł. Ł.,M. S.iJ. G.oraz odwołującej się, k. 60-62 i 71-72 a. s.).
Zgodnie z zaświadczeniem z dnia 29 stycznia 2016 r. wystawionym przez(...) Ośrodek (...)(...)odwołująca była zatrudniona w ww. instytucji od dnia 1 września 1999 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. w charakterze wychowawcy-socjoterapeuty. Ubezpieczona od dnia 1 września 2006 r. do końca zatrudnienia korzystałaz urlopu bezpłatnego (k. 43 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w dniu 29 lutego 2012 r.w oparciu o własne ustalenia wydał decyzję z dnia 29 lutego 2012 r.,nr:(...). Organ rentowy na podstawieart. 83 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 5,art. 8 ust. 6, art. 11 ust. 2, art. 9 ust. 1 i 1a, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 4, art. 38 oraz art. 68 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychstwierdził, że odwołująca jako osoba prowadząca działalność gospodarczą niemająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawą wymiaru składekna ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 18 stycznia 1999 r. do dnia 31 sierpnia 1999 r. oraz od dnia 1 września 2006 r. do dnia 29 czerwca 2007 r. (akta rentowe).
Organ rentowy w dniu 6 listopada 2012 r. zawiadomił odwołującą o wszczęciuz urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składekna ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy (akta rentowe).
Organ rentowy w dniu 27 lutego 2013 r. powiadomił wnioskodawczynięo zakończeniu postępowania dowodowego (akta rentowe).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wydał zaskarżoną decyzję w dniu 12 listopada 2014 r., znak:(...)na podstawieart. 83 ust. 1oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,w której stwierdził, że odwołująca jest dłużnikiem z tytułu nieopłaconych składekna ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. Organ rentowy wskazał, że zadłużenie wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji wynosi łącznie 24806,31 złotych, w tym z tytułu:
-  składek na ubezpieczenie społeczne za okres od września 2006 r. do czerwca 2007 r. w kwocie 5206,10 złotych i odsetek za zwłokę w kwocie 4809,00 złotych,
- składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od listopada 2002 r. do czerwca 2007 r. w kwocie 6760,56 złotych i odsetek za zwłokę w kwocie 7316,00 złotych,
- składek na Fundusz Pracy za okres od września 2006 r. do czerwca 2007 r. w kwocie 371,65 złotych i odsetek za zwłokę w kwocie 343,00 złotych.
W ocenie organu rentowego odwołująca nie dopełniła obowiązku określonego wart. 46 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w związkuz czym na podstawieart. 83ww. ustawy określono wysokość zadłużenia z tytułu składekna ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznaćza mające wysoki walor dowodowy.
Sąd dodatkowo nadał przymiot wiarygodności zeznaniom świadkówD. W.,W. S.,Ł. Ł.,M. S.iJ. G.oraz odwołującej się, w oparciu o które również ustalono stan faktyczny. W ocenie Sądu wnioski wynikające z treści zeznań ww. charakteryzowały się wzajemną spójnością oraz korelowały ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
W związku z tym Sąd uznał materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieA. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń SpołecznychII Oddział wW.z dnia 12 listopada 2014 r., znak:(...)jest zasadne i podlega uwzględnieniu.
Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy organ rentowy prawidłowo wydał zaskarżoną decyzje w oparciu o przepisyustawy z dnia13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 121 j. t.) zwanej dalej ,,ustawą’’.
Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy, płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy.
W myśl art. 32 ustawy, do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecichi spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.
Na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy, płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc,z zastrzeżeniem ust. 1a, 2a i 2b, nie później niż:
1)do 10 dnia następnego miesiąca - dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznieza siebie;
2)do 5 dnia następnego miesiąca - dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych;
3)do 15 dnia następnego miesiąca - dla pozostałych płatników.
W świetle art. 23 ust. 1 ustawy, od nieopłaconych w terminie składek należnesą od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych wustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).
W orzecznictwie sądowym jest ugruntowany pogląd, w którym o istnieniu obowiązku podlegania ubezpieczeniu przez osoby prowadzące działalność gospodarczą decyduje faktyczne prowadzenie czynności, a nie kwestie związane z uzyskiwaniem przychodu,z formalnym zarejestrowaniem, wyrejestrowaniem czy zgłaszaniem przerw w prowadzeniu działalności. Są to kwestie mające znaczenie w sferze dowodowej, a nie przesądzają samew sobie o podleganiu ubezpieczeniu. Zgodnie z liną orzeczniczą Sądu Apelacyjnego, ,,ocena, czy niewykonywanie działalności gospodarczej ma wpływ na obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, musi być poprzedzona ustaleniem, czy w okresie, w którym podmiot gospodarczy zgłosił zawieszenie lub wyrejestrowanie prowadzenia działalności gospodarczej, faktycznie działalność ta w ogóle nie była prowadzona.’’ (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt III AUa 534/08)
Odnośnie rzekomego prowadzenia działalności gospodarczej przez odwołującąod dnia 1 września 2006 r. do dnia 29 czerwca 2007 r., Sąd dysponuje jedynie zaświadczeniem wydanym przez Prezydenta m. st.W.z dnia 8 grudnia 2014 r., zgodnie z którym wykreślono wpis z ewidencji działalności gospodarczej z dniem 1 czerwca 2007 r. W aktach rentowych nie ma żadnego dowodu potwierdzającego okoliczność, abyw wyżej wymienionym okresie odwołująca podejmowała jakiekolwiek czynności związanez prowadzeniem działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie podpisywała żadnych umów, nie wynajęła lokalu, nie wystawiała faktur, nie miała przychodów związanychz prowadzeniem działalności gospodarczej i nie zatrudniała żadnego pracownikana podstawie umowy o pracy ani umowy cywilno-prawnej. Organ rentowy zgodniezart. 6 k. c.jest zobowiązany do przedstawienia dowodów, które będą potwierdzać lub zaprzeczać prowadzeniu działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę. ,,Obowiązek udowodnienia okoliczności, zgodnie z ogólnymi regułami wynikającymi zart. 6 k.c., spoczywa na organie rentowym, który jest uprawniony i jednocześnie zobowiązanydo wykazania fikcyjności tytułu ubezpieczenia.’’ (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt III AUa 1073/14) Zdaniem Sądu Okręgowego Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalenia swoje oparł jedynie na wpisie zawartym w Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej i przyjął domniemanie faktyczne,iż wnioskodawczyni w rzeczywistości do dnia 1 czerwca 2007 r. była osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Tymczasem w niniejszej sprawie to odwołująca udowodniłaza pomocą rzeczowego i osobowego materiału dowodowego w postaci złożenia odpowiedniej dokumentacji i za pomocą zeznań zawnioskowanych przez nią świadków, że w spornym okresie czasu nie miała możliwości prowadzenia swojej firmy. Świadkowie jednoznacznie wskazali, że odwołująca latem 2006 r. wyjechała do Anglii i zaprzestała przychodzeniado(...) Ośrodka (...)(...), gdzie była zatrudniona w ramach umowy o pracę. Wnioskodawczyni w rzeczywistości zdecydowała się wziąć urlop bezpłatny, który trwał przez dwa lata. Sąd zważył jednocześnie, że zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego, ,,samo formalne zarejestrowanie działalności gospodarczej ma znaczeniew sferze dowodowej, lecz samo w sobie nie przesądza podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, gdyż decydujące znaczenie dla istnienia tego obowiązkuma faktyczne prowadzenie działalności, a nie posiadanie uprawnień do jej prowadzenia.’’ (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt III AUa 232/13) Sąd Okręgowy podkreśla, że w spornym okresie czasu odwołująca nie prowadziła faktycznie działalności gospodarczej. Z zebranego materiału dowodowego jednoznacznie wynika,że wyjazd zagraniczny związany z odpoczynkiem, uniemożliwił odwołującej faktyczne podjęcie działań związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej.