Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 956/15
Data wyroku: 2016-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Zaganiacz

Sygn. akt II K 956/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący SSR Joanna Zaganiacz

Protokolant Barbara Lesiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyJ. T.
po rozpoznaniu dnia 21 marca 2016 roku sprawy karnej

M. M. (1)(M.)
urodzonego (...)wW.
synaW.iM.z domuC.
oskarżonego o to, że:
w okresie od dnia 3 lipca 2015r. do dnia 21 września 2015r. wŚ., będąc skazanym prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy, sygn. akt II K 515/12 z dnia 17 października 2012r., za czyn zart. 178a § 4 kki inne, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, po zakończeniu okresu udzielonej mu przerwy w odbywaniu kary izolacyjnej, najpóźniej w ciągu trzech dni po upływie wyznaczonego terminu, nie powrócił do miejsca odbywania kary we właściwej jednostce penitencjarnej,

tj. o czyn zart. 242 § 3 kk

I
oskarżonegoM. M. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 242 § 3 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę jednego miesiąca pozbawienia wolności;

II
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 956/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyM. M. (1)odbywał w Zakładzie Karnym wS.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy w sprawie II K 515/12. W dniu 1 kwietnia 2015 roku oskarżony został zwolniony z zakładu karnego w związku z uzyskaniem przerwy w karze, udzielonej postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 1 kwietnia 2015 roku (sygn. akt V Kow 178/15). Oskarżony otrzymał przerwę w karze do 1 lipca 2015 roku. Pomimo upływu terminu przerwy oskarżony nie powrócił w wyznaczonym terminie do zakładu karnego. Został doprowadzony do Aresztu Śledczego wŚ.przez Policję w dniu 21 września 2015 roku.
Dowody:
Zeznania świadkaK. G.– k. 1-2
Wyjaśnienia oskarżonego – k. 74
Zawiadomienie o przestępstwie – k. 1
Kopia postanowienia w sprawie VK.178/15 – k. 20
Notatki urzędowe – k. 2,3
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie zgłosił się do zakładu karnego po upływie terminu przerwy w karze, ponieważ liczył na wyznaczenie mu przez szpital terminu operacji. Oświadczył, że informował administracji zakładu karnego ani sądu penitencjarnego o tym, że oczekuje na wyznaczenie terminu operacji.
Wyjaśnienia oskarżonego – k. 74
Oskarżony był w przeszłości karany sądownie za występki zart. 178a § 4 kkoraz zart. 207 § 1 kk.
Dowód:
Odpis wyroku w sprawie II K 515/12 tut. Sądu – k. 20
Dane zK.– k. 11-13

Nadto Sąd zważył:
Wina i sprawstwo oskarżonegoM. M. (1)w zakresie zarzucanego mu przestępstwa nie budzą wątpliwości. Ustalone okoliczności faktyczne znajdują potwierdzenie w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, zeznaniach świadkaK. G.oraz wyjaśnieniach samego oskarżonego. Dowody te Sąd ocenił jako wiarygodne, a wynikające z nich okoliczności za ewidentnie świadczące o popełnieniu przedmiotowego przestępstwa. Oskarżony korzystał z przerwy w karze i pomimo upływu wyznaczonego terminu, w ciągu kolejnych trzech dni nie powrócił do zakładu karnego, przez co zrealizował znamiona występku zart. 242 § 3 kk. Oskarżony tłumaczył swoje postępowanie oczekiwaniem na wyznaczenie terminu operacji, jednak sam przyznał, że nie informował sądu penitencjarnego
o tym fakcie. Wyjaśnienia złożone przez oskarżonego nie mogły zmienić oceny prawnej jego zachowania.
Występek zart. 242 § 3 kkjest zagrożony alternatywnie karami grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności. Z ustaleń Sądu wynika, że oskarżony nie osiąga dochodów, które pozwalałyby mu na zapłatę kary grzywny, bowiem utrzymuje się z zasiłku opieki społecznej w wysokości 640 zł. Jego stan zdrowia uniemożliwiłby mu odbywanie kary pozbawienia wolności. Nadto oskarżony by już w przeszłości dwukrotnie karany sądownie i skazywany na kary pozbawienia wolności, co musiało rzutować na brak możliwości wymierzenia mu kary pozbawienia wolności z zastosowaniem dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. W tej sytuacji wymierzoną oskarżonemu karę miesiąca pozbawienia wolności Sąd uznał za proporcjonalną do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Kara w tym wymiarze i postaci będzie również w stanie zapewnić realizację jej funkcji wychowawczych i zapobiegawczych wobec oskarżonego.
O kosztach procesu orzeczono w pkt. II wyroku, kierując się treściąart. 624 § 1 kpkoraz uwzględniając sytuację materialną oskarżonego.