Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 419/16
Data wyroku: 2016-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sylwana Wirth
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk, art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 419/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r.
sprawy

M.K.

synaJ.iB.z domuR.(...)r. wB.zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygnatura akt II K 686/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. N.z Kancelarii Adwokackiej wD.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 419/16

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Dzierżoniowie wniósł akt oskarżenia przeciwkoM.K.oskarżając go o to, że:
w dniu 06 maja 2015 r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu zE. G.iE.Z., wykorzystując chwilową nieuwagę personelusklepu (...)zabrał w celu przywłaszczenia artykuły spożywcze i chemiczne wraz z koszykiem sklepowym tj. przedmioty o łącznej wartości 500,43 zł na szkodę(...) S.A.z/s wK.

tj. o czyn zart. 278§1 kk
Wyrokiem z dnia 06 kwietnia 2016 roku (sygnatura akt II K 686/15) Sąd Rejonowy w Świdnicy

I
oskarżonegoM.K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku tj. występku zart. 278§1 kki za to na podstawieart. 278§1kkprzy zastosowaniuart. 37a kki w zw. zart. 34§1a pkt 1 kkiart. 35 §1 kkwymierzył mu karę 2 (dwa) miesiące ograniczenia wolności polegające na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;

II
na podstawieart. 46§1 kkorzekł wobec oskarżonegoM.K.obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz(...) S.A.wK.kwoty 166,81 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt jeden groszy);

III
(pkt X wyroku)zasądził o Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. N.kwotę 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM.K.z urzędu w toku postępowania sądowego;

IV
(pkt XI wyroku) na podstawieart. 624§ 1 kpkiart. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoM.K.od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonegoM.K., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:

I
naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 kpk) tj.

art. 7 kpkpoprzez dowolną wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, a w szczególności pominięcie dowodu z wyjaśnień oskarżonejE.
Z., która w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniła, iż w dniu popełnienia czynu zabronionego była z oskarżonymM.K.na zakupach wsklepie (...)wB., lecz z uwagi na fakt, iż zapomniała portfela, zostawiła koszyk z zakupami i wyszła z oskarżonym ze sklepu nic nie kradnąc, co doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym dowolnie ocenionym;
które to błędy miały wpływ na wynik sprawy, gdyż jednocześnie spowodowały:

II
błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk) polegający na ustaleniu stanu faktycznego w oderwaniu od zgromadzonych dowodów i uznaniu, iżM. K. (1),E.Z.iE. G.działali wspólnie i w porozumieniu w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych i chemicznych wraz z koszykiem sklepowym o łącznej wartości 500,43 zł na szkodę(...) S.A.z/s wK.

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM.K.od popełnienia zarzuconego mu czynu, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu odwoławczym oświadczając, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części przez oskarżonego ani inną osobę.
Sąd okręgowy zważył:
apelacja nie okazała się zasadna.
Podniesiony we wniesionym środku odwoławczym zarzut naruszenia prawa procesowego (pkt I podpunkt 1 apelacji) i błędu w ustaleniach faktycznych (pkt II apelacji), pozostają ze sobą w ścisłym związku i zasadnym pozostaje łączne odniesienie się do tych zarzutów.
Formułując podniesiony zarzut naruszenia przepisów postępowania tj.art. 7 kpkautor apelacji naruszenie wskazanego przepisu upatruje w dowolnej, wybiórczej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego mającej zostać przeprowadzoną wbrew, jak twierdzi skarżący, zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego a w szczególności pominięciu dowodu z wyjaśnieńE.
Z., wyrażając przy tym pogląd, iż błędy te miały wpływ na wynik sprawy gdyż jednocześnie spowodowały błąd w ustaleniach faktycznych mający polegać na ustaleniu stanu faktycznego, jak stwierdza skarżący, w oderwaniu od zgromadzonych dowodów i uznaniu, iżM.
K.,E.
Z.iE. G.działali wspólnie i w porozumieniu w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych i chemicznych wraz z koszykiem sklepowym o łącznej wartości 500,43 zł na szkodę(...) S.A.z/s wK.. Rozpatrując podniesione we wniesionym środku odwoławczym zarzuty oraz przedstawioną na ich poparcie argumentację na początku poczynionych rozważań zauważyć należy, iż zarzut naruszenia prawa procesowego wymaga wykazania przez skarżącego możliwego wpływu naruszenia przepisu na treść wydanego orzeczenia (art. 438 pkt 2 kpk). Analizując przedmiotową sprawę odnotowania natomiast w tym miejscu wymaga, iż w pisemnych motywach wyroku sąd orzekający jakkolwiek nie odniósł się do wyjaśnień złożonych przezE.
Z.w toku prowadzonego w sprawie postępowania, godzi się jednakże zauważyć, iż wnikliwa analiza jak również swobodna ocena dowodu z wyjaśnieńE.
Z.nie przyznającej się do popełnienia zarzuconego jej czynu, a przeprowadzona tak z osobna jak i w powiązaniu z innymi zgromadzonymi dowodami nie dyskwalifikuje sprawstwa oskarżonegoM.K.odnośnie przypisanego mu czynu.
Kwestionując wydane w niniejszej sprawie odnośnie oskarżonegoM.
K.rozstrzygnięcie skarżący czyni uwagi, iż „wyniki analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwalają przyjąć, że zachowanie się oskarżonych odpowiada tym elementom, które jako charakterystyka istoty kodeksowej konstrukcji współsprawstwa przedstawione zostały w wyżej wymienionym poglądzie”. Jak stwierdza przy tym autor apelacji przytaczane przez sąd pierwszej instancji fakty (załadowanie koszyka artykułami spożywczymi i chemicznymi i pozostawienie go przy wejściu do sklepu) nie są tymi okolicznościami, które mogłyby być uznane za obiektywne elementy współdziałania oskarżonych w popełnieniu przestępstw określonych wart. 278§1 kk”. Skarżący wyraża nadto także zapatrywanie, iż cyt. „brak również jakichkolwiek podstaw do ustalenia, że pomiędzy oskarżonymi zaistniało porozumienie w celu wspólnego dokonania przez nich opisanego w zaskarżonym wyroku przestępstwa określonego wart. 278§1 kk” prezentując następnie dodatkowo stanowisko, iż „zatem nawet jeśli uznać wątpliwe porozumienie się współoskarżonych co do wspólnego dokonania kradzieży to rola jaką pełnić miał oskarżonyM.
K.była mało istotna dla popełnienia czynu zabronionego”. Działania, jak stwierdza autor apelacji, rzekomo wspierające sprawcę, nie pozwalają na przyjęcie w ocenie skarżącego, żeM.K.umożliwił albo nawet przyczynił się do jego popełnienia przez oskarżonegoE. G., który działał samodzielnie”.
Przedstawiona argumentacja nie mogła w świetle zgromadzonych dowodów zostać uznana za zasadną.
W rozpoznawanej sprawie sąd rejonowy trafnie przyjął, iż oskarżonyM.
K.orazE.
Z.iE. G.działali w ramach współsprawstwa. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, iż jak wskazuje się w praktyce orzeczniczej

    konstytutywnymi elementami współsprawstwa są zatem, poza znamionami wyrażonymi w przepisie części szczególnej lub przepisie pozakodeksowym: element strony przedmiotowej – wspólne wykonanie czynu zabronionego oraz element strony podmiotowej – porozumienie dotyczące wspólnego wykonania tego czynu. Ustawa nie wymaga żadnej szczególnej formy, w jakiej porozumienie ma być zawarte, co przesądza, że może mieć ono albo wyraźny albo konkludentny charakter. O porozumieniu można mówić zarówno wówczas, gdy sprawcy wspólnie realizują wcześniej ustalone przestępne przedsięwzięcie, jak i wtedy gdy wcześniej ustaleń takich nie podejmowali, a i tak wspólnie realizują znamiona czynu przestępnego, mając świadomość wspólnego działania(tak Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 9 września 2015 roku II Aka 127/15). Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy i analizując przebieg zdarzeń zaistniałych wsklepie (...)w dniu 6 maja 2015 roku stwierdzić należy, iż oskarżonyM.
K.wraz zE.Z.iE. G.podjął działania w ramach zawiązanego porozumienia a czynności które podjął stanowiły istotny wkład w popełnienie tego przestępstwa i były zgodne z przyjętym podziałem ról.
Rozpatrując apelację zauważyć należy, iż niewątpliwym w sprawie tej pozostaje, że oskarżonyM.
K.w dniu 6 maja 2015 roku wszedł dosklepu (...)znajdującego się wB.przyul. (...). W sklepie tym wymieniony oraz towarzysząca mu wówczasE.
Z.wybierali różne produkty – artykuły spożywcze i chemiczne - znajdujące się w ofercie, które włożyli do koszyka, a których wartość (wraz z wartością koszyka (150 zł)), wynosiła 500,43 zł. Zwrócić należy uwagę, iż w pewnym momencieM.
K.orazE.
Z.pozostawili ten koszyk i opuścili teren tego obiektu handlowego. Symptomatyczne przy tym pozostaje, iż koszyk ten – wraz ze znajdującymi się w nim wybranymi uprzednio przezM.
K.iE.
Z.artykułami – pozostawiony został nie w jakimkolwiek innym miejscu sklepu lecz właśnie przy drzwiach wejściowych do tego sklepu otwieranych na fotokomórkę. Ustawiając ten koszyk w takim właśnie miejscu sklepu oskarżony wraz zE.
Z.współdziałali w popełnieniu tego czynu zE. G., który zabrał następnie te wybrane rzeczy z terenu sklepu. Zwrócić nadto należy w tym miejscu uwagę na wyjaśnienia złożone w sprawie niniejszej przezE. G.w których wymieniony odnosił się do dokonanych uprzednio uzgodnień z oskarżonymM.
K.orazE.Z.odnośnie sposobu zachowania, przyjętego w ramach porozumienia podziału ról, sygnalizując, iż wskazane osoby koszyk sklepowy wraz ze znajdującymi się w nim artykułami miały pozostawić przy wejściu do sklepu, jak m.in. stwierdził w złożonych wyjaśnieniachE. G.cyt. „na pokazanym nagraniu monitoringu rozpoznajęE.iM.. Jak oni wyszli ze sklepu to ja zaraz wszedłem do sklepu. Tam stał koszyk pełen zakupów, który był pozostawiony przez znajomych. Oni mieli go pozostawić blisko wejścia” (k. 63 verte). W swoich wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2016 rokuE. G.stwierdził ponadto również m.in., iż cyt. „umawiałem się zK.i zZ.na tą kradzież. Ja widziałem zapis z tego monitoringu, nie mam do niego zastrzeżeń” (k. 250 verte).
Analiza całokształt materiału dowodowego sprawy prowadzi do wniosku, iż niewątpliwie oskarżonyM.
K.wiedział o wszystkich osobach uczestniczących w tym zajściu, miał świadomość wspólnych działań i łączył się z tymi podjętymi wówczas przezE.Z.iE. G.działaniami.
Z tych też względów orzeczono jak w wyroku.
Na podstawieart. 29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o Adwokaturze(Dz. U. Nr 16 poz.124 z późn. zm.) oraz §17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 22 października 2015 roku (Dz. U z 2015 roku poz. 1801) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. N.z Kancelarii Adwokackiej wD.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624§1 kpkoskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.