Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 447/15
Data wyroku: 2016-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Oleśko, SSR Marcin Oleśko
Słowa kluczowe: Przestępstwo
Podstawa prawna: art. 158§1 kk

Sygn. akt VII K 447/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 maja 2016 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Oleśko
Protokolant: Agnieszka Muskała, Lena Błaszczyńska, Dawid Lesiakowski

Prokurator Marta Bugajska- Sójka, Tomasz Retyk
po rozpoznaniu w dniach 8.12..2015 roku, 25.02.2016, 10.05.2016 roku
sprawy:
1.E. P. (1), synaH.iD. z domu B.,urodzonego (...)wT.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 31 maja 2015 r. około godz. 11.10 w miejscowościŁ.Gm.(...), powiat(...)działając wspólnie i w porozumieniu zN. K.dokonał pobiciaR. F.w ten sposób, że bili go całym ciele rękoma i kopali nogami wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia okolicy oczodołu i policzka lewego, zadrażnienia spojówki oka lewego oraz ogólnych potłuczeń ciała, które to obrażenia ciała spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, czym naraził na niebezpieczeństwo utarty zdrowia pokrzywdzonego w rozumieniuart.157kk, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart.158 par 1 kkw zw. zart. 64 § 1kk.
2.N. K., synaR.iA. z domu C.,urodzonego (...)wP.
oskarżonego o to, że:

II
w dniu 31 maja 2015r. około godz. 11.10 w miejscowościŁ.Gm.(...), powiat(...)działając wspólnie i w porozumieniu ZE. P. (1)dokonał pobiciaR. F.ten sposób, że bili go całym ciele rękoma i kopali nogami w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia okolicy oczodołu i policzka lewego, zadrażnienia spojówki oka lewego oraz ogólnych potłuczeń ciała, które to obrażenia ciała spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, czym naraziła na niebezpieczeństwo utraty zdrowia pokrzywdzonego w rozumieniuart. 157kk,

tj. o przestępstwo zart.158 par 1 kk

1
oskarżonegoE. P. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia z tą zmianą, że przyjmuje, iż swoim zachowaniem naraził pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo utraty zdrowia w rozumieniuart. 157 § 1 kkczym wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoN. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia z tą zmianą, że przyjmuje, iż swoim zachowaniem naraził pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo utraty zdrowia w rozumieniuart. 157 § 1 kkczym wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.;

3
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoN. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby 3 (trzech) lat oddając go w tym czasie pod dozór kuratora;

4
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonemuN. K.karę 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

5
na podstawieart. 63 § 1kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuE. P. (1)okres zatrzymania w sprawie od dnia 31.05.2015r. do dnia 02.06.2015r. przyjmując, iż jest on równoważny 3 (trzem) dniom kary pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 63 § 1kkna poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuN. K.okres zatrzymania w sprawie od dnia 31.05.2015r. do dnia 02.06.2015r. przyjmując, iż jest on równoważny 6 (sześciu) dziennym stawkom grzywny;

7
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. Ł.kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuE. P. (1)przez adwokata z urzędu w postępowaniu sądowym;

8
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataS. K.kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuN. K.przez adwokata z urzędu w postępowaniu sądowym;

9
zasądza od oskarżonegoE. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 728,34 (siedemset dwadzieścia osiem złotych trzydzieści cztery grosze) złotych tytułem poniesionych wydatków oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty;

10
zasądza od oskarżonegoN. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 728,34 (siedemset dwadzieścia osiem złotych trzydzieści cztery grosze) złotych tytułem poniesionych wydatków oraz kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłat;

Sygn. akt VII K 447/15

UZASADNIENIE
W dniu 31 maja 2015 roku około godziny 11.10 pokrzywdzonyR. F.poszedł na zakupy do sklepu w miejscowościŁ., gminaR.. Sklep ten znajduje się w pobliżu jego miejsca zamieszkania. Tego dnia w sklepie sprzedawałaJ. D..W sklepie był teżM. Ł.. PonadtoR. F.w sklepie spotkał znanych muz widzenia oskarżonychN. K.orazE. P. (1).N. K.miał pretensje do pokrzywdzonego, że wypowiada się on w sposób obraźliwy wobec matkiN. K.. Pomiędzy oskarżonymi a pokrzywdzonym doszło do sprzeczki. Następnie oskarżeni wyszli ze sklepu. Chwilę po nich sklep opuściłR. F..
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. D.– k. 14v-15, k. 52, k. 150v.-151;
zeznaniaM. Ł.– k. 17v.-18, k. 151v.-152;
wyjaśnieniaE. P. (1)– k. 32-32v., k. 150;
wyjaśnieniaN. K.– k. 37-37v./
Po wyjściu ze sklepuN. K.zaczął odpychaćR. F.a następnie uderzył go pięścią w plecy. W tym samym czasieE. P. (1)uderzył pokrzywdzonego pięścią w okolice oka.
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
WtedyR. F.uciekł do korytarza poprzedzającego wejście do sklepu. Oskarżeni pobiegli za nim.
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. D.– k. 14v-15, k. 52, k. 150v.-151;
częściowo zeznaniaM. Ł.– k. 17v.-18, k. 151v.-152;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
NastępnieN. K.iE. P. (1)zaczęli bić i kopać po całym cieleR. F..
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
Na sytuację tą zareagowała sprzedawczyniJ. D.która krzyknęła „co Wy robicie”.
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. D.– k. 14v-15, k. 52, k. 150v.-151;
zeznaniaM. Ł.– k. 17v.-18, k. 151v.-152/
Wtedy oskarżeni przestali zadawać ciosy i kopać pokrzywdzonego, który wykorzystując ten moment zaczął uciekać w kierunku domu.
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
Za pokrzywdzonym pobiegłN. K.iE. P. (1). Po przebiegnięciu około 30-40 metrówE. P. (1)zawrócił, natomiast pościg kontynuowałN. K..
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
częściowo zeznaniaJ. D.–k. 14v-15, k. 52, k. 150v.-151;
zeznaniaM. Ł.– k. 17v.-18, k. 151v.-152;
wyjaśnieniaE. P. (1)– k. 32-32v., k. 150;
wyjaśnieniaN. K.– k. 37-37v.;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
Podczas pościguN. K.uderzył jeden raz w twarzR. F..
/wyjaśnieniaE. P. (1)– k. 32-32v., k. 150;
wyjaśnieniaN. K.– k. 37-37v./
N. K.zatrzymał się dopiero wtedy, gdy zobaczył ojca pokrzywdzonego -J. F..
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. F.– k. 54v.-55, k. 105-106/
R. F.nie zadawał ciosów napastnikom i nie bronił się też w inny sposób. Oskarżeni powiedzieli pokrzywdzonemu, że go pobili za to, żeR. F.rozpowiada plotki na wsi. Ponadto krzyczeli do niego „zobaczysz zajebiemy Cię”.
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105/
W wyniku powyższego zdarzeniaR. F.doznał: stłuczenia okolicy oczodołui policzka lewego, zadrażnienia spojówki oka lewego, ogólnych potłuczeń ciała. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres nie dłuższy niż siedem dni. Wskazane obrażenia spowodowały zagrożenie dla zdrowia pokrzywdzonego w rozumieniuart. 157 § 1 kk. Nie spowodowały zagrożenia dla jego życia i wystąpienia skutków zart. 156 kk.
/opinia lekarska – k. 26;
dokumentacja medyczna – k. 9-10/
E. P. (1)w chwili zdarzenia był w stanie nietrzeźwości.
/protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k. 3/
E. P. (1)został zatrzymany w dniu 31 maja 2015 roku. Zwolniono go w dniu2 czerwca 2015 roku.
/protokół zatrzymania – k. 2/
N. K.w chwili zdarzenia był w stanie nietrzeźwości.
/protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k. 5/
N. K.został zatrzymany w dniu 31 maja 2015 roku. Zwolniono gow dniu 2 czerwca 2015 roku.
/protokół zatrzymania – k. 4/
Korytarz sklepu, w którym między innymi doszło do pobiciaR. F., znajduje się w takim miejscu, żeJ. D.nie miała możliwości widzieć przebiegu zderzania, stojąc za ladą sprzedażową. Nie miał możliwości widzieć też tegoM. Ł..
/zeznaniaR. F.– k. 7, k. 51v., k. 102-105;
zeznaniaJ. D.– k. 14v-15, k. 52, k. 150v.-151;
zeznaniaM. Ł.– k. 17v.-18, k. 151v.-152;
szkic ogólny sklepu wŁ.– k. 58/
E. P. (1)był już wielokrotnie karany.
/dane o karalności – k. 47-49/
Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego wP.z dnia
(...)roku, w sprawie(...),E. P. (1)za umyślne przestępstwa zart. 280 § 1 kkzostał skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5. Postanowieniem z dnia(...)roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. Oskarżony odbywał karę pozbawienia wolności w okresie od dnia(...)roku do dnia(...)roku, kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony.
/dane o karalności – k. 47-49;
odpis wyroku w sprawie(...)– k. 60;
obliczenie kary – k. 61;
zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy – k. 62/
N. K.do tej pory nie był karany.
/dane o karalności – k. 46/
E. P. (1)ma 32 lata. Legitymuje się zawodowym wykształceniem. Z zawodu jest murarzem. Aktualnie w swoim zawodzie pracuje dorywczo. Z tytułu tych prac uzyskuje dochód na poziomie około 2.000-2.500 złotych. Jest kawalerem. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Nie posiada majątku.
/dane osobo – poznawczeE. P. (1)– k. 149v./
N. K.ma 21 lat. Legitymuje się gimnazjalnym wykształceniem. Nie ma wyuczonego zawodu. Prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód na poziomie 3.000 złotych. Jest kawalerem. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Jest współwłaścicielem domu i działki w 1/3 części.
/dane osobo – poznawczeN. K.– k. 36-36v./
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoE. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż od swojego brataK. P.dowiedział się, iżR. F.rozpowiada na wsi, żeE. P. (1)wraz z braćmi zabawiają się z matkąN. K..E. P. (1)wyjaśnił, że w dniu 31 maja 2015 roku,w godzinach dopołudniowych był w sklepie wŁ.wraz zN. K.. Do sklepu przyszedł teżR. F.. Po zrobieniu zakupówE. P. (1)wyszedł ze sklepu. Za chwilę ze sklepu wyszedłR. F.i doszedł doE. P. (1), który stał przy furtce.E. P. (1)zapytał go wtedy dlaczego rozpowiada, że on i jego bracia zabawiają sięz matkąN. K.. NastępnieE. P. (1)odepchnąłR. F.. Pokrzywdzony odsunął się.E. P. (1)też się odsunął aby umożliwić wyjście pokrzywdzonemu.R. F.wyszedł na drogę i zaczął krzyczeć doE. P. (1), że jak będzie chciał to go załatwi, bo wie, żeE. P. (1)ma warunkowe i zadzwoni na Policję, że został pobity. Wtedy na zewnątrz byłN. K., który usłyszawszy te słowa pobiegł zaR. F.. Po chwiliN. K.wrócił przed sklep. Powiedział wtedy doE. P. (1), że dogonił pokrzywdzonego i uderzył go w twarz. Stwierdził też, że to należało sięR. F., za to co powiedział na jego matkę.E. P. (1)wyjaśnił ponadto, że on nie uderzył, nie kopnął pokrzywdzonego. Jedynie go odepchnął.
/wyjaśnieniaE. P. (1)– k. 32-32v./
Także przed SądemE. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i potwierdził swoje wyjaśnienia złożone na etapie postępowania przygotowawczego. Ponadto wskazał, że on nie widział jakN. K.bił pokrzywdzonego. Wyjaśnił nadto, żeN. K.sam mu się przyznał, że uderzył i kopnąłR. F..
/wyjaśnieniaE. P. (1)– k. 150/
Przesłuchany na etapie postępowania przygotowawczegoN. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 31 maja 2015 roku, w godzinach dopołudniowych był w sklepie wŁ.wraz zE. P. (1). Do sklepu przyszedł teżR. F.. Po zrobieniu zakupówE. P. (1)wyszedł ze sklepu. Za chwilę ze sklepu wyszedłR. F..E. P. (1)zapytał go co on rozpowiada po wsi o matceN.i na temat oskarżonych. Mówić te słowaE. P. (1)odepchnąłR. F.. WtedyN. K.chciał kopnąćR. F.w nogę i w tułów ale nie trafił. NastępnieR. F.wybiegł na ulicę i wyzywał doE. P. (1), że jak chce to może go „udupić” w każdej chwili dzwoniąc na Policję i mówiąc, żeE.go pobił. Następnie krzyczał doN. K., że jego matka „kurwi się”, aN. K.jest alkoholikiem tak jak jego ojciec. Słowa te zdenerwowałyN. K., który pobiegł zaR. F.. Jak go dogonił, uderzył pokrzywdzonego pięścią w twarz. NastępnieN. K.przeszły nerwy. Uznał, że zrobił to co chciał i odszedł od pokrzywdzonego.N. K.więcej razy nie uderzył ani nie kopnąłR. F.. Wyjaśnił, iż takżeE. P. (1)nie uderzył i nie kopnął pokrzywdzonego.
/wyjaśnieniaN. K.– k. 37-37v./
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na konsekwentnych, spójnych i logicznych zeznaniach pokrzywdzonegoR. F.. Ponadto zeznania te korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Przede wszystkim Sąd pragnie zwrócić tu uwagę na zeznaniaJ. D., która wprawdzie nie widziała momentu zadawania ciosów pokrzywdzonemu, jednak jej zeznania pozwalają na potwierdzenie wersji wskazywanej przezR. F..J. D.wskazała, że pomiędzy oskarżonymi a pokrzywdzonym w pierwszej fazie zdarzenia doszło do sprzeczki słownej na terenie sklepu.J. D.podniosła także, iż po opuszczeniu przez nich sklepu po chwili wbiegli oni do korytarza sklepu. Zdaniem Sądu nie może budzić żadnych wątpliwości, iż był to ten moment kiedy pokrzywdzony uciekał przed napastnikami, którzy chcieli kontynuować bicie go, które rozpoczęli przed sklepem. Trudno bowiem przyjąć aby oskarżeni wbiegli za pokrzywdzonym w celu odbycia pogawędki. Tym bardziej, że oskarżeni opuścili korytarz, po tym jakJ. D.zareagowała słowami „co Wy tam robicie”. Zdaniem Sądu oskarżeni wtedy wystraszyli się i dlatego szybko opuścili korytarz sklepu. ZeznaniaJ. D.pozwoliły też na ustalenie, żeE. P. (1)iN. K.od początku spotkania zR. F.byli do niego negatywnie nastawieni. Doszło między nimi do sprzeczki słownej sprowokowanej przez oskarżonych. To bowiem oskarżeni jako pierwsi zaatakowali słownie pokrzywdzonego mówiąc „zobacz kto przyszedł”. ZeznaniaJ. D.pozwalają na przyjęcie, iż oskarżeni mieli o coś pretensje do pokrzywdzonego i postanowili wyjaśnić z nim w sposób siłowy sporne kwestie. Ponadtow oparciu o zeznaniaJ. D.ostatecznie doprecyzowane przed Sądem, potwierdzono wersję lansowaną przez pokrzywdzonego, iż do korytarza sklepowego wbiegli za nim obaj oskarżeni.
W podobnym tonie wypowiadał sięM. Ł.. Świadek potwierdził, że na terenie sklepu doszło do ostrej wymiany zdań pomiędzy oskarżonymi a pokrzywdzonym.M. Ł.wskazał też, że po chwili do korytarza sklepu wbiegłR. F.iE. P. (1). Świadek słyszał dochodzące z korytarza odgłosy szarpaniny. Następnie zostali oni wygonieni przezJ. D.. Wtedy pokrzywdzony zaczął uciekać w stronę domu. Gonił goN. K.. Okoliczność ta wskazywana przez świadka potwierdza, iż chwilę wcześniej pokrzywdzony musiał być ofiarą napaści jakiej dopuścili się na nim oskarżeni. Gdyby tak nie byłoE. P. (1)nie udałby się za pokrzywdzonym do korytarza sklepu. NastępnieR. F.nie uciekałby przed napastnikami w stronę domu aN. K.nie goniłby go. Zdaniem Sądu opisane przezM. Ł.zachowanie stron jednoznacznie wskazuje, iż pokrzywdzony został zaatakowany przez oskarżonych oraz, że bojąc się ich najpierw próbował uciec do sklepu a następnie wykorzystując reakcjęJ. D.ruszył biegiem w kierunku domu. Nie sposób też przyjąć aby oskarżeni najpierw pobiegli za pokrzywdzonym do korytarza sklepu a następnie do domu w celu odbycia z nim rozmowy. Oczywistym jest ich celem była kontynuacja siłowego „wymierzania sprawiedliwości”R. F..
Z zeznaniami pokrzywdzonego korespondują też zeznaniaJ. F..Znał on przebieg zdarzenia w sklepie głównie z relacjiR. F.. Jednak przedstawia je w sposób precyzyjny, stanowczy oraz znajdujący swoje odbicie w zeznaniach pokrzywdzonego. Ponadto był on świadkiem jakN. K.goniłR. F.oraz używał pod adresem pokrzywdzonego słów wulgarnych, wymachując przy tym w jego stronę rękami. Tym samymJ. F.był bezpośrednim świadkiem zachowaniaN. K., który był pobudzony, zdenerwowany i agresywny względem pokrzywdzonego. Nie może budzić wątpliwości, iż to zachowanieN. K.było kontynuacją wcześniejszego agresywnego zachowania oskarżonych względem pokrzywdzonego. NadtoJ. F.bezpośrednio po zdarzeniu widział doznane przez pokrzywdzonego obrażenia tj. zaczerwienienie w okolicy lewego oka. Sąd dostrzega, żeJ. F.jest osobą najbliższą dlaR. F., a co za tym idzie może mieć interes w tym aby przedstawiać wersję zdarzenia korzystną dla pokrzywdzonego. Jednak ta okoliczność sama przez się nie może dyskredytować jego zeznań. Sąd wziął bowiem pod uwagę całokształt przekazanych przezeń istotnych okoliczności z uwzględnieniem wszystkich procesowych wypowiedzi świadka, jego osobowości i warunków spostrzegania. W tym kontekście zwraca uwagę zgodność wewnętrzna złożonych zeznań (m.in. logiczność wypowiedzi, zeznawanie zorganizowane), jak i zewnętrzna z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Ponadto trzeba zwrócić uwagę na występująca spontanicznie powtarzalność, przy zachowaniu różnej formy dla wypowiadanych treści.
Sąd nie podzielił natomiast wersji przedstawionej przezM. Ł., że do korytarza sklepu za pokrzywdzonym wbiegł tylkoE. P. (1). Zeznania świadka w tym zakresie są bowiem odosobnione. Jak wskazali bowiemJ. D.iR. F.w korytarzu sklepu byli obaj oskarżeni. Zeznania pokrzywdzonego iJ. D.są w tym zakresie zgodne, dlatego też zasługują na wiarę. Sąd oczywiście nie sugeruje, żeM. Ł.w sposób celowy zataił fakt obecnościN. K.w korytarzu sklepu. Świadek ten mógł nie zauważyć drugiego z oskarżonych zważywszy na fakt, że sytuacja miała dynamiczny przebieg a korytarz sklepu nie był dobrze widoczny z miejsca gdzie stałM. Ł..
Wersja przedstawiona przez pokrzywdzonego nie traci na znaczeniu nawet jeżeli weźmie się pod uwagę zeznaniaJ. D.iM. Ł.w części w której podnoszą oni, że w ich obecności nie doszło do pobicia. Są to jak najbardziej wiarygodne zeznania.R. F.też bowiem wskazywał, iż do pobicia nie doszło w sklepie gdzie byli świadkowie, tylko w sklepowym korytarzu. Jak natomiast zeznawaliJ. D.iM. Ł., korytarz jest tak usytuowany, że nie widzieli oni dokładnie co się tam działo. Znajduje to potwierdzenie w szkicu ogólnym sklepu wŁ.sporządzonym przez funkcjonariusza policji.
Nie można też podważyć zeznańR. F.tylko dlatego, żeM. Ł.iJ. D.stwierdzili, że nie widzieli obrażeń u pokrzywdzonego. Były to bowiem niewielkie obrażenia (poniżej dni 7), które mogły być przez nich niedostrzeżone.
Natomiast wersja zaprezentowana przez pokrzywdzonego jest wiarygodna, także dlatego, że rodzaj powstałych obrażeń oraz ich mechanizm opisany i przeanalizowany przez biegłegoR. K.oraz wskazany w załączonej dokumentacji medycznej odpowiada relacjiR. F.. To te dowody są najbardziej miarodajne co do powstałych obrażeńuR. F.oraz stwierdzenia mechanizmu ich powstania. Jak wskazał ten biegły obrażenia jakich doznał pokrzywdzony mogły powstać w okolicznościach i w czasie jakie podaje. Opinia tego biegłego koresponduje też z załączoną dokumentacją medyczną. Opinia lekarskaR. K.nie budzi zastrzeżeń pod względem fachowości i rzetelności. Nie była ona także kwestionowana przez strony. Dlatego była ona podstawą ustaleń faktycznych w zakresie ta opinią objętych.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w części, w której znajdują one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności wyjaśnienia oskarżonych w zakresie tego, że w dniu 31 maja 2015 roku doszło do spotkania na terenie sklepu w miejscowościŁ.pomiędzy pokrzywdzonym a oskarżonymi. Za wiarygodne należy też uznać ich wyjaśnienia, iż strony miały do siebie pretensje, w związku z pojawiającymi się informacjami, że pokrzywdzony rozpowiada plotki na temat matkiN. K.orazE. P. (1)i jego braci.
Za prawdziwe należy uznać też wyjaśnienia, w którychE. P. (1)iN. K.przynajmniej częściowo przyznają że użyli przemocy fizycznej względemR. F..
E. P. (2)podniósł, że popchnął pokrzywdzonego, natomiastN. K.miał uderzyć w twarzR. F.. Prawdziwe są też jego twierdzenia, iż kiedy pokrzywdzony uciekał spod sklepu w kierunku domu pobiegł za nimN. K..
NatomiastN. K.wyjaśnił, iżE. P. (1)przed sklepem odepchnął pokrzywdzonego.N. K.przyznał też, że chciał kopnąćR. F.ale mu się nie udało.N. K.przyznał się też do tego, że uderzyłR. F.z pięściw twarz.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych w części w której nie przyznają się oni do dokonania pobicia pokrzywdzonego. Zdaniem Sądu wyjaśnienia w tej części są nieprawdziwe, wykrętne i stanowią swoistą formę obrony oskarżonych, która ma na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. Przede wszystkim pozostają one w opozycji do zeznań pokrzywdzonego. Ponadto co najważniejsze na uwagę zasługuje fakt, iż obaj oskarżeni konsekwentnie zbywali milczeniem zdarzenie do jakiego doszło w korytarzu sklepu. Fakt zaistnienia takiego zdarzenia potwierdzili natomiast niezaangażowani po żadnej ze stron świadkowie:J. D.iM. Ł.. DodatkowoM. Ł.wskazał na bardzo istotną okoliczność. Nie widział wprawdzie co działo się w korytarzu sklepu, jednak słyszał odgłosy szarpaniny. Zdaniem Sadu nie może budzić najmniejszych wątpliwości, iż to w korytarzu sklepu doszło do eskalacji agresji oskarżonych, którzy korzystając z tego, że ich tam nikt nie widzi bili i kopali pokrzywdzonego. Zdaniem Sądu milczenie oskarżanych w tym zakresie dodatkowo jeszcze potwierdza ich winę i sprawstwo. Wiedzieli bowiem, żew korytarzu rozegrał się główny nurt wydarzeń i woleli o tym nie wspominać. Tym samym biorąc pod uwagę, że wyjaśnienia oskarżonych nie wytrzymują konfrontacji z zeznaniamiR. F.,J. D.,M. Ł.ale równieżJ. F.i są one odosobnione od pozostałego materiału dowodowego Sąd uznał je za niewiarygodne.
Sąd uznał za wiarygodny także pozostały nieosobowy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, gdyż nie był on podczas postępowania kwestionowany i Sąd nie znalazł podstaw, aby podważyć jego wiarygodność.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iżE. P. (1)iN. K.dokonali zarzucanego im czynu.
Reasumując oskarżeni w dniu 31 maja 2015 roku około godziny 11.10w miejscowościŁ., gminaR.bijąc po całym ciele i kopiąc pokrzywdzonego,w wyniku czegoR. F.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia okolicy oczodołui policzka lewego, zadrażnienia spojówki oka lewego oraz ogólnych potłuczeń ciała, które to obrażenia ciała spowodowały naruszenie czynności narządów jego ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, czym narazili pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo utraty zdrowia w rozumieniuart. 157 § 1 kk, dopuścili się pobiciaR. F., czym wyczerpali dyspozycjęart.158 § 1 kk.
Sąd podzielając tym samym kwalifikację prawną przyjętą przez oskarżyciela publicznego, w opisie czynu doprecyzował, iż oskarżeni swoim zachowaniem narazili pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo utraty zdrowia w rozumieniuart. 157 § 1 kk.
Art. 158 § 1 kkstanowi m. in., iż podlega karze, kto bierze udział w pobiciu,w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart.156 § 1 kklub 157§ 1 kk.
Przez pobicie w rozumieniu w/w przepisu rozumieć należy czynną napaść przynajmniej dwóch osób na jedną osobę, gdy po stronie atakujących występuje przewaga. Podmiotem tego przestępstwa jest każdy, kto w jakikolwiek sposób bierze udział w pobiciui niezależnie od tego, czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka. Nie jest konieczne, by konkretna osoba zadała zaatakowanemu cios, wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi.
Jak wynika z poczynionych ustaleńR. F.był w dniu 31 lipca 2015 roku uderzany pięściami i kopany po całym ciele przez oskarżonych. Oskarżeni dokonując czynnej napaści działali umyślnie, świadomie wykorzystując swoją przewagę liczebną nad pokrzywdzonym i swoim zachowaniem narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo uszczerbku na zdrowiu, w rozumieniuart. 157 § 1 k.k., w szczególności przy uwzględnieniu intensywności działania i miejsc zadawania uderzeń i kopnięć.
OskarżonyE. P. (1)zarzuconego mu czynu dopuścił się w warunkach określonych wart. 64 § 1 kk. Wyrokiem Sądu Rejonowego wP.
z dnia(...)roku, w sprawie(...),E. P. (1)za umyślne przestępstwa zart. 280 § 1 kkzostał skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 5. Postanowieniem z dnia(...)roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności.E. P. (1)odbywał karę pozbawienia wolności w okresie od dnia(...)roku do dnia(...)roku, kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony. Mając powyższe na uwadze, nie ulega wątpliwości, żeE. P. (1)dopuścił się w przedmiotowej sprawie umyślnego przestępstwa podobnego, do przestępstwa, za które był już skazany na karę pozbawienia wolności. Przestępstwa tego dokonał w ciągu pięciu lat, po odbyciu, co najmniej sześciu miesięcy kary. Zgodnie z treściąart. 115 § 3 kkprzestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne. W realiach niniejszej sprawy doszło do popełnienia przestępstwz zastosowaniem przemocy.
Sąd uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniuKodeksu Karnego. Oskarżeni nie dali posłuchu normie prawnej, mimo iż mieli taką możliwość.
Na korzyść oskarżonegoN. K.Sąd poczytał jego uprzednią niekaralność. Ponadto Sąd miał na uwadze, iż działał on pod wpływem wzburzenia wywołanego zachowaniem pokrzywdzonego wobec jego matki. Ponadto oskarżony częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, to jest do tego, że uderzył jeden raz pięcia w twarz pokrzywdzonego. Nie można zapominać też o młodym wieku tego oskarżonego. Jest on sprawcą młodocianym.
Przy wymiarze kary na niekorzyść oskarżonegoE. P. (1)Sąd uwzględnił przede wszystkim jego uprzednią wielokrotną karalność. Ponadto zarzucanego mu czynu dopuścił się w okresie kiedy przebywał na warunkowym przedterminowym zwolnieniuz odbywania kary w innej sprawie. Tym samym zawiódł zaufanie Sądu, który udzielił mu takiego zwolnienia.
Jako okoliczność obciążającą co do obu oskarżonych Sąd wziął pod uwagę fakt, iż zarzucanego im czynu dopuścili się działając pod wpływem alkoholu. Natomiast przemawia na ich korzyść to, że obaj starają się pracować zawodowo.E. P. (1)pracuje dorywczo w swoim zawodzie. NatomiastN. K.prowadzi własną działalność gospodarczą.
Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniającw powyższy sposób zebrane w sprawie dowody, nie budzi wątpliwości, że zachowanie oskarżonych stanowi czyn zabroniony społecznie szkodliwy, w stopniu dość znacznym.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości, Sąd kierował się w szczególności:
- rodzajem dobra naruszonego jakim jest w przedmiotowej sprawie zdrowie człowieka;
- rozmiarem wyrządzonej szkody - naruszenie prawidłowego funkcjonowania organizmu pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni, przy jednoczesnym narażeniu pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo utraty zdrowia powyżej dni 7;
- sposobem i okolicznościami popełnienia czynu – dopuszczenie się przestępstwa na osobie w stosunku do której istniał żal, za wcześniejsze krzywdzące wypowiedzi wobec matki (odnosi się to zwłaszcza doN. K.);
- popełnieniem przestępstwa umyślnie z zamiarem bezpośrednim.
Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonych oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonym kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kkwykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonegoN. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 3 lat. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności łagodzące Sąd zdecydował, że karą odpowiednią, która spełni zamierzone cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego jest kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.W ocenie Sądu nie ma podstaw do izolacyjnego oddziaływania na postawę oskarżonego,a jedynie słusznym rozwiązaniem jest surowe napiętnowanie jego występku. Stąd też Sąd wymierzył oskarżonemu karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby3 lat. W ocenie Sądu wyznaczony okres próby pozwoli na weryfikację pozytywnej prognozy kryminologicznej postawionej wobec oskarżonego. Kara ta w połączeniu z efektywnie zastosowaną sankcją w postaci grzywny powstrzyma oskarżonego od popełnieniaw przyszłości przestępstw, a w społeczeństwie wzmocni przekonanie o skuteczności udzielonej przez państwo ochrony prawnej.
Na podstawieart. 71 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonegoN. K.karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Należy zaznaczyć, że wśród zastosowanych wobec oskarżonego sankcji, tylko kara grzywny podlega efektywnemu wykonaniu, stanowi zatem realną dolegliwość, jaka dotknie sprawcę pozostawiając go w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścił. Miarkując wysokość kary grzywny, oprócz okoliczności wskazanych powyżej Sąd miał na uwadze również sytuację materialną i osobistą oskarżonego. Przy kształtowaniu wysokości grzywny (jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł) Sąd baczył także, by nie przekraczała ona możliwości zarobkowych i majątkowych oskarżonych. Utrzymuje się on prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej z której uzyskuje dochód na poziomie 3.000 złotych. Jest kawalerem, który nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Grzywnaw orzeczonej wysokości z pewnością nie przekracza jego zdolności zarobkowych, zwłaszcza że jest on osobą młoda, sprawną fizycznie i zdolną do zarobkowania.
Mając na uwadze, żeN. K.jest sprawcą młodocianym Sąd w oparciuo treśćart. 73 § 2 kkzobowiązany był oddać tego oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.
Przechodząc do wymiaru kary wobec oskarżonegoE. P. (1), Sąd mając na uwadze szereg okoliczności obciążających zdecydował, że karą odpowiednią, która spełni zamierzone cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec tego oskarżonego, jest kara6 miesięcy pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym. W ocenie Sądu nie ma podstaw do zastosowania wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Rozstrzygnięciu takiemu sprzeciwia się przede wszystkich fakt uprzedniej, wielokrotnej karalności oskarżonego w tym za przestępstwo rozboju, Trzeba mieć też na uwadze, iżE. P. (1)już dwukrotnie nadużył zaufania Sądów. Wyrokiem Sądu Rejonowego wP.z dnia(...)roku, w sprawie(...),E. P. (1)za umyślne przestępstwa zart. 280 § 1 kkzostał skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności. Pomimo popełnienia czynu o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości, Sąd dał mu szanse zawieszając wykonanie kary na okres 5 lat. Pomimo tegoE. P. (1)nie skorzystał z tej szansy i doprowadził do sytuacji, w której postanowieniem z dnia(...)roku zarządzono mu wykonanie tej kary. W dniu(...)roku dostał kolejną szansę, kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolnionyz odbywania reszty kary. Także i tym razem zlekceważył dobrodziejstwo które go spotkało, dopuszczając się w okresie próby kolejnego przestępstwa i to czynu zabronionego wymierzonego w zdrowie człowieka. Okoliczności te nie pozwala już na postawienie wobec oskarżonego kolejnej pozytywnej prognozy kryminologicznej. Na tle dotychczasowej drogi życiowej oskarżonego widoczny jest trwały ślad nieposzanowania porządku prawnego, przejawiający się w podejmowaniu przestępczych działań wymierzonych przeciwko najdalej chronionemu prawu, jak zdrowie oraz mienie innych osób.
Również względy społeczne oddziaływania kary przemawiają przeciwko stosowaniu wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Społeczne oddziaływanie kary jako jeden z celów kary jest podyktowane potrzebą przekonania społeczeństwa o nieuchronności kary za naruszenie dóbr chronionych prawem i nieopłacalności zamachów na te dobra, wzmożenia poczucia odpowiedzialności, ugruntowania poszanowania prawa i wyrobienia właściwego poczucia sprawiedliwości oraz poczucia bezpieczeństwa (...). Oznaczają przede wszystkim potrzebę wymierzenia takich kar, które odpowiadają społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dają gwarancję skutecznego zwalczania przestępczości oraz tworzą atmosferę zaufania do obowiązującego systemu prawnego (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12.01.2006 r., II Aka 290/05, LEX nr 168034).
W rozpoznawanej sprawie, koniecznym było rozstrzygnięcie, według której ustawy orzekać. Czyn został bowiem popełniony w dniu 31 maja 2015 roku. Natomiast wyrok został wydany w dniu 12 maja 2016 roku. W międzyczasie tj. w dniu 1 lipca 2015 roku doszło do nowelizacjiKodeksu karnego. Tym samym w niniejszej sprawie pomiędzy popełnieniem przestępstwa a czasem orzekania doszło do zmianyustawy – Kodeks karny.
Dlatego też wydając wyrok w przedmiotowej sprawie Sąd miał na uwadze treśćart. 4 § 1 kk, zgodnie z którym jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Zdaniem Sądu w realiach niniejszej sprawy ustawą względniejszą dla obu oskarżonych byłKodeks karnyw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa.
Jeżeli chodzi o oskarżonegoN. K.Sąd miał tu na uwadze, iż według treściart. 69 § 1 kkobowiązującego na dzień popełnienia przestępstwa Sąd może warunkowo zawiesić wykonie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat. Natomiast w brzmieniuart. 69 § 1 kkna dzień orzekania Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku. Ponadto według nowego brzmieniaart. 72 § 1 kkzawieszając wykonanie kary, jeżeli nie orzeka się środka karnego, Sąd jest zobligowany do poddania oskarżonego przynajmniej jednemu z obowiązków wskazanych wart. 72 § 1 pkt 1-8. Natomiast jak stanowiłart. 72 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa, zawieszając wykonanie kary, sądmożezobowiązać skazanego do podaniu się obowiązkom wskazanym w tym artykule. Jedynym rozwiązaniem, które powoduje, iż nowo obowiązująca ustawa wypada korzystniej od poprzedniego brzmieniaKodeksu karnegojest regulacjaart. 70 § 2 kk. Zgodnie z nowym brzmieniemart. 70 § 2 kkminimalny okres próby wobec sprawcy młodocianego wynosi2 lata. Natomiast według brzmieniaart. 70 § 2 kkna dzień popełnienia przestępstwa minimalny okres próby w wypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wynosił 3 lata.
Natomiast oceniając sytuacjęE. P. (1)Sąd pragnie zauważyć, iżw orzecznictwie Sądu Najwyższego zdecydowanie przeważa pogląd, zgodnego z którym względniejsza dla sprawcy jest ta ustawa, której wybór opiera się na ocenie całokształtu konsekwencji wynikających dla niego z zastosowania obydwu wchodzących w grę ustaw. Uwzględniając wszystkie skutki wynikające dla sprawcy Sąd uznał, iż względniejszy dlaE. P. (1)będzieKodeks karnyw brzmieniu obowiązującym w dacie czynu. Sąd miał tu na uwadze w szczególności przesłanki do stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary, w tym na etapie postępowania wykonawczego.
Reasumując Sąd na podstawieart. 4 § 1 k.k.wydając orzeczenie w przedmiotowej sprawie oparł się naustawie z dnia 6.06.1997 roku – Kodeks Karnyw brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia przestępstwa. Ustawa ta była względniejsza dla obu sprawców.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie oskarżeni zostali zatrzymany w dniu31 maja 2015 roku oraz zwolnieni w dniu 2 czerwca 2015, Sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywnyN. K.oraz orzeczonej kary pozbawienia wolnościE. P. (1)zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w tym okresie.
Na podstawie§ 2 ust. 1, 2, 3, § 14 ust. 2 pkt 1, § 16 oraz § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm.) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówJ. Ł.orazS. K.kwoty po 619,92 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzęduw postępowaniu sądowym. Nieuiszczone koszty obrony z urzędu ustalone zostały na poziomie stawek minimalnych. Zdaniem Sądu powyższe wynagrodzenie jest stosowne do charakteru i stopnia zawiłości sprawy oraz adekwatne do wkładu pracy obrońców.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 728,34 tytułem poniesionych wydatków. Składają się na nią następujące kwoty:
- 38,42 złotych – połowa kosztów związanych ze sporządzeniem opinii dotyczącej rodzaju obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego;
- 50 złotych – dane o karalności;
- 20 złotych – połowa ryczałtu za doręczenia korespondencji w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym;
- 619,92 złotych – koszty nieopłacanej przez oskarżanych pomocy prawnej udzielnej z urzędu przez adwokatów.
Opłata od skazania wobecE. P. (1)została orzeczone na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).
Opłaty od skazania wobecN. K.zostały orzeczone na podstawieart.2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 roku z późn. zm.).
Oskarżeni są osobami młodymi, zdrowymi, wykonującymi pracę zarobkowa, osiągającymi dochody. Tym samym mają możliwość zgromadzenia stosownych środków finansowych na uiszczenie kosztów procesu.