Sąd Okręgowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 455/15
Data wyroku: 2016-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Pieńkowski, Magdalena Dąbrowska, Artur Bobiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: 437 kpk

Sygn. akt II Ka 455/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSO Magdalena Dąbrowska
Sędziowie: SSO Michał Pieńkowski
SSO Artur Bobiński (spr.)
Protokolant : Anna Nierubiec
przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Andrzeja Ołdakowskiego
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r.
sprawyC. K.oskarżonego zart. 178a§ 4 kk.
apelacji oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce
z dnia 12 października 2015 r. sygn. akt. II K 510/15
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IIKa 455/15

UZASADNIENIE
OskarżonyC. K.stanął pod zarzutem tego, że w dniu 18 maja 2015 r. o godz. 00.30 na drodze publicznej wO.naul. (...), kierował samochodem markiB.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w badanej dowodowej próbce krwi z wynikiem: I bad. 2,45 prom alkoholu etylowego, II bad. – 2,50 prom. alkoholu etylowego przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce sygn. akt II K 1520/11 za przestępstwo określone wart. 178 a § 4 k.k., znajdując się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w okresie od 16 lutego 2012 r. do 16 lutego 2016 r. tj. o czyn zart. 178a§4 kk.
Sąd Rejonowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 12 października 2015 r., w sprawie o sygn. II K 510/15, oskarżonegoC. K.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i na podstawieart. 178 a § 4 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 42 § 4 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Na podstawieart. 43 a § 2 k.k.orzekł odC. K.świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 zł.
ObciążyłC. K.kosztami postępowania sądowego w kwocie 495,90 zł w tym 120 tytułem opłaty.
Od niniejszego wyroku apelację wywiódł oskarżony, który zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu, że nie doszło do spełnienia znamion czynu zabronionego określonego wart. 178 a k.k.oraz przepisów o ruchu drogowym, jak również, że doszło do obrazyart. 424 k.p.k.poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Apelację od wyżej wymienionego wyroku wniósł również obrońca oskarżonego adwokatM. C., który zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary, zarzucając mu:
- rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie wobec oskarżonego bezwzględnej kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności z naruszeniem zasad zarówno prewencji ogólnej, jak i szczególnej, a nadto nie uwzględniającej należycie stopnia zawinienia sprawcy, jak i jego postawy po popełnieniu przestępstwa, oraz w toku postępowania przygotowawczego i sądowego oraz właściwości i warunków osobistych;
- obrazęart. 4 § 1 k.k.wskutek nałożenia na oskarżonego obowiązku zart. 43 a § 2 k.k.w sytuacji, gdy tenże przepis wszedł w życie z dniem 1 lipca 2015 r., czym orzeczona została kara nieznana w ustawie w chwili popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego.
W konsekwencji powyższego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie wymierzonej oskarżonemuC. K.kary pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 178 a § 4 k.k.z kary sześciu miesięcy pozbawienia wolności na karę oscylującą w dolnym progu ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane przestępstwo i jej zawieszenie na podstawieart. 69 § 4 k.k.oraz uchylenie kary z pkt. 3 wyroku, tj. kary świadczenia pieniężnego wymierzonej na podstawieart. 43 a § 2 k.k.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Z uwagi na uwzględnienie zarzutów podnoszonych w osobistej apelacji oskarżonego ustosunkowanie się do zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego, który zaskarżył wyrok Sądu Rejonowego w części, jedynie co do kary było przedwczesne. Apelacja oskarżonego skutkowała bowiem orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym. Sąd Okręgowy nie będzie odnosił się do wszystkich podniesionych zarzutów wymienionych przez oskarżonego w apelacji, gdyż byłoby to również przedwczesne. Należy skupić się, stosownie doart. 436 kpkjedynie na tych zarzutach, które skutkowały orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.
W sprawie niniejszej doszło do naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa do obrony w znaczeniu formalnym. OskarżonyC. K.był sprawcą, co do którego zachodziła uzasadniona wątpliwość co do stanu poczytalności. Sąd Rejonowy nie dostrzegł tej okoliczności. Uzasadniona wątpliwość co do stanu poczytalności oskarżonego wyłaniała się z dokumentów złożonych przez oskarżonego przed rozprawą tj. kserokopii psychiatrycznej dokumentacji lekarskiej na k. 35-35v., oraz kserokopii pisma k. 33. Wątpliwości co do stanu poczytalności oskarżonego wzmocniła kserokopia opinii psychologicznej na k. 77, złożona już na etapie postępowania odwoławczego. Sąd Rejonowy pomimo istniejących wątpliwości, nie zasięgnął dowodu z opinii biegłych psychiatrów. Przede wszystkim zaś nie ustanowił oskarżonemu obrońcy z urzędu. Nie dopuszczając dowodu z opinii biegłych psychiatrów Sąd Rejonowy nie był zatem w stanie wypowiedzieć się, czy nawet gdyby oskarżony był poczytalny w chwili czynu, stan jego zdrowia psychicznego, stosownie doart. 79§4 kpkpozwala mu na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Niewyjaśnienie tej kwestii spowodowało, że oskarżony, pomimo nieusuniętych wątpliwości co stanu poczytalności, w toku całego postępowania dowodowego przed sądem I instancji nie korzystał z pomocy obrońcy z urzędu.
Zasadnym był również podniesiony w uzupełnieniu apelacji oskarżonego zarzut nieustalenia dokładnego czasu popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu. Ma to istotne znaczenie z uwagi na zmianę przepisów co do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Czyniąc ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy dopuścił się naruszeniaart. 174 kpk. Ustalenie godziny czynu Sąd Rejonowy poczynił bowiem w oparciu o treść notatki urzędowej (k.1 uzasadnienia), którą zastąpił dowód z przesłuchania świadków funkcjonariuszy policji.
Zdaniem Sądu Okręgowego rodzaj i skala naruszeń proceduralnych spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Sąd Okręgowy nie mógł go zmienić, gdyż wiązałoby się to z koniecznością przeprowadzenia na nowo całości postępowania dowodowego i orzeczenia co do istoty sprawy, co w świetleart. 437§2 kpknie jest dopuszczalne.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy ustanowi oskarżonemu obrońcę z urzędu. Dopuści dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów, którzy w opinii winni rozstrzygnąć również kwestie, o których mowa wart. 79§4 kpk. W zależności od wyniku tego dowodu rozważy konieczność dalszego korzystania z pomocy obrońcy z urzędu. Sąd Rejonowy przeprowadzi ponownie postępowanie dowodowe. Ustalić winien godzinę popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. W tym celu nie naruszającart. 174 kpkprzesłucha w charakterze świadka funkcjonariusza PolicjiŁ. R.. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd Rejonowy podda ocenie. Po dokonaniu ustaleń w zakresie sprawstwa, o ile sprawstwo oskarżonego nie będzie budziło wątpliwości, ustali formę winy i zamiaru.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.