Sąd Rejonowy w Łukowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 66/16
Data wyroku: 2016-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Przychodzka-Kasperska
Teza: nie tezowano

Sygn. akt II K 66/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 sierpnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Łukowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Ewa Przychodzka-Kasperska
Protokolant sekr. sąd. Marta Zdańkowska
przy udziale Prokuratora Artura Oleszka
po rozpoznaniu w dniach 17 maja, 3 czerwca, 9 sierpnia 2016 r. sprawy
M. O.s.T.iK.z domuM.
ur. (...)wŁ.
oskarżonego o to, że: w okresie od 25 lipca 2011 roku do 27 października 2011 roku wŁ.orazG., woj.(...), reprezentując GminęŁ.jako Wójt GminyŁ.w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaT. N.wartości 6595,88 złotych, przekroczył uprawnienia w ten sposób, że zlecił sporządzenie specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wykonanie zadania „Remont drogi w miejscowościG.” oraz ogłosił przetarg nieograniczony na wskazaną inwestycję poświadczając nieprawdę w specyfikacji i ogłoszeniu o przetargu przez pominięcie okoliczności mającej znaczenie prawne, iż przedmiot zamówienia obejmował także wykonanie warstwy nawierzchni z mieszanki mineralno- asfaltowej długości nie mniejszej niż 55 metrów na nienależącej do GminyŁ.działce onumerze ewidencyjnym (...)stanowiącej własnośćT. N., a następnie podpisał umowę nr(...)obejmującą wykonanie wskazanego wyżej zamówienia zPrzedsiębiorstwem (...) S.A.z/s wŁ.oraz jako inwestor podpisał protokół z przekazania placu na realizację remontu drogi w miejscowościG.poświadczając nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne przez wskazanie, iż plac pod budowę stanowił wyłącznie własność GminyŁ.a także po wykonaniu inwestycji w imieniu Gminy odebrał inwestycję poświadczając nieprawdę w protokole odbioru końcowego co do numeru ewidencyjnego działki na której wykonano remont nawierzchni drogi przez niewykazanie, iż inwestycja przebiegała także na działce onumerze ewidencyjnym (...), a nadto po odebraniu inwestycji polecił podległemu pracownikowi sporządzenie projektu umowy użyczenia nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)zawartej zT. N., gdzie w dokumencie poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znacznie prawne wskazując, iż umowę zawarto w dniu 26 lipca 2011 roku, po czym zlecił podległemu pracownikowi załączenie wskazanej umowy do akt dotyczących inwestycji znajdujących się w Urzędzie GminyŁ., czym działał na szkodę interesu publicznego,
to jest o czyn zart. 231 § 2 k.k.w zb. zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
ustalając, iż na zarzut postawiony oskarżonemu składają się dwa czynyorzeka:
I. oskarżonegoM. O.uniewinnia od kwalifikowanego zart. 231 § 2 k.k.w zb. zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.czynu mającego polegać na tym, że: w okresie od 25 lipca 2011 roku do 6 października 2011 roku wŁ.orazG., woj.(...), reprezentując GminęŁ.jako Wójt GminyŁ.w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaT. N.wartości 6595,88 złotych, przekroczył uprawnienia w ten sposób, że zlecił sporządzenie specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wykonanie zadania „Remont drogi w miejscowościG.” oraz ogłosił przetarg nieograniczony na wskazaną inwestycję poświadczając nieprawdę w specyfikacji i ogłoszeniu o przetargu przez pominięcie okoliczności mającej znaczenie prawne, iż przedmiot zamówienia obejmował także wykonanie warstwy nawierzchni z mieszanki mineralno- asfaltowej długości nie mniejszej niż 55 metrów na nienależącej do GminyŁ.działce onumerze ewidencyjnym (...)stanowiącej własnośćT. N., a następnie podpisał umowę nr(...)obejmującą wykonanie wskazanego wyżej zamówienia zPrzedsiębiorstwem (...) S.A.z/s wŁ.oraz jako inwestor podpisał protokół z przekazania placu na realizację remontu drogi w miejscowościG.poświadczając nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne przez wskazanie, iż plac pod budowę stanowił wyłącznie własność GminyŁ.a także po wykonaniu inwestycji w imieniu Gminy odebrał inwestycję poświadczając nieprawdę w protokole odbioru końcowego co do numeru ewidencyjnego działki na której wykonano remont nawierzchni drogi przez niewykazanie, iż inwestycja przebiegała także na działce onumerze ewidencyjnym (...);
II. przyjmując, iż oskarżonyM. O.w dniu bliżej nieustalonym w okresie od dnia 7 października 2011 roku do dnia 30 listopada 2011 roku wŁ., woj.(...), reprezentując GminęŁ.jako Wójt GminyŁ.przekroczył uprawnienia w ten sposób, że polecił podległemu pracownikowi sporządzenie projektu umowy użyczenia nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)zawartej zT. N., gdzie w dokumencie poprzez złożenie swojego podpisu poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znacznie prawne wskazując, iż umowę zawarto w dniu 26 lipca 2011 roku, po czym zlecił podległemu pracownikowi załączenie wskazanej umowy do akt dotyczących inwestycji „Remont drogi w miejscowościG.” znajdujących się w Urzędzie GminyŁ., czym działał na szkodę interesu publicznego i czym wyczerpał dyspozycjęart. 231 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.orazart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne przeciwko oskarżonemuM. O.warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
- na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 955,83 (dziewięćset pięćdziesiąt pięć 83/100) złotych tytułem kosztów sądowych w zakresie wydatków oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem kosztów sądowych w zakresie opłaty.

POUCZENIE

1
W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty ogłoszeniawyroku strona , podmiot określony w art. 416, a gdy ustawa przewiduje doręczenie wyroku, od daty jego doręczenia, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony / pokrzywdzona, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego / pokrzywdzonej od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie.Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.

2

Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.

3
3(art. 119 k.p.k.iart. 422 § 1 i 2 k.p.k.).

Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna (art. 122 § 1 k.p.k.).
Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia (art. 123 § 1 i 3 k.p.k.).
Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku (art. 124 k.p.k.).
Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana (art. 126 § 1 k.p.k.).

2
Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom, podmiotowi określonemu wart. 416,apokrzywdzonemu / pokrzywdzonej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu,, przysługuje apelacja (art. 444 § 1 k.p.k.).2)

3
Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem (art. 122 § 2 k.p.k.iart. 445 § 1 k.p.k.).

4
Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok (art. 428 § 1 k.p.k.).

5
Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy (art. 6 k.p.k.iart. 83 § 1 k.p.k.), a strona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika (art. 87 § 1 k.p.k.). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba (art. 83 § 1 k.p.k.). Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratoralub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego (art. 446 § 1 k.p.k.).

6
Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła (art. 620 k.p.k.).

7
Oskarżony / oskarżona / pokrzywdzony / pokrzywdzona w wypadku wydania na posiedzeniu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie /  oskarżyciel posiłkowy / oskarżyciel prywatny nieposiadający / nieposiadająca obrońcy / pełnomocnika może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy / pełnomocnika (art. 444 § 2 i 3 k.p.k.).

8
Obrońca / pełnomocnik z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców / pełnomocników lub jest pozbawiony wolności(art. 81a § 1 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

9
Wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę / pełnomocnika o wyznaczeniu obrońcy / pełnomocnika z urzędu (art. 81a § 2 i 3 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

10
Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców albo pełnomocników (art. 77 k.p.k.iart. 88 zd. 2 k.p.k.).

11
Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku (art. 447 § 1 k.p.k.).

12
Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych (art. 447 § 2 k.p.k.).

13
Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego (art. 447 § 3 k.p.k.).

14
3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia (art. 447 § 4 k.p.k.).

15
Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu (art. 447 § 5 k.p.k.).

16
Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.).

17
Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę (art. 76 k.p.k.).

18
(inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-17)
3)

Wyjaśnienie:
W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „k.p.k.” oznaczaustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później.

1
stosuje się w sprawach o przestępstwa, z wyłączeniem spraw o przestępstwa skarbowe

2
o ile przepisy nie stanowią inaczej; jeśli przepis stanowi inaczej to należy pouczyć strony stosownie do brzmienia tego przepisu

3
uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi

Sygn. akt II K 66/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd Rejonowy w Łukowie ustalił następujący stan faktyczny:

M. O.począwszy od dnia 9 grudnia 2010 r., aktualnie już drugą kadencję, pełni funkcję Wójta GminyŁ.. W skład kierowanego przezM. O.jako Wójta Urzędu Gminy wchodzą zaś referaty oraz bezpośrednio podległe wójtowi stanowiska pracy (k. 740). Jeden z tego rodzaju referatów stanowi Referat Planowania i Inwestycji, którego kierownikiem od 2009 r. jestA. P., będący pracownikiem Urzędu GminyŁ.od 1988 r. Do jego obowiązków, z tytułu sprawowanej funkcji, należy zaś m. in. planowanie i realizacja inwestycji zgodnych z planem finansowym gminy, w tym budowa i utrzymanie dróg gminnych. Przy planowaniu tego rodzaju inwestycji brane są zaś pod uwagę przede wszystkim wnioski mieszkańców danej miejscowości, przedstawiane na piśmie składanym w urzędzie gminy lub też ustnie na zebraniach mieszkańców z udziałem radnego wybranego z ich rejonu. W roku 2011 na terenie GminyŁ.miało miejsce wiele inwestycji związanych z utrzymaniem dróg gminnych. Prace te wykonywali wykonawcy wyłaniani w drodze przetargów. Przed wyłonieniem z kolei dróg gminnych objętych inwestycjami radni z trzech komisji to jest: Komisji(...),Ochrony (...), Komisji(...)oraz Komisji(...), które to komisje wyczerpywały skład wszystkich radnych, dokonują zaś objazdów dróg przeznaczonych do remontu. Podczas tego rodzaju objazdów radni nie mierzą odcinków dróg mających być objętymi inwestycjami i nie sprawdzają dokładnego ich przebiegu, a jedynie zapoznają się ogólnie z ich stanem. Tego rodzaju objazd odbył się także w roku 2011, w dniach 5 – 6 kwietnia 2011 r. Jego podstawą był sporządzony przezA. P.dokument o nazwie „Objazd dróg – zestawienie wniosków 05-06 kwietnia 2011 r.” (k. 740), a samA. P.również uczestniczył w tym objeździe. W dokumencie tym wśród dróg planowanych do inwestycji ujęta też była znajdująca się w miejscowościG.„droga doN.” o długości odcinka 800 metrów, zaś planowany na niej zakres robót określono jako „nawierzchnia bitumiczna”. Wskazany odcinek drogi, podobnie jak inne znajdujące się w tym zestawieniu nie był określony poprzez wskazanie numeru działki ewidencyjnej, ewentualnie działek. Wszystkie wskazane w zestawieniu odcinki określano zaś przy użyciu nazw zwyczajowo używanych przez mieszkańców danej miejscowości np. „droga k.C.”, „droga do(...), „droga(...), „droga doP.”, „droga(...)itp. Umieszczając ze wskazanym zestawieniu odcinek drogi wG.określony jako „droga doN.”A. P.dysponował pismem mieszkańcówG., sporządzonym w dniu 7 lutego 2011 r., a złożonym w Urzędzie GminyŁ.w dniu następnym (k. 222, 740), zawierającym prośbę o „położenie asfaltu na drodze dojazdowej” do ich gospodarstw. Dalej w piśmie zapisano: „Prośbę swą motywujemy faktem, iż jest to jedyna droga dojazdowa do naszych domostw, a także do wielu pól przyległych do niej, licząca ok. 800 metrów.” Autorem pisma był zamieszkały i prowadzący gospodarstwo na końcu tej drogiT. N., zaś pismo to poza nim podpisali także członkowie dwóch innych rodzin mieszkających przy wcześniejszym odcinku tej drogi.
W rzeczywistości, droga określana jako „droga doN.” jedynie przez odcinek o długości 745 m przebiegała wówczas i przebiega nadal przez grunty gminne, a konkretnie działkę o nr ewidencyjnym(...). Następnie zaś przedmiotowa droga gminna skręca pod kątem prostym w kierunku lasu (k. 15). Przez gruntyT. N.(działka o nr(...)wytyczona jest zaś droga prowadząca do zamieszkiwanego przez niego i jego rodzinę siedliska. Na gruncie droga gminna i następująca po niej droga prywatnaT. N.stwarzają wrażenie, że stanowią jedną całość, co, także przed inwestycją z 2011 roku, wynikało z jednoczesnego utwardzania obu odcinków drogi przy użyciu tych samych materiałów. Pierwotnie oba odcinki były utwardzone żużlem, przy czym na odcinku przebiegającym przezdziałkę nr (...)utwardzenia tego dokonał Urząd GminyŁ., zaś na odcinku przebiegającym przezdziałkę nr (...)jej właściciel, którym wcześniej był ojciecT. N.E. N.. Kolejna inwestycja była wykonywana na tej drodze w okresie październik – listopad 2007 r. przez Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną wK., której prezesem byłZ. T.(k. 250-260). Zgodnie z zawartą umową, przedmiotem inwestycji był remont drogi dojazdowej do gruntów rolnych we wsiG.o długości 745 m (k. 254), którą w efekcie utwardzono tłuczniem. Przed rozpoczęciem tych pracZ. T.ustalił zT. N., że ten udostępni część swojego gruntu w pobliżu remontowanego odcinka drogi w celu składowania przeznaczonego na ten remont tłucznia. Po zakończonych pracach remontowych na drodze przebiegającej przezdziałkę nr (...)Z. T.zdecydował o pozostawieniu niewykorzystanego tłuczniaT. N.jako ekwiwalent za możliwość skorzystania z jego placu pod składowanie. NastępnieT. N.iE. N.wykorzystali ten tłuczeń do utwardzenia części drogi dojazdowej do zamieszkiwanego przez siebie siedliska przebiegającej przezdziałkę nr (...), co doprowadziło do dalszego ujednolicenia wyglądu obu odcinków drogi i stworzenia wrażenia, że stanowią one jedną całość.
Po omówionym powyżej objeździe dróg, w dniu 12 kwietnia 2011 r. odbyło się posiedzenie biorących w nich udział komisji, w którym uczestniczyli równieżM. O.jako Wójt GminyŁ.orazA. P.jako kierownik Referatu Planowania i Inwestycji. Podczas posiedzenia poszczególni radni przedstawiali swoje wnioski odnośnie dróg z ich rejonów, które winny być objęte inwestycjami. RadnaB. R., odnosząc się do dróg wG.stwierdziła, że „najważniejsza do poprawienia jest droga do PanaN., pozostałe drogi mogą na tę chwilę poczekać” (k. 740). Zdaniem bowiemB. R.w utwardzeniu tłuczniem zaczynały być ubytki i aby nie dopuścić do zniszczenia drogi należało utwardzić ją asfaltem. Na posiedzeniu nie poruszano zagadnień własnościowych.
Po udziale w tym posiedzeniuM. O.zlecił ustnieA. P.uruchomienie procedury zamówień publicznych m.in. odnośnie inwestycji wG., poprzez przygotowanie odpowiedniej dokumentacji i wykonanie czynności zmierzających do wyłonienia wykonawcy. Dokumentację przetargową na polecenieA. P.wykonała zatrudniona w podległym mu referacieM. D.. W szczególności zaś w dniu 25 lipca 2011 r. sporządziła podpisany przez siebie protokół z ustalenia wartości zamówienia, gdzie jako osobę ustalającą wartość zamówienia wskazałaA. P.(k. 77), a nadto z tą samą datą sporządziła dokument o nazwie: Specyfikacja istotnych warunków zamówienia (…) na wykonanie zadania: „Remont drogi w miejscowościG.”, który wraz z innymi wymaganymi zgodnie z procedurą przetargową dokumentami, m. in. szablonem umowy na wykonanie powyższego zadania, w dniu 26 lipca 2011 r. wywiesiła na tablicy ogłoszeń Urzędu GminyŁ.(k. 78-123). Ogłoszeń dokonano także w Biuletynie Zamówień Publicznych oraz na stronie internetowej Urzędu GminyŁ.. Przedmiot zamówieniaM. D.określiła jako: „remont drogi położonej w miejscowościG.(nr ewid.działki (...)) o długości 800 m i szerokości 3 m”, zaś zakres inwestycji jako „wykonanie warstwy nawierzchni z mieszanki mineralno-asfaltowej o grubości 4 cm – 2400 m((

    2))na istniejącej podbudowie z tłucznia kamiennego” (k. 80, 102). Wyłonieniem wykonawcy miała zająć się trzyosobowa komisja przetargowa, w skład której zgodnie z zarządzeniem poprzedniego Wójta GminyŁ.z dnia 28 kwietnia 2008 r. wchodzili m. in.A. P.jako przewodniczący iM. D.jako sekretarz. W odpowiedzi na to zamówienie swoją ofertę złożyłoPrzedsiębiorstwo (...) S. A.wŁ., którego Prezesem Zarządu byłA. R.(k. 133-170), zaś sporządzona przez ten podmiot oferta wpłynęła do Urzędu GminyŁ.w dniu 16 sierpnia 2011 r. W dniu 23 sierpnia 2011 r.M. D.sporządziła zaś dokument o nazwie „Zawiadomienie o przyjęciu najkorzystniejszej oferty”, który podpisał jako Wójt GminyŁ.M. O.. Dokument ten otrzymał biorący udział w postępowaniu wykonawca, czyliPrzedsiębiorstwo (...) S. A.wŁ., a nadto umieszczono je na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Urzędu GminyŁ.(k. 124-129). W dniu 9 września 2011 r. komisja przetargowa sporządziła protokół postępowania w trybie przetargu nieograniczonego (k. 187-193), a nadto w tym samym dniu na bazie umowy stanowiącej część dokumentacji przetargowej GminaŁ., w imieniu której działał Wójt GminyŁ.M. O.zawarła zPrzedsiębiorstwem (...) S. A.wŁ., w imieniu którego działał Prezes ZarząduA. R.umowę nr(...)na wykonanie zadania „Remont drogi w miejscowościG.”, której przedmiotem był „remont drogi położonej w miejscowościG.(nr ewid.działki (...)) o długości 800 m i szerokości 3 m”, przy zakresie inwestycji określonym jako „wykonanie warstwy nawierzchni z mieszanki mineralno-asfaltowej o grubości 4 cm – 2400 m((

    2))na istniejącej podbudowie z tłucznia kamiennego” (k. 171-175). Umowa ta została podpisana przezM. O.,A. R.oraz osobę pełniącą funkcję Skarbnika Gminy. Termin wykonania zamówienia wraz z przekazaniem do użytku określono na czas do dnia 30 września 2011 r., zaś wynagrodzenie wykonawcy na kwotę 95.940,00 złotych brutto i 78.000,00 złotych netto. NastępnieM. D.opublikowała informację o udzieleniu zamówienia na te roboty budowlane (k. 176-181). Również w dniu 9 września 2011 r. sporządzony został protokół z przekazania placu na realizację inwestycji „Remont drogi w miejscowościG.” w postacidziałki o nr (...)w miejscowościG., który to dokument w imieniu inwestora podpisaliM. O.iA. P., zaś w imieniu wykonawcyA. R.orazK. G.jako kierownik budowy (k. 197). W dokumencie tym określono także, iż rozpoczęcie robót budowlanych nastąpi w dniu 9 września 2011 r. Wkrótce rzeczywiście pracownicy(...) S. A.wŁ.pod bezpośrednim nadzoremK. G.jako kierownika budowy przystąpili do prac na gruncie. Przed rozpoczęciem robótA. P.pokazał im lokalizację przeznaczonej do remontu drogi oraz jej odcinek, którego dotyczy zawarta umowa. Zgodnie też z tą umową pracownicy(...) S. A.wŁ.wykonali zlecone im prace na odcinku o długości 800 m, co spowodowało, iż droga o nawierzchni asfaltowej rozpoczynała się bezpośrednio przy zabudowaniachT. N.. Przed rozpoczęciem pracK. G.dokonał nadto pomiaru 800-metrowego odcinka drogi którego miał dotyczyć remont. W związku nadto z faktem, iż ze względów technicznych wykonywane roboty rozpoczęto od odcinka drogi przy posesjiT. N., utwardzony odcinek drogi był nawet ok. 2-4 m dłuższy, ponieważ prace rozpoczęto wcześniej tak, aby uzyskać zgodną z umową grubość utwardzenia (k. 601-604). W dniu 26 września 2011 r.A. R.jako Prezes Zarządu(...) S. A.wŁ.zgłosił do odbioru roboty dotyczące zadania „Remont drogi w miejscowościG.” i zwrócił się o wyznaczenie terminu odbioru robót (k. 194). Pismem z dnia 28 września 2011 r. działający z upoważnienia Wójta GminyŁ.A. P.poinformował wykonawcę, że odbiór końcowy tych robót odbędzie się w dniu 6 października 2011 r. o godz. 9:00 w siedzibie zamawiającego (k. 195-196). Tego dnia doszło zatem do podpisania protokołu odbioru końcowego robót budowlanych dotyczących „Remontu drogi w miejscowościG.” na podstawie umowy nr(...)której przedmiotem był „remont drogi położonej w miejscowościG.(nr ewid.działki (...)) o długości 800 m i szerokości 3 m”. Dokument ten w imieniu inwestora podpisaliM. O.iA. P., zaś w imieniu wykonawcyA. R.orazK. G.(k. 198). Przed tą czynnościąA. P.udał się na miejsce inwestycji i ocenił, że roboty budowlane wykonane są bez zastrzeżeń. W dniu 6 października 2011 r.A. P.w imieniu Urzędu GminyŁ.wystawił również na rzecz wykonawcy fakturę VAT na zgodną z umową kwotę (k. 199), zaś wykonawca sporządził operat kolaudacyjny na wykonane zadanie (k. 200-213).
Następnie, w dniu bliżej nieustalonym miesiąca października 2011 r. oraz w nieustalonych bliżej okolicznościach,A. P.postanowił powiadomićM. O., że część zrealizowanej z funduszy gminnych inwestycji w rzeczywistości została wykonana na gruncieT. N.. W związku z tym, w dniu 27 października 2011 r. sporządził mapkę objętego remontem terenu, na której widniały wytyczone działki geodezyjne (k. 131), a nadto wydrukował wypis uproszczony rejestru gruntów w zakresie objętej remontem działki o nr(...)odnośnie której jako właściciel figurowałT. N.(k. 132). JednocześnieA. P.poinformował o zaistniałym problemieM. O.i zasugerował mu, że praktyką poprzednio urzędującego Wójta GminyŁ.było zawieranie w takich wypadkach z właścicielami gruntów umów użyczenia nieruchomości na cele budowlane, zaś zawarcie w tym wypadku umowy użyczenia zT. N.legitymizowałoby wykonanie remontu odcinka drogi na jego gruncie ze środków gminnych.M. O.uznał takie rozwiązanie problemu za właściwe i zleciłA. P.przygotowanie tego rodzaju umowy, co ten też wkrótce uczynił na wykorzystywanym przez niego w miejscu pracy komputerze, na bazie wcześniejszych umów użyczenia.M. O.nawiązał zaś kontakt zT. N., którego poinformował o zaistniałym problemie i o potrzebie zawarcia umowy użyczenia, lecz z datą wsteczną to jest tak, aby miała ona określony okres obowiązywania od dnia 26 lipca 2011 r.T. N.na powyższe wyraził zgodę. W dniu zatem bliżej nieustalonym w okresie od dnia 7 października 2011 r. do dnia 30 listopada 2011 r.M. O.podpisał sporządzoną przezA. P.w dwóch egzemplarzach umowę użyczenia przezT. N.części nieruchomości oznaczonej jako działka o nr ewid.(...)to jest „grunt niezbędny pod planowaną do wykonania drogę dojazdową do gruntów rolnych o powierzchni 520 m2 zgodnie z załącznikiem graficznym”, co stanowi dla biorącego do używania – GminyŁ.reprezentowanej przez WójtaM. O.prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wskazano również, iż umowa ta została zwarta w dniu 26 lipca 2011 r. i obowiązuje od dnia zawarcia umowy na czas nie określony, a nadto wskazano, że biorącemu do używania nie przysługują roszczenia o zwrot nakładów (k. 130). Umowę te podpisał w pierwszej kolejnościM. O.w budynku Urzędu GminyŁ., a następnie dwie nieustalone pracownice tego urzędu udały się doT. N.celem uzyskania jego podpisów na obu egzemplarzach umowy. Po podpisaniu dokumentów przezT. N.pozostawiły mu przeznaczony dla niego egzemplarz, a drugi otrzymał następnieA. P., który zgodnie z poleceniemM. O.umowę użyczenia wraz z mapką i wypisem uproszczonym dołączył w bliżej nieustalonym czasie do dokumentacji dotyczącej inwestycji „Remont drogi w miejscowościG.” z 2011 roku. Wskazana umowa użyczenia nie została zarejestrowana w Urzędzie GminyŁ., ani też nie miała wpływu na wysokość kwot żądanych odT. N.tytułem podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości.
Ujawnienie powyższych faktów, a w konsekwencji wszczęcie niniejszego postępowania, nastąpiło na skutek ustaleń dokonanych wstępnie przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego Delegaturę wL.na podstawie uzyskanej przez ten organ informacji, co podsumowano w zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 23 listopada 2012 r. (k. 1-3, 6-62). Ponadto, w miesiącu czerwcu 2012 r. ówczesna radna GminyŁ.A. M.otrzymała drogą pocztową pisemny anonim, z którego wynikało, że droga wG.prowadząca do zabudowańT. N.utwardzona z funduszy gminnych, przebiega częściowo przez grunt prywatny. W konsekwencjiA. M.zaczęła domagać się wyjaśnień odA. P., a następnie poruszyła to zagadnienie na forum sesji Rady GminyŁ.w miesiącu grudniu 2012 r.M. O.potwierdził wówczas te informacje i poinformował, że sprawą tą zajmują się organy ścigania. Z uwagi na wszczęte tej sprawie postępowanie przygotowawcze oraz wobec rosnącego zainteresowania tym zagadnieniem lokalnej społecznościM. O.jako Wójt GminyŁ.zwrócił się doT. N.pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. o zwrot nakładów związanych z wykonaniem nawierzchni bitumicznej na należącej do niego działce o nr ewid.(...)w kwocie 6.595,88 złotych w terminie 30 dni od daty otrzymania wezwania (k. 296). Pismo to przygotowałA. P..T. N.żądaną od niego kwotę uiścił w dniu 14 stycznia 2013 r. (k. 297). Zawarta zT. N.umowa użyczenia nie została formalnie rozwiązana.

    Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie analizy materiałudowodowegow postaci: wyjaśnień oskarżonegoM. O.– k. 284v, 301v-306, 348v-349, 522, 709v-710, 713, zeznań świadków:T. N.– k. 214v-217, 276v, 348v-349, 523-526, 710-712,A. M.– k. 320v-321, 545-549, 712-712v, 713,B. R.– k. 339v-340, 542-543, 713v-714v,M. D.– k. 274v-275v, 568-569, 714v-715v,M. J.– k. 592v-593v, 723v-724,T. F.– k. 344v-345, 540-541, 724,A. R.– k. 226-226v, 526-527, 724v-725,Z. T.– k. 261-261v, 569-570, 725-725v, 728-728v, 729, 774v,A. P.- k. 233-234, 295v, 549-553, 566-568, 726v-727v, 728v-729, 729v, 730v,A. W.– k. 334v, 545, 729v-730,K. G.– k. 227-227v, 543-544, 730-730v, 730v iE. N.– k. 773v-774, 774v, a ponadto na podstawie takich dowodów jak: Informacja o przestępstwie k. 1-3, Kopia dokumentacji przetargowej uzyskana przez(...)k. 6-62, Odpis księgi wieczystej nieruchomościT. N.k. 66-68, Protokół zatrzymania dokumentacji przetargowej k. 70-74, Kopia zarządzenia nr(...)o powołaniu komisji przetargowych k. 76, Protokół z dnia 25.07.2011 roku z ustalenia wartości zamówienia k. 77, Specyfikacja istotnych warunków zamówienia z dnia 25. 07. 2013r. k. 78-111, Ogłoszenie o zamówieniu „Remont drogi w miejscowościG.” k. 112-123, Zawiadomienie o wyborze oferty k. 124- 129, Umowa użyczenia z dn. 26.07.2011 roku k. 130, Mapa geodezyjna k. 131, Wypis uproszczony z ewidencji gruntów k. 132, Formularz oferty k. 133- 170, Umowa o wykonanie robót z dn. 09.09.2011 roku k. 171-175, Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia k. 176-181, Oświadczenia członków komisji przetargowej k. 184-186, Załącznik do protokołu prac komisji przetargowej zatwierdzony przezM. O.k. 187, Protokół postępowania w trybie przetargu nieograniczonego k. 188-193, Pismo wykonawcy informujące o ukończeniu robót z dn. 26.09.2011r. k. 194, Pismo o wyznaczeniu terminu odbioru końcowego robót k. 195-196, Protokół przekazania placu na inwestycję dn. 09.09. 2011r. k. 197, Protokół odbioru końcowego z dn. 06. 10. 2011r. k. 198, Faktura VAT za wykonanie inwestycji z dn. 06.10.2011r. k. 199, Operat kolaudacyjny k. 200- 213, Protokół zatrzymania rzeczy odT. N.k. 218-220, Wniosek o położenie asfaltu na drodze dojazdowej z dn. 07.02.2011r. k. 222, Wypis z rejestru gruntów dladziałki (...)k. 225, Protokół przeszukania pomieszczeń Urzędu GminyŁ.k. 229-231, Wycena robót wykonanych na działceT. N.k. 235, Dokumentacja wykonania remontu drogi wG.w 2007 roku k. 250- 260, Opinia z zakresu informatyki na 2/13/L k. 262-272, Wezwanie do zapłaty z dn. 07.01.2013r. k. 296, Potwierdzenie przelewu z dn. 14.01.2013r. k. 297, Dane o karalności k. 315, 518, 576, 578, 597, 660, 681, Zestawienie wniosków k.(...)- (...), Kserokopia postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 17 kwietnia 2013 roku k. 563d-563e, Wywiad policyjny k. 316, 683, Zaświadczenie o stanie majątkowym k. 317, Dokumentacja fotograficzna wraz z metrykami nośników i nośnikiem wtórnym k. 601- 604, Informacja z Urzędu Skarbowego wŁ.k. 693, Informacja z Urzędu Gminy wŁ.k. 695, Pismo Urzędu Gminy wŁ.k. 719, Tekstrozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011r.w sprawie instrukcji kancelaryjnej jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz. U. Nr 14, poz. 67z późniejszymi zmianami) k. 720, Kserokopia Zarządzenia nr(...)2011 Wójta GminyŁ.z dnia 15 lutego 2011 roku k. 721, Mapa załączona do dokumentacji przetargowej z oznaczeniem wykonanej inwestycji nadziałkach (...)(droga gminna) oraz(...)droga na działceT. N.k. 131, Dowody rzeczowe opisane w wykazie nr I/64/13 pod poz. 1-29, pismo Urzędu Gminy wŁ.k. 739, pismo mieszkańcówG., „Objazd dróg – zestawienie wniosków 05-06 kwietnia 2011 r.”, kopiaprotokołu Nr (...), kopia Zarządzenia Wójta GminyŁ.Nr(...)wraz z kopią Regulaminu Organizacyjnego Urzędu GminyŁ.k. 740, dane o karalności oskarżonego k. 741 oraz pismo Urzędu Gminy wŁ.wraz z kopiami pism(...)k. 745.
OskarżonyM. O.w toku całego postępowania nie przyznawał się o dokonania zarzucanego mu przestępstwa. Podczas jednego z przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym oskarżony złożył wyjaśnienia, w których przedstawił swoją wersję wydarzeń. Podał wówczas, iż po zebraniu połączonych komisji w dniu 12 kwietnia 2011 r., którego przedmiotem była kwalifikacja dróg do remontów, zlecił ustnieA. P.przeprowadzenie procedur zamówień publicznych w celu wyłonienia wykonawcy na ujętą w przygotowanym wcześniej zestawieniu dróg wnioskowanych do remontów inwestycję polegającą na remoncie drogi „doN.” o długości 800 m. DalejM. O.wyjaśnił, iż dokumentację przetargową przygotowywał Referat Planowania i Inwestycji, zaś nadzór nad tą inwestycją miał sprawowaćA. P.jako kierownik tego referatu. Już po zrealizowaniu i odebraniu inwestycji około października lub listopada 2011 r.A. P.poinformował oskarżonego o „prawdopodobieństwie wykonania części inwestycji na działce prywatnej” (k. 302). Tłumacząc tę sytuacjęA. P.miał powołać się na zaistnienie błędu wywołanego wskazaniem długości odcinka drogi do remontu na 800 m, a nadto wcześniejszym utwardzeniem tej drogi na długości 800 m. RównieżA. P.zaproponował oskarżonemu zawarcie umowy użyczenia nieruchomości na cele budowlane zT. N.z datą obwiązywania 26 lipca 2011 r., na co wyraził następnie zgodę równieżT. N.. W efekcie w listopadzie 2011 r doszło do podpisania tej umowy.M. O.wyjaśnił nadto, że po zawarciu tej umowy wyjaśniłT. N., iż GminaŁ.będzie dążyła do zwrotu nakładów poniesionych na wykonanie tej inwestycji, na co ten wyraził zgodę zwracając się jedynie o odłożenie płatności w czasie.M. O.wyjaśnił, że datę 26 lipca 2011 r. uważał za datę początkową obowiązywania umowy, a nie zwrócił uwagi podpisując umowę, że figuruje ona w niej jako data zawarcia umowy. Ponadto oskarżony przekonywał, że po objęciu stanowiska wójta musiał zmierzyć się z „ogromną ilością problemów” w związku z czym „w bardzo wielu przypadkach” (k. 303v) ufał pracownikom zatrudnionym w urzędzie o wieloletnim stażu pracy.
Podczas przesłuchań przeprowadzanych w toku obu przewodów sądowychM. O.także nie przyznawał się o dokonania zarzucanego mu czynu i korzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. W czasie ostatniego postępowania rozpoznawczego, po wysłuchaniu zeznań świadkaA. M., oskarżony spontanicznie ponadto wyjaśnił, że sprawę tę zawsze traktował w kategorii błędu urzędniczego i ewentualnie własnego, a nie określał jej jako przekroczenie uprawnień.
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonegoM. O.zasługują na wiarę niemal w całości, ponieważ w takim zakresie znajdują one potwierdzenie w analizie całokształtu materiału dowodowego ocenionego przy uwzględnieniu wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i zasad logicznego rozumowania. Dokonana przez Sąd ocena zebranych dowodów doprowadziła zaś przede wszystkim do stwierdzenia, że postawionyM. O.zarzut w zakresie jego działań dotyczących przygotowania, powierzenia wykonania oraz odbioru inwestycji o nazwie „Remont drogi w miejscowościG.” jest całkowicie chybiony. Przy analizie postawionego oskarżonemu zarzutu uwagę zwraca zaś przede wszystkim istotna sprzeczność pomiędzy treścią zarzutu, a uzasadnieniem aktu oskarżenia przedstawiającego wersję wydarzeń prezentowaną zresztą następnie przez prokuratora w toku całego postępowania sądowego. W pierwszej części postawionego oskarżonemu zarzutu znajduje się bowiem opis jego zachowań dotyczących przygotowania, powierzenia wykonania oraz odbioru inwestycji o nazwie „Remont drogi w miejscowościG.”, po czym dopiero po opisie zarzucanychM. O.w związku z tym nagannych prawnie zachowań znajduje się stwierdzenie „a nadto

    po odebraniu inwestycjipolecił podległemu pracownikowi sporządzenie projektu umowy użyczenia nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)zawartej zT. N., gdzie w dokumencie poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znacznie prawne…”. Data odebrania inwestycji wynika zaś w sposób nie budzący wątpliwości z zebranej w sprawie dokumentacji uzyskanej z Urzędu GminyŁ.i została na tej podstawie również w uzasadnieniu aktu oskarżenia prawidłowo wskazana na dzień 6 października 2011 r. Z zarzutu, na którego wstępie zarzuca się oskarżonemu dokonanie przestępstwa w okresie od 25 lipca 2011 r. do 27 października 2011 r. można by zatem wnosić, że organ prokuratorski zarzucaM. O.podjęcie działań zmierzających do zawarcia umowy użyczenia zT. N., a nadto zawarcie samej umowy, w okresie po dniu lub od dnia 6 października 2011 r. do dnia 27 października 2011 r. Tymczasem z uzasadnienia aktu oskarżenia oraz stanowiska prezentowanego następnie przez prokuratora wynika, że uważa on, iż do zawarcia przedmiotowej umowy użyczenia doszło w dniu bliżej nieustalonym przed dniem 9 września 2011 r., a zatem całkowicie rozbieżnie ze stanowiskiem wynikającym z treści postawionego oskarżonemu zarzutu. Argumentując to założenie prokurator powołał się na pierwsze zeznaniaT. N.złożone w dniu 18 grudnia 2012 r. (k. 214v-217), w których świadek podał, że do zawarcia umowy użyczenia doszło przed przystąpieniem do wykonywania robót przez wykonawcę, a zatem zdaniem prokuratora na pewno przed dniem 9 września 2011 r. Tego rodzaju konstatacja świadczy jednak o wybiórczym potraktowaniu wskazanych zeznańT. N.. Rzeczywiście bowiem stwierdził on w nich, że „ta umowa z pewnością została sporządzona przed przystąpieniem do prac budowlanych” (k. 215v), lecz zaraz potem podał wprost „umowa została zawarta z Wójtem GminyŁ.w dniu 21 lipca 2011 roku” (k. 216). Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do podzielenia stanowiska prokuratora jakoby umowa ta została zawarta w dniu bliżej nieustalonym przed dniem 9 września 2011 r., ponieważ czas ten nie wynika nawet z zeznańT. N., na podstawie których wysnuto tego rodzaju tezę. Należy jednak w tym miejscu stanowczo podkreślić, że wskazane zeznaniaT. N.są w ocenie Sądu niemal w całości niewiarygodne, w tym również odnośnie wskazywanej przez niego daty zawarcia umowy użyczenia. Jak wynika z protokołu tego przesłuchania, a także późniejszych zeznańT. N.oraz zeznań przeprowadzającej tę czynnośćM. J., o przesłuchaniu tymT. N.nie był uprzedzony, co spowodowało jego zaskoczenie i brak przygotowania, a nadto miało ono miejsce na tyle wczesnym etapie postepowania, które następnie było przedmiotem zainteresowania mediów, że w ocenie Sądu nie zdawał sobie sprawy z wagi swoich zeznań oraz nie znał relacji innych zainteresowanych osób, przede wszystkimM. O.. W ocenie Sądu powyższe względy spowodowały, żeT. N.uważał, iż najkorzystniej dla niego będzie przekonywać o legalności sytuacji, w wyniku której z funduszy gminnych utwardzono drogę biegnącą przez jego działkę. Stąd też próbował przekonywać, że umowa użyczenia została zawarta przed rozpoczęciem inwestycji, a nie z datą wsteczną i w konsekwencji już wówczas miał zdawać sobie sprawę z tego, że inwestycja gminna dotyczyć będzie również jego gruntu. Do tej wersji wydarzeńT. N.dopasował także pozostałe fakty, a przede wszystkim przekonywał, że równieżM. O.już w rzekomym czasie podpisywania umowy tj. w dniu 21 lipca 2011 r. oraz w czasie poprzedzających jej zawarcie uzgodnień, zdawał sobie sprawę z faktu, że gminna inwestycja dotyczyć będzie również działkiT. N.. Rzecz jednak w tym, że przedmiotowa umowa użyczenia z pewnością nie została zawarta w dniu 21 lipca 2011 r., ani też nawet we wskazanej w niej dacie 26 lipca 2011 r. Gdyby bowiem tak było, zostałaby ona ujęta w dokumentacji przetargowej, co spowodowałoby, że figurowałaby w niej również działka o nr ewid.(...), bo taki byłby wszak cel zawarcia tego rodzaju umowy. Bezsporne jest zaś, że tak się nie stało, ponieważ całość dokumentacji związanej z realizacją przeprowadzonego w 2011 roku zadania „Remont drogi w miejscowościG.” dotyczy jedynie działki należącej do Urzędu GminyŁ.o nr ewid.(...). W konsekwencji też nie byłoby podstaw do kwestionowania legalności zachowań osób zaangażowanych w to zadanie. W ocenie zatem Sądu okoliczności te nie pozwalają na uznanie za wiarygodne pierwszych zeznańT. N., w których podawał, że umowa użyczenia została zawarta w dniu 21 lipca 2011 r. Nie sposób nie zauważyć, iż zeznania te są jednocześnie jedynym dowodem, na podstawie którego można konstruować tezę o wiedzyM. O., że sporządzona następnie dokumentacja przetargowa, a w konsekwencji i dokumentacja dotycząca realizacji zadania „Remont drogi w miejscowościG.” stwierdzały nieprawdę jakoby remont ten na całym 800-metrowym odcinku miał przebiegać nadziałce o nr (...)należącej do Urzędu GminyŁ.. Jak jednak wskazano, w zeznaniach tychT. N.przedstawił w dużej mierze nieprawdziwą i zgodną jedynie z ówczesnym własnym interesem wersję, na podstawie której nie sposób konstruować stanu faktycznego. W zeznaniach tychT. N.zgodnie z prawdą podał jednak, że czynił starania o poprawienie stanu drogi prowadzącej do jego gospodarstwa poprzez złożenie w Urzędzie GminyŁ.podania o przeprowadzenie remontu tej drogi. Podanie takie w wersji złożonej przezT. N.w dniu 8 lutego 2011 r. w UG znajduje się na k. 740, zaś w wersji zachowanej przez wnioskującego jako drugi egzemplarz, pozbawiony jego podpisu, na k. 222. Z podania tego nie wynika jednak w ocenie Sądu, abyT. N.oraz członkowie dwóch innych rodzin mieszkających przy wcześniejszym odcinku tej drogi, którzy złożyli tam podpisy, wnioskowali o przeprowadzenie remontu jakiegokolwiek gruntu prywatnego, ponieważ tego rodzaju informacji nie zawiera w ocenie Sądu stwierdzenie, że zwracają się oni o „położenie asfaltu na drodze dojazdowej” do ich gospodarstw. Istotne jest jednak, że dalej w piśmie zapisano: „Prośbę swą motywujemy faktem, iż jest to jedyna droga dojazdowa do naszych domostw, a także do wielu pól przyległych do niej, licząca ok. 800 metrów.” Jest to jednocześnie pierwszy dokument, w którym pojawia się odległość 800 m. Jak bowiem wynika z dokumentacji dotyczącej poprzedniego remontu tej drogi, w 2007 roku (k. 250-260) remont ten dotyczył zadania „Remont drogi dojazdowej do gruntów rolnych we wsiG.o długości 745 m” (k. 254). Jak wynika z zeznańZ. T.- prezesa przeprowadzającej ten remont Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej wK., na takim też odcinku zlecone prace zostały wykonane. Co więcej, z zeznańZ. T.wynika, ze przeprowadzał on również poprzednie utwardzenie tej drogi – żużlem, które miało miejsce także na tym samym odcinku, zaś utwardzenie żużlem na drodze dojazdowej do najdalej położonego gospodarstwa były wykonane przez właściciela tego gruntu. Ponadto, odnośnie remontu z 2007 rokuZ. T.zeznał, że mieszkaniec tej posesji, którym jak się okazało w czasie konfrontacji z ojcemT. N.E. N.był ten ostatni, zwracał się o utwardzenie również odcinka drogi prowadzącego do jego gospodarstwa, czego jednakZ. T.nie wykonał. W ocenie Sądu zeznaniaZ. T.w przeważającej swej części zasługują na wiarę. Świadek ten w sposób rzeczowy i logiczny odniósł się do swoich zawodowych czynności, a jego zeznania znajdują potwierdzenie w sporządzonej odnośnie remontu z 2007 roku dokumentacji. Jednocześnie jednak w ocenie Sądu z tego jednak względu, że zeznaniaZ. T.dotyczyły jego zawodowej działalności, pomijał on niemal przez całe postępowanie istotny fakt rzutujący niekorzystnie na ocenę jego działań jako w pełni znajdujących odzwierciadlenie w dotyczącej ich dokumentacji. Dopiero bowiem w czasie konfrontacji zE. N.Z. T.potwierdził, że przed rozpoczęciem tych prac ustalił zT. N., że ten udostępni część swojego gruntu w pobliżu remontowanego odcinka drogi w celu składowania przeznaczonego na ten remont tłucznia, zaś po zakończonych pracach remontowych na drodze przebiegającej przezdziałkę nr (...)Z. T.zdecydował o pozostawieniu niewykorzystanego tłuczniaT. N.jako ekwiwalentu za możliwość skorzystania z jego placu pod składowanie. Jak wynika zaś z zeznańE. N., on iT. N.wykorzystali następnie ten tłuczeń do utwardzenia części drogi dojazdowej do zamieszkiwanego przez siebie siedliska przebiegającej przezdziałkę nr (...).E. N.podał mianowicie zgodnie z relacjąZ. T.: „Tłuczeń nie był dowieziony do końca, zostawało 30-40 metrów długości. Było cienko tego tłucznia.” (k. 774). Uwagę zwraca przy tym fakt, że świadek przekonując, że: „Nasypaliśmy może z 10 metrów.” podaje jednocześnie: „Dosypywaliśmy to co było z łąki tam, gdzie go nie było” (k. 774). W ocenie Sądu powyższe zeznaniaE. N., potwierdzone co do zasady przezZ. T., który nie był obecny już przy pracach świadkówN.rozsypujących pozostawiony im tłuczeń, przekonują o tym, że utwardzenia tłuczniem drogi dojazdowej do zamieszkiwanego przez nich gospodarstwa w roku 2007 dokonali sami świadkowieN.i to na całej długości, skoro taki był efekt ich działań, a co za tym idzie obaj zdawali sobie sprawę z przebiegu granicy swoich gruntów z gruntami gminnymi. W konsekwencji też należy uznać, że zarównoT. N., jak iE. N.zeznawali w tym zakresie nieprawdę. Okoliczność ta dodatkowo przekonuje, żeT. N.nie jest świadkiem wiarygodnym, ponieważ przedstawiał on relację zgodną z własnymi interesami. Stwierdzenie to jest tym bardzie uzasadnione o ile się zważy, iż zataił on podaną przezE. N.okoliczność związaną z utwardzaniem w 2007 roku przez obu świadkówN.swojej części drogi pozostawionym im przez ekipę remontową tłuczniem. Z drugiej też strony wskazać należy, iż świadekE. N.nie miał żadnych powodów, aby podać tę okoliczność niezgodnie z prawdą, jakkolwiek oczywiście jemu także zależało na wyeksponowaniu niewiedzy swojej i syna będącego jego następcą prawnym co do przebiegu granic ich nieruchomości. Jak wskazano, w tym zakresie również zeznaniaE. N.nie zasługują na uznanie za wiarygodne.
Nie był przedmiotem sporu fakt, że utwardzenie tłuczniem drogi, tak w zakresiedziałki nr (...), jak idziałki nr (...)wkrótce okazało się niewystarczające dla jej użytkowników, co wynika spójnie przede wszystkim z zeznań świadkówN.oraz zeznań radnej z tego rejonuB. R.. Sytuacja ta spowodowała napisanie i złożenie przezT. N.w Urzędzie GminyŁ.omówionego już wniosku z dnia 7 lutego 2011 r. Jak też wskazano, był to pierwszy dokument, w którym długość omawianej drogi wG.określono na 800 m z tym, że z określeniem „około”. Prezentowana w toku niniejszego postępowania postawaT. N.sprowadzająca się do negowania swojej wiedzy o przebiegu granicy jego nieruchomości z nieruchomością gminną, przy jednoczesnym odmiennym ustaleniu Sądu przekonuje, że z pełną świadomością zawyżył on długość odcinka drogi gminnej licząc na jednoczesny remont własnego odcinka tej drogi. Złożony przezT. N.wniosek o remont drogi był jednym z wielu tego rodzaju wniosków jakie tym czasie składali(...)(k. 746-772). Na tej podstawieA. P.sporządził dokument o nazwie „Objazd dróg – zestawienie wniosków 05-06 kwietnia 2011 r.” (k. 740), w którym długość przeznaczonego do remontu odcinka drogi wG.określonego jako „droga doN.” określił także na 800 m. Liczba ta została zaś następnie powielona w dokumentacji przetargowej, zawartej umowie, a także dotyczył jej sam remont. Niewątpliwie najistotniejszym źródłem dowodowym, przy pomocy którego można by ustalić w jaki sposób doszło do nadania długości 800 m wskazanej we wniosku niejako statusu urzędowego, byłyby zeznaniaA. P., który jako pierwszy wprowadził ją do dokumentacji. W ocenie jednak Sądu zeznaniaA. P.należy oceniać z dużą ostrożnością. ObokT. N.był on bowiem w niniejszym postępowaniu drugą osobą o istotnej wiedzy w sprawie i zaangażowaniu w nią, chociaż w tym wypadku jedynie służbowym. Stąd też jednak podobnie jakT. N.zależało mu na przedstawieniu własnych działań w sposób możliwie korzystny, przede wszystkim z punktu widzenia ich legalności. W ocenie nadto SąduA. P., podobnie jakT. N., od początku postępowania zatajał część swojej wiedzy, o czym świadczy chociażby fakt, że w pierwszych zeznaniach próbował przekonywać, że umowę użyczenia sporządziła na swoim komputerzeM. D.. Dopiero po wykluczeniu tego faktu przez biegłego z zakresu informatyki badającego jednostkę centralną komputeraM. D.(k. 262-272)A. P.w kolejnych zeznaniach przyznał, że sam sporządził tą umowę, a nawet wytłumaczył dlaczego wpisał w niej datę 26 lipca 2011 r. Niewątpliwie zaś to właśnieA. P.był i jest osobą spośród zatrudnionych w Urzędzie GminyŁ.o największej wiedzy odnośnie przebiegu przedmiotowej drogi. Jak wynika bowiem z uznanych zasadniczo za wiarygodne zeznańZ. T., był on obecny na miejscu przed rozpoczęciem remontu z 2007 roku i wskazywał wykonawcy odcinek drogi do remontu. SamA. P.temu zaprzeczył, jednak w ocenie Sądu nie jest to stwierdzenie wiarygodne, podobnie jak późniejsze wycofanie się z tego stwierdzenia przezZ. T.w konsekwencji konfrontacji zA. P.. Poza wymową początkowych zeznańZ. T.wskazać bowiem należy, iżA. P.jest wieloletnim pracownikiem Urzędu GminyŁ.i – jak wynika z jego zeznań – już od 1990 roku zajmuje się m.in. budową i remontem dróg. Nie sposób zatem uznać, aby nie znał rzeczywistego przebiegu tej drogi, która była wszak remontowana parokrotnie także przed inwestycją z 2011 roku. Jak bowiem zeznałA. P.: „Remonty tej drogi były częste i sukcesywne i polegały na wzmocnieniu konstrukcji drogi poprzez wywiezienie jej żwirem. Jeśli nie przynosiło to efektów to utwardzaliśmy żwirem lub żużlem lub tłuczniem kamiennym. Działo się to na przestrzeni kilku lat.” (k. 727). Jak zaś ustalono, remonty sprzed 2011 roku dotyczyły jedynie odcinka przebiegającego przez nieruchomość gminną. Uwagę zwraca nadto fakt, że dalejA. P.zeznał: „Były tam wielokrotne pisma od mieszkańców i zgłoszenia radnych aby poprawić stan tej drogi, który był fatalny. Nikt się w tamtym okresie nie zastanawiał, czy jest to grunt prywatny. Trzeba było poprawić przejezdność drogi dla mieszkańców to się to robiło. To doświadczenie nauczyło nas, że trzeba sprawdzać stan prawny na terenie, na którym podejmujemy się wykonania robót i to robimy.” (k. 728v). Fakt dokonywania tego rodzaju sprawdzeń dopiero po ujawnieniu wykonania inwestycji na gruncieT. N.z gminnych funduszy potwierdziła zresztąM. D.zaznaczając, że było to na podstawie ustnej wypowiedziA. P.. W ocenie Sądu zacytowana powyżej wypowiedźA. P.świadczy o jego swoistej niefrasobliwości i przekonuje, że stan właścicielski przeznaczanego przez niego do remontu z funduszy gminnych odcinka drogi nie miał dla niego istotnego znaczenia. Jak wynika również chociażby z zeznań wieloletniej radnejB. R., do wykonywania remontów z funduszy gminnych na prywatnych nieruchomościach dochodziło także podczas kadencji poprzedniego wójta, co potwierdza kopia postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa w tego rodzaju sprawach z uwagi na przedawnienie (k. 563d-563e). Niezależnie od tego, jak wykazano,A. P.powinien był zdawać sobie sprawę z zakresu poprzednich remontów na omawianej drodze wG., a co za tym idzie i z zakresu władania Urzędu GminyŁ..
Podnieść należy, iż także dokonywane cyklicznie przez radnych objazdy dróg wnioskowanych przez mieszkańców do remontów, w tym objazd z dni 5 – 6 kwietnia 2011 r., nie miały charakteru technicznego, co wynika spójnie z zeznań radnychB. R.,T. F.iA. M., a takżeA. P.. Ich celem była bowiem jedynie wizualna ocena stanu tych dróg, nie zaś ich wymiarowanie i określanie długości przeznaczanych do remontu odcinków. Podobny przedmiot miało też późniejsze posiedzenie połączonych komisji Rady GminyŁ.z dnia 12 kwietnia 2011 r., w którym uczestniczyli równieżM. O.jako Wójt GminyŁ.orazA. P.jako kierownik Referatu Planowania i Inwestycji, który to brał zresztą udział także w przedmiotowym objeździe, co konsekwentnie wskazywałaB. R.. Jak wynika z odnośnego protokołu (k.740) oraz relacji w/w uczestniczących w nim osób, podczas posiedzenia poszczególni radni przedstawiali swoje wnioski odnośnie dróg z ich rejonów, które winny być objęte inwestycjami, zaśB. R.w zakresie miejscowościG.popierała wniosek o przeprowadzenie przede wszystkim remontu „drogi do PanaN.” (k. 740). Z dowodów o charakterze osobowym, ani też z treści tegoż protokołu nie wynika, aby omawiano wówczas zagadnienia o charakterze właścicielskim, czy też, aby przedmiotem rozważań była długość przeznaczanego do remontu odcinka tej drogi. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości fakt, że określenie „droga do PanaN.”, pojawiające się w analogicznej formie również w sporządzonym przezA. P.dokumencie o nazwie „Objazd dróg – zestawienie wniosków 05-06 kwietnia 2011 r.” (k. 740) nie stanowiło określenia właściciela tej drogi, a jedynie było to określenie funkcjonalne. Wszystkie wskazane w zestawieniu odcinki określano bowiem przy użyciu nazw zwyczajowo używanych przez mieszkańców danej miejscowości np. „droga k.C.”, „droga do(...), „droga(...)”, „droga doP.”, „droga do(...)itp. Zaznaczyć należy, iż Sąd na podstawie konsekwentnych zeznańB. R.ustalił, że dokument o nazwie „Objazd dróg – zestawienie wniosków 05-06 kwietnia 2011 r.” był sporządzony przed objazdem dróg, a nie po jak wyjaśniał oskarżony, który miał z pewnością mniej dokładną wiedzę na ten temat niż radni, ani też jak zeznawałA. P., w którego interesie było zminimalizowanie znaczenia sporządzonego przez siebie zestawienia w procesie decyzyjnym odnośnie remontu dróg.
Po udziale w tym posiedzeniuM. O.zlecił ustnieA. P.uruchomienie procedury zamówień publicznych m.in. odnośnie inwestycji wG.poprzez przygotowanie odpowiedniej dokumentacji i wykonanie czynności zmierzających do wyłonienia wykonawcy, co wynika spójnie z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznańA. P.. Tę również czynność potraktowano w zarzucie jako pierwsze naganne prawnie zachowanieM. O., ujmując je jako: zlecił sporządzenie specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wykonanie zadania „Remont drogi w miejscowościG.”. Uwagę zwraca przy tym fakt, że brak jest podstaw do przyjęcia, że miało to miejsce w okresie od dnia 25 lipca 2011 r., ponieważ czynność ta mogła być wykonana także w innym dniu w okresie aż od 12 kwietnia 2011 r. Nie budzi zaś wątpliwości fakt, żeM. O.jako Wójt GminyŁ.nie zajmował się osobiście sporządzaniem dokumentacji przetargowej, ani też późniejszych dokumentów łącznie z protokołem odbioru końcowego, lecz na polecenieA. P.wykonywała ją zatrudniona w podległym mu referacieM. D., co wynika spójnie z ich zeznań, a także znajduje odzwierciedlenie w treści tejże dokumentacji. Podkreślić należy, iż po zdyskwalifikowaniu wartości dowodowej pierwszych zeznańT. N., brak jest jakiegokolwiek dowodu, na podstawie którego można by przyjąć, żeM. O.wydając wskazane ustne polecenieA. P.zdawał sobie sprawę z zakresu władania Urzędu GminyŁ.na drodze, której miał dotyczyć remont. Nawet bowiem jeśli składając wniosek o przeprowadzenie remontu drogiT. N.rozmawiał zM. O.o potrzebie przeprowadzenia tego remontu, to nie sposób wywodzić, że poinformował go o tym, że część drogi stanowi jego własność. Przyjęcie zaś, iżT. N.zdawał sobie z tego sprawę prowadzi w konsekwencji do wniosku, że nie było w jego interesie ujawnianie tego faktu przedM. O.. SamM. O.nie uczestniczył zaś w objeździe dróg i brak jest podstaw do przyjęcia, aby leżało to w zakresie jego kompetencji. Nie będąc też wójtem w poprzedniej kadencji nie brał udziału w procesie decyzyjnym odnośnie poprzedniego remontu na drodze wG.. Uczestnicząc w posiedzeniu z dnia 12 kwietnia 2011 r. oraz ewentualnie pamiętając treść wnioskuT. N.,M. O.mógł jedynie mieć wiedzę, że remont tzw. „drogi doN.” wG.stanowi ważne z puntu widzenia interesów okolicznych mieszkańców zadanie Urzędu GminyŁ.i należy je zrealizować. Zakres wprowadzonych zarządzeniem poprzednio urzędującego Wójta GminyŁ.obowiązków osoby na tym stanowisku (k. 740) nie przewidywał zaś obowiązku osobistego przygotowywania przez nią podpisywanej przez siebie dokumentacji, którą w tym wypadku zgodnie ze swoim zakresem obowiązków przygotowywałaM. D., zgodnie ze wskazaniamiA. P.. Podnieść też należy, iż powyższe zgodne jest ze specyfiką każdej pracy urzędniczej na kierowniczych stanowiskach, gdzie dokumentację do podpisu przez zwierzchnika przygotowują osoby zajmujące się zgodnie ze swoim zakresem obowiązków zagadnieniami, których dany dokument dotyczy. Oczywiste jest, iżM. O.jako Wójt GminyŁ.mógł mieć dostęp do dokumentacji dotyczącej poprzednich remontów dróg gminnych, lecz w ocenie Sądu nie miał fizycznej możliwości, aby na tyle dogłębnie sprawdzać pod względem merytorycznym każde z podpisywanych pism. Z powyższych względów brak jest zatem w ocenie Sądu podstaw do kwestionowania wiarygodności wyjaśnieńM. O., w których przekonywał, że po objęciu stanowiska wójta musiał zmierzyć się z „ogromną ilością problemów” w związku z czym „w bardzo wielu przypadkach” (k. 303v) ufał pracownikom zatrudnionym w urzędzie o wieloletnim stażu pracy. Oskarżony przyznał jednocześnie, że odpowiedzialność za wydawane decyzje spoczywa na wójcie, który jednak „przygotowując decyzje opiera się na wiedzy i doświadczeniu i zaufaniu do pracowników” (k. 35v). Z zeznańM. D.wynika, że nie miała ona świadomości, że przygotowana dokumentacja zawiera nieprawdziwe dane odnośnie odcinka drogi, która powinna podlegać remontowi, a brak jest podstaw, aby kwestionować wiarygodność jej zeznań. W ocenie Sądu, jak wykazano powyżej, taką wiedzę winien był zaś mieć jej przełożonyA. P.. Podkreślić jednak należy, iż stan świadomości w tym zakresieA. P., a takżeT. N.to okoliczności bez znaczenia dla oceny prawnej dopuszczalności postawienia w tym zakresie zarzutu popełnienia przestępstwaM. O.. Istotne jest tu bowiem jedynie ustalenie, czy oskarżony miał świadomość, że podpisywana przez niego dokumentacja nie oddaje rzeczywistego stanu prawnego i faktycznego. W ocenie Sądu w ustalonych okolicznościach sprawy brak jest zaś podstaw do poczynienia takiego ustalenia, co wykazano powyżej.
Bezspornym jest, że w następstwie zawyżenia długości odcinka drogi gminnej biegnącej przez działkę o nr ewid.(...)wG.doszło do wyremontowania także drogi biegnącej przez działkę o nr ewid.(...)należącej doT. N.. Wykonujący bezpośrednio prace na gruncieK. G.zeznał, że w rzeczywistości odcinek ten był o nawet o 2-4 m dłuższy, ponieważ prace rozpoczęto nieco wcześniej, od strony posesjiT. N., tak, aby uzyskać zgodną z umową grubość utwardzenia. Z zeznańK. G.oraz jego przełożonegoA. R.wynika też, iż remontowany 800-metrowy odcinek tej drogi na całej długości utwardzony był tłuczniem, co spowodowało, że nie mieli zastrzeżeń odnośnie sposobu wykonania powierzonego im zadania. Uwagę zwraca tez fakt, żeK. G.w swoich pierwszych zeznaniach, podobnie jakZ. T., stwierdził, że przeznaczony do remontu odcinek drogi wskazywał im przedstawiciel Urzędu GminyŁ.A. P.i podobnie jakZ. T.w postępowaniu sądowym po wysłuchaniu zeznańA. P., wycofał się z tego stwierdzenia. W ocenie Sądu, także w przypadkuK. G., jest to stwierdzenie niewiarygodne i wynikłe z faktu, że składając pierwsze zeznania świadek nie zdawał sobie sprawy z wagi tego rodzaju wskazania. Następnie zaś próbował wyeliminować w swojej relacji elementy mogące obciążyć pracownika Urzędu GminyŁ., który nadal jest potencjalnym zleceniodawcą pracy dla podmiotu, w którymK. G.jest zatrudniony. Sam zresztąA. P.twierdził, iż wskazywał ten odcinek tyle, że emerytowanemu pracownikowi(...), co potwierdził ostatecznieK. G.powołując się na późniejsze wskazania od tej osoby. Skutek byłby zresztą ten sam, a w obu wypadkach źródłem wiedzy osób zatrudnionych przy remoncie byłbyA. P.. Jak zresztą zeznał samA. P., był na miejscu przed podpisaniem protokołu odbioru końcowego i nic nie wzbudziło jego zastrzeżeń. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpisany następnie przez obie strony tego rodzaju dokument bynajmniej nie zawierał w swej treści stwierdzenia, że osoby uczestniczące w czynności dokonały jej na gruncie (k. 198). Podpisane zaś wcześniej przezA. P.zawiadomienie o wyznaczeniu odbioru końcowego wykonanych robót (k. 195) zawierało w swojej treści wskazanie daty i godziny czynności, zaś jako miejsce wskazano siedzibę zamawiającego, a zatem Urzędu GminyŁ..
Okoliczności zawarcia następnie przezM. O.umowy użyczenia części nieruchomości zT. N.nie budzą w ocenie Sądu żadnych wątpliwości z tym, że nie sposób ustalić dokładnej daty tego zdarzenia. Odnośnie zaś powodu podjęcia przez oskarżonego tej aktywności, to z wyjaśnieńM. O.oraz zeznańA. P.iT. N.(po wykluczeniu jego zeznań pierwszych, w zakresie sprzecznym z następnymi) wyłania się jasny obraz sytuacji, w którejA. P., w okolicznościach, których nie potrafił zresztą wytłumaczyć, postanowił powiadomićM. O.o wykonaniu inwestycji na gruncie prywatnym, co doprowadziło w konsekwencji do zawarcia tej umowy. W ocenie Sądu nie budzi też wątpliwości, że inicjatorem takiego rozwiązania byłA. P.. Wynika to bowiem spójnie z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznańA. P.złożonych w toku poprzedniego przewodu sądowego. W postępowaniu przygotowawczym oraz podczas ostatniego przesłuchaniaA. P.próbował wprawdzie przekonywać, że nie wie czyja była to inicjatywa, lecz pozostaje to w sprzeczności z powyższymi dowodami, a nadto z logiką sytuacji. Niewątpliwie toA. P., zważywszy, iż miało to miejsce w pierwszym roku urzędowaniaM. O.jako wójta, miał większą wiedzę odnośnie zasad funkcjonowania Urzędu GminyŁ.i na jego wiedzy polegał oskarżony, co zresztą wspólnie podawali. To nadtoA. P.wiedział o wcześniejszej podobnej praktyce, a tego rodzaju umowy funkcjonowały w praktyce Urzędu GminyŁ., o czym świadczą umowy będące częścią składową biegłego z zakresu informatyki badającego zawartość jednostki centralnej komputeraM. D.(k. 266-271). Negowanie zaś swojej inicjatywy w tym zakresie przezA. P.to w ocenie Sądu kolejna próba przedstawiania przez niego swojej osoby w korzystniejszym świetle poprzez zatajanie części istotnych faktów. Jakkolwiek też nie sposób w roku 2011 przypisywaćM. O.dużego doświadczenia w sprawowaniu funkcji wójta, to w ocenie Sądu nie sposób uznać za wiarygodne jego wyjaśnień, że nie zdawał sobie sprawy, że wskazana w umowie data jest datą jej rzekomego zawarcia, a nie jedynie obowiązywania. Jest to bowiem różnica oczywista, a jej stwierdzenie nie wymaga posiadania dużego doświadczenia w pracy urzędniczej. Było ono zresztą czytelne nawet dlaT. N.skoro w pierwszych zeznaniach próbował przekonywać, że nie doszło do antydatowania umowy. W ocenie Sądu brak doświadczeniaM. O.w zakresie sprawowanej funkcji zaważył jednak na tym, że przystał on na tego rodzaju rozwiązanie uznając je za właściwe. Nieprawidłowością było zresztą nie tylko zawarcie umowy z datą wsteczną, ale też zawarcie umowy niejednoczesne przez obie strony i nie we wskazanym w niej miejscu, ponieważ z relacjiM. O.iT. N.wynika spójnie, że temu ostatniemu dostarczono do podpisu egzemplarze podpisane przez oskarżonego, aczkolwiek nie ustalono pracownic Urzędu GminyŁ., które miały mu te pisma dostarczyć, ponieważM. D.iA. W.nie potwierdziły swojego zaangażowania w tę czynność. Tego rodzaju personalne ustalenie nie miało jednak znaczenia w niniejszej sprawie. Umowy tej nie zrejestrowano też następnie w Urzędzie GminyŁ., nie uwzględniono jej przy wymiarze należnych odT. N.podatków, a nadto – wbrew treści umowy -M. O.jako Wójt GminyŁ.zażądał wkrótce odT. N.zwrotu wydatków UGŁ.z tytułu remontu drogi przebiegającej przez jego grunt. Okoliczności te przekonują o pełnej pozorności zawartej umowy, co jednak nie niweluje bezprawności działaniaM. O.. Odnośnie czasu tego działania podnieść należy przede wszystkim, iż nie było to z pewnością wcześniej niż w dniu 7 października 2011 r., będącym dniem następnym po odebraniu inwestycji, a prawdopodobnie nawet nieco później.A. P.zeznał, że w czasie zbliżonym do czasu sporządzenia przez siebie tej umowy, sporządził mapkę tego rejonu stanowiącą część składową umowy, a nadto dokonał wydruku wypisu uproszczonego z rejestru gruntów odnośnie działki o nr ewid.(...). Wydruk ten ma zaś datę 27 października 2011 r. (k. 132).T. N.zeznał, że do podpisania przez niego umowy mogło dojść w październiku 2011 r., zaśM. O.twierdził, ze umowa została podpisana w listopadzie 2011 r., a wiedzę o nieprawidłowej inwestycji powziął odA. P.w październiku lub listopadzie 2011 r. Z przytoczonych zatem trzech relacji wynika zbliżony czas zawarcia tej umowy, zaś pewna rozbieżność tych relacji dodatkowo przekonuje o podawaniu tej okoliczności przez oskarżonego oraz świadkówA. P.iT. N.zgodnie ze swoją wiedzą i pamięcią.A. P.przyznał też, iż to on dysponował następnie podpisaną przez strony umową oraz sporządzonymi przez siebie do niej załącznikami, które początkowo przechowywał na swoim biurku, a po pewnym czasie, którego nie potrafił określić, załączył je do dokumentacji przetargowej, zgodnie oczywiście z wolą i decyzjąM. O..
Tak ustalony stan faktyczny bynajmniej nie pozwala w ocenie Sądu na stwierdzenie, że całość ujętych w zarzucie działańM. O.została podjęta „w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaT. N.wartości 6595,88 złotych”. Nie sposób też nie zauważyć, iż gdyby rzeczywiścieM. O.chciał dokonać tego rodzaju przysporzenia na rzeczT. N.w postaci sfinansowania z funduszy gminnych remontu jego drogi, wcale nie musiałby naruszać prawa, a wystarczyłoby, że zawarłby faktycznie najpóźniej w dniu 26 lipca 2011 r. zT. N.umowę użyczenia o takiej treści jak umowa występująca w sprawie, zaś fakt ten uwzględniono by następnie w dokumentacji przetargowej oraz w dokumentacji związanej z tą inwestycją. W ocenie Sąd fakt, że do zawarcia tej umowy doszło dopiero po zakończeniu i odebraniu inwestycji przekonuje dodatkowo o tym, żeM. O.wcześniej nie wiedział o tym, iż inwestycja ta dotyczy także gruntu prywatnego. W ocenie nadto Sądu postawionyM. O.zarzut w zakresie jego działań dotyczących przygotowania, powierzenia wykonania oraz odbioru inwestycji o nazwie „Remont drogi w miejscowościG.” powinien być potraktowany jako inny czyn niż ten polegający na poświadczeniu nieprawdy w dokumencie – umowie użyczenia. Zachowaniom tym towarzyszyła bowiem całkowicie inna motywacja, a jednocześnie jest podstaw do przyjęcia istnienia z góry powziętego zamiaru zgodnie z definicją czynu ciągłego zart. 12 k.k.W tej sytuacji Sąd uprzedził na rozprawie strony o możliwości przyjęcia, że czyn zarzucanyM. O.można potraktować jako dwa czyny. Zgodnie też z tym uprzedzeniem, w wyroku ustalając, iż na zarzut postawiony oskarżonemu składają się dwa czyny, Sąd uniewinniłM. O.od kwalifikowanego zart. 231 § 2 k.k.w zb. zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.czynu mającego polegać na tym, że: w okresie od 25 lipca 2011 roku do 6 października 2011 roku wŁ.orazG., woj.(...), reprezentując GminęŁ.jako Wójt GminyŁ.w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dlaT. N.wartości 6595,88 złotych, przekroczył uprawnienia w ten sposób, że zlecił sporządzenie specyfikacji istotnych warunków zamówienia na wykonanie zadania „Remont drogi w miejscowościG.” oraz ogłosił przetarg nieograniczony na wskazaną inwestycję poświadczając nieprawdę w specyfikacji i ogłoszeniu o przetargu przez pominięcie okoliczności mającej znaczenie prawne, iż przedmiot zamówienia obejmował także wykonanie warstwy nawierzchni z mieszanki mineralno- asfaltowej długości nie mniejszej niż 55 metrów na nienależącej do GminyŁ.działce onumerze ewidencyjnym (...)stanowiącej własnośćT. N., a następnie podpisał umowę nr(...)obejmującą wykonanie wskazanego wyżej zamówienia zPrzedsiębiorstwem (...) S.A.z/s wŁ.oraz jako inwestor podpisał protokół z przekazania placu na realizację remontu drogi w miejscowościG.poświadczając nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne przez wskazanie, iż plac pod budowę stanowił wyłącznie własność GminyŁ.a także po wykonaniu inwestycji w imieniu Gminy odebrał inwestycję poświadczając nieprawdę w protokole odbioru końcowego co do numeru ewidencyjnego działki na której wykonano remont nawierzchni drogi przez niewykazanie, iż inwestycja przebiegała także na działce onumerze ewidencyjnym (...). Jak wskazano powyżej, brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, abyM. O.podejmując te działania zdawał sobie sprawę, że podopisywana przez niego dokumentacja stwierdza niezgody z rzeczywistością stan rzeczy i nawet nie miał podstaw, aby zyskać taką wiedzę. Nie doszło zatem również do przekroczenia przezM. O.uprawnień Wójta GminyŁ., ponieważ wykonywał on jedynie wymagane od niego w procesie inwestycyjnym czynności służbowe. W konsekwencji zatem powyższych ustaleńSąd uniewinniłM. O.od dokonania tego czynu, ponieważ stwierdzenie braku znamion czynu zabronionego w ustalonym zachowaniu osoby oskarżonej zgodnie z treściąart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 414 § 1 zd. 2 k.p.k.oznacza obowiązek wydania przez Sąd orzeczenia uniewinniającego. Podnieść należy, iż Sąd nie stwierdził także, abyM. O.podejmując te zachowania dopuścił się innego czynu zabronionego.
Jeżeli jednak chodzi o czyn związany z zawarciem umowy użyczenia zT. N., było to zachowanie z pewnością naganne prawnie, stanowiące czyn zabroniony. W wyroku zatem Sąd stwierdził, iż oskarżonyM. O.w dniu bliżej nieustalonym w okresie od dnia 7 października 2011 r. do dnia 30 listopada 2011 r. (zgodnie z przedstawionymi powyżej ustaleniami) wŁ., woj.(...), reprezentując GminęŁ.jako Wójt GminyŁ.przekroczył uprawnienia w ten sposób, że polecił podległemu pracownikowi sporządzenie projektu umowy użyczenia nieruchomości oznaczonej jakodziałka nr (...)zawartej zT. N., gdzie w dokumencie poprzez złożenie swojego podpisu poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znacznie prawne wskazując, iż umowę zawarto w dniu 26 lipca 2011 roku, po czym zlecił podległemu pracownikowi załączenie wskazanej umowy do akt dotyczących inwestycji „Remont drogi w miejscowościG.” znajdujących się w Urzędzie GminyŁ., czym działał na szkodę interesu publicznego i czym wyczerpał dyspozycjęart. 231 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Jakkolwiek inicjatorem tych czynności byłA. P., to ostateczna decyzja, czy skorzystać z jego propozycji, należała wszak doM. O.jako jego przełożonego. Zachowanie to niewątpliwie stanowiło przekroczenie uprawnień oskarżonego jako wójta, czyli funkcjonariusza publicznego (art. 231 § 1 k.k.), a nadto stanowiło poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mającej znacznie prawne w dokumencie przez funkcjonariusza publicznego (art. 271 § 1 k.k.). Podnieść należy, iż wójt gminy jest funkcjonariuszem publicznym zgodnie z definicjąart. 115 § 13 pkt 4 k.k., omawiana umowa stanowiła dokument w rozumieniuart. 115 § 14 k.k., zaś okoliczność kiedy miała zostać sporządzona niewątpliwie miała znaczenie prawne. W ocenie Sądu nie sposób jednak w tego rodzaju zachowaniuM. O.dopatrywać się znamienia działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co skutkowałoby surowszą odpowiedzialnością karną. W czasie sporządzania i podpisywania tej umowy inwestycja była już zakończona, a zatem skutek w postaci przysporzenia korzyści majątkowej na rzeczT. N.już nastąpił. Ze zbieżnych wyjaśnieńM. O.oraz zeznańT. N., w tym zakresie konsekwentnych od czasu pierwszego przesłuchania, wynika zaś nawet, że oskarżony sygnalizował przy okazji uzgadniania zawarcia tej umowy konieczność zwrotu przezT. N.nakładów Urzędu GminyŁ.w przyszłości. Zawarta umowa – wbrew swojej treści - w intencji stron nie miała zatem znaczenia dla domagania się przez Urząd GminyŁ.zwrotu nakładów w przyszłości.
Dopuszczenie się zatem przez oskarżonego tego czynu zostało w pełni potwierdzone, przy czym zarzut ten Sąd poddał jedynie korekcie odnośnie czasu czynu oraz sposobu jego popełnienia, co nastąpiło poprzez złożenie przezM. O.swojego podpisu na dokumencie, a nadto wyeliminowania znamienia działania w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Ustalone okoliczności sprawy przemawiają jednak w ocenie Sądu za powzięciem oceny, iż stopień winy oskarżonego i społeczna szkodliwość czynuM. O.nie są znaczne. Zawarcie przedmiotowej umowy właściwie nie miało istotnego realnego znaczenia zwłaszcza, że przez obie strony nie była ona następnie respektowana. Urząd GminyŁ.nie dokonał bowiem zmniejszenia należności podatkowychT. N., a samT. N.wcale nie domagał się respektowania zapisu o braku możliwości domagania się od niego zwrotu nakładów i wkrótce uiścił żądaną od niego z tego tytułu należność.M. O.nie był nadto dotychczas karany i prowadzi ustabilizowany tryb życia odległy od zachowań przestępczych. Aktualnie już drugą kadencję pełni funkcję Wójta GminyŁ., dla której pełnienia wymagana jest wszak legitymacja społeczna. W ocenie też Sądu toczące się od paru lat postępowanie karne w tej sprawie stanowi dla oskarżonego również istotną dolegliwość oraz przestrogę na przyszłość. Podnieść należy, iżM. O.nie utrudniał toku niniejszego postępowania i już na etapie śledztwa złożył wyczerpujące wyjaśnienia, w których opisał całokształt swoich zachowań ustalanych w tej sprawie.
Dostrzegając zatem istotny walor wskazanych okoliczności łagodzących Sąd uznał, iż rozstrzygnięciem zasadnym wobec oskarżonegoM. O., a przy tym dopuszczalnym formalnie, będziewarunkowe umorzenie postępowaniaw oparciu o treśćart. 66 § 1 i 2 k.k.Zważywszy bowiem na przedmiotowe okoliczności sprawy, należy przyjąć, iż wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne, a w świetle zebranych dowodów, okoliczności popełnienia tego czynu nie budzą wątpliwości. Ponadto postawa oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego, będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Jak też wskazano, z uwagi na pozycję społeczną oskarżonego, już sam fakt prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego stanowił dla niego istotną dolegliwość. Podobnie też, jeżeli chodzi o dolegliwość końcowego rozstrzygnięcia – bardziej istotny dla oskarżonego jest w ocenie Sądu sam fakt uznania dopuszczenia się przez niego czynu zabronionego, a nie dolegliwe represje karne.
Na podstawieart. 67 § 1 k.k.Sąd określił zatem okres próby na 2 lata uznając, iż tak ustalony okres próby pozwoli na zweryfikowanie postawionej prognozy kryminologicznej i będzie oddziaływał wychowawczo na oskarżonego, wpływając na zachowywanie przez niego w pełnionej funkcji wójta urzędniczej staranności. Dla efektywnego wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego na podstawieart. 67 § 3 k.k.Sąd orzekł świadczenie pieniężne w kwocie 3.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wykonanie tego obowiązku winno oddziaływać na oskarżonego wychowawczo i prewencyjnie, pozostając jednocześnie w zakresie jego możliwości płatniczych, gdyżM. O.uzyskuje jako wójt gminy stały dochód o znacznej wysokości.
Tak ukształtowane orzeczenie o odpowiedzialności karnej jest zatem w ocenie Sądu adekwatne do stopnia winy oskarżonegoM. O.i społecznej szkodliwości jego czynu. Uwzględnia też cele wychowawcze i zapobiegawcze jakie ma spełnić względem oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 53 § 1 k.k.w zw. zart. 56 k.k.).
W zakresiekosztów sądowych, uwzględniając ponownie sytuację majątkowąM. O., Sąd na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 629 k.p.k.zasądził od oskarżonego koszty sądowe w zakresie wydatków w kwocie 955,83 złotych, ustalone na podstawie odnośnych przepisów oraz zważywszy na rzeczywiście poniesione wydatki, które w ocenie Sądu oskarżony może ponieść bez nadmiernej uciążliwości, a nadto koszty sądowe w zakresie opłaty w kwocie 100 złotych wynikającej z treściart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.). Podnieść należy, iż w zakresie orzeczenia uniewinniającego nie powstały koszty procesu wymagające oddzielnego rozstrzygnięcia.
Mając zatem powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w wyroku.

SSR Ewa Przychodzka-Kasperska