Sąd Apelacyjnyw Warszawie
VI Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VI ACa 64/15
Data wyroku: 2016-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Tucharz, Małgorzata Kuracka, del) Marcin Łochowski
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 481 § 2 k.c.

Sygn. akt VI ACa 64/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lutego 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SA Krzysztof Tucharz (spr.)
Sędziowie: SA Małgorzata Kuracka
SO (del) Marcin Łochowski
Protokolant: Katarzyna Łopacińska
po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaA. S.
przeciwkoB. S.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 27 czerwca 2014 r.
sygn. akt IV C 555/13

oddala apelację.

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 1 marca 2013 r. powódA. S.wnosił o zasądzenie od pozwanegoB. S., na swoją rzecz, kwoty 198.347 zł oraz kosztów postępowania.
Pozwany wnosił o oddalenie powództwa w całości.
Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 18.347 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 września 2012 r. do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części i obciążył pozwanego obowiązkiem zwrotu powodowi części poniesionych przez niego kosztów procesu.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne.
W dniu 12 lipca 2010 r. powód zawarł z pozwanymB. S.umowę pożyczki, w której przekazał pozwanemu kwotę 180.000 zł z obowiązkiem spłaty tej należności jednorazowo lub w ratach w terminie do dnia 12 lipca 2015 r.
Od udzielonej pożyczki naliczone były odsetki kapitałowe według stopy procentowej wynoszącej 15% w stosunku rocznym, które pożyczkobiorca zobowiązywał się płacić miesięcznie począwszy od lipca 2011 r. w wysokości 2.250 zł.
Początkowo pozwany spłacał odsetki ale w miesiącu styczniu 2012 r. powód nie otrzymał całej raty odsetkowej a od lutego 2012 r. pozwany w ogóle zaprzestał regulować te należności.
W wezwaniu z dnia 10 września 2012 r. powód zażądał od pozwanego zaległej kwoty z tytułu ww. odsetek w wysokości 18.437 zł, a wobec braku reakcji dłużnika na to wezwanie wystąpił do Sądu z pozwem domagając się zasądzenia całej kwoty należności głównej (180.000 zł), oraz odsetek kapitałowych (18.347 zł), co dało łącznie kwotę 198.347 zł, wraz z ustawowymi odsetkami od niej, począwszy od daty wypowiedzenia umowy pożyczki tj. do 19 września 2012 r.
W ocenie Sądu Okręgowego, powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej roszczenia o zapłatę zaległych odsetek kapitałowych, natomiast żądanie zwrotu kwoty 180.000 zł podlegało oddaleniu jako roszczenie jeszcze niewymagalne. Z tytułu odsetek zasądzona została od pozwanego na rzecz powoda kwota 18.347 zł, gdyż o zapłatę należności w takiej wysokości powód mimo, że z jej prawidłowego wyliczenia wynikała suma o 100 zł wyższa.
Co się zaś tyczy odsetek ustawowych to jako początkowy termin ich naliczania Sąd przyjął dzień, w którym upłynęło 14 dni od daty wezwania pozwanego do zapłaty długu (odsetek kapitałowych).
Stosowanie do wyniku sprawy Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powoda 16% poniesionych przez niego kosztów procesu tj. kwotę 1.351,80 zł.
Od tego wyroku apelację wniosły obie strony z tym, że apelacja pozwanego została prawomocnie odrzucona. Natomiast powód podniósł w swojej apelacji zarzut naruszenia przepisu prawa procesowego tj.art. 316 k.p.c.poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 18.347 zł zamiast kwoty 18.437 zł pomimo, że w uzasadnieniu pozwu wskazane zostały kwoty dochodzonych od pozwanego należności w rozbiciu na poszczególne raty odsetkowe oraz zarzut niezasądzania od dochodzonej kwoty należności głównej odsetek umownych w wysokości 15%.
W oparciu o przytoczone wyżej zarzuty powód wnosił o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez zasądzenie do pozwanego, na jego rzecz kwoty 18.437 zł z odsetkami umownymi w wysokości 15% od dnia 28 września 2012 r. do dnia zapłaty.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja powoda jest oczywiście bezzasadna.
Powołany przez stronę skarżącą przepis tj.art. 316 k.p.c.stanowi, że Sąd wydaje wyrok biorąc pod uwagę, stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy.
Powód wyraźnie wskazał w pozwie, że na dochodzoną przez niego kwotę 198.347 zł składają się dwie pozycje – należność główna (180.000 zł) oraz odsetki do dnia wniesienia pozwu (18.347 zł) – k. 7 a.s.
W toku dalszego postępowania, aż do momentu zamknięcia rozprawy powód popierał powództwo w niezmienionej postaci.
Słusznie zatem uznał Sąd I instancji, że zasądzeniu kwoty wyższej z tytułu zaległych odsetek stoi na przeszkodzie przepisart. 321 § 1 k.p.c.
Nie ma przy tym istotnego znaczenia okoliczności, że zsumowanie wszystkich zaległych rat odsetkowych dawałoby nieco wyższą kwotę od wskazanej wpetitumpozwu.
Już tylko ubocznie wypada zauważyć, że różnica pomiędzy kwotą 18.437 zł a kwotą 18347 zł wynosi 90 zł a nie 100 zł jak wskazano to w apelacji.
Odnośnie zarzutu związanego z określeniem rodzaju odsetek za opóźnienie należy wyjaśnić, iż to strona powodowa domagała się aby zasądzić na jej rzecz odsetki ustawowe mimo, że stosownie do treściart. 481 § 2 zd. 2 k.c.wierzyciel mógł żądać odsetek według stopy wyższej tj. według skali oprocentowania wierzytelności (15%). Jednak również i w tym przypadku Sąd Okręgowy był związany stanowiskiem powoda.
Użyty wart. 481 § 2 zd. 2 k.c.zwrot„wierzyciel może żądać”oznacza, że to uprawnionemu przysługuje wybór – co do jednej z dwóch przewidzianych tam opcji – odsetkowych.
Mając to wszystko na uwadze wniesioną apelację należało oddalić w całości, na podstawieart. 385 k.p.c.
af