Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1693/16
Data wyroku: 2016-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Monika Pawłowska Radzimierska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.)

Sygn. akt VIII U 1693/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 czerwca 2016 r. (znak: ENS/25/021123079) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.odmówiłR. K.prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił okresu zatrudnienia w Kółku Rolniczym wD.: od 2 kwietnia 1973 r. do 31 lipca 1974 r., w Kółku Rolniczym wC.od 4 września 1974 r. do 30 grudnia 1975 r. oraz w Spółdzielni Kółek Rolniczych wŁ.od 15 marca 1978 r. do 4 czerwca 1986 r. na stanowisku kierowca ciągnika ponieważ z treści przedłożonego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 4 czerwca 1986 r. nie można jednoznacznie wywnioskować czyR. K.wyłącznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracował na stanowisku „kierowca ciągnikowy” i wykonywał wyłącznie prace transportowe, czy też oprócz prac transportowych wykonywał inne prace nie związane z transportem, które nie mogą zostać uznane jako praca w szczególnych warunkach, np. prace polowe.
/decyzja – k. 39 plik II akt ZUS/
R. K.w dniu 14 czerwca 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej) złożył odwołanie od w/w decyzji z dnia 2 czerwca 2016 r., wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że przedłożone zaświadczenie z dnia 4 czerwca 1986 r. wyraźnie wskazuje, iż stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku „kierowca ciągnikowy”
/odwołanie – k. 2 – 4/
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podając te same argumenty, co w zaskarżonej decyzji.
/odpowiedź na odwołanie – k. 6-7/
Na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. wnioskodawca poparł odwołanie natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o jego oddalenie.
/e-protokół rozprawy z dnia 17 listopada 2016 r., czas nagrania: 00:37:47 – 00:38:08 –płyta CD – k. 43/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaR. K.urodził się (...)
/bezsporne/
W dniu 14 kwietnia 2016 r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę.
/wniosek – k. 1–4 plik II akt ZUS/
R. K.w okresie od 2 kwietnia 1973 r. do 15 lipca 1974 r. był zatrudniony w Kółku Rolniczym wD.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty.
/świadectwo pracy z 23.07.1974 r. – k. 6 plik I akt ZUS/
Od 4 września 1974 r. do 30 grudnia 1975 r. wnioskodawca był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty w Kółku Rolniczym wC..
/świadectwo pracy z 10.08.1984 r. – k. 5 plik I akt ZUS/
W okresie od 15 marca 1978 r. do 4 czerwca 1986 r.R. K.był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych wŁ.w pełnym wymiarze czasu pracy na kierowcy ciągnikowego.
/świadectwo pracy z 04.06.1986 r. – k. 10 plik I akt ZUS/
Wnioskodawca nie był członkiem ww. kółek rolniczych, ani spółdzielni tylko pracownikiem.
/bezsporne/
Podczas całego spornego okresu zatrudnienia ubezpieczony pracował w transporcie jako traktorzysta (kierowca ciągnikowy). Wszędzie wykonywał takie same czynności. Woził żwir na drogi, buraki cukrowe z pól do cukrowni, w ramach obsługizakładów (...)transportował szafy elektryczne na stacje PKP, a z wagonów do ww. zakładów przewodził węgiel i miał, przewoził także opakowania dla ww. zakładów. Zimą przewoził z cegielni cegłę oraz pustaki dla rolników. Wnioskodawca przy użyciu przyczepy z siedzeniami dowoził również dzieci na zajęcia szkolne. Latem, w czasie żniw, przez ok. 1,5 miesiąca, wnioskodawca pracował wyłącznie przy pracach polowych, jako kierowca kombajnu żniwnego. Nie wykonywał innych prac polowych. Ww. praca była wykonywana przez wnioskodawcę w pełnym wymiarze czasu pracy i przez cały rok.
/zeznania świadkaW. K.– e-protokół z rozprawy z 17.11.2016 r., czas nagrania: 00:24:01 – 00:30:59 – płyta CD – k. 43; zeznania świadkaW. R.– e-protokół z rozprawy z 17.11.2016 r., czas nagrania: 00:31:00 – 00:36:10 – płyta CD – k. 43, zeznania wnioskodawcy – e-protokół z rozprawy z 17.11.2016 r., czas nagrania: 00:01:14 – 00:15:06 oraz 00:37:32 – 00:37:47 - płyta CD – k. 43/
Spółdzielnia Kółek Rolniczych wŁ.wystawiła w dniu 4 czerwca 1986 r. świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach i wskazała, że podczas zatrudnienia w Kółku Rolniczym wD.w okresie od 2 kwietnia 1973 r. do 15 lipca 1974 r., w Kółku Rolniczym wC.w okresie od 4 września 1974 r. do 30 grudnia 1975 r. oraz w Spółdzielni Kółek Rolniczych wŁ.w okresie od 15 marca 1978 r. do 4 czerwca 1986 r.R. K.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace ciągnikiem, będąc zatrudnionym na stanowisku kierowcy ciągnikowego, wymienionym w wykazie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej, dziale VIII, poz. 43, pkt 3 wykazu stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy Resortu(...).
/świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 04.06.1986 r. – k. 11 plik I akt ZUS/
W okresie od 5 czerwca 1986 r. do 31 maja 1990 r.R. K.pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku „kierowca samochodowy – powyżej 3,5 t.” w(...) Spółdzielni (...)wK.Gospodarstwo (...)wT.. Pracodawca w dniu 4 czerwca 1990 r. wystawił świadectwo wykonywania przez wnioskodawcę w ww. okresie zatrudnienia stale i w pełnym wymiarze czasu prac w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy samochodowego – powyżej 3,5 t., wymienionym w dziale VIII poz. 2 pkt 1 wykazu A stanowiącego załącznik nr 1 do Uchwały nr 16/83 zarządu CentralnegoZwiązku Spółdzielni (...)z dnia 27 czerwca 1983 w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy spółdzielczości mleczarskiej, do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
/świadectwo pracy z 04.06.1990 r. – k. 12 plik I akt ZUS; świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 04.06.1990 r. – k. 13 plik I akt ZUS/
W okresie od 1 czerwca 1990 r. do 24 marca 1997 r. wnioskodawca był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowca w(...) Spółdzielni (...)wT.. Pracodawca w dniu 19 marca 2001 r. wystawił świadectwo wykonywania przez wnioskodawcę w ww. okresie zatrudnienia stale i w pełnym wymiarze czasu prac w szczególnych warunkach na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t., wymienionym w wykazie A , dział VIII, pkt 2 załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. oraz w dziale VIII poz. 2 pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały nr 16/83 zarządu CentralnegoZwiązku Spółdzielni (...)z dnia 27 czerwca 1983.
/świadectwo pracy z 07.03.2001 r. – k. 14 plik I akt ZUS;świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z 19.03.2001 r. – k. 15 plik I akt ZUS/
Wnioskodawca posiada uprawnienia do kierowania pojazdami następujących kategorii: A i T – od 3 lutego 1973 r., C, BE i CE – od 30 sierpnia 1982, B – od 18 października 1983 r.
/bezsporne/
Obecnie wnioskodawca nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.
/bezsporne/
Ogólny staż ubezpieczeniowy wnioskodawcy na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 25 lat.
/bezsporne - wyliczenia ZUS/
Organ rentowy, jako okres pracy w warunkach szczególnych, uwzględnił wnioskodawcy okres pracy w wymiarze 10 lat, 9 miesięcy i 20 dni, to jest okresy zatrudnienia w(...) Spółdzielni (...)wK.Gospodarstwo (...)wT.- od 5 czerwca 1986 r. do 31 maja 1990 r. oraz w(...) Spółdzielni (...)wT.- od 1 czerwca 1990 r. do 24 marca 1997 r.
/bezsporne/
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych dowodów zarówno w postaci dokumentów, jak i osobowych źródeł dowodowych w postaci zeznań świadkówW. K.iW. R.. Zgromadzonym dowodom Sąd w całości dał wiarę. Zeznania świadków – osób niezainteresowanych rozstrzygnięciem sprawy na korzyść którejkolwiek ze stron, a jednocześnie pracowników tego samego zakładu w tym samym czasie co wnioskodawca - nie budzą wątpliwości przy ocenie ich wiarygodności, nie są sprzeczne wzajemnie ze sobą, ani z zeznaniami wnioskodawcy, czy też z treścią załączonych do akt sprawy dokumentów; przeciwnie - wzajemnie ze sobą korespondują. W ocenie Sądu zeznania świadków i wnioskodawcy oraz świadectwo pracy w szczególnych warunkach ubezpieczonego potwierdzają jednoznacznie, że ubezpieczony w spornym okresie czasu pracował jako kierowca ciągnika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie i jako takie skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
W myślart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Zaś ust. 2 w/w przepisu stanowi, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Stosownie do treści art. 32 ust. 1 w/w ustawy, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 – 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Według treści§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. Analiza treści wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. wskazuje, że do prac w warunkach szczególnych należą wymienione w dziale VIII (zatytułowanym „W transporcie i łączności”) pod poz. 3 „Prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych”.
Stosownie zaś do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach w nim określonych są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest - w myśl § 2 ust. 2 - świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione według określonego wzoru lub świadectwo pracy, w którym zakład pracy stwierdza charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca spełnił warunki do uzyskania emerytury w zakresie wymaganego wieku (ukończone 60 lat) i ogólnego stażu pracy (co najmniej 25 lat). Jako okres pracy w warunkach szczególnych organ rentowy ostatecznie zaliczył wnioskodawcy okres pracy w łącznym wymiarze 10 lat, 9 miesięcy i 20 dni (od 5 czerwca 1986 r. do 31 maja 1990 r. oraz od 1 czerwca 1990 r. do 24 marca 1997 r). Spór dotyczył okresów zatrudnienia wnioskodawcy w Kółku Rolniczym wD.- od 2 kwietnia 1973 r. do 31 lipca 1974 r., w Kółku Rolniczym wC.- od 4 września 1974 r. do 30 grudnia 1975 r. oraz w Spółdzielni Kółek Rolniczych wŁ.- od 15 marca 1978 r. do 4 czerwca 1986 r. na stanowisku traktorzysty/kierowcy ciągnikowego. Odmowa uwzględnienia wymienionych okresów zatrudnienia wynikała z tego, że dokumenty załączone przez wnioskodawcę nie spełniały przesłanek określonych przepisami.
Odnosząc się do powyższej spornej kwestii należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że świadectwo pracy w warunkach szczególnych, wydane pracownikowi przez pracodawcę z zachowaniem warunków przewidzianych normą § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., stanowi domniemanie i podstawę do przyjęcia, iż okres pracy w nim podany jest okresem pracy w warunkach szczególnych. Samo jednakże posiadanie świadectwa pracy potwierdzającego wykonywanie zatrudnienia w warunkach szczególnych, organu rentowego nie wiąże i nie przesądza automatycznie o przyznaniu świadczenia emerytalnego na podstawieart. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach w postępowaniu sądowym traktuje się jako dokument prywatny w rozumieniuart. 245 k.p.c., który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Dokument taki może być więc weryfikowany pod kątem prawdziwości wskazanych w nim faktów /por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. III AUa 3113/08, opubl. LEX nr 552003; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 30 listopada 2006 r. sygn. III AUa 466/06, opubl: Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach rok 2007, Nr 3, poz. 8; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 24 września 2008 r. sygn. III AUa 795/08, opubl: Orzecznictwo Sądów ApelacjiB.rok 2008, Nr 4, str. 60/. Jednocześnie w judykaturze ugruntowane jest stanowisko, iż regulacja § 2 statuująca ograniczenia dowodowe nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym nawet zeznaniami świadków /por. uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. III UZP 5/85; uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84; wyrok Sądu Najwyższego z 30 marca 2000 r. II UKN 446/99, opubl. OSNAPiUS 2001, nr 18, poz. 562/.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na okoliczność rodzaju i charakteru wykonywanych przez wnioskodawcę czynności przeprowadził postępowanie dowodowe obejmujące analizę złożonej do akt sprawy dokumentacji pracowniczej oraz zeznania zgłoszonych świadków i wnioskodawcy.
W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał dostateczne podstawy do tego, aby pracę świadczoną przez odwołującego się w Kółku Rolniczym wD.- od 2 kwietnia 1973 r. do 31 lipca 1974 r., w Kółku Rolniczym wC.- od 4 września 1974 r. do 30 grudnia 1975 r. oraz w Spółdzielni Kółek Rolniczych wŁ.- od 15 marca 1978 r. do 4 czerwca 1986 r. na stanowisku traktorzysty/kierowcy ciągnikowego zaliczyć – za wyjątkiem corocznie 1,5 miesięcznego okresu żniw, kiedy wykonywał wyłącznie pracę kierowcy kombajnu zbożowego - do prac w warunkach szczególnych.
Lektura dotyczących spornego okresu dokumentów wskazuje, że wnioskodawca był zatrudniony na stanowiskach traktorzysty i kierowcy ciągnikowego. Wykonywanie przez wnioskodawcę pracy kierowcy ciągnika - traktorzysty potwierdziły również zeznania słuchanych w sprawie świadków. Na ich podstawie, a także zeznań samego wnioskodawcy, Sąd ustalił, że w spornym okresie pracy – za wyjątkiem corocznie 1,5 miesięcznego okresu żniw, kiedy wykonywał wyłącznie pracę kierowcy kombajnu zbożowego - wnioskodawca wykonywał pracę w transporcie jako kierowca ciągnika. Woził żwir na drogi, buraki cukrowe z pól do cukrowni, w ramach obsługizakładów (...)transportował szafy elektryczne na stacje PKP, a z wagonów do ww. zakładów przewodził węgiel i miał, przewoził także opakowania dla ww. zakładów. Zimą przewoził z cegielni cegłę oraz pustaki dla rolników. Wnioskodawca przy użyciu przyczepy z siedzeniami dowoził również dzieci na zajęcia szkolne. Była to praca w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdził, że pracę traktorzysty w spornym okresie, z zastrzeżeniem ww. wyjątku, wnioskodawca wykonywał stale, codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. co najmniej przez 8 godzin dziennie - w wymiarze pełnego etatu w ramach stosunku pracy. Wnioskodawca był pracownikiem ww. kółek rolniczych i spółdzielni, natomiast nie był jej członkiem. Wnioskodawca posiadał kwalifikacje do kierowania tego typu pojazdami – prawo jazdy kategorii T, zezwalającą na kierowanie ciągnikiem rolniczym, posiadał od 3 lutego 1973r.
W ocenie Sądu Okręgowego nie ma przeszkód, aby zaliczyć prace transportowe wykonywane przez wnioskodawcę do stażu pracy w warunkach szczególnych, mimo że ubezpieczony pracował w spółdzielni rolniczej, a nie w przedsiębiorstwie transportowym. Transport jest działem gospodarki, związanym z przemieszczaniem ludzi i ładunków w przestrzeni przy wykorzystaniu odpowiednich środków transportu. Transport, w szczególności transport towarowy, jest przy tym ściśle powiązany z pozostałymi działami gospodarki, przy czym niejednokrotnie jest on wykonywany nie tylko przez podmioty gospodarcze (przedsiębiorstwa, firmy), których przedmiotem działalności są wyłącznie usługi transportowe i które z tego powodu nie są przyporządkowane do tego właśnie działu gospodarki. Prace kierowców ciągników w transporcie wymienione zostały w dziale VIII poz. 3 wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. Skoro więc skarżący wykonywał de facto prace transportowe, to nie ma przeszkód, aby zakwalifikować je jako wykonywane w warunkach szczególnych, choć niewątpliwie Spółdzielnia Kółek Rolniczych nie była przedsiębiorstwem transportowym.
Przyporządkowanie w przywołanym wykazie danego rodzaju pracy do określonej branży ma istotne znaczenie dla jej kwalifikacji jako pracy w warunkach szczególnych (stanowiskowo-branżowy charakter wykazu), jednakże chodzi tu o narażenie procesami technologicznymi stanowiska pracy na czynniki szkodliwe, wynikające ze specyfiki danego działu przemysłu. Bowiem w sytuacji gdy stopień uciążliwości nie wykazuje żadnych różnic w zależności od branży, to brak jest podstaw do negowania kwalifikacji pracy, jako pracy w warunkach szczególnych tylko dlatego, że w załączniku do rozporządzenia praca ta przyporządkowana została do innego działu przemysłu. Oznacza to, że zasadą jest przyporządkowanie określonego pracodawcy do danej branży przemysłu, gdyż uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia wynika właśnie z owej branżowej specyfiki. Odmówić trzeba wówczas waloru pracy w szczególnych warunkach pracy na podobnym stanowisku wykonywanej w innym dziale przemysłu lub gospodarki (tak Sąd Najwyższy również wyroku z dnia 26 marca 2014 r., II UK 368/13, LEX nr 1458633). Nie jest to jednak reguła bezwzględna, ponieważ dopuszcza się możliwość uznania pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach także w sytuacji, gdy zakład zatrudniający ubezpieczonego nie należy do określonej branży - według nomenklatury przyjętej w rozporządzeniu, ale wykonuje zadania całkowicie odpowiadające branżowej specyfice (zob. także wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 25 marca 2014 r., I UK 337/13, LEX nr 1458817, z dnia 6 lutego 2014 r., I UK 314/13, OSNP 2015 Nr 5, poz. 66).
(podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 27 stycznia 2016 r. III AUa 900/15; LEX nr 2008341).
W niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że wnioskodawca wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy czynności transportowe, a zatem sporny okres winien zostać zaliczony do pracy w warunkach szczególnych, z wyłączeniem corocznie okresu 1,5 miesiąca na prace polowe. Reasumując, mając na uwadze, że organ rentowy uznał jako okres pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych 10 lat, 9 miesięcy i 20 dni, zaś wnioskodawca w toku postępowania udowodnił dalszy okres pracy jako traktorzysta. W spornych kółkach i spółdzielni odwołujący się był zatrudniony przez 11 lat 6 miesięcy i 1 dzień na stanowisku traktorzysty czy kierowcy ciągnika. Nawet po pomniejszeniu tego okresu o łączny okres pracy jako kierowcy kombajnu zbożowego, wynoszący nie więcej, niż 1,5 miesiąca w roku (11 x 1,5 m-ca), czyli łącznie 16,5 miesiąca, uzasadnione jest przyjęcie, że w odniesieniu do wnioskodawcy spełniona została przesłanka posiadania co najmniej 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Na podstawieart. 100 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychprawo do emerytury powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do jej nabycia. Zgodnie zaś zart. 129 ust. 1świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Wnioskodawca osiągnął wiek emerytalny w dniu 23 kwietnia 2014 r., jednak z wnioskiem o emeryturę wystąpił dopiero w dniu 14 kwietnia 2016 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c,, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznałR. K.prawo do emerytury od dnia 1 kwietnia 2016 r., to jest od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożony został wniosek o emeryturę.

ZARZĄDZENIE
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego, wypożyczając akta rentowe.
/RP/