Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1608/15
Data wyroku: 2016-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Żelewska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: 415 kc

Sygn. akt: I C 1608/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Żelewska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Justyna Gronda

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2016 r. wG.
sprawy z powództwaP. U.
przeciwkoW. D.
o zapłatę

I
uchyla w całości wyrok zaoczny wydany przez Sąd Rejonowy w Gdyni w dniu 10 marca 2016r. pod sygn. akt IC 1608/15 i:

- w części do kwoty 400 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2015r. do dnia zapłaty – postępowanie umarza,
- w pozostałej części - powództwo oddala;

II
zasądza od powodaP. U.na rzecz pozwanegoW. D.kwotę 667 zł (sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 1608/15

UZASADNIENIE
PowódP. U.wystąpił przeciwkoW. D.o zapłatę kwoty 2400 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2015r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że zawarł z pozwanym umowę, której przedmiotem było wykonanie rolet. Po prawidłowym wykonaniu umowy pozwany wniósł bezzasadne powództwo, w którym domagał się wymiany zasłony drzwi balkonowych. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni w sprawie o sygn. akt I 1 C 1379/14 powództwo zostało oddalone i zasądzono na jego rzecz kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Apelacja również została oddalona. W związku jednak z powyższym powód poniósł szkodę albowiem koszty obsługi prawnej wyniosły 2460 zł.
(pozew k. 3 – 4v)
Wyrokiem zaocznym z dnia 10 marca 2016r. Sąd Rejonowy w Gdyni uwzględnił powództwo w części i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 13 maja 2015r. do dnia zapłaty oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
(wyrok zaoczny k. 48)
W sprzeciwie od powyższego wyroku pozwany wniósł o oddalenia powództwa wskazując, iż istota żądania pozwu jest domaganie się zwrotu kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego w sprawie I 1 C 1379/14. Jednakże sąd orzekł o tych kosztach w wyroku wydanym w tamtej sprawie. Pozwany zaznaczył, iż orzekanie o kosztach zastrzeżone jest wyłącznie do postępowania rozpoznawczego, którego dotyczą poniesione koszty zastępstwa procesowego. Oddzielne dochodzenie tych kosztów na drodze procesu cywilnego jest niedopuszczalne, gdy brak jest oddzielnej drogi sądowej. Nadto koszty te zostały zawarte w wydanym orzeczeniu. Pozwany zarzucił także, iż powód nie wskazał podstawy prawnej swego żądania, a sporne koszty zostały rozliczone w kosztach prowadzonej przez powoda firmy.
(sprzeciw k. 53 – 55)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pomiędzy stronami toczyło się przez Sądem Rejonowym w Gdyni postępowanie o sygn. akt I 1 C 1379/14 o wymianę zasłony drzwi balkonowych. Wyrokiem z dnia 12 listopada 2014r. powództwo zostało oddalone, a na rzeczP. U.zasądzono kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powyższy wyrok uprawomocnił się na skutek oddalenia w dniu 24 marca 2015r. apelacji przez Sąd Okręgowy w Gdańsku
(okoliczność bezsporna)
Powód w związku z obroną swoich praw w/w sprawie skorzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który reprezentował go przed sądem. Koszt obsługi prawnej powoda wyniósł 2460 zł brutto tj. 2000 zł netto. Powód odliczył Vat w powadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
(dowód: faktura k. 18, zeznania powoda płyta k. 47 – 00:02:43 – 00:06:08 i płyta k. 77 – 00:02:17 – 00:13:45
Sąd zważył, co następuje:
Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy sąd uznał za wiarygodne przedłożone dokumenty, gdyż nie były one kwestionowane przez żadną ze stron, a nadto nie budziły one wątpliwości sądu co do ich autentyczności i faktu sporządzenia. Ponadto sąd uznał również za wiarygodne zeznania stron odnośnie okoliczności powstania spornych kosztów oraz sporu jaki powstał pomiędzy stronami, uznając iż są one szczere i korelują ze sobą tworząc spójny obraz zaistniałej sytuacji.
Powód w niniejszym postępowaniu domagał się zapłaty od pozwanego kwoty 2400 zł wraz z odsetkami w związku ze szkodą jaka powstała po jego stronie na skutek bezzasadnego wytoczenia powództwa przez pozwanego o sygn. I 1 C 1379/14. Zdaniem powoda pozwany winien zwrócić mu całość kosztów obsługi prawnej jaką poniósł w celu obrony swoich praw w/w sprawie.
W pierwszej kolejności zważyć należało, iż rację ma pozwany, iż co do zasady o kosztach zastępstwa prawnego sąd rozstrzyga tylko i wyłącznie w sprawie, w której one powstały. W konsekwencji brak jest podstaw do wytoczenia kolejnego procesu z żądaniem ich zapłaty. W realiach niniejszej sprawy również o kosztach tych sąd orzekł w przegranym przez pozwanego procesie tj. I 1 C 1379/14 przyznając powodowi zwrot kosztów, w tym kwotę 60 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Jeżeli zatem jak wynika z przedłożonej faktury koszty zastępstwa procesowego, jakie poniósł powód wyniosły więcej, winien on złożyć przedmiotową fakturą w tamtej sprawie i w tamtym postępowaniu domagać się ich w wyższej wysokości niż wynika to z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 02.163.1349) określającego stawki minimalne przy tego typu sprawach tj. przy wartości sporu 200 zł na kwotę 60 zł. Skoro powód tego nie uczynił, to obecnie brak jest podstaw prawnych do dochodzenia pozostałej części tych kosztów.
Sąd zważył jednak, iż w niniejszym postepowaniu powód wskazując podstawę prawną wskazał na popełnienie przez pozwanego czynu niedozwolonego polegającego na bezprawnym tj. sprzecznym z zasadami współżycia społecznego postępowaniem pozwanego, który bezzasadnie wytoczył powództwo narażając go na szkodę. Powództwo zostało zatem oparte na treści art. 415 k.c. zgodnie z którym kto z winy swej wyrządza drugiemu szkodę, zobowiązany jest do jej naprawienia. W tym miejscu zważyć należy, że w nauce prawa wskazuje się, że przesłankami odpowiedzialności deliktowej są: powstanie szkody, zdarzenie z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy oznaczonego podmiotu (czyn niedozwolony) oraz związek przyczynowy między owym zdarzeniem a szkodą. Jeśli chodzi o zdarzenie, z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy, może to być np. ludzkie zachowanie, tj. czyn bezprawny – obiektywnie sprzeczny z obowiązującym porządkiem prawnym (powszechnie obowiązującymi przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego), a jednocześnie zawiniony. Przez winę rozumie się naganną decyzję człowieka odnoszącą się do podjętego przez niego bezprawnego czynu, przy czym winę dzieli się na umyślną i nieumyślną (tak m. in.:Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania. Tom 1, pod red. G. Bieńka, WP Warszawa 2001, s.215 i nast.). Podkreślenia wymaga również fakt, iż zgodnie z treścią art. 6 k.c., ciężar dowodu istnienia wszystkich powyższych przesłanek spoczywa na poszkodowanym, czyli powodzie. W ocenie sądu powód w niniejszej sprawie nie sprostał temu obowiązkowi. Sąd nie dopatrzył się bowiem w postępowaniu pozwanego bezprawności działania. Sam fakt złożenia przez pozwanego pozwu, który jak wynika z zachowania pozwanego w dalszym ciągu uważa za zasadny pomimo oddalenia powództwa, nie można uznać za działanie bezprawne. Nie można bowiem uznać, aby wytoczenie powództwa i dochodzenie swoich praw przed sądem a zatem upoważnionym do tego organem było działaniem niezgodnym z jakąkolwiek zasadą współżycia społecznego. Co więcej jak wynika z zeznań obu stron działanie pozwanego nie było nacechowane złą wolą czy chęcią wyrządzenia powodowi szkody, a przeświadczeniem pozwanego, iż powód jest zobowiązany wymienić mu roletę. Strony nie znały się wcześniej, nie istniał pomiędzy stronami żaden wcześniejszy konflikt, czy zatarg. Działanie pozwanego nie wynikało również ze złośliwości. Z tych też względów w ocenie sądu nie sposób uznać, aby złożenie pozwu, który nie okazał się zasadny mogło prowadzić do uznania takiego działania za bezprawne czyli sprzeczne z jakimkolwiek przepisem prawa czy zasadami współżycia społecznego, ani tym bardziej zawinione. Powodowi został przyznany w sprawie I 1 C 1379/14 zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości stosownej do wartości przedmiotu sporu.
Z tych też względów sąd uznał, iż powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności deliktowej pozwanego, a tym samym powództwo podlegało oddalenia. Z uwagi, iż w sprawie został wydany wyrok zaoczny sąd w punkcie I wyroku na podstawie art. 347 k.p.c. w zw. z art. 415 k.c. oraz art. 6 k.c. uchylił wyrok w całości i w zakresie kwoty 400 zł umorzył postępowanie, gdyż powód cofnął pozew w tym zakresie, zaś w pozostałym zakresie powództwo oddalił.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt. 3 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i zasądził od powoda jako strony przegrywającej niniejsze postępowanie na rzecz pozwanego kwotę 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na którą składają się koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.