Sąd Rejonowy Wrocław Fabryczna we Wrocławiu
XI Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XI C 801/16
Data wyroku: 2016-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Wojnar
Słowa kluczowe: Własność lokali
Podstawa prawna: art. 13-14, 15 ustawy o własności lokali

Sygnatura akt XI C 801/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W., dnia 30 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu XI Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Wojciech Wojnar
Protokolant: Agnieszka Peregudów
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. weW.
sprawy z powództwa Wspólnota Mieszkaniowaul. (...)weW.
przeciwkoJ. M.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoJ. M.na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowejul. (...)weW.kwotę 1.886,64 zł (tysiąc osiemset osiemdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 14 grudnia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 647 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE
Na podstawie przeprowadzonych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. M., jako właściciel lokalu mieszkalnego, jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...)weW.. Jest on również właścicielem miejsc postojowych nr 5 i 18, znajdujących się w podziemnej hali garażowej tej nieruchomości.
(bezsporne)
J. M.nie opłaca zaliczek na utrzymanie nieruchomości wspólnej i fundusz remontowy związane z własnością miejsc postojowych. Jego zadłużenie z tego tytułu wynosi 1.886,64 zł.
(niezaprzeczone, a nadto dowód:
- kartoteki finansowe, k. 24-25)
Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przyul. (...)weW.wzywałaJ. M.do spłaty zadłużenia.
(dowód:  - wezwania do zapłaty, k. 26-27)
Powyższe ustalenia Sądu znajdują uzasadnienie we wszystkich przeprowadzonych dowodach,które zostały powołane przy ustalaniu podstawy faktycznej rozstrzygnięcia.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Żądanie strony powodowej znajduje swoje uzasadnienie wart. 13 ust. 1, art. 14 i 15 ust. 1 ustawyo własności lokali. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem jego lokalu, jest obowiązany utrzymywać swój lokal w należytym stanie, przestrzegać porządku domowego, uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, korzystać z niejw sposób nie utrudniający korzystania przez innych współwłaścicieli oraz współdziałać z nimi w ochronie wspólnego dobra. W myślart. 14na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: wydatki na remonty i bieżącą konserwację, opłaty za dostawę energii elektryczneji cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości, wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.
W sprawie bezsporne były w zasadzie wszystkie okoliczności faktyczne, poza istnieniem dochodzonego roszczenia. Pozwany nie zaprzeczył bowiem żadnej z podniesionych okoliczności, ograniczając się jedynie do podniesienia zarzutu spełnienia świadczenia. Tymczasem, strona pozwana na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. zaprzeczyła twierdzeniom pozwanego co do spełnienia świadczenia.
Odnosząc się do kwestii spornej wskazać należy, że w myślart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.pozwany powinien wykazać spełnienie świadczenia. Obowiązkowi temu pozwany jednak uchybił, ograniczając się wyłącznie do podniesienia gołosłownych twierdzeń w tym zakresie. Oznacza to, że pozwany nie udowodnił, że spełnił dochodzone świadczenie, a tym samym – skoro nie zaprzeczył twierdzeniom powodowej Wspólnoty – jest on zobowiązany do zapłaty dochodzonej kwoty.
Wobec powyższego na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd orzekł jak w punkcie I tenoru wyroku.
Rozstrzygnięcie co do odsetek Sąd wydał w oparciu oart. 481 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (§1), zaś wysokość odsetek może wynikać albo z umowy stron, albo – w razie jej braku – należne są odsetki ustawowe (§2). W niniejszej sprawie powodowa wspólnota żądała odsetek za opóźnienie dopiero od dnia wniesienia pozwu, Sąd – nie mogąc orzekać ponad żądanie – orzekłw zgodzie z nim.
Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł naart. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca (w niniejszej sprawie – pozwany) obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony; przy czym koszty te określaart. 98 § 2 i 3 k.p.c.
W niniejszej sprawie koszty te wyniosły w sumie 647 zł i objęły kwotę 30 zł z tytułu opłaty sądowej, kwotę 600 zł z tytułu ustanowienia przez powoda pełnomocnika oraz kwotę 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.