Sąd Rejonowy w Słupsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 430/16
Data wyroku: 2016-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Machnik

Sygn. akt XIV K 430/16, 1 Ds. 2015.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2016 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku w XIV Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący: SSR Marcin Machnik
Protokolant: st. sekr. sąd. Dariusz Kuczyński
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Słupsku Marcina Natkańca
po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. sprawy:
J. Ł.(Ł.)
s.M.iK.z d.L. (...)
ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 7 marca 2016 r. wS.przyul. (...)wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci marihuany o łącznej wadze 8,04 grama netto,

tj. o czyn zart.  62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

2
w okresie czasu od stycznia 2016 r. do 17 marca 2016 r. wS.działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego ustalonym i nieustalonym osobom w tym:

-A.J.co najmniej raz w ilości 0,5 grama za kwotę 25 zł,
-N. Ł.co najmniej trzy razy w ilości 1,5 grama łącznie za kwotę co najmniej 75 zł łącznie,
-M. N. (2)co najmniej dwa razy w ilości 2 gramów łącznie na kwotę co najmniej 100 zł łącznie oraz innym nieustalonym w sprawie osobom,
tj. o czyn zart.  59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
A.J.
c.J.iA.z d.G.
ur. (...)wC.
oskarżonej o to, że:

3
w okresie od lutego 2016 r. do 7 marca 2016 r. wS., nielegalnie wbrew przepisom ustawy posiadała środki odurzające w postaci marihuany w ilości 0,5 grama netto,

tj. o czyn zart.  62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
N. Ł.(Ł.)
c.R.iL.z d.L.
ur. (...)wB.
oskarżonej o to, że:

4
w okresie od stycznia 2016 r. do 7 marca 2016 r. wS., nielegalnie wbrew przepisom ustawy posiadała środki odurzające w postaci marihuany w ilości 1,5 grama netto,

tj. o czyn zart.  62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
M. N. (2)(N.)
s.M.iM.z d.K.
ur. (...)wŚ.
oskarżonego o to, że:

5
w okresie od stycznia 2016 r. do lutego 2016 r. wS., nielegalnie wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci marihuany w ilości 2 grama netto,

tj. o czyn zart.  62 ust. 1 ustawy z dn. 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

I
uznaje oskarżonegoJ. Ł.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoJ. Ł.w ramach czynu opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyroku za winnego tego, że w okresie od stycznia 2016 r. do 17 marca 2016 r. wS.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił środka odurzającego w postaci marihuanyA.J.w ilości 0,5 grama za kwotę 25 złotych,N. Ł.trzy razy w ilości łącznej 1,5 grama za łączną kwotę 75 złotych,M. N. (2)dwa razy w ilości łącznej 2 gramów za łączną kwotę 100 złotych oraz czterem innym nieustalonym osobom w ilości łącznej 2 gramów środka odurzającego w postaci marihuany za łączną kwotę 100 złotych, kwalifikując ten czyn jako występek zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go na karę roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoJ. Ł.jednostkowe kary pozbawienia wolności i w ich miejsce wymierza mu karę łączną roku pozbawienia wolności, wykonanie której na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuJ. Ł.na poczet orzeczonej w punkcie III wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 7 marca 2016 roku od godz. 14.00 do godz. 14.45 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoJ. Ł.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

VI
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoJ. Ł.do informowania kuratora o przebiegu okresu próby;

VII
na podstawieart. 45 § 1 k.k.w związku z czynem opisanym w punkcie II wyroku orzeka od oskarżonegoJ. Ł.przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstwa w kwocie 300 (trzysta) złotych;

VIII
na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku z czynem opisanym w punkcie I wyroku orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci środka odurzającego marihuany, opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 48 akt pod poz. 1, nakazując jego zniszczenie przez KWPG.;

IX
na podstawieart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku z czynem opisanym w punkcie II wyroku orzeka przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 47 akt pod poz. 2, 3 i 4;

X
przyjmując, że oskarżonaA. J.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi i kwalifikując go jako występek zart. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne wobec niej warunkowo umarza na okres roku próby;

XI
uznaje oskarżonąN. Ł.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, kwalifikując go jako występek zart. 62 ust 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.skazuje ją na karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 (piętnaście) złotych;

XII
uznaje oskarżonegoM. N. (2)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, kwalifikując go jako występek zart. 62 ust 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.skazuje go na karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15 (piętnaście) złotych;

XIII
zwalnia oskarżonych z kosztów sądowych.

XIV K 430/16

UZASADNIENIE

w zakresie dotyczącym oskarżonejN. Ł.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. Ł.iN. Ł.byli w 2016 r. studentamiAkademii (...)wS.. W okresie od stycznia 2016 r. do 7 marca 2016 r. wS., na terenie domu studenckiegoAkademii (...)wS.,N. Ł.zakupiła odJ. Ł.łącznie 1,5 grama środka odurzającego w postaci marihuany i posiadała taką ilość substancji narkotycznej.
N. Ł.nie była uprzednio karana.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoJ. Ł.(k. 29-31, 35-37, 39-40, 100-101, 102-103, 104-105, 133-134, 176-178), częściowo wyjaśnienia oskarżonychA.J.(k. 179),N. Ł.(k. 77-80, 102-103, 179-180),M. N. (2)(k. 92-94, 104-105) oraz w oparciu o pozostałe dowody ujawnione na rozprawie (k. 2-7, 9-11, 13-14, 47-54, 58-60, 67, 89, 96-98, 106, 146-179, 172).
OskarżonyJ. Ł.słuchany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 9 marca 2016 r. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynówart. 62 ust. 1zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i wyjaśnił, że posiadał marihuanę, zażywał ją sporadycznie, nadto sprzedawał ją na terenie domu studenckiego wS., wśród nabywców wymieniłA.J.,N. Ł.,M. N. (2).
Podczas kolejnego przesłuchania w dniu 9 marca 2016 r. oskarżony podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, podając nadto szereg szczegółów związanych z udzielaniem marihuany innym osobom w zakresie ilości udzielonego środka i jego ceny. Oskarżony przyznał, że zajął się sprzedażą marihuany, ponieważ chciał spłacić długi. W toku następnego przesłuchania oskarżony uzgodnił warunki dobrowolnego poddania się karze.
W toku kolejnych przesłuchań oskarżonyJ. Ł.był konfrontowany z pozostałymi oskarżonymi, zasadniczo podtrzymał swe dotychczasowe wyjaśnienia, precyzując je w niewielkim zakresie.
Na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. oskarżonyJ. Ł.ponownie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, składając szczegółowe wyjaśnienia.
OskarżonaA. J.słuchana na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii wyjaśniła, że posiadała 0,5 grama marihuany, zakupiła ją od oskarżonegoJ. Ł., chciała spróbować najmniejszą ilość, to był jedyny raz, gdy weszła w posiadanie marihuany, nigdy nie miała styczności z narkotykami. Oskarżona okazała żal i skruchę, wniosła o umorzenie bądź warunkowe umorzenie postępowania.
OskarżonaN. Ł.słuchana w postępowaniu przygotowawczym w dniu 25 maja 2016 r. przed prokuratorem nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii wyjaśniła, że była zastraszana przez policjantów, mówiła to, co oni chcieli usłyszeć, podkreśliła, że nie kupowała od oskarżonegoJ. Ł.marihuany. Dodała, że wcześniejsze przesłuchanie trwało około 15 minut, policjanci zabrali telefon i przeglądali go. Oskarżona przyznała, że miała zapisany numer telefonuJ. Ł.jako „K. J. (1)”. Poznała go w grudniu 2015 r. przez znajomych, nie widziała, aby sprzedawał on narkotyki, chodziły tylko takie plotki. Oskarżona dodała też, że nie jest skonfliktowana z oskarżonym. Od chwili, gdy Policja zabrałaK., nie ma z nim żadnego kontaktu. Dodała, że nie zna też paniJ., nigdy wcześniej jej nie widziała, nie zna teżM. N. (2), chyba że z widzenia.
Podczas kolejnego przesłuchania w dniu 14 czerwca 2016 r. oskarżona była konfrontowana z oskarżonymJ. Ł., podtrzymała swe dotychczasowe wyjaśnienia i dodała, że to, co mówiK.to jest słowo przeciwko słowu, nie znaczy, że tak było. Przyznała, że nie wie, dlaczego oskarżony złożył takiej treści wyjaśnienia, ona nigdy nie kupowała narkotyków, odmówiła odpowiedzi, czy kiedykolwiek zażywała narkotyki.
Na rozprawie w dniu 11 października 2016 r. oskarżonaN. Ł.podtrzymała swe dotychczasowe stanowisko, dodając na pytania obrońcy, że nie ma pojęcia, dlaczego oskarżonyJ. Ł.ją pomawia, może zwrócił uwagę na jej wygląd, gdyż oskarżona wie, że podoba się chłopakom.
OskarżonyM. N. (2)słuchany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 10 czerwca 2016 r. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że znaJ. Ł., nie są już kolegami, bo on go obciążył i próbuje coś ugrać. Dodał, że ponieważ został zapytany oŁ., to ma domniemanie, że to on go obciążył. Nie ma żadnej wiedzy, byJ. Ł.posiadał bądź handlował narkotykami, nie znaA.J.aniN. Ł.. Dodał, że nie wie, jakiJ.miał powód i motywy, aby na niego wskazać, on nic nie zrobił.
Podczas kolejnego przesłuchania i konfrontacji z oskarżonymJ. Ł.w dniu 14 czerwca 2016 r. oskarżonyM. N. (2)podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko.
Wyjaśnienia oskarżonejN. Ł.nie zasługują na wiarę. Zebrany materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że wyjaśnienia oskarżonej zmierzają wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Są one w zakresie postawionego oskarżonej zarzutu odosobnione w zebranym materiale dowodowym, przeczą im wyjaśnienia oskarżonegoJ. Ł., który w sposób szczegółowy i konsekwentny opisał okoliczności udzielenia oskarżonej substancji odurzającej. OskarżonyJ. Ł.składał kilkakrotnie wyjaśnienia, opisywał nie tylko zdarzenia związane z oskarżonąN. Ł., lecz także z innymi osobami. Wyjaśnienia te zasadniczo uznać należy za spójne i konsekwentne. Wprawdzie oskarżonyJ. Ł.w toku postępowania przygotowawczego modyfikował swe wyjaśnienia w zakresie konkretnych ilości udzielanej substancji odurzającej, jednak modyfikacje te nie prowadzą do odmówienia wiarygodności relacji oskarżonego, skoro oskarżony w sposób logiczny wyjaśnił zmianę, nadto, co nader istotne, w innym zakresie wyjaśnieniaJ. Ł.są konsekwentne i nie ma powodów, by podważać ich wiarygodność, znalazły nadto potwierdzenie w relacji oskarżonejA.J..
Nie bez znaczenia pozostaje też fakt, że oskarżonyJ. Ł.nie był skonfliktowany ze współoskarżonymi, a zwłaszcza z oskarżonąN. Ł., skoro ona sama potwierdziła ten fakt już podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanej.
Nie może być też uznane za przekonujące wyjaśnienie oskarżonejN. Ł., że pomówienie oskarżonego wynika z tego, że oskarżona podoba się chłopakom, a zatem oskarżony zapewne zwrócił uwagę na jej wygląd. Nawet gdyby rzeczywiście oskarżonyJ. Ł.miał zwrócić uwagę na oskarżoną, to trudno jednak na tej podstawie wnioskować, że z tego właśnie powodu miałby on bezpodstawnie pomawiać oskarżoną. Nie ma zatem żadnego logicznego i przekonującego powodu, dla którego oskarżonyJ. Ł.miałby fałszywie oskarżać właśnie oskarżonąN. Ł..
Rozważając relacjęJ. Ł.w kategoriach pomówienia należy zauważyć, że wyjaśnienia te są zasadniczo spójne i konsekwentne w toku postępowania, nadto znalazły częściowo odzwierciedlenie w relacji współoskarżonejA.J.. Wreszcie należy zauważyć, że oskarżonyJ. Ł.nie tylko obciążał w swych wyjaśnieniach inne osoby, lecz także nie kwestionował swojej winy w zakresie popełnionych przestępstw. Niewątpliwie wymowa tych wyjaśnień i przyznanie się do winy może być postrzegane jako okoliczność łagodząca, jednak nie ma podstaw do twierdzenia, że treść wyjaśnień oskarżonego miałaby stanowić swoistą taktykę procesową zmierzającą do najkorzystniejszego zakończenia sprawy dla tego oskarżonego, a dla osiągnięcia tego celu oskarżony miałby się posunąć do kierowania fałszywego oskarżenia wobec innych osób. Takie rozumowanie jest nieuzasadnione i nieuprawnione w realiach sprawy. Należy przypomnieć, że przecież wyjaśnienia oskarżonego znalazły potwierdzenie w relacji jednej z osób będącej nabywcą środków odurzających, trudno zatem zakładać, że w pozostałych przypadkach oskarżony miałby bezpodstawnie obciążać pozostałych oskarżonych tym bardziej, że nie był z tymi osobami skonfliktowany. Nadto, co nie pozostaje bez znaczenia, oskarżony przyznał, że udzielał też substancji narkotycznych także innym nieustalonym osobom, a okoliczność ta dodatkowo przemawia za wiarygodnością jego wyjaśnień także w zakresie osób, których tożsamość znał i pamiętał.
Ocena wyjaśnień oskarżonejN. Ł.w kontekście całokształtu materiału dowodowego, w tym przede wszystkim wyjaśnień oskarżonegoJ. Ł., pozwala więc na odmówienie im przymiotu wiarygodności.
Wyjaśnienia oskarżonejA.J.uznać należy za wiarygodne, brak jest w tym zakresie dowodów przeciwnych, podważających wartość wyjaśnień oskarżonej, a podkreślić należy, że relacja ta znajduje odzwierciedlenie w wyjaśnieniach oskarżonegoJ. Ł., stanowiąc dodatkowy argument za wiarygodnością wyjaśnień tego oskarżonego i tym samym niewiarygodnością wyjaśnień oskarżonejN. Ł..
Wyjaśnienia oskarżonegoM. N. (2)nie dotyczą bezpośrednio oskarżonejN. Ł., a oskarżony nie przyznając się do winy zmierzał do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Trudno zatem na ich podstawie weryfikować wiarygodność relacji oskarżonej.
Zeznania świadkówK. A.iP. P.nie miały związku z zarzutem postawionym oskarżonejN. Ł..
Pozostały materiał dowodowy nie był kwestionowany przez strony, także brak było z urzędu podstaw do podważania jego prawdziwości i wiarygodności.
Zebrany materiał dowodowy i jego wymowa prowadzą do wniosku, że oskarżonaN. Ł.wypełniła swoim zachowaniem, w sposób zawiniony, znamiona przestępstwa zart. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw ten sposób, że w okresie od stycznia 2016 r. do 7 marca 2016 r. wS., nielegalnie, wbrew przepisom ustawy, posiadała środki odurzające w postaci marihuany w ilości 1,5 grama netto, co stanowi wypadek mniejszej wagi.
Stan faktyczny nie budził wątpliwości w zakresie ilości posiadanej substancji narkotycznej, jej rodzaju. Zważywszy na niewielką ilość substancji narkotycznej i jej rodzaj, należało zakwalifikować czyn zarzucany oskarżonej jako wypadek mniejszej wagi stypizowany w art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
Nie stwierdzono w sprawie oskarżonejN. Ł.żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonej. Oskarżona jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swych czynów i pokierowania swoim postępowaniem.
Przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonej Sąd kierował się dyrektywami określonymi wrozdziale VI Kodeksu karnego.
Sąd do okoliczności łagodzących zaliczył obecny ustabilizowany tryb życia oskarżonej, która pracuje zarobkowo, kontynuuje edukację. Nie bez znaczenia pozostaje też niewielka ilość i rodzaj substancji narkotycznych, będących przedmiotem czynu. Podkreślić należy dotychczasową niekaralność oskarżonej.
Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył natomiast stosunkowo dużą społeczną szkodliwość popełnionego przez oskarżoną czynu i taki też stopień winy, przejawiający się w tym, że oskarżona w sposób celowy i świadomy złamała porządek prawny.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że karą współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonej jak i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa jest kara 30 stawek dziennych grzywny po 15 złotych każda, orzeczona na podstawieart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.Orzeczona kara jest karą najłagodniejszego rodzaju, pozostaje też w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, co winno stanowić adekwatną dolegliwość dla oskarżonej i będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów kary w zakresie oddziaływania wychowawczego jak i zapobiegawczego względem oskarżonej.
W tym zakresie orzeczenie o karze wobec oskarżonejN. Ł.winno odpowiadać wskazanej wart. 53 § 1 k.k.zasadzie prewencji indywidualnej oraz czynić zadość potrzebom prewencji generalnej. Trzeba też podkreślić, że kara grzywny będąc karą najłagodniejszą jest też karą najmniej dolegliwą zważywszy na dalsze konsekwencje dla oskarżonej, albowiem zgodnie zart. 107 § 4a k.k.kara grzywny ulega zatarciu z mocy prawa już po upływie roku od dnia jej wykonania, oczywiście pod warunkiem, że oskarżona nie popełni innego przestępstwa, za które zostanie prawomocnie skazana.
Na zakończenie należy dodać, że Sąd rozważał również możliwość warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonej, jednak w realiach sprawy należało zróżnicować sytuację współoskarżonych w tym postępowaniu zważywszy na ich postawę w toku postępowania, nie bez znaczenia pozostawała też ilość posiadanych substancji narkotycznych, co w konsekwencji nie dało podstaw do przyjęcia przesłanki warunkowego umorzenia postępowania w zakresie stopnia winy i szkodliwości społecznej.
Z uwagi na złą sytuację majątkową oskarżonej, która uczy się i pracuje, osiągając minimalne wynagrodzenie, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżoną z kosztów sądowych w całości uznając, że ich ponoszenie byłoby dla niej zbyt uciążliwe.