Sąd Rejonowy w Grudziądzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 854/16
Data wyroku: 2016-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Lubiński

Sygn. akt I C 854/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Maciej Lubiński

Protokolant:

sekretarz sądowy Klaudia Schoen

po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 roku w Grudziądzu
na rozprawie sprawy z powództwa(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.
przeciwkoM. A.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
ustala, że koszty procesu ponosi strona powodowa.

Sygn. akt I C 854/16

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 19 czerwca 2015 roku (data stempla pocztowego) powód(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanegoM. A.kwoty 453,11 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztami postępowania.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, żeM. A.był studentemwAkademii (...)wŁ.. Na podstawie umowyo świadczenie usług edukacyjnych pozwany zobowiązał się do ponoszenia opłat, ale nie uregulował w całości czesnego. Na podstawie umowy o zakup wierzytelnościz dnia 26 kwietnia 2012 roku powód stał się wierzycielem pozwanego. Powód wskazał, że na dochodzoną pozwem kwotę składa się: a) 235,00 zł tytułem czesnego płatnego do dnia 10 stycznia 2008 roku, b) 218,11 zł tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych. Powód wezwał pozwanego do zapłaty zaległych opłat za studia w drodze listu poleconego, jednakże pozwany do dnia dzisiejszego należności nie uregulował.
W dniu 19 października 2015 roku w sprawie zarejestrowanej pod sygn. aktI Nc 536/15 Sąd Rejonowy w Chełmnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zasądzając na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem wrazz odsetkami oraz kosztami procesu /k. 47/.
W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości oraz wnosząc o oddalenie pozwu z uwagi na przedawnienie roszczenia /k. 54-56/. W sprzeciwie pozwany wskazał, że nie kwestionuje faktu zawarcia w dniu 8 września 2007 roku umowy o świadczenie usług edukacyjnych. Pozwany podniósł jednak zarzut przedawnienia roszczenia, powołując się na przepisart. 160a ust. 7 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.
W piśmie przygotowawczym z dnia 13 stycznia 2016 roku /k. 63/ powód podtrzymał żądanie pozwu i powołując się uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2015 roku, III CZP 67/15, wskazał, że do przedawnienia roszczeniao opłatę za studia określoną w umowie zawartej na podstawieart. 160 ust. 3 ustawyz dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższymw brzmieniu obowiązującym w dniu 1 października 2009 roku, w okresie przed dniem wejściaw życie ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw, miał zastosowanie dziesięcioletni termin przewidziany wart. 118 kc.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy w Chełmnie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Grudziądzu jako właściwemu miejscowo /k. 66/.
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 8 września 2007 rokuM. A.zawarł zWyższą Szkołą (...)wŁ.umowę o kształcenie na Wydziale Informatyki,(...)i(...). Pozwany zobowiązał się do uiszczania czesnego za studia, ale nie wywiązał się w pełni z tego obowiązku, doprowadzając do powstania zadłużenia w kwocie 235,00 zł tytułem czesnego płatnego do dnia 10 stycznia 2008 roku. Po zawarciu umowy z pozwanymWyższa Szkoła (...)wŁ.uzyskała status akademii.
Umową sprzedaży wierzytelności z dnia 26 kwietnia 2012 rokuAkademia (...)wŁ.zbyła na rzecz(...) Sp. z o.o.z siedzibąwW.wymagalne wierzytelności z tytułu świadczonych usług edukacyjnych, w tym wierzytelność wynikającą z umowy zawartej w dniu 8 września 2007 rokuzM. A..
Pismem z dnia 10 maja 2012 roku powód(...) Sp. z o.o.z siedzibąwW.wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 363,90 zł tytułem czesnego za styczeń 2008 roku i naliczonych odsetek ustawowych.
(okoliczności bezsporne;
dowód:umowa z 8.09.2007 r. – k. 22 akt;
dokument ślubowania – k. 23 akt;
wykaz zadłużenia – k. 34 akt;
umowa sprzedaży wierzytelności z 26.04.2012 r. – k. 40 akt;
wyciąg z załącznika do umowy – k. 41 akt;
wezwanie do zapłaty z 10.05.2012 r. – k. 42 akt)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezspornei dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Prawdziwość dokumentów nie budziła bowiem wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony. Sąd przeprowadził wszystkie dowody wskazane przez strony.
Przechodząc do rozważań prawnych w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie zart. 513 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny(tj.: Dz. U. z 2014 r., poz. 121; dalej:kc) dłużnikowi scedowanej wierzytelności przysługują przeciwko jej nabywcy wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcyw chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Na podstawie tego przepisu dłużnik może podnosić wobec nabywcy wierzytelności zarzuty dotyczące m.in. źródeł powstania zobowiązania, jego istnienia, wykonania swojego świadczenia czy przedawnienia roszczenia. Na zasadach ogólnych dłużnik ma możliwość korzystaniaz zarzutów własnych, które ma lub nabędzie wobec nabywcy wierzytelności (por. Grzegorz Sikorski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, wydanie I, teza 4. do art. 512).
W niniejszej sprawie powód dochodził od pozwanego należności z tytułu umowy o świadczenie usług edukacyjnych, gdzie pierwotnym wierzycielem byłaAkademia (...)wŁ.. Pozwany nie kwestionował istnienia i wysokości zobowiązania, ale podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
W myślart. 117 kcz zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu (§ 1). Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne (§ 2).
W ocenie Sądu podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia uznać należało za zasadny. Z treściart. 160a ust. 7 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym(t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 572) jasno bowiem wynika, że roszczenia o opłatę za studia przedawniają się z upływemtrzechlat. Nie ma wątpliwości, że przepis ten dodany został do systemu prawnego już po powstaniu roszczenia dochodzonego pozwem na podstawie ustawy z dnia 11 lipca 2014 rokuo zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. z 2014 r., poz. 1198; dalej: ustawa nowelizująca). Podkreślić jednak trzeba, że na podstawie art. 32 ustawy nowelizującej stosowanieart. 160a ust. 7rozciągnięto także na umowy dotyczące warunków odpłatności za studia zawarte przed dniem1 października 2014 roku (zob. H. Izdebski, Prawo o szkolnictwie wyższym. Komentarz, wyd. II., LEX 2015, teza 6. do art. 160a). W ocenie Sądu przepis art. 32 ustawy nowelizującej jednoznacznie nakazuje zatem stosowanie trzyletniego terminu przedawnienia do roszczeń wynikających z umów zawartych przed dniem1 października 2014 roku.
Na marginesie warto zauważyć, że regulacja zawarta w art. 32 ustawy nowelizującej może budzić pewne wątpliwości co do zgodności zart. 2 Konstytucji RP, gdyż wprowadza retroaktywne działanie prawa. Kontrola konstytucyjności ustaw należy jednak wyłącznie do Trybunału Konstytucyjnego, a sądy powszechne nie mogą samodzielnie rozstrzygać tych kwestii.1
Z powyższych względów Sąd uznał, że roszczenie dochodzone przez powodaw niniejszej sprawie przedawniło się w styczniu 2011 roku. Powód w żaden sposób nie wykazał, aby nastąpiło jakiekolwiek zdarzenie, skutkujące przerwaniem biegu przedawnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, oddalił powództwo powoda przeciwkoM. A.. O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 kpc. Pozwany wygrał niniejszy proces w całości. W związku jednak z tym, że pozwany nie poniósł żadnych kosztów procesu w rozumieniu norm przepisanych, Sąd w punkcie II. wyroku ustalił tylko, że koszty procesu ponosi strona powodowa.
1 Omawiana kwestia jest przedmiotem pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemuw sprawie P 125/15.