Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 470/15
Data wyroku: 2016-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: po zamknięciu przewodu udzielił głosu., w Stanisław Tomasik
Słowa kluczowe: Przedawnienie, Postępowanie Odwoławcze, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 97 kw w zw. z art. 26 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu dorogowym

Sygn. akt IV Ka 470/15

UZASADNIENIE

H. S.został obwiniony o to,że: w dniu 16 lutego 2014 r. około godz. 11:10 w(...)naul (...)kierując pojazdem markiM.onr rej (...)nie ustąpił pierwszeństwa pieszym znajdującym się na oznakowanym przejściu dla pieszych oraz ominął pojazd, który jechał w tym samym kierunku i zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszym
tj. o wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 26ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.Prawo o ruchu drogowym(t.j. z 2012 r.poz. 1137z późn. zm.)
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 29 maja 2015r. w sprawie VII W 363/14: 1. obwinionegoH. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 97 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 2.000 złotych;
2.zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 200,00 złotych tytułem opłaty.
Apelacje od powyższego wyroku wniósł obrońca obwiniony. Z treści apelacji wynika, iż wywiedziona ona została z treściart 438 pkt 2 i 3 kpki zarzuca zaskarżonemu wyrokowi : naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku tjart. 5 § 2 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpk,art. 424 § 1 kpkpolegające na niezasadnej odmowie wiarygodności świadkaJ. B.i oparcie rozstrzygnięcia jedynie w oparciu o zeznania funkcjonariuszy Policji, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku, polegający na przyjęciu, iż obwiniony nie ustąpił pierwszeństwa pieszym i ominął pojazd, który taki manewr wykonał, w sytuacji gdy takie okoliczności zostały potwierdzone jedynie jednym pośrednim dowodem spośród licznych dopuszczonych w sprawie.
W konkluzji skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 19 lutego 2016 r.
Przewodniczący po zamknięciu przewodu udzielił głosu.
Obrońca obwiniony popiera wniesioną skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte. Wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynu zarzucanegoH. S..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej uwzględnienia powstały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego w stosunku do obwinionegoH. S.na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpow w zw. z art. 45 § 1 kw.
Bowiem w przedmiotowej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza wynikająca z treściart. 104 § 1 pkt 7kpow dotycząca okoliczności wyłączających postępowania karne. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem Sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, nie zależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wypływu uchybienia na treść orzeczenie. Na obecnym etapie postępowania odwoławczego wskazać należy, że czyn zart. 97kw został popełniony w dniu 16 lutego 2014 roku, natomiast zgodnie z treściąart.45 § 1kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Mając zatem na uwadze treśćart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw zart. 45 § 1kw wskazać należy, że 2 -letni okres wskazany wart. 45 § 1kw upłynął w dniu 16 lutego 2016 roku. Dlatego też postępowanie przeciwkoH. S.zostało umorzone z uwagi na przedawnienie karalności czynu. Bezprzedmiotowe stało się w tej sytuacji ustosunkowywanie się do argumentów merytorycznych zawartych w skardze apelacyjnej.
Na podstawie przepisów powołanych w części dyspozytywnej orzeczenia Sąd Odwoławczy zryczałtowanymi wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.
SSA w SO Stanisław Tomasik