Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 484/16
Data wyroku: 2016-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Bednarczyk
Podstawa prawna: art 87 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 484/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk
protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska
przy udziale prokuratora Marka Traczyka
po rozpoznaniu dnia 10 października 2016 r. w Warszawie
sprawyK. G.synaJ.iJ.ur. (...)
w miejscowościZ.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 22 stycznia 2016 r.    sygn. akt II K 177/15
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że ustala iż czynK. G.stanowi wykroczenie z art. 87 § 1 kw i za to na podstawie art. 87 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 3 000 zł (trzech tysięcy złotych). Na podstawie art. 87 § 1 i 3 kw orzeka wobecK. G.zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, na poczet którego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 lutego 2015 r. do dnia 19 lutego 2016 r., uznając tym samym środek karny wykonany w całości; zasądza odK. G.30 zł (trzydziestu złotych) tytułem opłaty za obie instancje oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie.
VI Ka 484/16

UZASADNIENIE
K. G.został oskarżony o to, że:
w dniu 19 lutego 2015 roku w miejscowościN., woj.(...)kierował pojazdem mechanicznym markiS. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości wynik I badania 0,24 mg/l, wynik II badania 0,27 mg/l, wynik III badania 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
to jest o czyn zart. 178a  § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016 roku w sprawieo sygn. akt II K 177/15 orzekł:
1. na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemuK. G.na okres próby 2 lat;
2. na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt. 3 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. G.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku ;
3. na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym zaliczył oskarżonemuK. G.okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 lutego 2015 r. do dnia 22 stycznia 2016 r.;
4. na podstawieart. 67 § 3 k.k.iart. 39 pkt. 7 k.k.zasądził od oskarżonegoK. G.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 4000 złotych;
5. na podstawieart. 627 k.p.k.oraz7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądził od oskarżonegoK. G.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1118,58 zł w tym opłatę w kwocie 100 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżył przedmiotowy wyrok w części, tj. w zakresie punktu 4 i 5, na korzyść oskarżonego.Wyrokowi temu zarzucił:
1. niesłuszne zastosowanie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zasądzenia od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 4 0000 złotych, podczas gdy orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w związku z okolicznościami czynu byłoby karą wystarczającą i spełniającą cele sankcji orzeczonej w postępowaniu karnym,
2. naruszenieart. 627 kpkoraz7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnychpoprzez zasądzenie od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w wysokości 1118,58 zł, w tym opłaty w kwocie 100 zł, podczas gdyz okoliczności niniejszej sprawy wynika, że zachodziły przesłanki do odstąpienia wobec oskarżonego od obciążenia go kosztami postępowania, chociażby w części.
Mając na uwadze powyższe, wniósł o zmianę orzeczenia w zaskarżonej części,tj. w zakresie pkt 4 i 5 wyroku poprzez:
1.odstąpienie od zastosowania wobec oskarżonego środka karnego w postaci zasądzenia od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 4 000 złotych,
2. odstąpienie od obciążania oskarżonego kosztami postępowania,
3. utrzymanie wyroku w mocy w pozostałej części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż odniesienie się do apelacji obrońcy jest w istocie bezprzedmiotowe, albowiem w sprawie zachodzą okoliczności, które sąd odwoławczy dostrzegł z urzędu zapoznając się z aktami sprawy. Okoliczności te mają kluczowe znaczenie dla wyrokowania w przedmiotowej sprawie.
Zauważyć, bowiem należy, iż pierwszym zagadnieniem, jakie należało rozstrzygnąć to czy bez wątpienia czynK. G.faktycznie stanowi przestępstwo 178a§1 kk. Czy też jest wykroczeniem zart.87§1 kodeksu wykroczeń. Już, bowiem na wstępie wyniki badań zawartości alkoholu w wydychanym przezK. G.powietrzu wskazywały, iż oscylują one wokół wartości granicznych.
Sąd rejonowy pozornie uwzględnił tą okoliczność, niemniej jego ustalenia faktyczne w tym zakresie i ocena są zdaniem sądu odwoławczego błędne.
Po pierwsze zauważyć trzeba, iż z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż sąd orzekający uznał na podstawie dopuszczonej przez siebie opinii biegłego toksykologa.
Analizując teść opinii biegłego jednak stanowiącej oparcie rozstrzygnięcia sądu w zakresie zawartości alkoholu zauważyć trzeba, iż opinia ta jak i w konsekwencji rozumowanie sądu orzekającego są błędne. Biegła, bowiem jak i sąd w konsekwencji nie dostrzegli, iż wartości, jakie stanowiły podstawę analizy obarczone mogą być błędem pomiarowym. Na karcie 4 akt sprawy znajduje się świadectwo wzorcowania alkometru, którym dokonywano badaniaK. G., które wskazuje niepewność tego konkretnego urządzenia nawet na 0,02 mg/l alkoholu przy pojedynczym badaniu.
Zgodnie z treściąart. 5§2 kpk. wszelkie wątpliwości należy tłumaczyć na korzyść osoby oskarżonej. Zatem jeśli wyniki badania obarczone były możliwym błędem, którego granica według wskazanego świadectwa wzorcowania wynosiła 0,02 mg/l to po myśliart.5§2podstawą badania powinny być wartości pomniejszone o właśnie 0,02 mg/l. w takim zaś przypadku żadne z badań w istocie nie przekraczało 0,25 mg/l w wydychanym przezK. G.powietrzu, już z założenia.
Oczywiście błąd pomiarowy mógł też mieć charakter odwrotny to jest, iż wartości te były większe jak wskazanie urządzenia, niemniej wątpliwości tej nie sposób rozstrzygnąć, a zwłaszcza jak wskazano wyżej nie można jej interpretować na niekorzyść osoby oskarżonej.
W tej sytuacji jest jasnym i w istocie jasnym było od początku postępowania w świetle treści wskazanego świadectwa wzorcowania w porównaniu z protokołem badania, oraz prawidłowym rozumowaniem w zakresieart.5§2 kpk., iż czynK. G.stanowił wykroczenie stypizowane wart. 87§1 kodeksu wykroczeń.
Z tych powodów z urzędu poza granicami, lecz zgodnie z kierunkiem apelacji sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok.
Orzeczona kara grzywny w ocenie sądu odwoławczego jest adekwatna do popełnionego przezK. G.czynu, jak też do jego dochodów i możliwości finansowych.
Orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów na okres 1 roku, jest również adekwatny do społecznej szkodliwości czynu. Nie można, bowiem zapominać, iż zawartość alkoholu w wydychanym przezK. G.powietrzu, była bardzo zbliżona do wartości, od których ustawodawca uznał, iż są na tyle niebezpieczne dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym czy też jakimkolwiek innym, iż stanowią przestępstwo.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art.119 kpsw.
Adam Bednarczyk