Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 197/16
Data wyroku: 2016-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt I C 197/16

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym:Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Nowak
Protokolant: sekr. sąd. Sylwia Domańska
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z powództwa(...)z siedzibą weW.
przeciwkoJ. S.
o zapłatę
oddala powództwo
Sygn. akt I C 197/16

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 30 listopada 2015 r.(...)z siedzibą weW.wniósł o zasądzenie odJ. S.kwoty 3.046,78 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 24 lutego 2009 r. pozwana zawarła z RaiffeisenP.umowę bankową numer(...), na podstawie której otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonej w umowie. Pomimo wezwania do zapłaty, nie wywiązała się ze swojego zobowiązania, wobec czego w dniu26 kwietnia 2013 r. bank zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności, cedującna rzecz powoda całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez stronę pozwaną z pierwotnym wierzycielem. Powód wskazał, iż na dochodzoną kwotę składa się 2.363,05 zł należności głównej oraz 683,73 zł skapitalizowanych odsetek, na które składają się przejęte w drodze cesji odsetki wierzyciela pierwotnego naliczane zgodniez postanowieniami umowy odpowiednio od niezapłaconej kwoty należności głównej wynikającej ze wskazanej wyżej umowy oraz odsetki ustawowe naliczane przez stronę powodową.
(pozew – k. 2-5 )
Na terminie rozprawy żadna ze stron nie stawiła się. Pozwana nie zażądała przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności, nie ustosunkowała się do treści pozwu oraz nie składała wyjaśnień w toku sprawy.
(protokół – k. 32 )
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 26 kwietnia 2013 r.(...)zawarła z(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.umowę przelewu wierzytelności.
(poświadczona za zgodność kopia umowy –k. 9-12 )
W wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy cesji uwzględniono wierzytelność względemJ. S.na kwotę 2.363,05 zł kapitału.
(wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji – k. 13)
W dniu 14 października 2015 r.(...) S.A.sporządził pismo adresowanedo pozwanej, w którym wzywa pozwaną do spłaty zadłużenia.
(kopia pisma – k. 14-15)
W dniu 24 listopada 2015 r.(...)wystawiła wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej numer S/294/119/(...). W wyciągu wskazano,iż zobowiązanie pozwanej wynika z zawartej w dniu 25 lutego 2009 r.umowy numer (...), zaś wysokość zobowiązania na dzień wystawienia wyciągu wynosi 2.363,05 zł należności głównej i 683,73 zł odsetek.
(wyciąg – k. 8 )
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych przez stronę powodową , które to dokumenty nie były kwestionowane .
Sąd zważył, co następuje:
Jak stanowiart. 339 § 1 k.p.c., jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powodao okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Zgodnie zart. 340 k.p.c.wyrok wydanyw nieobecności pozwanego nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie.
Zgodnie z tym przepisem sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego.
W niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki dla wydania wyroku zaocznego, jednakże twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych sprawy budziły uzasadnione wątpliwości Sądu. Przedstawiony przez powoda materiał dowodowy był niewystarczającydla uwzględnienia żądania pozwu. Powód nie przedstawił umowy bankowej, z której wywodzi swoje roszczenie. Uniemożliwia to zbadanie, czy umowa taka rzeczywiście istniałai czy została zawarta przez wskazane przez powoda strony oraz czy obejmuje wierzytelność dochodzoną pozwem. Nie wiadomo nawet, czy chodzi o umowę pożyczki, kredytu czy też inną umowę, gdyż powód nie sprecyzował tego w pozwie.
Powód jako dowody w sprawie złożył jedynie poświadczone za zgodność kopie dokumentów: umowy przelewu wierzytelności oraz wezwania do zapłaty (bez potwierdzenia wysłania i bez potwierdzenia odbioru przez pozwaną). Nadto złożył wyciąg z ksiąg rachunkowych i ewidencji analitycznej. Przedmiotowe dokumenty mają charakter dokumentów prywatnych. Dotyczy to również wyciągu z ksiąg rachunkowych, który nie ma mocy dokumentu urzędowego w postępowaniu cywilnym stosownie doart. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27.05.2004 r. o funduszach inwestycyjnych(Dz. U. z 2014 r. poz. 157 ze zm.). Dokument taki, podpisany jedynie przez przedstawiciela powoda, nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek stosunku zobowiązaniowego pomiędzy pozwaną a powodem. Ma on charakter jednostronnego stwierdzenia długu, natomiast sam w sobie nie stanowi wiarygodnego dowodu co do istnienia dochodzonego roszczenia. Wskazane dokumenty nie są zatem wystarczającym dowodem na zasadność i wysokość roszczenia powoda.
Powód wskazał w pozwie, iż na dochodzoną kwotę składają się skapitalizowane odsetki. Nie sprecyzował jednakże, jaka była stopa odsetek i za jaki okres naliczone zostały wskazane odsetki, wyjaśniając jedynie, iż składają się na nie przejęte w drodze cesji wierzytelności odsetki wierzyciela pierwotnego naliczane zgodnie z postanowieniami umowy odpowiednio od niezapłaconej należności głównej wynikającej ze wskazanej wyżej umowy oraz odsetki ustawowe naliczane przez stronę powodową. Nie wiadomo także, kiedy roszczenie stało się wymagalne i czy odsetki zostały prawidłowo skapitalizowane. Należy przy tym zaznaczyć, iż przewidziane wart. 339 § 2 k.p.c.domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego. Domniemanie to zastępuje jedynie postępowanie dowodowe i to tylko wówczas, gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości. (wyrok Sądu Najwyższego z 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, LEX nr 37430, Prok.i Pr.-wkł. 1999/9/30, zob. też Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Prok.i Pr.-wkł.(...), LEX nr 30397). Sąd zawsze jest zatem zobowiązany rozważyć, czy w świetle przepisów obowiązującego prawa materialnego, twierdzenia powoda uzasadniają uwzględnienie żądań pozwu, w zakresie tym bowiem nie obowiązuje domniemanie zart. 339 § 2 k.p.c., negatywny zaś wynik takich rozważań powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 września 2013 r., I ACa 494/13, LEX nr 1378705). Brak dokumentów powoduje, iż Sąd nie mógł zweryfikować zasadności żądania powoda.
Wobec powyższego powództwo podlegało oddaleniu.