Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VIII RC 135/15
Data wyroku: 2016-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Pękała

Sygn. akt VIII RC 135/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
S., dnia 24 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Dorota Pękała
Protokolant:  sekretarz sądowy Ewelina Preś
po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. w Szczecinie
na rozprawie sprawy powództwa małoletniejD. D.
przeciwkoS. D.
o podwyższenie alimentów

1
podwyższa rentę alimentacyjną należną małoletniej powódceD. D.od pozwanegoS. D.z kwoty po 400 zł miesięcznie orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie wydanym dnia 19 października 2010 r. w sprawie XRC 1301/10 do kwoty po 700 (siedemset) złotych miesięcznie płatnej z góry do dnia 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku;

2
w pozostałej części powództwo oddala;

3
zasądza od pozwanegoS. D.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie kwotę 120 (sto dwadzieścia złotych)z tytułu kosztów sądowych;

4
zasądza od pozwanegoS. D.na rzecz małoletniej powódkiD. D.kwotę 600 (sześćset) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

5
wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt VIII RC 135/15

UZASADNIENIE
Małoletnia powódkaD.D., reprezentowana przez matkęA. N., zwróciła się do Sądu z powództwem o podwyższenie alimentów, zasądzonych od pozwanegoS. D.wyrokiem z dnia 19 października 2010 r., o sygn. akt X RC 1301/10 z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwoty po1.500 zł miesięcznie, płatnych do dnia 10 każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia uprawomocnienia się wyroku.
W uzasadnieniu pozwu wskazała m.in., iż od czasu wydania orzeczeniaw przedmiocie alimentów istotnie zwiększyły się usprawiedliwione potrzeby powódki, a kwota przekazywana przez pozwanego nie pokrywa nawet połowy kosztów utrzymania małoletniej. Od września 2014 r. pozwany przekazuje na utrzymanie dziecka po 600 zł miesięcznie, na co dzień nie uczestniczy w jej życiu i nie czyni osobistych starań o jej utrzymanie i wychowanie. Przedstawicielka ustawowa małoletniej łączny miesięczny koszt utrzymania córki oceniła na kwotę 2.500 zł.
W odpowiedzi na pozewS. D.uznał powództwo do kwoty po600 zł miesięcznie i zwrócił się o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie.
W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że nie ma możliwości finansowych, aby łożyć na utrzymanie córki po 1.500 zł miesięcznie; jego miesięczny dochód wynosi 1.350 euro, co po przeliczeniu daje ok. 5.400 zł netto. Brak znajomości języka holenderskiego uniemożliwia mu nawiązanie umowy o pracę na czas nieokreślony; obecnie uczęszcza na kurs języka, podnosi swoje kwalifikacjei korzysta ze wsparcia finansowego swoich rodziców. Ponadto pozwany wskazał,iż jego obecna małżonka nie jest w stanie podjąć żadnej pracy, gdyż sprawuje opiekę nad ich 2,5 letnim synem oraz zaprzeczył jakoby nie czynił osobistych starańo utrzymanie i wychowanie córki, co prawda z uwagi na odległość dzielącą miejsce zamieszkania jego i córki ich kontakty odbywają się z mniejszą niż dotychczas częstotliwością, jednakże stara się on zorganizować dziecku czas wolny w okresie wakacji – wyjeżdża z córką na wycieczki i zabiera ją do swojego miejsca zamieszkania.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
D. D.,urodzona (...)wS., jest dzieckiemA. N.iS. D..

Niesporne, a nadto:

- odpis skrócony aktu urodzenia, k. 7.
Wyrokiem wydanym w dniu 19 października 2010 r. Sąd OkręgowywS.rozwiązał przez rozwód związek małżeńskiA. D.iS. D.bez orzekania o winie. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dzieckiem sąd powierzył obojgu rodzicom. Miejsce pobytu małoletniej Sąd ustalił przy matce. Obowiązkiem ponoszenia kosztów utrzymaniaD. D.Sąd obciążył oboje rodziców i zasądził od pozwanego alimenty w kwocie po 400 zł miesięcznie wrazz odsetkami ustawowymi w razie płatności którejkolwiek z rat, począwszy od uprawomocnienia się wyroku.

Dowód:

- wyrok Sądu Okręgowego z dnia 19 października 2010 r., o sygn. akt X RC 1301/10, k. 8.
W chwili wydania ww. wyroku przez Sąd Okręgowy:
-A. N.(poprzednioD.), pracowała jako pielęgniarka wSzpitalu (...)wS.i kontynuowała studia magisterskie na Wydziale Nauko Zdrowiu(...)Akademii Medycznej wS.;
-S. D.pracował w firmie ogólnobudowlanej jako pomocnik hydraulika za wynagrodzeniem 1.400 zł miesięcznie;
- rodzice małoletniej powódki zamieszkiwali w mieszkaniu należącym do rodzicówA. N.(poprzednioD.);
-D. D.miała ukończone 9 lat i uczęszczała do III klasy szkoły podstawowej, w ramach zajęć dodatkowych chodziła na kurs nauki tańca.

Dowód:

- przesłuchanieA. N.(poprzednioD.), w aktach sprawyX RC 1301/10, k. 20;
- przesłuchanieS. D., w aktach sprawy X RC 1301/10, k. 21;
- zeznania świadkaB. Z., w aktach sprawy X RC 1301/10,k. 20.
ObecnieA. N.ma ukończone 37 lat, legitymuje się wyższym wyksztalceniem, pracuje jako pielęgniarka wSzpitalu (...)wS.za wynagrodzeniem 2.185,23 zł brutto miesięcznie. Na swoim utrzymaniu, poza małoletnia powódką, ma córkę w wieku 2 lat. W związku narodzinami dziecka okresie od 25 sierpnia 2015 r. do 24 sierpnia 2017 r. będzie przebywała na urlopie wychowawczym. W tym czasie nie będzie otrzymywała wynagrodzenia; aktualnie pobiera zasiłek rodzinny na dwoje dzieci w łącznej wysokości 207 zł miesięcznie oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystaniaz urlopu wychowawczego w wysokości po 400 zł miesięcznie.
W roku 2014 matka małoletniej powódki osiągnęła dochód w łącznej wysokości 28.365,53 zł, co daje 2.363,79 zł miesięcznie.
MałżonekA. N.poszukuje zatrudnienia, z zawodu jest blacharzem samochodowym, aktualnie utrzymuje się z oszczędności zgromadzonych w trakcie wykonywania pracy we Francji.

Dowód:

- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. N., k. 306 – 307;
- zeznanie podatkowe, k. 25 – 31;
- zaświadczenie, k. 34, 211;
- decyzja, k. 302 - 305.
S. D.ma ukończone 40 lat, zamieszkuje wraz z małżonką, synemi rodzicami żony w Holandii, w mieszkaniu należącym do teściów. Z tego tytułu przekazuje rodzicom małżonki na poczet utrzymania mieszkania po 500 euro miesięcznie. Kwota ta pokrywa wydatki związane z opłatą za czynsz (który wynosi łącznie 832,46 euro miesięcznie) prąd, gaz, zużycie wody, wywóz nieczystości oraz Internet). Ww. spłaca pożyczki zaciągnięte w banku na łączną kwotę 10.000 zł; miesięczna rata spłat pożyczek wynosi 275, 23 zł.
Pozwany zatrudniony jest przez agencję pracy tymczasowej w charakterze pracownika działu logistyki za wynagrodzeniem 1350 euro miesięcznie. Ww. uczy się języka holenderskiego oraz stara się podnosić swoje kwalifikacje.

Dowód:

- przesłuchanie pozwanegoS. D., k. 280;
- zeznania świadkaM. D., k. 285;
- certyfikat, k. 32 – 33;
- oświadczenie, k. 62;
- potwierdzenie dokonania przelewu wraz z tłumaczeniem na język polski,k. 63 – 88, 186 – 196;
- umowa pożyczki, k. 124 – 130, 132 – 140;
- harmonogram spłat rat pożyczki, k. 131, 141;
- umowa o pracę tymczasową, k. 142 – 165;
- informacja wraz z tłumaczeniem na język polski, k. 183.
S. D.w roku 2014 osiągnął dochód w łącznej wysokości 69.262,37 zł, co daje 5.771,86 zł miesięcznie. Małżonka pozwanegoM. D.uzyskała w roku 2014 dochód w łącznej wysokości 16.562,34 zł.

Dowód:

- zeznanie podatkowe, k. 101 – 123.
Pozwany poza powódką ma na utrzymaniu małoletniego syna w wieku 3 lat. Tytułem utrzymania gospodarstwa domowego (poza kwotą 500 euro przekazywaną rodzicom małżonki)S. D.uiszcza następujące kwoty: 700 euro rocznie tytułem składki na ubezpieczenie zdrowotne swoje i małżonki (co daje 58,33 euro miesięcznie); tytułem składki na ubezpieczenie samochodu 45,41 euro miesięcznie; tytułem podatku drogowego 187 euro rocznie (ok. 16 euro miesięcznie).

Dowód:

- przesłuchanie pozwanegoS. D., k. 280;
- zeznania świadkaM. D., k. 285;
- odpis skrócony aktu urodzenia, k. 89;
- informacja wraz z tłumaczeniem na język polski, k. 90 – 100, k. 177 – 182, 184 – 185.
Począwszy od października 2014 r.S. D.na utrzymanie córki dobrowolnie przekazuje po 600 zł miesięcznie.

Dowód:

- przesłuchanie pozwanegoS. D., k. 280;
- oświadczenie, k. 9.
MałoletniaD. D.ma ukończone 14 lat, zamieszkuje wraz z matką jej mężem i bratem w wynajmowanym mieszkaniu. Opłata za najem i czynszw wynajmowanym lokalu wynosi łącznie 2.121 zł miesięcznie.
Z uwagi na postępujące skrzywienie kręgosłupa małoletnia pozostaje pod opieką ortopedy i uczęszcza na rehabilitację. Jednorazowy koszt wizytyu fizjoterapeuty to kwota 60 – 70 zł. Powódka uczęszcza także do ortodonty, koszt jednej wizyty to kwota 100 zł.
Usprawiedliwione koszty związane z utrzymaniem małoletniej opiewają na kwotę ok. 1.300 zł miesięcznie i w szczególności przedstawiają się następująco:530 tytułem udziału przypadającego na małoletnią w kosztach związanychz utrzymaniem mieszkania (tj. ¼ udziału w opłacie za wynajmem mieszkania, czynsz, opłacie za energię elektryczną, telewizję, Internet); 400 zł tytułem kosztów zakupu żywności; 100 zł tytułem kosztów zakupu odzieży, obuwia, bielizny; 100 zł (tj. 1.200 zł rocznie) tytułem kosztów zakupu podręczników i przyborów szkolnych oraz tytułem kosztów związanych z opłaceniem udziału wyjściach klasowych, wycieczkach szkolnych i obozach; ok. 25 zł miesięcznie tytułem opłaty za mleko w szkole; 60 zł miesięcznie tytułem opłaty za zajęcia na basenie.

Dowód:

- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. N., k. 306 – 307;
- potwierdzenie dokonania przelewu, k. 10 – 15, 17 – 18;
- faktura Vat, k. 19, 23;
- kopie paragonów, k. 20 – 21;
- plan leczenia ortodontycznego, k. 22;
- skierowanie, k. 24;
- zaświadczenie, k. 205 – 206;
- karta zdrowia dziecka, k 207 – 208;
- paragony, k. 209;
- dowód wpłaty, k. 16, 210.
Pozwany stara się regularnie kontaktować z córką telefonicznie, z uwagi na odległość dzieląca miejsce zamieszkania powódki i pozwanego osobiste spotkania odbywają się raz w roku. W tym czasie pozwany przyjeżdża po córkę do Polski, zabiera ją do swojego miejsca zamieszkania, stara się aktywnie zorganizować dziecku czas wolny.

Dowód:

- przesłuchanie pozwanegoS. D., k. 280;
- przesłuchanie przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. N., k. 306 – 307;
- wydruk wiadomości SMS, k. 212 – 216.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo małoletniejD. D.o podwyższenie alimentów okazało się częściowo zasadne.
Ustalony powyżej stan faktyczny oparty został na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności na powyżej powołanych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach sprawy X RC 1301/10, albowiem strony nie kwestionowały zarówno autentyczności, jak i treści tychże dokumentów i jednocześnie Sąd nie powziął wątpliwości, co do ich wiarygodności. Pozostałe dokumenty nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym nie stanowiły podstawy powyższych ustaleń faktycznych. Żadna ze stron niniejszego postępowania nie przedstawiła dowodów, które by podważały wiarygodność, czy autentyczność dowodów z dokumentów przedstawionych przez drugą stronę niniejszego postępowania.
Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie stanowiły częściowo zeznania pozwanegoS. D.oraz przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. N.. Zeznania ww. osób zostały uznane przez niniejszy Sąd za wiarygodne w zakresie poczynionych powyżej ustaleń faktycznychi w konsekwencji w pozostałym zakresie, tj. który pozostawał w sprzeczności z ww. ustaleniami faktycznymi, zostały uznane przez niniejszy Sąd za niewiarygodne.
W szczególności w odniesieniu do zeznańA. N.należy wskazać, iż Sąd uznał, że usprawiedliwione koszty związane z utrzymaniem małoletniej powódki kształtują się na poziomie wskazanym w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, a nie - jak wskazywała matka małoletniej powódki - na poziomie ok. 2.500 zł miesięcznie. Odmienne wnioski wynikały bowiem m.in. z dokumentów zgromadzonychw sprawie. Ustalając wysokość wydatków związanych z utrzymaniem powódki Sąd miał na uwadze nie tylko zeznania jej matki i dokumenty w postaci paragonów i faktur,ale posiłkował się także zasadami doświadczenia życiowego i zawodowego. Naturalnym jest bowiem to, iż potrzeby dziecka w zakresie zakupu żywności, odzieży czy środków czystości są nierozerwalnie związane z jego egzystencją i dla ich wykazania nie jest konieczne przedłożenie dokumentów obejmujących całokształt danych wydatków. Niemniej jednak w sytuacji, gdy rodzic wskazuje na wysokość danych wydatków, która przekracza miarę znajdującą odzwierciedlenie w powołanych zasadach doświadczenia zawodowego i życiowego, to zachodzi konieczność wykazania tej okoliczności chociażby dokumentami, a w niniejszej sprawieA. N.nie zdołała wykazać, że miesięczny koszt utrzymania córki opiewa na kwotę 2.500 zł. Ww. nie naprowadziła bowiem takich dowodów, które by w całości potwierdzały jej twierdzenia w tym zakresie.
Zeznania pozwanegoS. D.zostały uznane za niewiarygodnew tej części, w której pozwany wskazywał, iż nie może partycypować w kosztach utrzymania córki na poziomie wyższym aniżeli po 600 zł miesięcznie, albowiem – co zostanie szerzej przedstawione w dalszej części rozważań – jego możliwości zarobkowe pozwalają mu na uiszczanie świadczenia alimentacyjnego na rzecz córkiw kwocie po 700 zł miesięcznie.
Powództwo małoletniejD. D.o podwyższenie alimentów zostało oparte oart. 138 k.r.o., zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.
Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie, zwiększenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zmniejszenie albo zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych (Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz pod red. prof. dr hab. Krzysztofa Pietrzykowskiego, 2. wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, s. 1123).
W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe w sposób jednoznaczny wykazało, że potrzeby uprawnionej małoletniejD. D.uległy zwiększeniu w takim stopniu, iż wymagana była zmiana wysokości alimentów należnych na jego rzecz na mocy wyroku rozwodowego.
W szczególności należy wskazać, iż małoletnia powódka od ostatniego orzekania o alimentach z okresu pobierania nauki w szkole podstawowej weszław okres pobierania nauki w gimnazjum. Powyższe wiąże się m.in. z koniecznością zakupu większej ilości podręczników i pomocy naukowych, oraz opłatami za wyjściai wycieczki szkolne, pojawiło się także wyższe zapotrzebowanie małoletniej na żywność oraz odzież, bowiem małoletnia weszła w okres intensywnego wzrostui dojrzewania, co generuje choćby konieczność częstszej wymiany odzieży. Ustalając co wchodzi w skład usprawiedliwionych miesięcznych kosztów utrzymania małoletniej powódki Sąd wziął pod uwagę, iż ww. z uwagi na skrzywienie kręgosłupa pozostaje pod opieką ortopedy i uczęszcza na rehabilitację (gimnastykę, masaże), a także to,że małoletnia rozpoczęła leczenie ortodontyczne. W oparciu o przedłożone dokumenty – zaświadczenia, paragony oraz faktury, a także korespondujące z tymi dokumentami zeznaniaA. N.Sąd ustalił miesięczny koszt leczenia małoletniej na poziomie 100 zł. Na przedmiotowa kwotę Sąd zaliczył nie tylko koszt prywatnych wizytu specjalistów ale także koszt uczęszczania przez małoletnią na rehabilitację – gimnastykę oraz masaże. Sąd nie mógł uwzględnić wykazywanej przezA. N.kwoty na zakup aparatu ortodontycznego dla dziecka, gdyż matka małoletniej podała, iż dopiero planuje jego zakup. Dodatkowo należy wskazać, że takie pojedyncze wydatki nie podlegają zaspokojeniu w ramach obowiązku alimentacyjnego, ten dotyczy bowiem jedynie wydatków ponoszonych cyklicznie. Takie jednorazowe wydatki mogą podlegać alimentacji jedynie w ramach incydentalnie zasądzanych kwot, przeznaczanych na konkretne cele.
Podobnie - w oparciu o przedłożone przez matkę dokumenty - Sąd ustalił średnie miesięczne koszty związane z opłatami za szkołę małoletniej oraz zakup odzieży obuwia i bielizny. Uwzględniając jednocześnie okoliczność, że rodzice są zobowiązani do zapewnienia dziecku miejsca do zamieszkania, to Sąd w skład miesięcznych kosztów utrzymania małoletniej zaliczył kwotę 530 zł tytułem udziału przypadającego na małoletnią w kosztach związanych z utrzymaniem mieszkania. Małoletnia zamieszkuje z rodziną w wynajmowanym lokalu. W świetle zasad doświadczenia życiowego i zawodowego, ustalenie udziału przypadającego na małoletnią w kosztach utrzymania mieszkania na powyższym poziomie nie jest wygórowane. Innymi słowy, niezależnie gdzie małoletnia by zamieszkiwała, to rodzice musieliby ponosić koszty utrzymania danego lokalu, a przy cenach najmu i opłat eksploatacyjnych obowiązujących na lokalnym rynku powołana kwota 530 zł nie jawi się jako wygórowana. Ponadto koszty związane z opłatą za najem, czynsz i mediaw mieszkaniu zostały przez matkę małoletniej szczegółowo udokumentowane. Koszt związany z zakupem żywności dla dziecka Sąd ustalił kierując się zasadami doświadczenia życiowego i zawodowego, gdyż matka małoletniej nie wyzkazała tych kosztów żadnymi dowodami.
W ocenie Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, jako koszty związane z utrzymaniem małoletniej powódkii we wskazanej tam wysokości, są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniuart. 135 § 1 k.r.o., a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki (oraz ich wysokość) – oceniana przez pryzmat zasad doświadczenia życiowegoi zawodowego – są adekwatne do potrzeb małoletniej przy uwzględnieniu jej wieku, dotychczasowego poziomu życia, możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców dziecka, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych, społecznych dziecka, potrzeby stymulowania jego rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb. W konsekwencji, wysokość przedmiotowych wydatków nie może być poczytana za zbyt wygórowaną. Pozwany nie kwestionował struktury wydatków wykazywanych przez matkę dziecka.
Kolejno należy wskazać, iż od czasu wydania wyroku w postępowaniu o sygn. akt X RC 1301/10 istotnie zmieniła się sytuacja osobista i majątkowa pozwanego.W chwili wydania wyroku rozwodowego zamieszkiwał on w mieszkaniu rodzicówA. N.i pracował jako pomocnik hydraulika za wynagrodzeniem 1.400 zł miesięcznie. Po wydaniu ww. wyroju przeprowadził się na stałe do Holandii i założył rodzinę, aktualnie jest pracownikiem działu logistyki jednej z holenderskich firm i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1.350 euro miesięcznie, co w przeliczeniu na walutę polską daje niespełna 6.000 zł miesięcznie. Nie mniej jednak wzrosły także koszty utrzymania samego pozwanego, oczywistym jest bowiem, iż inne są koszty utrzymania osoby zamieszkującej na stałe na terenie Polski i inne osoby mieszkającej stałew Holandii. Dodatkowo pozwanemu urodził się syn, a zatem na jego utrzymaniu pozostaje już nie jedna, a dwie osoby.
W oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że aktualne możliwości zarobkowe pozwanego pozwalają mu na partycypowanie w kosztach utrzymania małoletniej powódki kwotą po 700 zł miesięcznie.S. D.mimo, iż aktualnie nie posiada umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, to uzyskuje stały dochód na podstawie umowy o pracę tymczasową. Ww. otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.350 euro miesięczne,co w przeliczeniu daje ok. 5.940 zł (przyjmując, że 1 euro = ok. 4,40 zł). Pozwany uczy się języka holenderskiego, podwyższa swoje kwalifikacje i nic nie świadczy o tym, aby miał pracę utracić, a wręcz przeciwnie można przewidywać, iż w związku z nauką języka i podnoszeniem kwalifikacji w niedalekiej przyszłości otrzyma umowę o pracę na czas nieokreślony i w konsekwencji będzie uzyskiwał zarobki wyższe niż uzyskuje obecnie. Ustalając wysokość świadczenia, Sąd miał na względzie fakt, że pozwany regularnie płacił zasądzone alimenty oraz że zgodził się na ich podwyższenie do kwoty po 600 zł miesięcznie. Oprócz tych świadczeń ponosi także wydatki związanez utrzymaniem córki w czasie, gdy przebywa ona - raz w roku - w miejscu jego zamieszkania (koszt przejazdu między miejscem zamieszkania dziecka, a swoim, koszt zakupu żywności, organizacji czasu wolnego), ponadto jak ustalono pozwany przekazuje także córce kieszonkowe oraz zakupuje drobne prezenty.
Miesięczny koszt utrzymania gospodarstwa domowego pozwanego wynosiok. 620 euro, przy czym powyższa kwota nie obejmuje wydatków związanychz zakupem żywności, ubrań i środków czystości dla jego członków. Kwota alimentów po 700 zł miesięcznie stanowi ok. 160 euro, a zatem po odjęciu kwoty zasądzonych alimentów, kosztów utrzymania mieszkania oraz stałych kosztów związanych m.in.z opłatami za ubezpieczenie, podatkami czy utrzymaniem samochodu pozwanemu na zaspokojenie potrzeb swoich i rodziny wciąż pozostanie kwota 570 euro. Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, iż brak jest podstaw do uznania, że kwota 700 zł miesięcznie tytułem alimentów przekracza możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego. Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że rodzina pozwanego może korzystać i korzysta z pomocy finansowej rodzicówM. D., a także to, że małżonka pozwanego z nie świadczy pracy jedynie z własnego wyboru, gdyż pragnie zajmować wychowaniem małoletniego syna, natomiast nic nie stoi na przeszkodzie, aby ww. skorzystała z usług placówki przedszkolnej i w tym czasie podjęła pracę, choćby w niepełnym wymiarze czasie pracy i zasiliła w ten sposób budżet rodziny.
Reasumując dotychczasowe rozważania należy powtórnie wskazać,iż postępowanie dowodowe wykazało, że usprawiedliwione wydatki związanez utrzymaniem małoletniej powódkiD. D.opiewają na kwotę ok. 1.300 zł miesięcznie i w takim zakresie winny być pokrywane przez osoby zobowiązane do alimentacji dziecka w pierwszej kolejności, tj. przez rodziców dziecka.
Kolejno należy wskazać, iż zgodnie zart. 135 § 2 k.r.o.wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniuw całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Przekładając powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy nie można tracić z pola widzenia okoliczności, iż małoletnia powód ma już 15 lat, a więc konieczność oraz możliwość osobistych starań o jego wychowanie i utrzymanie jest już w pewnym zakresie ograniczona. Niemniej, to matka dziecka sprawuje nad nią pieczę po zajęciach szkolnych – podczas pobytu w domu, a pozwany praktycznie nie sprawuje osobistej pieczy nad dzieckiem z uwagi na jego sporadyczne kontakty z córką. Powyższa okoliczność również przesądza o tym, że pozwany winien w wyższym zakresie aniżeli dotychczas ustalony uczestniczyć w kosztach utrzymania małoletniej.
Z uwagi na to, iż powódka domagała się podwyższenia alimentów od dnia uprawomocnia się wyroku, to od tej daty Sąd w punkcie 1 sentencji wyroku podwyższył rentę alimentacyjną należną małoletniej z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwoty po 700 zł miesięcznie, a w zakresie przewyższającym kwotę 700 zł miesięcznie powództwo oddalił, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku.
Kolejno należy wskazać, iż małoletnia powódka była z mocy ustawy zwolniona od kosztów sądowych, albowiem zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych
Stosownie do treści art. 113 ust. 1 u.k.s.c., kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Z uwagi na to, iż podwyższono alimenty z kwoty po 400 zł miesięcznie do kwot po 700 zł miesięcznie, tj. o 300 zł miesięcznie, to należało uznać, iż nieuiszczone koszty sądowe (stricte opłata od pozwu) opiewają w niniejszej sprawie na kwotę 180 .zł .Zgodnie bowiem z art. art. 13 ust. 1 u.k.s.c., opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5 % wartości przedmiotu sporu (300 zł x 12 miesięcy x 5 %). Biorąc pod uwagę fakt, że pozwany dotychczas łożył na córkę zasądzone alimenty, przy zastosowaniuart. 102 k.p.c.Sąd w 1/3 zwolnił pozwanego od kosztów sądowych i orzekł jak w punkcie 3 wyroku.
O kosztach procesu należnych od pozwanego na rzecz małoletniego powoda orzeczono w oparciu oart. 98 § 1 i 3 k.p.c.,art. 99 k.p.c.oraz zgodnie z§ 6 pkt 3w zw. z§ 6a pkt 11 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Zgodnie zart. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Stosownie do treściart. 98 § 3 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stosownie do treściart. 99 k.p.c., stronom reprezentowanym przez radcę prawnego lub rzecznika patentowego oraz Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zwraca się koszty w wysokości należnej według przepisów o wynagrodzeniu adwokata. Zgodnie z § 6 pkt 3 w zw. z § 6a pkt 11 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w sprawach z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego o alimenty 600 zł (przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sporu opiewającej na kwotę 3.600 zł).
Uwzględniając całokształt powyższych ustaleń orzeczono, jak w punkcie4 wyroku.
Stosownie do treściart. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza alimenty – co do rat płatnych po dniu wniesienia powództwa, a co do rat płatnych przed wniesieniem powództwa za okres nie dłuższy niż za trzy miesiące.
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie 5 wyroku.