Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1422/16
Data wyroku: 2016-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Podstawa prawna: art.119§1kw

II W 1422/16

UZASADNIENIE
S. K.został obwiniony o to, że w dniu 9 kwietnia 2016 r. około godz. 15.30 wB.wsklepie (...)przyul. (...), dokonał kradzieży dwóch bombonierekmarki F.o łącznej wartości 69,98 zł oraz dwóch sztuk ptasiego mleczkaS.o łącznej wartości 39,98 zł, oraz o to, że w dniu 13 kwietnia 2016 r. około godz. 18.25 wB.wsklepie (...)przyul. (...)dokonał kradzieży dwóch butelek wódki o poj. 1 l marki „F. (...)” o łącznej wartości 109,98 zł na szkodęsklepu (...)wB..
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 kwietnia 2016 r. około godziny 1530S. K.przebywał wsklepie (...)przyul. (...)wB.. Wziął on dwie bombonierkimarki F.o łącznej wartości 69,98 zł oraz dwa opakowania ptasiego mleczka(...)o łącznej wartości 39.98 zł i bez zapłacenia za te towary opuścił sklep. Zdarzenie zostało zarejestrowane przez monitoring.
W dniu 13 kwietnia 2016 r. około godziny 1825S. K.udał się dosklepu (...)przyul. (...)wB.. Wziął dwie litrowe butelki wódki Finlandia o łącznej wartości 109,98 zł i opuścił sklep bez zapłacenia za ten towar. Zdarzenie zostało zarejestrowane przez monitoring.
S. K.w okresie roku przed przedmiotowymi zdarzeniami (od kwietnia 2015 r.) był dziewięciokrotnie karany za kradzieży sklepowe na kary grzywny i ograniczenia wolności. Jest kawalerem i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu a sam utrzymuje się z prac dorywczych i nie posiada wyuczonego zawodu.
Powyższe ustalenia zostały dokonane w oparciu o zeznaniaB. B./k. 58-9 i 23-4/ iM. W./k. 59 i 6/ oraz wyjaśnienia /k. 58, 11, 33/, dane o osobie /k. 58/, odpisy wyroków /k. 39-47/ i nagranie /k. 27/.
S. K.przesłuchany w charakterze osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia przyznał się do ich popełnienia i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień /k. 11 i 33/. Na rozprawie podtrzymał swoje stanowisko /k. 58/.
Sąd zważył co następuje:
Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny a wszystkie dowody były zbieżne ze sobą nie były kwestionowane przez obwinionego. Stąd też wszystkie dowody zostały uznane za wiarygodne.
Przechodząc do oceny prawnej każdego z zachowańS. K.należy stwierdzić, iż skoro zabrał on ze sklepu wystawiony tam towar i wyniósł go nie płacąc za niego to dopuścił się kradzieży. Również strona podmiotowa czynu, tj. działanie w celu przywłaszczenia, w świetle ustalonych wyżej okoliczności zachowania obwinionego- ukrycie i wyniesienia rzeczy ze sklepu także nie może budzić wątpliwości. Ze względu na wartość zabranych rzeczy, nieprzekraczającą w każdym wypadku kwoty 437, 50 zł (czyli ¼ minimalnego wynagrodzenia w dacie czynu), oba czyny należało zakwalifikować jako wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
Reasumując powyższe wywody, oczywistym jest także możliwość przypisania oskarżonemu w każdym wypadku winy, tj. skutecznego przedstawienia zarzutu z powodu zachowania sprzecznego z prawem w warunkach, w których możliwe było zachowanie zgodne z normą sankcjonowaną. Oskarżony jest bowiem osobą dorosłą (21 lat w chwili czynu) i znajdował się w normalnej sytuacji motywacyjnej, w której nie występowała żadna z okoliczności winę wyłączających.
Wymierzając karę Sąd kierował się przede wszystkim względami wychowawczymi i zapobiegawczymi w stosunku do obwinionego. Zgodnie z art. 9 § 2 kw została wymierzona jedna kara za dwa wykroczenia a jej podstawą był art. 119 § 1 kw. Biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu (atak na mienie, które jest dobrem odnawialnym oraz niewielki rozmiar wyrządzonej szkody, ale z drugiej strony – działanie w celu uzyskania bezprawnej korzyści majątkowej i popełnienie wykroczenia w zamiarze bezpośrednim), a przede wszystkim dotychczasowy sposób życia obwinionego- popełnianie wielu kradzieży sklepowych i to towarów, które z pewnością nie są artykułami pierwszej potrzeby (czyli głównie alkohol i słodycze), Sąd uznał, że jedynie kara aresztu zapewni realizację celów kary. Zważywszy bowiem na aż dziewięciokrotną karalność za podobne wykroczenia w ciągu roku przed popełnieniem przedmiotowych czynów w zestawieniu z asortymentem kradzionych przedmiotów (głównie alkohol, słodycze, elektryczne gadżety, kosmetyki) -co świadczy o demoralizacji sprawcy i lekceważeniu przez niego prawnej ochrony cudzego mienia - oraz uwzględniając nieskuteczność dotychczas wymierzanych kar łagodniejszego rodzaju, uznać należy, iż jedynie kara aresztu może zapewnić realizację celów kary. Reasumując powyższe, Sąd stanął na stanowisku, iż 10-dniowy wymiar kary aresztu będzie wystarczający dla realizacji tego celu a jednocześnie adekwatny do wagi przypisanych czynów. Zważywszy, iż obwiniony aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności, nie budzi wątpliwości, iż nie zachodzą przeszkody do orzeczenia tej kary określone w art. 26 kw.
Mając na uwadze, iż obwiniony nie ma posiada stałego źródła dochodów i obecnie przebywa w zakładzie karnym, nałożenie na niego zwrotu kosztów postępowania byłoby dla niego zbytnim obciążeniem, stąd, na zasadzieart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił go z tego obowiązku.