Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1575/16
Data wyroku: 2016-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Pietrzak, Marek Żurecki, Anna Petri
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej

Sygn. akt III AUa 1575/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 grudnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Jolanta Pietrzak

Sędziowie

SSA Marek Żurecki
SSO del. Anna Petri (spr.)

Protokolant

Sebastian Adamczyk

po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaM. W.(M. W.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o prawo do emerytury
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku

z dnia 21 czerwca 2016 r. sygn. akt IX U 719/16

oddala apelację.
/-/SSA M.Żurecki   /-/SSA J.Pietrzak  /-/SSO del. A.Petri

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 1575/16

UZASADNIENIE
UbezpieczonyM. W.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 25 września 2014r., odmawiającej mu prawado wcześniejszej emerytury. Domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do tego świadczenia, przy uwzględnieniu pracy w szczególnych warunkach w okresie od dnia5 października 1976r. do 31 sierpnia 1998r. w(...) S.A.wB.na stanowisku montera - mechanika.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, zarzucając niewykazanieprzez ubezpieczonego przepracowania na dzień 1 stycznia 1999r. 15 lat w warunkach szczególnych, a jedynie 11 miesięcy i 1 dnia takiej pracy.
Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach - Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku oddalił odwołanie.
Po rozpoznaniu apelacji ubezpieczonego, wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016r.,Sąd Apelacyjny w Katowicach uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę SądowiI instancji do ponownego rozpoznania. Sąd ten zalecił przeanalizowanie przy tym charakteru pracy ubezpieczonego w(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.,w KrajowejPaństwowej (...) OddziałwC.i wPrzedsiębiorstwie (...)wT., kiedy to zgodnie z twierdzeniami ubezpieczonego, miał on wykonywać stalei w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Okresy tego zatrudnienia nie podlegały analizie Sądu Okręgowego, choć zostały wyszczególnione w zaskarżonej decyzji, jako okresy nieuznane przez organ rentowy jedynie z uwagi na braki w dokumentacji przedłożonejprzez ubezpieczonego. Dlatego też, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd I instancji miał ustalić czy w tych okresach przypadających pomiędzy 1 lipca 1970r., a 31 sierpnia 1998r., ubezpieczony wykonywał prace w warunkach szczególnych wymienione w powołanym wyżejrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Dalej Sąd Apelacyjny wskazał, iż w przypadku zaliczenia ubezpieczonemu dodatkowych okresów pracy w warunkach szczególnych, przypadających pomiędzy 1 lipca 1970r., a 30 września 1976r., konieczne będzie szczegółowe przeanalizowanie sposobu wykonywania przez niego obowiązków w(...) S.A.wB.od 5 października 1976r. do 31 grudnia 1987r., które dotąd Sąd oparł wyłącznie na przesłuchaniu ubezpieczonego, jako, że i tak okres ten uznał za niewystarczający do przyznania mu prawa do wcześniejszej emerytury.

    Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016r.,Sąd Okręgowy w Gliwicach - Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku zmienił zaskarżony wyrok i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury, począwszy od dnia 1 września 2014r.

Sąd I instancji ustalił, iż ubezpieczonyurodził się (...)Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W dniu 4 września 2014r. złożył wnioseko emeryturę. Na dzień 1 stycznia 1999r. osiągnął 32 lata, 1 miesiąc i 26 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Organ rentowy uwzględnił mu w tym 11 miesięcy i 1 dzień pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
W okresie od 1 lipca 1970r. do 4 sierpnia 1972r. ubezpieczony pracował w KrajowejPaństwowej (...) OddziałwC.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, jako monter samochodowy, w znajdujących się w warsztacie kanałach remontowych, których było 7-8. W warsztatach naprawiano autobusy. Ubezpieczony pracował przez całe dniówki robocze w tzw. kanale przelotowym, w którym wykonywane były prace konserwujące, polegające na smarowaniu, wymianie oleju i drążków kierowniczych. Oprócz niego, w kanale tym wykonywał obowiązki jeszcze jeden mechanik,a osobna grupa mechaników pracowała poza kanałem. Podejmując pracę, ubezpieczony otrzymał dodatek za pracę w warunkach szkodliwych.
W okresie od 11 września 1972r. do 30 sierpnia 1975r. ubezpieczony pracowałw(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.stale i w pełnym wymiarze, jako mechanik remontowy w kanałach remontowych. Jego praca w kanale polegałana smarowaniu, wymianach oleju, naprawie drążków kierowniczych, regulacji sprzęgłai hamulców oraz wymianie przewodów. Starsi pracownicy wykonywali prace przy naprawie silników. W warsztacie znajdowały się cztery kanały. Przedsiębiorstwo posiadało ciężki sprzęt i wywrotki. Wraz z ubezpieczonym, pracowali tam świadkowieJ. S.iS. T., którzy potwierdzili rodzaj i wymiar pracy ubezpieczonegow spornym okresie. Drugi ze świadków ma przy tym uznany za pracę w warunkach szczególnych okres takiej samej pracy, jak ta, jaką w Przedsiębiorstwie tym świadczył z nim ubezpieczony.
Od 1 września 1975r. do 30 września 1976r. ubezpieczony pracowałwPrzedsiębiorstwie (...)wT.w brygadzie mechaników stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, jako mechanik w kanale. W warsztacie było 5 kanałów remontowych. Ubezpieczony wymieniał tam olejei przeprowadzał konserwacje. Nie wykonywał żadnych prac poza kanałem.
W okresie od 5 października 1976r. do 31 sierpnia 1998r. ubezpieczonybył zatrudniony w(...) S.A.wB., kolejnona stanowiskach: montera mechanika do 31 lipca 1978r., mechanika samochodowegodo 31 października 1985r., mechanika samochodowego - mistrza do 31 grudnia 1987r., montera mechanika pogotowia technicznego do 28 lutego 1998r. i brygadzisty mechanika samochodowego do 31 sierpnia 1998r.
W okresie od 5 października 1976r. do 31 grudnia 1987r. ubezpieczony faktycznie wykonywał prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych.W warsztacie znajdowały się dwa długie kanały remontowe. Część mechaników, w tym ubezpieczony, wykonywała prace tylko w kanale remontowym, zajmując się wymianą resorów, wałów, cylinderków hamulcowych, czy drążków kierowniczych. Pozostała część świadczyła pracę poza kanałem remontowym, naprawiając silniki i skrzynie biegów.
Od 1 stycznia 1988r. do 28 lutego 1998r., pracując na stanowisku montera - mechanika pogotowia technicznego, ubezpieczony naprawiał samochody i sprzęt ciężki,tj. spychy i dźwigi. Nie czynił tego jednak w kanale remontowym, lecz w terenie i nie były to naprawy polegające na naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych.
Od 1 marca 1998r. do 31 sierpnia 1998r. ubezpieczony pracował jako brygadzista mechanik samochodowy i przez około 80% czasu remontował samochody w kanałach remontowych. Pozostały czas przeznaczał na wykonywanie obowiązków brygadzisty - kierowanie czterema podległymi pracownikami. Wraz z nim w(...)pracowali świadkowieS. J.,B. K.iL. P., którzy wskazali, jakie prace wykonywał ubezpieczony w spornym okresie i na czym one polegały.
Sąd I instancji zważył, iż odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Powołując się na przepisart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2015, poz. 748 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną, Sąd ten wskazał, iż ubezpieczony spełnia wszystkie wskazane w nim przesłanki. Ukończył 60 lat, a na dzień 1 stycznia 1999r. udokumentował ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych i nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Wykazał też 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych, o jakim mowa w§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r. nr 8, poz. 43 ze zm.).
Sąd I instancji zauważył, iż spór w niniejszej sprawie polegał na ustaleniu,czy na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy uwzględnił mu przy tym 11 miesięcy i 1 dzień pracy w tych warunkachw(...)od 1 lipca 1969r. do 1 czerwca 1970r.
Tymczasem organ orzekający do pracy w warunkach szczególnych zaliczył też okres zatrudnienia w KrajowejPaństwowej (...) OddziałwC.od 1 lipca 1970r. do 4 sierpnia 1972r. w wymiarze 2 lat, 1 miesiąca i 4 dni. Za ustaleniem,iż w okresie tym ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze wykonywał prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych przemawiało przesłuchanie ubezpieczonego na tle jego akt osobowych. Wynikało z nich, że już przy przyjęciugo do pracy wystąpiono o dodatek za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Brak było przy tym dowodów na okoliczność przeciwną.
Za przyjęciem zatrudnienia w warunkach szczególnych, wykonywanego stalei w pełnym wymiarze w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznychw(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.od 11 września 1972r.do 30 sierpnia 1975r. w wymiarze 2 lat, 11 miesięcy i 20 dni przemawiały zeznania świadkówJ. S.iS. T.oraz ubezpieczonego, które pozostają ze sobąw zgodzie i korelują z dokumentacją akt osobowych, potwierdzając pracę ubezpieczonegona stanowisku mechanika - montera samochodowego, przy braku dowodów na okoliczność przeciwną.
Sąd Okręgowy uznał również, iż istnieją podstawy do zaliczenia ubezpieczonemudo pracy w warunkach szczególnych okresu pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych wPrzedsiębiorstwie (...)wT.od 1 września 1975r. do 30 września 1976r. w wymiarze 1 roku, 1 miesiąca, za czym przemawia przesłuchanie ubezpieczonego korespondujące z jego aktami osobowymi, potwierdzającymi pracęna stanowisku mechanika, przy braku dowodów na okoliczność przeciwną.
Wreszcie, przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło organowi orzekającemu na przyjęcie świadczenia przez ubezpieczonego pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych w okresie pracy wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wB.od 5 października 1976r. do 31 grudnia 1987r. i od 1 marca 1998r. do 31 sierpnia 1998r.Taki charakter pracy ubezpieczonego wynikał z korespondujących ze sobą zeznań świadkówS. J.,B. K.iL. P.oraz przesłuchania ubezpieczonego, zgodnych z aktami osobowymi.
Sąd I instancji nie znalazł przy tym podstaw do zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia ubezpieczonego w(...)od 1 stycznia 1988r. do dnia28 lutego 1998r., gdyż z jego przesłuchania i dokumentacji osobowej jednoznacznie wynika, iż w tym czasie wykonywał on prace naprawcze na budowach, poza kanałami remontowymi, które nie stanowią pracy w warunkach szczególnych. Bez znaczenia pozostaje w tej sytuacji fakt, iż prace te realizowane były na powietrzu, w zmiennych warunkach atmosferycznych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji uznał, iż ubezpieczony przez co najmniej 15 lat wykonywał stale i w pełnym wymiarze prace w warunkach szczególnych wymienione w wykazie A,dziale XIV, poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.), tj. prace wykonywanew kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych. Stąd,z mocyart. 47714§ 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i przy zastosowaniu art. 129 ustawy emerytalnej przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od 1 września 2014r.
Apelację od tego wyroku wniósł organ rentowy.
Apelujący zaskarżył wyrok w całości, domagając się jego zmiany i oddalenia odwołania, albo uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:
-  naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 184 ustawy z 17 grudnia 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz§ 2 i 4  rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego  pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym  charakterze, poprzez błędne przyjęcie, że ubezpieczony spełnia warunki do przyznania  emerytury w obniżonym wieku, a w szczególności, iż posiada wymagany okres 15 lat  pracy w szczególnych warunkach,
-  naruszenie przepisów prawa procesowego -art. 233 k.p.c., mające istotny wpływna wynik postępowania, poprzez brak wszechstronnej oceny zebranego w sprawie  materiału dowodowego oraz dowolną ocenę akt osobowych ubezpieczonego i pism  zakładów pracy, złożonych w toku postępowania, a nadanie mocy dowodowej  wyłącznie zeznaniom świadków.
Apelujący podkreślił, że rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego oparte jest główniena zeznaniach świadków, którzy nie zawsze pracowali z ubezpieczonym w kanale samochodowym. U jego pracodawców ze spornych okresów, oprócz mechaników samochodowych pracujących stale w kanałach remontowych, byli też zatrudnieni mechanicy samochodowi wykonujący prace poza kanałem przy naprawach silników i skrzyni biegów. Stanowiska pracy obydwu dwóch grup mechaników usytuowane były w jednym wydzielonym rejonie przedsiębiorstw. Dlatego zeznania świadków - kierowców, którzy pozostawiali samochody do naprawy lub przeglądu, mogą być nieprecyzyjne.
Apelujący zaakcentował, iż kierownik kadr(...) Przedsiębiorstwa (...)wM.jednoznacznie stwierdził, że nie można uznać, że ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał pracę w kanale remontowym przy naprawie pojazdów mechanicznych. Podobnie wypowiedział się prezes zarząduPrzedsiębiorstwa (...)wT.wskazując, że ubezpieczony pracował na stanowisku mechanika samochodowego, lecz nie była to praca w warunkach szczególnych. Z kolei, z pismaPrzedsiębiorstwa (...) S.A.wB.wynika, że ubezpieczony najpierw był zatrudniony na stanowisku montera - mechanika, a w okresie od 1 sierpnia 1978r. do 31 października 1998r. na stanowisku mechanika samochodowego. Dokumenty archiwalne i akta osobowe nie wskazują, aby w tych okresach pracowałw warunkach szczególnych. Pracy takiej nie świadczył w tym także od 1 listopada 1985r.do 31 grudnia 1987r., pełniąc funkcję mistrza. W tamtych czasach mistrz nie wykonywał bowiem pracy fizycznej, a jedynie ją nadzorował.
W ocenie apelującego, gdyby ubezpieczony należał do grupy mechaników, która pracowała w kanałach remontowych, to niewątpliwie znalazłoby to odzwierciedlenie w jego dokumentacji osobowej ze spornych okresów. Już wówczas tego rodzaju praca zaliczana była do pracy w warunkach szczególnych, z czym wiązały się uprawnienia płacowe i emerytalne. Brak w tej sytuacji podstaw do nadania większej mocy dowodowej zeznaniom świadków,niż dokumentom wydawanym przez wyspecjalizowane służby zakładowe.
Powołując się na utrwalone orzecznictwo sądowe, apelujący wskazał, iż prawodo emerytury w obniżonym wieku stanowi odstępstwo od zasady powszechnego wieku emerytalnego, co wyklucza możliwość poprzestania jedynie na uprawdopodobnieniu świadczenia pracy w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze. Zaliczenie spornych okresów składkowych do stażu ubezpieczeniowego na podstawie przesłuchania zainteresowanej strony jest dopuszczalne tylko w przypadkach niebudzących żadnych wątpliwości co do spójnego i precyzyjnego - rodzajowo oraz czasowo potwierdzenia się udowadnianych okoliczności (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 22 stycznia 2013r.; III AUa 673/12). Z kolei Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 16 października 2013r. (III AUa 211/13) wyraził pogląd, zgodnie z którym, przy ustalaniu stażu emerytalnego, zatrudnienie pracownika musi być udowodnione i służą temu dokumenty. Same zeznanianieznajdujące potwierdzenia w dokumentacji pracowniczej, nie stanowią miarodajnego dowodu zatrudnienia pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy.
Zdaniem apelującego, ubezpieczony nie wykazał w sposób niezbity, że w całym spornym okresie pracował w warunkach szczególnych i że okres ten może być zaliczonydo stażu pracy, od którego uzależnione jest prawo do emerytury.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd odwoławczy uznaje za własne realizujące jego zalecenia ustalenia poczynione przez Sąd I instancji i w pełni podziela dokonaną na ich podstawie ocenę prawną zasadności odwołania ubezpieczonego.
Żaden z zarzutów apelującego, stawianych zaskarżonemu wyrokowi, nie okazał się trafny. Wbrew tym zarzutom, Sąd Okręgowy przeprowadził staranne postępowanie dowodowe, w oparciu o które poczynił trafne ustalenia faktyczne oraz wywiódł wnioskiw pełni uprawnione wynikiem tego postępowania, nie wykraczając poza ramy swobodnej oceny wiarygodności i mocy dowodów, wynikające z przepisuart. 233 k.p.c.Dokonana subsumcja ustaleń faktycznych do mających zastosowanie przepisów prawa materialnegonie budzi zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego. W tej sytuacji, zbędne jest ich ponowne szczegółowe przywoływanie w uzasadnieniu wyroku Sądu odwoławczego (tak wyrok Sądu Najwyższego z 5 listopada 1998r.; I PKN 339/98; OSNAPiUS z 1999r., z. 24, poz. 776).
Analizę trafności rozstrzygnięcia Sądu I instancji należy rozpocząć od przypomnienia, iż prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym wynika z prawidłowo powołanego przez ten Sąd brzmieniaart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 887), zwanej dalej ustawą emerytalną, w myśl którego ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze  wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku  niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz
2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpieniado otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie z brzmieniem art. 32 ust. 1 tej ustawy, ubezpieczonym urodzonymprzed 1 stycznia 1949r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym, niż określony w art. 27 ust. 1. W myśl art. 32 ust. 2 ustawy, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionychprzy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwościlub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Z mocy art. 32 ust. 4 ustawy, wiek emerytalny, o którym mowaw ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj.rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r. nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Stosownie do § 3 tego rozporządzenia, do uzyskania prawa do emerytury wymagany jest dla mężczyzn okres zatrudnienia w wymiarze 25 lat. Przepis § 4 ust. 2 rozporządzenia przewiduje, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnie wiek emerytalny, wynoszący dla mężczyzn 60 lati ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Z mocy § 2 ust. 1 rozporządzenia, praca w warunkach szczególnych winna być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Jak słusznie zauważył organ orzekający, na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony wykazał 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w dniu(...)osiągnął60 rok życia i nie był członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Sporne pomiędzy stronami pozostawało jedynie wykazanie przez niego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych na dzień 1 stycznia 1999r. Organ rentowy uznał jedynie 11 miesięcy i 1 dzień takiej pracy w(...)od 1 lipca 1969r. do 1 czerwca 1970r., a Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż w tych warunkach ubezpieczony pracował także w okresach:
-  od 1 lipca 1970r. do 4 sierpnia 1972r. (przez 2 lata, 1 miesiąc i 4 dni) w KrajowejPaństwowej (...) OddziałwC., gdzie otrzymywał  dodatek za pracę w warunkach szkodliwych;
-  od 11 września 1972r. do 30 sierpnia 1975r. (przez w 2 lata, 11 miesięcy i 20 dni)w(...) Przedsiębiorstwie (...)wM., co potwierdzili  świadkowieJ. S.iS. T., a ten ostatni ma uznaną za pracęw warunkach szczególnych pracę o takim samym charakterze jak ta, jaką realizowałz nim ubezpieczony;
-  od 1 września 1975r. do 30 września 1976r. (przez 1 rok i 1 miesiąc)wPrzedsiębiorstwie (...)wT.;
-  od 5 października 1976r. do 31 sierpnia 1998r. w(...) S.A.wB., z wyłączeniem okresu od 1 stycznia 1988r. do 28 lutego  1998r., kiedy świadczył obowiązki montera - mechanika pogotowia technicznego(tj. przez 11 lat, 2 miesiące i 25 dni), na co wskazali świadkowieS. J.,B. K.iL. P.,
osiągając tym samym ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych i wykonując w tych okresach faktycznie pracę w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych, wymienioną w załączniku nr 1 dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterzew dziale XIV, pod poz. 16.
W ocenie apelującego, nietrafność powyższej konkluzji Sądu Okręgowego wynikaz naruszenia przez ten Sądart. 233 § 1 k.p.c., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowód i błędne przyjęcie, że odwołujący legitymuje się 15-letnim okresem pracyw warunkach szczególnych i spełnia przesłanki do uzyskania świadczenia emerytalnego. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.W świetle ugruntowanych poglądów orzecznictwa, ocena dowodów należy do istoty sędziowskiego wymiaru sprawiedliwości realizowanego przez sąd I instancji. Ingerencja sądu II instancji możliwa jest tylko wówczas, gdy skarżący wykaże, iż sąd I instancji rażąco uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego oraz brak jest wszechstronnej oceny wszystkich istotnych dowodów (tak wyroki Sądu Najwyższegoz 29 lipca 1998r.; II UKN 151/98; OSNAPiUS nr 1999, nr 15, poz. 492 i z 5 stycznia 1999r.; II UKN 76/99; OSNAPiUS z 2000r., nr 19, poz. 732). Strona stawiająca ten zarzut musi zbudować podejmowaną polemikę na argumentach jurydycznych i nie jest wystarczającym, aby przeciwstawiła tej ocenie wyłącznie własną ocenę, jej zdaniem poprawną(tak uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 10 sierpnia 2016r.; III ACa 176/16; Lex nr 2114034).
Odnosząc te uwagi do treści apelacji, zauważyć należy, iż apelujący nie wskazałna czym konkretnie naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.miałoby polegać. Założył jedynie, że skoro pracodawcy ubezpieczonego:(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.i (...) S.A.wB.nie potwierdzili pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych, przeto nie realizował on obowiązków w tych warunkach. Tymczasem z ich pism wynika wyłącznie, iż akta osobowe i dokumentacja archiwalna nie pozwalają im na poświadczenie, iż ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze świadczył pracę w warunkach szczególnych. Analiza dokumentacji osobowej ubezpieczonego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż zeznania świadków i przesłuchanie ubezpieczonego na okoliczność charakteru jego pracy u tych pracodawców, pozostają w zgodzie z jej treścią. Z jego niezbyt obszernych akt osobowych wynika bowiem, iż był on zatrudniony w okresach trafnie uznanych przez Sąd I instancji za pracę w warunkach szczególnych na stanowisku mechanika samochodowego, montera mechanika, mechanika samochodowego mistrzalub mechanika samochodowego brygadzisty. Praca na wszystkich tych stanowiskach polegała na naprawie pojazdów mechanicznych. Wbrew założeniom apelującego, fakt jej wykonywania w kanałach remontowych nigdy nie wynika z dokumentacji osobowej pracowników, lecz znajduje potwierdzenie w osobowych źródłach dowodowych. Tak teżjest w niniejszej sprawie. Nie sposób zatem dopatrzeć się zarzucanej przez apelującego sprzeczności pomiędzy zeznaniami świadków, a treścią akt osobowych ubezpieczonego. Zeznania te jedynie precyzują zapisy zamieszczone w tej dokumentacji. W przypadku analizy zatrudnienia ubezpieczonego u obydwu wymienionych wyżej pracodawców, zeznaniate pochodzą m.in. od zatrudnionych na stanowisku mechaników samochodowych świadkówS. T.iL. P., a nie jak twierdzi apelujący - wyłącznie od kierowców niemających pełnego rozeznania co do charakteru pracy ubezpieczonego.
W świetle dokumentacji osobowej ubezpieczonego, jego przesłuchania i zeznań świadków, prawidłowość konstatacji Sądu I instancji co do wykonywania przez ubezpieczonego w spornych okresach stale i w pełnym wymiarze pracy w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych, wymienionej w załączniku nr 1do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., nie budzi wątpliwości Sądu odwoławczego. Zauważyć przy tym należy, iż do osiągnięcia przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999r. 15 lat pracy w warunkach szczególnych konieczne było uwzględnienie, poza uznanym przez organ rentowy okresem 11 miesięcy i 1 dnia, jeszcze przynajmniej 14 lat i 29 dni. Na brakujący wymiar czasu składa się okres zatrudnienia na stanowisku mechanika samochodowego od 11 września 1972r. do 30 sierpnia 1975r. - przez w 2 lata, 11 miesięcyi 20 dni w(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.oraz od 5 października 1976r. przynajmniej do 31 grudnia 1987r. - przez 11 lat, 2 miesiące i 25 dni w(...) S.A.wB.. W tej sytuacji, taka sama praca świadczona przez ubezpieczonego w KrajowejPaństwowej (...) OddziałwC.i wPrzedsiębiorstwie (...)wT.pozostaje już bez znaczenia. To samo odnosi się do jego zatrudnienia w(...)od 1 marca 1998r. do 31 sierpnia 1998r. na stanowisku brygadzisty mechanika samochodowego, kiedy to, zgodnie z zeznaniami świadkówS. J.,B. K.iL. P., przez około 80% czasu ubezpieczony remontował samochody w kanałach remontowych, a pozostały czas przeznaczał na kierowanie4 podległymi pracownikami - innymi mechanikami samochodowymi. Uwadze apelującego uszło przy tym, iż zarówno tę pracę, jak i pracę mechanika samochodowego - mistrza, należy zaliczyć do wymienionej w dziale XIV wykazu A stanowiącego załącznik do powołanego wyżej rozporządzenia, odnoszącego się do prac różnych, pod poz. 24 kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziałach i wydziałach, w których, jako podstawowe, wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Uznając więc, iż ubezpieczony spełnił wymóg osiągnięcia na dzień 1 stycznia 1999r. 15 lat pracy w warunkach szczególnych, Sąd I instancji słusznie zmienił zaskarżoną decyzjęi przyznał mu prawo do emerytury z tego tytułu.
Mając powyższe na względzie, na mocyart. 385 k.p.c.apelację organu rentowego, jako bezzasadną, należało oddalić.
/-/SSA M.Żurecki   /-/SSA J.Pietrzak  /-/SSO del. A.Petri

Sędzia   Przewodniczący    Sędzia
JR