Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 1070/16
Data wyroku: 2016-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Hanna Nowicka de Poraj, Barbara Baran, Krzysztof Sobierajski
Słowa kluczowe: Opłata Sądowa
Podstawa prawna: art. 13 ust. 1a uksc

Sygn. akt I ACz 1070/16

POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2016 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący SSA Krzysztof Sobierajski (spr.)
Sędziowie SSA Hanna Nowicka de Poraj
SSA Barbara Baran
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaBanku (...) SAz siedzibą wW.
przeciwkoA. G.iK. G.
o zapłatę
na skutek zażalenia strony powodowej na zarządzenie Przewodniczącego posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2016 roku, sygn. akt I Nc 313/16
postanawia
uchylić zaskarżone zarządzenie.
Hanna Nowicka de Poraj Krzysztof Sobierajski  Barbara Baran

Sygn. akt I ACz 1070/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie dokonał zwrotu pozwu. W uzasadnieniu wskazał, że strona powodowa reprezentowana przez pełnomocnika wniosła pozew o zapłatę w postępowaniu nakazowym kwoty 182.217,16 zł z odsetkami umownymi uiszczając przy tym opłatę sądową od pozwu w kwocie 250 zł. Przewodniczący przywołałart. 13 ust. 1 oraz art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychorazart. 13ust. la tej ustawy, który stanowi, iż w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankoweopłata stosunkowa pobierana od konsumenta albo od osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rodzinne wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł. Zauważył, że aktualna regulacja tego przepisu została wprowadzona ustawą z dnia 18 marca 2016 roku o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zaznaczając, iż art. 2 ustawy nowelizującej wskazuje, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, co nastąpiło w dniu 15 kwietnia 2015 roku, stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, przepisy dotychczasowe. Przywołał w związku z tym treśćart. 13ust. la sprzed nowelizacji, zgodnie z którą w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankoweopłata stosunkowa wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł. Sąd zaznaczył, że w niniejszej sprawie, z uwagi na jej etap, nie doszło jeszcze do wszczęcia postępowania, gdyż nie zostało wydane zarządzenie o doręczeniu pozwu stronie przeciwnej, w związku z czym zastosowanie ma przepisart. 13 ust. 1aw brzmieniu obowiązującym po nowelizacji. Sąd dodał, że niezależnie od brzmienia powyższego przepisu strona powodowa uiszczając 250 zł tytułem opłaty od pozwu nie uiściła należnej opłaty w wysokości wymaganej przed i po nowelizacji.
Strona powodowa złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego zarzucając mu niezastosowanie art. 13 ust. la ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 25 września 2015 roku o zmianieustawy Prawo bankowei innych ustaw w związku z art. 19 ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Strona powodowa wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i zasądzenie od pozwanych solidarnie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstw procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu podkreśliła, że prawidłowo uiściła opłatę od pozwu w wysokości 250 zł działając na podstawie art. 13 ust. 1 a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 25 września 2015 roku o zmianieustawy Prawo bankowei innych ustaw. Podniosła, iż pozew w niniejszej sprawie złożyła w dniu 3 marca 2016 roku i data ta stanowi jedyną przesłankę ustalenia wysokości opłaty od pozwu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Strona powodowa zasadnie podnosi, iż w stosunku do niej ma zastosowanie regulacja przepisuart. 13 ust. 1 a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychw brzmieniu nadanym jej przez ustawę z dnia 25 września 2015 roku o zmianieustawy Prawo bankowei innych ustaw. Stosownie do wersji tego przepisu wtedy obowiązującego w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe, opłata stosunkowa wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł. Należy zauważyć, iżart. 13 ust. 1 a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnychw obecnie obowiązującej wersji, znowelizowany ustawą z dnia 18 marca 2016 roku o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, stanowi, że opłata stosunkowa w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe, pobierana od konsumenta albo osoby fizycznej prowadzącej gospodarstwo rodzinne wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł. Art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, przepisy dotychczasowe.
Ustosunkowując się do twierdzeń strony powodowej zawartych w zażaleniu należy podkreślić, że składając pozew strona powodowa zobowiązana jest do uiszczenia prawidłowej opłaty sądowej, co wynika z treści art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Na gruncie niniejszej sprawy strona powodowa wraz ze złożeniem pozwu w postępowaniu nakazowym, co nastąpiło w dniu 3 marca 2016 roku, czyli przed uchwaleniem ww. ustawy nowelizującej, uiściła opłatę od pozwu w wysokości 250 zł, tj. w wysokości, która wynikała z obowiązującej wówczas treści art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Niezasadne jest zatem stosownie wobec strony powodowej postępowania naprawczego przewidzianego wart. 1302§ 1 k.p.c.i dokonanie zwrotu pozwu z uwagi na uiszczenie opłaty o nieprawidłowej wysokości.
Wobec powyższego należało przyjąć, że w stosunku do strony powodowej w zakresie wysokości wymaganej opłaty od pozwu ma zastosowanie art. 13 ust. la ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w wersji sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 18 marca 2016 roku o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
W konsekwencji Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 362 k.p.c.uchylił zaskarżone zarządzenie. Odnosząc się do wniosku strony powodowej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego należy przywołaćart. 108 § 1 k.p.c., który stanowi, że Sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
Hanna Nowicka de Poraj Krzysztof Sobierajski  Barbara Baran