Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1631/15
Data wyroku: 2016-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: do Jarosław Matuszczak
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. 2015, 748 ze zm.), §2 ust. 1 i 2 i §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43),

Sygn. akt VII U 1631/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku w VII Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSR del. do SO Jarosław Matuszczak (spr.)
Protokolant: ref. staż. Magdalena Szczygieł
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. w Gdańsku,
na rozprawie,
sprawy z odwołaniaR. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 08 lipca 2015 r., nr(...)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do emerytury
oraz sprawy z odwołaniaR. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 sierpnia 2015 r., nr(...)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o prawo do emerytury
oddala obydwa odwołania.
Sygnatura akt: VII U 1631/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 08 lipca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wG.odmówiłR. K.prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, tj. udowodnienie jedynie 4 lat, 3 miesięcy i 21 dni pracy w warunkach szczególnych, zamiast wymaganych 15 lat. W uzasadnieniu decyzji pozwany organ rentowy wskazał, iż do pracy w szczególnych warunkach Zakład nie uwzględnił okresu pracy od 02 stycznia 1991 r. do 31 lipca 1994 r. wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG., gdyż w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 08 kwietnia 2015 r. zakład pracy wykazał, że wykonywał Pan ciężkie prace :załadunkowe i wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich, pylistych, toksycznych, żrących lub parzących w transporcie wykaz A dział VIII Transport, poz. l rozporządzenia Rady Ministrów z 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze lub prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych (wykaz A, dział XIV - prace różne – poz. 16 w/w rozporządzenia) w związku z tym, że stale i w pełnym wymiarze czasu pracy nie wykonywał Pan jednego rodzaju prac nie można w/w okresu uwzględnić do pracy w szczególnych warunkach (k. 15 akt emerytalnych).
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpiecozny domagał się przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Wnioskodawca podniósł, iż do dnia wejście w życie przepisów ustawy emerytalnej przepracował ponad 17 lat tj. od dnia 23 lipca 1979 do 31 grudnia 1990 r. pracował we(...)(...)G., gdzie do końca zatrudnienia stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechanika w kanałach remontowych i dodatkowo był operatorem żurawia, natomiast w okresie od 02 stycznia 1991 r. do 31 października 2008 r. pracował wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG.również na stanowisku mechanika w kanałach remontowych (

    k. 2-3).
W odpowiedzi na powyższe odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, a w uzasadnieniu powołał się na argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji wskazując, iż w okresie od 02 stycznia 1991 r. do 31 lipca 1994 r. wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG.ubezpieczony był zatrudniony na stanowiskach mechanik samochodowy, operator żurawia, brygadzista i ślusarz, natomiast zakład pracy w świadectwie wykonywania prac w warunkach szczególnych nie wskazał w jakim okresie zatrudnienia, jakie prace ubezpieczony wykonywał, w związku z czym nie można przyjąć, iż prace w szczególnych warunkach były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku (k. 5-7).
Kolejną decyzją z dnia 12 sierpnia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział wG.odmówiłR. K.prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, przewidzianych przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, tj. udowodnienie jedynie 4 lat, 3 miesięcy i 21 dni pracy w warunkach szczególnych, zamiast wymaganych 15 lat. W uzasadnieniu decyzji pozwany organ rentowy co do zaliczenia okresu od 02 stycznia 1991 r. do 31 lipca 1994 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w poprzedniej decyzji, dodatkowo wskazując, iż do pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił również okresu zatrudnienia od 23 lipca 1979 r. do 31 grudnia 1990 r. we(...)(...)wG.ponieważ za ten okres ubezpieczony nie przedłożył świadectwa pracy w szczególnych warunkach przez w związku z czym nie można stwierdzić w jakim okresie faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ubezpieczony wykonywał prace na stanowiskach, na których wykonywana była praca w szczególnych warunkach (

    k. 17 akt emerytalnych).
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wskazał, że nadal nie zgadza się ze stanowiskiem organu (k. 11 a.s.)
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji z dnia 12 sierpnia 2015 r. (k. 12-14 a.s.)
Postanowieniem z dnia 20 października 2015 r. sprawy z odwołania od decyzji z dnia 08 lipca 2015 r. oraz od decyzji z dnia 12 sierpnia 2015 r. zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (k. 16 a.s.)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyR. K.,urodzony (...), w dniu 08 czerwca 2015 r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.wniosek o przyznanie prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach. Ubezpieczony jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego, lecz wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Wymagany wiek - 60 lat – ubezpieczony ukończył w dniu 14 czerwca 2015 r.

okoliczności bezsporne, a nadto: wniosek ubezpieczonego o emeryturę – 1-4 pliku emerytalnego akt ZUS

W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczony udowodnił według stanu na dzień 01 stycznia 1999 r. łączny okres sumaryczny staż emerytalny 25 lat, 3 miesiące i 21 dni, jednakże nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Do okresów pracy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu okres zatrudnienia od 01 sierpnia 1994 r. do 31 grudnia 1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG.– 4 lata 3 miesiące i 12 dni (po odliczeniu okresów zwolnień lekarskich).
Zaskarżonymi w sprawie decyzjami z dnia 08 lipca 2015 r. i 12 sierpnia 2015 r. pozwany organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu pracy w szczególnym warunkach z uwagi na niespełnienie warunków nabycia tego prawa, tj. nie udowodnienie wymaganego 15–letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.

Okoliczności bezsporne, nadto: karta przebiegu zatrudnienia – k. 14 pliku emerytalnego akt ZUS, zaświadczenie z 19.01.2004 r. k. 9 pliku emerytalnego akt ZUS
         ,  
decyzje pozwanego o odmowie prawa do emerytury z dnia 08 lipca 2015 r. i 12 sierpnia 2015 r. – k. 15 i 17 pliku emerytalnego akt ZUS

W okresie od 23 lipca 1979 r. do 31 grudnia 1990 r.R. K.był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy we(...)(...)wG.. Początkowo ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku kierowcy. Ubezpieczony jeździł wówczas samochodem osobowym.
Od wiosny 1980 r. ubezpieczony był operatorem dźwigu samochodowego(...)o udźwigu 7,5 tony.
Od dnia 01 kwietnia 1981 r. powierzono mu obowiązki brygadzisty warsztatu samochodowego. Od tego czasu ubezpieczony w normalnym czasie pracy pracował już tylko jako mechanik samochodowy okresowo pełniąc funkcję brygadzisty (do 01 czerwca 1983 r., następnie od dnia 13 stycznia 1987 r.).
Umową z dnia 30 stycznia 1987 r. pracodawca zobowiązał się skierować ubezpieczonego na wewnątrzzakładowy kurs obsługi żurawi typu ZB-75/100 i pokryć jego koszty, jak również udzielić płatnego zwolnienia z części dnia pracy w celu uczestnictwa w zajęciach przewidzianych w programie kursu.
Od 01 kwietnia 1981 r. do końca okresu objętego sporem, tj. do dnia 31 lipca 1994 r., wykonywał prace naprawcze przy pojazdach mechanicznych – samochodów, dźwigów, wózków mechanicznych. Praca była wykonywana na dwóch halach i ubezpieczony na obu pracował.
W początkowym okresie pracy, w warsztacie nie było w ogóle kanału najazdowego. Pojawił się on dopiero kilka lat później. Ubezpieczony jeśli należało naprawiać podwozie, pracował pod samochodem leżąc na ziemi. W późniejszym okresie pojawił się podnośnik hydrauliczny. Inne naprawy wykonywał pracując z boku samochodu albo na samochodzie. Mechaników w warsztacie było ok. 7-8 na ok. 30 samochodów do naprawy. Mechanicy, w tym ubezpieczony, wykonywali prace ślusarskie (narzędziami ślusarskimi), mechaniczne, a gdy nie było pracy naprawczej wykonywali prace lakiernicze – natryskowe lub pędzlem. Pracę operatora żurawia ubezpieczony, po uzyskaniu stosownych uprawnień, wykonywał w godzinach nadliczbowych.
W dniu 01 stycznia 1991 r. ubezpieczonyR. K.został zatrudniony na czas określony w pełnym wymiarze czasu pracy przezPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wG.(obecnie(...) S.A.) na stanowiskach mechanika samochodowego, operatora żurawia i brygadzisty.
W dniu 01 lipca 1991 r. ubezpieczony zawarł kolejną umowę o pracę na czas określony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora żurawia, mechanika samochodowego, brygadzisty, która aneksem z dnia 30 grudnia 1991 r. została przedłużoną od dnia 01 października 1991 r. na czas nieokreślony. Od dnia 01 kwietnia 1994 r. powierzono ubezpieczonemu obowiązki ślusarza, mechanika samochodowego, operatora żurawia i brygadzisty na Dziale Remontowym. Ubezpieczony wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG.pracował do 31 października 2008 r.

      Dowód: kopie akt osobowych z okresu zatrudnienia we(...)(...)wG.k. 33-48 akt sprawy: umowy o pracę, angaże, umowa z 30.01.1987 r., świadectwo pracy, akta osobowe z okresu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wG.oraz kopie z tych akt – k. 49-62: umowy o pracę, angaże, zeznania świadkówW. M.protokół skrócony k. 74-75 00:04:44-00:16:26,L. K.protokół skrócony k. 75-76 00:16:49-00:26:00, zeznania wnioskodawcy protokół skrócony k. 76-77 00:28:43-00:36:46 – płyta cd. 78 a.s.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
I.
Ocena dowodów:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w aktach pozwanego organu rentowego, jak również w aktach osobowych ubezpieczonego z obu spornych okresów zatrudnienia, których kopie ubezpieczony przedłożył do akt sprawy, a których prawdziwość nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Sąd również nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wiarygodności z urzędu. Ustalenia faktyczne Sąd poczynił również w oparciu o zeznania świadkówW. M.iL. K., które ocenił jako szczere, logiczne, wyczerpujące a tym samym wiarygodne.
Nadto, Sąd ustaleń dokonał na podstawie zeznań ubezpieczonego, które również uznał za wiarygodne, albowiem były jasne, spójne, a nadto korespondowały z treścią dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i zeznaniami świadków.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że spór w sprawie dotyczył nie tyle samych faktów, ile ich interpretacji (uznania co stanowiło pracę w szczególnych warunkach), choć koniecznym było wyjaśnienie rzeczywistych czynności wykonywanych przez ubezpieczonego w spornym okresie zatrudnienia.
II.Prawna podstawa rozstrzygnięcia:
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych żadne z odwołań skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozważenia czy przedstawione okoliczności faktyczne dotyczące pracy ubezpieczonego są wystarczające dla uznania, iż praca wykonywana przez skarżącego w spornych okresach była pracą w szczególnych warunkach.
Poza sporem pozostawało natomiast, że wnioskodawca spełnia pozostałe kryteria prawa do świadczenia, tj. ukończył 60 lat, na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się wymaganym okresem ogólnego stażu pracy, oraz złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Ogólne zasady nabywania prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po 1948 r. zostały uregulowane w treściart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego wart. 32, 33, 39 i 40, tj. spełniają łącznie następujące warunki:

1
legitymują się okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż: 65 lat - dla mężczyzn, 60 dla kobiet,

2
mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej: 25 lat dla mężczyzn, 20 dla kobiet,

3
nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa;

Stosownie do dyspozycji art. 32 ust. 1 cytowanej ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27. Dla uzyskania uprawnień do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym wymagane jest osiągnięcie wskazanego w przepisach wykonawczych wieku, a także przepracowanie określonej ilości lat w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Przepis art. 32 ust 2 zaś stanowi, że dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia.
Aktem wykonawczym, do którego odsyła ustawa o emeryturach i rentach z FUS, jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do treści § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z przepisem § 2 ust 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, przy czym te okresy pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane rozporządzeniem mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi.
W wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w dziale XIV pod poz. 16 wskazano jako prace w warunkach szczególnych „prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych”.
Tymczasem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby ubezpieczony w spornych okresach zatrudnienia wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace w szczególnych warunkach odpowiadające charakterem i zakresem pracy wskazanej w wykazie A, w dziale XIV pod poz. 16.
Należy przypomnieć, iż zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 1983 r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzejest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracyobowiązującym na danym stanowisku pracy.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31.01.2012 r. (sygn. III AUa 1434/11, za: LEX nr 1111998), dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez pracownika stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik dorozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Powyższy pogląd tutejszy sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela.
Z materiału dowodowego w sprawie nie wynika, aby w spornych okresach zatrudnienia ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace mechanikaw kanałach remontowychprzy naprawie pojazdów mechanicznych.
W ocenie Sądu do okresów pracy w szczególnych warunkach można zaliczyć ubezpieczonemu jedynie około roczny okres pracy na stanowisku operatora dźwigu (od wiosny 1980 do 01 kwietnia 1981 r.) – jako pracę kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów (wykaz A, dział VIII transport, poz. 2 rozporządzenia z 1983 r.). Natomiast brak jest podstaw do zaliczenia któregokolwiek z wnioskowanych okresów na stanowisku mechanika samochodowego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika bowiem, aby ubezpieczony powierzone mu czynności na stanowisku mechanika wykonywał wyłącznie w kanałach remontowych. Jak wynika ze zgodnych zeznań ubezpieczonego i świadków, w początkowym okresie pracy w warsztacie kanału nie było w ogóle i wówczas czynności naprawcze i ślusarskie przy pojazdach ubezpieczony wykonywał pod samochodemna ziemi, czasami korzystając jedynie z podnośnika, obok samochodu, na samochodzie. Zwrócić również należało uwagę na fakt przyznany zarówno przez świadków jak i wnioskodawcę, że nawet, gdy kanał w warsztacie się pojawił – był to jeden kanał, natomiast mechaników było 7-8 i jednorazowo ok. 30 samochodów do naprawy, co czyni wysoce nieprawdopodobnym, aby ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace mechaniczne w kanale remontowym. Poza tym zarówno ubezpieczony, jak i świadkowie wskazywali, że jak pojawił się warsztat były dwie hale i w jednej hali był kanał, a w drugiej odbywały się prace blacharsko lakiernicze, które nie wymagały kanału i to powoduje że nie można uznać, że praca odbywała się stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Żadna z przesłuchanych osób nie twierdziła też, że ubezpieczony od czasu pojawienia się kanału najezdnego pracował tylko w nim. Wręcz przeciwnie, wskazywali, że pracował w różnych miejscach.
Podsumowując, stwierdzić należy, iż prace ubezpieczonego przy naprawie pojazdów mechanicznych nie były wykonywane stale w kanałach remontowych, a tym samym nie można uznać, że były wykonywane w warunkach o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.) i załączniku do niego. W związku z tym za prawidłowego należy uznać stanowisko organu rentowego, że staż pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych jest krótszy niż wymagany ustawą, a zatem ubezpieczony nie spełnił wszystkich wymogów do przyznania mu świadczenia emerytalnego w wieku obniżonym.
W konkluzji z przytoczonych względów i w oparciu o argumenty podnoszone powyżej Sąd Okręgowy, na podstawie przepisuart. 47714§ 1 k.p.c.i cytowanych wyżej regulacji oddalił odwołania ubezpieczonego od obu zaskarżonych decyzji.