Sąd Okręgowy w Koszalinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 86/16
Data wyroku: 2016-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Tomasz Krzemianowski
Słowa kluczowe: Umorzenie Postępowania
Podstawa prawna: art. 572 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 7 kpk
Teza: umorzenie postępowania z uwagi na powagę rzeczy osądzonej

Sygn. akt II K 86/16

POSTANOWIENIE
dnia 18 października 2016 roku
Sąd Okręgowy w Koszalinie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSO Tomasz Krzemianowski
Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Tryksza
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koszalinie Alicji Kowal
po rozpoznaniu w sprawieG. G.
z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego
w przedmiocie umorzenia postępowania

p o s t a n a w i a:

1
na podstawieart. 572 kpkw zw. zart. 17§1 pkt 7 kpkumorzyć postępowanie w sprawie,

2
na podstawieart. 632 pkt. 2 kpkkosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
SkazanyG. G.wystąpił do Sądu o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary z dotychczas wydanych wobec niego wyroków.
Jak wynikało z danych o karalności był on skazany na mocy wyroków :
1. Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 21.08.1991r w sprawie II K 349/91 (obejmujący skazanie na karę samoistną grzywny, wykonaną 08.01.1992r), 2. Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 08.06.1994r w sprawie VI K 228/93, 3. Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 24.01.1997r w sprawie II K 104/95, 4. Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 07.01.1999r w sprawie II K 1533/98 oraz 5. Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 11.12.1998r w sprawie II K 19/97. Przy czym w dniu 13.06.2001r w sprawie II K 43/01 Sąd Okręgowy w Koszalinie wydał wyrok łączny, w którym poddał analizie skazania z punktów 2-5, orzekając karę łączną 25 lat pozbawienia wolności, a częściowo umarzając postępowanie. Wyrok ten uprawomocnił się 12 stycznia 2016r.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek skazanego nie może zostać uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej.
Na wstępie należy zaznaczyć, że do sytuacji procesowej skazanego mają zastosowanie przepisykodeksu karnego, w zakresie przesłanek kary łącznej, sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 20 lutego 2015r (Dz.U.2015.296). Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 1 tej ustawy, znowelizowanych przepisów dotyczących kary łącznej nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy (czyli przed 1.07.2015r), chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wobec skazanego po dniu 1.07.2015r nie zapadły żadne orzeczenia skazujące.
Po drugie, Sąd Okręgowy w Koszalinie badał już podstawy do wydania wyroku łącznego w sprawie II K 43/01, zakończonej prawomocnym wyrokiem łącznym. Po dacie tego wyroku nie zapadły żadne dodatkowe orzeczenia skazujące. Korzysta on zatem z powagi rzeczy osądzonej. Pierwszy z wyroków w sprawie II K 349/91 (obejmujący skazanie na samoistną karę grzywny) nie był objęty tamtym postępowaniem, ale z danych o wykonaniu kary grzywny, zawartych w karcie karnej, wynika, że nastąpiło już zatarcie tamtego skazania. Niezależnie od tego, nie byłoby objęty węzłem kary łącznej, bowiem czyny z kolejnych wyroków zostały popełnione po dacie jego wydania (art. 85 kkw brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 20 lutego 2015r).
Zatem ostatni, prawomocny wyrok łączny Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13.06.2001r w sprawie II K 43/01, korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej wart. 17§1 pkt 7 kpk. Zasada ta oznacza, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.
W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawieart. 572 kpkw zw. zart. 17§1 pkt 7 kpk, a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treściart. 632 pkt 2 kpk.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Tomasz Krzemianowski