Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 3155/14
Data wyroku: 2016-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VIII C 3155/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 28 kwietnia 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym
w składzie:  przewodniczący: SSR Bartek Męcina
protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak
po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 roku w Łodzi
sprawy z powództwa Zarządu Lokali Miejskich wŁ.
przeciwkoK. D.,Ł. D.iP. D.
o zapłatę

1
oddala powództwo,

2
zasądza od powoda Zarządu Lokali Miejskich wŁ.solidarnie na rzecz pozwanychK. D.,Ł. D.iP. D.kwotę 2.400 zł. (dwa tysiące czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 3155/14

UZASADNIENIE
W dniu 27 listopada 2008 roku powód GminaŁ.- Zakład Gospodarki MieszkaniowejW.-S.wytoczył przeciwko pozwanymA. D. (1),A. D. (2),K. D.,P. D.iŁ. D.powództwo o zapłatę solidarnie kwoty 33.538,17 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwaniA. D. (1)iA. D. (2)są najemcamilokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.na podstawie umowy z dnia 20 stycznia 1998 r. Pomimo ciążącego obowiązku płacenia na rzecz powoda czynszu do 10 dnia każdego miesiąca, pozwani nie wywiązywali się z tego zobowiązania. Dochodzona przez powoda kwota 33.538,17 zł. stanowi zadłużenie pozwanych na koniec czerwca 2008 r. i w jej skład wchodzi kwota 6.194,69 zł. tytułem odsetek.
(pozew 2- 3)
W dniu 16 grudnia 2008 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał w przedmiotowej sprawie przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający powództwo w całości.
(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 18)
Od powyższego nakazuK. D.,P. D.iŁ. D., reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli sprzeciw, zaskarżając nakaz w całości. Pozwani wskazali, że nie ponoszą odpowiedzialności za powstały dług oraz podnieśli zarzut przedawnienia roszczenia. W uzasadnieniu pozwani podali, iż nie wiedzieli o istnieniu zaległości w zapłacie czynszu zalokal mieszkalny nr (...)przyulicy (...)wŁ., gdyż w nim nie przebywali. Ponadto pozwani nie utrzymywali kontaktu ze swoimi rodzicami,A.iA. D. (3), którzy byli uzależnieni od alkoholu.P. D.opuściła przedmiotowy lokal mieszkalny w 2002 r.,Ł. D.wyprowadził się od rodziców w wieku 14 lat i zamieszkał u swojej babci,J. B., przyul. (...)wŁ.. Ponadto pozwany w okresie od 28 kwietnia 2008 r. do 1 czerwca 2010 r. przebywał w Anglii. NatomiastK. D.nigdy nie mieszkała wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ., gdyż od urodzenia wychowywała ją babcia,J. B.. W zakresie zarzutu przedawnienia pozwani wskazali, że roszczenie powoda obejmuje należności powstałe przed 2004 r. w kwocie około 20.000 zł.
(sprzeciw k. 39- 42)
W odpowiedzi na sprzeciw powód wniósł o jego odrzucenie z powodu wniesienia po upływie terminu. W przypadku nie uwzględnienia powyższego zarzutu, powód wniósł o oddalenie sprzeciwu i zasądzenie od pozwanychK. D.,P. D.iŁ. D.kwoty 33.538,17 zł. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwani spóźnili się ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, gdyż na wniosek powoda złożyli wykaz majątku po poinformowaniu o wydanym w sprawie nakazie zapłaty, odpowiednioŁ. D.w dniu 6 grudnia 2012 r.,K. D.w dniu 1 grudnia 2011 r., aP. D.w dniu 14 czerwca 2011 r. Ponadto powód wskazał, żeP. D.iŁ. D.byli zameldowani wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.do 2012 r., kiedy dokonano stamtąd eksmisji pozwanych, a następnie zamieszkali w lokalu socjalnym przy u. Franciszkańskiej. Na koniec powód wskazał, że wnosi o zapłatę za okres od 1 marca 2001 r. do 30 czerwca 2008 r.
(pismo procesowe k. 86- 89)
Na rozprawie w dniu 15 czerwca 2015 roku, 30 listopada 2015 r. i 18 kwietnia 2016 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
(protokół rozprawy k. 124- 128, k. 163- 164)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 20 stycznia 1998 r. GminaŁ.- Zakład Gospodarki MieszkaniowejW.-S.zawarła zA. D. (1)iA. D. (2)umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Zgodnie z pkt. 4 umowy najemcy zobowiązali się do płacenia na rzecz powoda czynszu do 10 dnia każdego miesiąca.
(umowa najmu k. 8- 9)
Ł. D.przebywał wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.do 1999 r. Następnie pozwany zamieszkał u swojej babciJ. B., przyul. (...), a później przyul. (...). W 2008 r. pozwany wyjechał do Wielkiej Brytanii na 3 lata. Po powrocieŁ. D.zamieszkał znów u swojej babci,J. B., a następnie zP. D.przyul. (...).
(zeznania pozwanegoŁ. D.k. 140 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 124, zeznania świadkaS. W.k. 127, zeznania świadkaJ. B.k. 127)
W dniu 28 kwietnia 2008 r.Ł. D.zgłosił swój wyjazd na pobyt czasowy w Wielkiej Brytanii.
(potwierdzenie zgłoszenia emigracji czasowej k. 50)
P. D.przebywała wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.do skończenia 18 roku. Następnie pozwana zamieszkała przyul. (...), gdzie przebywała przez 4- 5 lat. StamtądP. D.przeniosła się do mieszkania przyul. (...), a później do lokalu socjalnego przyul. (...).
(zeznania pozwanegoŁ. D.k. 140 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 124- 125, zeznania pozwanejP. D.k. 140 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 125, zeznania  świadkaE. L.k. 126, zeznania świadkaS. W.k. 127, zeznania świadkaJ. B.k. 127)
K. D.od urodzenia mieszkała u swojej babciJ. B., przyul. (...).
(zeznania pozwanejK. D.k. 140 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 125, zeznania pozwanejP. D.k. 140 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 125, zeznania świadkaE. L.k. 126, zeznania świadkaS. W.k. 127, zeznania świadkaJ. B.k. 127)
K. D.jest od dnia 7 sierpnia 2006 r. zameldowana na pobyt stały przyul. (...).
(zaświadczenie zameldowania na pobyt stały k. 56)
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2003 r. wydanym w sprawie VII C 117/03 Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi nakazałA. D. (1),A. D. (2),K. D.,P. D.,Ł. D.iJ. D.opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.wraz z mieniem.
(wyrok k. 91)
W dniu 28 grudnia 2011 r. polecono zawarcie zA. D. (1),K. D.,P. D.,Ł. D.iJ. D.umowy najmulokalu socjalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...), w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi- Widzewa w Łodzi z dnia 4 listopada 2003 r. wydanego w sprawie VII C 117/03 orzekającego eksmisjęA. D. (1),A. D. (2),K. D.,P. D.,Ł. D.iJ. D.zlokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ..
(skierowanie k. 54)
W dniu 2 kwietnia 2012 r. GminaŁ.- Administracja (...)Ł.(...)zawarła zA. D. (1),K. D.,P. D.,Ł. D.iJ. D.umowę najmulokalu socjalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...).
(umowa najmu k. 58- 63)
A. D. (2)zmarł w dniu 6 marca 2010 r., aA. D. (1)w dniu 21 lipca 2012 r.
(odpisy skrócone aktu zgonu k. 64, 65)
Stan zadłużenia z tytułu korzystania z przedmiotowego lokalu mieszkalnego na dzień 30 czerwca 2008 r. wynosił 39.881,32 zł.
(bezsporne, kartoteka konta k. 12- 15)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawdziwościi rzetelność ich sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu, a nadto w oparciu o zeznania pozwanych oraz świadkówE. L.,S.W.iJ. B..
Sąd nie dał wiary zeznaniomJ. B.we fragmencie, w którym świadek stwierdził, żeŁ. D.w ogóle nie zamieszkiwał ze swoimi rodzicami. W powyższym zakresie relacjaJ. B.jest sprzeczna z zeznaniami pozwanych oraz świadkówS. W.iE. L.. Jednak nie wpływa to na ocenę zeznańJ. B.w pozostałym zakresie, jako wiarygodnych.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie w stosunku do pozwanychK. D.,P. D.iŁ. D..
Powód dochodził od wymienionych pozwanych zapłaty solidarnie kwoty 33.538,17 zł. tytułem opłat związanych z korzystaniem zlokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyulicy (...)wŁ.za okres od 1 marca 2001 r. do 30 czerwca 2008 r. Pozwani wskazali, iż nie zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu w okresie objętym powództwem. Na wstępie należy stwierdzić, że pozwaniK. D.,P. D.iŁ. D.nie byli najemcamilokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyulicy (...)wŁ.. Z przedstawionej przez powoda umowy z dnia 20 stycznia 1998 r. jasno wynika, że GminaŁ.- Zakład Gospodarki MieszkaniowejW.-S.zawarła umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego wyłącznie zA. D. (1)iA. D. (2). Zatem podstawą prawną odpowiedzialności pozwanych może być wyłącznieart. 688 § 1 kc, zgodnie z którym za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Natomiastart. 688 § 1 kcogranicza odpowiedzialność tych osób do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania.
Nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie strony powodowej, że z faktu złożenia wniosku o wyjawienie przezK. D.,P. D.iŁ. D.majątku, wynika świadomość istnienia wydanego przeciwko pozwanym nakazu zapłaty z dnia 16 grudnia 2008 roku. W przypadkuK. D.iŁ. D.wniosek o wyjawienie majątku został doręczony w trybie, o którym mowa wart. 139 § 1 kpc. Co więcej analiza akt sprawy o wyjawienie majątku w sprawie II 1 Co 12778/10 i II 1 Co 12780/10 potwierdza zeznania pozwanych. Na karcie 22 akt sprawy II 1 Co 12778/10 znajduje się notatka, z której wynika, że policjanci ustalili, iżŁ. D.nie przebywa w lokalu mieszkalnym przyul. (...)od 8- 10 lat. Identyczna treść notatki znajduje się na karcie 20 akt sprawy II 1 Co 12780/10 dotyczącej wyjawienia majątku przezK. D.. Co więcej wezwania do stawienia się na posiedzenie wysyłane dlaK. D.iŁ. D.pod adres zamieszkania ich rodziców były doręczane w trybie, o którym mowa wart. 139 § 1 kpc, co właśnie spowodowało konieczność doprowadzenia pozwanych za pośrednictwem policji. Nieco inaczej sytuacja wygląda w sprawie II 1 Co 12781/10, w której wykaz majątku złożyłaP. D.. W aktach powołanej sprawy brak jest dowodu potwierdzającego świadomość pozwanej co do istnienia nakazu zapłaty, w tym potwierdzenia doręczenia odpisu wniosku. Wprost przeciwnie odpis wniosku znajduje się w kopercie nadesłanej do sądu, załączonej do tylnej okładki akt, co może sugerować, że powyższe pismo procesowe nie zostało doręczoneP. D.. Co do doręczenia wezwania dlaP. D.do stawienia się na posiedzenie w celu złożenia wykazu majątku, przesyłkę wysłaną na adres zamieszkania rodziców, pozwana odebrała osobiście. Jednak powyższa okoliczność nie potwierdza wersji strony powodowej o zamieszkiwaniuP. D.wlokalu nr (...)przyul. (...)wŁ., gdyż pozwana zeznała, że o nadejściu przesyłki dowiedziała się od sąsiadki rodziców. Poza tymP. D.odebrała powyższą przesyłkę sądową w urzędzie pocztowym, a nie w mieszkaniu rodziców, co również potwierdza relację pozwanej.
Również kolejna okoliczność powoływana przez stronę powodową, a mianowicie objęcieK. D.,P. D.,Ł. D.wyrokiem eksmisyjnym z dnia 4 listopada 2003 r. wydanym w sprawie VII C 117/03 przez Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi, nie może prowadzić do ustalenia, że pozwani faktycznie zajmowalilokal mieszkalny nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Sąd nie dysponował aktami powyższej sprawy VII C 117/03, gdyż żadna ze stron nie złożyła wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w tych aktach. Co prawda wyrok wobecK. D.,P. D.iŁ. D.nie jest wyrokiem zaocznym, co prowadzi do wniosku, że pozwani wiedzieli o postępowaniu sądowym i zajęli w nim stanowisko. Jednak nie wiadomo na jaki adres doręczano pozwanym korespondencję w sprawie VII C 117/03. Ponadto nie można wykluczyć, żeK. D.,P. D.iŁ. D.celowo nie informowali sądu o tym, że nie zamieszkują razem ze swoimi rodzicami, aby zostać objętymi wyrokiem eksmisyjnym i uzyskać uprawnienie do lokalu socjalnego. Takie ewentualne zachowanie pozwanych co prawda zasługuje na naganną ocenę, jednak nie może przekładać się bezpośrednio na ocenę ich relacji w przedmiotowej sprawie.
Wprawdzie pozwani byli w okresie objętym pozwem, przy czymK. D.do dnia 7 sierpnia 2006 r., zameldowani wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ., jednakże sama okoliczność zameldowania w danym miejscu w żadnym razie nie może wyłącznie przesądzać o faktycznym miejscu zamieszkania osoby. Należy mieć na uwadze, że czynność zameldowania jest jedynie czynnością administracyjną i nie jest równoznaczna z miejscem zamieszkiwania w rozumieniu przepisówKodeksu cywilnego.
Jak wynika z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w okresie, za który powód żąda w niniejszym postępowaniu zapłaty, czyli od 1 marca 2001 r. do 30 czerwca 2008 r.,K. D.,P. D.iŁ. D.nie zajmowalilokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Z zeznańE. L.,S. W.iJ. B.popartych zeznaniami pozwanych jasno wynika, żeŁ. D.przebywał wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.do 1999 r. Następnie pozwany zamieszkał u swojej babciJ. B., przyul. (...), a później przyul. (...). W 2008 r. pozwany wyjechał do Wielkiej Brytanii na 3 lata. Po powrocieŁ. D.zamieszkał znów u swojej babci,J. B., a następnie zP. D.przyul. (...). Z koleiP. D.przebywała wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.do skończenia 18 roku, czyli do 2002 r. Następnie pozwana zamieszkała przyul. (...), gdzie przebywała przez 4- 5 lat. StamtądP. D.przeniosła się do mieszkania przyul. (...), a później do lokalu socjalnego przyul. (...). NatomiastK. D.od urodzenia mieszkała u swojej babciJ. B., przyul. (...). Z tej przyczyny powództwo w przedmiotowej sprawie przeciwko pozwanym musiało podlegać oddaleniu, jako niezasadne.
Również podniesiony zarzut przedawnienia części roszczenia zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie zart. 117 § 2 kcpo upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Nie ulega wątpliwości, że roszczenie powoda dotyczy świadczeń okresowych. W myśl przepisuart. 118 kc, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia roszczeń dochodzonych przez powoda wynosi 3 lata. W myślart. 120 § 1 kczdanie pierwszebieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Powód wskazał, że wnosi o zapłatę za okres od 1 marca 2001 r. do 30 czerwca 2008 r. Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone w dniu 27 listopada 2008 r. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, roszczenie powoda za okres od dnia 1 marca 2001 r. do listopada 2005 r. przedawniło się. W związku z przedawnieniem należności głównej za powyższy okres, nie ulega wątpliwości, że przedawnieniu uległo również roszczenie o odsetki od należności głównej w tym zakresie.
Uwzględnienie dwóch powyższych zarzutów podniesionych przez stronę pozwaną, zwalniało Sąd od konieczności oceny zarzutu nieprawidłowości wyliczenia należności głównej.
O obowiązku zwrotu kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawieart. 98 k.p.c.Ponieważ żądanie powoda zostało oddalone w całości to pozwanym należy się zwrot niezbędnych kosztów poniesionych w celu obrony ich słusznych praw (art. 98 § 3 k.p.c.). Koszty poniesione przez pozwanych wyniosły łącznie 2.400 zł i obejmowały koszty zastępstwa adwokata (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu).