Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 338/16
Data wyroku: 2016-07-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III K 338/16

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa wW.III Wydział Karny

z dnia 17 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa wW.III Wydział Karny wyrokiemz dnia 17 czerwca 2016 r. uznał oskarżonegoR. C.za winnego tego, że w dniu 28 lutego 2016 r. wW.przyul. (...), wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający grupy I-N oraz IV-N w postaci marihuany o łącznej wadze 34,50 grama netto. Czyn ten wypełnia znamiona przestępstwa określonego wart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomanii(tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 224 ze zm.).
W dniu 20 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) obrońca oskarżonego złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w zakresie części dotyczącej kary orzeczonej wobecR. C..
Przy wymiarze kary oskarżonemuR. C.Sąd kierował się dyrektywami wyrażonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.Zgodnie z treściąart. 53 § 1 k.k.sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stosownie natomiast do treściart. 53 § 2 k.k.wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
OskarżonyR. C.ma obecnie 41 lat. Ma wykształcenie średnie. Zawodowo zajmuje się udzielaniem pomocy terapeutycznej. Praca wykonywana przez oskarżonego ma charakter dorywczy. Oskarżony jest kawalerem, ale pozostaje w stałym związku. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Jego miesięczne dochody kształtują się na poziomie ok. 2000,00 – 2500,00 złotych.
Zgodnie z treścią art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii czyn ten zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Przedmiotem ochrony tego przepisu jest życie i zdrowie publiczne, jak również - w przypadku posiadania środków odurzających lub substancji psychotropowych - życie i zdrowie konkretnej osoby.
Oceniając stopień winy oskarżonego Sąd uznał, że działał on z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim. W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego jest znaczny. Oskarżony wiedział, że substancja, która znajduje się w jego posiadaniu, jest zabroniona przez prawo. Należy zwrócić uwagę na ilość środków odurzających, które zostały zabezpieczone w mieszkaniu oskarżonego,tj. 34,50 grama netto marihuany. Nie jest to wprawdzie „znaczna ilość” w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, to jednak taka ilość środka odurzającego pozwala na przygotowanie około 80-100 porcji. Jak stwierdził sam oskarżony, ta ilość środków odurzających wystarczyłaby mu prawdopodobnie na około sześć miesięcy (wyjaśnienia z dnia 17 czerwca 2016 r. – k. 96).
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu – przy uwzględnieniu treści przepisuart. 115 § 2 k.k.– wskazać należy, iż jest on średni. Posiadane przez oskarżonego środki odurzające były przeznaczone na własny użytek. W toku postępowania nie ustalono, aby środki te miałyby zostać wprowadzone do obrotu lub zostać udzielone innym osobom.
Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do winy oraz złożenie przez niego szczegółowych wyjaśnień. Sąd miał na względzie również dotychczasową niekaralność oskarżonego.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd uwzględnił również to, że oskarżony przyznał, iż posiadanie przez niego środków odurzających nie miało charakteru wyjątkowego, incydentalnego, albowiem wyjaśnił on, że od tej samej osoby marihuanę kupuje od ponad 5 lat, średniojednorazowo w ilości około 10-15 gram. Łącznie do dnia 28 lutego 2016 r. kupił od osobyo imieniu(...)około 100 gramów marihuany (wyjaśnienia z dnia 28 lutego 2016 r. – k. 32).
W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostały spełnione przesłanki, które umożliwiałby uwzględnienie wniosku oskarżonego i jego obrońcy o warunkowe umorzenie postępowania w stosunku do oskarżonegoR. C..
Stosownie do treściart. 66 § 1 i 2 k.k.sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
Jak wskazano powyżej, w ocenie Sądu, wina oskarżonego jest znaczna. Stopień społecznej szkodliwości czynu został określony jako średni. Oskarżony jest wprawdzie osobą niekaraną za przestępstwo umyślne, jednakże dotychczasowy sposób życia oskarżonego nie uzasadnia przypuszczenia, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Przede wszystkim w ocenie Sądu należy zwrócić uwagę na okoliczność, że przedmiotowe zdarzenie nie miało charakteru incydentalnego. Oskarżony od co najmniej 5 lat regularnie zażywa środki odurzające, zaś posiadana ilość środków odurzających miała mu starczyć na okres następnych sześciu miesięcy. Żałuje on popełnionego czynu, jednakże w ocenie Sądu budzi wątpliwości to, czy oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego. Ponadto należy podkreślić, że oskarżony posiadał 34,50 grama marihuany. Jak wskazano powyżej jest to taka ilość środka odurzającego, która zasadniczo pozawala na przygotowania około 100 porcji.W przypadku spraw, których przedmiotem jest odpowiedzialność karna za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, warunkowe umorzenie postępowania jest możliwew sytuacji, gdy ilość posiadanych środków odurzających pozwalana na przygotowanie od kilku do kilkunastu porcji.
W niniejszej sprawie oskarżonyR. C.wskazywał, że nie tylko dotychczas nie jest osobą karaną, ale również angażuje się w różne projekty o charakterze społecznymw charakterze wolontariusza. W 2015 r. ukończył kurs na wychowawcę wypoczynku zorganizowany przezBiuro (...)z siedzibą wK.. W okresie od 2013 r. do 2016 r. pomagał jako wolontariusz w organizacji wystaw i happeningów wStowarzyszeniu (...)nadP.” z siedzibą wW.. Ponadto na rozprawie w dniu 19 czerwca 2016 r. oskarżony złożył szereg dokumentów mających potwierdzać udział w różnych wydarzeniach: zaświadczenie o uczestnictwie w Międzynarodowej Konferencji Autyzm w dniu 11 października 2003 r. (k. 89), zaświadczenie o uczestnictwie w zajęciach warsztatowych w ramach II edycjiAkademii (...)od listopada 2001 r. do czerwca 2002 r. (k. 90), DyplomK.Funduszu Wieczystego Centrum DziecięcegoS.z marca 2004 r. (k. 91), Dyplom ukończenia szkolenia „Współpraca z biznesem” z dnia 12-15 listopada 2002 r. (k. 93), a także zaświadczenie o uczestnictwie w szkoleniu(...)Poziom 1w dniach 9-10 maja 2015 r.(k. 92).
W ocenie Sądu powyższa działalność oskarżonego nie przemawia za warunkowym umorzeniem postępowania w niniejszej sprawie. Wskazać należy na to, że większośćz przedstawionych dyplomów i zaświadczeń datowanych jest na okres lat 2001 – 2004 r., a więc sprzed około 10 lat.
Uznając zatem brak podstaw do warunkowego umorzenia postępowania Sąd, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 37a k.k., wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin miesięcznie.W ocenie Sądu kara ta uwzględnia zarówno wymogi prewencji ogólnej, jak i prewencji szczególnej względem oskarżonego. Będzie stanowiła dla niego wystarczającą dolegliwośći powinna powstrzymać go od naruszania porządku prawnego w przyszłości. Kara ta ma wskazać oskarżonemu, że ponowny konflikt z prawem, a w szczególności dopuszczenie się podobnego przestępstwa, może skutkować wymierzeniem oskarżonemu bardziej dotkliwej kary. Cele te powinna zrealizować kara ograniczenia wolności w wskazanym powyżej wymiarze. Podkreślić należy, że kara ta jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Jednocześnie uwzględnia ona charakter pracy zarobkowej wykonywanej przez oskarżonego, tj. prac dorywczych. Należy zauważyć, że kara ta nie może zostać uznana za surową, a przy jej wymierzeniu zastosowano przepisart. 37a k.k.
O przepadku dowodu rzeczowego wymienionego pod poz. nr 1 w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/699/16/N orzeczono na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa. Nie obciążono również oskarżonego opłatą.