Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 94/16
Data wyroku: 2016-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Waldemar Majka
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks

Sygn. akt IV Ka 94/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Waldemar Majka

Protokolant:

Marta Synowiec

przy udzialeI. S.z Urzędu Skarbowego weW.
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r.
sprawyS. E.
synaW.iM.z domuS.(...)r. wW.zart. 62 § 4 i § 5 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 8 grudnia 2015 r. sygnatura akt II W 634/15
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygnatura akt IV Ka 94/16

UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy wW.wniósł akt oskarżenia przeciwkoS. E.oskarżając go o to, że:

I
dokonał w dniu 20.02.2014 r. sprzedaży towarów handlowych tj. cebuli za kwotę 1,50 PLN z pominięciem kasy rejestrującej na stacji paliw przyul. (...)wW., należącej doPW (...) Sp. z o.o.z/s przyul. (...)wD., naruszając tym samymart. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(tekst jednolity Dz.U. z 2011 r., nr 177,poz.1054 z późn.zm.) oraz §6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r., poz.363), tj. o wykroczenie skarbowe zart. 62§4 i §5 kks,

II
dokonał w dniu 10.07.2014 r. sprzedaży towarów handlowych tj. paliwa za kwotę 100,00 PLN z pominięciem kasy rejestrującej na stacji paliw przyul. (...)wW., należącej doPW (...) Sp. z o.o.z/s przyul. (...)wD., naruszając tym samymart. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(tekst jednolity Dz.U. z 2011 r., nr oraz §6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. 177,poz.1054z późn.zm.) w sprawie kas rejestrujących(Dz.U. z 2013 r., poz.363), tj. o wykroczenie skarbowe zart. 62§4 i §5 kks.

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2015 roku (sygnatura akt II W 634/15) Sąd Rejonowy w Wałbrzychu:

I
obwinionegoS. E.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punkcie I i II części wstępnej wyroku, to jest dwóch wykroczeń zart. 62§4 i 5 kksi za czyny te, na podstawieart. 62§4 i 5 kksw zw. zart. 50 kkswymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) zł;

II
zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100zł oraz wymierzył opłatę w wysokości 30zł.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońcaS. E., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając:

1
obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 62§4 i 5 kkspolegającą na błędnej interpretacji znamion strony podmiotowej i przedmiotowej obu przypisanych oskarżonemu czynów,, a następnie niewłaściwym jego zastosowaniu oraz przyjęciu, że oskarżonyS. E.wypełnił znamiona zarzucanych mu wykroczeń skarbowych, podczas gdy prawidłowa subsumcja zachowania oskarżonego i okoliczności sprawy nie dają ku temu podstaw;

2
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a to:

a
art. 7 kpk,art. 410 kpkorazart. 424§1 pkt 1 kpkprzez dokonanie jedynie fragmentarycznej i ograniczonej oceny okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, czego wyrazem jest zaniechanie dokonania przez Sąd oceny zeznań świadkaM. J., a nadto fragmentaryczne odniesienie się w uzasadnieniu wyroku do okoliczności podnoszonych przez oskarżonego oraz w toku przesłuchania wszystkich świadków w sprawie, w szczególnościA. A.,K. S.iM. P.;

b
art.4 kpk,art. 5§2 kpk,art. 7 kpk,art. 92 kpkorazart. 410 kpk, a takżeart. 174 kpkw zw. zart. 113§1 kksprzez przekroczenie granic zasad obiektywizmu, domniemania niewinności i reguły in dubio pro reo oraz swobodnej oceny dowodów, przy jednoczesnym zaniechaniu uwzględnienia całokształtu istotnych okoliczności ujawnionych w postępowaniu, polegające na uznaniu za wiarygodne zeznań świadkówK. S.iM. P.w sytuacji, gdy wymienieni już w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 16 marca 2015 r. posiłkowali się treścią notatki urzędowej z dnia 11 lipca 2014 r., aK. S.wprost podyktował treść tej notatki do protokołu w miejsce treści swoich zeznań, co dyskwalifikuje zeznania wymienionych złożone w toku postępowania przygotowawczego a następnie przed Sądem jako złożone z naruszeniem przepisów postępowania karnego;

c
art.113 kks,art. 117§1 kks,484§2 kpkw zw. zart. 113§1 kksorazart. 80 kpww zw. zart. 366§1 kpkw zw. zart. 113§1 kksprzez prowadzenie rozprawy o wykroczenie skarbowe z zastosowaniem przepisówkodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, przy braku podstaw i uzasadnienia w tym zakresie, nadto prowadzenie rozprawy odroczonej w dalszym ciągu na podstawieart. 80 kpw, w sytuacji gdy powinien mieć zastosowanieart. 484§2 kpkw zw. zart. 113§1 kks, czym w konsekwencji Sad zaniechał dopełnienia obowiązku czuwania nad prawidłowym przebiegiem rozprawy,

a podnosząc wskazane zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoS. E.od popełnienia obu zarzucanych mu czynów, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd okręgowy zważył:
kontrola instancyjna wydanego orzeczenia odniosła ten skutek, iż konieczne stało się uchylenie wydanego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.
Rozpoznając niniejszą sprawę sąd rejonowy procedował na rozprawach w dniu: 15.09.2015 r., 3 listopada 2015 roku i 1 grudnia 2015r, a wyrok ogłosił w dniu 8 grudnia 2015r. Zauważyć w tym miejscu należy, iż obwinionemuS. E.w sprawie niniejszej przedstawiono zarzut popełnienia dwóch wykroczeń skarbowych zart. 62 § 4 i 5 kks, stosownie zaś do treści§1 art. 113 kksw postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe stosuje się odpowiednio przepisyKodeksu postępowania karnego, jeżeli przepisy niniejszego kodeksu nie stanowią inaczej,skutkiem czego stający pod zarzutem aktu oskarżenia ma status oskarżonego a nie obwinionego ze wszystkimi płynącymi z tego faktu skutkami.
Zważyć ponadto należy, iż zgodnie zart. 117§ 1 pkt 2 kks- zmienionego przez art. 15 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.1247) zmieniającejustawę kodeks karny skarbowyzdniem 1 lipca 2015r. orzekanie w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe następuje w postępowaniuzwyczajnym.Stosownie natomiast do§ 2 art. 117 kkszmienionego przez art. 15 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U.2013.1247) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 1 lipca 2015 r.w sprawach o wykroczenia skarbowe w postępowaniu zwyczajnym orzeka się, gdy brak jest podstaw do rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym oraz gdy odmówiono uprzednio udzielenia zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności.
Dostrzec w tym miejscu należy, analizując niniejszą sprawę iż sąd rejonowy procedując na rozprawie w dniu3 listopada 2015 rokuna podstawieart. 81 kpww zw. zart. 376 § 1 i 2 kpkpostanowił rozprawę odroczoną prowadzić w dalszym ciągu mimo nieobecności oskarżonegoS. E., wskazując w uzasadnieniu wydanego w powyższym zakresie rozstrzygnięcia, iż wymieniony „obwiniony” złożył już wyjaśnienia w sprawie i nie stawił się na termin rozprawy odroczonej będąc zawiadomionym jak i nie wniósł o odroczenie rozprawy. Ponadto sąd I instancji rozpoznając sprawę na rozprawiew dniu 1 grudnia 2015 rokupostanowił na podstawieart.81 kpww zw. zart. 376 § 1 i 2 kpkrozprawę odroczoną prowadzić w dalszym ciągu pomimo nieobecności „obwinionego”, który złożył już wyjaśnienia i nie stawił się na termin rozprawy odroczonej mimo prawidłowego zawiadomienia, nie usprawiedliwił przyczyn niestawiennictwa i nie wniósł o odroczenie rozprawy. Odnotowania ponadto przy tym także wymaga, iż jak wynika z zapisu rozprawy w sprawie o wykroczenie z dnia 15.09.2015 roku obwiniony zawiadomiony o terminie rozprawy odroczonej na dzień 3 listopada 2015 rokuzostał również pouczony, iż udział wymienionego w postępowaniu jest jego prawem, nie obowiązkiem, w sytuacji jeżeli się nie stawi sąd nie będzie wyciągał konsekwencji ale dokończy postępowanie bez udziału wymienionego.Godzi się w tym miejscu jednakże zaakcentować, iż zgodnie z treścią§ 1znowelizowanegoart. 376 kpkjeżeli oskarżony, którego obecność na rozprawie jest obowiązkowa, złożył już wyjaśnienia i opuścił salę rozprawy bez zezwolenia przewodniczącego, sąd może prowadzić rozprawę w dalszym ciągu pomimo nieobecności oskarżonego. Sąd zarządza zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie oskarżonego, jeżeli uznaje jego obecność za niezbędną. Na postanowienie w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu tego sądu. Stosownie natomiast do treści§ 2 art. 376 kpkprzepis§ 1stosuje się odpowiednio, jeżeli oskarżony, którego obecność na rozprawie jest obowiązkowa, zawiadomiony o terminie rozprawy odroczonej lub przerwanej nie stawił się na tę rozprawę bez usprawiedliwienia, nadmienić przy tym należy, iżart. 376 kpkzmieniony został przez art. 1 pkt 121 ustawy z dnia 27 września 2013 r. (Dz. U.2013.1247)zmiana ta weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 roku.Procedując w przedmiotowej sprawie i stosując przepisykodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniasąd rejonowy dopuścił się uchybienia, które skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku. Zaistniała bowiem sytuacja odwrotna od tej opisanej wart.439a kpk, zgodnie z którymorzeczenia w sprawie o wykroczenie nie uchyla się z tego tylko powodu, że sąd orzekł w postępowaniu karnym zamiast w postępowaniu w sprawach o wykroczenia,bowiem sąd I instancji orzekał w trybie niewłaściwym dla wykroczeń skarbowych.
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia, koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (art.437§2 kpkw zw. zart.113§1 kks). Ponownie rozpoznając sprawę sąd przeprowadzi postępowanie w sposób prawidłowy, z zachowaniem gwarancji procesowych oskarżonego, a następnie dokona właściwej oceny zachowania obwinionego.
Odnoszenie się do pozostałych zarzutów apelacji jest przedwczesne wobec konieczności ponownego rozpoznania sprawy (art.436 kpk), jednak sąd I instancji prowadząc postepowanie dowodowe i procedując w niniejszej sprawie weźmie pod uwagę argumentację wyrażoną w zarzutach apelacji opisanych wpunkcie 2 lit. a-b.