Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 87/16
Data wyroku: 2016-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Barbara Białecka, Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk
Słowa kluczowe: Uzasadnienie Orzeczenia
Podstawa prawna: art. 357§ 2 kppc w zw. z art. 394 § 1 kpc w zw. z art. 53 ^1^  kpc

Sygn. akt III AUz 87/16

POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Urszula Iwanowska

Sędziowie:

SSA Barbara Białecka (spr.)
SSO del. Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk

po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. S.
przeciwko Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego wS.
o zmianę wysokości emerytury wojskowej i o odmowę doliczenia okresu służby wojskowej do wysługi emerytalnej
na skutek zażalenia ubezpieczonegoR. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 18 sierpnia 2016 r. sygn. akt VII U 13/09

p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
SSA Barbara Białecka SSA Urszula Iwanowska SSO del. Gabriela Horodnicka
-Stelmaszczuk
III AUz 87/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawieR. S.przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu wS.na posiedzeniu niejawnym odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 27 czerwca 2016 roku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 roku na podstawieart. 531k.p.c.odrzucił ponowny wniosekR. S.o wyłączenie sędziego Małgorzaty Czerwińskiej od prowadzenia sprawy VIIU 13/09. Orzeczenie to zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. W dniu 22 lipca 2016 roku wpłynęło pismoR. S., w którym ubezpieczony wniósł o sporządzenie i doręczenie mu pisemnego uzasadnienia powyższego postanowienia. Zdaniem Sądu Okręgowego żądanie to nie mogło zostać uwzględnione. Zgodnie z treściąart. 357 §1 k.p.c.postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Postanowienia te doręcza się tylko tej stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z treścią § 2 przywołanego przepisu postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Jak wynika z powyższego, sąd uzasadnia wyłącznie te postanowienia, na które przysługuje środek zaskarżenia, przy czym dotyczy to zarówno postanowień wydanych na posiedzeniu jawnym, jak i niejawnym. W związku z tym, iż postanowienie z dnia 27 czerwca 2016 roku zapadło na posiedzeniu niejawnym, obowiązek sporządzenia jego uzasadnienia stałby się aktualny jedynie wówczas, gdyby podlegało ono zaskarżeniu. Postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o wyłączenie sędziego nie jest zaskarżalne zażaleniem (art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c.dotyczy tylko oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego).
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł ubezpieczonyR. S., wnosząc o jego uchylenie i sporządzenie uzasadnienia. Wskazał, że przepisart. 531k.p.c.nie ma zastosowania, ponieważ oba wnioski o wyłączenie sędziego nie są tożsame.
Organ rentowy nie wniósł odpowiedzi na zażalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Zgodnie zart. 394 §1 k.p.c., zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Postanowienie w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o wyłączenie sędziego nie zostało wymienione pośród kategorii postanowień, na które na podstawieart. 394 §1 k.p.c.przysługuje zażalenie. Postanowienie to nie jest również kończącym postępowanie w sprawie, gdyż nie zamyka drogi do rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000r. III ZP 1/00 (OSNP 2000/24/887) wyraził pogląd dominujący w doktrynie, który Sąd Apelacyjny aprobuje, że postanowieniami kończącymi postępowanie w sprawie są te postanowienia, których uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy zatem uznać, że wyłączona jest możliwość zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu pierwszej instancji odrzucającego wniosek o wyłączenie sędziego, bowiem postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, jednocześnie nie mieści się w katalogu postanowień, których przedmiot szczegółowo wyliczaart. 394 §1 k.p.c.(vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2000r. II CKN 878/00). Wobec powyższego zasadnie Sąd pierwszej instancji odmówił ubezpieczonemu sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 27 czerwca 2016r. albowiem nie było podstaw prawnych do sporządzenia uzasadnienia i jego doręczenia. Zgodnie bowiem z treściąart. 357 § 2 k.p.c.postanowienia ogłoszone na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu stronom i uzasadnia wyłącznie te postanowienia, na które przysługuje środek zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 §2 k.p.c.orzekł jak w sentencji postanowienia.