Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 215/16
Data wyroku: 2016-05-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Regina Stępień
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 174 ust. 2a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (dz. U. 2013.1440 ze zm.)

Sygn. aktV U 215/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia25 maja 2016 r.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Regina Stępień
Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak
po rozpoznaniu w dniu25 maja 2016 r. w Legnicy
sprawy z wnioskuD. O.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaD. O.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia21 stycznia 2016 r.
znak(...)

oddala odwołanie

SSO Regina Stępień
Sygn. akt V U 215/16

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 21 stycznia 2016 r., znak(...), przeliczył wnioskodawczyniD. O.emeryturę od dnia 1 października 2015 r. Po doliczeniu okresu zatrudnienia od 1 kwietnia 2015r. do 31 lipca 2015r. i ustaleniu wymiaru okresów składkowych na 41 lat, 3 miesiące i 20 dni, a okresów nieskładkowych po dokonanej ich korekcie na 4 lata, 3 miesiące i 12 dni, emerytura wyniosła 1934,82 zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji, sprecyzowanym ostatecznie na rozprawie w dniu 25 maja 2016 r., wnioskodawczyniD. O.wniosła o jej zmianę, zarzucając głównie nieprawidłowe ustalenie wymiaru okresów składkowych i nieskładkowych przy ustalaniu wysokości emerytury oraz kapitału początkowego. Powołując się na wysokość świadczenia otrzymywanego przez osoby pracujące z nią w podobnym okresie i na podobnym stanowisku, wskazała, że wysokość jej świadczenia jest zaniżona, mimo że po przyznaniu emerytury pozostawała w zatrudnieniu.
W odpowiedzi na odwołanie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, wskazując, że wnioskodawczyni jest uprawniona do dwóch emerytur, obliczonych na podstawie art. 53 oraz art. 26 ustawy emerytalnej i wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją po ostatecznym ustaleniu okresów nieskładkowych w ostatnim okresie zatrudnienia, dokonał prawidłowego przeliczenia emerytury w oparciu o art. 53 ustawy emerytalnej, z uwzględnieniem dodatkowego okresu zatrudnienia i korekty okresów nieskładkowych.
Sąd ustalił:
D. O.,ur. dnia (...), jest uprawniona od dnia 1 marca 2009 r. do emerytury obliczonej na podstawie art. 53 ustawy emerytalnej, przyznanej na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 19 marca 2009 r. Do obliczenia wysokości świadczenia organ rentowy uwzględnił 35 lat i 6 dni okresów składkowych oraz 4 lata, 1 miesiąc i 28 dni okresów nieskładkowych. Emerytura wyniosła 1454,16 zł brutto.
Wobec kontynuowania zatrudnienia po przyznaniu prawa do powyższego świadczenia, emerytura wnioskodawczyni była przeliczana stosownie do składanych przez nią wniosków, poprzez uwzględnienie w wymiarze świadczenia kolejnych wykazywanych okresów zatrudnienia.
Decyzją z dnia 26 maja 2015 r., wskutek rozpoznania wnioskuD. O.o emeryturę z dnia 11 maja 2015 r., organ rentowy przyznał wnioskodawczyni prawo do emerytury na podstawie art. 24 ustawy emerytalnej od dnia 1 maja 2015r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek. Wysokość świadczenia ustalono zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej. Kwotę składek na koncie ubezpieczonej z uwzględnieniem waloryzacji ustalono na 96670,80 zł., kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego – na 399759,81 zł, średnie dalsze trwanie życia – 236,30 m-cy. Wyliczona kwota emerytury wyniosła brutto 1574,93 zł. W związku z tym, że była ona niższa niż emerytura dotychczas ustalona, oraz w związku z kontynuowaniem zatrudnienia, świadczenie to zostało zawieszone. Organ rentowy kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego przyjął w oparciu o decyzję z dnia 25 maja 2015 r., w której ustalono jego wysokość na dzień 1 stycznia 1999 r. i przy zastosowaniu art. 174 ust. 2a ustawy emerytalnej na kwotę 125466,88 zł, przy uwzględnieniu okresów składkowych w wymiarze 28 lat, 11 miesięcy i 13 dni (łącznie 347 miesięcy - w tym 4 lata i 1 dzień okresów sprawowania opieki nad dziećmi) oraz 16 dni okresów nieskładkowych,
Wymiar okresów składkowych był wyższy od wymiaru ustalonego w poprzedniej decyzji ustalającej wysokość kapitału początkowego z dnia 23 kwietnia 2009 r., który wynosił 24 lata, 11 miesięcy i 13 dni, zaś wykazane okresy sprawowania opieki nad dziećmi były ujęte jako okresy nieskładkowe i dawały łączny ich wymiar 4 lat i 1 dnia.
W dniu 3 sierpnia 2015r. wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych na podstawie przedłożonego świadectwa pracy z dnia 31 lipca 2015r. i druku Rp7 z dnia 3 sierpnia 2015r.
Decyzją z dnia 24 sierpnia 2015r. organ rentowy, wykonując powyższy wniosek, dokonał ponownego ustalenia wysokości emerytury z art. 24 ustawy emerytalnej. wyliczając ją w kwocie dotychczas ustalonej – 1574,93 zł. Jednocześnie organ rentowy wskazał na brak możliwości przeliczenia emerytury na podstawie art. 53 ustawy emerytalnej, z uwagi na rozbieżność danych odnośnie osiągniętego wynagrodzenia i okresów zasiłków chorobowych, zawartych w nowych dokumentach w stosunku do treści wcześniej przedłożonych dokumentów. Poinformował, że możliwość przeliczenia zaistnieje po przedstawieniu prawidłowej dokumentacji ostatniego okresu zatrudnienia ubezpieczonej.
Po wyjaśnieniu powyższych rozbieżności, organ rentowy na podstawie wnioskuD. O.z dnia 13 października 2015 r. i przedłożonych przez nią dokumentów skorygowanych za okres zatrudnienia do 31 lipca 2015r., organ rentowy wydał decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie. Po doliczeniu okresu zatrudnienia od 1 kwietnia 2015r. do 31 lipca 2015r. i ustaleniu wymiaru okresów składkowych na 41 lat, 3 miesiące i 20 dni, a okresów nieskładkowych po korekcie na 4 lata, 3 miesiące i 12 dni, emerytura wyniosła 1934,82 zł.
Korekta okresów składkowych nie wpływała na wysokość kapitału początkowego, gdyż nie dotyczyła okresów sprzed 1 stycznia 1999r.

d o w ó d:

akta emerytalne ZUS tom I:
          decyzja z dn. 19.03.2009r. – k. 41, wniosek z dn. 3.08.2015r. z załącznikami - k 256-261, dokumenty dotyczące korygowania okresów składkowych i wynagrodzenia – k. 265-273, decyzja z dn. 21.01.2016r. - k.274; tom II: wniosek – k. 1, decyzja z dn. 26.05.2015r. – k. 15, decyzja a dn. 24.08.2015r. – k. 17;
-  
akta kapitałowe
         : decyzja z dn. 23.04.2009r. z załącznikami – k. 39-41; decyzja z dn. 25.05.2015r. z załącznikami– k. 47-51; zestawienie okresów ubezpieczenia z dn. 21.01.2016r.– k. 52.
Sąd zważył:
Odwołanie wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie.
Stawiane w odwołaniu zarzuty okazały się bezpodstawne w świetle treści akt ubezpieczeniowych wnioskodawczyni. Wynika z nich, że jest ona uprawniona do dwóch emerytur – obliczanej na tzw. starych zasadach z art. 53 ustawy emerytalnej (system zdefiniowanego świadczenia) oraz emerytury z tytułu osiągniecia powszechnego wieku emerytalnego, z art. 24 ustawy emerytalnej, której wysokość oblicza się według odmiennych zasad z art. 26 tej ustawy (tzw. system zdefiniowanej składki). Zaskarżona decyzja, która- obok zarzutów odwołania -wyznacza zakres przedmiotu sporu w niniejszej sprawie, dotyczyła przeliczenia emerytury obliczonej na podstawie art. 53 ustawy emerytalnej.
Zgodnie z art. 53 w.w. ustawy emerytura wynosi:
1)24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, oraz
2)po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych,
3)po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych.
Katalog okresów składkowych i nieskładkowych zawiera art. 6 i 7 ustawy emerytalnej. Zgodnie z art. 7 ust. 5 przypadające przed dniem nabycia prawa do emerytury lub renty okresy urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych oraz okresy niewykonywania pracy - z powodu opieki nad dzieckiem stanowią okresy nieskładkowe. Wbrew żądaniom wnioskodawczyni brak jest przepisów, które pozwalałyby na zaliczenie powyższych okresów sprawowania opieki nad dzieckiem do okresów składkowych na potrzeby wyliczenia emerytury w oparciu o art. 53 ustawy emerytalnej. Nie było też podstaw do zastosowania przelicznika 1,3 do tych okresów. Możliwość taka istnieje zgodnie z art. 174 ust. 2a ustawy emerytalnej jedynie przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego. Jednakże kapitał początkowy nie jest elementem podstawy obliczania emerytury w systemie zdefiniowanego świadczenia, a ma znaczenie jedynie przy ustalaniu emerytur na nowych zasadach z art. 26 ustawy emerytalnej. Według tego przepisu emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183. W myśl art. 25 ust. 1 podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 ustawy emerytalnej, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego wart. 173-175oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart. 40a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniemust. 1a i 1b oraz art. 185.
Skoro zatem emerytura wnioskodawczyni w zaskarżonej decyzji nie była ustalana na podstawie art. 25 i art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, brak jest możliwości zastosowania przepisów ustawy z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy emerytalnej (Dz. U. poz. 552), wprowadzających w życie art. 174 ust. 2a, to brak jest tym samym podstaw prawnych do przeliczenia emerytury poprzez przyjęcie okresów niewykonywania pracy z powodu opieki nad dzieckiem przy zastosowaniu wskaźnika 1,3 % podstawy wymiaru.
Na marginesie należy zauważyć, że ostatnio ustalona wysokość kapitału początkowego, decyzją z dnia 25 maja 2015r., uwzględnia w sposób prawidłowy wymiar okresów składkowych i nieskładkowych z uwzględnieniem treści art. 174 ust. 2a ustawy emerytalnej, a przeliczenie emerytury powszechnej, na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej niezaskarżoną i ostateczną decyzją z dnia 24 sierpnia 2015r., uwzględnia treść powyższej decyzji kapitałowej.
Jednocześnie okresy składkowe oraz nieskładkowe, wskazane w skorygowanych dokumentach dotyczących ostatniego okresu zatrudnienia wnioskodawczyni nie były przez nią skutecznie zakwestionowane. Przyjęte wymiary okresów składkowych i nieskładkowych w zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, znajdują podstawę w dokumentach zgromadzonych przez organ rentowy, w tym uwzględniają skorygowane okresy nieskładkowe, wynikające ze świadectwa pracy i zaświadczenia, przedłożonych przez wnioskodawczynię wraz z wnioskiem o ponowne ustalenie wysokości emerytury z dnia 13 października 2015 r. Jednocześnie wnioskodawczyni nie podała żadnych twierdzeń i dowodów, które powodowałyby na ustalenie innego wymiaru okresów ubezpieczenia, niż wynika to z dokumentów uwzględnionych przez organ rentowy przy wydawaniu badanej decyzji z dnia 21 stycznia 2016r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał zaskarżoną decyzję za prawidłową i w konsekwencji na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.