Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 543/16
Data wyroku: 2016-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przedawnienie Karalności
Podstawa prawna: art. 92a kw

Sygn. akt IV Ka 543/16

UZASADNIENIE
P. Z.został obwiniony o to, że w dniu 22 sierpnia 2014 r. około godz. 08:15 na(...)kmdrogi ekspresowej (...)na wysokości miejscowościJ., powiat(...), woj.(...), kierował samochodem markiA. (...)onr. rej. (...)jadąc z prędkością 162 km/h przekroczył o 62 km/h dopuszczalną prędkość jazdy do 100 km/h wyrażoną znakiem B33; tj. za wykroczenie zart. 92ak.w. w zw. zart. 5 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym z dnia 20.06.1997 r.(Dz. U. nr 98 poz. 602 z późniejszymi zmianami) w zw. z§ 27(B33) ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim wyrokiem zaocznym z dnia 22 kwietnia 2016 roku w sprawie II W 758/14 uznał obwinionegoP. Z.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92a k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych.
Nadto zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Indywidualnej Kancelarii Adwokackiej adwokataW. D.kwotę 265,68 tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemuP. Z.z urzędu oraz zasądził od obwinionegoP. Z.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem obowiązku zwrotu zryczałtowanych wydatków postępowania i wymierzył obwinionemu opłatę w wysokości 50 złotych.
Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcęP. Z., jak i samego obwinionego.
Apelacja obrońcy obwinionego zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła obrazę przepisów postępowania poprzez naruszenie prawa do obrony obwinionego na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2016 roku i przeprowadzenie jej mimo usprawiedliwionej nieobecnościP. Z., tj.art 374§1 k.p.k.
W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Apelacja obwinionego zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła również obrazę przepisów postępowania poprzez naruszenie prawa do obrony obwinionego, a ponadto naruszenie przepisu§ 10 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, poprzez niezapewnienie wymogu identyfikacji pojazdu obwinionego w trakcie kontroli dla użytego do niej urządzenia pomiarowego; oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że obwiniony dopuścił się zarzucanego mu czynu, w szczególności poprzez małą wnikliwość Sądu w rozpoznaniu sprawy.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku ewentualnie uniewinnienie.
SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Apelacje skarżącego, jak i jego obrońcy okazały się o tyle skuteczne, że doprowadziły do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania, jednakże nie z powodu wskazanych w nich zarzutów.
Zaskarżony wyrok należało uchylić, zaś postępowanie w sprawie zarzuconegoP. Z.wykroczenia umorzyć z uwagi na stwierdzenie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci przedawnienia orzekania. Stosownie do treści art. 45 § 1 k.w., karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, a jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Skoro więc sąd I instancji ustalił, iż zarzucaneP. Z.zachowanie, wyczerpujące dyspozycję 92a k.w., miało mieć miejsce w dniu 22 sierpnia 2014 roku, to opisany wyżej dwuletni okres przedawnienia upłynął z dniem 22 sierpnia 2016 roku. Zatem w związku z przedawnieniem orzekania postępowanie należało umorzyć, albowiem stosownie do treściart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. nie wszczyna się postępowania w sprawie o wykroczenie, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. W sytuacji, gdy do ujawnienia tej przeszkody procesowej dochodzi na etapie postępowania apelacyjnego, umorzenie postępowania winno być poprzedzone uchyleniem zaskarżonego wyroku (art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.).
Podzielić przy tym należało pogląd zaprezentowany w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 roku (IV KKN 264/99 – LEX nr 54407), z którego wynika, że postępowanie należy umorzyć w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności, a nie ma od razu podstaw do uniewinnienia oskarżonego z braku czynu, lub braku znamion czynu jako wykroczenia, albo braku winy. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że przypisanego obwinionemu czynu w ogóle nie było, ani też, że czyn ten nie zawiera znamion wykroczenia. Nie można też mówić o oczywistym braku winy obwinionego, gdyż takowa wynika z zeznań świadków - funkcjonariuszy PolicjiW. O.iP. D., które dokonały pomiaru prędkości obwinionego przy pomocy laserowego przyrządu do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym, posiadającego wymaganą legalizację.
Dlatego też należało orzec jak w sentencji, uchylając zaskarżony wyrok i umarzając postępowanie wobec obwinionego. W zaistniałej sytuacji o kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 118 § 2 k.p.s.w., zasądzając jednocześnie wynagrodzenie dla obrońcy obwinionego z urzędu na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.