Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 940/15
Data wyroku: 2016-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Gąsior
Podstawa prawna: art. 6, 13, 32 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt VII U 940/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący  SSO Renata Gąsior
Protokolant  Emilia Poddębniak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. wW.
sprawyJ. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wysokość zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek
na skutek odwołaniaJ. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 2 sierpnia 2012 r., znak:(...)DZP-(...)
1. oddala odwołanie,
2. zasądza od odwołującegoJ. S.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.kwotę 7.200,00 zł (siedem tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE
W dniu 17 września 2012 r.J. S.złożył za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziału wW.odwołanieod decyzji ww. organu rentowego z dnia 2 sierpnia 2012 r. znak:(...)DZP-(...)wnosząc o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu odwołaniaJ. S.podkreślił, że przedmiotowa decyzja określa jedynie kwoty bez sposobu i podstawy ich wyliczenia. Ponadto odwołujący zaznaczył, że postępowanie wyjaśniające było prowadzonew okresie urlopowym, co uniemożliwiło mu udział w nim. Jednocześnie odwołujący wskazał, że nie kwestionuje istnienia zobowiązania i złożył deklarację co do podjęcia starań, aby je uregulować. Odwołujący wniósł również o przedstawienie szczegółowych wyliczeń podanych w decyzji kwot, wraz z podstawami od których wyliczenia te były dokonane, a ponadtoo umożliwienie mu czynnego udziału w postępowaniu.
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 17 października 2012 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaJ. S..
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy zaznaczył,że odwołujący, jako osoba prowadząca działalność gospodarczą oraz płatnik składek, był zobowiązany do opłacania należnych składek na ubezpieczenie społeczne za każdy miesiąc prowadzenia działalności gospodarczejbez uprzedniego wezwania, w obowiązującym terminie i w odpowiedniej wysokości. Z ustawowo nałożonego obowiązku odwołujący sięnie wywiązywał, w związku z czym powstało zadłużenie z tytułu niepłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za okres od kwietnia 2007 r. do lutego 2012 r., ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2009 r. do lutego 2012 r. oraz na Fundusz Pracy za okres od lipca 2007 r. do lutego 2012 r. Skarżona decyzja została wydana na potrzeby zabezpieczenia zobowiązań płatnika.
W odpowiedzi na zarzut braku możliwości uczestnictwa odwołującegow postępowaniu organ rentowy wskazał, że oddział kilkakrotnie udzielał płatnikowi na jego wniosek pisemnych informacji, a ponadto składał on wnioski o rozłożenie płatności na raty, lecz z powodu braku wymaganych dokumentów pozostawały one bez rozpatrzenia. Ponadto na prośbę płatnika przedstawiono wykaz rozliczenia wpłat w drodze postępowania egzekucyjnego oraz wpłat dokonanych na rachunek centralny za okres od stycznia 1999 r. do listopada 2009 r. Odwołujący został również poinformowany o toczącym się postępowaniu i przysługującym mu prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz prawie wglądu do akt, jednakże nie skorzystał z tych uprawnień.
Sąd Okręgowy, ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 sierpnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wydał decyzję znak(...)DZP-(...), w której stwierdził, żeJ. S.jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy, zaś wysokość zadłużenia na dzień wydania decyzji wraz z odsetkami wynosi 759.971,74 zł., w tym:

1
z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres 04/2007 - 02/2012 zadłużenie wynosi 453.418,76 zł plus odsetki liczone na dzień 2 sierpnia 2012 r. w kwocie 128.168,00 zł, koszty upomnienia w kwocie 228,80 zł oraz koszty egzekucyjne w wysokości 18.570,50 zł,

2
z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 10/2009-02/2012 zadłużenie wynosi 100.531,35 zł plus odsetki liczone na dzień 2 sierpnia 2012 r. w kwocie 19.400,00 zł, koszty upomnienia w kwocie 228,80 zł oraz koszty egzekucyjne 2.484,30 zł,

3
z tytułu składek na Fundusz Pracy za okres 07/2007 - 02/2012 zadłużenie wynosi 41.289,33 zł plus odsetki liczone na dzień 2 sierpnia 2012 r.w kwocie 12.585,00 zł., koszty upomnienia w kwocie 378,40 zł oraz koszty egzekucyjne w wysokości 1.615,00 zł(skarżona decyzja ZUS z 02.08.2012 r. k. 1 a.r.).

Dnia 21 marca 2012 r. Zakład zawiadomił płatnika składekJ. S.o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości należnościz tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i FGSP, wzywając jednocześnie płatnika do złożenia w terminie 7 dni pisemnych wyjaśnień w sprawie przyczyn nieopłacenia składek, pod rygorem wydania decyzji w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na podstawie zgromadzonych dowodów(k. 4 a.r.).Zawiadomienie odebrał osobiścieJ. S.w dniu 28 marca 2012 r.(k. 19 a.s.).
W załączniku do dokumentu(...)DZP-(...)z dnia 21 marca 2012 r. organ rentowy podał szczegółowe zestawienie należności z podziałem na fundusze i okresy(k. 5-8 a.r.).Płatnik nie złożył pisemnych wyjaśnień(okoliczność bezsporna).
Dnia 19 kwietnia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomił płatnikaJ. S.o zakończeniu postępowania dowodowego. Wyznaczono stronie 7-dniowy termin, licząc od dnia otrzymania zawiadomienia, na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy(k. 3 a.r.).Zawiadomienie odebrał osobiścieJ. S.w dniu 26 kwietnia 2012 r.(okoliczność bezsporna).Płatnik nie złożył pisemnych wyjaśnień oraz nie zgłosił zastrzeżeń co do prowadzonego postępowania dowodowego.
Zadłużenie z tytułu należności podane wdecyzji Nr (...)(...)z dnia 2 sierpnia 2012 r. zostało ustalone po rozliczeniu konta płatnika zgodnie zRozporządzeniem Rady Ministrów z 18 kwietnia 2008 r.(Dz. U z 2008 r. nr 78 z dnia 7 maja 2008 r; poz. 465) na podstawie przetworzonych deklaracji i wpłat przez Kompleksowy System Informatyczny ZUS w/g stanu na dzień wydania decyzji tj. 2 sierpnia 2012 r.
    (tom II akt rentowych).

Różnice w kwotach należności podane we wszczęciu postępowania w dniu 21 marca 2012 r. oraz podane w decyzji w dniu 2 sierpnia 2012 r. wynikają z:
- na FUS za miesiąc 07/2007 r. we wszczęciu postępowania kwota składki 4.842,00 w decyzji kwota składki 4.882,69 - różnica powstała w skutek złożenia przez płatnika w dniu 23 maja 2012 r. korekty deklaracji rozliczeniowej 04/11/2008 r. na wyższą kwotę składki na FUZ w związku z czym uległo zmianie rozliczenie konta,
- na FUS za miesiąc 07/2010 r. we wszczęciu postępowania kwota składki 2.991,00 w decyzji kwota składki 3.055,10 - różnica powstała w skutek pobrania z wpłaty należnych kosztów z postępowania egzekucyjnego tj. opłaty manipulacyjnej w kwocie 67,00 co miało wpływ na powiększenie kwoty zaległej składki,
- na FUS za miesiąc 05/2011 r. we wszczęciu postępowania kwota składki 6.325,21 i kwota składki 5.832,62 - różnica powstała w skutek wpływu z postępowania egzekucyjnego w dniu 3 kwietnia 2012 r. wpłaty w wysokości 547,99 która pokryła część należności głównej za 05/2011 r. w kwocie 492,59 i odsetki za 05/2011 r. w wysokości 55,40 zł,
- na FUZ za miesiąc 01/2012 r. we wszczęciu postępowania kwota składki 254,22 podstawie deklaracji 01/01/2012 z dnia 15 lutego 2012 r. w decyzji kwota składki 4.159 ustalona na podstawie deklaracji 02/01/2012 z dnia 23 maja 2012 r. - różnica wynikła po złożeniu przez płatnika korekty deklaracji.
J. S.przed wydaniem zaskarżonej decyzji wielokrotnie zwracał się z pisemną prośbą do Oddziału o podanie stanu konta. Odpowiedzi zostały udzielone, zaś płatnik nie złożył żadnych wyjaśnień ani zażaleń co do stanu konta(akta rentowe).
Wyrokiem z dnia 22 marca 2013 r. r. Sąd Okręgowy Warszawa Praga VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wW.oddalił odwołanieJ. S..Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy podzielił stanowisko organu rentowego i wskazał, że brak jakichkolwiek zastrzeżeń co do prawidłowości rozliczenia dokonanego przez organ rentowy, gdyż sam odwołujący w żaden sposób nie wskazywał, aby wyliczenia dokonane przez organ rentowy były w jakikolwiek sposób nieprawidłowe. Wskazane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwoty wpłat oraz wysokość należnych składek poszczególnych miesiącach nie była przedmiotem sporu, a odwołujący w tym zakresie nie zgłaszał żadnych zarzutów(wyrok z 22.03.2013 r. z uzasadnieniem k. 33-39 a.s.).
Wyrok powyższy został zaskarżony przez stronę odwołującą w drodze apelacji, wniesionej dnia 21 listopada 2013 r.(apelacja k. 51-52 a.s.).

    Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny III Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie uchylił zaskarżony wyroki przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do ponownego rozpoznania, pozostawiając Sądowi Okręgowemu rozstrzygnięcie o kosztach procesuw instancji odwoławczej.

W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny podzielił twierdzenia wyrażone przez odwołującego w treści apelacji, zgodnie z którymi zsumowane, poszczególne kwoty zadłużenia wynikające ze skarżonej decyzji organu rentowego nie dają kwoty 759.971,74 złotych, czyli wskazywanego w decyzji zadłużenia wraz z odsetkami za zwłokę. Sąd Apelacyjny podniósł argument, zgodnie z którym już proste działanie matematyczne wskazuje, ze łączna kwota zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz pracy wraz z odsetkami za zwłokę wynosi 755.392,44 złotych, a po doliczeniu należności z tytułu kosztów upomnień i kosztów egzekucyjnych łączna należność z decyzji ZUS wynosi 778.898,24 złotych.
Sąd Apelacyjny przekazując sprawę Sądowi Okręgowemu wskazałna konieczność rozważenia ewentualnego dowodu z opinii biegłego księgowego celem zweryfikowania danych zawartych w decyzji, przy czym wskazał,że w pierwszej kolejności Sąd Okręgowy powinien zobowiązać organ rentowy do przedstawienia szczegółowego wyliczenia należności wynikającychz decyzji, po czym w drodze wysłuchania informacyjnego ustalić,które należności i z jakich przyczyn są według niego kwestionowane(wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 06.05.2015 r. z uzasadnieniem k. 82-95 a.s.).
Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sąd Okręgowy nadał sprawie sygn. VII U 940/15 i wykonując wytyczne Sądu Apelacyjnego wskazane w powyższym wyroku, Sąd Okręgowy uzupełnił postępowanieo następujące czynności:
Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2015 r. Przewodnicząca zobowiązała pełnomocnika organu rentowego do przedstawienia w piśmie procesowymw terminie 14 dni szczegółowego wyliczenia należności odwołującego wynikających z decyzji ZUS z dnia 2 sierpnia 2012 r., zgodnie z wytycznymi Sądu Apelacyjnego wskazanymi w uzasadnieniu wyroku z 6 maja 2015 r. oraz różnic i przyczyn postania różnic w kwotach należności wskazanych w decyzji oraz w wyliczeniu należności przedstawionym przez ZUS Sądowi Apelacyjnemu(zarządzenie z 02.07.2015 r. k. 98 a.s.).
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.przedstawił stanowisko wydziału merytorycznegoz dnia 16 lipca 2015 r. Wydział merytoryczny Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przedstawił szczegółowe zestawienie należności odwołującego, obejmujące należne składki na ubezpieczenie społeczne za okres od kwietnia 2007 r. do lutego 2012 r., ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2009 r. do lutego 2012 r., na Fundusz Pracy za okres od lipca 2007 r. do lutego 2012 r., jak również terminy płatności każdej ze składek oraz odsetki powstałez tytułu ich nieopłacenia.
Jednocześnie organ rentowy poinformował, że łączna kwota zadłużeniaz tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotnei na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, odsetek, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych wskazana w skarżonej decyzji powstała w wyniku błędu rachunkowego, gdyż organ rentowy faktycznie nie uwzględnił przy jej obliczeniu kosztów egzekucyjnych na ubezpieczenia społeczne w łącznej wysokości 18.570,50 złotych. Po doliczeniu tych kosztów łączna kwota zadłużenia odwołującego wynosi 778,989,24 złote(pismo procesowe ZUS z 17.07.2015 r. k. 102 a.s., stanowisko wydziału merytorycznego z 16.07.2015 r. k. 103-106 a.s.).
W związku z przedstawieniem przez organ rentowy szczegółowego wyliczenia należności Sąd przesłał pismo procesowe organu rentowego zawierające stanowisko oddziału merytorycznego z zobowiązaniemdo ustosunkowania się do ww. stanowiska w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Pismo procesowe zostało wysłane odwołującemu po raz pierwszy w dniu6 sierpnia 2015 r., jednakże przesyłka została w dniu 21 września 2015 r. zwrócona do Sądu ze względu na jej nieodebranie w terminie(doręczenie odpisu pisma k. 109 a.s., zwrócona koperta k. 115 a.s.).Powyższe pismo zostało ponownie wysłane odwołującemu w dniu 29 października 2015 r.(k. 122 a.s.)i doręczone w dniu 20 listopada 2015 r.(elektroniczne potwierdzenie odbioruk. 123 a.s.).
J. S.pismem procesowym z dnia 27 listopada 2015 r. ustosunkował się do stanowiska organu rentowego i wskazał, że na podstawie danych przedłożonych w szczegółowym wyliczeniu należności nie można określić tego czy wyliczenia są prawidłowe, czy też nie. W ocenie odwołującego podanie okresu zaległości, terminu płatności, kwoty zaległościi kwoty odsetek niczego nie wyjaśnia; wskazał również, że brak m. in. podstawy wyliczenia w postaci kwoty składek zaewidencjonowanych za dany okresw systemie informatycznym ZUS, czy też informacji o rozliczaniu wpłatoraz nadpłat na dany okres(pismo procesowe odwołującego z 27.11.2015 r.k. 129 a.s.).
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu pełnomocnik organu rentowego pismem procesowym z dnia 17 grudnia 2015 r. przekazał zestawienie należności zawierające informacje w zakresie żądanym przez odwołującego, w zakresie wskazanym w piśmie procesowym odwołującego z dnia 27 listopada 2015 r.(pismo procesowe ZUS z 17.12.2015 r. k. 133-134 a.s., zestawienie należnościk. 135-146 a.s.).
Postanowieniem wydanym na rozprawie dnia 21 grudnia 2015 r.Sąd Okręgowy wezwałJ. S.do osobistego stawiennictwa celem przesłuchania w charakterze strony pod rygorem pominięcia dowodu z jego zeznań, z jednoczesnym doręczeniem odpisu pisma procesowego organu rentowego z 17 grudnia 2015 r. zakreślając termin 7 dnia ustosunkowanie siędo wyliczeń przedstawionych przez organ rentowy(protokół rozprawyz 21.12.2015 r. k. 150-151 a.s.).
W piśmie procesowym z dnia 14 stycznia 2016 r.J. S.wniósło odroczenie rozprawy, która miała odbyć się w dniu 21 stycznia 2016 r.i wyznaczenie nowego terminu. W uzasadnieniu pisma odwołujący wskazał,że w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie została mu doręczona żadna korespondencja z Sądu, jak również, że ze względu na podjęte wcześniej zobowiązania i ustalone terminy nie jest w stanie stawić się w Sądziew wyznaczonym terminie. Jednocześnie odwołujący wskazał aktualny adresdo doręczeń(pismo procesowe odwołującego z 14.01.2016 r. k. 155 a.s.).
Na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. Przewodnicząca stwierdziła,że korespondencja doręczana dotychczas na adres wskazywany przez odwołującego nie była faktycznie odwołującemu doręczana i wracała do Sądu jako nie podjęta w terminie, przy czym adres ten był adresem prawidłowym, wskazanym dotychczas przez odwołującego. Postanowieniem wydanymna rozprawie dnia 21 stycznia 2016 r. Sąd ponowił wezwanieJ. S.do osobistego stawiennictwa celem przesłuchania w charakterze stronypod rygorem pominięcia dowodu z jego zeznań oraz doręczenie odpisu pisma procesowego organu rentowego z 17 grudnia 2015 r. wraz z załącznikami zakreślając termin 7 dnia ustosunkowanie się do wyliczeń przedstawionych przez organ rentowy, pod rygorem uznania wyliczeń organu rentowegoza prawidłowe. Wezwanie zostało odwołującemu doręczone w dniu 1 lutym 2016 r.(protokół rozprawy z 21.01.2016 r. k. 157-158 a.s., elektroniczne potwierdzenie odbioru k. 164 a.s.).
J. S.stawił się na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. W trakcie rozprawy odwołujący oświadczył, że w jego ocenie nie jest możliwe określenie w jaki sposób nie zgadzają się wyliczenia przedstawione przez organ rentowy bez dokonania wyliczeń od początku podlegania ubezpieczeniom. Ponadto odwołujący oświadczył, że ze względu na dużą ilość dokumentów jaką musi przeanalizować z okresu pond 10 lat jest tak duża, że potrzebuje na to około2 miesięcy, w związku z czym wniósł o wyznaczenie mu nowego terminudo ustosunkowania się do stanowiska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jednocześnie odwołujący podkreślił, że nie wnioskuje o dopuszczenie dowoduz opinii biegłego sądowego w celu dokonania powyższej analizy, gdyż posiada wszystkie dokumenty źródłowe i dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi mu weryfikację danych przedstawionych przez organ rentowy(protokół rozprawy z 10.03.2016 r. k. 164-165 a.s).
Na rozprawie dnia 10 marca 2016 r. Sąd zakreślił odwołującemu termindo dnia 5 maja 2016 r. na przedstawienie szczegółowego stanowiskaco do wyliczeń organu rentowego zawartych w załączniku do pisma z dnia17 grudnia 2015 r., a w przypadku zgłaszania zastrzeżeń przedstawieniei umotywowanie swoich zastrzeżeń oraz dołączenie dokumentów źródłowychna poparcie swojego stanowiska, pod rygorem uznania wyliczeń organu rentowego za w pełni prawidłowe(protokół rozprawy z 10.03.2016 r. k. 164-165 a.s).
Odwołujący do dnia 2 czerwca 2016 r. nie ustosunkował się do wyliczeń organu rentowego z dnia 17 grudnia 2015 r.(protokół rozprawy z 02.06.2016 r. k. 166-167 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dowodówz dokumentów zawartych w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego.
Sąd uznał zebrany w sprawie materiał dowodowy za kompletny, wiarygodny i nie budzący wątpliwości. Dowody zebrane w sprawie były wiarygodne, uzupełniały się wzajemnie i tworzyły spójny stan faktyczny. Dokumenty składające się na materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania co do zasady nie były kwestionowane przez strony postępowania. Odwołujący nie wnosił zastrzeżeń co do waloru dowodowego dokumentów,a zrzuty dotyczyły obliczeń dokonanych przez organ rentowy, w związkuz czym Sąd uznał okoliczności wynikające z treści dokumentów za bezsporne.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
OdwołanieJ. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziału wW.z dnia 2 sierpnia 2012 r. znak:(...)DZP-(...)nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treściart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.) obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na terenie Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność. Jednocześnie zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 4 tej ustawy obowiązkowi ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, chorobowemui wypadkowemu podlegają osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności od dnia zaprzestania jej wykonywania, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
Stosownie zaś do treści art. 32 ww. ustawy do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytury Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców, ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne.
Ponadto zgodnie treścią art. 36 ustawy emerytalnej każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowym podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych, natomiast osoba, w stosunku do której wygasł tytuł do ubezpieczeń podlega wyrejestrowaniu z tych ubezpieczeń. Zgłoszenie do ubezpieczeń oraz zgłoszenie wyrejestrowania płatnika składek płatnik składek jest zobowiązany złożyć w terminie 7 dni od daty zaistnienia tego faktu.
W myśl art. 46 ust. 1 ustawy emerytalnej płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Nadto, stosownie do treściart. 47 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raport miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc, nie później niż:

1
do 10 dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie,

2
do 5 dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie,

3
do 15 dnia następnego miesiąca – dla pozostałych płatników.

Spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół prawidłowości skarżonego rozstrzygnięcia organu rentowego w zakresie ustalenia wysokości zadłużeniaJ. S.z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy.J. S.zakwestionował skarżoną decyzję organu rentowego ze względu na nieprzedstawienie w niej szczegółowych wyliczeń podanych w decyzji kwot, wraz z podstawami,od których te wyliczenia zostały dokonane. Jednocześnie odwołujący wskazał, że nie kwestionuje co do zasady ciążących na nim zobowiązań w stosunkudo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i wyraził chęć ich uregulowania,przy czym zaznaczył, że nie wie w jaki sposób kwoty przedstawione przez organ rentowy zostały wyliczone, gdyż skarżona decyzja takiego wyliczenianie zawiera, i w związku z tym wyraził chęć czynnego udziału w postępowaniu aby zapoznać się z zastosowaną metodą obliczenia wysokości zadłużeniaz tytułu składek.
Sąd Okręgowy na mocy pierwotnie wydanego w niniejsze sprawie rozstrzygnięcia oddalił odwołanieJ. S., wskazując na prawidłowość wyliczeń dokonanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wyrok ten został skutecznie zaskarżony przez odwołującego, który odniósł się do braku podstaw uznania ogólnej kwoty zadłużenia za obliczoną w sposób prawidłowy,gdyż kwoty cząstkowe widniejące w skarżonej decyzji po zsumowaniu prowadzą do otrzymania kwoty innej, niż wskazana przez organ rentowy jako ogólna kwota zadłużenia. Sąd Apelacyjny podzielił argumentację odwołującego i uchylając wyrok pierwotnie zapadły w sprawie wyroku przekazał ją do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi.
Sąd Okręgowy, stosując się do wytycznych wskazanych przez Sąd Apelacyjny, w pierwszej kolejności zobowiązał Zakład ubezpieczeń Społecznych do przedstawienia szczegółowego wyliczenia należności wynikających z decyzji w celu umożliwienia odwołującemu wskazania, które dokładnie należności i z jakich przyczyn są przez niego kwestionowane.W odpowiedzi na zobowiązanie organ rentowy przedstawił w toku postępowania bardzo szczegółowe wyliczenia obejmujące kwoty należnez tytułu składek, terminy ich płatności, kwoty zaległości oraz liczonych od nich odsetek, kwoty niedopłat, a także koszty egzekucyjne i upomnień. Zestawienia należności przedłożone przez organ rentowy w toku postępowania, stanowiące załączniki do pisma procesowego z dnia 16 lipca 2015 r. (k. 103-106 a.s.),a po zakwestionowaniu ich szczegółowości przez odwołującego, załączniki dołączone do pisma procesowego z dnia 17 grudnia 2015 r. (k. 133-146 a.s.), stanowiące w istocie tożsame rozliczenia zadłużenia odwołującego z tytułu poszczególnych składek, jednakże z uwzględnieniem większego stopnia szczegółowości tych rozliczeń, zostały przez Sąd uznane za prawidłowe. Analiza zestawień należności prowadziła do wniosku, że kwoty poszczególnych zadłużeń zostały obliczone prawidłowo; jedyny błąd powstał przyich sumowaniu, gdyż, jak wskazał organ rentowy, do kwot składekna ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy oraz odsetek od tych składek faktycznie nie uwzględniono sumy kosztów egzekucyjnych na ubezpieczenia społeczne w wysokości 18.570,50 złotych. Podkreślić przy tym należy, że sama kwota wynikająca z tego tytułu została wykazana w treści skarżonej decyzji, nie została ona jednak uwzględniona przy ostatecznym sumowaniu wszystkich kwot i kosztów składających sięna zadłużenieJ. S., w wyniku czego organ rentowy błędnie wskazał w decyzji, że kwota zadłużenia wynosi 759.971,74 złotych, zamiast prawidłowej kwoty 778.898,24 złotych.
Sąd Okręgowy zastosował się również do wytycznych Sądu Apelacyjnego w zakresie zagwarantowania odwołującemu możliwości zapoznania się ze szczegółowymi wyliczeniami poszczególnych kwot składających się na jego zadłużenie, jednakże odwołujący z tej możliwości nie skorzystał. Jak wynika z toku postępowania w niniejszej sprawie, odwołujący początkowo wykazywał inicjatywę w zakresie zapoznania się ze szczegółowymi wyliczeniami zadłużenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Pierwsze z wyliczeń przedłożonych przez organ rentowy zostało zakwestionowane przez odwołującego jako mało precyzyjne, nie zawierające kwestii takich jak kwoty składek zaewidencjonowanych za dany okres w systemie ZUS, co skutkowało zobowiązaniem organ rentowego przez Sąd do przedstawienia przez organ rentowy bardziej szczegółowego zestawienia należności i konsekwencji jego sporządzenie oraz prezentację w formie załącznika do pisma procesowego z dnia 17 grudnia 2015 r. Na późniejszym etapie postępowania inicjatywa odwołującego związku z dochodzeniem prawidłowego ustalenia wysokości należności z tytułu składek uległa jednak wyraźnemu osłabieniu. Pomimo dysponowania przez odwołującego szczegółowym zestawieniem należności załączonym do pisma z dnia 17 grudnia 2015 r. co najmniej od 1 lutego 2016 r. (kiedy to pismo zawierające zestawienie zostało mu doręczone wrazz zobowiązaniem do ustosunkowania się w terminie 7 dni)J. S.na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. wnosił o wydłużenie terminuna ustosunkowanie się do wyliczenia przedstawionego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych o dwa miesiące. Wniosek ten został przez Sąd rozpatrzony pozytywnie. Pomimo przedłużenia odwołującemu terminuna zajęcie stanowiska w stosunku do wyliczeń organu rentowego pod rygorem przyjęcia, że sposobu tych wyliczeń nie kwestionuje, jak również deklaracji odwołującego co do planowanego zweryfikowania wyliczeń należności oraz wobec jego oświadczeń o dysponowaniu odpowiednią wiedzą, umiejętnościami oraz zapleczem technicznym umożliwiającym taką weryfikację, odwołujący – choć faktycznie upłynęły trzy miesiące od dnia przedłużenia terminu (gdyż tyle czasu minęło pomiędzy rozprawami z dnia 10 marca 2016 r. oraz 2 czerwca 2016 r.) – swojego stanowiska w powyższej kwestii nie przedstawił.
Sąd Okręgowy zgodnie z wytycznymi Sądu Apelacyjnego wziął pod rozwagę dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowości celem zweryfikowania danych zawartych w skarżonej decyzji, jednakże wobec oświadczeń odwołującego złożonych na rozprawiew dniu 10 marca 2016 r. zdecydował o nieprzeprowadzaniu tego dowodu. Odwołujący osobiście oświadczył bowiem, że nie dostrzega potrzeby przeprowadzania tego dowodu, gdyż w jego ocenie trwało by to zbyt długoa ponadto posiada on dokumenty źródłowe oraz środki techniczne wymaganedo weryfikacji obliczeń dokonanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Odwołujący deklarował gotowość do przeprowadzenia stosownej analizy szczegółowego wykazu obliczeń zaprezentowanego mu przez organ rentowy. Sąd zwrócił również uwagę, że odwołujący zajmuje się profesjonalnie prowadzeniem księgowości, gdyż prowadzi działalność gospodarczą w postaci biura rachunkowego, jak również wyraźnie zaznaczył, że nie wnosio dopuszczenie powyższego dowodu. W tych okolicznościach Sąd,mając na uwadze treść wytycznych Sądu Apelacyjnego, nie uznał przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu księgowościza konieczne.
W tym kontekście Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie w pełni podziela pogląd Sądu Okręgowego w Warszawie wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie V Ca 2479/12, zgodnie z którym kontradyktoryjność procesu cywilnego wymaga, by strony wskazywały dowody w celu wykazania swoich twierdzeń. Bierność strony w tym zakresie (…) nie zobowiązuje sądu do prowadzenia dowodów z urzędu. Podporządkowanie się obowiązującym w procesie cywilnym zasadom, w tym zasadzie kontradyktoryjności, wymaga, aby strony powoływały dowody na poparcie swych twierdzeń, albowiem sądy ustalają fakty na podstawie dowodów. Bierność w tym zakresie nie zobowiązuje sądów do poszukiwania dowodówz urzędu, gdyż w myśl zasady kontradyktoryjności ciężar dowodu spoczywana stronach. To strony są dysponentem toczącego się postępowania dowodowego i to one ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Powyższe jasno wynika zart. 3 k.p.c., który wskazuje, że to na stronach spoczywa obowiązek dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdąi przedstawiania dowodów na ich poparcie (zob. wyr. Sądu Apelacyjnegow Łodzi z 7 października 2013 r. sygn. akt III AUa 27/13).
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy stwierdził, że skoro odwołujący nie przedstawił realnej inicjatywy co do zakwestionowania wysokości zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek, jak również nie wykazał aktywności procesowej w zakresie ustalenia rzekomo błędnie dokonanych przez organ rentowy obliczeń kwot należności składających się na jego zadłużenie,to w konsekwencji nie udowodnił podniesionych przez siebie twierdzeńw granicach zaskarżenia kwestionowanej decyzji organu rentowego. Okoliczność ta, wobec przedstawienia przez organ rentowy kompleksowych wyliczeń oraz zestawień należności wymaganych od odwołującego prowadziła do uznania odwołaniaJ. S.za niezasadne i skutkowałajego oddaleniem na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., o czym Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. z§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnychoraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm. Dz. U. z 2015 r. poz. 1078).

    Zarządzenie:(...)
(...)