Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 6/15
Data wyroku: 2016-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 6/15

UZASADNIENIE
W nocy z 24 na 25 listopada 2013 r.K. K.odwiedziłaK. M. (1)iK. Z.w ich mieszkaniu położnym wN.przyul. (...). Przyniosła ze sobą alkohol, który następnie razem z oskarżonymiK. Z.iK. M. (1)wypiły. Z uwagi na brak środków pieniężnych na zakup większej ilości alkoholu,K. Z.orazK. K.zaczęły rozmawiać o tym, żeby pójść dobaru (...)przyul. (...), w którym pracowała ich wspólna znajomaU. R..K. K.z racji tego, że w dniu 24 listopada 2013 r. pomagałaU. R.w pracy w barze, wiedziała, żeU. R.zostawiła otwarte okno od kuchni oraz że wyłączyła monitoring w barze.K. K.wiedziała też ile pieniędzy jest barze i gdzie są schowane.K. K.iK. Z.wiedziały, że do baru można się dostać przechodząc po dachu położonym nad basenem znajdującym się na hali(...).K. Z.wychodząc z domu zabrała nóż, który miał służyć do przecięcia siatki chroniącej przed owadami zamontowanej w otwartym oknie. Przy rozmowie i planach popełnienia przestępstwa obecna byłaK. M. (1). Wszystkie trzy dziewczyny udały się na teren(...). W czasie drogiK. M. (1)próbowała przekonać pozostałe dziewczyny, aby nie dokonywały kradzieży. Kiedy dotarły na miejsceK. Z.przecięła nożem siatkę zabezpieczającą przed owadami, zamocowaną w oknie, a następnie weszły razem zK. K.do środka baru przez otwarte w kuchni okno.K. Z.zabrała pieniądze w kwocie 1030 zł.
K. M. (1)stała kilka metrów od okna, nie chciała wejść do środka w celu kradzieży z uwagi na obawę przed ujęciem.
K. Z.orazK. M. (1)wyszły z baru przez okno, a następnie razem zK. M. (1)opuściły terenośrodka (...). WtedyK. Z.podzieliła skradzione pieniądze w ten sposób, że każda z dziewczyn otrzymała 250 zł. Pozostałe pieniądze przeznaczyły na zakup alkoholu i papierosów.
OskarżonaK. Z.ma 22 lata, ukończyła edukację na etapie gimnazjum, jest panną, nie pracuje, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest niekarana.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

- częściowo wyjaśnienia oskarżonejK. Z.(k. 38-39v, 60, 252-253), częściowo wyjaśnieńK. M. (1)(k. 43-44, 61-62, 254)
- zeznania świadkówM. W. (1)(k. 1-2v, 14v, 255-256, 327),U. R.(k4-5, 8v, 56), częściowo wyjaśnieniaK. K.(k27-27v, 344),
- oraz w oparciu o ujawnione i zaliczone w poczet materiału dowodowego:
protokół oględzin (k. 7), protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego (k.15), protokół przeszukania (k. 18-19, 20-21), dane o karalności (335, 336, 246), informacji o dochodach (k.283-286).
OskarżonaK. Z.przesłuchiwana w toku postępowania przygotowawczego przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Podała, że w dniu 24 listopada 2013 r. spotkała się zK. K., która przyszła do niej do domu. W domu była też jej siostraK. M. (1). Oskarżona wskazała, że razem zK. K.piły piwo, które przyniosłaK. K.. Podała, że nie miały więcej pieniędzy, więc rozmawiała zK. K., żeby wejść dobaru (...)i zabrać stamtąd pieniądze. O tym jak tam wejść i gdzie są pieniądzeK. K.wiedziała, gdyż była tam wcześniej i wiedziała to odU. R..K. Z.wyjaśniła, że we trzy poszły na basen przy(...). Weszły na basen, na górę. Wyszły na taras na papierosa. Oskarżona razem zK. K.weszły na dach na łączniku łączącym basen z halą(...), w którym jest(...)Olimp.K. M. (1)została na tarasie, gdyż nie chciała tego robić, mówiła żeby tego nie robić bo będzie lipa. Podała, że po dachu doszły do okna restauracji, które było otwarte, ale była tam rozciągnięta plastikowa siatka. Oskarżona wskazała, że wzięła z domu nóż, aby przeciąć siatkę. Przyznała, że to ona przecięła siatkę, a następnie weszła do środka razem zK. K.. Wyjaśniła, że z pomieszczenia w którym jest kasa zabrała banknoty, których było 980 lub 990 zł. Podała że po wyjściu z terenu(...)przeliczyła pieniądze. Stwierdziła, że każda z dziewczyn otrzymała po 250 zł. Pozostałe pieniądze zostały u niej. Miały za to kupować alkohol. Poszły do sklepu nocnego, w którym kupiły alkohol.
Na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. oskarżona również przyznała się do popełnienie zarzucanego jej czynu. Potwierdziła odczytane jej wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego.

Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego:

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonejK. Z.zasługiwały na wiarę w części. Sąd za niewiarygodne uznał je w części w jakiej oskarżona wskazała kwotę skradzionych pieniędzy. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonejK. Z.sprzeczne są z zeznaniami świadkaU. R., pracownicy baru, a jednocześnie koleżanki obu oskarżonych iK. K.. To świadekU. R.poprzedniego dnia liczyła utarg i dlatego wiedziała ile pieniędzy było pozostawionych w barze. W ocenie Sądu trudno znaleźć motyw ze względu na który świadekU. R., składając zeznania w tej sprawie miałaby celowo wskazywać wyższą kwotę pieniędzy, aniżeli rzeczywiście zostawione w kasie i następnie skradzione. Kwoty skradzionych pieniędzy nie można w ocenie Sądu ustalić na podstawie wyjaśnieńK. Z.,K. K.iK. M. (1). Wszystkie one przesłuchiwane w postępowaniu przygotowawczym szczegóły zdarzenia dotyczące m.in. kwoty skradzionych pieniędzy, wzajemnych rozliczeń, tego na co i kiedy zostały wydane pieniądze pochodzące z kradzieży, przedstawiały niejednolicie. Z wyjaśnieńK. Z.wynika, że skradziono 980 lub 990 zł, dokładnej kwoty nie pamiętała. Podała, że pieniądze przeliczyła po wyjściu z terenu(...). Wskazała, że każda z dziewczyn otrzymała po 250 zł. Pozostałe pieniądze zostały u niej. Kupiły za nie alkohol.
Z wyjaśnieńK. K.zaś wynika, że skradzionych pieniędzy było 800 zł.K. K.podała, że z tej kwoty dostała jedynie 200 zł oraz, że pozostałą częściąK. Z.miała podzielić się z siostrą. Podała, że po tym jak podzieliła pieniądze, toK. K.kupowała alkohol, który następnie razem spożywały. OskarżonaK. M. (2)zaś w ogóle nie wiedziała ile pieniędzy skradły jej siostra iK. K.. Podała, że następnego dnia znalazła w kieszeni spodni 250 zł.
Różnica w wartości skradzionych pieniędzy podana przez świadkaR.a oskarżonąK. Z., która dokonała kradzieży pieniędzy, potem je przeliczała i dzieliła, to kwota 40 lub 50 zł. Jeśli brać pod uwagę to, że zarówno przed popełnieniem przestępstwa, jak i po jego popełnieniu, oskarżonaK. Z.spożywała alkohol, że w czasie składania wyjaśnień nie pamiętała dokładnie kwoty skradzionych pieniędzy, że bezpośrednio po kradzieży, jak wynika z jej wyjaśnień nie przeliczała pieniędzy, zrobiła to później poza terenem(...), dzieląc po 250 zł dla siebie, siostry i koleżanki, a pozostałą kwotę przeznaczając na zakup alkoholu i papierosów, to kwota przez nią podana w wyjaśnieniach jako skradziona, wynikała zdaniem Sądu z niedokładnego przeliczenia przez oskarżoną pieniędzy. Dlatego ustaleń dotyczących kwoty skradzionych pieniędzy Sąd nie dokonał na podstawie jej wyjaśnień. W pozostałym zakresie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejK. Z., gdyż brak było podstaw do odmowy im wiarygodności. Oskarżona opisała szczegółowo przebieg zdarzenia. Wyjaśniła, że tej nocy piła razem z siostrą iK. K.alkohol przyniesiony przezK. K.. Wyjaśniła, że po wypiciu tego alkoholu z uwagi na to, że nie miały więcej pieniędzy na zakup alkoholu, postanowiły dokonać kradzieży pieniędzy zbaru (...), w którym dzień wcześniej byłaK. K., i która wiedziała ile i gdzie pieniędzy jest przechowywanych w barze. W zakresie w jakim oskarżona wskazała, że toK. K.wiedziała ile pieniędzy i gdzie są schowane wbarze (...), wyjaśnienia oskarżonej mają potwierdzenie w zeznaniachU. R., która potwierdziła, żeK. K.tego dnia pomagała jej w pracy, była obecna przy liczeniu utargu. OskarżonaK. Z.następnie opisała szczegółowo dalszy przebieg zdarzenia, wskazując, że to ona zabrała nóż, to ona przecięła siatkę i to ona weszła jako pierwsza do środka, wiedząc odK. K.gdzie iść po pieniądze oraz że to ona podzieliła potem skradzione pieniądze. Żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów nie pozwolił na odmowę wiarygodności wyjaśnień oskarżonejK. Z.w tej części.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomK. M. (1), że nie miała zamiaru dokonać kradzieży wspólnie i w porozumieniu ze swoją siostrą iK. K.. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonejK. M. (1)były zgodne z wyjaśnieniami jej siostryK. Z.. Obie oskarżone w toku postępowania konsekwentnie i zgodnie twierdziły, żeK. M. (1)w czasie drogi do baru i wtedy kiedy znalazły się terenie basenu w okolicybaru (...), przed dokonaniem kradzieży, nie chciała tego zrobić, mówiła do pozostałych dziewczyn, żeby tego nie robić. W momencie kiedyK. Z.przecinała siatkę w oknie,K. M. (1)stała pewnej odległości przed oknem, nie wchodząc do środka baru zK. Z.iK. K.. OskarżonaK. M. (1)wskazywała, że bała się, iż zostaną schwytane. Taka treść wyjaśnień obu oskarżonych nie stoi w sprzeczności z wyjaśnieniamiK. K., która opisując przebieg zdarzenia wskazała, żeK. M. (1)została przed oknem, jednak nie precyzując, czyK. M. (1)została przed oknem, stojąc na tzw. czatach w ramach wcześniej uzgodnionego podziału ról, czy też dlatego że, jak twierdziły obie siostry, nie chciała dokonać kradzieży. Tego nie dało się w toku postępowania sądowego sprecyzować z uwagi na to, że w dacie rozprawyK. K.nie żyła. W pozostałej części, w jakiej wyjaśnienia oskarżonejK. M. (1)korespondują z wyjaśnieniami oskarżonejK. Z.Sąd uznał za wiarygodne. Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast jej wyjaśnienia złożone na etapie postępowania przygotowawczego, w których wskazała, że nie otrzymała pieniędzy od siostry pochodzących z kradzieży oraz że dopiero następnego dnia znalazła w kieszeni spodni 250 zł. W tym zakresie wyjaśnienia te sprzeczne są z wyjaśnieniamiK. Z., które Sąd uznał za wiarygodne, a z których wynika, że jeszcze tej samej nocy dała siostrze i koleżance po 250 zł . OskarżonaK. M. (1)przyznała na etapie postępowania sądowego, że przyjęła pieniądze z kradzieży w kwocie 250 zł.
W ocenie Sądu wyjaśnieniaK. K.zasługiwały na wiarę w części w jakiej korespondowały z wyjaśnieniamiK. Z.. W pozostałym zakresie Sąd uznał je za niewiarygodne. Oceniając wyjaśnieniaK. K., Sąd miał na uwadze, że starała się umniejszyć swój udział w przestępstwie, wskazując, że toK. Z.wiedziała gdzie są pieniądze, że to był jej pomysł na dokonanie tego przestępstwa, choć z zeznań świadkaU. R.wynika, że toK. K.tego dnia pracowała w barze, była obecna przy liczeniu utargu z całego dnia, zatem zasady logiki i doświadczenia życiowego nakazują w tym względzie dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonejZ., że toK. K., a nieK. Z.wiedziała ile jest pieniędzy w barze, gdzie są schowane oraz że monitoring jest wyłączony, gdyż toK. K.tego dnia pracowała w barze, była obecna przy liczeniu utargu.
Odnośnie zeznańU. R.wskazać należy, iż brak było podstaw, aby odmówić im waloru wiarygodności. Zeznania świadka były bowiem logiczne, spójne.
Sąd ocenił jako wiarygodne zeznaniaM. W. (1). Jest to osoba obca dla oskarżonych, w żaden sposób nie zainteresowana tym, aby je pomówić o popełnienie przestępstwa na jej szkodę.
W ocenie Sądu brak było również podstaw aby kwestionować dokumenty znajdujące się w aktach sprawy w postaci protokołów zatrzymania, przeszukania, oględzin, danych o karalności, dochodach. Zostały one bowiem sporządzone przez uprawnione osoby, w ramach przypisanych im kompetencji i zgodnie z obowiązującymi przepisami, a ich treść nie była przez strony kwestionowana.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż obdarzone przez Sąd wiarą dowody wiążą się w logiczną całość i stanowią wystarczającą podstawę do uznania, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonąK. Z.przypisanego jej czynu i jej wina nie budzą wątpliwości. Oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała przedmiotowe jak i podmiotowe znamiona przypisanego jej w wyroku czynu.
W akcie oskarżenia zarzucono oskarżonej popełnienie przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.
W doktrynie prawa karnego oraz orzecznictwie od dawna jest utrwalony podgląd, że kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy jej sprawca zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczeniaw następstwie jakiegokolwiek fizycznego oddziaływania i usunięcia w ten sposób przeszkody materialnej będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zamknięciem tego pomieszczenia, utrudniającym dostęp do jego wnętrza(O. Górniok, W. Kozielewicz, E. Pływaczewski, B. Kunicka-Michalska, R. Zawłocki (red.), B. Michalski, A. Sakowicz, J. Skorupka, A. Wąsek (red.),Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 222-316, Warszawa 2010, t. II, s. 951 i n.; B. Michalski,Przestępstwa przeciwko mieniu. Rozdz. XXXV Kodeksu Karnego. Komentarz, Warszawa 1999, s. 91-95; wyrok SN z dnia 3 lutego 1999 r., V KKN 566/98, LEX nr 36726; wyrok SN z dnia 9 września 2004 r., V KK 144/04, LEX nr 137749).
W wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej wydanych przez Sąd Najwyższy, jeszcze pod rządemkodeksu karnego z 1969 r.(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1980 r., VII KZP 48/78, OSNKW 1980, nr 8, poz. 65) odnośnie do kradzieży wytłumaczono, żez istoty włamania wynika, iż jego obiektem może być tylko pomieszczenie zamknięte. W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy stwierdził, że „za pomieszczenie zamknięte można uznać m.in.: wszelkiego rodzaju budynki, skarbce, schowki (np. kasy pancerne, kasetki, szafy, biurka), specjalne środki transportu (np. kolejowe wagony, samochody: chłodnie, cysterny, warsztaty) i inne środki służące do transportu ludzi lub mienia oraz wszelkiego rodzaju zbiorniki i pojemniki służące do przechowywania, przekazywania lub przesyłania mienia do obrotu towarowego, transportu.Warunkiem uznania któregokolwiek z wymienionych przykładowo pomieszczeń za zamknięte, tj. za takie, które może być obiektem włamania, jest ustalenie nie tylko okoliczności, że powierzchnię zamkniętą tworzy jego zwykła konstrukcja, ale również i okoliczność, że jego otwory poza zwykłym zamknięciem(np. zamknięcie drzwi na zwykłą klamkę, haczyk, zewnętrzną zasuwkę; zbiornika lub pojemnika – zwykłą pokrywą) –były zaopatrzone w specjalne przeszkody materialne(zamknięcie)utrudniające dostęp do wnętrza pomieszczenia. Takimi przeszkodami materialnymi mogą byćw zależności od konstrukcji, rodzaju lub przeznaczenia pomieszczenia –np. różnego rodzaju kłódki czy plomby. Bezprawne sforsowanie wymienionych przykładowo przeszkód materialnych – podobnie jak bezprawne sforsowanie przeszkód materialnych będących stałymi elementami konstrukcji pomieszczeń (np. w postaci ścian, okien, drzwi, krat, wszelkiego rodzaju zamków, automatów zatrzaskowych) za pomocą fizycznego oddziaływania na nie w jakikolwiek sposób – stanowi włamanie”.
Zasadniczą kwestią, którą należy mieć na uwadze przy wykładniart. 279 § 1 k.k., jest kwestia usunięcia przeszkody materialnej, stanowiącej zabezpieczenie mienia. Musi być to przeszkoda będąca wyraźną manifestacją właściciela mienia zabezpieczenia go przed innymi osobami.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że oskarżonaK. Z.wspólnie zK. K.kradzieży dokonały w ten sposób, ze dostały się do wnętrza baruprzez otwarte okno, po uprzednim przecięciu siatkizamontowanej przy oknie, chroniąca pomieszczenie przed owadami. Siatka taka nie stanowiła przeszkody materialnej będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego.Siatka ta nie stanowiła specjalnego zamknięcie tego pomieszczenia, utrudniającego dostęp do jego wnętrza. Nie był to z pewnością element systemu zabezpieczenia mienia znajdującego się w barze. W ocenie Sądu Rejonowego zamocowanie takiej siatki w oknie nie jest wyrazem zabezpieczenia baru przed dostępem innych osób. Siatka ta spełniała jedynie funkcję porządkową, ochronną przed owadami. Siatka ta nie utrudniało dostępu do wnętrza pomieszczenia przez otwarte okno. OskarżonaK. Z.iK. K.podały, że była to siatka plastikowa. Jak wynika z wyjaśnieńK. Z., przecięła ją bez trudu zwykłym nożem do obierania ziemniaków.
W tej sytuacji zachowanieK. Z.w ocenie Sądu nie stanowiło wypełnienia znamion czynu zabronionego określonego wart. 279 § 1 k.k., a jedynie czynu określonego w treściart. 278 § 1 k.k.
Ustawodawca w przepisachart. 278§ 1 k.k.penalizuje zabór cudzej rzeczy ruchomej
„Cudza rzecz” to rzecz „cudza dla sprawcy”, który nie ma do niej żadnych praw.
Zgodnie z treściąart. 278 § 9 k.k.rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.
Zabór polega z kolei na wyjęciu rzeczy (mienia) cudzej przez sprawcę z władztwa posiadacza (właściciela) i objęcia go we własne posiadanie. Zabór mienia musi w każdym wypadku odbywać się wbrew woli właściciela, z reguły bez jego wiedzy. Dla realizacji znamienia zaboru rzeczy nie ma przy tym znaczenia, czy sprawca zabiera rzecz dla siebie, czy dla innej osoby. Istota zaboru sprowadza się bowiem do bezprawnego przysporzenia sprawcy lub komuś innemu korzyści z uszczerbkiem dla mienia pokrzywdzonego.
Kradzież, we wszystkich odmianach jest przestępstwem umyślnym , przy czym musi mu towarzyszyć tzw. dolus directus. Niezbędne jest zatem wykazanie, że sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, tzn. iż zmierzał do przywłaszczenia rzeczy i jednocześnie chciał przywłaszczyć sobie cudzą rzecz ruchomą. Zamiar przywłaszczenia zachodzi natomiast wówczas, gdy sprawca zagarnia cudzą rzecz, w celu zapewnienia sobie możliwości zapewnienia rozporządzenia mieniem tak, jakby była ona jego własnością(tak m.in. w komentarzu do kodeksu karnego, cz. szczególna, t. II pod red. A. Wąska, Warszawa 2006, str. 816-817).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż niewątpliwie oskarżonaK. Z.swoim zachowaniem w nocy z 24 na 25 listopada 2013 roku wyczerpała dyspozycję przepisuart. 278 §1 k.k.Niewątpliwie bowiem zabrała należące doM. W. (1)pieniądze zbaru (...)w kwocie 1030 zł .
Ujawnione w toku rozprawy dowody uznane za wiarygodne dowody wskazują, że druga z oskarżonychK. M. (1)uczestniczyła w nocy z 24 na 25 listopada 2013 r. w rozmowieK. Z.iK. K.na temat popełnienia przez nie przyszłego przestępstwa. Żaden dowód nie wskazywał, aby udział oskarżonejK. M. (1)w naradzie, rozmowie nad planowanym przestępstwem był istotny. ToK. K.wiedziała, że jedno z okien w barze jest otwarte, wiedziała jak się dostać do baru, ile jest pieniędzy. To ona miała wiedzę, na temat tego ile pieniędzy i gdzie są schowane, jak można dostać się do baru, że monitoring jest wyłączony. Zaś oskarżonaK. Z.wychodząc z mieszkania zabrała ze sobą nóż, który miał służyć do przecięcia siatki w oknie. NastępnieK. M. (1)towarzyszyła siostrze i koleżance w drodze do baru. Jednocześnie, jak wynika z wyjaśnieńK. Z.,K. M. (1)próbowała przekonać dwie pozostałe dziewczyny, aby nie dokonywały kradzieży. Wtedy kiedyK. Z.przecinała siatkę w oknie, a następnie wchodziła do baru, a po niejK. K.,K. M. (1)pozostała w pewnej odległości, nie chcąc wchodzić do środka z uwagi na to, że bała się że zostaną schwytane. Tak ustalone powyżej zachowanieK. M. (1)w ocenie Sądu nie było działaniem wspólnie i w porozumieniu w popełnieniu opisanego powyżej przestępstwa popełnionego przezK. Z.iK. K., skoro oskarżonaK. M. (1)swoim zamiarem nie obejmowała popełnienia tego czynu, jej zachowanie nie realizowało czasownikowych znamion czynności wykonawczych, nie stanowiło istotnego wkładu we wspólne działanie objęte porozumieniem, nie zapewniło lub ułatwiło realizacji uzgodnionego w ramach porozumienia wspólnego przestępczego zamachu. Należy podkreślić, że sama świadomość zachowań innych osób realizujących znamiona typu czynu zabronionego i obecność w pobliżu miejsca popełnienia przestępstwa, nie jest wystarczająca dla przyjęcia znamion współsprawstwa w popełnieniu tego czynu. Konieczna jest przede wszystkim realizacja znamion przedmiotowych współsprawstwa, wyrażająca się we wspólnej realizacji znamion określonego typu czynu zabronionego.
Natomiast z przeprowadzonych w toku rozprawy i uznanych za wiarygodne dowodów wynika bezspornie, że oskarżonaK. M. (1)już po popełnieniu przestępstwa, poza terenem(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjęła mienie w kwocie 250 zł, o którym wiedziała, że pochodzi z kradzieży. Czyn taki stanowi wykroczenie z art. 122 § 1 k.w.
Z uwagi na to, że od daty popełnienia tego czynu minęło dwa lata, postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. Zgodnie bowiem z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeśli zaś w tym okresie wszczęto postępowanie - a tak stało się w przedmiotowej sprawie - karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu.
Przystępując do uzasadnienia wymiaru kary oskarżonejK. Z., w pierwszej kolejności należy wskazać, iż Sąd zdecydował na skorzystanie z instytucji opisanej wart. 37 a k.k.Zgodnie z brzmieniem w/w przepisu, jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczająca 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę lub karę ograniczenia wolności, o której mowa wart. 34 § 1a pkt 1 lub 4 k.k.
Wymierzając karę ograniczenia wolności oskarżonejK. Z., Sąd dał także wyraz zaakcentowanej wart. 58 k.k.zasadzie prymatu kar wolnościowych. Jak wskazuje wymieniony powyżej przepis, jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Zdaniem Sądu, cele kary zostaną w przedmiotowej sprawie spełnione poprzez zastosowanie wobec oskarżonej kary ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. W ocenie Sądu proces resocjalizacyjny oskarżonej będzie przebiegał wydajniej w sytuacji, w której nie będzie ona traciła kontaktu z osobami, z którymi na co dzień przebywa, a więc z najbliższym środowiskiem rodzinnym. Bez wątpienia obowiązek, o którym mowa powyżej, będzie również dyscyplinował oskarżoną, pozytywnie wpływając na wdrożenieK. Z.do poszanowania porządku prawnego w przyszłości. U podstaw zastosowania w/w kary, leży także przekonanie wyrażone w literaturze, które podziela również Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę, a mianowicie iż jednym z celów każdej kary, a więc również kary ograniczenia wolności jest potrzeba wypracowania reintegracji sprawcy ze społeczeństwem (prewencja indywidualna) i przekonanie społeczeństwa, że nie każdy przestępca powinien być z niego wykluczony (tak słusznie(...)Prawa Karnego, red.M., wyd. 2, 2016,L.).
Jako okoliczności łagodzące dla oskarżonej, Sąd wziął po uwagę, jej dotychczasową niekaralność. Zdaniem Sądu, wymierzona kara jest adekwatna zarówno do stopnia społecznej szkodliwości czynu jak i stopnia winy oskarżonej.
Mając na uwadze, iż pokrzywdzona złożyła wniosek o naprawienie wyrządzonej przestępstwem szkody należało zobowiązać oskarżonąK. Z.do jej naprawienia, poprzez zobowiązanie do zapłaty kwoty 1030 złotych na rzecz pokrzywdzonejM. W..
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonąK. Z.od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, albowiem aktualnie oskarżona nie pracuje.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w wyroku.