Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 852/14
Data wyroku: 2016-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Ślubowski
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 kc i art. 361 kc

Sygn. akt II C 852/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 20 września 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, Wydział II Cywilny,w składzie:
Przewodniczący: S.S.R.K. Ś.
Protokolant: starszy sekretarz sądowyD. B.
po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 roku, wŁ.na rozprawie jawnej,
sprawy z powództwaP. P.
przeciwko(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wS.
o zadośćuczynienie w kwocie 3 000,00 zł

1
oddala powództwo,

2
zasądza odP. P.na rzecz(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wS.kwotę 1 478,90 zł (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt osiem złotych 90/100) tytułem zwrotu kosztów procesu,

3
nakazuje zwrócićP. P.ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 800,00 zł (osiemset złotych) tytułem niewykorzystanej zaliczki uiszczonej na poczet przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, zaksięgowanej pod pozycją(...)/(...),

4
nakazuje zwrócić(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wS.ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 28,48 zł (dwadzieścia osiem złotych 48/100) tytułem niewykorzystanej zaliczki uiszczonejna poczet przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, zaksięgowanejpod pozycją(...)/(...).

Sygnatura akt II C 852/14

UZASADNIENIE
P. P., reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – radcę prawnego, wystąpił z powództwem przeciwko(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wS.o zapłatę kwoty 3 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17 lipca 2014 roku do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych.
(pozew wraz z uzasadnieniem k. 2-4)
Pozwany(...) S.A.z siedzibą wS., będący następcą prawnym(...) S.A.z siedzibą wS., reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – radcę prawnego, wniósł o oddalenie powództwa w całości. Pozwany żądał zapłaty przez powoda na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
(odpowiedź na pozew z uzasadnieniem k. 24-29)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 czerwca 2014 roku wŁ., kierujący pojazdem markiC. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania i najechał na pojazd markiA. (...). Bezpośrednio przed zdarzeniem samochód markiA. (...)$ stał. Pojazdem markiA. (...)kierował powód. W dacie tego zdarzenia sprawca zdarzenia był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej w(...) S.A.z siedzibą wS..
(bezsporne)
W dniu 2 lipca 2014 roku powód zgłosił się doWojewódzkiej (...)wŁ., podając w wywiadzie lekarskim występowanie od dnia 1 lipca 2014 roku dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego, bez urazu, poza pracą. Wykonano zdjęcie RTG. U powoda stwierdzono nerwoból okolicy szyi.
(zaświadczenie k. 14, kserokopia dla lekarza kierującego / POZ k. 15)
Powód nie kontynuował leczenia. Po wypadku powód nie przebywał na zwolnieniu lekarskim.
(bezsporne)
Na skutek uderzenia przez cofający samochód markiC. (...)w przód stojącego samochoduA.nie wystąpiła trwała deformacja elementów przodu samochoduA. (...). Prędkość kolizyjna była niewielka i wynosiła kilka kilometrów na godzinę. Przeciążenia działające na osobę kierowcy samochoduA. (...)w trakcie przedmiotowego zdarzenia były na tyle małe, iż nie wywołałyby one istotnego przemieszczenia się ciała kierowcy, nawet w przypadku braku zapięcia pasów bezpieczeństwa. W trakcie tego zdarzenia nie występowały siły, które mogłyby skutkować powstaniem obrażeń kręgosłupa szyjnego u kierującego samochodem markiA. (...). Brak medycznych dowodów na okoliczność doznania obrażeń ciała przez powoda w wyniku wyżej wskazanego zdarzenia. Nie występuje powiązanie pomiędzy zgłaszanymi przez powoda podczas wizyty lekarskiej w dniu 2 lipca 2014 roku subiektywnymi dolegliwości bólowymi kręgosłupa w odcinku szyjnym z wyżej wskazanym zdarzeniem.
(opinia sądowo-lekarska k. 129-131, opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej i analizy wypadków komunikacyjnych k. 133-150)
Pełnomocnik powoda zgłosił szkodę(...) S.A.z siedzibą wS.
(bezsporne)
(...) S.A.z siedzibą wS.odmówiła wypłaty świadczenia na rzecz powoda.
(bezsporne)
W trybieart. 492 § 1 k.s.h.w zw. zart. 516 § 6 k.s.h.nastąpiło połączenie(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wS.z(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wS.poprzez przejęcie w drodze przeniesienia całego majątku(...) S.A.wS.na(...) S.A.z siedzibąS..
(bezsporne)
Sąd odmówił wiary zeznaniom powoda w części w jakiej dotyczyły odniesionych przez powoda obrażeń ciała w następstwie kolizji drogowej, doznań psychicznych i fizycznych powoda po wyżej wskazanym zdarzeniu mającym być – według powoda – źródłem szkody powoda. Powód zeznał, że na skutek tego zdarzenia doznał urazu ciała w postaci nerwobólu szyi, jednakże twierdzenie powoda nie koreluje z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z opinią biegłych z zakresu medycyny sądowej oraz analizy wypadków drogowych. Nadto, powód twierdził, iż zgodnie z zaleceniem otrzymanym od lekarza dyżurującego w(...)wŁ., przez 10 dni nosił kołnierz ortopedyczny, jednak załączona dokumentacja medyczna okoliczności tej nie potwierdza. Z tożsamych przyczyn Sąd odmówił wiary zeznaniom świadkaD. P.– żony powoda, bowiem zeznania te nie są spójne z obiektywnymi dowodami w sprawie.
Sąd oddalił wniosek powoda o przedłużenie terminu do uiszczenia zaliczki na wydatki związane ze zgłoszonym wnioskiem o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, do zapłaty której to powód został zobowiązany, albowiem termin czternastu dni wskazywany przez przepisart. 1304§ 1 i § 2 k.p.c.jest terminem maksymalnym, którego nie można już przedłużyć.
Sąd postanowił na podstawieart. 1304k.p.c.pominąć czynność w postaci przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego neurologa, albowiem powód uiścił zaliczkę na wydatki związane z przeprowadzeniem tego dowodu po terminie maksymalnym wyznaczonym przez ustawodawcę, bo po terminie czternastu dni, który to termin został zakreślony powodowi. W tej sytuacji Sąd musiał na podstawie powyżej wskazanego przepisu pominąć czynność w postaci przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego neurologa, o czym stanowi normaart. 1304§ 4 k.p.c.w zw. zart. 1304§ 2 k.p.c.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn i na odstawie przepisów, jak niżej.
W myślart. 822 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Nadto, uprawniony do dochodzenia odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia O.C. może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń, stosownie do normyart. 822 § 4 k.c.Zgodnie natomiast z przepisem art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i (...) (Dz. U. nr 124, poz. 1152), z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem posiadanego pojazdu przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Zgodnie z normąart. 361 § 1 k.c., zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Przepis ten zawiera odwołanie do teorii adekwatnego związku przyczynowego, która odpowiedzialnością podmiotu obejmuje jedynie zwykłe, regularne następstwa danej przyczyny. Zgodnie z tą teorią związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy w zestawie wszystkich przyczyn i skutków występują takie przyczyny, które normalnie powodują określone skutki. Przymiotnik „normalne” oznacza skutki typowe lub oczekiwane w zwykłej kolejności rzeczy, a więc niebędące rezultatem jakiegoś zupełnie wyjątkowego zbiegu okoliczności. W wyroku z dnia 08.12.2005 roku, w sprawie o sygnaturze akt III CK 298/05, Sąd Najwyższy wskazał, co następuje: „Związek przyczynowy jest kategorią obiektywną i należy go pojmować jako obiektywne powiązanie ze sobą zjawiska nazwanego "przyczyną" ze zjawiskiem określonym jako "skutek". Ustawodawca wprowadzając wart. 361 § 1 k.c.dla potrzeb odpowiedzialności cywilnej ograniczenie odpowiedzialności tylko za normalne, typowe, występujące zazwyczaj następstwa działania lub zaniechania, z których szkoda wynikła, nie wprowadza pojęcia związku przyczynowego w rozumieniu prawnym odmiennego od istniejącego w rzeczywistości. Ogranicza tylko odpowiedzialność do wskazanych w przepisie normalnych, adekwatnych następstw. Istnienie związku przyczynowego jako zjawiska obiektywnego jest determinowane określonymi okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy i dlatego istnienie związku przyczynowego bada się w okolicznościach faktycznych określonej sprawy”. Ocena, czy skutek jest normalny, powinna być oparta na całokształcie okoliczności sprawy oraz wynikać z zasad doświadczenia życiowego i zasad wiedzy naukowej, specjalnej. Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 czerwca 1956 roku, w sprawie o sygnaturze akt 3 CR 515/56, opublikowanym w OSN 1957/1/24.
W celu stwierdzenia związku pomiędzy wypadkiem a stanem zdrowia powoda w sprawie przeprowadzony został dowód z łącznej opinii biegłych z zakresu medycy sądowej i analizy wypadków drogowych. Na podstawie połączonych opinii należało wyprowadzić wniosek o braku związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem z dnia 30 czerwca 2014 roku, tj. wyżej wskazanym wypadkiem, jakiemu uległ powód, a rozmiarami i charakterem zgłaszanych przez powoda urazów ciała. Pomiędzy wskazanymi faktami, które miałyby stanowić przyczynę i skutek, nie zachodzi opisana wcześniej więź o charakterze normalności, typowości, adekwatności. Jak wskazał biegły do spraw medycyny sądowej, który sporządzał opinię w niniejszej sprawie, która to opinia nie była kwestionowana przez żadną ze stron, jedyne rozpoznanie u powoda to nerwoból, który nie jest chorobą ani jednostką urazową, a jedynie objawem. Dodatkowo, brak obiektywnego medycznego dowodu na doznanie przez powoda urazów w wyniku wyżej wskazanej kolizji z dnia 30 czerwca 2014 roku. Biegły podkreślił, iż wobec braku u powoda obrażeń ciała lub innych obiektywnych następstw o charakterze urazowym nie było podstaw do oceny wpływu tego zdarzenia na zdrowie fizyczne powoda. Biegły ten wydał przedmiotową opinię przy konsultacji z biegłym sądowym z zakresu ruchu drogowego, który również zanegował, by przebieg wypadku, a zwłaszcza wielkość sił działających na powoda, mogły przyczynić się do powstania u powoda jakichś obrażeń ciała. Biegły ten wyjaśnił, iż wypadek ten nie przebiegał w sposób nagły, bowiem - jak przyznał powód - widział on cofający w jego kierunku samochód sprawcy kolizji drogowej, zatem miał czas przygotować się do uderzenia. W trakcie tego zdarzenia na samochód powoda nie oddziaływały siły, które mogłyby skutkować powstaniem obrażeń kręgosłupa szyjnego u powoda.
Reasumując, nie można mówić o normalności następstwa, jeżeli nie ma ono charakteru standardowego, występującego zazwyczaj, w stosunku do przeważającej ilości przypadków.
Sąd uznał, iż opinie zostały sporządzone w sposób prawidłowy, rzetelny, zawierały logiczne i umotywowane przedstawienie wyprowadzonych przez biegłych wniosków. Biegły z zakresu ruchu drogowego na podstawie dokumentacji fotograficznej uszkodzonego pojazdu powoda, jak i zeznań powoda co do okoliczności przebiegu zdarzenia, przeprowadził symulację uderzenia cofającego samochodu markiC.w stojący samochód markiA. (...), a zatem istota opiniowania została oddana w sposób wręcz pogłębiony. Tym samym sporządzone w sprawie opinie odpowiadały obowiązującym regułom, a przez to były wiarygodne i mogły stanowić podstawę do poczynienia stanowczych ustaleń w zakresie braku związku przyczynowego pomiędzy wyżej wskazanym wypadkiem z dnia 30 czerwca 2014 roku a zgłaszanymi przez powoda obrażeniami ciała. Można zresztą dodać, że z dokumentacji medycznej wynika, iż zgłaszane przez powoda obrażenia ciała w postaci nerwobólu szyi nie mają charakteru urazu, co podał sam powód w wywiadzie lekarskim. Prowadzi to do wniosku, iż nerwoból szyi u powoda nie stanowi następstwa wypadku z dnia 30 czerwca 2014 roku, w związku z czym pozwany nie jest zobowiązany do zapłaty powodowi zadośćuczynienia za krzywdę.
Należy zatem dojść do przekonania, iż powód nie wykazał, aby zgłaszane przez niego dolegliwości pozostawały w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 30 czerwca 2014 roku, mającym stanowić źródło krzywdy po jego stronie, a tym samym istnienia po stronie pozwanego zobowiązania do spełnienia świadczeń wskazanych w pozwie.
Sąd oddalił wobec tego powództwo w całości, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c., jak w punkcie drugim sentencji wyroku i obciążył tymi kosztami powoda jako przegrywającego proces w całości.
Pozwany poniósł koszty procesu obejmujące wynagrodzenie biegłych sądowych za wydanie opinii w kwocie 1 471,52 złotych oraz koszt notarialnego poświadczenia zgodności dokumentu w postaci pełnomocnictwa w kwocie 7,38 zł.
Sąd, stosownie do normy art. 84 ust. 2 w zw. z art. 80 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.), orzekł, jak w punktach trzecim i czwartym sentencji wyroku.