Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 88/15
Data wyroku: 2016-04-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: umorzenie

Sygn. akt VI W 88/15
(...).2014

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Justyna Tsaykler
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Straży MiejskiejW.
przeciwko
K. S.synowiJ.iM.z d.S.,ur. (...)wB.
obwinionemu o to, że: w dniu 20 lutego 2014r. o godz. 12:06 weW.naul. (...), kierując pojazdem markiO.onr rej. (...), przekroczył dozwoloną prędkość na tym odcinku drogi o 24 km/h, uzyskując prędkość według wskazania fotoradaru 74 km/h, czym nie dostosował się do ograniczenia prędkości w terenie zabudowanym do 50 km/h,
tj. o czyn z art. 92a kw

I
na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww zw. zart. 45 § 1kw umarza postępowanie;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwkosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 20 lutego 2014 r. o godz. 12.06 Straż MiejskaW., przy użyciu fotoradaru, zarejestrowała naul. (...)weW.samochód markiO.o numerze rejestracyjnym OB.(...), którego kierujący przekroczył dozwoloną w tym miejscu prędkość o 24 km/h.
Samochód w czasie, gdy doszło do powyższego wykroczenia prowadziłK. S..
Dowód: wyjaśnienia obwinionego z dnia 23 września 2015 r. (częściowo)
dokumentacja fotograficzna k. 5
opinia biegłej antropolog k. 69 - 76
Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, że sprawcą wykroczenia opisanego we wniosku o ukaranie byłK. S..
Możliwości takiej nie wykluczał sam obwiniony, składając przed Sądem wyjaśnienia w dniu 23 września 2015 r., a jednoznacznie potwierdziła ją opinia biegłej antropolog. Rzetelność tego dowodu nie budziła zastrzeżeń Sądu, dlatego został przyjęty za podstawę ustaleń faktycznych.
Opinia biegłej antropolog wpłynęła do Sądu w dniu 29 lutego 2016., tymczasem w dniu 20 lutego 2016 r. nastąpiło przedawnienie orzekania w przedmiotowej sprawie.
Czyn, którego dotyczyło przedmiotowe postępowanie miał miejsce w dniu 20 lutego 2014 r., zgodnie zaś z przepisem art. 45 § 1 kw, karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
Przedawnienie karalności czynu stanowi bezwzględną negatywną przesłankę procesową, obligującą Sąd do umorzenia postępowania w myślart. 5 § 1 pkt 4 kpw. Merytoryczne wypowiedzenie się co do winy byłoby w takiej sytuacji możliwe wyłącznie – jak wskazuje się w orzecznictwie – w wypadku, gdyby zgromadzony dotychczas materiał dowodowy uzasadniał uniewinnienie sprawcy. W przedmiotowej sprawie nie mogło być mowy o takim orzeczeniu, bowiem materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał obwinionegoK. S.jako sprawcę czynu objętego zarzutem wniosku o ukaranie.
Konsekwencją umorzenia postępowania było obciążenie jego kosztami Skarbu Państwa - po myśliart. 118 § 2 kpw.