Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 48/16
Data wyroku: 2016-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Karol Skocki

Sygn. akt IIKa 48/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 kwietnia  2016 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Karol Skocki
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu  1.04.2016 r.
sprawyW. W.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku  Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 21 grudnia  2015 r.       sygn. akt IIK 1042/15

1
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wysokość orzeczonego w punkcie IV świadczenia pieniężnego podwyższa do kwoty 3000 (trzech tysięcy) złotych.

2
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

3
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 50 zł oraz wymierza mu opłatę w kwocie 100 zł za obie instancje.

SSO Karol Skocki
Sygn. akt IIKa 48/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie II K 1042/15 warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonemuW. W.o to, że w dniu 10 sierpnia 2015r. ok. godz. 16:15 wK.naul. (...)prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, kierował samochodem osobowym markiB. (...)onr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości 0,36 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.na okres próby 2 lat, orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B na okres 1 roku oraz orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 500 złotych.
Wyrok ten został zaskarżony przez prokuratora i obrońcę oskarżonego.W. W..
Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego i – zarzucając mu obrazę przepisu prawa materialnegoart. 115 § 2 k.k.polegającą na wyrażeniu przez sąd błędnego poglądu, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonegoW. W.popełnionego w ustalonych przez sąd okolicznościach nie jest znaczny i w następstwie tego niesłuszne warunkowe umorzenia postępowania – wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia środka karnego i – zarzucając mu niesłuszne zastosowanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B na okres 1 roku przez niedostateczne rozważenie dyrektyw jego wymiaru zart. 53 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 56 k.k.w zakresie dotyczącym stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu, celów wychowawczych, rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, sposobu życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowania się po jego popełnieniu – wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uchylenie orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B na okres 1roku.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się uzasadniona częściowo, a mianowicie w zakresie orzeczonego środka karnego –świadczenia pieniężnego, w pozostałym zakresie apelacja ta nie zasługuje na uwzględnienie; natomiast apelacja obrońcy oskarżonego okazała się całkowicie bezzasadna.
Jeśli chodzi o apelację prokuratora to nie można podzielić postawionego zarzutu, że sąd I instancji nienależycie ocenił stopień szkodliwości społecznej czynu oskarżonego.
Należy podkreślić, że zgodnie z treścią przepisuart. 115 § 2 k.k.przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.
Sąd I instancji oceniając szkodliwość społeczną czynu oskarżonego dostatecznie swoje stanowisko uzasadnił. Rzeczywiście wyniki badań przeprowadzonych u oskarżonego nie wskazywały na to, żeby jego stan nietrzeźwości był znaczny, wprost przeciwnie, zawartość alkoholu w wydychanym powietrzy nieznacznie przekraczała dolną granicę progu ustawowego dla przypisanego mu przestępstwa. Zachowaniu oskarżonego nie towarzyszyły żadne inne negatywne działania, mogące mieć wpływ na zwiększenia niebezpieczeństwa w ruchu drogowym.
W tym stanie rzeczy nie było przeciwskazań, do uznania czynu oskarżonego za czyn cechujący się nieznacznym stopniem szkodliwości społecznej, a w konsekwencji, przy zachowaniu pozostałych wymogów, do warunkowego umorzenia postępowania.
Sygnalizowana w apelacji okoliczność, że nastąpiło po dni 1 lipca 2015 roku, zaostrzenie odpowiedzialności karnej za przestępstwa polegające na kierowaniu pojazdami w stanie nietrzeźwości, samo przez się, nie może powodować rezygnacji ze stosowania tej instytucji prawnej, choć okoliczność ta oczywiście powinna mieć wpływ na dobór odpowiednich środków karnych.
Właśnie w trosce o właściwe oddziaływanie wychowawcze i zapobiegawcze tej instytucji wobec oskarżonego i właściwy odbiór społeczny tego orzeczenia, sąd odwoławczy podwyższył wysokość orzeczonego świadczenia pieniężnego do kwoty 3000 zł. W tym zakresie należy zgodzić się z prokuratorem, że orzeczenie tego świadczenia w kwocie 500 zł ma charakter jedynie symboliczny i nie jest adekwatne do rodzaju popełnionego przestępstwa.
Nie można podzielić stanowiska obrońcy oskarżonego co do wątpliwości odnośnie zastosowania wobec oskarżonego przez sąd I instancji. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do kierowania których uprawnia prawo jazdy kat. B
Zaznaczyć należy, że aktualnie obowiązujące przepisy -art. 42 § 2 k.k.przewidują dolną granicę 3 lat, co do obowiązku orzeczenia tego rodzaju środka karnego w przypadku skazania za przestępstwo kierowania pojazdami w stanie nietrzeźwości. Dlatego należy uznać, że sąd I instancji orzekając ten środek na okres 1 roku wykazał się dużą wyrozumiałością, a przy tym należycie uwzględnił wszystkie okoliczności dotyczące charakteru przestępstwa, jego szkodliwości społecznej oraz właściwości i warunków osobistych oskarżonego.
Pamiętać przy tym należy, że orzeczenie zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu drogowym, poza zadaniami zabezpieczającymi społeczeństwo przed uczestnikami ruchu stwarzającymi zagrożenie, ma także funkcję odziaływania wychowawczego oraz zapobiegawczego, tym samym musi spełniać swe zadania w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej.
Zdaniem sądu odwoławczego właśnie orzeczony zakaz kierowania pojazdami we wskazanym zakresie i zmieniony prze sąd odwoławczy obowiązek świadczenia pieniężnego właściwie te zadania spełnią.
Sąd odwoławczy w oparciu o treśćart. 437 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 4 k.p.k., uznając częściową zasadność podniesionych zarzutów przez prokuratora, zmienił w tym zakresie wyrok, natomiast w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.orazart. 7w zw. zart. 8 ust. 1 pkt 4 i art. 12 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.(Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami).
SSO Karol Skocki