Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 181/16
Data wyroku: 2016-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska
Słowa kluczowe: Poczytalność
Podstawa prawna: art. 178a § 1 i 4 kk

Sygn. akt VI Ka 181/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodnicząca: SSO Małgorzata Bańkowska
Protokolant asystent sędziego Jakub Nasiłowski
przy udziale prokuratora Jerzego Kopeć
po rozpoznaniu dnia 18 kwietnia 2016 r. wW.
sprawyD. J., s.C.iE.,ur. (...)wL.
oskarżonego o przestępstwo zart. 178a § 1 i 4 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 17 listopada 2015 r.    sygn. akt II K 9/13
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. K.kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatku VAT; zwalnia oskarżonego od opłaty za II instancję oraz pozostałych kosztów postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn.akt VIKa 181/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy oskarżonegoD. J.nie zasługuje na uwzględnienie.
Wnikliwa analiza całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie daje zdaniem sądu odwoławczego, podstaw do stwierdzenia, jak chce tego skarżący, że sąd meritii dopuścił się obrazy przepisów prawa procesowego, wskazanych w treści apelacji.
Sąd Rejonowy ocenił wszystkie dowody i wskazał, którym z nich dał wiarę, a którym odmówił tego waloru, przedstawiając przy tym logiczny tok rozumowania przy wyciąganiu wniosków z poszczególnych okoliczności i zdarzeń zaistniałych w sprawie.
Sąd słusznie odmówił wiarygodności zeznaniomM. J., albowiem jej twierdzeniu, że oskarżony nie pił alkoholu w dniu zdarzenia, przeczy wynik badania alkomatem, jakiemu został poddany przez funkcjonariuszy po zatrzymaniu do kontroli drogowej.
Bezzasadne są więc sugestie zawarte w apelacji, że funkcjonariusze mogli pomylić objawy epilepsji ze stanem nietrzeźwości.
Sąd nie neguje, żeD. J.cierpi na tą chorobę, lecz stwierdza, że to nie ona była przyczyną bełkotliwej mowy i zataczania się po wyjściu oskarżonego z radiowozu, a właśnie stan nietrzeźwości.
Skarżący, stara się dowieść, żeD. J.przebył tego dnia atak epilepsji, co wyłączyło jego świadomość i miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że aby było można rozważać taką ewentualność, jako okoliczność istotną z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego, należałoby chociaż uprawdopodobnić, że rzekomy atak epilepsji w ogóle miał miejsce.
Należy zauważyć, na co zwrócili uwagę biegli psychiatrzy, że lekarz przyjmujący w dniu 22.10.2012r.D. J.do(...), nie zaobserwował u niego objawów padaczkowych czy też zaburzeń świadomości. To stwierdzenie pokrywa się z tym co zeznali funkcjonariusze dokonujący zatrzymania oskarżonego, mówiąc, że zachowywał się typowo jak osoba pijana, a nie chora. Pozostawał w kontakcie słownym, odpowiadał na zadawane pytania, wiedział gdzie jedzie i w jakiej sprawie.
Oskarżony wiedział, że źle zrobił jadąc samochodem pod wpływem alkoholu i nie negował swojej winy.
Rzekoma niepamięć zdarzenia związanego z zatrzymaniem pojawiła się w jego wyjaśnieniach znacznie później, co zdaniem biegłych psychiatrów świadczy o tym, że brak jest przesłanek aby chociażby domniemywać, że oskarżony miał w czasie zdarzenia lub wcześniej napad padaczki.
W tych okolicznościach, bezzasadne byłoby dopuszczanie dowodu z opinii biegłych neurologów, połączonej z obserwacją, albowiem wnioski z tego badania odnosiłyby się do aktualnego stanu zdrowia oskarżonego, a nie stanu z dnia zdarzenia, które miało miejsce 3 lata wcześniej.
Oddalając zawnioskowany przez obrońcę dowód, sąd rejonowy nie naruszyłart.176 kpk,170§2kpkani 201kpk.
Sąd, oceniając dowody zgodnie z dyrektywami zawartymi wart.7kpki posiłkując się przy tym zasadami logiki i doświadczenia życiowego trafne ustalił, że oskarżony w chwili zatrzymania do kontroli drogowej znajdował się w stanie zwykłego upojenia alkoholowego, miał pełną świadomość, zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu i możliwość pokierowania swoim postępowaniem.
Zdaniem sądu odwoławczego, przy tak ustalonym stanie faktycznym, wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości, a więc brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnieniaD. J..
Nie istniała też potrzeba uzupełniania postępowania dowodowego w jakimkolwiek zakresie, a co za tym idzie, niezasadny jest wniosek obrońcy o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Brak jest też podstaw do złagodzenia kary wymierzonej oskarżonemu, albowiem w sprawie nie zaistniał żaden szczególnie uzasadniony wypadek, o jakim mowa wart.69§4kk, co nakazywałoby rozważenie wniosku obrońcy o warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobecD. J.kary 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Skarżacy wnioskując o taką zmianę zdaje się nie zauważać, że wobec sprawcy czynu kwalifikowanego zart.178a§1 i 4kk, ustawodawca wprowadził zaostrzony reżim karania, do którego nie mają zastosowania cytowane w apelacji poglądy doktryny i orzeczenia Sądu Najwyższego.
Reasumując, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego, w żadnym zakresie na jaki wskazywały jej wnioski końcowe.