Sąd Rejonowy w Tychach
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 153/15
Data wyroku: 2016-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Brzęk
Podstawa prawna: 750
Teza: zasądza (...)

Sygn. akt VI GC 153/15 upr/3

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk
Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Nyga
po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. w Tychach
na rozprawie
sprawy z powództwa:(...)C Doradztwo (...) Sp. z o.o.
wT.
przeciwko:R. L. (1)
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejR. L. (1)na rzecz powoda(...)C Doradztwo (...) Sp. z o.o.wT.kwotę 4 428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych) z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot:

-

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 kwietnia 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 10 maja 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 czerwca 2011 r. do dnia zapłaty

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 lipca 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 sierpnia 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 września 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 11 października 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 10 listopada 2011 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 grudnia 2011 r. do dnia zapłaty

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 4 stycznia 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 lutego 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 marca 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 8 maja 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 30 maja 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 czerwca 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 21 lipca 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 9 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty,

246 zł (dwieście czterdzieści sześć złotych) od dnia 5 września 2012 r. do dnia zapłaty,

2
umarza postępowanie w pozostałym zakresie;

3
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 453,54 zł (czterysta pięćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt cztery grosze) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu;

4
nakazuje pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 187 zł (sto osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwróconej części opłaty od pozwu.

SSR Jolanta Brzęk
Sygn. akt VI GC 153/15/3

UZASADNIENIE
Powódka(...)C Doradztwo (...) sp. z o.o.z siedzibą wT.wystąpiła przeciwkoR. L. (1)prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego wT.z pozwem o zapłatę kwoty 7 204 zł z ustawowymi odsetkami od kwot cząstkowych wraz z kosztami procesu.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 18 maja 2005 r. zawarła z pozwaną umowę na świadczenie usług w zakresie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Powódka wystawiła na rzecz pozwanej szereg faktur VAT tytułem świadczonych usług księgowo - rachunkowych za okres od kwietnia 2010 r. do września 2012 r., jednakże pozwana nie uregulowała należności. W dniu 10 marca 2010 r. pozwana podpisała z powódką pierwszą ugodę, a w dniu 26 kwietnia 2012 r. strony zawarły drugą ugodę, lecz pozwana nie dokonała płatności. Nadto pomimo wystosowanego przez powódkę wezwania do zapłaty, pozwana nie uregulowała należności.
W dniu 22 maja 2013 r. w sprawie o sygn. VI GNc 1088/13/3 Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwana podniosła zarzut przedawnienia w odniesieniu do faktur z 2010 r. Nadto pozwana podniosła, iż nie otrzymała nigdy faktur od powódki. Pozwana przyznała, iż strony zawarły umowę na prowadzenie m.in. podatkowej książki przychodów i rozchodów oraz ewidencji dla celów VAT. Umowa nie była realizowana przez powódkę. Powodowa spółka wystawiła wyłącznie deklaracje „0”, powielając dane z miesiąca na miesiąc, nie wykonując żadnej pracy. W związku z powyższym powodowa spółka nie realizował umowy zgodnie z jej treścią, a ponadto nie dostarczała faktur. Powódka pomimo, że miała stały kontakt z pozwaną, nie tylko nie doręczała faktur, lecz również wezwania do zapłaty czy wypowiedzenia umowy. Pozwana prowadziła rozmowy z przedstawicielem powodowej spółki, wskazując że z uwagi na nie wykonywanie usług księgowych pozwana nie powinna być obciążana jakimikolwiek kosztami. Dla pozwanej oczywistym było, że do czasu zrobienia korekt czy podjęcia działań związanych z wykonywaniem usług księgowych przez pozwaną umowa ulega zawieszeniu, a zapłata za jakiekolwiek czynności nastąpi wtedy, gdy będą one miały miejsce. Zgodnie z § 24 umowy ważną przyczyną wypowiedzenia umowy jest zaleganie z wynagrodzeniem za co najmniej 2 miesiące, a także brak współpracy przy realizacji umowy. Powódka nie zastosowała powyższego zapisu, pomimo rzekomego zalegania z płatnościami, co dowodzi zdaniem pozwanej, iż umowa pozostawała w zawieszeniu.
W dalszym piśmie procesowym strona powodowa wskazała, iż zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwana jest bezprzedmiotowy, albowiem strony łączyła ugoda z dnia 26 kwietnia 2012 r. Nadto podstawa zapłaty nie są faktury, a umowa łącząca strony, faktura jest wyłącznie rachunkiem za wykonaną usługę. Strona powodowa wielokrotnie przypominała pozwanej o dostarczaniu dokumentów księgowych, które w dużej mierze były dostarczane po terminie wyznaczanym w umowie. W miesiącach, w których powódka nie otrzymała od pozwanej żadnych dokumentów księgowych wystawiała tzw. deklarację zerową.
W dalszym piśmie procesowym pozwana podtrzymała wnioski i twierdzenia zawarte w sprzeciwie od nakazu zapłaty.
W dniu 24 listopada 2015 r. powódka ograniczyła powództwo i wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 4 428 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot cząstkowych, cofając pozew co do kwoty 2 776 wraz ze zrzeczeniem się roszczenia.
Sąd ustalił co następuje:
Bezspornym jest, że w dniu 18 maja 2005 r. strony zawarły umowę o prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Powódka świadczyła na rzecz pozwanej usługi w ramach zawartej umowy. W § 23 umowy strony określiły, iż umowa zostaje zawarta na okres od 18 maja 2005 r. na czas nieokreślony. Z kolei w § 16 strony ustaliły, że za wykonane czynności, o których mowa w § 1 pkt. 1 i 2 umowy, doradca będzie pobierał wynagrodzenie miesięczne, płatne do końca miesiąca, za który dostarczono dokumenty księgowe w wysokości 200 zł netto + VAT. Zgodnie z § 18 pkt. 2 zd. 1 w razie istotnej zmiany stosunków gospodarczych, każda ze stron może żądać zmiany postanowień umowy w drodze negocjacji co do wysokości wynagrodzenia doradcy. Zgodnie z § 24 umowa kończy się m. in. z upływem terminu, na jaki została zawarta lub na skutek wypowiedzenia.
Bezspornym również było, żeE. C. (1)poprzez wniesienie aportu w postaci przedsiębiorstwa prowadzonego osobiście do spółki powodowej, przeniosła wierzytelności przysługujące jej względem pozwanej do tej spółki.
Dowód: umowa wraz z aneksem (k. 14-22), akt notarialny (k. 234-245, 294-305).
W trakcie trwania umowy pomiędzy stronami powódka wykonywała wynikające dla niej obowiązki w zakresie zobowiązania przepisami podatkowymi i skarbowymi. Drogą mailową przesyłano pozwanej faktury wystawiane co miesiąc za wykonywanie czynności zgodnie z umową. Powódka wykonywane rozliczenia i deklaracje przesyłała właściwym organom, zgodnie z obowiązującymi przypisami.
Dowód: dokumenty i wiadomości e-mail (k. 246-290, 306-366), zeznania świadkaB. K.(k. 411-412), zeznaniaE. N.(k. 466-469).
W dniu 21 kwietnia 2010 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanejfakturę VAT nr (...)płatną do dnia 28 kwietnia 2010 r. tytułem wykonanej usługi księgowej na kwotę 244 zł brutto.
W okresie trwania umowy do dnia 3 września 2012 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanej 30 faktur, przy czym ostatnią w dniu 3 września 2012 r.fakturę VAT nr (...)płatną do dnia 4 września 2012 r. tytułem wykonanej usługi księgowej na kwotę 246 zł brutto.
Dowód:faktury (k. 23-52).
Strony zawarły w dniu 10 marca 2010 r. ugodę, na mocy której pozwana zobowiązała się do regulowania należności w kwocie nie mniejszej niż 400 zł miesięcznie, do 20 każdego miesiąca, a także zobowiązała się regulować comiesięczne wynagrodzenie. Strony w dniu 26 kwietnia 2012 r. zawarły drugą ugodę na mocy, której pozwana zobowiązała się wpłacić do dnia 14 maja 2012 r. ratę w wysokości 500 zł, a pozostałą należność w kwocie 5 258 zł uregulować w ratach nie później niż do końca 2012 r.
Dowód:ugody (k. 54, 55)
W dniu 5 października 2012 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty nieuregulowanych należności w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania.
Dowód:wezwanie do zapłaty (k. 56).
W dniu 15 stycznia 2013 r. powód wypowiedział umowę o świadczenie usług w zakresie prowadzenia książki przychodów i rozchodów w związku z niedotrzymaniem warunków ugody z dnia 26 kwietnia 2012 r.
Dowód:wypowiedzenie (k. 59)
Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o nie budzące wątpliwości, merytoryczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Sąd uznał je za wiarygodne, ponieważ żadna ze stron nie kwestionowała ich treści i autentyczności.
Sąd dopuścił dowód z zeznań świadkaB. K.na okoliczność przebiegu realizacji umowy łączącej strony, opóźnienia pozwanej w dostarczaniu dokumentacji księgowej. Sąd uznał zeznania te za wiarygodne, ponieważ są logiczne, spójne i konsekwentne.
Sąd oddalił wniosek dowodowy pozwanej o ponowne przesłuchanie świadkaB. K., albowiem pozwana była prawidłowo zawiadomiona o terminie przesłuchania świadka, nie stawiła się i nie dostarczyła zaświadczenia od lekarza sądowego.
Sąd uznał zeznania świadkówA. M. (1)iA. M. (2)za wiarygodne ponieważ są logiczne i wzajemnie zgodne.
Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie świadkaR. L. (2),J. H.,M. J.iA. H., albowiem ich zeznania nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie ze względu na okoliczności na jakie mieli by być przesłuchani. Ich zeznania miały dotyczyć stosunków osobistych pozwanej z paniąE. C.oraz na okoliczność polecenia usług powódki tym świadkom.
Sąd w ramach przesłuchania stron przesłuchałE. N.i dal jej zeznaniom wiarę w całości. Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanej, albowiem pozwana nie stawiła się na termin wyznaczony w tym celu bez usprawiedliwienia od lekarza sądowego pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia.
Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie świadkaE. C. (1), albowiem nie ma on znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie oraz jest spóźniony. Złożony został bowiem dopiero po zakończeniu postępowania dowodowego i wiązałoby się z koniecznością odroczenia rozprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie przez(...)C Doradztwo (...) sp. z o.o.z siedzibą wT.przeciwkoR. L. (1)zasługiwało na uwzględnienie w całości w zakresie ograniczonego powództwa.
Powódka początkowo domagała się zasądzenia kwoty 7 204 zł z ustawowymi odsetkami od kwot cząstkowych wskazując, iż pozwana nie uregulowała należności wynikającej z wystawionej na jej rzecz faktur za świadczone przez powódkę usługi księgowo - rachunkowe.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut przedawnienia co do faktur z 2010 r. oraz wskazując, że nie otrzymała nigdy faktur od powódki. Pozwana podniosła również, że wykonywane przez powódkę czynności ograniczały się do powielania tej samej treści dokumentów z powodu nie dostarczania żadnych dokumentów przez pozwaną do księgowania. Zauważyła, że czynności tak ograniczone nie są warte kwot zaksięgowanych za usługi księgowe oraz, że powódka zbyt długo zwlekała z wypowiedzeniem umowy.
W toku postępowania powódka ograniczyła powództwo i wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 4 428 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot cząstkowych, cofając pozew co do kwoty 2 776 wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, dlatego też Sąd na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.umorzył postępowanie w tym zakresie.
W ocenie Sądu, mając na uwadze dołączone do pozwu dokumenty, strony sporu łączyła umowa o świadczenie usług.
Zgodnie zart. 750 k.c.do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, natomiast w myślart. 751 pkt. 1 k.c.z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju; to samo dotyczy roszczeń z tytułu zaliczek udzielonych tym osobom.
Zgodnie zart. 734 § 1 k.c.przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Natomiast w myśl art.art. 735 § 1 k.c.jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
Z treściart. 751 pkt 1 k.c.wynika, że z upływem dwóch lat przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności. Wobec przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w sprawie o sygnaturze akt VI GNc 1088/13/3 w dniu 22 maja 2013 r., należało uchylić prawomocność tego nakazu. Pozew w sprawie VI GNc 1088/13/3 został wniesiony w dniu 8 kwietnia 2013 r. Faktury dotyczące płatności za okres sprzed 2 lat przed wytoczeniem powództwa, dotyczą należności przedawnionych. W tym zakresie zarzut przedawnienia złożony przez pozwaną okazał się skuteczny. Biegu terminu przedawnienia nie zmieniły ugody i zobowiązania podpisywane przez pozwaną.
Sąd dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego miał na uwadze przede wszystkim postanowienia łączącej strony umowy.
Bezspornym pomiędzy stronami było, iż zawarły umowę o prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W § 23 umowy strony określiły, iż umowa zostaje zawarta na okres od 18 maja 2005 r. na czas nieokreślony. Z kolei w § 16 strony ustaliły, że za wykonane czynności, o których mowa w § 1 pkt. 1 i 2 umowy, doradca będzie pobierał wynagrodzenie miesięczne, płatne do końca miesiąca za który dostarczono dokumenty księgowe w wysokości 200 zł netto + VAT. Zgodnie z § 18 pkt. 2 zd. 1 w razie istotnej zmiany stosunków gospodarczych, każda ze stron mogła żądać zmiany postanowień umowy w drodze negocjacji co do wysokości wynagrodzenia doradcy. Zgodnie z § 24 umowa kończy się m. in. z upływem terminu, na jaki została zawarta lub na skutek wypowiedzenia.
Sąd nie miał wątpliwości, że powódka świadczyła na rzecz pozwanej usługi w ramach zawartej umowy, co potwierdzili słuchani w toku postępowania świadkowie tj.B. K.oraz przedstawiciel powodaE. N.. ŚwiadekB. K.wskazała, iż początkowo współpraca z pozwaną układała się dobrze, jednakże współpraca popsuła się w latach 2010/2012. W tym okresie dokumenty nie były dostarczane w terminach przez pozwaną, co powodowało późniejsze korekty. Ponadto powódka musiała monitować pozwaną, aby dostarczała dokumenty. Powódka sporządzała do Urzędu Skarbowego VAT-7 i PIT-5, a ponadto roczne deklaracje. Przy rocznych deklaracjach pozwana dostarczała faktury, co powodowało konieczność dokonania korekty wcześniejszych deklaracji. Powódka sporządzała deklaracje do ZUS i również w tym przypadku koniecznym było sporządzanie korekt deklaracji, gdy pozwana później dostarczała zwolnienie lekarskie. Powyższe potwierdziła również przedstawicielka zarządu powodowejspółki (...), wskazując także, że pozwana przynosiła dokumenty do księgowania nieregularnie, a nawet zdarzało się, że dokumenty były donoszone za poprzedni rok dopiero w kwietniu roku następnego, co powodowało konieczność dokonania korekt.
Z dołączonych do akt dokumentów oraz z zeznań świadkaB. K.wynika, że powódka wykonywała swoje czynności w ramach obowiązującej strony umowy. Nie może zostać obciążona odpowiedzialnością za brak współpracy ze strony pozwanej. Jak wynika również z zeznań świadkówA. M. (1)iA. M. (2)generowanie nawet powielających się co miesiąc deklaracji, wiąże się jednak z pewnym, chociaż niezbyt wielkim nakładem pracy. ŚwiadekA. M. (2)podkreślał, że kwestia wyceny różnych czynności księgowych zależy od indywidulanej sytuacji i umowy stron.
Podkreślić należy, że zgodnie z § 18 pkt. 2 zd. 1 umowy w razie istotnej zmiany stosunków gospodarczych, każda ze stron mogła żądać zmiany postanowień umowy w drodze negocjacji co do wysokości wynagrodzenia doradcy, a z kolei zgodnie z § 24 umowę pozwana mogła również umowę wypowiedzieć.
Nie sposób zgodzić się z zarzutem pozwanej, że powódka zbyt długo zwlekała z wypowiedzeniem umowy, ponieważ, jak podkreślała przedstawicielka powódki oraz w swych zeznaniach świadekB. K., pozwana często dostarczała dokumenty po terminie ■ wyznaczonym umową i ustawami. Powódka mogła więc tkwić w przekonaniu, że pozwana dostarczy dokumenty po upływie terminu do złożenia zeznań podatkowych i deklaracji i pomimo problemów rodzinnych, chce kontynuować współpracę stron.
W okresie 2010/2012 pozwana borykała się z problemami związanymi ze zdrowiem oraz osobistymi. Jednak pozwana pomimo świadomości swojej sytuacji nie dokonała rozwiązania umowy o usługi księgowe, nadto nie próbowała nawet negocjować z powódką cen świadczonych usług. Owszem pozwana w sprzeciwie wskazała, że prowadziła rozmowy z przedstawicielem powodowej spółki, wskazując że z uwagi na nie wykonywanie usług księgowych pozwana nie powinna być obciążana jakimikolwiek kosztami, jednakże w żaden sposób nie udowodniła tej okoliczności. Nadto pozwana nie zwróciła się do pozwanej chociażby z wnioskiem o zmniejszenie wynagrodzenia ze względu na małą ilość dokumentów do księgowania, a przecież sama umowa dawała jej taką możliwość.
Z kolei w ocenie Sądu powódka wykazała stosownie do treściart. 6 k.c.że świadczyła na rzecz pozwanej usługi księgowo - rachunkowe. Podkreślić należy, że pozwana będąc profesjonalistą winna była wiedzieć, że skoro nie wypowiedziała zawartej ze stroną powodową umowy, a powódka świadczyła usługi, nawet choćby w niewielkim zakresie, to pozwana będzie zobowiązana do zapłaty powódce umówionego wynagrodzenia.
Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie za zasadne w zakresie zmienionego powództwa i w związku z tym w punkcie 1 wyroku zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4 428 zł.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 k.c.Powódka domagał się odsetek ustawowych za opóźnienie od kwot cząstkowych do dnia zapłaty, a żądanie to pozostawało uzasadnione w świetle powołanych przepisów.
Umorzono postępowanie w pozostałym zakresie wobec ograniczenia powództwa.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzieart. 100 k.p.c.Zauważyć należy, że co do zasady cofnięcie powództwa traktuje się jako przegraną w procesie, poza jednym przypadkiem, gdy cofnięcie lub ograniczenie powództwa jest spowodowane zapłatę przez pozwanego po wytoczeniu powództwa przez powoda. W niniejszej sprawie ograniczenie powództwa było spowodowane podniesieniem przez pozwaną skutecznego zarzutu przedawnienia co do części roszczenia. W tej sytuacji strona powodowa wygrała postępowanie w 62%, co skutkowało stosunkowym rozliczeniem kosztów w takiej właśnie proporcji. Tytułem kosztów powód poniósł 250 zł tytułem opłaty od pozwu, 17,00 zł tytułem kosztów opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa, 1 200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana poniosła koszt 1 200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Kwota stosunkowo rozliczona z tego tytułu, przypadająca stronie powodowej stanowi zatem 453,54 zł, którą Sąd zasądził na jej rzecz od strony pozwanej.
Na mocy art. 28 pkt. 3 ustawy o kosztach Sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 187 zł tytułem zwróconej części opłaty od pozwu.
SSR Jolanta Brzęk