Sąd Rejonowy w Piasecznie
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 2/16
Data wyroku: 2016-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: art 133 par 1 kro, art 135 par 1 kro
Teza: ustalenie obowiązku alimentacyjnego

Sygn. akt III RC 2/16

UZASADNIENIE
O. W., działając w imieniu małoletniej córkiA. W., w pozwie z dnia 30 grudnia 2015 roku, wniosła o zasądzenie alimentów na rzecz córki w kwocie po 1343 złotych miesięcznie od pozwanegoA. O.od dnia 30 grudnia 2015 roku. Podnosiła, iż małoletnia powódka jest córką pozwanego, a on nie utrzymuje z nią kontaktu. Przekazuje matce małoletniej kwotę 400 złotych miesięcznie tytułem dobrowolnych alimentów, która nie wystarcza na pokrycie kosztów utrzymania uprawnionej.
Pozwany w odpowiedzi na pozewA. O.uznał powództwo do kwoty 400 złotych miesięcznie. Na rozprawie wskazał, że jest w stanienie łożyć na utrzymanie córki 600 zł miesięcznie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
A. W.,urodzona (...), pochodzi z nieformalnegozwiązku (...). (akt urodzenia k. 5). Rodzice powódki nie mieszkają wspólnie. (k. 148).
MałoletniaA. W.mieszka wraz z matką. (k. 148). Dziewczynka nie ma kontaktu z ojcem od stycznia 2014 roku ( k. 149).
MałoletniaA. W.ma obecnie 3 i pół roku, uczęszcza do państwowego przedszkola, za które matka uiszcza opłaty w graniach od 250 do 300 złotych miesięcznie (k. 148) oraz opłatę za(...)w kwocie 40 zł miesięcznie. Ponadto jej matka ponosi koszt dobrowolnej składki na przybory potrzebne w przedszkolu w wysokości 100 złotych rocznie. (k. 148). Na koszt utrzymania dziewczynki składają się również koszty wyżywienia i środków higienicznych w kwocie 700 złotych miesięcznie oraz odzieży i obuwia w kwocie 120 złotych miesięcznie. Dziewczynka jest alergikiem, ale nie przyjmuje leków – matka stosuje tylko odpowiednie preparaty do kąpieli zgodnie z zaleceniami lekarza (k. 148). Matka ponosi również koszty dojazdu dziecka do przedszkola.
Sąd uznał, że miesięczny koszt utrzymania małoletniej córki stron kształtuje się na poziomie 1500 złotych.
Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki ma obecnie 40 lat, z zawodu jest administratorem sprzedaży (k. 148). Obecnie pracuje współce (...)i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie średnio 5000 złotych miesięcznie (k. 16, 91 zaświadczania o zarobkach). Koszt jej dojazdu do pracy to kwota około 300 złotych miesięcznie (k. 149). Ma jedno dziecko - małoletniąA. W.. (k. 148). Mieszka wraz z córką w swoim mieszkaniu, którego miesięczny koszt utrzymania wynosi 537 złotych tytułem czynszu, 100 złotych energia elektryczna, 100 złotych woda. (k. 148 i k. 149). Posiada samochód, którego koszty amortyzacji to kwota około 600 złotych w skali roku (k. 149). Jest zadłużona z tytułu kredytu hipotecznego, którego rata wynosi 330 euro miesięcznie. (k. 149). Miesięczny koszt utrzymania matki małoletniej to, oprócz kosztów mieszkania i samochodu, to kwota 700 złotych, co stanowi koszt wyżywienia oraz kwota 40 złotych wydatkowana tytułem zakup odzieży. Matka dziecka ubiera się w sklepach z tanią odzieżą (k. 149).
PozwanyA. O.ma 43 lata, z zawodu jest nauczycielem(...). Obecnie jest zatrudniony na stanowisku(...)weW.i z tego tytułu uszykuje dochód netto w wysokości 4600 złote średnio - miesięcznie. (k. 101 i k. 149). Ma dwoje małoletnich dzieci: powódkę oraz córkę z poprzedniegozwiązku (...)(k. 120), na którą jest zobowiązany do łożenia alimentów w wysokości łącznej 950 złotych miesięcznie. (k. 121 - 123). Starsza córka pozwanego cierpi na problemy z tarczycą. (k. 124 i nast. ). Ma z nią regularny kontakt – przebywa u niego i pozostaje na jego utrzymaniu przez dwa tygodnie w miesiącu. (k. 149). Nie jest w nowym związku, mieszka sam we własnym lokalu, którego koszt utrzymania to suma łączna około 420 złotych miesięcznie za czynsz i media oraz 70 złotych jako abonament za telefon oraz 48 złotych jako opłata za Internet. (k. 149). Ponadto spłaca kredyt wraz z ubezpieczeniem w kwocie 1550 złotych. (k. 149 i k. 127 – 130). Do kosztów jego utrzymania należy również koszt wyżywienia w kwocie 600 zł miesięcznie oraz biletu komunikacji miejskiej 98 złotych miesięcznie (k. 149). Cierpi na problemyk.ig., a koszt jego leczenia to kwota 100 złotych miesięcznie. (k. 149).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań stron postępowania, odpisu skróconego aktu urodzenia małoletniej powódki, historii rachunku bankowego, harmonogramu spłat kredytu, zeznań podatkowych PIT, zaświadczeń o zatrudnieniu i zarobkach, imiennych rachunków, faktur, umowy kredytowej, zaświadczeń zdrowotnych córki pozwanegoW., ale tylko w tym zakresie, w jakim wynika z nich fakt choroby. W ocenie Sądu wszystkie wyżej wymienione dowody są wiarygodne, łączą się w spójną i logiczną całość. Ponadto żadna ze stron ich nie kwestionowała. Natomiast Sąd rozważył, że zeznające w niniejszej sprawie strony, mają odmienną ocenę określonych faktów, która jednak nie była przez Sąd brana pod uwagę przy wyrokowaniu, gdyż Sąd dokonała własnej oceny.
Sąd nie wziął pod uwagę nieimiennych rachunków (k. 19 - 64) bowiem na ich podstawie Sąd nie jest w stanie ocenić komu faktycznie opisane dobra służyły. Nadto Sąd nie wziął pod uwagę faktur na leki zakupione dlaW. O.(k. 114 – 119) bowiem nie jest ona stroną postępowania i jej koszty utrzymania nie są przedmiotem niniejszego postępowania.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie, ale tylko w części.
Zgodnie z treściąart. 133 § 1 krorodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie się utrzymać samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania i wychowania. W pierwszej kolejności Sąd jest zobligowany do badania zasadności powództwa alimentacyjnego, a dopiero w dalszej do określania wysokości ewentualnych świadczeń. W przedmiotowej zaś sprawie, rzeczą oczywistą jest iż powódka jest uprawiona do alimentacji jako osoba małoletnia, niesamodzielna. Nie posiada ona żadnego majątku, który przynosiłby jakikolwiek dochód. W związku z czym świadczenia alimentacyjne są względem niej uzasadnione.
Art. 135 § 1 krookreśla, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Odnosząc się do pierwszego kryterium należy uznać, iż usprawiedliwione potrzeby to takie, które zaspokojenie pozwala uprawnionemu żyć w warunkach odpowiadających jego wiekowi i stanowi zdrowia. Katalog usprawiedliwionych potrzeb życiowych jest sprawą indywidualną. Zgodnie z poglądem wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 91/86 przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu - odpowiedni do jego wieku i uzdolnień - prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy.
W ocenie Sądu koszt utrzymania małoletniej córki stron kształtuje się na poziomie około 1500 złotych miesięcznie. Wskazać należy, że małoletnia stron uczęszcza do przedszkola, za które płaci matka. W ocenie Sądu koszty pokrywane przez matkę w związku z opłatami za przedszkole są jak najbardziej usprawiedliwionym kosztem należący do utrzymania dziecka, w sytuacji kiedy matka pracuje zawodowo. Niewątpliwie w ocenie Sądu usprawiedliwioną potrzebą małoletniej jest wyżywienie dziecka, zakup ubrań, środków higienicznych, preparatów antyalergicznych, przyborów papierniczych oraz zabawek. Sąd przyjął, że koszty wyżywienia, odzieży, środków czystości w tym emulsji antyalergicznych nie są zawyżone i adekwatne do potrzeb dziecka w wieku małoletniej powódki. Należy jednak podkreślić, że koszt kredytu hipotecznego nie jest kosztem utrzymania małoletniej zatem Sąd nie wziął go pod uwagę.
W przedmiotowej zaś sprawie pozwany pokrywał jedynie koszty utrzymania córki w kwocie 600 złotych, do której został zobowiązany na mocy postanowienia zabezpieczającego z dnia 22 stycznia 2016 r. Pozostała część kosztów utrzymania i wychowania spoczywa na matce małoletniej. W ocenie Sądu zasadnym jest, aby ojciec pokrywał większą część kosztów utrzymania córki. Podnieść również trzeba, iż obowiązek alimentacyjny polega nie tylko na dostarczaniu środków utrzymania, ale również na wychowywaniu dziecka, a w niniejszej sytuacji to tylko matka poświęca czas córce, bowiem zamieszkuje z nią na stałe, wychowując ją i uczestnicząc w jej codziennym życiu, tym samym w ten sposób wypełniając swój obowiązek alimentacyjny względem niej w znacznie większej części, niż czyni to ojciec.
Odnosząc się do drugiej przesłanki zart. 135 § 1 krowskazać trzeba, że możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentów, jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wytycznych w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej w sprawach o alimenty (uchwała pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej z 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86,(...)1988, poz. 42), to nie tylko rzeczywiście uzyskiwane zarobki i dochody, ale i te, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swoich sił i kwalifikacji, lecz ich nie uzyskuje z przyczyn, które nie zasługują na usprawiedliwienie. W ocenie Sądu pozwany niewątpliwie ma znaczne możliwości finansowe mając na uwadze jego wykształcenie, bowiem jest on nauczycielem akademickim, zatrudnionym na stanowisku profesora i osiąga miesięczny dochód w kwocie 4600 złotych.
W ocenie Sądu możliwości zarobkowe pozwalają na łożenie na rzecz córki alimentów w kwocie 900 złotych miesięcznie, nawet mając na uwadze okoliczności, że jest również zobowiązany do alimentacji na rzecz starszej córki, z którą utrzymuje regularne i częste kontakty. Sąd miał również na względzie, ustalając wysokość świadczenia alimentacyjnego na rzecz małoletniej powódki, że ojciec nie utrzymuje kontaktów z córką od stycznia 2014 r.
Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty pozwanego, że matka powinna ograniczyć używanie samochodu. Przedstawicielka ustawowa nie mieszka w dużym mieście, zatem komunikacja miejska tam nie jest tak rozwinięta, aby mogła z niej korzystać wożąc dziecko do przedszkola. Należy mieć również na względzie, że matka jak zostawi dziecko w przedszkolu, musi dojechać zJ.do pracy doW., a po skończonej pracy zdążyć dziecko odebrać, co mogłoby być ciężkie do zrealizowania gdyby miała poruszać się wyłącznie komunikacją miejską.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż Sąd nie badał kwestii partycypowania pozwanego w kosztach utrzymania małoletniej córki w 2014 roku, z uwagi na fakt, że pozew w niniejszej sprawie dotyczył okresu od dnia 30 grudnia 2015 r.
Mając powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawieart. 135 § 1 kroi133 § 1 kro.
Rygor natychmiastowej wykonalności Sąd nadał na podstawieart. 333 § 1 kpc.
(...)