Sąd Okręgowy w Gliwicach
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 82/16
Data wyroku: 2016-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Samsonowski, Andrzej Pach, Arkadiusz Lachawiec
Słowa kluczowe: Fałszerstwo (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 310 § 1 i § 2 kk

Sygn. akt IV K 82/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lipca 2016 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach w IV Wydziale Karnym w składzie:
PrzewodniczącySSO Wojciech Samsonowski
ŁawnicyArkadiusz Lachawiec, Andrzej Pach
ProtokolantK. P.
ProkuratorAlina Skoczyńska
po rozpoznaniu w dniach 15.06.2016r., 30.06.2016r. sprawy:

D. P. (1)(P.)

    synaD.iI.z domuM.

    urodzonego(...)wZ.

oskarżonego o to, że:

I
w okresie od marca 2015r. do 6 maja 2015r. wZ.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podrabiał, a następnie puszczał w obieg polskie pieniądze o nominałach 50 złotych nr(...), w ilości nie mniejszej niż 225 sztuk

tj. o czyn zart. 310 § 1 kkiart. 310 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

II
w okresie od lutego 2014r. do dnia 6 maja 2015r. wZ., w mieszkaniu przy ul.(...)bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną marki(...)kaliber(...)mm oraz markiZ.model(...)o nr(...)oraz 53 sztuki amunicji

tj. o czyn 263§ 2 kk

D. K. (1)

synaZ.iD.z domuM.

    urodzonego(...)wD.

oskarżonego o to, że:

III
w okresie od marca 2015r. do 6 maja 2015r. wZ., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjmował odD. P. (1)w celu puszczenia do obrotu podrobione pieniądze w postaci banknotów o nominale 50 zł o nr(...), w ilości nie mniejszej niż 225 sztuk, a następnie wB.przekazującM. S. (1)wymienione podrobione banknoty w ilości nie mniejszej niż 185 sztuk puszczał je w obieg

tj. o czyn zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

IV
w okresie od 2014r. do 6 maja 2015r. wZ., wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 5000 zł udzieliłM. S. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości około 500 gram

tj. o czyn zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

M. S. (1)

    synaM.iG.z domuJ.

    urodzonego(...)wB.

oskarżonego o to, że:

V
w okresie od marca 2015r. do 6 maja 2015r. wB., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjmował odD. K. (1)w celu puszczenia w obieg, a następnie na terenie województwa(...), puszczał w obieg podrobione pieniądze w postaci banknotów o nominale 50 zł nr(...)w ilości nie mniejszej niż 185 sztuk

tj. o czyn zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

VI
w dniu 6 maja 2015r. wB., posiadał wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, substancję psychotropową w postaci amfetaminy, w łącznej ilości 17,99 grama netto

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

VII
w okresie od listopada 2014r. do 6 maja 2015r. wB., wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r. w przeciwdziałaniu narkomanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w kwocie nie mniejszej niż 3900 zł, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, udzielałM. K.,M. P. (1)i innym nieustalonym z imienia i nazwiska osobom substancje psychotropowe w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż 260 gram

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk

M. P. (2)

    córkęB.iA.z domuR.,

    urodzoną(...)wP.

oskarżoną o to, że:

VIII
w okresie od marca 2015r. do 6 maja 2015r. wB., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu puszczenia w obieg podrobionych pieniędzy w postaci banknotów o nominale 50 złotych o nr(...)w ilości nie mniejszej niż 185 sztuk, pomagałaM. S. (1)w ich zbyciu

tj. o czyn 310§ 2 kkw zw. zart. 12 kk

M. P. (1)

    synaK.iK.z domuP.

    urodzonego(...)wP.

oskarżonego o to, że:

IX
w okresie od kwietnia 2015r. do 6 maja 2015r. wB., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przyjmował odM. P. (2)iM. S. (1)podrobione pieniądze w postaci banknotów o nominale 50 zł o nr(...)w ilości nie mniejszej niż 140 sztuk a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (2)iJ. K. (1)na terenie województwa(...)puszczał w obieg przyjęte podrobione pieniądze

tj. o czyn zart. 310§ 2 kkw zw. zart. 12 kk

D. K. (2)(K.)

    CórkęJ.iJ.z domuO.

    Urodzoną(...)wT.

oskarżoną o to, że:

X
w kwietniu 2015r. wT.działając wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru puściła w obieg podrobione pieniądze w postaci trzech sztuk banknotów o nominale 50 złotych o nr(...)

tj. o czyn zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

J. K. (1)z domuF.

    CórkęJ.iA.z domuS.

    Urodzoną(...)wŚ.

oskarżoną o to, że:

XI
w okresie od kwietnia 2015r. do 6 maja 2015r. wB., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru przyjmowała odM. P. (2)iM. S. (1)podrobione pieniądze w postaci banknotów o nominale 50 zł nr(...)w ilości nie mniejszej niż 140 sztuk a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1)na terenie województwa(...)puszczała w obieg przyjęte podrobione pieniądze

tj. o czyn zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

orzeka:

1
uznaje oskarżonegoD. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt I, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 310 § 1 kkiart. 310 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkprzy zast.art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kkskazuje gona karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
uznaje oskarżonegoD. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt II, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 263 § 2 kki za to na mocyart. 263 § 2 kkskazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na mocyart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkłączy oskarżonemuD. P. (1)orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolnościi wymierza karę łączną 3 (trzech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

4
na mocyart. 45 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoD. P. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa przypisanego w pkt 1 wyroku w kwocie 1.125 (tysiąc sto dwadzieścia pięć) zł;

5
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuD. P. (1)na poczet orzeczonej w pkt 3 kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 22:00 do 30 czerwca 2015 r.

6
uznaje oskarżonegoD. K. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt III, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 2 kkskazujego na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

7
uznaje oskarżonegoD. K. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt IV, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) i za to na zasadzieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) iart. 33 § 1 – 3 kkskazuje go na karę1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

8
na zasadzieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkłączy oskarżonemuD. K. (1)orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzakarę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

9
na mocyart. 45 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoD. K. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa:

- za przestępstwo przypisane w pkt 6 wyroku - 1.125 (tysiąc sto dwadzieścia pięć) zł;
- za przestępstwo przypisane w pkt 7 wyroku – 5.000 (pięć tysięcy) zł;

10
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuD. K. (1)na poczet orzeczonej w pkt 8 kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 17:50 do 8 maja 2015 r. godz. 11:45;

11
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt V, czym wyczerpał znamiona przestępstwa z art. zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 2 kkskazujego na karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

12
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt VI, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) i za to na zasadzieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) skazuje go na karę7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

13
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego powyżej wpkt VII, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 kki za to na zasadzieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U nr 179, poz. 1485) iart. 33 § 1 – 3 kkskazuje go na karę1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

14
na zasadzieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkłączy oskarżonemuM. S. (1)orzeczone kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzakarę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

15
na mocyart. 45 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. S. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa:

- za przestępstwo przypisane w pkt 11 wyroku - 2.775 (dwa tysiące siedemset siedemdziesiąt pięć) zł;
- za przestępstwo przypisane w pkt 13 wyroku – 3.900 (trzy tysiące dziewięćset) zł;

16
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuM. S. (1)na poczet orzeczonej w pkt 14 kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 18:00 do 7 maja 2015 r.;

17
uznaje oskarżonąM. P. (2)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, opisanego powyżej wpkt VIII, czym wyczerpała znamiona przestępstwa z art. zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 2 kkorazart.69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkskazujeją na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 4 (czterech) oddając oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora;

18
na zasadzieart. 71 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonejM. P. (2)grzywnę w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) zł;

19
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonejM. P. (2)na poczet orzeczonej w pkt 18 kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 13:13 do 7 maja 2015 r. godz. 15:50 ustalając, iż grzywna została wykonana w wysokości 4 (czterech) stawek dziennych;

20
uznaje oskarżonegoM. P. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt IXczynu, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na zasadzieart. 310 § 2 kkorazart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkskazuje go na karę1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcypozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 4 (cztery) oddając oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

21
na zasadzieart. 72 § 1 pkt 4 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkzobowiązuje oskarżonegoM. P. (1)do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej;

22
na zasadzieart. 71 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. P. (1)grzywnę w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) zł;

23
na mocyart. 45 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. P. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 7.000 (siedem tysięcy) zł;

24
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuM. P. (1)na poczet orzeczonej w pkt 23 kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 8:00 do 7 maja 2015 r. ustalając, iż grzywna została wykonana w wysokości 4 (czterech) stawek dziennych;

25
uznaje oskarżonąD. K. (2)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, opisanego powyżej wpkt X, ustalając, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, czym wyczerpała znamiona przestępstwa zart. 310 § 2 i 3 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 2 i 3 kk,art. 60 § 6 pkt 3 kkorazart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkskazuje jąna karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 (trzech) oddając oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora;

26
na zasadzieart. 71 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonejD. K. (2)grzywnę w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) zł;

27
na zasadzieart. 72 § 1 pkt 4 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkzobowiązuje oskarżonąD. K. (2)do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej;

28
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonejD. K. (2)na poczet orzeczonej w pkt 26 kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 8:00 do 7 maja 2015 r. godz. 15:50 ustalając, iż grzywna została wykonana w wysokości 4 (czterech) stawek dziennych;

29
uznaje oskarżonąJ. K. (1)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, opisanego powyżej wpkt XI, czym wyczerpała znamiona przestępstwa z art. zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na mocyart. 310 § 2 kk, orazart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkskazuje jąna karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 4 (czterech) oddając oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora:

30
na zasadzieart. 72 § 1 pkt 4 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkzobowiązuje oskarżonąJ. K. (1)do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej;

31
na zasadzieart. 71 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. przy zast.art. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonejJ. K. (1)grzywnę w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) zł;

32
na mocyart. 45 § 1 kkorzeka wobec oskarżonejJ. K. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 7.000 (siedem tysięcy) zł;

33
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonejJ. K. (1)na poczet orzeczonej w pkt 31 kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 maja 2015 r. godz. 9:30 do 7 maja 2015 r. godz. 20:05 ustalając, iż grzywna została wykonana w wysokości 4 (czterech) stawek dziennych;

34
na zasadzie art. 70 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2009r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 4,6,7, ;

35
na zasadzieart. 44 § 6 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 11-15

36
na zasadzieart. 316 § 1 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz 1-3, 5, 8-10, 16-19;

37
zarządza przechowywanie wraz z aktami sprawy płyt CD opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 20-24;

38
na zasadzieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26.05.1982r prawo o adwokaturzezasądza na rzecz kancelarii adwokackiej:

- kancelarii adwokackiejI. L. (1)kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23 % VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuD. P. (1)z urzędu:
- adwokataK. I.kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć i 60/100) zł w tym 23% VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. S. (1)z urzędu;
- adwokataZ. P.kwotę 1254,60 (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt cztery i 60/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejM. P. (2)z urzędu;
- adwokataK. W.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23 % VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. P. (1)z urzędu:

39
na zasadzieart. 624 § 1 kkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonych od ponoszenia opłaty i kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. Akt IV K 82/16

UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie oskarżyciel publiczny złożył wniosek o uzasadnienie w zakresie orzeczonej kary w stosunku do oskarżonychD. P. (1)iD. K. (1). Niemniej jednak obrońca oskarżonegoD. P. (1)wniosła o sporządzenie uzasadnienia w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i kosztach pomocy prawnej dlatego też uzasadnienie w zakresie tego oskarżonego obejmuje oba te rozstrzygnięcia. Jednocześnie obrońca oskarżonegoD. K. (1)złożył wniosek o uzasadnienie wyroku w całości, dlatego też w zakresie tego oskarżonego uzasadnienie obejmuje całość wyroku. Ponadto wniosek o uzasadnienie złożył obrońca oskarżonegoM. P. (1)- od całości wyroku – dlatego też uzasadnienie dotyczy tego oskarżonego w zakresie całości rozstrzygnięcia. Ostatecznie wniosek o uzasadnienie złożyła również obrońca oskarżonegoM. S. (1)w zakresie czynu ( w zakresie czynu opisanego w pkt III wyroku). Niemniej jednak punkt ten nie dotyczy oskarżonego, któremu faktycznie zarzucono i przypisano trzy czyny, dlatego też Sąd poczytał wniosek jako uzasadnienie w zakresie dotyczącym trzeciego z zarzucanych i przypisanych oskarżonemu czynów (pkt VII a/o i pkt. 13 wyroku).

STAN FAKTYCZNY

Wiosną 2015r.D. P. (1)rozpoczął produkcje fałszywych banknotów pięćdziesięciozłotowych. Produkcja ta odbywała się w warunkach domowych, przy użyciu laptopa i drukarki, a oskarżony ręcznie nanosił znaki wodne i drobne poprawki na wydrukowane banknoty. Banknoty te przekazywałD. K. (1), który z kolei przekazywał jeM. S. (1), który sprzedawał je osobom trzecim. Głównym nabywcą byłM. P. (1), który zakupił odM. S. (1)w sumie co najmniej 140 sztuk banknotów, czasami kupował je razem zJ. K. (1), a czasami sam. Poza nimM. S. (1)sprzedawał banknoty jeszcze innym nieustalonym osobom, były to pojedyncze przypadki. JedynieM. P. (1)iJ. K. (1)nabywali podrobione banknoty regularnie i w większych ilościach.
M. S. (1)sprzedawał banknoty za połowę ich wartości nominalnej, tj. za jeden banknot 50 zł nabywca płacił 25 zł, z czego 60 % zostawiał dla siebie jako zysk, a 40 % przekazywałD. K. (1). Ten z kolei, z tych 40 % połowę zostawiał dla siebie, a połowę oddawałD. P. (1).
M. P. (1)puszczał w obieg sfałszowane banknoty w ten sposób, że jeździł samochodem po okolicznych miejscowościach, zatrzymywał się przy sklepach oraz stacjach benzynowych, gdzie dokonywał zakupów na drobną kwotę za które płacił fałszywym banknotem. Resztę otrzymywał w legalnych pieniądzach. Często towarzyszyła muJ. K. (1), która w taki sam sposób wprowadzała podrobione banknoty do obiegu, a razD. K. (2).
Proceder ten trwał do dnia 6 maja 2015r., tj. do momentu kiedy sprawcy zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy policji.

D. P. (1)zamieszkiwał w domu jednorodzinnym wraz z matką, jej byłym partnerem oraz bratem. Przechowywał tam broń palną w postaci pistoletuC.kal.(...)mm, tzw. Składak, którego zamek pochodził z pistoletuC.model(...), a szkielet wraz z mechanizmem spustowo-uderzeniowym z pistoletuC.model(...), pistolet gazowyZ.model(...)kal.(...)mm oraz 53 sztuki nabojów, w tym 8 sztuk naboi gazowych kal.(...)mm, 38 sztuk naboi pistoletowych kal.(...)mm i 7 sztuk naboi alarmowych kal.(...)mm
M. S. (1)mieszkał wB.dzieląc mieszkanie ze swoją konkubinąM. P. (2), która w tamtym okresie zajmowała się kilkumiesięcznym dzieckiem i nie pracowała.M. S. (1)oprócz sprzedaży sfałszowanych banknotów pięćdziesięciozłotowych sprzedawał również amfetaminę, którą nabywał w okresie od 2014r. do 6 maja 2015r.D. K. (1), w łącznej ilości ok. 500 gram. Wśród nabywcówM. S. (1)byli m.in.M. P. (1)iM. K., cena za gram wahała się pomiędzy 15, a 20 złotych.M. K., który był głównym nabywcą zakupił w sumie nie mniej niż 200 gram amfetaminy. Ze względu na to, żeM. P. (2)przebywała przez większość czasu w mieszkaniu często pośredniczyła w sprzedaży amfetaminy przekazując ją nabywcom, zgodnie z wcześniejszą dyspozycją swojego konkubenta. Czasami przekazywała w ten sposób również podrobione banknoty, któreM. S. (1)dostawał odD. K. (1).

    Sąd ustalił stan faktyczny także na podstawie:wyjaśnieńD. P. (1)(k. 191-197, 198-199, 202, 244-248, 514-516, 3306-3307, k. 98-99 tom XIX), wyjaśnieńD. K. (1)(k.172-174, 198-199, 3266-3267, 3313-3314, k.98-99 tom XIX), wyjaśnieńM. S. (1)(k. 166-168, 3319-3320), częściowo wyjaśnieńJ. K. (1)(k. 155-156, 3230-3231, 3297-3298), wyjaśnieńM. P. (1)(k.145-149, 3239-32-40, 3292-3293), wyjaśnieńD. K. (2)(k. 139-140, 3233-3234, 3235-3238, 3287-3288), wyjaśnieńM. P. (2)(k. 160-162, 3301-3302), zeznańM. K.(k.13-14 zbiór B) oraz dokumentów w postaci: protokół oględzin zatrzymanych banknotów o nominale 50 zł (k. 27,28), protokół oględzin substancji zabezpieczanych podczas przeszukania osobyM. S. (1)(k. 85), protokół oględzin substancji zabezpieczonych podczas przeszukania mieszkania zajmowanego przezM. P. (2)iM. S. (1)(k. 86,87), protokół zatrzymania fałszywych znaków pieniężnych w(...)Bank(...)S.A. (k. 127), protokół oględzin przedmiotów zatrzymanych podczas przeszukania domu zajmowanego przezD. P. (1)(k. 131-136), zapytania o karalność (k. 249-258, 3337-3348), ekspertyza NBP Departamentu Emisyjno- Skarbcowego (k. 284,297, 311,312, 325, 342, 590, 635, 641, 649, 655, 669, 676, 683, 694, 722,738, 744, 750, 756, 762, 808, 819, 826, 832, 844, 854, 864,882, 886, 889,894, 962, 975, 986, 995, 1010, 1034, 1053, 1077, 1109, 1141, 1166, 1176, 1184, 1193, 1200, 1203, 1211, 1228, 1237, 1258.1264, 1281, 1288, 1299, 1305, 1320, 1333, 1356, 1377, 1691, 1714, 1729, 1733, 1739, 1744, 1746-48, 1763, 1766, 1769, 1772, 1780, 17831786, 1789, 1796, 18006, 1810, 1813, 1818, 1822, 1829, 1832, 1844, 1858, 1875, 1895, 1912, 1938, 1954, 1976, 1998, 2091, 2138, 2200, 2225, 2240, 2255,2278, 2310, 2320, 2326, 2370, 2385, 2411, 2413, 2426, 2446, 2463, 2480-2484, 2512, 2531, 2578, 2583, 2595, 2601, 2645, 2653, 2677, 2682, 2687, 2692, 2702, 2705, 2711, 2732, 2777, 2798, 2807, 2828, 2847, 2868, 2884, 2904, 2907, 2910, 2915, 2964, 2961, 2994, 3001, 3031, 3039, 3062, 3105, 3117, 3120, 3141, 3158, 3174, 3183, 3189, 3194, 3198), protokół oględzin zatrzymanych banknotów (k. 294), kwestionariusz wywiadu środowiskowego dot.D. P. (1)(k. 518-521), opinia z badań daktyloskopijnych (k. 1535-1536), opinia z badań chemicznych (k. 1539-1540), opinia z badań broni i balistyki (k. 1543-1544), opinia z badań biologicznych (k. 1548-1550), opinia sądowo psychiatryczna dot.M. P. (2)(k. 3351-3352), opinia sądowo psychiatryczna dot.D. K. (1)(k. 33357-33359), opinia sądowo psychiatryczna dot.D. P. (1)(k. 3364-3366), opinie z zakresu badania dokumentów (k. 3375-3521), opinia sądowo psychiatryczna dot.M. S. (1)(k. 3440-3442).

OMÓWIENIE I OCENA DOWODÓW

OskarżonyD. P. (1)przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczegoprzyznał się do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że osobiście nigdy nie puścił w obieg żadnych banknotów, a jedynie przekazywał jeD. K. (1), u którego oskarżony miał mieć dług. Oskarżony wyjaśnił, że toD. K. (1)zaproponował mu aby zaczął podrabiać banknoty. Propozycja padła jesienią 2014r., a wiosną 2015r.D. P. (1)wyprodukował pierwszy fałszywy banknot. Oskarżony podał, żeD. K. (1)powiedział mu, że jeżeli może mu oddać pieniądze tylko poprzez produkcję fałszywych banknotów to w taki sposób ma mu je oddać. Umówili się, żeK.będzie mu odliczał od długu i gdyP.wyprodukuje banknotów na sumę 5.000 zł to dług będzie spłacony. Oskarżony wyjaśniał, że obawiał się sprzeciwićK.i mimo, że uważał jakość banknotów za niewystarczającą, rozpoczął produkcję.K.miał również zorganizować grupę osób, które będą puszczać te banknoty w obieg. Ponadto oskarżony podał, że starał się produkować banknoty codziennie, aK.przyjeżdżał do niego nawet kilka razy w ciągu dnia. Zdaniem oskarżonego toK.określał ilość i termin odbioru banknotów, średnio zabierał jednorazowo banknoty o wartości 1.000-2.000 zł, łącznie miało to być około 10.000 zł w nominałach po 50 zł. Oskarżony opisał również szczegółowo sposób w jaki produkował fałszywe pieniądze oraz podał, że materiały do produkcji banknotów miał finansowaćD. K. (1).
Odnośnie posiadania broni palnej ujawnionej w mieszkaniu wyjaśnił, że miał ją przechować przez jakiś czas za zapłatę 1.000 zł. Broń tę przekazał mu jesienią 2014r. mężczyzna o pseudonimie „Z.” zZ.H.. Natomiast w kwestii pieczątek medycznych i pieczęci stacji kontroli pojazdów wyjaśnił, że wyrabiał je w celu podrobienia różnego rodzaju dokumentów dla znajomych. Czyny do których popełnienia się przyznał usprawiedliwiał problemami finansowymi jakie ma od momentu pobicia, tj. od 2013r. (k. 193-197).

    Podczas przesłuchania przed Sądem Rejonowym w
G.na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania dnia 8 maja 2015r. oskarżony doprecyzował ilość banknotów jaką miał wyprodukować i przekazaćD. K. (1)do 80-90 sztuk. (k.202). Następnie podczas przesłuchania z dnia 18 maja 2015r. oskarżony przyznał się do posiadania broni gazowej oraz pistoletu na ostrą amunicję marki(...), podając, że stanowi on własnośćP. P. (2)pseudonim „Z.” zamieszkałego wM.(Z.) przy ul.(...). Jednocześnie zmienił wcześniej prezentowaną wersję wydarzeń i podał, że sam fałszował pieniądze. (k.247) Przesłuchiwany ponownie dnia 30 czerwca 2015r. wyjaśnił, że pierwsze banknoty zostały próbnie wpuszczone w obieg w sklepie(...)wZ.i miało to mieć miejsce w marcu 2015r. (k.516). Oskarżony

    przesłuchiwany na rozprawie dnia 30 czerwca 2016r.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i podtrzymał swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego.
OskarżonyD. K. (3)podczas postępowania przygotowawczegoprzyznał się do tego, że przekazywałM. S. (1)fałszywe banknoty o nominale 50 zł, które otrzymywał odD. P. (1). Oskarżony wyjaśnił, żeD. P. (1)powiedział mu, że ma dostęp do fałszywych pieniędzy, którą to informację oskarżonyD. K. (1)przekazałM. S. (1). Po jakimś czasieS.odezwał się, że ma kogoś kto będzie te pieniądze od niego brał.D. K. (1)przekazałM. S. (1)na początku dwa banknoty do pokazania odbiorcy, a następnie przekazywał mu je regularnie, dwa lub trzy razy po 10 sztuk (500 zł), raz albo dwa po 20 sztuk (1000 zł) i raz 40 sztuk (2000 zł). Za każdym razem te sfałszowane pieniądze brał on odD. P. (1). Oskarżony nie posiadał wiedzy skądD. P. (1)miał mieć te banknoty. Oskarżony otrzymywał odM. S. (1)40 % sumy przekazanych pieniędzy, z których to 40 % połowę (czyli 20 % całego zysku) przekazywałD. P. (1)a drugą połowę zostawiał dla siebie.
Oskarżony początkowo nie przyznał się do tego jakoby miał udzielać narkotykówM. S. (1)i wyjaśnił, że nie zajmował się sprzedażą narkotyków, jednakże w dalszej części przesłuchania zmodyfikował swoje stanowisko i przyznał się do tego, że kilka razy przywoziłM. S. (1)narkotyki w postaci amfetaminy. Oskarżony twierdził, że zakupywał narkotyki wP.w Czechach od Polaka o imieniuM.i pseudonimie „B.”, płacił mu 500 koron czeskich za 10 gr substancji.M. S. (1)za każdym razem brał odD. K. (1)po 50 gr amfetaminy, czyli w sumie ok. 400 gr, za cenę 10 zł za 1 gram. Podczas kolejnego przesłuchania wyjaśnił jednak, że była to jedynie jego linia obrony i w rzeczywistości nabywał narkotyki na terenie Polski, nie podał jednak osoby zbywcy gdyż jak stwierdził byłoby to dla niego niebezpieczne. Oskarżony nie posiadał wiedzy na temat tego, abyD. P. (1)miał posiadać broń, jedynie słyszał kiedyś o „jakiejś gazówce”. (k.173-174, k.3266-3267).

D. K. (1)przesłuchiwany na rozprawie dnia 30 czerwca 2016r. przyznał się w całości do zarzucanych mu czynów i podtrzymał w całości wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego. Potwierdził, że amfetaminę nabywał nie w Czechach, ale w Polsce. Odnosząc się do wyjaśnieńD. P. (1)zaprzeczył jakoby to on miał zaproponowaćD. P. (1)produkcję podrabianych banknotów i twierdził, że inicjatywa wyszła odD. P. (1)oraz, że nie powiedział mu on, że sam podrabia te banknoty. Zaprzeczył również jakobyP.miał mieć u niego jakiś dług.
Podczas postępowania przygotowawczego została przeprowadzonakonfrontacja obuwskazanych wyżej oskarżonych podczas którejD. K. (1)zaprzeczył jakoby miał kiedykolwiek grozićD. P. (1)jak również jakoby to od niego miała pochodzić inicjatywa podrabiania pieniędzy i miał finansować materiały potrzebne do ich produkcji. Podniósł również, żeD. P. (1)przekazał mu mniej banknotów niż podał oraz, że za każdym razem podczas ich odbioru przywoził mu pieniądze. Zgodnie z umową,D. P. (1)miał otrzymywać 20 % od sumy przekazanych banknotów. OskarżonyD. P. (1)przyznał, że faktycznie otrzymywał 20 % od przekazanej kwoty w podrobionych banknotach i to on ustalił ten % na podstawie średniej dotyczącej kosztów jakie ponosił na produkcję i jego zdaniem pieniądze te wystarczały na zakup materiałów niezbędnych do dalszej produkcji.D. K. (1)podtrzymał swoje stanowisko, że pieniądze te nie były na sfinansowanie materiałów drukarskich, ale były „dolą”P.. Ponadto zaprzeczył jakobyP.miał wobec niego jakikolwiek dług. (k. 198-199)

    OskarżonyM. P. (1)był przesłuchiwany jedynie na etapie postępowania przygotowawczegokiedy to przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, żeJ. K. (1)będąca wówczas w złej sytuacji finansowej, zaproponowała mu, że może załatwić fałszywe banknoty za połowę ceny, a on miałby je wprowadzić do obiegu. Około 20 kwietnia 2015r. pojechał z nią doB.celem zakupu fałszywych banknotów. Miała mu powiedzieć, że zapłaciła za nie po 25 zł za sztukę. Oskarżony podał, że banknotów było co najmniej 6 sztuk oraz, że wyglądały jak nowe dlatego je zgniótł kilka razy, a następnie płacił nimi na stacji paliw, w restauracji(...), w sklepach spożywczych i monopolowych m.in. za żywność, doładowania telefonów. Starał się wydawać niewielkie kwoty do 5 zł aby w ten sposób otrzymać resztę w legalnie wyprodukowanych pieniądzach. Po tym zdarzeniu jeździł niemal codziennie po kolejne sfałszowane banknoty. Za drugim razem wszedł razem zJ. K. (1)do mieszkania w którym nabywała te banknoty. Poznał wówczasM. S. (1)orazM. P. (2). Nie pytał jednak skąd M.S.ma te pieniądze. W późniejszym okresie sam tam jeździł mniej więcej co drugi dzień i brał średnio ok. 20 banknotów za każdym razem. Trwało to do 6 maja 2016r. kiedy został zatrzymany wP.. W sumie oszacował, że mógł być po banknoty ok. 9 razy. Za każdym razem rozmieniał je dokonując drobnych zakupów w różnych sklepach i różnych okolicznych miastach, a zarobione w ten sposób prawdziwe pieniądze wydawał na bieżące potrzeby, a nawet zapłacił dwa rachunki za prąd. Ponadto podał, żeJ. K. (1)nigdy nie wprowadziła żadnego banknotu w obieg, a jedynie czasem jeździła z nim do miast gdzie je wprowadzał do obiegu. Kilka razy towarzyszyła muD. K. (2)ale nie uczestniczyła w tym procederze, choć wiedziała, że ma on fałszywe banknoty. (k. 143-149). Podczas kolejnego przesłuchania podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia oraz podał, że łącznie wszystkich banknotów jakie wprowadził w obieg mogło być ok. 300 sztuk oraz potwierdził, że jeden raz towarzyszyła muD. K. (2)i zrobili wówczas zakupy w trzech sklepach. (k.3239-3240)

O. K.przesłuchiwana jedynie na etapie postępowania przygotowawczegokiedy to przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, żeM. S. (1)poznała za pośrednictwem swojej koleżanki z pracy,M. P. (2).M. P. (1)orazA. M.zna, bo są to koledzy jej kuzyna. Odnośnie podrobionych banknotów zeznała, że pierwszy raz spotkała się z nimi w mieszkaniuT. Ł.z którym mieszkała od początku stycznia 2015r. do nocy 6/7 kwietnia 2015r. Pieniądze te zabrała wraz z sobą w ilości 10 sztuk (o nominałach 50 zł każdy) wyprowadzając się z jego mieszkania w pośpiechu, a następnie płaciła nimi w różnych sklepach za codzienne zakupy. Tłumaczyła, że nie miała innych pieniędzy i nie miała ich skąd wziąć. Wyjaśniła również, że powiedziała o tych banknotachM. P. (2), która oznajmiła jej, żeM. S. (1)też takie posiada. Następnie zaczęła regularnie nabywać fałszywe banknoty po 25 zł za sztukę odM. P. (2), początkowo dwa, następnie cztery aż do 10 sztuk jednorazowo. Pieniądze te wydawała w małych sklepach typu(...),(...)wraz zM. P. (3)z którym jeździła w tym celu po okolicznych miejscowościach. Starała się kupować tanie produkty, aby zostało jej jak najwięcej reszty. Oszacowała, że wydała ok. 2.000 zł. Nie posiadała wiedzy, o pochodzeniu banknotów ani o tym, żeM. P. (1)nabywał większe ilości. Oskarżona nie wiedziała nic o tym abyM. S. (1)miał handlować narkotykami i sprzedawać jeM. P. (1). (155-156). Podczas kolejnego przesłuchania uzupełniła swoje wcześniejsze zeznania podając, że ilość banknotów o nominale 50 zł jaką nabyła wraz zM. P. (1)odM. S. (1)wynosiła pomiędzy 50, a 100 sztuk. Nie posiadała wiedzy na temat tego ile sztuk nabył samodzielnieM. P. (1)(k. 3230-3231).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomJ. K. (1)jedynie w części w jakiej korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Sąd uznał za mało przekonujące jej zeznania dotycząceT. Ł.i jego udziału w przestępczym procederze, gdyż nie znalazły one potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Nie bez znaczenia jest również fakt, że związek świadka iT. Ł.zakończył się w konfliktowej atmosferze i świadek mogła niejako „przy okazji” chcieć zemścić się na swoim byłym partnerze. W pozostałym zakresie, w szczególności zaś w kwestii osób i miejsca nabywania fałszywych pieniędzy, ich ceny, sposobu wprowadzania ich do obrotu jak również udziału w tym procederzeM. P. (1),M. P. (2)czyM. S. (1)jej wyjaśnienia są zasadniczo zgodne z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych oraz innymi dowodami które Sąd uznał za wiarygodne.

    OskarżonaD. K. (2)podczas przesłuchania w trakcie postępowania przygotowawczegoprzyznała się do tego, że jeden raz była na zakupach za które płacono fałszywymi banknotami. Ponadto podała, że jest związana zM. P. (1)od około 3 lat, a od roku wspólnie mieszkają oraz, że poŚ.Wielkanocnych w 2015r.M. P. (1)zaczął częściej spotykać się zA. M.iJ. K. (1), której pomagał w przeprowadzce z mieszkania byłego chłopaka do mieszkaniaA. M.. Po zakończeniu przeprowadzkiM. P. (1)nadal spędzał dużo czasu zJ. K. (1), co wzbudzało obawy i zazdrośćD. K. (2). Kiedy chciał wytłumaczyć jej przyczyny takiego zachowania dowiedziała się, że wraz zJ. K. (1)jeżdżą po sklepach i wymieniają fałszywe pieniądze na prawdziwe. Robili to w ten sposób, że kupowali coś za kilka złotych płacąc fałszywym banknotem o nominale 50 złotych, a resztę otrzymywali już w normalnych pieniądzach. Oskarżona podała, żeJ. K. (1)iM. P. (1)składali się na te fałszywe pieniądze, potem razem robili zakupy i dzielili się prawdziwymi, które otrzymali jako resztę. W kwietniu 2015r. zdarzyła się taka sytuacja, żeJ. K. (1)zachorowała i to oskarżona pojechała razem zM. P. (1)na zakupy. Wiedziała, że będą za nie płacić fałszywymi banknotami, przy czym był to jedyny raz kiedy pojechał z nim w tym celu. Podała, że pojechali doT.i zatrzymali się przy stacji(...), w sklepie(...)oraz w sklepie(...), gdzie zrobili zakupy za małe kwoty, do 20 złotych płacąc za każdym razem 50 zł fałszywym banknotem. Oskarżona nie pytałaM. P. (1)skąd ma te banknoty, choć podała, że często mówił, że jedzie doM.naB.. Poza tymM. P. (1)powiedział jej, że za dwa fałszywe banknoty 50 złotowe płacił jednym prawdziwym o takim samym nominale. Oskarżona brała również udział w eksperymencie procesowym, którego celem było ustalenie miejsc gdzie wprowadziła do obrotu fałszywe banknoty. (k. 138-140, k. 3233-3234, 3235-3238, ).

    OskarżonaM. P. (2)była przesłuchiwana jedynie na etapie postępowania przygotowawczego.Przyznała się wówczas do zarzucanego jej czynu i podała, żeM. S. (1)jest jej konkubentem z którym mieszka już od ok. 4 lat. Opisując przestępczy proceder wyjaśniła, że około marca 2015r. doM. S. (1)przyjechał kolega o pseudonimie „Ł.”, ale nie wiedziała o czym rozmawiali. Pewnego dnia zauważyła jakM. S. (1)pokazywał banknot 50 zł jej kuzynowiŁ. R., który przyszedł zwrócić mu dług, a następnie mężczyźnie o imieniuR.. Zapytała go później czy to są podrobione pieniądze, a on przyznał, że tak i pokazał jej banknot. Po kilku dniach przyjechał do nich ponownieŁ. R.wraz ze swoją dziewczynąJ. K. (1)i zapytał ją czy ma dla niego pieniądze. Nazajutrz kiedy przyjechała do niejJ. K. (1)zM.oskarżona zgodnie z dyspozycjąM. S. (2)pokazała im banknot 50 zł. Kolejnego dnia przyjechali ponownie celem nabycia fałszywych pieniędzy. Oskarżona podała, że w sumie byli u nich trzy lub cztery razy. Oprócz nich do mieszkania celem nabycia banknotów przyjeżdżały też inne, nieznane jej, osoby. Zgodnie z jej wiedząM. S. (1)miał je sprzedawać za połowę wartości. Podała również, że fałszywe banknoty zawsze przywoził „Ł.”, o czym wie odM., a raz była świadkiem jak odjeżdżał spod bloku.
Odnośnie narkotyków znalezionych w mieszkaniu przez policję oskarżona zeznała, że były przyniesione przezM.. Była to amfetamina i miał ją mieć odŁ..M.instruował ją kto przyjedzie po narkotyki i ile ma tej osobie sprzedać. Oskarżona działała w ten sposób od urodzenia synaS., którym zajmowała się na co dzień. Cena wynosiła mniej więcej 20 zł za 1 gram i wszystkie zarobione w ten sposób pieniądze były zabierane przezM. S. (1). Ponadto podała, żeM. S. (1)miał dług uŁ.za narkotyki, które zabrała policja. Oskarżona stanowczo zaprzeczyła aby miała wprowadzić w obieg jakikolwiek fałszywy banknot, przyznała jedynie że sprzedawała jeJ. K. (1)iM. P. (1)za połowę wartości. (k. 160-162)
Oskarżony

M. S. (1)był przesłuchiwany na etapie postępowania przygotowawczego.Przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów oraz wyjaśnił, że „Ł.” to pseudonimD. K. (1), którego zna od ok. 2006r. Na początku kwietnia 2015r. podczas spotkania miał mu zaproponować możliwość „dorobienia” polegającą na tym, że oskarżonyM. S.miał znaleźć kupca na podrobione banknoty do których dostęp miałD. K. (1). Oskarżony zgodził się gdyż potrzebował pieniędzy na spłatę długów. Zgodnie z umowąK.miał mu przywieźć 1.000-2.000 zł w banknotach po 50 zł (20-40 sztuk), a on miał zająć się ich wprowadzaniem na rynek. Miał je sprzedawać za połowę wartości, tj. 25 zł za jeden 50 złotowy banknot. Z tych 25 złD. K. (1)miał oddać 35-40 %, co oznacza, że miał zarabiać ok. 10 zł za każdy zbyty banknot. Oskarżony rozliczał się zD. K. (1)w momencie kiedy ten przywoził mu następną partię banknotów. Odbiorców znajdował wśród znajomych, jednym z nich byłM. P. (1), który brał każdorazowo od 20 do 40 banknotów po 25 zł za sztukę.M. P. (1)zamawiał uM. S. (1)potrzebną ilość i tyle przywoziłD. K. (1). Płacił za nie początkowo od ręki, a w późniejszym okresie następnego dnia. Zdaniem oskarżonegoM. P. (1)zabierał niemal wszystkie banknoty jakie otrzymywał odD. K. (1). Działalność trwała miesiąc, w pierwszych 2 tygodniachK.przywoził banknoty dwa razy w tygodniu, a później częściej. Jednorazowo przywoził 40 sztuk. Oskarżony podał, że łącznie było to ok. 300-400 banknotów (15-20 tys. zł). PozaM. P. (1)maksymalnie trzy osoby nabyły od niego podrabiane banknoty, ale były to pojedyncze sztuki. Nabywcą jednej był kolegaM. K.o pseudonimie „A.”, pozostałych oskarżony nie pamiętał. Zaprzeczył temu, żeby on lubM. P. (2)kiedykolwiek płacili za zakupy tymi banknotami, ale przyznał, że wiedziała czym on się zajmuje. Podał, że zarobił na tych działaniach więcej niż 2.000 zł, ale mniej niż 3.000 zł i wydał je na bieżące potrzeby oraz leki dla dziecka.
Odnośnie narkotyków ujawnionych w jego mieszkaniu podał, że była to amfetamina, którą nabył odD. K. (1), który miał ją mieć od kolegi zZ.. Narkotyki brał odK.1-2 razy w tygodniu w ilościach od 10 do 50 gramów, łącznie ok. 500 gr amfetaminy, z czego na swoje potrzeby zużył ok. 100 gramów. Cena którą płaciłK.wynosiła ok. 10 zł za gram, a sprzedawał za 15-20 zł za gram, wg własnego uznania. Nabywcą narkotyków był wspomniany już „A.”, czyliM. K.,M. P. (1)oraz kilka innych osób których danych oskarżony nie znał. Najwięcej, bo w sumie ok. 200 gram nabył w okresie półrocznym „A.” (jednorazowo od 5 do 15 gram).M. P. (1)zakupił amfetaminę dwukrotnie łącznie do 8 gram w cenie 20 zł za gram. Pozostali wskazani przez niego nabywcy kupowali w różnych ilościach.
Ponadto oskarżony podał, że słyszał odK., że ten kolega od którego bierze banknoty ma broń. (k. 167-168)
ŚwiadekM. K.składał zeznania podczas postępowania przygotowawczego. Świadek zeznał, że kilkanaście razy nabywał amfetaminę odM. S. (1), z reguły 3 razy w tygodniu przez okres ok. pół roku. Zazwyczaj kupował ilość 5 gram w cenie 20 zł za 1 gram. Kontaktował się z oskarżonym telefonicznie smsami celem ustalenia czy może przyjechać po narkotyk, a oskarżony odpisywał. Świadek podał, że czasem zamiastM. S. (4)amfetaminę sprzedawała mu partnerka oskarżonego –M. P. (2), mieszkająca w tym samym mieszkaniu z dziećmi. (k. 14 Zbiór B)
ŚwiadkowieI. P.iI. I.skorzystali z prawa do odmowy zeznań.
Sąd uznał wyjaśnienia wskazanych powyższych oskarżonych i zeznania świadka jako wiarygodne, przy czym wyjaśnieniomJ. K. (1)Sąd dał wiarę jedynie częściowo. Zasadniczo tworzą one spójny obraz, są koherentne i uzupełniają się, a ich treść cechuje sumienność i rzetelność. Znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, który został uznany przez Sąd za wiarygodny w postaci dowodów dokumentarnych (m.in. protokoły przeszukania, oględzin, zatrzymania, ekspertyzy i opinie biegłych). Tak ukształtowane wyjaśnienia i zeznania dowodzą istotnych okoliczności sprawy i posiadają doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia. Nieliczne rozbieżności jakie można znaleźć w wyjaśnieniach oskarżonych wynikają z tego, że oskarżeni próbowali umniejszyć swoją rolę, niemniej jednak zasadniczo przyznali oni pewne fakty, które w połączeniu z innymi uznanymi za wiarygodne dowodami pozwoliły na poczynienie pewnych i jednoznacznych ustaleń faktycznych.
Jak zasygnalizowano wyżej dokonując ustaleń faktycznych Sąd posiłkował się dowodami dokumentarnymi w postaci protokołów przeszukania, zatrzymania oraz oględzin zatrzymanych rzeczy co do których Sąd nie miał zastrzeżeń. Dowody te nie były również w żaden sposób kwestionowane przez strony, a okoliczności, które dokumentują nie pozostawały kwestią wątpliwą, dlatego też z tego powodu Sąd uznał za zasadne pominięcie ich szczegółowego omówienia i oceny.
Ostatecznie Sąd poczynił ustalenia faktyczne na podstawie ekspertyz NBP (dotyczących banknotów) oraz opinii biegłych z zakresu badań daktyloskopijnych, chemicznych, broni i balistyki, biologicznych, dokumentów, które zostały sporządzone w sposób fachowy, są kompletne, jasne, spójne i nie były kwestionowane przez strony, a Sąd również nie miał co do tych dowodów zastrzeżeń.
W toku postępowania karnego zaistniała wątpliwość co do poczytalności oskarżonychD. K. (1),D. P. (1)iM. S. (1)w czasie popełnienia czynów zabronionych. Na podstawie badania oskarżonych wydane zostały opinie sądowo – psychiatryczne /k. 3357-3359, k. 3364-3366, k. 3440-3442/, z których wynika, iż zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postepowaniem nie była zniesiona ani ograniczona w rozumieniuart. 31 § 1 i 2 k.k.oraz mogą oni uczestniczyć w postępowaniu karnym i prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny. W badaniach nie stwierdzono objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, a poczytalność oskarżonych nie budziła wątpliwości. Ponadto uD. P. (1)biegli stwierdzili zaburzenia lękowe w wywiadzie oraz uzależnienie od środków psychoaktywnych, natomiast uM. S. (1)nieprawidłowe cechy osobowości. Mając na względzie rzeczowe i logiczne wnioski opinii sądowo –psychiatrycznych, Sąd przyjął w całości wymienione opinie biegłych sądowych.
W świetle opisanego wyżej materiału dowodowego (mając na uwadze zakresy złożonych wniosków o uzasadnienie) Sąd doszedł do przekonania, iż wina i sprawstwo oskarżonychM. P. (1),D. K. (1)iM. S. (1)w zakresie czynu przypisanego mu w pkt. 13 wyroku nie budzą najmniejszych wątpliwości, a jednocześnie brak jest przesłanek mogących ograniczyć lub wyłączyć ich odpowiedzialność karną. W momencie rozstrzygania przedmiotowej sprawy nie zaistniały wątpliwości co do poczytalności oskarżonychin tempore criminis.

KWALIFIKACJA PRAWNA CZYNÓW

a
Art. 310 kk

    Przedmiotem ochronyart. 310 k.k.jest niezakłócony i bezpieczny obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi, jak również dokumentami objętymi ochroną przepisu, a niemającymi wprost charakteru papieru wartościowego. Fałszowanie oraz wprowadzenie do obrotu fałszywych pieniędzy czy papierów wartościowych może poważnie rozregulować mechanizmy ekonomiczne państwa, a tym samym stanowi poważne zagrożenie dla gospodarki państwa, zwłaszcza, że wprowadzone na rynek fałszywe środki pozostają w obrocie przez dłuższy czas i mogą być wielokrotnie i nieświadomie wykorzystywane przez uczestników obrotu. Przedmiotem czynności wykonawczych określonych wart. 310 k.k.jest m.in. polski lub obcy pieniądz. Jak podkreślił J. Skorupka, „pieniądzem polskim w rozumieniuart. 310 k.k.są znaki pieniężne RP, o których mowa w art. 31 ustawy o NBP, tj. banknoty i monety opiewające na złote i grosze" (J. Skorupka,

    Pojęcie pieniądza …., s. 52). Jest to zatem tzw. pieniądz gotówkowy. Inne współczesne postacie pieniądza, czyli postacie pieniądza bezgotówkowego (np. tzw. pieniądz plastikowy, pieniądz elektroniczny), stanowią desygnaty określenia – „inny środek płatniczy" (J. Skorupka,

    Pojęcie..., s. 56).

    Zachowanie sprawcyopisane w przepisie art. 310 § 1

    polegana

    "podrabianiu"albo

    "przerabianiu"polskiego albo obcego pieniądza, innego środka płatniczego lub dokumentu uprawniającego do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierającego obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce. W § 2 omawianego przepisu czynność sprawcza polega na

    "puszczeniu w obieg"pieniądza, innego środka płatniczego albo dokumentu, albo też w takim celu na

    "przyjmowaniu go, przechowywaniu, przewożeniu, przenoszeniu, przesyłaniu albo pomaganiu do jego zbycia lub ukrycia".

    Puszczenie w obiegpodrobionego pieniądza ma miejsce wtedy, gdy sprawca, wykorzystując jego podobieństwo do prawdziwego, płaci nim, rozmienia lub sprzedaje go, a więc gdy odbiorcę tego pieniądza wprowadza w błąd co do jego prawdziwości (zob. wyrok SN z dnia 4 grudnia 1972 r., II KR 201/72, LEX nr 21588; M. Cieślak, J. Waszczyński,

    Przegląd..., 1977, s. 39). Do realizacji tego przestępstwa wystarczy puszczenie w obieg, czyli posłużenie się jak autentycznym, sfałszowanego środka płatniczego lub dokumentu, który sprawca otrzymał ze świadomością, że jest to falsyfikat. Do istoty "puszczenia w obieg" należy to, że dokument znajduje się następnie w kolejnym posiadaniu innych osób lub instytucji.

    "Przyjęcie" w celu puszczenia w obiegśrodka płatniczego lub sfałszowanego dokumentu może mieć charakter pośredni, tj. niekoniecznie sam sprawca musi wprowadzić środek płatniczy lub dokument do obrotu, wystarczy samo przyjęcie "sfałszowanego środka płatniczego przy świadomości, że ma on być następnie "puszczony w obieg". Osoba przyjmująca nie musi stać się przez sam fakt wręczenia właścicielem tego środka gdyż jej zadanie może ograniczać się do samego puszczenia go w obieg.
Przechodząc do oceny zachowania oskarżonychD. K. (1)iM. P. (1)z punktu widzenia wypełnienia znamion czynu zabronionego, zaznaczyć należy, że przestępstwo określone w omawianym przepisie może zostać popełnione jedynie umyślnie. W niniejszej sprawie oskarżeniD. K. (1)orazM. P. (1)bez wątpliwości wypełnili swoim zachowaniem przesłanki wymagane przepisemart. 310 § 2 k.k.działając w zamiarze bezpośrednim, gdyż obaj nie tylko byli świadomi, że pieniądze te są sfałszowane, ale nabywali je w zamiarze puszczenia w obieg i uzyskania z tego tytułu korzyści majątkowej. Odnosząc się doD. K. (1)wskazać należy, iż jego zachowanie polegające na przyjmowaniu sfałszowanych banknotów odD. P. (1), a następnie „sprzedawaniu” ichM. S. (1)zgodnie z powyższymi rozważaniami wpisuje się w znamiona przyjęcia w celu puszczenia w obieg. Natomiast zachowanieM. P. (1), który sfałszowane banknoty „zakupywał” odM. S. (1), a następnie dokonywał przy ich wykorzystaniu transakcji wpisuje się w znamiona przyjęcia i puszczenia w obieg. Reasumując obaj oskarżeni swoim zachowaniem dopuścili się przestępstwa zart. 310 k.k.
Sąd dokonując oceny prawnej czynów popełnionych przez ww. oskarżonych miał na uwadze z góry powzięty zamiar w popełnieniu przestępnego procederu oraz krótkie odstępy czasu dzielące poszczególne działania oskarżonych i dlatego też przyjął iż działali oni w warunkachart. 12 k.k., tj. czynem ciągłym. W judykaturze przyjmuje się, iż nawet kilkumiesięczne przedziały czasowe pomiędzy kolejnymi zachowaniami sprawcy czynu ciągłego mogą być w określonych okolicznościach traktowane jako „krótkie odstępy czasu” w rozumieniuart. 12 kk(zob. postanowienie SN z dnia 9 marca 2006 r., sygn. akt V KK 271/05). Mając na uwadze powyższe zasadnym było w każdym wypadku uzupełnienie kwalifikacji prawnej oart. 12 k.k.

b
Art. 59 ustawy z dnia 29.,07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Przestępstwo z art. 59 ustawy jest przestępstwem kwalifikowanym, wieloodmianowym, powszechnym, kierunkowym i formalnym. Przedmiotem jego ochrony jest zdrowie i życie społeczne (publiczne), a także życie i zdrowie finalnego odbiorcy czy konsumenta środków odurzających lub substancji psychotropowych. Strona przedmiotowa przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy jest identyczna jak występku z art. 58 ust. 1, z tą różnicą, że nie spenalizowano w nim zachowania polegającego na umożliwianiu użycia środka odurzającego bądź substancji psychotropowej, a ponadto - co jest najistotniejsze - celem działania sprawcy musi być chęć osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Wszystkie trzy odmiany przestępstwa z art. 59 ustawy można popełnić tylko umyślnie, z zamiarem bezpośrednim o szczególnym zabarwieniu (dolus coloratus). Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym przez Sąd Apelacyjny w Katowicach przyjął w wyroku z dnia 27 kwietnia 2006 r., II AKa 90/06, LexPolonica nr 1268739 (KZS 2006, nr 11, poz. 94), że „wprowadzenie do obrotu i udzielenie środków odurzających w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zawsze jest działaniem umyślnym, czyli celowym i popełnionym ze swojego rodzaju premedytacją".
W niniejszej sprawie zarówno oskarżonyD. K. (1)jak i oskarżonyM. S. (1)wypełnili swoim działaniem przesłanki wymagane opisanym wyżej przepisem. Umyślność działania oskarżonych jak i okoliczność, że sprzedawali amfetaminę w celu uzyskania korzyści majątkowej, którą to korzyść faktycznie uzyskali nie budzi najmniejszych wątpliwości Sądu. PonadtoM. S. (1)niemal wprost przyznał, że zarabiał na sprzedaży narkotyków wyjaśniając, że amfetaminę odD. K. (1)nabył za cenę 10 zł za 1 gram, a sprzedawał ją już po 15-20 zł za 1 gram w zależności od swojego nastroju.
Sąd zważył ponadto iżM. S. (1)udzielał odpłatnie narkotyków w krótkich odstępach czasu różnym osobom. Co więcej i w tym wypadku zachowanie oskarżonego charakteryzuje z góry powzięty zamiar, który wyrażał się w gotowości udzielania amfetaminy swoim nabywcom przy każdej odpowiedniej okazji. Dlatego też dla oddania w pełni przestępności czynuM. S. (1)polegającego na udzielaniu substancji psychotropowej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd w kwalifikacji prawnej czynu wskazałart. 12 kk. Zważyć przy tym należy, iż zgodnie z utrwaloną praktyką dla przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu zart. 12 kkbez znaczenia pozostaje okoliczność, że nabywcami środków odurzających były różne osoby (por. w tej kwestii wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 lutego 2002 r. sygn. akt II Aka 542/2001, a także Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia z dnia 12 września 2007 r, sygn. akt II Aka 26/07).

KARY

Przepisykodeksu karnegostanowią, iż sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość na przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego i popełnieniu.
Zdaniem Sądu wymierzone oskarżonym kary w pełni uwzględniają zarówno stopień ich winy, jak i społeczną szkodliwość popełnionych przez nich czynów
Wymierzając oskarżonemuD. P. (1)karę, Sąd miał na uwadze stopień winy, a także stopień społecznej szkodliwości czynu, który z uwagi na sposób działania oskarżonego oraz dobro w jakie godzi uznać należy za znaczny. Odnośnie przestępstwa podrabiania i puszczania w obieg polskich pieniędzy o nominałach 50 złotych, należy mieć na względzie, że wymiar kary za przestępstwo określone wart. 310 § 1 k.k.musi uwzględniać szczególne okoliczności wynikające ze specyficznego charakteru tego przepisu. Zgodnie ze stanowiskiem judykatury wyrażonym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2014 r. (IV KK 246/14,LEX nr 1621358, KZS 2015/4/35) „Sankcja przewidziana w ustawowym zagrożeniu wart. 310 § 1 k.k.należy do jednej z najsurowszych wKodeksie karnym. Ustalając w tej sytuacji wysokość konkretnej sankcji należy mieć na względzie dobro prawne, jakie chronione jest wrozdziale XXXVII Kodeksu karnego. Dobrem tym jest obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi. W komentarzach do tego rozdziału podkreśla się, że "współcześnie, gdy obrót gospodarczy, wymiana dóbr i usług, odbywa się prawie wyłącznie za pośrednictwem szeroko rozumianego pieniądza, jego psucie może prowadzić do destabilizacji, do poważnych perturbacji gospodarczych, zagrażać gospodarce kraju. Stąd konieczność szczególnie intensywnej, surowej ochrony karnoprawnej wszelkich "nośników" pieniądza przed zamachami na ich autentyczność" (M. Błaszczyk w Kodeks karny. Część szczególna Tom II Komentarz, art. 222-316, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, Beck 2013, Nb 4 do art. 310). W kontekście skali zagrożenia dla tak rozumianego dobra prawnego należy oceniać stopień społecznej szkodliwości czynów stanowiących fałszowanie pieniędzy lub papierów wartościowych.” Należy mieć przy tym na względzie cel działania sprawcy takiego fałszerstwa oraz skalę jego działania.
W niniejszej sprawie wymierzając oskarżonemuD. P.karę za przestępstwo zart. 310 § 1 kkSąd miał na względzie okoliczności łagodzące występujące zarówno po stronie podmiotowej jak i przedmiotowej. Sąd wziął zatem po pod uwagę, że oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, złożył szczegółowe i obszerne wyjaśnienia, wskazując na osoby uczestniczące w przestępnym procederze i nie umniejszając swojej w nim roli, nie utrudniał postępowania, wyraził krytyczny stosunek dla swojego zachowania i posiada pozytywną opinię środowiskową a ponadto nie był wcześniej karany. Sąd miał na względzie również okoliczność, że proceder był prowadzony na niewielką skalę w warunkach domowych, a suma wyprodukowanych i wprowadzonych następnie do obrotu przez inne osoby banknotów wynosiła kilkaset sztuk. Mając to na uwadze, Sąd uznał, iż w powyższym przypadku nawet kara wymierzona w dolnej granicy ustawowego zagrożenia (5 lat) byłaby karą niewspółmiernie surową i z tegoż względu Sąd zastosował wobec oskarżonego instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzył ją poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia w wysokości 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Odnośnie przestępstwa posiadania broni bez zezwolenia (art. 263 § 2 kk) Sąd mając na względzie również wskazane wyżej okoliczności podmiotowe, uznał, że ilość posiadanej przez oskarżonego broni jak i cel jej posiadania uzasadniają wymierzenie jej w dolnej granicy zagrożenia i wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając oskarżonemuD. K. (1)za przestępstwo zart. 310 § 2 kkkarę 2 lat pozbawienia wolności, Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, który należy traktować jako znaczny. Przy wymiarze kary Sąd wziął również pod uwagę stopień winy (umyślność) oraz pobudki (chęć osiągnięcia korzyści majątkowej). Sąd poczytał jako okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów i z tego względy uznał, iż karą adekwatną będzie kara wymierzona w granicy dolnego ustawowego zagrożenia. Niemniej jednak z racji jego uprzedniej karalności, jej wymiar przewyższa ustawowe minimum. Podobnie w przypadku przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiSąd mając na uwadze naprowadzone wyżej okoliczności podmiotowe jak i przedmiotowe ( zamiar, uprzednia karalność, przyznanie się do winy, wartość narkotyków (500 gram) i ich rodzaj (amfetamina)) wymierzył karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która nieznacznie przekracza dolną granicę ustawowego zagrożenia oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda, mając w polu widzenia, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Wymierzając karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oskarżonemuM. P. (1)za przestępstwo zart. 310 § 2 kkSąd ponownie miał na uwadze znaczny stopień szkodliwości przypisanego mu czynu jak również fakt, że dopuścił się go z winy umyślnej, a także okoliczność, że działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd miał w polu widzenia iż oskarżony był uprzednio karany, jednakże Sąd uznał, że wobec tego oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna i zastosował wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres 4 lat próby. Jednocześnie mając na uwadze cele kary zasadnym było wobec warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wymierzenie oskarżonemu ponadto kary grzywny. Podstawę zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary stanowiła ustawa karna obowiązująca w chwili popełnienia przez oskarżonego czynu, zgodnie zart. 4 § 1 kk, albowiem jest to ustawa względniejsza dla oskarżonego, niżkodeks karnyw brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania ( po myśliart. 69 § 1w jego brzmieniu obecnym Sąd jest uprawniony do warunkowego zawieszenia wykonania kary jedynie w wymiarze nieprzekraczającym roku).

    Zawieszając warunkowooskarżonemu
M. P. (1)wymierzoną karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności Sąd uznał, iż zasadnym będzie zastosowanie odpowiednio długiego okresu próby i dlatego zastosował względem oskarżonego 4 letni okres próby, tj. powyżej ustawowego minimum. Jednocześnie mając na uwadze cele kary, w tym zwłaszcza w zakresie prewencji indywidualnej (wobec uprzedniej karalności oskarżonego) Sąd uznał, iż celowym będzie zastosowanie względem oskarżonego stosowanego obowiązku probacyjnego w postaci zobowiązania do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej, a ponadto oddanie go w okresie próby pod dozór kuratora, który będzie czuwał nad jego zachowaniem i kontrolował na bieżąco ich realizację. Sąd wymierzył ponadto karę grzywny w wymiarze 120 stawek po 20 zł każda. Liczbę stawek dziennych limituje stopień społecznej szkodliwości czynu, a wysokość stawki dziennej uwzględnia możliwości zarobkowe oskarżonego.
Wymierzając oskarżonemuM. S. (1)karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda za przestępstwo z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu występku, który limitowany jest m.in. ilością udzielonych narkotyków (niemniej niż 260 gram) oraz ich rodzajem (amfetamina). Na wymiar kary wpłynął również stopień zawinienia oskarżonego, gdyż działał on z winy umyślnej. Na niekorzyść oskarżonego Sąd poczytał jego dotychczasową karalność. Sąd zwrócił uwagę zwłaszcza na fakt, iż nie jest to pierwszy występek oskarżonego przeciwko przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Jako, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej Sąd na zasadzieart. 33 § 1 – 3 kkwymierzył oskarżonemu grzywnę. Liczba stawek uwzględnia stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, natomiast wysokość stawki odpowiada możliwościom finansowym oskarżonego.

KARY ŁĄCZNE

Na zasadzieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.Sąd wymierzył oskarżonymD. P. (1),D. K. (4)iM. S. (1)kary łączne. Wskazać należy, iż wprawdzie wniosek obrońcy oskarżonego swoim zakresem obejmował jedynie czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, niemniej jednak tytułem porządku, dla jasności wywodu o karze, jako, że podstawy wymiaru kary łącznej co do wszystkich w/w oskarżonych były tożsame Sąd uzupełnił wywód w tym przedmiocie także o tego oskarżonego.
Przy wymiarze kary łącznej w/w oskarżonym Sąd miał na uwadze, iż zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Natomiast priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (por. A. Marek: Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004 rok s. 293; wyrok SN z 2 grudnia 1975 roku Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33, wyrok SA w Katowicach z dnia 13 listopada 2003 roku, II AKa 339/03, LEX nr 183336). Sąd podzielił w tej kwestii pogląd Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20.05.2008 r., sygn. akt II AKa 129/08, iż: „jakkolwiek przy wymiarze kary łącznej dopuszczalne jest stosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, to jednak są to rozstrzygnięcia skrajne, które znajdują zastosowanie w zupełnie wyjątkowych nietypowych sytuacjach”. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do zastosowania przy wymiarze kary łącznej rozwiązań skrajnych w postaci zasady absorpcji i kumulacji. W konsekwencji Sąd wymierzył oskarżonym kary łączne znacznie łagodniejsze, niż wymiar kary wynikający z prostego zsumowania kar jednostkowych (co dałoby karę 4 lat i 2 miesięcy w przypadkuD. P. (1), 3 lata i 6 miesięcy w przypadkuD. K. (1)oraz 3 lat i 9 miesięcy w przypadkuM. S. (1)) i wymierzył ostatecznie karę łączną 3 lat i 8 miesięcy wobecD. P. (1), 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności wobecD. K. (1), 2 lat pozbawienia wolności wobecD. S..
W ocenie Sądu, orzeczone wobec oskarżonych kary łączne spełnią pokładane w nich cele, w tym w zakresie prewencji szczególnej i ogólnej. Wymierzone kary nie stanowią, zdaniem Sądu, wyrazu nadmiernej represyjności w stosunku do oskarżonych, ale są stanowczą reakcją na naruszenie przez oskarżonych podstawowych norm społecznych i prawnych. W ocenie Sądu, odbycie kary pogłębi ich świadomość w zakresie konsekwencji czynów naruszających prawo, a nadto przyczyni się do pozytywnego kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, stanowiąc wyraźny sygnał o nieuchronności kary za popełnione przestępstwo.

ZALICZENIE

Na zasadzieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie, a mianowicie w przypadku:
-D. P. (1)jest to okres od 6 maja 2015r. godz. 22.00 do 30 czerwca 2015r.,
-D. K. (1)jest to okres od 6 maja 2015r. godz. 17.50 do 8 maja 2015r. godz. 11.45,
-M. S. (1)jest to okres od 6 maja 2015r. godz. 18.00 do 7 maja 2015r.,
Natomiast w przypadkuM. P. (1)wobec warunkowego zawieszenia wykonania kary, Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności jest to okres od 6 maja 2015r. godz. 8.00 do 7 maja 2015r. ustalając (w oparciu o przelicznik zart. 63 § 1 kk) że grzywna została wykonana w wysokości 4 stawek dziennych.

GRZYWNA

Jak zasygnalizowano powyżej przy ustalaniu wysokości stawki dziennej grzywny Sąd miał na uwadze dochody sprawców, stosunki majątkowe, ilości środków, w obrocie którymi oskarżeni uczestniczyli, a także korzyści jakie osiągnęli oni z popełnionych przestępstw. Należy podzielić stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 16 kwietnia 2015r., (sygn. V KK 407/14) zgodnie z którym „Wykładnikiem surowości kary grzywny jest ilość, a nie wysokość stawek dziennych tej kary. Określenie przez Sąd wysokości stawki dziennej grzywny nie jest zatem czynnością mającą na celu realizowanie bezpośrednio funkcji penalnej, lecz zmierza do ustalenia realnej dolegliwości fiskalnej tej kary dla indywidualnego sprawcy, zgodnie z dyrektywami zawartymi wart. 33 § 3 k.k.”(LEX nr 1683375).Sąd mając to na względzie ustalił wobec oskarżonych wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł, przy jednoczesnym zróżnicowaniu wysokości ilości stawek dziennych w zależności od osoby oskarżonego.

PRZEPADEK RÓWNWARTOŚCI KORZYŚCI MAJĄTKOWEJ

Oskarżeni, zarówno z przestępstwa określonego wart. 310 k.kjak i przestępstwa określonego w art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uzyskali korzyść majątkową, stąd też obligatoryjnym było orzeczenie wobec nich przepadku równowartości tejże korzyści. Przy wyliczeniu kwoty przepadku równowartości korzyści majątkowej, Sąd wziął pod uwagę ilość banknotów jak również ilość substancji psychotropowych. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż zgodnie z ugruntowanym poglądem podlegająca przepadkowi równowartość korzyści majątkowej, którą sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa w rozumieniu przepisuart. 45 § 1 k.k., to nie osiągnięty przez niego zysk łączący się z pomniejszeniem przysporzenia majątku o koszty jego uzyskania, a ekwiwalent wyrażony pieniężnie, odpowiadający kwocie, rzeczy lub prawu uzyskanych z popełnienia czynu zabronionego (vide m.in. wyrok SN z dnia 22.10.2015 r. sygn.. akt V KK 154/15 i SA w Białymstoku z dnia 25.06.2015 r. II AKa 253/14).
W stosunku do oskarżonegoD. P. (1)iD. K. (1)Sąd orzekł przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zart. 310 kkw kwocie po 1,125 zł (co stanowi liczbę banknotów wyprodukowanych przezD. P. (1), a przyjętych przezD. K. (1)– 225 sztuk pomnożoną przez kwotę uzyskiwaną z każdego 50 złotowego banknotu tj. kwotę 25 zł oraz pomnożoną o procent jaki każdy z nich uzyskiwał finalnie z tej wartości – tj. 40 procent do podziału pomiędzy nich co daje 20 procent dla każdego, a zatem 225 x 25 zł x 20 % = 1125 zł). W stosunku natomiast do oskarżonegoM. P. (1)Sąd orzekł przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa zart. 310 § 2 kkw kwocie 7.000 zł, którą stanowi wartość banknotów uzyskanych przez niego a następnie wprowadzanych do obiegu (140 sztuk po 50 zł =7000 zł).
Jednocześnie za przestępstwo zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzypisaneD. K. (1)w pkt 7 wyroku, Sąd orzekł względem oskarżonego przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z tego przestępstwa w wysokości 5000 zł. Na kwotę tą składa się ilość sprzedanej amfetaminy (500gram) pomnożona przez jej cenę za gram (10 zł). W stosunku do oskarżonegoM. S. (1)za przestępstwo z art. 59 ust. 1 cytowanej ustawy przypisane mu w pkt 13 wyroku Sąd orzekł przepadek osiągniętej korzyści majątkowej w kwocie 3.900 zł stosując przelicznik jak powyżej (260 gram x 15 zł za gram). Sąd miał na uwadze, iż cena była zmienna (15zł-20zł za gram) i nie można ustalić w przypadku jakiej ilości była ona wyższa niż 20 zł, a zatem rozstrzygając tę kwestię na korzyść oskarżonego, Sąd dla celów ustalenia korzyści przyjął cenę minimalną jakąM. S. (1)oferował za gram.

DOWODY RZECZOWE

Na zasadzie art. 70 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2009r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 4,6,7, (zatrzymane narkotyki oraz waga).
Na zasadzieart. 44 § 6 kkSąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 11-15 (broń i amunicja).
Na zasadzieart. 316 § 1 kkSąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 1-3, 5, 8-10, 16-19 (zatrzymane banknoty).
Jednocześnie Sąd zarządził przechowywanie wraz z aktami sprawy płyt CD opisanych w wykazie dowodów V Ds. 84/2015 (znajdującym się w aktach - tom XIX) pod poz. 20-24.

KOSZTY

Tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. P. (1)Sąd na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1986 r. Prawo o adwokaturze, zasądził od Skarbu Państwa kwotę 738 zł na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. W.. Obrońca oskarżonegoM. P. (1)uczestniczyła w jednej rozprawie głównej, dnia 30 czerwca 2016r., stąd też zgodnie z przepisem § 17 ust. 2 pkt. 5 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.) należą jej się koszty w wysokości 600 zł powiększone o wartość podatku VAT.
Tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuM. S. (1)Sąd na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1986 r. Prawo o adwokaturze, zasądził od Skarbu Państwa kwotę 885,60 zł na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. I.. Obrońca oskarżonegoM. S. (1)uczestniczyła w dwóch terminach rozpraw, dnia 15 czerwca 2016r. i dnia 30 czerwca 2016r., stąd też zgodnie z przepisem § 17 ust. 2 pkt. 5 w zw. z § 4 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.) należą jej się koszty w wysokości 720 zł powiększone o wartość podatku VAT.
Tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuD. P. (1)Sąd na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1986 r. Prawo o adwokaturze, zasądził od Skarbu Państwa kwotę 885,60 zł na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.I. L.. Obrońca oskarżonegoD. P. (1)uczestniczyła w dwóch terminach rozpraw, dnia 15 czerwca 2016r. i dnia 30 czerwca 2016r., stąd też zgodnie z przepisem § 17 ust. 2 pkt. 5 w zw. z § 4 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.) należą jej się koszty w wysokości 720 zł powiększone o wartość podatku VAT. Sąd omyłkowo przyznał obrońcy kwotę 600 zł, niemniej jednak dostrzegając swój błąd zostało to następnie skorygowane nieprawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 12.09.2016 r.
Na mocyart. 624 § 1 k.p.k.i art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach sądowych w sprawach karnych, mając na względzie sytuację majątkowąoskarżonych, oraz wymiar orzeczonej kary, Sąd zwolniłD. P. (1),D. K. (1),M. P. (1)iM. S. (1)od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa uznając że ponoszenie ich przez oskarżonych byłoby dla nich zbyt uciążliwe.