Sąd Rejonowy w Łęczycy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 58/15
Data wyroku: 2016-08-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Wysoczyński
Słowa kluczowe: Czynsz
Podstawa prawna: art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych

Sygn. akt I C 58/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 23 sierpnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Łęczycy, Wydział I Cywilny, w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Wojciech Wysoczyński
Protokolant: sek. sąd. Kamil Siubielski
po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 roku, wŁ., na rozprawie,
sprawy z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.
przeciwkoT. K.
o zapłatę

1
zasądza odT. K.na rzeczSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.kwotę 305,03 zł (słownie: trzysta pięć złotych 03/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 czerwca 2013 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałej części;

3
zasądza odT. K.na rzeczSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.kwotę 88,83 zł. ( osiemdziesiąt osiem złotych 83/100 ) tytułem zwrotu kosztów procesu;

4
przyznaje ze Skarbu Państwa na rzecz r. pr.I. J. (1)kwotę 73,80 zł. ( siedemdziesiąt trzy złote ) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu, którą nakazuje wypłacić na rzecz r. pr.I. J. (1)z Kasy Sądu Rejonowego w Łęczycy;

5
obciąża i nakazuje pobrać odSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Łęczycy kwotę 809 zł (słownie: osiemset dziewięć złotych) tytułem częściowego zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych;

6
nie obciąża pozwanej nieuiszczonymi kosztami sądowymi przejmując ja na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt I C 58/15

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 4 czerwca 2013 roku, powódSpółdzielnia Mieszkaniowa (...)z siedzibą wŁ.– reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego wystąpiła żądaniem przeciwko pozwanejT. K.o zapłatę kwoty 478,44 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych ( pozew k. 2-3).
W dniu 13 czerwca 2013 roku, Sąd Rejonowy w Kutnie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający żądanie pozwu w całości ( nakaz zapłaty k. 24).
Od przedmiotowego nakazu zapłaty pozwanaT. K.wywiodła sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W ocenie pozwanej powódka w sposób błędny wyliczyła wysokość czynszu za lokal zawyżając jego powierzchnię (sprzeciw k. 30-32 ).
Postanowieniem z dnia 22 września 2013 roku, Sąd Rejonowy w Łęczycy ustanowił dla pozwanej pełnomocnika z urzędu ( postanowienie k. 289v).
W toku postępowania pełnomocnik pozwanej wniósł o oddalenie powództwa ( protokół rozprawy k.331).
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
T. K.zamieszkuje lokal mieszkalny nr. 28 przyul. (...). Lokal ten posiada status spółdzielczego lokatorskiego (bezsporne, zaświadczenie k.13).
W toku postępowania w sprawie I C 114/94 prowadzonego z powództwaT. K.przeciwkoSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.biegły ds. budownictwa ustalił, że lokal zajmowany przez pozwaną ma powierzchnię 57,39 m2. /bezsporne, akta I C 114/94 S.R. w Łęczycy/.
Uchwałą Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.nr.(...)z dnia 20 listopada 2007 roku, w sprawie określenia przedmiotu odrębnej własności lokali w nieruchomości nr. 33 (…) obejmującej budynek mieszkalny położony wŁ.przyul. (...)ustalono, iż do określenia powierzchni ustawowej lokali mieszkalnych należy przyjąć powierzchnię użytkową wskazaną w dokumentacji technicznej budynku zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych / uchwała k. 46/.
O treść uchwały doręczono pozwanej w trybie awizo / kserokopia k. 49/.
Zgodnie z charakterystyką techniczną lokalu sporządzoną na zlecenie powódki przezJ. K.lokal zajmowany przez pozwaną ma powierzchnię 62,31 m2/charakterystyka techniczna lokalu k. 45/.
W piśmie z dnia 29 sierpnia 2012 roku, pozwana poinformowała powoda, że zajmowany przez nią lokal ma powierzchnię 57,39 m2. Wniosła o dokonanie przez powódkę pomiaru lokalu /pismo k.54/.
W dniu 23 marca 2013 roku, pozwana ponownie poinformowała powoda, że zajmowany przez nią lokal ma powierzchnię 57,39 m2, kwestionując wyliczenia powódki /pismo k.33/.
Na podstawie oględzin nieruchomości i przeprowadzonych pomiarów inwentaryzacyjnych lokalu oraz na podstawie złożonej do akt sprawy dokumentacji powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego pozwanej, według obowiązujących przepisów prawa i norm zalecanych do stosowania można stwierdzić, że użytkowa powierzchnia lokalu mieszkalnego nr. 28 przyul. (...)wynosi59,78 m2. Tak ustalona powierzchnia została ustalona zgodnie z zasadami określonymi w Polskiej Normy PB-ISO 9836:1997 – Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych / opinia biegłego podstawowa k. 82-104/.
Powierzchnia lokalu ustalona przez projektanta budynki w którym zamieszkuje pozwana wynosi 62,31 m2. Powierzchnia wyliczona przez biegłego sądowego na podstawie archiwalnej dokumentacji wynosi 61,67 m2. Już zatem na etapie sporządzania projektu wystąpiły rozbieżności. Wyliczając powierzchnię lokalu pozwanej powódka oprała się na dokumentacji sporządzonej w latach 60-tych dwudziestego wieku. W dokumentacji tej występuje błąd projektowy popełniony przez projektanta / opinia uzupełniająca k. 187-188/.
Na wysokość opłat za lokal pozwanej w okresie objętym żądaniem pozwu tj. w okresie od sierpnia 2011 roku do kwietnia 2013 roku składały się:
- opłata z tytułu eksploatacji – stawka 1,17 zł x powierzchnia lokalu 62,31 m2; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- energia od 1 mieszkańca ( opłata za zużycie energii na i przed klatkami schodowymi) – 5,10 zł x 1 mieszkanie; wysokość stawki ustalona w oparciu o przeprowadzone kalkulacje zużycia energii;
- odpis na konserwację: stawka 0,15 złotych x powierzchnia lokalu 62,31 m2; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- podatek od nieruchomości 0,10 zł x powierzchnia lokalu 62,31 m2; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- odpis na fundusz remontowy stawka 1,25 zł x powierzchnia lokalu 62,31 m2; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- opłata za wieczyste użytkowanie gruntów 0,11 zł. x powierzchnia lokalu 62,31 m2; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- różnica wskazań wodomierzy L / od lokalu/; wysokość stawki wynika z przeprowadzonych kalkulacji – jednakowa stawka na każde mieszkanie, ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- różnica wskazań wodomierzy O / od osoby/; wysokość stawki wynika z przeprowadzonych kalkulacji – jednakowa stawka na każdą osobę, ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.;
- opłata za wywóz nieczystości; wysokość stawki ustalona na podstawie wysokości wynikającej z uchwał Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ..
W okresie objętym pozwem stawki ww. opłat w przypadku zmiany aktów wewnętrznych ulegały zmianie / bezsporne, uchwały Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.k.226-286/.
W okresie objętym pozwem tj. w okresie od sierpnia 2011 roku do kwietnia 2013 roku opłaty z tytułu należnego czynszu były naliczane od powierzchni 62,31 m2/ bezsporne, pismo powódki k. 225/.
Przy naliczeniu opłat od powierzchni od powierzchni 62,31 m2opłaty za lokal wyniosły łącznię kwotę 4.109,65 złotych. W spornym okresie pozwana wpłaciła na rzecz powódki kwotę 3.643,38 złotych. Różnica do zapłaty przy przyjęciu powierzchni 62,31 m2wyniosła kwotę 466,27 złotych.
W okresie objętym pozwem tj. w okresie od sierpnia 2011 roku do kwietnia 2013 roku, przy naliczeniu opłat od powierzchni 59,78 m2opłaty za lokal wyniosły łącznię kwotę 3.955,00 złotych. W spornym okresie pozwana wpłaciła na rzecz powódki kwotę 3.643,38 złotych.
Na dzień 31 lipca 2011 roku, pozwana posiadała nadpłatę w opłatach w wysokości 9,76 złotych. Dodatkowo w marcu 2013 roku dokonano korekty w odczycie wody na kwotę 3,17 złotych.
Niedopłata wynikająca z wyliczenia wysokości opłat przy powierzchni lokalu 59,78 m2wynosi 305,03 złotych / bezsporne, pismo powódki k.225/.
Powyższy stan faktyczny był w istocie niesporny pomiędzy stronami, Sąd ustalił go w oparciu o znajdującą się w aktach sprawy dokumentację techniczną lokalu, zeznania stron nie budzące wątpliwości co do ich prawdziwości oraz opinię biegłego sądowego do spraw budownictwa. Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd uwzględnił okoliczności bezsporne i twierdzenia przyznane przez strony w trybieart. 229 k.p.c.. w zakresie w jakim przyznanie nie budziło wątpliwości – jak na karcie 335.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo jest częściowo zasadne.
Zgodnie z treściąart. 4. 1. ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz. U. 2013 r. 1222 j.t.): członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony należy uznać pogląd, że opłaty za korzystanie z lokali powinny być tak ustalone, by odpowiadały rzeczywistym kosztom eksploatacji, przy tym jeżeli członek spółdzielni mieszkaniowej kwestionuje obciążenie go opłatami związanymi z używaniem lokalu, to obowiązek udowodnienia, że wysokość tych opłat została prawidłowo określona, obciąża spółdzielnię mieszkaniową (por. np. uchwałę z dnia 05.12.1991 r., sygn. akt III CZP 127/91 OSNCP 1992 r. z. 6, poz. 105 i orzeczenia powołane w jej uzasadnieniu, oraz wyrok z dnia 10.10.2002 r., sygn. akt V CKN 1293/00 OSNC 2004 z. 2, poz. 22, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2006 r. II CSK 37/06 SIP LEX: 520276718).Stanowisko to znalazło też aprobatę w piśmiennictwie prawniczym.
W toku niniejszego postępowania pozwana kwestionowała istnienie zobowiązania wobec powódki. Podstawą postawy procesowej pozwanej były wyliczenia biegłego sądowego w sprawie I C 114/94. W toku przedmiotowego postępowania prowadzonego z powództwaT. K.przeciwkoSpółdzielni Mieszkaniowej (...)z siedzibą wŁ.biegły ds. budownictwa ustalił, że lokal zajmowany przez pozwaną ma powierzchnię 57,39 m2.
Jak wynika z dokumentacji złożonej przez stronę pozwaną do akt, pozwana kilkukrotnie wnioskowała do powódki o dokonanie pomiaru lokalu. Pomimo tego powódka naliczała opłaty za lokal od powierzchni ustalonej zgodnie z charakterystyką techniczną lokalu sporządzoną przezJ. K.z której wynika, że lokal zajmowany przez pozwaną ma powierzchnię 62,31 m2.
Pozwana dokonała samodzielnego przeliczenia naliczanych jej przez powódkę opłat za używanie lokalu i uiszczała na rzecz powódki kwoty naliczane od powierzchni lokalu 57,39 m2.
Jak wynika z niekwestionowanej przez strony opinii biegłego ds. budownictwa według obowiązujących przepisów prawa i norm zalecanych do stosowania można stwierdzić, że użytkowa powierzchnia lokalu mieszkalnego nr. 28 przyul. (...)wynosi59,78 m2. Tak ustalona powierzchnia została ustalona zgodnie z zasadami określonymi w Polskiej Normy PB-ISO 9836:1997 – Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych.
Pomiędzy stronami bezspornym było, że w okresie objętym pozwem tj. w okresie od sierpnia 2011 roku do kwietnia 2013 roku, przy naliczeniu opłat od powierzchni 59,78 m2opłaty za lokal wyniosły łącznię kwotę 3.955,00 złotych. W spornym okresie pozwana wpłaciła na rzecz powódki kwotę 3.643,38 złotych. Na dzień 31 lipca 2011 roku, pozwana posiadała nadpłatę w opłatach w wysokości 9,76 złotych. Dodatkowo w marcu 2013 roku dokonano korekty w odczycie wody na kwotę 3,17 złotych. Niedopłata wynikająca z wyliczenia wysokości opłat przy powierzchni lokalu 59,78 m2wynosi 305,03 złotych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 4 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych(Dz. U. 2013 r. 1222 j.t.) orzeczono jak w punkcie 1 i 2 wyroku.
O odsetkach ustawowych orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu na podstawieart. 359 § 1 k.c.,481§1 k.c..
Stanowisko powódki sprowadzające się do twierdzenia, że powódka iż do określenia powierzchni ustawowej lokali mieszkalnych przyjęła powierzchnię użytkową wskazaną w dokumentacji technicznej budynku zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, oraz że naliczała opłaty zgodnie z obowiązującymi aktami wewnętrznymi, w zakresie których stronie powodowej przysługuje autonomia nie zasługuje na aprobatę.
Jak ustalono w toku niniejszego postępowania powierzchnia lokalu ustalona przez projektanta budynku wynosi 62,31 m2. Powierzchnia wyliczona przez biegłego sądowegoG. T.na podstawie archiwalnej dokumentacji wynosi 61,67 m2. Już zatem na etapie sporządzania projektu i bodowy wystąpiły błędy matematyczne w dokumentacji. Wyliczając powierzchnię lokalu pozwanej powódka oprała się na dokumentacji sporządzonej w latach 60-tych dwudziestego wieku. W dokumentacji tej występuje błąd projektowy popełniony przez projektanta. Okoliczność ta nie może obciążać pozwanej. Dodatkowo uchwały organów powódki nie mogą kreować zobowiązania członków spółdzielni do uiszczania opłat w oderwaniu od rzeczywistej powierzchni lokalu, albowiem świadczenie przekraczające rzeczywistą powierzchnię danego lokalu jest świadczeniem nienależnym w rozumieniuart. 410 § 2 k.c.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie 1 i 2 wyroku.
Zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu (art. 100 k.p.c.) strony powinny ponieść jego koszty w takim stopniu w jakim przegrały sprawę, a zatem powódka w 37 %, pozwana w 63 %.
Koszty procesu wyniosły łącznie 141 zł, i koszty te poniosła jedynie powódka, albowiem pozwana nie wykazała, aby w związku z przedmiotową sprawą poniosła jakikolwiek koszty. Powódkę, zgodnie z podaną zasadą powinny obciążać w kwocie 52,17 zł ( 141 zł x 37 %), skoro jednak faktycznie poniosła koszty w kwocie 141 zł powódce należy się zwrot w kwocie 88,83 zł ( 141 zł - 52,17 zł ). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w punkcie 3 wyroku.
Na podstawie§ 2 ust. 1 i ust. 3w zw. z§ 6 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.), Sąd przyznał i nakazał wypłacić ze Skarbu Państwa na rzecz r. pr.I. J.kwotę 73,80 zł tytułem pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu.
Sąd na postawie na podstawieart. 113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t. j. Dz. U. z 2010r., nr 90, poz. 594 z późn. zm.) w zw. zart. 100 k.p.c.obciążył powódkę nieuiszczonymi kosztami sądowymi, które wyniosły łącznie 2.187 zł. Mając na uwadze powyższe, nakazano pobrać na rzecz Skarbu Państwa od powódki kwotę 809 zł. / 2.187 zł x 37 % /, jak punkcie 5 wyroku.
Wobec pozwanej znajduje zastosowanieart. 113 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Biorąc pod uwagę sytuację rodzinną, osobistą, majątkową i dochody pozwanej, które to okoliczności zostały wskazane w złożonych do akt sprawy oświadczeniu majątkowym (oświadczenie k.63-64), Sąd nie obciążył pozwanej nieuiszczonymi kosztami sądowymi, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, o czym orzeczono w punkcie 6 wyroku.