Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 103/16
Data wyroku: 2016-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk, 109 § 2 kpw

Sygnatura akt VI Ka 103/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia24 maja 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata
Protokolant Marzena Mocek
przy udziale -
po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r.
sprawyR. G.ur. (...)wG.,
synaK.iB.
obwinionego z art. 92§2 kw, art. 92§1 kw, art. 86§1 kw i art. 92§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 30 października 2015 r.    sygnatura akt II W 246/15
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 103/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Apelacja obrońcy okazała się skuteczna o tyle, iż w następstwie jej wywiedzenia należało zaskarżony wyrok uchylić, a sprawę przekazać do rozpoznania ponownego Sądowi I instancji. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie był bowiem wystarczający do stwierdzenia ponad wszelką wątpliwość, czy to obwiniony w dniu 18 października 2014 r. kierował przedmiotowym samochodemS. (...)nr rej. (...)i czy to on faktycznie dopuścił się zarzuconych mu zachowań.
Nie przekonuje rozumowanie Sądu orzekającego, który w istocie dysponował jedynie zeznaniami funkcjonariuszy Policji prowadzącymi krytycznego dnia pościg za wspomnianym pojazdem i potwierdzającymi, co prawda takie, a nie inne działania osoby nim kierującej – wyrażające się drastycznymi naruszeniami przepisów oraz zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym – lecz zarazem nie posiadającymi informacji, kto konkretnie wozem tym kierował, a w szczególności, czy był to obwinionyR. G.. Argumentacja Sądu orzekającego mająca wykazać sprawstwo i winę obwinionego oparta tymczasem została na swego rodzaju spekulacji myślowej. Jak wynikało z treści pisemnych motywów orzeczenia, skoro we wspomnianym momencie auto należało doR. G.i za tym właśnie samochodem wykonywany był pościg to „automatycznie” obwiniony pojazdem kierował i dopuścił się rozpatrywanych wykroczeń.
W ocenie Sądu odwoławczego samo tylko wcześniejsze nabycie przedmiotowego wozu nie przesądzało w żadnym stopniu, iżbyR. G.był rzeczywistym sprawcą rozpatrywanego czynu. Zarazem skarżący nie ma racji podnosząc, że przesłuchani policjanci „pomawiali” obwinionego. Jak już wspomniano – świadkowie ci opisywali jedynie okoliczności zdarzenia i pościgu nie posiadając wiedzy na temat tożsamości kierującego. Niczego nie rozstrzygały również relacje świadkaK. S.relacjonującej jak i kiedy doszło do sprzedaży samochoduR. G..
Słusznie natomiast obrońca wskazywał na omówione powyżej luki w materiale dowodowym.
Wyrok wydany zatem został z obrazą prawa procesowego, a toart. 366 § 1 kpk(w brzmieniu obowiązującym przed datą 1 lipca 2015 r.) w zw. zart. 70 §5 kpworazart. 410 kpkw zw zart. 82 §1 kpw. Sąd orzekający nie wyjaśnił w należytym stopniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a mianowicie nie ustalił przekonująco kto w trakcie pościgu za pojazdemS. (...)nr rej. (...)wozem tym kierował, czy był to obwiniony. Nie wziął w swych ocenach i rozważaniach – pod uwagę – braków w tejże mierze w zgromadzonych w sprawie dowodach. Uchybienia te mogły tym samym mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, toteż wyrok ostać się nie mógł.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy zobowiązany zostaje do powtórzenia postępowania dowodowego w pełnym dotychczasowym zakresie. Dołoży jednak wszelkich starań w kierunku odebrania wyjaśnień odR. G.oraz jej weryfikacji.
Dopiero wówczas rozstrzygnie i oceni, czy zebrany materiał dowodowy jest wystarczający dla stwierdzenia sprawstwa i winy obwinionego.
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia orzeczono jak w dyspozycji wyroku niniejszego.