Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 260/16
Data wyroku: 2016-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Leon Miroszewski
Słowa kluczowe: Właściwość Miejscowa
Podstawa prawna: art. 34 kpc

Sygnatura akt VIII Gz 260/16

POSTANOWIENIE
Dnia 25 listopada 2016 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Leon Miroszewski
po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
w sprawie z powództwaF. S.iM. R.
przeciwkoŁ. G.
o zapłatę
na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum
wS.z dnia 23 lutego 2016 roku (sygnatura akt XI GC 261/16)
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie
Leon Miroszewski

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, jako właściwego miejscowo i rzeczowo, wskazując jako podstawę prawnąart. 200 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy stwierdził, że w sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł zarzut niewłaściwości miejscowej sądu wskazując, że umowa miała być wykonana wK.. Dalej Sąd ten stwierdził, że w związku z wypowiedzeniem umowy pomiędzy stronami przez powodów odpada podstawa ustalenia sądu właściwego w oparciu o normęart. 34 k.p.c., a więc sądu wykonania umowy. Tym samym miejsce świadczenia w postaci zapłaty kosztów holowania samochodu, którego najmu dotyczyła umowa pomiędzy stronami, uzupełnienia paliwa w samochodzie, opłaty parkingowej, znajduje się w miejscu siedziby pozwanego. Jednocześnie Sąd Rejonowy stwierdził, że zgodnie zart. 454 § 1 k.p.c.jeżeli miejsce świadczenia nie zostano oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania, to świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Powodowie wnieśli zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Podnieśli, że umowa pomiędzy stronami została zawarta wS.i pojazd, który był przedmiotem najmu, również miał być zwrócony wS.. Z ostrożności powodowie powołali się na treśćart. 454 § 2 k.c., zgodnie z którym gdy zobowiązanie ma związek z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez dłużnika lub wierzyciela, to o miejscu świadczenia rozstrzyga siedziba przedsiębiorstwa.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie powódki okazało się zasadne, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.
Stosownie doart. 34 k.p.c.powództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jak też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, można wytoczyć także przed sąd miejsca wykonania umowy. Miejsce to podlega określeniu przy zastosowaniu norm prawa materialnego, przede wszystkimart. 454 k.c.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 1991 r., II Co 16/91, OSNC 1993, nr 3, poz. 40). Nie ulega wątpliwości, że dług pozwanego ma charakter oddawczy i jest związany z prowadzoną przez powodów działalnością, a także – co najważniejsze – polega na świadczeniu przewidzianym w umowie, toteż powodowie mogli złożyć pozew dotyczący roszczeń związanych z zobowiązaniem pozwanego, do sądu właściwego według siedziby powodów.
W związku z powyższym nie jest trafne powołanie się przez Sąd Rejonowy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1983 roku, sygnatura akt II CZ 7/83, który dotyczył sytuacji odstąpienia od umowy, a więc zasadniczo odmiennej od występującej w niniejszej sprawie. Odstąpienie od umowy powoduje stan prawny polegającym na tym, że umowę traktuje się jako niezawartą. Obowiązki stron sprowadzają się więc do zwrotu tego, co strony sobie świadczyły w związku z umową.
W niniejszej sprawie nie doszło do odstąpienia od umowy, lecz do jej wypowiedzenia, a więc do rozwiązania umowy. To oznacza, że świadczenia stron umowy odpowiadają jej treści, a o ile treść ta nie przedstawia postanowień na wypadek rozwiązania umowy, to przepisom o skutkach rozwiązania umów wzajemnych – taką była umowa pomiędzy stronami. Obowiązek zatem, z którym powodowie wiążą dochodzone roszczenie, był elementem wykonania umowy, polegającym na zwrocie najmowanego pojazdu po zakończeniu najmu, wraz z wszystkimi obciążeniami jego używania poniesionymi przez wynajmującego. Na obecnym etapie obojętne jest rozstrzygnięcie, czy dochodzone roszczenie jest zasadne – powyższe będzie przedmiotem postępowania co do istoty.
Z umowy najmu nie wynika wskazanie innego miejsca zwrotu najmowanego pojazdu, niż miejsce jego wydania, a więc adres wskazany w § 3 umowy, położony wS.. Powyższe zostało potwierdzone w treści oświadczenia powodów o wypowiedzeniu umowy.
Tym samym dopuszczalne i wiążące było wskazanie w pozwie sądu właściwego do rozpoznania niniejszej sprawy, jako sądu według właściwości przemiennej, zgodnie zart. 34 k.p.c.
Konsekwencją powyższego jest konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Leon Miroszewski