Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 644/16
Data wyroku: 2016-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygnatura akt V Ka 644/16

UZASADNIENIE
M. S.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 23 marca 2015r wŁ.nie zastosował się do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi w sprawie z dnia 4.06.2014 r., w sprawie o sygn. akt VII K 185/14 mocą którego orzeczono prawomocny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku i kierował samochodem markiF. (...)onr rej. (...),
tj. o czyn zart. 244 k.k.
II. w okresie od 16 kwietnia 2015 r., do 2 maja 2015 r., wŁ.grożącP. C.pozbawieniem życia i używając wobec niej przemocy poprzez duszenie wpływał na nią zmuszając do wycofania zeznań w toczącym się postępowaniu karnym przed Sądem Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi,
tj. o czyn zart. 245 k.k.
III. w dniu 10 lipca 2015 r., wŁ.grożącP. C.pozbawieniem życia wpływał na nią zmuszając do wycofania zeznań w toczącym się postępowaniu karnym przed Sądem Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi,
tj. o czyn zart. 245 k.k.
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt: III K 687/15 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi:

1
uznał oskarżonegoM. S.za winnego dokonania czynu zarzucanego wpkt. Iczym wypełnił dyspozycjęart. 244 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.w zw.art. 4 § 1 k.k.wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

2
uznał oskarżonegoM. S.w miejsce czynu zarzucanego w pkt. II za winnego tego, że:

a
w okresie od 16 kwietnia 2015 roku do 28 kwietnia 2015 roku wŁ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groziłP. C.pozbawieniem życia jej i jej córki wzbudzając u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia czym wypełnił dyspozycjęart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

b
w dniu 02 maja 2015 roku wŁ.użył wobecP. C.groźby bezprawnej pozbawienia jej życia i przemocy poprzez jej duszenie w celu wywarcia wpływu na jej zeznania w charakterze świadka i zmuszenia do wycofania zeznań w toczącym się postępowaniu karnym czym wypełnił dyspozycjęart. 245 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 245 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

3
uznał oskarżonegoM. S.za winnego dokonania czynu zarzucanego wpkt. IIIi za to na podstawieart. 245 k.k.wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności

4
na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.za zbiegające się wpkt. 1, 2a, 2b, 3przestępstwa orzekł wobec oskarżonego karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

5
zwolnił oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych.

Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżonyM. S.nie zgadzając się z przedmiotowym rozstrzygnięciem. Skarżący podważył wiarygodność zeznań świadków, które były częścią materiału dowodowego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, wskazał na ograniczoną możliwość obrony na rozprawie oraz wniósł o ponowne jej przeprowadzenie w obecności jego obrońcy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja oskarżonegoM. S.jako bezzasadna nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji należało utrzymać w mocy. Lektura pisemnych motywów rozstrzygnięcia pozwala na stwierdzenie, iż Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi dokonał prawidłowej i rzetelnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Ocena ta, przeprowadzona zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, pozwoliła na poczynienie niebudzących wątpliwości ustaleń faktycznych, poddanych trafnej subsumcji pod zespół znamion typu czynu zabronionego przypisanego oskarżonemu i wymierzenie mu współmiernej kary.
Po dokonaniu analizy rozstrzygnięcia sądu rejonowego należy przyjąć, iż uznane za udowodnione fakty znajdują należyte umocowanie we wskazanym u ich podstawy źródłowym materiale poznawczym. Sąd meriti dokonał prawidłowego wartościowania materiału dowodowego i okoliczności sprawy, a w konsekwencji w pełni zasadnie wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Po dokonaniu analizy akt sprawy w pełni jasnym i zrozumiałym jest dlaczego sąd rejonowy uznał za wiarygodne poszczególne dowody, a inne na to nie zasługiwały. Tym samym jasne pozostaje uznanie poszczególnych ustaleń faktycznych za udowodnione. Za przypisaniem odpowiedzialnościM. S.przemawiają dowody w postaci zeznań świadków oraz dokumentacji.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, analiza wspomnianych dowodów została przeprowadzona należycie i jako ocena całości materiału dowodowego okazała się wystarczająca do dokonania niebudzących wątpliwości ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Przekonanie sądu rejonowego o wiarygodności poszczególnych dowodów spełnia wymogi utrwalone w orzecznictwie, których podstawą jestart. 7 k.p.k., jest bowiem poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. Po przeprowadzeniu postępowania w niniejszej sprawie nie występują żadne wątpliwości co do stanu faktycznego i winy oskarżonego.
Po analizie argumentów apelującego sąd instancji odwoławczej uznaje, że skarżący nie wykazał w sposób trafny i przekonujący, aby sąd pierwszej instancji na gruncie zupełnie zabranego w sprawie materiału dowodowego poddał go wadliwej ocenie. Zawarte w apelacji zarzuty, zmierzające do podważenia orzeczenia stanowią w istocie czystą polemikę z oceną zgromadzonych w sprawie dowodów przyjętą przez sąd meriti oraz dokonanymi ustaleniami faktycznymi.
Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji zostało oparte na ustaleniach dokonanych w szczególności na podstawie zeznań bezpośrednich świadków zdarzeń ujętych w zarzutach przedstawionych oskarżonemu oraz relacji pokrzywdzonej. Nie ulega wątpliwości, iż sąd meriti dokonał prawidłowej oceny zeznań osób postronnych, które przypadkowo stały się bezpośrednimi świadkami przedmiotowych zdarzeń. W tym przypadku mowa o świadkuT. S., który przeprowadzał kontrolę samochodu oskarżonego w dniu 23 marca 2015 r. oraz oA. S., pracownicy apteki, w której doszło do incydentu pomiędzy pokrzywdzoną i oskarżonym w dniu 10 lipca 2015 r. Relacje wskazanych świadków, jak i samej pokrzywdzonejP. C.słusznie zostały ocenione jako logiczne, konsekwentne oraz spójne i korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym. Brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania ich za niewiarygodne.
Odnosząc się zaś do kolejnej podniesionej przez oskarżonego kwestii dotyczącej jego obrony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, należy wskazać, iż jak słusznie wspomniano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, oskarżony nie skorzystał z przysługującego mu prawa udziału w rozprawie, nie upoważnił też do jego reprezentowania obrońcy, ani nie wniósł na tamtym etapie wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Obecność oskarżonego na rozprawie nie była konieczna. Nie doszło zatem do jakiegokolwiek naruszenia prawa do obrony oskarżonego. Ponadto w postępowaniu przed sądem odwoławczym na wniosekM. S.został wyznaczony mu obrońca z urzędu, co jednak nie przyczyniło się do przedstawienia nowych dowodów, czy okoliczności.
Reasumując wskazać należy, iż przedstawione w apelacji zarzuty stanowiąc czystą polemikę z argumentami uzasadnienia wyroku sprowadzają się do forsowania własnej, alternatywnej oceny materiału dowodowego i kontynuowania obranej linii obrony. Całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak i poszczególne opisane i prawidłowo ocenione jego elementy pozwalają na przypisanie sprawstwa oskarżonemu oraz wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy sąd rejonowy wyjaśnił wszelkie występujące w sprawie wątpliwości i uczynił to w sposób pełny i wyczerpujący. Lektura pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku pozwala na zapoznanie się z jasnymi, logicznymi i szczegółowymi rozważaniami sądu rejonowego dotyczącymi wiarygodności poszczególnych dowodów i wyjaśnieniem ustaleń faktycznych.
Podkreślenia wymaga, iż sąd rejonowy rozpoznając niniejszą sprawę nie dopuścił się uchybień proceduralnych, które powodowałyby konieczność zmiany zaskarżonego wyroku lub jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie sądu rejonowego uznać należało za poprawne pod względem rekonstrukcji zdarzeń, weryfikacji i ugruntowania ich podstawy faktycznej, oceny prawnej czynów, a także reakcji karnej za przypisaneM. S.przestępstwa. Tym samym orzeczone oskarżonemu kary cząstkowe oraz karę łączną uznano za współmierne. Sąd pierwszej instancji wymierzył je adekwatnie do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu prawidłowo uwzględniając okoliczności mające wpływ na wymiar kary.
Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej argumenty, przy braku okoliczności, które należy brać pod uwagę z urzędu sąd okręgowy zaskarżony wyrok jako trafny utrzymał w mocy. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalniającM. S.od obowiązku ich uiszczenia.