Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 801/16
Data wyroku: 2016-09-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy FUS

Sygn. aktVIII U 801/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska

Protokolant:

Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu14 września 2016 r. w Gliwicach
sprawyW. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaW. P.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia14 marca 2016  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 12 lutego 2016 r.
(-) SSO Grażyna Łazowska
VIII U 801/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 marca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemuW. P.prawa do emerytury z obniżonego wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją, wskazując, że legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych, ponieważ pracował jako kierowca samochodów o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu podniósł, że ubezpieczony wprawdzie ukończył 60 lat życia oraz udowodnił ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy, nie udowodnił jednak 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Organ nie zaliczył spornego okresu pracy jako pracy w warunkach szczególnych, ponieważ ubezpieczony nie przedstawił świadectw pracy w warunkach szczególnych. W tej sytuacji w ocenie ZUS brak jest podstaw do zmiany decyzji.
Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony ukończył 60 lat życia(...)
Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999 r., legitymuje się okresem składkowymi nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat. Nie udowodnił jednak wymaganego okresu 15 lat pracy w warunkach szczególnych, a jedynie 5 lat, 8 miesięcy i 16 dni, a to okres pracy od 15 kwietnia 1993r. do 31 grudnia 1998r. – tj. do daty wyznaczonej przez przepisy ustawy o FUS – na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ładowności pow. 3,5t wPrzedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o.wG.
Ubezpieczony nie jest członkiem OFE.
Zaskarżoną decyzją odmowną organ rentowy nie uznał za pracę w warunkach szczególnych następujących okresów pracy:
- od 28 lipca 1980r. do 31 lipca 1992r. w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.na stanowisku: kierowca samochodów ciężarowych o ładowności powyżej 3,5 tony z powodu nieprzedłożenia wymaganego świadectwa pracy w warunkach szczególnych.
Odwołujący rozpoczął pracę w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.w dniu 7 lipca 1972r. Dział transportu przedsiębiorstwa obsługiwał różne zakłady ceramiki budowlanej na terenie(...)– przewożono materiały potrzebne do produkcji oraz zaopatrzenia pracowników. Ze względu na duże zapotrzebowanie w zakładzie na kierowców samochodów ciężarowych odwołujący został odesłany na kurs prawa jazdy kategorii C. W roku 1980 uzyskał prawo jazdy kategorii C i od tego czasu trudnił się kierowaniem jedynie samochodów o całkowitej ładowności przekraczającej 3,5 tony, nie prowadził już mniejszych samochodów. Ubezpieczony kierował wywrotką, którą transportowano materiały takie jak węgiel, piasek, glina, skrzyniowym samochodemmarki S.200, przewożąc maszyny i urządzenia do różnych cegielni oraz samochodem cysternowym przewożąc olej napędowy w specjalnych pojemnikach o pojemności 4.000 litrów, które ładowano na pojazd za pomocą dźwigu. Odwołujący wykonywał pracę głównie na trasie, na terenie całego kraju, rzadziej w bazie przedsiębiorstwa wG.. Czasami ubezpieczony prowadził inne samochody o tej samej ładowności w zastępstwie za współpracowników. Również w razie awarii pojazdu przydzielano mu inny samochód ciężarowy – ubezpieczony nie trudnił się naprawą, było to zadanie mechaników pracujących w zakładzie. Odwołujący otrzymywał dodatek spedycyjny. Skarżący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy trudnił się kierowaniem pojazdów ciężarowych o ładowności pow. 3,5t. Nie zajmował się prowadzeniem dokumentacji przewożonego ładunku, zaś załadunku i rozładunku dokonywał jedynie sporadycznie (wówczas zajmowało to około godziny w ciągu dniówki), przeważnie zajmował się tym bowiem operator wózka widłowego. Nie był delegowany do żadnych innych prac.
W toku przesłuchania odwołujący wskazał, iż nie wie dlaczego otrzymywał dodatek spedycyjny, bowiem trudnił się jedynie kierowaniem ww. pojazdów, zaś załadunków, rozładunków oraz innych czynności dokonywał jedynie w razie zaistnienia takiej potrzeby.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków:J. B.,A. B.,K. W., przesłuchania ubezpieczonego, a także akt osobowych ubezpieczonego oraz akt organu rentowego dołączonych do akt sprawy.
Wymienione wyżej dowody Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Wyjaśnienia odwołującego oraz zeznania świadków są logiczne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają, a dodatkowo korelują z zapisami w aktach osobowych, przedstawiając łącznie rzeczywisty przebieg pracy i zakres obowiązków odwołującego w spornym okresie.
W konsekwencji, Sąd uznał, że zgromadzone dowody są kompletne i pozwalają na czynienie na ich podstawie ustaleń co do stanu faktycznego, a następnie – na rozstrzygnięcie sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 887 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
W myśl 184 ust 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wnioskuo przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W zakresie określenia wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ww. ustawy, rodzajów prac lub stanowisk oraz warunków, na podstawie których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury art. 32 ust. 4 odsyła do uregulowańRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., Nr 8 poz.43 ze zm.).
W myśl § 3 i 4 rozporządzenia, pracownik który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w załączonym do rozporządzenia wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 60 lat dla mężczyzn
2. ma wymagany 25 letni okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W wykazie A, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, określone zostały prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. W myśl punktu 2 działu VIII wykazu A określającego prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego, a stanowiącego Załącznik doRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzedo takich prac należą:
Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostawało ustalenie, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do nabycia emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych po ukończeniu 60 roku życia.
W ocenie Sądu w spornym okresie od 28 lipca 1980r. do 31 lipca 1992r. pracując w(...) Przedsiębiorstwie (...)wG.ubezpieczony wykonywał pracę w warunkach szczególnych wymienioną w dziale VIII pod poz. 2 wykazu A załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8 poz.43 ze zm.). Odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu, tj. przez całe dniówki, pracował jako kierowca samochodów ciężarowych o ładowności powyżej 3,5 tony, co znajduje dokładne odzwierciedlenie w ww. zapisie załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.Brak jest okoliczności mogących budzić wątpliwość odnośnie do powyższego.
Organ rentowy kwestionując zasadność uznania spornych okresów za pracę zaliczaną do pracy w warunkach szczególnych wskazuje na brak świadectw pracy w warunkach szczególnych za sporne okresy.
W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z przepisemart. 227 k.p.c.w po­stępowaniu sądowym nie istnieją ograniczenia dowodowe z§ 2 pkt. 2R.­porządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakte­rze (Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 z późniejszymi zmianami), a co za tym idzie fakt wykonywania pracy w szczególnych warunkach mógł być wykazany wszelkimi dowo­dami, w tym zeznaniami świadków (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1998r., sygn. akt II UKN 357/98,OSNP z 2000r., Nr 3, poz. 112).
Według oceny Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sposób niebudzący wątpliwości wykazało, że ubezpieczony w spornych okresach wykonywał pracę w warunkach szczególnych.
Prawo do emerytury z obniżonego wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych Sąd przyznał od dnia(...)r., tj. od dnia ukończenia wieku emerytalnego, zgodnie z treścią art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł, jak w sentencji wyroku.
(-) SSO Grażyna Łazowska