Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 582/16
Data wyroku: 2016-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Witold Galewski
Słowa kluczowe: Przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności
Podstawa prawna: art. 153§1kkw, art. 150§1i2kkw

Sygn. akt III Kow.582/16pr

POSTANOWIENIE
Dnia 28.09.2016r.
Sąd Okręgowy wS.Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SO wS.
  Witold Galewski

Protokolant st. sekr. sądowy Anna Marcinkiewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej wS.– Pawła Wnuk

po rozpoznaniu na posiedzeniu w Zakładzie Karnym wC.wnioskuskazanegoM. S.(S.) s.M.o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności oraz po wysłuchaniu Prokuratora, który wnosił o nie uwzględnienie wniosku
na podstawieart.153§1kkww zw. zart.150§1 i 2kkw

p o s t a n o w i ł:

1
odmówić

    skazanemuM. S.(S.) s.M.
udzielenia przerwy w odbywaniu kary 3 lat 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu RejonowegoP.–S.M.z dnia 21.06.2016r., sygn. akt

    VIII K 48/16;kary zastępczej 25 dni pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu RejonowegoK. P.z dnia 03.07.2012r., sygn. akt

    II K 239/12/P;

2
zwolnić skazanego od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
SkazanyM. S.złożył wniosek o udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary, ze względów zdrowotnych. Podniósł, że stan jego uzębienia wymaga interwencji lekarza specjalisty z uwagi na silne bóle i trudności ze spożywaniem posiłków. Będąc na wolności chce skonsultować z lekarzami.
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie zart.153§1 kkwSąd penitencjarny udziela przerwy w wykonaniu kary w wypadku określonym wart.150§1 kkw. W świetle tego przepisu wykonanie kary pozbawienia wolności w wypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary sąd odracza do czasu ustania przeszkody.
Kodeks karny wykonawczynie definiuje pojęcia "ciężka choroba", mimo stwierdzenia wart.150§2 kkw, iż za ciężką chorobę uznaje się taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Definicji wskazanego pojęcia nie zawiera teżart.242kkw.
Przypomnieć trzeba, że ciężka choroba nie jest pojęciem z zakresu nauki medycyny. Powyższe oznacza, że oceny stanu zdrowia dokonuje każdorazowo Sąd Penitencjarny, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie ostrości przebiegu i nasilenia procesów patologicznych, prowadzących do poważnych zmian czynnościowych i organicznych ustroju.
Stwierdzenie u skazanego ciężkiej choroby nie stanowi samoistnej przesłanki do udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kary. Wystąpienie u skazanego ciężkiej choroby musi być powiązane ze stwierdzeniem kolejnej niezbędnej przesłanki. Sąd musi także ustalić, że nie jest możliwe wykonanie wobec skazanego kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym czy też w warunkach więziennej służby zdrowia, bowiem pobyt taki może zagrozić życiu skazanego lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Zagrożenie, o którym mowa nie dość, że nie może być abstrakcyjne to musi być ustalona bezpośrednia możliwość wystąpienia takiego skutku.
Przechodząc, do realiów niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skazany przebywając w zakładzie karnym nie jest pozbawiony opieki lekarskiej ze strony pracowników więziennej służby zdrowia. Z załączonej do akt przedmiotowej sprawy opinii o stanie zdrowia skazanego z dnia 29.06.2016r. wynika, że rozpoznano uM. S.K00.9: zaburzenia rozwoju zęba, nieokreślone.
Ustalono, że skazany w czasie odbywania kary był leczony stomatologicznie, a zęby które sprawiały mu problemy ze spożywaniem posiłków, zostały usunięte. Skazany może być dalej leczony w warunkach więziennej służby zdrowia.
Skazany, przebywając w warunkach izolacji więziennej, ma zapewnioną należytą opiekę medyczną, a pobyt w zakładzie karnym nie stanowi zagrożenia dla jego życia i nie stanowi poważnego niebezpieczeństwa dla jego zdrowia.
Uczestniczący w posiedzeniu lekarz więzienny stwierdził, że skazany może być leczony w zakładzie karnym. Obecnie został do usunięcia korzeń zęba, ale termin zostanie uzgodniony z chirurgiem szczękowym. Skazany do chirurga zostanie dowieziony. Obecny stan nie stanowi żadnej choroby, zagrożenia zdrowia czy życia skazanego.
Dodał, że skazany ma zapewnioną należytą opiekę medyczną a pobyt w zakładzie karnym nie stanowi zagrożenia dla jego życia i nie stanowi poważnego niebezpieczeństwa dla jego zdrowia.
Z przedmiotowej opinii o stanie zdrowia wynika, żeM. S.może być leczony w warunkach więziennej służby zdrowia, a zaburzenie rozwoju zęba jakie u niego rozpoznano nie stanowi ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonanie wobec niego kary i obecnie nie spowoduje zagrożenia dla jego zdrowia i życia. Istotnym w sprawie jest również fakt, że skazany przebywa w jednostce penitencjarnej z całodobową opieką medyczną oraz ma zapewniony, w razie potrzeby, dostęp do specjalistycznych konsultacji, m.in. stomatologicznej. Jednak, w sytuacji zagrożenia życia, bądź zdrowia może w każdej chwili zostać skierowany do szpitala w warunkach powszechnej służby zdrowia.
Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Apelacyjny w Lublinie w postanowieniu z dnia 18.01.2006r. w sprawie II AKzw 871/05, ciężka choroba w rozumieniuart.150§1 i 2 k.k.w.przepisu to "taka ciężka choroba, która uniemożliwia wykonanie kary, to znaczy może zagrozić życiu skazanego lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo w wypadku osadzenia go w zakładzie karnym".
Nie ulega wątpliwości, zdaniem Sądu, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje, a więc pobyt skazanego na wolności celem podjęcia specjalistycznego leczenia, nie jest zasadny.
Zgodnie zart.115§1 a kkwskazanemu odbywającemu karę pozbawienia wolności nie przysługuje prawo wyboru lekarza i pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej, świadczeniodawcy udzielającego ambulatoryjnych świadczeń opieki zdrowotnej, lekarza dentysty oraz szpitala. Tylko w wypadku szczególnym, gdy służba ta nie jest w stanie zapewnić właściwej opieki medycznej – świadczenia zdrowotne mogą być wykonywane w innych zakładach opieki zdrowotnej.
Nadmienić trzeba, że w przypadku zaistnienia okoliczności uzasadniających udzielenie skazanemu przerwy ze wglądów zdrowotnych Sąd penitencjarny może w każdym czasie udzielić przerwy z urzędu po otrzymaniu stosownego świadectwa lekarskiego lub wniosku dyrektora zakładu karnego o udzielenie skazanemu przerwy w karze.
Zważyć również w tym miejscu należy, iż przerwa w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma charakter celowy i rozważając zasadność jej udzielenia sąd powinien mieć na uwadze fakt, czy skazany wykorzysta przerwę zgodnie z jej przeznaczeniem (vide: post. S.A. w Lublinie z dnia 27.05.2009r. w sprawie II AKzw 446/09).
Z opinii Dyrektora Zakładu Karnego wC.z dnia 11.08.2016r. wynika, że skazany odbywa karę 3 lat 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu RejonowegoP.S.M.z dnia 21.06.2016r., w sprawie VIII K 48/16 za czyn zart.279§1kk,art.190§1kk,art.278§1kk. Nie jest on jednak sprawcą przypadkowym, o czym świadczy jego uprzednia karalność.
Z informacjiK.z dnia 2.06.2016r. wynika, że skazany był wcześniej 6 razy karany, z czego 4 razy za przestępstwa podobne, skierowane przeciwko mieniu zart.279§1kkw sprawie IIK 374/09, IIK 560/10, IIK 1054/11, zart.278§1kkw sprawie IIK 560/10, IIK 1054/11, IIK 239/12/P. Nadto, wobec skazanego czterokrotnie Sądy orzekały kary pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem, tj. w sprawach: IIK 374/09, IIK 560/10, IIK 1054/11, IIK 239/12/P. Jednak, skazany nie sprawdzał się w warunkach wolnościowych, co doprowadzało do zarządzania w stosunku do niego uprzednio orzekanych kar. Świadczy to o tym, że jest on sprawcą zdemoralizowanym a stosowane wobec niego środki probacyjne okazywały się nieskuteczne.
W tych warunkach, zdaniem Sądu, brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skazany podczas pobytu na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego a w szczególności nie dopuści się kolejnego przestępstwa, a udzieloną mu przerwę w odbywaniu kary wykorzysta zgodnie z przeznaczeniem tym bardziej jeśli uwzględni się wniosek wynikający z opinii psychologa więziennego, iż rokowania odnośnie właściwego funkcjonowania skazanego na wolności, z uwagi na nieprzepracowany problem narkotykowy, są umiarkowane. Również, w ocenie psychologa, nie można obecnie prognozować, że skazany poza zakładem karnym wykaże się dostatecznym poziomem samodyscypliny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że nie została spełniona przesłanka określona wart.150§1 i 2 kkw, a dotycząca ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie kary, uzasadniająca udzielenie skazanemu przerwy w karze. Dlatego też, należało postanowić jak wyżej.
O kosztach postępowania przed sądem orzeczono na podstawie przepisuart. 626§1kpkw zw. zart.624§1 kpkw zw. zart. 1§2 kkw.