Sąd Rejonowy w Bytowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 126/15
Data wyroku: 2016-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wojciech Juszkiewicz

Sygn. akt: I Ns 126/15

POSTANOWIENIE
Dnia 12 września 2016 r.
Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Wojciech Juszkiewicz

Protokolant:

Stażysta Aleksandra Galus

po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na rozprawie
sprawy z wnioskuD. K.iR. K.
z udziałemP. G.,A. G.,R. G.
o zasiedzenie nieruchomości
postanawia:

1
stwierdzić, że poprzednik prawny wnioskodawcówT. K. (1)synL.iJ.nabył przez zasiedzenie w złej wierze z dniem 01.01.2011 roku własność działki onumerze ewidencyjnym (...), położonej wK., dla której Sąd Rejonowy w Bytowie prowadzi księgę wieczystą o numerze k.w. nr(...),

2
ustalić, iż każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Sygnatura akt Ns 126/15

UZASADNIENIE
WnioskodawcyD. K.iR. K.– spadkobiercyT. K. (1)domagali się stwierdzenia nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości oznaczonej jako działka onumerze ewidencyjnym (...)położonej wK., dla której Sąd Rejonowy w Bytowie prowadziksięgę wieczystą o numerze (...).
W uzasadnieniu podnieśli, że ich poprzednik prawny – ojciecT. K. (1), zaś obecnie oni, są posiadaczami samoistnymi przedmiotowej nieruchomości od 1980 roku. Wskazali, że w roku 1980 zmarłaK. G., która wraz z uczestnikiem postępowaniaP. G.była właścicielem tej nieruchomości.P. G.prowadził na niej warsztat samochodowy. Po śmierci żony,P. G.wraz z synami – uczestnikami postępowaniaA. G.iR. G.wyprowadzili się z ówczesnego miejsca zamieszkania. WówczasP. G.zawarł ustną umowę sprzedaży zT. K. (1)i przekazał mudziałkę o numerze (...). Ceną sprzedaży była należność wynikająca z dotychczas niespłaconego przezP. G.kredytu zaciągniętego w Banku Spółdzielczym wK..T. K. (1)zobowiązał się do spłaty zadłużenia. Z chwilą przekazania nieruchomości,T. K. (1)prowadził na niej warsztat stolarski. Po śmierciT. K. (1), która nastąpiła 13 grudnia 2013 roku, jego spadkobiercy – wnioskodawcy domagali się uregulowania stanu prawnego nieruchomości poprzez zawarcie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego, co ostatecznie nie spotkało się z aprobatą uczestników postępowania.
Uczestnik postępowaniaP. G.a takżeA. G.iR. G.wnieśli o oddalenie wniosku i zasądzenie na ich rzecz koszty procesu.
Uzasadniając swe stanowiskoP. G.wskazał, że wydałT. K. (1)działkę numer (...)i zezwolił mu na korzystanie ze swojej nieruchomości, w zamian za coT. K. (1)miał płacić podatki od nieruchomości, zaś w ramach czynszu spłacać kredyt zaciągnięty przezP. G., który wynikał ze skryptu dłużnego. Podniósł, że sporna nieruchomość nigdy nie została objęta przezT. K. (1)w posiadanie samoistne, zaś poprzednik prawny wnioskodawców płacił czynsz w postaci spłaty rat kredytu udzielonegoP. G.przez Bank Spółdzielczy wK.. Wskazał, ze zarównoT. K. (1), jak również jego następcy prawni nie dbali o przedmiotową nieruchomość, nie remontowali budynku na niej posadowionego, nie postawili ogrodzenia, zaś po śmierciT. K. (1)wnioskodawcy zupełnie nie interesowali się nieruchomością, przez co uznać należy, że nastąpiło przerwanie posiadania. Nadto podniósł, że część działki zupełnie nie była użytkowana przez wnioskodawcę oraz jego poprzedników prawnych.
SĄD REJONOWY USTALIŁ, CO NASTĘPUJE:
Jako właściciele nieruchomości położonej wK., oznaczonej geodezyjnie jakodziałka o numerze (...), dla której Sąd Rejonowy w Bytowie prowadzi księgę wieczystą o numerze k.w. SL1B/00009349/4, wpisani byli na prawach wspólności majątkowej małżeńskiejP. G.orazK. G., zaś w chwili zamknięcia rozprawyP. G.w udziale 4/6 części,A. G.w udziale 1/6 części iR. G.w udziale 1/6 części. Działkę tę małżonkowieP.iK. G.nabyli do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską 16 lutego 1978 roku. Na nieruchomości tejP. G.prowadził działalność gospodarczą w postaci warsztatu samochodowego, po uprzednim dostosowaniu posadowionej na w/w nieruchomości obory do potrzeb warsztatu samochodowego. W celu sfinansowania modernizacji warsztatu, w dniu 12 sierpnia 1977 rokuP. G.zaciągnął kredyt w Banku Spółdzielczym wK.w kwocie 60.000,00 złotych. Kredyt miał zostać spłacony w ratach do dnia 1 października 1987 roku.P. G.nie spłacał kredytu pomimo wysyłanych do niego wezwań do zapłaty.

DOWÓD:

odpisksięgi wieczystej KW nr (...), wypis z rejestru gruntów (k. 12), zeznania uczestnika postępowaniaP. G.(k. 182-183), skrypt dłużny (k. 22), zeznania świadkaP. B.(k. 140)
W dniu 25 września 1980 roku zmarłaK. G.. Ze związku małżeńskiegoP.iK. G.urodziło się dwoje dzieci tj.A. G.iR. G.. W chwili śmierci żony,P. G.wraz z dziećmi mieszkał w miejscowościW.u swoich teściów i każdego dnia dojeżdżał do pracy doK.do warsztatu zlokalizowanego nadziałce o numerze (...)Spadek poK. G.nabyli na podstawie ustawy w udziałach po 1/3 częściP. G.,R. G.iA. G..

DOWÓD:

akt zgonuK. G.(k. 12), zeznania uczestnika postępowaniaP. G.(k. 182-183) zeznania świadkaL. H.(k. 94-95), zeznania świadkaP. B.(k. 140), zeznaniaA. G.(k. 183-184), zeznaniaR. G.(k. 184), nadto okoliczność bezsporna
Po śmierci żony,P. G.jeszcze przez około dwa miesiące mieszkał wraz z synami wW., a następnie przeprowadził się do miejscowościP.do swoich rodziców. Wówczas zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej nadziałce numer (...). Po półrocznym pobycie w miejscowościP.,P. G.wraz z dziećmi przeprowadził się doK., a następnie doT.. W roku 1982 powtórnie się ożenił. Zarówno wK., a następnie wT.P. G.prowadził działalność gospodarczą w postaci warsztatu samochodowego. Działalność ta nie była prowadzona nadziałce (...)wK..

DOWÓD:

zeznania uczestnika postępowaniaP. G.(k. 182-183)
Po śmierciK. G.i przed przeprowadzką doP.tj. po koniec 1980 roku,P. G.zawarł zT. K. (1)ustną umowę sprzedaż nieruchomości stanowiącejdziałkę numer (...)położonej wK.. Umowa nie została zawarta w formie aktu notarialnego. W tym czasie doszło również do wydania tej działkiT. K. (1). Ceną sprzedaży była należność wynikająca z dotychczas niespłaconego przezP. G.kredytu zaciągniętego w Banku Spółdzielczym wK.na modernizację budynku posadowionego na w/w działce.T. K. (1)ostatecznie spłacił tę należność, po czym Bank Spółdzielczy wK.wydał mu skrypt dłużny.
Po przekazaniu działki,T. K. (1)dostosował uprzedni warsztat samochodowy do potrzeb warsztatu stolarskiego. W budynku warsztatu ulokował maszyny stolarskie i jednocześnie świadczył usługi stolarskie w ramach działalności gospodarczej zgłoszonej formalnie w okresie od 22 lutego 1989 roku do 28 lutego 1993 roku. W pozostałym okresie, tj. od 1 stycznia 1980 do 21 lutego 1989 roku oraz od 1 marca 1993 roku do 13 grudnia 2013 roku,T. K. (1)prowadził warsztat stolarski bez uprzedniego zarejestrowania działalności gospodarczej. Od chwili objęcia w posiadaniedziałki numer (...),T. K. (1)w pełni nią dysponował, uważał się za jej właściciela, decydował o jej przeznaczeniu, w tym udzielał pozwolenia okolicznemu pszczelarzowi na posadowienie na niej uli, jak również udostępniał część działki na potrzeby parkingu przykościelnego. PonadtoT. K. (1)spowodował doprowadzenie dodziałki (...)energii elektrycznej i kanalizacji. Od chwili przekazania działki,P. G., jak równieżA. G.iR. G.nie pojawiali się na jej terenie, nie wykonywali na niej żadnych prac, nie wykazywali jakiegokolwiek zainteresowania, by ponownie nią władać.

DOWÓD:

zeznania uczestnika postępowaniaP. G.(k. 182-183), skrypt dłużny (k. 22), zeznania świadkaH. B.(k. 91-92), zeznania świadkaJ. K. (1)(k. 92-93), zeznania świadkaJ. K. (2)(k. -93), zeznania świadkaM. K.(k. 93), ), zeznania świadkaT. K. (2)(k. 93-94), ), zeznania świadkaM. S.(k. 94), zeznania świadkaL. H.(k. 94-95), zeznania świadkaA. B.(k. 95), zaświadczenie Wójta GminyK.(k. 104), zeznania świadkaB. J.(k. 139-140), zeznania świadkaP. B.(k. 140), zeznania wnioskodawcyD. K.(k. 181)
W dniu 13 grudnia 2013 roku zmarłT. K. (1). Spadek po nim nabyli na podstawie dziedziczenia ustawowego synowieR. K.iD. K.w udziałach po ½ części każdy z nich. Po śmierciT. K. (1), jego spadkobiercy objęli w posiadaniedziałkę numer (...)kontynuując prowadzenie warsztatu stolarskiego na w/w działce. WnioskodawcaD. K.odświeżył elewację budynku w roku 2015, zaś w roku 2011 dokonano niwelacji terenu.

DOWÓD:

akt poświadczenia dziedziczenia z 18 grudnia 2013 roku (k. 20-21), zeznania świadków:H. B.(k. 91-92),J. K. (1)(k. 92-93),J. K. (2)(k. 93),M. K.(k. 93) ), zeznania świadkaT. K. (2)(k. 93-94), zeznania świadkaM. S.(k. 94), zeznania świadkaL. H.(k. 94-95), zeznania świadkaA. B.(k. 95), zeznania świadkaB. J.(k. 139-140), zeznania wnioskodawcyD. K.(k. 181)
T. K. (1)opłacał podatek od nieruchomości –działki numer (...), zaś w środowisku lokalnym oraz rodzinnym traktowany był jako właściciel tej działki.

DOWÓD:

zaświadczenie Wójta GminyK.(k. 104), zeznania świadkaH. B.(k. 91-92), zeznania świadkaJ. K. (1)(k. 92-93), zeznania świadkaJ. K. (2)(k. 93), zeznania świadkaT. K. (2)(k. 93-94), zeznania świadkaM. S.(k. 94), zeznania świadkaL. H.(k. 94-95), zeznania świadkaA. B.(k. 95), zeznania świadkaB. J.(k. 139-140)
W dniu 26 maju 2016 roku (termin oględzin nieruchomości)działka (...)w zasadniczej części porośnięta była trawą, estetycznie wykoszoną przez wnioskodawcęD. K.. Nie była ogrodzona. Budynek na działce był otynkowany z wyjątkiem jednej ze stron, w budynku znajdują się dwa pomieszczenia. W jednym znajdują się maszyny stolarskie i widoczne były ślady wykonywania prac drzewnych z uwagi na trociny zalegające na podłodze. W drugim, mniejszym pomieszczeniu znajduje się niewielka siłowania.

DOWÓD:

oględziny (k. 158-160)
SĄD REJONOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się na wskazanych wyżej dokumentach przedłożonych zarówno przez wnioskodawców, jak również uczestników postępowania, które w zasadzie nie były przez strony kwestionowane co do ich prawdziwości. W szczególności twierdzenie to dotyczy odpisu z księgi wieczystej prowadzonej dladziałki numer (...), wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów, aktów stanu cywilnego, jak również skryptu dłużnego Banku Spółdzielczego wK.. Również Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania i w całości uznał je za wiarygodne.
Podobnie zeznania wskazanych powyżej świadkówH. B.,J. K. (1),J. K. (3),M. K.,T. K. (2),M. S.,L. H.,A. B.,B. J.iP. B., jak również wnioskodawcyD. K.Sąd uznał za wiarygodne w zakresie zgodnym z ustalonym stanem faktycznym i istotnym z punktu widzenia rozstrzygnięcia wniosku. Zeznania te w powyższym zakresie były spójne, jasne i logiczne, nadto wzajemnie się uzupełniały. Stanowiły również dopełnienie informacji zawartych w powołanych wyżej dokumentach. Nie zawierały informacji sprzecznych, wzajemnie się wykluczających, czy innych niekonsekwencji. Występujące rozbieżności w podawanych datach można w ocenie Sądu uzasadnić w znacznej mierze upływem czasu oraz tym, iż zeznający prawie w całości podając daty musieli opierać się na swej pamięci. Przesłuchani świadkowie na zadawane pytania odpowiadali jasno, logicznie uzasadniając dlaczego pewnych okoliczności nie pamiętają, czy o czymś nie wiedzą.
Żadna z okoliczności nie wskazuje, aby celem składających zeznania było bezpodstawne składanie nieprawdziwych zeznań na szkodę wnioskodawców lub uczestników postępowania. Za nieprawdziwymi zeznaniami musi w ocenie Sądu stać jakiś istotny interes. Nikt wszak nie będzie bezzasadnie tego czynił, chyba że dostatecznie ważny powód skłoniłby go do podjęcia wiążącego się z tym ryzyka.
Sąd nie doszukał się w zeznaniach nieprawdy, nie pojawiły się też powody do takiej podejrzliwości. Wewnętrzne przekonanie z uwzględnieniem wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, iż zwykłą normą postępowania ludzi, jest wierzyć w to, co dana osoba mówi, chyba że okaże się, iż ktoś na to zaufanie nie zasługuje. Sąd analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał, iż zeznania na przymiot wiarygodności zasługują.
Na szczególną uwagę zasługują przy tym zeznania świadkówH. B.,J. K. (4),M. K.,B. J.orazJ. K. (2), którzy pamiętali okoliczności przekazaniadziałki numer (...)T. K. (1)przezP. G.. Świadkowie zgodnie twierdzili, że pomiędzy w/w osobami doszło do zawarcia umowy sprzedaży działki. Nadto istotne znaczenie dla ustaleń faktycznych sprawy miały zeznania świadkaP. B.– dyrektora Banku Spółdzielczego wK.w latach 80-tych ubiegłego stulecia. Świadek ten zeznał, żeP. G.nie spłacał zadłużenia w związku z udzielonym mu kredytem. Ostatecznie kredyt ten spłaciłT. K. (1).
Sąd uznał także za wiarygodne zeznania uczestników postępowaniaA. G.iR. G., którzy będąc spadkobiercami poK. G.dopiero w roku 2014 dowiedzieli się, że ich ojciec oraz matka w dalszym ciągu wpisani są jako właściciele w księdze wieczystej prowadzonej dladziałki numer (...). Wcześniej działka ta nie była przedmiotem rodzinnych dyskusji, uczestnicy byli przekonani, że nie stanowiła ona już własnościP. G..
Zeznania uczestnika postępowaniaP. G.Sąd również uznał w przeważającej mierze za wiarygodne. Uczestnik przedstawił okoliczności nabycia działki w roku 1978, zaciągnięcia kredytu na remont budynku na niej posadowionego na cele prowadzenia warsztatu samochodowego, wskazał, że po śmierci żonyK. G.pod koniec 1980 roku wraz z dziećmi wyprowadził się zW.doP., zaprzestał wówczas prowadzenia warsztatu samochodowego i przekazałdziałkę (...)T. K. (1). Zeznał przy tym, żeT. K. (1)spłacił część jego kredytu zaciągniętego w Banku Spółdzielczym wK.oraz, że nie był w stanie porozumieć się zT. K. (1)co dodziałki (...), bowiem po jej przekazaniu często posesja ta była zamknięta.
WprawdzieP. G.kwestionował okoliczność zawarcia umowy sprzedażydziałki (...)zT. K. (1), tym niemniej uszło jego uwadze, że jako właściciel mógł w każdym czasie wystąpić przeciwkoT. K. (1)z powództwem windykacyjnym, o ile ten nie chciał dobrowolnie wydać działki. Tymczasem uczestnik zeznał, że nie był w stanie porozumieć się zT. K. (1), a ostatecznie z jego spadkobiercami. Tego rodzaju postawa uczestnika wskazuje na okoliczność, żeP. G.zawarł zT. K. (1)umowę sprzedażydziałki numer (...)bez zachowania właściwej formy. Ceną sprzedaży była spłata zadłużeniaP. G.w Banku Spółdzielczym wK.. W tych okolicznościach, wobec niezachowania przez strony szczególnej formy aktu notarialnego przy zawarciu umowy, z mocyart. 73 § 2 k.c.umowa ta była nieważna z mocy prawa. Nie wyklucza to jednakże faktu, że z chwilą zawarcia owej nieważnej umowy,T. K. (1)wszedł w posiadanie nieruchomości stanowiącejdziałkę o numerze (...). Sąd uznał przy tym mając na uwadze zeznania uczestnikaP. G., że niewątpliwie do przekazania nieruchomości doszło przed dniem 1 stycznia 1981 roku, stąd uznał tę datę jako początek biegu terminu zasiedzenia, bowiem w tej dacieT. K. (1)był niewątpliwie posiadaczem samoistnym tej nieruchomości.
Zgodnie z treściąart. 172 § 1 k.c.posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Stosownie zaś doart. 172 § 2 k.c.po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie następuje zatem wówczas, gdy osoba nie będąca jej właścicielem posiada tę nieruchomość, nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskała posiadanie w złej wierze. Przy czym po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, nawet wówczas gdy uzyskał posiadanie w złej wierze (art.172 k.c.).
Posiadanie jest stanem faktycznym, który polega na faktycznym władztwie, przez które rozumie się samą możność władania rzeczą (art.336 k.c.). Rozróżnia się posiadanie samoistne i zależne. Pierwsze, zwane także właścicielskim, charakteryzuje się tym, że posiadacz włada rzeczą w takim zakresie, jak to czyni właściciel, wykorzystując taką faktyczną możliwość władania rzeczą, do jakiej właściciel jest uprawniony. Tylko ten, kto rzeczą faktycznie włada z zamiarem władania dla siebie, jest jej posiadaczem samoistnym. Wola posiadania więc jest skierowana na określony zakres władztwa.
Wola nie może być ukryta - chodzi tu o jawny dla otoczenia, niedwuznaczny zamiar. Obok woli posiadania „jak właściciel” konieczne jest także faktyczne władanie rzeczą. Istotą natomiast posiadania zależnego jest władztwo nad cudzą rzeczą w zakresie odpowiadającym prawu - innemu niż własność - które posiadacz wykonuje.
Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć charakter posiadania samoistnego. Wola posiadania „jak właściciel”, a więc traktowanie siebie jak właściciela, jest zasadniczym elementem posiadania prowadzącego do zasiedzenia. Przy czym o posiadaniu samoistnym nie świadczy sama tylko długotrwałość posiadania, która nie jest kryterium odróżniającym posiadanie samoistne od zależnego. Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć charakter władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. Zachowanie poprzednika prawnego wnioskodawcówT. K. (1), a następnie jego spadkobierców, w tym w szczególnościD. K.polegające na prowadzeniu działalności stolarskiej nadziałce numer (...), wyrażaniu zgody na posadowienie na niej uli, wreszcie składowaniu na niej drewna i realizacji innych aktywności życiowych, jak chociażby siłowni, wskazuje, że uważali się oni za właścicieli tej nieruchomości. Swoje zachowanie manifestowali w sposób jawny dla otoczenia. Przesłuchiwani przez Sąd świadkowie, jak również uczestnicy postępowaniaA. G.iR. G.byli przekonani, żeP. G.nie jest właścicielem spornej nieruchomości, jest nim zaśT. K. (1), zaś po jego śmierci jego spadkobiercy.
Do nabycia nieruchomości przez zasiedzenie konieczne jest, aby władający nieruchomością był jej posiadaczem oraz aby posiadanie to trwało przez czas określony w ustawie.
Wkodeksie cywilnymdla zasiedzenia nieruchomości obowiązywał termin 10 lat w dobrej wierze, a 20 lat w złej wierze. Z dniem 1 października 1990 r. terminy te zostały przedłużone odpowiednio do 20 i 30 lat. Te krótsze terminy będą miały zastosowanie jedynie do przypadków zasiedzenia, które nastąpiło przed wejściem w życieustawy z 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy - kodeks cywilny, tj. przed 1 października 1990 r.
Na gruncie przedmiotowej sprawy zastosowanie będą miały odpowiednio terminy 20-sto i 30-sto letni.
Dla nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia znaczenie ma kwalifikacja posiadania według kryterium dobrej lub złej wiary posiadacza w chwili uzyskania przez niego posiadania. W zależności od tego, czy samoistny posiadacz uzyskał posiadanie w dobrej czy złej wierze, termin zasiedzenia wynosi 20 lub 30 lat, ewentualnie 10 lub 20 lat. Decydująca jest przy tym dla każdego terminu tylko chwila uzyskania posiadania, wobec czego późniejsze od tej chwili okoliczności powodujące, że samoistny posiadacz stał się posiadaczem w złej wierze, nie mają już znaczenia i nie powodują przedłużenia terminu. Decydującą przy tym dla oceny dobrej czy złej wiary posiadacza jest przede wszystkim jego świadomość. Dobra wiara polega na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu posiadacza, że przysługuje mu takie prawo do władania rzeczą, jakie faktycznie wykonuje. W złej wierze jest zaś ten, kto wie albo wiedzieć powinien, że prawo własności przysługuje nie jemu, lecz innej osobie (tak SN w orz. z 13 stycznia 2000 r., II CKN 657/98, nie publ.).
Na gruncie niniejszej sprawy Sąd przyjął, żeT. K. (1)wszedł w posiadaniedziałki (...)będąc w złej wierze, bowiem winien on mieć świadomość, że dla przeniesienia własności nieruchomości niezbędne jest zachowanie formy aktu notarialnego. Nie zawarł on zP. G.umowy w zastrzeżonej przez ustawę formie, w tych okolicznościach winien mieć świadomość, że toP. G.oraz jego zmarła małżonka w dalszym ciągu wpisani są jako właściciele w księdze wieczystej prowadzonej dla w/w nieruchomości.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawieart. 172§1 k.c.w zw. zart. 176 §1 k.c.stwierdził, że poprzednik prawny wnioskodawcówT. K. (1)nabył z dniem 1 stycznia 2011 roku własność nieruchomości stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), bowiem w tej dacie upłynął 30-letni okres zasiedzenia w/w nieruchomości.
Orzeczenie o kosztach postępowania wydano zgodnie zasadą zart. 520 § 1 k.p.c., zgodnie z którą każdy uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie, co oznacza, że obciążają go koszty tej czynności, której sam dokonał oraz czynności podjętej (np. przez sąd) w jego interesie. Norma ta została zastosowana do wszystkich kosztów niniejszego postępowania, w tym opłaty od wniosku, kosztów zastępstwa procesowego stron oraz przeprowadzenia dowodu z oględzin spornej nieruchomości.