Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 121/16
Data wyroku: 2016-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Szulewicz, Dorota Tyrała, Grzegorz Salamon
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 121/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 kwietnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący- Sędzia SA  - Grzegorz Salamon
Sędziowie SA    - Dorota Tyrała
SO (del.) -  Ireneusz Szulewicz (spr.)
Protokolant: - sekr. sąd. Piotr Grodecki
przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r.
sprawyW. K.urodzonego (...)wC., synaL.iJ.z d.K.,

A. P.urodzonej (...)wM.(U.), córkiM.iN.z d.D.

oskarżonych zart.13 § 1 k.k.w zw. zart.286 § 1 k.k.w zw. zart.294 § 1 k.k.w zw. zart.12 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt VIII K 136/15

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że jako podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności z punktu I wyroku przyjmujeart. 69§1 i §2 k.k.orazart. 70§1 pkt 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4§1 k.k.,

II. w pozostałej części w stosunku do oskarżonychW. K.iA. P.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoW. K.kwotę 10.300 (dziesięć tysięcy trzysta) złotych, od oskarżonejA. P.kwotę 3.300 (trzy tysiące trzysta) złotych tytułem opłaty oraz obciąża ich pozostałymi kosztami za postępowanie odwoławcze po połowie.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 roku sygn. VIII K 136/15 Sąd Okręgowy w Warszawie uznał oskarżonychW. K.iA. P.za winnych tego, że w okresie od 28 lutego 2013 roku do 30 lipca 2013 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłowali doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniemZ. (...)wW.wprowadzając w błąd w/w co do faktu rzeczywistego zatrudnieniaA. P.w firmieP. (...)i przysługiwania jej z tego tytułu świadczeń z ubezpieczenia społecznego w ten sposób, żeA. P.podpisała umowę o pracę na czas nieokreślony datowaną na 31 grudnia 2012 roku z obowiązkiem podjęcia pracy od 1 stycznia 2013 roku zP. (...)z wynagrodzeniem wynoszącym 104 390 złotych, pomimo, że spółka nie przynosiła żadnych dochodów, aW. K.w celu stworzenia pozoru wypłacenia wynagrodzenia zawarł fikcyjną umowę pożyczki środków pieniężnych w/w spółce, a następnieA. P.przedkładała zwolnienia lekarskie kolejno za okresy: od 28 lutego 2013 r. do 26 marca 2013 r., 27 marca 2013 r. do 25 kwietnia 2013 r., 26 kwietnia 2013 r. do 24 maja 2013 r., 25 maja 2013 r. do 24 czerwca 2013 r. i od 25 czerwca 2013 r. do 30 lipca 2013 r. celem uzyskania świadczeń z tytułu zasiłku chorobowego w łącznej kwocie 344 004,40 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, lecz celu tego nie osiągnęli ze względu na wszczęcie kontroli przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych tj. czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 13 § 1w zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazał ich, a na podstawieart. 294 § 1 kkorazart. 33 § 2 i 3 kkwymierzyłW. K.karę 2 lat pozbawienia wolności oraz 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na 200 złotych kary, aA. P.karę 1 roku 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na 100 złotych.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kk,art. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonych oskarżonym kar pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okresy próby wynoszące po 5 lat.
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądzono na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych kwoty od oskarżonegoW. K.10.897,29 (dziesięć tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt siedem i 29/100) złotych, w tym kwotę 10.300 (dziesięć tysięcy trzysta) złotych tytułem opłaty, odA. P.3.897,29 (trzy tysiące osiemset dziewięćdziesiąt siedem i 29/100) złotych, w tym kwotę 3.300 (trzy tysiące trzysta) złotych tytułem opłaty.
Wyrok zaskarżyli obrońcy reprezentujący oboje oskarżonych.
AdwokatE. S.w swojej apelacji zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonych. Wyrokowi zarzuciła na podstawieart.438 pkt 1-3 k.p.k.:

1
obrazę przepisów prawa materialnego tj.art.13 § 1 k.k.w zw. zart.286 § 1 k.k.w zw.art.294 § 1 k.k.w zw. zart.12 k.k.poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy czyny zarzucane oskarżonym nie wypełniały znamion określonych we wskazanych przepisach, podkreślając, że czyny zart.286 § 1 k.k.i294 k.k.można popełnić tylko umyślnie z zamiarem bezpośrednim, a zdaniem obrony Sąd I instancji nie podjął żadnych czynności celem wykazania, że czyny zarzucane oskarżonym zostały popełnione z winy umyślnej tj. dolus directus bądź dolus eventualis

2
obrazę przepisów postępowania tj.:

a
art.7 k.p.k.orazart.410 k.p.k.poprzez sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wiedzą i doświadczeniem życiowym, a przede wszystkim jako dokonaną wybiórczo i jednostronnie ocenę zgromadzonego przez Sąd I instancji materiału dowodowego tj. zeznań świadkaR. W., któremu zależało na przedstawieniu własnej osoby w jak najlepszym świetle i które to zeznania nie korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zwłaszcza z wyjaśnieniami oskarżonegoW. K.i wypisami z KRS wskazującymi podmioty, które mogły zatrudnić oskarżonąA. P.(rada nadzorcza spółkiP. (...)) czy mailem członka rady nadzorczej ustalającym wynagrodzenie oskarżonej,

b
art.167 k.p.k.poprzez odstąpienie przez Sąd I instancji od przeprowadzenia dowodów, o które wnosiła obrona tj. zeznań świadków:

⚫

D. S.,N. S., którzy mogliby wskazać na czym polegała praca oskarżonejA. P., oraz jakie potencjalnie zyski przyniosłaby współpraca spółkiP. (...)z podmiotami ukraińskimi,

J. N., która mogłaby wskazać, iż złożyła w imieniu spółkiP. (...)doZ. (...)wniosek o cofnięcie wniosku o objęcie oskarżonejA. P.ubezpieczeniem obowiązkowym, co potwierdziłoby, że uszczuplenie majątkowe, na które narażony byłbyZ. (...)nie przekraczałoby 200.000 zł,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a które to miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegające na przyjęciu, iż oskarżeni wbrew zgromadzonemu w sprawie materiałowi dowodowemu świadomie próbowali dopuścić się czynów określonych wart.286 § 1 k.k.iart.294 § 1 k.k.(przyjęcie przez Sąd I instancji zamiaru bezpośredniego), w sytuacji gdy nie mieli oni wpływu na zatrudnienie oskarżonejA. P.w spółceP. (...)

Obrońca wniosła o przeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadkówD. S.,N. S.,J. N.i nadto o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zwrot kosztów obrony ustanowionej z wyboru według norm przepisanych.
AdwokatR. L.w swojej apelacji zaskarżyła wyrok w całości w stosunku do oskarżonych. Wyrokowi zarzuciła na podstawieart.438 pkt 2, 3 k.p.k.:

1
mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku rażącą obrazę prawa procesowego, a mianowicieart.2 § 1 pkt 1 k.p.k.orazart.4 k.p.k.w zw. zart.5 § 1 i § 2 k.p.k.orazart.7 k.p.k.poprzez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy i zastąpienie ich przez domniemanie winy oskarżonych;

2
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mającą wpływ na jego treść, a polegającą na przyjęciu, że umowa zawarta z oskarżonąA. P.była umową fikcyjną.

W oparciu o powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonychW. K.iA. P.od zarzucanego czynu.
AdwokatJ. D.w swojej apelacji zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia tj.art.7 k.p.k.poprzez odmowę nadawania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w kwestii jego przekonania co do braku fikcyjnego charakteru umowy o pracę zawartej zA. P.,
- obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, tj.art.170 § 1 pkt 2, 5 k.p.k.poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadkówD. S.,N. S.iJ. N.,
- obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia tj.art.410 k.p.k.poprzez pominięcie okoliczności wskazujących na rolęA. P.w funkcjonowaniu spółkiP. (...)i uzasadniających jej zatrudnienie i wysokość jej wynagrodzenia,
- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, że oskarżeni dopuścili się zarzuconych im czynów.
W oparciu o powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych są niezasadne w związku z czym nie zasługują na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacjach obrońców, w toku orzekania w sprawie Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazyart.7 k.p.k.Przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k., albowiem zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowiło wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych i jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto motywy zostały logicznie przedstawione w uzasadnieniu wyroku. Następstwem właściwie przeprowadzonej oceny dowodów stały się prawidłowe ustalenia faktyczne, co do winy i zamiaru oskarżonych.
W istocie zarzuty zawarte w apelacjach dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych jakich miał dopuścić się Sąd I instancji przy wyrokowaniu oraz ocenie przeprowadzonych dowodów mają charakter wyłącznie polemiczny. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że umowa o pracę zA. P.z ustaleniem wynagrodzenia na kwotę 104 390 zł miała charakter pozorny, a celem oskarżonych było wyłudzenie zasiłku chorobowego. Oczywiście oskarżeni nie przyznali by takim motywem się kierowali, jednakże Sąd, oceniając zamiar jakim kierowali się oskarżeni w swoim działaniu, może się posługiwać nie tylko dowodami bezpośrednimi, ale również prawidłowym, logicznym rozumowaniem wspieranym doświadczeniem życiowym. Wskazać tu należy na następujące okoliczności:
- przed zawarciem przedmiotowej umowy od dnia 1 czerwca 2012 r.A. P.pełniła funkcje członka zarząduspółki (...), wykonując bez pobierania wynagrodzenia te same obowiązki jak po zawarciu umowy o pracę; w takiej sytuacji trudno wskazać powody zawarcia umowy o pracę z bardzo wysokim wynagrodzeniem,
- spółka od początku działalności nie osiągała zysków – za rok 2010 strata wyniosła 32 880,70 zł ((...)k.135-136), za rok 2011 strata wyniosła 9 939,08 zł ((...)k.130-131, bilans k.132), za rok 2012 strata wyniosła 42 988,54 zł ((...)k.110-111), czego konsekwencją jest brak dochodów pozwalających na pokrycie tak wysokiego ustalonego umową wynagrodzenia,
- przed zawarciem umowy o pracę z oskarżonąP.spółka nie zawarła żadnych umów, których realizacja pozwoliłaby na pokrycie wynagrodzenia oskarżonej,
- wysokość ustalonego wynagrodzenia w sposób rażący odbiega od wysokości wynagrodzenia pobieranego przez oskarżonąP.w innej spółce(...)(kwota 2500 zł),
- zgłoszenie niezdolności do pracy i roszczenia o zasiłek chorobowy nastąpiło w krótkim czasie po dokonaniu zgłoszeniaA. P.do ubezpieczenia w sytuacji gdy spółka, której prezesem była oskarżona nie dokonała ani razu zapłaty składek ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego od ustalonego wynagrodzenia.
Należy także zwrócić uwagę na sposób sfinansowania wynagrodzenia oskarżonej. W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, że oskarżonyW. K.– prywatnie mążA. P.w styczniu 2013 r. udzielił pożyczkispółce (...)po to by wypłacić bardzo wysokie wynagrodzenie żonie. Na konto spółki wpłynęła kwota łączna 72 183 zł w 9 transzach z rachunkuspółki (...) Sp. z o.o.(innej spółki kontrolowanej przezW. K.), które od razu w tym samym dniu przelane z powrotem na kontoV.(...)(k.115, 1498-1449). Kwota ta odpowiada wysokości wynagrodzenia jakie miało być wypłaconeA. P.w styczniu 2013 r. po potrąceniu zaliczek na podatek i składek ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego (k.119). Analiza przepływów finansowych na rachunkach pozwala zresztą na stwierdzenie, że pomimo, iż pieniądze zespółki (...)były przekazywane w związku z wypłatą wynagrodzeniaA. P.(tytuły przelewów) to środki te na rachunek oskarżonej nie wpłynęły, były przelane z powrotem na rachunekspółki (...).
Podobnie w lutym 2013 r. kiedy należało wypłacić wynagrodzenieA. P.za okres niezdolności do pracy (pracodawca wypłaca zasiłek chorobowy za pierwsze 33 dni zwolnienia lekarskiego) pieniądze, które pozwalały na wypłatę zasiłku chorobowego oskarżonej zostały przekazane w dniu 28 lutego 2013 r. z konta samej oskarżonejA. P.w 9 transzach łącznie na kwotę 48 120 zł tytułem zasilenia konta i od razu dokonane zostały przelewy odwrotne na kontoA. P.tytułem wypłaty wynagrodzenia w łącznej kwocie 48 184,17 zł. Również wynagrodzenie za marzec 2013 r. było wypłacone w dniu 27 marca 2013 r. w transzach po kolejnych wpłatach z tytułu pożyczki udzielanej przezW. K.spółce (...), przy czym pieniądze zostały przelane z rachunku osobistegoA. P., a następnie przelane z powrotem na jej rachunek w łącznej kwocie 5.000 zł (k.121-123, 125, 1499-1500). W istocie więc pieniądze z prywatnego kontaA. P.przekazywane były spółce, po to by niezwłocznie zostały zwrócone na konto oskarżonej jako zapłata wynagrodzenia. Sam sposób dokonywania tych operacji finansowych, gdzie wielokrotnie pomiędzy tymi samymi rachunkami bankowymi przekazywane są te same kwoty pieniężne, świadczy o niedysponowaniu odpowiednimi środkami pieniężnymi na pokrycie ustalonego zgodnie z umową wynagrodzenia. Opisane wyżej operacje finansowe jedynie pozorowały to, żespółka (...)dysponowała środkami pozwalającymi jej na wypłatę wynagrodzenia oskarżonej.
Dopiero w świetle tych okoliczności należy oceniać inne fakty, które same przez się nie miałyby znaczenia dla odpowiedzialności oskarżonych. Należą do nich powiązania rodzinne oskarżonych oraz oczywista uW. K.świadomość stanu zdrowia żony, która wcześniej już korzystała z długotrwałych zwolnień lekarskich. Powyższe okoliczności oceniane we wzajemnym powiązaniu pozwalają na właściwą ocenę zachowania oskarżonych.
Co zatem mogło być powodem tego, że dochodzi do zawarcia umowy o pracę z osobą już wcześniej wykonującą te same obowiązki bez wynagrodzenia w sytuacji gdy spółka nie ma żadnych dochodów ani podpisanych umów pozwalających liczyć na takie dochody. Bezpośrednia zbieżność czasowa z wystąpieniem o wypłatę zasiłku chorobowego po zawarciu umowy prowadzi do jedynego możliwego wniosku, iż celem działania oskarżonych było wyłudzenie zasiłku chorobowego zZ. (...). Natomiast ustalenie tak wysokiego wynagrodzenia, stanowiącego podstawę do wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, służyło uzyskaniu wysokiego zasiłku chorobowego. Nie sposób znaleźć innego niż ustalony przez Sąd I instancji powodu zachowania oskarżonych.
Obrońcy zbyt dużą wagę poświęcają stwierdzeniom Sądu Okręgowego, że oskarżonaP.nie dysponowała kwalifikacjami uzasadniającymi ustalenie tak wysokiego wynagrodzenia. Oczywiście strony umowy mają swobodę ustalania treści umów, również takich ich elementów jak wysokość wynagrodzenia, niezależnie od posiadanych formalnych umiejętności. W istocie kwestia posiadanych kwalifikacji jest elementem drugorzędnym, który winien być oceniany w powiązaniu z innymi okolicznościami. W świetle tego, że w chwili ustalenia tak wysokiego wynagrodzenia spółka po prostu nie dysponowała środkami pieniężnymi pozwalającymi na zapłatę wynagrodzenia, opisanego wyżej sposobu uzyskania pieniędzy na pokrycie wynagrodzenia oskarżonej oraz różnicy pomiędzy wynagrodzeniem współce (...)i(...), ustalenia Sądu I instancji odnośnie pozorności zawarcia umowy o pracę z takim wynagrodzeniem są oczywiście prawidłowe. Niezależnie od zaangażowania oskarżonej w przygotowania do sprowadzania oleju słonecznikowego zU.i tego jaki stopień realizacji tego przedsięwzięcia przedstawiano świadkowiK.-W.nie ulega wątpliwości, że w chwili zawarcia umowy o pracę żadne umowy odnośnie sprowadzania oleju nie były zawarte i nie ma żadnego dowodu potwierdzającego by wówczas spółka mogła otrzymać z tego tytułu jakiekolwiek zaliczki.Spółki (...)nie było stać wypłacić ustalonego wynagrodzenieA. P., o czym zresztą świadczy sposób w jaki na konto spółki trafiały pieniądze na pokrycie wynagrodzenia oskarżonej. W istocie były to pieniądze przekazywane spółce przez samą oskarżoną bądź jej mężaW. K.po to jedynie, by od razu zostały zwrócone na kontoA. P.tytułem wynagrodzenia.
Oczywiście niezasadnym jest powoływanie się przez skarżącego - adw.E. S.na to, że oskarżonyW. K.nie zawarł umowy o pracę zA. P.w imieniuspółki (...), nie był członkiem rady nadzorczej spółki. Nie ma bowiem znaczenia brak formalnego usytuowaniaW. K.we władzach spółki w sytuacji gdy faktycznie był on osobą decydującą o istotnych sprawach spółki i właśnieW. K.wydałR. W.polecenie zawarcia przedmiotowej umowy zA. P.i określił wysokość jej wynagrodzenia (zeznaniaR. W.k.221v, 1888-1889). W świetle zeznańR. W.nie ulega wątpliwości, że niezależnie od tego kto wchodził w skład organów spółek, w których prowadziła wówczas księgowość, były to spółki kontrolowane przezW. K.i on o nich decydował, zapewniał również ich dofinansowanie, co potwierdzają dokumenty finansowe. O udzialeW. K.w zawarciu przedmiotowej umowy świadczy również udzielenie przez niego pożyczkispółce (...). Jedynie dzięki środkom pieniężnym z tej pożyczki możliwe było wypłacenieA. P.kwoty wynagrodzenia za styczeń 2013 r.
Twierdzenia zawarte w apelacji adwokataJ. D., kwestionujące ustalenia Sądu, iż oskarżeni mieli dopuścić się przedmiotowego czynu z uwagi na trudną sytuację finansową, odwołujące się do dobrej sytuacji majątkowej oskarżonych opierają się wyłącznie na oświadczeniach oskarżonegoW. K.. Stwierdzić tu należy, iż nawet gdyby istotnieW. K.dysponował wówczas pokaźnym majątkiem to nie jest to przeszkodą do popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia zysku.
Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zeznań świadkaR. W., obdarzając je walorem wiarygodności, a zarzuty obrońców w tym zakresie mają charakter wyłącznie polemiczny. Brak jest uzasadnienia by uznać, że świadekK.-W.mogła mieć jakiekolwiek powody by zeznawać w sposób sprzeczny ze stanem rzeczywistym. Niewątpliwie świadek cieszyła się zaufaniem oskarżonych, skoro do czasu przeprowadzenia kontroli przez pracownikówZ. (...)obsługiwała księgowość wszystkich spółek kontrolowanych przezW. K.. Nie sposób podzielić twierdzeń zawartych w apelacji adw.E. S., iż zeznając w sprawie mogła się kierować chęcią przedstawienia siebie w jak najlepszym świetle. Wskazywane przez obrońcę motywy takiego działania stają się nieprzekonujące jeśli uwzględnić rzeczywistą rolę świadka współce (...); w radzie nadzorczej spółki była jedynie „figurantką”, a o wszystkich istotnych sprawach decydował oskarżonyW. K.. Ewentualne nieprawidłowości ze strony świadkaK.-W.nie rodziłyby konsekwencji na gruncie prawa karnego dla świadka, w przeciwieństwie do narażenia się na odpowiedzialność za składanie fałszywych zeznań, gdyby zeznała nieprawdę w postępowaniu prowadzonym przezZ. (...), a następnie w postępowaniu karnym. Zeznania świadkaK.-W.znalazły przy tym potwierdzenie w zgromadzonych dokumentach, choćby informacjach o przepływach finansowych na rachunkach(...) spółki (...)oraz zeznaniach świadków pracownikówZ. (...), dokonujących kontroli. W takiej sytuacji oczywiście zasadna i zgodna z dyrektywami zawartymi wart.7 k.p.k.jest dokonana przez Sąd I instancji ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoW. K..
Sąd I instancji dokonał więc właściwej i zgodnej z naczelnymi zasadami postępowania karnego oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, wyciągnął z niej trafne wnioski zgodne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego.
Podobnie nie doszło do obrazy przepisuart. 410 k.p.k.Należy podkreślić, że nie stanowi naruszenia tego przepisu dokonanie oceny materiału dowodowego przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie w sposób odmienny od subiektywnych oczekiwań stron procesowych. Do takiego naruszenia doszłoby tylko wtedy, gdyby Sąd I instancji wydając wyrok oparł się jedynie na części materiału dowodowego. Jednakże przepisuart. 410 k.p.k.nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Nie można zarzucać, że niektóre dowody nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych jeśli sąd je rozważył i odrzucił na płaszczyźnieart. 7 k.p.k.jako niewiarygodne.
Wobec zarzucenia Sądowi I instancji przez adw.R. L.złamania podstawowych zasad procesu - zasady prawdy materialnej zart.2 § 1 pkt 1 k.p.k.i zasady bezstronności i obiektywizmu zart. 4 k.p.k., należy stwierdzić, że odrzucenie przez Sąd pewnych dowodów w końcowej ocenie, przy jednoczesnym uwzględnieniu innych dowodów, stanowi uprawnienie Sądu dokonującego ustaleń faktycznych z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów i nie może być uznane za przejaw złamania zasady obiektywizmu. Podobnie odmówienie wiary zeznaniom określonych świadków, czy też wyjaśnieniom oskarżonego, nie może być utożsamiane z pominięciem okoliczności, których te dowody dotyczą i nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu.
Nie ma również racji obrońca podnosząc zarzut obrazyart. 5 § 1 i 2 k.p.k.i złamania zasady in dubio pro reo. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że nie można podnosić zarzutu obrazy tego przepisu zgłaszając wątpliwości, co do treści ustaleń faktycznych i oceny dowodów. Dla oceny zasadności zarzutu złamania zasady in dubio pro reo nie są miarodajne i nie mają znaczenia podniesione w skardze tego rodzaju wątpliwości samej strony, istotnym jest tylko to, czy sąd orzekający w sprawie rzeczywiście powziął wątpliwości w tym zakresie i wobec braku możliwości ich usunięcia nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego. A zatem w sytuacji, gdy konkretne ustalenie faktyczne zależne jest od dania wiary tej lub innej grupie dowodów, nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo. Wszelkie ewentualne zastrzeżenia, co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być tylko na płaszczyźnie dochowania przez sąd granic sędziowskiej swobody ocen zart. 7 k.p.k.
Sąd Okręgowy nie dopuścił się obrazyart.170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k.oddalając wniosek o przesłuchanie świadkówD. S.,N. S.iJ. N.. Sąd słusznie przyjął, iż okoliczność, że oskarżonaA. P.uczestniczyła w negocjacjach odnośnie sprowadzania oleju słonecznikowego zU.została udowodniona. Stąd zbędne było przesłuchanie świadkówN. S.– siostry oskarżonej iD. S., jej szwagra. Okoliczność prowadzenia negocjacji handlowych odnośnie sprowadzania oleju słonecznikowego nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Dołączona dokumentacja e-mailowa świadczy, że negocjacje odbywały się do listopada 2012 r., a więc skończyły się zanim doszło do zawarcia umowy o pracę, w następstwie której oskarżona składała wnioski o wypłatę zasiłków chorobowych. Na chwilę zawarcia umowy o pracę, jak również po jej zawarciu żadne kontrakty nie zostały podpisane. W tym miejscu należy dodać, że nierzetelne jest powoływanie się przez obrońców na wybuch walk na wschodzieU.jako powodu niedojścia do skutku negocjacji odnośnie sprowadzania oleju słonecznikowego. Należy wskazać, iż początek działań separatystycznych na wschodniejU.miał miejsce w kwietniu 2014 r., a więc już po zakończeniu postępowania przezZ. (...)odnośnie odmowy wypłaty zasiłku chorobowego.
Nie ma także znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przesłuchanie w charakterze świadkaJ. N., mającej potwierdzić cofnięcie wniosku o objęcie oskarżonejA. P.ubezpieczeniem społecznym, co zdaniem skarżącej miałoby wpływ na wysokość szkody jaka miałaby być wyrządzona. Ewentualne takie działanieJ. N.pozostaje bez znaczenia w sytuacji, gdy działanie oskarżonych, które może być traktowane jako usiłowanie wyłudzenia zasiłku chorobowego, kończy się z chwilą złożenia wniosków o wypłatę zasiłku chorobowego – ostatnie zwolnienie lekarskie za okres do dnia 30 lipca 2013 r. zostało złożone doZ. (...)w dniu 27 czerwca 2013 r. (k.851). Późniejsze zachowanie oskarżonych nie ma znaczenia, nie może być uznane za odstąpienie od dokonania czynu zabronionego, skoro do zapobieżenia wypłaty zasiłku chorobowego nie doszło na skutek zachowania oskarżonych, lecz wszczęcia kontroli przezZ. (...), a następnie wydania decyzji o odmowie wypłaty zasiłku chorobowego. Tak więc ewentualne wycofanie wniosku o objęcie ubezpieczeniem oskarżonejA. P.po wszczęciu postępowania kontrolnego przezZ. (...)nie ma znaczenia dla bytu przestępstwa i wysokości niekorzystnego rozporządzenia mieniem jakie spowodować zamierzali oskarżeni. Sytuacja finansowaspółki (...)została prawidłowo ustalona przez Sąd Okręgowy w oparciu przede wszystkim o zgromadzoną dokumentację finansową spółki i dowód w postaci przesłuchaniaJ. N.nie ma znaczenia dla dokonania ustaleń w tym zakresie.
Na marginesie niezrozumiałe jest twierdzenie, że spółka nie wycofała wniosku o objęcie ubezpieczeniem oskarżonejP.bezpośrednio, a musiała uczestniczyć w tymJ. N., jeśli uwzględnić, że oskarżeni mieli możliwość osobistego występowania w postępowaniu prowadzonym przez ZUS.W. K.jako pełnomocnik zarządu spółki(...) SAw dniu 26 czerwca 2013 r. składał zastrzeżenia do protokołu kontroli (k.19-20).
Z uwagi na powyższe Sąd Apelacyjny również nie uwzględnił wniosku o przesłuchanie w toku postępowania odwoławczego w/wym. osób w charakterze świadków.
Odnosząc się do zarzutu z pkt 1. apelacji adw.E. S.– obrazy prawa materialnego należy stwierdzić, że jest on wadliwie sformułowany. Obraza prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu lub niezastosowaniu w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można zatem mówić o naruszeniu przepisów prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę, a taki zarzut jednocześnie stawia obrońca w apelacji, kwestionując dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne. W tym zakresie jednakże, jak już była mowa wcześniej, zarzuty skarżących są niezasadne.
Sąd Apelacyjny nie znalazł również powodów by modyfikować kary orzeczone wobec oskarżonych. Kary zostały orzeczone w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, z zastosowaniem dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary, nie mogą być zatem uznane za rażąco niewspółmierne.
Stąd też nie znajdując powodów do zmiany zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny, w oparciu o dyspozycjęart.437 § 1 k.p.k.orzekł jak na wstępie. Jedynie z uwagi na zmianę przepisów odnośnie warunków warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, zgodnie zart.4 § 1 k.k.jako podstawę warunkowego zawieszenia orzeczonych kar przyjęto przepisy obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w wyroku. O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym Sąd Apelacyjny orzekł zgodnie z obowiązującymi przepisami.