Sąd Rejonowy w Radomsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 283/15
Data wyroku: 2016-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Teza: dynamiczny charakter zajścia i brak konsekwencji pokrzywdzonej co do kolejności zadawanych jej ciosów nie powoduje uznania osoby bitej za niewiarygodną jako świadka w sprawie.

Sygn. akt II K 283/15

UZASADNIENIE
W dniu 28 marca 2015 roku znajomaR. J. (1)iM. J.E. S. (1)lat 58 poślubiłaS. K. (1). Świadkami na ich ślubie byli małżonkowie(...). Po południu w prywatnym domu przyul. (...)w miejscowościB.odbywało się przyjęcie z okazji zaślubinE.iS. S. (1). Obecni na nim był równieżA. S. (1)synE. K.(S.) , jego żonaM.oraz starszy i schorowanyZ. Ż.. PozaM. S.zajmującą się małymi dziećmi wszyscy uczestnicy przyjęcia spożywali alkohol w dużych ilościach .
/ dowód: wyjaśnienia oskarżonegoR. J. (1)k. 89-90, zeznania świadków :M. J.k. 97, k. 8-9,S. K. (1)k. 114-115, k. 6v,E. K.k. 111-112, k. 10v,M. S.k. 121-122,A. S. (1)k. 122-123/
30 letniaA. S. (2)prowadzi sklep spożywczo-przemysłowy w miejscowościB.. Jej stałą klientką jestE. K.uprzednioS., która pod koniec 2014 roku była dłużna kwotę 300 zł z tytułu zakupów zrobionych na tzw. „zeszyt” i mimo kilkakrotnego upominania się przez sprzedawczynię długu nie oddawała.
A. S. (2)z powodu problemów zdrowotnych nosi perukę.
/ dowód: zeznania świadkówA. S. (2)k. 3, k. 92-93E. K.k. 111-112, 10 v,R. S. (1)k. 108-109, k. 12-13, wyjaśnienia oskarżonegoR. J. (1)k. 89-90/
28 marca 2015 roku przed godz. 19.30A. S. (2)przejeżdżała wraz z narzeczonymR. S. (2)koło domu klientkiE. K.. Widząc światła w oknach, stojący pojazd i ruch w domu zatrzymali się.A. S. (2)zdecydowała się podejść do domu klientki w celu upomnienia się o jej pieniądze. Kobieta znajdowała się w 17 tygodniu ciąży. Samochód pozostawili po drugiej stronie ulicy, weszli na posesję, przy czymR. S. (1)nie zbliżał się do domu, stał bliżej ulicy.A. S. (2)zapukała do drzwi, na zewnątrz na werandę wyszłaE. K., od której sprzedawczyni spokojnym tonem zażądała zwrotu pieniędzy. Kobieta oświadczyła, iż na razie nie ma. WówczasA. S. (2)poinformowała, iż potrzebuje pieniędzy , gdyż jest w ciąży. W trakcie rozmowy kobiet w drzwiach pojawił sięR. J. (1)będący pod znacznym wpływem alkoholu,E. S. (1)próbowała bezskutecznie wepchnąć go z powrotem do domu. Kobiety zaczęły się kłócić.E. S. (1)skomentowała ironicznie stan ciąży kobiety i potencjalnego ojca dziecka.A. S. (2)zarzucała jej , że ma pieniądze na imprezy a długu nie oddaje i podwyższonym tonem oświadczyła kobiecie , iż czeka na zwrot pieniędzy do 10 kwietnia .
/ dowód: zeznania świadkówA. S. (2)k. 3, k. 92-96, 123, 125, 127, 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13, częściowoE. K.k. 111-112, 10 v, częściowoS. K. (1)k. 6v, częściowoM. J.k. 97, k. 8-9, k. 123, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. J. (1)k. 89-90, /
Wtedy stojący przy kobietachR. J. (1)oświadczył do pokrzywdzonej „ty kurwo wcale nie jesteś w ciąży”. ZdenerwowanaA. S. (2)krzyknęła by się nie wtrącał.
Wówczas nagle i bez żadnego powoduR. J. (1)podszedł doA. S. (2)i uderzył ją z dużą siłą otwartą ręką kilka razy w głowę w okolice ucha i szyi oraz szarpnął kobietę za ubranie z przodu na wysokości klatki piersiowej, wypowiadając słowa „Ty nie wiesz kim jestem”.Kobieta bardzo się zdenerwowała i zaczęła wyzywać napastnika m. in od„łysej pały i że popamięta jeśli dziecku coś się stanie” .W międzyczasie z domu wyszłaM. J.orazS. K. (1), którzy widzieli częściowo zajście przy werandzie. Stanęli blisko siebie , w pewnej odległości znajdował się jedynieR. S. (1), który miał założony kaptur na głowę i nie podchodził bliżej.
/ dowód : zeznania świadkówA. S. (2)k. 3, k. 92-96, k. 111, 123, 125, , 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13, częściowoE. K.k. 111-112, 10 v/
Na podwórku w pobliżu grupy stojących znalazł się również inny - nie ustalony bliżej mężczyzna ubrany na jasno - co do któregoR. J. (1)uznał, iż przyjechał wspólnie zA. S. (2)jako jej wsparcie i ochrona gdyż wtrącał się do nerwowej wymiany zdań . Wcześniej przed sprzeczką kobiet zapytałR. S. (1)czy ma papierosa. Mężczyzna ten był starszy odR. S. (1), krępej budowy ciała i niższy odR. J. (1).
Doszło do szarpaniny pomiędzyR. J. (1)a tym mężczyzną, mężczyzna uderzyłR. J., ten zachwiał się i spadły mu okulary. Atmosfera przed domem była nerwowa, każdy coś komentował , większość osób była pod wpływem alkoholu.
Nie doszło do żadnego kontaktu fizycznego pomiędzyA. S. (2)a nn mężczyzną. Mężczyzna ten nie szarpał jej, nie uderzył celowo ani przypadkiem.
/ dowód : częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. J. (1)k. 89-90, częściowo zeznaniaM. J.k. 97, k. 123, k. 8-9, częściowo zeznaniaE. K.k. 10 v, k. 111-114,k. 142, częściowoS. K. (1)k. 6v, zeznania świadkówA. S. (2)k. 3, k. 92-96, k. 111, 123, 125, , 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13/
Po krótkiej szarpaninie tych mężczyzn pijanyR. J. (1)ponownie zwrócił się w stronęA. S. (2), machał w jej kierunku rękami i próbował kolejny raz uderzyć ją w okolice głowy. Ponieważ kobieta zrobiła unik, zdążył szarpnąć ją za włosy powodując ściągnięcie peruki.A. S. (2)ogromnie się wówczas zawstydziła i zażenowała, gdyż mężczyzna ujawnił jej chorobę.R. J. (1)nie odstępował od mniejszej i słabszej od niego kobiety. Czując do niego wściekłość , a jednocześnie broniąc się przed wysokim i silnym napastnikiem kobieta uderzyła go kilka razy w twarz rękami powodując zadrapanie okolic czoła i skroni paznokciami i pierścionkami.
NastępnieR. J. (1)kopnął jeden razA. S. (2)w okolice brzucha z prawej strony z tzw. „otwartego” buta. Kobieta zgięła się w pół i przewróciła na ziemię. Wówczas dobiegł do niej z pomocąR. S. (1), odciągnął od kobietyR. J. (1)krzycząc „Ania uciekaj”.R. J. (1)odstąpił odA. S. (2). DoA. S. (2)podszedł równieżS. K. (1), któremu kobieta o oświadczyła, iż ktoś ją kopnął i że boli ją brzuch.
/ dowód : zeznania świadkówA. S. (2)k. 3, k. 92-96, k. 111, 123, 125, , 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13, częściowo zeznaniaE. K.10 v, k. 111-113, k. 142 iS. K. (1)k. 6v i k. 115/
M. J.podeszła doA. S. (2), pomogła jej wstać z ziemni, oddała perukę i przeprowadziła kobietę na zewnątrz posesji w stronę samochodu. Odgoniła też podążającego za nimiR. J. (1)określając własnego męża słowami „damski bokser” .A. S. (2)pokazałaM. J.swoją książeczkę ciąży.
/ dowód: częściowo zeznania świadkaM. J.k. 97, k. 8-9, zeznania świadkaA. S. (2)k. 3, k. 92-96, k. 111, 123, 125, , 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13/
Na podwórku pojawił się wówczasA. S. (1)wybiegł z domu słysząc odgłosy awantury, w ręku trzymał siekierę, zaś nie ustalony bliżej mężczyzna oddalił się.M. S.w ogóle nie wychodziła na zewnątrz.A. S. (1)znajdujący się pod wpływem alkoholu, przebiegł przez posesję , wpadł w dołek , spadły mu spodnie , po czym wrócił się do domu.
/ dowód : zeznania świadkówM. S.k. 121-122, częściwoA. S. (1)k. 122-123, zeznania świadkaA. S. (2)k. 3, k. 92-96, k. 111, 123, 125, , 139, 151,R. S. (1)k. 108-111, k. 12-13/
A. S. (2)wezwała na miejsce policję. Oczekiwała na przyjazd patrolu nas ulicy w samochodzie siedząc lub leżąc gdyż coraz bardziej bolał ją brzuch lub kucając przy aucie.
Pomiędzy 19.30 a 20.00 przybył patrol policji w osobach funkcjonariuszyS. N.orazŁ.
M.z KPPR.. Najpierw zatrzymali się przyA. S. (2), która siedziała w aucie lub kucała obok gdyż bolał ją brzuch. Zapytana przez policjantów „czego od nich oczekuje” nadal mocno zdenerwowana kobieta szybko i skrótowo powiedziała, iż przyjechała upomnieć się odE. S. (1)o należne jej ze sklepu pieniądze, doszło do sprzeczki między kobietami oraz że została uderzona przez nieznanego jej wysokiego łysego mężczyznę w okularach. Krzyczała , że jest w ciąży. Nie podała nazwiska sprawcy ponieważ go nie znała, wymieniła natomiast nazwiskoA. S. (1), który biegał po posesji z siekierą , relacjonowała krótko i chaotycznie. Wskazała dom w którym znajdowały się gościeE. S. (1)w tym mężczyzna , który ją pobił orazA. S. (1). Policjanci stwierdzili uA. S. (2)widocznych obrażeń ciała, nie zaproponowali kobiecie by dokonała okazania im sprawcy, sami udali się do domuE. K.(S.) . WówczasR. S. (1)odjechał zA. S. (2)do szpitala wR..
/ dowód: częściowo zeznania świadkówŁ. M.k , 150-151, częściowoS. N.k. 140, zeznania świadkaA. S. (2)k. 3, 123, 125,127, 139, 151, zeznania świadkaR. S. (1)k. 110, raport historii działania k. 133/
Uczestnicy przyjęcia rozpytani przez Policjantów zaprzeczyli, aby ktoś pobiłA. S. (2). Relacjonowali chaotycznie akcentując obecność innego nieustalonego mężczyzny , który miałby w ich ocenie przyjechać z pokrzywdzoną.R. J. (1)oświadczył nawet, żeA. S. (2)przyjechała w towarzystwie czterech innych mężczyzn, z których jeden go osobiście poszarpał. Policjanci widzieli otarcie naskórka na twarzy uR. J. (1).
/ dowód: zeznania świadkówŁ. M.k , 150-151,S. N.k. 140, kserokopia notatników służbowych k. 134-135, k. 137, raport historii działania k. 133,, notatka urzędowa k. 20/
Tego samego dnia w godzinach wieczornychA. S. (2)wraz z narzeczonym zgłosiła się na oddział SORuSzpitala (...)wR., gdzie otrzymała zaopatrzenie medyczne. Pokrzywdzona podczas zajścia w mscB.w wyniku pobicia jej osoby przezR. J. (1)doznała urazu głowy ze stłuczeniem okolicy potylicznej, stłuczenia kręgosłupa w odcinku szyjnym, stłuczenia klatki piersiowej oraz stłuczenie brzucha u osoby będącej w ciąży, które to obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonej na okres czasu powyżej dni siedmiu
/ dowód : karta informacyjna z leczenia szpitalnego k.5, opinia biegłego sądowego k. 19, zeznania świadkówA. S. (2)k. 3v,R. S. (1)k.110, k. 12-13 /
DoSzpitala (...)na odział SORu zgłosił się również tego samego dnia wieczoremR. J. (1). Posiadał otarcia skóry twarzy po prawej stronie przy skroni i stłuczoną górną wargę. Znajdował się w stanie po spożyciu alkoholu.
/ dowód : karta informacyjna z leczenia szpitalnego k.52/ .
E. K.,S. K. (1)M. J.orazR. S. (1)byli rutynowo przesłuchiwani w dniu 31.03.2015 roku 2015 roku w Komisariacie PPL.przez funkcjonariuszaS. J.. Nie zgłaszali do przełożonych policjanta żadnych zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności.
/ zeznania świadkaS. J.k. 120, czyściwo zeznaniaM. J.k. 99 iS. K. (1)k. 116/ .
A. S. (2)podczas czynności okazania w dniu 20 maja 2015 roku w Komisariacie PPL.spośród czterech mężczyzn wskazałaR. J. (1)jako spracę uszkodzenia jej ciała w dniu 28 marca 2015 roku w msc.B.. Rozpoznała go po twarzy, posturze, była tego pewna.
/ dowód: protokół okazania k. 27, zeznania świadkaA. S. (2)k. 95/
R. J. (1)jest wysokim ( ok 180 cm) , dobrze zbudowanym mężczyzną, nosi okulary.R. S. (1)jest znacznie niższy i drobnej postury ciała.
/ okoliczność znana Sądowi z urzędu/
A. S. (2)urodziła zdrowe dziecko w dniu 8 września 2015 roku.
/ dowód: zaświadczenie szpitalne k. 74/
OskarżonyR. J. (1)jest żonaty,bez dzieci.Posiada wykształcenie średnie , bez wyuczonego zawodu, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Aktualnie pracuje jako sprzedawca z wynagrodzeniem 1750 zł miesięcznie. Nie był nigdy leczony neurologicznie ani odwykowo. Przez okres jednego roku leczony psychiatrycznie
/ dowód: oświadczenie oskarżonego k. 39, dane osobopoznawcze k. 31/
W chwili popełnienia zarzuconego mu czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Oskarżony nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo.
/ dowód: opinia psychiatryczna k. 38-41/
OskarżonyR. J. (1)był uprzednio kilkunastokrotnie karany, w tym głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, oszustwa , w tym wyrokiem:
- Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 04 listopada 2005r.sygn. akt II K 419/05za czyny zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkorazart. 286 § 1 kkna karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, karę łączną 85 stawek dziennych grzywny po 10 zł pojedyncza stawka, naprawienie szkody;
- Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 02 grudnia 2005r.sygn. akt VII K 994/05za czyn zart. 270 § 1 kkna karę 50 stawek dziennych grzywny po 30 zł pojedyncza stawka, dozór kuratora i naprawienie szkody;
- Sądu Rejonowego w Kutnie z dnia 19 kwietnia 2006r.sygn. akt VI K 114/06za czyn zart. 270 § 1 kk, na karę 50 stawek dziennych grzywny po 30 zł pojedyncza stawka;
- Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 08 maja 2006r .sygn. akt VI K 201/06za czyn zart. 159 kkw zw.art. 157 § 1 kk, na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, karę łączną 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł pojedyncza stawka,
- Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 25 marca 2011r .sygn. akt II K 12/11za czyn zart. 77 ust. 2 kksna karę 10 stawek dziennych grzywny po 55 zł pojedyncza stawka,
- Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 15 czerwca 2012r .sygn. akt II K 208/12za czyn zart. 286 § 1 kk, na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, karę 80 stawek dziennych grzywny po 10 zł pojedyncza stawka,
- Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 19 grudnia 2012r.sygn. akt II K 805/12za czyn zart. 90 ustawy Prawo budowlanena karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł pojedyncza stawka,
-z dnia 12 czerwca 2014 roku w sprawie sygn. akt II K 809/12 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 16 stycznia 2015 roku w sprawie IV Ka 610/14 za 3 czyny zart. 286§1kkiart. 270§1 kkw warunkachart. 91§1kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w bezwzględnym wymiarze i karę grzywny 100 stawek dziennych po 10 zł stawka.
-z dnia 05 kwietnia 2013r. w sprawiesygn. akt II K 597/12za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2na karę1 rok pozbawienia wolności i karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł stawka ( wyrok utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. IV Wydział Karny z dnia 09 lipca 2013r. sygn. akt IV Ka 364/13 ).
- z dnia 25 lutego 2015 roku w sprawie sygn. akt II K 11/14 za 6 czynów zart. 286 § 1 kkw zw zart. 91§1kkna karę 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 200 stawek dziennych po 10 zł stawka.
/ dowód : dane o karalności k. 22-25/
OskarżonyR. J. (1)od początku nie przyznawał się do zarzuconego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym oświadczył , iż to on w trakcie zajścia doznał obrażeń ciała ( twarzy) i przedłożył kserokopie karty leczenia szpitalnego z 28 marca 2015 roku.. Na rozprawie sądowej oświadczył, iż wyszedł na zewnątrz domu, gdy usłyszał kłótnię pomiędzy paniąE.a nieznaną mu kobietą, która była w towarzystwie dwóch innych mężczyzn i domagała się zwrotu długu. Mężczyzna ( inny niż młodyR. S. (1)) rzucił się na niego i uderzając wywrócił na ziemię. Chcąc wstać oskarżony zachwiał się, chciał podeprzeć się naA. S. (2)i wówczas przypadkowo chwycił ja za włosy i ściągnął perukę. Nie uderzył jej, nie kopnął ani jej nie poszarpał. Przy nim się nie przewróciła. To ona rzuciła się na niego z rękami, zadrapała twarz i krzyczała , że mu nie daruje bo jest w ciąży. Był trochę pod wpływem alkoholu, jak inni uczestnicy imprezy. Mężczyzna ,który go poszarpał oddalił się przed przyjazdem policji.
/ wyjaśnienia k. 31, 51, k. 88-91/
SĄD DOKONAŁ NASTĘPUJĄCEJ OCENY DOWODÓW:
W ramach oceny relacji osobowych źródeł dowodowych stwierdzić należy, iż Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom pokrzywdzonejA. S. (2), świadkowiR. S. (1), częściowoE. K.z postępowania przygotowawczego, natomiast generalnie (poza faktami obiektywnie niespornymi) nie uwierzył w linię obronyoskarżonegoR. J. (1)prezentowaną w dochodzeniu i na rozprawie jako nie mającej poparcia w innych obiektywnych dowodach , a zarazem pozostającej w opozycji do ustaleń poczynionych w oparciu o rzetelne źródła dowodowe.
Zeznania pokrzywdzonejA. S. (2), jej konkubentaR. S. (1)od początku były spójne, wiarygodne, konsekwentne, a z rzeczowym materiałem dowodowym w postaci zabezpieczonej dokumentacji medycznej ze szpitala i opinią biegłego dotyczącą jej obrażeń ciała tworzyły rzetelny , a przede wszystkim jednakowy obraz wydarzeń z 28 marca 2015 roku . ŚwiadekA. S. (2)nie była uprzedzona do oskarżonego, nie znała go wcześniej, podczas trwania postępowania. nie rościła sobie do niego żadnych żądań , nie miała materialnej pobudki ani chęci zemsty. Sąd nie ma żadnych powodów opartych na dowodach i faktach by odmówić wiaryA. S. (2)orazR. S. (1)opisujących przebieg wizyty pod domemE. S. (1). Przeciwko pokrzywdzonej i jej chłopakowi stoi silna grupa osób związanych osobiście lub poprzez znajomość zR. J. (1), ale i wśród nich znalazła się osobaE. K.( dawniejS.), która podczas przesłuchania 3 dni po zajściu uczciwie i w przypływie szczerości potwierdziła w znacznej części zeznania pokrzywdzonej i świadkaS..
Sąd od razu akcentuje , iż nie można zadać od świadków bezwzględnej precyzji w odzwierciedleniu przebiegu zdarzenia na posesjiE. S. (1), gdyż zajście cechowała dynamika akcji, chaos, późna pora, niezbyt dobre oświetlenie posesji, znaczna ilość osób znajdujących się przed domem w tym większość pod wpływem alkoholu oraz niewątpliwie zaskoczenie atakiem pokrzywdzonej będącej w 3 miesiącu ciąży co związało się ze wzrostem emocji. Dlatego Sąd zauważył , iż świadekR. S. (1)w ramach tzw. wolnej wypowiedzi i podczas szczegółowego rozpytania na rozprawie wskazywał różnie kolejność razów, czy uderzeń ( w tym kopnięcia butem) i upadku swej dziewczyny ( vide k. 110 – „mogę się mylić to działo się szybko”). Podobnie jak pokrzywdzonaS.pozostawał jednak spójny i kategoryczny co do samego charakteru zajścia , tj. akcentował, iż toA.została bez powodu najpierw zaatakowana, uderzona kilkakrotnie wrejongłowy przez oskarżonego , a dopieropotemgdy zrobiła unik przed kolejnym ciosem w głowę i spadła jej peruka – podrapała po twarzy agresora.R. S. (1)konsekwentnie jak jego dziewczyna opisali, iż oskarżony mimo tego czynnego aktu obrony i tak nie odpuścił dziewczynie i kopnął ją w brzuch co spowodowało upadek pokrzywdzonej na podłoże. Świadek uczciwie mówi, iż ze swojego miejsca widział jak oskarżony mierzy się „ z buta” naA.( świadek pokazał to naS.rozpraw) , zaś samego momentu uderzenia nie zaobserwował dokładnie , gdyż stał bliżej ulicy , natomiast na pewno dziewczyna zgięła się w pół i upadła. Dla Sądu świadekS.i pokrzywdzonaS.są w swej relacji bardzo autentyczni i wiarygodni. Drobne nieścisłości w zakresie szczegółów nie zmieniają ogólnej oceny wiarygodności ich relacji. Nie naciągają oni rzeczywistości ( jak czyni to np.M. J.) , opowiadają spontanicznie tak jak pamiętają, a przecież było to zajście dynamiczne, nagłe, wiązało się z emocjami po obu stronach. O ich prawdomówności świadczy to, iż rzetelnie przyznali się, iżA. S. (2)w trakcie ataku na jej osobę przez rosłego silnego mężczyznę sama na pewnym etapie rzuciła się na niego z paznokciami,A. S. (2)obrazowo opisała„poczułam złość, upokorzenie, to była czysta walka, naruszył moją prywatność itd.. Jednakże bardzo konsekwentnie świadkowie oddają , iż moment ten nastąpił ,już po tym jakA. S. (2)otrzymała od sprawcy kilka uderzeń rękąw rejon głowy i szyi, , a co najważniejsze bezpośrednio po tym jak próbując kolejny raz zadać jej cios w głowę –R. J. (1)zrzucił kobiecie jej perukę obnażając jej gołą głowę, chorobę , powodując zażenowanie , a zarazem nie odstępując od kolejnego ataku na jej osobę . Z relacji pokrzywdzonej iR. S.wynika, iżR. J. (1)cały czas pozostawał w roli agresora wobec słabszej i mniejszej kobiety, co więcej - na koniec tej nieuzasadnionej przestępczej akcji ( już po emocjonalnej reakcji kobiety i podrapaniu go po twarzy) , wymierzył ciężarnej kopniaka w brzuch.
Dlatego Sąd wierzyA. S. (2)iR. S. (1), gdy ci wykluczyli jakikolwiek przypadkowy charakter ciosów , które otrzymała pokrzywdzona. Świadkowie relacjonując spójnie i konsekwentnie od początku byli pewni, iżR. J. (1)celowokierował swą agresję na osobę pokrzywdzonej, a jedynie peruka kobiety spadła mimochodem ( przypadkowo ) wskutek celowego zamachnięcia się ręką na nią i przy jej szybkiej reakcji ( uniku) i nie ma obiektywnych przesłanek by twierdzić, iż w tym zakresie się mylą.
Relacja tychże świadków całkowicie dyskredytujewersję oskarżonego i świadkaM. J.orzekomym podtrzymaniu się na pokrzywdzonej przez wstającego z ziemi oskarżonego, jako o jedynej sytuacji , kiedy doszło do kontaktu fizycznego kobiety z mężczyzną. Opowieść ta stworzona dla potrzeb linii obrony oskarżonego w sprawie nie znalazła aprobaty Sądu i zdyskredytowała relacje oskarżonego i świadka(...)praktycznie w całości. Owszem oskarżony(...)został poszarpany nagle przez nieustalonego bliżej mężczyznę i rzeczywiście podczas kontaktu fizycznego z nim zachwiał się oraz zgubił okulary. Sąd tego faktu nie neguje, właściwie wszystkie osoby znajdujące się na zewnątrz potwierdzają zatarg(...)z nn męzczyzną, został on też zaakcentowany w treści notatnika służbowego i notatki policjantów. Przy czym chwilowa bójka czy wymiana ciosów między mężczyznami nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawnokarnej zachowania oskarżonego, które podjął względemA. S. (2)ite fragmenty rzeczywistości z udziałem pokrzywdzonej i z udziałem tegoż mężczyzny należy rozpatrywać oddzielnie, o czym jest mowa w dalszej części uzasadnienia. De facto dla potrzeb tej sprawy i jej rozstrzygnięcia nie ma znaczenia czy ów nn mężczyzna w rzeczywistości był gościem weselnym, przypadkowym przechodniem , sąsiadem czy może rzeczywiście udzielał wsparcieA. S. (2)starającej się odzyskać swoje pieniądze.
W świetle rzetelnych źródeł dowodowych w tej sprawie Sąd odrzucił wersję oskarżonego i jego żony o braku jakiegokolwiek kontaktu fizycznegoR. J. (1)zA. S. (2), a wskazujących jedyną sytuacją owego „rzekomo” przypadkowego wsparcia się na pokrzywdzonej wstającego z ziemi mężczyzny.
M. J.podobnie jakE. K.znajdowała się na zewnątrz domu i praktycznie całe zajście zaobserwowała. Sąd nie wierzy świadkowi, który przeistacza rzeczywistość , a negując akty przemocy fizycznej oskarżonego względem pokrzywdzonej działa li tylko dla wzmocnienia jego linii obrony i dąży do uchronienia męża od odpowiedzialności karnej za kolejny w jego życiu czyn przestępczy.M. J.jest dla Sądu wybitnie niewiarygodnym świadkiem, a jej relacje ( podobnie jak oskarżonego) są chwiejne, labilne i prawdziwe tylko części niespornego dla stron stanu faktycznego ( przyjęcie weselne, sprzeczka kobiet, obecność nn mężczyzny , zrzucenie perukiA. S. (2)i jej upadek na ziemię). Zaakcentować trzeba, iż świadekM. J.w przypływie empatii do kobiety, która kopnięta przez napastnika upadła na ziemie - spontanicznie podeszła do dziewczyny, podała jej perukę, pomogła wstać a następnie z dezaprobatą określiła własnego męża „damskim bokserem” . Oczywiście przed Sądem świadekM. J.zaprzeczyła takim słowom , gdyż miała świadomość konsekwencji prawnych zachowania męża, ale ta jej spontaniczna wypowiedź dodatkowo wzmacnia wiarygodność pokrzywdzonej iR. S. (1).
Co do świadkaS. K. (1)–to w ocenie Sądu jest to świadek wiarygodny , przy czym jego skąpe relacje z sytuacji przed domem wynikają ze znacznego stanu nietrzeźwości. . Sąd ustalił , iż świadekS. K.wyszedł na zewnątrz w tym samym czasie jak jego nowo poślubiona żona czyM. J.,, winien zatem zaobserwować praktycznie całe zajście przed domem. Jako pan młody w tym dniu pofolgował sobie z dawką alkoholu czemu nie zaprzeczał , akcentując , iż pozostali też trzeźwi nie byli. Dlatego opisuje on jedynie te fragmenty, urywki rzeczywistości , które zapadły mu w pamięć, nie można zatem uznać, iż świadek świadomie przekształca rzeczywistość tj. kłamie. Z jego szczątkowej relacji jawi się obraz awantury między mężczyznami z udziałemR. J. (1), a także moment, kiedy zbliżył się do kucającejA. S. (2), a kobieta poinformowała go, iż ktoś ją kopnął i boli ją brzuch. ( vide k. 115, k. 6v) . Ta część depozycji koresponduje z opisem prezentowanym przez wiarygodną pokrzywdzoną oraz jej chłopaka.
Co do świadkaE. K.to zaznaczyć trzeba od razu olbrzymi opór do składania rzetelnych relacji przez w.w osobę na etapie postępowania sądowego.Świadek pozostająca w osobistych relacjach z oskarżonym i jego żoną ( byli to świadkowie na jej ślubie) próbowała przed sądem celowo wycofać się ze swoich relacji złożonych 3 dni po zdarzeniu, które niewątpliwie mocno obciążają oskarżonego . Zasłaniała się niepamięcią, licznymi schorzeniami, problemami psychologicznymi co skutkowało powołaniem biegłej psycholog na okoliczność jej stanu psychologicznego . W złożonej opinii pisemnej biegła stwierdziła, iż jej poziom rozwoju umysłowego kształtuje się w granicach szeroko rozumianej normy, procesy poznawcze pozwalają na zapamiętywanie i odtwarzanie po czasie co najmniej najistotniejszych treści i elementów zdarzeń. Jej zasłanianie się niepamięcią ma charakter intencjonalny i nie wynika z chorób psychicznych ani z żadnego upośledzenia umysłowego .( vide k. 148 opinii). Dlatego Sąd uznał, iż labilna i niekonsekwentna relacjaE. K.złożona przed Sądem nie zasługuje na wiarę, a znacznie bliższe rzeczywistości są zeznania z postępowania przygotowawczego. Choć i przed Sądem świadek „przyciśnięta” pytaniami nieomalże półsłówkami oświadczała „gdy pani Ania się przewracała to(...)był koło niej. Musiał jej cos zrobić , na pewno ją za włosy szarpnął, , bo spadła peruka… sama widziałam…. Sama by się przecież nie przewróciła ..”(vide k. 142),„.. chyba szarpnął ją pan(...)złapał za włosy czy jakoś”( vide k. 112) , „wydawało mi się, że(...)uderzył kolanem w brzuchA., ale dzisiaj już tego nie pamiętam” k. 113..
Natomiast znacznie bardziej kategoryczne jednoznaczne i bliższe prawdzie relacjeE. S. (1)z dochodzenia wspomogły w ustaleniu stanu faktycznego w tej sprawie, gdyż w dużym stopniu korespondowały z pozostałymi wiarygodnymi źródłami dowodowymi . Z relacji świadka potwierdza się ostra wymian zdań ze sprzedawczyniąA. S. (2)co do zwrotu pieniędzy , szarpanina pomiędzyR. J. (1)a nieznanym mężczyzną , który pojawił się na posesji . Nadto świadek zaobserwowała uderzanie w głowę pokrzywdzonej przezR. J. (1), ściągnięcie peruki pokrzywdzonej, upadek kobiety na ziemię połączony z uderzeniem jej w brzuch przez agresora. Użyła wręcz określenia, iż po zrzuceniu peruki pokrzywdzonejR. J. (1)„ wykonywał ruchy jakby uderzał ją –A. S. (2)- dłońmi k. 10 v)Świadek akcentowała również dynamiczny charakter zajścia , stan nietrzeźwości swoich gości weselnych w tym(...), co jest charakterystyczne w tej sprawie i powoduje , iż precyzyjne odzwierciedlenie przebiegu akcji w odczuciu każdej z przesłuchanych osób nie było możliwe.
Sąd uznał, iż te fragmentaryczne relacje dotyczące różnych elementów rzeczywistości w zestawieniu z opiniami biegłych i dokumentacją medyczną pozwalają na ułożenie w całość ,niczym z elementów puzzli całej chronologii zdarzenia z 28 marca 2015 roku oraz na poczynienie przesądzających ustalenia niezbędnych dla rozstrzygnięcia .
Zeznania świadkówA. S. (1)iM. S.nic nie wniosły do sprawy.M. S.nie wychodziła w ogóle z domu , co jest wytłumaczalne gdyż opiekowała się małymi dziećmi w trakcie imprezy i była jedyną osobą nie pijącą w jej trakcie.A. S. (1)wybiegł na zewnątrz już post factum , gdy pokrzywdzona orazM. J.znajdowały się przy samochodzie, przy czymA. S. (1)pobudzony alkoholem uzbroił się w siekierę ( czemu zaprzecza, ale Sąd mu nie wierzy) . Małżonkowie nie zaobserwowali zatem zajścia na zewnątrz, potwierdzili jedynie fakt zaistnienia awantury pomiędzy swoją matką/ teściową ,A. S. (2)w obecności znajdującego się na podwórkuR. J. (1), przy czym pytani co się tak naprawdę stało „nabierają wody w usta”, aA. S. (1)neguje fakt biegania z siekierą po posesji. Sąd zauważa ,iż oboje wręcz niedorzecznie się tłumaczą, iż nie dociekali w ogóle co stało się na zewnątrz, ich postawa wskazuje , iż nie chcą mieszać się w sprawy matki i jej gości weselnych . Prezentują postawę identyczną jakE. K.przed Sądem, która ewidentnie celowo zasłania się niepamięcią by nie pogrążyćR. J. (1)pod którego wpływem pozostaje , a Sąd domniemuje, iż wręcz się go boi ( czemu wyraz w swojej postawie dawała na rozprawie).
ŚwiadekS. J.jest wiarygodny.Relacje tegoż policjanta przesłuchującego 3 dni po zdarzeniu małżonkówK.orazM. J.potwierdziły spontaniczny i swobodny charakter wypowiedzi przesłuchiwanych osób, zgodność zapisu protokołów z rzeczywiście złożonymi oświadczeniami , a tym samym obaliły zeznaniaK.i żony oskarzonego co do nierzetelności przeprowadzonej wobec nich w dniu 31.03.2015 roku czynności. Świadkowie Ci ( w szczególnościE. S.) nie wiedząc jak wybrnąć z obciążającychR. J. (1)zeznań stworzyli opowieść o złym policjancie, który wręcz wymuszał czy dyktował im treść słów wpisywanych do protokołu , co nie było prawdą.
Sąd podszedł z dużą ostrożnością do zeznań przesłuchanych w sprawie policjantówŁ. M.iS. N.. Sąd nie zarzuca im bynajmniej mylenia się z prawdę, ale przynajmniej niestaranność w msc.B.podczas wykonywanych w dniu 31.03.2015 roku czynności. Dopuszczalne jest, iż świadkowie na rozprawie już szczegółów zajścia nie pamiętali i to co zapadło im w pamięć relacjonowaliwiarygodnie..Ustalono, iżA. S. (2)nie tylko dokonując zgłoszenia ale i bezpośrednio do przybyłych Policjantów zaakcentowała fakt, iż została pobita przez wysokiego nieznanego jej mężczyznę ( oskarżonego) , którego odróżniała od syna znajomejA. S. (1)( biegł z siekierą co utkwiło jej w pamięci i też powiedziała to policjantom) . Fakt, iż była zdenerwowana i mówiła to szybko, chaotycznie przemieszczając się czy kucając przy aucie, niemniej te dwa elementy winny zostać wyłapane i odróżnione , a przede wszystkim zweryfikowane przez stróżów prawa. Tymczasem oni:
Po pierwsze:
zbagatelizowali sprawę, gdyż nie zweryfikowali oświadczenia kobiety poprzez okazanie jej osób w domu ( lub przed domem) , by wskazała wprost kto ją uderzył, a kto biegał z siekierą a jeżeli nie była w stanie to mogli do tej czynności wezwaćR. S. (1)tym bardziej , iż znajdowali się tuż pod domem weselników;
Po drugie :
- zachowali się arogancko pytając „czego od nich oczekuje” co wzbudziło u charakternej kobiety reakcję złości i butne oświadczenie „iż nie potrzebuje pomocy medycznej”, co wystarczyło im do zakończenia czynności z w.w
Po trzecie :
- w treści sporządzonej notatki urzędowej ( k. 20) w ślad za zapisem notatnika służbowego funkcjonariuszaS. N.( k. 137)policjanci „zlali” w jedną osobę agresora , który zaatakował kobietę w trakcie jej sprzeczki zE. K.z samymA. S. (1).Logicznym jest, iż pokrzywdzona odróżniała tych dwóch mężczyzn.A. S. (1), który jest tęgi i niższy znała dobrze , napastnika nie widziała wcześniej, dlatego opisywała jako wysokiego nieznanego sobie mężczyznę w okularach.
Niezależnie od tego czy policjanci byli niedbali i mało wnikliwi przy swoich czynnościach ( przecież nawet w samej notatce urzędowej z k. 20 wskazali nazwisko nie tego funkcjonariusza co trzeba ) czy rzeczywiście dynamiczny przebieg interwencji , chaotyczne i nerwowe zdania kucającejA. S. (2)usprawiedliwiały uzyskanie mylnej relacji od pokrzywdzonej –to niewątpliwie kobieta ta konsekwentnie akcentowała fakt pobicia jej osoby przez mężczyznę z grona uczestników przyjęciaE. S. (1).
Ponieważ Sąd ustalił, iżA. S. (1)nie dotknął nawetA. S. (2), ( co więcej nie był uczestnikiem sprzeczki, gdyż wybiegł na plac z siekierą po zajściu) również nieznany mężczyzna nie zaatakował kobiety , a szarpał oskarżonego ( co do tego wszyscy byli w opisach zgodni) – to również drogą prostej eliminacji dochodzi się do wniosku , iżjedynym i wyłącznym agresorem ,który uderzył i szarpnął pokrzywdzoną byłR. J. (1).Logiczna analiza zapisów w dokumentach służbowych policjantów ( notatki , notatniki służbowe ) , w raporcie działania policji i w karcie z(...)z rubryki „wywiad” w zestawieniu z wiarygodnymi i konsekwentnymi od początku relacjamiA. S. (2), jej chłopakaR. S. (1)a dodatkowo częściowo z zeznaniamiE. K.z dochodzenia - wskazuje bezsprzecznie naR. J. (1)jako na sprawcę ataku na kobietę.
Sąd w pełni zaakceptował opinię biegłych lekarzy psychiatrów dotyczącą oskarżonegoR. J. (1)oraz podjętą na etapie postępowania sądowego opinię biegłego psychologaM. P.na okoliczność stanu psychicznego świadkaE. K.(art. 192§2 i 4 kpk). Opinie te są wyczerpujące, fachowe i logiczne, a wnioski z nich płynące Sąd zaakceptował w całości.
Sąd stoi na stanowisku, iż w pełni przymiot wiarygodności posiada nadtoopinia biegłego lekarza sądowegodotycząca kwalifikacji obrażeń ciała doznanych przezA. S. (2)w dniu 28 marca 2015 roku ( vide k. 19). BiegłyW. N.wydawał opinię na podstawie materiału dowodowego zawartego na danym etapie w aktach sprawy , w tym w szczególności dysponując dokumentem karty leczenia pokrzywdzonej z oddziału(...)i relacjami pokrzywdzonej oraz pozostałych uczestników zajścia. Biegły wyczerpująco odniósł się do zakreślonej mu tezy dowodowej, wskazał bazę na jakiej się opierał ustalając kwalifikację prawną obrażeń pokrzywdzonej, nadto potwierdził, iż mogły one powstać w okolicznościach przez nią przywoływanych. W toku postępowania nie pojawiły się żadne okoliczności podważające zaufanie do bezstronności, czy też wiedzy fachowej biegłego. Brak jest zatem powodów do kwestionowania wartości dowodowej jego opinii, a uznając ją za w pełni wyczerpującą Sąd oddalił wniosek dowodowy obrońcy w o uzupełniające przesłuchiwanie tegoż biegłego.
Z podobnych względów Sąd zanegował inicjatywę przesłuchania na rozprawielekarzaR. Z.( vide k. 127), gdyż okoliczności dotyczące stanu zdrowia pacjentówA. S. (2)iR. J. (1)przyjmowanych w dniu 28.03.2015 na oddziale(...)Szpitala ( w szczególności „rozpoznanie” i „wywiad”) potwierdzają wprost karty leczenia w.w. Wątpliwym jest by lekarz pełniący dyżur na oddziale ratunkowym w godzinach wieczornych ( a więc przy wzmożonym ruchu pacjentów) pamiętał coś poza tym co zawarł w sporządzanych dokumentach, nadto co do osoby oskarżonego nikt w tej sprawie nie kwestionował, iż został on podrapany po twarzy przez broniącą się przed nim pokrzywdzoną a nadto poszarpany przez nieznanego mężczyznę. Ponadto zapis w karcieA. S. (2)w rubryce – wywiad-„pobita w dniu dzisiejszym przez nieznaną sobie osobę” ( vide k. 5)złożony został praktycznie godzinę od zajścia, na gorąco i spontanicznie co dodatkowo wzmacnia wiarygodność świadka.
Wartościowe w pełni pozostają nieosobowe źródła dowodowe zgromadzone w toku postępowania w postaci karty karnej, notatek urzędowych, kart informacyjnych z leczenia szpitalnego, wydruku raportu działań policyjnych, zaświadczenia potwierdzającego urodzenie dziecka przez pokrzywdzoną, wobec czego odwołano się do nich przy czynieniu ustaleń faktycznych w sprawie.
Sąd zważył co następuje;
Pozostając w granicach określonych w skardze Sąd ustalił , iż oskarżonyR. J. (1)w dniu 28 marca 2015 roku przed godz. 19.30 w miejscowościB.ul. (...), gminaD., powiat(...), województwo(...)dokonał uszkodzenia ciałaA. S. (2)w ten sposób, iż kilkakrotnie uderzył ją ręką w okolice twarzy i szyi, szarpał ją, spowodował przewrócenie się jej na ziemię oraz kopnął ją w okolice brzucha czym spowodował uA. S. (2)uraz głowy ze stłuczeniem okolicy potylicznej, stłuczenie kręgosłupa w odcinku szyjnym, stłuczenie klatki piersiowej oraz stłuczenie brzucha u osoby będącej w ciąży, które to obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonej na okres czasu powyżej dni siedmiu , co stanowiło  realizację normy zart. 157§1kk.Sąd dokonał modyfikacji czynu zgodnych z ustaleniami postępowania dowodowego.
W sposób nie budzący dla Sądu żadnych wątpliwości ustalono, iżR. J. (1)dokonał bezprawnego i niczym nieuzasadnionego ataku na osobęA. J.zadając jej w sposób nagły i chaotyczny kilkakrotne ciosy w rejony twarzy ( w tym również okolice potylicy i szyi ), szarpnął ją za ubranie , czy wreszcie na końcu kopnął w brzuch i spowodował upadek na ziemię. Ustalenia dokonane przez Sąd w zakresie doznanych obrażeń ciała kobiety korespondują z opisem konsekwencji zdarzeń przywoływanych od początku przez nią , częściowo przez jej chłopakaR. S. (1)czy nawet z relacjamiE. K.z postępowania przygotowawczego, które Sąd częściowo uwzględnił . Pamiętać trzeba ( co Sąd akcentował w części uzasadnienia dotyczącym oceny źródeł dowodowych), że „akcja” przed domem weselników miała charakter dynamiczny i zmienny, było ciemno , a nadto większość osób ( ale nie pokrzywdzona i jej chłopak) znajdowali się pod wpływem alkoholu. Trudno zatem wymagać najwyższej precyzji w opisie zajścia od pokrzywdzonej i jej chłopaka, drobne nieścisłości są uzasadnione i świadczą o spontanicznym charakterze relacji .
Niemniej Sąd ustalił precyzyjnie i tutaj nie ma żadnych wątpliwości, iż atakującym i agresorem wobecA. S. (2)był jedynieR. J. (1). Niezależnie od osoby tajemniczego mężczyzny , który pozostaje w tej sprawie zagadką oraz od zaistnienia krótkiej szarpaniny pomiędzy nim aR. J. (1)- trzeba wyodrębnić i oddzielnie oceniać te fragmenty zachowania , które dotyczą ściśle oskarżonego iA. S. (2). Pokrzywdzona przecież nie brała udziału w sprzeczce czy sporze między mężczyznami, nie została przez owego nn mężczyznę znieważona ani fizycznie nawet dotknięta.A. S. (2)była odrębnym , niezależnym obiektem zamachu ze stronyR. J. (1), który swoją nieuzasadnioną agresję przekierowywał pomiędzy nią a tym mężczyzną.
OczywiścieR. J. (1)próbuje połączyć te dwa wątki tworząc opis nieudacznego swojego podnoszenia się z ziemi po przewróceniu go przez tego napastnika podczas którego miałby rzekomo jedynie przypadkiem - niby wspierając się naA. S. (2)- zdjąć jej perukę z głowy bez żadnego ataku na jej osobę. Sąd tej wersji nie uznał , o czym mowa we wcześniejszej części wywodów uznając, iż oskarżony celowo zdawał ciosy pokrzywdzonej.Sąd wyklucza przypadkowy przebieg zajścia i ewentualne nieumyślne spowodowanie tychże obrażeń u pokrzywdzonej.R. J. (1)w trakcie sprzeczki kobiet do której bez powodu się włączył , działał celowo, kierunkowo z intencją świadomego zaszkodzeniaA. S. (2)i jego atak podjęty pod wpływem alkoholu był skierowany konkretnie na jej osobę, gdyż uznał ją za intruza, który zaburza weselny lekki nastrój imprezy. Sąd w pełni wierzy pokrzywdzonej ,która kategorycznie zaprzeczyła przypadkowemu charakterowi ciosów czy razów , które na nią spadły , rzetelnie opisując, iż może tylko przypadkowo zrzucił jej z głowy perukę , ale tylko dlatego , iż zrobiła unik,gdy celowosprawca kolejny raz chciał ją uderzyć w okolice głowy.
Oczywiście Sąd dostrzega, iż podczas całego zajściaA. S. (2)włączyła się fizycznie rzucając się w stronęR. J. (1)i drapiąc go po twarzy paznokciami i pierścionkami. Przy czym ta reakcja kobiety stanowiła całkowicie uzasadnioną okolicznościami formę obrony ciężarnej przed rosłym pijanym agresorem , który wywołał jej upokorzenie. Dlatego spodziewając się kontrargumentów w skardze apelacyjnej Sąd akcentuje, iż z całą stanowczością kobietazostała jako pierwsza zaatakowana przezR. J. (1), uderzona w twarz i szyje oraz szarpnięta za ubranie. Mężczyzna mimo pozyskania ustnej informacji o ciąży kobiety zadał jej nagle ciosy, wzbudzając uzasadnioną złość i agresję . I dopieropo tym ataku, gdy agresor kolejny raz skierował się ku kobiecie i chcąc uderzyć w głowę zrzucił jej perukęA. S. (2)podrapała go po twarzy. Jej reakcja jest wytłumaczalna , uzasadniona i nie zmienia w żaden sposób konkluzji , iż toR. J. (1)cały czas był agresorem i dominował fizycznie. Na żadnym etapie zajścia on się nie bronił, czy też nie działał w ramach tzw. obrony koniecznej, gdzie wykluczona jest jednoczesna rola atakującego i broniącego się.Broniła się cały czasA. S. (2), przy czym zrobiła to nieskutecznie, gdyż pomimo podrapania mężczyzny po twarzy w ataku wściekłości i upokorzenia, kolejny raz oskarżony ja zaatakował wieńcząc swój chuligański występek ostatecznym kopnięciem w brzuch ciężarnej, co jest aktem przemocy fizycznej wysoce nagannym i świadczy o jego wysokim stopniu zdemoralizowania i braku jakichkolwiek hamulców moralnych oraz przypomina faszystowskie metody postępowania z kobietami.
Fakt spowodowania konkretnych obrażeń ciała u pokrzywdzonejw wyniku celowegozaatakowania jej osoby przez oskarżonego wynika z wiarygodnej relacji samej pokrzywdzonej świadkaR. S.i częściwo z relacjiE. K.z dochodzenia. Ocena wiarygodności w.w źródeł dowodowych została opisana we wcześniejszej części uzasadnienia. Charakter spowodowanych obrażeń ciała i ich kwalifikację prawną wskazuje natomiast karta informacyjne z leczenia szpitalnego pokrzywdzonej i opinia biegłego sądowego .
Nadto zaakcentować trzeba, iż przestępstwo zart. 157§1kkmoże być popełnione umyślnie w zamiarze bezpośrednim a także ewentualnym . Wyprzedzając zarzuty skargi apelacyjnej Sąd stwierdza, iż w momencie zaistnienia obu inkryminowanych zdarzeń nie było mowy o pomyłce w intencjach agresora, o żadnym przypadku czy też o niezachowaniu reguł ostrożności, które mogłyby wskazywać na nieumyślny charakter czynu. Oskarżony jako mężczyzna wysoki, w sile wieku, silny i sprawny fizycznie, dodatkowo w stanie pobudzenia zwiększonego dawką alkoholu,co najmniejprzewidywał, iż uderzając kobietę z dużą siłą z otwartej ręki czy kopiąc ją spowoduje u niej obrażenia ciała i na powyższe skutki swych zachowań co najmniej się godził. Miał przy tym pełną świadomość , iż kobieta jest w ciąży, gdyż wprost takie oświadczenie od niej usłyszał. Sąd wykluczył również jedynie naruszenie nietykalności cielesnej kobiety przyjmując, iż oskarżony jest winny spowodowania wszystkich skutków w zakresie stwierdzonych uA. S. (2)obrażeń ciała i odpowiada za sprawstwo każdego z nich
Działanie oskarżonegoR. J. (1)podjęte zostało z winy umyślnej. Mimo, iż miał obiektywną możliwość zachowania się zgodnie z treścią norm prawnych, nie zastosował się do zakazów z nich wynikających i nie dał posłuchu normie prawnej. Nie zachodziła przy tym żadna z okoliczności wyłączających bezprawność przypisanych mu czynów albo winy, zaś stopień społecznej szkodliwości każdego z zachowań jest większy niż znikomy.
Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary Sąd baczył, by była ona adekwatna do okoliczności sprawy, zwłaszcza do stopnia szkodliwości społecznej czynu oraz do stopnia winy sprawcy i odniosła pożądany skutek zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej.
Sąd poczytałna niekorzyśćR. J. (1):
- uprzednią karalność,
- działanie pod wpływem alkoholu;
- - działanie bez powodu, brak jakiejkolwiek pobudki po jego stronie, która mogłaby ten nagły atak na pokrzywdzoną potwierdzić;
- godzenie w podstawowe dobro prawem chronione jakim jest życie i zdrowie człowieka, w tym naganne kopnięcie w brzuch ciężarnej kobiety;
- brak jakiejkolwiek woli przeproszenia pokrzywdzonej , brak skruchy;
Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności przemawiających na korzyść sprawcy.
Sąd uznał, iż w pełni adekwatną karą będzie kara 5 miesięcypozbawienia wolności w bezwzględnym jej wymiarze.
Przepisart. 157§1kkprzewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Sąd uznał, iż jedyną skuteczną karą dla sprawcy będzie kara izolacyjna przy czym jej wymiar ustalił na niskim poziomie bliskim dolnej granicy. Oskarżony dotychczas był wielokrotnie karany za przestępstwa głównie oszustwa oraz skierowane przeciwko wiarygodności dokumentów. Czyn godzący w zdrowie innego człowieka popełnił po raz pierwszy, co powoduje iż wymiar orzeczonej sankcji jest niewysoki.
R. J. (1)jest przestępcą niereformowalnym, co najmniej od 11 lat popełniał czyny przestępcze, do dnia dziejszego nie był osadzony do odbycia kary pozbawienia wolności ( co Sądowi jest znane z urzędu) . Jego postawa, warunki i właściwości osobiste, sposób postępowania przed popełnieniem czynu zart. 157§1kknie daje żadnej gwarancji, że będzie przestrzegał porządku prawnego oraz że nie powróci na drogę przestępstwa, jeżeli nie zastosuje się wobec niego kary izolacyjnej. W szczególności Sąd wziął tu pod uwagę uprzednią wielokrotną karalnośćR. J. (1)tj. 13 wyroków skazujących ujętych w jego karcie karnej w tym za czyny przeciwko życiu i zdrowiu tożsame z objętymi przedmiotowym postępowaniem oraz dodatkowo nie ujęty w danych zK.prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w/m w sprawie II K 11/14 z 25.02.2015 roku, gdzie za 8 czynów zart. 286§1kkpopełnionych w warunkachart. 91§1kkzostała mu wymierzona surowa kara pozbawienia wolności. Sąd wnioskuje, że zostały już wyczerpane wszelkie inne środki oddziaływania naR. J. (1)oraz nie odniosły rezultatu wydawane wobec niego wyroki, gdzie ferowano kary pozbawienia wolności również z warunkowym zawieszeniem ich wykonania ( vide karta karna k. 23-25), skazany danej mu szansie nie sprostał kolejny raz wstępując na drogę przestępczą.R. J. (1)nie można już postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej i dlatego jedynie resocjalizacja przeprowadzana w warunkach izolacyjnych może jeszcze odnieść korzystny skutek. Dlatego Sąd zdecydował o nie zawieszaniu orzeczonej kary pobawienia wolności.
Sąd powołał w podstawie skazaniaart. 4§1 kkmając na uwadze zmianę przepisówkodeksu karnegopomiędzy datą popełnienia przestępstwa tj. 28 marca 2015 roku a datą orzekania w sprawie . Sąd wydawał wyrok po wejściu w życie z dniem 1 lipca 2015 roku ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku ( Dz. U. z 2015 r., poz. 396) zmieniającejustawę kodeks karny,kodeks postępowania karnegoorazkodeks karny wykonawczyuznając, iż ustawa obowiązująca uprzednio była względniejsza dlaR. J. (1). Podlegając reżimowi prawnemu sprzed 1 lipca 2015 roku oskarżonymimo uprzedniego skazania na karę izolacyjną może nadal liczyć w przyszłości na ewentualne warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności,po skorzystaniu uprzednio z instytucji odroczenia wykonania tej kary.
Co do rekompensaty roszczeń cywilnych pokrzywdzonejA. S. (2)to w tej sprawie Prokuratorwycofał pozew adhezyjny przeciwko oskarżonemu na rozprawie w dniu 14 października 2015 roku ( vide k. 89) idopiero w głosach końcowychpo zamknięciu przewodu sądowego wnioskował o zasądzenie nawiązki w kwocie 1.000 zł na rzecz pokrzywdzonej ( vide k. 153).
Oznacza , to , iż uchybił terminowi do skutecznego złożenia wniosku zart. 46§1kk:
- zarówno na gruncie przepisów obowiązującychprzed 1 lipca 2015 roku, gdzie treśćart. 49a kpkokreślała prekluzyjny termin złożenia wniosku o zasądzenie roszczeń w trybieart. 46 § 1 kkdo czasu zakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej,
- również na gruncie przepisów obowiązującychpo 1 lipca 2015 roku, gdzie treść aktualnegoart. 49a kpkwskazuje na termindo zamknięcia przewodu sądowego na dokonanie tej czynności.
Zgodnie z treścią art. 36 pkt 3 Ustawy o zmianie ustawy - Kodeks Postępowania Karnego oraz niektórych innych ustaw z dnia 27 września 2013 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1247) - jeżeli przed dniem wejścia w życie omawianej nowelizacji przesłuchano już pokrzywdzonego, przepisart. 49a kpk, stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zdaniem Sądu dotyczy to pierwszego przesłuchania przed Sądem ( przecież cały w/w przepis przejściowy dotyczy sytuacji, w której akt oskarżenia wniesiono do Sądu przed 1 lipca 2015 roku, zetem w tym przepisie chodzi o to, czy przed dniem 1 lipca 2015 roku zaszła sytuacja opisana w dotychczasowym brzmieniuart. 49 a kpk, a więc czy doszło już do pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej i zamknięcia mu terminu prekluzyjnego do złożenia wniosku zart. 46 § 1 kk).Ponieważ pokrzywdzonąA. S. (2)przesłuchano w tej sprawie po raz pierwszy przed Sądem po dniu 1 lipca 2015 roku( po raz pierwszy na rozprawie przesłuchiwana była w dniu 14 października 2015 roku),art. 49 a kpkw tej sprawie należy stosować w nowym brzmieniu.
Oczywiście brak skutecznie złożonego w terminie wniosku prokuratora lub pokrzywdzonej nie stał na przeszkodzie, aby Sąd z urzędu orzekał o środku kompensacyjnym w trybieart. 46 § 1 kk. Sąd może orzekać w tym przedmiocie z urzędu zarówno na obecnym, jak i na poprzednio obowiązującym stanie prawnym.Dlatego Sąd uznał za zasadne zabezpieczenie z urzędu interesów pokrzywdzonejA. S. (2)poprzez zasądzenie na jej rzecz od oskarżonego kwoty 800 tytułem częściowego zadośćuczynienia za krzywdę. Bezsprzecznie pokrzywdzona taką krzywdę doznała, przecież poczuła ból fizyczny i cierpienie w wyniku razów zadanych jej kilkakrotnie ( w tym w wyniku kopnięcia w brzuch ciężarnej ) . Nie bez znaczenia jest jej upokorzenie psychiczne w chwili gdy ujawniła się jej choroba, nadto także kobieta poczuła strach o życie i zdrowie swego nienarodzonego jeszcze dziecka. Kwota 800 zł jest bardzo symboliczna, odpowiada przynajmniej w części doznanej krzywdzie i służy jej rekompensacie.
Sad wymierzył oskarżonemuR. J. (1)opłatę w wysokości 120 złotych od wymierzonej mu kary pozbawienia wolności na podstawieart. 2 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 ze zm.).
Ponadto Sąd zasądził w oparciu oart. 627 kpkod oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 zł tytułem częściowego zwrotu wydatków, uznając, iż uregulowanie kwoty wydatków powyżej tej kwoty byłoby zbyt dużym obciążeniem dla oskarżonegoR. J. (1), który posiada liczne zadłużenia również na rzecz Skarbu Państwa z tytułu innych orzeczeń sądowych. (art. 624§1 kpk) oraz na rzecz innych podmiotów.