Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1694/15
Data wyroku: 2016-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 361 § 2 k.c.

Sygn. akt III Ca 1694/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie I C 1077/14 z powództwaM. B.przeciwko(...) S.A.wW.zasadził kwotę 11.160,46 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lutego 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 350 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 8 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty . O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpcustalając , że powód wygrał proces w całości , a szczegółowe ich rozliczenie sąd pozostawił do rozstrzygnięcia referendarzowi sądowemu .
Sąd I instancji ustalił , że w dniu 20 stycznia 2014 roku pojazd należący doM. B.uczestniczył w kolizji drogowej spowodowanej przez kierowcę ubezpieczonego w zakresie OC w pozwanym zakładzie ubezpieczeń . W wyniku tej kolizji w samochodzie powodanr rej. (...)markiA. (...)uległ uszkodzeniu zderzak przedni , reflektor lewy i prawy , błotnik przedni lewy i napis błotnika przedniego . Właściciel pojazdu zgłosił szkodę pozwanemu , który przyznał mu odszkodowanie w wysokości 8.610,06 złotych . W dniu 24 lutego 2014 roku powód sprzedał samochód za 12.000 złotych netto . Poszkodowany zlecił sporządzenie ekspertyzy kosztów naprawy pojazdu prywatnemu rzeczoznawcy , który ustalił koszt naprawy na poziomie 15.684,86 złotych netto , a 19.292,38 złotych brutto . Koszt wydania prywatnej opinii to 350 złotych . Zgodnie z opinią biegłego sądowego koszt naprawy samochodu przy zastosowaniu stawki 85 zł/rbg oraz zastosowaniu  części oryginalnych bez logo producenta pojazdu powoda to kwota 24.317,74 złotych brutto.
Przy tak poczynionych ustaleniach faktycznych Sąd meriti uznał , że koszt naprawy , który sąd wziął pod uwagę jako należny to kwota 24.317,74 złotych brutto . Bez znaczenia jest bowiem fakt , czy powód wydatkował tę kwotę na naprawę , bowiem po stronie powoda nastąpiła szkoda poprzez ubytek w sferze majątkowej poszkodowanego traktowanego jako całość . natomiast obowiązek naprawienia szkody powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego czy poszkodowany dokonał jej naprawienia i czy w ogóle zamierza ją naprawić . Skoro wysokość odszkodowania ustala się według cen części zamiennych i usług opodatkowanych podatkiem VAT to miernikiem szkody ustalonej według cen kosztów naprawy jest cena naprawy obejmująca cenę części zamiennych i usług wraz z podatkiem VAT , a odszkodowanie przysługuje w kwocie brutto . Przy tak ustalonych kosztach naprawy , przy uwzględnieniu kwoty wypłaconej przez ubezpieczyciela powód mógłby żądać kwoty dodatkowej w wysokości 15.707,68 złotych . Ponieważ Sąd jest związany żądaniem pozwu zasądził całą dochodzoną pozwem kwotę . Sąd zasądził również kwotę 350 złotych jako koszt poniesionej przez powoda prywatnej ekspertyzy , bowiem jej sporządzenie pozwoliło powodowi na porównanie kwoty otrzymanej od ubezpieczyciela z ewentualną realną kwotą naprawy samochodu .
Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany , zaskarżając wyrok w całości . Sformułowane przez pozwanego zarzuty dotyczyły :

1
sprzeczności istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie , iż powodowi przysługuje odszkodowanie w kwocie brutto , czyli z podatkiem VAT

2
naruszenia  prawa materialnego przez błędną wykładnięart. 361paragr 2kci nieprawidłowe ustalenie rozmiaru szkody

Wskazując na powyższe zarzuty  apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych za I i II instancję .
Sąd Okręgowy zważył , co następuje :
Apelacja pozwanego jest bezzasadna i jako taka podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 kpc, jednak z innych powodów niż te , które legły u podstaw orzeczenia sądu I instancji .
Sąd I instancji w sposób prawidłowy dokonał wyliczenia szkody jaką poniósł powód . Prawidłowe są te ustalenia , które wyliczają szkodę według wariantu wyliczeniowego dokonanego przez biegłego sądowego opartego na zastosowaniu części oryginalnych bez logo producenta pojazdu i przyjętych kosztów naprawy przy stawce 85 zł/rbg . Przy wyborze tego wariantu wyliczenia kosztów naprawy sąd prawidłowo przyjął , że stan pojazdu 8 letniego , o przebiegu  w chwili wypadku na poziomie 187 000 km ze znacznym  stopieniem  zużycia i oraz rodzaj uszkodzonych elementów uzasadniają przyjęcie za uzasadnione części zamiennych bez logo producenta , które to części sygnowane znakami Q są częściami o jakości odpowiadającej częściom oryginalnym , są jedynie pozbawione logo producenta . Nieprawidłowo natomiast sąd przyjął , że powód powinien otrzymać odszkodowanie w kwocie brutto , bez odliczenia podatku VAT . Zarzut ten był podniesiony w apelacji i w tym zakresie jest słuszny . Powód w chwili zgłoszenia szkody złożył oświadczenie , że jest podatnikiem podatku VAT . Wszelkie rozliczenia zarówno co do części zamiennych jak i kosztów naprawy musiały by być więc obliczane bez tego podatku . Skoro powód przyznał okoliczność , że może korzystać z odliczenia podatku istnieje uzasadniona pewność , że nie poniósłby tego obciążenia, gdyby w rzeczywistości podjął działania zmierzające do likwidacji szkody  . Nie można więc określać rozmiaru szkody jaką poniósł powód na błędnym przyjęciu , że podatek VAT byłby przez niego opłacony , a tym samym zwiększyć rozmiar jego odszkodowania . Słusznie zauważa skarżący , że powód miał tego świadomość ,bowiem wszystkie jego własne wyliczenia operują kwotą wolną od podatku VAT .
Gdyby przyjąć więc , że szkoda powoda powinna być ustalona bez podatku VAT , wyniosłaby ona kwotę 19.770,52 złotych zgodnie z kalkulacją kosztów wskazaną przez biegłego ( k 104 ) . Skoro powód otrzymał z tytułu odszkodowania od ubezpieczyciela kwotę 8.610,06 zł do zasądzenia pozostaje kwota 11.160,46 złotych orzeczona przez Sąd I instancji
Nie do przyjęcia natomiast jest stanowisko strony pozwanej wyrażone w uzasadnieniu apelacji , które zmierza do wykazania , że w przypadku pojazdu powoda powstała tzw. szkoda całkowita . O szkodzie całkowitej można mówić wtedy , gdy  maksymalny koszt naprawy pojazdu przekracza jego wartość . Do tego bowiem sprowadzają  się wyliczenia strony pozwanej , że skoro kosz naprawia pojazdu wynosi 19.770,52 złotych , a powód sprzedał pojazd za 12.000 złotych należy się mu kwota odszkodowania w wysokości 7.770,52 zł , a skoro powód otrzymał już od(...)kwotę 8.160,06 zł nie ma podstaw do żądania odszkodowania w tej sprawie , bowiem roszczenie powoda zostało już zaspokojone . Jest to przekonanie nieprawidłowe , co do którego sąd nie może się przychylić . Umyka bowiem z pola widzenia fakt, że wartość pojazdu powoda w chwili wypadku została wskazana przez biegłego sądowego na kwotę 31.400 złotych brutto . Skoro powód otrzymał już kwotę 8.160,06 zł oraz uzyskał cenę za sprzedaż pojazdu bez naprawy na poziomie 12.000 zł jego szkoda oscyluje nadal w kwocie odpowiadającej zasadzonej w wyroku .
Nie zasługuje na aprobatę również argument podniesiony w apelacji przez pozwanego co do braku adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy wydatkowaną  przez powoda na kwotą 350 zł na prywatna ekspertyzę oszacowania kosztów naprawy pojazdu a wypadkiem komunikacyjnym , za który w zakresie skutków szkody odpowiedzialność ponosi pozwany .Do akt sprawy została załączona ta ekspertyza . Została  potwierdzona  opłata  za jej wykonanie na kwotę 350 złotych ( k 22 ) . Natomiast jej nieprzeprowadzenie skutkowałoby brakiem wiedzy poszkodowanego co do poniesionej przez niego szkody zwłaszcza w kontekście wypłaconej przez pozwanego kwoty 8.610,06 złotych , a zasądzonej należnej kwoty 11.160,46 złotych .
Mając powyższe na uwadze , Sąd Okręgowy stwierdził , że kwestionowany wyrok nie zawiera wad prawnych , skutkujących wzruszenie orzeczenia i na podstawieart. 385 kpcoddalił apelację  .
O kosztach postepowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł zgodnie zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.oraz§  6 pkt 5w związku z § 13 pkt 1 ppkt 1  rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu ( Dz U z 2013 poz. 461 ze zm ) . Na koszt te złożyła się kwota 1200 zł zastępstwa procesowego .