Sąd Rejonowy w Goleniowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1170/12
Data wyroku: 2016-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Tomala

Sygn. aktIV Ka 1675/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2016r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Michał Tomala
Protokolant: st. sekr. sądowy Daria Kozłowska
przy udziale Prokuratora Prok. Rej del do Prok. Okr.H. K.
po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016r.
sprawyM. P.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Goleniowie
z dnia 7 lipca 2015r.   sygn. II K 1001/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 100 (sto) złotych opłaty.

SSO Michał Tomala
Sygn. akt IV Ka 1772/15

UZASADNIENIE
D. N.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 23 lutego 2012 r. w miejscowościW.C.a, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłS. D.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 400 zł za pośrednictwem Internetu w ten sposób, że umieścił na portalu(...)pod aukcją nr(...)ofertę sprzedaży telefonu komórkowegoS. (...)X. V.za kwotę 400 zł wprowadzając w ten sposób w błąd co do faktu posiadania ww. przedmiotu oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania, a tym samym i przesłania goS. D.po otrzymaniu przelewem kwoty 400 zł i wyłudził pieniądze w ww. kwocie czym działał na szkodęS. D.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
II. w dniu 16 kwietnia 2012 r. wL., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłW. B.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 418 zł za pośrednictwem Internetu w ten sposób, że umieścił na portalu(...)pod aukcją(...)ofertę sprzedaży telefonu komórkowego SamsungG. (...)za kwotę 400 zł powiększonej o 18 zł kosztów przesyłki wprowadzając w ten sposób w błąd co do faktu posiadania ww. przedmiotu oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania, a tym samym i przesłania goW. B.po otrzymaniu przelewem kwoty 418 zł i wyłudził pieniądze w ww. kwocie, czym działał na szkodęW. B.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.;
III. w dniu 29 listopada 2012 r. wW.gminaN.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłR. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci(...)mixer(...)wartości 400 zł, w ten sposób, że po otrzymaniu ww. towaru zamówionego przez portal internetowy(...)podrobił dokument w postaci blankietu dowodu wpłaty pieniędzyBanku (...)na kontoR. Ż., czym wprowadził w błąd ww. co do zamiaru wywiązania się z transakcji i wyłudził towar w postaci(...)mixer(...)o wartości 400 zł na szkodęR. Ż.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem z dnia 2 września 2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 1170/12:
I. uznał oskarżonego za winnego popełniania zarzuconych mu czynów opisanych w punkcie I i II części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że oskarżony dopuścił się tych czynów, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu, zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z nich, tj. w warunkach ciągu przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 k.k.i za te czyny na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych, II. uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 29 listopada 2012 r. wW.gminaN.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłR. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci(...)mixer(...)wartości 380 zł oraz pieniędzy w kwocie 20 zł, w ten sposób, że po zakupieniu na aukcji internetowej na portalu(...)wskazanej przedmiotu, nie zapłacił za niego, lecz przesłał na pocztę internetowąR. Ż.podrobiony przez siebie dokument w postaci blankietu dowodu przelewu kwoty 400 zł z rachunku bankowegoBanku (...)na kontoR. Ż., wprowadzając w ten sposób ww. w błąd co do dokonania płatności tej kwoty, czym spowodował, żeR. Ż.wysłał mu(...)mixer(...)wartości 380 zł płacąc za przesyłkę 20 zł, tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za ten czyn na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 30 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych,
III. na podstawieart. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył wymierzone oskarżonemu wpunktach I i IIkary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz połączył wymierzone mu w tych punktach kary grzywny i wymierzył mu karę łączną 60 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych,
IV. na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonejR. Ż.poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 400 złotych,
V. na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego przepadek pudełka oklejonego taśmą koloru beżowego z zawartością trzech książek pt. „(...)”,(...)iBiuro (...), zarejestrowanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 1/135/12,
VI. na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§ 14 ust 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3, § 16 i § 2 ust 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013 r., poz. 461 j.t) przyznał od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego z urzędu adw.A. D.kwotę 1357,92 zł, w tym 253,92 zł podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,
VII. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w całości w tym od opłaty.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonegoD. N., zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze. Rozstrzygnięciu temu zarzucił:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego wyroku i mający istotny wpływ na jego treść, a wyrażający się w przyjęciu, iż w stosunku do oskarżonegoD. N.nie zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy w rzeczywistości prognoza taka zachodzi,
2. rażącą niewspółmierność kary poprzez wymierzenie kary nieadekwatnej do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonegoD. N.oraz nieuwzględnienie okoliczności łagodzących i w konsekwencji wymierzenie kary w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz przesłanek zawartych a wart. 53 k.k., powinna prowadzić do wniosku, że należałoby oskarżonemu wymierzyć karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary na okres próby.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonegoD. N.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat.
W trakcie rozprawy apelacyjnej ujawniono aktualne dane o karalności dotyczące osoby oskarżonegoD. N..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoD. N.okazała się bezzasadna, jednak wskutek jej wywiedzenia doszło do niewielkiej korekty zaskarżonego wyroku sprowadzającej się jedynie do wskazania, że w oparciu o przepisart. 4 § 1 k.k.podstawę wszystkich rozstrzygnięć stanowią przepisyKodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., jako względniejsze dla oskarżonego. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do ingerowania w treść zaskarżonego wyroku w pozostałym zakresie.
Przechodząc do zarzutów apelacji wskazać należy, że rozpoznając przedmiotową sprawę sąd rejonowy zgromadził kompletny materiał dowodowy, dający pełną podstawę do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych. Zarówno ocena zebranych w niniejszej sprawie dowodów oraz dokonane na jej podstawie ustalenia faktyczne, i w konsekwencji subsumpcja prawna, nie budzą zastrzeżeń sądu okręgowego. Rozstrzygnięć tych nie kwestionował również skarżący, który zaskarżył przedmiotowy wyrok jedynie w zakresie dotyczącym orzeczonej wobec oskarżonegoD. N.kary pozbawienia wolności, a dokładniej braku zastosowania wobec niego warunkowego zawieszenia wykonania tej kary.
Podniesione w tym kierunku zarzuty nie zasługiwały jednak na uwzględnienie.
W procesie miarkowania kary, sąd I-ej instancji bez wątpienia miał na względzie ogólne dyrektywy sądowego wymiaru kary zakreślone przepisemart. 53 § 1 i 2 k.k.W ocenie sądu odwoławczego, sądmeritiprocedował zatem w granicach przewidzianych przez ustawę. W konsekwencji zarówno kary jednostkowe, które - wbrew zarzutom apelacji - są adekwatne do ustalonego stopnia winy oskarżonegoD. N.oraz społecznej szkodliwości przypisanych mu poszczególnych czynów, jak i kary łączne (pozbawienia wolności oraz grzywny), uwzględniające związek przedmiotowo-podmiotowy popełnionych przez oskarżonego czynów, nie są nadmiernie surowe. W takim kształcie i rozmiarze zrealizują też w pełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają osiągnąć w stosunku do oskarżonego.
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że sąd rejonowy w sposób skrupulatny i wyczerpujący wskazał dokładnie, jakie okoliczności zostały uwzględnione w procesie miarkowania poszczególnych kar jednostkowych. Podobnie rzetelnie sądmeritiuargumentował podstawy zastosowania zasady asperacji przy orzekaniu kary łącznej pozbawienia wolności oraz brak przesłanek do wyprowadzenia pozytywnej prognozy kryminologicznej w stosunku do oskarżonegoD. N., mającej uzasadniać warunkowe zawieszenie wykonania tej kary. W tym zakresie sąd rejonowy prawidłowo wskazał na uprzednią karalnośćD. N., w tym również za tożsame co zarzucone oskarżonemu przestępstwa zart. 286 § 1 k.k., co wbrew twierdzeniom skarżącego stanowi istotną okoliczność dla oceny przesłanek określonych wart. 69 § 2 k.k., w szczególności w kontekście właściwości i warunków osobistych sprawcy, a także jego dotychczasowego sposobu życia. To właśnie uprzednia karalnośćD. N.wskazuje wybitnie, że tylko kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania może osiągnąć swoje cele wobec oskarżonego i wdrożyć go do poszanowania porządku prawnego. Nie bez znaczenia jest też fakt, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu w niniejszej sprawie czynów w okresie próby, w którym to czasie oskarżony winien wykazać się szczególnym poszanowaniem dla porządku prawnego a nie na odwrót – całkowicie lekceważącym stosunkiem do obowiązujących norm prawnych. Również to, że – jak słusznie uwypuklił sąd orzekający – oskarżonyD. N.dopuścił się jednego z czynów będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie w czasie zaledwie po około dwóch tygodniach od wydania wyroku w innej sprawie, dobitnie wskazuje, że nie zasługuje on w żadnej mierze na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności. Nie sposób bowiem postawić co do jego osoby pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawiają także względy wychowawcze wobec oskarżonegoD. N.oraz brak przekonania, że kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania zapobiegnie powrotowi oskarżonego do przestępstwa. Realność tej obawy potęguje właśnie uprzednia karalnośćD. N., która świadczy o braku skuteczności stosowanych do tej pory wobec oskarżonego represji karnych, w tym kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Prawidłowości wyboru rodzaju jak i wysokości kary łącznej pozbawienia wolności nie zdołały podważyć uwagi obrońcy, jakoby sąd I-ej instancji, nie uwzględnił w dostateczny sposób wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoD. N.. W kontekście tych twierdzeń, nie sposób jednak przeceniać wyeksponowanej przez obrońcę okoliczności, że oskarżony przyznał się do popełnienia trzeciego z zarzuconych mu czynów. Fakt ten nie może stanowić przesłanki decydującej w procesie miarkowania kary i uzasadniać jednocześnie łagodniejsze potraktowanie oskarżonego poprzez zastosowanie wobec niego pożądanego środka probacji.
Również okoliczności związane ze stanem zdrowia oskarżonego oraz jego trudną sytuacją materialną nie mogły doprowadzić do złagodzenia orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności. Sytuacja osobista oskarżonegoD. N., uwzględniona zresztą przez sąd orzekający i poczytana na korzyść oskarżonego, nie może stanowić samodzielnej podstawy do zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania tej kary. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż stan zdrowia nie skłonił oskarżonegoD. N.do zaprzestania działań przestępczych, które były przedmiotem niniejszego postępowania.
W takim stanie rzeczy, poza wskazaną na wstępie a dokonaną na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.niewielką korektą zaskarżonego orzeczenia, sąd odwoławczy w pozostałym zakresie, nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k., zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.
O zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. D.kosztów nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym sąd okręgowy orzekł na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 4 i § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2013, poz. 461 ze zm.) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015, poz. 1801).
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawieart. 636 § 1 k.p.k., zaś o opłacie na podstawieart. 2 ust. 1 pkt. 4 oraz art. 3 ust. 1w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( t. j. Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 ze zm.).
SSO Tomasz Karwacki