Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Kz 275/16
Data wyroku: 2016-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Aneta Łatanik
Słowa kluczowe: Przestępstwa Karnoskarbowe
Podstawa prawna: art.107§1kks
Teza: przepis art. 107 kks ma charakter blankietowy , a zatem w opisie znamion czynu zabronionego oskarżyciel winien odwołać się do norm innej ustawy , a mianowicie do ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych czego w niniejszej sprawie nie uczynił.

Sygn. akt VII Kz 275/16

POSTANOWIENIE
Dnia 14 lipca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Aneta Łatanik
Protokolant: Kamila Pawłowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręg. Bożeny Jurczyk Jędrycha
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoA. L.iE. M.
oskarżonych o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.
zażalenia wniesionego przez Urząd Celny wC.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 26 grudnia 2016 r., sygn. akt IV K 31/16
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;
2. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążyć Skarb Państwa;

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Częstochowie, na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.. umorzył postępowanie przeciwkoA. L.iE. M.o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kks.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości i na niekorzyść oskarżonych przez Urząd Celny wC..
Urząd Celny zaskarżonemu postanowieniu zarzucił obrazę:
-przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 1 § 1 k.k.s.w zw. zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychpoprzez wadliwe przyjęcie, że oskarżeni nie popełnili przestępstwa o którym mowa wart. 107 § 1 k.k.s., albowiemustawa o grach hazardowych, w tym jejart. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1nie obowiązuje z powodu braku procedury notyfikacji,
-błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegającego na przyjęciu wbrew zebranemu materiałowo dochodzenia, że w opisie czynu zabronionego odwołano się doart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychgdy tymczasem w opisie czynu odwołano się do przepisówart. 129 ust. 3uogh.
Podnosząc wskazany zarzut Urząd Celny wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie Urzędu Celnego wC.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 107§ 1 k.k.s.odpowiedzialności podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż przepisart. 107 § 1 k.k.s.ma charakter blankietowy, a zatem w opisie znamion czynu zabronionego oskarżyciel winien odwołać się do norm innej ustawy, a mianowicie doustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychczego w niniejszej sprawie nie uczynił. Wobec powyższego Sąd Rejonowy winien zwrócić oskarżycielowi taki akt oskarżenia celem jego uzupełnienia. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy wyszedł poza ramy aktu oskarżenia wyznaczone przyjętą kwalifikacją prawną czynów odwołując się doart. 14 ust 1 i art. 6 ustawy o grach hazardowych. Odnosząc się natomiast w tym zakresie do zarzutu skarżącego to należy stwierdzić, że bezsporne jest żeustawa o grach hazardowychzostała uchwalona bez dochowania wymogu notyfikacji.
W ocenie Sądu Okręgowego nietrafny jest zarzut urzędu celnego, że przepisyart. 14 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowychnie mają charakteru technicznego.
Jednoznacznie w tej mierze wypowiedział się Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów Sądu Najwyższego w postanowieniu z dnia 14.10.2015r. w sprawie I KZP 10/15 stwierdzając, że „kwestia technicznego charakteru przepisówart. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1ugh w aspekcie dyrektywy 98/34/WE nie może budzić wątpliwości”.Sąd Najwyższy w cytowanym postanowieniu szeroko uzasadnił swe stanowisko, wskazując, że w tej mierze orzecznictwo Sądu Najwyższego nie jest rozbieżne, gdyż w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r., I KZP 15/13 Sąd Najwyższy nie wypowiedział się w sposób rozstrzygający co do tego, czy wskazane wyżej przepisyustawy o grach hazardowychmają charakter przepisów technicznych, zaś w postanowieniu z dnia 27 listopada 2014 r., II KK 55/14 jednoznacznie stwierdził że są. Dalej w postanowieniu z dnia 14.10.2015r. Sąd Najwyższy dla wykazania technicznego charakteru kwestionowanych przepisów wskazał, że „Co do rodzajowych ograniczeń w prowadzeniu działalności w zakresie urządzenia i prowadzenia gier hazardowych, jak zawartych wart. 14ugh, Trybunał Sprawiedliwości UE jasno wskazał, że „przepisy zakazujące prowadzenia gier elektrycznych, elektromechanicznych i elektronicznych w jakichkolwiek miejscach publicznych i prywatnych z wyjątkiem kasyn należy uznać za przepisy techniczne w rozumieniuart. 1 pkt 11dyrektywy 98/34 (wyrok z dnia 26 października 2006 r. w sprawie C-65/05 Komisja przeciwko Grecji,Z. O.. s. I-(...), pkt 61)”, a także „W związku z powyższym przepis tego rodzaju jakart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, zgodnie z którym urządzanie gier na automatach dozwolone jest jedynie w kasynach gry, należy uznać za „przepis techniczny” w rozumieniuart. 1 pkt 11dyrektywy 98/34”. Kontynuując swój wywód Sąd Najwyższy w postanowieniu I KZP 10/15 zauważył, że stanowisko to TS UE powtórzył, w wyroku z dnia 11 czerwca 2015 r., C-98/14 na gruncie węgierskiej ustawy o losowych zastrzegającej wyłączne prawo użytkowania automatów do gier dla kasyn. Jako koronny argument o technicznym charakterzeart. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowychSąd Najwyższy przywołał okoliczność, że wątpliwości co do technicznego charakteru tychże przepisów nie miał także polski prawodawca, czego dowodem jest notyfikacja projektu nowelizacjiustawy o grach hazardowych(która przybrała postaćustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych i niektórych innych ustaw(Dz.U. z 2011 r., nr 134, poz. 779).
Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie podziela powyższy wywód Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 14.10.2015r. i nie ma żadnych wątpliwości, że przepisyart. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowychmają charakter techniczny i jako takie winny być notyfikowane. Prawidłowo Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie przyjął koncepcję niestosowania przez państwo wobec jednostek nienotyfikowanych przepisów technicznych i Sąd Okręgowy nie znajduje podstaw do podważenia tego stanowiska.
Zupełnie natomiast jest nieuprawnione stanowisko skarżącego jakoby w opisach czynów zarzucanych oskarżonym odwoływano się do treściart. 129 ust 3 ustawy o grach hazardowychZarzut oskarżyciela jest tym bardziej niezrozumiały wobec brzmienia w/w artykułu, który stanowi, że „ Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł.”
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
Na oryginale właściwy(e) podpis(y)
Za zgodność
Sekretarz:
POUCZENIE: na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje.