Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Kzw 145/16
Data wyroku: 2016-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogusław Zając
Słowa kluczowe: Postępowanie Wykonawcze
Teza: w sprawie istnieje konieczność dalszego stosowania środka zabezpieczającego,ponieważ w świetle opinii biegłych istnieje wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia  czynu zabronionego.

Sygn. akt VII Kzw 145/16

POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Bogusław Zając
Protokolant : sekr. sądowy Renata Kozieł
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej:B. D.
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoT. L. (1)
s.S.iZ.z domuŻ.urodz. (...)wŻ.
sprawcy przestępstwa zart. 207 §1 k.k.
zażalenia wniesionego dnia 3 marca 2016r. przez obrońcę
na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 25 lutego 2016r., sygn. akt IV Ko 11/16
w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym
na podstawieart. 437 §1 k.p.k.,art. 29 ustawy prawo o adwokaturzew zw. z§19 pkt 4w zw. z §4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orazart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 1 §2 k.k.w.,art. 634 k.p.k.
1§2 k.k.w.

postanawia

1
zażalenia nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. K.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych, obejmującą podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawieart. 204 k.k.w.,art. 29 ustawy prawo o adwokaturzeiart. 632 pkt 2 k.p.k.zastosował nadal wobecT. L. (1)środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 240 zł podwyższoną o należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu wykonawczym, kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Powyższe postanowienie zaskarżył w zakresie pkt 1 obrońca zarzucając mu:

-

obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 94 §1 pkt 5 k.p.k.w zw. zart. 1 §2 k.k.w.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu postanowienia dlaczego w ocenie Sądu istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego o wysokim stopniu społecznej szkodliwości przezT. L. (1),

błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne ustalenie, iżT. L. (1)nie ma poczucia choroby psychicznej i przekonania o konieczności leczenia farmakologicznego w sytuacji, gdyT. L. (1)w piśmie z dnia 20 lutego 2016r. sam wskazuje, że chce kontynuować leczenie na oddziale otwartym i ma świadomość, iż jest ono konieczne.

W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się niezasadne i na uwzględnienie nie zasługiwało.
W pierwszej kolejności bezzasadny okazał się zarzut braku wskazania w uzasadnieniu postanowienia dlaczego w ocenie Sądu I instancji istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego o wysokim stopniu społecznej szkodliwości przezT. L. (1).
Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał przecież wprost, iż doszedł do powyższego przekonania na podstawie opinii biegłych (k. 488-489 akt), w której to biegli uznali, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia czynu zabronionego przezT. L. (1)podobnego jak zarzucany dotychczas. Nadto Sąd wskazał, iż z opinii wynika, że jego stan nie uległ poprawie, pomimo stałego leczenia psychiatrycznego nie nastąpiła poprawa stanu zdrowia psychicznego. Sąd I instancji wyjaśnił dalej, iż u podstaw jego decyzji legł również fakt, iż z opinii psychiatryczno-psychologicznej wynika, że u pacjenta okresowo występowały zmiany stanu psychicznego w postaci nasilenia objawów psychotycznych, które powodowały zaburzenia prawidłowej oceny otaczającej rzeczywistości i utrudnienia w kontakcie.
Odnosząc się natomiast do drugiego ze stawianych zarzutów, tj. zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych to zasadnym w tej sytuacji będzie przypomnienie utrwalonego od lat poglądu sformułowanego tak w doktrynie, jak też w judykaturze, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procesie dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywomart. 7 k.p.k., pominął istotne w sprawie dowody, lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Zarzut przy tym obrazy przepisuart. 7 k.p.k.i w związku z tym dokonania błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że Sąd orzekający - oceniając dowody - naruszy zasady logicznego rozumowania, nie uwzględni przy ich ocenie wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., gdy nadto Sąd nie orzeknie, z obraząart. 410 k.p.k.iart. 424 § 2 k.p.k.oraz nie uchybi dyrektywieart. 5 § 2 k.p.k.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie sposób uznać, iż Sąd dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iżT. L. (1)nie ma poczucia choroby psychicznej i przekonania o konieczności leczenia farmakologicznego.
Sam fakt bowiem, że sprawca w piśmie z dnia 20 lutego 2016r. wskazał, że ma poczucie choroby i konieczności leczenia farmakologicznego nie może uzasadniać postawionego zarzutu, bowiem jak wskazał Sąd I instancjiT. L. (1)w tym samym piśmie podał, iż jest połączony z rosyjskim satelitą, a ponadto ma wszczepione czujniki w nogach przez rosyjskie wojsko.
Reasumując Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych nie dając wiary twierdzeniomT. L. (1)zawartym w piśmie zarówno co do połączenia z satelitą, czujników w nogach jak i poczucia choroby i konieczności leczenia farmakologicznego.
W powyższej sytuacji należało dojść do przekonania, iż konieczne jest dalsze stosowanie wobecT. L.środka zabezpieczającego. Mając to na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawieart. 29 ustawy prawo o adwokaturzew zw. z§19 pkt 4w zw. z §4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. K.Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych, obejmującą podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
Na mocyart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 1 §2 k.k.w.,art. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zwolnił ukaranego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, którymi obciążył Skarb Państwa.