Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 13/16
Data wyroku: 2016-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Cytrowski

Sygn. akt II Ka 13/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
4 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu 4.03.2016 r.
sprawyP. D. (1)iK. D.
oskarżonych o przestępstwa zart. 158§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 7.12.2015 r. sygn. akt II K 914/14
1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.
2. Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze wydatki w kwotach po 40 zł i opłaty w kwotach 180 zł od oskarżonegoK. D.i 230 zł od oskarżonegoP. D. (1).
Waldemar Cytrowski

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z 7 grudnia 2015r. w sprawie o sygn. akt II K 914/14 uznał oskarżonegoP. D. (1)za winnego tego, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zK. D.dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę oraz po podcięciu mu nóg kopnięciem przezK. D.i doprowadzenia do upadku pokrzywdzonego na ziemię, kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierną ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k., tj. przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. 4§1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd uznał oskarżonegoK. D.za winnego tego, że w dniu 28 maja 2014 r wK.przyulicy (...)działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1)dokonał pobiciaS. P.w ten sposób, że po zadaniu uderzenia pokrzywdzonemu pięścią w szczękę przezP. D. (1)dokonał kopnięcia w nogi pokrzywdzonego podcinając go, doprowadzając do upadku pokrzywdzonego na ziemię, a następnie kopał go nogami po całym ciele i głowie powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci krwiaka małżowiny usznej prawej, krwiaka prawego oczodołu, bolesność nosa z obrzękiem śluzówki, krwiaka wargi, nadmierna ruchliwość zębów, liczne otarcia naskórka twarzy z bolesnością, krwiak ramienia prawego, grzbietu ręki prawej i okolicy obojczykowej lewej, bolesność palpacyjną uda prawego i kolana prawego narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kk, tj. przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. 4§1 kkskazał go na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart.69§1 i 2 kkw zw. zart.70§1 pkt. 1 kkiart. 70 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił obu oskarżonym wykonanie orzeczonych kar na okres próby 3 lat.
Na podstawieart. 73 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkoddał oskarżonegoK. D.w okresie próby pod dozór kuratora.
Na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazał oskarżonegoP. D. (1)na karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych po 10 złotych.
Na podstawieart. 46 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonegoS. P.nawiązki w kwotach po 300 złotych .
Apelację wniósł obrońca, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych i nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonych.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych.
Apelacja nie jest zasadna.
Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 k.p.k.kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek co do sprawstwa oskarżonych. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Zarzuty apelacyjne stanowią natomiast dowolną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu.
Na sprawstwo oskarżonychP. D. (1)iK. D.wskazują przede wszystkim konsekwentne, spójne i logiczne zeznania pokrzywdzonegoS. P.. To przecież leżącego przed sklepem i z krwawiącą twarzą pokrzywdzonego widzieliA. Ć.,A. T.,E. P.iJ. I.. To pokrzywdzony został odwieziony przez karetkę pogotowia do szpitala. Pokrzywdzony zresztą od razu o sprawcach pobicia opowiedział policjantom, natomiast obaj oskarżeni pospiesznie oddalili się z miejsca zdarzenia. Pokrzywdzony nie miał też żadnego powodu aby skonfrontować się z dwoma oskarżonymi i to w pobliżu miejsca pracy, natomiast powód taki mieli oskarżeni, zwłaszczaP. D. (2), który wcześniej często prowokował pokrzywdzonego. Wersja zdarzenia przedstawiona przez pokrzywdzonego znalazła potwierdzenie w dokumentacji lekarskiej i w opinii biegłego z dziedziny medycyny sądowej. Ze względu natomiast na liczbę i umiejscowienie obrażeń wersja przedstawiona przez oskarżonych nie jest wiarygodna. Gdyby bowiem pokrzywdzony zaatakował oskarżonych, którzy tylko bronili się w sposób przez nich opisany, to pokrzywdzony nie odniósłby aż tylu obrażeń. Z wyjaśnień oskarżonegoP. D. (1)wprost wynika że gdy pokrzywdzony leżał to kopnął go jeden raz. Dlatego odwoływanie się w apelacji do „sfery motywacyjnej zachowania pokrzywdzonego” i „wiedzy co do istnienia tzw. martwego punktu, tj. miejsca z którego nie sposób utrwalić zdarzeń na dysku kamery” jest całkowicie dowolne. Wbrew zawartemu w apelacji stwierdzeniu pokrzywdzony zeznał, iż nie trenował żadnych sztuk walki.
Wobec natomiast prawidłowych ustaleń Sądu nie pozostały żadne niemożliwe do usunięcia wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść oskarżonych, co czyni zarzut naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.całkowicie bezzasadnym.
Orzeczenia o karach i środkach karnych w pełni odpowiada wskazanym wart. 53 k.k.iart. 54 k.k.dyrektywom ich wymiaru. Sąd nadto rozważył wpływające na wymiar kar okoliczności obciążające jak i łagodzące.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.).
SSO  Waldemar Cytrowski