Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII W 2633/14
Data wyroku: 2016-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Cezary Jankowski

Sygnatura akt VII W 2633/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12.04.2016 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie VII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący – SSR Cezary Jankowski
Protokolant – Anna Sobańska
po rozpoznaniu w dniach: 23.02., 15.04., 3.06., 9.09., 13.11., 14.12.2015r., 25.01., 7.03., 12.04.2016r.
przy udziale oskarżycielaT. D.
przeciwkoA. O.- c.S.iZ.z domuS.,
ur. (...)wS.
obwinionej o to, że:
w dniu 17.05.2014r. ok. godz. 14:50 wS.na drodze publicznej prowadząc samochód markiV. (...)onr rej. (...)jadącul. (...)w kierunkuP. S.na skrzyżowaniu z sygnalizacją z świetlną zul. (...)wjechała gdy sygnalizator wyświetlał światło czerwone dla jej kierunku ruchu w wyniku czego doprowadziła do kolizji z wjeżdżającym prawidłowo na skrzyżowanie z jej prawej strony zul. (...)samochodem markiT. (...)onr rej. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
to jest o czyn z art. 86 § 1 kw

I
uznaje obwinionąA. O.za winną popełnienia zarzuconego jej czynu przy czym uzupełnia opis czynu poprzez dodanie po zwrocie: „zul. (...)” słów: „nie zachowując należytej ostrożności” i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych,

II
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119 kpw,art. 118 § 1 kpworazart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniazasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w tym:

a
zryczałtowane wydatki w kwocie 100 (stu) złotych,

b
opłata w kwocie 30 (trzydziestu) złotych,

c
ryczałt za badanie alkoholu w wydychanym powietrzu przy pomocy urządzenia elektronicznego w kwocie 20 (dwudziestu) złotych.

Sygnatura akt: VII W 2633/14

UZASADNIENIE
W przedmiotowej sprawie ustalono, co następuje:
17 maja 2014 roku około godziny 14.50 wS.obwiniona jako kierująca jechała samochodem markiV. (...)onr rej. (...)- drogą publiczną -aleją (...), prawym pasem ruchu z kierunkuulicy (...)w stronęulicy (...). Na przednim fotelu pasażera w aucie tym jechała siostra obwinionej -N. O.. Na tylnej kanapie - w foteliku siedział 6 letni syn obronionej -D. O.. Obwiniona znalazłszy się na wysokości skrzyżowaniaalei (...)zulicą (...), z zamiarem jazdy na wprost przez wymienione skrzyżowanie, jadąc z prędkością około 30 km/h, przejechała na wysokości sygnalizatora świetlnego dla jej kierunku ruchu w sytuacji, gdy sygnalizator ten nadawał dla jej kierunku ruchu sygnał czerwony. Powyższe skutkowało tym, iż obwiniona prowadzonym przez siebie autem uderzyła w samochód markiT. (...)onr rej. (...), którym kierowałaM. I., a która to chwilę wcześniej ruszyła po kilkudziesięciu sekundowym oczekiwaniu spod sygnalizatora świetlnego, po zmianie światła - czerwonego na zielone dla jej kierunku ruchu.M. I.wyjeżdżała zulicy (...)z zamiarem wykonania skrętu w lewo - waleję (...). W samochodzie markiT.opróczM. M. (1)znajdowali się jej rodzice -M. B., który siedział na przednim fotelu pasażera orazB. B. (1), która siedziała na tylnej kanapie auta. Przedmiotowe zdarzenie obserwowałJ. W. (1)- kierowca innego auta, który dojeżdżał bocznym parkingiem do skrzyżowaniaalei (...)iulicy (...)mając w zasięgu swojego wzroku sygnalizację świetlną dla kierunku, z którego swoim autem nadjechała obwiniona. Bezpośrednio przed nastąpienie sytuacji kolizyjnej obu aut lewym pasem ruchualei (...)przejechał na wprost przez wymienione skrzyżowanie inny samochód -jadący z dużą prędkością. W następstwie tego zderzenia w obu autach powstały liczne uszkodzenia. W samochodzie markiV. (...)uszkodzeniu uległ przedni zderzak, przedni prawy błotnik, pokrywa silnika, przedni prawy reflektor, szyba czołowa, w samochodzie markiT.uszkodzeniu uległ lewy przedni błotnik, przedni zderzak, drzwi przednie lewe, obręcz koła przedniego lewego oraz zawieszenie tego koła. W chwili zdarzenia obie kierujące pojazdami nie znajdowały się w stanie po użyciu alkoholu (wynik badania w obu przypadkach: 0,0 0). Jak wynika z protokołu oględzin miejsca zdarzenia oraz planu rozmieszczenia sygnalizacji świetlnej na przedmiotowym skrzyżowaniu odległość od sygnalizatora świetlnego, który nadawał sygnał dla kierunku, z którego jechała obwiniona do osi (środka) jezdni prowadzonejulicą (...)wynosi około 15 metrów. Natomiast jak wynika ze schematu działania sygnalizacji świetlnej na tym skrzyżowaniu dla kierujących pojazdów jadących jak z kierunku obwinionej po fazie światła zielonego następuje 3 sekundowa faza światła żółtego, po czym następuje faza światła czerwonego. Natomiast faza światła zielonego dla pojazdów jadących z kierunku jak auto prowadzone przezM. I.następuje po upływie 1 sekundy od pojawienia się światła czerwonego dla kierunku ruchu, z którego jechało auto kierowane przez obwinioną.
(dowód:
- notatka urzędowa - k. 3,
- protokoły oględzin pojazdów k. 4 - 7,
- dokumentacja fotograficzna - k. 9 - 11,
- szkic miejsca zdarzenia - k. 12,
- protokół oględzin miejsca kolizji – k. 13, 14,
- protokoły użycia urządzenia do oznaczania ilościowej zawartości alkoholu wydychanym
powietrzu do.A. O.iM. I.- k. 15, 16,
- zeznaniaJ. W. (2)- k. 19, 116 – 118,
- częściowo wyjaśnieniaA. O.- k. 20, 49, 50,
- częściowo zeznaniaN. O.- k. 22, 51, 52,
- zeznaniaM.B.- k. 23, 53, 54,
- zeznaniaB. B. (1)- k. 24, 52, 53,
- zeznaniaM. I.- k. 25, 60, 61,
- zeznaniaM. C.- k. 61,
- schemat działania sygnalizacji świetlnej - k. 68 - 72,
- wypis z notatnika służbowegoA. C.- k. 103 - 107,
- wypis z notatnika służbowegoT. J.– k. 108 – 111,
ObwinionaA. O.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, iż na przedmiotowe skrzyżowanie wjechała z niewielką prędkością, albowiem wcześniej opuściła pobliski parking tak, że w momencie, gdy zobaczyła przed sobą samochód markiT.i podjęła manewr hamowania to jej auto nie jechało z prędkością wyższą niż 30 km/h. Obwiniona wskazała, iż na przedmiotowe skrzyżowanie wjechała w fazie światła zielonego dla jej kierunku ruchu.
(dowód:
-wyjaśnieniaA. O.-k. 20, 49, 50).
Powyżej przedstawiony stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów osobowych oraz dokumentarnych szczegółowo wskazanych w początkowej części uzasadnienia, przy czym jednie fragmentarycznie oparto się o wyjaśnienia obwinionej oraz zeznania świadkaN. O.- w tej części, która nie dotyczy tego, iż obwiniona wjechała na przedmiotowe skrzyżowanie w fazie światła zielonego dla jej kierunku ruchu. Jeżeli chodzi o dowody dokumentarne to zostały one sporządzone i przedstawione przez osoby uprawnione w tym zakresie, ich treści nie budzą żadnych wątpliwości, które miałyby podważać stwierdzone w nich okoliczności. Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaM. I.,M. B.iB. B. (1), które co trzeba zaznaczyć są obciążające dla obwinionej, albowiem wskazują na to, iż kierująca samochodem markiT.wjechała na skrzyżowanie w fazie światła zielonego dla jej kierunku ruchu. W tym miejscu należy wskazać, iż zeznania tych osób w tym zakresie wzajemnie korespondują, są spójne i nie ma w nich takich elementów, które wskazywałyby na ich niewiarygodność. Kluczowym dowodem w przedmiotowej sprawie w zakresie okoliczności jak wskazano powyżej są zeznaniaJ. W. (1), który składając swoją relację w dacie 4 czerwca 2014 roku, a zatem bezpośrednio po zdarzeniu wskazał, iż kierująca samochodem markiV. (...)wjechała na przedmiotowe skrzyżowanie przy czerwonym świetle dla jej kierunku ruchu. Relację tę podtrzymał wskazany świadek po ujawnieniu jemu jej w trakcie postępowania sądowego. Za okolicznością, iż obwiniona wjechała na przedmiotowe skrzyżowanie w fazie światła czerwonego dla jej kierunku ruchu prowadzi też analiza czasowo przestrzenna przedmiotowego zdarzenia w powiązaniu z organizacją ruchu na przedmiotowym skrzyżowaniu, bo w sytuacji, gdyby obwiniona wjechała na przedmiotowe skrzyżowanie nawet w końcowej fazie światła zielonego to winna je zdołać opuścić bez kolidowania z samochodem markiT., albowiem od sygnalizatora do osi jezdni wyznaczonej naulicy (...)miała do przejechania odległość około 15 m i na to 4 sekundy czasu (po 4 sekundach od zakończenia fazy światła zielonego dla kierunku jazdy obwinianej zapaliło się światło zielone dla drugiej kierującej -M. I.), co wynika z danych jak wskazano wyżej (odległość i układ sygnalizacji świetlnej), bo skoro obwiniona w świetle swojej relacji bezpośrednio prze nastąpieniem kolizji jechała z prędkością około 30 km/h, to daje to prędkość około 8 m/s, a to oznacz, że w ciągu 4 sekund powinna przejechać 32 metry.
W takiej sytuacji, złożenie przez obwinioną i świadkaN. O.relacji, z których wynika, iż obwiniona miała wjechać na przedmiotowe skrzyżowanie w fazie światła zielonego dla jej kierunku ruchu w ocenie sądu można jedynie tłumaczyć tym, iż osoby te nie poczyniły dostatecznie dokładnych spostrzeżeń w tym zakresie, co może wynikać stąd, iż nie miały możliwości obserwowania sygnalizatora świetlnego przez dłuższy czas, co wynika z faktu, iż włączyły się do ruchu wyjeżdżając z miejsca nieodległego od sygnalizatora, a nadto i wykluczyć nie można tego, iż kierująca autem jako uczestnik włączający się do ruchu musiała ustąpić pierwszeństwa ewentualnym innym uczestnikom ruchu, co mogło spowodować jej dekoncentrację co do obserwacji sygnalizacji świetlnej. W tym miejscu należy podkreślić fakt, iż lewym pasem ruchu tuż przed sytuacja kolizyjna przemieścił się inny samochód z dużą prędkością i mogło to wpłynąć dekoncentrująco na osób w samochodzie markiV. (...)i brak właściwej obserwacji sygnalizatora świetlnego. Zważywszy na dużą prędkość tego auta można wnioskować, iż kierowca tego samochodu wjechał na przedmiotowe skrzyżowanie także w początkowej fazie światła czerwonego dla jego kierunku ruchu.
Przesłuchany w przedmiotowej sprawieA. C.potwierdził okoliczności stwierdzone w notatce urzędowej jak na k. 3 akt. Jego relacja względem innych dowodów osobowych ma charakter wtórny, albowiem odnosi się ona do relacji przyjętych odnośnie tego zdarzenia przezA. C.od innych osób. Nie mniej nie można przyjąć, aby relacja ta była niewiarygodna, bądź nie zasługiwała na uwzględnienie.
Nieprzydatną w zakresie rekonstrukcji przedmiotowego zdarzenia okazała się relacja funkcjonariusza PolicjiT. J.faktycznie uczestniczącego w czynnościach pokolizyjnych, który nie pamiętał przedmiotowego zdarzenia z uwagi na wielość podobnych zdarzeń w służbie, co w ocenie sądu jest zrozumiałe (k. 97).
Kierując się tak zaprezentowaną oceną dowodówA. O.uznano za winną tego, że 17 maja 2014 roku około godziny 14. 50 wS.na drodze publicznej prowadząc samochódmarki P.onr rej. (...), jadąculicą (...)w kierunkuulica (...)na skrzyżowaniu z sygnalizacja świetlną zulicą (...), nie zachowując należytej ostrożności wjechała gdy sygnalizator wyświetlał światło czerwone dla jej kierunku ruchu w wyniku czego doprowadziła do kolizji z wjeżdżającym prawidłowo na skrzyżowanie z jej prawej strony zulicy (...)samochodem markiT. (...)onr rej. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest popełnienia czynu z art. 86 § 1 kw.
Zgodnie z art.  86 § 1 kw - kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ten podlega karze grzywny. Wszystkie powyższe znamiona wykroczenia zostały przez obwinioną zrealizowane. Dla odpowiedzialności z art. 86 § 1 kw konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie" (wyrok SN z dnia 29 kwietnia 2003 r., III KK 61/03, LEX nr 77467). Zachowanie szczególnej ostrożności jest wymagane w szczególności w sytuacji zbliżania się do skrzyżowania lub przecinania się kierunków ruchu poza skrzyżowaniem (art. 25 ust. 1 i 3p.r.d.), co miało miejsce w tej konkretnej sprawie, albowiem do sytuacji kolizyjnej doszło na skrzyżowaniu. Kolejnym znamieniem jest naruszenie zasad bezpieczeństwa. Naruszenie to polega na zachowaniu się w sposób sprzeczny z tymi zasadami. W przypadku obwinionej polega ono na wjechaniu na skrzyżowanie w sytuacji, gdy dla jej kierunku ruchu paliło się czerwone światło (art. 5 ustęp 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym). Ponadto następnym,konstytutywnym znamieniem wykroczenia z art. 86 § 1 kw jest spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu; samo niezachowanie ostrożności, bowiem nie wystarcza do zastosowania tego przepisu. Jest to wykroczenie materialne, a skutkiem stanowiącym o takim jego charakterze jest właśnie wspomniane zagrożenie. Chodzi i także o takie zakłócenie ruchu, które grozi np. zderzeniem pojazdów, co z pewnością nastąpiło w tej sprawie, skoro skutki były dalej idące, bo doszło do kolidowania pojazdów, do wypełnienia znamion wykroczenia nie jest jednak wymagane spowodowanie żadnego materialnego skutku.
Wszystkie powyższe znamiona tj. niezachowanie ostrożności, naruszenie zasad bezpieczeństwa i spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym zostały przez obwinioną zrealizowane.
Obwiniona dotychczas nie była karana za wykroczenia i przestępstwa w ruchu drogowym.
A. O.z zawodu jest nauczycielem, obecnie jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z alimentów otrzymywanych na swojego syna, a nadto w jej utrzymaniu pomagają rodzice.
(dowód:
- dane z ewidencji kierowców – k. 32a,
- dane wskazane przezA. O.co do swojej osoby – k. 49)
Sąd wymierzył obwinionej karę grzywny w wysokości 300 złotych, uznając, że jej wysokość jest adekwatna do stopnia jej winy oraz do stopnia społecznej szkodliwości wykroczenia, a także Sąd uwzględnił w wymiarze kary jej cele w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie ma osiągnąć względem ukaranej. Sąd miał także na względzie okoliczność, iż obwiniona do tej pory nie była karna za wykroczenia i przestępstwa w ruchu drogowym.
O kosztach postępowania orzeczono jak w przepisach przywołanych w wyroku, nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionej od ponoszenia tych należności mając na uwadze to, iż posiada ona potencjalne możliwości co ewentualnego zarobkowania w przyszłości.