Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1302/15
Data wyroku: 2016-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 21 ustawy z dnia 29 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych

Sygn. aktV U 1302/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia22 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Krzysztof Główczyński
Protokolant: star. sekr. sądowy Magdalena Teteruk
po rozpoznaniu w dniu22 marca 2016 r. w Legnicy
sprawy z wnioskuE. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o przeliczenie wysokości emerytury
na skutek odwołaniaE. S.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia18 listopada 2015 r.
znak(...)

oddala odwołanie

SSO Krzysztof Główczyński
Sygn. akt VU 1302/15

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 18 listopada 2015 r. odmówił przeliczenia wysokości emeryturyE. S.z uwzględnieniem rekompensaty gdyż nie udowodniła wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W odwołaniu od powyższej decyzjiE. S.wskazała, że przez wszystkie lata pracowała w zawodzie dziewiarz.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.wniósł o oddalenie odwołania z analogicznych do wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn. Organ rentowy wskazał także, że wnioskodawczyni nie przedłożyła dokumentów na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 14 lutego 2012 r. przyznałE. S.prawo do emerytury od dnia 18 listopada 2011 r., zaś decyzją z dnia 18 listopada 2015 r. odmówił przeliczenia wysokości tego świadczenia z uwzględnieniem rekompensaty gdyż nie udowodniła wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W postępowaniu przed organem rentowym wnioskodawczyni udokumentowała następujące okresy zatrudnienia:
- wSpółdzielni Pracy (...)wW.na stanowisku:

⚫

dziewiarz maszynowy – pracownik stały od 27 maja 1976 r. do 30 września 1978 r.,

dziewiarz maszynowy - chałupnik, od 01 października 1978 r. do 21 marca 1989 r.,

- wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowym (...)wG.na stanowisku dziewiarz od 28 marca 1989 r. do 01 kwietnia 1993 r.
- w(...)Spółka z o.o. wW.na stanowisku dziewiarz od 01 czerwca 1993 r. do 28 lutego 1994 r.
d o w ó d: w aktach rentowych:
- świadectwo pracy, k. 7,
-zaświadczenie, k. 14,
- świadectwo pracy, k. 17,
- świadectwo pracy, k. 18.
W okresie od 21 kwietnia 1994 r.E. S.jest uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy.
(n i e s p o r n e)
Sąd zważył co następuje.
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowychrekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 15 lat. Wobec roszczenia o wypłatę emerytury z rekompensatą istota sprawy sprowadzała się zatem do wyjaśnienia, czyE. S.posiada wymagane co najmniej 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Odmawiając prawa do wymienionego świadczenia organ rentowy stwierdził bowiem, iż ubezpieczona nie posiada wymaganego okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Z kolei wnioskodawczyni twierdziła, że do chwili przejścia na rentę pracowała w zawodzie dziewiarz.
Zasadnie w odpowiedzi na odwołanie organ rentowy argumentuje, żeE. S.nie przedłożyła żadnych dokumentów na okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W szczególności nie przedłożyła świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionego przez zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie§ 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.1983.43). Okoliczność ta nie przesądza jednak o bezzasadności żądania. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie ma ustalony w sprawie fakt, że wykonując czasie od 01 października 1978 r. do 28 marca 1989 r. pracę dziewiarza maszynowegoE. S.posiadała status chałupnika. W tym okresie nie była pracownikiem. Na podstawieart. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychza pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, tj. w nawiązanym przez pracownika stosunku, w którym pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem (art. 22 k.p.). Jak wynika ze wskazanych przepisów stronami stosunku pracy są pracownik i zakład pracy. Na podstawieart. 2 k.p.status pracownika przysługuje osobie zatrudnionej na podstawie umowy o pracę, powołania, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. We wskazanym wyżej okresie podstawy zatrudnienia wnioskodawczyni nie stanowiły umowa o pracę, powołanie, mianowanie ani też spółdzielcza umowa o pracę. Podstawę jej zatrudnienia stanowiły przepisyrozporządzenia z dnia 31 grudnia 1975r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą(Dz.U.1976.3.16 z późn. zm.).
Skoro zatem w czasie od 01 października 1978 r. do 28 marca 1989 r. ubezpieczona nie posiadała statusu pracownika, to oparty na umowie o pracę nakładczą okres zatrudnienia nie jest okresem wykonywania prac w szczególnych warunkach. Z mocy bowiem § 1 ust. 1 wymienionego wyżej rozporządzenia z dnia 07 lutego 1983 r., rozporządzenie stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
Zatem ze wskazanych wyżej przyczyn ponad 10 letni okres pracy nakładczej nie jest okresem wykonywania prac w szczególnych warunkach w rozumieniu wymienionych przepisów prawa. Ten istotny fakt sprawia, ze pozostały, krótszy od wymaganych 15 lat okres zatrudnienia, pozostaje bez wpływu na prawo do rekompensaty. W tej sytuacji ocena charakteru pracyE. S.w pozostałych okresach nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niezależnie bowiem od dokonanej w tym zakresie oceny, oparta na ustaleniu wskazującym na brak wymaganego okresu wykonywania prac w szczególnych warunkach odmowa prawa do rekompensaty jest uzasadniona.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawieart. 4774§ 1 k.p.c.pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.
SSO Krzysztof Główczyński