Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 810/15
Data wyroku: 2016-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO Krzysztof Wójcik, SSO Beata Matysik, SSO Mariola Szczepańska
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie Oc
Podstawa prawna: art. 363 § 1 k.c. i art. 822 § 1 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 810/15

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim zasądził od(...)z siedzibąwW.na rzeczW. D.kwotę 3.333,28 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 18 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 1.255,88 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 18 grudnia 2013 roku w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ samochódV.należący doK. K. (1)iJ. I.. Sprawca kolizji posiadał umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartąz pozwanym. Poszkodowani przelali na powodaW. D.przysługującąim wierzytelność o naprawienie szkody w przedmiotowym pojeździe. Pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady i wypłacił przed wniesieniem pozwu odszkodowaniew wysokości 4.349,24 zł. W oparciu o opinię biegłego sądowego Sąd Rejonowy ustalił koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zdarzenia na kwotę 7.726,70 zł brutto. Powód zlecił przed wytoczeniem powództwa wykonanie prywatnej ekspertyzy, za sporządzenie której zapłacił kwotę 200,00 zł.
W oparciu o powyższe ustalenia Sad I instancji uznał powództwo w całości za zasadne.
Apelację od tego wyroku wniosła strona pozwana, zaskarżając go w całościi zarzucając:

a
obrazę przepisów prawa procesowego –art. 217 § 2 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.poprzez bezzasadne pominięcie przy wyrokowaniu następujących dowodów:

- z dokumentów: danych o wcześniejszych niż szkoda, za którą odpowiada pozwany, szkodach zaistniałych w samochodzieV. (...)nr rej. (...),a pochodzących z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, oraz protokołu pomiaru grubości powłoki lakierniczej w pojeździeV. (...)nr rej. (...), wskazujących na wykonywanie wcześniejszych napraw powypadkowych pojazdu z zastosowaniem technologii polegającej na naprawie uszkodzonych elementów,
- z przesłuchania świadkaK. K. (1), który zeznał, że pojazdpo szkodach wcześniejszych oraz naprawę pojazdu po szkodzie, za której skutki odpowiada pozwany, wykonał za kwoty mieszczące się w granicach kilkuset złotych,
- oddalenie wniosków o dopuszczenie dowodu z akt likwidacji szkódw samochodzieV. (...)nr rej. (...)przed szkodą, za którą odpowiada pozwany, co pozwoliłoby na ustalenie stanu pojazdu na dzień powstania szkody,
a w konsekwencji tego pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego –art. 363 k.c.– poprzez nieuprawnioną ocenę, że odszkodowanie za szkodę w pojeździeV. (...)nr rej. (...)winno odpowiadać kosztowi naprawy ustalonemu przy założeniu,że do jej wykonania zostaną użyte części nowe i oryginalne, pomimo, że ilość szkódw tym pojeździe, mających miejsce przed kolizją, za której skutki odpowiada pozwany, oraz sposób w jaki szkody te zostały usunięte, jak również fakt naprawy pojazduza kwotę mieszcząca się w granicach odszkodowania wypłaconego w toku likwidacji szkody przez pozwanego uzasadniały ocenę, że do naprawy pojazdu w stopniu w pełni przywracającym jego stan sprzed szkody mogły zostać użyte części inne niż nowei oryginalne.
W oparciu o podniesione zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokui o oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskimwraz z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Na rozprawie apelacyjnej w dniu 12 lutego 2016 roku powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja pozwanego jest zasadna, a jej uwzględnienie skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Trafne okazały się zarzuty naruszenia przepisów postępowania wskazanych w apelacji, poprzez pominięcie dowodów z dokumentów świadczących o wcześniejszych szkodachw przedmiotowym pojeździe oraz dowodu z zeznań poszkodowanegoK. K. (1), na okoliczność sposobu dokonywania napraw uszkodzonego pojazdu.Dowód z zeznań świadkaK. K. (1)został wprawdzie przeprowadzonyprzed Sądem I instancji, ale w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd do tego dowoduw żaden sposób się nie odniósł. Tymczasem okoliczności, na które zostały zgłoszonew/w dowody miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Z pisma Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 03 stycznia 2014 roku wynika,że samochód onumerze rejestracyjnym (...)przed szkodą z dnia 18 grudnia2013 roku był dwukrotnie uszkodzony i zdarzenia te miały miejsce w dniu 17 i 29 września 2013 roku (pismo z(...)z 03.01.2014 r. k. 39). Okoliczność ta została potwierdzona zeznaniami poszkodowanegoK. K. (1). Z zeznań tych wynika ponadto,że uszkodzenia, które powstały w przedmiotowym pojeździe częściowo pokrywały się z tymi, które powstały na skutek kolizji z dnia 18 grudnia 2013 roku (zeznaniaK. K.k. 77 – 77 odw.). To zeznanie z kolei znajduje potwierdzenie w dokumencie będącym zapisem pomiaru grubości lakieru uszkodzonego pojazdu, znajdującym się na karcie 37 akt sprawy.
Istotna dla rozstrzygnięcia o zasadności dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia jest także okoliczność wynikająca z zeznań poszkodowanego a dotycząca sposobu przeprowadzenia napraw przedmiotowego pojazdu po poprzednich uszkodzeniach. Naprawy te nie były dokonywane w autoryzowanych serwisach a koszt ich przeprowadzenia zamykał się w kwocie kilkuset złotych (zeznaniaK. K.k. 77 odw.).
Okoliczności wynikające ze wskazanych dowodów nie zostały wzięte pod uwagęprzez Sąd I instancji, mimo, że miały kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Powód dochodzi w niniejszej sprawie odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody, za którą na podstawie zawartej umowy odpowiada pozwany. Zasada pełnego odszkodowania wyrażona wart. 361 k.c.realizuje się poprzez obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, a w przypadku, gdy za szkodę odpowiada ubezpieczyciel sprawcy szkody – przez obowiązek wypłacenia odpowiedniej sumy pieniężnej, umożliwiającej przywrócenie stanu poprzedniego (art. 822 § 1 k.c.).Dla ustalenia wysokości należnego odszkodowania konieczne jest zatem ustalenie stanu majątku osoby poszkodowanej przed zdarzeniem, które spowodowało szkodę. W przypadku szkód komunikacyjnych konieczne jest więc ustalenie w jakim stanie znajdował się pojazd przed kolizją. Oczywiste jest, że dla dokonania tych ustaleń istotne jest czy pojazd tenbył wcześniej uszkodzony, jaki był zakres tych uszkodzeń, a w szczególności, czy pokrywały się one z uszkodzeniami, za które jest ustalane należne odszkodowanie, a także w jaki sposób poprzednie uszkodzenia zostały naprawione, tj. czy wymieniono uszkodzone części,jakie części zamienne zastosowano, bądź czy dokonano naprawy uszkodzonych elementów bez ich wymiany. Temu celowi służyły zgłoszone przez stronę pozwaną, a pominięteprzy wyrokowaniu przez Sąd I instancji, dowody opisane wyżej.
Również w tym celu – tj. ustalenia zakresu uszkodzeń powstałych na skutek wcześniejszych kolizji, a w konsekwencji ustalenia stanu pojazdu przed szkodą z dnia18 grudnia 2013 roku – został złożony przez pozwanego wniosek o zwrócenie się przez Sąd Rejonowy do wskazanych ubezpieczycieli o złożenie akt szkodowych dotyczących likwidacji szkód z dnia 17 i 29 września 2013 roku. We wniosku tym, zawartym w piśmie procesowym z dnia 04 grudnia 2014 roku, pozwany wskazał wszystkie niezbędne dane oraz wniósło dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w tych aktach, po ich załączeniu (pismo pozwanego k. 80).
Sąd Rejonowy nie odniósł się do tego wniosku, czym uniemożliwił pozwanemu dokonanie sygnalizacji uchybienia przepisom postępowania w trybieart. 162 k.p.c.
Stwierdzone uchybienia przepisom prawa procesowego skutkowały w konsekwencji także naruszeniem wskazanego w apelacji przepisuart. 363 k.c.
Wobec nie ustalenia jaki był stan pojazduV. (...)nr. Rej. (...)na dzień 18 grudnia 2013 roku nie było możliwe prawidłowe ustalenie, jaka kwota odszkodowania byłaby niezbędna, aby pojazd ten przywrócić do tego stanu.
Nie dokonując ustaleń w tym zakresie Sad Rejonowy nie rozpoznał zatem istoty sprawy, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sadowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania na podstawieart. 386 § 4 k.p.c.,z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach instancji odwoławczej, zgodniezart. 108 § 2 k.p.c.
Na marginesie wskazać także należy, że zasądzając kwotę 3.333,28 zł wraz z odsetkami od dnia 18 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowy orzekł co do odsetek od kwoty 200,00 zł ponad żądanie pozwu, czym naruszył przepisart. 321 § 1 k.p.c.
Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy uwzględni wniosek pozwanego zawarty w piśmie z dnia 04 grudnia 2014 roku (k. 80), a następnie po złożeniu akt szkodowych dotyczących szkód z dnia 17 i 29 września 2013 roku, poinformuje o powyższym strony postępowania i udzieli im terminu na złożenie ewentualnych dalszych wniosków dowodowych.
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Rejonowy dokona oceny całego zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem także dowodów pominiętychprzy wydawaniu wyroku z dnia 10 czerwca 2015 roku oraz przeprowadzonychprzy ponownym rozpoznaniu sprawy.