Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 55/16
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Składowska
Słowa kluczowe: Przedawnienie Roszczeń
Podstawa prawna: art. 751 pkt 2 kc

Sygn. akt I Ca 55/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Joanna Składowska
po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 roku w Sieradzu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
przeciwkoS. O.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku
z dnia 29 września 2015 roku
sygn. akt I C 478/14
oddala apelację.
Sygn. akt I Ca 55/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 29 września 2015r., wydanym w sprawie sygn. akt
I C 478/14, Sąd Rejonowy w Łasku oddalił powództwo(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.przeciwkoS. O.o zapłatę kwoty 1 235,01 złotych z tytułu nieuregulowanego czesnego wraz ze skapitalizowanymi odsetkami; zasądzając od powoda na rzecz pozwanego 197 złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie zapadło przy następujących ustaleniach i wnioskach:
W dniu 28 września 2004r. pomiędzyWyższą Szkołą (...)wŁ.iS. O.została zawarta umowa, na podstawie której uczelnia zobowiązała się do prowadzenia zajęć dydaktycznych i organizowania egzaminów w sesji egzaminacyjnej i poprawkowej zgodnie z planem studiów, stosownie do posiadanych uprawnień nadanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu, a student do zapoznania się ze statutem(...)i regulaminemStudiów (...)oraz do uiszczania czesnego.
Decyzją DziekanaWyższej Szkoły (...)wŁ.z dnia 3 lutego 2005r. ,S. O.został skreślony z listy studentów pierwszego roku pierwszego semestru w roku akademickim 2004/2005 na kierunku zarządzanie i marketing. Uczelnia określiła należne od studenta czesne na kwotę 585 złotych, w tym opłaty: w kwocie 285 złotych, płatną do dnia 10 stycznia 2005r. i 300 złotych, płatną do dnia 2 lutego 2005r.
W dniu 26 lipca 2013r.Akademia (...)wŁ., jako następca prawnyWyższej Szkoły (...)wŁ., zawarła z(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.umowę sprzedaży wierzytelności pieniężnych tytułem świadczonych usług edukacyjnych celem ich dalszej  windykacji, w tym wierzytelności  w stosunku do pozwanego.
Odnosząc się do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia, Sąd Rejonowy zauważył, że w dacie zawierania powyższej umowy obowiązywałaustawa o szkolnictwie wyższym z dnia 12 września 1990r.W odniesieniu do uczelni niepaństwowych /niepublicznych/ nie regulowała ona warunków odpłatności za studia. Zgodnie zaś z art. 257 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 września 2005r., do studiów rozpoczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Zatem do roszczeń powoda zastosowanie ma dwuletni termin przedawnienia określony wart. 751 pkt 2  kc .Powód wystąpił z pozwem w dniu 17 grudnia 2013r., a  więc  kilka lat po upływie terminu przedawnienia. Dlatego powództwo podlegało oddaleniu.
O kosztach procesu Sąd pierwszej instancji orzekł na podstawieart. 98  kpc.
Od wyroku Sądu Rejonowego wniósł apelację pełnomocnik strony powodowej, zaskarżając orzeczenie w całości
i podnosząc zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, tj.art. 118  kc, poprzez jego niezastosowanie w zakresie przewidującym ogólny termin przedawnienia  roszczeń do ustalonego w sprawie stanu faktycznego
i przyjęcie, że roszczenie o opłaty za studia wyższe przedawnia się z upływem lat dwóch (art. 751 pkt 2  kc), podczas gdy do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia, w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. 2014, poz. 1198), miał zastosowanie dziesięcioletni termin przewidziany wart. l18  kc .
W oparciu o wskazany zarzut, skarżący wnosił o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty
1 235,01 złotych
wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych;

2
zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że umowa o warunkach odpłatności za studia zawarta pomiędzy studentem a uczelnią wyższą jest umową nazwaną, do której nie znajdują odpowiedniego zastosowania  przepisy o zleceniu. Tym samym,  do roszczenia o zapłatę opłat za studia nie stosuje się przepisuart. 751 pkt 2  kc .Roszczenie o opłaty za studia wyższe podlega zatem 10 letniemu terminowi przedawnienia, o którym mowa wart. 118  kc(ogólny termin przedawnienia), pomimo niefortunnego brzmienia art. 32 ustawy z dnia 11 lipca  2014 r. o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw. O kwestii tej ostatecznie rozstrzygnął
Sąd Najwyższy w
uchwale z 21 października  2015 r. ,  w sprawie
III CZP 67/15.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy podkreślić, iż powoływana przez skarżącego uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2015r. (III CZP 67/15, LEX nr 1814298, www.sn.pl, Biul.SN 2015/10/8), stanowiąca, że do przedawnienia roszczenia o opłatę za studia określoną w umowie zawartej na podstawieart. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższymw brzmieniu obowiązującym w dniu 1 października 2009r. (Dz. U. z 2005r., Nr 164, poz. 1365), w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014r., poz. 1198), miał zastosowanie dziesięcioletni termin przewidziany wart. 118 kc, nie odnosi się do stanu faktycznego i prawnego sprawy przedmiotowej. Nie ma w niej bowiem zastosowaniaart. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym, skoro zgodnie zart. 277wskazanego aktu prawnego, wszedł on w życie z dniem 1 września 2005r., zaś umowa pomiędzy pozwanym a uczelnią została zawarta w roku 2004, a roszczenia powoda dotyczą opłat - czesnego za styczeń i luty 2005 roku. Wynika to z wyrażonej wart. 3 kczasady niedziałania prawa wstecz (lex retro non agit), uważanej za fundamentalną dla demokratycznego porządku prawnego. Stanowisko to wzmacnia przepisart. 269 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wedle którego studenci przyjęci na studia przed dniem wejścia w życie ustawy oraz w roku akademickim 2005/2006 wnoszą opłaty za zajęcia dydaktyczne na dotychczasowych zasadach do końca okresu studiów przewidzianego w programie studiów, a umowy, o których mowa w art. 160 ust. 3 ustawy, obowiązują od roku akademickiego 2006/2007 oraz art. 257 ust. 2, zgodnie z którym do studiów rozpoczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Ustawa z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym(Dz. U. nr 65 z 1990r., poz. 385 ze zm.), pod rządami której doszło do powstania stosunku prawnego międzyS. O.a cedentem i roszczeń z niego wynikających, nie tylko nie zawierała odpowiednika art. 160 ust. 3 obecnie obowiązującej ustawy z 2005r., lecz w ogóle nie przewidywała uregulowań, o jakich mowa w tej ustawie, a dotyczących umowy łączącej uczelnię i studenta. W świetle powyższego, nie można więc wywodzić, iż zawarta przez pozwanego z uczelnią umowa była umową nazwaną określoną w odrębnych przepisach. Łączący strony stosunek prawny należy zatem zakwalifikować jako nieuregulowaną innymi przepisami umowę, której przedmiotem było świadczenie usług i do której, z mocyart. 750 kc, należy stosować odpowiednio przepisy o zleceniu, a zatem równieżart. 751 pkt. 2 kc.Choć określone w powołanym przepisie pojęcie „nauki” jest w istocie pojęciem wieloznacznym, w ocenie Sądu Okręgowego, chodzi o termin „nauka” w znaczeniu synonimicznym do pojęcia „kształcenie”. W słownikach języka polskiego termin „kształcić” oznacza przekazywać komuś pewien zasób wiedzy, umiejętności, wiadomości w jakiejś dziedzinie, a także uczyć kogoś. Pojęcie „nauki” oznacza zaś nie tylko ogół wiedzy ludzkiej ułożonej w system zagadnień, lecz również uczenie się lub uczenie kogoś. W polskiej tradycji oraz potocznie nauka oznacza przyswajanie jakichkolwiek treści (wiedzy), nabywanie umiejętności oraz to, czego się uczy lub naucza. Osobą zawodowo trudniącą się określonymi usługami jest taka, która świadczy te usługi w ramach wykonywanej działalności profesjonalnej. Zawodowe wykonywanie czynności oznacza, że są one przedmiotem działalności zarobkowej danego podmiotu, wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły, przy wykorzystaniu ewentualnie wymaganych kwalifikacji zawodowych i wiedzy. W świetle powyższych rozważań, zakwalifikowanie wyższej uczelni, jako „osoby trudniącej się zawodowo takimi czynnościami”, a roszczenia wynikającego z umowy zawartej między tą uczelnią a studentem, jako „roszczenia z tytułu nauki” nie budzi w ocenie Sądu Okręgowego wątpliwości. W tym stanie rzeczy zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że dochodzone pozwem roszczenia przedawniają się z upływem 2 - letniego terminu na podstawieart. 751 pkt. 2 kc.Zestawienie tej konstatacji z datą wymagalności roszczeń - styczeń i luty 2005r. oraz datą wniesienia pozwu - 17 grudnia 2013r. prowadzi do oczywistego wniosku, że przed wszczęciem niniejszego procesu doszło do przedawnienia, a podniesienie stosownego zarzutu - w świetleart. 117 § 2 kc- skutkowało koniecznością oddalenia powództwa.
W sprawie nie doszło zatem do naruszenia ar. 118kc.Przepis ten miałby bowiem zastosowanie wyłącznie wówczas, gdyby roszczenie powoda nie było objęte hipotezą przepisu szczególnego.
Z powyższych względów - na podstawieart. 385 kpc- Sąd Okręgowy oddalił apelację.