Sąd Okręgowy w Warszawie
V Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ca 789/16
Data wyroku: 2016-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. aktV Ca789/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2016 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział V Cywilny Odwoławczy
w osobie sędziego SO Tomasza Pałdynypo rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaK. C.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń na Życie(...)spółce akcyjnej we
W.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-
Mokotowa w Warszawie z dnia 11 stycznia 2016 roku, wydanego w sprawie o sygn.
akt XVI C 1797/14

I
oddala apelację;

II
zasądza od pozwanego na rzecz powódki 1 200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów instancji odwoławczej.

Sygn. aktV Ca 789/16

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 30 maja 2016 roku
Apelacja nie może odnieść zamierzonych skutków prawnych. Wyrok sądumeriti– mimo pewnych błędów w warstwie motywacyjnej – odpowiada prawu.
Na nieporozumieniu polega zarzut naruszeniaart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.Przepisy te dotyczą rozkładu ciężaru dowodu, a zatem tego, na kim spoczywa obowiązek instruowania i kogo obciążać muszą negatywne konsekwencje tego, że fakt istotny dla rozstrzygnięcia sprawy nie został należycie dowiedziony. Nie można zatem naruszyć żadnego z tych przepisów przez taką a nie inną ocenę materiału dowodowego.
Niezrozumiały jest także zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.Stawiając ten zarzut autor apelacji wcale nie ma na względzie oceny dowodów (czego dotyczy ten przepis), ale doniosłość poszczególnych dowodów, ściśle związaną z oceną prawną dokonaną przez sąd pierwszej instancji. Związku z tym przepisem nie może mieć również decyzja procesowa sądu, polegająca na oddaleniu wnioskuo dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Przepis ten nie może zresztą pozostawać w związku zart. 278 § 1 k.p.c.Sąd Okręgowy w pełni podziela w tym zakresie ocenę prawną dokonaną przez Sąd Rejonowy. Powtarzanie w tym miejscu podniesionych w związku z tym argumentów nie wydaje się celowe. Dodać można jedynie, że na przeszkodzie w uwzględnieniu inicjatywy dowodowej w tym zakresie stał ponadtoart. 5056§ 2 k.p.c.Sprawa niniejsza rozpoznawana bowiem była w odrębnym postępowaniu uproszczonym.
Całkowicie nieuprawniony jest zarzut naruszeniaart. 3851k.c.Apelacja nie wnosi w tej kwestii niczego ponad to, co było podnoszone w toku postępowania i zostało prawidłowo ocenione przez Sąd Rejonowy. Sąd odwoławczy w pełni podziela ocenę prawną w tym zakresie dokonaną przez sądmeriti, nie dostrzegając potrzeby jej powielania. W konsekwencji, niezasadne są wszystkie pozostałe zarzuty apelacji nawiązujące do przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz rozporządzenia Ministra Finansów z 28 grudnia 2009 roku. Szczegółowa analiza racjonalności i legalności opłat umownych mija się z celem, jeśli zważy się na to, że opłata związanaz rezygnacją z umowy została uznana przez sąd za abuzywnąz zupełnie innych przyczyn, niż te, do których nawiązują zarzuty apelacji.
Do pewnego stopnia uzasadniony jest natomiast zarzut naruszeniaart. 410 i 405 k.c.Powódce należy się bowiem świadczenie z umowy, a dyskwalifikacja postanowień umownych przewidujących opłatę likwidacyjną ogranicza się do pozbawienia pozwanego prawa do zatrzymania części należnego świadczenia; nie unicestwia natomiast pozostałych przepisów umownych. Podstawą zwrotu zatrzymanej części świadczenia nie są zatem (stosowane zawsze subsydiarnie) przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu, ale przepisy umowy (a ściślej – ogólnych warunków umowy).
O kosztach procesu przed sądem odwoławczym orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. z§ 6 pkt 4 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.).
Z tych wszystkich powodów na podstawieart. 385 k.p.c.orzeczono jak na wstępie.