Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 956/15
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kochan
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278 kk

Sygn. AktIIK 956/15 (1 Ds. 2180/15)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Wrocław, dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia–Śródmieścia we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kochan
Protokolant: Sylwia Sobczak - Piżuch
przy udziale Agaty Byczkowskiej - Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Śródmieście
po rozpoznaniu sprawy:
P. D.
synaP.iA.z domuD.
urodzonego (...)w miejscowościW.
PESEL: (...)
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od 11 do 12 czerwca 2015 roku weW., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, z mieszkania zabrał w celu przywłaszczenia laptopmarki A.z torbą o wartości 2000 zł, dysk twardy zewnętrzny 1 terabajt o wartości 300 zł, portfel o wartości 150 zł, pieniądze w kwocie 80 zł, kartę bankomatową(...) Bank (...)i kartęM., tj. mienie o łącznej wartości 2530 zł na szkodęA. R.,
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.
II. w dniu 12 czerwca 2015 roku weW., działając w warunkach przestępstwa ciągłego, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniemA. R., w ten sposób, że posługując się wcześniej skradzioną kartą bankomatową(...) Bank (...)zakupił różne towary o łącznej wartości 146,50 zł na szkodęA. R.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.

* * *
I. uznajeP. D.za winnego czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.w związku zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. uznajeP. D.za winnego czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
III. na podstawieart. 85 § 1 k.k.i86 § 1 k.k.łączy orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 624 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od kosztów procesu w całości, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W nocy z 11 na 12 czerwca 2015 r. weW.P. D., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, z wynajmowanego przezA. R.mieszkania, wykorzystując okoliczność, że drzwi do tego mieszkania były otwarte, zabrał w celu przywłaszczenia należące do niej laptopmarki A.z torbą o wartości 2000 zł, dysk twardy zewnętrzny o pojemności 1 terabajt o wartości 300 zł, portfel o wartości 150 zł, pieniądze w kwocie 80 zł, kartę bankomatową(...) Bank (...)i kartęM., tj. mienie o łącznej wartości 2 530 zł.

Dowód

-

wyjaśnienia oskarżonego - k.30
- zeznania świadkaA. R.- k.2-3
Nad ranem w dniu 12 czerwca 2015 r.P. D., posługując się wcześniej skradzionąA. R.kartą bankomatową(...) Bank (...), zakupił w sklepie przyul. (...)weW., różne towary, w tym artykuły spożywcze i papierosy, o łącznej wartości 146,50 zł, a kartę bankomatową wyrzucił następnie do rzeki.

Dowód:

-

wyjaśnienia oskarżonego - k.30
- zeznania świadkaA. R.- k.2-3
- wydruk historii operacji na rachunku bakowymA. R.- k.6
OskarżonyP. D.ma 21 lat. Jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie podstawowe bez wyuczonego zawodu.
Oskarżony był w przeszłości dwukrotnie karany sądownie.
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II K 609/12, prawomocnym z dniem 12 września 2013 r.,P. D.został skazany za czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., za czyn zart. 158 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., za czyn zart. 224 § 2 k.k.oraz za czyn zart. 226 § 1 k.k.na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby.
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II K 334/14, prawomocnym z dniem 26 lipca 2014 r.,P. D.został skazany za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Wyrokiem tym wymierzono mu również karę grzywny.

Dowód:

- dane  osobopoznawcze  - k.29
- dane o karalności - k. 33-34
- odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 4 września 2013 r.,
sygn. akt II K 609/12 k.38-40, 41-43
Sąd zważył, co następuje:
W przedmiotowej sprawie do tutejszego Sądu wpłynął wniosek prokuratora (k.78-80) o wydanie, na zasadzieart. 335 § 1 k.p.k., bez przeprowadzenia rozprawy, wyroku skazującego wobecP. D., któremu zarzucono popełnienie czynu zart. 278 § 1 k.k.iart. 278 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., a także czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
OskarżonyP. D.w toku postępowania przygotowawczego (k. 29-30), przesłuchany w dniu 23 lipca 2015 r., przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu wyjaśniając, iż działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą wszedł na jedną z posesji, a następnie zszedł do piwnicy jednego z domów jednorodzinnych gdzie znajdował się osobny lokal mieszkalny. Korzystając z okoliczności, iż drzwi do tego mieszkania były otwarte zabrał w celu przywłaszczenia torbę z laptopem, w której jak się później okazało był również twardy dysk, karta bankomatowa i pieniądze. Oskarżony wskazał ponadto, iż na pobliskiej pętli tramwajowej, korzystając ze skradzionej wcześniej karty bankomatowej zakupił jedzenie i papierosy, po czym kartę wyrzucił doO.. Oskarżony nie wniósł żadnych zarzutów, co do treści protokołu przesłuchania z dnia 23 lipca 2015 r. (k. 30 verte).
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyP. D.w dniu 23 lipca 2015 r. wniósł (k.31) o nieprzeprowadzenie rozprawy i orzeczenie kary w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a następnie w dniu 1 grudnia 2015 r. oświadczył (k.61), że w związku z prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem poddaje się dobrowolnie jednostkowej karze 6 miesięcy pozbawienia wolności za pierwszy z zarzucanych mu czynów, jednostkowej karze 8 miesięcy pozbawienia wolności za drugi z zarzucanych mu czynów oraz karze łącznej za te czyny w wymiarze 1o miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania przy jednoczesnym zwolnieniu z kosztów i opłat sądowych.
W ocenie Sądu, w świetle zebranego w toku postępowania przygotowawczego materiału dowodowego wyjaśnienia oskarżonego nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, a jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, tj. w zeznaniach świadka – pokrzywdzonejA. R.(k.4-5), która wskazała na czas i miejsce kradzieży oraz podała wartość skradzionych jej przedmiotów, a także w wydruku z historii operacji na jej rachunku bankowym prowadzonym przez(...) Bank (...)(k.6).
Sąd nie znalazł również podstaw do kwestionowania autentyczności i mocy dowodowej zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów w postaci danych o karalności oskarżonego czy odpisu wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 4 września 2013 r.
W ocenie Sądu okoliczności popełnienia zarzucanegoP. D.czynu nie budzą zatem wątpliwości, zaś postawa oskarżonego, który przyznał się do jego popełnienia wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięta mimo nieprzeprowadzenia rozprawy.
W świetle wyjaśnień samego oskarżonego nie ulegało wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona przestępstwa kradzieży sankcjonowanego przepisemart. 278 § 1 k.k.i przestępstwa kradzieży zart. 278 § 5 k.k.karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego.
Dyspozycjęart. 278 § 1 k.k.wypełnia ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą. Kradzież jest przestępstwem umyślnym o charakterze kierunkowym, którego można dopuścić się jedynie w zamiarze bezpośrednim - w celu przywłaszczenia. Cel przywłaszczenia oznacza zamiar postąpienia z przedmiotem zaboru, tak, jakby się było jego właścicielem (włączenia do swego stanu posiadania, sprzedaży, zużycia, podarowania innej osobie, a nawet porzucenia - por. wyrok SN z dnia 5 maja 1999 r., sygn. akt V KKN 406/97, Orz. Prok. I Pr. 2000, nr 4, poz. 6). Przez zabór należy rozumieć z kolei wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby nią władającej (właściciela, posiadacza lub dzierżyciela) i objęcie we własne władanie. Chodzi tutaj o faktyczne władztwo nad rzeczą, które w wyniku zaboru zostaje, wbrew woli posiadacza, naruszone. Dyspozycjęart. 278 § 5 k.k.wypełnia natomiast ten, kto kradnie kartę uprawniającą do podjęcia pieniędzy z bankomatu.
Oskarżony zabierając z mieszkaniaA. R.należące do niej laptopmarki A.z torbą, dysk twardy zewnętrzny, portfel, pieniądze, kartę bankomatową(...) Bank (...)i kartęM.działał z zamiarem przywłaszczenia tych rzeczy. Oczywista, w ocenie Sądu, pozostaje również wina oskarżonego, który zarzucanego mu czynu dokonał będąc niewątpliwie świadomym jego bezprawności. Nie znajdował się również w anormalnej sytuacji motywacyjnej.
Podobnie w świetle wyjaśnień samego oskarżonego nie ulega wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona przestępstwa oszustwa sankcjonowanego przepisemart. 286 § 1 k.k.
Dyspozycjęart. 286 § 1 k.k.wypełnia bowiem ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przy czym stronę podmiotową oszustwa stanowi zamiar bezpośredni. Jest to tak zwane przestępstwo kierunkowe, co jednoznacznie wynika z użytego przez ustawodawcę wyrażenia „w celu osiągnięcia korzyści majątkowej”.
W przedmiotowej sprawie oskarżony dokonując zakupów przy pomocy wcześniej skradzionejA. R.karty bankomatowej zrealizował znamiona przestępstwa oszustwa stypizowanego wart. 286 § 1 k.k.Również i tego czynu oskarżony dopuścił się będąc świadomym jego bezprawności, wprowadza bowiem w błąd co do własności karty, a co za tym idzie tego, kto jest dysponentem zgromadzonych na rachunku środków.
Zastrzeżeń Sądu nie budzi też uzgodniona pomiędzy oskarżonym a Prokuratorem kara w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności za pierwszy z zarzucanych mu czynów oraz 8 miesięcy pozbawienia wolności za drugi z zarzucanych mu czynów. Za takim stwierdzeniem przemawia w szczególności wartość szkody oraz brak jej naprawienia nawet w najmniejszej części. Okolicznością obciążającą jest również dwukrotna uprzednia karalność oskarżonego oraz fakt, iż dopuścił się zarzucanych mu czynów w niedługim czasie po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II K 609/12, którym został skazany na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby oraz wyroku tego Sądu z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II K 334/14, którym został skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Popełnienie przez oskarżonego kolejnych przestępstw w okresie próby jednoznacznie świadczy o jego zdemoralizowaniu oraz o lekceważącym stosunku oskarżonego do obowiązujących norm prawnych,
Odnosząc się do wymierzonej oskarżonemu, a wnioskowanej przez Prokuratora po uzgodnieniu z oskarżonym, kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania należy wskazać, iż z uwagi na okoliczność, iż czyny oskarżonego zostały popełnione w krótkim odstępie czasowym oraz godzą w to samo dobro prawnie chronione zachodzą przesłanki do zastosowania zasady asperacji.
Mając na względzie powyższe okoliczności należy uznać zaproponowaną przez Prokuratora, a uzgodnioną wcześniej zP. D., karę za adekwatną do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów. W tym miejscu należy zauważyć, iż w świetleart. 69 § 1 k.k.warunkowe zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności byłoby niemożliwe, albowiem w czasie popełnienia przestępstwa oskarżony był już, i to dwukrotnie skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Trzeba też wskazać, że złożenie wniosku w trybieart. 335 k.p.k.ma swoje także dalej idące konsekwencje. Jak bowiem wynika zart. 447 § 5 k.p.k., podstawą apelacji nie mogą być zarzuty określone wart. 438 pkt 3 i 4, związane z treścią zawartego porozumienia, o którym mowa wart. 343 k.p.k.Oznacza to, że zarzuty odwołującego się nie mogą dotyczyć ani błędu w ustaleniach faktycznych, ani rażącej niewspółmierności kary. Oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czyn i stan faktyczny nie budził wątpliwości ani w postępowaniu przygotowawczym, ani w postępowaniu przed Sądem,per facta concludentiajest on zatem tym, który stanowi o opisie i kwalifikacji czynu. Kwestia wysokości kary jest kompromisem między oczekiwaniem skazanego a wolą oskarżyciela zaakceptowanym przez Sąd.
Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego, Sąd, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., zgodnie z wnioskiem Prokuratora, zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.