Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 113/16
Data wyroku: 2016-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Jerzy Skorupka, Grzegorz Kapera
Słowa kluczowe: Swobodna Ocena Dowodów
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygnatura akt II AKa 113/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 czerwca 2016 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka (spr.)
Sędziowie: SSA Grzegorz Kapera
SSA Witold Franckiewicz
Protokolant: Beata Sienica
przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej Urszuli Piwowarczyk - Strugały

po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r.
sprawyL. B.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw związku zart. 12 kkw zw. zart. 91 § 1 kk
iA. B.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw związku zart. 12 kkw zw. zart. 91 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy
z dnia 25 stycznia 2016 r. sygn. akt III K 42/15

I
zaskarżony wyrok wobec oskarżonychL. B.iA. B.utrzymuje w mocy;

II
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze oraz wymierza im opłaty po 180 zł.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 25 stycznia 2016 r., III K 42/15:

I
oskarżonychA. B.iL. B.uznał za winnych popełnienia zarzucanych im w akcie oskarżenia czynów opisanych w punkcie I i II części wstępnej wyroku, z tym ustaleniem, że czynów tych dopuścili się w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 KKoraz, że wartość wyrządzonej czynem II szkody ustalił na kwotę nie mniejszą niż 5.041,04 zł. i za czyny te, na podstawieart. 278§1 KKw zw. zart. 91§1 KKwymierzył każdemu z oskarżonych kary po 1 roku pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 4§1 KKw zw. zart. 69§1 KKiart. 69§2 KKw zw. zart. 70§1 pkt 1 KKwykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności obu oskarżonym warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat,

III
na podstawieart. 46§1 KKorzeczono o obowiązku solidarnego wraz z innymi skazanymi naprawienia szkody(...) SA Zakłady (...)wP.,

IV
na podstawieart. 627 KPKorzeczono o kosztach procesu.

Wymieniony wyrok zaskarżył apelacją obrońca oskarżonegoL. B.adw.P. P.w całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ nas treść orzeczenia, a mianowicie:

1
art. 4 KPK,art. 7 KPK,art. 92 KPK,art. 410 KPKpolegającą na naruszeniu zasad obiektywizmu, przekroczeniu zasad swobodnej oceny dowodów w postaci wyjaśnień i zeznań:Ł. K.,A. F.,B. G.iA. W.z całkowitym pominięciem wyjaśnień i zeznań:P. K.,K. K.,A. S.,T. Ż.,J. Z.,A. K.oraz z całkowitym pominięciem okoliczności, że zeznania te są ze sobą sprzeczne, były wielokrotnie zmieniane, a świadkowie w odmienny sposób opisywali popełnienie przestępstwa, a w toku postępowania sądowego nie podtrzymali wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, które to uchybienia doprowadziły do dowolnych ustaleń, że:

⚫

oskarżonyL. B.iA. B.postanowili wykopać znaczną część kabla energetycznego i teletechnicznego biegnących podziemnymi kanałami w lesie od szybów głównych do szybów peryferyjnych oraz, że do dokonania tych czynności najęliA. W.,B. G.orazT. Ż.i w ten sposób dokonali kradzieży nie mniej niż 199 m. kabla teletechnicznego, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie takich ustaleń i przypisania oskarżonemuL. B.zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów,

oskarżonyL. B.w okresie od października 2010 r. do kwietnia 2011 r. wspólnie zA. B.,B. G.iA. W.dokonał kradzieży nie mniej niż 199 m. przewodu telefonicznego, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie takich ustaleń i przypisania mu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów,

2
art. 4 KPK,art. 92 KPKiart. 410 KPKpolegającą na naruszeniu zasady obiektywizmu, przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, prowadzącą do dowolnego ustalenia wysokości szkody poniesionej przez pokrzywdzonego, gdy materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie długości kabla skradzionego przez „grupęA. B.”, a sposób wyliczenia szkody przez biegłego sądowego jest sprzeczny zart. 361§1 KC.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieL. B.od przypisanych mu przestępstw.
Wymieniony wyrok zaskarżył w całości także obrońcaA. B., zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ nas treść orzeczenia, a mianowicie:

1
art. 4 KPK,art. 7 KPK,art. 92 KPK,art. 410 KPKpolegającą na naruszeniu zasad obiektywizmu, przekroczeniu zasad swobodnej oceny dowodów w postaci wyjaśnień i zeznań:Ł. K.,A. F.,T. F.,B. G.iA. W.z całkowitym pominięciem wyjaśnień i zeznań:P. K.,K. K.,A. S.,T. Ż.,J. Z.,A. K.oraz z całkowitym pominięciem okoliczności, że zeznania te są ze sobą sprzeczne, były wielokrotnie zmieniane, a świadkowie w odmienny sposób opisywali popełnienie przestępstwa, a w toku postępowania sądowego nie podtrzymali wyjaśnień z postępowania przygotowawczego, które to uchybienia doprowadziły do dowolnych ustaleń, że:

⚫

oskarżonyA. B.iL. B.postanowili wykopać znaczną część kabla energetycznego i teletechnicznego biegnących podziemnymi kanałami w lesie od szybów głównych do szybów peryferyjnych oraz, że do dokonania tych czynności najęliA. W.,B. G.orazT. Ż.i w ten sposób dokonali kradzieży nie mniej niż 199 m. kabla teletechnicznego, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie takich ustaleń i przypisania oskarżonemuL. B.zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów,

oskarżonyA. B.w okresie od października 2010 r. do kwietnia 2011 r. wspólnie zL. B.,B. G.iA. W.dokonał kradzieży nie mniej niż 199 m. przewodu telefonicznego, gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na dokonanie takich ustaleń i przypisania mu zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów,

2
art. 4 KPK,art. 92 KPKiart. 410 KPKpolegającą na naruszeniu zasady obiektywizmu, przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, prowadzącą do dowolnego ustalenia wysokości szkody poniesionej przez pokrzywdzonego, gdy materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie długości kabla skradzionego przez „grupęA. B.”, a sposób wyliczenia szkody przez biegłego sądowego jest sprzeczny zart. 361§1 KC.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieA. B.od przypisanych mu przestępstw.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Obie apelacje są bezzasadne. Sąd Okręgowy w Legnicy nie dopuścił się obrazy wskazanych w apelacjach przepisów, a fakty istotne dla rozstrzygnięcia o odpowiedzialności obu oskarżonych ustalił prawidłowo, na podstawie dowodów ujawnionych na rozprawie głównej.
Odnośnie do pierwszego czynu opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku, w apelacji oskarżonegoL. B.podnosi się, żeŁ. K., którego zeznania są podstawą dokonanych ustaleń faktycznych miał powody, aby pomówićL. B., gdyż również był oskarżony o kradzież kabla energetycznego. Poza tym, sąda quodowolnie ocenił zeznaniaŁ. K., nie uwzględniając, że są one zmienne i mało dokładne. Sąd nie ocenił też zeznańT. Ż.. W apelacji oskarżonegoA. B.dodaje się, że na rozprawie głównejJ. Z.zeznał, że nie kradł kabla wspólnie z tym oskarżonym.
Odnośnie do drugiego czynu opisanego w części wstępnej zaskarżonego wyroku, w apelacjiL. B.wskazuje się na niespójność wyjaśnieńB. G., których nie dostrzegł sąda quooraz, żeB. G.,A. W.iP. K.nie podali, że w kradzieży kabla współdziałał z nimiA. B.(pomimo, że apelacja pochodzi odL. B., odnosi się doA. B.).
W drugiej apelacji, odnośnie do ww. czynu podniesiono zasadniczo takie same uwagi.
W obu apelacjach kwestionuje się także poprawność opinii biegłego sądowego dotyczącej wartości skradzionego kabla.
Stwierdzić zatem należy, że apelujący ignorują fakt, że ustalenia o winie obu oskarżonych sąda quooparł na dowodach z wyjaśnieńB. G.,A. W.,Ł. K.orazA.iT. F., którzy w odrębnych postępowaniach karnych, przyznając się do winy, zostali skazani za kradzież rzeczonych kabli wspólnie i w porozumieniu zA. B.iL. B.na szkodę(...) SA Zakłady (...)wP.. W wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz w postępowaniu głównym w odrębnych postępowaniach, a także w czasie wizji lokalnej wymienione osoby potwierdziły, że do wykopania kabla zostali namówieni przezA. B., który dostarczył im narzędzia, przywoził jedzenie oraz nadzorował pracę. Przy wykopywaniu kabli pracował synA. L.B.. Co prawda, na rozprawie głównej w rozpoznawanej sprawie, wymienione osoby występując w charakterze świadków odwołały wcześniejsze wyjaśnienia, lecz sąd pierwszej instancji nie dał wiary tym zeznaniom, ustalając fakty relewantne dla rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnejA.iL. B.na podstawie wyjaśnieńB. G.,A. W.,Ł. K.orazA.iT. F..
Ocena zeznań wymienionych świadków oraz złożonych przez te osoby wcześniejszych wyjaśnień mieści się w granicach wyznaczonych dyrektywą swobodnej oceny dowodów określonej wart. 7 KPK. Dokonana została na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
Wbrew twierdzeniom zawartym w obu apelacjach, sąda quonie pominął zeznańJ. Z.,A. S.,K. K.. Co prawda, w części motywacyjnej sądmeritinie odnotował zeznańP. K.,T. Ż.iA. K., co stanowi uchybienie normie zart. 424§1pktKPK, wymagającej m.in. wskazania, dlaczego sąd nie uznał dowodów przeciwnych faktom, które uznał za udowodnione, ale w obu apelacjach nie wykazano, czy, a jeżeli tak, to jakie, miało to znaczenie dla zaskarżonego orzeczenia.
Odnośnie do zarzutu obrazy przepisuart. 4 KPKzważyć należy, że ze względu na gwarancyjny charakter zasady obiektywizmu wyrażonej w cytowanym przepisie, dla wykazania jej obrazy, konieczne jest wskazanie naruszenia konkretnej normy procesowej, czego w żadnej apelacji nie uczyniono. Przepisart. 4 KPKwyraża wszak jedynie ogólną zasadę postępowania, nie nakazując, ani nie zakazując sądowi konkretnego sposobu procedowania, co w konsekwencji sprawia, że naruszenieart. 4 KPKnie może stanowić samodzielnej podstawy zarzutu apelacyjnego.
Pozbawiony racji jest zarzut obrazy przepisuart. 410 KPKiart. 92 KPK. Pierwszy przepis wymaga, aby podstawę wyroku stanowił całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej. Istotą tej regulacji jest to, aby wydając wyrok sąd opierał się jedynie na tym, co zostało ujawnione na rozprawie, a nie na tym, czego nie ujawniono na tym forum, a także to, że wyroku nie wolno wydać na podstawie części materiału dowodowego, gdyż wyrok musi być oparty na analizie całokształtu ujawnionych okoliczności. Naruszenie wymienionego przepisu stanowi oparcie się przez sąd na dowodach, które nie zostały ujawnione, a tym samym nie zostały zaliczone do materiału dowodowego mogącego stanowić podstawę dokonywanych ustaleń faktycznych. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca. W żadnej apelacji nie wskazuje się, że sąd oparł wyrok na dowodach, które nie zostały ujawnione na rozprawie. Przepisart. 410 KPK(takżeart. 424 KPK) nie nakłada na sąd orzekający obowiązku przywołania w uzasadnieniu wyroku wszystkich bez wyjątku dowodów. Sądmeriti, mając na względzie całokształt przeprowadzonych dowodów i okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej, zgodnie z zasadą swobodnej ich oceny, ma prawo oprzeć się na jednych, a pominąć inne, gdy ich treść jest zbieżna. W razie sprzeczności w treści dowodów, powinnością sądu jest wskazanie tych dowodów, na których się oparł oraz podanie, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Wbrew twierdzeniom apelacji, sąda quoprawidłowo ustalił ilość skradzionych kabli oraz ich wartość. W tych kwestiach, sąd oparł się na pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego, którą uznał za pełną, jasną i niesprzeczną, przyjmując korzystną dla oskarżonych wartość złomową odzyskanych przez nich metali z wykopanych kabli.
Mając na względzie wymienione okoliczności orzeczono, jak na wstępie.
SSA Grzegorz Kapera SSA Jerzy Skorupka SSA Witold Franckiewicz