Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 101/15
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Fudali
Teza: Wymagane przez art.30 § 4 k.p. wskazanie przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony nie stanowi elementu treści oświadczenia woli pracodawcy o wypowiedzeniu. Sprzeczne z wymienionym art.30 § 4 k.p. jest wskazanie przez pracodawcę przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę, w piśmie doręczonym pracownikowi później niż złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy.

Sygn. akt IV P 101/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 września 2016 roku
Sąd Rejonowy - Sąd Pracy w Ząbkowicach Śląskich IV Wydział Pracy
w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Fudali
Protokolant: Bernadetta Mączka
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 roku w Ząbkowicach Śląskich
na rozprawie
sprawy z powództwa:J. Z.
przeciwko:(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.

o zapłatę odprawy pieniężnej

I
zasądza od strony pozwanej(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.na rzecz powodaJ. Z.kwotę 13.000,00 (słownie: trzynaście tysięcy) złotych tytułem odprawy pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia01 października 2015 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.638,75 (słownie: trzy tysiące sześćset trzydzieści osiem złotych siedemdziesiąt pięć groszy) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
nakazuje stronie pozwanej(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich kwotę 678,38 (słownie: sześćset siedemdziesiąt osiem złotych trzydzieści osiem groszy) złotych tytułem kosztów sądowych w sprawie;

IV
wyrokowi w punkcie I do kwoty 6.500,00 złotych nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt IV P 101/15

UZASADNIENIE
PowódJ. Z.w pozwie skierowanym przeciwko stronie pozwanej(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.wniósł o zasądzenie od pozwanego pracodawcy na swoją rzecz kwoty 13.000,00 zł wraz z odsetki ustawowymi liczonymi od dnia 1 października 2015 r. do dnia zapłaty tytułem odprawy pieniężnej w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia w związku z rozwiązaniem przez pozwanego łączącego strony stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika.
Ponadto powód w/w pozwem domagał się zasądzenia od strony pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
Uzasadniając tak zgłoszone żądania powód wskazał, iż był zatrudniony u pozwanego pracodawcy od dnia 7 stycznia 2010 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, przy czym z dniem 1 października 2014 r. pozwany powierzył powodowi obowiązki pracownicze na stanowisku specjalisty ds. produkcji, kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy i za wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 6.500,00 zł brutto.
Kolejno powód podniósł, iż pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. pozwany rozwiązał z nim bezterminową umowę o pracę z zachowaniem 3-miesiecznego okresu wypowiedzenia, który upłynął z dniem 30 września 2015 r. i zgodnie z otrzymanym jak wyżej wypowiedzeniem jego przyczyną były zmiany organizacyjne w zakładzie pracy.
Powód, jak następnie wyjaśnił, nie odwoływał się od tak otrzymanego wypowiedzenia do sądu pracy.
Zdaniem powoda, w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych.
I tak zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych, przepisy art. 5 ust. 3 – 7 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1.
W ocenie powoda, w chwili rozwiania z nim stosunku pracy pozwany zatrudniał więcej niż 20 pracowników, jak również wskazana w wypowiedzeniu z dnia 11 czerwca 2015 r. przyczyna rozwiązania łączącej strony umowy o pracę, tj. zmiany organizacyjne w zakładzie pracy, jest przyczyną niedotyczącą pracownika.
Wobec powyższego powód stoi w niniejszej sprawie na stanowisku, że wyczerpane zostały przesłanki, od których zależy prawo do odprawy pieniężnej należnej zwolnionemu pracownikowi.
Powód uważa zatem, że mając na względzie jego okres zatrudnienia u pozwanego pracodawcy, tj. od dnia 7 czerwca 2010 r., a także ustaloną od dnia 1 października 2014 r. wysokość należnego mu miesięcznego wynagrodzenia za pracę w kwocie 6.500,00 zł, nabył więc na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych prawo do odprawy pieniężnej w wysokości 13.000,00 zł, odpowiadającej jego 2-miesięcznemu wynagrodzeniu za pracę, z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia rozwiązania pomiędzy stronami stosunku pracy.
Podsumowując powód stwierdził, że jego roszczenie znajduje oparcie w obowiązujących przepisach ustawy o zwolnieniach grupowych, zaś pozwany, pomimo pisemnego wezwania go przez powoda, do dnia dzisiejszego nie uregulował żądanej odprawy pieniężnej, co w konsekwencji czyni powództwo koniecznym i uzasadnionym.
Strona pozwana(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP.wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego pracodawcy kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
W ocenie pozwanego, powództwo jest oczywiście bezzasadne.
Strona pozwana w pierwszej kolejności wyjaśniła, iż powód był jej pracownikiem zatrudnionym początkowo na stanowisku kierowcy – konwojenta, a następnie specjalisty ds. produkcji i kierowcy, zaś do jego obowiązków pracowniczych należało m.in. planowanie oprysków roślin, planowanie i rozdzielanie pracy pracownikom pracującym w polu, prowadzenie kart oprysków, organizacja prac polowych w zakresie zaopatrzenia w paliwo, środki ochrony roślin i sprzęt rolniczy, jak również sprawdzanie jakości wykonywanych prac.
Pozwany przyznał także, że łączący strony stosunek pracy ustał z powodu jego rozwiązania przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
Kolejno pozwany podniósł, iż przyczyną rozwiązania z powodem umowy o pracę nie były ,, zmiany organizacyjne w zakładzie pracy”, lecz ,, złe wykonywanie obowiązków służbowych” i w tej sytuacji oczywistym jest, że w przedmiotowej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych, a zatem dochodzone pozwem świadczenie jest powodowi nienależne.
Strona pozwana wyjaśniła, iż w istocie na doręczonym powodowi oświadczeniu pracodawcy zatytułowanym ,, Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem” z dnia 11 czerwca 2015 r. jako przyczynę wypowiedzenia wskazano ,, zmiany organizacyjne w zakładzie pracy”, jednakże, przyczyna ta została omyłkowo podana poprzez automatyczne wygenerowanie przez system informatycznej obsługi kadrowo - płacowej ze słownika stworzonego przez program.
Pozwany pracodawca wskazał zatem, że rzeczywista przyczyna rozwiązania z powodem umowy o pracę została podana w doręczonym powodowi dokumencie z dnia 15 października 2015 r. zatytułowanym ,, Sprostowanie do umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 2015-06-11” i było nią złe wykonywanie obowiązków służbowych przez powoda.
W tym aspekcie sprawy pozwany podkreślił, że nienależyte zaangażowanie w pracę powód wykazywać zaczął w okresie ostatniego roku jego zatrudnienia, a w szczególności brak zorganizowania przez powoda podlewania zakupionych za kwotę 105.114,08 zł sadzonek pora tuż po ich wysadzeniu na plantacji, naraziło stronę pozwaną na straty sięgające ok. 30 % z powodu braku przyjęcia się roślin (zeschnięcia), a to z kolei ostatecznie przesądziło o rozwiązaniu z powodem stosunku pracy.
Nadto, w ocenie pozwanego pracodawcy, brak należytego zaangażowania powoda związany był z podjęciem przez niego współpracy zfirmą (...)A. T.wB..
Pozwany stwierdził kolejno, iż błąd we wskazaniu przyczyny wypowiedzenia dostrzeżony został przez pracodawcę wówczas, gdy powód wystąpił o sprostowanie świadectwa pracy, a dodatkowo zauważył, że od doręczonego oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, w tym także sprostowanego, powód nie odwołał się do sądu pracy.
Strona pozwana wskazała również, że jeśliby rzeczywistą przyczyną wypowiedzenia powodowi umowy o pracę były zmiany organizacyjne w zakładzie pracy, to stanowisko pracy powoda przestałoby istnieć, a jego obowiązki zostałyby przekazane innym pracownikom.
Tymczasem po rozwiązaniu z powodem umowy o pracę, pozwany zgłosił w Urzędzie Pracy wZ.oraz zlecił(...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.wykonanie usługi rekrutacji i selekcji m.in. na stanowisko zajmowane dotychczas przez powoda, z tożsamym zakresem obowiązków jakie powód faktycznie wykonywał, tj. agronoma.
Ze względów wyżej przedstawionych, pozwany pracodawca stoi zatem na stanowisku, że powództwo jest bezzasadne i jako takie powinno być oddalone w całości.
Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:
PowódJ. Z.został zatrudniony u pozwanego pracodawcy(...) Sp. z o.o.z siedzibą wP., a ściślej u jego poprzednika prawnego, na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony począwszy od dnia 7 stycznia 2010 r. na stanowisku kierowcy – konwojenta w wymiarze 1/8 etatu.
Z dniem 1 października 2014 r. , stosownym aneksem do w/w bezterminowej umowy o pracę, pozwany powierzył powodowi obowiązki pracownicze na stanowisku specjalisty ds. produkcji – kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy i za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 6.500,00 zł miesięcznie.
Kolejnym aneksem do łączącej strony umowy o pracę pozwany pracodawca przyznał powodowi z dniem 1 kwietnia 2015 r. dodatkowy składnik wynagrodzenia w postaci ,,prowizji od wielkości upraw: 100,00 zł od każdego ha upraw będących własnością bądź dzierżawionych przez spółkę, płatnej w dwóch transzach do końca czerwca i końca grudnia każdego roku”.
Pozwany pracodawca nie określił na piśmie zakresu czynności i obowiązków pracowniczych powoda na stanowisku pracy specjalisty ds. produkcji.
dowód: przesłuchanie powodaJ. Z.k. 141 – 142, akta osobowe powoda – umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony w dniu 7 stycznia 2010 r., aneks do umowy o pracę zawarty w dniu 1 października 2014 r., aneks do umowy o pracę zawarty w dniu 1 kwietnia 2015 r.
W pozwanej spółce w okresie od dnia 6 lipca 2013 r. do dnia 11 października 2014 r. była zatrudnionaM. S.na stanowisku agronoma w pełnym wymiarze czasu pracy, która to pracownica posiadała wymagane, specjalistyczne kwalifikacje do wykonywania obowiązków pracowniczych na tym stanowisku pracy.
dowód: akta osoboweM. S.– świadectwo pracy z dnia 14 października 2014 r., dyplom ukończenia studiów w formie stacjonarnej na kierunku ogrodnictwo z dnia 18 lutego 2011 r.
Na początku miesiąca czerwca 2015 r. w pozwanym przedsiębiorstwie rozpoczął się proces sadzenia zakupionych w Niemczech sadzonek selera.
Czynności te były wykonywane przez około 2 – 3 tygodnie.
Do momentu, kiedy powód rozpoczął korzystanie z udzielonego mu urlopu wypoczynkowego w miesiącu czerwcu 2015 r. udało się wysadzić około 1/3 zakupionych jak wyżej sadzonek selera.
Panujące w tym czasie wysokie temperatury oraz brak podlania posadzonych na plantacji sadzonek selera spowodowało, że część roślin nie przyjęła się, gdyż uległa zeschnięciu.
Pracownikiem pozwanej spółki odpowiedzialnym w tym czasie za zorganizowanie podlewania posadzonych roślin byłŁ. G..
dowód: zeznania świadkówP. R.k. 109 odwr. – 110,M. M.k. 110 – 110 odwr., przesłuchanie powodaJ. Z.k. 141 – 142.
W dniu 8 czerwca 2015 r. , podczas spotkania z pracownika pozwanej spółki, jej Prezes ZarząduA. S.przekazał informację, iż powód nie będzie już pracownikiem strony pozwanej i zostanie zwolniony z pracy.
Na tym spotkaniuA. S.nie zgłaszał wobec powoda zastrzeżeń odnośnie niewłaściwego wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych.
dowód: zeznania świadkówM. M.k. 110 – 110 odwr.,P. S.k. 110 odwr. – 111, przesłuchanie powodaJ. Z.k. 141 – 142.
Pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. pozwany pracodawca złożył powodowi oświadczenie, w którym wskazał, że rozwiązuje zawartą pomiędzy stronami w dniu 7 stycznia 2010 r. umowę o pracę na czas nieokreślony z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynie w dniu 30 września 2015 r., zaś jako przyczynę swojej czynności w tym przedmiocie pozwany podał ,,zmiany organizacyjne w zakładzie pracy”.
Pismo dotyczące rozwiązania z powodem umowy o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, przygotowała pracownica pozwanej spółki zatrudniona na stanowisku księgowej –L. S., a następnie tak przygotowane pismo w imieniu pozwanego pracodawcy podpisał Prezes Zarządu strony pozwanej –A. S..
Powód, prawidłowo pouczony o przysługującym mu w tym zakresie prawie, nie odwołał się do sądu pracy od tak dokonanego przez pracodawcę wypowiedzenia umowy o pracę.
Pozwany w/w pismem z dnia 11 czerwca 2015 r. zwolnił jednocześnie powoda z obowiązku wykonywania pracy – po wykorzystaniu przez powoda przysługującego mu zaległego i bieżącego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 74 dni ( 592 godz.) oraz 3 dni na poszukiwanie pracy.
Z uwagi na powyższe powód począwszy od dnia 12 czerwca 2015 r. nie świadczył już pracy na rzecz pozwanej spółki.
dowód: zeznania świadkaL. S.k. 108 odwr. – 109 odwr., przesłuchanie stron k. 141 – 142, akta osobowe powoda – pismo pozwanego pracodawcy z dnia 11 czerwca 2015 r. dot. rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem.
W wydanym powodowi świadectwie pracy z dnia 6 października 2015 r., pozwany wpunkcie 3przedmiotowego świadectwa zawarł informację, że łączący strony stosunek pracy ustał w wyniku: ,, za wypowiedzeniem, z powodu złego wykonywania obowiązków służbowych (art. 30 pkt 2 KP)”.
Powód kwestionując powyższy zapis świadectwa pracy odnośnie podanej tam przyczyny rozwiązania stosunku pracy, uruchomił procedurę przewidzianą w art. 97 § 21k.p a zmierzającą do sprostowania tegoż dokumentu w tym zakresie, przesyłając pracodawcy drogą pocztową stosowny wniosek w dniu 12 października 2015 r., a następnie wnosząc powództwo do sądu pracy.
Ostatecznie pozwany uwzględnił żądanie powoda i w dniu 3 listopada 2015 r. dokonał sprostowania świadectwa pracy powoda w postulowanym przez niego zakresie, zamieszczając w punkcie 3 tegoż dokumentu informację, że stosunek pracy ustał w wyniku: ,, za wypowiedzeniem przez pracodawcę (art. 30 § 1 pkt 2 KP)”.
dowód: pismo pozwanego pracodawcy z dnia 3 listopada 2015 r. k. – 11, pismo procesowe pozwanego z dnia 4 listopada 2015 r. – odpowiedź na pozew powoda o sprostowanie świadectwa pracy złożony w sprawie o sygn. akt IV P 93/15 k. – 41, akta osobowe powoda – świadectwo pracy z dnia 6 października 2015 r., wniosek powoda z dnia 12 października 2015 r. o sprostowanie świadectwa pracy wraz potwierdzeniem nadania i odbioru przesyłki poleconej, pozew powoda z dnia 23 października 2015 r. o sprostowanie świadectwa pracy, sprostowane świadectwo pracy z dnia 3 listopada 2015 r.
Pismem z dnia 15 października 2015 r. , które zostało nadane w urzędzie pocztowym przesyłką priorytetową na adres siedziby pozwanej spółki w tym samym dniu, powód wezwał stronę pozwaną do zapłaty spornej odprawy pieniężnej w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia za pracę wraz z odsetkami ustawowymi.
Pozwany pracodawca, w odpowiedzi na powyższe wezwanie powoda, pismem z dnia 20 października 2015 r. odmówił zapłaty przedmiotowej odprawy.
dowód:akta osobowe powoda – pisemne wezwanie do zapłaty z dnia 15 października 2015 r. wraz z kopertą, pismo pozwanego pracodawcy z dnia 20 października 2015 r. wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru przesyłki poleconej.
Pismem z dnia 15 października 2015 r. zatytułowanym ,, Sprostowanie do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 11 czerwca 2015 r.” pozwany poinformował powoda, że prostuje pomyłkę zawartą w przedmiotowym dokumencie (oświadczeniu) w zakresie wskazanej tam przyczyny wypowiedzenia powodowi umowy o pracę, którą było ,, złe wykonywanie obowiązków służbowych”, a nie jak omyłkowo podano ,, zmiany organizacyjne w zakładzie pracy”.
Wyżej wskazane pismo pozwanego z dnia 15 października 2015 r. zostało doręczone powodowi za pośrednictwem poczty w dniu 19 października 2015 r.
dowód: zeznania świadkaL. S.k. 108 odwr. – 109 odwr., przesłuchanie stron k. 141 – 142, akta osobowe powoda – pismo pozwanego pracodawcy z dnia 15 października 2015 r. zatytułowane ,,Sprostowanie do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 11 czerwca 2015 r.” wraz z potwierdzeniem odbioru przesyłki poleconej.
W dniu 19 czerwca 2015 r. pozwany pracodawca zleciłfirmie (...) Sp. z o.o.z siedzibą wS.wykonanie usługi rekrutacji i selekcji kandydatów na stanowisko pracy agronoma.
dowód: zlecenie usługi rekrutacji i selekcji z dnia 19 czerwca 2015 r. k. 44 – 47.
W dniu 11 czerwca 2015 r. Powiatowy Urząd Pracy wZ.przyjął ofertę pracy przedstawioną przez pozwaną spółkę na stanowisko pracy agronoma.
Pozwany pracodawca wymagał od kandydata m.in. posiadania wyższego wykształcenia ( preferowane wykształcenie kierunkowe –Akademia Rolnicza (...)) oraz doświadczenia w uprawie marchwi, cebuli i pora.
Oferta ta została wycofana w dniu 7 września 2015 r.
Z powodu braku kandydatów spełniających wymagania stawiane przez pozwanego, Powiatowy Urząd Pracy wZ.nie skierował żadnej osoby.
dowód: pismo Powiatowego Urzędu Pracy wZ.z dnia 4 stycznia 2016 r. k. – 50.
Po rozwiązaniu z powodem umowy o pracę przez pozwanego pracodawcę na jego stanowisko pracy nie został zatrudniony inny pracownik.
W wyniku przeprowadzonej reorganizacji w pozwanym zakładzie pracy, dotychczasowe obowiązki pracownicze powoda na stanowisku specjalisty ds. produkcji zostały przejęte przez pracowników pozwanego, tj. w zakresie obowiązków związanych z pracami polowymi przezŁ. G.( zastępcę dyrektora generalnego) i odnośnie obowiązków doradczych związanych z prowadzonymi uprawami przezP. P.( dyrektora generalnego strony pozwanej).
Również Prezes Zarządu pozwanejspółki – (...)wykonywał niektóre, dotychczasowe czynności pracownicze powoda.
dowód: zeznania świadkówP. P.k. 82 – 83,P. R.k. 109 odwr. – 110,M. M.k. 110 – 110 odwr., częściowo zeznania świadkaL. S.k. 108 odwr. – 109 odwr., częściowo przesłuchanie przedstawiciela strony pozwanejA. S.k. – 142.
Dopiero z dniem 26 lutego 2016 r. pozwany pracodawca zatrudnił na stanowisku agronoma w pełnym wymiarze czasu pracy pracownika w osobieM. W..
Z pracownikiem tym została zawarta umowa o pracę na okres próbny trzech miesięcy i aktualnie jego zatrudnienie w pozwanej spółce nie jest dalej kontynuowane.
dowód: przesłuchanie przedstawiciela strony pozwanejA. S.k. – 142, umowa o pracę na okres próbny zawarta w dniu 25 lutego 2016 r. wraz z zakresem czynności k. 105 – 107.
Od dnia 09 października 2015 r. powód jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierownika warsztatu przez pracodawcęA. T.prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.P.U.(...)wB..
dowód: zeznania świadkówA. T.k. – 81 odwr.,P. J.k. – 83, przesłuchanie powodaJ. Z.k. 141 – 142, akta  osobowe powoda dot. zatrudnienia wfirmie (...)– umowa o pracę na okres próbny zawarta w dniu 9 października 2015 r., umowa o pracę na czas określony zawarta w dniu 8 stycznia 2016 r.
W dacie złożenia powodowi przez pozwanego pracodawcę oświadczenia o wypowiedzeniu łączącej strony bezterminowej umowy o pracę, pozwany przedsiębiorca zatrudniał około 40 – 50 pracowników.
dowód: zeznania świadkaL. S.k. 108 odwr. – 109 odwr.
Sąd zważył:
Powództwo, w ocenie sądu pracy, jest zasadne i jako takie podlegało uwzględnieniu w całości.
Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż w orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest już pogląd prawny, że wskazanie w pisemnym oświadczeniu pracodawcy przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy o pracę (art. 30 § 4 k.p.) przesądza o tym, że spór przed sądem pracy toczy się tylko w granicach przyczyny podanej w pisemnym oświadczeniu pracodawcy.
Tym samym pracodawca pozbawiony jest możliwości powoływania się w toku postępowania na inne przyczyny, które również mogłyby uzasadniać wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy o pracę.
Pracodawca jest obowiązany podać przyczynę wypowiedzenia także wtedy, gdy uważa, że jest ona znana pracownikowi i musi ją wskazać najpóźniej w dacie złożenia mu pisemnego oświadczenia w tym przedmiocie ( por. przykładowo wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 października 1998 r., I PKN 434/98, OSNAPiUS 1999, Nr 21, poz. 688, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1998 r., I PKN 423/98, OSNP 1999/24/789, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1999 r., I PKN 319/99, OSNAPiUS 2001, Nr 5, poz. 152, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2009 r., I PK 122/09, LEX nr 1646340).
W wyroku z dnia 21 listopada 2000 r., I PKN 99/00, OSNP 2002/12/287, Sąd Najwyższy stwierdził, że wymagane przezart. 30 § 4 k.p.wskazanie przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony nie stanowi elementu treści oświadczenia woli pracodawcy o wypowiedzeniu. Sprzeczne z wymienionymart. 30 § 4 k.p.jest wskazanie przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę w piśmie doręczonym pracownikowi później niż złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy.
Z kolei w wyroku z dnia 17 listopada 1998 r., I PKN 331/98, OSNP 1999/21/690, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że podanie przez pracodawcę przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę (art. 30 § 4 k.p.) może nastąpić w odrębnym piśmie doręczonym pracownikowi wcześniej lub równocześnie z pismem zawierającym wypowiedzenie umowy.
Przenosząc powyższe poglądy prawne na grunt niniejszej sprawy stwierdzić zatem należy, iż wiążącą strony przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę była przyczyna wskazana przez pozwanego pracodawcę w jego pisemnym oświadczeniu o rozwiązaniu stosunku pracy, skutecznie złożonym powodowi w dniu 11 czerwca 2015 r. , tj. ,, zmiany organizacyjne w zakładzie pracy” i tym samy niedopuszczalne było późniejsze prostowanie, czy też modyfikowanie tej przyczyny, tak jak to uczynił pozwany w swoim piśmie skierowanym do powoda z dnia 15 października 2015 r.
Obowiązujące przepisyKodeksu pracynie przewidują instytucji prawnej dotyczącej ,,sprostowania” wskazanej pracownikowi uprzednio przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie bezterminowej umowy o pracę, a zatem takie postępowanie pozwanego pracodawcy, także w kontekście powołanej, spójnej judykatury sądowej, nie mogło odnieść zamierzonego skutku prawnego.
W tej materii sąd pierwszej instancji podziela zatem stanowisko powoda przedstawione w szczególności w jego piśmie procesowym ( przygotowawczym) z dnia 14 stycznia 2016 r.
Nie można także stracić z pola widzenia, że w/w pismo pozwanego pracodawcy z dnia 15 października 2015 r. zatytułowane ,, Sprostowanie do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 2015-06-11” w zakresie przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie, zostało doręczone powodowi za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 19 października 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, a zatem już nawet po rozwiązania łączącego strony stosunku pracy, albowiem trzymiesięczny okres wypowiedzenia upłynął z dniem 30 września 2015 r.
Z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych wynika również, iż przedmiotowe pismo pozwany pracodawca wystosował do powoda już po tym jak powód wystąpił z wnioskiem z dnia 12 października 2015 r. o sprostowanie świadectwa pracy, a następnie pismem z dnia 15 października 2015 r. wezwał pozwanego pracodawcę o zapłatę spornej odprawy pieniężnej.
Tak więc w świetle powyższego uprawniona jest konstatacja, że przywołane pismo pozwanego z dnia 15 października 2015 r. było w istocie reakcją pracodawcy na skierowane do niego przez powoda wezwanie do zapłaty odprawy pieniężnej, a tym samym zmierzało do uniknięcia przez pozwanego odpowiedzialności z tego tytułu prawnego.
Z tych też względów ma zatem rację powód, że to właśnie ta okoliczność, a nie nieprawidłowe wykonywanie przez powoda obowiązków pracowniczych, skłoniła stronę pozwaną do sporządzenia wskazanego powyżej dokumentu z dnia 15 października 2015 r.
Kierując się zasadami doświadczenia życiowego nie sposób także racjonalnie przyjąć, aby przyczyna wskazana w pisemnym oświadczeniu pozwanego pracodawcy z dnia 11 czerwca 2015 r. miała charakter nierzeczywisty i była jedynie wynikiem popełnionej omyłki.
Wydaje się bowiem wręcz nierealne, aby zarówno osoba, która sporządzała ten dokument, tj. wykwalifikowany pracownik – księgowaL. S., jak i składający na tym dokumencie w imieniu pracodawcy podpisA. S.( Prezes Zarządu pozwanej spółki), nie zauważyli rzekomego błędu, wygenerowanego przez system informatyczny.
Nadto dokument ten był sformułowany w sposób jasny, klarowny i precyzyjny, zaś jego treść nie pozostawiała żadnych wątpliwości interpretacyjnych , w tym także co do podanej tam przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, którą zresztą powód w pełni zaakceptował, nie składając stosownego odwołania do właściwego sądu pracy.
Ze względów wyżej przedstawionych, jako pozbawione waloru wiarygodności i mocy dowodowej sąd uznał zeznania świadkaL. S.i relację przedstawiciela strony pozwanejA. S., jakoby przyczyna wskazana w oświadczeniu pracodawcy z dnia 11 czerwca 2015 r. o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę nie miała charakteru rzeczywistego i była jedynie wynikiem omyłki.
Znamienne są zresztą zeznania świadkaL. S., która podczas przesłuchania na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. m.in. relacjonowała: ,, W czerwcu 2015 roku pan prezes nie wskazał bezpośrednio przyczyny złego wykonywania obowiązków przez powoda i dlatego takiej treści było to wypowiedzenie. We wrześniu, kiedy szykowałam kolejne dokumenty pan prezes twierdził, że wskazał mi tą przyczynę, ja się z tym nie zgadzałam. Stąd to ustne upomnienie ze strony prezesa”.
Niezależnie od powyższego pozwany pracodawca, w ocenie sądu pracy, nie udowodnił w toku przewodu sądowego, aby faktyczną przyczyną wypowiedzenia powodowi umowy o pracę było ,,złe wykonywanie obowiązków służbowych” , tak jak zostało to przedstawione w piśmie pozwanego z dnia 15 października 2015 r. zatytułowanym ,, Sprostowanie do rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 2015-06-11”.
Przede wszystkim przytaczane przez pozwanego w tym zakresie okoliczności w swoisty sposób ewoluowały w trakcie prowadzonego w sprawie postępowania sądowego , co już podważa ich miarodajność.
I tak w piśmie przygotowawczym pozwanego z dnia 8 stycznia 2016 r. zarzuty w tej mierze dotyczyły jedynie ,,braku zorganizowania przez powoda podlewania zakupionych za kwotę 105.114,08 sadzonek pora tuż po jego wysadzeniu na plantacji, co naraziło pozwaną na straty sięgające ok. 30 % z powodu braku przyjęcia się roślin ( zeschnięcia), a to z kolei ostatecznie przesądziło o rozwiązaniu stosunku pracy”, by następnie zarzuty formułować jako dotyczące braku zorganizowania przez powoda podlewania sadzonek selera oraz braku oprysku uprawy marchwi.
Kolejno na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. pełnomocnik strony pozwanej wnioskował o przeprowadzenie osobowych dowodów w postaci zeznań świadkówE. Z.iG. K.na okoliczność złego wykonywania obowiązków pracowniczych przez powoda, a mianowicie w/w świadkowie mieli potwierdzić niegospodarność powoda i czerpanie przez niego korzyści materialnych kosztem pozwanego pracodawcy.
Była to zatem zupełnie nowa okoliczność powołana przez pozwanego, a mająca przemawiać za uzasadnionym wypowiedzeniem powodowi umowy o pracę motywowanym nieprawidłowym wykonywaniem przez niego obowiązków pracowniczych.
Z tych też względów sąd oddalił powyższe wnioski dowodowe, niezależnie od tego, że były one spóźnione i zmierzały jedynie do przewlekłości postępowania (art. 217 § 2 k.p.c.).
Zważyć dodatkowo należy, że jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, wobec powoda pozwany pracodawca nigdy nie stosował kar porządkowych.
Tezie strony pozwanej o złym wykonywaniu obowiązków służbowych przez powoda w okresie ostatniego roku jego zatrudnienia przeczy również całkowicie fakt, że w dniu 1 kwietnia 2015 r., a więc 2,5 miesiąca przed dokonanym przez pracodawcę wypowiedzeniem umowy o pracę, strona pozwana aneksem do umowy o pracę przyznała powodowi dodatkowy, wysoki składnik wynagrodzenia za pracę w postaci prowizji od wielkości upraw – 100,00 zł od każdego hektara upraw będących własnością bądź dzierżawionych przez spółkę.
Istotne jest także w sprawie, że jak wynika z zeznań świadkówP. P.,P. R.,M. M.,L. S.i przesłuchania przedstawiciela strony pozwanejA. S., po rozwiązaniu z powodem umowy o pracę przez pozwanego pracodawcę na jego stanowisko pracy nie został zatrudniony inny pracownik, zaś dotychczasowe obowiązki pracownicze powoda zostały rozdzielone na zatrudnionych już w pozwanej spółce pracowników.
Powyższe świadczy więc o tym, że w pozwanym zakładzie pracy, po rozwiązaniu stosunku pracy z powodem, faktycznie doszło do zmian organizacyjnych.
Sąd podziela także argumentację powoda, że poszukiwanie przez pozwaną spółkę pracownika na stanowisko agronoma wynikało przede wszystkim z istniejącego u strony pozwanej wakatu na tym stanowisku począwszy od dnia 12 października 2014 r., kiedy to ustał stosunek pracy zM. S., zatrudnioną u pozwanego pracodawcy właśnie na stanowisku pracy agronoma.
Zauważyć należy dodatkowo, że z informacji udzielonej przez Powiatowy Urząd Pracy wZ.pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. wynika, że pozwany wymagał od kandydata na stanowisko pracy agronoma m.in. legitymowania się wyższym wykształceniem kierunkowym , którego nie posiadał powód zatrudniony na stanowisku specjalisty ds. produkcji, a także, iż przedmiotowa oferta pozwanego została wycofana już w dniu 7 września 2015 r.
Ostatecznie pracownik na stanowisku agronoma, spełniający stawiane mu przez pracodawcę wymagania, został zatrudniony w pozwanej spółce dopiero z dniem 26 lutego 2016 r. i to jedynie tymczasowo, na stosunkowo krótki okres.
Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że powód w chwili wypowiedzenia mu stosunku pracy był zatrudniony w pozwanej spółce nie tylko na stanowisku specjalisty ds. produkcji, lecz także wykonywał obowiązki pracownicze jako kierowca, co wprost wynika z zawartego pomiędzy stronami w dniu 1 października 2014 r. aneksu do umowy o pracę.
Sąd pracy uznał także za wiarygodne zeznania obiektywnych świadkówM. M.iP. S., gdy przedstawili, że podczas spotkania z pracownikami strony pozwanej, które odbyło się w dniu 8 czerwca 2015 r., Prezes Zarządu pozwanejspółki (...)przekazując informację o zamiarze rozwiązania z powodem umowy o pracę, nie zgłaszał jednocześnie wobec powoda zastrzeżeń odnośnie niewłaściwego wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych.
Relacje w/w świadków w tym zakresie są spójne, korespondują ze sobą i dodatkowo są koherentne z twierdzeniami powoda w tym przedmiocie, co w konsekwencji, w ocenie sądu, stanowiło o ich istotnej mocy odwodowej.
Jako sprzeczne z powołanymi jak wyżej dowodami i ustalonymi w oparciu o nie okolicznościami jawią się zeznania świadkaP. P.oraz przedstawiciela strony pozwanejA. S., i dlatego też sąd odmówił im waloru wiarygodności.
Za taką oceną przemawia również fakt, iż zarównoP. P., jak iA. S., zatrudnieni są w pozwanej spółce na stanowiskach kierowniczych (odpowiednio Dyrektor Generalny i Prezes Zarządu), a więc z pewnością są zainteresowani w korzystnym rozstrzygnięciu zawisłego sporu na rzecz strony pozwanej.
Mając to wszystko na względzie, sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że powództwo dotyczące zapłaty odprawy pieniężnej podlegało na podstawieart. 8 ust. 1 pkt 2w związku zart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników( jednolity tekst: Dz. U. z 2015 r., poz. 192 ze zm. – dalej jako ustawa o zwolnieniach grupowych) uwzględnieniu w całości, tj. do kwoty 13.000,00 zł odpowiadającej dwumiesięcznemu wynagrodzeniu za pracę powoda.
Zgodnie bowiem z powołanym jak wyżej art. 10 ust. 1 ustawy o zwolnieniach grupowych, przepisy art. 5 ust. 3 – 7 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1.
Regulacja normatywna zawarta w art. 8 ust. 1 pkt 2 przywołanej ustawy stanowi natomiast, że pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat.
O odsetkach ustawowych sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisyart. 481 § 1 i 2 zdanie pierwsze k.c.w związku zart. 300 k.p., podzielając stanowisko powoda, że sporna odprawa pieniężna stała się wymagalna z chwilą rozwiązania łączącego strony stosunku pracy, czyli z dniem 1 października 2015 r.
Orzeczenie o kosztach procesu znajduje swoją podstawę prawną w przepisachart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w związku zart. 99 k.p.c.iart. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., przy czym wysokość wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika powoda sąd określił na kwotę 1.800,00 zł w oparciu o przepisy§ 11 ust. 1 pkt 2w związku z§ 6 pkt 5i w związku z§ 2 ust. 1 i 2 zdanie pierwsze, mającego w sprawie zastosowanie,rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).
W kosztach procesu zasądzonych od strony pozwanej na rzecz powoda, sąd uwzględnił także poniesione przez pełnomocnika powoda koszty podróży na rozprawy sądowe w niniejszej sprawie.
W rezultacie stwierdzić należy, iż zawodowy pełnomocnik powoda prawidłowo wykazał wysokość należnych stronie kosztów procesu w złożonym do akt sprawy , po myśliart. 109 § 1 k.p.c., spisie kosztów.
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zostało wydane w oparciu o przepisart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(jednolity tekst: Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.).
Zgodnie bowiem z poglądem prawnym wyrażonym w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 05 marca 2007 roku ( sygn. I PZP 1 /07, OSNP 2007/19-20/269) ,, Sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy , w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł, obciąży pozwanego pracodawcę na zasadach określonych wart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) kosztami sądowymi, których nie miał obowiązku uiścić pracownik wnoszący powództwo lub odwołanie do sądu (art. 96 ust. 1 pkt 4 tej ustawy) z wyłączeniem opłat od pism wymienionych w art. 35 ust. 1 zdanie pierwsze tej ustawy”.
Na wskazane jak wyżej koszty sądowe w łącznej kwocie 678,38 zł składała się opłata stosunkowa od pozwu w wysokości 650,00 zł , ustalona na podstawie przepisuart. 13 ust. 1przywołanej powyżejustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, oraz zwrot kosztów podróży przesłuchanego w sprawie świadka w wysokości 28,38 zł.
Orzeczenie o rygorze natychmiastowej wykonalności uzasadnia natomiast przepisart. 4772§ 1 zdanie pierwsze k.p.c., który to przepis stanowi, że zasądzając należności pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy, sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika.
Reasumując, biorąc to wszystko pod rozwagę, sąd orzekł jak w sentencji wyroku.