Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 14/16
Data wyroku: 2016-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt II K 14/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: apl. adw. Emilia Walasek
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 30.03.2016 r.
sprawy przeciwko
M. O.urodz. (...)
wG.
synaG.z d.O.
oskarżonego o to, że: w dniu 15.10.2015 roku wL., woj.(...), naul. (...), prowadził rower po drodze publicznej, czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II K 233/13 zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych,
tj. o czyn z art. 244 k.k.

orzeka
I. Uznaje oskarżonegoM. O.za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 244 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania 30 (trzydziestu) godzin nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym.
II. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 Ustawy o kosztach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 14/16

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 30 marca 2016 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas posiedzenia, ograniczając uzasadnienie zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku i wskazanych rozstrzygnięć, ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem z dnia 23 maja 2013 r., sygn.. akt II K 233/13 Sąd Rejonowy w Legionowie uznał oskarżonegoM. O.za winnego prowadzenia roweru w stanie nietrzeźwości. Sąd orzekł wobec niego m.in. zakaz prowadzenia rowerów na drogach publicznych na okres 4 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 31.05.2013 r. i zakaz obowiązywał do dnia 30.05.2017 r. W dniu 15.10.2015 r. oskarżony prowadził rower wL.na drodze publicznej naul. (...).
Oskarżony złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze i wymierzenie mu kary 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania 30 godzin nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym (k.30v).
Sąd zważył, co następuje:
Wobec oskarżonego orzeczono prawomocnym wyrokiem zakaz prowadzenia rowerów na okres 4 lat, zakaz obowiązywał w okresie od dnia 31.05.2013 r. do dnia 30.05.2017 r. Oskarżony naruszył ten zakaz prowadząc w dniu 15.10.2015 r. rower na drodze publicznej.
W tym miejscu podnieść należy, że zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 244 k.k. karze pozbawienia wolności od 1 miesiąca do lat 3 podlega ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez Sąd m.in. zakazu prowadzenia pojazdów.
Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżony dopuścił się popełnienia występku określonego w art. 244 k.k.
Oskarżony ma prawie 68 lat, zdobył wykształcenie podstawowe, jest rozwodnikiem, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z zasiłku w kwocie 604 złote (oświadczenie z k.29v), był 8 razy (k.11).
Kara powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych i słusznych interesów innych osób oraz wskazywanie, że niedopuszczalne jest naruszenie zakazu sądowego.
Biorąc powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że karą adekwatną i sprawiedliwą oraz dostosowaną do stopnia winy i społecznej szkodliwości powinna być kara zaproponowana przez oskarżonego, na którą zgodził się prokurator. Przy jej orzeczeniu Sąd omyłkowo nie skorzystał z dyspozycji art. 37a k.k.
Oskarżony nie ma stałych dochodów, uiszczenie kosztów sądowych pozbawiłoby go i tak szczupłych możliwości finansowych. Wobec tego Sąd zwolnił go z obowiązku uiszczenia tych kosztów.