Sąd Rejonowy w Garwolinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 791/15
Data wyroku: 2016-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grzegorz Zajączkowski

Sygn. akt INs 791/15

POSTANOWIENIE
Dnia 03 października 2016r.
Sąd Rejonowy w Garwolinie Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Grzegorz Zajączkowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Piotrowska
po rozpoznaniu w dniu 03 października 2016 roku w Garwolinie
na rozprawie
sprawy z wnioskuP. J.
z udziałem uczestnikówT. J.,J. R.,K. R.,B. U.,A. U., GminyS.
o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości
postanawia:

I
wniosek oddalić,

II
każda ze stron ponosi koszta postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Sygn. akt INs 791/15

UZASADNIENIE
W dniu 24 września 2015r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosekP. J., w którym wniósł on o stwierdzenie, iż nabył przez zasiedzenie własność działki położonej wS.oznaczonej ewidencyjnym numerem 43 o pow. 0,02 ha.
Pismem z dnia 30 grudnia 2015r (k. 12-14) uczestnik postepowaniaJ. R.wniósł o stwierdzenie, iż nabył on przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 2013r. udział we współwłasności w ½ części przedmiotowej działki położonej wS.oznaczonej ewidencyjnym numerem 43 o pow. 0,02 ha i wniósł o stwierdzenie, iż pozostały udział we współwłasności w ½ części przedmiotowej działki położonej wS.oznaczonej ewidencyjnym numerem 43 nabył przez zasiedzenie wnioskodawcaP. J..
Wnioskodawca w dalszej części postepowania popierał wniosek o stwierdzenie, iż nabył on przez zasiedzenie udział we współwłasności w ½ części przedmiotowej działki położonej wS.oznaczonej ewidencyjnym numerem 43 o pow. 0,02 ha, zaś pozostały udział we współwłasności w ½ części przedmiotowej działki położonej wS.oznaczonej ewidencyjnym numerem 43 nabył przez zasiedzenie wnioskodawcaJ. R.(k. 19, 41, 101 – protokoły rozpraw).
W toku postępowania wnioskodawca i uczestnikJ. R.oraz ich żony dopuszczone do udziału w sprawie w charakterze uczestników –T. J.iK. R.- popierali tak sformułowany wniosek, uczestnik postepowania GminaS.nie zajęła stanowiska w sprawie.
Uczestnicy postepowaniaB.iA.małżonkowieU.wnieśli oddalenie wniosku.
Sąd Rejonowy ustalił i zważył co następuje:
Przedmiotowa nieruchomość - działka gruntu położona wS.oznaczona ewidencyjnym numerem 43 o pow. 0,02 ha ma nieustalony stan prawny. Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów w ewidencji gruntów jako władającego nieruchomością wpisano Urząd GminyS., zaś w rubryce charakter własności/władania figuruje wpis ,,władanie (na zasadach posiadania samoistnego) – k. 34 – wypis z rejestru gruntów.
Równolegle do niniejszego postępowania przed tut. Sądem toczyło się i nadal się toczy postępowanie w sprawie I Ns 225/15 o ustanowienie służebności drogi koniecznej po przedmiotowejdziałce oznaczonej nr (...). Sąd Rejonowy rozpoznawał obydwie sprawy w tym samym składzie, w obydwu sprawach dokonał Sąd oględzin przedmiotowej nieruchomości w dniu 2 czerwca 2016r. (k. 62 – 67 niniejszych akt protokół oględzin, k. 61 - szkic z oględzin). W sprawie Ns 225/15 nadto biegły geodeta wykonał mapę (k. 101 akt I Ns 225/15), która w tamtej sprawie obrazuje projektowaną drogę konieczną, w sprawie niniejszej zaś ma niezwykle istotne znaczenie odzwierciedlając stan naniesień na przedmiotowej nieruchomości –działce nr (...), w tym istniejące ogrodzenia i obrazując stan faktycznego posiadania poszczególnych części nieruchomości do linii istniejących nadziałce (...)trwałych ogrodzeń (k. 101 akt I Ns 225/15 - mapa).
Obecnie, co stwierdził Sąd w toku oględzin przedmiotowej nieruchomości (k. 61 – 67 – protokół oględzin nieruchomości ora szkic z oględzin nieruchomości, k. 101 akt I Ns 225/15 – mapa),działka (...)podzielona jest na trzy części. południowo-zachodnia częśćdziałki nr (...)pozostaje obecnie we władaniuJ. R.i jego żonyK. R.i wydzielona jest linią ogrodzenia trwałego usytuowanego po linii punktów 106- 40050 - 103 – okolice punktu 10215 (k. 101 akt Ns 225/15 – mapa). Ta część działki jest obecnie we władaniuJ. R.i jego żonyK. R.jako część ich siedliska. Północno–wschodnia częśćdziałki nr (...)do linii ogrodzenia usytuowanego po linii łączącego punkty 107-105- 104-102 (k. 101 akt I Ns 225/15 – mapa) jest we władaniu wnioskodawcyP. J.i jego żonyT. J..
Oba w wyżej opisane ogrodzenia wydzielają część środkowądziałki (...)o łącznej powierzchni 42 mkw, powyższa część to zawnioskowana w sprawie Ns 225/15 droga konieczna dodziałki (...)(k. 101 akt I Ns 225/15 – mapa).
Podnieść należy, iż zgodnie zart. 172kc:
§ 1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).
§ 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.
§ 3 
)
          Nabyć nieruchomość rolną w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 166 § 3, przez zasiedzenie może jedynie rolnik indywidualny w rozumieniu przepisów tej ustawy, jeżeli - ustalona zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2 i 3 tej ustawy - powierzchnia nabywanej nieruchomości rolnej wraz z nieruchomościami rolnymi stanowiącymi jego własność nie przekroczy 300 ha użytków rolnych.
Podnieść należy, iż o zasiedzeniu współwłasności nieruchomości po ½ części jak o to ostatecznie wnieśliP. J.iJ. R.można by mówić wówczas, gdyby cała przedmiotowa działka gruntu oznaczona nr 43 była współposiadana samoistnie przez obu posiadaczy samoistnych, przy czym nie władali by oni wydzielonymi częściami tej nieruchomości, a władaliby obaj wspólnie całą nieruchomością. Inaczej mówiąc nie władaliby samoistni posiadacze określoną częścią wydzieloną każdemu z nich do wyłączonego samoistnego posiadania, a wspólnie posiadaliby całą nieruchomość, nie zaś każdy z nich określoną, wyodrębnioną fizycznie część nieruchomości.
W realiach niniejszej sprawy zauważyć należy, iż przedmiotowadziałka oznaczona nr (...)składa się w istocie z trzech części, południowo-zachodnia częśćdziałki (...)do linii trwałego ogrodzenia łączącego punkty 40050 – okolice punktu 10215 pozostaje we władaniu uczestnikaJ. R.i jego żonyK. R., ogrodzenie przebiegające w okolicy punktu 10216, przez punkty 104, 105, okolice punktu 107 oddziela część pozostającą we władaniu wnioskodawcyP. J.i jego żonyT. J.. Pomiędzy północno-wschodnią częściądziałki (...)pozostającą we władaniu małżonków(...), a południowo-zachodniądziałki (...)pozostającą we władaniu małżonkówR.pozostaje pas gruntu w środkowej częścidziałki (...)wydzielony trwałymi ogrodzeniami, który w istocie przez całe dziesięciolecia spełniał funkcje przejazdu i przechodu dla dowolnego nieograniczonego kręgu osób, które z tego przejazdu i przechodu mogły swobodnie korzystać.
Nie ulega wątpliwości ocenie Sądu Rejonowego, iż znaczna częśćdziałki nr (...)wydzielona powyżej opisanymi ogrodzeniami służyła nieograniczonemu kręgowi użytkowników w tym sensie, że kto tylko chciał przechodził oraz przejeżdżał przedmiotowym przejazdem, wyjeżdżając zdziałki oznaczonej nr (...)– tzw. rynek (k. 102 – zeznania: wnioskodawcyP. J.iT. J., 102-102v. - uczestnikaB. U., świadkówM. N.- k. 56,E. M.– k. 56).
Jak wynika z twierdzeń wnioskodawcyP. J.oraz jego żony Terasy(...)swoje ogrodzenie od strony przejazdu podziałce (...)wykonali oni w latach 70 XX wieku (k. 66 – 67 protokół oględzin) – ogrodzenie po linii łączącej punkty 107-105 - 104 (k. 101 akt I Ns 225/15 – mapa) .
Bezspornym jest przy tym, iż brama ograniczająca wjazd w przejazd podziałce nr (...)od strony rynku –działki (...)oraz obecne ogrodzenie w tym miejscu (k. 101 akt I Ns 225/15) wykonane zostały znacznie później.
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach nie jest łatwe ustalenie kiedy dokładnie zostały wykonane i tak np. miało to miejsce - wg zeznań wnioskodawcyP. J.po latach 80-ch XXw. (k.102 – zeznania wnioskodawcy), wg żony wnioskodawcyT. J.po 1990r. (k. 102 - zeznania uczestniczki), wg uczestnikaJ. R.w latach 90-tych XXw. (k. 41v. – wyjaśnieniaJ. R.), wg świadkaE. M.po 2000r. (k. 56 - zeznania świadka). Sytuację dodatkowo zaciemnia fakt, iż wnioskodawcaP. J.wielokrotnie mówiąc o bramie miał na myśli bramę nie od strony rynku –działki (...), a bramę jaką postawił w ogrodzeniu na linii pkt 107-105-104 (k. 101 akt Ns 225/15, k. 61 niniejszych akt - szkic z oględzin).
Nie ulega jednak w ocenie Sądu wątpliwości, iż zagrodzenie wejścia i wjazdu nadziałkę (...)od strony tzw. rynku –działki (...)nastąpiło po roku 1990.
Niewątpliwym jest więc, że do czasu zagrodzenia tego wjazdu każdy kto tylko chciał mógł w przestrzeń pomiędzy ogrodzeniem wnioskodawcy, a ogrodzeniemJ. R.wejść i wjechać.
Zauważyć przy tym należy, żeJ. R.podniósł, iż swoje ogrodzenie oddzielające od przejazdu podziałce nr (...)jej część południowo-zachodnią wykonał on w roku 1983r. (k. 41 – wyjaśnienia uczestnika, k. 67 protokół oględzin i wyjaśnienia uczestnika).
Skoro znaczna częśćdziałki oznaczonej nr (...)zawarta pomiędzy ogrodzeniem częścidziałki (...)posiadanej przez wnioskodawcę i jego żonę, a ogrodzeniem oddzielającym częśćdziałki nr (...)posiadaną przezJ. R.i jego żonę od przejazdu mogła być wykorzystywana do tego czasu przez tego kto tylko chciał i miał taką potrzebę, aby przejść albo przejechać po tej częścidziałki nr (...), to absolutnie nie jest prawdą, aby caładziałka nr (...)była we współposiadaniu wnioskodawcy iJ. R.. Pomijając w tym miejscu czy można mówić o posiadaniu, tylko tych osób, nadto o posiadaniu samoistnym. Powyższe wyklucza możliwość stwierdzenia zasiedzeniadziałki nr (...)na współwłasność w określonych ułamkach, np. po ½ części jak w/w o to wnieśli.
Zauważyć przy tym należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w określonych granicach jakie zakreślił wniosek wszczynający postępowanie a następnie wnioski stron w jego toku. Sąd rozpoznał więc sprawę o stwierdzenie zasiedzeniadziałki nr (...).
Wnioskodawca wniósł przy tym o stwierdzenie zasiedzenia współwłasności w określonych ułamkach na współwłasność.
Sąd Rejonowy miał przy tym na względzie treść Uchwały 7 sędziów SN z dnia 11 czerwca 2015r. w sprawie III CZP 112/14 OSNC 2015/11/127, LEX nr 1729656, www.sn.pl, Biul.SN 2015/6/5,(...), M.Prawn. 2015/13/675 o tezie:
,,Stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości może nastąpić tylko na rzecz osoby wskazanej przez wnioskodawcę lub innego uczestnika postępowania”,ale także niezwykle istotne rozważania zawarte w motywach w/w uchwały. Jak w szczególności podniósł SN:
,,Postępowanie w sprawach o stwierdzenie zasiedzenia służy realizacji indywidualnych interesów poszczególnych podmiotów prawa cywilnego, dlatego jest ono wszczynane tylko na wniosek, do zgłoszenia którego uprawniony jest zainteresowany, czyli każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania (art. 609 § 1w związku zart. 510 § 1 k.p.c.). Wniosek powinien czynić zadość przepisom o pozwie, z tą zmianą, że zamiast pozwanego należy wymienić zainteresowanych (art. 511 § 1 k.p.c.). Przepisy o pozwie, a więcart. 187w związku zart. 126 § 1 i 2 k.p.c.należy przy tym stosować odpowiednio, z uwzględnieniem specyfiki postępowania nieprocesowego (art. 13 § 2 k.p.c.). Wniosek powinien zatem zawierać dokładnie oznaczone żądanie oraz przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających to żądanie. Oznaczenie żądania powinno natomiast zawierać określenie przedmiotu zasiedzenia oraz osoby lub osób będących nabywcami prawa, a określenie przedmiotu zasiedzenia - wskazanie rodzaju prawa, którego nabycia domaga się wnioskodawca, i dokładny opis rzeczy, której nabycie ma dotyczyć. (…).Sąd może więc stwierdzić nabycie prawa przez zasiedzenie na rzecz osoby, która o to nie wnosiła, jeżeli żąda tego wnioskodawca lub inny uczestnik postępowania mający interes prawny w podjęciu takiego rozstrzygnięcia. W takim wypadku sąd nie orzeka jednak z urzędu, lecz w granicach żądania podmiotu, mającego status zainteresowanego w rozumieniuart. 609 § 1 k.p.c.”
Zupełnie na marginesie zauważyć wypada w tym kontekście, iż nie ulega wątpliwości, że wnioskodawcaP. J.nie jest obecnie wyłącznym posiadaczem pewnej częścidziałki (...), a współposiadaczem wraz ze swą żonąT. J., podobnie jakJ. R.jest obecnie współposiadaczem pewnej częścidziałki (...)wraz ze swą żonąK. R.. Przy czym ani wnioskodawca, ani żadna ze stron nie wniosły o stwierdzenie zasiedzenia na rzecz małżonków na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej, choć w kontekście powyższego orzeczenia już to miałoby znaczenie w sprawie.
O wiele bardziej istotnym jest bowiem, że realiach niniejszej sprawy nie ma możliwości obrony twierdzenia, że nieruchomość -działka oznaczona nr (...)w całości pozostawała w posiadaniu lub współposiadaniu samoistnym określonych osób, które wspólnie władałby całą nieruchomością. W realiach niniejszej sprawy co najwyżej mogłoby natomiast wchodzić w grę wyłączne posiadanie przez określonych posiadaczy określonych częścidziałki nr (...). Te fizyczne częścidziałki (...)musiałyby przy tym zostać dopiero geodezyjnie wyodrębnione.
W toku niniejszego postępowania strony nie tylko nie wnosiły o wydzielenie geodezyjne poszczególnych częścidziałki nr (...)i nie tylko nie wniosły o stwierdzenie zasiedzenia takich fizycznie wydzielonych części nieruchomości na rzecz ich posiadaczy, ale też co najistotniejsze, w ogóle nie podjęły postępowania dowodowego w przedmiocie wykazania samoistnego posiadania takiej fizycznie wyodrębnionej częścidziałki nr (...)i postępowania dowodowego w tym zakresie nie prowadziły.
W tej sytuacji, przy tak zarysowanym stanie sprawy, brak było możliwości stwierdzenia przez Sąd ewentualnego zasiedzenia wydzielonej fizycznie części nieruchomości -działki (...)przez poszczególnych posiadaczy takich części nieruchomości.
Sąd Rejonowy zauważa przy tym, iż wysoce wątpliwym jest czyP. J.oraz jego żonęT. J.można traktować jako samoistnych posiadaczy czy to udziału we współwłasnościdziałki nr (...), czy też choćby jako samoistnych posiadaczy pewnej określonej częścidziałki nr (...), np. do linii postawionych przez nich ogrodzeń.
Zauważyć bowiem należy, iż wnioskodawcaP. J.wszedł w posiadanie częścidziałki (...)jako następca swego ojcaJ. J.(k. 19-20 – twierdzenie wnioskodawcy).J. J.z władającym nieruchomością (Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej wS.) zawarł w dniu 26 lipca 1967r. umowę dzierżawy nieruchomości (k. 18 - kopia umowy dzierżawy złożona przez wnioskodawcę). Powyższa umowa zgodnie z jej §3 zawarta był na czas nieoznaczony, zgodnie zaś z jej §2J. J.jako dzierżawca nieruchomości miał płacić czynsz dzierżawy.J. J.zmarł w roku 1983 (k. 7 - odpis aktu zgonu). Po jego śmierci posiadanie nieruchomości przejął wnioskodawcaP. J.. Sam wnioskodawcaP. J.wielokrotnie dopytywany przez Sąd podniósł, że tak jak ojciec on dzierżawił przedmiotową działkę nadto stanowczo podniósł, iż uważa się za dzierżawcę działki (k. 19), co więcej podnosił ,,Ja dalej tak uważam, że jestem dzierżawcą tej działki. Ja uważam, że moja sytuacja na tej działce jest taka sama jak mojego ojca.” (k. 19). Wnioskodawca nie był przy tym konsekwentny, dla odmiany twierdził też w innym miejscu, iż uważa się za właściciela nieruchomości.
Biorąc pod rozwagę powyższe okoliczności raz jeszcze podnieść należy, iż wysoce wątpliwym jest w ocenie Sądu Rejonowego czyP. J.oraz jego żonęT. J.można traktować jako samoistnych posiadaczy udziału we współwłasnościdziałki nr (...), czy też pewnej określonej częścidziałki nr (...), np. do linii postawionych przez nich ogrodzeń.
W ocenie Sądu Rejonowego nie ulega wątpliwości, iż wnioskodawcy, ani uczestnikJ. R.w toku niniejszego postępowania nie udowodnili, aby spełnione zostały przesłanki zasiedzenia czy to współwłasności nieruchomości, czy też własności jakiejś jej określonej części. Raz jeszcze wypada w tym miejscu podnieść, że strony nie tylko nie wnosiły o wydzielenie geodezyjne poszczególnych częścidziałki nr (...)i nie wniosły o stwierdzenie zasiedzenia takich fizycznie wydzielonych części nieruchomości na rzecz ich posiadaczy, ale też co najistotniejsze, w ogóle nie podjęły postępowania dowodowego w przedmiocie wykazania samoistnego posiadania takiej fizycznie wyodrębnionej częścidziałki nr (...)i postępowania dowodowego w tym zakresie nie prowadziły.
Reasumując w ocenie Sądu Rejonowego nie udowodnili w toku niniejszego postępowaniaP. J.i uczestnikJ. R., aby spełnione zostały przesłanki zasiedzenia własności, współwłasności nieruchomości, czy też własności lub współwłasności jakiejś fizycznie wydzielonej części nieruchomości. Nie udowodniły strony, aby posiadały nieruchomość lub jej określoną – wyodrębnioną geodezyjnie część samoistnie, nieprzerwanie przez okres 30 lat wymagany do zasiedzenia nieruchomości w złej wierze.
Z uwagi na powyższe względy przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu.
O kosztach postępowania orzekł Sąd z mocyart. 520 §1 kpc,