Sąd Okręgowy w Częstochowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 541/15
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Łatanik
Słowa kluczowe: Świadczenia Emerytalno-Rentowe
Podstawa prawna: art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emerytutach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z dnia 1 czerwca 2015 r, poz. 748 ze zm.)
Teza: prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

Sygn. akt IV U 541/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2016r.
Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie
Wydział IV
w składzie:
Przewodniczący SSO Rafał Łatanik
Protokolant Karina Zbroińska
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016r. w Częstochowie
sprawyA. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wC.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaA. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wC.
z dnia 25 marca 2015r. Nr(...)

oddala odwołanie
Sygn. akt IV U 541/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 25 marca 2015 roku numer(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.odmówił ubezpieczonejA. M.przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczona orzeczeniem komisji lekarskiej nie została uznana za niezdolną do pracy.
W odwołaniu wniesionym do Sądu ubezpieczonaA. M.wniosłao zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury podnosząc, iż orzeczenie lekarza orzecznika nie odzwierciedla faktycznego stan jej zdrowiai wydane zostało bez przeprowadzenia badań specjalistycznych. Wyjaśniła, iż choruje na chorobę onkologiczną, osteoporozę i entezopatię ścięgna mięśnia strzałkowego krótkiego stopy prawej i lewej. Dodatkowo od 1998 roku choruje na kręgosłup, tarczycę, nadciśnienie tętnicze z chorobą niedokrwienną serca, a także leczy się w(...)ze względu na negatywne emocje,a także zaburzenia pamięci. Powyższy stan zdrowia uniemożliwia jej podjecie jakiejkolwiek pracy zarobkowej.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział wC.wniósło oddalenie odwołania wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
S ą d u s t a l i ł i z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e:
A. M.urodziła się (...). Ubezpieczona posiada wykształcenie techniczne - technik ekonomista, pracowała jako kasjer – sprzedawca. W okresie od 19 stycznia 2014 roku do 13 stycznia 2015 roku ubezpieczona uprawniona była do pobierania świadczenia rehabilitacyjnego.
W dniu 29 grudnia 2015 roku ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia 26 stycznia 2015 roku badana uznana została za częściowo niezdolną do pracy okresowo do 31 stycznia 2016 roku.W wyniku rozpoznania sprzeciwu komisja lekarska Oddziału ZUS wC.w dniu 23 lutego 2015 roku nie uznała badanej za osobę niezdolną do pracy.
(vide: akta rentowe)
W opinii z dnia 23 czerwca 2015 roku biegli sądowi lekarze specjaliściz zakresu chirurgii urazowej i ortopedii oraz neurologii stwierdzili u opiniowanej stan po operacji oszczędzającej z powodu raka piersi prawej z następową chemioi radioterapią, zespół bólowy obu stawów łokciowych i kolanowych w wywiadzie, stan po ostrzyknięciu przyczepów mięśni strzałkowych czynnikami wzrostu obu stóp, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa L-S bez objawów korzeniowych, osteoporozę oraz zaburzenia adaptacyjne. Badana nie jest ani całkowicie ani częściowo niezdolna do pracy z przyczyn neurologicznych i urazowo – ortopedycznych.
(vide: opinia biegłych ortopedy i neurologa k. 27-28)
Biegła sądowa lekarz specjalista z zakresu kardiologii w opinii z dnia 25 września 2015 roku rozpoznała u ubezpieczonej chorobę wieńcową stabilną, nadciśnienie tętnicze, chorobę zwyrodnieniową stawów i kręgosłupa oraz stan po operacji piersi prawej z powodu nowotworu po chemio i radioterapii. W aspekcie kardiologicznym nie ma przeciwwskazań do wykonywania pracy zgodnejz wykształceniem i ostatnio wykonywanym zatrudnieniem.
(vide: opinia biegłego kardiologa 45-47)
W opinii z dnia 20 listopada 2015 roku biegły sądowy lekarz specjalistaz zakresu psychiatrii stwierdził uA. M.zaburzenia adaptacyjne o miernym nasileniu objawów. Wymaga ona pomocy i opieki ze strony psychiatry i psychologa, ale jej stan psychiczny nie daje podstaw do orzeczenia całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy.
(vide: opinia biegłego psychiatry k. 62-63)
Biegły sądowy lekarz specjalista z zakresu endokrynologii w opinii z dnia 28 stycznia 2016 roku rozpoznał u odwołującej niedoczynność tarczycy w przebiegu autoimmunologicznej choroby tarczycy w trakcie leczenia substytucyjnego oraz osteoporozę.A. M.jest zdolna do pracy zarobkowej.
(vide: opinia biegłego endokrynologa k. 82-83)
W opinii z dnia 26 czerwca 2016 roku biegły sądowy lekarz specjalistaz zakresu onkologii stwierdził u badanej stan po leczeniu raka przewodowegow stopniu zaawansowania(...)leczony chemioterapią i radioterapią orazw trakcie hormonoterapii oraz dodatkowo chorobę wieńcową, nadciśnienie tętnicze, dyskopatię odcinka lędźwiowego i szyjnego kręgosłupa oraz niedoczynność tarczycy. Badana z przyczyn onkologicznych nie jest niezdolna do pracy.
(vide: opinia biegłego onkologa k. 124-125)
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 887 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1)jest niezdolny do pracy;
2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3)   niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
W myśl natomiast art. 12 ust. 1 powyższej ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art. 12 ust. 2 powołanej wyżej ustawy). Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (art. 12 ust. 3 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie spornym jest, czy ubezpieczona jest niezdolna do pracy zarobkowej.
Oceniając stan zdrowia ubezpieczonej Sąd oparł się na opiniach biegłych sądowych lekarzy specjalistów z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii, kardiologii, psychiatrii, endokrynologii oraz onkologii, zdaniem których stan zdrowia ubezpieczonej nie czyni jej niezdolną do pracy.
Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wniosków zawartych w opiniach biegłych, które zostały sporządzone w sposób rzetelny i obiektywny oraz zostały poprzedzone osobistymi badaniami ubezpieczonego. Ponadto o miarodajności opinii świadczy fakt, że wszystkie one zostały sporządzone przez biegłych specjalności adekwatnych do schorzeń rozpoznanych u ubezpieczonego.
Zarzuty do opinii biegłego onkologa zgłosiła ubezpieczona podnosząc, iż biegły wydając opinie nie oparł się na przedłożonej przez nią dokumentacji medycznej, w tym na zaświadczeniach z dnia 22 czerwca 2016 roku, z dnia 29 czerwca 2016 roku, 9 sierpnia 2016 roku oraz 29 sierpnia 2016 roku oraz(...)i(...). Wywodząc z powyższego wniosła o dopuszczenie dowoduz uzupełniającej opinii tego biegłego w oparciu o powyższe dokumenty, które załączyła na rozprawie w dniu 13 września 2016 roku.
Zdaniem Sądu ubezpieczona nie zgłosiła żadnych merytorycznych zarzutów do opinii biegłego, a jej stanowisko ogranicza się w istocie do polemiki z logicznymi wnioskami.
Jak bowiem szczegółowo wskazał biegły sądowy lekarz specjalista z zakresu onkologii stan zdrowia badanej, mimo przebytego leczenia raka piersi prawej, jest dobry. O powyższym świadczy rozpoznanie histopatologiczne, niski stopień zaawansowania choroby oraz przebyte leczenie skutkujące tym, iż w okresie od 2 lat u opiniowanej nie nastąpił nawrót choroby. Na powyższą ocenę bez wpływu pozostają także przedłożone przez ubezpieczoną zaświadczenia o stanie zdrowia, albowiem dotyczą one zasadniczo dolegliwości ze strony układu ruchu. Ponadto biegły co do części z nich nawet nie mógłby się ustosunkować biorąc pod uwagę, iż wydane zostały już po dacie opinii biegłego onkologa. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż Sąd ocenia legalność decyzji według stanu faktycznego istniejącegow dacie jej wydania, co uprawnia go do brania pod uwagę stanu rzeczy (stanu faktycznego) istniejący w dniu orzekania. Odmienna wykładnia wymuszałaby bowiem orzeczenie kasatoryjne i to w stosunku do całej decyzji, mimo że byłaby ona niewadliwa za okres do dnia wydania decyzji. Pozostawałoby to takżew sprzeczności z inną zasadą orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie.(por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010 roku sygn. akt II UZ 49/09, LEX nr 583831 oraz wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 kwietnia 2010 roku sygn. akt II UK 309/09, LEX nr 604210 i z dnia 7 kwietnia 2011 roku sygn. akt UK 357/10, LEX nr 863946).Zgodnie więc z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji (art. 47714§ 2 i art. 47714ak.p.c.) w granicach jej treści i przedmiotu. Decyzja odmawiająca prawa do renty rozstrzyga o braku prawa do tego świadczeniaod dnia wniosku do dnia wydania decyzji i nie wypowiada się co do okresu późniejszego. Inaczej zatem niż w przypadku decyzji przyznającej świadczenie - nie rozstrzyga ona na przyszłość - poza okres zamknięty decyzją. Przedmiotem postępowania sądowego nie może być zatem prawo do renty za okres, którego nie obejmuje zaskarżona decyzja. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia z okresu po wydaniu decyzji wykraczają więc poza zarzuty dotyczące orzeczenia komisji lekarskiej, na podstawie którego wydawana jest decyzja. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił wniosek ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego onkologa, albowiem przedłożone zaświadczenia dotyczą stanu układu ruchu, a nadto odnoszą się one do pogorszenia istniejącego już stanu zdrowia po dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowe zaświadczenia mogą zatem co najwyższej stanowić podstawę do złożenia kolejnego wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Podstaw do inwalidyzacji badanej nie znaleźli także pozostali biegli. I tak biegli z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii wskazali, iż w badaniu neurologicznymi ortopedycznym, poza niewielkiego stopnia ograniczeniem czynnego odwodzenia barku prawego, nie stwierdzono u badanej odchyleń od stanu prawidłowego. Ruchomość kręgosłupa jest bowiem zachowana we wszystkich kierunkachi płaszczyznach, nie stwierdza się też zaników mięśniowych ani czynnego zespołu korzeniowego. Zgłaszane bóle łokci i kolan mogą być leczone zachowawczo i nie są na tyle nasilone by czyniły skarżącą niezdolną do pracy. Również biegła kardiolog uznała, iż w aspekcie kardiologicznym ubezpieczona jest zdolna do pracy. O dobrym stanie jej zdrowia świadczy chociażby fakt, iż mimo wieloletniego nadciśnienie tętniczego nie występują u niej wtórne powikłania narządowe w układzie sercowo – naczyniowym, a zaburzenia rytmu serca zostały wyrównane, co zostało potwierdzone w badaniu(...). Z kolei badanie ukg wykazało prawidłową funkcję skurczową odcinkową i uogólnioną. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż wyniki badań nieinwazyjnych i inwazyjnych nie stanowiły przeciwwskazań do jej leczenia onkologicznego. Także z przyczyn endokrynologicznych brak jest podstaw do uznania badanej za osobę niezdolną do pracy. Co prawda niedoczynność tarczycyw przebiegu autoimmunologicznej choroby tarczycy jest schorzeniem przewlekłym wymagającym przyjmowania preparatów lewotyroksyny i kontroli wyrównania hormonów tarczycy. Dodał on jednak, iż w przypadku ubezpieczonej stosowane leczenie przynosi dobre efekty zarówno kliniczne jak i metaboliczne, co wyklucza uznanie jej za osobę niezdolną do pracy. Z kolei biegły psychiatra wyjaśnił, iż rozpoznane zaburzenia adaptacyjne o miernym nasileniu wymagają co prawda pomocy i opieki ze strony psychiatry i psychologa (dobrym rozwiązanie jest terapia psychologiczna), jednakże nie dają podstaw do orzeczenia niezdolności do pracy.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.