Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 232/16
Data wyroku: 2016-05-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: sędzia SO Beata Matysik
Słowa kluczowe: Postępowanie Dowodowe (Przepisy Ogólne)
Podstawa prawna: art. 627 § 1 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 232/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu, w sprawie z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wO.przeciwkoA. M.o zapłatę, w pkt 1 zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.650,00 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od kwot:
- 900,00 złotych od dnia 8 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty,
- 750,00 złotych od dnia 8 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty,
w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 647,00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 617,00 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 852,00 złotych tytułem zwrotu kosztów podróży świadka.
Podejmując zaskarżone orzeczenie Sąd Rejonowy ustalił, że cedenta -R. C.łączyła z pozwanym umowa ustna, na podstawie której zobowiązał się do wykonania podjazdu wraz z barierkami, a także instalacji elektrycznej w mieszkaniu. Świadkami ustaleń z pozwanym byłaM. P.oraz państwoH.. Prace remontowe prowadzone były równolegle, pozwany prowadził prace związane z modernizacją łazienki, a świadekR. C.ze swoim pracownikiem wykonywał prace związane z podjazdem tzn. wszystkie prace spawalnicze. Podjazd wyceniono na kwotę 900,00 złotych oraz wartość materiałuna kwotę ok. 600,00 złotych. Taka kwota była przyznana przez PFRON. Podjazd został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną i przyjęty przez(...). Pozwany zapłacił za materiały mające służyć do wykonania podjazdu wraz z barierkami, a za jego wykonanie oraz prace instalacyjne w łazience należności nie uregulował. Z tytułu wykonanych robót budowlanychR. C.wystawił faktury nr:(...)z dnia 31 lipca 2013 roku i nr(...)z dnia 31 lipca 2013 roku. Następnie powód iR. C.zawarli umowę w dniu 18 sierpnia 2014 roku o powierniczym przelewie wierzytelności i windykacji roszczeń nr(...). O fakcie zawarcia umowy cesji został zawiadomiony pozwany. Powód po nabyciu wierzytelności przesłał pozwanemu wezwaniedo zapłaty kwoty 1.650,00 złotych. Pozwany nie uregulował należności.
Oceniając materiał dowodowy Sąd Rejonowy w Kaliszu wskazał, iż podziela stanowisko zaprezentowane przez powoda. Nie dał wiary pozwanemu, który twierdził,że nigdy nie zawierał umowy o prace remontowo-budowlane z wystawcą faktur VATR. C.. Jedynie wykonywał prace z innej umowy, za pośrednictwem(...)wL., związane z remontem łazienkiZ. H.zamieszkałego wR..
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd Rejonowy powództwo uwzględnił w całości. Sąd I instancji uznał powództwo pomimo, że w części opisu tej faktury znalazło się stwierdzenie „wykonanie podjazdu”. Sąd wskazał, iż wbrew twierdzeniom pozwanego, to właśnieR. C.dokonywał zakupów elementów niezbędnychdo wykonania podjazdu, które następnie zostały rozliczone przez pozwanego, co ewidentnie świadczyło o tym, że pozwany był umówiony zR. C.na wykonanie tego podjazdu w ramach podwykonawstwa i w tym zakresie pozwany unikając zapłatyza wykonane prace, pozostaje bezpodstawnie wzbogacony. Dowodem na powyższe była faktura za zakup materiałów na podjazd - nr(...)z adnotacjamiR. C.. Ponadto Sąd Rejonowy uznał zasadność żądania powoda należności z tytułu wykonania przez cedenta prac związanych z instalacją elektryczną. Okoliczność tą potwierdziły zeznania świadków, zatem zdaniem Sądu I instancji przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego należało uznać za zbędne.
Sąd Rejonowy wskazał, iż biorąc pod uwagę treśćart. 509 k.c.iart. 627 k.c.orzekł jak w sentencji wyroku.
Apelację od powyższego orzeczenia złożył pozwany –A. M., zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił:
I. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia,a to:

1
art. 217 § 1 k.p.c.w związku zart. 227 k.p.c.poprzez:

- przeprowadzenie dowodów na okoliczności nie mające istotnego znaczenia w sprawie, a mianowicie skupienie się na cesji wierzytelności między cedentem,a powodem, co spowodowało błędną ocenę materiału dowodowego w kluczowej kwestii rzekomej umowy między cedentem, a pozwanym, terminu zakończenia prac budowlanych i rozliczenia z(...)wL.dokonanej inwestycjioraz podnoszonego zarzutu wykonania przez cedenta prac elektrycznych, wykraczających poza zakres remontu łazienki, co potwierdza kosztorys inwestorski z dnia 10 października 2012 roku oraz kosztorys powykonawczy;
-  pominięcia dowodów przedkładanych przez pozwanego w postaci faktur VATnr(...)z dnia 20 listopada 2012 roku, nr(...)z dnia26 listopada 2012 roku, nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku i noty korygującej nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku zawieranych z przedsiębiorcąM. B., dokumentujących samodzielny zakup materiałów na prace dokonane uZ. H.wR.orazfaktur VAT nr (...)i nr(...)z dnia 19 listopada 2012 roku, dokumentujących zakres prac wykonanych na posesjiZ. H.;
2.art. 233 § 1 kpc, polegającą na braku wszechstronnego rozważenia zgodniez zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i dokonania dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie przez:
- przyjęcie, że pozwany zlecił wykonanie usług budowlanych cedentowi,który w okresie wykonywania prac przez pozwanego nie miał uprawnień do wykonywania takich usług, co wynika z wpisu przedsiębiorcy do CEIDG, na co także zwracał uwagę w piśmie z dnia 23 lipca 2015 roku ówczesny pełnomocnik pozwanego;
- uznanie, że cedent zakupił ze swych środków materiały budowlane, pomimo przedstawienia przez pozwanego faktur dokumentujących zakup potrzebnych materiałów;
- niedanie wiary zeznaniom pozwanegoA. M., podczas gdy zeznaniate są logiczne i wzajemnie spójne z zeznaniami świadkówK. P.iL. S.oraz korelują z pozostałym materiałem dowodowym sprawy;
- bezkrytyczne danie wiary zeznaniom złożonym przez świadkaR. C., dotyczącym zawarcia umowy z pozwanymA. M., wykonywania prac na jego zlecenie i rzekomego zakupu towarów na wykonanie prac budowlanych uZ. H., w sytuacji gdy zeznania te są sprzeczne z przedstawionymi przez pozwanegofakturami nr (...)z dnia 20  listopada 2012 roku, nr(...)z dnia 26 listopada 2012 roku, nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku i noty korygującej nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku,faktur VAT nr (...)z dnia 19 listopada 2012 roku oraz kosztorysem inwestorskim, a także zeznaniami świadkówK. P.iL. S., sprzeczne są także w stosunkudo rzeczywiście wykonywanej działalności gospodarczej (wpis CEIDG);
- przyjęcie za wiarygodne w pełni zeznań świadkówK. P.,L. S.orazK. H., równocześnie nie odnosząc się do pełnej treści zeznań w/w świadków, a wykorzystanie jedynie ich w części uzupełniającej wersję wydarzeń powódki;
- przyjęcie za wiarygodne, że świadkami ustaleń z pozwaną firmą byłaM. P.i państwoH.co do rzekomej umowy łączącej cedenta z pozwanym, w sytuacji, gdy żadnych ustaleń co do wykonywania przezR. C.z pozwanym nie było, a poza tym PanZ. H.pozostawał w tym czasiew szpitalu i nie mógł być świadkiem żadnych rozmów pomiędzy cedentem, a pozwanym;
3.art. 232 k.p.c.poprzez niedopuszczenie przez Sąd dowodu z urzędu w postaci wpisu CEIDG cedentaR. C., z którego jednoznacznie wynika,iż cedent nie zajmował się w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej usługami remontowo - budowlanymi, ani też nie miał uprawnieńdo posługiwania się firmą(...)w okresie wykonywania prac remontowych przez pozwanego, co więcej w dacie wystawienia faktur dnia 31 lipca 2013 roku cedent złożył wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej, pomimo próby naprowadzenia Sądu Orzekającegoprzez ówczesnego pełnomocnika pozwanego w piśmie z dnia 23 lipca 2015 roku;
4.art. 328 § 2 k.p.c.poprzez brak w uzasadnieniu wyroku ustalenia dowodów,na których Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz pominięcie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, przez:
- nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku do zeznań świadkówK. P.iL. S., potwierdzających brak umowy między cedentem, a pozwanym oraz fakt przebywania cedenta na posesjiZ. H.ze względu na łączący go związek zM. P., które to zeznania są logiczne i wzajemnie spójne z wyjaśnieniami pozwanego;
- brak oceny wiarygodności świadkówK. H.,W. R.,L. S.iK. P., poprzestając jedynie na wymienieniu w/w świadków;
- brak wyjaśnienia odmowy wiarygodności dokumentom przedłożonymprzez pozwanego w postacifaktur VAT nr (...)z dnia 20 listopada 2012 roku, nr(...)z dnia 26 listopada 2012 roku, nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku i noty korygującej nr(...)z dnia 10 grudnia 2012 roku,faktur VAT nr (...)z dnia 19 listopada 2012 rokuoraz kosztorysu inwestorskiego i kosztorysu powykonawczego;
- przyznanie mocy dowodowejfakturom VAT nr (...), wystawionych z datą 31 lipca 2013 roku, pomimo wystawienia ich z naruszeniem przepisów prawa podatkowego oraz oznaczenia przedsiębiorcy wprowadzającego w błąd na w/w fakturach;
II. naruszenie prawa materialnego, a to:

1
art. 106 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarówi usług(Dz. U. 2004, Nr 54 poz. 535, ze zm.) oraz§ 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarówi usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług(Dz. U. 2011 roku nr 68, poz. 360), przez niezastosowanie tych przepisóww przedmiotowej sprawie, dopuszczając jako dowódfaktury VAT nr (...), wystawionych z datą 31 lipca 2013 roku, pomimo obowiązku wystawienia faktury do 30-ego dnia od dnia wykonania usługi - w przypadku świadczenia usług budowlanych lub budowlano-montażowych, w sytuacjigdy zakończenie i rozliczenie usług miało miejsce w 2012 roku, a zatem w czasie obowiązywaniaRozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 rokuw sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobuich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, a zgodnie z § 9 ust. 1 tego Rozporządzenia, fakturę należało wystawić nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi;

2
§ 6 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobuich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług(Dz. U. 2011 r. nr 68, poz. 360),przez dopuszczenie dowodu zfaktury VAT nr (...), w której brakuje elementów koniecznych, a mianowicie brak w niej informacji kto był wystawcą faktury i że wystawił ją w imieniu i na rachunek podatnika wymienionegow fakturze jako sprzedawca, co więcej przedłożonafaktura VAT nr (...)różni się znamienicie od faktury(...)z dnia20 października 2012 roku wystawionej przez(...)na(...)(przedłożona w załączeniu);

3
art. 43((

    2))§ 2 k.c.i 43((

    3))§ 2 k.c.przez niezastosowanie tych przepisów do cedenta, który posługuje się firmą(...)nafakturze VAT nr (...), a nafakturze VAT nr (...)firmą(...)pomimo wystawienia faktur w tym samym dniu 31 lipca 2013 roku, a z historii wpisu CEIDG nie wynika, aby cedent dochował obowiązku dokonania zmiany w rejestrze co do firmy, przez co wprowadza w błąd co do przedmiotu działalności przedsiębiorcy;

III
sprzeczność ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia z treścią zebranego materiału dowodowego, poprzez przyjęcie, iż pozwany zawarł faktycznie umowę z cedentemR. C.o wykonanie prac budowlanych na posesjiZ. H.oraz stwierdzenie, że dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony fakt wykonywania robót budowlanych i zakończenia inwestycji w 2013 roku, pomimo,iż z dowodów tych wynika wprost data realizacji i zakończenia prac na 2012 roku,a prawidłowe wnioski wyciągnięte z tych dowodów nie pozwalają uznać, iż pozwany winien był cedentowiR. C.jakiekolwiek należności pieniężne.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości, orzekając co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych ewentualnie o uchylenie w/w wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kaliszu do ponownego rozpoznania.
Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodu z:

1
potwierdzenia wykonania transakcji - polecenie przelewu z(...)wL.w dniu 29 listopada 2012 roku tytułem zapłatyfaktury VAT (...)za remonty wykonane na posesjiZ. H., celem potwierdzenia faktu zakończenia realizacji prac budowlanych i rozliczenia inwestycji w 2012 roku, a nie jak podaje Sąd pierwszej instancji w 2013 roku,

2
faktury(...)z dnia 20 października 2012 roku wystawionej przez(...)na(...), celem wykazania, iż przedłożona przez cedenta faktura o takim nr została wykorzystana na własny użytek i nie została wystawiona przez przedsiębiorcęM. B., a także na okoliczność,że w/w faktura jest tzw. wz-ką;

3
historii wpisu CEIDGR. C.(...), potwierdzający zakres wykonywanej działalności gospodarczej, nie zajmowanie się w czasie wykonywania prac remontowych przez pozwanego w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej usługami remontowo - budowlanymi i brak uprawnień do posługiwania się firmą(...)oraz faktu zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej w dniu 31 lipca 2013 roku.

Wniosek o dopuszczenie powyższych dowodów skarżacy uzasadnił tym, że dopiero po wydaniu przez Sąd I instancji zaskarżonego wyroku, a przede wszystkim wobec treści uzasadnienia, powstała konieczność przedłożenia w/w dokumentów.
W odpowiedzi na apelację pozwanego powódka wniosła o jej oddalenie w całości, pominęcie wniosków dowodowych zgłoszonych przez pozwanego jako spóźnionych i zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest o tyle zasadna, że jej uwzględnienie prowadzi do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie roszczenia głównego i co do kosztów procesu.
W pierwszej kolejności rozważenia wymagają zarzuty dotyczące naruszenia przepisówkodeksu postępowania cywilnego, gdyż poprawność zastosowania przepisów prawa materialnego może być oceniana jedynie w odniesieniu do stanu faktycznego ustalonego zgodnie z zasadami procedury cywilnej(por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 2 lipca 2004 roku, w sprawie o sygn. akt II CK 409/03, Lex nr 148384).
Zgodnie zart. 381 k.p.c.sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chybaże potrzeba powołania się na nie wynikła później. Przez nowe fakty i dowody należy rozumieć te, które nie były stronie znane do chwili wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji (art. 316 k.p.c.) lub te, które powstały już po wydaniu wyroku. Można powoływać również fakty i dowody, które wprawdzie były znane stronie przed wydaniem wyrokuprzez sąd pierwszej instancji, lecz ich powołanie przez stronę nie było konieczne. Przepisart. 381 k.p.c.ma charakter wyjątkowy, nie może być więc interpretowany w sposób rozszerzający
    (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2012 roku, II CSK 608/11, opubl. Legalis). Uregulowanie zawarte w tym przepisie jest wyrazem dążenia do koncentracji materiału dowodowego przed sądem pierwszej instancji. Strona, która dopuszcza się zaniedbania w zakresie przysługującej jej inicjatywy dowodowej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, musi liczyć się z tym, że sąd drugiej instancji wniosku dowodowego nie uwzględni
    (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 17 kwietnia 2002 roku, IV CKN 980/00, opubl. Legalis). W przepisieart. 381 k.p.c.chodzi o te fakty i dowody, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.). Strona, która powołujew postępowaniu apelacyjnym nowe fakty lub dowody powinna wykazać, że nie mogła ich powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji lub że potrzeba powołania sięna nie wynikła później. Strona powinna zatem przynajmniej uprawdopodobnić wystąpienie okoliczności, o których mowa wart. 381 k.p.c.
Sąd Okręgowy na podstawieart. 381 k.p.c.pominął jako spóźnione dokumenty załączone do apelacji przez skarżącego. Ponadto dowody te zostały złożone na okoliczności nie mające istotnego znaczenia w sprawie.
Zasadny w części jest podniesiony przez skarżącego zarzut naruszeniaart. 233§ 1 k.p.c.poprzez orzeczenie w sprawie na podstawie części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a nie na podstawie całości zebranego materiału, który uprzednio podlegał wszechstronnemu rozważeniu, co w sposób oczywisty wpłynęło na wynik sprawy.
Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu sąd rozpoznający sprawę zobowiązany jest do wszechstronnego i bezstronnego, obiektywnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. Stosując zasadę swobodnej oceny dowodów według własnego przekonania Sąd obowiązany jest przestrzegać zasad logicznego rozumowania, a więc możez zebranego materiału dowodowego wyciągnąć wnioski tylko logicznie uzasadnione.Sąd może dać wiarę tym lub innym dowodom czyli dokonać swobodnej ich oceny, nie może jednak na tle tych dowodów budować wniosków, które z nich nie wynikają(por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz tom I pod redakcją K. Piaseckiego Warszawa C. H. Beck 1999 s. 863).Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 stycznia 2010 rokuw sprawie II UK 154/09, opubl. LEX Nr 583803 uznał, iż Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Taka ocena dokonywana jest na podstawie przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego doświadczenia życiowego, a nadto winna uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguł logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i – ważąc ich moc oraz wiarygodność – odnosi jedo pozostałego materiału dowodowego. Jak wynika z przedstawionej wykładni dyrektyw oceny materiału dowodowego wyrażonych w przepisieart. 233 § 1 k.p.c.ocena materiału dokona przez sąd powinna być obiektywna, a zarazem bezstronna. Oznacza to, iż sąd w jednakowy, obiektywny sposób powinien oceniać materiał dowodowy przedstawiony przez obie strony procesu. Ocena ta winna być także wszechstronna, co oznacza, iż sąd powinien ocenić wszystkie dowody i twierdzenia stron odnoszące się do okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy.
W ocenie Sądu Okręgowego rozpoznającego sprawę na skutek apelacji pozwanego dokonana przez sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wymagań powyższych nie spełniała w części dotyczącej zapłatyza wykonanie usterek elektrycznych.
Z niewadliwych ustaleń Sądu Rejonowego wynikało, że cedenta -R. C.łączyła z pozwanym umowa ustna, na podstawie której zobowiązał się do wykonania podjazdu wraz z barierkami, a także instalacji elektrycznej w mieszkaniu. Świadkami ustaleń z pozwanym byłaM. P.oraz państwoH.. Prace remontowe prowadzone były równolegle, pozwany prowadził prace związane z modernizacją łazienki, a świadekR. C.ze swoim pracownikiem wykonywał prace związane z podjazdem tzn. wszystkie prace spawalnicze. W toku przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego Sąd Rejonowy ustalenia dotyczące wykonania barierki poczynił na podstawie zeznań wszystkich świadków, którzy zgodnie wskazali, że prace związane z podjazdem wykonywałR. C.. ŚwiadekL. S.na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 roku zeznał:

    Ja wykonywałem prace na nieruchomości wR.. Mieliśmy robić balustrady na podjeździe na polecenieA. M.. Później zadzwonił i odwołał i powiedział że balustrady zrobiłC., ja tylko spawałem rury do łazienki centralnego ogrzewania, później spawaliśmy pompkę nad kotłem CO i w trakcie tej roboty wyszło, że mam zmienić piec CO ale to było tak że mieliśmy czekać na wykonanie jakiś robót a później pozwany powiedział że nie będziemy robić nic boC.sam piec zamontuje.Przesłuchany na tę samą okoliczność pozwanyA. M.wyjaśnił, że:

    Barierki wykonał PanC., ale myślę, że na rzecz swojego przyszłego teścia PanaH.bo barierki miał wykonać PanS.i na to zakupiłem wcześniej wszystkie materiały.Nie budziło wątpliwości, że podjazd wyceniono na kwotę 900,00 złotych oraz wartość materiału na kwotę ok. 600,00 złotych. Takąbowiem kwotę przyznał PFRON, który następnie przyjął wykonane prace. Pozwany nie zapłacił za wykonanie podjazduR. C.pomimo wystawionych faktur nr:(...)z dnia 31 lipca 2013 roku i nr(...)z dnia 31 lipca 2013 roku. Dowodem na okoliczność, żeR. C.był umówiony z pozwanym na wykonanie podjazdu jest takżefaktura nr (...)na zakup elementów niezbędnych do wykonania podjazdu.
Ponadto z kosztorysu sporządzonego przez pozwanego i z zakresu robót wynika,że wykonanie tych barierek inwestorzy – PaństwoH.zlecili pozwanemu, a płatność była dokonywana ze środków PFRON przez(...)((...)). Odnosząc się do wartości prac wskazanych w kosztorysie wskazać należy, że w kwotach netto są one niższe od ustalonych w kosztorysie, co jest logiczne i uwzględnia zysk wykonawcy, którym był pozwany.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego co do ustalenia, iż cedentowiR. C.należy się wynagrodzenia za usunięcie usterek elektrycznych. W toku prowadzonego postępowania sądowego świadekR. C.wskazał, iż wykonał te naprawy po tym, jak pozwany nie zareagował na wezwania inwestora do usunięcia usterek.
Rację ma skarżący wskazując, iż Sąd I instancji nie ustalił, gdzie cedent miał dokonać prac elektrycznych. Z treści zeznań świadków nie wynika jaki był zakres tych prac i skąd wynika ich wartość. Nie było podstaw do ustaleń co do wykonania prac elektrycznych bowiem żaden ze świadków przesłuchanych w toku postępowania sądowego nie potwierdził wykonanych prac przezR. C.. Zatem przyjąć należało, że w tym zakresie nie łączyłR. C.z pozwanym żaden stosunek zobowiązaniowy. Tym bardziej, że z zeznań świadkaK. H.wynika, że:C.robił tylko barierkę, a później po pozwanym poprawił instalację elektryczną.
Zatem w niniejszej sprawie powód zobligowany treściąart. 6 k.c.co do rozkładu ciężaru dowodu nie wykazał, iż cedent wykonał instalację elektryczną za którą należy mu się wynagrodzenie w kwocie 750,00 złotych. Powód bowiem wykonał naprawy w ramach wykonania zastępczego na zlecenie p.H..
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszeniaart. 328 § 2 k.p.c.poprzez brak w uzasadnieniu wyroku ustalenia dowodów, na których Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,oraz pominięcie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Zgodnie z powszechnie przyjmowanym w orzecznictwie poglądem, uzasadnienie wyjaśnia przyczyny, dla jakich orzeczenie zostało wydane, jest sporządzane już po jego wydaniu, a zatem wynik sprawy z reguły nie zależy od tego, jak napisane zostało uzasadnienie i czy zawiera ono wszystkie wymagane elementy. Z tych przyczyn zarzut naruszenia przepisuart. 328 § 2 k.p.c.może być usprawiedliwiony tylko w tych wyjątkowych okolicznościach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu całkowicie uniemożliwia dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia lub w przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego(tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 marca 2011 roku, w sprawie II PK 202/10, w wyroku z dnia 7 stycznia 2010 roku, w sprawie II UK 148/09, podobnie Sąd Apelacyjny w Poznaniuw wyroku z dnia 27 października 2010 roku, w sprawie I ACA 733/10, opubl. Legalis).
W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera szczegółowe ustalenia faktyczne, ocenę dowodów i wyczerpujące rozważania pozwalające odtworzyćtok rozumowania Sądu Rejonowego.
W świetle powyższych okoliczności za chybione należy uznać zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, albowiemR. C.wykonywał prace na podstawie ustnej umowy z pozwanymA. M., który jako przedsiębiorca rozliczał się z(...)L.na podstawie wystawionych faktur VAT. Z samego faktu brakuwe wpisie w ewidencji działalności gospodarczej w(...)nie można wyprowadzić dowodu na okoliczność, że konkretne prace na zostały wykonane. Jest to bowiem jedynie formalne ujawnienie wykonywanej działalności, a nie konstytutywna czynność warunkująca podjęcie działalności w wybranej branży.
Nie można przyjąć, iż faktury VAT są wyłącznym i przesądzającym dowodem,na którym winien opierać się Sąd Rejonowy. Wystawienie dokumentu w postaci faktury VAT na usługi remontowo – budowlane nie jest uwarunkowane posiadaniem przez podmiot, który wystawił fakturę ani stosownych uprawnień, ani rzeczywistym wykonaniem założonych prac ani tym bardziej posiadaniem stosownego wpisu do CEIDG. Naruszenie przepisów określających zasady wystawiania faktur naraża wystawcę na konsekwencje skarbowe, jednakże nie decyduje o tym czy usługi rzeczywiście wykonano czy nie i w konsekwencji czy należy się za ich wykonanie zapłata.
W świetle powyższych rozważań Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanegoA. M.kwotę 900,00 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 8 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.
Konsekwencją zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie roszczenia o zapłatęjest zmiana orzeczenia o kosztach procesu w I instancji, o których Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.stosunkowo rozdzielając koszty pomiędzy stronami. Powód wygrał sprawę w 55 %, a pozwany w 45 %. Sąd II instancji zasądził od pozwanegoA. M.na rzecz powoda(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wO.kwotę 355,85 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Na koszty procesu złożyły się: 600,00 złotych – wynagrodzenie pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym, 17,00 złotych opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz opłata od pozwu w kwocie 30,00 złotych. Wynagrodzenie pełnomocnika powoda ustalono na podstawie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 490, ze zm.).
Na podstawieart. 83 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1025 ze zm.) Sąd Okręgowy nakazał ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 383,40 złotych tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa świadka uiszczonych tymczasowoze Skarbu Państwa. Ponadto nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kaliszu kwotę 468,60 złotych tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa świadka uiszczonych tymczasowo przez Skarb Państwa.
Na podstawieart. 385 k.p.c.Sąd Okręgowy w pozostałym zakresie oddalił apelację jako niezasadną.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd II instancji orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.Skoro powód wygrał apelację w 55 %, to Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 46,50 złotych. Na koszty procesu złożyły się: opłata od apelacji w kwocie 30,00 złotych, wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 600,00 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 600,00 złotych. Łączne koszty procesu wyniosły 1.230,00 złotych. Zatem pozwany winien ponieść kwotę 55 % z 1.230,00 złotychtj. kwotę 676,50 złotych, a poniósł 630,00 złotych, a zatem winien dopłacić powodowi 46,50 złotych.
Wynagrodzenie pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym ustalonona podstawie § 2 ust. 3 w związku z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804). Wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego będącego adwokatem ustalono na podstawie § 2 ust. 3 w związku z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1800).