Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 841/14
Data wyroku: 2016-03-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Plewczyński
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: art. 10 ustawy o transakcjach handlowych

Sygn. akt XI GC 841/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
S., dnia 11 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Dariusz Plewczyński
Protokolant: Karolina Mateja
po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r.  w Szczecinie na rozprawie
sprawy z powództwa Skarbu Państwa(...)N.wP.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 77 zł (siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt XI GC 841/14

UZASADNIENIE
Sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym
W dniu 13 maja 2014 r. powód Skarb Państwa(...)N.wniósł pozew przeciwko pozwanemu(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.o zapłatę kwoty 168,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 20 października 2013 roku do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, iż zawarł z pozwaną umowę sprzedaży drewna, zaś pozwana nie uregulowała zobowiązania w terminie. Na podstawieart. 10 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowychzażądał uiszczenia zryczałtowanej rekompensaty za koszty odzyskiwania należności.
W dniu 4 lipca 2014 r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie wydał nakaz zapłaty zgodnie z żądaniem powoda.
Pozwana wniosła sprzeciw od tego nakazu zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazała, iż naruszonoart. 10w zw. zart. 7 i 8 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Termin płatności przypadał na dzień w którym dyspozycje bankowe nie są wykonywane, środki zatem wpłynęły w pierwszym dniu pracy banku.
W toku procesu obie strony podtrzymały swoje stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Strony od wielu lat współpracują ze sobą.
Pozwana w ramach działalności gospodarczej zawarła z powodem po przeprowadzeniu aukcji internetowych w aplikacji „e-drewno” umowę sprzedaży drewna w okresie 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013 r. Wykonanie umowy przez pozwanego było zabezpieczone zgodnie z §7 umowy .
Zgodnie z umową cena sprzedaży netto ustalona zostanie na bazie „loco las” po dokonanej zrywce, przy leśnej drodze wywozowej. Termin zapłaty ustalono na 30 dni od daty wystawienia faktury.
Bezsporne nadto dowód:
- umowa k. 4 – 8,
- upoważnienie k.9
- KRS pozwanej k. 34-47.
W dniu 19 września 2013 r. powód wystawił na rzecz pozwanejfakturę nr (...)na kwotę 16.512,66 zł z terminem płatności w formieprzelewu (...)dni od wystawienia faktury. Kwota wpłynęła na konto powoda w dniu 21 października 2013 r. (poniedziałek).
Bezsporne nadto dowód:
- faktura k. 13.
- potwierdzenie przelewu- k.13
W dniu 31 grudnia 2013 r. powód wystawiłnotę księgową nr (...)na kwotę 168,65 zł tytułem kosztów odzyskiwania należności na podstawieart. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowychw związku z nieterminowym uregulowaniem należności wynikającym z faktury z dnia 19 września 2013 r.
Dowód:
-nota księgowa nr (...), k. 14,
- załącznik do noty księgowej k. 15.
W dniu 16 grudnia 2013r powód wystawił pozwanej notę odsetkową nr 285/13 za dwa dni opóźnienia na kwotę 11,76zł. Nota została zapłacona.
Bezsporne nadto dowód:
-
- nota księgowa z załącznikiem k.51-52
Niniejsza sprawa nie jest jedyną o zwrot kosztów odzyskiwania należności.
W dniu 26 marca 2014r. powód Skarb Państwa(...)S.wniósł pozew przeciwko pozwanemu(...) spółce z ograniczona odpowiedzialnościąwB.o zapłatę kwoty 167,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 17 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty i kosztami procesu.
Wyrokiem z dnia 28 października 2014 r. Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie oddalił powództwo rozpoznawane pod sygn. akt XI GC 594/14. Wyrok jest prawomocny z dniem 28 lipca 2015 r., apelacja powoda została oddalona.
Bezsporne nadto dowód:
- pozew, k. 2 – 3, w aktach sprawy  XI GC 594/14,
- wyrok, k. 74,  w aktach sprawy  XI GC 594/14.
Sąd zważył co następuje:
Powództwo jest bezzasadne.
Strony zawarły umowę sprzedaży drewna, do której zastosowanie znajdująart. 535 k.c.i n. Odmienna kwalifikacja prawna nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Bezspornie powód wykonał swój obowiązek w zakresie wydania towaru. Obowiązek zapłaty wykonał pozwany. Pieniądze wpłynęły na rachunek powoda jednak nie w terminie płatności tj. 19 października 2013r (sobota) ale w dniu 21 października 2013r (poniedziałek).
Fakt zawarcia przedmiotowej umowy jej treść oraz wykonanie nie jest sporny. Okoliczności te wynikają także z załączonych dokumentów.
Strony zgodne są co do tego, że łączącą ich relacje ocenić należy jako transakcję handlową w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (zwanej dalej ustawą) w brzmieniu obowiązującym na dzień zawarcia umowy.
Spór dotyczy możliwości naliczenia rekompensaty w kwocie równowartości 40 euro za koszty odzyskiwania należności, o której mowa w art. 10 ust 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem rekompensata przysługuje wierzycielowi bez wezwania od dnia nabycia uprawnienia do odsetek.
Stosownie do art. 10 ust2 ustawy jeżeli koszty odzyskiwania należności poniesione z tytułu opóźnień w zapłacie w transakcji handlowej przekroczą kwotę stanowiącą równowartość 40 euro wierzycielowi przysługuje zwrot tych kosztów, w tym kosztów postępowania sądowego, pomniejszonych o tę kwotę.
Z powyższej analizy jednoznacznie wynika, że omawiana równowartość 40 euro stanowi element ogółu kosztów odzyskiwania należności, a nie jest karą za opóźnienie. Stanowi ona minimalny ryczałt kosztowy zwalniający wierzyciela z obowiązku wykazania, że poniósł koszty w tej wysokości i ma charakter zaliczalny.
Faktem jest, że wierzyciel nabył uprawnienie do odsetek, czego pozwany nie kwestionuje. W ocenie Sądu wierzyciel powinien jednak miećfaktycznąmożliwość podjęcia działań w celu odzyskiwania należności. Kwota ta stanowi bowiem rekompensatę zakoszty odzyskiwania należności. W niniejszej sprawie niewątpliwie żadne koszty odzyskiwania należności nie zostały poniesione, gdyż pieniądze wpłynęły samoczynnie i to od razu po dniu wolnym. Co więcej powód nie miał realnej możliwości ich podjęcia, gdyż dzień 20 października 2013r jako niedziela był dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniuustawy z dnia 18 stycznia 1951r o dniach wolnych od pracy(Dz.U. z 1951 nr 4 poz. 28 ze zm.). Dochodzona kwota w żaden sposób nie stanowi więc uczciwej rekompensaty w rozumieniu Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011r (Dz. U. UE L z dnia 23 lutego 2011r).
W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy wytoczenie powództwa stanowi nadużycie prawa w rozumieniuart. 5 k.c.i nie podlega ochronie. Poza powyżej przedstawioną argumentacją uwzględnić należy, że strony od wielu lat współpracują ze sobą i to w znacznym zakresie. Pozwany zabezpieczył wierzytelności powoda, co nie jest kwestionowane. Fakt zaniechania po stronie pozwanej polegający na braku ustalenia, czy bank pracuje w soboty, skutkuje możliwością naliczenia odsetek przez powoda, co stanowi wystarczającą sankcję. Nie ma natomiast podstaw do naliczenia rekompensaty w sytuacji, gdy wierzyciel nie mógł podjąć czynności windykacyjnych, gdyż działanie takie stanowiłoby odpowiednik kary, a nie taki jest sens omawianej instytucji.
Wyżej przedstawione stanowisko znalazło pełną akceptację w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2015r (sygn. akt VIII Ga 75/15), w którym apelacja powoda została oddalona. Sprawa toczyła się między tymi samymi podmiotami i jej przedmiotem również była rekompensata w związku z dwoma dniami opóźnienia.
Pozwanego należy uznać za wygrywającego proces w całości. Na zasądzoną kwotę 77zł z tytułu kosztów składa się wynagrodzenie pełnomocnika wraz z opłatą skarbową ustalone na podstawie § 6 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) w stawce minimalnej adekwatnie do wartości przedmiotu sporu.
Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięto jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

(...)

3
(...)