Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 211/16
Data wyroku: 2016-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Braczkowska
Słowa kluczowe: Bezumowne Korzystanie
Podstawa prawna: art.18 ust.1 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. akt II C 211/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, II Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSRA. B.
Protokolant: staż.P. O.
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa GminyŁ.– Administracji Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.
przeciwkoJ. P. (1)
o zapłatę
na skutek sprzeciwu pozwanejJ. P. (1)od nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku wydanego w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygnaturze akt II Nc 172/13
oddala powództwo.
Sygn. akt II C 211/16

UZASADNIENIE
Pozwem wniesionym w dniu 28 lutego 2013 roku, GminaŁ.Administracja (...)Ł.(...)wŁ., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpiła z powództwem przeciwkoJ. P. (2),E. P.iJ. P. (2)o zasądzenie solidarnie kwoty 17.372,04 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powódka wniosła również o zasądzenie od pozwanych kosztów postępowania łącznie z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż pozwanaJ. P. (2)była najemcąlokalu mieszkalnego numer (...)położonego przyul. (...)wŁ.. Wraz z nią przedmiotowy lokal zajmują pozwaneE.iJ. P. (2). Wobec nieregulowania przez pozwane należności z tytułu czynszu umowa najmu została wypowiedziana. Podniesiono, iż pozwane zajmują lokal bez tytułu prawnego. Powódka wskazała, iż dochodzi zapłaty kwoty 17.372,04 zł z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego, na którą składa się należność główna w wysokości 14.070,07 zł oraz odsetki w kwocie 3.301,97 zł za okres od dnia 10 czerwca 2009 roku do dnia 31 grudnia 2012 roku.
(pozew- k. 2-5, pełnomocnictwa k.  7-7 v)
W dniu 6 marca 2013 roku w niniejszej sprawie pod sygn. akt II Nc 172/13 został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający żądania pozwu w całości.
(nak az zapłaty k. 14 )
Uchwałą Rady Miejskiej wŁ.numer(...)z dnia 16 maja 2013 roku, zmienionej uchwała Rady Miejskiej wŁ.numer(...)z dnia 26 czerwca 2013 roku, z dniem 1 lipca 2013 roku utworzono jednostkę budżetową w postaci Administracji Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.i nadano jej statut. Jednostka ta powstała między innymi z jednostki budżetowej w postaci GminyŁ.Administracji (...)Ł.(...)wŁ..
(uchwała k. 20, uchwała k. 24-26)
W dniu 14 grudnia 2015 roku pozwanaJ. P. (1)(z domuP.) wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wskazała, że nie ponosi odpowiedzialności za zadłużenie lokalu przyul. (...)wŁ., ponieważ w okresie objętym żądaniem pozwu już w nim nie mieszkała. Od marca 2006 roku jest zameldowana i stale zamieszkuje wŁ.pod adresemul. (...). Na uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu wskazała, że o sprawie dowiedziała się w dniu 7 grudnia 2015 roku z korespondencji od Komornika Sądowego.
( kserokopia aktu małżeństwa k. 30, sprzeciw  od nakazu zapłaty k.  35-38, wniosek o przywrócenie terminu k. 31-32, kserokopia dowodu osobistego k. 34 )
W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 15 lutego 2016 roku pełnomocnik powoda wskazał, iż popiera powództwo w całości. Wniósł również o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty, ewentualnie o jego oddalenie. Podniósł, że zgodnie zart. 169 § 4 k.p.c.po upływie roku od uchybienia terminowi jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych wypadkach, które w przedmiotowej sprawie nie zachodzą. Podniósł, iż przedłożone przez pozwaną potwierdzenie zameldowania pod innym adresem nie stanowi dowodu zamieszkiwania w lokalu innym niż ten, którego dotyczą dochodzone należności, a pozwana nie przedstawiła dowodów potwierdzających okoliczność opuszczenialokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...). Powód powołał się również na treść oświadczenia pozwanejJ. P. (2)z dnia 27 lipca 2007 roku, z którego wynikało, że pozwanaJ. P. (1)zamieszkuje pod w/w adresem. Po tej dacie powodowi nigdy nie zgłoszono, że pozwana nie zamieszkuje w lokalu objętym żądaniem pozwu.
(odpowiedź na sprzeciw k. 49-50 )
Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 roku przywrócono pozwanejJ. P. (1)termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku.
(postanowienie k.65)
Do dnia zamknięcia rozprawy stanowiska stron nie uległy zmianie.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 3 lipca 1996 roku pomiędzyP. P.- najemcą iGminą M.Ł.– wynajmującym, została zawarta umowa najmulokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Najemca był zobowiązany płacić czynsz i opłaty za media w wysokości w umowie określonej.
(kopia umowy najmu k. 12-12v)
Aneksem z dnia 27 lipca 2007 roku do umowy z dnia 3 lipca 1996 roku, w miejsce dotychczasowego najemcy wstąpiła pozwanaJ. P. (2), która przejęła wszystkie zobowiązania i uprawnienia poprzedniego najemcy. Zgodnie z kartą lokalu, zamieszkiwać w nim miały trzy osoby: najemczyniJ. P. (2)oraz jej dwie córki:J. P. (2)iE. P..
(kopia aneksu do u mowy najmu – k. 1 1 , karta lokalu k.13 )
W dniu 15 kwietnia 2009 roku umowa najmu łącząca powoda i pozwanąJ. P. (2)została wypowiedziana ze skutkiem na dzień 31 maja 2009 roku. Pismo to zostało odebrane przezJ. P. (2).
(wypowiedzenie umowy najmu  wraz z dowodem doręczenia  k.10)
Wezwaniem do zapłaty z dnia 21 stycznia 2010 roku pozwaneJ. P. (2),E. P.iJ. P. (2)zostały wezwane do zapłaty kwoty 11.298,69 zł z tytułu zaległości za bezumowne korzystanie zlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...). Pismo to zostało odebrane przezJ. P. (2).
(wezwanie do zapłaty  wraz z dowodem doręczenia  k. 9)
Począwszy od 10 czerwca 2009 roku powódka naliczała odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Zadłużenie z tego tytułu wyniosło łącznie 17.372,04 zł, w tym kwotę 14.070,07 zł z tytułu należności głównej za okres od 10 czerwca 2009 roku do 31 grudnia 2012 roku oraz kwotę 3.301,97 zł z tytułu odsetek za w/w okres.
(zestawienie zaległości k. 8)
Przed wytoczeniem powództwa powódka nie zleciła przeprowadzenia wywiadu środowiskowego celem ustalenia osób zamieszkujących wlokalu numer (...)położonym wŁ.przyul. (...).
(bezsporne)
W dniu 6 marca 2013 roku w niniejszej sprawie pod sygn. akt II Nc 172/13 został wydany nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający żądania pozwu w całości. Nakaz zapłaty został doręczony pozwanejJ. P. (1)na adres:Ł.,ul. (...)w drodze awizo.
(nak az zapłaty k. 14, korespondencja dla pozwanejJ. P. (1)w awizowanej kopercie k. 17 )
Od dnia 21 marca 2006 roku pozwanaJ. P. (1)z domuP.jest zameldowana wlokalu numer (...)położonym wŁ.przyul. (...). W kwietniu lub maju 2006 roku przeprowadziła się do tego lokalu na stałe. Było to mieszkanie jej babci, która potrzebowała pomocy. W późniejszym okresie czasu nigdy pozwana nie zamieszkała już w spornym lokalu. Wyprowadzając się zmieszkania numer (...)położonego wŁ.przyul. (...)pozwana zabrała swoje ubrania, kosmetyki i inne rzeczy osobiste, zabrała również należące do niej meble: komodę i biurko oraz telewizor. Pozwana mieszka w lokalu przyul. (...)do chwili obecnej.
(kserokopia dowodu osobistego k.33,  zeznania pozwanej k.64, zeznania świadkaE. P.k. 64, zeznania świadkaJ. P. (2)k. 63)
PozwanaJ. P. (1)próbowała dokonać w Administracji zgłoszenia faktu trwałego opuszczenia przez niąlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...), ale poinformowano ją, że nie jest to możliwe, gdyż nie jest głównym najemcą lokalu. Takie oświadczenie mógł złożyć jedynie główny najemca lokalu. Pozwana udostępniła swojej matceJ. P. (2)swój dowód osobisty celem dokonania zgłoszenia w powodowej Administracji Zasobów Komunalnych, że nie mieszka już pod adresemul. (...)wŁ.. Jej matkaJ. P. (2)dokonała takiego zgłoszenia w okresie poprzedzającym wytoczenie powództwa w przedmiotowej sprawie.
(zeznania pozwanej k.64, zeznania świadkaE. P.k. 64, zeznania świadkaJ. P. (2)k. 63)
O wydaniu przeciwko niej nakazu zapłaty i wszczęciu postępowania egzekucyjnego pozwanaJ. P. (1)dowiedziała się w dniu 7 grudnia 2015 roku z korespondencji od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w ŁodziM. J.w postaci m.in. zawiadomienia o wszczęciu egzekucji oraz zajęcia wierzytelności. W dniu 14 grudnia 2015 roku przejrzała ona w czytelni akta przedmiotowej sprawy.
(zeznania pozwanejJ. P. (1)k. 64-65, kserokopia koperty k. 42, wydruk ze strony Poczty Polskiej dotyczący śledzenia przesyłek k. 43 , zamówienie akt do czytelni k. 29 )
Poczynione ustalenia faktyczne Sąd oparł na powołanych dokumentach i ich kserokopiach załączonych do akt sprawy, których prawdziwość nie została zakwestionowana przez strony oraz na podstawie zeznań pozwanej i zeznań świadkówJ.iE. P.. Zeznania te zostały uznane przez Sąd za w pełni wiarygodne, gdyż wzajemnie się potwierdzały i uzupełniały, nie tylko co za ich zasadniczych elementów, ale również szczegółów.
Ustaleń stanu faktycznego na podstawie kserokopii dokumentów dokonano na podstawie przepisuart. 308 k.p.c.
Ostatecznie ustalając datę, w której pozwana wprowadziła się z lokalu, którego pozew dotyczy, Sąd oparł się na jej zeznaniach oraz zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków, gdyż precyzyjnie wynikały z nich okoliczności w jakich nastąpiło to zdarzenie, a ponadto fakt ten korelował z okolicznością zameldowania się przez pozwaną w mieszkaniu jej babci położonym wŁ.przyul. (...), co zostało bezspornie ustalone w oparciu o kserokopię dowodu osobistego pozwanej.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie Sąd pominął przedłożone przez pozwanego zaświadczenie zawierające informacje o osobach zamieszkujących w lokalu położonym wŁ.przyul. (...), gdyż nie jest to oświadczenie skierowane do powoda, a co więcej opatrzone jest datą 27 lipca 2007 roku, a więc datą dużo wcześniejszą niż okres objęty żądaniem pozwu w przedmiotowej sprawie.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych, należy przytoczyć treść przepisuart. 167 i 168 k.p.c., stosownie do których czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 168 § 1 k.p.c.). Jak natomiast wynika z treściart. 169 k.p.c.pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.
W niniejszej sprawie zostało dowiedzione, że odpis nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku nie został pozwanejJ. P. (1)skutecznie doręczony, gdyż korespondencję dla niej przesłano na adres, pod którym nie zamieszkiwała. Korespondencja dla niej skierowana na adreslokalu numer (...)przyulicy (...)wŁ.została awizowana i uznana doręczoną z dniem 28 marca 2013 roku (k. 17).
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w dacie wniesienia pozwu (28 lutego 2013 roku) a także później pozwana nie zamieszkiwała pod adresem wskazanym w pozwie.
Jak wynika z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego, dopiero w dniu 7 grudnia 2015 roku pozwana dowiedziała się o wytoczeniu przeciwko niej powództwa w przedmiotowej sprawie i wszczęciu przez Komornika SądowegoM. J.postępowania egzekucyjnego w oparciu o nakaz zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku. W dniu 14 grudnia 2015 roku zapoznała się z aktami sprawy, w tym pozwem, załącznikami oraz nakazem zapłaty. Należy więc przyjąć, że jej spełniający wszystkie wymogi formalne wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty został wniesiony w terminie wynikającym z treści przepisuart. 169 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, treść powołanych powyżej przepisów (zwłaszcza treść przepisuart. 169 § 4 k.p.c.), znaczny upływ czasu pomiędzy uchybieniem przez pozwaną terminowi do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku a jego złożeniem, a także fakt, iż w ocenie Sądu niewątpliwie zachodzą w przedmiotowej sprawie okoliczności wyjątkowe, Sąd przewrócił pozwanej termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2013 roku wydanego w przedmiotowej sprawie.
W rozpoznawanej sprawie strona powodowa dochodziła miedzy innymi od pozwanejJ. P. (1)zapłaty kwoty 17.372,04 zł z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego, na którą składa się należność główna w wysokości 14.070,07 zł oraz odsetki w kwocie 3.301,97 zł za okres od dnia 10 czerwca 2009 roku do dnia 31 grudnia 2012 roku.
W tym miejscu zaznaczyć należy nadto, że w sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana kwestionowała wyłącznie fakt zamieszkiwania w lokalu, którego pozew dotyczy. Pozwana nie podnosiła innych okoliczności przeciwko twierdzeniom pozwu, także w swoich zeznaniach. W tej sytuacji brak było podstaw, aby inne twierdzenia przytoczone w pozwie uznać za sporne między stronami, oraz prowadzić co do nich postępowanie dowodowe.(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt I ACa 1158/10, opubl.L.)
Przechodząc do oceny merytorycznej powództwa, stwierdzić należy, że podlegało ono oddaleniu w całości.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku „o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego” (Dz.U. z 2005r., Nr 31, poz. 266), osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2). Osoby uprawnione do lokalu zamiennego lub socjalnego, opłacają odszkodowanie w wysokości czynszu albo innych opłat za używanie lokalu, jakie byłyby obowiązane opłacać, gdyby stosunek prawny nie wygasł (art. 18 ust. 3).
Jak wynika z art. 18 ust. 1 chwilą, do której na osobie zajmującej lokal bez tytułu prawnego spoczywa obowiązek uiszczania odszkodowania jest chwila opróżnienia lokalu. Opróżnienie lokalu to moment, w jakim osoba ta opuści lokal wraz ze wszystkimi swoimi rzeczami oraz nie będzie już posiadała kluczy do lokalu, umożliwiających jej zajmowanie i korzystanie z tego lokalu.
Nie był sporny między stronami fakt braku tytułu prawnego pozwanejJ. P. (1)dolokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wŁ.w okresie, którego pozew dotyczy. Pozwana zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu na podstawie zawartej przez powoda z jej matkąJ. P. (1)umowy najmu.
Dla ustalenia miejsca zamieszkania, zgodnie zart. 25 k.c., nie jest konieczne badanie zameldowania, lecz zamiar stałego pobytu. Zameldowanie jest aktem administracyjnym, który potwierdza okoliczność stałego zamieszkania w danej miejscowości i ułatwia ustalenie, ale nie przesądza o miejscu zamieszkania. Z zameldowaniem nie jest więc związane domniemanie, że określa ono miejsce zamieszkania (NSA wW.z dnia 14 grudnia 2005 r.,I (...)212/05, Lex nr 195823; orz. SN z dnia 3 maja 1973 r., I CZ 48/73, Lex nr 7250; orz. SN z dnia 26 marca 1973 r., I CZ 38/73, Lex nr 7234).
Na gruncie prawa cywilnego miejsce zamieszkania zostało powiązane z całym obszarem określonej miejscowości, bez dalszego uszczegółowienia co do dzielnicy, ulicy, budynku, a wreszcie konkretnego lokalu(por. wyr. SN z 13.2.1976 r., I CR 930/75, OSN 1977, Nr 1, poz. 5 i wyr. SN z 7.6.1983 r., II UR 4/83, OSP 1984, Nr 12, poz. 265). Ta cecha odróżnia cywilistyczne ujęcie miejsca zamieszkania od potocznego rozumienia tego pojęcia, utożsamianego - niesłusznie a nagminnie - z adresem zameldowania (na pobyt stały lub czasowy) osoby fizycznej. Różnica wynika z odmienności celów, których realizacji ma służyć kategoria miejsca zamieszkania w prawie cywilnym oraz administracyjny obowiązek meldunkowy stworzony przede wszystkim dla potrzeb ewidencjonowania ludności.
Życie każdego człowieka, prowadzona przez niego działalność oraz kształtujące jego sytuację prawną zdarzenia mogą być związane z różnymi, zmieniającymi się w czasie, punktami przestrzeni. W tym kontekście istotne znaczenie ma zwłaszcza miejsce, w którym człowiek funkcjonuje w sposób trwały, a nie tylko czasowy czy też wręcz okazjonalny. Miejsce stabilnego ześrodkowania funkcji życiowych człowieka określić można generalnie jako jego miejsce zamieszkania.
(takE. G.wKodeks cywilny. Komentarz,  opubl . wL.).
Tak rozumiane miejsce zamieszkania nadaje się do wykorzystania przy ustaleniu miejsca zamieszkania pod określonym adresem tj. przebywanie w określonym lokalu, który to lokal ma stanowić centrum życia określonej osoby(tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 22 czerwca 1988 roku, w sprawie o sygn. akt III CZP 18/88, opubl.L.).
W przedmiotowej sprawie pozwana podnosiła, iż w okresie objętym żądaniem pozwu nie mieszkała wlokalu numer (...)przyul. (...)wŁ.. Twierdzenia pozwanej znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Jak ustalono,J. P. (1)opuściła w/w lokal mieszkalny na przełomie kwietnia i maja 2006 roku, kiedy to wprowadziła się do lokalu mieszkalnego swojej babci położonego wŁ.przyul. (...), a więc jeszcze przed wypowiedzeniem przez powódkę umowy najmu.
Opuszczająclokal numer (...)położony wŁ.przyul. (...)pozwana zabrała z niego swoje ubrania, kosmetyki i inne rzeczy osobiste, zabrała również należące do niej meble: komodę i biurko oraz telewizor. Jeszcze przed opuszczeniem na stałe lokalu wymeldowała się z niego i w dniu 21 marca 2006 roku zameldowała się wlokalu numer (...)położonym wŁ.przyul. (...).
Pozwana, po trwałym opuszczeniu w/w lokalu próbowała dokonać zgłoszenia tego faktu w Administracji powoda, jednak bezskutecznie. Pracownik powoda poinformował ją, że nie jest głównym najemcą lokalu i oświadczenie dotyczące trwałego opuszczenia lokalu może złożyć jedynie główny najemca lokalu. Pozwana udostępniła więc matce -J. P. (2)dowód osobisty celem dokonania zgłoszenia w Administracji Zasobów Komunalnych, że nie mieszka już pod adresemul. (...)wŁ.. Jej matkaJ. P. (2)dokonała takiego zgłoszenia w okresie poprzedzającym wytoczenie powództwa w przedmiotowej sprawie. Oceny Sądu w tym zakresie nie może zmienić treść dokumentu zatytułowanego „oświadczenie” wypełnionego i podpisanego przezJ. P. (2)w dniu 27 lipca 2007 roku, gdyż nie dotyczy on okresu objętego żądaniem pozwu.
Powód w przedmiotowej sprawie nie poczynił żadnych starań aby ustalić przed wytoczeniem powództwa kto faktycznie zamieszkuje wlokalu numer (...)położonym wŁ.przyul. (...). W szczególności nie zlecono przeprowadzenia wywiadu środowiskowego celem ustalenia kręgu osób zamieszkujących w w/w lokalu, ani nie podjęto prób ustalenia w odpowiednich rejestrach, do których pozwany miał dostęp, faktu zameldowania w lokalu określonej liczby osób. Co prawda, zameldowanie jest kategorią prawa administracyjnego i nie przesądza o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. Jednak wymeldowanie spod oznaczonego adresu może stanowić uzewnętrznienie zamiaru opuszczenia lokalu i być dla właściciela lokalu informacją o takim zamiarze lokatora lub byłego lokatora. PozwanaJ. P. (2)dopełniła tych formalności w marcu 2006 roku, a więc jeszcze przed trwałym opuszczeniem spornego lokalu.
Finalnie podkreślić należy i ten fakt, że udowodnienie okoliczności, iż pozwana pomimo zameldowania w lokalu położonym wŁ.przyul. (...), nadal zajmowała lokal mieszkalny będący przedmiotem powództwa, stosownie do reguły rozkładu ciężaru dowodowego wyrażonej wart. 6 k.c., spoczywało na powódce. Jednak powodowa Gmina obowiązkowi temu nie sprostała. Przeciwnie, to pozwana udowodniła, że w kwietniu/maju 2006 roku zmieniła swoje miejsce zamieszkania. Pozwana nadto na długo przed wniesieniem powództwa zameldowała się w lokalu przyul. (...), powódka mogła zatem łatwo ustalić, czy pozwana nadal jest w lokalu przyul. (...)zameldowana, a w następnie ustalić jej miejsca zamieszkania (choćby kierując do pozwanej wezwanie o udzielenie stosownych informacji), oraz dokonać weryfikacji swojego stanowiska w zakresie kierowanego do pozwanej roszczenia.
Mając na uwadze powyższe, powództwo podlegało oddaleniu.