Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKo 28/16
Data wyroku: 2016-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zdzisław Pachowicz
Słowa kluczowe: Postępowanie Wykonawcze
Podstawa prawna: art. 7 § 1-5 kkw

Sygn. akt II AKo 28/16

POSTANOWIENIE
Dnia 9 lutego 2016r.
Sąd Apelacyjny we WrocławiuII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz
po rozpoznaniu w sprawie skazanegoB. G.
wniosku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 1 lutego 2016r. (IV Pen 112/16)
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość
na podstawieart. 38 § 1 kpkw zw.art.1 § 2 kkw

postanawia

wniosek Sądu Okręgowego w Opolu pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu przekazał Sądowi Okręgowemu w Świdnicy, a ten z kolei Sądowi Okręgowemu Opolu skargę skazanegoB. G.na administrację Aresztu Śledczego weW.dotycząca sposobu i warunków korzystania przez niego z samoinkasującego aparatu telefonicznego.
Sąd Okręgowy w Opolu uznając, że właściwym do prowadzenia postępowania pozostaje Sąd Okręgowy we Wrocławiu, gdyż w chwili złożenia skargi skazany przebywał w Areszcie Śledczym weW., nie przyjął tej sprawy i wystąpił do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z wnioskiem o rozstrzygnięcie powyższego sporu o właściwość.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wniosek Sądu Okręgowego w Opolu jest całkowicie chybiony, gdyż w niniejszym postępowaniu nie jest dopuszczalna droga postępowania sądowego. Uzasadnienie wniosku jest niezrozumiale i - jak się wydaje - oparte na błędnym odczytaniu tezy wskazanego postanowienia Sadu Apelacyjnego we Wrocławiu. Zatem Sąd Apelacyjny nie może rozstrzygać rzekomego sporu kompetencyjnego pomiędzy równorzędnymi sądami, skoro w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania sądowego.
Sąd Okręgowy w Opolu - ale również Sądy Okręgowe we Wrocławiu i wŚ., które także procedowały z tą skargąB. G.- nie dostrzegają różnic pomiędzy postępowaniem skargowym uregulowanym wart. 6 § 2 kkw, a wart. 7 § 1-5 kkw. Tylko w tym drugim wypadku postępowanie skargowe ma charakter postępowania sądowego, a skarga jestśrodkiem zaskarżeniana decyzję organu postępowania wykonawczego. Sąd penitencjarny działa wówczas jako organ II instancji, a przedmiotem takiej skargi może być tylko zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Natomiast pozostałe skargi, składane na podstawieart. 6 § 2 kkwlubart. 33 § 2 kkw, tak jak wszystkich obywateli, muszą być załatwiane na podstawie przepisów zawartych wdziale VIII i rozdziale 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, według właściwości określonej wart. 228-232 k. (por. post. SA we Wrocławiu z 31.08.2007r., II AKzw 607/07, LEX 363749 i z 1.06.2012r., II AKo 108/12, LEX 1164213).
Sąd wszczynający spór kompetencyjny prawidłowo wskazuje w uzasadnieniu swojego postanowienia, że w przedmiotowej sprawie nie zapadła żadna indywidualna decyzja, a skarga dotyczy „rzekomej praktyki Dyrektora AŚ weW.”. W takiej sytuacji, zgodnie z powyższymi uwagami, skarga winna być załatwiona wyłącznie przez organ określony wart. 229 k.p.a.Po rozmowie skazanego z sędzią penitencjarnym, o co prosił skazany pismem z 23 lutego 2015r. (niepotrzebnie wyznaczono posiedzenie sądu), skarga jego winna być przekazana organowi właściwemu do jej załatwienia. Tymczasem przez kilka miesięcy skargą skazanego w sposób procesowy zajmowało się kilka sądów penitencjarnych, które w istocie swoją aktywność ograniczały do pośrednictwa w przekazywaniu pism pomiędzy skazanym a administracją aresztu śledczego.
Należy dodatkowo pamiętać, że problematyka dotycząca załatwiania skarg osób osadzonych została uregulowanaRozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003r.(Dz. U. Nr 151, poz. 1467 z póź. zm.). W § 3 ust. 1-3 tego Rozporządzenia zostało sprecyzowane, jakie podmioty rozpoznają skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz postępowania funkcjonariuszy i pracowników tych jednostek.
Skoro w niniejszej sprawie nie ma miejsca na prowadzenie jakiegokolwiek postępowania sądowego, a w szczególności przez sądy penitencjarne, to nie może istnieć pomiędzy nimi rzeczywisty spor kompetencyjny, który mógłby być rozstrzygany przez Sąd Apelacyjny. W tym stanie rzeczy wniosek Sadu Okręgowego w Opolu musi pozostać bez rozpoznania.
W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.