Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 453/16
Data wyroku: 2016-10-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Czaja, Małgorzata Pasek, Małgorzata Rokicka-Radoniewicz
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 453/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 października 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SA Małgorzata Rokicka-Radoniewicz (spr.)

Sędziowie:

SA Elżbieta Czaja
SA Małgorzata Pasek

Protokolant: sekr. sądowy Krzysztof Wiater

po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. w Lublinie
sprawyS. C. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do emerytury
na skutek apelacji wnioskodawcyS. C. (1)
od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach
z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt IV U 994/15

oddala apelację.
Małgorzata Pasek Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Elżbieta Czaja

III AUa 453/16

UZASADNIENIE
Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.decyzją z 23 czerwca 2015 r. działając na podstawieart.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeodmówiłS. C. (1)prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Organ rentowy do pracy w warunkach szczególnych przyjął okresy zatrudnienia od 15.10.1985 r. do 14.04.1986 r., od 15.10.1986 r. do 14.04.1987 r., od 15.10.1987 r. do 14.04.1988 r., od 15.10.1988 r. do 14.04.1989 r., od 15.10.1989 r. do 14.04.1990 r., od 15.10.19990 r. do 14.04.1991 r., od 15.10.1991 r. do 14.04.1992 r., od 15.10.1992 r. do 14.04.1993 r., od 15.10.1993 r. do 14.04.1994 r., od 15.10.1994 r. do 14.04.1996 r., od 15.10.1996 r. do 14.04.1997 r., od 15.10.1997 r. do 14.04.1998 r. w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej(...)wS.w łącznym wymiarze 6 lat, 5 miesięcy i 29 dni. Ponadto organ rentowy jako okresu uzupełniającego nie uwzględnił okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do 30.10.1972 r. do 14.12.1979 r. oraz od 24.02.1983 r. do 14.10.1985 r., z uwagi na to, że w okresach od 04.09.1972 r. do 11.01.1973 r. oraz od 27.05.1974 r. do 28.10.1974 r. ubezpieczony pracował zawodowo i w związku z tym nie mógł jednocześnie stale w pełnym wymiarze czasu pracy świadczyć pracy na rzecz gospodarstwa rolnego.
Od tej decyzji odwołanie do Sądu Okręgowego w Siedlcach złożyłS. C. (1)wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do pracy w warunkach szczególnych powinien mu zostać zaliczony cały okres zatrudnienia w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej(...)również poza okresami zimowymi, a do stażu ubezpieczeniowego okres zatrudnienia w(...)Spółdzielni(...)wS.od 01.09.1975 r. do 31.03.1977 r. oraz okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16-ego roku życia.
Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 25 lutego 2016 roku oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, żeS. C. (1)ur. (...)w dniu(...)ukończył 60-ty rok życia. W dniu 22 maja 2015 r. wystąpił z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 20 lat, 11 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 19 lat, 11 miesięcy i 15 dni, a okresy nieskładkowe 26 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił łącznie staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 6 lat, 5 miesięcy i 29 dni. Organ rentowy do pracy w warunkach szczególnych zaliczył ubezpieczonemu okresy zatrudnienia od 15.10.1985 r. do 14.04.1986 r., od 15.10.1986 r. do 14.04.1987 r., od 15.10.1987 r. do 14.04.1988 r., od 15.10.1988 r. do 14.04.1989 r., od 15.10.1989 r. do 14.04.1990 r., od 15.10.19990 r. do 14.04.1991 r., od 15.10.1991 r. do 14.04.1992 r., od 15.10.1992 r. do 14.04.1993 r., od 15.10.1993 r. do 14.04.1994 r., od 15.10.1994 r. do 14.04.1996 r., od 15.10.1996 r. do 14.04.1997 r., od 15.10.1997 r. do 14.04.1998 r. w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej(...)wS.zgodnie ze świadectwem wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionym rzez wskazanego pracodawcę. Z uwagi na brak wymaganego ustawą 15 –letniego stażu pracy w warunkach szczególnych oraz wymaganego okresu ubezpieczeniowego w wymiarze 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych decyzją z 23 czerwca 2015 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury.
WnioskodawcaS. C. (1)dnia(...)ukończył 16-ty rok życia i był uczniem Zasadniczej Szkoły Zawodowej(...)wS.. W okresie od 1.09.1969 r. do 30.06.1972r.S. C. (1)miał zawarta umowę o praktyczną naukę zawodu i jako uczeń w ramach tej umowy odbywał praktyki wZakładzie (...)wS.. Za ten okres zostało mu wystawione świadectwo pracy i powyższy okres jako okres składkowy został uznany przez organ rentowy (świadectwo pracy k. 49, świadectwo szkolne k.12, zaświadczenie k. 11 za wnioskiem z dn. 10.03.2015 r., karta przebiegu zatrudnienia k. 22 akt emerytalnych). Organ rentowy jako okresy zatrudnienia uznałS. C. (1)zatrudnienie od 04.09.1972 r. do 11.01.1973 r., od 27.05.1974 r. do 28.10.1974 r. W okresach od: 12.01.1973 r. do 26.05.1974 r. (1 rok, 4 miesiące i 14 dni), od 29.10.1974 r. do 14.12.1979 r. (5 lat, 1 miesiąc i 15 dni)S. C. (1)nie był nigdzie zatrudniony i w tych okresach pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodzicówE.iJ.małżonkówC.. RodziceS. C. (1)prowadzili gospodarstwo rolne o powierzchni 3,15 ha w miejscowościT., gdzie ubezpieczony mieszkał do 24.01.1980 r. RodziceS. C. (1)utrzymywali się tylko z rolnictwa. W tym czasie z rodzicami został tylkoS. C. (1), rodzeństwo wymienionego opuściło już dom rodziny zakładając własne rodziny. We wskazanych okresachS. C. (1)wykonywał wszystkie prace rolnicze tj. oranie, sprężynowanie, bronowanie, sianie, wywożenie obornika, praca przy żniwach, sianokosach, wykopkach oraz prace przy inwentarzu żywym. Praca ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym rodziców trwała w wymienionych okresach nie mniej niż 6 godzin dziennie i miała charakter stały.
Następnie w okresie od 15 grudnia 1979 r. do 23 lutego 1983 r. był zatrudniony w(...)Zakładzie(...)wM..
W okresie od 15 października 1985 r. do 06.03.1999 r.S. C. (1)był zatrudniony w(...)wS.(obecnie Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej(...)wS.) na stanowisku palacza – dozorcy. W sezonach grzewczych od 15 października do 14 kwietnia każdego roku ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracę palacza, natomiast poza sezonem grzewczym ubezpieczony głównie wykonywał pracę dozorcy polegającą na wykonywaniu prac porządkowych tj. zamiatanie chodników, zgrabianie liści, koszenie trawników, malowanie ogrodzenia, nadzorowanie parkingu, otwierania i zamykane szlabanu. Miejsce pracy ubezpieczonego to portiernia, do kotłowni ubezpieczony dochodził jak trzeba było podłożyć do pieca. W kotłowni były dwa piece jeden większy, który wykorzystywany był w okresie grzewczym, a drugi mniejszy do nagrzewania ciepłej wody w okresie letnim. Jak było napalone do godz. 14.00 w okresie letnim to druga zmiana miała ciepłą wodę. Ubezpieczony pracował w systemie trzymianowym. W okresie letnim jak ubezpieczony pracował na trzecią zmianę to jego praca polegała na ogólnym nadzorowaniu parkingu i zamykaniu i otwieraniu szlabanu jak ktoś wyjeżdżał, lub przyjeżdżał na teren zakładu. W okresie letnim większość czasu pracy w ciągu dnia zajmowało ubezpieczonemu wykonywanie prac porządkowych na terenie zakładu, iż podkładanie do pieca w kotłowni
Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
Sąd Okręgowy orzekł, że zgodnie zart.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z§4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat oraz czy spełnia przesłankę 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych na datę 1 stycznia 1999 r. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek z dniem(...)i nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Zgodnie zart. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychprzy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również następujące okresy, traktując je, z zastrzeżeniemart. 56, jak okresy składkowe przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych wart. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu.
W przedmiotowej sprawie ubezpieczonemuS. C. (1)brakuje do 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych 4 lat, 11 miesięcy i 19 dni i co do zasady o taki okres może być uzupełniony okres ubezpieczenia o okres pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia a przed 1 stycznia 1983 r. Zgodnie z wytycznymi doktryny i orzecznictwa, aby można było zaliczyć okres pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia traktując je jako okresy składkowe ubezpieczony musi wykazać, iż pracował w gospodarstwie rolnym rodziców co najmniej 4 godziny dziennie. W przedmiotowej sprawie zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań świadków:M. O.,S. C. (2)i zeznań ubezpieczonego w charakterze strony dał podstawy do zaliczenia ubezpieczonemu jako okresu uzupełniającego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 12.01.1973 r. do 26.05.1974 r. (1 rok, 4 miesiące i 14 dni), od 29.10.1974 r. do 14.12.1979 r. (5 lat, 1 miesiąc i 15 dni), w których to okresach ubezpieczony nigdzie nie pracował zawodowo i stale pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego w wymiarze przekraczającym 4 godziny dziennie. Z przeprowadzonych dowodów wynika, że ubezpieczony mieszkał w tych okresach z rodzicami, nie miał innego źródła utrzymania i stale pomagał rodzicom we wszystkich pracach rolniczych: polowych i przy inwentarzu żywym. Ubezpieczony w okresach od wiosny do jesieni wykonywał wszystkie prace polowe i prace przy obrządku inwentarza żywego, natomiast w okresach zimowych wykonywał obrządki. Rodzice ubezpieczonego trzymali: 2-3 krowy, 10 tuczników, konia, drób. Praca przy obrządku porannym i wieczornym razem z przygotowaniem pożywienia dla zwierząt, uparowaniem ziemniaków przekraczała 4 godziny dziennie. Zaliczenie wskazanych okresów jako okresów składkowych powoduje, iż ubezpieczony na datę 1 stycznia 1999 r. spełnia przesłankę 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku ubezpieczonego o zaliczenie mu jako okresu zatrudnienia okresu pracy od 1 września 1975 r. do 31 marca 1977 r. w(...)Spółdzielni(...)wS., to w ocenie Sądu brak jest podstaw do zaliczenia wskazanego okresu jako okres zatrudnienia, gdyż ubezpieczony nie dysponuje żadnym dokumentem potwierdzającym jego zatrudnienie w tym okresie. Na okoliczność swojego zatrudnienia w wymienionej spółdzielni ubezpieczony złożył pismo z 24.01.1977 r. kierujące go na badanie przez zespół lekarzy w celu wydania orzeczenia o stopniu trwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 9.12.1976 r. i kopie książeczki ubezpieczeniowej z pieczątką niniejszej Spółdzielni i datą 14.12.1976 r. Z pisma z k. 7 akt sprawy wynika, iż ubezpieczony zatrudniony był jako pracownik sezonowy, ale nie wskazano w jakich okresach świadczył pracę. Natomiast z zeznań świadkówT. C.iZ. S.wynika, iż Spółdzielnia nie zawierała żadnych umów o pracę, ani z nimi, ani z ubezpieczonym. Spółdzielnia w okresie zimowym potrzebowała ludzi do pracy do kopcowania i przebierania warzyw i każdy kto chciał zarobić to mógł z tej pracy sezonowej skorzystać. Spółdzielnia wysyłałaN.po pracowników doT.i każdy kto chciał pracować to mógł wsiąść i jechać do pracy. Powyższe prace przy zbieraniu i kopcowaniu warzyw miały charakter sezonowy, a nie stały, co powoduje, że ubezpieczony nie mógł pracować w tej spółdzielni od 01.09.1975 r. do 31.03.1977 r.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe nie dało również podstaw do zaliczenia ubezpieczonemu całego okresu zatrudnienia w(...)wS.(obecnie SP ZOZ(...) Pogotowia (...)wS.) od 15.10.1985 r. do 31.12.1998 r. jako pracy w warunkach szczególnych. Ze wskazanego okresu zatrudnienia organ rentowy uznał ubezpieczonemu na podstawie świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych za pracę w warunkach szczególnych pracę na stanowisku palacza w okresach grzewczych każdego roku tj. od 15 października do 14 kwietnia. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał natomiast bezspornie, że w okresach letnich każdego roku ubezpieczony łączył pracę palacza z pracą dozorcy, z tym praca dozorcy miała w okresie letnim decydujący charakter. Sąd przeprowadził dowód z zeznań świadków, którzy razem z ubezpieczonym pracowali w SP ZOZ(...) Pogotowia (...)wS.na takim samym stanowisku jak on tj. palacza – dozorcy. Wskazani świadkowie potwierdzili, że w okresie letnim każdego roku więcej było w ciągu każdego dnia (8 godzin pracy) prac porządkowych tj. zamiatanie chodników, placu, grabienie liści, koszenie trawników, palowanie ogrodzenia, siatki, palowanie portierni, nadzorowania parkingu, niż pracy w kotłowni, do której dochodzili z portierni po to aby podłożyć do mniejszego pieca. Kotłownia w okresie letnim służyła tylko do nagrzewania ciepłej wody na potrzeby mechaników, węgiel był na placu w bliskiej odległości od kotłowni, a czyszczenie kominu w okresie letnim było znacznie rzadsze niż zimą i krótsze tj. co 3-4 dni przez nieco ponad godzinę. Wymienieni świadkowie zeznali, że w okresie letnim więcej tak oni jak i ubezpieczony czasu pracy w ciągu dnia poświęcali na wykonywanie prac porządkowych, niż na palenie w kotłowni, a gdy któryś z nich przychodził na trzecią zmianę to gdy prace porządkowe były zrobione, to głównie czas spędzał na portierni na tzw. dozorowaniu. Sąd obdarzył wiarygodnością dowód z zeznań tych świadków.
Z uwagi na niewykazanie przez ubezpieczonego na datę 1 stycznia 1999 r. stażu pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat Sąd Okręgowy orzekł, że nie spełnił on warunków do nabycia emerytury na podstawie powołanych powyżej przepisów.
Od tego wyroku apelację wniósł wnioskodawcaS. C. (1)zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał obrazę przepisów prawa procesowego tj.art.227 kpciart.233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na błędnej ocenie zeznań ubezpieczonego i świadków skutkujące nieuwzględnieniem wykonywania pracy w szczególnych warunkach w okresie letnim w latach 1985-1998 w(...)wS.oraz braku zatrudnienia w(...)Spółdzielni(...)wS.co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych skutkujących naruszeniem prawa materialnego poprzez ustalenie prawa do emerytury.
Wnosił o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie odwołania ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Sąd Apelacyjny nie stwierdza zarzucanej sprzeczności w ustaleniach faktycznych. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu nieuwzględnienie okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców jako okresu uzupełniającego – podniesienie tego zarzutu świadczy o nieznajomości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowo, bowiem Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku uznał, że wliczenie do okresów składkowych i nieskładkowych okresu tej pracy powoduje, że wnioskodawca spełnia warunek wymaganego 25 letniego okresu ubezpieczenia przypadającego przed dniem 1 stycznia 1999 roku. tym samym bezprzedmiotowe jest badanie zasadności podniesionego zarzutu dotyczącego ustalonego okresu ubezpieczenia wnioskodawcy.
Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia jako okresu pracy w warunkach szczególnych pracy palacza w kotłowni(...)wS.poza sezonem grzewczym należy zauważyć, że ustalony stan faktyczny jest bezsporny, co przyznał sam skarżący i przesłuchani na tę okoliczność świadkowie. Według relacji wnioskodawcy i świadków wnioskodawca pracował jako palacz centralnego ogrzewania jedynie sezonowo, natomiast poza sezonem grzewczym obsługiwał piec, służący do grzania cieplej wody użytkowej. Poza sezonem wykonywał różne inne prace związane z powierzonym mu stanowiskiem dozorcy, co znajduje potwierdzenie nie tylko w zeznaniach świadków, ale w wystawionym przez pracodawcę świadectwem pracy.
Jednocześnie na marginesie należy zauważyć, że kotłownia, w której był zatrudniony wnioskodawca w spornym okresie, nie była zaopatrzona w kotły parowe lub wodne typu przemysłowego, tylko w zwykłe kotły centralnego ogrzewania, a zatem praca w charakterze obsługującego je palacza nie jest traktowana jako praca w warunkach szczególnych wymieniona w wykazie A stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43) jako prace nie zautomatyzowane palaczy i rusztowych kotłów parowych lub wodnych typu przemysłowego wymienione w dziale XIV poz.1 wykazu A. Wątpliwości budzi zatem zakwalifikowanie zwykłego typowego pieca centralnego ogrzewania używanego w małych kotłowniach ogrzewającym niewielkie obiekty jako piec typu przemysłowego. Organ rentowy w tej części pracę tę zakwalifikował jako wykonywaną w warunkach szczególnych i Sąd na te okoliczności nie prowadził dodatkowego postępowania.
Wbrew zarzutom apelacji Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i ocenił materiał dowodowy zgodnie z zasadami proceduralnymi, nie przekraczając granic zakreślonych wart.233 § 1 KPC. W uzasadnieniu wyroku Sąd odniósł się do wszystkich kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i ocenił zasadność odwołania na podstawie powołanych przepisów z przytoczeniem ich treści.
Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i wnioskowania prawnicze zawarte w motywach zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1997 roku II UKN 61/97 – OSNAPiUS 1998/3/104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 roku I PKN 339/98 – OSNAPiUS 1998/24/776). Podnieść należy dodatkowo, że skarżący argumentami przytoczonymi w apelacji w żaden sposób nie podważył zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji. Apelacja zawiera bowiem jedynie własną ocenę faktów odmienną od przyjętej przez Sąd Okręgowy i traktowanie pracy palacza centralnego ogrzewania przy obsłudze pieca służącego do ogrzewania pomieszczeń i grzania cieplej wody oraz dozorcy obiektu jako pracy w warunkach szczególnych.
W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżony wyrok w pełni odpowiada przepisom prawa, dlatego apelacja nie może być uwzględniona.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawieart.385 KPCorzekł, jak w sentencji.