Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 472/15
Data wyroku: 2016-11-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kryńska-Mozolewska
Słowa kluczowe: Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art. 8 ustawy z dn. 25.06.1996 r.

Sygn. akt VI U 472/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Kryńska - Mozolewska
Protokolant: protokolant sądowy Marzena Szablewska
po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z odwołaniaJ. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.z dnia(...)r., znak:(...)i z dnia(...)r. znak:(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.
o zasiłek chorobowy
orzeka:
zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, iż przyznaje odwołującemuJ. G.prawo do zasiłku chorobowego od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku.
Sygn. akt VI U 472/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia(...)roku znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.odmówił ubezpieczonemuJ. G.prawa do zasiłku chorobowego za okres od 30 lipca 2015 roku do 28 sierpnia 2015 roku. W uzasadnieniu tej decyzji organ rentowy wskazał, że zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn traktowanych jak niezdolność do pracy, nie dłużej jednak niż 182 dni. Organ rentowy podniósł, że z posiadanej dokumentacji wynika, że z dniem 7 października 2014 roku ubezpieczony wykorzystał pełny okres zasiłkowy wynoszący 182 dni, następnie przebywał on na zasiłku rehabilitacyjnym do 4 lipca 2015 roku. W związku z tym, że ponowna niezdolność do pracy powstała nie później niż w ciągu 60 dni od ustania poprzedniej i spowodowana jest tą samą chorobą, okres niezdolności przypadający przed przerwą i po przerwie podlega zaliczeniu do jednego okresu zasiłkowego.
Kolejną decyzją z dnia(...)roku, znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)wW., odmówił ubezpieczonemuJ. G.prawa do zasiłku chorobowego za kolejny okres od 29 sierpnia 2015 roku do 18 września 2015 roku. W uzasadnieniu tej decyzji organ powtórzył argumentację z uzasadnienia decyzji z dnia 2 września 2015 roku, wskazując, że okres zasiłkowy ubezpieczonego uległ wyczerpaniu dnia 7 października 2014 roku, a jego aktualną niezdolność do pracy należy zaliczyć do tego samego okresu zasiłkowego.

    (decyzja z(...). – k. 5 akt rentowych, decyzja z(...). – k. 7 akt organu rentowego)

Od obu powyższych decyzjiJ. G.wniósł odwołanie. W odwołaniu wskazał on, że zaskarża obie wydane przez organ rentowy decyzje wnosząc jednocześnie o ich zmianę poprzez przyznanie mu należnego prawa do zasiłku chorobowego. Odwołujący się dodał, że aktualnie rozpoznawana niezdolność do pracy dotyczy całkiem innego schorzenia (rwa kulszowa dolnej części kręgosłupa) niż schorzenie z tytułu, którego wyczerpał on już okres zasiłkowy (zespół bolesnego barku kończyny górnej prawej). Wskazał on, że przepisywane mu przez lekarzy lekarstwa są inne, jak również zalecane mu są inne zabiegi rehabilitacyjne.
(odwołanie – k. 1)
W odpowiedzi na odwołania od obu decyzji, organ rentowy wniósł o oddalenie odwołań powtarzając argumentacje zawartą w uzasadnieniach obu skarżonych decyzji.
(odpowiedź na odwołanie – k 2)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Odwołujący sięJ. G.był niezdolny do pracy w okresach:
- od 27 marca 2014 roku do 18 kwietnia 2014 roku – ze względu na chorobę o nr statystycznym Z03,
- od 29 kwietnia 2014 roku do 29 sierpnia 2014 roku – ze względu na chorobę o nr statystycznymM50 i M75,
- od 2 września 2014 roku do 8 października 2014 roku – ze względu na chorobę o nr statystycznym M50.
Za wyżej wskazane okresy wnioskodawcy został przyznany zasiłek chorobowy do 7 października 2014 roku. Z tym dniem odwołujący wyczerpał 182-dniowy okres zasiłkowy.
Następnie przebywał on na świadczeniu rehabilitacyjnym do 4 lipca 2015 roku, ze względu na chorobę o nr statystycznym M50.Dnia 14 lipca 2015 roku lekarz orzecznik ZUS orzekł, że stan zdrowia odwołującego się nie uzasadnia przyznania mu dalszego świadczenia rehabilitacyjnego, bowiem odzyskał on zdolność do pracy.
(dowód: pismo ZUS z dnia 18.09.2015r. – k. 10 akt rentowych, zestawienie zaświadczeń lekarskich – k. 11 akt rentowych)
Ponowna niezdolność do pracy odwołującego się powstała w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku, w tym okresie jego niezdolność do pracy była spowodowana chorobami o nr statystycznych G54 i M54.
(dowód: zestawienie zaświadczeń lekarskich – k. 11 akt rentowych)
Odwołujący się w okresie od 27 marca 2014 roku do 4 lipca 2015 roku, był niezdolny do pracy ze względu na dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego. Z kolei jego niezdolność do pracy w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku była spowodowana schorzeniem kręgosłupa lędźwiowego. Schorzenia te, jakkolwiek dotyczą kręgosłupa, to jednak nie są tożsamymi jednostkami chorobowymi, Odwołujący cierpiał na bóle w różnych odcinkach kręgosłupa. Z tego też powodu jego niezdolność do pracy w okresie do 4 lipca 2015 roku była spowodowana inną chorobą, niż jego niezdolność do pracy w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku. Biegła z zakresu neurologii wskazała również, że wnioskodawca odzyskał zdolność do pracy ze względu na schorzenie kręgosłupa w odcinku szyjnym po dniu 4 lipca 2015 roku, zaś w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku wystąpiło u niego istotne zaostrzenie dolegliwości kręgosłupa w odcinku lędźwiowym (odcinek L/S), co wymagało intensywnego leczenia i spowodowało jego kolejną niezdolność do pracy.
(dowód: opinia biegłego z zakresu neurologiiJ. S.– k. 67, k. 84 i k. 97)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów z dokumentów zawartych w aktach rentowych, których prawdziwość nie była kwestionowana przez strony. Odnośnie zaś porównania okresów niezdolności do pracyJ. G.od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku z okresem do 4 lipca 2015 roku Sąd oparł się na opiniach biegłego z zakresu neurologii (k. 67, k. 84 i k. 97). BiegłaJ. S.w swych opiniach w sposób przejrzysty i fachowy wykazała, iż w rzeczywistości niezdolność do pracy odwołującego się w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku, była spowodowana inną jednostką chorobową niż jego niezdolność w okresie do 4 lipca 2015 roku. Sąd miał na uwadze, iż biegła przekonująco uzasadniła, iż co prawda w obu okresach niezdolność do pracy była spowodowana schorzeniami kręgosłupa, jednak nie można utożsamiać schorzeń kręgosłupa w jego odcinku szyjnym ze schorzeniami odcinka lędźwiowego kręgosłupa. W toku postępowania, co prawda organ rentowy wskazywał, że kręgosłup jest jedną całością, jeśli chodzi o narząd ruchu i jego funkcjonowanie i schorzenie jakiejkolwiek części kręgosłupa skutkuje dysfunkcją pozostałych jego odcinków (stanowisko Głównego Lekarza Orzecznika ZUS – k. 75), Biegła jednak słusznie wskazała w swej opinii uzupełniającej (k. 84), że dysfunkcja jednego odcinka kręgosłupa nie skutkuje jednoczasową dysfunkcją pozostałych odcinków kręgosłupa. Sąd miał też na uwadze, że choroba zwyrodnieniowo – dyskopatyczna kręgosłupa w różnym stopniu nasilenia dotyczy całego kręgosłupa w tym konkretnym przypadku istotne zaostrzenie u odwołującego się dolegliwości kręgosłupa w odcinku L/S wystąpiło po raz pierwszy i wymagało intensywnego leczenia, jednocześnie biegła podkreśliła, że odwołujący się po dniu 4 lipca 2015 roku odzyskał zdolność do pracy, ze względu na schorzenie kręgosłupa szyjnego (k. 97). Sąd miał na uwadze, iż ostatecznie po wyjaśnieniu przez biegłą wszelkich spornych kwestii jak i po odniesieniu się przez nią w sposób wyczerpujący do zarzutów i pytań organ rentowy ostatecznie nie kwestionował opinii biegłego neurolog. Główny Lekarza Orzecznika ZUS wskazał, że nie wnosi żadnych dalszych uwag do opinii biegłego (k. 105).

Sąd zważył, co następuje:

Okres zasiłkowy przy schorzeniach kręgosłupa szyjnego wynosił 182 wyczerpał się, bowiem z dniem 7 października 2014 roku, a następnie z powodu tego samego schorzenia odwołujący otrzymywał świadczenie rehabilitacyjne w okresie do 4 lipca 2015 roku. Następnie odwołujący był niezdolny do pracy od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku, z powodu schorzeń kręgosłupa lędźwiowego. Zgodnie zart 8 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa z dnia 25 czerwca 1999 r(Dz.U.2014.159 j.t. z późniejszymi zmianami) zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych wart. 6 ust. 2- nie dłużej jednak niż przez 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży - nie dłużej niż przez 270 dni .Do okresu, o którym mowa wart. 8, zwanego dalej "okresem zasiłkowym", wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych wart. 6 ust. 2. (ust.2) do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni-art 9W okolicznościach niniejszej sprawy wprawdzie niezdolność do pracy wnioskodawcy powstała 30 lipca 2015 roku, tj przed upływem 60 dni, ale była spowodowana innym schorzeniem, co wyjaśniono wyżej. Biegły z zakresu neurologii w swych opiniach jednoznacznie wskazał, że w rzeczywistości obie niezdolności do pracy były spowodowane innymi chorobami – w przypadku niezdolności trwającej do dnia 4 lipca 2015 roku była ona spowodowana dolegliwościami bólowymi kręgosłupa szyjnego, zaś niezdolność w okresie od 30 lipca 2015 roku do 18 września 2015 roku - schorzeniem kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.Wobec powyższego nie jest zasadna argumentacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który odmówił przyznaniaJ. G.prawa do zasiłku zaliczając niezdolność do pracy od 30 lipca 2015 roku do 28 sierpnia 2015 roku oraz od 29 sierpnia 2015 roku do 18 września 2015 roku do jednego okresu zasiłkowego.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, zmieniając obie zaskarżone decyzje i przyznając wnioskodawcy prawo do zasiłku chorobowego za okresy jego niezdolności do pracy od 30 lipca 2015 roku do 28 sierpnia 2015 roku oraz od 29 sierpnia 2015 roku do 18 września 2015 roku.

ZARZĄDZENIE
(...)