Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1090/15
Data wyroku: 2016-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Cyran, Małgorzata Aleksandrowicz, Iwona Niewiadowska-Patzer
Słowa kluczowe: Podleganie Ubezpieczeniom Społecznym

Sygn. aktIII AUa 1090/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Ewa Cyran /spr./
Sędziowie:  SSA Iwona Niewiadowska-Patzer
del. SSO Małgorzata Aleksandrowicz
Protokolant:  insp.ds.biurowości Krystyna Kałużna
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. w Poznaniu
sprawyL. O.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)wŻ.,B. O.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
o podleganie ubezpieczeniu społecznemu
na skutek apelacjiL. O.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)wŻ.,B. O.
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 20 lutego 2015 r.  sygn. akt IV U 2166/14
oddala apelację.

del. SSO Małgorzata Aleksandrowicz

SSA Ewa Cyran

SSA Iwona Niewiadowska-Patzer

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 13.10.2014 r., znak(...)- (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.stwierdził, żeB. O.jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność u płatnika składek(...)L. O.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 01.04.2014 r..
Odwołanie od tej decyzji złożyliB. O.i(...)L. O.zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego:
1)art. 8 ust. 11w zw. zart. 6 ust. 1 pkt 5oraz w zw. zart. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 5 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez przyjęcie, żeB. O.od dnia 1 kwietnia 2014 r. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu jako osoba współpracująca przy wykonywaniu pozarolniczej działalności gospodarczej,
2)art. 58 k.c.w związku zart. 6 ust. 1 pkt 5, art. 9 ust. 2a i art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychw związku zart. 2 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych, jako osoby współpracującej było nieważne, podczas gdy ani jego treść nie pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa, ani jego cel nie zmierza do obejścia prawa, bowiem nie można za obejście prawa traktować wywołania skutku w postaci nabycia tytułu do ubezpieczenia społecznego zgodnie z konstytucyjną zasadą pewności prawa; ubezpieczona działała w zaufaniu do obowiązujących przepisów prawa, a nie celem ich obejścia.
Odwołujący wnieśli o zmianę decyzji poprzez przyznanie prawa do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, tj. emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu, a wraz z nim do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego od dnia 01.04.2014 r., ubezpieczonejB. O., z tytułu współpracy z osobą prowadzącą działalność gospodarczą.
Sąd Okręgowy – Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze wyrokiem z dnia 20 lutego 2015r. (sygn. akt IV U 2166/14) oddalił odwołania.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
OdwołującaB. O.podlega ubezpieczeniom społecznym jako pracownik u płatnika składek(...)A. M. (1)z siedzibą wŻ., wykonując zawód księgowej.
Od dnia 01.04.2014 r. mążB. O.,L. O., odwiesił działalność gospodarczą prowadzoną w zakresie usług budowlanych, co związane też było ze zmianą firmy oraz zgłoszeniem rozszerzenia rodzaju działalności o fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne. Od tego samego dnia odwołująca została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą działalność gospodarczą.
Odwołująca jako osoba współpracująca zadeklarowała podstawę wymiaru składki w maksymalnej wysokości za 21 dni kwietnia 2014 r., tj. 9365,00 zł.
Od dnia 22.04.2014 r. odwołująca wystąpiła z roszczeniem o wypłatę zasiłku chorobowego z dwóch źródeł, jako osoba współpracująca i jako pracownik.
W dniu 30.04.2014 r. odwołująca zgłosiła w organie rentowym wniosek o wypłatę zasiłku chorobowego.
B. O.z zawodu jest księgową. Odwołująca ukończyła kurs zdobienia paznokci w dniu 26.01.2006 r.
Odwołująca leczyła się u ortopedy od kwietnia 2013 r. W toku leczenia została skierowana na rezonans magnetyczny, który odbył się na przełomie września i października 2013 r. Po kolejnej wizycie u lekarza dostała skierowanie na operację. Operacja została przeprowadzona w kwietniu 2014 r.
Na wniosek odwołującej od 01.04.2014 r. wymiar czasu pracy w zatrudnieniu uA. M. (1)zmieniony został z pełnego na 1/2 etatu. Po zmianie odwołująca pracowała 4 godziny dziennie, najczęściej od 8 do 12. Zmiana wymiaru czasu pracy odpowiadała pracodawcy, ponieważ doszło do wypowiedzenia umowy jednej z firm, dla której prowadzi księgowość, co wiązało się ze zmniejszeniem wpływów z działalności.
Odwołująca w dalszym ciągu jest zatrudniona uA. M. (1)i od października 2014 roku jest to ponownie zatrudnienie w wymiarze pełnego etatu, codziennie od godz. 7 do 15.
OdwołującyL. O.przez wiele lat zatrudniony był wfirmie (...). Następnie zwolnił się z tego zakładu i podjął własną działalność, najpierw jakoZakład (...), a później, w spornym okresie, podfirmą (...).
W czerwcu 2013 r. odwołujący zawiesił prowadzenie działalności. Następnie zatrudnił się w Niemczech, potem od listopada 2013r. zatrudnił się jako kierowca samochodu ciężarowego w transporcie międzynarodowym.
Od lutego 2014 r. odwołujący podjął pracę w firmie, w której pracuje do chwili obecnej, również w transporcie międzynarodowym jako kierowca.
Praca odwołującego wymaga pobytu za granicą, zjeżdża on do domu na weekendy.
Po odejściu jednego z klientów, korzystających z usług biuraA. M. (1), odwołująca wnosiła u pracodawcy o zmniejszenie wymiaru czasu pracy i zdecydowała się na świadczenie usług kosmetycznych. Od 1 kwietnia 2014 r. jej mąż odwiesił działalność gospodarczą i zmienił nazwę firmy na(...)wcześniej był toZakład (...). Odwołujący zgłosili rozszerzenie zakresu działalności o fryzjerstwo-usługi kosmetyczne.
Firma (...)kupiła odHurtowni (...)weW.produkty kosmetyczne w dniu 01.04.2014 r. za kwotę 598,96 zł.
W spornym okresie odwołującaB. O.świadczyła około 20 usług kosmetycznych, w tym na rzeczK. W.,B. P.,K. S.,A. N.,B. P., a także świadkaA. M. (1), u której jest zatrudniona jako księgowa, i świadkaA. F., której działalność obsługuje biuroA. M. (1). Usługi świadczone były w mieszkaniach klientek po pracy w biurze w uzgodnionych z klientami godzinach.
Odwołująca nie posiadała odrębnego salonu czy zakładu w celu świadczenia tych usług. Odwołujący nie reklamowali w żaden sposób usługfirmy (...)po rozszerzeniu działalności.
Do czasu niezdolności do pracy odwołująca zarobiła około 1300 zł na swoich usługach, nie licząc kwoty wydanej przez nią na materiały użyte do prowadzenia działalności.
W maju oraz na przełomie czerwca i lipca 2014 r.firma (...)wykonała usługi remontowe na rzeczSalonu (...). Prace umówione były wcześniej przezB. O..
Prace wykonywał odwołujący w trakcie weekendu lub urlopu.
Od 22 kwietnia 2014 r. odwołująca stała się niezdolna do pracy.
Przed oczekiwanym zabiegiem operacyjnym odwołująca zasięgała informacji u lekarza leczącego, jak długo będzie niezdolna do pracy. Lekarz powiedział jej, że zwykle niezdolność trwa w podobnych przypadkach ok. 3 miesiące, choć przy takich zabiegach po otwarciu w zależności od stanu pacjenta może być to dłuższy okres i tak było w przypadku wnioskodawczyni -była na zwolnieniu lekarskim do października 2014 r.
Po upływie zwolnienia odwołująca powróciła do pracy w biurze księgowym. Do współpracy z biurem powróciła też spółka, z którą wcześniej zakończono współpracę ze względu na zaleganie z płatnościami.
Mąż odwołującej zakończył działalność gospodarczą. Od 7 listopada 2014r. odwołująca podjęła działalność na własny rachunek.
Odwołująca zadeklarowała maksymalną podstawę wymiaru składki za sporny okres, myśląc o najbardziej korzystnym świadczeniu w razie korzystania ze zwolnienia chorobowego. Odwołujący mieli wówczas złą sytuację finansową i odwołująca nie wiedziała, jak długo będzie niezdolna do pracy.
Na podstawie powyżej przedstawionego stanu faktycznego, Sąd I instancji wydał powyższy wyrok uznając, odwołania za nieuzasadnione.
Sąd Okręgowy podkreślał, że poza sporem w przedmiotowej sprawie jest fakt istnienia małżeństwa i pozostawaniaB. O.iL. O.we wspólnym gospodarstwie domowym.
Należy jednak stwierdzić, jak argumentował Sąd I instancji, żeL. O.w spornym okresie nie wykonywał rzeczywiście działalności gospodarczej, stąd trudno przyjąć okoliczność współpracyB. O.przy prowadzeniu takiej działalności.
Odwołujący w czerwcu 2013 r. zawiesił działalność gospodarzą prowadzoną w przedmiocie usług budowlanych, a następnie pracował jako kierowca; od lutego 2014 r. podjął pracę w nowej firmie jako kierowca w transporcie międzynarodowym.
Brak jest dowodów na jakiekolwiek czynności wykonane przez odwołującego w spornym okresie, które związane byłyby z przedmiotem działalności jego firmy. Przedstawione przez odwołujących faktury za usługi remontowe dotyczą robót wykonanych podczas „okresu letniego", tj. weekendu majowego oraz urlopu na przełomie czerwca i lipca.
Trudno ponadto przyjąć, by w kwietniu 2014 r. odwołujący, zatrudniony jako kierowca w transporcie międzynarodowym, w jakikolwiek sposób zajmował się gromadzeniem środków i przygotowywaniem warunków dla świadczenia usług, które to czynności mogłyby wchodzić w skład pojęcia działalności gospodarczej. Jak zeznała odwołująca: „mąż ma stabilną pracę, choć wymagającą praktycznie pobytu poza granicami. Zjeżdża na weekendy". PracaL. O.nie pozwalała mu więc na faktyczne zaangażowanie w działalność gospodarczą.
Nie ma przy tym znaczenia okoliczność formalnego rozszerzenia działalności poprzez wpis fryzjerstwa-usług kosmetycznych, albowiem jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji, ale nie można go utożsamiać z podjęciem takiej działalności (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, III AUa 759/13, LEX nr 1469388; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, III AUa 658/13, LEX nr 1425351).
Niewiarygodna jest też motywacjaL. O., która zdaniem odwołującej skłoniła go do likwidacji działalności gospodarczej: „stwierdził, że nie ma nerwów do sporu z różnymi instytucjami". Trudno przyjąć, by przedsiębiorca rezygnował z prowadzenia działalności, ponieważ nie ma chęci udowodnić, że rzeczywiście taką działalność prowadzi. Z pewnością więc odwołujący nie prowadził działalności o charakterze na tyle istotnym, by chcieć i móc udowodnić jej byt jako źródła dochodów i utrzymania odwołującego. Z działalności tej zrezygnował ponieważ w istocie faktycznie od dawna jej nie prowadził wykonując prace kierowcy w transporcie międzynarodowym. Takie okoliczności w ocenie sądu świadczą o pozorności działalności gospodarczej w dacie rozszerzania jej zakresu, działalności, która wówczas stanowić miała jedynie nierzeczywistą podstawę do uzyskania przez odwołującą statusu osoby współpracującej w kontekście skorzystania przez nią z przewidywanych świadczeń w razie leczenia i choroby.
Należy bowiem zauważyć, że odwołująca już od kwietnia 2013 r. leczyła się ortopedycznie, na przełomie września i października 2013 r. przeprowadzony został rezonans magnetyczny. Po kolejnej wizycie u lekarza otrzymała skierowanie na operację, a więc podejmując decyzję o ograniczeniu zatrudnienia u świadkaA. M. (1)i podjęciu współpracy z mężem, oczekiwała na zabieg i świadoma była, że czeka ją zwolnienie lekarskie. Jak sama zeznała, przed zabiegiem dowiadywała się u lekarza, jak długo potrwa jej niezdolność do pracy.
Działalność odwołującej, tj. usługi kosmetyczne, świadczone w mieszkaniach klientek, pozyskiwanych w drodze polecenia, była przedmiotowo niezależna i całkowicie samowystarczalna w stosunku do usług budowlanych, a więc potencjalnej działalnościL. O.. Nie może ponadto być mowy o doniosłym charakterze współpracy, skoro zarejestrowany przedsiębiorca swojej działalności faktycznie w spornym okresie nie wykonywał, przeprowadził jedynie dwie incydentalne usługi remontowe w maju oraz na przełomie czerwca i lipca 2014 r., po czym działalność zlikwidował. Ponadto w tym okresie tj. od 01.04.2014r. do niezdolności do pracy , która zaczęła się od 22.04.2014r. nie sposób w ocenie sądu mówić ,że działalność odwołującej miała cechy zorganizowania , stałości oraz pochłaniała znaczący czas i odznaczała się znaczącą częstotliwością. Odwołująca świadczyła usługi w zakresie manicure w kręgu swoich znajomych czy też z ich polecenia w mieszkaniach korzystających z tej usługi, nigdzie się nie reklamując i nie mając określonych godzin świadczenia tych usług. Prace te wykonywała po pracy na etacie w zależności również od tego, czy dysponowała czasem z uwagi na potrzebę opieki nad dzieckiem.
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego dowody zebrane w sprawie nie uzasadniają twierdzenia, że czynności wykonywane w spornym okresie przezB. O.miały charakter stałej i systematycznej współpracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej męża, skoro on sam tej działalności praktycznie wówczas nie prowadził, a działaniom odwołującej brak było cech zorganizowania, stałości oraz znaczącej częstotliwości. Tym samym odwołująca nie spełniła kryteriów wskazanych w art. 8 ust. 11 ustawy systemowej.
Mając to wszystko na względzie, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd I instancji orzekł jak w sentencji wyroku.
Wyrok ten w całości apelacją zaskarżyli odwołującyB. O.iL. O.zarzucając naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego:
1)art. 6 ust. 1 pkt. 5, art. 8 ust. 11, art. 13 ust. 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, że przepisy te nie dotyczą czynności podejmowanych przez powódkęB. O.w ramach współpracy z powodemL. O.,
2)art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez:
- dokonanie błędnej i niedopuszczalnej interpretacji pojęcia „współpracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej", powołując się na przesłanki nie wymienione w tym przepisie,
- dokonanie błędnej i niedopuszczalnej interpretacji pojęcia „współpracy przy prowadzeniu działalności gospodarczej" powołując się na nie mające znaczenia zasady prawnej i wydane w innym kontekście faktycznym orzeczenie Sądu Najwyższego,
- dokonanie oceny działań powódki polegającej na ustaleniu, że jej zamiarem nie było faktyczne wykonywanie współpracy z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność tj. mężem w celu poprawienia sytuacji finansowej firmy, a wykorzystanie świadczeń z ubezpieczenia, gdy taki wniosek nie wynikał z przedstawionego stanu faktycznego sprawy i z oceny tego stanu dokonanej z uwzględnieniem logiki i doświadczenia życiowego,
3)art. 58 k.c.w związku z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 9 ust. 2a i art. 18 ust. 8 ustawy z o systemie ubezpieczeń społecznych w związku zart. 2 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych, jako osoby współpracującej było nieważne, podczas gdy ani jej treść nie pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa, ani jej cel nie zmierza do obejścia prawa, bowiem nie można za obejście prawa traktować wywołania skutku w postaci nabycia tytułu do ubezpieczenia społecznego zgodnie z konstytucyjną zasadą pewności prawa; ubezpieczona działała w zaufaniu do obowiązujących przepisów prawa, a nie celem ich obejścia, co zresztą nie zostało stwierdzone w ramach postępowania dowodowego przed Sądem I instancji,
4)art. 6 k.c.w związku zart. 232 k.p.c, poprzez niewłaściwe zastosowanie i pominięcie faktu, że to na organie rentowym spoczywał ciężar dowodu oraz obowiązek dowodzenia w zakresie wykazania okoliczności, na które się powoływał między innymi, że działanie odwołującego miało na celu obejścia ustawy, a tym samym, w procesie nie zostało udowodnione jakoby zgłoszenie powódki, jako osoby współpracującej w prowadzeniu działalności gospodarczej zostało dokonane w celu obejścia prawa.
II. przepisów prawa procesowego:
1)art. 233 § 1 k.p.c.orazart. 328 § 1 k.p.c.w zw. zart. 361 k.p.c.poprzez przekroczenie przez Sąd I instancji granic swobodnej oceny dowodów, polegające na wyprowadzeniu z oceny całości zebranego w sprawie materiału dowodowego wniosków z niego nie wynikających, przyjmując:
a. iżL. O.w spornym okresie nie wykonywał rzeczywiście działalności gospodarczej, a tym samym nie mogła mieć miejsce współpraca w jej prowadzeniu świadczona przezB. O..
b. powodowie nie wykazali w sposób przekonujący wypełniania definicji osoby współpracującej przez ubezpieczoną;
c. brak oceny wartości dowodowej zeznań świadkówA. M. (1)iA. F., potwierdzających świadczenie usług przezB. O.;
2)art. 232 k.p.c.w związku zart. 6 k.c., poprzez brak ważenia niewykonania przez organ rentowy obowiązku dowodzenia i sprzecznie zart. 6 kcprzyjęcie, że udowodniono okoliczności, które nie były dowodzone, a tym bardziej udowodnione oraz przerzucenie ciężaru dowodu na powoda;
Mając na uwadze powyższe apelujący wnieśli o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i jego zmianę poprzez uwzględnienie odwołania powodów w całości, tj. poprzez orzeczenie, żeB. O.podlegała w spornym okresie, tj. od dnia 1 kwietnia 2014 roku obowiązkowym ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowym, wypadkowym oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu;
ewentualnie o:
2) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Zielonej Górze.
Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji w całości.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Apelacja odwołujących nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe, a zebrany materiał, poddał wszechstronnej ocenie z zachowaniem granic swobodnej oceny dowodów przewidzianej przezart. 233 § 1 k.p.c.Na tej podstawie Sąd Okręgowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz, które tutejszy Sąd w pełni podziela i przyjmuje za własne. Sąd Apelacyjny podziela także przywołaną przez Sąd Okręgowy argumentację prawną.
Sąd odwoławczy nie znajduje podstaw dla uwzględnienia zarzutów apelacji zarówno co do prawa procesowego jak i materialnego.
Spór w analizowanej sprawie sprowadzał się do rozstrzygnięcia czy prawidłowo organ rentowy stwierdził, żeB. O.jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność u płatnika składek(...)L. O.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 01.04.2014 r..
Na wstępie rozważań, należało powołać podstawy prawne niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z treścią art. 8 ust. 11 z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2015.121 j.t) za osobę współpracującą z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz zleceniobiorcami, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 i 5, uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności lub wykonywaniu umowy agencyjnej lub umowy zlecenia; nie dotyczy to osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego.
Cechami konstytutywnymi pojęcia "współpraca przy działalności gospodarczej", o której mowa wart. 8 ust. 11 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) są występujące łącznie: a) istotny ciężar gatunkowy działań współpracownika, które nie mogą mieć charakteru wtórnego, b) bezpośredni związek z przedmiotem działalności gospodarczej, c) stabilność i zorganizowanie oraz d) znaczący czas i częstotliwość podejmowanych robót (por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2009 r. II UK 134/08).
Poza sporem w przedmiotowej sprawie był fakt istnienia małżeństwa i pozostawaniaB. O.iL. O.we wspólnym gospodarstwie domowym.
OdwołującyL. O.odwiesił z dniem 1 kwietnia 2014r. działalność gospodarczą i zmienił nazwę firmy na(...)wcześniej był toZakład (...). Odwołujący zgłosił także rozszerzenie zakresu działalności o fryzjerstwo – usługi kosmetyczne.
Sąd Apelacyjny nie kwestionuje, że odwołująca wykonywała usługi kosmetyczne. Z ustaleń Sądu I instancji wynika, iż świadczyła około 20 usług kosmetycznych w domach klientek. Od 22 kwietnia 2014r. odwołująca stała się niezdolna do pracy. W tym czasie odwołujący pracował w transporcie międzynarodowym jako kierowca. Dopiero w maju oraz na przełomie czerwca i lipca 2014r.firma (...)wykonała usługi remontowe na rzeczSalonu (...). Prace te odwołujący wykonywał w czasie weekendu lub urlopu.
W ocenie Sądu odwoławczego prace odwołującejB. O.nie pozostawały w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnościąL. O.. Odwołujący w ramach prowadzonej działalności wykonywał roboty ogólnobudowlane tymczasem odwołująca wykonywała usługi kosmetyczne – manicure.
Powyższe uzasadniało podjęcie przezB. O.własnej działalności gospodarczej a nie współpracę przy prowadzeniu działalności męża.
Słusznie argumentował Sąd I instancji, iż nie ma znaczenia okoliczność formalnego rozszerzenia działalności poprzez wpis fryzjerstwa-usług kosmetycznych, albowiem jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji, ale nie można go utożsamiać z podjęciem takiej działalności. Odwołujący nie wykonywał żadnych usług w zakresie fryzjerstwa i kosmetyki.
Nadto działaniom odwołującej brak było cech zorganizowania, stałości oraz znaczącej częstotliwości w sytuacji gdy ograniczona była zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę w wymiarze ½ etatu.
Uwzględniając powyższe rozważania Sąd Apelacyjny na podstawie przepisuart.385 k.p.c.oddalił apelację.

del. SSO Małgorzata Aleksandrowicz

SSA Ewa Cyran

SSA Iwona Niewiadowska-Patzer