Sąd Rejonowy w Zakopanem
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1795/15
Data wyroku: 2016-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Torbińska
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 124 § 1 kw

Sygn. akt II W 1795/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Zakopanem Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Torbińska
Protokolant: Weronika Jarosz
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 grudnia 2015 r. i 22 stycznia 2016 r. wZ.
sprawy z oskarżenia Komisariatu Policji wB.
przeciwko
1.P. P. (1), synowiJ.iS.zd.R.,urodz. (...)wN.,
2.K. P., synowiP.iB.zd.L.,urodz. (...)wN.,
3.B. P., córceJ.iM.zd.Ł.,urodz. (...)wN.,
obwinionym o to, że:
- w dniu 20 maja 2015 roku, około godziny 18.00, w miejscowościL.,ul. (...), wspólnie i w porozumieniu umyślnie dokonali uszkodzenia 10 metrów płotu oraz połamania gałęzi krzewów porzeczkowych, na sumę strat 250 zł, na szkodęA. Ł.,

tj. o wykroczenie z art. 124 § 1 kw
I obwinionychP. P. (1),K. P.iB. P.uniewinniaod popełnienia czynu zarzuconego we wniosku o ukaranie,
II na podstawieart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpworazart. 118 § 2 kpwkosztami postępowaniaobciążaSkarb Państwa.
III na podstawieart. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze(t.j. Dz. U. z 2015r, nr: 615)§ 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt. 2, § 16 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. 2013r., nr: 461 z późn. zm.)zasądzaod Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.T. S.wZ.kwotę 265,68 zł ( dwieście sześćdziesięciu pięciu złotych 40/100 - 216 zł netto oraz 23% VAT 49,68 zł) tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej obwinionemuK. P.z urzędu.-
Sygn. akt II W 1795/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionaB. P.pozostaje właścicielką usytuowanej wL.działki ewidencyjnej nr: (...). Granicząca z przedmiotową działką - działka oznaczona nr:(...), należy do pokrzywdzonegoA. Ł., zaś działka o nr:(...)użytkowana przez niego do jego matkiM. S.. Pomiędzy obwinionymi -B. P., jej mężemP. P. (1)i synemK. P., a pokrzywdzonymA. Ł.i jego rodziną od lat trwa spór związany z przebiegiem granic działek. W dniu 19 maja 2015r., pokrzywdzonyA. Ł.kosząc trawę najechał kosiarką na wbity w ziemię metalowy pręt –będący najprawdopodobniej znakiem granicznym. Zdenerwował się bowiem według niego ten znajdował się w granicach należącej do jego matki działki i został według niego wbity przez sąsiadów. W kolejnym dniu około godziny 18.00 wraz z synemI. Ł.przestawił znajdujące się pomiędzy jego działkami ogrodzenie. długości około 3 - 4 metrów na odcinek, na którym graniczy z działką obwinionejB. P.. Tam gdzie stawiał płot nigdy go wcześniej nie było, a istniejące poprzednio ma tym odcinku punkty graniczne zostały usunięte. Przestawiony płot był stary - wykonany ze spróchniałych sztachet. Według obwinionych wchodził na około 2 metry, w głąb działkiB. P.. Podczas jego stawiania początkowo syn obwinionejK. P., domagał się by tego zaprzestano, po czym pobiegł do domu, by po chwili wrócić wraz z rodzicami -P. P. (1)iB. P..I. Ł.w tym czasie udał się po telefon, którym nagrywał przebieg wydarzeń. ObwinionaB. P.oraz członkowie jej rodziny podczas głośnej, przechodzącej w kłótnię rozmowy wielokrotnie wskazywali, że pokrzywdzony stawia płot na ich działce.A. Ł.natomiast upierał się, że wie gdzie przebiega granica. W końcuK. P., przy użyciu młotka zaczął uderzać w sztachety postawionego płotu, a następnie z ojcemP. P. (1)i matkąB. P.wyjęli obruszony płot z ziemi i rzucili na sąsiadującą działkę użytkowaną przez pokrzywdzonego. Ogrodzenia upadło na rosnące tam krzaki porzeczek.
(dowód: częściowo zeznania pokrzywdzonegoA. Ł.- k. 38-39, częściowo zeznania świadkówS. G.- k. 39,I. Ł.- k. 39 - 40,M. G.- k. 45-46, wyjaśnienia obwinionejB. P.- k. 37-38, częściowo wyjaśnienia obwinionychP. P. (1)- k. 36-37 iK. P.- k. 37, odtworzone procesowo nagranie z dnia 20 maja 2015r. załączone do akt sprawy - k.7 akt II W 1797/15, dokumentacja zdjęciowa - k. 24-26, mapa sytuacyjna wraz z opinią geodezyjną - opisowym projektem służebności gruntowej dladziałek ewidencyjnych nr: (...), obręb 307 wL., opracowana przez biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Nowym SączuB. H.z dnia 19 stycznia 2010r. - k.31-33).
ObwinionaB. P.nie była karana. Nie leczy się psychiatrycznie, ani neurologicznie. Posiada wyuczony zawód pielęgniarki. Jest zatrudniona w(...)szpitalu, jako pielęgniarka, za wynagrodzeniem w kwocie 1900 zł netto miesięcznie. Na jej utrzymaniu pozostaje dwoje małoletnich dzieci oraz dwoje pełnoletnich nadal uczących się. Jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,70 ha wraz z domem, w którym zamieszkuje.
(dowód: oświadczenie obwinionejB. P.- k. 36).
ObwinionaB. P.nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. Jak wskazała spór zA. Ł.o granice między działkami trwa od kilkunastu lat. W dniu 20 maja 2015 r. w godzinach wieczornych, przybiegł do domu bardzo wzburzony jej synK., wołał by szli - mówił, że zwracałA. Ł.uwagę, by nie stawiał płotu na nie swoim. Gdy udała się na wskazane miejsce zobaczyła, że na jej działce został postawiony stary płot, ze spróchniałych drewnianych sztachetek, długości do 3 metrów.A. Ł.w ich obecności wbijał płot w ziemię. Domagała się by go przesunął, bo dobrze wie gdzie przebiega granica między działkami, ale nie reagował. Wszyscy byli zdenerwowani. Wyrwali płot - ona, mąż, syn wzięli go w ręce i przemieścili, opierając o pobliską jabłonkę. W pobliżu były krzaki porzeczek jednak nic jej nie wiadomo o ich zniszczeniu. Płot był stawiany w głąb jej działki około dwóch metrów. Granica między działkami z tej strony przebiega na wysokości jabłonki, która rośnie już na terenie należącym doA. Ł.. Wcześniej istniały punkty graniczne pomiędzy działkami jednak te znikały.
(dowód: wyjaśnienia obwinionejB. P.- k. 37-38).
Sąd zważył, co następuje:
Stosownie do treściart. 124 § 1kw - kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny. Wykroczenie można popełnić wyłącznie z winy umyślnej. Zgodnie przy tym zart. 343 § 2 kcposiadacz nieruchomości może niezwłocznie, po samowolnym naruszeniu posiadania przywrócić własnym działaniem stan poprzedni, nie wolno mu jednak stosować przy tym przemocy względem osób.
W przedmiotowej sprawie stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia ustalono w oparciu o wyjaśnienia samych obwinionychB. P., częściowoP. P. (1)iK. P.oraz zeznania świadków -S. G.,I. Ł.iM. G.jak i ocenione jako częściowo wiarygodne zeznania pokrzywdzonegoA. Ł., załączone do akt sprawy nagranie z daty zdarzenia z dnia 20 maja 2015 r., nie budzące żadnych wątpliwości co do swej autentyczności, będące najbardziej obiektywnym zapisem zaszłości, dokumentację zdjęciową oraz mapę sytuacyjną wraz z opinią geodezyjną, opracowaną przez biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Nowym SączuB. H.z dnia 19 stycznia 2010r., przybliżającą wzajemne usytuowanie objętych przedmiotem sprawy działek.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionychB. P.iP. P. (1), w zakresie przebiegu wydarzeń, odmawiając wiary wyjaśnieniom obwinionegoP. P. (1)w części, w jakiej nie pamiętał czy jego żona brała udział w usuwaniu płotu i obwinionegoK. P.w zakresie w jakim zaprzeczył, by ta uczestniczyła w wyrywaniu płotu - co pozostawało sprzecznym z wyjaśnieniami samej obwinionejB. P.jak i załączonym do akt sprawy nagraniem przebiegu zdarzenia z dnia 20 maja 2015 r., jednoznacznie potwierdzającymi podjęte przez nią działania. Wszyscy obwinieni wskazali na naruszenie ich stanu posiadania - granicy przebiegającej między działkami i wejście stawianym płotem w działkęB. P.na około 2 metry jak i usuwanie na przestrzeni lat kolejnych znajdujących się na tym odcinku punktów granicznych. Wedle obwinionych rosnąca tam jabłonka, znajdująca się już na działceA. Ł.jest tą jaka wytycza stan posiadania każdej ze stron.
Wszystkie słuchane w toku sprawy osoby, nie wyłączając obwinionych i pokrzywdzonego wskazali na niezwłocznie podjęte przez obwinionych działania zmierzające do przywrócenia stanu poprzedniego. ŚwiadekS. G.zeznał, że pomiędzy rodzinąP., a pokrzywdzonym doszło do kłótni o granicę działek, obwinieniP. P. (1)iK. P.wyjęli stawiany stary płot z ziemi, który mógł mieć około 4 metrów i położyli na działce. Nota bene będący kolegąK. P.S. G.zeznał, że nie pamięta czy w tych czynnościach brała udziałB. P., co - jak wyżej wskazano - ustalono na podstawie przedstawionego nagrania. Z kolei świadekI. Ł.odtwarzając przebieg zaszłości, w tym co do bezzwłocznej reakcji obwinionych na ustawienie przez nich płotu przekazał swój stan wiedzy na temat granicy pomiędzy działkami - wedle niego wyznaczała ją kępa roślin i drzewek, zaprzeczając zeznaniom swego ojcaA. Ł.z jakich wynika, że akurat co do tego odcinka na którym stawiali płot nie było żadnych sporów. Jak bowiem podał już wcześniej z powodu skoszenia trawy na tym terenie wzywana była policja. Świadek ten obecnie nie mieszka z rodzicami nie mniej dość często bywa w ich miejscu zamieszkania. Z kolei świadekM. G.potwierdziła, że na zlecenieA. Ł.wykonywała na przestrzeni(...)czynności związane z podziałem nieruchomości, zaprzeczając by realizowała jakiekolwiek wiążące się z ustalaniem przebiegu granicy pomiędzy działkami, na odcinku na którym stawiany był płot, a to wbrew twierdzeniom m.in. obwinionejB. P.o wbiciu przez nią palików wyznaczających przebieg nierespektowanej przez pokrzywdzonego granicy.
Sąd jednie częściowo dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoA. Ł.w zakresie jakim jego twierdzenia pozostawały zgodne z innymi zebranymi dowodami - już samo początkowe oszacowanie przez wymienionego wartości doznanej szkody na kwotę 500 zł, następnie obniżone do 250 zł, o jakim wspomniał w swych zeznaniach, w zestawieniu z wyglądem i ostatecznym stanem płotu czy wskazanym połamaniem gałęzi jednego krzaka porzeczki ( vide zeznania świadkaI. Ł.), nie przekonują o obiektywizmie pokrzywdzonego. Brak też podstaw do dania wiary jego zeznaniom w części, w jakie wskazał, iż w odniesieniu do granicy międzydziałkami (...)nie istniał żaden konflikt wobec odmiennych twierdzeń jego syna. Zeznania pokrzywdzonego o tym, że wie iż płot stawiał na granicy, bo wychowywał się tam od dziecka, a poza tym jego ciotka - poprzednia właścicielka działki kosiła do kępy wierzb, co najwyżej potwierdza spór co do stanu posiadania, nie czyniąc wymienionego uprawnionym do podejmowania przesądzających decyzji. Można dostrzec, że na załączonym do akt nagraniu pokrzywdzony zarzucone mu usunięcie słupków granicznych komentuje wyłącznie poprzez zarzut o niepodpisaniu przez obwinioną protokołu wyznaczenia granic chociaż wydawałoby się że w takiej sytuacji gdy nie miało to miejsca jego wypowiedź winna temu zaprzeczać. Tym samym zaś pokrzywdzonyA. Ł.pozostawał świadomym stawiania płotu na spornym, przygranicznym terenie i poprzez jego ustawienie zmierzał do określenia obszaru nieruchomości, jaki wedle niego winien tworzyć działkę należącą do ich rodziny.
W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu obwinionejB. P.nie można przypisać winy w odniesieniu do zarzuconego czynu - uszkodzenia mienia. Zamiarem obwinionej nie było bowiem umyślne uszkodzenie płotu czy krzaka porzeczek lecz podjęcie czynności w ramach dyspozycji wspomnianego wyżejart. 343 kctzw. dozwolonej samopomocy. Pokrzywdzony wraz ze swoim synem w dniu 20 maja 2015r. przestawili płot znajdujący się wcześniej na ich nieruchomości w innym miejscu, poprzez obecne miejsce jego sytuowania, wskazując na kwestionowany przez obwinionych stan swej własności. Miejsce, w którym płot ustawiono leży w pobliżu linii rozgraniczającej działkę obwinionejB. P.oraz matkiA. Ł.M. S.. Brak rozgraniczenia, geodezyjnie wytyczonej, widocznej granicy, przy twierdzeniach pokrzywdzonego, że wie gdzie przebiega linia graniczna - dokąd jest jego, nie przesądza o stanie posiadania obwinionych, zgodnie twierdzących, że pokrzywdzony stawianym płotem, którego na tym odcinku wcześniej nie było, wszedł w ich działkę na głębokość około 2 m. Naruszenie stanu posiadania uzasadnia zaś bezzwłoczną reakcję kwestionującą podejmowane działania, oparte - jak w tym przypadku - wyłącznie na przeświadczeniu pokrzywdzonego, a nie jasno uwidocznionym i rozpoznawanym przebiegu granicy między nieruchomościami. W odpowiedzi na takie zachowanie obwinieni zaraz po postawieniu płotu, zachowując wymóg niezwłoczności byli uprawnieni do jego usunięcia - pierwsze zresztą domagając się wobec naruszenia ich w posiadaniu respektowania granic i zabrania płotu, po czym z uwagi na brak reakcji podejmując działania związane z przywróceniem stanu poprzedniego. Tym samym obwinionaB. P.działając w granicach dozwolonej samopomocy, zmierzając wyłącznie do przywrócenia poprzedniego stanu posiadania, nie wypełniła znamion art. 124 § 1 kw, co skutkowało jej uniewinnieniem od stawianego zarzutu.
Orzeczenie o kosztach postępowania, którymi wobec uniewinnienia obwinionejB. P.obciążono Skarb Państwa znajduje swe uzasadnienie w treści powołanych w wyroku przepisówart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpworazart. 118 § 2 kpw.