Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 3646/15
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Syta
Teza: Przesłanki uwolnienia się od odpowiedzialności za wykroczenie okreslone w art. 96 § 3 kw.

Sygn. akt XI W 3646/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Barbara Syta
Protokolant: Karolina Kowalczyk
przy udziale oskarżyciela publicznegoK. K.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 29 października 2015 roku, 01 grudnia 2015 roku oraz 07 stycznia 2016 roku wW.
w postępowaniu zwyczajnym
sprawyJ. P.
synaA.iT.z domuZ.
urodzonego dnia (...)wW.
obwinionego o to, że:
w dniu 02 czerwca 2014 r. w siedzibie Straży Miejskiej naulicy (...)wW., będąc użytkownikiem pojazdu marki(...)onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi, nie wskazał na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył w/w pojazd do kierowania w dniu 01.03.2014r. o godzinie 23.22 naul. (...)przyul. (...)wW.
tj. o czyn z art. 96 § 3 kw

orzeka:

I
obwinionegoJ. P.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwokreśla, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt XI W 3646/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 01 marca 2014 roku o godz. 23:22 wW.przyul. (...)/ul. (...), za pomocą urządzenia samoczynnie rejestrującego pomiar prędkości pojazdów zostało wykonane zdjęcie pojazdumarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...), którego kierowca nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego ustawą i przekroczył dozwoloną prędkość o 76 km/h, czym dopuścił się popełnienia wykroczenia określonego w art. 92a kw.
Na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców Straż Miejska(...)W.ustaliła, że właścicielem w/w pojazdu jest(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.. Następnie do wskazanej wyżej spółki wysłano faksem wezwanie do udzielenia informacji o użytkowniku pojazdumarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...). W odpowiedzi na powyższe pismo(...) Sp. z o. o.wskazała, że na dzień popełnienia wykroczenia nie była właścicielem w/w pojazdu, który został sprzedanyfirmie (...) sp. z o. o.z siedzibą wW..
Dospółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.wysłano wezwanie wraz z formularzami oświadczeń o wyrażeniu zgody na ukaranie mandatem karnym za popełnienie wykroczenia z art. 92a kw, bądź do wskazania kierowcy, który prowadził pojazd w dniu popełnienia czynu oraz formularz oświadczenia o wyrażeniu zgody na przyjęcie mandatu karnego w przypadku niewskazania osoby kierującej pojazdem.
Po otrzymaniu wezwania prezes zarządu spółki(...) sp. z o. o.J. P.wskazał jako użytkownika pojazduspółkę (...) sp. z o. o.z siedzibą wW..
Do ustalonego użytkownika pojazdu, tj.spółki (...) sp. z o. o.z siedzibą wW.Straż Miejska(...)W.wysłała wezwanie o takiej samej treści, jak do właściciela.
W odpowiedzi na powyższe pismoJ. P.przesłał do Straży Miejskiej niekompletne oświadczenie, w którym wskazał, iż wyraża zgodę na przyjęcie mandatu karnego w kwocie 500 zł za nie wskazanie komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w czasie wskazanym w wezwaniu.
Samochódmarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...)znajdował się w użytkowaniuspółki (...)z siedzibą wW.od dnia 20 marca 2013 roku na podstawie zawartej w tym dniu umowy dzierżawy w/w samochodu.Spółka (...) sp. z o. o.w likwidacji z siedzibą wW.reprezentowana była przy zawieraniu umowy przez likwidatoraS. F. (1).
ObwinionyJ. P.jest prezesem zarządu spółkiT.sp. z o o. z siedzibą wW.. Obwiniony był zatrudniony współce (...) sp. z o. o.z siedzibą wW., jednak nie pracuje w tej spółce od 2008 roku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

wyjaśnień obwinionego złożonych w postępowaniu przed Sądem,

nagrania znajdującego się na płycie CD (k. 56),

notatki urzędowej (k. 1-3, 34),

wezwań (k. 4, 7, 11),

oświadczenia (k. 9, 13)

pisma (k. 6, 17, 20, 24, 28, 32);

odpisu pełnego z KRS (k. 68-70);

danych z Cepiku (k. 83);

umowy dzierżawy samochodu (k. 86-87).

Obwiniony w toku czynności wyjaśniających wskazywał w pismach kierowanych do Straży Miejskiej, że wyraził zgodę na ukaranie mandatem za popełnienie wykroczenia z art. 96 § 3 kw, a nie z art. 92a kw (k. 17, 20). Następnie obwiniony podnosił, że ukaranie go z art. 96 § 3 kw budzi jego wątpliwości, ponieważ nie był właścicielem pojazdu onumerze rejestracyjnym (...), a użytkownikiem tego pojazdu byłaspółka (...) sp. z o. o.w likwidacji, w której był zatrudniony (k. 24, 28, 32).
W trakcie postępowania sądowego obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 2 czerwca 2014 roku wypełnił oświadczenie, w którym wskazał siebie jako sprawcę wykroczenia polegającego na przekroczeniu dozwolonej prędkości w dniu 1 marca 2014 roku. W ocenie obwinionego Straż Miejska kierowała do niego pisma, z których wynikało, że chce go ukarać za popełnienie wykroczenia z art. 92a kw. Straż Miejska nie miała zatem wątpliwości, kto popełnił wykroczenie. W dalszych wyjaśnieniach obwiniony wskazał, że według jego wiedzyspółka (...) sp. z o. o.została zlikwidowana w czerwcu 2014 roku. Podał, że był prezesem zarządu tej spółki, gdy działała ona jeszcze pod inną nazwą. Z funkcji prezesa zarządu obwiniony został odwołany na przełomie 2007 i 2008 roku. Obwiniony wyjaśnił, że była umowa dzierżawy samochodu zawarta pomiędzyspółką (...) sp. z o. o., aspółką (...) Sp. z o. o.Następnie obwiniony podał, że wypełnione przez niego oświadczenie w dniu 2 czerwca 2014 roku nie oddaje w pełni kwestii własności samochodu. Oświadczył, że to likwidator zasugerował mu przyznanie się i poniesienie odpowiedzialności.
Sąd zważył, co następuje:
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia pisemne obwinionego złożone w trakcie czynności wyjaśniających oraz wyjaśnienia złożone w postępowaniu przed sądem. Wskazane wyjaśnienia są spójne, logiczne oraz konsekwentne. Powyższe wyjaśnienia korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności w postaci dokumentów. Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają wyjaśnienia obwinionego dotyczące właściciela i użytkownika samochodumarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...). W ocenie Sądu fakt wypełnienia przez obwinionego oświadczenia w dniu 2 czerwca 2014 roku o wyrażeniu zgody na ukaranie mandatem karnym z art. 96 § 3 kw nie wpływa na wiarygodność jego wyjaśnień. Obwiniony wskazał bowiem powody wypełnienia tego oświadczenia, ponadto zarówno w toku czynności wyjaśniających, jak również w postępowaniu przed sądem obwiniony podnosił wątpliwości odnośnie ukarania go z tego przepisu. Podkreślić należy, iż obwiniony wskazywał także, że to on jest sprawcą wykroczenia przekroczenia dozwolonej prędkości, gdyż przedmiotowy samochód był przez niego wykorzystywany do celów służbowych.
W ocenie Sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy, w świetle tego, co wyjaśnił obwiniony oraz uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, należało uznać, że brak jest podstaw do kwestionowania jego wyjaśnień, również w części dotyczącej tego, że to on prowadził pojazdmarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...)w dniu 1 marca 2014 roku o godz. 23.22. Tym samym Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie za w pełni wiarygodne. Nie przeczy temu fakt istnienia umowy dzierżawy przedmiotowego samochodu przezspółkę (...) Sp. z o. o.w likwidacji z siedzibą wW.. Z umowy dzierżawy wynika bowiem, że samochód był udostępniany dzierżawcy według zapotrzebowania zgłoszonego wydzierżawiającemu, tj.spółce (...) Sp. z o. o.
Sąd uznał również za wiarygodne dowody z dokumentów w postaci: notatki urzędowej (k. 1-3, 34), wezwań (k. 4, 7, 11), pism (k. 6, 17, 20, 24, 28, 32), oświadczeń (k. 9, 13), odpisu pełnego z KRS (k. 68-70), informacji z Cepiku (k. 82-83), umowy dzierżawy (k. 86-87). W ocenie Sądu brak było podstaw do podważania wiarygodności tych dowodów, a strony również nie podważały ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych.
Sąd uznał za wiarygodne nagranie umieszczone na płycie CD (k. 56). Na nagraniu znajduje się zdjęcie samochodu onumerze rejestracyjnym (...), którego kierowca jest niewidoczny.
Zdaniem Sądu zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że obwiniony popełnił wykroczenie zart. 96 § 3kw. Zgodnie z tym przepisem karze grzywny podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wykroczenie określone wart. 96 § 3kw ma na celu m.in. ustalenie kierującego pojazdem w razie popełnienia przestępstwa lub popełnienia wykroczenia z udziałem tego pojazdu. Przepis ten odnosi się wprost do obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. Wskazać należy, iż umowa dzierżawy samochodu z dnia 20 marca 2013 r. określała jako dzierżawcę podmiot gospodarczy –spółkę (...) Sp. z o.o.w likwidacji reprezentowaną przezS. F. (2)– likwidatora. Posiadaczem rzeczy, w tym także pojazdu, jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą. Zgodnie zart. 78 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruch drogowymw przypadku podmiotów gospodarczych, tj. m.in. osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji oraz podmiotów w stanie likwidacji, do udzielenia przedmiotowej informacji obowiązana jest osoba wyznaczona przez organ uprawniony do reprezentowania podmiotu na zewnątrz, a w przypadku niewyznaczenia takiej osoby - osoby wchodzące w skład tego organu zgodnie z żądaniem uprawnionego organu oraz sposobem reprezentacji podmiotu.J. P.nie był uprawniony do reprezentowaniaspółki (...) Sp. z o.o.w likwidacji w czasie objętym wnioskiem o ukaranie. Obwiniony nie był nawet zatrudniony w tej spółce. Osobą uprawnioną do reprezentacji był likwidator spółki. Zważyć należy, iż obwiniony wyraził wprawdzie zgodę na ukaranie mandatem karnym z art. 96 § 3 kw, lecz, jak sam wskazywał, działał w błędnym przekonaniu, że poddaje się odpowiedzialności za wykroczenie kwalifikowane z art. 92a kw.
W dalszej kolejności wskazać należy, iż uwzględniając treść wyjaśnień obwinionego toJ. P.był kierującym pojazdemmarki D.C.onumerze rejestracyjnym (...). W ocenie Sądu obwiniony na żadnym etapie postępowania nie negował faktu, że to on poruszał się przedmiotowym pojazdem. Należy wyraźnie rozgraniczyć odpowiedzialność za wykroczenie z art. 96 § 3 kw oraz z art. 92a kw. W ocenie Sądu nie jest możliwe przyjęcie, aby ta sama osoba w przypadku jednego zdarzenia drogowego polegającego na przekroczeniu prędkości mogła ponosić odpowiedzialność zarówno za wykroczenie z art. 96 § 3 kw oraz za wykroczenie z art. 92a kw. W okolicznościach niniejszej sprawy można byłoby jedynie rozważyć odpowiedzialność za popełnienie wykroczenia z art. 92a kw, nie zaś z art. 96 § 3 kw.
Reasumując, stwierdzić należy, iżJ. P.swoim zachowaniem nie wypełnił znamion czynu wyczerpującego dyspozycję art. 96 § 3 kw, co skutkowało uniewinnieniem obwinionego.
Sąd kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa, zgodnie bowiem z treściąart. 118 § 2 kpw, w razie uniewinnienia obwinionego w sprawie, w której wniosek złożył oskarżyciel publiczny, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.