Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 786/16
Data wyroku: 2016-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Beata Tymoszów
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: art 7 kpk

Sygn. akt VI Ka 786/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Beata Tymoszów
protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska
przy udziale prokuratora Teresy Pakieły
po rozpoznaniu dnia 9 listopada 2016 r. w Warszawie
sprawyB. K., synaZ.iG.,ur. (...)wB.
oskarżonego o przestępstwo zart. 254 § 1 kkw zb. zart. 57 a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt III K 579/15
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania do Sądu Rejonowego warszawa Praga – Południe w Warszawie.

Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie w sprawie o sygnaturze VI Ka 786/16

B. K.został oskarżony o to, że w dniu 11 listopada 2014 roku wW.przy ul.(...)brał czynny udział w zbiegowisku, wiedząc, że jego uczestnicy dopuszczają się gwałtownego zamachu na inna osobę lub mienie przy czym czynu tego dopuścił się działając w sposób chuligański tj. publicznie i z oczywiście błahego powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, to jest o występek zart. 254 § 1 kkw zb. zart. 57 a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie uniewinniłB. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu, koszty postępowania w sprawie przejmując na rachunek Skarbu Państwa. Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, który zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnej i jednostronnej ocenie przeprowadzonych dowodów, skutkujących uniewinnieniem oskarżonegoB. K.od popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosków przeciwnych – domagał się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna, a zawarty w niej wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania zasługiwał na uwzględnienie.
Trudno bowiem nie zgodzić się ze wskazanym w niej uchybieniem w postaci dowolnej i nieprzekonującej oceny zeznań funkcjonariuszy Policji tj.J. S.orazS. L.. Ten ostatni świadek wprost stwierdził, że: „cały czas z mężczyznami utrzymywałem kontakt wzrokowy (…)Na pewnojest to osoba, która rzuciła kamieniami w Policję ( k.66 -67); ,,Kojarzę oskarżonego. Chyba mój kolega go zatrzymał razem z innym Policjantem, a ja brałem w tym udział jako osoba asekurująca,ponadto rozpoznałem go po ubiorze, że brał udział w tym zbiegowisku (…) Widziałem jak oskarżony rzucał w naszym kierunku kamieniami (k. 263)Z kolei.J. S.tak w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym pamiętał, iż jedna z wychodzących osóbzostała przeze mnie od razu rozpoznana, gdyż w ogóle nie miała zasłoniętej twarzy i była charakterystycznie ubranatj. czarna bluza z orłem na piersi i białym napisem na plecach w języku łacińskim. Tą samą osobę wskazał sierż. sztab.S. L.. Osobą po legitymowaniu okazał sięB. K.( k.64 -65). (…) W tej grupie był oskarżony, zobaczyłem go gdy grupa była za ogrodzeniem. Ja rozpoznałem oskarżonego po ubiorze i twarzy, nie miał jej wcześniej zasłoniętej kominiarką”( k. 262).
Zeznania tych osób były jednoznaczne, kategoryczne, konsekwentne i wzajemnie się uzupełniały, stąd też niezrozumiałe jest stanowisko sądu orzekającego, jakoby mogły się one pomylić wobec dynamiki zdarzeń. Nadto świadkowie – funkcjonariusze publiczni byli osobami obcymi wobec oskarżonego, nie mieli żadnego interesu by zeznawać nieprawdę i fałszywie obciążając akurat oskarżonego. Opisywane przez niego okoliczności towarzyszące zatrzymaniu przemawiają właśnie za wiarygodnością policjantów. Jeśli bowiem zatrzymali oni do kontroli autobus, w którym znajdowało się wielu młodych mężczyzn, a wskazali tylko 2 z nich to oznacza, że ujęli osoby, co do których mieli pewność rozpoznania. Gdyby było inaczej i chcieli tylko „wykazać się” operatywnością, zapewne zatrzymaliby więcej pasażerów autobusu. Te zeznania korelowały z wyjaśnieniamiB. K.złożonymi uprzednio w postępowaniu, co jednak Sąd zupełnie pominął.
Przesłuchany w charakterze podejrzanego w dniu 12 listopada 2014r. po przedstawieniu mu zarzutu zart. 254 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i uprzednim pouczeniu go o prawach i obowiązkach podejrzanego, - wyjaśniał: ,,wiem o co jestem podejrzany. Do zarzucanego mi czynu przyznaję się (…) ( k.12). Dnia 13 listopada 2014 roku na rozprawie w trybie przyspieszonym wyjaśnił między innymi ,, Do zarzucanego mi czynu przyznaję się. Będę wyjaśniał (…) (k. 20). Zatem, dwukrotnie przesłuchiwanyB. K.przyznał się do stawianego mu zarzutu, a brak podstaw by zakładać, że nie wie do czego się przyznaje czy też – jaką rangę mają te wyjaśnienia. Zarzut dotyczył czynu nieskomplikowanego i został sformułowany w sposób jasny i zrozumiały dla przeciętnego człowieka. Dopiero na kolejnej rozprawie - w dniu 4 listopada 2015r. oskarżony zaprzeczył, by dokonał zarzucanego mu czynu (k. 261 – 264). Rzecz jasna oskarżony ma prawo do zmiany wyjaśnień na każdym etapie postępowania, niemniej jednak w takiej sytuacji Sąd obowiązany był postąpić w sposób określonyart. 389 k.p.k.Z jego treści jasno wynika, że,,jeżeli oskarżony (…)wyjaśnia odmiennie niż poprzednioalbo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem (…).’’Trzeba przy tym mieć w polu widzenia, iżzwrot"wolno odczytywać"użyty wart. 389 § 1 k.p.k.należy interpretować w systemowym powiązaniu zart. 2 § 2 k.p.k.Zwrot nie tyle kreuje uprawnienie sądu do samej czynności odczytania, ile określ a zakres owej czynności ( rodzaj dokumentów podlegających ujawnieniu). Natomiast wystąpienie okoliczności wymienionych przepisem nakłada na sąd obowiązek ujawnienia uprzednich depozycji oskarżonego. Zaniechanie uczynienia tego przez Sąd Rejonowy nastąpiło z obraząart. 389 § 1 k.p.k., która bez wątpienia mogła mieć wpływ na treść orzeczenia.
Wprawdzie w apelacji prokurator tego uchybienia nie podnosił, co – zgodnie zart. 434 § 1 k.p.k.– uniemożliwiałoby uwzględnienie go przy rozpoznawaniu apelacji, to jednak sąd odwoławczy uczynił to kierując się treściąart. 440 k.p.k.Przepis ten stanowi, że jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, podlega ono niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów zmianie na korzyść oskarżonego albo w sytuacji określonej wart. 437 § 2 zdanie drugieuchyleniu. Uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych wart. 439 § 1, art. 454lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Oznacza to, iż skoro utrzymanie w mocy wyroku uniewinniającego byłoby – wobec stwierdzonych uchybień – rażąco niesprawiedliwe, Sąd obowiązany był go uchylić przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Przypomnieć należy, że powołany powyżej przepisart. 440 k.p.k.jest skierowany do sądu odwoławczego i dopuszcza orzekanie przez ten sąd poza granicami zaskarżenia oraz podniesionych zarzutów,co należy rozumiećjako uprawnienie i obowiązek tego sądu,gdy dostrzega on naruszenia wykraczające poza zakres zaskarżenia i podniesione w apelacji zarzuty…(…).(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2015 roku, sygn. akt: II K.K. 148/15).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd orzekający przeprowadzi ponownie postępowanie dowodowe, bacząc by wyjaśnione należycie zostały istotne okoliczności sprawy, a właściwie zebrany i ujawniony na rozprawie materiał dowodowy podda ocenie, respektującej kryteriaart. 7 k.p.k.Na tej podstawie Sąd poczyni prawidłowe ustalenia faktyczne i wypowie się w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej.