Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 58/16
Data wyroku: 2016-02-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Krajewska-Sińczuk
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 1 kpk w zw. z art. 109 §2 kpw

Sygn. akt II Ka 58/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSO Mariola Krajewska - Sińczuk
Protokolant st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 roku
sprawyH. M.
obwinionego o wykroczenie z art. 156 §1 kw i inne
z powodu, apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie
z dnia 2 października 2015r., sygn. akt II W 631/14
zaskarżony wyrok uchyla i na podstawieart. 5§1 pkt 4 kpww zw. zart. 45§1kw postępowanie w sprawieH. M.umarza wobec przedawnienia karalności wykroczeń; stwierdza, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn.  akt II Ka 58/16

UZASADNIENIE
H. M.został obwiniony o to, że:

I
W dniu 05 grudnia 2013r. około godz. 13.00 w miejscowościB.gm.G.umyślnie wjechał ciągnikiem rolniczym na działkę należącą doJ. T.powodując uszkodzenie 15 metalowych prętów powbijanych w ziemię stanowiących wyznaczenie linii ogrodzenia, powodując szkodę w wysokości 200 zł.

II
w miejscu i czasie j.w. wjeżdżając ciągnikiem rolniczym na działkę należącą doJ. T.umyślnie uszkodził 20 sztuk sadzonek świerku oraz zaorał część działki, czym spowodował straty w wysokości 500 zł.

tj. o czyn z art. 124 § 1 kw i art. 156 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw
Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 02 października 2015 r., sygn. akt II W 631/14:

I
obwinionegoH. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, wyczerpujących dyspozycję art. 124 § 1 kw i art. 156 § 1 kw, z tym, że w przypadku czynu z pkt I przyjął, że szkoda wyniosła 276 złotych 60 groszy, a w przypadku czynu z pkt II 140 złotych i za te czyny na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę grzywny w kwocie 400 zł /czterystu złotych/;

II
na podstawie art. 124 § 4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzeczJ. T.kwoty 276,00 zł /dwieście siedemdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy/, stanowiącej równowartość wyrządzonej czynem z pkt I szkody;

III
na podstawie art. 156 § 3 kw orzekł wobec obwinionego na rzeczJ. T.kwotę 140 zł /sto czterdzieści złotych/ tytułem nawiązki;

IV
zasądził od obwinionego na rzecz skarbu Państwa kwotę 140 zł /stu czterdziestu złotych/ tytułem kosztów postępowania.

Apelację od przedstawionego wyżej wyroku wniósł obrońca obwinionego, zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

1
w zakresie czynu zart. 124 § 1kw– na podstawieart. 438 pkt 3 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw- błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę, a mający wpływ na treść wyroku, przez ustalenie, żeH. M.dopuścił się wykroczenia stypizowanego w art. 124 § 1 kw, w sytuacji, gdy brak jest materiału dowodowego bezspornie potwierdzającego, iż obwiniony uszkodził pręty metalowe, które wg pokrzywdzonego pochodziły z budowy i brak jest informacji na temat ich stanu sprzed daty zdarzenia oraz czyn polegający na najechaniu traktorem na pręty spowodowałby uszkodzenia tego typu, co przedstawione na dokumentacji zdjęciowej;

2
w zakresie czynu zart. 156 § 1kw– na podstawieart. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 109 § 2 kpw– naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż uszkodzenie sadzonek stanowi znamię wykroczenia zart. 156 § 1kw, w sytuacji, gdy przepis penalizuje jedynie zniszczenie.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca obwinionego wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania.
Na rozprawie odwoławczej oskarżyciel posiłkowy wniósł o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego okazała się o tyle zasadna, o ile doprowadziła do umorzenia postępowania w sprawieH. M.wobec przedawnienia karalności obu wykroczeń. Z całą stanowczością wskazać przy tym należy, iż w dacie wydania wyroku przez Sądu I instancji przedawnienie karalności tych wykroczeń jeszcze nie nastąpiło.
Wobec faktu, iż do popełnienia czynów przypisanychH. M.doszło w dniu 05 grudnia 2013 r., zaś postępowanie wszczęto w dniu 24 kwietnia 2014 r. (k. 9), przyjąć należało, że karalność wykroczeń ustała z końcem dnia 05 grudnia 2015 r., albowiem z upływem tego dnia upłynęły 2 lata od popełnienia tychże czynów (art. 45 § 1 kw).
W tym stanie rzeczy, w związku z okolicznością, iż doszło do zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania (art. 5 § 1pkt 4 kpw), stanowiącej zarazem bezwzględną przyczynę odwoławczą zart. 104 § 1 pkt 7 kpw, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie, zaś na podstawieart. 118 § 2 kpwstwierdził, że koszty procesu poniesie Skarb Państwa. Powyższe sprawiło, że bezprzedmiotowym stało się poddanie analizie argumentacji wysuniętej przez apelującego.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.