Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 77/16
Data wyroku: 2016-10-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Jacek Wilga, Andrzej Marek
Słowa kluczowe: Rozwiązanie Stosunku Pracy Za Wypowiedzeniem
Podstawa prawna: art. 45 § 1, art. 39 kp

Sygn. aktV Pa 77/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 października 2016 r.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Jacek Wilga (spr.)
SędziowieSSO Krzysztof Główczyński, SSO Andrzej Marek
Protokolantstar. sekr. sądowy Ewa Sawiak
po rozpoznaniu w dniu13 października 2016 r.w Legnicy
na rozprawie
sprawy z powództwaJ. D.

    przeciwko
(...)ź Spółka Akcyjna Oddział(...)wL.

o przywrócenie do pracy
na skutek apelacjipowoda
od wyrokuSądu Rejonowego w Lubinie IV Wydziału Pracy
z dnia17 maja 2016 r.
sygn. aktIV P 387/13

I
oddala apelację,

II
zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Lubinie oddalił powództwoJ. D.skierowane przeciwko pozwanemu pracodawcy(...) S.A.(...)wL.o przywrócenie do pracy i obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony przeciwnej w kwocie 60 zł.
Przedmiotem oceny Sądu Rejonowego był zarzut powoda nierespektowania ochrony trwałości stosunku pracy pracownika w wieku przedemerytalnym oraz zasadność dokonanego powodowi wypowiedzenia umowy o pracę, w którym pozwany pracodawca jako przyczyny wskazał: nieprzestrzeganie przepisówKodeksu Pracyoraz Regulaminu Pracy(...) S.A.–Oddział(...)i nie wypełnianie podstawowych obowiązków pracowniczych poprzez:

1
niewykonywanie oraz niestaranne i nieterminowe wykonywanie poleceń przełożonych,

2
nierzetelne wykonywanie pracy i nieefektywne wykorzystywanie czasu pracy,

3
nieprzestrzeganie ustalonego w Oddziale porządku i dyscypliny pracy,

4
nieprzestrzeganie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego, oraz

5
utrata zaufania do pracownika uniemożliwiająca dalsze jego zatrudnienie w O/Z(...).

Uszczegóławiając ww. zarzuty pozwany pracodawca zarzucił w ramach pkt 1:

–

niewykonywanie poleceń Głównego Inżyniera BHP oraz Pełnomocnika Dyrektora ds. Zarządzania Bezpieczeństwem Pracy – weryfikacji przeprowadzanych szkoleń wtorkowych oraz przekazania załodze Rejonu(...)kopalni informacji nt. planowanego przeprowadzenia audytu zewnętrznego przez Jednostkę Certyfikującą(...)(...)/(...),

nieterminowe wykonanie polecenia Głównego Inżyniera BHP –przekazania swoich obowiązków inspektorowi bhp w zakresie dokumentacji dotyczącej przeszkoleń firm zewnętrznych,

nieterminowe wykonanie polecenia Głównego Inżyniera BHP naprawy szaf uszkodzonych podczas samowolnego przestawiania mebli w zajmowanym pomieszczeniu biurowym,

nieprzestrzeganie, wprowadzonych przez Głównego Inżyniera BHPw Dziale(...), zasad wyjść z biura w godzinach pracy,

nierealizowanie polecenia o obowiązku przedstawiania do parafowania przez Głównego Inżyniera BHP bądź jego zastępcy korespondencji wychodzącej,

bezpodstawne „przekierowanie" polecenia wykonania czynności (napisanie pisma do zewnętrznych podmiotów wykonujących roboty w ruchu zakładu górniczego w sprawie błędów firm w zgłoszeniach oraz oświadczeniach pracodawców) na innego pracownika wD.BHP,

lekceważący stosunek do zastępcy Głównego Inżyniera BHP –w kwestii polecenia dot. terminowego zweryfikowania programów szkoleń wstępnych bhp, przygotowywanych dla Przedsiębiorcy ((...) S.A.);

w ramach pkt 2 zarzucił:

–

sporządzenie nieprawdziwego raportu z rzekomo przeprowadzonego audytu na dole kopalni w dniu 04.07.2013 r.,

odmawianie wykonania czynności (udzielenia informacji bądź wyjaśnienia problemu) objętych jego zakresem czynności: kontrola(...)informacje dotyczące programów szkoleń stanowiskowych w ramach szkoleń bhp, nieprzesłanie do(...) S.A.prac magisterskichi licencjackich napisanych przez studentów korzystających z materiałów udostępnionych przez(...)(...),

niewłaściwie przygotowany projekt instrukcji bhp poruszania się pieszego w wyrobiskach pod ziemią: m.in. niezgodnie z procedurą pisania instrukcji oraz nieuprawnione skopiowanie fragmentu innej instrukcji obowiązującej w(...)(...),

uchylanie się obowiązku związanego z przeprowadzeniem szkoleń pracowników nowoprzyjętych i bezpodstawne kierowanie ich na szkolenia prowadzone przez inne osoby w ramach szkoleń okresowych odbywających się w tym samym dniu w zakładzie,

niesporządzenie listy uczniów rozpoczynających praktykę w dniu 05.03.2012 r. w celu przekazania jej do firmy kontrolującej ruch osobowy na terenie(...)(...), co utrudniło wejście w/w osób na teren zakładu,

niewłaściwie przeprowadzony audyt w Oddziale C-lb i E-3;

w ramach pkt 3 zarzucił:

–

samowolne i nieuzasadnione opuszczanie: pomieszczeń biurowych BHP stanowiących zasadniczo miejsce wykonywania pracy oraz terenu zakładu pracy,

nieuprawnione wejścia do pomieszczeń biurowych innych komórek organizacyjnych i przeglądanie znajdującej się tam dokumentacji,

niewłaściwe przekazywanie spraw osobie zastępującej podczas nieobecności,

niezgodne z prawdą wpisanie w Książce(...)godziny wyjazdu z dołu kopalni w dniu 04.07.2013 r.;

w ramach pkt 4 zarzucił:

–

zastraszanie oraz utrudnianie wypełniania obowiązków służbowych przez pracowników(...) Sp. z o.o.,

nakłanianie osób na stanowiskach kierowniczych do utrudniania pracy innemu pracownikowi,

domaganie się od przedstawicieli firm zewnętrznych oraz rodziców uczniów na praktykach alkoholu oraz pieniędzy,

niewłaściwe zachowanie względem pracowników firm zewnętrznych sprowadzające się do bezpodstawnego utrudniania im wzięcia udziału w niezbędnych szkoleniach,

niewłaściwe zachowania względem współpracowników z(...)Zarządzania(...)(obecnie Centrali)(...) S.A.,

nakłanianie członków związku zawodowego ((...)Dozór) do nieprzyznania innemu pracownikowi pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych,

wielokrotne rozpowszechnianie w obecności innych osób nieprawdziwej informacji nt. członkostwa(...)w organizacji(...)

Wszystkie opisane wyżej zarzuty wobec powoda doprowadziły pracodawcę do utraty zaufania do osoby powoda, uniemożliwiającej jego dalsze zatrudnianie.
Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zarzut powoda naruszenia przez pozwanego pracodawcęart. 39 k.p., Sąd I instancji doszedł do przekonania, że dokonane powodowi wypowiedzenie nie naruszało przepisów o wypowiadaniu umów o pracę, a nadto nie było nieuzasadnione.W ocenie tego Sądu, przede wszystkim nie został naruszonyart. 39 k.p., albowiem powód nie podlegał ochronie przedemerytalnej opisanej wart. 39 kp. Ochrona ta bowiem ma zastosowanie tylko w sytuacji, kiedy pracownikowi brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego. Wiek emerytalny dla powoda wykonującego pracę górniczą –zgodnie zart. 50a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– wynosił 55 lat. W dacie wypowiedzenia powód osiągnął wiek emerytalny 55 lat. I z tego już chociażby względu – zdaniem Sądu I instancji– powód nie podlegał ochronie wynikającej zart. 39 k.p.Okoliczność zaś, że nie spełniał dodatkowo warunku posiadania wymaganego okresu zatrudnienia dla uzyskania uprawnień emerytalnych górniczych, tj. 25 lat pracy górniczej, pomimo osiągnięcia wieku przedemerytalnego, również stanowi o braku podstaw do stosowaniaart. 39 k.p.Oceniając zasadność wypowiedzenia, Sąd Rejonowy –opierając się na dowodach z dokumentów m.in. w postaci notatek służbowych i pism, kierowanych do dyrekcji strony pozwanej, projektów instrukcji książki wyjść, pism kierowanychdo podmiotów zewnętrznych, raportów z audytów, raportów z lampowni oraz na zeznaniach przesłuchanych w sprawie świadków– uznał, że przyczyny wskazane powodowi w wypowiedzeniu umowy o pracę były i konkretnei prawdziwe.
Wyrok powyższy apelacją zaskarżył powód, który zarzucił:

1
naruszenie przepisu prawa materialnego, a toart. 39 k.p., polegającegona nieuwzględnieniu przez Sąd, iż powód był w okresie chronionym,tj. 4-letnim okresie ochronnym przed osiągnięciem wieku emerytalnego,

2
mający wpływ na treść wyroku błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, iż przyczyną zwolnienia powoda były jego niewłaściwe wykonywania obowiązków i niewłaściwy stosunekdo pracodawcy, gdy tymczasem przyczyną wypowiedzenia umowyo pracę była osobista niechęć bezpośredniego przełożonego powodaW. S.do powoda.

Stawiając powyższe zarzuty, powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przywrócenie go do pracy i przyznanie kosztów procesu,w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację strona pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania przed SądemII instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja była niezasadna i jako taka podlegała oddaleniu.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz wydał niewadliwe orzeczenie co do istoty sprawy,a apelacja nie dostarczyła żadnych argumentów, które by to rozstrzygnięcie podważyły.
Głównym zarzutem apelacji było naruszenie przez Sąd I instancji przepisuart. 39 k.p., gwarantującego pracownikowi znajdującemu się w tzw. „wieku przedemerytalnym” ochronę przed wypowiedzeniem stosunku pracy. Zgodnie z treścią tego przepisu –pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Ochrona przewidziana ww. przepisem powiązana jest zatem z osiągnięciem przez pracownika „wieku emerytalnego” i przysługuje ona, gdy pracownikowi do osiągnięcia tego wieku brakuje nie więcej niż 4 lata. „Wiek emerytalny” w rozumieniu cyt. przepisu to zaś zarówno powszechny wiek emerytalny, jak i wiek uprawniający do przejścia na emeryturę w tzw. obniżonym wieku emerytalnym. Kategorią pracowników, którym ustawa przyznaje prawo do przejścia na emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym są m.in. górnicy, dla których wiekiem uprawniającym do uzyskania prawa od emerytury górniczej jest wiek 55 lat (art. 50a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).
W rozpoznawanej sprawie nie było wątpliwości co do tego, że powód w chwili otrzymania wypowiedzenia, tj. w dniu(...), miał ukończone 55 lat –ukończył je w dniu(...)Zresztą w związku z tym faktem złożył do ZUS wniosek o emeryturę górniczą. Świadczenie to jednak nie zostało mu przyznane z uwagi na niespełnienie przesłanki posiadania wymaganego przepisami stażu 25 lat pracy górniczej. W takich okolicznościach sprawy –zdaniem tut. Sądu– Sąd Rejonowy prawidłowo zinterpretował przepisart. 39 k.p.i uznał, że powód w chwili wypowiedzenia mu umowy o pracę nie znajdował się w okresie ochronnym, tj. w okresie nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, w tym wypadku obniżonego wieku emerytalnego. Powód bowiem obniżony wiek emerytalny osiągnął w dniu(...), a wypowiedzenie otrzymał po tej dacie.
Dodatkowo wskazać należy, że powód nie znajdował się również w okresie ochronnym przed osiągnięciem wieku emerytalnego uprawniającego go do tzw. emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w związku z pracą w szczególnych warunkach. Judykatura Sądu Najwyższego przyznaje bowiem ochronę wyrażoną wart. 39 k.p.również pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (por. wyrok SN z dnia 5 maja 2011 r., II PK 282/10, LEX nr 949028), wskazując, że niższy od powszechnego wiek emerytalny pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest dla nich normalnym ustawowym wiekiem emerytalnym. Biorąc powyższe pod uwagę oraz przepisyart. 184w zw. z art. 32 ww. ustawy emerytalnej, które mogłyby mieć zastosowanie w stosunku do powoda jako urodzonego po 31 grudnia 1948 r., Sąd Okręgowy uznał, że powodowi również i w tym przypadku nie należy się ochrona przewidziana wart. 39 k.p.Obniżony wiek emerytalny wynikający z cyt. wyżej przepisów wynosi bowiem 60 lat, a powód w dniu(...)miał ukończone 55 lat. A zatem, znajdował się w okresie znacznie przekraczającym 4 lata do osiągnięcia ww. obniżonego wieku emerytalnego.
Dlatego też, mając powyższe na uwadze Sąd II instancji uznał, że w niniejszej sprawie nie doszło do obrazyart. 39 k.p.Zresztą argumentów na poparcie tego zarzutu nie przedstawił również sam apelujący, który w uzasadnieniu ww. zarzutu ograniczył się jedynie do jednozdaniowego lakonicznego stwierdzenia, iż nie zgadza się z interpretacją przepisuart. 39 k.p.przyjętą przez Sąd Rejonowy. Twierdzeń zaś, że podlegał ochronie przedemerytalnej i nie mógł być zwolniony, nie poparł żadną argumentacją.
Podobnie, apelacja nie dostarczyła żadnych podstaw do uznania zasadności drugiego zarzutu, tj. błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd I instancji – w przeciwieństwie do apelującego – w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia dokładnie wskazał, na jakich dowodach się oparł konstruując stan faktyczny sprawy, i wyjaśnił, dlaczego dowodom tym dał wiarę. Ustalonego w sprawie stanu faktycznego ani dokonanej oceny dowodów powód w żadnej mierze nie zdołał podważyć. Jego apelacja charakteryzuje się dużym stopniem ogólności i - poza wyrażeniem samego ogólnego niezadowolenia powoda z treści wyroku- nie stawia temu wyrokowi żadnych konkretnych zarzutów. Zasadnymi argumentami przeciwko postępowaniu Sądu I instancji nie mogą przy tym być zawarte w apelacji ogólne stwierdzenia powoda, że „wszystkie argumenty powołane przez stronę pozwaną mijają się z prawdą”, albo że „zdaniem powoda, zeznania świadków powołanych przez stronę pozwaną nie potwierdzają twierdzeń podniesionych w odpowiedzi na pozew przez stronę pozwaną” czy też że „szczegółowa analiza zeznań świadków wskazuje, że wysoce wątpliwe są przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę powodowi”. Powyższe ogólne stwierdzenia skarżącego, bez wskazania konkretnych zarzutów na poparcie dokonania przez Sąd I instancji błędnych czy sprzecznych ustaleń faktycznych, w zasadzie uniemożliwiają kontrolę ich trafności.
Art. 233 § 1 k.p.c.uprawnia Sąd do oceny dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zabranego w sprawie materiału dowodowego. Bogate orzecznictwo zgromadzone na gruncie powołanego przepisu wskazuje na warunki, jakie muszą być spełnione, aby dokonaną przez Sąd ocenę podważyć. Z dużym uproszczeniem należy przyjąć, że sprowadzają się one do naruszenia przez Sąd zasad logicznego rozumowania i zasad doświadczenia życiowego. W orzecznictwie przyjęto, że prawidłowe postawienie tego zarzutu wymaga wskazania przez skarżącego konkretnych zasad lub przepisów, które naruszył sąd przy ocenie poszczególnych, określonych dowodów (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 kwietnia 2004 r., V CK 398/03, Lex nr 174215 i z dnia 13 października 2004 r., III CK 245/04, Lex nr 174185). Tylko to bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu Sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nie przekroczył przy tym granic swobodnej oceny dowodów zakreślonej wart. 233 §1 kpc. Zeznania przesłuchanych świadków oraz przedstawione dowodyz dokumentów potwierdziły zasadność zdecydowanej większości postawionych powodowi w wypowiedzeniu zarzutów. Ilość i waga tych zarzutów uzasadniała zakończenie z powodem stosunku pracy w drodze wypowiedzenia. Fakt zaś, że niektórzy świadkowie pracują u strony pozwanej, albo że niektórzy z nich nie pamiętali wszystkich okoliczności zarzucanych powodowi, nie jest wystarczającym powodem, by świadkom tym nie dać wiary, w szczególności że sama apelacja nie zawiera żadnych konkretnych zarzutów dotyczących tych dowodów uniemożliwiając tym samym ich weryfikację.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy apelację powoda -jako niezawierającą uzasadnionych podstaw- oddalił, w myślart. 385 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym Sąd II instancji orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. z§ 9 ust. 1 pkt 1i w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).
SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga SSO Krzysztof Główczyński