Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1106/16
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Eliza Skotnicka
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: umowa ubezpieczenia OC, art. 822, 805 i 362 kc

Sygn. akt I C 1106/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2016 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Eliza Skotnicka
Protokolantstaż. Magda Biernat
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2016 roku w Kłodzku
sprawy z powództwaJ. S.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wS.
o zapłatę kwoty 12.787,78 zł

I
zasądza od strony pozwanej(...) S.A.z siedzibą wS.na rzecz powódkiJ. S.kwotę 5.038,00 zł (pięć tysięcy trzydzieści osiem złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 28 maja 2013 roku do dnia zapłaty,

II
dalej idące powództwo oddala,

III
zasądza od powódkiJ. S.na rzecz strony pozwanej(...) S.A.z siedzibą wS.kwotę 810,14 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
PowódkaJ. S.domagała się zasądzenia od strony pozwanej kwoty 12 787,78 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 maja 2013r. oraz kosztami procesu, w uzasadnieniu pozwu wskazując, że w dniu 21 lutego 2013 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ samochódmarki R. (...)nr rej. (...). Sprawca szkody był ubezpieczony u strony pozwanej od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. W związku z zaistniałą szkodą i koniecznością przeprowadzenia procesu jej likwidacji poszkodowany został pozbawiony możliwości korzystania ze swojego pojazdu w okresie od 21 lutego(...). do 28 marca 2013 r. w tym stanie rzeczy poszkodowanyK. J.wynajął od powódki pojazd zastępczy takiej samej marki jak pojazd uszkodzony tj.R. T.. W dniu 28 marca 2013r. powódka wystawiła fakturę VAT z tytułu najmu przedmiotowego pojazdu.K. J.zawarł z powódka umowę cesji, mocą której przelał na powódkę przysługująca mu względem pozwanego wierzytelność tj. wszelkie prawa przysługujące mu w związku ze szkoda powstał a w dniu 21 lutego 2013r. z tytułu OC sprawcy posiadającegopolisę Nr (...). Powódka wskazała, że strona pozwana zwróciła jej koszty najmu auta zastępczego, ale tylko w kwocie 1832 zł, gdyż uznała za zasadny najem pojazdu jedynie przez okres 8 dni, bezzasadnie zweryfikował stawkę najmu do kwoty 229 zł brutto za dobę oraz pominął koszty podstawienia i odbioru pojazdu. Tymczasem rzeczywiste koszty najmu za 30 dni wraz z kosztami podstawienia i odbioru pojazdu wyniosły łącznie 14 619,78 zł. Stąd dochodzona pozwem kwota stanowi różnicę pomiędzy kwotą 14 619,78 zł a wypłaconą dotychczas kwotą 1832 zł.
Strona pozwana(...) S.A.z siedzibą wS.w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Strona pozwana zakwestionowała wysokość stawki najmu i wskazała, że średnia stawka najmu w okręgu(...)wynosi 229 zł. wskazała, że powódka nadużywa swojej pozycji uprawniającej ją do dochodzenia roszczeń w wyniku przelewu wierzytelności. Poszkodowani bowiem nigdy nie ponoszą żadnych faktycznych kosztów najmu pojazdu, a stawki czynszu najmu oferowane przez firmę powódki w istotny sposób odbiegają od stawek rynkowych. Ponadto pozwany wskazał, że okres czas trwania najmu na jaki wskazywała powódka jest za długi i nieuzasadniony. Zdaniem pozwanej niezbędny czas najmu pojazdu zastępczego wynosił maksymalnie 8dni, a nie jak twierdzi powódka aż 30dni.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

K. J.w dniu 21 lutego 2013 r. uczestniczył w kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ jego samochódmarki R. (...)nr rej. (...). Sprawca szkody posiadał ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnoprawnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej.

Okoliczności bezsporne.

Powód zgłosił szkodę i w dniu 28 lutego 2013r. przeprowadzono oględziny pojazdu. Ubezpieczyciel uznał szkodę całkowitą i pismem z dnia 19 marca 2013r. wysłanym doK. J.zawiadomiono go przyznaniu odszkodowania w łącznej kwocie 17 822,70 zł brutto, w tym wartości szkody w pojeździe 10824,00 zł brutto, koszt holowania 6998,70 zł. Wartość pojazdu przed szkodą ustalono na kwotę 20049,00 zł brutto, zaś wartość wraku na 9225,00 zł.

Dowód:

- korespondencja pomiędzy poszkodowanym a stroną pozwaną w postępowaniu likwidacyjnym k. 64,65, 66,71;
- wycena Nr(...)z dnia 6 marca 2013r. k. 68 – 70;
- faktura za koszt holowania K. 73;
- protokół szkody w pojedźcie k. 74 - 75;
PoszkodowanyK. J.potrzebował do prowadzenia działalności zawodowej samochodu zastępczego. Po uzyskaniu informacji o firmie powódki poszkodowany zadzwonił do niej i telefonicznie ustalił, że samochód zastępczy zostanie podstawiony do jego miejsca zamieszkania. W dniu 27 lutego 2013 r. w miejscu zamieszkaniaK. J.przedstawiono mu do podpisania umowę najmu pojazdu, bez możliwości negocjowania stawek. Nie wiedział on także o dodatkowych kosztach za podstawienie pojazdu do miejsca zamieszkania. Poszkodowany nie był zobowiązany do uiszczania jakichkolwiek kosztów, czy kaucji. Nie pamiętał czy umowę cesji podpisywał już w dniu zawarcia umowy, czy dopiero w momencie odbioru auta.K. J.nie wiedział na jaką kwotę opiewała wartość faktury wystawionej przez powódkę. Umowę zawarł z powódkąJ. S.prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą(...).C..Al. (...)weW.. W umowie najmu z dnia 27 lutego 2013r. wskazano, żeK. J.wynajmował samochód markiR. (...)nr rej. (...). Cena za dobę wynosiła 350 zł + 23% VAT, koszt podstawienia i odbioru wg km. Miejscem przekazania auta -Ś.(...)27 lutego 2013r. g. 18.10. Zgodnie z protokołem odbioru auto został zwrócone w dniu 28 marca 2013r. o g. 20.20. wK., przyul. (...).K. J.podał, że wynajmował samochód markiO. (...).
Powódka w dniu 28 marca 2013r. wystawiłafakturę VAT (...)na kwotę 14619,78 zł brutto, w tym podstawienie auta do klienta 693 zł netto, 852,39 zł brutto, wynajem samochodu 30 dni netto 350 zł za dobę razem 12915,00 zł brutto i odbiór auta od klienta 852,39 zł. W uwagach do tego dokumentu wpisano: wynajem auta od 20.02.2013r. do 28.03.2013r., podstawienie auta –W.–Ś.–(...)km x 2 (w dwie strony) = 198 km x 3,5 zł netto = 693 zł netto (koszt użycia 2 aut, paliwa, 2 pracowników).
K. J.podpisał dokument oznaczony datą 28 marca 2013r. zawierający upoważnienie dla firmy powódki do rozliczenia szkody komunikacyjnej nr(...)ze stroną pozwaną oraz upoważnił powódkę do załatwiania wszelkich spraw formalnych w zakresie wynajmu auta w jego imieniu oraz do odbioru odszkodowania – rozliczenia bezgotówkowego w zakresie najmu samochodu. Ponadto pozwany podpisał umowę cesji wierzytelności opatrzoną również datą 28 marca 2013r., zawartą weW., na mocy której przelał na powódkę wierzytelność w wysokości 14619,78 zł wynikająca zfaktury VAT (...)).
Strona pozwana pokryła koszty najmu samochodu zastępczego w wysokości 1832,00 zł brutto. Pozwana uznała okres najmu 8 dni, uwzględniając czas od dnia wynajęcia samochodu do dnia przeprowadzenia oględzin pojazdu i zakwalifikowania szkody jako całkowitej tj. 1 dzień i dodatkowo przyznano na zagospodarowanie pozostałości i zakup nowego pojazdu odpowiadającego parametrom uszkodzonego pojazdu 7 dni. Ponadto pozwana dokonała weryfikacji stawki dobowej czynszu najmu z 430,50 zł do 229,00 zł. Pozwana wskazała, że stawka za najem pojazdu klasyR. (...)na terenie województwa(...)kształtowała się w granicach 221,00 – 250,00zł. Za taką cenę poszkodowany miał możliwość wynajęcia pojazdu wfirmach (...)(...)

Dowód:

- zeznania świadkaK. J.k. 119;
- umowa najmu pojazdu k. 8;
- upoważnienie k. 9;
-Faktura VAT (...)k. 10
-umowa cesji wierzytelności k. 11
- korespondencja pomiędzy stronami k. 49, 55;
Powódka pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. wezwała stronę pozwaną do zapłaty kwoty objętejfakturą (...).

Dowód:

- wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem jego nadania k. 12 – 13.

W tak ustalonym stanie faktyczny Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jako zasadne podlegało uwzględnieniu w części co do kwoty 5038,00 zł.
Wedługart. 822 § 1 k.c., powstanie obowiązku zapłaty przez zakład ubezpieczeń (ubezpieczyciela) odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakłada powstanie odpowiedzialności ubezpieczonego, czyli samego ubezpieczającego lub osoby, na której rzecz ubezpieczający zawarł umowę ubezpieczenia, za szkody wyrządzone osobom trzecim. Zobowiązanie do zapłaty odszkodowania z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ma więc ze swej istoty charakter akcesoryjny, tylko zatem wtedy, gdy ubezpieczony stanie się zgodnie z przepisami prawa cywilnego odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, dochodzi do powstania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń wobec tej osoby z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Zakres odpowiedzialności ubezpieczonego wobec osoby trzeciej wyznacza co do zasady zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (por. np. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2005 r., III CZP 99/04, OSNC 2005, nr 10, poz. 166 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., II CKN 353/99, nie publ.). Akcesoryjny, wynikający zart. 822 § 1 k.c., charakter zobowiązania ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej potwierdzają w odniesieniu do obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przepisyart. 23, 34, 35 i 36 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm. - dalej: "ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych" lub "u.u.o."). W myśl tych przepisów, na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, do której zawarcia obowiązany jest posiadacz bezpośrednio eksploatujący pojazd (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2005 r., III CZP 99/04), zakład ubezpieczeń jest zobowiązany, w granicach ustalonej sumy gwarancyjnej, do zapłaty odszkodowania za szkodę na osobie lub w mieniu wyrządzoną w związku z ruchem pojazdu, objętą odpowiedzialnością posiadacza (art. 436 § 1 zdanie pierwsze lub art. 436 § 1 zdanie drugie k.c.). Odpowiedzialność za szkody wyrządzone ruchem wszelkich pojazdów mechanicznych oparta została na zasadzie ryzyka (art. 436 k.c.w związku zart. 435 k.c.). Uzasadnieniem tej zaostrzonej odpowiedzialności jest przede wszystkim szczególne i wzmożone niebezpieczeństwo jakie wiąże się z użyciem tych środków komunikacji.
W tak ukształtowanej odpowiedzialności posiadacza pojazdu mechanicznego przesłanki stanowią powstanie szkody w mieniu lub na osobie, spowodowanie szkody przez ruch mechanicznego środka komunikacji, oraz związek przyczynowy między szkodą a ruchem pojazdu. Szkoda wywołująca odpowiedzialność z tytułu ryzyka musi być wyrządzona przez ruch mechanicznego środka komunikacji. Ponadto pomiędzy działaniem sprawcy szkody a skutkiem tego działania musi zachodzić związek przyczynowy (opisany wart. 361 kc). W Świetle tego zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa swojego działania.
Szkodą w mieniu jest wszelki uszczerbek majątkowy. Przy ustaleniu wysokości szkody należy posługiwać się przyjętą w piśmiennictwie i orzecznictwie teorią różnicy. Oznacza to, że dla ustalenia wysokości szkody zestawia się obecną wartość samochodu z tą, jaką by on przedstawiał gdyby nie było wypadku (tak, G. Bieniek,Odpowiedzialność cywilna za wypadki drogowe, Warszawa 2006 str.140). Zasada pełnego odszkodowania w ujęciukodeksu cywilnegoprzejawia się w tym, że naprawienie szkody obejmuje zarówno straty jakie poszkodowany poniósł, jak i korzyści które mógł osiągnąć gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zgodnie zart. 361 k.c.zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła.
Podkreślić należy, że zgodnie poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 8 września 2004r., w sprawie IV CK 672/03za normalne następstwo zniszczenia pojazdu służącego poszkodowanemu do prowadzenia działalności gospodarczej należy uznać konieczność czasowego wynajęcia pojazdu zastępczego w celu kontynuowania tej działalności w okresie, gdy szkoda nie została jeszcze naprawiona. Postulat pełnego odszkodowania przemawia więc za przyjęciem stanowiska o potrzebie zwrotu przez ubezpieczyciela tzw. wydatków koniecznych, potrzebnych na czasowe używanie zastępczego środka komunikacji w związku z niemożliwością korzystania z niego wskutek zniszczenia, z tym że tylko za okres między dniem zniszczenia a dniem w którym poszkodowany może nabyć analogiczny pojazd,nie dłuższy jednak niż za czas do zapłaty odszkodowania. Okoliczność, iż koszty wynajęcia pojazdu zastępczego przekroczyły cenę nowego samochodu, nie może automatycznie przesądzać o istnieniu przyczynienia się poszkodowanego do powiększenia rozmiaru szkody.
W oparciu o powołane orzeczenia należało podzielić pogląd powódki, że pełne odszkodowanie w niniejszej sprawie obejmować powinno rzeczywiście poniesione i uzasadnione koszty najmu pojazdu. Powódka domagała się zasądzenia kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres 30 dni według stawki 430,50 zł. W ocenie Sądu słusznie zarzuciła strona pozwana, że stawka czynszu została przez powódkę zawyżona. Strona pozwana dokonała analizy ówczesnych ofert dostępnych na rynku, gdzie stawki czynszu wahały się od 190 do 380 zł brutto, przy założeniu że najem trwał od 4 – 7 dni. Powszechnie znana jest przy tym praktyka, że najem pojazdu na okres dłuższy jest podstawą do obniżenia stawki dobowej. Pierwsza dostępna obecnie oferta na portalu allegro obejmująca najem nowego busa markiO. (...)przewiduje stawkę za 1 – 3 dni 200 zł, 4 – 14 dni 180 zł, 15 – 21 dni 150 zł (por. oferta na stronie:(...)Z tego też względu Sąd podzielił stanowisko pozwanej, że stawka ustalona przez powódkę w kwocie 430,50 zł brutto była rażąco zawyżona, zarówno w odniesieniu do najmu krótkoterminowego, jak i długoterminowego. Nie bez znaczenia są przy tym okoliczności zawarcia umowy najmu z poszkodowanym. Niewątpliwe w sytuacji, gdy korzystający z pojazdu zastępczego nie miał obowiązku pokrywać kosztów najmu tego samochodu, nie interesowały go warunki, na jakich zawarta została umowę z wynajmującym. Tymczasem wskutek zawarcia pomiędzy powódką a poszkodowanym umowy cesji wierzytelności przysługującej mu wobec ubezpieczyciela z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego, powódka jako wynajmujący i cesjonariusz, realizowała interesy usługodawcy i usługobiorcy. Oczywistym więc było, że powódka jako usługodawca miała interes w jak najkorzystniejszym dla siebie ustaleniu kosztów najmu pojazdu zastępczego, których – zgodnie z umowa cesji – mogła dochodzić od ubezpieczyciela. Jednocześnie usługobiorca – cedent wierzytelności z tytułu ubezpieczenia OC sprawcy, nie miał faktycznego interesu w dążeniu do obniżenia stawek zaproponowanych przez powódkę, gdyż dla niego dogodne było to, że nie musiał tymczasowo, do czasu dokonania likwidacji szkody, pokrywać tych wydatków z własnych środków. Jednocześnie ubezpieczyciel nie miał żadnego wpływu na wybór oferty najmu pojazdu zastępczego dokonany przez poszkodowanego. Ponadto okoliczności wskazane w dokumentach nie były zgodne z relacją świadkaK. J.. Już w kwestii marki wynajmowanego samochodu podał on, że korzystał z samochodu markiO. (...), podczas gdy w umowie wskazano samochód markiR. (...). Umowa cesji miała być sporządzona w dniu 28 marca 2013 r. weW., gdy tymczasem poszkodowany tego dnia miał zwrócić samochód wK.przyul. (...). Skoro tego dnia poszkodowany był u powódki weW., to nie było potrzeby korzystania z usługi odbioru auta w miejscu zamieszkania. Ponadto w fakturze zaznaczono, że odbiór auta miał miejsce wŚ.i odległość wyliczono na trasieW.–Ś.–W., zaś w potwierdzeniu odbioru auta widnieje adres:K.ul. (...).
Okoliczności te obligowały Sąd do wnikliwej analizy warunków umowy najmu pojazdu zastępczego zawartej pomiędzy powódką a poszkodowanym. Zdaniem Sądu stawka czynszu przewidziana w tej umowie była rażąco wygórowana. Z tego powodu Sąd przyjął zarzuty strony pozwanej za słuszne i zasądził zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego według stawki uznanej przez pozwaną, czyli 229 zł brutto za dobę. Mając to na uwadze Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ekonomii na okoliczność ustalenia czy stosowane przez powódkę stawki najmu, biorąc pod uwagę stawki istniejące na rynku(...), były stawkami rynkowymi w znaczeniu ekonomicznym. Wniosek ten, z uwagi na stanowisko Sądu był zbędny, a ponadto jego uwzględnienie prowadziłoby do niepotrzebnego przedłużenia postępowania. Z tego powodu mając na uwadze przesłanki zart. 278§1 k.p.c., a także w oparciu oart. 217§2 k.p.c.wniosek ten oddalono.
Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z przepisamikodeksu cywilnegow szczególnościart. 362 k.c.poszkodowany zobowiązany jest do minimalizacji szkody, zatem bierność poszkodowanego w negocjacjach z powódką co do wysokości stawek najmu oraz innych kosztów zawartych w tej umowie może być potraktowana jako przyczynienie się do zwiększenia szkody (por. wyrok SN z 1 września 1970 r., II CR 371/70, LexisNexis nr 296057, OSNCP 1971, nr 5, poz. 93, z omówieniem A. Szpunara i W. Wanatowskiej, NP 1972, nr 3, s. 442).
Jak już wyżej wskazano, strona pozwana w ramach umowy ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych sprawcy szkody ponosi odpowiedzialność za rzeczywiście poniesione i uzasadnione koszty najmu pojazdu. Skoro z analizy istniejących ówcześnie ofert rynkowych wynikało, że poszkodowany miał możliwość wynająć pojazd zastępczy za stawkę w granicach od 190 do 380 zł brutto, bezkrytyczne zaakceptowanie stawki zaproponowanej przez powódkę w wysokości 430,50 zł stanowiło ze strony poszkodowanego przyczynienie się do powstania szkody. Niewątpliwie bierne zachowanie poszkodowanego, niedopełnienie obowiązku przeanalizowania umowy przedłożonej mu przez pracownika powódki do podpisu, brak staranności w ustaleniu rzeczywistych, pełnych kosztów najmu, w tym kosztów podstawienia i odebrania pojazdu, należało potraktować jako jego przyczynienie się zwiększenia rozmiaru szkody. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego bierne zachowanie się poszkodowanego, umożliwiające dokonywanie nadużyć albo stwarzające dla nich okazję, w normalnym rozwoju wydarzeń nie powoduje szkody.
PoszkodowanyK. J.jako świadek zeznał, że nie wiedział na jaką kwotę została wystawiona przez powódkę faktura, nie miał też świadomości, że koszt podstawienia i odbioru samochodu wyniósł 1704,78 zł (dwa razy po 852,39 zł). Świadek ten jednoczenie podał, że nie miał żadnego wpływu na treść umowy przedłożonej mu do podpisania, a zatem stawki czynszu nie były z nim w żaden sposób negocjowane. Z tych też względów Sąd uznał za uzasadnione obniżenie stawki czynszu do kwoty 229 zł oraz nieobciążanie strony pozwanej kosztami podstawienia i odebrania samochodu do miejsca zamieszkania poszkodowanego. Przyjęta przez powódkę w tym zakresie (wskazana dopiero w fakturze) stawka 3,50 zł za km, nie została ustalona w umowie, poszkodowany nie miał świadomości, jaki jest koszt dodatkowej usługi – podstawienia i odebrania auta z miejsca zamieszkania poszkodowanego. Stawka ta jest przy tym w ocenie Sądu rażąco wygórowana. Strona pozwana odpowiada przy tym za uzasadnione koszty najmu, poszkodowany miał możliwość i powinien poszukać tańszego usługodawcy lub też wynegocjować u powódki korzystniejsze warunki umowy. Jego bierność i zaakceptowanie bez zastrzeżeń umowy przedłożonej przez powódkę niewątpliwie stanowiło przyczynienie się do zwiększenia szkody. Zatem pozwana nie powinna być obciążona kosztami przekraczającym koszty najmu pojazdu zastępczego w wysokości 229 zł za dobę.
Błędna zdaniem Sądu była natomiast argumentacja strony pozwanej, zmierzająca do określenia czasu trwania najmu pojazdu zastępczego według kryterium wyliczenia technologicznego czasu przestoju pojazdu (arkusz wyliczeń k. 54). Według twierdzeń pozwanej poszkodowany powinien w terminie 7 dni od dnia zakwalifikowania szkody jako całkowitej zagospodarować pozostałość (wrak uszkodzonego pojazdu) i kupić sobie nowy samochód. Tymczasem zdaniem Sądu poszkodowany nie miał obowiązku przewidywać, że jego pojazd zostanie zniszczony w kolizji drogowej i związku z tym gromadzić i posiadać oszczędności na zakup nowego – nieuszkodzonego samochodu. Z tego też względu w pełni uzasadnione było korzystanie przez poszkodowanego z pojazdu zastępczego w okresie do dnia wypłaty odszkodowania i 7 dni na znalezienie odpowiedniej oferty na zakup nowego samochodu. Strona pozwana nie przedstawiła dowodu potwierdzającego datę wypłaty poszkodowanemu odszkodowania. O wysokości odszkodowania został on zawiadomiony pismem z dnia 19 marca 2016r. Brak jest przy tym potwierdzenia doręczenia tego pismaK. J.. Trudno więc jednoznacznie ustalić, kiedy poszkodowany otrzymał ustalone w postępowaniu likwidacyjnym odszkodowanie. Według relacjiK. J.korzystał on wynajmowanego pojazdu jeszcze kilka dni po wypłacie odszkodowania ( zeznania świadkaK. J.k. 119). Bezspornie poszkodowany korzystał z samochodu zastępczego do dnia 28 marca 2013r. Z powyższych względów Sąd uznał za zasadne żądanie zapłaty czynszu najmu pojazdu zastępczego za cały okres 30 dni. Obliczenia przedstawione przez stronę pozwaną w arkuszu wyliczenia technologicznego czasu przestoju z dnia 7 maja 2013 r. są zupełnie niezrozumiałe (k. 54). Zawierają bowiem dane dotyczące czasu naprawy, roboczogodzin, ilości dni potrzebnych na naprawę. Tymczasem w odniesieniu do szkody w pojeździeK. J.stwierdzono szkodę całkowitą, a zatem naprawa pojazdu była ekonomicznie nieopłacalna. W ocenie Sądu poszkodowany w sposób należyty wykonał swoje obowiązki, a to niezwłocznie zgłosił szkodę i bez zbędnej zwłoki po otrzymaniu odszkodowania, zbyciu wraka i nabyciu innego pojazdu, zwrócił wypożyczony samochód.
W tych okolicznościach nie sposób przyjąć, że koszty najmu pojazdu zastępczego w okresie od 27 lutego 2013r. do 28 marca 2013r. były nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze uwzględniono powództwo w części przyjmując, że uzasadnione koszty najmu pojazdu zastępczego powinny wynosić 6870 zł brutto. Ponieważ strona pozwana koszty te zapłaciła do kwoty 1832 zł do zapłaty pozostała kwota 5038,00 zł.
Jednocześnie Sąd orzekł o należnych odsetkach ustawowych od zgłoszonego roszczenia w oparciu oart. 481 § 1 k.c.,455 k.c.orazart. 817 k.c.i 14 ust. 1 uoc w myśl którego zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przedmiotowej sprawie powódka pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r., wezwała pozwaną do zapłaty kwoty objętej fakturą. Przyjmując w zwykłym obrocie pocztowym termin 3 dni na doręczenie, szkoda w tym zakresie powinna być naprawiona najpóźniej do dnia 27 maja 2013 r., stąd odsetki należne są od dnia 28 maja 2013 r.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c.Dokonano stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu przyjmując, że powódka wygrała postępowanie w 39%. Na łączne koszty postępowania obu stron w wysokości 10 274 zł składały się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 640 zł; kwota 34 zł tytułem opłat skarbowych od pełnomocnictw ( 2 x 17 zł) oraz kwota 9600 zł tytułem kosztów wynagrodzenia pełnomocników (po 4800 zł każdy). Zgodnie z wynikiem postępowania powódka powinna pokryć koszty w 61% a zatem co do kwoty 6267,14 zł, a strona pozwana w 39% tj. co do kwoty 4006,86 zł. Skoro powódka pokryła koszt w łącznej kwocie 5457 zł, zobowiązana jest zwrócić stronie pozwanej kwotę 810,14 zł (6267,14 zł – 5457 zł).