Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 738/16
Data wyroku: 2016-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Gąsior
Słowa kluczowe: Odsetki, Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art 85 ust 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt VII U 738/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący  SSO Renata Gąsior
Protokolant Urszula Kalinowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. w Warszawie
sprawyR. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o odsetki
na skutek odwołaniaR. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 15 marca 2016 r., znak:(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
R. W.w dniu 12 kwietnia 2016 r. złożył odwołanieza pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 15 marca 2016 r., znak:(...). Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do ustawowych odsetek od wypłaconych zaległych świadczeń przyznanychpo uprawomocnionym orzeczeniu Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2015 r. Odwołujący przytaczając uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2011 r. stwierdził, że brak orzeczenia organu odwoławczego o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, o którym mowa w art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach, nie pozbawia ubezpieczonego prawa do odsetekza opóźnienie w wypłacie świadczenia (k. 2 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w dniu9 maja 2016 r. złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o jego oddaleniena podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Organ rentowy wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie orzekł o jego odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W ocenie Oddziału wypłata odsetek za okres od dnia 1 lipca 2011 r., a więc od daty przyznania emerytury wyrokiem Sądu do dnia 31 stycznia 2016 r. nie znajduje uzasadnienia (k. 3 a. s.).
W piśmie procesowym z dnia 30 maja 2016 r. odwołujący wniósło przyznanie prawa do ustawowych odsetek za okres od dnia 1 lipca 2011 r.do dnia 31 grudnia 2015 r. w kwocie 23381,14 złotych (k. 10-13 a. s.).
W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2016 r. organ rentowy dokonał hipotetycznego wyliczenia odsetek w kwocie 23415,41 złotych (k. 17-20 a. s.).
Odwołujący na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. zmodyfikował swoje roszczenie w ten sposób, że wniósł o wypłatę odsetek w kwocie wyliczonej przez organ rentowy (k. 26 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Odwołujący w dniu 6 czerwca 2011 r. złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę (k. 1 a. e.).
Po rozpoznaniu wniosku odwołującego, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.decyzją z dnia 4 sierpnia 2011 r., znak:(...)odmówił mu przyznania wcześniejszej emerytury, gdyżna dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (k. 49 a. e.).
W dniu 8 sierpnia 2011 r. ubezpieczony wniósł odwołanie od ww. decyzji organu rentowego, tym samym inicjując postępowanie sądowe (k. 1 a. s. VII U 1033/11).
Sąd Okręgowy w dniu 8 sierpnia 2013 r. wydał wyrok oddalający odwołanie ubezpieczonego. Sąd dokonując rozstrzygnięcia w sprawie oparł się w głównej mierze o treść kilku opinii sporządzonych przez biegłego sądowegoz zakresu BHPJ. C., który stwierdził, że praca wykonywana przez odwołującego nie zaliczała się do warunków szczególnych (k. 217-226 a. s. VII U 1033/11).
Od powyższego wyroku, odwołujący w dniu 17 września 2013 wniósł apelację (k. 229-235 a. s. VII U 1033/11)
Sąd Apelacyjny w Warszawie na skutek wniesienia środka zaskarżenia przez odwołującego, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał mu prawodo wcześniejszej emerytury. Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał, że z kserokopii dokumentów dołączonych do akt sądowych przez odwołującego wynika, że(...)Zakłady(...)wW.to kolejna nazwa od kwietnia 1992 r.(...)Zakładów(...)wW.powstałych na mocy uchwały nr 21 Prezydium Rządu z dnia 12 lutego 1955 r. i Zarządzenia Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia 11 maja 1955 r. o powołaniu tego przedsiębiorstwa. Organy nadrzędne(...). oraz podległe mu przedsiębiorstwa a zatem(...) Zakłady (...)były objęte Układem Zbiorowym Pracy dla Przemysłu Metalowego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego usytuowanie(...) Zakładów (...)w przemyśle metalowym oznacza, że do oceny charakteru pracy odwołującego ma zastosowanie punkt 83 Działu IIIw hutnictwie i przemyśle metalowym. Sąd II instancji wskazał również,żerozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterzezalicza lutowanie płyt, blach i przewodów ołowianych oraz metali nieżelaznych. W ocenie Sądu Apelacyjnego treść świadectwa pracy w warunkach szczególnych wskazująca na rodzaj czynności wykonywanych przez czynności, jego zeznania i świadków o wykonywaniu przez niego czynności w zakresie obsługi agregatów lutowniczych, pozwalana przyjęcie, że stanowisko pracy związane było z awansem finansowym,a nie ze zmianą zakresu czynności (

    k.294-307 a. s.).
Prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego wpłynął do organu rentowegow dniu 24 listopada 2015 r. (k. 253 a. e.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wydał decyzję w dniu 28 grudnia 2015 r., znak:(...)o przyznaniu odwołującemu emerytury w kwocie zaliczkowej (k. 259 a. e.).
Odwołujący w dniu 8 lutego 2016 r. złożył wniosek o wypłatę odsetek ustawowych od zaległych świadczeń emerytalnych przyznanych decyzją organu rentowego (k. 291 a. e.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w zaskarżonej decyzji z dnia 15 marca 2016 r., znak:(...)odmówił odwołującemu prawa do wypłaty odsetek od przyznanej wcześniejszej emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że Sąd Apelacyjny w sentencji wyroku nie orzekł o jego odpowiedzialności za opóźnieniew ustaleniu prawa do świadczeń lub w ustaleniu jego wysokości (k. 293 a. e.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt rentowych orazna podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania znajdującego się w aktach głównych. Powołane przez Sąd dowodyz dokumentów, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, były wiarygodne, korespondowały ze sobą i tworzyły spójny stan faktyczny.Strony nie kwestionowały ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z tych dokumentów, należało uznać za mające wysoki walor dowodowy.
W związku z tym Sąd uznał zgromadzony materiał dowodowyza wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieR. W.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w dniu 15 marca 2016 r., znak:(...)jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią sporną niniejszego postępowania było rozważenie,czy odwołujący ma prawo do odsetek za zwłokę z tytułu wypłaty wcześniejszej emerytury.
W myślart. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 121 j. t.) jeżeli Zakład- w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczeniaw wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniulub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakładnie ponosi odpowiedzialności.
Zgodnie zart. 118 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) organ rentowy wydaje decyzję w sprawie prawa do świadczenia lub ustalenia jego wysokości po raz pierwszy w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji, z uwzględnieniemust. 2 i 3 oraz art. 120. W razie ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości orzeczeniem organu odwoławczego za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji uważa się również dzień wpływu prawomocnego orzeczenia organu odwoławczego, jeżeli organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnejdo wydania decyzji. Organ odwoławczy, wydając orzeczenie, stwierdza odpowiedzialność organu rentowego.
Sąd zważył, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w aktach sprawy oraz w aktach rentowych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W ocenie Sądu całość przeprowadzonego postępowania dowodowego przed Sądem Okręgowym, jak również przed Sądem Apelacyjnym prowadzido wniosku, że sprawa odwołującego o przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury z warunków szczególnych nie należała do łatwych i oczywistych gatunkowo. Sąd I instancji dopuścił, a następnie oparł się o treść opinii sporządzonej przez niezależnego biegłego ds. BHP. Biegły sądowy jasnoi precyzyjnie wskazał, że ubezpieczony nie wykonywał prac w warunkach szczególnych. Tym niemniej w ocenie Sądu Apelacyjnego, na skutek dodatkowej przedłożonej dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania sądowego, należało ocenić całość materiału dowodowego i na jej podstawie zważył, że odwołujący w rzeczywistości wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Zatem Sąd uznał, że aby dokonać prawidłowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, należało zgromadzić odpowiednią dokumentację,na podstawie której dokonano subsumpcji, a więc przyporządkowania stanu faktycznego pod normę prawną. Sąd zważył, że organ rentowy, który nie dysponował w toku postępowania wyjaśniającego całością zgromadzonych dokumentów, które zostały przedstawione dopiero na etapie postępowania sądowego. W konsekwencji Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie miał podstaw prawnych do przyznania odwołującemu prawa do wcześniejszej emerytury, gdyż nie dysponował wystarczającą dokumentacją na dzień wydania zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie Sąd zważył, że organ rentowy prawidłowo zastosował przepisyustawy o systemie ubezpieczeń społecznychiustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd doszedł do przekonania,że organ odwoławczy nie ustalił odpowiedzialności organu rentowegoza opóźnienie w wypłacie świadczenia. W ocenie Sądu powyższa okoliczność świadczy również o rzetelnej ocenie oraz wyciągniętych wnioskachz prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego toczącego się przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Organ rentowy w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie dysponował całością materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co skutkowało prawidłowym odmówieniem prawa odwołującemu do przyznania wcześniejszej emerytury z warunków szczególnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)