Sąd Okręgowy w Szczecinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 994/15
Data wyroku: 2016-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Góralska

Sygn. aktVII U 994/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lipca 2016r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący : del. SSR Elżbieta Góralska
Protokolant : st. sekr. sądowy Izabela Gołębiowska
po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. w Szczecinie
odwołaniaZ. W. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 31 lipca 2015 roku, nr(...)
w sprawieZ. W. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeZ. W. (1)prawo do emerytury od dnia 1 lipca 2015r.
del. SSR Elżbieta Góralska
Sygn. akt: VII U 994/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 lipca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówiłZ. W. (1)prawa do emerytury po osiągnięciu 60 roku życia, z uwagi na nieudowodnienie przez niego okresu 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Odwołaniem z dnia 17 sierpnia 2015 r.Z. W. (1)zaskarżył powyższą decyzję, wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury. W uzupełnieniu odwołania wskazał, że w warunkach szczególnych pracował w(...)orazZakładzie Budownictwa (...)zajmując stanowisko palowego oraz wSpółdzielni Pracy (...)zajmując stanowisko wulkanizatora.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie wykazał świadectwami wykonywania pracy w warunkach szczególnych, że w którymkolwiek okresie zatrudnienia rzeczywiście pracował w takich warunkach.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Z. W. (1)urodził się w dniu (...). Jego łączny staż ubezpieczeniowy (udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe) na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosił 25 lat 5 miesięcy i 2 dni.
Z. W. (2)o emeryturę złożył w organie emerytalnym w dniu 7 lipca 2015 roku. Jednocześnie jako członek OFE złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE , za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa.
Okoliczności niesporne, a nadto dowody:
-  wniosek o ustalenie prawa do emerytury –k. 1-4 plik I  akt rentowych
-  karta przebiegu zatrudnienia - k. 40 plik I akt rentowych
W okresie od dnia 3 czerwca 1971 r. do 10 stycznia 1973 r.Z. W. (1)był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wSpółdzielni Pracy (...)Fabryce (...)wP.na stanowisku wulkanizatora.
Ubezpieczony jako wulkanizator pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przy produkcji wyrobów z gumy: pasów transmisyjnych, gumek do weków. Zgrzewał pasy gumowe na prasie, okładał pasy wiskozy gumą, mieszał mieszanki gumy i rozgrzewał je na walcach, wulkanizował pasy i gumki.
W okresie od dnia 10 kwietnia 1972 r. do 10 października 1972 r. ubezpieczony korzystał z urlopu bezpłatnego.
Dowód: świadectwo pracy – k. 4 plik(...)
- zeznania ubezpieczonego w wersji elektronicznej oraz protokół – k. 75-77
W okresie od dnia 1 kwietnia 1977 r. do 30 kwietnia 1986 r.Z. W. (1)był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wZakładach Budownictwa (...)na stanowisku wiertacza palowego.
W marcu 1985 r. - ubezpieczony ukończył kurs mistrzowski w zawodzie zbrojarza.
W tym okresie zatrudnieniaZ. W. (1)wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy roboty zbrojarskie i betoniarskie. Do obowiązków ubezpieczonego na zajmowanym stanowisku wiertacza palowego należało wykonywanie zbrojenia i zalewanie betonem wywierconych w ziemi otworów.
Dowód: świadectwo pracy – k. 6 plik(...)
- listy płac – k. 8-11 plik(...)
- dokumentacja w aktach osobowychZ. W.z okresu zatrudnienia wZakładach Budownictwa (...)– załączone do akt – w szczególności: karta obiegowa zmiany – k. B15, umowa o skierowanie na kurs mistrzowski – k. A-13, angaże – k. B8- B11, protokoły kwalifikacyjne – k. B5-B7
- dokumentacja w aktach osobowychZ. W.z okresu zatrudnienia wE.– załączone do akt – w szczególności: teczka 2: dyplom mistrzowski – k. 9
- zeznania świadkaM. M.w wersji elektronicznej oraz protokół – k. 52-53
- zeznania świadkaR. W.w wersji elektronicznej oraz protokół – k. 53
- zeznania ubezpieczonego w wersji elektronicznej oraz protokół – k. 75-77
W okresie od dnia 12 maja 1986 r. do 10 września 1991 r.Z. W. (1)był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wPrzedsiębiorstwie (...), a następnie(...) SA(od 1.01.1991 r.) na stanowisku palowego.
Pracodawca w wystawionym w dniu 26 maja 2015 r. świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych potwierdził, że w okresie zatrudnienia od 12 maja 1986 r. do 10 września 1991 r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w pozycji 1, działu V, wykazu A (roboty wodno-kanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach) na stanowisku palowego.
W tym okresie zatrudnieniaZ. W. (1)wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy roboty zbrojarskie i betoniarskie. Do obowiązków ubezpieczonego na zajmowanym stanowisku wiertacza palowego należało wykonywanie zbrojenia i zalewanie betonem wywierconych w ziemi otworów.
Dowód: świadectwa pracy – k. 12-13 plik(...)
- zaświadczenie Rp-7 – k. 14 plik(...)
- dokumentacja w aktach osobowychZ. W.z okresu zatrudnienia wE.– załączone do akt – w szczególności: teczka 1: umowa o pracę z 12.05.1986 r. – k. 2, , angaże – k. 4; teczka 2: umowa o pracę z 1.01.1991 r. – k. 10, angaż – k. 11
- świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych – k. 14
- zeznania ubezpieczonego w wersji elektronicznej oraz protokół – k. 75-77

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się uzasadnione.
Stosownie do przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. z dnia 7 maja 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 748) dalej jako: ustawa emerytalna) prawo do wcześniejszej emerytury jest szczególnym prawem ubezpieczonego, uwarunkowanym istnieniem dodatkowych okoliczności życiowych i tylko w przypadku ich zaistnienia możliwe jest odstąpienie od osiągnięcia powszechnie obowiązującego wieku emerytalnego.
Zgodnie z przepisemart. 24 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego, wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniemart. 46, 47, 50, 50a i 50e i 184.
W myśl przepisu art. 184 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej - ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (co najmniej 25 lat dla mężczyzn).
W ust. 2 wskazano, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Wykaz prac zaliczanych do prac w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze zamieszczony został w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Przepis §4 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi przy tym, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W myśl przepisu §2 powołanego aktu prawnego, okresami pracy uzasadniającymi prawo do emerytury są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o którym mowa stwierdza przy tym zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 cytowanego rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
W załączniku do powyższego rozporządzenia, w Wykazie A w dziale V dotyczącym prac wykonywanych w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych, pod pozycją 1 jako prace w warunkach szczególnych wskazano roboty wodnokanalizacyjne oraz budowa rurociągów w głębokich wykopach, zaś pod pozycją 4 jako prace w warunkach szczególnych wskazanoprace zbrojarskie i betoniarskie. Z kolei w dziale IV dotyczącym prac wykonywanych w przemyśle chemicznym pod pozycją 21 jako prace w warunkach szczególnych wskazanoprodukcję i przetwórstwo wyrobów gumowych, ebonitowych oraz półproduktów i środków pomocniczych do tych wyrobów; produkcję sadzy.
Rozporządzenie z 7 lutego 1983r. jest aktem prawa powszechnego, odnoszącym się do pracowników wszystkich branż. Dodatkowo, w przepisie §1 ust. 2 zamieszczono jednak upoważnienie dla właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz centralnych związków spółdzielczych do ustalenia - w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych - w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. W praktyce upoważnienie to oznacza jednak tylko tyle, że poszczególni ministrowie mogą ewentualnie doprecyzować rodzaje owych stanowisk pracy. W przypadku branży, w jakiej zatrudniony był ubezpieczony, określenia stanowisk pracy, na których wykonywana jest praca w warunkach szczególnych dokonał Minister Budownictwa I Przemysłu Materiałów Budowlanych w zarządzeniu nr 9 z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty. W załączniku nr 1 do tego zarządzenia, w dziale nr V pod pozycją 1 doprecyzowano, że do prac wykonywanych w warunkach szczególnych związanych z robotami wodno-kanalizacyjnymi oraz budową rurociągów w głębokich wykopach należą prace wykonywane m.in. na stanowiskach: palowniczy, betoniarz-zbrojarz. Podobnie pod pozycją 4 doprecyzowano, że do prac zbrojarskich i betoniarskich należą prace wykonywane na stanowisku:zbrojarz,zbrojarz prefabrykatów,betoniarz, zestawiacz surowców i mieszanek, operator betoniarki - betoniarz. Z kolei w zarządzeniu nr 19 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 6 sierpnia 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego w dziale IV pod pozycją 21 doprecyzowano, że do prac wykonywanych w warunkach szczególnych związanych z produkcją i przetwórstwem wyrobów gumowych, ebonitowych oraz półproduktów i środków pomocniczych do tych wyrobów należą prace wykonywane m.in. na stanowiskach: aparatowy, zestawiacz mieszanek i roztworów (przygotowywacz mieszanek), operator urządzeń powlekających, operator urządzeń mechanicznej obróbki gumy tworzyw sztucznych, operator urządzeń zgrzewających, operator maszyn i urządzeń, operator pras, wulkanizator, walcownik.
W sprawie poza sporem pozostaje fakt, że ubezpieczony ukończył 60 lat w dniu 20 marca 2013 roku, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa oraz że posiada łączny okres składkowy i nieskładkowy przekraczający 25 lat. Organ rentowy zakwestionował jedynie możliwość przyjęcia na podstawie przedłożonych przez ubezpieczonego dokumentów, iż przez co najmniej 15 lat ubezpieczony pracował w warunkach szczególnych, wskazując że ubezpieczony nie przedłożył świadectw pracy w warunkach szczególnych.
Okoliczność ta nie przesądzała jednak o konieczności odmówienia ubezpieczonemu prawa do uwzględniania w stażu pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych wnioskowanych okresów zatrudnienia od 3 czerwca 1971 r. do 10 stycznia 1973 r. wSpółdzielni Pracy (...)Fabryce (...)wP.na stanowisku wulkanizatora, od dnia 1 kwietnia 1977 r. do 30 kwietnia 1986 r. wZakładach Budownictwa (...)na stanowisku wiertacza palowego oraz od 12 maja 1986 r. do 10 września 1991 r. wPrzedsiębiorstwie (...), a następnie(...) SA(od 1.01.1991 r.) na stanowisku palowego. W tym miejscu podkreślenia bowiem wymaga, że faktem jest, że zgodnie z§2 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. 1983 r. Nr 8 poz. 43 ze zm.), okresy pracy w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidzianerozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi. W tym miejscy podkreślenia bowiem wymaga, iż wydanie lub niewydanie przez pracodawcę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie rodzi żadnych skutków materialnoprawnych. Zaświadczenie to jest bowiem jedynie dokumentem prywatnym (art. 245 k.p.c.), wydawanym dla celów dowodowych, a okoliczności w tym dokumencie potwierdzone przez pracodawcę podlegają weryfikacji zarówno w postępowaniu sądowym, jak i w postępowaniu przed organem rentowym.
W ramach postępowania dowodowego Sąd dopuścił dowód z dokumentów zawartych w aktach emerytalnych ubezpieczonego, jak również z akt osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia wZakładach Budownictwa (...)oraz(...). Autentyczność dokumentów nie była przez strony kwestionowana i nie budziła wątpliwości Sądu. Zostały one sporządzone w sposób zgodny z przepisami prawa, przez uprawnione do tego osoby, w ramach ich kompetencji, w czasie rzeczywistym zdarzeń, które stwierdzają oraz w sposób rzetelny, stąd też Sąd ocenił je jako wiarygodne. Prymat wiarygodności przyznał Sąd także zeznaniom świadków oraz korespondującym z tymi zeznaniami zeznaniom ubezpieczonego. Oceniając zeznania świadków Sąd miał na względzie, że przesłuchane osoby są osobami obcymi dla ubezpieczonego i nie mają żadnego interesu w tym, by nieprawdziwie zeznawać na korzyśćZ. W. (1), narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną. Świadkowie byli przy tym pracownikamiZakładów Budownictwa (...)w tym samym okresie co ubezpieczony, mieli zatem bezpośrednią wiedzę odnośnie powierzonych ubezpieczonemu obowiązków. Zeznania przesłuchanych świadków były przy tym spójne, konsekwentne i zbieżne ze sobą wzajemnie, nie budząc jakichkolwiek wątpliwości Sądu co do ich wiarygodności. Oceniając zeznania ubezpieczonego Sąd miał z kolei na względzie, że ubezpieczony jako osoba zainteresowana korzystnym dla siebie rozstrzygnięciem mógł wprawdzie próbować zatajać przed Sądem okoliczności mogące wpłynąć niekorzystnie na ustalenia w zakresie wykonywania przez niego prac w warunkach szczególnych. Jednakże w swoich wyjaśnieniach nie pomijał żadnych okoliczności, zdając pełną relację ze wszystkich powierzanych mu w kwestionowanych przez organ rentowy okresach obowiązków, w tym wskazywał na okoliczności które mogły ewentualnie wpłynąć na niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie. W szczególności ubezpieczony przyznał, iż współce (...)oraz współce (...)prócz prac zbrojarskich i betoniarskich wykonywał także inne roboty budowlane. Zauważyć należy, iż świadectwo pracy w szczególnych warunkach z dnia 26 maja 2015r. wystawione przezE.potwierdza fakt, pracy w szczególnych warunkach, z tym że pracodawca wskazał w nim niewłaściwą pozycję załącznika do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. kierując się wyłącznie nazwą zajmowanego przez powoda stanowiska.
W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, że ubezpieczony był zatrudniony w warunkach szczególnych we wskazanych przez siebie okresach od 3 czerwca 1971 r. do 10 stycznia 1973 r. wSpółdzielni Pracy (...)Fabryka (...)wP.na stanowisku wulkanizatora, od dnia 1 kwietnia 1977 r. do 30 kwietnia 1986 r. wZakładach Budownictwa (...)na stanowisku wiertacza palowego oraz od 12 maja 1986 r. do 10 września 1991 r. wPrzedsiębiorstwie (...), a następnie(...) SA(od 1.01.1991 r.) na stanowisku palowego.
Odnośnie okresu zatrudnieniaod 3 czerwca 1971 r. do 10 stycznia 1973 r. wSpółdzielni Pracy (...)Fabryce (...)wP.na stanowisku wulkanizatoraubezpieczony jako dowód zatrudnienia w szczególnych warunkach przedstawił świadectwo pracy, w których pracodawca wskazał, że ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku wulkanizatora. Mając na uwadze zastrzeżenia organu rentowego co do możliwości uznania przedłożonego świadectwa pracy za dokument potwierdzający okres zatrudnienia w warunkach szczególnych na wstępie podkreślenia wymaga, że wbrew twierdzeniom organu rentowego w myśl przepisu § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. : "Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. W świetle powyższego w celu wykazania stażu pracy w warunkach szczególnych wystarczające jest przedłożenie przez ubezpieczonego świadectwa pracy w warunkach szczególnych, w którym zakład pracy określi charakter pracy wg działu i pozycji wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. Przy tym co istotne żaden przepis nie nakazuje, aby przy określaniu - nazywaniu stanowiska pracy w świadectwie wymieniono konkretny dział i pozycję rozporządzenia. Zdaniem Sądu mając na uwadze charakter przedsiębiorstwa, w którym ubezpieczony był zatrudniony (Fabryka (...)) użyte przez pracodawcę sformułowanie, że ubezpieczony był zatrudniony jako wulkanizator nie pozostawia żadnych wątpliwości, że ubezpieczony w powyższym okresie zatrudnienia świadczył pracę wymienioną w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w poz. 21, działu IV, wykazu A - prace związane z produkcją i przetwórstwem wyrobów gumowych.
Skoro jednak organ rentowy zakwestionował przedłożony dokument, Sąd dodatkowo przeprowadził dowód z zanań ubezpieczonego na okoliczność ustalenia, czy faktycznie w wyżej wskazanym okresie ubezpieczony wykonywał prace wymienione w wykazie A. W ocenie Sądu zeznania ubezpieczonego w pełni potwierdziły fakt wykonywania przez niego w czasie zatrudnieniawSpółdzielni Pracy (...)Fabryce (...)wP.pracy w warunkach szczególnych. Mianowicie ubezpieczony wyjaśnił, że jako wulkanizator pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przy produkcji wyrobów z gumy: pasów transmisyjnych oraz gumek do weków. Zgrzewał pasy gumowe na prasie, okładał pasy wiskozy gumą, mieszał mieszanki gumy i rozgrzewał je na walcach, wulkanizował pasy i gumki. A zatem wykonywał prace, które wymieniono w zarządzeniu nr 19 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 6 sierpnia 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego, w którym to zarządzeniu doprecyzowano, że do prac wykonywanych w warunkach szczególnych związanych z produkcją i przetwórstwem wyrobów gumowych należą prace wykonywane m.in. na stanowiskach: przygotowywacza mieszanek, operatora urządzeń powlekających, operatora urządzeń mechanicznej obróbki gumy tworzyw sztucznych, operatora urządzeń zgrzewających, operatora maszyn i urządzeń, operator pras, wulkanizatora, walcownika.
W ocenie Sądu materiał dowodowy okazał się również wystarczający dla przyjęcia, że ubezpieczonyw warunkach szczególnych pracował w okresie zatrudnienia od dnia 1 kwietnia 1977 r. do 30 kwietnia 1986 r. wZakładach Budownictwa (...)oraz od 12 maja 1986 r. do 10 września 1991 r. wPrzedsiębiorstwie (...), a następnie(...) SA(od 1.01.1991 r).Sąd zwrócił bowiem uwagę, że z materiału dowodowego wynikało jednoznacznie, że we wskazanych okresach zatrudnieniaZ. W. (1)wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy roboty zbrojarskie i betoniarskie. Do obowiązków ubezpieczonego na zajmowanych stanowiskach wiertacza palowego i palowego należało wykonywanie zbrojenia i zalewanie betonem wywierconych w ziemi otworów. Prace zbrojarskie i betoniarskie wykonywał przy tym stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Nie uszło przy tym uwadze Sądu, że w dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych ubezpieczonego z omawianych okresów zatrudnienia, jak również w świadectwach pracy dotyczących tych okresów zajmowane przez ubezpieczonego stanowisko okreslano: wiertacz palowy (Zakłady Budownictwa (...)) oraz palowy (E.), a nie betoniarz, czy zbrojarz. W tym miejscu podkreślenia jednak wymaga, że określenie stanowiska pracy i jej charakteru wskazane w wystawionym przez pracodawcę świadectwie pracy nie wiąże Sądu, który na podstawie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenia, czy ubezpieczony pracował – stale i w pełnym wymiarze czasu pracy – w warunkach szczególnych. Samodzielnie Sąd ustala również, jak zakwalifikować pracę wnioskodawcy w odniesieniu do wykazu prac określonych w załączniku dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. 1983 r. Nr 8 poz. 43 ze zm.). Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Tymczasem z zeznań wnioskodawcy i świadków wynika jednoznacznie, że wZakładach Budownictwa (...), wPrzedsiębiorstwie (...)oraz w(...) SAubezpieczonyZ. W. (1)wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy roboty zbrojarskie i betoniarskie, a nie obowiązki określone w pozycji 1 działu V.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, koniecznym było uznanie, że ubezpieczony legitymuje się okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych przekraczającym 15 lat.
W myśl przepisu art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej - świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2. Ubezpieczony 60 lat ukończył 20 marca 2013 r., lecz wniosek o emeryturę złożył dopiero w lipcu 2015 r
W tym stanie rzeczy, na podstawie,art. 47714§ 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w ten sposób, że przyznałZ. W. (1)prawo do emerytury 1 lipca 2015 r. tj. od miesiąca złożenia wniosku o świadczenie.
Zarządzenie;
1.odnotować,
2.odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi ZUS z pouczeniem o apelacji,
3.akta przedłożyć z pismami lub za 21 dni.