Sąd Rejonowy w Słupsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2743/15
Data wyroku: 2016-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Nowicka

Sygn. akt I C 2743/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 kwietnia 2016r.
Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny
w składzie następującym :
Przewodniczący:SSR Barbara Nowicka
Protokolant:st. sekr. sądowyE. B.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. wS.sprawy
z powództwa(...) Bank (...) Spółki AkcyjnejweW.
przeciwkoP. K.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoP. K.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki AkcyjnejweW.kwotę 2.732,60 zł (dwa tysiące siedemset trzydzieści dwa złote i 60/100) wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym obliczanymi od kwoty 2.101,37 zł (dwa tysiące sto jeden złotych i 37/100) od dnia 04.07.2015 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanegoP. K.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki AkcyjnejweW.kwotę 124,38 zł (sto dwadzieścia cztery złote i 38/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt I C 2743/15

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) S.A.z siedzibą weW.wniósł w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenieod pozwanegoP. K.kwoty 2.732,60 zł wraz z umownymi odsetkami liczonymi od kwoty 2.101,37 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 04.07.2015r. do dnia zapłaty.
Powód wniósł również o zasądzenie kosztów sądowych.
W uzasadnieniu powód wskazał, że umową z dnia 06.05.2013r. udzielił pozwanemu kredytu w wysokości 2.941,64 zł, którego pozwany nie spłacił, a całe zadłużenie stało się wymagalne. Powód wystawił wyciąg z ksiąg banku, wskazując, że na dochodzone roszczenie składa się kwota 2.101,37 zł z tytułu należności głównej, kwota 311,23 zł z tytułu odsetek za okres od 06.05.2013r. do dnia wystawienia wyciągu z ksiąg banku oraz kwota 320,- zł tytułem kosztów, opłat i prowizji.
W dniu 01.12.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał postanowienie, w którym wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Słupsku.
Na rozprawie z dnia 13 kwietnia 2016 roku pozwanyP. K.oświadczył, że uznaje powództwo w całości.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 06.05.2013r.P. K.zawarł z(...) Bank (...) S.A.weW.umowę pożyczki gotówkowej, w ramach której Bank udzielił pozwanemu pożyczki w wysokości 2.941,64 zł, na okres od 06.05.2013r. do 25.05.2016r.P. K.nie wywiązał się z warunków umowy i w dniu 03.07.2015r. Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym stwierdzono zadłużenieP. K.w łącznej wysokości 2.732,60 zł, w którym wskazano m.in., że dłużnika obciążają dalsze odsetki po dniu wystawienia wyciągu do dnia zapłaty, obliczone od kwoty należności głównej w wysokości 2.101,37 zł według zmiennej stopy procentowej wyznaczonej jako czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym.(bezsporne), nadto:

dowód: - umowa pożyczki /k.25-28 akt/,

- wyciąg z ksiąg banku /k. 15 akt/,

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo – jako uznane w całości przez pozwanego – podlegało uwzględnieniu.
Sąd zważył, iż zgodnie zart. 213 § 2 kpcsąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
W niniejszej sprawie brak było podstaw dla stwierdzenia, iżby uznanie powództwa przez pozwanego godziło w jakikolwiek przepis prawa, zmierzało do jego obejścia, czy byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Wzgląd na powyższe przesądzał o rozstrzygnięciu jak w pkt I sentencji wyroku.
O kosztach jak w pkt II wyroku orzeczono na podstawieart. 108 § 1 K.p.c.,art. 98 § 1 K.p.c., zasądzając na rzecz powoda całość poniesionych przez niego kosztów procesu, w łącznej wysokości 124,38 zł, w tym 100,- zł tytułem opłaty sądowej, 17,- zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 7,38 zł tytułem poniesionych przez powoda kosztów opłat notarialnych.
Na podstawieart. 333 § 1 pkt 2 kpcwyrokowi nadano z urzędu rygor natychmiastowej wykonalności, o czym orzeczono jak w punkcie III sentencji .