Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 102/16
Data wyroku: 2016-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 102/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik (spr.)
protokolant: protokolant sądowy - stażysta Monika Oleksy
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu dnia 23 marca 2016 r. wW.
sprawyA. K.synaW.iM.z domuM.ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 7 grudnia 2015 r.    sygn. akt II K 784/14
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Legionowie.
Sygn. akt VI Ka 102/16

UZASADNIENIE
A. K.wyrokiem Sądu Rejonowego Legionowie z dnia 7 grudnia 2015r., sygn. akt II K 784/14 został skazany za występek zart. 286 § 1 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Apelacjęod powyższego wyroku wniósł oskarżony, który zarzucając wyrokowi obrazę prawa materialnego –art. 286 § 1 k.k.złożył wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie go od zarzucanego czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Chociaż w swojej apelacji oskarżony błędnie podniósł zarzut obrazy prawa materialnego, podczas gdy, jak wynika to z treści uzasadnienia środka odwoławczego, w istocie zaskarżonemu wyrokowi zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, to apelacja ta jest w pełni zasadna, przy czym jednak uwzględnienie zasadniczego wniosku – o zmianę wyroku byłoby na obecnym etapie postepowania przedwczesne.
W tym miejscu, na wstępie przypomnieć należy, iż jak trafnie wskazuje oskarżony, przestępstwo oszustwa określone wart. 286 § 1 k.k.charakteryzuje się kierunkowym zamieram zamiarem sprawcy, co w powiązaniu ze znamionami strony przedmiotowej wskazuje, iż aby przypisać sprawcy tego typu przestępstwo polegające na nie wywiązaniu się z zawartej umowy cywilnoprawnej (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie), dla spełnienia znamion strony podmiotowej niezbędne jest ustalenie, że sprawca już w chwili zawierania umowy nie miał zamiaru jej wykonania, doprowadzając w ten sposób pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sam fakt późniejszego niewywiązania się ze zobowiązania cywilnoprawnego, nawet świadomego i celowego, nie przesądza jeszcze o możliwości przypisania odpowiedzialności karnej za oszustwo, chociaż oczywiście, może stanowić poszlakę prowadzącą do ustalenia istnienia przestępczego zamiaru w czasie zawierania umowy.
W realiach niniejszej sprawy, w ocenie Sądu Okręgowego, ujawniony w toku rozprawy przed Sądem I instancji, materiał dowodowy nie daje w chwili obecnej wystarczających podstaw do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Wskazać bowiem należy, iż w kontekście dokumentów załączonych przez oskarżonego do wniesionej apelacji, pojawia się wątpliwość, czy istotnie w już chwili zawierania umowy kredytowej oskarżony nie zamierzał terminowo spłacać rat kredytu, a tym samym czy rzeczywiścieA. K.wprowadził bank w błąd, co do zamiaru wywiązania się z zawartej umowy. Oczywiście w dacie wyrokowania, Sąd Rejonowy nie dysponował dokumentami przedstawionymi przez oskarżonego dopiero przy apelacji (mimo, że mógł on dołączyć je wcześniej), nie mniej jednak, mając na względzie, że w zakresie postępowania dowodowego Sąd procedował (i w dalszym ciągu proceduje) na podstawie przepisówkodeksu postępowania karnegow brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r., dowodów tych nie można pominąć przy ustalaniu ewentualnej winy oskarżonego, albowiem jak wskazano wyżej mogą mieć one istotne znaczenie dla ustalenia zamiaru oskarżonego. W związku z tym, mimo ze swoją obronę oskarżony podjął dopiero w apelacji, niezbędne jest zweryfikowanie zaprezentowanej tam jego linii obrony, co wymaga przeprowadzenia na nowo postępowania dowodowego w całości. Jednocześnie zasadnym jest jego uzupełnienie o przesłuchanie w charakterze świadka osoby, która bezpośrednio zawierała umowę z oskarżonym, jak również zażądanie z banku pełnej dokumentacji kredytowej, zwłaszcza zaś ewentualnej korespondencji od oskarżonego, który jak twierdzi zwracał się do banku o „wznowienie umowy”, które to dowody mogą w sposób istotny przyczynić się do ustalenia zamiaru towarzyszącego oskarżonemu przy zawieraniu umowy kredytowej. Niezbędnym wydaje się również odebranie wyjaśnień od oskarżonego, o ile oczywiście nie odmówi on ich składania, przy czym jednak oskarżony musi mieć na uwadze, iż dalsza jego bierność w niniejszej sprawie może wywrzeć niekorzystne dla niego skutki, albowiem w ten sposób sam pozbawia się on możliwości obrony, tak jak miało to miejsce przy pierwszym rozpoznaniu sprawy. Podkreślić bowiem należy, iż w świetle dowodów, którymi dysponował Sąd I instancji, zaskarżony wyrok nie budził wątpliwości i dopiero przedstawienie przez oskarżonego w apelacji, jego linii obrony i nowych, nieznanych Sądowi dowodów doprowadziło do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonego orzeczenia.
Rozpoznając sprawę ponownie Sąd Rejonowy przeprowadzi w całości postępowanie dowodowe, uzupełniając je o dowody o których była mowa wyżej, przy czym jeżeli chodzi o zeznania świadków będących kolejnymi nabywcami pojazdu, na którego zakup wzięty był kredyt, można poprzestać na ich odczytani, o ile oczywiście nie ujawnią się okoliczności wymagające ponownego ich przesłuchania.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.