Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 188/15
Data wyroku: 2016-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: 280§2

Sygn. akt IV K 188/15

UZASADNIENIE
T. G. (1)w dniu 30 czerwca 2015 roku zatelefonował do swojego znajomegoK. S. (1). W godzinach popołudniowych spotkali się wŁ.,  w okolicachulic (...). Obaj mężczyźni zaczęli spożywać piwo za które płaciłK. S. (1). Każdy z nich wypił 6 piw. Po godzinie 21 – ej udali się wspólnie z kierunku miejsca zamieszkaniaK. S. (1), a następnie tramwajem pojechali w kierunkutargowiska (...). Z tramwaju wysiedli na przystanku przy szpitalu imM. K.. (tom I:  wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23 , protokół badania k 4, protokół przeszukania k 5-7 ).
W dniu 30 czerwca 2015 rokuS. S. (1)udał się około godziny 22.50 na przystanek tramwajowy znajdujący się przyulicy (...)wŁ., na wprostSzpitala im (...), gdzie miał spotkać się ze swoją żoną. ( zeznania świadkaK. S.k 145-146, k 152-153).
T. G. (1)iK. S. (1)zauważyliS. S. (2), który rozmawiał przez telefon komórkowy.K. S. (1)powiedział wówczas, iż ktoś,  kto ma taki telefon będzie miał także pieniądze. ( wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23 – tom I).
T. G. (1)iK. S. (1)podeszli doS. S. (2).T. G. (1)zaczepił go pytając „ co masz do mojego ziomka”.S. S. (2)oddalił się w stronę postoju taksówek chcąc uniknąć zwady. Oskarżenia pobieli w jego stronę. Gdy go dogonili ustawili się w sposób, który uniemożliwiałS. S. (2)ucieczkę. Oskarżeni zaczęli wyrażać wobecS. S. (1)pretensje, że „ sypnął Siwego zP.”. Nakazali takżeS. S. (2)wydanie posiadanych pieniędzy.S. S. (2)wyjął portfel w którym znajdowała się złotówka. Zabrał jąK. S. (1).K. S. (1)w pewnej chwili wyciągnął nóż. Nóż ten w rękuK. S. (1)widziałT. G. (1).K. S. (1)trzymał nóż zwrócony ostrzem w stronęS. S. (2)w sposób, który sugerował, że może zostać wbity w brzuch.K. S. (1)zażądał odS. S. (2)wydania telefonu komórkowego.S. S. (1)obawiając się , że może zostać użyty nóż przekazałT. G. (3)telefon komórkowymarki P. (...)o wartości 400 złotych. Oskarżeni umożliwiliS. S. (2)wyjęcie z telefonu karty SIM i oddalili się na przystanek tramwajowy przyulicy (...), gdzie wsiedli do tramwaju linii Z1. ( wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23 – tom I, zeznania świadkaK. S.k 145-146, k 152-153).
Po tym jak oskarżeni wysiedli z tramwaju na przystanku przyulicach (...)udali się na(...), gdzie zamierzali kupić piwo.T. G. (1)odprowadziłK. S. (1)pod dom .
(  wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23 – tom I ).
S. S. (1)po powrocie do domu telefonicznie zawiadomił o zaistniałym  zdarzeniu Policję. Wspólnie z funkcjonariuszami Policji, udał się by spenetrować teren w celu poszukiwania sprawców. W pewnej chwili zauważył mężczyznę, który przypominał mu jednego ze sprawców. Po tym jak radiowóz w którym znajdował sięS. S. (2)znalazł się w pobliżu wracającego do domuT. G. (1), pokrzywdzony  rozpoznał w nim jednego ze sprawców zdarzenia. Po zatrzymaniuT. G. (1)w trakcie jego przeszukania ujawniono telefon komórkowy zabranyS. S. (2). (wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23 – tom I, zeznania świadkaK. S.k 145-146 odw., k 152-153, z tomu I ; protokół zatrzymania k 3).
Po zatrzymaniuT. G. (1)ujawnił dane drugiego sprawcy –K. S. (1), który został zatrzymany w dniu 1 lipca 2015 roku. ( z tomu I: wyjaśnieniaT. G.k 22 – 23, protokół okazania k 28, materiał poglądowy k 29, protokół zatrzymania k 34 ).
W trakcie przeszukania miejsca zamieszkaniaK. S. (1)ujawniono składany scyzoryk koloru czarnego. ( tom I – protokół przeszukania k 36-38).
Telefon został zwróconyS. S. (2). ( zeznania świadkaK. S.k 145-146 odw., k 152-153, z tomu I; pokwitowanie k 14).
T. G. (1)mieszka z matką, babcią oraz bratem. Przez najbliższych członków rodziny określany jest jako osoba nadpobudliwa, która łatwo się denerwuje.T. G. (1)nadużywa alkoholu , wraca do domu ze śladami pobicia.T. G. (1)przerwał naukę w szkole zawodowej. Podejmował prace dorywcze. ( tom I –wywiad środowiskowy k 89-90).
UT. G. (1)nie stwierdzono objawów choroby psychicznej i upośledzenia umysłowego. Ujawnia cechy nieprawidłowo kształtującej się osobowości i szkodliwego używania alkoholu. W chwili czynu rozumiał jego znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem. U oskarżonego nie występują cechy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Ukończył on szkołę podstawową zwyczajną, nie specjalną. Podjął pracę. W trakcie badania nie ujawniał żadnych cech uszkodzenia(...). Jest osobą w pełni zorientowaną, spokojną, bez zaburzeń pamięci, krytyczny do nadużywania alkoholu i świadomy skutków jego używania. Zapalenie opon mózgowych, które przeszedł w dzieciństwie nie pozostawiło trwałych skutków pod postacią uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.  ( tom I – opinia psychiatryczna k 92-93, tom sądowy k 219-220).
UK. S. (1)nie stwierdzono objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego. Stwierdzono u niego cechy osobowości nieprawidłowej i uzależnienie mieszane z dominującym uzależnieniem od alkoholu. Brak jest podstaw do kwestionowania jego poczytalności w chwili zarzucanego czynu.( tom I opinia psychiatryczna k 111-113).
K. S. (1)przerwał naukę na poziomie II klasy gimnazjum. Przebywał w młodzieżowym ośrodku wychowawczym. Nie pracował na stałe. Podejmował prace dorywcze. Pozostaje w związku zM. S., z którą ma kilkumiesięczne dziecko. Od dziecka miał skłonności do samookaleczania się. Reagował w ten sposób na niepowodzenia i trudności życiowe. W ocenie ciotki z którą mieszkał jest bardzo dobrą osobą. ( tom I k 114 – 115 wywiad kuratora).
K. S. (1)był karany. ( tom I odpis wyroku k 122, tom sądowy – dane o karalności k 97-99, odpis wyroku k 170).
T. G. (1)był karany. ( dane o karalności k 100- 101 tom sądowy, odpis wyroku k 170).
T. G. (1)iK. S. (1)prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z 25 czerwca 2015 roku w sprawie sygn. akt IV K 271/15 skazani zostali za popełnione wspólnie i w porozumieniu przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw zart. 57 a § 1 kk. ( odpis wyroku k 170).
K. S. (1)iT. G. (1)nie składali deklaracji podatkowych za 2013 i 2014 rok. ( tom I; informacje z systemu teleinformatycznego k 103-108).
Dwa podpisy o treści(...)oraz zapisy „ treść zgodna z moimi wyjaśnieniami „ występujące na drugiej stronie protokołu okazania ( k 28 – tom I ) z 1 lipca 2015 roku oraz zapisy o treści „ Z tablicą poglądową zapoznałem się w dn.01.07.2015 i na zdjęciu numer 1 rozpoznajęK. S. (1)„ oraz podpis o treści „G.„ nakreślił TomaszGwizdoń. ( opinia kryminalistyczna k 121- 137).
T. G. (1)w czasie pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanego czynu.
W złożonych wyjaśnieniach opisał przebieg zdarzenia w trakcie któregoS. S. (2)utracił telefon komórkowy oraz posiadaną złotówkę. Wskazał, iż między nim, aK. S. (1)nie było uzgodnień co do podziału pieniędzy, które zamierzali uzyskać,  sprzedając skradziony telefon. Nie wiedział także, iżK. S. (1)zamierza użyć noża.
W trakcie okazania wskazał naK. S. (1)z którym wspólnie dokonał zarzucanego mu przestępstwa.
Uzupełniając wyjaśnienia w czasie śledztwaT. G. (1)podał, iż było dla niego zaskoczeniem, żeK. S. (1)wyjął nóż, choć wcześniej twierdził, że zamierza ukraść pokrzywdzonemu telefon. Nie planował kradzieży. Bał się jednak przeciwstawićK. S. (1), dlatego przyjął telefon  od tego mężczyzny. Wyraził żal z powodu tego co zrobił.
Przed SądemT. G. (1)odmówił złożenia wyjaśnień. Nie potwierdził w istocie swoich wyjaśnień złożonych w czasie śledztwa, wskazując, iż to przesłuchujący go policjant wskazał, iż w czasie zdarzenia użyty był nóż, a noża nie było. Odpowiadając na pytania podał, iż po tym jak podeszli zK. S. (1)do pokrzywdzonego poprosili go o pożyczenie pieniędzy. Mężczyzna dał im jedną złotówką. Poprosił następnie tę osobę o użyczenie telefonu komórkowego,  ponieważ jego telefon był rozładowany. Pokrzywdzony dał mu swój telefon, po wcześniejszym wyjęciu karty SIM. Gdy podniósł głowę tego mężczyzny już nie było. Zaprzeczył , by w czasie zdarzenia widział nóż uK. S. (1). W czasie gdy dostał telefon,K. S. (1)poszedł sprawdzić godzinę odjazdu tramwaju.T. G. (1)podniósł także, iż po zatrzymaniu policjant sugerował mu by obciążył w wyjaśnieniachK. S. (1)obiecując mu za to pozostanie na wolności. Zaprzeczył, by rozpoznałK. S. (1)w czasie okazania mu tablicy poglądowej. Zanegował wyjaśnienia złożone podczas tej czynności.
OskarżonyK. S. (1)w czasie śledztwa nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Wyjaśnił, iż w okolicachSzpitala im (...)zaczepili wspólnie zT. G. (3)jakiegoś chłopaka, który dał im złotówkę na piwo. Gdy ten mężczyzna oddalił się pobiegł za nimT. G. (1)i po chwili wrócił z jego telefonem. MówiłT. G. (3)aby oddał telefon, ten jednak nie chciał tego uczynić. Zaprzeczył,  by groził nożem temu mężczyźnie, choć przyznał , że posiadał nóż.
K. S. (1)wyjaśnił także w postępowaniu przygotowawczym, iż od momentu kiedy zaczepili tego mężczyznę miał w ręku nóź, którym się bawił, strugając gałęzie. Zanegował także w złożonych wyjaśnieniach, by nóż posłużył mu do przestraszenia pokrzywdzonego jak i temu, by żądał wydania telefonu.
Podczas posiedzenia sądu na którym rozpoznawano wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowaniaK. S. (1)„ w większości przyznał się do zarzucanego czynu” . Wyjaśnił, iż nie pamięta, by groził nożem ponieważ był pijany.
Przed SądemK. S. (1)przyznał się do zarzucanego czynu, potwierdzając jednocześnie swoje wyjaśnienia ze śledztwa. Zaprzeczył, by użył noża wobec pokrzywdzonego. Wskazał, iż po prostu trzymał go ręku. O tym , iżT. G. (1)ma telefon zorientował się dopiero po zdarzeniu gdy jechali tramwajem. Przyznał, iż nóż zabezpieczony w miejscu jego zamieszkania jest tym , który miał w czasie zdarzenia.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonegoS. S. (2), który zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i przed Sądem w sposób rzeczowy i konsekwentny opisał przebieg zdarzenia podczas którego utracił niewielką kwotę pieniędzy i telefonmarki P.. Niewielkie rozbieżności w zeznaniach pokrzywdzonego jak choćby co do tego, czy zabrano mu złotówkę, czy też nie,  nie mogą podważyć wiarygodności złożonych  przez niego zeznań  w szczególności wobec tego, iż zeznaniaS. S. (1)w istocie nawet w drobnych szczegółach pokrywają się z wyjaśnieniami jakie w początkowej fazie śledztwa złożyłT. G. (1).
Wersja wynikająca z przedmiotowych wyjaśnieńT. G. (1)jest adekwatna do zeznańS. S. (1)nie tylko co do tego, iż oskarżeni zabrali mu złotówkę ale także co do faktu, iżK. S. (1)po tym,  jak padło żądanie oddania telefonu komórkowego wyjął nóż, który został wymierzony wobec pokrzywdzonego.
Zbieżność wskazanych wyjaśnieńT. G. (1)i zeznań pokrzywdzonego nakazuje odrzucić te wyjaśnieniaT. G. (1)w których zanegował przebieg zdarzenia opisany przez siebie w toku postępowania przygotowawczego .T. G. (1)nie potwierdzając złożonych wyjaśnień w istocie nie był w stanie podać żadnego racjonalnego powodu, który mógłby skłonić go do podania nieprawdy. Także w świetle jednoznacznej opinii grafologicznej nie sposób dać wiary tym jego wyjaśnieniom w których negował , iż rozpoznałK. S. (1)na okazanej mu tablicy poglądowej jak te w których negował autentyczność swoich podpisów i złożonego pisemnego oświadczenia podczas czynności okazania.
Podniesione okoliczności dają podstawy do odrzucenia tych wyjaśnieńT. G. (1)w których wskazał , iż w czasie zdarzenia nie widział uK. S. (1)noża, a telefon komórkowy w istocie z nieznanych mu powodów został dobrowolnie oddany mu przez pokrzywdzonego. Jednoznaczna zbieżność zeznańS. S. (1)i wyjaśnień złożonych przezT. D.w śledztwie powoduje, iż odrzuceniu podlegają te wyjaśnieniaT. G. (1)w których wskazywał, iż treść jego wyjaśnień wynika z sugestii przesłuchującego go policjanta.
Wskazane, zasługujące na wiarę depozycjeS. S. (1)iT. G. (1)dają podstawę do odrzucenia wyjaśnieńK. S. (1)w których negował on posłużenie się nożem wobec pokrzywdzonego jak i swój udział w zaborze telefonu komórkowego. O niewiarygodności wyjaśnień złożonych przezK. S. (1)świadczą także rozbieżności w złożonych przez niego wyjaśnieniach odnośnie tego, czy podczas zdarzenia miał w ręku nóż, czy tyko się nim bawił strugając gałęzie,  także wobec formalnego przyznania się tego oskarżonego do zarzucanego czynu.
Brak jest także podstaw do kwestionowania wydanej w sprawie, jednoznacznej i pełnej opinii grafologicznej jak i opinii psychiatrycznych oceniających poczytalność obu oskarżonych w chwili czynu. Nie budzi co prawda wątpliwości wobec załączonej dokumentacji lekarskiej dotyczącejT. G. (1), iż po zdarzeniu, które zaistniało w dniu 30 czerwca 2015 roku podjął on leczenie w(...)przyulicy (...)wŁ..( k 139 – tom sądowy).  Podzielić należy jednak pogląd wyrażony w opinii przez biegłych psychiatrów, iż brak jest podstaw do kwestionowania poczytalnościT. G. (1)w chwili czynu, w szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, by wykazywał on cechy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Przeciwko przyjęciu,  by tego rodzaju dysfunkcje uT. G. (1)występowały świadczy odnotowany w załączonej dokumentacji medycznej wynik badania psychologicznego oceniający poziom jego rozwoju intelektualnego, zawierający się w granicach normy jak i dotychczasowa linia życiowa oskarżonego, który ukończył szkołę podstawową ( zwyczajną , a nie specjalną) jak i podjęcie zatrudnienia.
OskarżonymT. G. (3)iK. S. (1)można przypisać winę. Z uwagi na wiek i poczytalność w chwili czynu mieli oni świadomość bezprawności podjętego wspólnie zachowania, a brak jest podstaw do przyjęcia, by zaistniały okoliczności wyłączające winę.
K. S. (1)iT. G. (1)zachowaniem, którego dopuścili się w dniu 25 czerwca 2015 roku wypełnili znamionaart. 280 § 2 kk. Działali umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, wspólnie i w porozumieniu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżeni grożącS. S. (2)natychmiastowym użyciem przemocy oraz posługując się nożem, którego użyciem zagroziłK. S. (1)zabrali na szkodę pokrzywdzonego telefon komórkowymarki P.o wartości 400 złotych oraz pieniądze w kwocie 1 złotego.   ZeznaniaS. S. (2)w sposób jednoznaczny dowodzą, iż w początkowej fazie zajścia opisane zachowanie oskarżonych musi zostać ocenione jako groźba natychmiastowego użycia przemocy wobec pokrzywdzonego, która miała skłonić go do wydania posiadanych pieniędzy. Bez wątpienie także skoordynowane sposób w jakim oskarżeni podeszli doS. S. (1), tak by uniemożliwić mu próbę ucieczki, skierowanie przezK. S. (1)noża w kierunku pokrzywdzonego i trzymanie go na wysokości jego brzucha nakierowane było na wywołanie u niego stanu obawy i zmierzało do tego, by zmusić go do wydania  telefonu komórkowego. Bliska odległość w jakiej znajdował się odK. S. (1)T. G. (1),  wyjaśnienia tego ostatniego oskarżonego  ze śledztwa oraz fakt, iż to on odebrał od pokrzywdzonego telefon komórkowy świadczy jednoznacznie, iż nie tylko miał świadomość, iżK. S. (1)nożem się posłużył, ale także w pełni,  w ramach porozumienia akceptował to działanie.
Dolegliwość orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności nie przekracza stopnia ich winy. Wymierzając oskarżonym kary pozbawienia wolności i oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu wzięto pod uwagę, iż oskarżeni działając  wspólnie i w porozumieniu byli w stanie nietrzeźwości  jak i to, że wartość zabranego mienia nie była znaczna. Wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonym ma także miejsce w jakim dokonali oni przestępstwa. Nie sposób nie dostrzec także, iż pokrzywdzony odzyskał skradziony telefon.
Wpływ na rozmiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoT. G. (1)ma także fakt, iż przyznał się on do popełnienie zarzuconego czynu w śledztwie i podjął określoną współpracę na tym etapie postępowania z organami ścigania, co przyczyniło się do zatrzymania drugiego ze sprawców. Uwzględniono także jego stosunkowo młody wiek i dane wynikające z wywiadu środowiskowego. Nie sposób nie dostrzec także, iż wyraził on w obecności pokrzywdzonego skruchę, przepraszając za swój postępek.
Orzekając karę pozbawienia wolności wobecK. S. (1)sąd brał natomiast pod uwagę oprócz podniesionych już wcześniej okoliczności także i to, iż to on zdecydował się zagrozić pokrzywdzonemu użyciem noża. Dostrzec należało także, iż także on przeprosił pokrzywdzonego.
Za znamienne uznać należy jednak, iż choć pokrzywdzony,  jak wynika z jego oświadczenia na k 153 i 154 przyjął przeprosiny obu oskarżonych, to wskazał na określone, subiektywne niebezpieczeństwo jakie dla jego zdrowia i życia wywołało zachowanie oskarżonych w szczególności zachowanieK. S. (1).
Orzekając karę pozbawienia wolności, Sąd uwzględnił opinię jakąK. S. (1)ma w miejscu swojego zamieszkania.
Istotnymi okolicznościami obciążającymi w przypadku obu oskarżonych jest fakt ich uprzedniej karalności. Nie sposób w tym kontekście nie zauważyć, iż wobecK. S. (1)iT. G. (1)kilka dni przed popełnieniem przestępstwa rozboju zart. 280 § 2 kkzapadł w inne sprawie nieprawomocny wyrok, skazujący ich za popełnione wcześniej przestępstwo na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wydany wyrok i orzeczona kara w żaden sposób nie wpłynęła na życiową postawę oskarżonych, którzy dokonali kolejnego przestępstwa. Zaistniała sytuacja wskazuje na określony, znaczny stopień demoralizacji obu oskarżonych, a pomimo istnienia okoliczności łagodzących w wypadkuT. G. (1), któremu przysługuje status młodocianego wyklucza możliwość zastosowania przy wymiarze orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, instytucji jej nadzwyczajnego złagodzenia.
Wobec ustalenia w oparciu o wyjaśnieniaK. S. (1), iż nóż zabezpieczony w jego miejscu zamieszkania służył do popełnienia przestępstwa orzeczono na podstawieart. 44 § 2 kko jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobecK. S. (1)kary pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 1 lipca 2015 roku, godz. 15.30.
Na podstawie§ 14 ust. 1 pkt 5 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), sąd zasądził wynagrodzenie należne obrońcom oskarżonych, uwzględniając ilość rozpraw  w których uczestniczyli.
Sąd w oparciu o treśćart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, uznając, iż ich aktualna sytuacja rodzinna , majątkowa i brak stałych dochodów uzasadnia przyjęcie, iż ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe.