Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 616/15
Data wyroku: 2016-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 190 § 1 kk

Sygn. akt II K 616/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2016 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Marta Czapska
w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Krysińskiej
po rozpoznaniu dnia 06 kwietnia 2016 r. i 19 maja 2016 r. na posiedzeniu w Legionowie sprawy :
D. S., synaS.iH.z d.C.,ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że :
w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ., woj.(...)kierował w stosunku doM. S. (1)groźby karalne pozbawienia jej życia i zdrowia które wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia
to jest o czyn zart. 190 § 1 k.k.

1
OskarżonegoD. S.w ramach zarzucanego czynu uznaje za winnego tego że w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ., woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kilkukrotnie kierował w stosunku doM. S. (1)groźby karalne pozbawienia jej życia i zdrowia które wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia to jest popełnienia czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazuje , zaś na podstawieart. 190 § 1 k.k.wymierza mu karę grzywny 100 ( sto ) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 ( dziesięć ) złotych;

2
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od oskarżonegoD. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 200 zł ( dwieście złotych ) w tym opłatę w kwocie 100 zł ( sto złotych ).

Sygn. akt II K 616/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyD. S.i jego żona pokrzywdzonaM. S. (1)z dwójką dzieci mieszkają wJ.przyul. (...), woj.(...). Pomiędzy oskarżonymD. S.i pokrzywdzonąM. S. (1)istniał konflikt związanym z toczącym się postępowaniem o czyn zart. 207 § 1 k.k.przeciwkoD. S.( k. 34 ) . W dniu 19 czerwca 2015 r. pokrzywdzonaM. S. (1)wyjechała z dziećmi na weekend doK.do swojej siostry . W tym czasie oskarżonyD. S., który 2 tygodnie wcześniej z powrotem wprowadził się do ich domu wJ.przyul. (...), zaprosił swojego znajomego z którym spożywał alkohol . W dniu 21 czerwca 2015 r.M. S. (1)wracając z dziećmi zK.została poinformowana przez swoją sąsiadkęA. T.iż jej mąż podczas jej nieobecności spożywał alkohol wraz z zaproszonym znajomym . Po przyjeździe doJ.M. S. (1)odprowadzała dzieci do sąsiadkiA. T.mieszkającej wJ.przyul. (...), żeby ponownie nie musiały oglądać pijanego ojca . NastępnieM. S. (1)próbowała dostać się do domu przyul. (...)przez około 20 minut pukając do drzwi i do okien tarasowych z drugiej strony domu. Po 20 minutach oskarżonyD. S.będący w stanie nietrzeźwości otworzył jej drzwi i udali się razem na górę do pokoju gdzie oskarżonyD. S.wcześniej spał . W całym domu panował ogólny bałagan . W pokoju tymM. S. (1)zauważyła stojąca na złamanym krześle częściowo opróżnioną butelkę z wódką żołądkową.M. S. (1)stwierdziła iż oskarżonyD. S.wykorzystał okazje że jej i dzieci nie ma i ponownie zaczął spożywać alkohol , mimo przeciwwskazań lekarskich związanych z koniecznością zażywania przez niego silnych leków przeciwbólowych , których nie można łączyć z alkoholem  .M. S. (1)bardzo zdenerwowała się zachowaniem oskarżonegoD. S.i zaczęła go pakować mówiąc mu , żeby zadzwonił po kogoś , kto go zabierze bo nie chce go widzieć w takim stanie w domu .M. S. (1)chciała by oskarżonyD. S.opuścił ich dom bo bałam się go , gdyż wiedziała że pod wpływem alkoholu staje się on nieobliczalny. Gdy zdenerwowana tą sytuacją i roztrzęsionaM. S. (1)pakowała rzeczy oskarżonegoD. S.zaczął coś bełkotać , wymachiwać w jej stronę rękami i powiedział ,,żeby zdechła” i zaczął jej grozić mówiąc ,, chodź to ci przypierdolę”.M. S. (1)bojąc się oskarżonyD. S.zrobi jej krzywdę wyszła z domu , wcześniej jednak z kuchni zadzwoniła na policję z telefonu pożyczonego jej wcześniej przezA. T., który następnie zostawiła w domu . OskarżonyD. S.w między czasie zszedł do garażu i wsiadł do samochodu i próbował nim wyjechać , najeżdżając na samochódM. S. (1)blokujący wyjazd z garażu . Następnie oskarżonyD. S.nie mogąc wyjechać samochodem z garażu wysiadł z niego i poszedł w stronęW., kierując się w kierunku obwodnicyJ.. W tym czasieM. S. (1)zorientowała się że oskarżonyD. S.zabrał przez pomyłkę telefonA. T.zostawiony przez nią w kuchni. DlategoM. S. (1)pobiegłam za oskarżonymD. S.i zaczęłam krzyczeć do niego żeby oddał ten telefon bo to jest telefonA. T.. OskarżonyD. S.w reakcji na jej słowa wyrzucił ten telefonem który upadł na trawę.M. S. (1)podbiegła do oskarżonegoD. S.i podniosła ten telefon . Wtedy oskarżonyD. S.zaczął doM. S. (1)ponownie wypowiadać groźby pozbawienia życia i zdrowia mówiąc ,,chodź to ci przypierdolę” oraz ,,że ją zapierdoli”.M. S. (1)wystraszyła się gróźb wypowiadanych przez oskarżonegoD. S.i zaczęła uciekać w stronę domu . OskarżonyD. S.zaczął ją gonić i powiedział wtedy do niej żebym z nim nie zaczynała „bo zrobi jej krzywdę”. Następnie oskarżonyD. S.poszedł dalej w stronęW.w stronę obwodnicy. Po przyjeździe patrolu policji , przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze policjanci mimo próśbM. S. (1)nie chcieli szukać jej męża . Po odjeździe patrolu policjiM. S. (1)poszła po dzieci , które były w domuA. T.i wróciła z nimi do swojego domu zamykając drzwi na klucz w obawie przed oskarżonymD. S.. Po 15-20 minutach gdy ponownie wyszła na zewnątrz i podeszła do furtki obaczyć że oskarżonyD. S.cały zakrwawiony wraca do domu. OskarżonyD. S.był cały poobijany, krew lała mu się z twarzy, zataczał się.M. S. (1)widząc w jakim stanie znajduje się oskarżonyD. S.zamknęłam drzwi na klucz , a gdy on zaczął pukać do drzwi , wezwała ponownie na interwencje policję . Po chwili oskarżonyD. S.przestał pukać do drzwi i gdzieś odszedł . Gdy ponownie przyjechała patrol policjaM. S. (1)poinformowała przybyłych policjantów w jakim stanie jest oskarżony i poprosiła ich żeby go poszukali . Po upływie półgodziny policjanci przywieźli oskarżonegoD. S., który był cały zakrwawiony . Następnie została wezwana karetka pogotowia która odwiozła oskarżonego do szpitala .
Z dokumentacji medycznej przedłożonej przez oskarżonegoD. S.wynika iż w dniu 21 czerwca 2015 r. doznał złamana jarzmowo- szczękowo – oczodołowego po lewej stronie , był to uraz głowy bez utraty przytomności ( k. 24 ) .
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 02 lutego 2016 r. sygn. akt II K 290/15 warunkowo umorzył wobec oskarżonegoD. S.na okres próby 1 roku postępowanie o czyn zart. 207 § 1 k.k.( k. 34 ).
D. S.ma ukończone 45 lat , jest rencistą i uzyskuje dochód z tytułu renty w kwocie 1900 zł , jest żonaty i ma na utrzymaniu 3 osoby , nie był karany ( k. 34 ) ,  nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonego :D. S.( k. 26 -27 ) , zeznań świadków:M.S.( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38) ,A. T.( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ) , karty karnej (zbiór E k. 16 ) , informacji z Urzędu Skarbowego (zbiór E k. 31 ) , karty karnej ( k. 18 i k. 34 ) i dokumentacji medycznej ( k. 24 ) .
OskarżonyD. S.stanął  pod zarzutem , iż w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ., woj.(...)kierował w stosunku doM. S. (1)groźby karalne pozbawienia jej życia i zdrowia które wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia to jest popełnienia czynu zart. 190 § 1 k.k.
OskarżonyD. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 26 ) . OskarżonyD. S.wyjaśnił że w dniu 21 czerwca 2015 r. pokłócił się z żonąM. S. (1)która wróciła z dziećmi od siostry zK.. Wcześniej w nocy spożywał alkohol bo nie mógł zasnąć . Gdy żona wróciła około godziny 15 doszło pomiędzy nimi do kłótni bo żona zażądała by wyprowadził się z domu i zaczęła pakować jego rzeczy, używając przy tym niecenzuralnych słów. OskarżonyD. S.przyznał iż dał się sprowokować żonie jak wiele razy wcześniej i używałem słów nie miłych. Stwierdził iż nie było takiej sytuacji żeby groził żonie pozbawianie zdrowia i życia, jeżeli padały takie słowa to żona nie mogła się ich obawiać, bo nie miał na myśli nic złego, nigdy nie dochodziło między nami do rękoczynów. Następnie oskarżonyD. S.stwierdził iż nie pamiętam jakich słów używałem w stosunku do żony oraz że został uderzony prawdopodobnie przez żonę w głowę, prawdopodobnie krzesłem , które dwa tygodnie później znalazł wystawione ze złamaną nogą. W swoich dalszych wyjaśnieniach oskarżonyD. S.stwierdził iż stracił przytomność i nie wiedział kto go uderzył, ale w domu była tylko żona. Z dalszych wyjaśnień oskarżonegoD. S.wynika iż przypominam sobie że następnie wsiadał do samochodu, ale nie odjechał wtedy z pod domu, bo brama garażu była zamknięta. Po czym wyszedłem z domu na jakieś 20 minut przejść się, myśląc że żona ochłonie. W swoich dalszych wyjaśnieniach oskarżonyD. S.stwierdził iż jak wróciłem potem do domu do dopiero wtedy zostałem uderzony. Następnie wyszedłem na zewnątrz szukać pogotowia i stamtąd zabrała go policja bo był zakrwawiony. Ponadto oskarżony stwierdził iż w związku z przebytą kilkanaście lat wcześniej hospitalizacją musi zażywać środki przeciwbólowe których nie można łączyć z alkoholem ( k. 26-27 ) .
Wyjaśnienia oskarżonegoD. S.zasługują na wiarę tylko w zakresie w którym stwierdzili iż podczas kłótni z żoną po jej przyjeździe w dniu 21 czerwca 2015 r. zK.wyzywał ją słowami wulgarnymi oraz że podczas tej kłótni mogły paść z jego strony słowa zawierające groźby pozbawienia życia i zdrowia wobec jego żonyM. S. (1). Na wiarę zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonegoD. S.w której stwierdził iż po tej kłótni z żoną wsiadał do samochodu, i próbował nim odjechać , a następnie wyszedł z domu się przejść . Sąd dał także wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoD. S.w których stwierdził iż w nocy przed zdarzeniem spożywał alkohol oraz że związku ze stanem zdrowia musi zażywać środki przeciwbólowe których nie można łączyć z alkoholem . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonyD. S.są jasne , dokładne i korespondujące z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków :M.S.( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38) iA. T.( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy zauważyć iż z wyjaśnień oskarżonegoD. S.wynika wprost iż mógł grozić swojej żonieM. S. (1)pozbawieniem życia i zdrowia podczas kłótni która miała miejsce w ich domu zaraz po przyjeździe żony zK..
Nie zasługuje na wiarę pozostała część wyjaśnień oskarżonegoD. S.zwłaszcza w zakresie jakim stwierdził w iż nie pamięta jakie słowa wypowiadał wobec żony jednak żona nie mogła się ich obawiać, bo nie miał na myśli nic złego, nigdy nie dochodziło między nami do rękoczynów. Sąd nie dał również wiary w wyjaśnienia oskarżonego w części której stwierdził iż został uderzony w głowę przez swoją żonąM. S. (1). W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoD. S.są niejasne , niedokładne , nielogiczne i skierowane na pomniejszenie swojej winy i uniknięcia odpowiedzialności za popełnione przez niego czyny . Należy zauważyć iż wyjaśnienia te pozostają w tym zakresie w sprzeczności z zeznaniami świadków:M.S.( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38) iA. T.( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Na wstępnie należy stwierdzić iż w swoich wyjaśnieniach oskarżonyD. S.przedstawił dwie wykluczające się wersje zdarzenia w wyniku którego miał doznać obrażeń głowy . Na początku swoich wyjaśnień oskarżonyD. S.stwierdził iż został uderzony w głowę podczas kłótni z żoną która miała miejsce zaraz po przyjeździe żony zK.i w wyniku czego stracił przytomność . Następnie stwierdził iż został uderzony dopiero po tym jak wrócił z przechadzki na która wyszedł po kłótni z żoną . Należy wskazać iżD. S.nie był w stanie kategorycznie wskazać przez kogo i jakim przedmiotem został uderzony w głowę. Natomiast z zeznań świadkówM. S. (1)iA. T.wynika kategorycznie iż oskarżony nie miał żadnych obrażeń gdy próbował odjechać samochodem , a następnie udał się w kierunku obwodnicyJ.. Świadkowie ci wskazali iż oskarżony był zakrwawiony i miał oskarżonego obrażenia głowy gdy po 20 minutach wrócił do domu i dobijał się do drzwi . Należy wskazać iż z dokumentacji medycznej przedłożonej przez oskarżonego ( k. 24 ) wynika iż w dniu 21 czerwca 2015 r. doznał złamana jarzmowo- szczękowo – oczodołowego po lewej stronie , był to uraz głowy bez utraty przytomności . Fakt te wykluczają im oskarżonyD. S.doznał tych obrażeń podczas kłótni ze swoją żonąM. S. (1). Obrażenia te powstały w czasie gdy oskarżonyD. S.wyszedł z domu po kłótni z żoną i udał się w kierunku obwodnicyJ.. Ponadto należy wskazać iż z karty karnej oskarżonegoD. S.wynika iż Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 02 lutego 2016 r. sygn. akt II K 290/15 warunkowo umorzył na okres próby 1 roku postępowanie o czyn zart. 207 § 1 k.k.( k. 34 ) . Fakt ten podważa twierdzenie oskarżonegoD. S.iż nigdy nie stosował przemocy fizycznej wobec swojej żonyM. S. (1)i żona nie musiała obawiać się jego słów , nawet jeżeli zwierały one groźby pozbawienia życia i zdrowia wobec jej osoby .
Wyżej wskazane fakty podważają prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoD. S.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę więc zeznaniom świadków :M. S. (1)iA. T.jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym. Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Z zeznań świadkaM. S. (1)pokrzywdzonej w niniejszej sprawie – żony oskarżonegoD. S.wynika iż wyjechałam na weekend z dziećmi doK.do swojej siostry , bo oskarżony jakieś wcześniej 2 tygodnie ponowie wprowadził się do domu i znowu zaczął się koszmar dla niej i dla dzieci. Do domu wJ.przyul. (...)wróciła wraz z dziećmi w niedzielę w dniu 21 czerwca 2015 r. . ŚwiadekM. S. (1)wskazała iż chciała się dostać do domu i pukając do drzwi . Od sąsiadki dowiedziała się że mąż dzień wcześniej miał gościa i jest najprawdopodobniej pijanych. Dlatego odprowadzała dzieci do sąsiadkiA. T.żeby uniknąć niepotrzebnych stresów dla nich. Przez 15-20 minut pukał do drzwi i do okien tarasowych z drugiej strony domu. Po 20 minutach oskarżonyD. S.otworzył jej drzwi i udali się razem na górę do pokoju. W domu panował ogólny bałagan . Na górze było to samo, w pokoju w którym spał mąż stała na złamanym krześle połowa butelki z wódką żołądkowa . ŚwiadekM. S. (1)wskazała iż mąż wykorzystał okazje że jej nie ma i ponownie poszedł w cug alkoholowy . Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika iż wściekła się zachowaniem męża i zaczęła go pakować mówiąc mu żeby zadzwonił po kogoś kto go zabierze , bo nie chce go widzieć w takim stanie . Mówiła to spokojnie i nie kłóciła się z oskarżonym . ŚwiadekM. S. (1)podniosła iż jej zachowanie było związane z tym że bałam się męża , bo gdy jest pijany to staje się nieobliczalny. Gdy roztrzęsiona pakowała rzeczy męża zaczął coś bełkotać i powiedział ,,żebym zdechła” i zaczął jej grozić ,, chodź to ci przypierdolę”. Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika iż bojąc się męża wyszła z domu , wcześniej z kuchni zadzwoniła na policję z telefonu pożyczonego jej przezA. T., który następnie przez pomyłkę zostawiła w domu . Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika iż oskarżonyD. S.w między czasie wsiadł do samochodu , który był w garażu i próbował nim wyjechać najeżdżając na jej samochód . Następnie oskarżony nie mogąc wyjechać samochodem z garażu wysiadł z niego i poszedł w stronęW.. Wcześniej jeszcze przez pomyłkę zabrał telefonA. T.bo myślał że należy on do jego żony . OskarżonyD. S.nie był wtedy zakrwawiony i nic mu nie było . Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika iż jak się zorientowałam że oskarżonyD. S.zabrał telefonA. T.to pobiegłam za nim i zaczęłam krzyczeć żeby oddał telefon bo to jest telefon Ani i on wtedy tym telefonem rzucił w trawę. ŚwiadekM. S. (1)wskazała iż podbiegła do niego i wzięłam ten telefon wtedy oskarżonyD. S.to zaczął do niej mówić ,,chodź to ci przypierdolę” oraz powiedział ,,że ją zapierdoli”, wtedy zaczęła uciekać i wróciła do domu . Oskarżony powiedział wtedy do niej żebym z nim nie zaczynała bo zrobi mi krzywdę. OskarżonyD. S.poszedł dalej w stronęW.w stronę obwodnicy. Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika iż później przyjechała policja, policjanci nie chcieli jednak szukać jej męża . Następnie poszła po dzieci i wróciła do domu zamykając drzwi na klucz . Po 15-20 minutach wyszła do furtki zobaczyć że oskarżonyD. S.cały zakrwawiony wraca do domu. Był cały poobijany, krew lała mu się z twarzy, zataczał się. Z dalszych zeznań świadkaM. S. (1)wynika że zamknęłam drzwi na klucz , a on zaczął pukać , a następnie odszedł . Gdy on pukał do drzwi to zadzwoniła na policję. Gdy ponownie przyjechała policja i powiedziała policjantom żeby go poszli szukać bo on jest cały zakrwawiony . Po półgodziny policjanci przywieźli oskarżonegoD. S.całego zakrwawionego i została wezwana karetka pogotowia która odwiozła oskarżonego do szpitala . Ponadto świadekM. S. (1)zaprzeczyła by tego dnia uderzyła męża ( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38) .
Natomiast z zeznań świadkaA. T.– sąsiadki oskarżonego i pokrzywdzonej mieszkającej wJ.przyul. (...)wynika iż w dniu zdarzeniaM. S. (1)wróciła z dziećmi z wyjazdu zK.ok. godz.13:00-14:00 i nie mogła dostać się do domu.M. S. (1)nie chciała żeby dzieci zastały sytuację domową, postanowiły że dzieci zabierze do swojego domu . Z dalszych zeznań świadkaA. T.wynika iżM. S. (1)próbowała się dostać do domu przez ok. 15 minut , po czym oskarżonyD. S.otworzył drzwi i oboje weszli do domu . Po kilku minutachM. S. (1)wybiegła z domu krzycząc żebyD. S.opuścił dom i dzwoniła na policję . Natomiast znajdujący się w domuD. S.krzyczał doM. S. (1)że „ją zajebie” i że „jej przypierdoli” . NastępnieD. S.wszedł do garażu próbował wyjechać z niego samochodem , nie mógł jednak tego zrobić bo samochódM. S. (1)blokował mu wyjazd . Z dalszych  zeznań świadkaA. T.wynika iż gdy oskarżonemuD. S.nie udało się odjechać samochodem ponownie wyszedł z domu jakieś klucze, telefon i poszedł w stronęW.. Wyglądał na kompletnie pijanego, zataczał się, bełkotał. Po kilku minutach zorientowałyśmy się że zabrał mój telefon iM. S. (2)postanowiła go odzyskać biegnąć za nim , a ona z mamą postanowiły iść za nią aby nie stała jej się krzywda.M. S. (1)biegła za oskarżonymD. S.i mówiła do niego że przez pomyłkę wziął telefon należący do świadka oraz prosiła żeby oddał ten telefon. OskarżonyD. S.rzucił tym telefonem gdzieś w trawę i wymachiwał rękami jakby groziłM. S. (1), która zabrała ten telefon i zaczęła uciekać . Z dalszych zeznań świadkaA. T.wynika iż oskarżonyD. S.się odwrócił i zaczął gonićM. S. (1). ŚwiadekA. T.nie słyszała jednak rozmowy między oskarżonym a pokrzywdzoną . NastępnieM. S. (1)zabrała dzieci z domu świadka i zamknęła się w domu. Z dalszych zeznań świadkaA. T.wynika iż od swojej mamy mama i brata dowiedziała się iż oskarżonyD. S.wrócił z tego wyjścia w kierunkuW.do domu, próbował się dostać aleM. S. (1)nie otworzyła i poszedł znowu w kierunkuW.. Z relacji brata wie też że w momencie powrotu i próby wejścia do domu oskarżonyD. S.miał rozkrwawioną głowę i ktoś zadzwonił na policję, że zataczający mężczyzna idzie przez obwodnicę. ( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ).
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonyD. S.w ramach zarzucanego czynu został uznany za winnego tego że w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ., woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kilkukrotnie kierował w stosunku doM. S. (1)groźby karalne pozbawienia jej życia i zdrowia które wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia to jest popełnienia czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k..
Przepisart. 190 § 1 k.k.stanowi iż, karze podlega kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Przedmiotem ochrony w określeniu typu czynu zabronionego zart. 190 § 1 k.k.jest wolność człowieka przed obawą popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej. W przepisie tym chronione jest więc poczucie bezpieczeństwa jednostki. Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.może być popełnione przez każdego, ma więc charakter powszechny. Zachowanie realizujące znamiona przestępstwa określonego wart. 190 § 1 k.k.polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby jej najbliższej. Groźba jest oddziaływaniem na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego albo innej osoby, na której zachowanie grożący ma wpływ. Najczęściej zło to ma spotkać zagrożonego w wypadku niepoddania się woli grożącego. Możliwa jest jednak groźba, której celem nie jest podporządkowanie woli zagrożonego woli sprawcy, lecz jedynie wywołanie u sprawcy stanu obawy przed spełnieniem groźby . Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia przestępstwa, a więc czynu bezprawnego i karalnego. Nie jest więc groźbą karalną stwierdzenie, że w obronie swojego prawa użyje się wobec innej osoby wszystkich koniecznych do obrony środków. Groźba może być wyrażona za pomocą wszystkich środków, mogących przekazać do świadomości odbiorcy jej treść. Zapowiedź popełnienia przestępstwa może więc być dokonana ustnie, na piśmie, ale także za pomocą gestu czy też innego zachowania (np. wyjęcia niebezpiecznego narzędzia i pokazania, jaki zostanie zrobiony z niego użytek). Nie jest konieczne, aby grożący miał w rzeczywistości zamiar zrealizowania groźby. Wystarczy, że treść groźby zostaje przekazana zagrożonemu. Jest to bowiem przestępstwo przeciwko wolności, a nie przeciwko dobrom, które narusza przestępstwo będące treścią groźby .
Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.należy do kategorii przestępstw materialnych. Do dokonania tego przestępstwa konieczne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy, że groźba będzie spełniona. Groźba musi więc, aby przestępstwo mogło być dokonane, dotrzeć do pokrzywdzonego i wywołać u niego określony stan psychiczny. Skutkiem, który stanowi znamię czynu zabronionego, określonego wart. 190 § 1 k.k., jest zmiana w sferze psychicznej sprawcy, wywołana groźbą. Pokrzywdzony musi więc potraktować groźbę poważnie i uważać jej spełnienie za prawdopodobne. Nie jest wymagane natomiast obiektywne niebezpieczeństwo realizacji groźby. Subiektywna obawa pokrzywdzonego i jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby muszą być uzasadnione, tzn. że zarówno okoliczności, w jakich groźba została wyrażona, jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, iż groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy.
Dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.wystarczy wykazać, iż groźba subiektywnie (w odbiorze zagrożonego) wywołała obawę spełnienia i zweryfikować to obiektywnie (przez sąd), czy zagrożony istotnie mógł w danych okolicznościach w ten sposób groźbę odebrać ( tak Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 lipca 2002 r. II AKa 163/2002, KZS 2002, z. 7-8, poz. 44). Dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.nie ma znaczenia, czy jego sprawca chce w przyszłości zrealizować groźby, ale czy urzeczywistnia zamiar wywołania obawy ( u osób pokrzywdzonych ) spełnienia gróźb ( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 lutego 2006 r., III KK 262/05, LEX nr 180801 ) .  Przestępstwo określone wart. 190 § 1 k.k.może być popełnione tylko umyślnie. Sprawca musi chcieć wywołać u drugiej osoby obawę, że on albo osoba będąca pod jego wpływem popełni przestępstwo na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej.
Natomiast zgodnie z brzmieniemart. 12 k.k., przestępstwo ciągłe zachodzi, gdy spełnione są określone przesłanki podmiotowe i przedmiotowe. Przesłanką podmiotową jest istniejący z góry zamiar, obejmujący realizację zamierzonego przestępstwa w dwu lub więcej zachowaniach, natomiast przesłanki przedmiotowe to „krótkie odstępy czasu” między tymi zachowaniami, a także tożsamość pokrzywdzonego w wypadku zamachów na dobro osobiste. Słusznie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 marca 1999 r. (IV KKN 28/99, Prok. i Pr. 1999, nr 10, poz. 2) podkreślił, że chodzi tu o zamiar w rozumieniuart. 9 § 1 d.k.k., przy czym musi to być ten sam zamiar (a nie taki sam), a zatem wszystkie elementy składowe (zachowania) muszą być nim objęte. Oznacza to, że z góry powzięty zamiar musi się odnosić do poszczególnych zachowań składających się na przestępstwo ciągłe (w klasycznym ujęciu jest to popełnienie przestępstwa „na raty”). Nie może to być tzw. zamiar ogólny albo odnawiany pod wpływem trwałej czy powtarzającej się sposobności (por. A. Wąsek, w: O. Górniok i in., Komentarz, t. I, s. 188; P. Kardas, w: A. Zoll (red.), Komentarz 1, s.279). Przyjmuje się, że czasem popełnienia przestępstwa ciągłego jest okres obejmujący powtarzające się zachowania, z tym że skutki prawne (np. początek biegu przedawnienia) należy liczyć od ostatniego zachowania wchodzącego w jego skład, co rzecz jasna dotyczy działania; w wypadku zaniechania tym punktem czasowym będzie ostatni moment, w którym sprawca mógł wykonać ciążący na nim obowiązek, ale tego nie uczynił. ( za Komentarz do art. 12 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. ) .
W powyższej sprawie niewątpliwym jest iż swoim zachowaniem oskarżonyD. S.wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.opisanego w pkt. 1 wyroku . OskarżonyD. S.w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ., woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru kilkukrotnie kierował w stosunku doM. S. (1)groźby karalne pozbawienia jej życia i zdrowia . Wypowiadane przez oskarżonegoD. S.groźby pozbawieniem życia i zdrowia wzbudziły w pokrzywdzonejM. S. (1)uzasadnioną obawę że zostaną spełnione . Niewątpliwym jest że wyżej wskazane groźby pozbawienia życia i zdrowia wypowiadane przez oskarżonegoD. S.kierowane personalnie wobec pokrzywdzonej - jego żonyM. S. (1). Podczas tego zdarzenia oskarżonyD. S.zachowywał się agresywnie wobec pokrzywdzonejM. S. (1). Fakt ten wynika wprost z zeznań świadkówM.S.( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38) iA. T.( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ) oraz z wyjaśnień oskarżonegoD. S.( k. 26-27 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż subiektywna obawa pokrzywdzonego i jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby muszą być uzasadnione, tzn. że zarówno okoliczności, w jakich groźba została wyrażona, jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, iż groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy. W powyższej sprawie mając na względzie wyżej wskazane okoliczności ta przesłanka została niewątpliwie spełniona . PokrzywdzonaM. S. (1)wobec agresywnego zachowania oskarżonegoD. S.z którym postawał w konflikcie w związku z toczącymi się sprawami sądowym, mogła obawiać się wypowiadanych przez oskarżonego gróźb pozbawienia życia i zdrowia wobec jej osoby . Należy wskazać iż Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 02 lutego 2016 r. sygn. akt II K 290/15 warunkowo umorzył wobec oskarżonegoD. S.na okres próby 1 roku postępowanie o czyn zart. 207 § 1 k.k.( k. 34 ). Ponadto w reakcji na wypowiadane przez oskarżonegoD. S.groźby karalne pokrzywdzonaM. S. (1)dwukrotnie wyzwała tego dnia na interwencję patrol policji i z obawy przed oskarżonym zamknęła się z dziećmi w domu . Ponadto na skutek takiego zachowania oskarżonegoD. S.pokrzywdzonaM. S. (1)dwukrotnie uciekła przed oskarżonym nie chcąc prowokować go dalszych agresywnych zachowań wobec jej osoby. Tak więc działanie oskarżonegoD. S.wypełniło wszystkie znamiona przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.. Należy wskazać iż fakt że oskarżonyD. S.kilkukrotnie groził pozbawieniem życia i zdrowia pokrzywdzonejM. S. (1)w dniu 21 czerwca 2015 r. wJ.wynika wprost z zeznań świadków :M.S.( zbiór C k. 1-2 , k. 29-32 i k. 37-38 ) iA. T.( zbiór C k. 6 i k. 38-41 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę. Fakt ten wynika również z wyjaśnień oskarżonegoD. S.w zakresie jakim Sąd dał im wiarę w których przyznał iż mógł grozić swojej żonie pozbawieniem życia i zdrowia ( k. 26 ) .
Z tych wyżej wskazanych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoD. S.odnośnie popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.opisanego w pkt. 1 wyroku nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonemuD. S.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonegoD. S.czynu  przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra oraz okoliczności działania oskarżonego. Oskarżony naruszył bowiem dobro chronione prawem jakim jest wolność człowieka przed obawą popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej.
W powyższej sprawie Sąd za okoliczność łagodząca uznał fakt iż oskarżonyD. S.nie był dotychczas karany ( k. 34 ) .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuD. S.za czyn opisany w pkt. 1 wyroku stanowiący przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na podstawieart. 190 § 1 k.k.karę grzywny 100 ( sto ) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10  ( dziesięć ) złotych.
Orzeczona wobec oskarżonegoD. S.kara grzywny 100 ( sto ) stawek dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 ( dziesięć ) złotych spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynów . Winna spełnić wobec oskarżonegoD. S.funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy .
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) Sąd zasądził od oskarżonegoD. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 200 zł ( dwieście złotych ) w tym opłatę w kwocie 100 zł ( sto złotych ).
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.