Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 647/16
Data wyroku: 2016-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Sędzia Magdalena Balion-Hajduk, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Skarga Na Czynności Komornika
Podstawa prawna: art. 767 k.p.c.

Sygn. akt III Cz 647/16

POSTANOWIENIE
Dnia 7 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Magdalena Balion - Hajduk
Sędziowie:   SO Leszek Dąbek (spr.)
SO Roman Troll
po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej
z wniosku wierzyciela(...)Banku Spółdzielczego wK.
przeciwko dłużnikowiL. J.
o egzekucje świadczeń pieniężnych
w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w RybnikuT. W., sygn. akt Km 2448/14
na skutek zażalenia dłużnika
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I Co 1467/15
postanawia:

o d d a l i ć z a ż a l e n i e.
SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk  SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Cz 647/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybnikuw postanowieniu z dnia 2 03 2016r. oddalił skargę dłużnikaL. J.„na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w RybnikuT. W.dot. nałożenia opłaty stosunkowej oraz nie zwolnienia spod zajęcia nieruchomości i nie złożenia wniosku o wykreślenie zajęcia z księgi wieczystej (Km 2448/14) oraz nakazał Komornikowi Sądowemu złożenie wniosku o wykreślenie egzekucji zksięgi wieczystej (...), uznając, że skarga nie była zasadna, a wyliczenie opłaty przez komornika i obciążenie nią dłużnika było prawidłowe i znajduje uzasadnienie w przywołanych w uzasadnieniu postanowienia obowiązujących przepisach prawa.
Orzeczenie zaskarżyłdłużnikL. J.,który wnosił o jego zmianę „poprzez obniżenie wysokości opłaty ustalonej przez komornika”,
bądź jego „uchylenie w całości lub części”. ”.
Zarzucał, że przy ferowaniu postanowienia naruszono prawo procesowe „polegające na niewłaściwej, błędnej ocenie przedstawionego materiału dowodowego, błędna interpretacje przepisów w tym wyroków Trybunału Konstytucyjnego, mających wpływ na wydane postanowienie”.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Skarżący w piśmie wszczynającym postępowanie kwestionował zawarte w wydanym 18 09 2015r. postanowieniu Komornika Sądowego
przy Sądzie Rejonowym w RybnikuT. W.w sprawie o sygn. akt KM 2448/14 rozstrzygnięcie dotyczące obciążenie go obowiązkiem uiszczenia opłaty stosunkowej oraz wnosił o „uchylenie czynności Komornika Sądowego polegającej na nałożeniu na niego opłaty stosunkowej z art. 49.2 w wysokości 4.432,68zł” oraz „nakazanie Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym
wR.wydania postanowienia o zwolnieniu spod zajecia nieruchomości położonej wR.i złożenia wniosku o wykreślenie zajecia nieruchomości wchodzącej w skład majątku dłużnika z KW nr(...)”
Negując prawidłowość rozstrzygnięcia o obciążeniu go obowiązkiem uiszczenia Komornikowi ustalonej opłaty stosunkowej, kwestionował sposób jej wyliczenia przez podnosił, że „nakład pracy komornika był minimalny, ograniczony do wstępnych, urzędowych czynności przeprowadzonych w okresie miesiąca od wszczęcia postępowania egzekucyjnego”.
Z tej przyczyny jego pismo zawierało w istocie skargę na wskazana powyżej czynność komornika oraz mający umocowanie w art. 49 ust. 7 u.o.k.e. wniosek o obniżenie ustalonej przez Komornika opłaty, które zostały oddalone
w ramach zakwestionowanego w zażaleniu rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego
o „oddaleniu skargi” (nie zostało zatem poddane kontroli instancyjnej zawarte
w zaskarżonym orzeczeniu rozstrzygnięcie nakazujące Komornikowi „złożenie wniosku o wykreśleniu egzekucji z księgi wieczystej”).
W prawomocnym i nie podlegającym kontroli Sądu rozstrzygnięciu zawartym we wskazanym na wstępie postanowieniu Komornika do umorzenia postępowania doszło w warunkach przewidzianych w regulacjiart. 823 k.p.c.,
co stosownie do regulacji art. 49 ust. 2 zd. 2 u.o.k.e. obligowało Komornika
do pobiera od dłużnika opłaty stosunkowej w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Z przestawiony w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia prawidłowych wyliczeń wynika, iż opłata ta została prawidłowo wyliczona przez Komornika,
czego w istocie zażalenie nie kwestionuje.
Z akt komorniczych wynika, iż Komornik prowadząc egzekucję sukcesywnie podejmowała w niej czynności egzekucyjne, w tym dokonał szeregu zajęć wierzytelności przypadających dłużnikowi z rachunków bankowych, skierował zapytania do stosownych urzędów celem ustalenia majątku dłużnika, podjął czynności mające na celu ustalenia aktywnych rachunków bankowych dłużnika oraz posiadanych przez niego ruchomości, a następnie podjął czynności w miejscu zamieszkania dłużnika oraz w miejscu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.
Następnie w wyniku  tych czynności dokonał zajęcia należących
do dłużnika samochodów i jego świadczeń emerytalno rentowych oraz wszczął egzekucję do nieruchomości dłużnika.
W tej sytuacji nie sposób przyjąć – jak tego domaga się zażalenie –
że wysokość ustalonej opłaty była nieadekwatna do nakładu pracy Komornika, przez co w świetle przywołanej regulacji prawnej wniosek dłużnika o jej obniżenie był nieuzasadniony .
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym rozstrzygnięciu, co czyni zażalenie skarżącego bezzasadnym w rozumieniu regulacjiart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
a to z mocy tej regulacji prowadziło do jego oddalenia.
Resumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
SSO Roman Troll SSO Magdalena Balion – Hajduk  SSO Leszek Dąbek