Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 823/15
Data wyroku: 2016-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Jarząbek-Bocian, Ludmiła Tułaczko, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 2 kk

Sygn. akt VI Ka 823/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
Sędziowie: SSO Ludmiła Tułaczko (spr.)
SSO Anita Jarząbek - Bocian
Protokolant  p.o. protokolant sądowy Monika Suwalska
przy udziale Prokuratora Teresy Pakieły
po rozpoznaniu dnia 22 marca 2016 r.
sprawyK. W.synaJ.iD.z domu(...)ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwa zart. 279§1kk,art. 286§1kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt IV K 760/13
Przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej zart. 85 k.k.i art., 86§ 1 k.k.

2
w ramach czynów przypisanych oskarżonemuK. W.w punktach I i II uznaje go za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w dniu 11 czerwca 2013r. wW.naul. (...), po uprzednim otwarciu posiadanym kluczem drzwi i uruchomieniu pojazdu wbrew woli jego właścicielaJ. H.zabrał samochód osobowy markiM. (...)nr rej. (...)A, nr VIN:(...)o wartości 8.000 zł w celu ukrycia go, a w dniu 12 czerwca 2013r. wW., w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy, żądał korzyści majątkowej od pokrzywdzonegoJ. H.informując go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy markiM. (...)nr rej. (...)A ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawcom kradzieży 2.000 zł mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matkiK. H.przekazał mu kwotę 2.000 zł przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycjeart. 286 § 2 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 §2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.wymierza mu karę 1 /jednego/ roku i 6 / sześciu / miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 20.06.2013r. i 21.06.2013r. uznając w ten sposób dwa dni kary pozbawienia wolności za odbyte;

4
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

5
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa;

6
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.F. M.kwotę 723,24 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonego w drugiej instancji oraz podatek VAT.

SSO Maciej Schulz  SSO Ludmiła Tułaczko  SSO Anita Jarząbek - Bocian
Sygn. akt VI Ka 823/15

UZASADNIENIE
K. W.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 10/11 czerwca 2013 r. wW.naul. (...)dokonał, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków w drzwiach kradzieży z włamaniem samochodu osobowego markiM. (...)nr rej. (...)nr VIN:(...)o wartości 8 000 zł na szkodęJ. H.

tj. o czynart. 279 § 1 k.k.

1
W dniu 12 czerwca 2013 r. wW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniemJ. H.w ten sposób, że poinformował go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy markiM. (...)nr rej. (...)ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawom kradzieży kwotę 2 000 zł, mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matkiK. H.przekazał mu kwotę 2 000 zł.

tj. o czynart. 286 § 1 k.k
Po rozpoznaniu sprawy IV K 760/13 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015r. orzekł:

I
oskarżonegoK. W.w ramach zarzucanego mu w pkt 1 czynu uznał za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2013 r. wW.naul. (...)po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków w drzwiach pojazdu i zamka stacyjki poprzez otwarcie ich posiadanych kluczem i uruchomienie pojazdu wbrew woli właściciela dokonał kradzieży z włamaniem samochodu osobowego markiM. (...)nr rej. (...)nr VIN:(...)o wartości 8 000 zł na szkodęJ. H.przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 279 § 1 k.kw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoK. W.w ramach zarzucanego mu czynu w pkt. 2 aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego że w dniu 12 czerwca 2013 r. wW., w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy żądał korzyści majątkowej od pokrzywdzonegoJ. H.w ten sposób, że poinformował go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy markiM. (...)nr rej. (...)ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawom kradzieży kwotę 2 000 zł, mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matkiK. H.przekazał mu kwotę 2 000 zł., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 2 k.kw zw. zart. 64 § 1 kki za na podstawieart. 286 § 2 kkwymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 §1 k.k.orzeczone wpkt I i IIkary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na postawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego wpkt. IIIkary łącznej zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 20.06.2013 r. do dnia 21.06.2013 r., uznając w ten sposób dwa dni kary pozbawienia wolności za odbyte;

V
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoK. W.do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. H.kwoty 2000 (dwóch tysięcy) złotych;

VI
na podstawieart. 624 k.p.k.zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżonyK. W.. Wskazał w apelacji, że w dniu 9.01.2015r. został zatrzymany przez policję do innej sprawy, dlatego też nie mógł stawić się na rozprawie w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Południe wW., na której zapadł wobec niego wyrok zaoczny. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 22 marca 2016r. podniósł, iż wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Apelację oskarżonego poparł również jego obrońca, który wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonegoK. W.nie zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w niej zarzut naruszenia prawa do obrony poprzez prowadzenie rozprawy w sytuacji gdy oskarżony nie mógł brać w niej udziału, okazał się bezzasadny. ZatrzymanieK. W.przez policję w dniu 9 stycznia 2014r. nie miało żadnego wpływu na jego obecność na rozprawie. Do takiego wniosku należy dojść analizując dane zawarte w protokołach rozpraw. W dniu 9 stycznia 2014r. rozprawa przez Sądem Rejonowym dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie rozpoczęła się, jak wynika z protokołu, o godzinie 14:13 a zakończyła się o godzinie 14.45. Tego dnia oskarżony został zatrzymany do innej sprawy karnej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie sygn. II K 570/15 /2 Ds. 1903/14/, lecz o godzinie 20.10. Do zatrzymania, na które powołuje się oskarżony w apelacji, doszło więc pięć godzin po zakończeniu rozprawy w niniejszej sprawie.K. W.został zwolniony w dniu 10.01.2015r. o godzinie 14.00 /k- 222/. Analiza powyższych okoliczności wskazuje na to, że oskarżony nie stawił się na rozprawę w dniu 9 stycznia 2014r. powiadomiony prawidłowo /k-135/ z własnej woli nie zaś w wyniku zatrzymania. Apelacja oskarżonego jest więc niezasadna a wskazany w niej zarzut nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonych dowodach. Wniesienie apelacji przez oskarżonego spowodowało jednak zmianę zaskarżonego wyroku na jego korzyść na podstawieart. 440 k.p.k.K. W.wyjaśnił, że samochódM.nr rej. (...)A „ zabrał dlatego, że chciał później powiedziećJ. H., że pojazd odnalazł się ale sprawcy chcą pieniędzy za to, że oddali ten samochód”./ k- 40/ To zdanie świadczy o tym, że oskarżony w chwili uruchomienia samochodu oryginalnym kluczykiem, lecz bez wiedzy i zgody pokrzywdzonego, miał skrystalizowany zamiar oszustwa. Zabrał samochód ale nie w celu przywłaszczenia, tylko po to aby wyłudzić odJ. H.pieniądze za zwrot pojazdu. Dlatego należy uznać, że popełnił tylko jeden czyn zart. 286 §2 k.k.w zw.art. 64 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Sąd odwoławczy oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego, /k- 40-41/ który przyznał się do winy i przedstawił przebieg zdarzenia w swoich obszernych wyjaśnieniach. Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie lecz ocena prawna zachowania oskarżonego wymagała korekty. W tym zakresie sąd odwoławczy powołuje się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2014r. II KK 14/14 o następującej treści: „Nie można dokonać zaboru cudzej rzeczy jednocześnie w celu jej przywłaszczenia i w celu żądania w przyszłości korzyści majątkowej za jej zwrot, zarazem dopuszczając sytuację, że sprawcą przestępstwa zart. 286 § 2 k.k.będzie ten, który rzecz wcześniej ukradł”. Sąd odwoławczy przypisał oskarżonemu popełnienie tylko jednego czynu zart. 286 § 2 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Opis tego przestępstwa uwzględnia wszystkie elementy zachowania przypisane mu przez sąd I instancji oprócz zamiaru działania w celu przywłaszczenia samochodu. Z tego też względu orzekając nową karę należało uwzględnić te okoliczności, które zadecydowały w myślart. 53 § 1 i 2 k.k.o wymiarze kar jednostkowych przez sąd I instancji. Były to następujące okoliczności: uprzednia karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, działanie w ramach powrotu do przestępstwa, wysokość szkody, działanie z premedytacją oraz popełnienie przestępstwa na szkodę kolegi, który obdarzył oskarżonego zaufaniem, które ten tak mocno nadużył. Pozostałe rozstrzygnięcia sądu I instancji są prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 k.p.k.Oskarżony przebywa w warunkach izolacji i nie będzie w stanie ich zapłacić. O kosztach obrony z urzędu sąd odwoławczy orzekł na podstawieart. 618 §1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§14 ust. 2 pkt 4, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. / tekst jednolity Dz.U z 2013r. poz. 461 zm. Dz.U. z 2015r. poz. 616/
SSO Ludmiła Tułaczko SSO Maciej Schulz SSO Anita Jarząbek - Bocian