Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1136/16
Data wyroku: 2016-11-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sebastian Mazurkiewicz
Słowa kluczowe: Kara, Środki Karne
Podstawa prawna: art 87 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 1136/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz
Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Monika Suwalska
po rozpoznaniu dnia 10 listopada 2016 r.
sprawyD. Ż.synaZ.iR.ur. (...)wM.
obwinionego o czyn zart. 87 § 1k.w. w zw. zart. 45 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym/Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz.908/
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 23 maja 2016 r. sygn. akt VIII W 2078/15

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie z punktu 3. oparte o treść art. 29 § 4 kw;

2
łagodzi karę grzywny orzeczoną w punkcie 1. wyroku do 500 (pięciuset) złotych, zaś orzeczony w punkcie 2. środek karny do 11 (jedenastu) miesięcy;

II
w pozostałej części utrzymuje tenże wyrok w mocy;

III
na podstawie art. 29 § 4 kw poczet złagodzonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów zalicza obwinionemuD. Ż.okres zatrzymania prawa jazdy od 24 czerwca 2015 roku do 24 maja 2016 roku, uznając ten środek za wykonany w całości;

IV
zwalnia obwinionego od opłaty w sprawie oraz od ponoszenia wydatków za obie instancje, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 1136/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obwinionego okazała się w znacznej części zasadna. Z jej treści w istocie wynika, że obwiniony kwestionuje wymiar kary i środka karnego, podnosząc argumenty dotyczące jego sytuacji osobistej i materialnej.
W toku kontroli apelacyjnej Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy prawidłowo doszedł do wniosku o winieD. Ż.w zakresie zarzucanego mu wykroczenia. W opinii sądu odwoławczego jednak wymierzona obwinionemu kara i okres środka karnego – w realiach tej sprawy – były rażąco niewspółmiernie surowe. Kara grzywny została orzeczona w wymiarze 2000 złotych, zaś środek karny orzeczono na okres roku i 3 miesięcy. Zwrócić należy uwagę – przy zrozumieniu szeregu okoliczności obciążających wyeksponowanych przez Sąd Rejonowy – że obwiniony przyznał się do winy, w żaden sposób nie kwestionował swojego sprawstwa. Uciążliwość – w rozumieniu odpowiedniej dolegliwości – kary grzywny to także jej znaczenie dla budżetu obwinionego, który musiał zrezygnować z pracy i z dojazdów na studia w związku z utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów. Brak możliwości prowadzenia pojazdów znacząco utrudnia obwinionemu kontakt z synem, który wraz z nim nie mieszka. Z powyższych względów – podzielając argumentację skarżącego – Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok poprzez obniżenie wymiaru kary grzywny do 500 złotych oraz obniżenie okresu środka karnego do 11 miesięcy. Kara ta oraz taki wymiar środka karnego – w ocenie Sądu Okręgowego – spełniają przesłanki określone w art. 33 kw.
Przy ocenie kwestii rażącej niewspółmierności kary należy mieć na względzie także fakt, że materiał dowodowy stanowiący podstawę wydania wyroku nakazowego w niniejszej sprawie jest w istocie tożsamy z materiałem, który stanowił podstawę wydania zaskarżonego wyroku. Formalnie rzecz ujmując w takim układzie procesowym – pomimo postulatów zgłaszanych przez przedstawicieli nauki – nie działa zakazreformationis in peius– ale jednak nie sposób nie odnieść wrażenia, że obwiniony został ukarany za fakt złożenia sprzeciwu. O ile formalnie rzecz ujmując sądmeritiw zgodzie z przepisami proceduralnymi nie brał pod uwagę treści wyroku nakazowego, który utracił moc, to jednak w toku przewodu sądowego nie ujawniły się takie okoliczności, które pozwoliłyby orzec karę i środek karny znacznie (co do grzywny pięciokrotnie) wyższe niż poprzednio.
Z powyższych względów – nie dostrzegając podstaw do uwzględnienia apelacji skarżącego w kierunku odstąpienia od wymierzenia środka karnego – Sąd Okręgowy uwzględnił apelację i wyrok zmienił jak w punkcie I ppkt 2 wyroku. Zmianą objęto kwestię złagodzenia kary grzywny do kwoty 500 złotych oraz złagodzenie orzeczonego środka karnego do 11 miesięcy, uznając, że taka kara i środek karny będą stosownymi dolegliwościami dla obwinionego. Zmiana wyroku w kwestii środka karnego spowodowała uchylenie wcześniejszego orzeczenia w przedmiocie zaliczenia okresu zatrzymania dokumentu prawa jazdy (punkt I ppkt 1 wyroku) i konieczność ponownego zaliczenia (art. 29 § 4 kw) obejmującego okres na jaki środek ten orzeczono (punkt III wyroku). W pozostałej części zaskarżony wyrok – jako odpowiadający prawu – utrzymano w mocy (punkt II wyroku).
O kosztach postępowania w sprawie oraz o opłacie Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treśćart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw, zwalniając obwinionego od ponoszenia tychże w niniejszej sprawie. Podejmując rozstrzygnięcie w tym względzie Sąd Okręgowy wziął pod uwagę – podnoszoną przez obwinionego już w apelacji – jego sytuację majątkową.