Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 2/16
Data wyroku: 2016-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Fronc
Teza: uznano za winnego w trybie art. 335 § 1 kpk

Sygn. akt II K 2/16/P

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 lutego 2016r.
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie w II  Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Fronc
Protokolant: prot. Kinga Adach
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków- Podgórze:

Krystyny Nowak – Imielskiej

po rozpoznaniu w dniu 17.02.2016r.
sprawy:P. B. (1), s.F.iK.z d.P.,ur. (...)wK.,
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 23 czerwca 2015 r. w Krakowie prowadził w ruchu lądowym samochód markiM. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 3,41-3,51 promila, będąc uprzednio prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Podgórza w Krakowie sygn. II K 324/12/P za przestępstwo zart. 178 § 1 k.k.,

tj. o przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.

II
w dniu 23 czerwca 2015 r. w Krakowie prowadził pojazd mechaniczny arkiM. (...)onr rej. (...)na drodze publicznej, nie stosując się do decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Km.08.5430.5.465.2012 z dnia 30.07.2012r. o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii BC,

tj. o przestępstwo zart. 180a k.k.

I
oskarżonegoP. B. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I wnioskiem Prokuratora stanowiącego występek zart. 178a § 4 k.k.i za to na mocy tego przepisu przy zastosowaniuart. 37a k.k.wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) zł;

II
na mocyart. 42 § 3 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.orzeka środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

III
na mocyart. 43a § 2 k.k.orzeka świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

IV
oskarżonegoP. B. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II wnioskiem Prokuratora stanowiącego występek zart. 180a k.k.i za to na mocy tego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) zł;

V
na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.biorąc za podstawę orzeczone jednostkowe kary grzywny orzeka karę łączną grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) zł;

VI
na mocyart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. zatrzymania w dniu 23.06.2015 roku;

VII
na zasadzieart. 230 § 2 k.p.k.zwraca właścicielowi(...)przyul. (...)wK.dowód rzeczowy w postaci płyty DVD opisanej w wykazie dowodów rzeczowych nr(...), k. 75, pod poz. V, przechowywaną w aktach sprawy k. 72;

VIII
na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, tj. zasądza częściowe wydatki w wysokości 70 (siedemdziesiąt) złotych, zwalniając od obowiązku pokrycia opłat od wymierzonej kary.

Sygn. akt II K 2/16/P

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie,

Wydział II Karny z dnia 17 lutego 2016 r.
W oparciu o zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22 czerwca 2015 r.R. I.zostawił swój pojazd markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)wraz z kluczykami w zakładzie blacharskim naul. (...)wK.należącym doP. B. (1)w celu naprawy korodującego nadkola.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
notatka urzędowa k. 11, 101
protokół oględzin pojazdu k. 12-13, 101
W dniu 23 czerwca 2015 r. wieczoremP. B. (1)znajdował się w swoim warsztacie i naprawiał samochód. W tym czasie spożywał alkohol w postaci piwa omarki T. (...). Do godz. 19:00 wypił ok. 2-3 piwa. Z uwagi na to, że skończyły mu się papierosy postanowił pojechać samochodem markiM. (...), pozostawionym mu do naprawy przezR. I., na pobliską stację benzynową, aby dokonać potrzebnych zakupów. Około godz. 21:00 przyjechał samochodem markiM. (...)na(...)znajdującą się przyul. (...). Następnie wszedł do budynku stacji, aby zrobić zakupy. Wówczas zauważył go jeden z pracowników ww. stacji odnosząc wrażenie, żeP. B. (1)jest nietrzeźwy.
Dowód: zeznania świadkaB. G.k. 21, 101
wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
W tym czasie, w okolicy, służbę pełnili funkcjonariusze Policji w osobach:M. K.,A. W.iD. R.. Około godz. 20:50 naul. (...)podjęli interwencję wobec mężczyzny, który kierując pojazdem rozmawiał przez telefon komórkowy. Wraz z ww. osobą zjechali na ww.(...)przyul. (...), gdzie dokonali kontroli drogowej ww. mężczyzny.
Dowód: zeznania świadkaB. G.k. 21, 101
zeznania świadkaD. R.k. 14, 101
notatka urzędowa k. 1, 101
Chwilę potem do ww. funkcjonariuszy Policji podszedł pracownik stacji benzynowej podając, iż podejrzewa, żeP. B. (1)dokonujący właśnie zakupów na ww. stacji, a który wcześniej przyjechał na nią samochodem, znajduje się pod wpływem alkoholu. Po chwili funkcjonariusze Policji zauważyli wychodzącegoP. B. (1)z budynku stacji, który niósł jedną puszkę piwa.
Dowód: zeznania świadkaD. R.k. 14, 101
zeznania świadkaM. K.k. 19, 101
zeznania świadkaB. G.k. 21, 101
zeznania świadkaP. B. (2)k. 28, 101
wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
notatka urzędowa k. 1, 101
P. B. (1)wsiadł do samochodu, włączył silnik i ruszył w kierunku wyjazdu ze stacji. W samochodzie nie było żadnych innych osób pozaP. B. (1). Wówczas podeszli do niego funkcjonariusze Policji tj.A. W.orazD. R..D. R.zatrzymał ww. pojazd pokazującP. B. (1)miejsce, w którym ma się zatrzymać. W tym czasieA. W.znajdował się po drugiej stronie ww. pojazdu na wysokości przedniego prawego koła.P. B. (1)zatrzymał się i opuścił szybę od strony kierowcy.D. R.zapytał go, czy spożywał alkohol, na coP. B. (1)odpowiedział bełkotliwą mową, że wraca z pracy i nic nie pił. Funkcjonariusze Policji wyraźnie wyczuli odP. B. (1)woń alkoholu w wydychanym powietrzu.P. B. (1)znajdował się wówczas pod wpływem alkoholu mając ok. 3,41-351 promila alkoholu we krwi lub odpowiednio ok. 1,62-1,67 mg/l w wydychanym powietrzu.D. R.nakazałP. B. (1)wyłączyć samochód i wyciągnąć kluczyki ze stacyjki, jednakżeP. B. (1)w tym momencie gwałtownie ruszył.D. R.odepchnął się od karoserii samochodu odskakując od niego i w ten sposób uniknął najechania przez ww. samochód, natomiastP. B. (1)odjechał ze stacji w kierunku swojego domu. Dojechawszy na miejsce, zaparkował pojazd na swojej posesji, wszedł do domu i położył się spać.
Dowód: zeznania świadkaD. R.k. 14, 101
zeznania świadkaM. K.k. 19, 101
zeznania świadkaB. G.k. 21, 101
opinia(...) Towarzystwa (...)w sprawie ustalenia stopnia nietrzeźwości oskarżonego k. 60-68,  101
częściowe wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
notatka urzędowa k. 1, 101
Funkcjonariusze Policji podjęli pościg zaP. B. (1), jednakże z uwagi na to, że ich pojazd służbowy zaparkowany był w przeciwnym kierunku do pojazdu, którym poruszał sięP. B. (1), jak również z uwagi na warunki atmosferyczne, stracili uciekającegoP. B. (1)z pola widzenia. Udali się więc na(...), gdzie na podstawie monitoringu ustalili właściciela ww. pojazdu tj.R. I..R. I.oświadczył jednak, iż swój pojazd zostawił w dniu wcześniejszym w zakładzie blacharskim znajdującym się przyul. (...). W związku z powyższym funkcjonariusze Policji udali się na wskazane miejsce, ujawniając tam ww. pojazd. Na miejscu zastaliE. B.– żonęP. B. (1), która powiedziała im, że mąż jest w domu pod wpływem alkoholu i śpi. Funkcjonariusze Policji wylegitymowaliP. B. (1), a następnie zatrzymali i przewieźli do Komisariatu Policji VI wK.w celu przeprowadzania badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód: zeznania świadkaD. R.k. 14, 101
zeznania świadkaM. K.k. 19, 101
wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
notatka urzędowa k. 1-2, 10, 11, 101
protokół zatrzymania osoby k. 3, 101
Pomiar pierwszego przeprowadzonego badania stanu trzeźwościP. B. (1)o godz. 23:43 wynosił 1,48 mg/l, a drugiego wykonanego o godz. 00:12 – 1,28 mg/l.
Dowód: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 5, 101
Z dniem 30 lipca 2012 r.P. B. (1)zostały cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B,C na okres do czasu wykonania badań lekarskich i psychologicznych stwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do prowadzenia pojazdów silnikowych.
Dowód: decyzja Prezydenta MiastaK.z dnia 30.07.2012 r. k. 55, 101
wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
P. B. (1)był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z dnia 5 czerwca 2012 r. o sygn. akt II K 324/12/P został skazany za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres 3 lat próby, a nadto karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 20 zł każda. Jednocześnie Sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku zaliczając na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od 22 marca 2012 r.
Dowód: wyrok Sądu k. 88, 101
OskarżonyP. B. (1)słuchany w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanych czynów wyjaśniając, że w dniu zdarzenia wsiadł do samochodu markiM., który miał zostawiony w swoim warsztacie przez klienta i pojechał na(...)naul. (...), albowiem skończyły mu się papierosy. Wcześniej wypił dwa lub trzy piwamarki T. (...). Skończył spożywać alkohol ok. godz. 19:00. Na stacji kupił papierosy i piszę piwa. Następnie wsiadł do samochodu i ruszył do domu, jednakże będąc jeszcze na stacji benzynowej został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji. Z uwagi na to, że miał cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami, a także z uwagi na to, że spożywał wcześniej alkohol wystraszył się konsekwencji i odjechał bez słowa. Pojechał bezpośrednio do domu, gdzie ok. 23 przyszli do niego Policjanci. Wyraził żal wobec całego zdarzenia i złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy oraz wymierzenie uzgodnionej z Prokuratorem kary.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. B. (1)k. 75, 101
Mając na względzie całokształt zgromadzonego i ujawnionego w sprawie materiału dowodowego, Sąd przyznał wiarę w znacznej części wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego, w szczególności jego przyznaniu się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznanie się to bowiem nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, a wyjaśnienia oskarżonego spójne są z pozostałym uznanym przez Sąd za wiarygodny materiałem dowodowy przedmiotowej sprawy, w szczególności z zeznaniami przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków. Ponadto fakt, iż oskarżony prowadził będąc w stanie nietrzeźwości samochód został także ustalony na podstawie dokumentów nieosobowych, w tym protokołów poddania oskarżonego badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu oraz opinii(...) Towarzystwa (...). Również okoliczność, iż oskarżony poruszał się samochodem w stanie nietrzeźwości będąc uprzednio prawomocnie skazanym za przestępstwo zart. 178a § 1 kkustalony został na podstawie zalegającego w aktach sprawy odpisu wyroku sądowego. To samo dotyczy okoliczności prowadzenia pojazdu wbrew zakazowi tj. wydanej wobec oskarżonego decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii BC.
Za mało wiarygodne, aczkolwiek niemające większego znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim podał, iż nie rozmawiał z funkcjonariuszami Policji, tylko odjechał „bez słowa”. Wyjaśnienia te bowiem przeczą zeznaniom świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie – funkcjonariuszy Policji – których Sąd uznał za wiarygodnych, o czym dalej.
W przedmiotowej przesłuchano kilku świadków, a to: funkcjonariuszy Policji tj.D. R.(k. 14, 101) orazM. K.(k. 19, 101), a nadto pracowników(...)tj.B. G.(k. 21, 101) orazP. B. (2)(k. 28, 101). Zeznania wszystkich świadków Sąd uznał za wiarygodne w pełni. Zeznania te są bowiem spójne, logiczne, bezsprzeczne i wzajemnie się uzupełniające, a ponadto stanowią swobodne wypowiedzi, konsekwentne w ciągu całego toku prowadzonego procesu i znajdujące odzwierciedlenie w zebranym pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym niniejszej sprawy. Sąd ponadto zwrócił uwagę na to, iż wszyscy ci świadkowie byli osobami zupełnie obcymi dla oskarżonego, niemającymi z nim wcześniej żadnego kontaktu, a tym bardziej konfliktów, czy zatargów, stąd też świadkowie ci w ocenie Sądu nie mieli żadnych podstaw do tego, aby podawać nieprawdę, czy też pewne okoliczności zdarzenia przedstawiać w świetle niekorzystnym dla oskarżonego.
Sąd zwrócił uwagę na to, iż wszyscy ci świadkowie zeznając przed organem ścigania wypowiadali się w sposób swobodny, spontaniczny, nie próbowali w żaden sposób ubarwiać zaobserwowanej rzeczywistości, o czym zresztą świadczy fakt, iż świadkowie w sposób bezpośredni i jasny przyznawali, iż nie pamiętają dodatkowych szczegółów całego zdarzenia np. tego, czy na stacji benzynowej byli jeszcze inni klienci, czy tylko sam oskarżony. Okoliczności te świadczą o tym, iż świadkowie nie próbowali w żaden sposób konfabulować zaistniałych wydarzeń, zeznając jedynie o tych zdarzeniach, które zapamiętali. Zeznania wszystkich świadków są jasne, pełne i rzeczowe, w konsekwencji Sąd na nich właśnie oparł ustalenia faktyczne niniejszej sprawy.
W przedmiotowej sprawie wydana została opinia(...) Towarzystwa (...)w sprawie ustalenia stopnia nietrzeźwości oskarżonego (k. 60-68) na podstawie której ustalono, iż przy założeniu, że faza eliminacji alkoholu wykryta w badaniach obejmowała również czas zdarzenia i po ucieczce z miejsca zdarzeniaP. B. (1)nie spożywał dodatkowego alkoholu, można przypuszczać, że ok. godz. 20:43 mógł wykazywać we krwi ok. 3,41 – 3,51 promila alkoholu lub odpowiednio w powietrzu wydychanym ok. 1,62-1,67 mg/l.
Opinię tę Sąd podzielił, albowiem jest ona spójna, a ponadto prawidłowa pod względem wyprowadzonych wniosków, uwzględniająca wiedzę i doświadczenie życiowe osoby ją przeprowadzającej, a ponadto jako zupełna i rzetelna oraz korespondująca z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym zebranym w przedmiotowej sprawie, zasługuje na uwzględnienie.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na nieosobowych źródłach dowodowych w tym: protokole oględzin pojazdu (k. 12-13, 101), notatkach urzędowych (k. 1-2, 10, 11, 101), protokole zatrzymania osoby (k. 3, 101), protokole z przebiegu badania stanu trzeźwości (k. 5, 101), decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30.07.2012 r. (k. 55, 101), wyroku Sądu (k. 88, 101), albowiem znajdują one pokrycie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym, zaś strony nie kwestionowały wiarygodności, ani prawdziwości niniejszych dokumentów.

Sąd zważył co następuje:

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał, iż oskarżonyP. B. (1)wyczerpał swoim zachowaniem znamiona czynu określonego wart. 178a § 4 kk, albowiem w dniu 23 czerwca 2015 roku wK.prowadził w ruchu lądowym samochód markiM. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości 3,41-3,51 promila, będąc uprzednio prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Podgórza w Krakowie sygn. II K 324/12/P za przestępstwo zart. 178a § 1 kk. PonadtoP. B. (1)wyczerpał swoim zachowaniem znamiona czynu określonego wart. 180a kk, albowiem w dniu 23 czerwca 2015 r. wK.prowadził pojazd mechaniczny markiM. (...)onr rej. (...)na drodze publicznej, nie stosując się do decyzji Prezydenta MiastaK.KM.08.5430.5.465.2012 z dnia 30.07.2012 r. o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii BC.
Zgodnie zart. 178a § 4 kkodpowiedzialności karnej podlega sprawca czynu określonego w § 1 (a zatem osoba, która znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym), który był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Uzasadniając pod względem prawnym oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kk, odnieść należy się przede wszystkim do pojęcia stanu nietrzeźwości zdefiniowanego wart. 115 § 16 kk. Stan nietrzeźwości określa się jako zawartość alkoholu występującą we krwi i przekraczającą 0,5 promila albo prowadzącą do stężenia przekraczającego tę wartość, lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekraczającą 0,25 mg albo prowadzącą do stężenia przekraczającego tę wartość. Przechodząc do oceny pod względem prawnym materiału dowodowego, opisanego w pierwszej części uzasadnienia, należy wskazać, iż bezsprzecznie wskazuje on na to, że oskarżonyP. B. (1)w dniu 23 czerwca 2015 r. prowadził samochód markiM. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości. Wyniki przeprowadzonego bowiem badania wobec oskarżonego znacznie przekraczały wartość, od której to mierzony jest stan nietrzeźwości (0,25 mg), a co więcej, przeprowadzona na potrzeby niniejszego postępowania opinia(...) Towarzystwa (...)wskazała, iż oskarżony w tym czasie znajdował się w stanie nietrzeźwości, którego pomiar wynosił 3,41-3,51 promila. Należy zatem zauważyć, iż minimalny próg przekroczony został ponad sześciokrotnie. Co więcej, z zeznań funkcjonariuszy Policji wynika, iż w czasie zatrzymania oskarżonego na stacji benzynowej, który siedział w samochodzie, miał on bełkotliwą mowę, a z jego ust wyczuwalna była woń alkoholu. Również świadek będący pracownikiem stacji benzynowej podał, iż zachowanie oskarżonego, w tym sposób poruszania się zwróciły jego uwagę, stąd też świadek miał podejrzenie, iż oskarżony znajduje się w stanie nietrzeźwości. Powyższej okoliczności nie zaprzeczył także sam oskarżony przyznając, iż w czasie zdarzenia znajdował się w stanie nietrzeźwości.
Ponadto z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż oskarżony, znajdując się w stanie nietrzeźwości, prowadził samochód markiM. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym. Został bowiem zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji w chwili, gdy chciał wyjechać ze(...)przyul. (...)wK.. Jednocześnie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż oskarżony dokonał ww. czynu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 kk, albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza w Krakowie z dnia 5 czerwca 2012 r. o sygn. akt II K 324/12/P został skazany za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone na okres 3 lat próby, a nadto karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 20 zł każda. Jednocześnie Sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku zaliczając na poczet tego środka okres zatrzymania prawa jazdy od 22 marca 2012 r. (k. 88).
Sąd zatem uznał, iż materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, iż oskarżony wypełnił znamiona czynu określonego wart. 178a § 4 kk.
Sąd uznał także, iż oskarżony wypełnił znamiona czynu określonego wart. 180a kk. Zgodnie bowiem z przywołanym przepisem odpowiedzialności karnej podlega osoba, która na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż wobecP. B. (1)z dniem 30 lipca 2012 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta Krakowa (k. 55) znak KM-08.5430.5.465.2012, na podstawie której cofnięto oskarżonemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B,C na okres do czasu wykonania badań lekarskich i psychologicznych stwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do prowadzenia pojazdów silnikowych. Oskarżony wbrew tej decyzji prowadził samochód markiM.po drodze publicznej tj.ulicą (...)wK..
W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż wszystkie znamiona typu czynu zabronionego określonego wart. 178a § 4 kkiart. 180a kkzostały spełnione, a nadto, iż w czasie popełnienia ww. czynu, oskarżony był poczytalny, a Sąd nie znalazł żadnych podstaw uzasadniających ewentualne wyłączenie jego winy.
Odnośnie do kary:
Uznając zatem, iż wina oskarżonegoP. B. (1)nie budzi żadnych wątpliwości, Sąd wymierzył mu za pierwszy czyn przy zastosowaniuart. 37a kkkarę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł, a za drugi czyn karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych określając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 zł. Biorąc za podstawę ww. jednostkowe kary grzywny Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł oraz zaliczając na poczet tej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. zatrzymania w dniu 23.06.2015 r.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd zważył przy tym, aby wymiar kary nie przekroczył zakreślonych granic ustawowych oraz stopnia winy oskarżonego.
Wymierzając oskarżonemu karę grzywny Sąd uznał, że powyższa kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego, jak i społecznej szkodliwości czynu. Warto podkreślić, iż przestępstwo zart. 178a § 4 kknacechowane jest znacznym stopniem społecznej szkodliwości z uwagi na rodzaj i charakter chronionego dobra, jakim jest nie tylko bezpieczeństwo w komunikacji, ale znacznie bardziej zdrowie i życie ludzkie, zwłaszcza przy uwzględnieniu rozmiarów mogącej wystąpić szkody.
Orzeczona kara jest z jednej strony karą stosunkowo dotkliwą dla oskarżonego i winna zmusić go do wyciągnięcia konsekwencji z popełnionego czynu i zapobiec popełnianiu przestępstw w przyszłości. Nieuchronność kary i jej wymiar powinny zmusić oskarżonego do skutecznego powstrzymania się od podobnych zachowań w przyszłości i dobitnie uświadomić, iż obrana przez niego droga nie jest właściwą. Z drugiej strony orzeczona kara winna również spełniać swoje cele prewencji ogólnej i skutecznie odstraszać wszelkie inne potencjalne osoby, które zamierzają wystąpić na drogę sprzeczną z prawem. Dlatego też reakcja wymiaru sprawiedliwości na takie zachowania winna również być zdecydowana i adekwatna.
Z uwagi na to, iż oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wiarygodne, szczegółowe wyjaśnienia wskazujące na okoliczności niniejszej sprawy, a nadto wyraził żal za swoje zachowanie, Sąd przy wymierzaniu kary zastosowałart. 37a kki zamiast kary pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu karę grzywny zwracając uwagę na możliwości finansowe i osobiste oskarżonego.
Wobec oskarżonego Sąd orzekł również obligatoryjny środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Zgodnie bowiem zart. 42 § 3 kkSąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego wart. 178a § 4 kk. Zachowanie oskarżonego ewidentnie wskazuje, iż zagraża on bezpieczeństwu ruchu w komunikacji. Zważyć przy tym należy, iż badanie przeprowadzone wobec oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało, iż znajdował on się w stanie nietrzeźwości ponad sześciokrotnie przewyższającym minimalny próg (0,25 mg/l). Oskarżony jest osobą dorosłą, a zatem należy przyjąć, iż posiada również zdolność do przewidzenia konsekwencji swojego postępowania. Osoba, która nie przestrzega reguł i zasad poruszania się w ruchu drogowym, winna zostać wykluczona z możliwości uczestniczenia w ruchu.
Bezmyślna i lekceważąca normy poprawnego zachowania postawa oskarżonego wykazała, iżP. B. (1)nie zasługuje na łagodniejsze potraktowanie. Jego postawa, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie, naruszające przepisy karnoprawne wskazują, iż orzeczenie środka karnego w niższym okresie byłoby niewystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Sąd uznał za słuszne i zasadne orzeczenie również wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczenie powyższego świadczenia pieniężnego jest obligatoryjne wobec sprawcy skazanego za przestępstwo zart. 178a § 4 kk, a finansowa dolegliwość zdaniem Sądu zmusi oskarżonego do zastanowienia się nad dotychczasowym postępowaniem i stylem życia.
Z uwagi na rodzaj orzeczonej kary, a także stan majątkowy i finansowy oskarżonego niepozwalający na uiszczenie przez niego pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku dla siebie, Sąd zwolnił go w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zasądzając jedynie częściowe wydatki w wysokości 70 zł i zwalniając od obowiązku pokrycia opłat od wymierzonej kary.