Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 141/16
Data wyroku: 2016-11-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Olszewski, Janusz Jaromin, do SA Małgorzata Jankowska
Słowa kluczowe: Wymiar Kary
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. aktII AKa 141/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 listopada 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Janusz Jaromin

Sędziowie:

SA Andrzej Olszewski (spr.)
SO del. do SA Małgorzata Jankowska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Jorella Atraszkiewicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sulęcinie del. do Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wlkp. Danuty Siudyły

po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. sprawy
J. Z. (1)
oskarżonego zart. 156 § 3 kk,art. 217 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp.
z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt II K 183/15

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
orzeczoną wobecJ. Z. (1), za czyn zart. 156 § 3 k.k., karę pozbawienia wolności podwyższa do lat 6 (sześciu),

2
za czyn zart. 217 § 1 k.k., w miejsce orzeczonej kary grzywny, wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

3
na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 k.k.orzeka wobecJ. Z. (1)karę łączną6 (sześciu) lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary łącznej zalicza okres tymczasowego aresztowaniaJ. Z. (1)od19 kwietnia do 4 listopada 2016 r.,

4
orzeczoną w pkt. III wyroku nawiązkę podwyższa do kwoty 2 000 (dwa tysiące) złotych;

II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze i wymierza mu 600 (sześćset) złotych opłaty za obie instancje.

    Małgorzata Jankowska  Janusz Jaromin  Andrzej Olszewski

Sygn. akt II AKa 141/16

UZASADNIENIE
J. Z. (1)został oskarżony o to, że:

I
w dniu 30 maja 2015r., wG., woj.(...), spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci długotrwałej choroby realnie zagrażającej życiuP. W. (1)poprzez uderzenie i kopanie pokrzywdzonego po całym ciele, szczególnie zintensyfikowane w okolicach głowy, w wyniku którego doznał obrażeń czaszkowo-mózgowych w postaci obustronnych krwiaków podtwardówkowych, wymagających pilnej ewakuacji, stłuczenia mózgu, obustronnych sińców obu oczodołów, sińca barku lewego oraz otarcia naskórka prawego podudzia, której następstwem była śmierć pokrzywdzonego w dniu 20 lipca 2015r.,

tj. o czyn zart. 156 §3 kk;

II
w bliżej nieustalonym dniu w okresie od kwietnia 2015r. do maja 2015r. wG., woj.(...), naruszył nietykalność cielesnąP. W. (1)przez kilkukrotne uderzanie pokrzywdzonego ręką, w wyniku których to ciosówP. W. (1)upadł na ziemię,

tj. o czyn zart. 217 §1 kk.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 14 czerwca 2016r., oskarżonegoJ. Z. (1)uznano za winnego popełnienia obu zarzucanych mu przestępstw i wymierzono kary:
- za czyn zpunktu I, na podstawieart. 156§3 k.k., 3 ( trzech) lat pozbawienia wolności,
- za czyn zpunktu II, na podstawieart. 217§1 k.k., grzywny 50 (pięćdziesiąt ) stawek dziennych po 10(dziesięć) złotych każda z nich.
Zaliczono oskarżonemu, na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, okres tymczasowego aresztowania od dnia 19 kwietnia 2016r. do dnia 14 czerwca 2016r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 47 §1 kkorzeczono od oskarżonegoJ. Z. (1)na rzecz(...)nawiązkę w kwocie 500zł.
Nadto, zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator i obrońca oskarżonego.
Dalej idącą jest apelacja obrońcy oskarżonego, który zarzucił:
„ - obrazę przepisów prawa procesowego -art 7 kpk,art 410 kpkorazart 5§2 kpkpoprzez sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania ocenę zgromadzonych w sprawie dowodów – w szczególności zeznań świadkaZ. Z. (1)oraz opinii biegłegoW. C., pominięcie tych fragmentów zeznań i opinii, które nie przystawały do ustalonego przez sąd I instancji stanu faktycznego, jak również rozstrzygnięcie powstałych wątpliwości dotyczących mechanizmu powstania obrażeńP. W. (1)na niekorzyść oskarżonego,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, żeJ. Z. (1)naruszał nietykalność cielesnąP. W. (1).”
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o „uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.”
Natomiast prokurator zarzucił wyrokowi:
„1) rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu za czyn zart. 217 § 1 kkwskutek niedostatecznego uwzględnienia znacznego stopnia winy (błahy powód bardzo intensywnej agresji, wobec osoby, która dała mu dom, powstrzymanie dalszej agresji przez świadka) i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu ocenianych przez pryzmat okoliczności i sposobu jego popełnienia (zadawanie licznych i silnych uderzeń ręką w okolice głowy, w wyniku których to ciosów pokrzywdzony upadł), charakteru naruszonego dobra, postawy oskarżonego przed, w trakcie i po popełnieniu przestępstw (brak modyfikacji zachowania, popełnienie kolejnego przestępstwa z użyciem przemocy w wyniku którego pokrzywdzony zmarł, zacieranie śladów przestępstwa, wpływanie na kluczowych świadków, grożenie im, nakłanianie do fałszywych zeznań), jego właściwości i warunków osobistych (zdemoralizowanie, pasożytniczy tryb życia), co w konsekwencji doprowadziło do nie nadania okolicznościom obciążającym odpowiedniego znaczenia przy kształtowaniu kary w zakresie jej celów zapobiegawczych i wychowawczych, jak również społecznego oddziaływania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa
2) rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu za czyn zart. 156 § 3 kkskutek niedostatecznego uwzględnienia znacznego stopnia winy (błahy powód bardzo intensywnej agresji, wobec osoby, która dała mu dom) i społecznej szkodliwości (godzenie w najwyższe dobro - życie) przypisanego oskarżonemu czynu ocenianych przez pryzmat okoliczności i sposobu jego popełnienia (zadawanie licznych i silnych uderzeń ręką i nogą w okolice głowy), charakteru naruszonego dobra, postawy oskarżonego przed, w trakcie i po popełnieniu przestępstw (brak modyfikacji zachowania, zacieranie śladów przestępstwa, wpływanie na kluczowych świadków, grożenie im, nakłanianie do fałszywych zeznań), jego właściwości i warunków osobistych (zdemoralizowanie, pasożytniczy tryb życia), co w konsekwencji doprowadziło do nie nadania okolicznościom obciążającym odpowiedniego znaczenia przy kształtowaniu kary w zakresie jej celów zapobiegawczych i wychowawczych, jak również społecznego oddziaływania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i jednocześnie nadania niewspółmiernie dużego znaczenia ustalonym okolicznościom łagodzącym w postaci postawy oskarżonego (wezwanie pogotowia), jego właściwości i warunków osobistych (dyskusyjny, ale nie zdemoralizowany tryb życia,) oraz uprzednia niekaralność, co w konsekwencji doprowadziło do oceny, iż orzeczona względem oskarżonego kara będzie wystarczająca dla osiągnięcia jej celów, a w szczególności zapobiegnie powrotowi sprawcy do przestępstwa, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy należycie oceniony wyklucza istnienie pozytywnej prognozy co do przyszłego zachowania się oskarżonego.
3) rażącą niewspółmierność środka karnego w postaci nawiązki na rzecz(...)wymierzonej oskarżonemu w kwocie 500zł. wskutek niedostatecznego uwzględnienia znacznego stopnia winy i społecznej szkodliwości (godzenie w najwyższe dobro -w wyniku agresji z błahego powoduP. W. (1)zmarł) przypisanego oskarżonemu czynu, jak również charakteru naruszonego dobra (życia człowieka, który dał mu dom), co w konsekwencji doprowadziło do nie nadania tym okolicznościom odpowiedniego znaczenia przy kształtowaniu wymiaru środka karnego w zakresie jej celów zapobiegawczych i wychowawczych, jak również społecznego oddziaływania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.”
Podnosząc takie zarzuty, prokurator wniósł o:
„ zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary:

•

na podstawieart. 156 § 3 kkkary 10 lat pozbawienia wolności

•

na podstawieart. 47 § 1 kkorzeczenie nawiązki na rzecz(...)w kwocie 10.000 zł. Oskarżony bowiem popełnił umyśle przestępstwo przeciwko życiu, którego skutkiem była śmierć.

na podstawieart. 217 § 1 kkkary 6 miesięcy pozbawienia wolności

na podstawieart. 85 i 86 kkkary łącznej w wymiarze 10 lat pozbawienia wolności.”

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

1
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie. Następnie szczegółowo ocenił każdy z dowodów mogących mieć wpływ na ustalenia faktyczne. Uczynił to zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. W sposób jasny i logiczny wykazał, iż duża część wyjaśnień oskarżonego różni się istotnie między sobą i są one niespójne. Równocześnie prawidłowo powiązał zeznaniaZ. Z. (1)i biegłegoW. C., i słusznie, na ich podstawie, dokonał właściwych ustaleń faktycznych. Skarżący wybiórczo traktuje materiał dowodowy, wybiera fragmenty wyjaśnień oskarżonego korzystne dla niego, jednak w żaden racjonalny sposób nie tłumaczy ich rozbieżności.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, sąd rozstrzygający w żaden sposób nie wykroczył poza ramyart. 7 k.p.k.. Tym samym, Sąd Odwoławczy w pełni akceptuje dokonaną ocenę dowodów, ustalenia faktyczne i ocenę prawną zachowań oskarżonego przedstawioną w pisemnym uzasadnieniu sądu pierwszej instancji, i do nich się odwołuje ( vide k. 278-286 akt ).

2
Częściowo zasadna okazała się apelacja prokuratora.

Stopień agresji oskarżonego wobecJ. Z. (1)był bardzo duży. Oskarżony pobił pokrzywdzonego z błahego powodu. Również tuż po zdarzeniu obojętny był mu los pobitego, a przede wszystkim podjął działanie mające na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. Sposób życia oskarżonego także nie zasługiwał na aprobatę. Dlatego rację ma oskarżyciel publiczny, że orzeczone kary jednostkowe, jak i kara łączna, jest rażąco łagodna. Zwłaszcza kara orzeczona za tzw. śmiertelne pobicie, w dolnych granicach ustawowego zagrożenia razi swoją łagodnością. Nie uwzględnia też w sposób odpowiedni prewencji ogólnej.
Dlatego, Sąd Apelacyjny częściowo uwzględniając apelację prokuratora, podwyższył obie kary jednostkowe, a także karę łączną. Ukształtowanie tej ostatniej kary na wysokości 6 lat pozbawienia wolności, a więc dwukrotnie większej niż uczynił to sąd rozstrzygający, lepiej uwzględnia w/w okoliczności, a także w odczuciu społecznym będzie karą bardziej sprawiedliwą. Natomiast pełne uwzględnienie postulatów prokuratora byłoby nadmiernym rygoryzmem.
Sąd Apelacyjny, co do zasady, uwzględnił również argumenty oskarżyciela przemawiające za podwyższeniem nawiązki. Jednak ustalając jej wysokość na poziomie 2000 zł, Sąd Odwoławczy uwzględnił także realne możliwości finansowe oskarżonego i jego sytuację materialną.
Orzeczenie o wydatkach za postępowanie odwoławcze znajduje swoje uzasadnienie wart. 635w zw. zart. 626 § 1 k.p.k., a o opłacie za obie instancje orzeczono na podstawieart. 10 ust. 1w zw. zart. 2 ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( tekst jedn. Dz. U. z 1983r., nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami ).

    Małgorzata Jankowska  Janusz Jaromin  Andrzej Olszewski