Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 1230/15
Data wyroku: 2016-03-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Maciejewska-Papież, Małgorzata Susmaga, Alina Siatecka

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 marca 2016r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Dorota Maciejewska-Papież (spr.)
Sędziowie: SSO Małgorzata Susmaga
SSO Alina Siatecka
Protokolant: asystent sędziego Przemysław Stelmaszyk
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Agnieszki Hildebrandt
po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016r.
sprawyT. S.
skazanego za przestępstwa zart. 288 § 1 kki inne
na skutek apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu

z dnia 15 września 2015r., sygn. akt. VI K 616/15

1
Uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart.572 kpkumarza postępowanie.

2
Kosztami postępowania w całości obciąża Skarb Państwa.

Alina Siatecka Dorota Maciejewska-Papież Małgorzata Susmaga

UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt VI K 616/15, orzekano w sprawieT. S., skazanego:
I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 20.05.2008 r., sygn. akt VII K 261/08 za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkdokonany 19.10.2005 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby, karę grzywny (art. 33 § 2 kk) w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda wraz z obowiązkiem naprawienia szkody;
II. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 29.06.2009 r., sygn. akt XIV K 298/09 za czyn zart. 288 § 1 kkdokonany 08.02.2009 r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, karę grzywny (art. 71 § 1 kk) w wysokości 30 stawek dziennych po 20 zł każda (z zaliczeniem na jej poczet dnia zatrzymania), wraz z obowiązkiem naprawienia szkody;
III. wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 29.09.2009 r., sygn. akt VI K 1260/09 za czyn zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkdokonany 26.05.2009 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 569 § 1 kpkw zw. zart. 85 kkiart. 86 § 1 kkpołączono orzeczone wobecT. S.wyrokami w sprawach o sygn. XIV K 298/09 i VI K 1260/09 kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczonoT. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygn. XIV K 298/09, tj. 08.02.2009 r. i w sprawie o sygn. VI K 1260/09, tj. od 26.05.2009 r. do 26.06.2009 r.
W pozostałym zakresie uznano, iż w/w wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu, zaś na podstawieart. 572 kpkumorzono postępowanie w zakresie wyroku o sygn. VII K 261/08.
Z kolei na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono skazanego od ponoszenia kosztów postępowania.
Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez skazanegoT. S.we wniesionej przez niego apelacji własnej.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja skazanego okazała się konieczna, albowiem pozwoliła na kontrolę zaskarżonego orzeczenia.
Sąd I instancji nie przeprowadził należycie postępowania w przedmiotowej sprawie, które cechowało się rażącymi uchybieniami, mającymi istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Na akceptację zasługiwało jedynie uznanie przez Sąd Rejonowy, iż na gruncie niniejszej sprawy połączeniu nie podlegał objęciu wyrokiem łącznym wyrok Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VII K 261/08.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż Sąd Rejonowy w sposób całkowicie błędny przyjął, iż nie zarządzono wykonania kary dwóch lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 29.06.2009 r. sygn. akt XIV K 298/09. Analiza akt powyższej sprawy jednoznacznie wskazuje, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie XII Wydział Wykonywania Orzeczeń z dnia 14 grudnia 2012r. (k. 165 akt XIV K 298/09) zarządzono wobec skazanegoT. S.wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wspomnianym wyżej wyrokiem.
Jednocześnie należy zauważyć – kierując się założeniem Sądu Rejonowego o nie zarządzeniu wykonania wspomnianej wyżej kary pozbawienia wolności – że w tej sytuacji kara taka nie mogłaby zostać objęta karą łączną o bezwzględnym charakterze (wraz z karą bezwzględną 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, sygn. akt VI K 1260/09). Naruszenie przepisuart. 4 § 1 k.k., na które zwrócił również uwagę skazany w swej apelacji, odnosiłoby się bowiem do niezastosowaniaart. 89 § 1 k.k.w stanie prawnym obowiązującym do dnia wejścia w życie przepisuart. 89 § 1a k.k.
Mianowicie, jak stwierdzono w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2014 r., II KK 284/14, OSNKW 2015/3/27, KZS 2015/1/22, Biul.SN 2015/3/19-20, Biul.PK 2014/11/20-24, do dnia wejścia w życie przepisuart. 89 § 1a k.k.(został dodany ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. - Dz. U. Nr 206, poz. 1589), norma prawna zawarta wart. 89 § 1 k.k.była odczytywana jako norma zakazująca orzekania kary bezwzględnej pozbawienia wolności jako kary łącznej w sytuacji, gdy obok kary jednostkowej pozbawienia wolności bezwzględnej istniała także podlegająca łączeniu kara pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2001 r., I KZP 2/01, OSNKW 2001, z. 5-6, poz. 41; a także szereg innych orzeczeń Sądu Najwyższego). Dopiero w odniesieniu do przestępstw popełnionych począwszy od dnia 8 czerwca 2010 r. (a takimi nie były czyny zabronione, za które został skazanyT. S.) przepisyart. 85 k.k.w zw. zart. 89 § 1 k.k.w zw. zart. 89 § 1a k.k.- z uwagi na materialnoprawny ich charakter i w konsekwencji konieczność stosowaniaart. 4 § 1 k.k.- stanowią podstawę do orzeczenia w takiej sytuacji łącznej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r., I KZP 13/13, OSNKW 2013, z. 12, poz. 100, wyroki SN: z dnia 12 października 2011 r., V KK 275/11, LEX nr 1044078, z dnia 8 listopada 2011 r., IV KK 171/11, LEX nr 1044052, z dnia 8 lutego 2012 r., IV KK 238/11, LEX nr 1163357).
Jednocześnie należy zauważyć, iż dalsze rozważania w powyższym względzie stają się bezprzedmiotowe wobec treści postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie XII Wydział Wykonywania Orzeczeń z dnia 9 listopada 2013 r. (k. 206 akt XIVK 298/09).
Przede wszystkim wspomnianym postanowieniem stwierdzono, że czyn za któryT. S.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 29.06.2009 r. sygn. akt XIV K 298/09 stanowi wykroczenie zart. 124 § 1 kodeksu wykroczeńw brzmieniu obowiązującym od dnia 9 listopada 2013 r., wobec czego zmieniono orzeczoną wobecT. S.tymże wyrokiem (i zarządzoną do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt XII Ko 3684/12) karę pozbawienia wolności w ten sposób, że na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw orzeczono w jej miejsce karę 30 dni aresztu. Z kolei na podstawieart. 15 § 1 kkww zw. zart. 1 § 1 kkwiart. 45 § 3kw postępowanie wykonawcze wobecT. S.umorzono (tj. z uwagi na przedawnienie jej wykonania).
Treść powyżej przytoczonego postanowienia z dnia 9 listopada 2013 r. pozostała jednak poza polem zainteresowania Sądu Rejonowego, co skutkowało rażącym uchybieniem w postaci połączenia kar orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 29.06.2009 r. sygn. akt XIV K 298/09 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 29.09.2009 r., sygn. akt VI K 1260/09, które w istocie nie mogły podlegać połączeniu.
Mając na uwadze powyższe zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać.
Wobec uznania, iż nie zachodzą warunki do objęcia wyrokiem łącznym wskazanych na początku orzeczeń zapadłych wobecT. S.(i to w jakiejkolwiek konfiguracji), kierując się dyspozycją zart. 572 kpk, Sąd Okręgowy zmuszony był uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie i umorzyć postępowanie.
Dostrzegając te wskazane powyżej zastrzeżenia, które miały istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, należy uznać, że już samo ich rozpoznanie wystarczyło do wydania orzeczenia przez sąd odwoławczy, nie ma zatem potrzeby szczegółowej analizy pozostałych podnoszonych przez skarżącego kwestii (a dotyczących niewspółmierności orzeczonej represji), albowiem w świetle przedstawionych rozważań byłoby to bezcelowe.
O kosztach postępowania Sąd Odwoławczy orzekł na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k, obciążając nimi w całości Skarb Państwa.
Alina Siatecka  Dorota Maciejewska-Papież Małgorzata Susmaga