Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 390/16
Data wyroku: 2016-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zbigniew Gwizdak, Anna Petri, Ewelina Kocurek-Grabowska
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 401^1^ kpc

Sygn. akt III AUa 390/16

POSTANOWIENIE
Dnia 28 kwietnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący :

SSA Zbigniew Gwizdak

Sędziowie :

SSA Ewelina Kocurek-Grabowska

SSO del. Anna Petri

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
sprawyB. M.iD. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
przy udziale zainteresowanychH. K.(K.),R. L.(L.),J. Ł.(Ł.)
o podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne
na skutek skargiB. M.iD. M.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 1 lipca 2015r., sygn. akt III AUa 1537/14
postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA Z.Gwizdak /-/SSO del. A.Petri

Sędzia    Przewodniczący   Sędzia
Sygn. akt III AUa 390/16

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 4 lutego 2016r. skarżącyB. M.iD. M.wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 1 lipca 2015r., sygn. akt III AUa 1537/14.
Jako podstawę wznowienia skarżący wskazaliart. 4011k.p.c., powołując sięw tym zakresie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 października 2015r., sygn. S K 9/14.
Organ rentowy wniósł o odrzucenie powyższej skargi o wznowienie postępowania, ewentualnie o jej oddalenie.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie, podlega odrzuceniu.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 października 2015r.,sygn. S K 9/14, OTK-A 2015/9/153 (Dz.U.2015/1808), orzekł o niezgodnościzart. 92 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej§ 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998r.orazart. 64 ust. 1 i 3w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. nr 161 poz. 1106 z 1999r.,nr 49 poz. 488 i nr 75 poz. 847 z 2001r., nr 95 poz. 1043 i nr 138, poz. 1558 z 2004r., nr 14 poz. 124, nr 183 poz. 1888 i nr 24, poz. 2434 z 2010r., nr 31 poz. 167 i nr 127 poz. 860 oraz z 2014r. poz. 1967) w zakresie, w jakim dotyczy pracowników zatrudnionych za granicą u polskich pracodawców, uzyskujących przychodyw rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych niższe,niż przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, o którym mowa wart. 19ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2015r. poz. 121, 1037, 1240, 1269 i 1506).
Jednocześnie Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis uznanyza niezgodny zKonstytucją, w zakresie wyżej wskazanym, traci moc obowiązującąz upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego został ogłoszony w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 5 listopada 2015r.
Sąd Apelacyjny ma na względzie, że utrata mocy obowiązującej przepisuz powodu jego niezgodności zKonstytucjąoznacza, że przepis ten nie może być stosowany poczynając od daty jego uchwalenia. Wyrok Trybunału ma skutki retroaktywne, jednak skuteczność ex tunc wyroku Trybunału Konstytucyjnego zostaje wyłączona w przypadku odroczenia utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu. Zgodnie zart. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia2 kwietnia 1997r.(Dz. U. z 1997r., Nr 78, poz. 483, dalej jakoKonstytucja), orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującejaktu normatywnego.
W takim wypadku wyłączona zostaje możliwość wznowienia postępowaniana podstawieart. 4011k.p.c.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie bowiem przyjmuje się,że w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niekonstytucyjności przepisu prawa, ale odroczył na podstawieart. 190 ust. 3 Konstytucjiutratę jego mocy, wznowienie postępowania może nastąpić dopiero po upływie czasu, do którego przepis ten jeszcze obowiązuje (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2003r., sygn. III CZP 45/03, OSNC 2004, Nr 9, poz. 136; z dnia 24 stycznia 2004r., sygn.III CZP 112/03, OSNC 2005, Nr 4, poz. 61 i z dnia 23 czerwca 2005r., sygn.III CZP 35/05, OSNC 2006, Nr 5, poz. 81; wyrok Sądu Najwyższego z dnia20 kwietnia 2006r., sygn. IV CSK 28/06, OSNC 2007, Nr 2, poz. 31; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008r., sygn. I CZ 29/08, LEX nr 465888; wyrok z dnia 20 kwietnia 2011r., sygn. I CSK 410/10, OSNC 2012/1/14,LEX nr 863413, Biul. SN 2011/7/12-13, M.Prawn. 2012/7/367-370; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2014r., sygn. V CZ 32/14, LEX nr 1480195;wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2014r., sygn. IV CSK 738/13,LEX nr 1540641). Takie samo stanowisko reprezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2014r., sygn. II FSK 2662/14, LEX nr 1637041).
Powyższa lina orzecznicza Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie samego Trybunału Konstytucyjnego.
Stanowisko w tym zakresie najpełniej wyrażono w wyroku z dnia 17 grudnia 2008r., sygn. P 16/08 (OTK-A Zb.Urz. 2008, nr 10, poz. 181), według którego odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej przepisów uznanychza niekonstytucyjne oznacza, że do dnia wskazanego w sentencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego przepisy te obowiązują, jeżeli wcześniej nie zostaną uchylone przez ustawodawcę. Ich obowiązywanie jest równoznaczne z koniecznością ich przestrzegania i stosowania przez wszystkich adresatów, zgodnie bowiem zart. 190 ust. 1 Konstytucji, także to rozstrzygnięcie zamieszczone w tekście orzeczenia Trybunału jest nie tylko ostateczne, ale ma moc powszechnie obowiązującą(tak też TK w wyrokach z: 4 marca 2014r., sygn. K 13/11, OTK ZU nr 3/A/2014,poz. 28 i 29 lipca 2014r., sygn. P 49/13, OTK ZU nr 7/A/2014, poz. 79oraz postanowieniach z dnia 15 października 2014r., sygn. SK 60/13, OTK-A 2014/9/107 i 15 lipca 2015r., sygn. P 66/14, OTK-A 2015/7/108).
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie stanowiący podstawę wyrokowania przepis traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od daty ogłoszenia wyroku Trybunału, tj. 5 listopada 2016r., brak jest podstaw do wznowienia postępowaniana podstawieart. 4011k.p.c.przed upływem powyższego terminu.
Z tych przyczyn, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 410 § 1 k.p.c.odrzucił skargę o wznowienie postępowania, jako nieopartą na ustawowej podstawie.
/-/SSA E.Kocurek-Grabowska /-/SSA Z.Gwizdak /-/SSO del. A.Petri

Sędzia    Przewodniczący   Sędzia
JR