Sąd Rejonowy w Miastku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 99/15
Data wyroku: 2016-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn akt IIK 99/15

UZASADNIENIE
W dniu 27 lutego 2015 roku posterunkowaE. B.i st. sierżantI. K.patrolowaliul. (...)iul. (...)wK.ponieważ miał się tam poruszać kierujący motocyklem bez tablic rejestracyjnych. Po godz.16.00 będąc naul. (...)zauważyli jadącego motorowerem od strony osiedla mieszkaniowego wK.po drodze gruntowej na której odbywa się ruch lądowy mężczyznę. Mężczyzna zatrzymał się około 5 metrów od radiowozu a kiedy policjanci wjechali w drogę, kierując się w jego stronę wówczas ruszył do przodu i zatrzymał się następnie przy radiowozie. Mężczyzną tym okazał sięL. K., który nie posiadał przy sobie dokumentów kierowanego przez siebie motoroweru o0raz dowodu osobistego. Funkcjonariusze poddali kierującego badaniu na zawartość alkoholu urządzeniem typu Alkotest. Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu uL. K.wynosiło o godz. 16.05 – 0,67 mg/l a o godz. 16.21 – 0,64 mg/l . Ponieważ zachodziła konieczność zabezpieczenia motocykla,L. K.udał się do mieszkającego nieopodalS. P.aby ten przechował u siebie jego motorower . Policjanci za pokwitowaniem wydaliS. P.motorower.
Powyższy stan fatyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków :E. B.(k. 13-14, 60)I. K.(k. 15-16, 60-61),S. P.(k.70-71 )A. B.(k. 70 ), oraz pozostałych dokumentów ujawnionych na rozprawie (k. 103)
Oskarżony w toku postępowania nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że tego dnia nie prowadził swojego motoroweru, który podczas interwencji stał. Wyjaśnił również, że miejsce gdzie został zatrzymany do kontroli nie jest droga publiczną a dziką ścieżka.
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu przestępstwa jak i jego wina nie budzą wątpliwości.
Bezspornym jest fakt, że u oskarżonego stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiło o godz. 16.05 – 0,67 mg/l a o godz. 16.21 – 0,64 mg/l .
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego nie przyznającego się do winy nie zasługują na wiarę. Należy zauważyć, że oskarżony nie kwestionował faktu, że w chwili interwencji był pod wpływem alkoholu a jedynie fakt, że prowadził motorower oraz to, że został zatrzymany drodze publicznej. W ocenie Sądu takie tłumaczenie stanowi przyjętą przez oskarżonego linię obrony i nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
W szczególności wyjaśnieniom oskarżonego przeczą zeznania świadkówE. B.iI. K.– funkcjonariuszy policji przeprowadzających interwencję.
Świadkowie ci w sposób precyzyjny opisali, że oskarżony w okresie poprzedzającym interwencję jechał motorowerem po drodze polnej będącej skrótem pomiędzy osiedlami mieszkaniowymi wK., a co więcej sam podjechał w kierunku ich radiowozu. Funkcjonariusze konsekwentnie opisywali jakie czynności podejmowali wobec oskarżonego oraz jak zachowywał się oskarżony w trakcie tych czynności, przy czym relacjonowali to, co sami zaobserwowali. Zeznania świadków przeczą zatem relacji oskarżonego, że nie jechał motorowerem.
Jeżeli chodzi o zeznaniaS. P.iA. B.to zauważyć należy, że mężczyźni ci nie byli bezpośrednimi świadkami zdarzenia i nie widzieli momentu poprzedzającego interwencję policji jak również momentu prowadzenia przez oskarżonego motoroweru – jednakże ich zeznania należało uznać za wiarygodne. Wskazać przy tym należy, obaj podobnie jak funkcjonariusze policji wskazywali, że droga na której został zatrzymany oskarżony jest droga polną – gruntową z której korzystają od około 30 lat mieszkańcyK., odbywa się na niej często ruch pieszych i jednośladów oraz sporadycznie ruch samochodowy.
Sąd z ostrożnością podszedł do zeznańR. P.jako że świadek ten kształtował swą relację w sposób jak najkorzystniejszy dla oskarżonego z uwagi na stopień zażyłości pomiędzy nimi. Jednakże i ten świadek nie obserwował całego zdarzenia a jedynie jego fragment. W ocenie Sądu na sposób postrzegania wydarzeń przez świadka niewątpliwie miał wpływ spożyty przez niego alkohol oraz problemy ze wzrokiem ( a zdarzenie oberwał ze znacznej odległości oraz ukryty za drzewami). W ocenie Sądu zeznania świadka nie zasługiwały na wiarę bowiem pozostają one w sprzeczności z ze zeznaniamiE. B.iI. K..
Dokonując oceny zachowania oskarżonego Sąd uznał, że wyczerpywało ono znamiona czynu zart. 178a § 1 k.k.W dalszym ciągu pozostaje aktualny pogląd wyrażony chociażby w wyrku SN w sprawie IVKK 1296/61, że przewidziane wart. 178a§1 kkkryterium „ruchu lądowego” należy wiązać nie tyle z formalnym statusem konkretnej drogi, czy też określonego miejsca, lecz z faktyczną dostępnością i rzeczywistym wykorzystywaniem dla ruchu pojazdów i innych uczestników. Zatem miejscem popełnienia tego przestępstwa może być nie tylko droga publiczna ale każde miejsce ogólnie dostępne w którym odbywa się faktyczny ruch pojazdów i innych uczestników (wyrok SN w sprawie IVKK 201/15) . Droga po której poruszał się nietrzeźwy oskarżony swoim motorowerem nie była co prawda droga publiczną jednakże jak wynika z zeznań wskazanych wyżej świadków odbywa się na niej ruch pieszych oraz pojazdów jednośladowych i korzystają z niej codziennie w sposób swobodny mieszkańcyK..
Sąd przystępując do wymiaru kary oskarżonemu miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno świadczących na korzyści jak i obciążających oskarżonego, a także dyrektywy kary przewidziane wart. 53 kk.
Dlatego też z mocyart. 178a§1 kkprzy zastosowywaniaart. 4 §1 kkwymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. W ocenie Sądu orzeczona kara jest współmierna do stopnia społecznej szkodliwości czynów jak i do stopnia zawinienia oskarżonego. Oskarżony jest osobą doświadczoną, w pełni poczytalną miał zatem obiektywną możliwość zachowania się zgodnego z prawem. Oskarżony w przeszłości był karany na kary nieizolacyjne jednakże nie za przestępstwo podobne. Na korzyść oskarżonego przemiał natomiast fakt, że oskarżony pokonał motorowerem jedynie krótki odcinek w ruchu lądowym.
Jednocześnie w oparciu o treśćart. 42 §2 kkprzy zast.Art. 4 §1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat .
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze( tekst jedn. Dz.U.2002, Nr 123, poz. 1058 z późn. zm.) w zw. z§ 14 ust. 2 pkt 7 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(tekst jedn. Dz.U. 2002, Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wS.- adw.A. P.kwotę 752,76 złote
Na podstawieart. 624§1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych mając na uwadze jego sytuacje rodzinna i materialną.