Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 94/10
Data wyroku: 2016-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Katarzyna Balcerczyk

Sygn. akt I Ns 94/10

POSTANOWIENIE
Dnia 27 września 2016 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Katarzyna Balcerczyk
Protokolant: st. sekr. sąd. Łukasz Składowski
po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z wniosku Skarbu Państwa- NadleśnictwaG.
z udziałemA. S. (1),A. C.,B. M.,D. B.,E. W.,H. W. (1),I. W. (1),J. K.,J. W. (1),J. T.,M. B.,M. W. (1),M. W. (2),T. B.,U. A.,Z. W.
o zasiedzenie
postanawia:

1
stwierdzić, że Skarb Państwa- Lasy Państwowe- NadleśnictwoG.nabył z mocy prawa przez zasiedzenie własność następujących nieruchomości:

a
położonej wI., gminaP., o powierzchni 1,7355 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów z dniem 23 czerwca 2011 roku;

b
położonej wI., gminaP., o powierzchni 1,7943 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów z dniem 4 grudnia 2014 roku ;

c
położonej wI., gminaP., o powierzchni 1,0680 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów z dniem 22 grudnia 2012 roku;

d
położonej wI., gminaP., o powierzchni 4,8319 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów z dniem 10 sierpnia 2009 roku;

e
położonej wI., gminaP., o powierzchni 0,9608 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów z dniem 10 sierpnia 2009 roku;

2
oddalić wniosek Skarbu Państwa- Lasów Państwowych NadleśnictwaG.o zasiedzenie:

a
działki położonej wI., gminaP., o powierzchni 1,6784 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów;

b
działki położonej wI., gminaP., o powierzchni 2,3235 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów;

3
oddalić wniosek o zasiedzenie:

a
działki położonej wI., gminaP., o powierzchni 1,6784 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów na rzeczI. W. (2),S. W.iT. W.;

b
działki położonej wI., gminaP., o powierzchni 2,3235 ha, stanowiącej działkę onumerze ewidencyjnym (...), dla której Sąd Rejonowy w Zgierzu nie prowadzi księgi wieczystej ani zbioru dokumentów na rzeczI. W. (2),S. W.iT. W.;

4
nie obciążać uczestników nie uiszczonymi kosztami sądowymi;

5
ustalić, iż każdy z uczestników w pozostałym zakresie ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.

Sygn. akt I Ns 94/10

UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 6 stycznia 2010 r. Skarb Państwa – Lasy Państwowe NadleśnictwoG.wZ.wystąpiło o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości położonychw obrębieI., gminaP.oznaczonych w ewidencji gruntów numerami:

a
(...)o pow. 1,7355 ha z dniem 23 czerwca 2001 r.;

b
(...)o pow. 1,7943 ha z dniem 13 lutego 2004 r.;

c
(...)o pow. 1,0680 ha z dniem 10 lutego 2002 r.;

d
(...)o pow. 4,8319 ha z dniem 26 września 1999 r.;

e
(...)o pow. 1,6784 ha z dniem 26 września 1999 r.;

f
(...)o pow. 0,9608 ha z dniem 26 września 1999 r.;

g
(...)o pow. 2,3235 ha z dniem 26 września 1999 r.

(wniosek – k. 2-3)
Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. Sąd wezwał do udziału w sprawiew charakterze uczestników:Z. W.,E. W.,A. C.,J. W. (1),M. B.,B. M.orazI. W. (1).
(postanowienie – k. 98, k. 99)
Na terminie rozprawy 29 września 2011 r. pełnomocnik uczestniczkiB. M.wniósł o oddalenie wniosku w zakresiedziałki numer (...).
(protokół rozprawy – k. 98)
Pismem z dnia 20 października 2011 r. wnioskodawca cofnął wniosek o zasiedzeniew zakresiedziałki (...)o pow. 2,3235 ha położonej w miejscowościI.. Wnioskodawca wskazał, że wnosi o zasiedzenie pozostałych działek w dobrej wierze.
(pismo – k. 102-102v)
UczestniczkaB. M.nie wyraziła zgody na cofnięcie wniosku. Wniosłao stwierdzenie zasiedzeniadziałki numer (...)na rzeczI. W. (2),S. W.,T. W.z dniem 1 stycznia 1985 r.
(pismo – k. 109, k. 102-102v)
Postanowieniem z dnia 15 maja 2012 r. Sąd wezwał do udziału w sprawiew charakterze uczestnikówI. W. (1)iJ. W. (1).
(postanowienie – k. 111)
Pismem z dnia 31 sierpnia 2012 roku pełnomocnik uczestników oświadczył, że nie sprzeciwia się cofnięciu wniosku o zasiedzeniedziałki nr (...)i przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania w tym zakresie.
(pismo k. 155)
Na terminie rozprawy w dniu 4 września 2012 roku pełnomocnik wnioskodawcy poparł wniosek o zasiedzenie także wobecdziałki nr (...). Postanowieniem z tego samego dnia Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestnikaJ. K..
(protokół k. 161, postanowienie – k. 162v)
Postanowieniami z dnia 4 września 2012 r. i 12 marca 2013 r. Sąd dokonał ogłoszenia o toczącym się postępowaniu na stronie(...)
(postanowienie – k. 162v-163, k. 191v-192)
UczestnicyE. W.,J. W. (1),M. B.,I. W. (1),J. K.wniosły o stwierdzenie zasiedzenia całejdziałki numer (...)wraz z częścią zalesioną.
(pismo – k. 232)
Na terminie rozprawy 9 grudnia 2014 r. wnioskodawca poparł wnioseko zasiedzeniedziałki (...)z dniem 23 czerwca 2011 r.,działki (...)z dniem 13 lutego 2014 r.,działki (...)z dniem 10 lutego 2012 r.,działki (...)z dniem 26 września 2009 r.,działki (...)z dniem 26 września 2009 r.,działki (...)z dniem 26 września 2009 r.,działki (...)z dniem 26 września 2009 r.
(protokół rozprawy – k. 323)
Pismem z dnia 4 lutego 2015 r. pełnomocnik uczestników wniósł o stwierdzenie zasiedzeniadziałki numer (...).
(pismo – k. 350)
Na terminie rozprawy 31 marca 2015 r. pełnomocnik uczestników wniósło stwierdzenie zasiedzeniadziałek (...)z dniem 1 stycznia 1985 r.
(protokół – k. 360)
Pismem z dnia 8 maja 2015 r. wnioskodawca wniósł o stwierdzenie zasiedzeniadziałki numer (...)z wyłączeniem siedliska o pow. 0,0778 ha.
(pismo – k. 369)
Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. Sąd wezwał do udziału w sprawiew charakterze uczestników:M. W. (1),M. W. (2),I. W. (1),U. A.,D. B..
(postanowienie – k. 370)
Na terminie rozprawy 23 lipca 2015 r. uczestnicyM. W. (1),M. W. (2),I. W. (1),D. B.,Z. W.,A. C.,J. W. (1),B. M.,J. T.wnieślio stwierdzenie zasiedzeniadziałki numer (...)na rzeczI. W. (2),S. W.,T. W.z dniem 1 stycznia 1985 r, ewentualnie o zasiedzenie przez w/w w udziałach po 1/3 udziałów przysługujących w tychże działkach następcomW. W. (1)iW. Ł.. UczestniczkaA. S. (1)wniosła o oddalenie obu wniosków.
(protokół rozprawy – k. 396v)
Na terminie rozprawy 8 grudnia 2015 r. pełnomocnik uczestników wniósło zasiedzeniedziałek nr (...)w udziałach po 1/3 przezI. W. (2),S. W.,T. W..
(protokół rozprawy – k. 426)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Aktem notarialnym z dnia 7 marca 1917 r. N Rej(...)K. W.nabyła połowę osady włościańskiej położonej we wsiI.zapisaną w tabeli likwidacyjnej pod numerem 29, a według projektu – 31, która to połowa osady obejmowała przestrzeń 7 mórg, zabudowania i serwituty.
(kopia aktu notarialnego – k. 299)
Cała osada włościańska o pow. 14 morgów to obecniedziałki (...)bez urządzonej księgi wieczystej (dawna numeracja(...)) oraz sąsiadujące z nimidziałki (...),dla których prowadzona jestksięga wieczysta (...). Na nieruchomość o pow. 7 morgów opisaną w akcie notarialnym N Rej(...)składają siędziałki numer (...).
(pisemna opinia biegłego z zakresu geodezji i kartografii – k. 314-317, pismo ze Starostwa - k. 338)
Na początku XX wieku na przedmiotowej nieruchomości został wybudowany budynek mieszkalny.
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 99 wyjaśnień informacyjnych)
Na nieruchomości mieszkałaK. W.wraz z dziećmi.
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 99 wyjaśnień informacyjnych)
K. W.zmarła 8 sierpnia 1936 r. pozostawiając po sobie pięcioro dzieci:W. W. (2),W. Ł.,H. W. (2),J. W. (2)iM. W. (3).
(bezsporne)
Aktem notarialnym z dnia 9 września 1936 r. rep. nr(...)M. W. (3)sprzedał przysługujące mu udziały po matceK. W.w nieruchomości położonej wI.bratuJ. W. (2)i jego żonieA. W.w udziałach po ½.
(bezsporne, nadto kopia aktu notarialnego – k. 48-48v, poświadczona za zgodność kopia aktu – k. 66-66v)
W 1936 r. na nieruchomości zamieszkałaA. W.– żonaJ. W. (2). Mieszkali tam również ich trzej synowie:I.,T.iS..
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 99, 147 wyjaśnień informacyjnych)
A. W.uprawiała na działce żyto i ziemniaki.
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 99 wyjaśnień informacyjnych)
Po śmierciA. W.T. W.i jego żona mieszkali na działce sami.
(zeznania świadkaJ. K.– k. 451)
T. W.mieszkał na działce aż do śmierci w 2006 r. Na okołosiedliskowej części przedmiotowej nieruchomości hodował warzywa.
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 147 wyjaśnień informacyjnych, zeznania świadkaJ. J.– k. 161v)
Ewidencja gruntów dla obrębuI.została założona w 1966 r.W pierwszym rejestrze do działek wówczas oznaczonych numerami(...)ujawnieni byli spadkobiercyJ. W. (3)a jako użytkownikA. W.. W 1975 r.na podstawie zawiadomienia z dnia 26 lutego 1975 r. do powyższych działek ujawniono Lasy Państwowe NadleśnictwoG..
(bezsporne, nadto pismo Starostwa Powiatowego wZ.– k. 338, wypis z rejestru gruntów – k. 113)
Decyzją z dnia 10 lutego 1969 roku Prezydium Powiatowej Rady Narodowejdziałka nr (...)została zalesiona.
(kserokopia decyzji k. 49)
W 1977 r.działka nr (...)została zalesiona. Sadzonki były z nadleśnictwa. Koszty sadzonek nie były do zwrotu. Pielęgnacja lasu następowała albo na koszt właściciela albo Skarbu Państwa. Nasadzenia częściowo robili mieszkańcy w czynie społecznym. Cała działka, poza siedliskiem, została zalesiona. Nadziałce numer (...)pozostało siedlisko, tj. budynek z częścią gospodarczą. Na pozostałym obszarze był las. Pracownicy nadleśnictwa zajmowali się jego pielęgnacją, tj. wykonywane były przerzedzenia, wycinano chwasty i drzewa niepożądane. Ponadto wykonywano zabezpieczenia przeciwpożarowe. Do 1990 roku Nadleśnictwo nie pozyskiwało z tego lasu drewna.A. A.był na przedmiotowym terenie nadleśniczym do roku 1990, kiedy to zastąpił go na tej funkcjiA. S. (2).
(zeznania świadkaA. A.– k. 146-147, zeznania świadkaJ. J.– k. 161v-162, przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 147 wyjaśnień informacyjnych, zeznania świadkaJ. J.– k. 162, zeznania świadkaZ. Z.– k. 218)
Pracownicy nadleśnictwa wycinali z działki drzewa i składowali na nieruchomości wycięte drzewo.T. W.nie protestował. Było to po 1990 roku.
(zeznania świadkaA. S. (2)– k. 162, zeznania świadkaZ. Z.–k. 218)
T. W.interesował się tym, co robili pracownicy nadleśnictwana działce. Do śmierci ścinał drewno z lasu, aby opalić sobie mieszkanie. Gdy pytano go czy może wycinać drewno z lasu mówił, że przecież to jego las. Wycinał drewno zarówno zdziałki nr (...)jak i(...)
(zeznania świadkaA. S. (2)– k. 162, przesłuchanieB. M.k. 397 v i k. 451)
RodzinaW.również dokonywała czynności pielęgnacyjnych w lesie, zarówno nadziałce (...)jak i(...), takich jak usuwanie chwastów, czyszczenie sosen, usuwanie suchych gałęzi. Brali także drewno na opał z tychże lasów.
(przesłuchanie uczestniczkiB. M.– k. 397v w zw. z k. 147 wyjaśnień informacyjnych, zeznania świadkaW. E.- k. 217, przesłuchanie uczestniczkiI. W. (1)k. 397 i k. 451, przesłuchanieJ. K.k. 451)
T. W.do swojej śmierci zajmował się siedliskiem oraz dokonywał czynności pielęgnacyjnych lasu. Pozostali braciaJ. W. (2)odwiedzali brata. Remonty robił samT. W., z tym, że czasami korzystał z pomocy braci. Oni nie chcieli aby rozliczał się z nimi z tej działki.T. W.płacił podatki oddziałki (...). On nigdy nie wydzierżawiał ani nie wynajmował domu nikomu. Po śmierciA. W.zrobił ogrodzenie z desek. Naprawiał dom. On do śmierci nie chciał uregulować kwestii korzystania przez niego z tejże działki. Wszystkie decyzje dotyczące tej działki podejmował sam. Inni spadkobiercyK. W.nie rościli sobie pretensji do tejże działki.
(zeznania świadkaW. E.- k. 217, zeznania świadkaZ. Z.k. 218-219, przesłuchanieJ. T.k. 397, przesłuchanieA. S. (1)k. 397 v)
Za właścicieladziałki nr (...)w rodzinie uważanoT. W..
(przesłuchanieI. W. (1)k. 397, przesłuchanieJ. T.k. 397, przesł8uchanieA. S. (1)k. 397 v)
Nadleśnictwo sprawuje również nadzór nad lasami prywatnymi, które są w okolicy. Nadzór ten obejmuje czynności, jakie powinien wykonywać właściciel, w tym o wycięciu drzew.Działka nr (...)określona jest w podziale administracyjnym lasów państwowych jako oddział 75.
(zeznania świadkaA. S. (2)– k. 162)
Spadek poJ. W. (2)zmarłym 25 listopada 1945 r. iA. W.zmarłej 24 listopada 1969 r. na podstawie ustawy nabyli zstępni:I. W. (2),T. W.,S. W.po 1/3 części każdy z nich. SpadekpoS. W.zmarłym 10 kwietnia 1971 r. nabyli żonaJ. W. (1)oraz zstępnaM. B.po ½ części każda z nich. SpadekpoT. W.zmarłym 13 września 2006 r. nabyli zstępniZ. W.,E. W.,A. C.po 1/3 każde z nich.
(bezsporne, nadto poświadczona za zgodność kopia postanowienia z dnia 30 marca 2009 r.I Ns 8/09 – k. 69)
M. W. (3)pozostawił po sobie synaR. W., który zmarł, pozostawiając po sobieM. W. (1).W. W. (1)pozostawił po sobie synaA., który zmarł, pozostawiając po sobieI. W. (1),M. W. (2),U. A.iD. B., oraz synaH. W. (1).H. W. (2)pozostawiła po sobieT. B.orazJ. T., zaśW. A.S..
(bezsporne)
Decyzją z dnia 4 lutego 1978 roku NadleśnictwaL.wydaną na podstawie art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 listopada 1973 roku o zagospodarowaniu lasów nie stanowiących własność Skarbu Państwa nakazanoA. W.usunięcie- ograniczenie wzrostu drzew wadliwych lub hamujących prawidłowy rozwój młodników w młodniku sosnowym w wieku 9 lat położonym na pow. 1,60 ha. Pouczono ją jednocześnie, że w razie niewykonania decyzji zastosowany będzie przewidziany wart. 113 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracjiśrodek egzekucji administracyjnej w postaci zastępczego wykonania.
(kserokopia decyzji k. 71-71v)
Spadek poI. W. (2)zmarłym w dniu 19 lipca 2004 r. nabyły: żonaI. W. (1)oraz córkiB. M.iJ. K.po 1/3 części.
(bezsporne, nadto kopia postanowienia – k. 96)
Obecnie nadziałce numer (...)znajdują się pozostałości ogrodzenia o długości ok. 7,5 m. Siedlisko zlokalizowane na działce zostało wykreślone na mapie do celów prawnych sporządzonej przez geodetęM. R.zaewidencjonowanej w Starostwie(...)pod poz. P.1020.(...)w dniu 22 października 2015 r. i oznaczone numerem(...)o pow. 0,1011 ha.
(pisemna opinia biegłego z zakresu geodezji i kartografii – k. 242-244, opinie uzupełniające – k. 294, 403-405 – mapa, 426v, 428)
Pismem z dnia 7 maja 2008 roku wnioskodawca zwrócił się doZ. W.prosząc o kontakt telefoniczny w celu wyjaśnienia na jakiej podstawie budynek mieszkalny, którego obecność stwierdzono, i o którym brak informacji w posiadanej dokumentacji, znalazł się na gruntach Nadleśnictwa.
(kserokopia pisma k. 56)
Decyzją z dnia 26 września 1979 roku Prezydenta MiastaŁ.nr(...)zatwierdzono projekt scalenia gruntów obszaruM., gm.P., w skład którego wchodzą miejscowości:G.,I.,P.,T.,N.,M.iN.,S.,F.iG.,I.,I.iR.. W odniesieniu do wsiI.wprowadzono zmiany do projektu wobecgospodarstwa (...), dotyczącedziałek nr (...)wydzielonych z gosp. 29.
(bezsporne, a nadto kserokopia decyzji k. 12-17)
Zgodnie z rejestrem szacunku porównawczego gruntów po scaleniu z dnia 10 sierpnia 1979 r. władającymdziałkami (...)stały się Lasy Państwowe NadleśnictwoG..
(kopia rejestru szacunku porównawczego gruntów po scaleniu – k. 7-8, k. 114-116)
Decyzją Naczelnika GminyP.z dnia 23 czerwca 1981 r. nr(...)przekazano na rzecz Nadleśnictwa Państwowego wG.w trwały zarządi użytkowanie nieruchomość Państwowego Funduszu Ziemi o pow. 1,74 ha położonąwI.i oznaczoną numerem 117.
(bezsporne, nadto odpis decyzji – k. 18)
Decyzją z dnia 10 lutego 1982 r. nr(...)Naczelnik Gminy wP.przejął na rzecz Państwa grunty położone wI.nr(...)
(kopia decyzji – k. 11)
Decyzją Naczelnika GminyP.z dnia 22 grudnia 1982 r. nr(...)przekazano na rzecz Nadleśnictwa Państwowego wG.w trwały zarządi użytkowanie nieruchomość Państwowego Funduszu Ziemi o pow. 1,05 ha położonąwI.i oznaczoną numerem(...)(stanowiącą częśćdziałki (...)).
(bezsporne, nadto odpis decyzji – k. 58)
Decyzją Naczelnika GminyP.z dnia 4 grudnia 1984 r. nr(...)przekazano na rzecz Nadleśnictwa Państwowego wG.w trwały zarządi użytkowanie nieruchomość Państwowego Funduszu Ziemi o pow. 1,80 ha położonąwI.i oznaczoną numerem(...)
(bezsporne, nadto odpis decyzji – k. 6)
W wykazie zmian gruntowych z lipca 1984 roku jako władającydziałką (...)w 1984 r. ujawniony był Państwowy Fundusz Ziemi.
(kopia wykazu zmian gruntowych – k. 4-5v)
Lasy Państwowe NadleśnictwoG.prowadziło na powyższych nieruchomościach gospodarkę leśną. Działki te znajdowały się we władaniu Nadleśnictwa. Były objęte planem urządzenia lasu na lata 2004 do 2013 oraz elaboratem urządzania gospodarstwa leśnego NadleśnictwaG.na okres gospodarczy od 1 stycznia 1994 roku do 31 grudnia 2003 roku.
(kopia elaboratu urządzania gospodarstwa leśnego NadleśnictwaG.k. 32-39, plan urządzenia lasu k. 26-32, kopia skorowidzu władających gruntami – k. 110-122, kopia wykazu zmian gruntowych – k. 4-5v, kopia rejestru szacunku porównawczego gruntów po scaleniu – k. 7-8, k. 114-116, kopia wykazu zmian gruntowych – k. 9-10v, wypisy i wyrysy z map ewidencyjnych – k. 19-25)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych dowodów, które uznał za wiarygodne. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaZ. Z., jakoby od lat 70-tych nadleśnictwo przyjeżdżało nadziałkę nr (...)i wycinało drzewa na papier, nie pytając się nikogo o zgodę, a także odnośnie daty zalesieniadziałki nr (...). Zeznania świadka w tym zakresie nie pokrywają się z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym nawet zeznaniami świadków wnioskodawcy. Sąd nie dał także wiary z zeznaniom świadkaJ. J., jakoby na żadnej z działek objętych wnioskiem w roku 1975 nie było żadnego siedliska jako oczywiście sprzecznym z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Określając datę zalesieniadziałek nr (...)sąd oparł się na decyzji z dnia  z dnia 10 lutego 1969 roku Prezydium Powiatowej Rady Narodowej oraz zeznaniach świadkówJ. J., który był w tej dacie nadleśniczym na przedmiotowym terenie, uznając, że jego wiedza w tym zakresie jest najbardziej miarodajna.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Wniosek Skarbu Państwa- Lasów Państwowych- NadleśnictwaG.w przeważającej części zasługuje na uwzględnienie, zaś wniosek o zasiedzeniedziałek nr (...)naI. W. (2),S. W.,T. W.zasługuje na oddalenie.
W pierwszym rzędzie odnieść się należy do kwestii oświadczeń procesowych składanych przez uczestników postępowania w jego toku.
Pismem z dnia 20 października 2011 roku Skarb Państwa- NadleśnictwoG.wZ.cofnął swój wniosek o zasiedzenie przedmiotowej działki, jednakże uczestnicy postepowania w piśmie z dnia 20 lutego 2012 roku nie wyrazili zgody na cofnięcie tegoż wniosku, wnosząc o stwierdzenie zasiedzenia przedmiotowej działki na rzeczI. W. (2),S. W.iT. W.z dniem 1 stycznia 1985 roku.
Stanowisko to podtrzymali na terminie rozprawy w dniu 3 lipca 2012 roku, na którym przesłuchany został jeden świadek i informacyjnie wysłuchana uczestniczkaI. W. (1).
Pismem z dnia 31 sierpnia 2012 roku uczestnicy oświadczyli, iż nie sprzeciwiają się cofnięciu wniosku w zakresiedziałki (...)przez wnioskodawcę.
Pomimo tejże zmiany stanowiska przez uczestnika, wnioskodawca ze względu na stopień zaawansowania postępowania poparł swój wniosek o zasiedzenie także w zakresiedziałki nr (...).
W myślart. 512 § 1 kpcpo rozpoczęciu posiedzenia albo po złożeniu przez któregokolwiek z uczestników oświadczenia na piśmie cofnięcie wniosku jest skuteczne tylko wtedy, gdy inni uczestnicy nie sprzeciwili się temu w terminie wyznaczonym.
W niniejszej sprawie uczestnicy sprzeciwili się cofnięciu wniosku co dodziałki nr (...), czyniąc go bezskutecznym, następnie zaś wyrazili zgodę na cofnięcie wniosku w tym zakresie. W orzecznictwie przyjmuje się możliwość odwołania oświadczeń procesowych aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19.03.2002 r.,IV CKN 917/00i z dnia 20.01.2004 r., II CK 80/06, orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1957 r., IV CR 1036/55, OSPiKA 1958, z. 1, poz. 30). Jednocześnie w przypadku czynności procesowych wywołujących także skutki materialnoprawne, takich jak cofniecie pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia, przyjmuje się, iż przyczyną ich odwołania mogą być wady oświadczenia woli. Sąd podziela jednak pogląd, iż w przypadku czynności procesowych nie wywołujących per se takiego skutku (tj. cofnięcie wniosku, wyrażenie sprzeciwu co do cofnięcia wniosku) przyczyny mogą być szersze, tj. podstawą do odwołania takiej czynności może być ważna przyczyna, podlegająca ocenie sądu. Tym samym uczestnicy mogli odwołać swój sprzeciw wobec cofnięcia wniosku w zakresiedziałki nr (...), jednak powinni wskazać ważną przyczynę takiego odwołania, czego nie uczynili. Należy także podkreślić, iż takie samo prawo do odwołania swego oświadczenia procesowego o cofnięciu wniosku przysługiwało wnioskodawcy, przy czym wskazał on jako przyczynę popierania swego wniosku stopień zaawansowania postępowania w odniesieniu do tejże działki. Tym samym nie było przeszkód do dalszego prowadzenia postępowania także w zakresiedziałki nr (...).
Zasiedzenie jest pierwotnym sposobem nabycia własności rzeczy przez upływ czasu.Dla przyjęcia, iż skutek w postaci zasiedzenia nastąpił koniecznym jest stwierdzenie ziszczenia się dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie posiadania oraz upływu przewidzianego w ustawie terminu. Przy czym posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć samoistny oraz nieprzerwany charakter.
Posiadaczem samoistnym rzeczy jest zaś ten, kto włada nią jak właściciel (art. 172 § 1 k.c.w zw. zart. 336 k.c.). „Posiadanie samoistne” rozumiane jest jako stan faktyczny składający się z dwóch występujących łącznie elementów: faktu władania rzeczą (corpus)i woli wykonywania tego władztwa dla siebie (animus rem sibi habendi). Pierwszy z tych elementów występuje, gdy dana osoba znajduje się w sytuacji, która pozwala jejna korzystanie z rzeczy, w taki sposób, w jaki mogą to czynić osoby, którym przysługujedo rzeczy określone prawo. O możności korzystania z rzeczy można mówić wówczas, jeżeli władający może używać rzeczy, pobierać z niej pożytki, przekształcać, a nawet rzecz zniszczyć. Zakres potencjalnego korzystania z rzeczy jest najszerszy przy posiadaniu samoistnym, odpowiada ono wówczas treści prawa własności.
Drugi czynnik w postaci woli władania dla siebie przejawia się w podejmowaniu wielu czynności wskazujących na to, że posiadacz traktuje rzecz jako własną. Przy czym,jak podniósł Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 kwietnia 1999 roku wydanego w sprawie o sygn. akt I CKN 430/98, OSNC 1999/11/98, jest oczywiste,i pozostaje poza wszelką dyskusją, że podłożem zasiedzenia – instytucjiprawa rzeczowegopolegającej na usuwaniu długotrwałej niezgodności między stanem posiadaniaa rzeczywistym stanem prawnym – jest taki stan faktyczny, który nie opiera się na prawie własności. Istotnym elementem tego stanu musi być natomiast posiadanie określane mianem „posiadania samoistnego”, polegające na faktycznym władaniu rzeczą „jak właściciel”. Konieczne jest zatem wykonywanie przez posiadacza, który – co jasne – właścicielemnie jest, czynności faktycznych wskazujących na samodzielny, rzeczywisty, niezależnyod woli innej osoby stan władztwa. Mówiąc inaczej, wszystkie dyspozycje posiadacza powinny swą treścią odpowiadać dyspozycjom właściciela.
Poza tym, nie w każdej sytuacji posiadacz musi mieć przekonanie, iż jest właścicielem. Kwestia świadomości, jaką posiadacz odnosi do wykonywanego prawa, a więc przekonanie o tym, czy jest lub nie jest właścicielem posiadanej rzeczy, rzutuje natomiastna dobrą albo złą wiarę posiadania. Tak więc w dobrej wierze jest posiadacz, który pozostaje w błędnym, ale usprawiedliwionym okolicznościami sprawy przeświadczeniu, że przysługuje mu prawo własności. Dobrą wiarę posiadacza wyłącza więc jego wiedza o rzeczywistym stanie prawnym (stanie własności) oraz jego niedbalstwo. Pozostaje również w złej wierze osoba, która przy dołożeniu należytej staranności mogła się dowiedzieć, że nie jest właścicielem nieruchomości. Przy czym, zgodnie zart. 7 k.c., jeżeli ustawa uzależnia skutki prawe od dobrej lub złej wiary, domniemywa się istnienie dobrej wiary.
W niniejszej sprawie wniosek o zasiedzenie dotyczył działek położonych wI.o numerach(...)i(...).
Odnośniedziałek (...)nie było wątpliwości, iż znajdowały się one w samoistnym posiadaniu wnioskodawcy. Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów,działki (...)zostały przekazane w trwały zarząd i użytkowanie Nadleśnictwu, co wyznacza początek biegu terminu zasiedzenia, przy czym nastąpiło to na podstawie decyzji wydanych w różnych terminach w odniesieniu do poszczególnych działek. Bieg zasiedzeniadziałki numer (...)rozpoczął się zatem 23 czerwca 1981 r., wobecdziałki (...)/7 - 22 grudnia 1982 r., zaś wobecdziałki (...)/3 - 4 grudnia 1984 r. Lasy Państwowe NadleśnictwoG.stały się natomiast władającymdziałek (...)po scaleniu gruntów, co wynika z rejestru z dnia 10 sierpnia 1979 r.
Stosownie do przepisuart. 172 k.c., posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie);po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Przy czym, iż w/w terminy zostały wprowadzone dokodeksu cywilnegoustawą z dnia 28 lipca 1990 roku (Dz. U. nr 55 poz. 321). Poprzednio były one krótsze i wynosiły odpowiednio dziesięć i dwadzieścia lat. Zgodnie z brzmieniem art. 9 ustawy nowelizującej, do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejściaw życie niniejszej ustawy (tj. przed dniem 1 października 1990 roku), stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy; dotyczy to w szczególności możliwości nabycia prawa przez zasiedzenie.
W niniejszej sprawie wnioskodawca objął powyższe działki w posiadanie w złej wierze, gdyż nie przysługiwał mu tytuł własności do działek. Zgromadzony materiał dowodowy obala zatem domniemania dobrej wiary.
Bieg zasiedzeniadziałki numer (...)rozpoczął się zatem 23 czerwca 1981 r., bieg zasiedzenia w odniesieniu dodziałki (...)rozpoczął się 22 grudnia 1982 r., zaś wobecdziałki (...)/3 - 4 grudnia 1984 r. Lasy Państwowe NadleśnictwoG.stały się natomiast władającymdziałek (...)po scaleniu gruntów, co wynika z rejestru z dnia 10 sierpnia 1979 r. Termin zasiedzenia w odniesieniu do działki onumerze ewidencyjnym (...)upłynął zatemz dniem 23 czerwca 2011 roku; w odniesieniu do działki onumerze ewidencyjnym (...)z dniem 4 grudnia 2014 roku; w odniesieniu dodziałki (...)z dniem 22 grudnia 2012 roku; zaś w odniesieniu do działek onumerach ewidencyjnych (...)z dniem 10 sierpnia 2009 roku.
W pozostałym zakresie, tj. w odniesieniu dodziałek (...)w części zalesionej wniosek Skarbu Państwa- Lasów Państwowych –NadleśnictwaG.podlegał oddaleniu, wobec niespełnienia przez wnioskodawcę przesłanki samoistnego posiadania przedmiotowej działki.
W 1977 r.działka nr (...), zaś w roku 1969działka nr (...)zostały prawie w całości zalesione przez Skarb Państwa. Jedynym niezalesionym obszarem było siedlisko znajdujące się nadziałce nr (...), które pozostało we władaniu rodzinyW.. Pracownicy nadleśnictwa dokonywali czynności pielęgnacyjnych wobec lasu zlokalizowanego na działce. Jednocześnie rodzinaW.sama również dokonywała czynności pielęgnacyjnych lasu. Z żadnego z przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku o zagospodarowaniu lasów i nieużytków nie stanowiących własności Skarbu Państwa oraz niektórych lasów i nieużytków państwowych (Dz. U z 1960 roku, nr 29 poz. 166 ze zm.), która była podstawą zalesieniadziałek nr (...)nie wynika, aby stanowiły one podstawę do przejścia własności tychże nieruchomości na Skarb Państwa, ani też z samego faktu zalesienia nie wynika domniemanie posiadania tychże nieruchomości przez Skarb Państwa.
W sprawie ustalono, że do swej śmieciT. W.wycinał drewno z lasów znajdujących się nadziałkach (...)na opał. Władał on zatem nie tylko obszarem siedliska, ale także zalesionymi częściami tychże działek. W sprawie ustalono także, że pracownicy wnioskodawcy wykonywali nadziałkach nr (...)czynności pielęgnacyjne wobec znajdujących się tam lasów. Sam fakt wykonywania przez pracowników Nadleśnictwa czynności pielęgnacyjnych w lesie nie przesądza zasadności wniosku o zasiedzenie ze strony wnioskodawcy. Należy w kontekście tych ustaleń zwrócić bowiem uwagę na treść wezwania z roku 1978 do wykonania czynności pielęgnacyjnych w lesie, skierowanego doA. W.z zagrożeniem sankcją w postaci wykonania zastępczego. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, czynności pielęgnacyjne w lesie wykonywał zarównoT. W., jak iA. W.. Nie można wykluczyć w niniejszej sprawie, że w razie niewykonania ich przez rodzinęW.działania podejmowane przez Nadleśnictwo były właśnie owym wykonaniem zastępczym, a zatem środkiem egzekucyjnym wynikającym z przepisuart. 113 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że również wobec lasów prywatnych pracownicy Nadleśnictwa dokonywali takich czynności, jakie wymagane są od właścicieli. Takie jednak działanie nie jest działaniem w sferze dominium, a w sferze imperium, a zatem władczych działań państwa, i nie może w ocenie sądu prowadzić do zasiedzenia (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1993 r., III CZP 72/93, OSNC 1994, nr 3, poz. 49). Wniosek Nadleśnictwa o zasiedzenie powyższych działek należało zatem oddalić.
Oddaleniu podlegał również wniosek uczestników o stwierdzenie zasiedzenia na rzeczI. W. (2),S. W.orazT. W.z dniem1 stycznia 1985 r. Przede wszystkim, Jak ustalił Sąd, po śmierciA. W.24 listopada 1969 r. na nieruchomości mieszkał wyłącznieT. W.wraz z żoną. Nie posiadali tej nieruchomości w żadnym zakresieI. W. (2)aniS. W.. ToT. W.uchodził w oczach członków rodziny za właściciela tejże nieruchomości. Wniosek mógłby podlegać zatem uwzględnieniu jedynie w odniesieniu doT. W.. Należy jednak pamiętać, że wniosek ze strony uczestników jest wnioskiem o zasiedzenie w ramach stosunku współwłasności. Tym samym nie ma możliwości uwzględnienia wniosku o zasiedzeniedziałek (...), gdyż instytucja zasiedzenia- co oczywiste- nie może dotyczyć właściciela. Jak zaś ustalono to w sprawie, uczestnicy, w tymT. W., jako spadkobiercyK. W., która nabyła działki nr(...)aktem notarialnym z dnia 7 marca 1917 r. N Rej(...), są współwłaścicielami tychże działek. Możliwe byłoby zatem jedynie uwzględnienie wniosku ewentualnego zgłoszonego w dniu 23 lipca 2015 r o zasiedzenie przezT. W.udziałów w przedmiotowej nieruchomości przysługujących spadkobiercomW. W. (1)iW. Ł.. Na marginesie jednak zauważyć należy, iż tak sformułowany wniosek nie uwzględnia udziałów przysługujących spadkobiercomH. W. (2). Uwzględnienie jednak wniosku ewentualnego jest niemożliwe z przyczyn szczegółowo opisanych poniżej.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż jest możliwe zasiedzenie udziałuwe współwłasności nieruchomości, w tym udziału przysługującego jednemuze współwłaścicieli przez drugiego współwłaściciela, przy czym wniosek może dotyczyć zarówno wszystkich, jak i – jak w niniejszej sprawie - niektórych udziałów we współwłasności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2004 roku, III Ck 476/02, Lex 586043).
Zgodnie zart. 206 k.c., każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzićze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
Z charakteru współwłasności wynika uprawnienie do współposiadania w zakresie nie wyłączającym pozostałych współwłaścicieli (art. 206 k.c.). Uprawnienie to wynika z prawa współwłasności jako prawa własności przysługującego niepodzielnie kilku osobom (art. 195 k.c.). Prawo to cechuje jedność przedmiotu własności, wielość podmiotów i niepodzielność samego prawa. Niepodzielność prawa wyraża się w tym, że każdy ze współwłaścicielima prawo do całej rzeczy. Posiadanie rzeczy przez współwłaściciela jest zatem posiadaniem właścicielskim i samoistnym, stanowi bowiem realizację jego niepodzielnego prawado rzeczy. Oznacza to, że z faktu posiadania rzeczy przez współwłaściciela wynika jedynie,iż korzysta on z tej rzeczy zgodnie z przysługującym mu prawem. (postanowienie SN z 20 września 2012 r., IV CSK 117/12, LEX nr 1230156).
Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 maja 2013 r. (V CSK 269/12, LEX nr 1365760),artykuł 339 k.c.nie może posłużyć jako podstawa domniemania samoistności posiadania przez współwłaściciela nieruchomości w zakresie udziałów innych współwłaścicieli, ponieważ co do zasady posiadanie całości rzeczy stanowi jednoz uprawnień współwłaściciela (art. 206 k.c.). Posiadając rzecz współwłaściciel realizuje prawo, które mu przysługuje. Samoistne posiadanie w zakresie udziału innego współwłaściciela, które może doprowadzić do zasiedzenia tego udziału, wymaga ujawnienia woli wyjścia poza własne prawa i wkroczenia w zakres zastrzeżony dla innego uprawnionego. Wykazanie aktywności potwierdzającej wolę wyłączenia innych współwłaścicieliod posiadania wymaga więc przeprowadzenia pozytywnego dowodu przez współwłaściciela posiadającego rzecz, a nie powołania się na domniemanie prawne.
W takiej sytuacji nie jest więc wystarczające powołanie się na domniemanie zart. 339 k.c., ale konieczne jest wykazanie, że zakres samoistnego posiadania został rozszerzony o zakres udziałów pozostałych współwłaścicieli i zmiana ta została uzewnętrzniona nie tylko w stosunku do osób trzecich, ale w sposób widoczny w stosunku do współwłaścicieli, których udziały są objęte wnioskiem o zasiedzenie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1999 r., III CKN 214/98, niepubl.; z dnia 17 października 2003 r., IV CK 115/02, niepubl.; z dnia 7 listopada 2003 r., I CK 235/03, niepubl.; z dnia 8 października 2008 r., V CSK 146/08, niepubl.; z dnia 7 stycznia 2009 r., II CSK 405/08, niepubl.; z dnia 1 kwietnia 2011 r., III CSK 184/10, niepubl.; z dnia 2 marca 2012 r., II CSK 249/11, niepubl.; z dnia 7 marca 2012 r., II CSK 495/12, niepubl.; z dnia 19 marca 2013 r., I CSK 735/12, niepubl.; z dnia 15 maja 2013 r., III CSK 263/12, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2013 r., II CSK 581/12, niepubl.).
O samoistnym posiadaniu współwłaściciela zamieszkującego w znajdującym się na niej budynku nie przesądza zatem samodzielne wykonywanie uprawnień właścicielskich, administrowanie nieruchomością, ponoszenie ciężarów związanych z utrzymaniem nieruchomości. Również fakt niewykonywania współposiadania przez innych współwłaścicieli nie świadczy automatycznie o samoistności posiadania współwłaściciela wykonującego władztwo, bowiem jest to uprawnienie współwłaścicieli, a nie obowiązek. Sąd Najwyższy jednolicie przyjmuje, że surowe wymagania wobec współwłaściciela zmieniającego zakres posiadania samoistnego są uzasadnione koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa stosunków prawnych i ochrony własności zwłaszcza, że powołanie się przez współwłaściciela na zmianę woli, czyli elementu subiektywnego mogłoby zbyt łatwo prowadzić do utraty praw pozostałych współwłaścicieli (zob. postanowienie z dnia 2 marca 2012 r., II CSK 249/11, niepubl. i orzeczenia w nim powołane). Potwierdzeniem tego poglądu jest stanowisko wyrażone przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 października 2003 r., P 3/03, OTK-A, Nr 8, poz. 82, w którym odnosząc się do konstytucyjnej gwarancji nienaruszalności prawa własności wskazał, że zasiedzenie jest bardzo daleko idącym odstępstwem od tej zasady, a zatem wszelkie wątpliwości muszą być tłumaczone na korzyść ochrony własności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2013 roku, V CSK 488/12, Lex 1408230).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że nie wykazano w toku niniejszego postępowania abyT. W.zamanifestował kiedykolwiek na zewnątrz zmianę charakteru swego posiadania w zakresie udziałów pozostałych współwłaścicieli. Co więcej, jego niechęć do regulacji prawnej kwestii korzystania przez niego zdziałek (...)wskazuje pośrednio na to, że nie czuł się posiadaczem samoistnym udziałów pozostałych współwłaścicieli. Nie dokonał żadnej czynności, która wskazywałby na zmianę charakteru jego władztwa. Nie może o tym świadczyć wykonywanie drobnych remontów budynku mieszkalnego czy też korzystanie z lasów znajdujących się nadziałkach (...). Takie czynności są jedynie przejawem wykonywania uprawnień współwłaścicielskich.
Stąd też wniosek o zasiedzeniedziałek nr (...)na rzeczT.,S.iI. W. (2)podlegał oddaleniu.
Na marginesie jedynie zauważyć się godzi, że ustalenia dokonane w niniejszym postępowaniu w zakresie tytułuK. W.dodziałek (...)mogą stać się podstawą do dokonania przez jej następców prawnych działu spadku po w/w i uregulowania po 80 latach od jej śmierci kwestii tytułu do tejże nieruchomości w sposób należyty.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 520 § 1 k.p.c., nie znajdując podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w powyższym przepisie. Na podstawieart. 102 k.p.c.w zw. zart. 13 par. 2 k.p.c.Sąd postanowił nie obciążać uczestników nieuiszczonymi kosztami sądowymi.

ZARZĄDZENIE
(...)B. M.(...)