Sąd Rejonowy w Żaganiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 839/15
Data wyroku: 2016-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Ochocka–Łydka

Sygnatura aktII K 839/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 26 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy w ŻaganiuII Wydział Karnyw składzie:
Przewodnicząca: SSR Monika Ochocka–Łydka
Protokolant: st. sekr. sąd. Maciej Światłowski
w obecnościProkuratora:Marcina Mierkiewicza z Prokuratury Rejonowej w Żaganiu
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy:
W. S.(S.),synaT.iJ.z domuJ.
urodzonego (...)w miejscowościW.Górny
oskarżonego o to, że
w nieustalonym dniu maja 2015 roku, nie później niż do 22 maja 2015 r. wW.Górnym w województwie(...), w celu użycia za autentyczny, podrobił wniosek do Urzędu Skarbowego wŻ.o udzielenie informacji o istnieniu obowiązku podatkowego w ten sposób, że nakreślił na tym dokumencie podpisA. R.a następnie przedłożył ten wniosek w wymienionym urzędzie jako autentyczny
tj. o czyn zart. 270 § 1  kk

1
uznaje oskarżonegoW. S.za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, wyczerpującego dyspozycjęart. 270 § 1 kki za to na podstawieart. 270 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i § 3 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka jest równoważna kwocie 10 (dziesięć) zł;

2
na podstawieart. 44 § 1 kkorzeka przepadek dowodu rzeczowego wskazanego w wykazie dowodów rzeczowych nr 1/124/15 na karcie 33 akt pod poz. 1 – znajdującego się na k. 43 akt jako dowód rzeczowy nr 1 – poprzez pozostawienie w aktach sprawy;

3
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpkiart. 624 § 1 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r. z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części w kwocie 500 (pięćset i 0/100) zł, w pozostałej części zwalnia oskarżonego z kosztów sądowych, zwalnia go od opłaty.

Sygn. akt IIK. 839/15

UZASADNIENIE
A. R.pozostawała w nieformalnym związku zS. S. (2), bratankiem zamieszkałego wW.I. S.. W związku z tym, żeS. S. (2)iI. S.pozostawali w bardzo bliskich relacjach, aI. S.nie miał dzieci, był osobą samotną,A. R.pomagała mu poprzez robienie zakupów, sprzątanie, gotowanie, odwiedzała go, wszystko to robiła bezinteresownie.
Drugim bratankiemI. S.był zamieszkały w AustriiW. S., który w 2011 roku przeszedł na rentę. W związku z tym, że wysokość renty była niewystarczająca do życia zagranicą,I. S.zaproponowałW. S., aby zamieszkał na terenie jego posesji wW.w jednym z budynków, wyraził też zgodę na to, abyW. S.przeprowadził tam remont. Po remoncieW. S.zmienił przeznaczenie budynku z gospodarczego na mieszkalny, w efekcie zmianie – podwyższeniu - uległ podatek od nieruchomości.
W. S.podejrzewałA. R., która była zatrudniona w Urzędzie Gminy wW., gdzie zajmowała się podatkami, że jej działania miały wpływ na zwiększenie podatku od nieruchomości, łączył też jej osobę z kwestią dotyczącą opłat za odpady, uważał ponadto, żeA. R.zażądała odI. S., aby ten przepisał na nią nieruchomość wW.. Doszło do tego, żeW. S.obrażał i oczerniałA. R.i na tym tle relacje między nimi uległy pogorszeniu.
W nieustalonym dniu maja 2015r., nie później niż w dniu 22 maja 2015r.W. S.w celu użycia za autentyczny podrobił wniosek do Urzędu Skarbowego wŻ.o udzielenie informacji o istnieniu obowiązku podatkowego w ten sposób, że nakreślił na tym dokumencie podpisA. R., a następnie przedłożył ten wniosek w Urzędzie Skarbowym wŻ.jako autentyczny. Z dokumentu tego wynikało, żeA. R.zwraca się z prośbą o udzielenie informacji w zakresie opodatkowania czynności polegających na świadczeniu nieodpłatnej pomocy przy wykonywaniu prac domowych na rzecz osoby trzeciej.
Pismem z dnia 17 czerwca 2015r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wŻ.udzieliłA. R.odpowiedzi, że opodatkowaniu podlegają wszelkie dochody bez względu na rodzaj źródła przychodu; uzyskiwane przezA. R.dochody z tytułu prania, sprzątania, gotowania i robienia zakupów podlegają opodatkowaniu i należało je wykazać w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, ewentualnie należy złożyć korektę zeznania.
Po otrzymaniu odpowiedziA. R.wysłała pismo do urzędu, w którym zaprzeczyła, aby sporządziła pismo z dnia 22 maja 2015r., zaprzeczyła też, aby wykonywała odpłatnie wymienione w nim czynności, opisała sytuację faktyczną oraz relacje zI. S..
dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoW. S.– k. 105 – 108, 137 – 137v, 138 akt
zeznania świadkaA. R.– k. 1-2 zbioru C ( obecnie 134 -135), 138, 138v – 139 akt
częściowo zeznania świadkaM. S.– k. 138v akt
pismo z dnia 23. 06. 2015r. – k. 2 akt
pismo z dnia 17. 06. 2015r. – k. 3 akt
pismo z dnia 22. 05. 2015r. – k. 43 akt - dowód rzeczowy nr 1
opinia biegłego z zakresu badan porównawczych pismaW. Z.– k. 71-90 akt
OskarżonyW. S.w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie podrobił żadnego pisma, nie wysyłał go do Urzędu Skarbowego wŻ., gdyby miał napisać do tej instytucji, to dokładnie wskazałby, gdzieA. R.pracowała. Podkreślał, że w czasie, gdy pracował w Austrii przekazywałA. R.i jej córce prezenty, a gdy przeszedł na rentę zaprzestał tego, wówczasA. R.„zaczęła być chłodna” wobec niego. Na rozprawie podkreślał, że nie jest skłócony zA. R., stwierdził, że po wyremontowaniu przez niego budynku jest on „solą w oku pani(...)”, poza tym latem 2015r.A. R.zażądała od jego stryjkaI. S.przepisania na nią posiadłości.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w ograniczonym zakresie, w jakim opisał, jak doszło do tego, że zamieszkał wW.u swojego stryja, przeprowadził remont budynku mieszkalnego. W tej części, w jakiej oskarżony przeczył, jakoby sporządził i dostarczył do Urzędu Skarbowego wŻ.pismo podając się zaA. R.Sąd odmówił wiary jego wyjaśnieniom uznając, że stanowią one wyraz przyjętej linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności karnej.
W tym zakresie zdaniem Sądu wiarygodne zeznania złożyła świadekA. R.. Opisała ona relacje łączące ją zI. S.. Zaznaczyła, że po tym, jak dowiedziała się o piśmie, które rzekomo złożyła do Urzędu Skarbowego wŻ., jedynymi osobami, które przyszły jej na myśl jako te, które mogły owo pismo sporządzić, byłW. S.oraz jego konkubina. Przyznała, że pomagała i pomagaI. S., którego poznała dzięki swojemu byłemu konkubentowiS. S. (2), jednak nigdy za tę pomoc nie otrzymywała wynagrodzenia. Jeśli chodzi o relacje zW. S.podniosła, że z tego względu, iż pracuje w Urzędzie Gminy wW., oskarżony miał do niej pretensje o wymiar opłat za śmieci, wówczas ona powiedziała mu, że nie ma racji i od tej pory stała się jego wrogiem; w późniejszym okresie oskarżony obrażał ją, rozpowszechniał o niej nieprawdziwe informacje. Dodała też, że oskarżony obawia się, żeI. S.przepisze na nią swój dom, zaprzeczyła, aby nakłaniała go do powyższego, wie, żeI. S.sporządził już testament, w którym majątek przepisał na oskarżonego orazS. S. (2).
Zdaniem Sądu świadek złożyła zeznania szczere i zgodne z faktycznym przebiegiem zdarzeń, w szczególności opisując zachowanie oskarżonego wobec niej. Zresztą sam oskarżony w trakcie składania zeznań przez świadka po tym, jak świadekA. R.wskazała, że nigdy oskarżonemu nie zrobiła krzywdy, źle się do niego nie odzywała przyznał, że „to nie chodziło o śmieci, tylko o to, że świadek podwyższyła podatek”. Zaznaczyć trzeba, że oskarżony formalnie utrzymywał w swoich wyjaśnieniach, że nie ma żadnego konfliktu zA. R.chcąc w ten sposób wykazać, iż nie miał motywu, aby wysyłać pismo do Urzędu Skarbowego wŻ.. Powyższa wypowiedź wskazuje jednak, że oskarżony obarczaA. R.odpowiedzialnością za to, że to świadek osobiście podwyższyła podatek od nieruchomości, co oczywiście łączy się dla niego z wyższymi opłatami, wcześniej też opisywał sytuacje z opłatą za śmieci. Skoro zatem uważał, że toA. R.odpowiada za podwyższenie tych należności, miał powód, aby się na niej za to zemścić, co czyni niewiarygodnymi jego uprzednie twierdzenia.
Najistotniejsze dla oceny wyjaśnień oskarżonego było to, że zeznania świadkaA. R.korespondowały z wnioskami zawartymi w opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznegoW. Z.. Biegły sporządził bardzo obszerną opinię, którą oparł badając zarówno dowodowe pismo z dnia 22 maja 2015r., jak i dysponując bogatym materiałem porównawczym pochodzącym od świadkaA. R., oskarżonegoW. S.oraz świadkaM. S.– konkubiny oskarżonego, był to materiał wpływowy, jak i bezwpływowy. Biegły opisał dokładnie przebieg badań pisma wyodrębniając i analizując cechy syntetyczne pisma, cechy topograficzne, cechy motoryczne, cechy konstrukcyjne, porównując wielkość pisma, jego nachylenie, proporcje. Ostatecznie biegły jednoznacznie wskazał, że podpis o treściA. R.widniejący po prawej stronie pod treścią zasadniczą pisma adresowanego do Urzędu Skarbowego wŻ.został nakreślony przezW. S., treść zasadnicza pisma adresowanego w imieniuA. R.do tego urzędu również została nakreślona przezW. S..
Sąd nie miał wątpliwości co do tego, że ustalenia dotyczące osoby, która sporządziła przedmiotowe pismo, można oprzeć na w/w opinii biegłego. Opinia ta jest pełna, jasna, obrazuje proces dochodzenia przez biegłego do ostatecznych wniosków, zawiera analizę możliwą do prześledzenia i zweryfikowania. Żadna ze stron na rozprawie nie podniosła rzeczowych argumentów, które miałyby podważać jej rzetelność.
Wiarygodności opinii biegłego oraz zeznań świadkaA. R.nie mogły też podważyć zeznania świadkaM. S.. Świadek w postępowaniu przygotowawczym złożyła zeznania, które nie wniosły niczego do sprawy twierdząc, zgodnie z poczynionymi przez Sąd ustaleniami, że to nie ona podrobiła pismo z dnia 22 maja 2015r. Na rozprawie natomiast świadek stwierdziła, że nie sądzi również, aby to oskarżony ten dokument podrobił. Podobnie jak oskarżony podniosła, że wraz z konkubentem pomagaliA. R., nie są z nią skłóceni, jednakże już w dalszej części zeznań faktycznie zaprzeczyła powyższemu twierdząc, żeA. R.żądała przepisania budynku na nią, „robiła zamęt”, przyznała, że oskarżony „raczej” miał pretensje doA. R.o sytuację z opłatą za śmieci, ale nie mówił jej o tym. Reasumując także z zeznań świadkaM. S.wynika, że nie jest tak, jak wyjaśniał oskarżony, że relacje pomiędzy nim iA. R.są poprawne i nie są skłóceni.
Powyższe dowody wskazywały bez żadnych wątpliwości na to, że oskarżony miał doA. R.pretensje związane z kwestiami finansowymi w zakresie podatków, obawiał się też tego, że jego stryjI. S.przeniesie własność nieruchomości naA. R.z pominięciem jego osoby. Świadczą o tym zeznaniaA. R.oraz pośrednio wyjaśnienia samego oskarżonego i zeznania świadkaM. S.. Zdaniem Sądu to było powodem sporządzenia przezW. S.niekorzystnego dlaA. R.pisma z dnia 22 maja 2015r., z którego wynikało, żeA. R.osiąga dodatkowe dochody, z których nie rozlicza się wobec Skarbu Państwa, gdyż nie odprowadza podatków. Pismo to zostało w całości osobiście sporządzone przez oskarżonego, o czym świadczy opinia biegłegoW. Z..
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd uznał, że oskarżony swoim bezprawnym, karalnym i karygodnym zachowaniem naruszył normę prawną w sytuacji powinności i możliwości zachowania się z nią zgodnego.
Oskarżony zachowaniem swoim polegającym na tym, że w nieustalonym dniu maja 2015 roku, nie później niż do 22 maja 2015 r. wW.Górnym w województwie(...), w celu użycia za autentyczny, podrobił wniosek do Urzędu Skarbowego wŻ.o udzielenie informacji o istnieniu obowiązku podatkowego w ten sposób, że nakreślił na tym dokumencie podpisA. R.a następnie przedłożył ten wniosek w wymienionym urzędzie jako autentyczny, wyczerpał znamiona występku zart. 270§1 kk, zgodnie z którym karze podlega każdy, kto w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa.
Zgodnie z brzmieniemart. 53§ 1 i 2 kkSąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Występek zart. 270§1 kkzagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Kierując się w/w przesłankami Sąd zdecydował się wymierzyć oskarżonemu karę grzywny zważywszy, żeW. S.dotychczas nie wszedł w konflikt z prawem, posiada regularne dochody w postaci świadczeń rentowych. Kara 100 stawek dziennych grzywny odzwierciedla zawartość kryminalną popełnionego przestępstwa. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę na niekorzyść oskarżonego, żeW. S.podrobił pismo i skierował je do Urzędu Skarbowego wŻ.po to, aby przysporzyć kłopotówA. R., aby ta musiała tłumaczyć się z nieodprowadzania podatków od rzekomych dodatkowych dochodów. NaraziłA. R.jako pracownika samorządowego na nieprzyjemności. Zrobił to ze złośliwości i chęci zemsty, a więc kierowały nim niskie pobudki. Ustalenie jednej stawki dziennej na 10 zł uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego, który miesięcznie dysponuje kwotą 300 euro.
W związku z tym, że zabezpieczony dokument – pismo z dnia 22 maja 2015r. - pochodzi bezpośrednio z przestępstwa, na podstawieart. 44§1 kkSąd orzekł jego przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy.
Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części w kwocie 500 zł uznając, że w tej wysokości jest w stanie je ponieść bez uszczerbku dla siebie, w pozostałym zakresie zwolniłW. S.od obowiązku och ponoszenia, zwolnił go też od opłaty.