Sąd Rejonowy w Radomsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 123/16
Data wyroku: 2016-05-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn.akt II K 123/16

UZASADNIENIE
sporządzone w ograniczonym zakresie (art. 424§3kpk) .
OskarżonyW. B.był uprzednio wielokrotnie karany wyrokami Sądu Rejonowego w Radomsku za czyny głównie zart. 190§1kk,art. 191§1kk( groźby karalne, zmuszanie do określonego zachowania) , ale również za czyny zart. 212§2kk,art. 216§1kk,art. 217§1kkiart. 234 kk.
/ vide karta karna k. 110-111, odpisy wyroków k. 23-32, k. 92/ .
OskarżonyW. B.złożył w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnienia korespondujące z ustaleniami śledztwa ( vide k. 105, k. 106 zbiór A). Od początku przyznawał się do zarzuconych mu czynów wyrażając wolę podania się za nie karze. Wyjaśnienia szczegółowo złożone w toku śledztwa podtrzymał w całości przed Sądem. Wszystkie zgromadzone w sprawie źródła dowodowe o charakterze osobowym i nieosobowym w połączeniu z relacjamiW. B.zostały uznane za wartościowe i wiarygodne, wobec czego odwołano się do nich przy czynieniu ustaleń faktycznych w sprawie.
Dlatego Sąd przyjął , iż oskarżonyW. B.popełnił trzy czyny przestępcze w sposób opisany poniżej. I tak:
I.w dniu 16 lipca 2015r. wR., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbami zamachu na życie i zdrowie oraz gwałtownego zamachu na mienie, usiłował doprowadzićW. A.do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w ten sposób, że w liście przesłanym doW. A.zażądał wydania pieniędzy w kwocie 3.500,00zł grożąc zniszczeniem pomnika zmarłej żony pokrzywdzonego –N. A., jak również użyciem siekiery, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, ze pokrzywdzony nie skontaktował się z nim i nie wydał żądanych pieniędzy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych wart. 64§1kkw przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej roku kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo
Zrealizował tym zachowaniem dyspozycjęart.13§1kkw zw. zart. 282kkw zw. zart. 64§2kk( usiłowanie wymuszenia rozbójniczego) .
II. w okresie od kwietnia 2013r. do dnia 24 sierpnia 2015r. wR., uporczywie nękałM. K. (1)w ten sposób, że notorycznie wysyłał do niej listy z treściami wulgarnymi i obraźliwymi, rozwieszał na terenie miasta informacje z treściami obraźliwymi dla pokrzywdzonej, często przebywał w okolicach jej zamieszkania obserwując z ukrycia pokrzywdzoną jak również w bezpośrednim kontakcie ubliżał i odgrażał się pokrzywdzonej, co wzbudziło uM. K. (1)uzasadnione okoliczności poczucia zagrożenia, przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne ( uporczywe nękanie ) .
Sąd dokonał modyfikacji opisu i kwalifikacji prawnej czynu II przyjmując, iż oskarżony dopuścił się go w warunkach czynu ciągłego zart. 12 kk( tj. działając z góry powziętym zamiarem oraz w krótkim okresie czasu). O podjętym z góry zamiarze sprawcy świadczy powtarzalność i schematyczność jego zachowań ( wysyłanie listów, rozwieszanie w rejonie jej miejsca zamieszkania karteczek z treściami obraźliwymi dlaM. K. (1), obserwowanie jej miejsca zamieszkania, członków jej rodziny, bezpośrednie ubliżanie i odgrażanie się itd.) , ale też treść wyjaśnień samegoW. B., z których wynika wprost , iż podjął pomysł nękaniaM. K. (1)po opuszczeniu Zakładu Karnego będąc przekonany, iż to w.w kobieta i jej rodzina fałszywie go oskarżyli, przez nich odbywał karę pozbawienia wolności i dlatego postanowił wykończyć kobietę psychicznie. Swoimi zachowaniami podejmowanymi na przestrzeni kilkunastu miesięcy wywołał uM. K. (1)uzasadnione poczucie zagrożenia jej osoby.
Sąd przyjął za prawidłową kwalifikację czynu drugiegozart. 190a§1kkw zw. zart. 12 kki w zw .zart. 64§1kk. Nadto uwzględniając fakt opuszczenia zakładu karnego przezW. B.w dniu 19 kwietnia 2013 roku Sąd minimalnie zawęził czasookres tego czynu ustalając jego ramy czasowe w przedziale od 1 maja 2013 roku do 24 sierpnia 2015 roku.
III. w dniu 18 września 2015r. wR., w celu wywarcia wpływu naM. K. (1)będąc świadkiem w postępowaniu prowadzonym za(...)674/15 przez(...)R., przesłał list do córki pokrzywdzonejK. K.grożąc w nim pozbawieniem życiaW. A.oraz zniszczeniem pomnika zmarłej matki –N. A.żądając wycofania obciążających go zeznań.
W. B.formuując w liście do córkiM. K. (1)groźby bezprawne działał w ściśle zaplanowanym celu , dążył bowiem do tego by świadekM. K.wycofała swoje depozycje, które złożyła w sposób ewidentnie obciążający jego osobę w toku postępowania przygotowawczego . Oskarżony przyznając się również do tego zarzutu przyznał szczerze , iż chciał by sprawa się zakończyła, byM. K. (1)wycofała swoje zeznania, gdyż „nie lubi chodzić poSądach i nie chciał mieć kłopotów” ( vide wyjaśnienia z k. 104 zbiór C ). Zatem czynem tym oskarżony zrealizował dyspozycjęart.245kk( bezprawny wpływ na świadka).
OskarżonyW. B.popełnił przestępstwo usiłowania wymuszenia rozbójniczego ( czyn I ) w warunkachart. 64§2kk( tzw. multirecydywa) , zaś przestępstwo uporczywego nękania ( czyn II) w warunkachart. 64§1kk( recydywa podstawowa). Poniżej zostanie to wykazane.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 24 września 2010 roku w sprawie sygn. akt II K 488/10 został uznany za winnego :
- pięciu czynów gróźb karalnych popełnionych w warunkach czynu ciągłego oraz powrotu do przestępstwa (art. 190§1kkw zw. zart. 12 kki w zw. z ar. 64§1kk) oraz
- jednego czynu zart. 212§1kkw zw. zart. 12 kki w zw. zart. 64§1kk.
Jako karę łączną Sąd wymierzył karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , którą skazany odbywał w czasokresie od dnia 3.05.2012 roku do dnia19.04.2013 roku. ( vide odpis wyroku w sprawie II K 488/10 k. 23-25 zbiór C).
ZatemW. B.uprzednio skazanym w warunkachart. 64§1kki po odbyciu łącznie powyżej 1 roku kary pozbawienia wolności oraz w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności dopuścił sięczynu I tj. przestępstwa przeciwko mieniu popełnionego z groźbą użycia przemocy ( usiłowanie wymuszenia rozbójniczego na szkodęW. A.) .Dlatego słusznie przyjął organ ścigania kwalifikację prawną w.w czynuzart. 13§1kkw zw. zart. 282 kkiw zw. zart. 64§2kk,co z kolei obligowało Sąd do wyjścia ponad dolną granicę ustawowego zagrożenia za czyn zart. 282 kkprzy miarkowaniu kary za przedmiotowe przestępstwo.
Z kolei w zakresie czynu II prawidłowa jest jego kwalifikacja przy przyjęciu recydywy podstawowej zart. 64§1kk. Przestępstwo uporczywego nękania zart. 190a§1kknie zostało wymienione przez ustawodawcę w katalogu czynów uprawniających do przyjęcia recydywy kwalifikowanej zart. 64§2kk. Niemniej jednak sprawca będąc karany za umyślne przestępstwa podobne zart. 190§1kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 24 września 2010 roku w sprawie sygn. akt II K 488/10 po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności w ciągu 5 lat od odbycia kary dopuścił się podobnego przestępstwa godzącego w wolnośćM. K. (1).
Wszystkie trzy zachowania przestępcze oskarżonego podjęte zostały umyślnie.W. B., mimo że miał obiektywną możliwość zachowania się zgodnie z treścią norm prawnych, nie zastosował się do zakazów z nich wynikających. Nie zachodziła przy tym żadna z okoliczności wyłączających bezprawność przypisanych  mu czynów albo winy oskarżonego, zaś stopień społecznej szkodliwości jego zachowań  jest większy niż znikomy, a wręcz znaczny.
Sąd zaakceptował wniosek oskarżonego o dobrowolnym poddaniu się karze i wymierzył karę i środki karne  zgodne z wnioskiem o skazanie złożonym w trybieart. 387§1kpk. Okoliczności popełnienia każdego z trzech czynów i wina oskarżonego nie budziły żadnych wątpliwości , nadto Prokurator i obecny naS.pokrzywdzonyW. A.nie złożyli sprzeciwu.
Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary, jak również przy orzekaniu o rozmiarze środka karnego Sąd baczył, by były one adekwatne do okoliczności sprawy, zwłaszcza do stopnia winyW. B., stopnia społecznej szkodliwości wszystkich przypisanych zachowań i przy uwzględnieniu dotychczasowej jego bogatej przeszłości karnej.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd uwzględnił na jego niekorzyść:

⚫

uprzednią karalność:

wielość zachowań przestępczych co znalazło odzwierciedlenie w przyjęciu warunków czynu ciągłego i kwalifikacji zart. 12 kkw zakresie czynu drugiego ( uporczywe nękanieM. K. (1));

intensywność zachowań przestępczych, uporczywość działania sprawcy, realizowanie czynów karalnych bez uzasadnionego powodu, wręcz z czysto niskich pobudek tj. chęć zniszczenia psychicznego rodzinyA.iK.,

popełnienie czynu pierwszego w warunkach recydywy kwalifikowanej tzw. multirecydywy , zaś czynu drugiego w warunkach recydywy podstawowej. W przypadku czynu uporczywego nękania ( czyn II ) Sąd nie wyszedł ponad górną granicę ustawowego zagrożenia kary za to przestępstwo , dlatego może powoływać się naart. 64§1kkjako na okoliczność obciążającą;

dopuszczenie się zachowań przestępczych godzących w więcej niż jedno dobro prawem chronione.W. B.popełnił nie tylko czyn przeciwko mieniu ( czyn I usiłowanie wymuszenia rozbójniczego), ale i przestępstwo przeciwko wolności pokrzywdzonejM. K. (1)( czyn II ) , zaś czyn III na szkodę wymiaru sprawiedliwości .

Poza faktem , iż oskarżony popełnił czyn I wymuszenie rozbójnicze w formie usiłowania i nie przeszedł w fazę jego dokonania - Sąd nie dopatrzył siężadnych innychokoliczności łagodzącychW. B.w tej sprawie.
Dlatego podążając za wniosek o dobrowolne poddanie się karze na rozprawie Sąd wymierzył oskarżonemu :

-

za czyn I karę 3 lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33§2 i §3 kkkarę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 złotych stawka. Sąd przyjął najniższy wymiar stawki dziennej z uwagi na fakt, iż oskarżony jest od wielu lat osobą bezdomną, otrzymuje jedynie niską rentę socjalną.

Kara jednostkowa za w.w czyn jest adekwatna do jego wagi, wysokiego stopnia społecznej szkodliwości oraz odzwierciedla zawinienie sprawcy .

-

za czyn II karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

za czyn III karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

Sąd na podstawieart. 85§1kkiart. 86§1kkwymierzył jako karę łączną 3 lata pozbawienia wolności.Sąd miarkując wymiar kary łącznej zastosował zasadę pełnej absorpcji uwzględniając przede wszystkim bliski czasokres popełnienia wszystkich trzech przestępstw ( lipiec, sierpień i wrzesień 2015 roku) uznając, iż kara łączna w wymiarze 3 lat będzie wystarczająca , nadto spełni swój cel również w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej. Pamiętać należy, iżW. B.jest sprawcą wysoce zdemoralizowanym, recydywistą , który mimo podeszłego wieku i pobytu w Zakładzie Karnym nie wyciąga wniosków z popełnionych przestępstw , jego stosunek do norm prawa mimo przyznawania się do samych zarzutów nie jest krytyczny. Dlatego konieczne jest jego wyizolowanie od społeczeństwo co może zagwarantować tylko surowa kara pozbawienia wolności.
Aby zabezpieczyć nas przyszłość interesy pokrzywdzonej Sąd kierując się dyspozycjąart. 41a§1 i 4 kkorzekł dodatkowo środek karny w postaci zakazu kontaktowania się oskarżonegoW. B.z pokrzywdzonąM. K. (1)oraz zakazu zbliżania się do w.w na odległość mniejszą niż 20 metrów na okres 10 lat. Sąd orzekł w.w zakaz o charakterze fakultatywnym w związku ze skazaniem za czyn z punktu II sentencji wyroku, który nakierowany był przeciwko wolnościM. K. (1). Orzeczony środek karny wzmacnia rozstrzygnięcie o karze bezwzględnej pozbawienia wolności , a w momencie wprowadzenia kary do wykonania jego bieg ulegnie „zawieszeniu” i odrodzi się na nowo po opuszczeniu jednostki penitencjarnej.
Nadto Sąd zasądził zwrot kosztów obrony z urzędu dla adwokataJ. K.uznając zgodnie za złożonym wnioskiem , iż nie zostały one uiszczone .
Sąd kierując się ciężką sytuacją materialną oskarżonego ( osoba bezdomna , otrzymuje rentę socjalną) i jego podeszłym wiekiem Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniłW. B.od opłaty i obowiązku zwrotu wydatków postępowania, które w całości przejął na rachunek Skarbu Państwa.