Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 82/16
Data wyroku: 2016-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Natalia Pawłowska Grzelczak, Anna Górnik, Patrycja Baranowska
Słowa kluczowe: Skarga O Wznowienie Postępowania
Podstawa prawna: art. 399 § 1 kpc

Sygn. akt VIII Gz 82/16

POSTANOWIENIE
Dnia 20 kwietnia 2016 r
Sąd Okręgowy w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy
w składzie :
Przewodniczący:  SSO Patrycja Baranowska
Sędziowie:   SSO Natalia Pawłowska Grzelczak (spr.)
SSR del. Anna Górnik
po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r, wS.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy powództwaT. K.
przeciwkoT. C.
o zapłatę
w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie pod sygn. akt X GC 647/12, zakończonego prawomocnym zarządzeniem o zwrocie pozwu,
na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 28 września 2015r., sygn. akt. GC 1054/15
postanawia :
oddala zażalenie.
SSO Natalia Pawłowska – Grzelczak SSO Patrycja Baranowska SSR del. Anna Górnik

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie w przedmiocie skargi powódki o wznowienie postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie pod sygn. akt X GC 647/12, zakończonego prawomocnym zarządzeniem o zwrocie pozwu, odrzucił skargę.
U podstaw tego rozstrzygnięcia legło stwierdzenie, że skarga o wznowienie postępowania przysługuje od orzeczenia merytorycznego. Sąd Rejonowy wskazał, że zarządzenie o zwrocie pozwu nie należy do orzeczeń merytorycznych i okoliczność ta stanowi samoistną podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Sąd pierwszej instancji odwołał się także w swoim rozstrzygnięciu do orzeczeń Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 1973 roku, I CZ 152/72, z dnia 24 lipca 1980 roku, I CZ 82/80 i z dnia 19 marca 2912 roku, II UO1/12).
Z orzeczeniem tym nie zgodziła się skarżącaT. K.i wywiodła zażalenie na przedmiotowe orzeczenie. Skarżąca wniosła o:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia,
- zasądzenie kosztów postępowania od pozwanego na rzecz powódki,
- przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.
W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Rejonowy dokonując zwrotu pozwu nieprawidłowo wezwał powódkę do usunięcia braków formalnych pozwu i wadliwie zastosowałart. 130 § 1 i 2 kpc. Zdaniem skarżącej na skutek nieprawidłowej decyzji Sądu Rejonowego została ona pozbawiona możliwości działania bez swojej winy. Podniosła, że doszło do naruszenia przepisów postępowania cywilnego, a naruszenie to ma charakter obiektywny i jest niezależne od zachowania powódki ( strony).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się nieuzasadnione.
Zdaniem Sądu Odwoławczego ocena przedstawiona w uzasadnieniu orzeczenia Sądu I instancji, obejmująca dokonaną przez ten Sąd wykładnię zastosowanych przepisów prawa okazała się właściwa i nie budzi zastrzeżeń Sądu Okręgowego. Sąd II instancji w pełni akceptuje stanowisko Sądumeritiii przyjmuje za własne, czyniąc je integralną częścią poniższych rozważań.
Należy podkreślić, iż dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania została określona w przepisieart. 399 § 1 k.p.c., zgodnie z rzeczonym przepisem, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu. Mając na uwadze powyższe, wznowienie postępowania służy m. in do prawomocnych orzeczeń merytorycznych rozstrzygających sprawę co do istoty a więc w stosunku do wyroków, nakazów zapłaty w postępowaniu nakazowym, upominawczym i jak się wydaje, również w elektronicznym postępowaniu upominawczym (art. 3532), oraz postanowień co do istoty sprawy w trybie nieprocesowym (zob. postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973, nr 7-8, poz. 143). Nie jest na podstawieart. 399 § 1 kpcdopuszczalne wznowienie postępowania zakończonego w szczególności prawomocnym postanowieniem odrzucającym pozew lub umarzającym postępowanie (zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca 1980 r., I CZ 82/80, LEX nr 8256). W orzecznictwie przyjęto również, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania nie jest dopuszczalna (zob. postanowienie SN z dnia 6 maja 2003 r., I CO 7/03, OSNC 2004, nr 1, poz. 14; postanowienie SN z dnia 21 sierpnia 2003 r., III CO 9/03, OSNC 2004, nr 4, poz. 68). W doktrynie wyrażono także odmienne stanowisko, przyjmując w razie odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania dopuszczalność wznowienia postępowania zakończonego w takiej sytuacji prawomocnym wyrokiem sądu drugiej instancji. Wobec obecnej regulacji skargi kasacyjnej jako środka zaskarżenia orzeczeń prawomocnych kontrowersje te tracą na aktualności. Nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem w postępowaniu upadłościowym (zob.art. 35 i 229 p.u.n.). Na podstawie nowelizacji z dnia 22 grudnia 2004 r doart. 399dodano § 2, dopuszczający wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem. Dotyczy to wyłącznie sytuacji, gdy postanowienie zostało oparte na akcie normatywnym, w stosunku do którego Trybunał Konstytucyjny orzekł o jego niezgodności zKonstytucją RP, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą. Zmiana ta, stanowiąca wyłom w dotychczasowej regulacji skargi o wznowienie postępowania, jest konsekwencją wyroku Trybunału Konstytucyjnego orzekającego o niekonstytucyjności art. 4011w brzmieniu sprzed nowelizacji (zob. wyrok TK z dnia 27 października 2004 r., SK 1/04, OTK-A 2004, nr 9, poz. 96).
W żadnym razie skarga o wznowienie postępowania nie ma ona zastosowania do zarządzeń przewodniczącego (por. postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CZ 23/11, LEX nr 846545). Nie wymieniają ich przepisy regulujące wznowienie postępowania, natomiastart. 362umożliwia odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego jedynie przepisów rozdziału "Postanowienia sądu". Do zarządzeń przewodniczącego odpowiednie zastosowanie znajdzie natomiastart. 359 § 2 kpc, pozwalający na zmianę lub uchylenie jeszcze w czasie trwania postępowania postanowienia niekończącego postępowania w sprawie, gdy zostało ono wydane na podstawie aktu normatywnego uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny zKonstytucją RP, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.
Tymczasem w sprawie, której wznowienia żąda powódka ( sygn. akt X GC 647/12) wydano zarządzenie o zwrocie pozwu z uwagi na brak uzupełnienia braków formalnych. Okoliczność ta stanowiła podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, której podstawę rozstrzygnięcia stanowi przepiskodeksu postępowania cywilnegoart. 410 § 1„Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym”.Zgodnie z rzeczonym przepisem skarga o wznowienie postępowania podlega badaniu wstępnemu. Przedmiotem badania Sądu jest przede wszystkim stwierdzenie czy strony zachowały terminy jak również określenie czy istnienia jednej z ustawowych podstaw wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli z okoliczności konkretnej sprawy podana podstawa nie zostanie przez Sąd stwierdzona.
Reasumując stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy orzekł w przedmiocie odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., Sąd Okręgowy oddalił zażalenie.
Rozstrzygniecie o kosztach pozostawiono referendarzowi Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie.
SSO Natalia Pawłowska – Grzelczak SSO Patrycja Baranowska SSR del. Anna Górnik