Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 526/16
Data wyroku: 2016-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Gozdawa-Grajewska, Sławomir Klekocki, Lucyna Pradelska-Staniczek

Sygn. akt V .2 Ka 526/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  1 grudnia 2016  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Sędziowie:SSO Lucyna Pradelska-Staniczek /spr./
SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska
Protokolant:  Justyna Napiórkowska
w obecności Anny Drzazgi  Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku
po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r.
sprawy:

K. J./J./

s.Z.iW.

ur. (...)wŻ.

oskarżonego o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk

na skutek apelacji  wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 22 czerwca 2016r. sygn. akt III K 560/15
I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20zł (dwadzieścia złotych ) i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 500zł (pięćset złotych).

SSO Sławomir Klekocki
SSO Lucyna Pradelska-Staniczek /spr./ SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska
Sygn. akt V. 2 Ka 526/16

UZASADNIENIE
K. J.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 10 czerwca 2013 roku w placówcefirmy (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zT. Z. (1), który składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup telewizoraL. (...)o wartości 2.399,00 zł oraz przedłużonej i rozszerzonej gwarancji o wartości 559,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniu wfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 lipca 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowego z dochodem miesięcznym 2.200.00 zł netto, podczas gdy nigdy nie był zatrudniony w wymienionej spółce, usiłował wprowadzić pracownika(...) S.A.Oddział w Polsce w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania oraz usiłował w ten sposób doprowadzić wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty kredytu, która w przypadku podpisania umowy - miała wynosić 2.958,00 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przyznania kredytu na podstawie wewnętrznej procedury ryzyka kredytowego, tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,
II. w dniu 10 czerwca 2013 roku w placówcefirmy (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zT. Z. (1), który, składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup laptopa i myszki o łącznej wartości 2.738,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniu wfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 lipca 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowego z dochodem miesięcznym 2.290,00 zł netto, podczas gdy nigdy nie był zatrudniony w wymienionej spółce, usiłował wprowadzić pracownika(...) S.A.Oddział w Polsce w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania oraz usiłował w ten sposób doprowadzić wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty kredytu, która w przypadku podpisania umowy miała wynosić 2.738,00 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przyznania kredytu na podstawie wewnętrznej procedury ryzyka kredytowego, tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,
III. w dniu 12 czerwca 2013 roku w placówcefirmy (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniuzT. Z. (1), który składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup notebookao wartości 2.231,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniuwfirmie Logistyka - (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 lipca 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowegoz dochodem miesięcznym 2.290,00 zł netto, podczas gdy nigdy nie był zatrudnionyw wymienionej spółce, usiłował wprowadzić pracownika(...) S.A.Oddziałw Polsce w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania oraz usiłował w ten sposób doprowadzić wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty kredytu, która w przypadku podpisania umowy miała wynosić 2.231,00 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przyznania kredytu na podstawie wewnętrznej procedury ryzyka kredytowego, tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,
IV. w dniu 13 czerwca 2013 roku w placówcefirmy (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zT. Z. (1), który składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup laptopa, myszki i torby do laptopa o łącznej wartości 1. 928,89 zł oraz przedłużonej i rozszerzonej gwarancji o wartości 529,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniu wfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 lipca 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowego z dochodem miesięcznym 2.300,00 zł netto, podczas gdy nigdy nie był zatrudniony w wymienionej spółce, usiłował wprowadzić pracownika(...) S.A.Oddział w Polsce w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania oraz usiłował w ten sposób doprowadzić wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty kredytu, która w przypadku podpisania umowy miała wynosić 2.516,89 zł. lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę przyznania kredytu na podstawie wewnętrznej procedury ryzyka kredytowego, tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk,
V. w dniu 7 czerwca 2013 roku wsklepie (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniuzT. Z. (1), który składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup konsolimarki S.o wartości 1. 549,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniu wfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 kwietnia 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowegoz dochodem miesięcznym 2.290.00 zł netto, podczas gdy nigdy nie był zatrudnionyw wymienionej spółce, wprowadził w ten sposób pracownika(...) Bank (...) S.A.w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania, wynikającego z zawartejumowy nr (...)i doprowadził wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty udzielonego kredytu w wysokości 1.940,87 zł., tj. o czyn zart. 286 § 1 kk,
VI. w dniu 10 czerwca 2013 roku wsklepie (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniuzT. Z. (1), który składając wniosek o udzielenie kredytu na zakup kina domowego LG o wartości 1.061,00 zł konsolimarki S.o wartości 1549,00 zł złożył ustne oświadczenie o swoim rzekomym zatrudnieniu wfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 kwietnia 2011 r. na czas nieokreślonyna stanowisku mechanika samochodowego z dochodem miesięcznym 2.290,00 zł netto, podczas gdy nigdy nie, był zatrudniony w wymienionej spółce, wprowadził w ten sposób pracownika(...) Bank (...) S.A.w błąd, co do możliwości wywiązania sięz przyjętego na siebie zobowiązania, wynikającego z zawartej umowynr(...)i czym doprowadził wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty udzielonego kredytu w wysokości 1.224,23 zł., tj. o czyn zart. 286 § 1 kk,
VII. w dniu 11 czerwca 2013 roku wsklepie (...)wR.przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniuzT. Z. (1), któremu przekazał uprzednio opieczętowany zabraną z firmy pieczątką firmową dokument w postaci zaświadczenia o rzekomym zatrudnieniu wymienionegowfirmie Logistyka- (...)- (...) sp. z o.o.wC.od 7 kwietnia 2011 r. na czas nieokreślony na stanowisku mechanika samochodowegoz dochodem miesięcznym 2.290,00 zł netto, któryT. Z. (1)przedłożył wrazz wnioskiem o udzielenie kredytu na zakup telewizora LG o wartości 3.359,00 zł,a okoliczności zawarte w przedmiotowym zaświadczeniu miały istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, wprowadził w ten sposób pracownika(...) Bank (...) S.A.w błąd, co do możliwości wywiązania się z przyjętego na siebie zobowiązania, wynikającego z zawartejumowy nr (...)i doprowadził wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kwoty udzielonego kredytu w wysokości 3.526,95 zł, tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkprzy zast. 11§ 2 kk.
Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, w sprawie o sygn. III K 560/15 w punkcie 1 uznał oskarżonegoK. J.za winnego tego, żew podobny sposób w krótkich odstępach czasu popełnił czyny wyżej opisane wpunktach I – VI, z których czyny opisane wpunktach I-IVwyczerpują znamiona przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk, a czyny opisane wpunktach V i VIwyczerpują znamiona przestępstwa zart. 286 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku w zw. zart. 4 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu jedną karę 1 roku pozbawienia wolności i jedną karę grzywny w wysokości40 stawek dziennych, przyjmując iż wartość jednej stawki dziennej wynosi 20 złotych.
Wpunkcie 2Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej wpunkcie VIIwyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkiart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, przyjmując iż wartość jednej stawki dziennej wynosi 20 złotych.
Wpunkcie 3na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 i 2 kkSąd połączył oskarżonemu kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzył mu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz jedną karę łączną grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując, iż wartość jednej stawki dziennej wynosi 20 złotych.
Wpunkcie 4Sąd na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 2 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku w zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lat.
Wpunkcie 5na podstawieart. 73 § 2 kkSąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Wpunkcie 6na podstawieart. 46 §1 kkSąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody przez zapłatę solidarnie wraz zT. Z. (2)skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 23 września 2014 roku (sygn. akt IX K 388/14) kwoty 6.692,05 złote na rzecz pokrzywdzonego(...) Bank (...) S.Az siedzibą weW..
Wpunkcie 7na zasadzieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 500 złotych oraz wydatkiw wysokości 590 złotych.
Apelację od wyroku wniósł oskarżonyK. J., wyrok zaskarżył w całości. W apelacji podniósł, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Nie zgadza się z zeznaniamiT. Z. (1), by ukradł jakąkolwiek pieczątkę, w ciągu swojej praktyki jedynie dwukrotnie i to w obecności innych osób i w innym czasie aniżeli wskazanym w zarzutach, był w pomieszczeniach, w których znajdowały się pieczątkifirmy (...). Klucze do pomieszczenia miał przy sobieE. R.. Oskarżony wskazał także, że podpisy na zakwestionowanych dokumentach – jak wynika z opinii biegłego grafologa - nie zostały przez niego sporządzone. Wskazał, iż nie został pozyskany monitoring sklepów, w których rzekomo zawierał umowy kredytowe. To, że na każdej sprawie obecny był inny prokurator działało na jego niekorzyść. Podniósł także, żeT. Z. (1)początkowo zeznał na jego niekorzyść, ale w toku kolejnych przesłuchań zeznał, iż „nic takiego nie miało miejsca”, zaś zeznania obciążające, któreT. Z. (1)złożył to była zemsta, spowodowana wcześniejszym zatargiem, kiedy to oskarżony groził świadkowi a za co został już skazany.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
na wstępie wskazać należy, iż apelacja jest środkiem odwoławczym, który w przypadku sporządzenia jej przez samego oskarżonego, daje najszersze funkcje gwarancyjne dla oskarżonego, albowiem prowadzi do pełnej merytorycznej kontroli wyroku -art. 427 § 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 433 § 1 k.p.k.(vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2013 roku , sygn. II KK 298/13). Kontrola wyroku, która zainicjowana została apelacją oskarżonego nie wykazała, by Sąd Rejonowy dopuścił się naruszenia któregokolwiek z przepisów prawa karnego materialnego czy procesowego, czy też błędu w ustaleniach faktycznych.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, dokonał rzeczowej analizy dostrzeżonych w nim sprzeczności, a jej wyniki w sposób wyczerpujący zaprezentował w uzasadnieniu wyroku, czyniąc przedmiotem rozważań wszystkie okoliczności ujawnione w toku rozprawy głównej zarówno przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Przedstawiona ocena dowodów jest zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, uwzględnia zasady prawidłowego rozumowania pozostaje więc pod ochronąart. 7 k.p.k.Postępowanie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego, dokonana przez Sąd Rejonowy nie wykazuje błędów logicznych i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. W polu uwagi Sądu w chwili orzekania znajdowały się wszystkie okoliczności. Dokonując ustaleń faktycznych Sąd I instancji wskazał, na jakich dowodach oparł swe rozstrzygnięcie, a którym dowodom odmówił wiary i swoje stanowisko w tym przedmiocie przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach rozstrzygnięcia, które odpowiadają wymogomart. 424 § 1 k.p.k.
Sąd I instancji wskazał, z jakich przyczyn dał wiarę wyjaśnieniomT. Z. (1), składanym w toku postępowania przygotowawczego, w których obciążył on oskarżonegoK. J..
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z utrwalonym już w tej mierze orzecznictwem pomówienie, czyli obciążanie w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami. Pomówienie nie może być więc z góry traktowane z nieufnością, uznawane za dowód "niepełnowartościowy" i ograniczane do pojęcia fałszywego oskarżenia. Dowód z pomówienia może być dowodem winy jeżeli jest konsekwentny, logiczny, stanowczy, zgodny z logiką wypadków i nie jest wyrazem osobistego zainteresowania pomawiającego.
Wbrew twierdzeniom oskarżonego analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wskazuje, byT. Z. (1)złożył nieprawdziwe wyjaśnienia obciążające, kierując się zemstą za wcześniej wypowiedziane groźby.
Co istotne, motywem działaniaT. Z. (1)nie była chęć uniknięcia własnej odpowiedzialności. Przyznawał się on bowiem do popełnienia zarzucanych mu czynów, przedstawiając jaką rolę w ich dokonaniu odegrał on, a jaką oskarżonyK. J..
W toku śledztwaT. Z. (1)został przesłuchany dwukrotnie. W toku pierwszego przesłuchania dnia 9 kwietnia 2014 roku w sposób szczegółowy wskazał, w jaki sposób doszło do popełnienia poszczególnych czynów, opisał sposób działania, poszczególne czynności, jakie podejmowali w ramach uzgodnionego podziału ról. Wyjaśnił między innymi, że toK. J.powiedział, że może z pracy zabrać pieczątkę z nazwą firmy po to, by umieścić ją na zaświadczeniu. Wskazał także, iż to on składał wnioski o poszczególne kredyty, gdyżK. J.jeszcze wtedy się uczył i kredytów by nie uzyskał. Podał także, że pieniądze z uzyskanych kredytów podzielili po połowie pomiędzy siebie, bo tak wcześniej ustalili. Wyjaśnił także, iż nie wie coK. J.zrobił z pieczątką, którą zabrał zfirmy (...).T. Z. (1)wyjaśnienia obciążające podtrzymał w toku bezpośredniej konfrontacji zK. J., która odbyła się dnia 23 kwietnia 2014 roku.
Słusznie Sądmeritiwskazał, iż zmiana wersji zdarzeń i zaprzeczanie w toku rozprawy głównej wcześniejszym wyjaśnieniom było nieszczere i stanowiło nieudolną próbę uchronieniaK. J.od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Zeznania składane w toku rozprawy głównej były bardzo lakoniczne.T. Z. (1)słuchany w charakterze świadka ograniczył się w zasadzie do kilku zdań, nie będąc w stanie racjonalnie wytłumaczyć tak diametralnej zmiany prezentowanej wersji zdarzeń. W toku pierwszego rozpoznania sprawy nie podtrzymując wcześniejszych wyjaśnień podając, że nie będzie odpowiadał na pytania, że niepotrzebne są mu dalsze problemy. W toku ponownego rozpoznania sprawy także ograniczał się do lakonicznych twierdzeń, twierdząc, że wcześniej w sprawie nakłamał, że był to stek bzdur, że była to zemsta na oskarżonym. Jednocześnie co w sprawie bardzo istotne – zeznał, iż „nie powie skąd w jego posiadaniu znalazła się pieczątkafirmy (...)” oraz że „nie powie gdzie wyrobił pieczątkę”. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika w sposób jednoznaczny, że toK. J.(a nieT. Z. (1)) odbywając praktykę w(...)E. R.miał dostęp do pomieszczenia, gdzie przechowywana była pieczątkafirmy Logistyka- (...)- (...) Sp. z o.o.wC.. Oskarżony odbywał tę praktykę w okresie od 1 września 2010 roku do 31 sierpnia 2013 roku, a więc - wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji - w okresie, w którym doszło do popełnienia zarzucanych czynów. Co prawda udawał się do tego pomieszczenia zawsze w obecności innych osób, co jednak nie wyklucza – co słusznie zaznaczył Sąd Rejonowy - niepostrzeżonego dla innej osoby zaboru pieczątki. WyjaśnieniaT. Z. (1)ze śledztwa, w których twierdził, że to właśnieK. J.wszedł w posiadanie owej pieczątki i wspólnie użyli jej w celu uzyskania kredytów są jak najbardziej logiczne.
Nie ma znaczenia, że nie pozyskano zapisów z monitoringu od placówek bankowych, w których sprawcy ubiegali się o kredyty. Nawet gdyby z treści zapisów wynikało, iż nie został na nich uwieczniony wizerunekK. J.to nie podważałoby to prawidłowych ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji.T. Z. (1)wyjaśnił przecież, że to on fizycznie składał dokumentację, ubiegając się o kredyty.
Słusznie zauważył Sąd I instancji, iż zeznańT. Z. (1)nie sposób ocenić inaczej aniżeli próbę uwolnienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej - skoro oświadczył on również, żeK. J.nie kierował wobec niego żadnych gróźb. W tym zakresie wskazać należy, że przecież samK. J.do takiego czynu się przyznał, zaś wyrok skazujący zapadł na skutek dobrowolnego poddania się karze.
Odnosząc się do twierdzenia zawartego w apelacji a dotyczącego opinii grafologicznej to wskazać należy, że jakkolwiek z opinii wynika, iż zapis o treści „Tel. (...)” widniejący na dowodowym zaświadczeniu nie kwalifikuje się do identyfikacji indywidualnej wykonawcy to jednocześnie opinia ta potwierdza, że numer telefonu został nakreślony przez inną osobę, niż ta, która nakreśliła pozostałe treści widniejące na zaświadczeniu. A to z kolei nie pozostaje w sprzeczności z wyjaśnieniamiT. Z. (1), że toK. J.na zaświadczeniu naniósł numer telefonu. Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacjiT. Z. (1)w żadnym fragmencie swych wyjaśnień nie twierdził, byK. J.składał na zaświadczeniu podpisy, a jedynie, że napisał numer telefonu a na pieczęci naniósł parafę.
Reasumując Sąd I instancji w sposób precyzyjny przedstawił argumentację opartą o zasady logicznego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wymyka się poza granice wytyczone dyspozycjąart. 7 k.p.k.Z przeprowadzonej oceny dowodów Sąd Rejonowy wywiódł słuszny wniosek o winie i sprawstwie oskarżonegoK. J., który działał zT. Z. (2)w ramach uzgodnionego podziału ról, zaś swoim zamiarem obejmował cały zespół przedmiotowych znamion przestępczego działania, zaś jego zachowanie stanowiło istotny wkład w realizację wspólnego przestępczego zamiaru. Nie miał przy tym wpływu na treść wyroku fakt, że w toku rozprawy głównej brali udział różni Prokuratorzy z Prokuratury Rejonowej w Rybniku.
Odnosząc się z kolei do orzeczonych kar przyjąć, że zostały one wymierzone po rozważeniu przez Sąd I instancji szeregu okoliczności mających wpływ na ich rodzaj i w żadnej mierze nie można ich uznać za rażąco surowe. Dlatego i w tej części brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Zważywszy na fakt, iż oskarżony był wcześniej karany nie sposób przyjąć, by kara pozbawienia wolności orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania była rażąco niewspółmiernie surowa, także kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 20 złotych jest współmierna. Wymierzone kary są odpowiednie do stopnia winy i społecznej szkodliwości, uwzględniają te wszystkie elementy jakie są istotne dla ich wymiaru. Kary łączne są odpowiednie i sprawiedliwe, nie uzasadniają ingerencji sądu odwoławczego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku, obciążając oskarżonego wydatkami za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 złotych oraz opłatą za II instancję w kwocie 500 złotych.
SSO Sławomir Klekocki
SSO Lucyna Pradelska-Staniczek (spr.) SSO Katarzyna Gozdawa-Grajewska