Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 484/16
Data wyroku: 2016-07-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Żywioł
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 484/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia8 lipca 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Bożena Żywioł
Protokolant Sylwia Sitarz
przy udziale Dagmary Janus
Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zabrzu
po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r.
sprawyG. G.ur. (...)wZ.
synaH.iG.
oskarżonego zart. 158§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 11 marca 2016 r.    sygnatura akt II K 866/15
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania.
VI Ka 484/16

UZASADNIENIE
Od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 11 marca 2016r., sygn. akt II K 866/15, apelację wniósł Prokurator zaskarżając orzeczenie w całości, na niekorzyść oskarżonegoG. G..
Sąd Okręgowy podzielił zarzuty apelacji oskarżyciela publicznego. Apelujący zasadnie podniósł, iż sąd pierwszej instancji, z obraząart. 410 kpk, pominął w wyrokowaniu zeznaniaP. J. (1), co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych tym bardziej, że sąd ten niedostatecznie uwzględnił korespondujące z relacją tego świadka zeznaniaM. L.orazA. L.iK. G.wskazujące na to, żeM. L.został pobity przeztrzechsprawców.
Rację ma Prokurator wskazując, że chociaż sąd meriti w toku rozprawy głównej ujawnił zeznania małoletniejP. J. (1), to jednak nie objął ich następnie oceną w procesie analizy zgromadzonego materiału dowodowego. Tymczasem zeznania te bezpośrednio dotyczą przebiegu zdarzenia, bowiemP. J. (1)była naocznym świadkiem zajścia. Opisała jego przebieg, wskazała osoby w nim uczestniczące, które znała z nazwiska bądź pseudonimu, sprecyzowała, na czym polegała rola poszczególnych uczestników. Świadek próbowała nawet ingerować w przebieg zdarzenia, ona też zawiadomiła o pobiciuM. L.Policję prosząc o interwencję.
Z zeznań świadka jednoznacznie wynika, że jednym ze sprawców pobicia byłG. G.–pseudonim (...), który dołączył wraz zD. A.doN. N.– inicjującego zajście.
Nie ulega więc wątpliwości, że zeznaniaP. J. (1)stanowiły istotny dowód, który winien być przez Sąd Rejonowy poddany ocenie w procesie analizy materiału dowodowego.
Zasadnie zakwestionował także apelujący stwierdzenie sądu pierwszej instancji, że na osobę oskarżonego, jako współsprawcy pobicia nie wskazują zeznania małoletniego pokrzywdzonegoM. L.. Wprawdzie istotnie świadek ten nie wymienił oskarżonego z imienia i nazwiska /świadek go nie znał/, ale relacjonował o trzech napastnikach, a analiza jego zeznań i zestawienie ich z zeznaniamiP. J. (1)nie pozostawia wątpliwości co do tego, że opisał to samo zdarzenie, co będąca jego świadkiem koleżanka.
Należy także zgodzić się ze stwierdzeniem skarżącego, że sąd pierwszej instancji nie nadał właściwej rangi zeznaniom świadków pośrednich:A. L.iK. (1), które korespondują z zeznaniamiM. (1)iP. J., co do ilości sprawców pobicia.
Jednocześnie sąd pierwszej instancji dając wiarę wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom świadków podających, że oskarżony nie uczestniczył w pobiciuM. L.przeszedł do porządku dziennego nad faktem rozbieżności wskazanych dowodów.
G. G.wyjaśniał bowiem, że cały czas znajdował się na przystanku w odległości kilku metrów od miejsca pobicia , był wtowarzystwie (...)orazE. Ż.i tylko obserwował zdarzenie. TymczasemB. P.wprawdzie potwierdzał, iż towarzyszył oskarżonemu, ale podał, że była z nimiN. K.i zaprzeczył, aby doszło do pobicia kogokolwiek. Z koleiA. S.twierdziła, że widziała oskarżonego zmierzającego w kierunku zdarzenia, zaśM. S.utrzymywała, iż oskarżonego w ogóle na miejscu zdarzenia nie było.
Powyższe istotne różnice nie tylko nie zostały przez sąd meriti wyjaśnione, ale wręcz pominięto je niezasadnie przyjmując, iż relacje wskazanych osób korespondują ze sobą i uzasadniają stanowcze stwierdzenie, że wyjaśnienia oskarżonego negującego swoje sprawstwo znajdują oparcie w innych dowodach i są wiarygodne.
Stwierdzone uchybienia skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Rejonowy powtórzy postępowanie dowodowe, rozważy całość zgromadzonego materiału i oceni wszystkie dowody we wzajemnym powiązaniu bacząc na rzeczywistą ich treść zwłaszcza, co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia zasadności stawianego oskarżonemu zarzutu.