Sąd Rejonowy w Gryfinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 63/15
Data wyroku: 2016-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Brodzińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 191 § 2 kk

Sygn. akt II K 63/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gryfinie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Agnieszka Brodzińska

Protokolant:

st.sekr.sądowy Joanna Purtak

przy udziale asesora Prokuratury RejonowejM. C.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 9 czerwca i 25 sierpnia, 5 listopada, 3 grudnia 2015r, 19 stycznia 23 lutego, 2 sierpnia i 29 września 2016r.
sprawyH. W.s.R.iM.z domuK.ur. (...)wG.
K. W.s.W.iR.z domuT.ur. (...)wS.oskarżonych o to że:

I
w dniu 16 grudnia 2014r. około godziny 24:00 wL., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności odA. S.w postaci pieniędzy w kwocie 2500 złotych grozili mu pobiciem oraz demonstrowali pałkę teleskopową,

tj. o czyn zart. 191 § 2 kk

II
w dniu 16 grudnia 2014r. około godziny 24:00 wL., działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego markiB.onr rej. (...)o wartości 3000 złotych działali na szkodęA. S.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 kk

I
H. W.iK. W.uznaje za winnych tego, że w dniu 16 grudnia 2014r. około godziny 24:00 wL., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wymuszenia zwrotu wierzytelności odA. S.w kwocie 2500 złotych grozili mu pobiciem oraz demonstrowali pałkę teleskopową, a następnie zabrali samochód osobowy markiB.onr rej. (...)o wartości 3000 złotych, tj. czynu zart. 191 § 2 kki za ten czyn wymierza kary:

-H. W.na podstawieart. 191 § 2 kkkarę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
-K. W.na podstawieart. 191 § 2 kkiart. 33 § 2 kkw brzmieniu obowiązującym przed 1.07.2015r. karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda,

II
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 2 kkiart. 73 § 2 kkwykonanie orzeczonej wobecK. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat i oddaje oskarżonego pod dozór kuratora,

III
Na podstawieart. 44 § 1 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa pałki teleskopowej opisanej w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)pod poz. 1,

IV
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuK. W.okres zatrzymania od 16.12.2014r. do dnia 17.12.2014r. tj.2 (dwa) dni przyjmując, iż jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dziennym stawkom grzywny,

V
Na podstawieart. 627 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłaty:

- odH. W.w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych,
- odK. W.w kwocie 260 (dwustu sześćdziesięciu) złotych,

VI
na podstawie§ 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. A.kwotę 1136,52zł (jednego tysiąca stu trzydziestu sześciu złotych 52/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Sygn. akt IIK 63/15

UZASADNIENIE
H. W.iA. S.utrzymywali stosunki koleżeńskie. W związku z tym, iżH. W.był nieletni dokonał zakupu dwóch samochodów na nazwiskoA. S..A. S.sprzedał te samochody, kiedyH. W.przebywał w ośrodku szkolno – wychowawczym. W związku z tymH. W.zażądał odA. S.zwrotu pieniędzy.
Dowód:wyjaśnieniaH. W.k.200-200v. w zw. z k.63, 82, 131-132
W dniu 16 grudnia 2014 r.A. S.przebywał u swojego dziadka wL.. Około godziny 00.00 był razem zP. R.w pobliżu stacji PKP. Wówczas na telefonP. R.zadzwoniłH. W., który szukałA. S.w celu zwrotu pieniędzy.A. S.umówił się na spotkanie zH. W.przy stacji PKP wL.. Na miejsce spotkaniaH. W.przyjechał wraz z kolegąW. M. (1)jego samochodem markiC.i swoim kuzynemK. W.. Z samochodu wysiedliH. W.iK. W.. WcześniejH. W.iK. W.uzgodnili, że odbiorą odA. S.pieniądze, które był on winienH. W..K. W.z samochodu wziął ze sobą pałkę teleskopową.A. S.iP. R.wyszli z samochodu należącego doA. S.markiB.onr rej. (...), o wartości około 3000 zł. PoczątkowoH. W.podszedł doA. S.i chciał przejechać się jego samochodem.A. S.się na to nie zgodził. Wówczas zbliżył się do nichK. W.i zapytał „gdzie są pieniądze”.A. S.odpowiedział, że nie ma tych pieniędzy. WówczasK. W.podszedł doA. S.z rozłożoną pałką teleskopową i zaczął wymachiwać mu nią przed twarzą. Mówił, że jak nie odda kluczyków do samochoduB.albo pieniędzy, to „mu wpierdoli”, a jak zadzwoni na policję to go zabije.A. S.przestraszył się gróźb i przekazał kluczyki do samochoduH. W..H. W.mówił, że zabiera samochód w zamian za pieniądze, które jest mu winien i odda samochód jeżeliA. S.zwróci mu 2500 zł. NastępnieH. W.wsiadł za kierownicę samochodu, aK. W.na miejsce pasażera i odjechali w kierunkuC..A. S.odH. W.otrzymał dwa SMS-y, w których pisał, że jakA. S.odda mu 2500 zł, to zwróci mu samochód, a jeżeli nie to pojazd będzie jego. Po około 15 minutachA. S.zadzwonił na policję.
Dowód:zeznaniaA. S.k.355-356 w zw. z k. 6-7
wyjaśnieniaH. W.k.200-200v. w zw. z k.63, 82, 131-132
wyjaśnieniaK. W.k.200v.-201 w zw. z k.82, 91v.
zeznaniaP. R.k.201v. w zw. z k.14-15
zeznaniaW. M. (1)k.295-296 w zw. z k.75v.-76
Około godziny 1.15 funkcjonariuszeK.S.H. M.iM. T.zauważyli samochód markiB.onr rej. (...), za którym poruszał się samochódC.na francuskich numerach rejestracyjnych w pobliżuRonda (...). SamochódB.miał niesprawne światła pozycyjne. W związku z tym naulicy (...)I został zatrzymany do kontroli. Podczas kontroli pojazdu okazało się, iż kierującyH. W.nie posiadał dokumentów pojazdu. Zadzwonił poW. M. (2), aby przywiózł mu te dokumenty. Podczas czynności funkcjonariusze otrzymali informację, iż pojazd został uzyskany przy pomocy przestępstwa. Dokonali zatrzymaniaH. W.i przeszukania samochoduC.. W samochodzie ujawnili pałkę teleskopową.
Dowód:zeznaniaH. M.k. 52v.-53
H. W.ma 19 lat. Jest bezdzietnym kawalerem. Utrzymuje się z prac dorywczych. W przeszłości był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu.
Dowód:oświadczenie oskarżonego k.200
dane osobopoznawcze k.64-65
zapytanie o karalność k.341
H. W.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iżA. S.był mu winien 6000 zł. Tej nocy umówił się z nim, że odda mu 2500 zł. Na miejsce przyjechał zK. W.iW. M. (1).S.był zR.. Rozmawiał zS.spokojnie, on powiedział, że pieniądze odda mu w piątek. Wtedy podszedłK. W.i zacząłS.grozić pałką teleskopową. Powiedział, że pieniądze mają być w piątek, a samochód bierze w zastaw.W.wymusił groźbą, abyS.oddał mu kluczyki.S.dał kluczyki i pojechali doS., gdzie zostali zatrzymani do kontroli drogowej. Oskarżony zaprzeczył, aby groziłA. S., robił toK. W.. W kolejnych wyjaśnieniach przyznał, że poprosiłK. W., że w przypadku odmowy wydania pieniędzy przezS., to ma zastraszyć go pałką. Wskazał, żeA. S.zgodził się na to, aby w zastaw wzięli jego samochód i nawet pokazał jak go uruchomić. Na rozprawie oskarżony częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia (wyjaśnieniaH. W.k.200-200v. w zw. z k.63, 82, 131-132).
Sąd zważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd w przeważającej części oparł się na zeznaniach pokrzywdzonegoA. S., świadkaP. R.a także wyjaśnieniach oskarżonychH. W.iK. W..A. S.w toku postępowania przygotowawczego opisał przebieg zajścia w sposób szczegółowy, wskazując jaką rolę odegrali w nim obaj oskarżeni. Świadek potwierdził, iż początkowoH. W.domagał się od niego zwrotu pieniędzy, a samochód zabrał, aby wymusić na nim zwrot pieniędzy.A. S.zaprzeczył natomiast, jakoby był winienH. W.jakieś pieniądze, ale zdaniem Sądu w tej części zeznania świadka nie zasługują na wiarę. W tym zakresie zeznania pokrzywdzonego pozostają w sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniamiH. W.ale także są sprzeczne z całą logiką zdarzenia.
A. S.będąc przesłuchiwany w toku postepowania przygotowawczego jak i na rozprawie nie potrafił w żaden przekonujący sposób uzasadnić dlaczego zgodził się na spotkanie zH. W.w godzinach nocnych wL., wskazując iżH. W.chciał z nim „pogadać”. Tymczasem z wyjaśnień tego oskarżonego wynika, iż umówił się z pokrzywdzonym, aby ten oddał mu część zaległej kwoty. Okoliczność tą potwierdziłK. W.. Także zeznania świadkaP. R.a częściowo nawet samegoA. S.wskazują, iż taki był cel spotkania. Z zeznańP. R., który w żaden sposób nie współpracował przecież zH. W., a towarzyszył pokrzywdzonemu, wynika, iżK. W.od razu jak podszedł o pokrzywdzonego zapytał „gdzie są pieniądze”, na co on odpowiedział, że „nie ma tych pieniędzy” (k.14). Powyższa wypowiedź wskazuje, iżA. S.wiedział, o jakie pieniądze chodzi i już wcześniej musiała być mowa o zwrocie jakiejś kwoty. Zeznania świadkaR.są tym bardziej wiarygodne, że nie był on zaangażowany po żadnej ze stron i jak sam przyznał, nic nie wiedział na temat wzajemnych rozliczeńA. S.iH. W.. Tym samym jego relację można ocenić jako najbardziej obiektywną. Z powyższego zdaniem Sądu wynika, iż zeznaniaA. S., w których zaprzeczał, jakoby był winienH. W.jakieś pieniądze nie zasługują na wiarę. W pozostałej części co do przebiegu samego zdarzenia Sąd ocenił te zeznania jako wiarygodne. Na rozprawie pokrzywdzony co prawda starał się umniejszać rolęH. W.w zajściu, jednakże ostatecznie podtrzymał swoje wcześniejsze zeznania (k.356).
ZeznaniaA. S.poza okolicznościami wskazanymi powyżej znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachH. W.iK. W.. WyjaśnieniaH. W.Sąd uznał w przeważającej części za wiarygodne. Początkowo oskarżony umniejszał swoja rolę w zdarzeniu wskazując, iż to oskarżonyK. W.samodzielnie i bez jego wiedzy wyciągnął pałkę teleskopową i zaczął grozićA. S., ale ostatecznie przyznał, że takie były wcześniejsze ustalenia pomiędzy nim aK. W.w przypadku, jeżeli pokrzywdzony nie będzie chciał oddać pieniędzy. Powyższe wyjaśnieniaH. W.znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachK. W.. Na wstępnym etapie postepowania zaprzeczał on, jakoby przy użyciu pałki teleskopowej groził pokrzywdzonemu, ale jeszcze w toku postepowania przygotowawczego zmienił tą wersję i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Sąd dał wiarę obu oskarżonym, iż spotkanie zA. S.miało na celu zwrot przez niego pieniędzy, jakie był on winienH. W..
Jako niewiarygodne Sąd ocenił natomiast twierdzeniaH. W., jakobyA. S.dobrowolnie zgodził się na oddanie w zastaw samochodu do czasu zwrotu pieniędzy. Powyższe pozostaje w sprzeczności z zeznaniamiA. S.iP. R.. Z zeznań tych w sposób jednoznaczny wynika, iż powodem dla którego pokrzywdzony zdecydował się oddać kluczyki od pojazdu były groźby użycia przemocy kierowane wprost przezK. W.i demonstrowanie pałki teleskopowej. Zachowanie to zostało zatem wymuszone przez oskarżonych na pokrzywdzonym, a nie było to dobrowolne wydanie samochodu na skutek wzajemnego porozumienia. Powyższe dodatkowo potwierdza fakt, iż bezpośrednio po zajściu pokrzywdzony zawiadomił policję, chcąc odzyskać samochód.
Niczego do sprawy nie wniosły zeznania świadkaW. M. (1), który zaprzeczył jakoby był świadkiem zajścia wskazują, iż przebywał w znacznej odległości od miejsca zdarzenia, a z jego wiedzy wynikało, iżH. W.chciał kupić jakiś samochódB..
Jako w pełni wiarygodne Sąd ocenił zeznania świadkaH. M.. Świadek opisywała jedynie czynności o charakterze służbowym dotyczące zatrzymania oskarżonych w pojeździeB..
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu nie budzą wątpliwości.
H. W.działając wspólnie i w porozumieniu zK. W.w dniu 16 grudnia 2014r. około godziny 24:00 wL., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wymuszenia zwrotu wierzytelności odA. S.w kwocie 2500 złotych grozili mu pobiciem oraz demonstrowali pałkę teleskopową, a następnie zabrali samochód osobowy markiB.onr rej. (...)o wartości 3000 złotych, czym wyczerpali ustawowe znamiona czynu zart. 191 § 2 kk.
Obaj oskarżeni działali w ramach przyjętego podziału ról. To oskarżonyK. W.posługiwał się pałką teleskopową i wypowiadał groźby werbalne, jednak działanie takie było objęte zamiarem obu oskarżonych i ustalone wcześniej.H. W.w pełni akceptował zatem taki sposób wymuszenia zwrotu długu jak i wydania samochodu.
Sąd zmienił opis czynu i kwalifikację w stosunku do tej, jaką przyjął oskarżyciel. Z ustalonego stanu faktycznego a także z opisu i kwalifikacji jaką przyjął prokurator wynika, iż oskarżeni używali gróźb działając w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności. W momencie kiedy okazało się, że pokrzywdzony nie dysponuje pieniędzmi, zażądali wydania samochodu do czasu zwrotu pieniędzy. Tym samym nie można przyjąć, iż oskarżeni dokonali zaboru pojazdu w celu przywłaszczenia. Gdyby tak było, to ich działanie wyczerpywałoby znamiona czynu zart.280 § 1 kka nie 278§ 1 kk. Zasadniczą okolicznością jest jednak fakt, iż oskarżeni nie działali z zamiarem przywłaszczenia, ale z zamiarem wymuszenia na pokrzywdzonym określonego zachowania, czyli zwrotu wierzytelności i w tym celu zabrali pojazd. Na miejscu zdarzenia i krótko po nim w wiadomościach SMS wskazywali, że pojazd zostanie zwrócony po spłacie długu. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, iż zamiarem oskarżonych była kradzież samochodu.
Przy wymiarze karyH. W.Sąd miał na uwadze stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, który ocenił jako wysoki. Jego działanie miało charakter przemyślany i zaplanowany, o czym świadczy wzięcie z samochodu pałki teleskopowej. Groźby pozbawienia życia, pobicia, przy jednoczesnym demonstrowaniu pałki teleskopowej w obecności świadkaP. R., świadczą o dużej determinacji oskarżonych i poczuciu bezkarności. Na niekorzyść oskarżonego Sąd dodatkowo poczytał karalnośćH. W.. Pomimo młodego wieku w dacie czynu oskarżony był już skazany trzema wyrokami za przestępstwa przeciwko mieniu. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także spełni cele prewencji ogólnej i indywidualnej.
Brak jest podstaw do warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wcześniejsza karalność oskarżonego dowodzi, iż pomimo młodego wieku jest osobą zdemoralizowaną i jedynie kara o charakterze izolacyjnym może osiągnąć wobec oskarżonego cele resocjalizacyjne.
W związku z tym, iż oskarżony został skazany Sąd zasądził od niego na rzez Skarbu Państwa przypadającą od oskarżonego część kosztów sądowych w tym opłatę.