Sąd Okręgowy w Elblągu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 560/16
Data wyroku: 2016-08-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alicja Romanowska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z 17.12.1998 o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 560/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 sierpnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Alicja Romanowska
Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Fiedorowicz
po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016r. w Elblągu na rozprawie
sprawy z odwołaniaJ. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 24/02/2016 r. znak:(...)

o emeryturę

I
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuJ. S.prawo do emerytury od 16 lutego 2016 roku,

II
zasądza od pozwanego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt IV U 560/16

UZASADNIENIE
J. S.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 24.02.2016r., znak(...), którą odmówiono mu prawa do emerytury.
W odwołaniu skarżący domagał się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD.od 01.02.1973r do 04.03.1984r. oraz od 27.01.1986r. do 30.09.1990r. w charakterze operatora tokarki przy obróbce wiórowej odlewów żeliwnych oraz pracownika przy spawaniu elektrycznymi i kuźni przemysłowej.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Pozwany powołując się na przepisyustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(obecnie tekst jedn. Dz.U.z 2016r., Nr 887) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.Nr 8, poz. 43) wskazał, że skarżący na dzień 01.01.1999r. nie spełnił przesłanki 15 letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.podniósł, że za sporny okres zatrudnienia ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, tylko „zwykłe" świadectwo pracy.
Sad ustalił i zważył, co następuje:
WnioskodawcaJ. S.ur. (...)w czasie aktywności zawodowej przed dniem 01.01.1999r. pracował wPaństwowym Ośrodku (...)wD.oraz w(...)wD..
Z dniem 01.02.1973r. skarżący został zatrudniony wPaństwowym Ośrodku (...)wD.w charakterze tokarza. Wówczas skarżący w ramach obowiązków zawodowych zajmował się obróbką odlewów żeliwnych w postaci piast kół do osi barakowozów, tarczy i szczęk. Skarżący tego rodzaju pracę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy do 04.03.1984r. Następnie ubezpieczony w wyniku porozumienia między zakładami został przeniesiony z dniem 05.03.1984r. do(...)wD., w którym pracował do dnia 25.01.1986r. na stanowisku inspektora. W dniu 27.01.1986r. ubezpieczony został ponownie zatrudniony wPaństwowym Ośrodku (...)wD.na stanowisku instruktora nauki zawodu. Charakter pracy skarżącego sprowadzał się do wykonywania pracy w kuźni ośrodka maszynowego i spawania elektrycznego. Ubezpieczony zajmował się przygotowywaniem elementów do silosów zbożowych, co wymagało wygięcia i wyklepania blach na ciepło w kuźni, a następnie ich zespawaniu. Skarżący tego rodzaju pracy wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy do dnia 30.09.1990r. Określenie zajmowanego stanowiska jako instruktora było wywołane faktem, iż w czasie pracy w kuźni skarżący jednocześnie przyuczał uczniów do zawodu. Nauka uczniów miała charakter praktyczny i nie ograniczała pracy zawodowej ubezpieczonego, gdyż uczniowie w ramach nauki samodzielnie wykonywali powierzone czynności. Od dnia 30.08.1973r. do dnia 03.09.1973r. ubezpieczony przebywał na urlopie bezpłatnym.

1
W okresie zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD.skarżący odbył zasadniczą służbę wojskową w okresie od 25.04.1974r. do 10.04.1976r.
W okresach od 01.10.1990r. do 30.09.1997r. i od 23.03.1998r. do 14.05.1998r. skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie handlu.
Pomiędzy dniem 01.10.1997r., a dniem 31.12.1997r. ubezpieczony był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Usługowo-Handlowym (...) sp. cywilnaE. S.iK. S.z siedzibą wD..
W okresie od dnia 13.01.1998r. do dnia 22.03.1998r. wnioskodawca był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy wD.i otrzymywał zasiłek dla bezrobotnych.
Od dnia 15.05.1998r. do dnia 31.12.1998r. skarżący był zatrudniony w(...)s.j. z siedzibą wD..
Skarżący nie miał innych okresów składkowych i nieskładkowych przed 1999r. (dowód: zaświadczenia k. 4, 5, 7, świadectwo pracy k. 6, kopia książeczki wojskowej k. 28-29 akt ZUS - plikKP, zaświadczenie k.7 akt emerytalnych, dokumentacja z akt osobowych w szczególności: świadectwa pracy, karta urlopowa, umowa o pracę - koperta k. 22 a.s., a nadto zeznania świadkówB. W.iA. D.oraz wyjaśnienia skarżącego z rozprawy w dniu 11 sierpnia 2016r.)
W dniu 16.02.2016r. skarżący wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury.
Po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, organ rentowy ustalił, że na dzień 01.01.1999r. wnioskodawca wykazał 25 letni okres ubezpieczenia, ukończył wiek 60 lat, jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i wniósł o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, jednakże nie udokumentował 15 - letniego okresu wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.
Decyzją z dnia 24.02.2015r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, uznając, że nie wykazał na dzień 01.01.1999r. co najmniej 15 letniego okresu zatrudnienia przy pracy w szczególnych warunkach. (dowód: wniosek k. 1-4, karta przebiegu zatrudnienia k. 9, decyzja k. 10 - akt ZUS - plik emerytalny)
Wnioskodawca nie zgodził się z powyższą decyzją wnosząc odwołanie, w którym domagał się uwzględnienia do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD.od 01.02.1973r do 04.03.1984r. oraz od 27.01.1986r. do 30.09.1990r.
W ocenie Sądu odwołanie skarżącego zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(obecnie tekst jedn. Dz.U.z 2016r., Nr 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. la i Ib, z zastrzeżeniemart. 46, 47, 50, 50a, 50e i184.
Art. 184 ust. 1 stanowi zaś, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym wprzepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2
Ust. 2 Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl art. 32 ust. 1 ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (ust. 2).
. ' Stosownie do§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U.Nr 8, poz. 43)pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i60 lat dla mężczyznoraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej15 lat pracy w szczególnych warunkach.Zgodnie zaś z § 3 rozporządzeniaza okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okrśsem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i25 lat dla mężczyzn,liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzeniaokresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jestwykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 powoływanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. okresy pracy m.in. w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w odpowiednim świadectwie, jednak świadectwo takie bądź jego brak nie jest jednak bezwzględną przesłanką ani do zaliczenia, ani do niezaliczenia danej pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach. Decydujące znaczenie ma zawsze fakt rzeczywistego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W sądowym postępowaniu odwoławczym możliwe jest ustalenie charakteru pracy także w oparciu o inne dowody niż świadectwo z zakładu pracy, nawet jeśli pracownik go nie posiada, bądź przedkłada świadectwo nieodpowiadające określonej w przepisie formie.
Z powyższego wynika, iż skarżący nabyłby prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek:

-

ukończenia wieku 60 lat;

legitymowania się łącznym okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 01.01.1999r.;

-

legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 01.01.1999r.;

nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu Państwa.

3
W sprawie poza sporem było, że skarżącyJ. S.ukończył wiek 60 lat, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu Państwa i na dzień 01.01.1999r. legitymuje się co najmniej 25 letnim okresem ubezpieczenia. Spornym pozostawała przesłanka 15 letniego okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Zważyć w tym miejscu należy, że prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stanowi w systemie emerytalnym uprawnienie wyjątkowe, związane z ujemnym oddziaływaniem zdrowotnym warunków pracy na pracownika, co uzasadnia przyjęcie obniżonego wieku emerytalnego.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w wykazie A określa prace wykonywane w poszczególnych działach gospodarki, rolnictwa, przemysłu itp. Dział III -W hutnictwie i przemyśle metalowym, wymienia w poz. 23 wybijanie, oczyszczanie i wykańczanie odlewów, a w poz. 79 kucie ręczne w kuźniach przemysłowych oraz obsługę młotów mechanicznych. Z kolei Dział XIV w poz. 12 wymienia stanowisko spawacza elektrycznego i gazowego, jako podstawę do prawa do emerytury w niższym wieku. Z kolei przepisy resortowe wydane w oparciu o § 1 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, tj. zarządzenie Nr 7 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 19.05.1983r., określa stanowiska prac, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach w zakładach pracy danego resortu. W stanowiącym załącznik wykazie w Dziale III w poz. 23 pkt 3 i 9 wymienia się odpowiednio operatora maszyn do obróbki wiórowej odlewów żeliwnych oraz wykańczacza odlewów, a w poz. 79 pkt 2 i 3 wskazuje się odpowiednio na kowala i operatora kuźniarek.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu z wyjaśnień wnioskodawcy i zeznań świadków jednoznacznie wynikało, że skarżący w trakcie zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD.w pierwszym okresie zatrudnienia, tj. od 01.02.1973r. do 04.03.1984r. był zatrudniony jako tokarz i zajmował się wykańczaniem odlewów żeliwnych w postaci piast kół, tarcz i szczęk, które były montowane do osi barakowozów produkowanych przez ten ośrodek maszynowy. Zatem nie budziło wątpliwości Sądu, że skarżący w tym okresie czasu pracy de facto był operatorem maszyny (w przypadku(...)wD.- tokarni) do obróbki wiórowej odlewów żeliwnych. Skarżący wyjaśnił, że zajmował się obróbką elementów żeliwnych poprzez wytaczanie odpowiednich otworów, w przypadku piast - otworów na łożyska. W takim stanie rzeczy charakter pracy skarżącego z tego okresu zatrudnienia należało uznać za pracę w warunkach szczególnych. Przy obliczaniu okresu stażu pracy w warunkach szczególnych należało uwzględnić okres odbywania zasadniczej służby wojskowej, a nadto wyłączyć okres urlopu bezpłatnego wykorzystanego przez ubezpieczonego w okresie od 30.08.1973r. do 03.09.1973r. (vide: karta urlopowa - dokumentacja w aktach osobowych - koperta k. 22 a.s.). Okres zasadniczej służby wojskowej podlegał zaliczeniu jako okres tego rodzaju pracy w oparciu o art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz.U. z 1967r. Nr 44 poz. 220 ze zmianami), który miał brzmienie: „Czas odbywania zasadniczej lub okresowej służby wojskowej wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień związanych z tym zatrudnieniem, jeżeli po odbyciu tej służby podjął on zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym był zatrudniony przed powołaniem do służby." Warunkiem wliczenia służby wojskowej do okresu zatrudnienia było wówczas zachowanie terminu, o którym stanowił - w sytuacji takiej, jak w rozpatrywanej sprawie - art. 106 ust. 1 tej samej ustawy, tj. terminu 30 dni od dnia zwolnienia z zasadniczej służby wojskowej na zgłoszenie powrotu do zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia (art. 108 ust. 3 ustawy). Skarżący niewątpliwie spełnia przesłanki przywołanych przepisów, skoro w
4
okresie powołania do wojska pozostawał w stosunku pracy oraz po zakończeniu odbywania zasadniczej służby wojskowej zgłosił powrót do pracy 30. dnia tegoż zakończenia, w tym samym zakładzie.
Konkretny zakres, w którym podlega zaliczeniu okres służby wojskowej w rozpatrywanej sprawie, wynika z przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 108 ust. 4 ustawy o powszechnym obowiązku obrony PRL, tj. z przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 listopada 1968r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin(Dz.LJ. z 1968r. Nr 44 poz. 318 ze zmianami). §5 ust. 1 tego rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w okresie pełnienia przez ubezpieczonego zasadniczej służby wojskowej przewidywał, że żołnierzowi, który podjął zatrudnienie m.in. w terminie 30 dni od zakończenia służby, wlicza się czas odbywania służby wojskowej do okresu zatrudnienia w zakła'dzie pracy, w którym podjął zatrudnienie, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem w tym zakładzie oraz w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie. Jak słusznie podsumował ogólne skutki tej regulacji Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 29 października 2012r. w sprawie III AUa 169/12, okres zasadniczej służby wojskowej jest okresem pracy na takich samych warunkach, jak przed powołaniem do służby, a poborowy odbywający służbę uważany jest za pracownika.
W ocenie Sądu do okresu pracy skarżącego w warunkach szczególnych należało również zaliczyć okres ponownego zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD., tj. od 27.01.1986r. do 30.09.1990r. W tym okresie praca skarżącego polegała na wykonywaniu elementów do silosów zbożowych. Ubezpieczony zajmował się wówczas spawaniem elektrycznym oraz pracami kowalskimi w kuźni przemysłowej. Prace tego rodzaju skarżący wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy naprzemiennie. Co do charakteru pracy ubezpieczonego z tego okresu pracy świadkowie potwierdzili stanowisko w zupełności. Odmiennych ustaleń Sądu nie mógł stanowić fakt, że skarżący w tym okresie jednocześnie był instruktorem nauki zawodu. Z jego wyjaśnień i zeznań świadków wynika jednoznacznie, że w tym okresie przyuczał do zawodu uczniów, niemniej jednak zaznaczenia wymaga, iż była to nauka praktycznych umiejętności na tym stanowisku i uczniowie razem ze skarżącym wykonywali czynności w kuźni. W ramach nauki zawodu skarżący nie prowadził żadnych teoretycznych zajęć, a przyuczenie uczniów do zawodu w żaden sposób nie ograniczało możliwości wykonywania pracy zawodowej w pełnym wymiarze czasu pracy. Wobec tego z uwagi na okoliczność świadczenia pracy przez ubezpieczonego w charakterze spawacza elektrycznego oraz prac kowalskich w kuźni należało ten okres również zaliczyć do stażu pracy w warunkach szczególnych.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z przytoczonym przepisami pełne zatrudnienie w warunkach szczególnych pojmowane jest jako bezwzględna cecha tego zatrudnienia jako uprawniającego do świadczeń z ubezpieczenia emerytalnego. Możliwe jest przy tym łączenie w przebiegu dniówki prac o różnym charakterze polegające na wykonywaniu nie jednego, lecz kilku rodzajów prac w szczególnych warunkach, wymienionych w wykazie. W takim wypadku do czasu pracy w warunkach szczególnych zlicza się czas równolegle wykonywanych czynności tylko wtedy, gdy różne prace wszystkie łącznie lub każda z osobna odpowiadają pracom w szczególnych warunkach i wszystkie razem wykonywane są stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt II UK 103/11, niepubl. I z dnia 24 stycznia 2013r., sygn. akt III UK 47/12, niepubl.). Wobec tego skoro skarżący w trakcie ponownego zatrudnienia wykonywał pracę spawacza elektrycznego oraz pracę w kuźni przemysłowej stale i w
5
pełnym wymiarze czasu pracy okres ten podlegał zaliczeniu do stażu pracy w warunkachszczególnych..
Przy ocenie charakteru pracy ubezpieczonego z tego okresu zatrudnienia istotnym również pozostawała struktura kuźni, w której skarżący wykonywał czynności zawodowe. Podstawą zakwalifikowania pracy na stanowisku kowala jako pracy w warunkach szczególnych jest to, aby była wykonywana ona w kuźni przemysłowej (zgodnie z wykazem A cytowanego rozporządzenia z 1983r. -Dział III, poz. 79). W ocenie Sądu kuźnia, znajdująca się wPaństwowym Ośrodku (...)wD.nosiła cechy kuźni przemysłowej. W tym zakresie należy wziąć pod uwagę strukturę działalności(...)wD., który specjalizował się produkcją elementów maszynowych w obrocie przemysłowym. Kuźnia, w której skarżący wykonywał obowiązki zawodowe stanowiła jeden z etapów linii produkcyjnej, gdzie wytwarzano elementy do silosów zbożowych poprzez ich nagrzewanie, klepanie, formowanie i spawanie (na zmianie skarżącego), bądź obsadzano czopy w osiach {na drugiej zmianie). Kuźnia stanowiła stały element procesu produkcyjnego w działalnościPaństwowego Ośrodka (...)wD.. Dodatkowo dla przykładu można wskazać, że kuźnia w tym zakładzie odbiegała od specyfiki działania, przeznaczenia i częstotliwości funkcjonowania kuźni znajdujących się w warsztatach mechanicznych, gdzie incydentalnie w przypadku konieczności nagrzewano stal do odpowiedniej temperatury w celu poddania obróbce plastycznej tak jak było np. w Państwowych Gospodarstwach Rolnych. WPaństwowym Ośrodku (...)wD.kuźnia stanowiła odrębne miejsce pracy funkcjonujące podczas całego procesu produkcyjnego w dziedzinie przemysłu maszynowego. Z tych też względów kuźnię w tym ośrodku maszynowym należało uznać za kuźnię przemysłową.
Reasumując, ze względów wskazanych w powyższych rozważań zaliczeniu do stażu pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych podlegały okresy zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wD., tj. od 01.02.1973r. do 04.03.1984r. z wyłączeniem okresu urlopu bezpłatnego w okresie od 30.08.1973r. do 03.09.1973r. r- 11 lat i 1 miesiąc oraz okres od 27.01.1986r. do 30.09.1990r. - 4 lata, 8 miesięcy i 3 dni. Zatem należało uznać, że skarżący spełnił przesłankę 15 lat pracy w warunkach szczególnych przypadających na dzień 01.01.1999r.
Dlatego też, Sąd stosownie doart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję pozwanego i przyznał wnioskodawcy prawo do świadczenia emerytalnego od dnia 16 lutego 2016r. (daty złożenia wniosku). Nadto Sąd orzekł o kosztach procesu zgodnie zart. 98 k.p.c.w zw. zart.108 k.p.c.i § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1805 tj.).
6