Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 248/16
Data wyroku: 2016-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 248/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 22 października 2015 roku, w sprawie sygn. akt II K 90/14P. K.został uznany za winnego tego, że w dniu 12 stycznia 2014 roku w miejscowościW.Stary, działając w stanie znacznie ograniczonej poczytalności, kopiąc w samochód osobowy markiF. (...)nr rej. (...)dokonał uszkodzenia prawych przednich drzwi samochodu w postaci wgniecenia karoserii o wartości strat 5468,43 zł, tj. popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i na podstawieart. 288 § 1 k.k.został skazany na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.Sąd Rejonowy warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres próby 1 roku, na podstawieart. 72 § 2 k.k.zobowiązał oskarżonego do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczK. G.kwoty 1500 zł, orzekł o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz oskarżyciela posiłkowego oraz częściowo obciążył oskarżonego kosztami sądowymi.
Wyrok Sądu Rejonowego został zaskarżony w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze apelacją przez obrońcę oskarżonego, który zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność kary, wynikającą z nienależytej oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz błędnego poczytania za okoliczność obciążającą uprzedniej karalności oskarżonego za przestępstwo przeciwko mieniu.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu w miejsce kary pozbawienia wolności kary ograniczenia wolności bądź grzywny z nadzwyczajnym złagodzeniem oraz warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zasadny był zarzut apelacji dotyczy błędnego przyjęcia jako okoliczności obciążającej wcześniejszej karalności oskarżonego za przestępstwo przeciwko mieniu. Wyrok w sprawie II K 1027/10 Sądu Rejonowego w Łowiczu za czyn zart. 291 § 1 k.k., skazujący oskarżonego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby trzech lat uprawomocnił się w dniu 31 marca 2012 roku. Zgodnie z treścią przepisuart. 76 § 1 k.k.skazanie uległo zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, a zatem z dniem 31 września 2015 roku, tj. przed wydaniem wyroku przez Sąd Rejonowy.
Przepisart. 76 § 1b k.k., nakazujący stosowanie do zatarcia skazania na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania przepisuart. 108 k.k., wszedł w życie z dniem 15 kwietnia 2016 roku i nie może mieć zastosowania do skazań, które zgodnie z obowiązującym prawem uległy już zatarciu.
Aktualna natomiast pozostała uprzednia trzykrotne karalność oskarżonego za inne przestępstwa, tj. dwa razy za przestępstwa karnoskarbowe oraz raz zustawy prawo budowlane, objęte danymi o karalności z k. 195-196.
Należy również wskazać, że wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd I instancji słusznie podkreślił, iż przyczyną zaistnienia przestępstwa było zachowanie pokrzywdzonego, jak również zwrócił uwagę na ograniczoną w stopniu znacznym poczytalność oskarżonego, jednakże okolicznościom tym nadał zbyt małą wagę uznając, że jedynie kara pozbawienia wolności będzie w stanie spełnić cele postępowania zarówno wobec oskarżonego jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Zgodnie z zasadąultima ratiokary pozbawienia wolności, zawartą w przepisieart. 58 § 1 k.k., jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary.
W przedmiotowej sprawie mając na uwadze okoliczności wskazane przez Sąd Rejonowy dotyczące poczytalności oskarżonego, zainicjowania zdarzenia przez pokrzywdzonego, a także przyznania się oskarżonego należy uznać, iż karą odpowiednią dla osiągnięcia celów kary wobec oskarżonego jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa będzie kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych.
Możliwości zarobkowe oskarżonego, utrzymującego się z prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz posiadającego na utrzymaniu troje dzieci, uzasadniają przyjęcie za odpowiednią stawkę dzienną stawki w kwocie 30 zł.
Mając na uwadze powyższe zasadna stała się zmiana zaskarżonego wyroku co do rodzaju i wysokości orzeczonej wobec oskarżonego kary, a także uchylenia rozstrzygnięcia co do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności jako bezprzedmiotowego.
W związku z uchyleniem rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności należało także zmienić podstawę prawną orzeczonego obowiązku częściowego naprawienia szkody zart. 72 § 2 k.k.naart. 46 § 1 k.k.
Brak było jednocześnie możliwości orzeczenia kary z nadzwyczajnym złagodzeniem. Główną przesłanką nadzwyczajnego złagodzenia kary wskazaną w przepisieart. 60 § 2 k.k.jest przyjęcie, że nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa. W przedmiotowej sprawie brak było możliwości uznania, że grzywna w wysokości 50 stawek dziennych po 30 zł każda mogłaby zostać uznana za karę niewspółmiernie surową mając na uwadze okoliczności popełnienia przestępstwa oraz okoliczności łagodzące i obciążające leżące po stronie sprawcy.
Z uwagi na fakt, iż apelacja obrońcy została w znacznej części uwzględniona kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.