Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 1126/15
Data wyroku: 2016-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Marczyńska
Słowa kluczowe: Emerytura Pomostowa, Dodatki Do Emerytur I Rent
Podstawa prawna: art. 21 i 23 usatwy o emryturach irentach, art. 173 i 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 1126/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Magdalena Marczyńska
Protokolant stażysta Bożena Sobczyk
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie
sprawy z wnioskuZ. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o rekompensatę z tytułu pracy w warunkach szczególnych
na skutek odwołaniaZ. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 10 września 2015 r. sygn.(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt V U 1126/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 września 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.dokonał przeliczenia emerytury wnioskodawczyniZ. R.i odmówił przyznania jej prawa do rekompensaty. W uzasadnieniu podniósł, że nie zaliczył do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia wnioskodawczyni wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.od dnia 11 kwietnia 1978 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku z uwagi na to, iż wnioskodawczyni w tym czasie wykonywała również zadania pracownika umysłowego, co wyklucza stałe i w pełnym wymiarze czasu świadczenie pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniu złożonym w dniu 8 października 2015 roku wnioskodawczyniZ. R.odwołała się od powyższej decyzji, zaskarżając ją w części dotyczącej odmowy przyznania rekompensaty za pracę w warunkach szczególnych, zarzucając:

1
błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że w okresie zatrudnienia wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.wnioskodawczyni nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach przez okres co najmniej piętnastu lat, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do poddania tego faktu w wątpliwość;

2
naruszenie prawa materialnego, tj. art. 32 i 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i renach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz § 2 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 7 lutego 1983 roku poprzez ich niezastosowanie i odmowę ustalenia prawa wnioskodawczyni do uzyskania rekompensaty przysługującej osobom urodzonym po 1948 roku, które przed dniem 1 stycznia 2009 roku wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2008 roku, co zostało potwierdzone przez zakład pracy w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach.

W oparciu o powyższe wnioskodawczyni wniosła o uwzględnienie odwołania w całości i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez orzeczenie co do istoty sprawy i przyznanie jej prawa do rekompensaty przysługującej osobom urodzonym po 1948 roku, które przed dniem 1 stycznia 2009 roku wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2008 roku (art. 32 i 33 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.wnosił o oddalenie odwołania.
W piśmie złożonym na rozprawie w dniu 3 marca 2016 roku pełnomocnik wnioskodawczyni podtrzymała stanowisko w sprawie oraz wniosła o zasądzenie od organu rentowego na rzecz strony odwołującej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Sąd Okręgowy ustalił co następuje:
Z. R.,urodzona w dniu (...), złożyła w dniu 22 lipca 2015 roku wniosek o przyznanie prawa do emerytury z rekompensatą. Wnioskodawczyni nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
(dowód: wniosek o emeryturę k. 1 – 4v akt o emeryturę)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie zaliczył wnioskodawczyni do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.od dnia 11 kwietnia 1978 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni w tym czasie wykonywała również zadania pracownika umysłowego, co wyklucza stałe i w pełnym wymiarze czasu świadczenie pracy w warunkach szczególnych.
(okoliczność niesporna)
W okresie od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 31 sierpnia 2009 roku wnioskodawczyni była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.na stanowiskach:

⚫

od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 9 sierpnia 1980 roku starszy referent ds. ochrony pracy;

od dnia 10 sierpnia 1980 roku do dnia 30 września 1980 roku samodzielny referent ds. ochrony pracy;

od dnia 1 października 1980 roku do dnia 30 czerwca 1982 roku samodzielny referent ds. ochrony środowiska pracy;

od dnia 1 lipca 1982 roku do dnia 4 września 1984 roku specjalista ds. ochrony środowiska pracy;

od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 1994 roku specjalista ds. higieny pracy;

od dnia 1 stycznia 1995 roku do dnia 31 grudnia 2000 roku kierownikLaboratorium (...);

od dnia 1 stycznia 2001 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku specjalista ds. higieny pracy.

Stosunek pracy ustał ze względu na likwidację stanowiska pracy wnioskodawczyni.
(dowód: umowa o pracę z dnia 10 kwietnia 1979 roku cz. B akt osobowych; angaże cz. B i C akt osobowych; rozwiązanie umowy o pracę z zastosowaniem skróconego okresu wypowiedzenia z dnia 1 lipca 2009 roku cz. C akt osobowych oraz świadectwo pracy z dnia 31 sierpnia 2009 roku k. 7-7v akt o emeryturę oraz cz. C akt osobowych)
W okresie od dnia 5 września 1984 roku do dnia 29 lipca 1992 roku wnioskodawczyni przebywała na urlopie wychowawczym.
(okoliczność niesporna)
Zgodnie z pisemnymi zakresami obowiązków, wnioskodawczyni, wykonując obowiązki starszego referenta ds. higieny pracy i specjalisty ds. higieny pracy, była odpowiedzialna za nadzorowanie i dokonywanie okresowych pomiarów na stanowiskach pracy w zakładzie m.in.: zapylenia, oświetlenia, hałasu, mikroklimatu czy oznaczeń zawartości tlenku manganu, tlenku żelaza i tlenków azotu.Z. R.miała również za zadanie przeprowadzanie systematycznej osobistej kontroli stanowisk pracy, ze szczególnym uwzględnieniem wentylacji naturalnej i mechanicznej, a także prowadzenie dokumentacji z uzyskanych pomiarów. Wnioskodawczyni była również odpowiedzialna za rozdzielanie pracy pomiędzy podległych jej pracowników i za organizowanie pracy zgodnie z wymogami bhp.Z. R.miała za zadanie sporządzanie w wymaganych terminach sprawozdań i harmonogramu pracy z zakresu higieny pracy oraz odpowiadała za prowadzenie dokumentacji z zakresu higieny pracy i czuwała nad właściwym i terminowym wykonaniem zaleceń pokontrolnych.
Wykonując zadania kierownikaLaboratorium (...), oprócz nadzorowania i dokonywania badań występujących na stanowiskach pracy czynników szkodliwych oraz prowadzenia dokumentacji z tak uzyskanych badań, wnioskodawczyni była również odpowiedzialna za opracowywanie planu badań na stanowiskach pracy i dopilnowanie prawidłowego oraz terminowego jego wykonania.Z. R.miała także za zadanie rozdzielanie pracy pomiędzy podległych jej pracowników i organizowanie jej zgodnie z przepisami bhp. Wnioskodawczyni była również odpowiedzialna za gromadzenie i aktualizowanie przepisów, instrukcji, norm i wytycznych w zakresie prowadzonych badań czynników szkodliwych oraz interpretacji wyników. Podobny pisemny zakres czynności przypisany został wnioskodawczyni na stanowisku kierownika sekcji ochrony środowiska.
(dowód: zakresy obowiązków cz. B akt osobowych)
Fabryka (...) S.A.z siedzibą wP.była przedsiębiorstwem przemysłu ciężkiego metalowego.
(okoliczność niesporna)
Z. R.przez okres zatrudnienia wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 4 września 1984 roku oraz od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, pomimo licznych zmian nazw stanowisk pracy, wykonywała te same czynności. Wnioskodawczyni, przebywając w halach produkcyjnych Fabryki przy stanowiskach pracy spawaczy, szlifierzy, ślusarzy, malarzy, a także przy piecach kuźniczych, pobierała w odzieży ochronnej próby: pyłu, toksykologii, hałasu, oświetlenia czy wibracji. W tym celu wnioskodawczyni nakładała na pracownika kilka pompek i na sączki pobierała próby. Początkowo sączek trzymany był na wysięgniku przy ustach pracownika i wnioskodawczyni w czasie tak wykonywanego poboru nie mogła opuścić stanowiska pracy, dopiero później zaczęto korzystać z pompek do pobierania prób. Następnie z tak pobranymi próbami udawała się do laboratorium, które było oddzielone od hal produkcyjnych i tam na odpowiednim sprzęcie zapisywała wyniki pomiaru. Laboratorium higieny pracy początkowo podlegało działowi bhp, następnie stało się częścią działu ochrony środowiska, a ostatecznie zostało podporządkowane do wydziału utrzymania ruchu. Wnioskodawczyni pracując w laboratorium posługiwała się wieloma odczynnikami chemicznymi, przebywając w odzieży ochronnej. Jako kierownikLaboratorium (...)skarżąca oprócz pobierania prób i ich analizy kierowała pracą laboratorium i nadzorowała pracę laborantów, w tym rozdzielała pracę dla nich, a także opracowywała plan badań na rok do higieny pracy, którego wykonanie podlegało kontroli Sanepidu.
Na początku spornego okresuFabryka (...) S.A.z siedzibą wP.zatrudniała ok. 6.500 pracowników, później stan ten zmniejszał się. Dokonując poboru prób wnioskodawczyni wykonywała je na 10 lub 15 stanowiskach pracy. Wnioskodawczyni pobierała próby pyłu przez 6 godzin, próby hałasu przez ok. 15 minut, próby wibracji przez 30 minut na jedno stanowisko, natomiast na pobranie próby oświetleniaZ. R.potrzebowała od 3 do 5 minut na jedno stanowisko. Wnioskodawczyni największą część czasu pracy poświęcała na pobranie próby pyłu i próby metalu ze stanowisk spawalniczych.
(dowód: zeznania świadkaU. W.protokół rozprawy z dnia 3 marca 2016 roku nagranie od minuty 4:43 do minuty 25:17 k. 29v-30; zeznania świadkaJ. K.protokół rozprawy z dnia 3 marca 2016 roku nagranie od minuty 34:27 do minuty 1:00:23 k. 30v-31 oraz zeznania wnioskodawczyni protokół rozprawy z dnia 3 marca 2016 roku nagranie od minuty 1:02:24 do minuty 1:12:56 k. 31-31v)
Fabryka (...) S.A.z siedzibą wP.wystawiła wnioskodawczyni świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w okresach:

⚫

od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 9 sierpnia 1980 roku na stanowisku starszego referenta ds. ochrony pracy;

od dnia 10 sierpnia 1980 roku do dnia 30 września 1980 roku na stanowisku samodzielnego referenta ds. ochrony pracy;

od dnia 1 października 1980 roku do dnia 30 czerwca 1982 roku na stanowisku samodzielnego referenta ds. ochrony środowiska pracy;

od dnia 1 lipca 1982 roku do dnia 4 września 1984 roku na stanowisku specjalisty ds. ochrony środowiska pracy;

od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 1995 roku na stanowisku specjalisty ds. higieny pracy;

od dnia 1 stycznia 1995 roku do dnia 31 grudnia 2000 roku na stanowisku kierownikaLaboratorium (...);

od dnia 1 stycznia 2001 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku na stanowisku specjalisty ds. higieny pracy;

które to stanowiska pracodawca zakwalifikował jako prace przy pobieraniu prób i dokonywaniu pomiarów w warunkach i na stanowiskach pracy szkodliwych dla zdrowia, wykonywane przez personel laboratoriów środowiskowych, wyszczególnione w wykazie A, w Dziale XII, poz. 6, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
(dowód: świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach k. 11 akt o emeryturę i k. 10  oraz cz. C akt osobowych )
Decyzją z dnia 20 sierpnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał wnioskodawczyni prawo do emerytury od dnia 20 sierpnia 2015 roku.
(dowód: decyzja ZUS z dnia 20 sierpnia 2015 roku k. 16-17v akt o emeryturę)
Decyzją z dnia 10 września 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.dokonał przeliczenia emerytury wnioskodawczyniZ. R.i odmówił przyznania jej prawa do rekompensaty.
(dowód: decyzja ZUS z dnia 10 września 2015 roku k. 21-22v akt o emeryturę)

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych(tekst. jedn. Dz. U. z 2015 roku poz. 965) rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(art. 21 ust. 2).
Przepisart. 23 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychstanowi, że ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisachart. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(art. 23 ust. 2).
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawczyni należało zatem rozpoznać w aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.
Pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do rozporządzenia (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale wykonuje prace o jakich mowa w rozporządzeniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2000 roku w sprawie o sygn. akt II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
Bezspornym jest, że pracodawca poświadczył w formie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, iż wnioskodawczyni w okresach od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 4 września 1984 roku oraz od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku wykonywała taką pracę. Oczywistym jest przy tym, że świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub świadectwo pracy nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniuart. 244 § 1 i 2 k.p.c., gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej. Tylko dokumenty wystawione przez te organy stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Natomiast świadectwo traktuje się w postępowaniu sądowym jako dokument prywatny w rozumieniuart. 245 k.p.c., który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 roku w sprawie I UK 24/09). W konsekwencji powyższego w ramach postępowania sądowego Sąd ocenia zarówno zasadność odmowy wydania przez pracodawcę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, jak i zasadność umieszczenia w świadectwie pracy wzmianki, że pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych (§ 2 ust. 2 rozporządzenia; zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1999 roku w sprawie II UKN 619/98).
Wskazać należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wnioskodawczyni będąc zatrudniona wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.w okresie od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 4 września 1984 roku oraz od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku pobierała w odzieży ochronnej ze stanowisk pracy narażonych na występowanie szkodliwych warunków próby: pyłu, toksykologii, hałasu, oświetlenia czy wibracji. Następnie z tak pobranymi próbami udawała się do laboratorium i tam na odpowiednim sprzęcie zapisywała wyniki pomiaru, będąc również w odzieży roboczej. Wnioskodawczyni dokonywała poboru próby pyłu przez 6 godzin, a pobranie próby hałasu i wibracji zajmowało jej 30 minut na jedno stanowisko, natomiast na pobranie próby oświetleniaZ. R.potrzebowała 15 minut na jedno stanowisko. Pozostałe czynności wnioskodawczyni wykonywała w laboratorium, gdzie dokonywała analiz prób, a także wykonywała czynności o charakterze administracyjnym (np. prowadziła dokumentację z przeprowadzonych pomiarów, rozdzielała prace pomiędzy pracowników, opracowywała plany pracy, uczestniczyła w kontrolach Sanepidu).
Tym samym zadanie Sądu Okręgowego polegało na ustaleniu, czy w wyżej wymienionym okresie wnioskodawczyni wykonywała pracę w szczególnych warunkach, w rozumieniu przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Podnieść należy, że wyodrębnienie prac w wyżej wymienionym rozporządzeniu ma charakter stanowiskowo-branżowy, a sposób kwalifikacji tych prac nie jest dziełem przypadku. Specyfika poszczególnych gałęzi przemysłu determinuje charakter świadczonych w nich prac i warunki, w jakich są one wykonywane, ich uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia. Zatem nie można zupełnie dowolnie, z naruszeniem postanowień rozporządzenia, wiązać konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których w ogóle nie zostały one przypisane w tym akcie prawnym (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 1 czerwca 2010 roku w sprawie II UK 21/10, z dnia 19 maja 2011 roku w sprawie III UK 174/10 oraz z dnia 19 marca 2012 roku w sprawie II UK 166/11).
Pracodawca wystawiając wnioskodawczyni świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wskazał, że wykonywała ona prace wymienione w wykazie A, w Dziale XII, poz. 6 stanowiącym załącznik do rozporządzenia, tj. prace przy pobieraniu prób i pomiarach w warunkach i na stanowiskach pracy szkodliwych dla zdrowia, wykonywane przez personel stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz laboratoriów środowiskowych. Wskazać należy, że wspomniany Dział XII został zatytułowany „w służbie zdrowia i opiece społecznej”. Natomiast pracodawca wnioskodawczyni– Fabryka (...) S. A.z siedzibą wP., nie należy do branży związanej ze służbą zdrowia i opieką społeczną, ale kwalifikowany jest do branży przemysłowej. Tym samym nie można uznać, że wnioskodawczyni w okresie od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 4 września 1984 roku oraz od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu prace wymienione w wykazie A, Dziale XII, poz. 6, gdyż prace tam wymienione nie dotyczą branży przemysłowej.
Nadto w ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał również uznać, że charakter wykonywanych przez wnioskodawczynię zadań odpowiadał warunkom zatrudnienia w szczególnych warunkach określonych w innychD.Wykazu A, w tym w wykazie A, w Dziale XIV, poz. 24, stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Wymieniono tam kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Wskazać należy, że zakwalifikowanie danego stanowiska jako kontrola międzyoperacyjna, kontrola jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie wymaga odniesienia się do wskazania konkretnej pracy kontrolowanej przez wnioskodawczynię i wymienionej w wykazie, jako praca w warunkach szczególnych, a przynajmniej odbywająca się na wydziałach i oddziałach, na których jako podstawowe są wykonywane prace wymienione w wykazie. Jak bowiem wynika z opisu tego stanowiska w ramach poz. 24, Działu XIV, Wykazu A, nie jest to rodzaj pracy, którą zaszeregować można całkowicie samodzielnie, w oderwaniu od innych prac wykonywanych w warunkach szczególnych. Najpierw bowiem koniecznym jest ustalenie, że praca podlegająca kontroli bądź nadzorowi danej osoby (wnioskodawczyni) spełnia wymogi pracy w warunkach szczególnych, a dopiero w dalszej kolejności - czy charakter kontroli sprawowanej przez tę osobę (wnioskodawczynię) pozwala na zakwalifikowanie jej jako pracy, o której mowa w Wykazie A, Dziale XIV, pkt 24 wyżej wymienionego rozporządzenia. W konsekwencji zakwalifikowanie pracy wnioskodawczyni jako pracy polegającej na kontroli międzyoperacyjnej czy kontroli jakości usług (Wykaz A, Dział XIV, poz. 24), wymagałoby stwierdzenia, że wnioskodawczyni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywała kontrolę na oddziałach i wydziałach, gdzie byli zatrudnieni pracownicy wykonujący pracę w szczególnych warunkach wymienioną w Wykazie A - zatem w takim samym jak oni narażeniu na czynniki szkodliwe.
Tymczasem jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wnioskodawczyni nie zajmowała się jedynie pobieraniem prób i pomiarów w warunkach i na stanowiskach szkodliwych dla zdrowia przy stanowiskach pracy spawaczy, szlifierzy, ślusarzy, malarzy, a także przy piecach kuźniczych, gdyż ponadto pracowała w laboratorium, dokonując analizy chemicznej dostarczanych jej wcześniej próbek pyłu, toksykologii, hałasu, oświetlenia czy wibracji. DodatkowoZ. R.była odpowiedzialna za wykonanie prac administracyjnych, to jest prowadziła dokumentację z przeprowadzonych pomiarów rozdzielała prace pomiędzy pracowników, opracowywała plany pracy, uczestniczyła w kontrolach Sanepidu. Innymi słowy, choć wnioskodawczyni pobierała próbki na oddziałach i wydziałach, na których byli zatrudnieni pracownicy wymienieni w wykazie A, to nie przebywała tam stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto zauważyć należy, że pobieranie prób szkodliwych czynników nie stanowi kontroli jakości produkcji i usług, ani dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
W świetle przedstawionej argumentacji oraz na gruncie przywołanych przepisów Sąd Okręgowy zważył, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby będąc zatrudnioną wFabryce (...) S.A.z siedzibą wP.w okresie od dnia 11 kwietnia 1979 roku do dnia 4 września 1984 roku oraz od dnia 30 lipca 1992 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywała pracę w szczególnych warunkach przez okres co najmniej 15 lat. Tym samym nie spełniła przesłanki wskazanej wart. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych, warunkującej przyznanie prawa do rekompensaty.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie.