Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 562/16
Data wyroku: 2016-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Marcin Schoenborn, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Dokumentom
Podstawa prawna: art. 18 § 2 kk w zw. z art. 271 § 3 kk

Sygnatura akt VI Ka 562/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 września 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Ficek
Sędziowie SSO Marcin Schoenborn
SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Protokolant Aleksandra Studniarz
po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r.
przy udziale Kamila Rogozińskiego
Prokuratora Prokuratury Rejonowej wT.
sprawyM.R.ur. (...)wB.
córkiE.iJ.
oskarżonej zart. 229§3 kkiart. 18§2 kkw zw. zart. 271§3 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 16 marca 2016 r. sygnatura akt II K 1003/15
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkiart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- przyjmuje, iż czyn przypisany oskarżonej w punkcie 1 polegał na tym, że w dniu 6.02.2013 r. wT.działając wspólnie i w porozumieniu zD. B., chcąc aby uprawniony diagnostaD. P.jako inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu w postaci potwierdzenia w dowodzie rejestracyjnym przeprowadzenia badania stanu technicznego pojazdu, poświadczył w nim nieprawdę w celu osiągnięcia korzyści majątkowej co do mającej znaczenie prawne okoliczności, że tego rodzaju badanie zostało przeprowadzone odnośnie samochodu osobowego markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), nakłoniła go do tego i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kki za to na mocyart. 19 § 1 kkw zw. zart. 271 § 3 kkwymierza oskarżonej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- ustala, iż rozstrzygnięcie z punktu 2 odnosi się do kary pozbawienia wolności wymierzonej powyżej;
2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza jej jedną opłatę za obie instancje w kwocie 170 zł (sto siedemdziesiąt złotych).
Sygn. VI Ka 562/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 16.03.2016r.M. R.została uznana za winną tego, że w dniu 6.02.2016r. wT., działając wspólnie i w porozumieniu zD. B., chcąc aby osoba pełniąca funkcję publiczną – uprawniony diagnostaD. P.– dokonała czynu zabronionego polegającego na poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne w dokumencie jakim jest dowód rejestracyjny samochodu osobowego markiV. (...),nr rej. (...), a to potwierdzenia przeprowadzonego badania technicznego pojazdu, pomimo nie przeprowadzenia tej czynności, udzieliła mu w zamian za naruszenie przepisów prawa korzyści majątkowej w kwocie 99 zł, tj. przestępstwa zart. 229 § 3 kkiart. 18 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kkiart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 229 § 3 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazana została na karę 1 roku pozbawienia wolności. Na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 1 rok. Na mocyart. 71 § 1 kkwymierzono oskarżonej grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda. Na mocyart. 72 § 1 pkt 8 kkzobowiązano oskarżoną do zachowania zgodnego z obowiązującym porządkiem prawnym. Na mocyart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 230 zł tytułem opłaty, a na mocyart. 627 kpkobciążono ją pozostałymi kosztami procesu w wysokości 38,60 zł.
Apelację od tego wyroku wywiodła oskarżona, która zaskarżyła orzeczenie w całości zarzucając mu:

1
obrazę prawa materialnego, a toart. 229 § 6 kk, poprzez niezastosowanie tej normy prawnej,

2
obrazę prawa procesowego, a toart. 168a kpk, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji, polegającą na dopuszczeniu dowodu z zeznańD. B., które zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego,

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na tym, że sąd pierwszej instancji ustaleń tych dokonał wbrew dowodom, które ocenił z naruszeniem zasad określonych wart. 7 kpk.

W oparciu o podniesione zarzuty oskarżona wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie.
Apelacja okazała się zasadna jedynie częściowo. Analiza akt sprawy wskazuje, iż rację ma odwołująca się, wywodząc, że w momencie przesłuchania jej w charakterze świadka w postępowaniu przygotowawczym organy ścigania nie posiadały procesowej wiedzy na temat przyjęcia korzyści majątkowej przezD. P.w związku z pełnioną przez niego funkcją publiczną. W toku tego przesłuchaniaM. R.ujawniła wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, co pozwoliło przedstawić zarzutyD. P.(zeznaniaM.R.– k. 335-336). W tej sytuacji istniały podstawy do skorzystania przez nią z klauzuli bezkarności określonej wart. 229 § 6 kk. Późniejsza zmiana postawy procesowej przez oskarżoną nie może tej oceny zmienić (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2015r., II KK 186/14, i z dnia 7.09.2006r., II KK 89/06). W zaistniałym układzie procesowym obowiązkiem sądu było zastosowanie wobec oskarżonej wymienionego przepisu w odniesieniu do czynu zart. 229 § 3 kk.
Nie ma natomiast racji oskarżona twierdząc, że zeznaniaD. B.stanowiące podstawę ustaleń faktycznych w sprawie uzyskane zostały za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa wart. 168a kpk. Świadek ten przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym został pouczony o treściart. 183 kpk, mógł zatem uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielona odpowiedź mogłaby narazić jego osobę na odpowiedzialność za przestępstwo. Przesłuchanie świadka było zatem zgodne z prawem i brak było powodów do kwestionowania przeprowadzonej z jego udziałem czynności procesowej. Nie było więc jakichkolwiek przeszkód procesowych aby w trybieart. 391 § 1 kpkwykorzystać zeznaniaD. B.złożone w dniu 22.11.2013r. (k. 346). Z zeznań tych tymczasem jednoznacznie wynika, że oskarżonaM. R.współdziałała z nim w realizacji przestępczego zamiaru. Inicjatorką przedsięwzięcia, wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, była oskarżona, która poinformowałaD. B., że kończy jej się termin przeglądu technicznego samochodu. Po propozycjiD. B.dotyczącej „załatwienia” przeglądu wręczyła mu dowód rejestracyjny pojazdu oraz pieniądze, które włożyła do środka. Nie przekazała mu samochodu, który pozostał wP.(k. 346). Nie może więc ulegać wątpliwości, że oskarżona miała pełną świadomość, że uprawniony diagnosta, jako osoba upoważniona do wystawienia dokumentu, poświadczy w nim nieprawdę co do faktu przeprowadzenia badań. Nie ma przy tym znaczenia, że oskarżona osobiście nie znałaD. P.. PrzekazującD. B.dowód rejestracyjny i pieniądze, nie udostępniając jednocześnie samochodu, współdziałała zD. B.w podżeganiuD. P.do poświadczenia nieprawdy w dowodzie rejestracyjnym. Działanie oskarżonej wyczerpało więc ustawowe znamiona występku zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 271 § 3 kk. W realiach dowodowych sprawy niedorzecznie brzmią twierdzenia oskarżonej zawarte w apelacji, że kwotę 99 zł przekazałaD. B.jako należność przysługującą legalnie(...). Oskarżona miała przecież świadomość, że pieniądze przekazała nie za wykonaną usługę, tylko za poświadczenie nieprawdy.
Z tych też względów za przypisane przestępstwo na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 271 § 3 kksąd okręgowy wymierzył oskarżonej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara jest adekwatna tak do stopnia zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie z pkt 2 zaskarżonego wyroku dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, odnosi się do tej kary. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpkzasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł i wymierzono jej jedną opłatę za obie instancje kwocie 170 zł.