Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 21/16
Data wyroku: 2016-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Żukowska
Słowa kluczowe: Znamiona Czynu Zabronionego
Podstawa prawna: art.437§1kpk

Sygn. akt VI Ka 21/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Barbara Żukowska
Protokolant  Konrad Woźniak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej GórzeM. P.
po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 roku
sprawyA. G.ur. (...)wZ.
s.A.,T.z domuM.
oskarżonego zart. 226 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt II K 193/15
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. G.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu do ponownego rozpoznania
Sygnatura akt VI Ka 21/16

UZASADNIENIE
A. G.został oskarżony o to, że w dniu 28 grudnia 2014 roku wZ.znieważył słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe funkcjonariusza Policji sierż. szt.M. Ż.w trakcie wykonywania przez niego obowiązków służbowych

tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.

Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 6 listopada 2015 roku w sprawie II K 193/15:

I
uznał oskarżonegoA. G.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 226 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 226 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 40 (czterdziestu) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka będzie wynosić 20 (dwadzieścia) złotych,

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuA. G.na poczet orzeczonej kary grzywny 2 (dwa) dni zatrzymania w sprawie tj. 28.12.2014 r. i 29.12.2014 r.,

III
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoA. G.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983r. z późn. zm.) wymierzył mu opłatę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) złotych.

Apelację skierowaną przeciwko całości wyroku Sądu I instancji wywiódł oskarżony i w osobiście sporządzonej apelacji zarzucił:

1
„obrazę prawa materialnego poprzez przyjęcie, że czyn oskarżonego polegający na znieważeniu policjanta w trakcie wykonywania przez niego obowiązków wyczerpuje dyspozycjęart. 226 kkpodczas gdy z brzmienia przepisu wynika, iż musi wystąpić w związku z pełnieniem obowiązków do czego sąd w wydanym orzeczeniu się nie odniósł i nie poczynił odpowiednich ustaleń.

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 kpkorazart. 4 i 410 kpk– przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wyrażającej się w wybiórczym i dowolnym dopasowaniu dowodów na potwierdzenie przyjętej przez sąd wersji zdarzeń, która to opierała się wyłącznie na zeznaniach funkcjonariuszy policji, natomiast wyjaśnieniaA. G., czy zeznaniaB. P.iA. B., w części w której nie były spójne z relacją funkcjonariuszy zostały pominięte poprzez odebranie im waloru wiarygodności,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia, w postaci przyjęcia nieprawidłowej kolejności wydarzeń, wbrew zasadom doświadczenia życiowego i bez logicznego uzasadnienia przyjętej wersji zdarzeń.”Stawiając powyższe zarzuty oskarżony wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Słusznym jest podniesiony w apelacji oskarżonego zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, w sytuacji uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, w opisie którego brak było wszystkich ustawowych znamion przestępstwa zart. 226 § 1 kk.
A. G.uznany został zaskarżonym wyrokiem za winnego znieważenia funkcjonariusza Policji w czasie wykonywania przez niego czynności służbowych. Warunkiem odpowiedzialności karnej sprawcy znieważenia funkcjonariusza podczas wykonywania przezeń działań służbowych jest i to, aby znieważenie funkcjonariusza nastąpiło nie tylkopodczasale takżew związkuz wykonywaniem przez niego tychże czynności.
Sąd Rejonowy bezkrytycznie, bez zastrzeżeń podzielił zasadność oskarżenia mimo, iż przepisart. 226 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym od 25 lipca 2008 roku (tj. od wejścia w życieustawy z 9 maja 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny– Dz. U. Nr 122, poz. 78) przewiduje karalność znieważenia funkcjonariusza publicznego podczasiw związku z wykonywaniem czynności służbowych (a nie podczaslubw związku z wykonywaniem takich czynności).
Zapadły wobecA. G., wydany z obrazą przepisu prawa materialnego, wyrok nie mógł się ostać.
W sytuacji wniesienia apelacji wyłącznie na korzyść oskarżonego nie jest możliwym czynienie ustaleń dlań niekorzystnych, możliwym jest natomiast w kontekście dokonanych już ustaleń rozważenie odpowiedzialnościA. G.na płaszczyźnieart. 216 kk, pod warunkiem spełnienia przesłanki prowadzenia postępowania karnego w postaci skargi uprawnionego oskarżyciela tj. pokrzywdzonego lub prokuratora, jako że czyn kwalifikowany zart. 216 kkjest ścigany z oskarżenia prywatnego.
Brak skargi uprawnionego oskarżyciela winien skutkować wydaniem wyroku umarzającego postępowanie karne (por. wyrok SN z 10.XI.2012r., II KK 287/12).
Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.