Sąd Rejonowy w Lipnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 691/15
Data wyroku: 2016-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Aleksińska
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§1 kk w zw. z art. 283 kk
Teza: Rozbój wypadek mniejszej wagi

Sygn. akt. II K 691/15
Ds 1232/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 lipiec 2016r.
Sąd Rejonowy w Lipnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Dorota Aleksińska
Protokolant st.sekr.sądowy Katarzyna Korowicka
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rypinie Janiny Wilińskiej delegowanej do Prokuratury Rejonowej w Lipnie
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18. 03. 2016r, 22. 04. 2016r , 31. 05. 2016r, 15. 07. 2016r. sprawy

R. I. (1)(...)(...)
(...)

oskarżonego o to, że :

I
w dniu 9 maja 2015 roku w miejscowościB., gm.D., woj.(...)- (...)grożąc natychmiastowym użyciem przemocy w postaci pobicia dokonał kradzieży skrzyni basowej samochodu osobowego markiO. (...)onr rej. (...)o wartości 200 złotych na szkodęA. K. (1)z tym uwzględnieniem, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, z tym ustaleniem iż czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lipnie sygn. akt IIK 127/10 z dnia 27 kwietnia 2010 roku za przestępstwo podobne wymierzając mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 12.12.2009 r. do 05.03.2010 r.; 04.08.2011 r. do 13.04.2012 r.; 14.04.2013 r. do 16.05.2014r. tj. o czyn zart. 280 § 1w zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64§1 kk

II
w dniu 21 kwietnia 2015 roku w miejscowościB., gm.D., woj.(...)- (...)kierował groźby karalne w postaci pobicia i spalenia pod adresem funkcjonariusza policjiA. G. (1)oraz znieważenia wymienionego funkcjonariusza w tym samym miejscu i czasie podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych tj. o czyn zart. 190§1 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

orzeka

I
W myślart. 4§1 kkoskarżonegoR. I. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 280§1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64§1 kki za to na podstawieart.283 kkwymierza mu karę 10 ( dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności

II
w myślart. 4§1 kkoskarżonegoR. I. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 190§1 kkiart. 226§1 kkw zw. zart. 11§2 kki za to w myślart. 11§3 kkna podstawieart. 190§1 kkwymierza mu karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

III
na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kkłączy oskarżonemu wymierzone w pkt I i II wyroku kary pozbawienia wolności i wymierza mu łączną karę 1 (jednego ) roku pozbawienia wolności

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 691/15

UZASADNIENIE
(...)PKT I A/O
W dniu 9 maja 2015r około godziny 17.00A. K. (1)wraz ze swoim ciotecznym bratemD. K. (1)i kolegąA. S. (1)udał się swoim samochodem m-kiO. (...)do miejscowościB.do tzw. „dworku” gdzie miał na nich oczekiwaćR. I. (1).
D. K. (2)miał długi uR. I. (1)i chciał się rozliczyć z nim w ten sposób , że miał oddać mu jakieś części motoryzacyjne w zamian za swoje długi.
Na tylnej kanapie samochoduA. K. (1)leżały części motoryzacyjneD. K. (2)i tuba głośnikowa należąca doA. K. (1).
A. K. (1)nie znał dokładnie sprawy i wzajemnych rozliczeńD. K. (2)iR. I. (1).
Dowód:zeznania świadków -A. K. (1)k: 6-7 zbiór C: k.31v-32k.103v-104
-A. S. (1)k. 4-5 zbiór C k. 32
Gdy przyjechali doB.podeszli do grupy mężczyzn wśród których stałR. I. (1). Jeden z mężczyzn powiedział doD. K. (2), iż będzie to dla niego niemiłe spotkanie i zaczęli bić, popychaćD. K. (2).A. S. (1)zaraz wsiadł do samochodu bo się bał.R. I. (1)powiedział doA. K. (1), aby się odsunął.
W tym samym czasieA. K. (1)iR. I. (1)podeszli do samochodu.A. K. (1)pokazałR. I. (1)części, które dla niego miałD. K. (2).R. I. (1)zabrał tylko radio.
GdyR. I. (1)stał koło samochodu zauważył skrzynię basową w pojeździe i powiedział doA. K. (1), że zabiera skrzynię basową za długiD..
Dowód:zeznania świadków -A. K. (1)k.: 6-7 zbiór C k.31v-32k.103v-104
-A. S. (1)k.: 4-5 zbiór Ck. 32
-D. K. (2)k.: 10-11 zbiór C
WówczasA. K. (1)powiedziałR. I. (1), że skrzynia basowa jest jego własnością i nie może jej zabrać.
WówczasR. I. (1)zacząłA. K. (1)straszyć, powiedział, że: dostanie wpierdol i zostanie „ zahaczony w dupę”.
W obawie o życie i zdrowieA. K. (1)odkręcił skrzynię basową, którą zabrał kolegaR. I. (1).
NastępnieR. I. (1)powiedział, że mają wypierdalać, a skrzynia basowa zostaje u niego. Krzyczał „wypierdalać”, nie chce was tu widzieć.
Dowód:zeznania świadków
-A. K. (1)k.: 6-7 zbiór C k.31v-32k.103v-104
-A. S. (1)k.: 4-5 zbiór Ck. 32
-D. K. (2)k.: 10-11 zbiór C
W dniu zdarzenia jedynieA. K. (1)był trzeźwy i prowadził pojazd.D. K. (2)iA. S. (1)wypili po cztery piwa – byli pijani.
Dowód:zeznania świadkówD. K. (2)k.: 59v
A. K. (1)k.: 31v
A. S. (1)k.: 32
W dniu 09 maja 2015r. około godz. 21.00A. O. (1)przebywał w barze w miejscowościW.wraz ze swoim kolegą. Był tam samochodem markiR. (...).
W barze tym przebywali równieżR. I. (1)i jego kolega o imieniuK.wytatuowany.
Wyżej wymienieni poprosiliA. O. (1)żeby podwiózł ich do domu. Przed wyjazdem w/w podeszli do samochodu koloru niebieskiego i z bagażnika wyciągnęli tubę. Wysiedli z samochoduA. O. (1)naK.. W trakcie jazdyK.– kolegaI.– mówił, że tuba jest jego a ponieważ jest pijany zgłosi się po nią później.
Tuba była w bagażniku.A. O. (1)nie zamierzał jej kupić, nie płacił za nią żadnych pieniędzy. Gdy przyjechał do domu tubę położył w garażu a gdy przyjechała policja dobrowolnie ją wydał.
Dowód:zeznania świadkówA. O. (1)k.: 13-14 zbiór C k. 104 , k. 63i v
protokół przeszukania k: 8-9 akta sprawy
A. K. (1)rozpoznał tubę po marce, śrubach mocujących i rozdarciu na tylnej ściance. Tuba została zwrócona pokrzywdzonemu.
Dowód:okazanie k: 22 akt sprawy Ds. 1232/15
pokwitowanie k: 24 akt sprawy Ds. 1232/15
(...)PKT II A/O
A. G. (1)– funkcjonariusz KPPL.– na polecenie dyżurnego KPPL.w dniu 21 kwietnia 2015 r. około godziny 21.15 udał się do miejscowościB., gdzie miał popełniać czyn samobójczy znany muR. I. (1).
Pojechał wspólnie z funkcjonariuszamiK. C.,M. A.iT. Z..
Na miejscu zastano brataR. R. (1)– który powiedział, że jego bratR.wziął nóż i poszedł się zabić.
A. G. (1)próbował telefonicznie nakłonićR. I. (1)do powrotu do domu, jednak ten odmawiał.
Dowód:zeznania świadkaA. G. (1): k: 15, 16-18 zbiór C k. 58v-59
Po przyjeździe na miejsce funkcjonariuszy policji i straży pożarnej zlokalizowano siedzącego na drzewieR. I. (1).
R. I. (1)chciał tylko rozmawiać zA. G. (1)
Po krótkiej rozmowie z funkcjonariuszemR. I. (1)zszedł z drzewa. Mówił, że pił alkohol i wziął tabletki przeciwbólowe. Wezwano karetkę pogotowia.
R. I. (1)szedł z funkcjonariuszemA. G. (1)w kierunku radiowozu celem ogrzania -był ubrany w bluzkę z krótkim rękawem.
Nagle zaczął się szarpać, wyrywać, używać słów wulgarnych „pedały zostawcie mnie”. Był agresywny, wymachiwał. Został obezwładniony. Leżąc zaczął uderzać głową o ziemię. Założono mu kajdanki z tyłu, gdy przyjechała karetka pogotowia zaczął wykrzykiwać pod adresemA. G. (1)„ty kurwo, skurwysynie, zajebię cię, dopierdolę ci, spalę ci chałupę, opierdolę cię, będę cię ruchał, dostaniesz w pierdol, jak twój chart, twoją kobietę rucha złodziej, zapierdolę cię i nic mi nie zrobisz, uważaj jak chodzisz i śpisz”.
Groźby te i wulgaryzmy wielokrotnie były wypowiedziane w obecności innych funkcjonariuszy policji i ratowników medycznych.A. G. (1)obawia sięR. I. (1). Wielokrotnie prowadził postępowania przeciwko oskarżonemu, karał go mandatami, wielokrotnie zatrzymywał do innych spraw. Ponadto oskarżony zamieszkuje w niedalekiej odległości od pokrzywdzonego – 2 km.
Dowód:zeznania świadkówA. G. (1)k: 14-18 zbiór C i k: 58v-59
M. D. (1)K; 23-24 zbiór C i k: 59
K. N. (1)k: 21 zbiór C i k: 32iv
R. I. (1)wiedział wszystko oA. G. (1)tak jego słowa zinterpretowałK. N. (1).
Dowód:zeznania świadkaK. N. (1)k: 21 zbiór C i k. 32iv
A. G. (1)obawia się oskarżonego , który w/g niego jest osobą niezrównoważoną psychicznie i zdolną do wszystkiego . Kilka dni po zdarzeniu ktoś rzucił słoikiem jednak nie trafił w okno pokrzywdzonego tylko we framugę.
A. G. (1)podał, iżR. I. (1)był na posterunku policji gdy został wezwany w charakterze świadka i go przepraszał. Oskarżony również przeprosił funkcjonariusza za swoje zachowanie na rozprawie .
Dowód:zeznania świadkaA. G. (1)k:58v-59
wyjaśnienia oskarżonego k: 59
W sprawie Ds. 492/10 w dniu 10.08.2010r umorzono dochodzenie w sprawie :
I .gróźb karalnych kierowanych pod adresem funkcjonariusza policji z PPD.nadW.mł.asp.A. G. (1)w miejscowościD.woj.(...)- (...)przezP. G. (1)w okresie od grudnia 2009r do dnia 26 kwietnia 2010r tj. o czyn zart.190 §1 kk– wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa zart. 17 §1 pkt 1 kpk
II. podżeganiaR. I. (1)w nieustalonym dniu grudnia 2009r w miejscowościD.gm.D.przezP. G. (1)do uszkodzenia mieniaA. G. (1)poprzez wybicie szyb w oknach jego mieszkania .tj. o czyn zart.18§2kkw zw. zart. 288 §1kk- wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwaart. 17 §1 pkt. 1 kpk
III .podżeganiaS. Z.w nieustalonym dniu 2009r w miejscowościB.gm.D.do uszkodzenia przezP. G. (2)mieniaA. G. (1)poprzez wybicie szyb w oknach jego mieszkania .tj.o czyn zart.18 §2 kkw zw. zart. 288 § 1kk- wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwaart.17 §1pkt.1 kpk.
Dowód :akta sprawy Ds. 492/10
R. I. (1)był badany psychiatrycznie pod kątem poczytalności w chwili czynów i możliwości samodzielnego prowadzenia obrony.
Jak wynika z opinii biegłychR. I. (1):
- nie przejawia i nie przejawiał w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów choroby psychicznej czyli psychozy,
- posiada obniżony poziom rozwoju intelektualnego, a jego iloraz inteligencji wynosi II= 69, co odpowiada upośledzeniu umysłowemu lekkiemu, na granicy z normą intelektualną,
- przejawia dodatkowo cechy ograniczonego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego,
- całościowa diagnoza psychiatryczna uR. I. (1)to zaburzenia zachowania u osoby upośledzonej umysłowo w stopniu lekkim oraz przejawiającej wskaźniki zmian organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym,
- opisana patologia w zakresie zdrowia psychicznegoR. I. (1)w stopniu nieznacznym wpływała na jego zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem – nie zachodzą warunkiart. 31 § 1 i 2 kk
- może uczestniczyć w postępowaniu sądowym i stawać przed Sądem,
- stan zdrowia psychicznegoR. I. (1)pozwala mu na samodzielne i racjonalne prowadzenie obrony.
Dowód:opinia biegłych psychiatrów(...) Ośrodek (...)w
G.k.116-124 akta Ds 1232/15.
R. I. (1)był karany sądownie za przestępstwa p-ko mieniu.
Dowód :karta karna k:91i v .
Ostatni raz został skazany wyrokiem SR we Włocławku w sprawie II.K 1253/15 z dnia 11.02.2016r za przestępstwo zart.158§1kkpopełnione 6.12.2013r na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności- wyrok jest prawomocny.
Dowód:wyrok SR Włocławek II.K 1253/15 k:101-102.
OskarżonyR. I. (1)w postępowaniu przygotowawczym ( k.17-18)nie przyznał się do zarzutu I z a/o .Wyjaśnił, że w dniu 09.05.2015r zadzwonił do niegoD. K. (2)i powiedział , że ma do sprzedania tubę . Odpowiedział żeby przyjechali. Przyjechał czerwonąA.D. K. (2)iA. K. (1)i jeszcze jeden chłopak, którego personaliów nie znał.
Gdy przyjechali był na dworze z chłopakami :(...)o nazwisku(...), ze „Z.„ którego nazwiska nie zna , ze(...)o nazwiskuP.zO.iK.zL.,który ma tatuaże. Wyżej wymienione osoby przyjeżdżają do jego brata .
A.iD. K. (2)wjechali na podwórko, wyszli do niego z samochodu.A.otworzył bagażnik i pokazał mu tubę aD.poszedł do w/w chłopaków , którzy stali ze 30 metrów dalej.
A.chciał za tubę 140 złotych ,wówczas podszedłK., który powiedział że tuba jest warta 20,00 złotych.K.wziął tubę i poszedł do grupy chłopaków , którzy byli agresywni doD..
Wówczas powiedział doA.aby odszedł, żeby ci chłopacy mu nic nie zrobili.A. K. (1)wsiadł do samochodu.
W tym momencie podjechała jego siostraA.i podszedł do niej.
Te sytuację mogli widzieć- jego siostraB.,W.S.,E. Z.,P. B..
Widział jak koledzyR.( brata) szarpaliD.. WówczasR.iW.ich rozbraniali.
Nie wie co się dalej działo zA.po raz ostatni widział go jak odchodził i był w samochodzie.
Nie groziłA.aby dał mu tubę .Tylko chciał żeby odszedł i nie dostał za długiD..
Zaraz do niego podszedł(...)i siedzieli u jego siostry.
Po pewnym czasieA.iD.odjechali bo im powiedział „ aby spier…. bo tamci im naje …”. Na miejscu są kamery. Wie, że tuba jest u właściciela bo ją policja zabezpieczyła i ją mu oddała.
Składając kolejne wyjaśnienia w zakresie pkt I a/o oskarżony również nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień ( k 43-44).
OskarżonyR. I. (1)w postępowaniu przygotowawczym również nie przyznał się do zarzucanego mu w pkt II a/o czynu , skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień podając , iż leczył się psychiatrycznie wL..
Na pierwszy termin rozprawy oskarżony będąc prawidłowo zawiadomiony ( k. 30) nie stawił się i Sąd odczytał jego wyjaśnienia.
W trakcie toczącej się rozprawy i przesłuchaniu świadkaA. G. (1)stawił się oskarżony ( k. 58v).
Oskarżony wówczas złożył wyjaśnienia ( k. 59v-60) i podał iż nie wziął tuby – na co mu ta tuba . Tubę wziąłO.. Oglądał tubę ale ona nie była warta tych pieniędzy co chciałA. K. (1). Nie brał tej tuby przysięgał na dzieci , żeby mu poumierały. Nie wie dlaczego ten pokrzywdzony mówi , że to on wziął tą tubę – nic nie ma do tego chłopaka. Oskarżony wówczas podał świadków którzy mieli widzieć jakO.wziął tubę tj.W. S. (1),A. Z.,R. Z. (1),E. Z.,R. I. (2).
ROZWAŻANIA DOTYCZĄCE PKT I A/O
Ustalając stan faktyczny w zakresie pkt I a/o Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoA. K. (1), który od samego początku konsekwentnie wskazywał naR. I. (1)jako sprawcę zaboru tuby głośnikowej .A. K. (1)pojechał do miejscowościB.na prośbę swojego brata ciotecznegoD. K. (2)– był też z nimi kolegaA. S. (1).
Jedynie z tegotowarzystwa (...)był trzeźwy.D. K. (2)jaki iA. S. (1)w tym dniu wypili po 4 piwa. Jak sami twierdzili byli pod wpływem alkoholu. Z zeznańA. K. (1)jak iA. S. (1)wynika , iż pojechali doB.gdyżD. K. (2)miał jakieś długi uR. I. (1)i chciał je spłacić częściami motoryzacyjnymi od motoru (zeznaniaA. S.k:4-5;A. K.(k: 7-8). O długachD. K. (2)wspomina teżR. I. (1)( wyjaśnienia oskarżonego k. 17-18 )
D. K. (2)zaprzeczał w swoich zeznaniach , żeby miał jakiekolwiek długi uR. I. (1)(k. 10-11) chociaż właśnie w pierwszych zeznaniach zeznał iż „R.powiedział iż za jego długi on zabiera tubęA..”D. K. (2)zaprzecza też że był bity twierdzi , że nikt mu nie groził. A przecież nawet z wyjaśnień oskarżonego wynika , iżD. K. (2)był szarpany ( k. 17-18) . Sąd odczuł jakby sięD. K. (2)czegoś bał -D. K. (2)zeznawał w postępowaniu przygotowawczym w obecności ojca może nie chciał wszystkiego powiedzieć. Sąd widzi te rozbieżności i te rozbieżności wpływały na ocenę zeznań świadka.
Sąd ustalił- dając wiarę zeznaniom trzeźwego pokrzywdzonego iA. S. (1)- że były jakieś niewyjaśnione sprawy finansowe pomiędzy oskarżonym aD. K. (2). Jednak ta okoliczność nie ma większego znaczenia w sprawie. Niewątpliwie w/w pojechali pojazdem pokrzywdzonego do miejsca zamieszkania oskarżonego. W samochodzie znajdowały się części motoryzacyjne należące doD. K. (2)i tuba głośnikowaA. K. (1).R. I. (1)oglądał rzeczy- części motoryzacyjne zgromadzone w pojeździe Wziął nawet radio należące doD. K. (2)czego nie kwestionujeD. K. (2). Oskarżony zauważył tubę głośnikową i powiedział , że bierze ją za długiD..A. K. (1)sprzeciwiał się , informowałI.,że tuba jest jego własnością . Wówczas oskarżony zaczął straszyć pokrzywdzonego mówił ,że dostanie wpierdol i jak nie wykona tego co on mu karze to „ dostanie zahaczonyw dupe”.
A. K. (1)bał się . Widział ,żeD. K. (2)w oddali jest bity i szarpany . NawetA. S. (1)słyszał ,żeI.kazał zdjąć spodnie pokrzywdzonemu (zeznania świadkaA. S.k.32).A. K. (1)odkręcił i oddał tubęR. I. (1).P.nie miał wątpliwości, że tubę zabrał oskarżony wcześniej grożąc mu pobiciem . Fizycznie wziął tubę kolega oskarżonego – wytatuowany. Na koniecR. I. (1)kazał wypierd….A. K. (1),D. K. (2)iA. S. (1). Te słowa wszystkie wymienione osoby słyszały.
R. I. (1)w swoich wyjaśnieniach ( k: 17-18) wprost stwierdził , że tubę zabrał kolegaK.zL.- mocno wytatuowany. Na rozprawie zaś w dniu 22. 04. 2016r ( k:59vi 60) wyjaśniał, iż tubę „ wziąłO.”. Faktycznie tubę znaleziono uA. O. (1). Jednak w/w wskazał i opisał Sądowi w jakich okolicznościach tuba mogła znaleźć się w jego samochodzie. Faktycznie tak do końcaA. O. (2)nie wiedział w jaki sposób znalazła się tuba głośnikowa w jego pojeździe ( zeznaniaA. O.k: 32v i 63 v).A. O. (1)zeznawał iż to był pierwszy w tym dniu jego kontakt zR. I. (1)- było to w barze wW.o godz. 22.00. Tego dnia nie był w miejscowościB.w miejscu zamieszkaniaR. I. (1). Tego dnia nie widział się zD. K. (2),W. S. (2)czyE. Z.. Nie zna zaśA. Z.iR. Z. (1). Należy podkreślić, iż oskarżony nie jest w swoich wyjaśnieniach konsekwentny najpierw wskazuje naK.( wytatuowanego kolegę zL.) który miał zabrać tubę a w trakcie procesu zaś naA. O.jako sprawcę kradzieży. Sam zaś pokrzywdzony od samego początku wskazuje naR. I. (1)jako sprawcę kradzieży.
Prokurator faktycznie złożył wniosek o konfrontacje oskarżonegoR. I.i świadkaA. O. (1).
Oskarżony wiedząc o ewentualnej konfrontacji i o tym , że Sąd wezwałA. O. (1)nie stawił się na rozprawę w dniu 31.05.2016r ( k.63). Przedstawił zaświadczenie lekarskie jednak nie potwierdził go przez lekarza sądowego pomimo zobowiązania Sądu.
Na rozprawę w dniu 15.07.2016r będąc już wezwany również nie stawił się. Stawił się natomiast kolejny raz świadekA. O. (1). Oskarżony nie przedstawił żadnego dowodu usprawiedliwiającego swoją nieobecność tym samym uniemożliwił przeprowadzenie konfrontacji. Na rozprawie w dniu 15.07.2016r pokrzywdzony widzącA. O. (1)kategorycznie stwierdził , że „tubę zabrał kolegaI.R.ale nie był toO.świadek który przed chwilą wszedł” ( zeznaniaA. K.k:103v-104). Sąd wykluczył żeby tubę głośnikową zabrałA. O. (1)zresztą w żadnym momencie postępowania w/w nie był brany pod uwagę jako sprawca zaboru tuby. Niewątpliwie tubę zabrałR. I. (1)grożąc pobiciem pokrzywdzonemu za długiD. K. (2). Jednak fizycznie wziął tubę kolegaR. I. (1)- kolega zL.wytatuowany Ta okoliczność zgadza się z wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi w dniu 11.05.2015r (k. 17-18) ,że tubę wziął kolegaK.. Osoba ta nie została ustalona w tej sprawie – oskarżony nawet nie dążył tego. Dlaczego oskarżony chciał przerzucić winę naA. O. (1)tego Sąd nie ustalił. Sąd nie widział konieczności wobec zeznańA. O. (1)iA. K. (1)złożonych na ostatnim terminie rozprawie do przeprowadzenia konfrontacja międzyA. O.a oskarżonym , chociaż faktycznie Sąd nie ustosunkował się do tego na ostatnim terminie rozprawy. Należy nadmienić w tym momencie, że świadkowie przesłuchani na wniosek oskarżonego :A. Z.,R. Z. (1)nic nie wiedzą na temat niniejszej sprawy ( nie potrafili umiejscowić zdarzenia w czasie , mają problemy z pamięcią ).R. I. (2)iE. I.(Z.) odmówili składania zeznań ( k. 103v i zeznania świadków A iR. Z.k: 104) .
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd w terminie publikacyjnym na podstawieart.409 kpka contrario w zw. zart. 170 §1 pkt.4 kpkiart172 kpka contrario nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonego o wznowienie przewodu sądowego .Faktycznie Sąd nie odniósł się do wniosku Prokuratora o przeprowadzenie konfrontacji oskarżonego ze świadkiemA. O. (1)do momentu zamknięcia przewodu sadowego. Prokurator na ostatnim terminie rozprawy nie podtrzymał werbalnie tego wniosku co nie usprawiedliwia Sądu iż nie odniósł się do tego wniosku. Sąd jednak nie miał możliwości przeprowadzenia tej czynności - konfrontacji oskarżonego ze świadkiemA. O. (1). Oskarżony był wezwany na termin rozprawy dniu 15.07.2016r i zobowiązany do poświadczenia zwolnienia lekarskiego przez lekarza sądowego z poprzedniego terminu rozprawy. Nie stawił oskarżony i tym samym uniemożliwił przeprowadzenie konfrontacji .A. O. (1)zaś stawił się na dwa kolejne terminy rozprawy wyznaczone w dniu 31.05.2016r i 15.07.2016r. Sąd nie widział potrzeby kolejnego odroczenia rozprawy i przeprowadzenia konfrontacjiA. O. (1)z oskarżonym ponieważ wątpliwości co do okoliczności kto fizycznie zabrał tubę zostały wyjaśnione zeznaniami pokrzywdzonegoA. K. (1)na ostatnim terminie rozprawy zgodnie ze stanowiskiem oskarżonego złożonym podczas pierwszego przesłuchania podejrzanego. Na marginesie należy podkreślić , iż Sąd nie zgadza się ze stanowiskiem obrońcy oskarżonego iżR. I. (1)nie rozumiał wszystkich pouczeń kierowanych do jego osoby gdyż jak wynika z opinii jest osobą upośledzoną w stopniu umiarkowanym. Z opinii biegłych wynika wprost , iż oskarżony może uczestniczyć w postępowaniu sądowym i stawać przed sądem a stan jego zdrowia psychicznego pozwala mu na samodzielne i racjonalne prowadzenie obrony. Tych okoliczności obrońca oskarżonego już nie podnosił we wniosku o wznowienie postępowania.
Odnosząc się do samej czynności konfrontacji należy podkreślić iż zgodnie z treściąart. 172 k.p.k.osoby przesłuchiwanemogą byćkonfrontowane w celu wyjaśnienia sprzeczności. Konfrontacja nie jest dopuszczalna w wypadku określonym wart. 184kpk. Konfrontacja jest szczególną formą przesłuchania i stosuje się ją wówczas, gdy obie osoby zostały szczegółowo przesłuchane na określone okoliczności i każda z nich trwa przy swojej, wzajemnie sprzecznej wersji. Ustawa wyraźnie warunkuje przeprowadzenie konfrontacji od istnienia sprzeczności między relacjami przesłuchiwanych osób. W piśmiennictwie wskazuje się, że konfrontacja powinna być przeprowadzona, gdy wynikają istotne sprzeczności, a konfrontacja jestjedynym i ostatecznymśrodkiem do ich wyjaśnienia, wcześniej zaś nie zdołano ich wyjaśnić innymi metodami i środkami oraz nastąpiło ponowne przesłuchanie tzw. selektywne zarówno osoby mówiącej prawdę, jak i składającej fałszywe wypowiedzi na temat okoliczności sprzecznych i mimo to nie uzyskano oczekiwanych rezultatów .
Podstawowym celem konfrontacji jest wyjaśnienie istotnych sprzeczności w zeznaniach i wyjaśnieniach złożonych na tę samą okoliczność, wykazanie kłamliwości lub błędności wypowiedzi i uzyskanie ich sprostowania (B. H.:Kryminalistyka..., s. 745). Nie zawsze ten rezultat da się osiągnąć, a wówczas konfrontacja może rozstrzygnąć problem wiarygodności konfrontowanych źródeł dowodowych
Wyjaśnienie sprzeczności odbywa się w drodze pytań i odpowiedzi bez etapu swobodnych wypowiedzi. Słusznie zauważył Sąd Najwyższy, żeczynność konfrontowania jest procesowym narzędziem, mającym służyć sądowi do ustalenia prawdy poprzez wyjaśnienie sprzeczności. Przepisart. 172 k.p.k.dopuszcza możliwość przeprowadzenia dowodu z konfrontacji ,,w celu wyjaśnienia sprzeczności", a sąd - w granicach swobodnej oceny - rozważa, czy istnieją w ogóle warunki stwarzające możliwość wyjaśnienia sprzeczności, a także czy ujawnione sprzeczności - ze względu na ich charakter i przyczyny - wyjaśnienia wymagają. Fakt, iż inicjatywa dowodowa pochodzi od strony, nie zmienia kryteriów oceny sądu, tak co do potrzeby przeprowadzenia czynności, jak i co do rzeczywistych intencji składającego wniosek. Nie jest przecież wnioskiem o konfrontację, a więc o wyjaśnienie sprzeczności, wniosek zmierzający do stworzenia skazanemu możliwości wyrażenia w obecności świadka opinii o jego zeznaniach(wyr. SN z 8 XI 1996 r., II KKN 110/96, OSN PiPr 1997, nr 5, poz. 9).
W doktrynie wskazuje się, że konfrontacja nie jest wskazana, gdy relacje różnią się tym, że jedna jest stanowcza, a druga chwiejna, jedna wyczerpująca, a druga zawiera luki lub obie relacje są niekategoryczne. Nie ma w takich wypadkach sprzeczności, a konfrontacja byłaby środkiem wywarcia sugestii i mogłaby w konsekwencji doprowadzić do uzgodnienia relacji przez osoby zmierzające do matactwa (Komentarz do art172 kpk Z. Gostyński tom I Dom Wydawniczy ABC 1998)
Problem konfrontowania świadków był również przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego.
Osoby przesłuchiwane mogą być konfrontowane, co oznacza, że organ przesłuchujący ma takie uprawnienie, a musi z tego uprawnienia skorzystać tylko wtedy, gdy konfrontacja w konkretnej sytuacji procesowej umożliwiłaby ustalenie, które wypowiedzi są wiarygodne (SN: I KR 263/83, niepublikowane; III KKN 484/99, Prok. i Pr. 2001, nr 9, poz. 5; glosa,J. G., Prok. i Pr. 2002, nr 2, s. 119 i n.). Gdy natomiast oczywiste jest, że w realiach konkretnego postępowania osiągnięcie tego jest niemożliwe, przeprowadzenie konfrontacji jest zbędne (SN II KKN 110/96, Prok. i Pr. 1997, nr 5, poz. 9).
Konfrontacja to przesłuchanie dwóch lub większej liczby osób w ich wzajemnej obecności, z jednoczesnym wskazaniem przez organ przesłuchujący różnic w ich wypowiedziach, dotyczących tych samych okoliczności i z jednoczesnym zwróceniem się o ustosunkowanie się do faktu wystąpienia tych różnic. W zależności od statusu procesowego przesłuchiwanych osób, mają one prawo (oskarżeni) albo obowiązek (świadkowie, biegli, tłumacze, specjaliści) ustosunkowania się. W takiej sytuacji procesowej nie można poprzestać na odczytaniu świadkom czy oskarżonym zeznań innych świadków lub wyjaśnień innych oskarżonych (SN Rw 96/81, OSNKW 1981, nr 7-8, poz. 43).
Mając powyższe teoretyczne rozważania na uwadze oraz uwzględniając orzecznictwo Sądu Najwyższego należy podnieść iż to Sąd orzekający ostatecznie decyduje o przeprowadzeniu konfrontacji świadków czy świadka i oskarżonego a wobec wyjaśnienia kto fizycznie wziął tubę nie było konieczności przeprowadzenia konfrontacji co wcześniej Sąd podkreślał.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt Ia/ o czynu tj. przestępstwa zart. 280§1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64§1 kki wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
ROZWAŻANIA DOTYCZĄCE PKT II A/O
Ustalając stan faktyczny w zakresie czynu z pkt II a/ o Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego - funkcjonariusza policjiA. G. (1). Niewątpliwie do zdarzenia doszło. Zajście miało charakter impulsywny, nagły, dynamiczny. ZeznaniaA. G. (1)korespondują z zeznaniamiK. N. (1)( funkcjonariusza policji) iM. D. (2)( ratownika medycznego ). Również zeznania pokrzywdzonego są spójne z zeznaniami siostry oskarżonegoJ. K.(I.k: 59v-60), która zeznała przed Sądem „ było coś o żonieG., że jest frajerem, że będzie ruchał jego żonę”. Tak dokładnie jednak w/w nie pamiętała słów, które użył brat doG.. Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego . Trudno Sądowi ustalić co było powodem tak olbrzymiego wzburzenia oskarżonego. Przecież w pierwszym momencie oskarżony chciał tylko rozmawiać z funkcjonariuszemA. G.i tak też się stało. Funkcjonariusz porozmawiał z nim , oskarżony zszedł z drzewa- zachowywał się normalnie i nagle zaczął się szarpać , wyzywać , używać słów wulgarnych wobec pokrzywdzonego i grozić mu. Być może kombinacja alkoholu i środków przeciwbólowych spowodowała taką a nie inną reakcję oskarżonego. Niewątpliwie oskarżony używał sów wulgarnych pod adresem pokrzywdzonego podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych .A. G. (1)prowadził akcję udaremnienia ( i zrobił to z pozytywnym skutkiem ) próby samobójczej oskarżonego.
Niewątpliwe co podkreślał pokrzywdzony obawiał się i obawia się gróźb kierowanych pod jego adresem . Mieszka niedaleko oskarżonego około 2 km . W przeszłości miał zdarzenie gdzie kierowano wobec niego groźby karalne, było prowadzone postępowanie. W tej sprawie również pojawiła się postaćR. I. (1)(sprawa Ds.492/10 opisana w stanie faktycznym ). Wielokrotnie zatrzymywał oskarżonego do innych spraw, nakładał na niego mandaty karne. Jak powiedział przed Sądem w/g jego oceny to osoba niezrównoważona , która do wszystkiego jest zdolna. Nawet w ocenie funkcjonariuszaN.który był świadkiem zajściaA. G. (1)mógł bać się oskarżonego ponieważR. I. (1)znał zbyt dużo szczegółów z życia pokrzywdzonego ( zeznaniaK. N.k: 32 v) . Ponadto po zdarzeniu ktoś przejeżdżał obok domuA. G.i rzucił kamieniem trafił jednak we framugę a nie w szybę.
Niewątpliwie pokrzywdzony obawiał się i nadal się obawia oskarżonego . Pomimo iż oskarżony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu to jednak na rozprawie przeprosił pokrzywdzonego - nie wiedział dlaczego się tak zachował – twierdził „że był naćpany”. Zatem pośrednio przyznał się do zarzucanego mu czynu ( k. 59)
Mając powyższe rozwiązania na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt IIa/o czynu tj. przestępstwa zart. 190§1 kkiart. 226§1 kkw zw. z.art. 11§2 kki za to w myślart. 11§3 kkna podstawieart. 190§1 kkwymierzył my karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając karę Sąd kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru sprawiedliwości wynikającymi z treściart. 53 kk.
Art. 53§ 1. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
§ 2. Wymierzając karę, Sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Sąd stosował wobec oskarżonego stare przepisykkw myślart. 4§1 kk. Czyny zostały popełnione 09.05.2015r i 21.04.2015r a więc za czasów obowiązywaniakodeksu karnego z 1997rktórego przepisy były względniejsze dla oskarżonego chociażby z tego powodu iż była możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w sytuacji uprzedniej karalności oskarżonego .
Sąd wymierzył oskarżonemu karę :
-za przestępstwo zart. 280§1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64§1 kkkarę 10 miesięcy pozbawienia wolności
-za przestępstwo zart. 190§1 kkiart. 226§1kkw zw. zart. 11§2 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
i karę łączną na podstawieart. 85 kkiart. 86§1 kk1 roku pozbawienia wolności . Wymierzając karę Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego ( k: 51 i v) w tym ostatni wyrok SR we Włocławku IIK 1253/15 z dnia 11.02.2016r ( k. 101) wymierzający mu karę bezwzględną pozbawienia wolności.
Oskarżony był wcześniej karany za przestępstwo p/ko mieniu a ostatnio za przestępstwo zart. 158§1 kk
Sąd zwrócił się o wywiad kuratorski Oskarżony ukończył jedynie szkołę podstawową w trybie specjalnym . Gimnazjum już nie zdołał ukończyć. W ochotniczym Hufcu Pracy zdobył zawód ślusarza. Oskarżony nigdy i nigdzie zawodowo nie pracował. Czasami podejmował dorywcze zatrudnienie. Oskarżony w ocenie kuratora nie wykazuje się determinacją ani zaangażowaniem w poszukiwaniu pracy , ani też wytrwałościom w jej utrzymaniu. Obecnie utrzymuje się również przede wszystkim z zasiłków z opieki społecznej. Zmienność nastrojów i brak umiejętności przewidywania skutków swojego postępowania są charakterystyczne dla jego osobowości. W środowisku również jest podejrzewany o chorobę psychiczną i uważany za osobę niepełnosprawną intelektualnie. Utrwalone w rodzinie i środowisku wzorce zachowań stoją mu na przeszkodzie w podejmowaniu zatrudnienia. Oskarżony ma okresy zależne od jego stanu emocjonalnego, kiedy przejawia skłonności do nadużywania alkoholu i spożywania innych środków odurzających. W ocenie kuratora i opinii okolicznych mieszkańców nie jest od tych substancji uzależniony . Oskarżony dotychczas był wielokrotnie karany. Aktualnie wobec oskarżonego policja nie prowadzi żadnych nowych czynności . Niemniej jednak z powodu wielokrotnie popełnianych przestępstw i wykroczeń szczególnie drogowych jego osoba jest policji bardzo dobrze znana i znajduje się w stałym zainteresowaniu organów ścigania. Oskarżony również w środowisku nie cieszy się pozytywną opinią. Głównie z powodu wcześniej popełnionych przestępstw na szkodę okolicznych mieszkańców.
Sąd zwrócił się o kolejny wywiad , czy zachowanie oskarżonego uległo poprawie (k.89-90). Uwzględniając uprzednią karalność oskarżonego , przeciętne wywiady z tendencją negatywną , również uwzględniając teczkę dozoru sprawy zakończonej IIK 1004/11 Sąd uznał, iż zasługuje na karę bezwzględną jednak nie w wymiarze wnioskowanym przez oskarżyciela publicznego 2 lat pozbawienia wolności.
Sąd wziął pod uwagę fakt, iż tuba głośnikowa została zwrócona pokrzywdzonemu w zasadzie zaraz na drugi dzień, oraz że oskarżony przeprosił pokrzywdzonegoA. G. (1).
Sąd uznał jednak, iż brak jest pozytywnych przesłanek – prognozy co do zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Oskarżony musi mieć świadomość, iż dopuszczając się przestępstw musi za nie odpowiedzieć karnie a kara jest wynikiem jego przestępczego zachowania . Wymierzona kara spełnia , zdaniem Sądu, cele z zakresu prewencji ogólnej i szczególnej . Mając na uwadze trudną sytuacje majątkową oskarżonego i jego rodziny- oskarżony w zasadzie nigdy nie pracował, ukończył szkołę podstawową w trybie specjalnym, utrzymuje się wraz z rodziną głównie z zasiłków z opieki społecznej- Sąd zwolnił od ponoszenia opłaty na podstawieart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23. 06. 1973r o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. Nr. 49 poz. 223 1983r ze zm. ) i wydatkami obciążył Skarb Państwa na podstawieart. 624 kpk.