Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 553/16
Data wyroku: 2016-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Baszczyński
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Prawom Pracownika
Podstawa prawna: 281 kp, 122 ustawy o promocji zatrudnienia, art. 39§1i2 kw
Teza: nie tezowane

Sygn. akt II W 553/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 września 2016r.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Wojciech Baszczyński Protokolant: st. sekr. sąd.K. P.
po rozpoznaniu w dniach 06 września 2016r. i 20 września 2016r.
sprawy przeciwko:
A. B.synowiJ.iW.z domuM.,ur. (...)wC.

obwinionemu o to, że:

I
WO.W.. w dniach od 16.01.2016r. do 07.04.2016r. nie dopełnił obowiązku opłacania składek na fundusz pracy za grudzień 2015r. w kwocie 1. 651, 82 zł (dotyczy 41 ubezpieczonych)

- tj. o wykroczenie zart. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia  2004r . o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z  2015r . poz. 149 ze zmianami oraz z  2015r . Dz. U. poz. 2199) w związku zart. 107 ustawy z dnia 20 kwietnia  2004r . o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( dz. U. z  2015r ., poz. 149 ze zmianami oraz z  2015r . Dz. U. poz. 2199)

I
WO.W.. w dniach od 01.12.2015r. do 07.04.2016r. działając w imieniu pracodawcy nie potwierdził na piśmie faktu zawarcia umowy o pracę zM. S.

- tj. o wykroczenie zart. 281 pkt. 2 ustawy z dnia 26 czerwca  1974r . – Kodeks pracy( Dz. U. z  2014r ., poz. 1502 ze zmianami oraz z  2015r . Dz. U. poz. 1268) w związku zart. 29 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca  1974r . – Kodeks pracy( Dz. U. z  2014r . poz. 1502 ze zmianami oraz z  2015r . Dz. U. poz. 1268)

1
ObwinionegoA. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wpkt. I, tj. wykroczenia zart. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2015r. poz. 149 ze zmianami oraz z 2015r. Dz. U. poz. 2199) w związku zart. 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( dz. U. z 2015r., poz. 149 ze zmianami oraz z 2015r. Dz. U. poz. 2199)i za to na zasadzie tego przepisu w zw. zart. 39 § 1 i 2kw orzeka wobec niego karę nagany.

2
ObwinionegoA. B.uniewinnia od popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt. II.

3
Na podstawieart. 627 kpk,art. 119 kpwiart. 3 ust. 1w zw. z art. 21 pkt. 1 ustawy o opłatach w spawach karnych Ustawy z dnia 23.06.1973r. (z 1983, nr 89, poz. 223 ze zm.) zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania.

W. B.
Sygn. akt II W 553/16

UZASADNIENIE
ObwinionyA. B.w 2015r. i obecnie zarządza firmą żony B.B.B. B.z siedzibą wK.. Firma ta prowadzi zakład wO.W.. Do zakresu obowiązków obwinionego należały też szeroko rozumiane sprawy pracownicze – kadrowe i związane z regulowaniem należności publiczno – prawnych.
Przeprowadzona wO.W.. przez Państwową Inspekcję Pracy w kwietniu 2016r. kontrola zakładu pracy zarządzanego przez obwinionego stwierdziła, że nie dopełnił on obowiązku opłacenia składek na fundusz pracy za miesiąc grudzień 2015r. w kwocie 1.651.82 zł, jak również w okresie od 01.12.201r. do 07.04.2016r. nie potwierdził na piśmie zawarcia umowy o pracę zM. S..M. S.pracowała w zakładzie zarządzanym przez obwinionego w oparciu o pisemną umowę o pracę z dnia 01.10.2015r. zawartą od 01.10.2015r. do 31.12.2016r., która jednak w skutek zawieruszenia nie mogła być okazana kontrolującym. Gdy chodzi o nie uiszczone składki na fundusz pracy, o których wyżej mowa, obwiniony niezwłocznie po kontroli, w dniu 07.04.2016r. je uregulował.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zeznania świadkaM. S.k. 63, umowę o pracę i umowę zlecenia k. 61-62, przelew bankowy k. 58, deklaracja(...)k. 58-60, historia rachunku bankowego k. 32-51.
Obwiniony w złożonych przed Sądem wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W istocie przyznanie to dotyczy jedynie nie uregulowania składek na fundusz pracy. Z dalszych wyjaśnień obwinionego wynika bowiem, że w kwestionowanym przez kontrolę okresieM. S.miała zawartą na piśmie umowę o pracę. Co do nieuiszczonych składek obwiniony podał, że było to przeoczenie z jego strony, niezwłocznie naprawione po ujawnieniu tego przez inspektora.
W świetle przeprowadzonych w sprawie dowodów, zdaniem Sądu, nie może ulegać wątpliwości, że nie odprowadzenie składki w wysokości 1.651.82 za miesiąc grudzień 2015r. do dnia 15.01.2016r. obwiniony, z uwagi na pełnioną funkcję w zakładzie pracy zrealizował znamiona wykroczenia zart. 122 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2015r. poz. 149 ze zmianami oraz z 2015r. Dz. U. poz. 2199) w związku zart. 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( dz. U. z 2015r., poz. 149 ze zmianami oraz z 2015r. Dz. U. poz. 2199).
W ocenie Sądu, opisany wyżej czyn jest czynem o nie dużym stopniu społecznej szkodliwości. Jego zaistnienie nie było wynikiem złej woli, czy złośliwości lub uporczywości ze strony oskarżonego. Miał on charakter jednostkowy, biorąc pod uwagę, że zakład zarządzany przez obwinionego zatrudniał na czas kontroli około 40 osób za które prawidłowo, w terminie i rzetelnie odprowadzane były wszelkie należności publiczno – prawne. Stopień więc zawinienia w popełnieniu czynu przez obwinionego ocenić należy jako niski. Dlatego też Sąd, mając zarazem na uwadze niezwłoczne odprowadzenie przez obwinionego zaległej składki wraz z odsetkami, uznał że stosowanie wobec niego przewidzianej w art. 122 ust. 1 w/w ustawy sankcji w postaci grzywny w kwocie nie niższej niż 3000 zł, jak i w ogóle kary grzywny byłoby rażąco surowe i niewspółmierne do wskazanego stopnia szkodliwości i stopnia zawinienia z jego strony. Zachowanie się obwinionego po popełnieniu tego czynu polegające na niezwłocznym uregulowaniu zaległości jest w sprawie istotną okolicznością łagodzącą i świadczy, że obwiniony bez stosowania wobec niego sankcji finansowej będzie już przestrzegał porządku prawnego i nie popełni już podobnych wykroczeń w przyszłości. Dlatego też ostatecznie Sąd, za opisany wyżej czyn, odwołując się do art. 39 § 1 i 2 kw, zastosował wobec obwinionego nadzwyczajne złagodzenie kary, uznając karę nagany za sprawiedliwą i wystarczającą do realizacji wszystkich celów jakie realizować mają sankcje za wykroczenia.
Gdy chodzi o drugi z zarzutów stawiany obwinionemu to, zdaniem Sądu, do zaistnienia wykroczenia zart. 281 pkt. 2 kpw sprawie nie doszło. Sąd dał wiarę w tym zakresie wyjaśnieniom obwinionego, zważywszy że są one zgodne z zeznaniami pokrzywdzonejM. S.złożonymi przed Sądem i dokumentami, zwłaszcza pisemną umową o pracę łączącą pokrzywdzoną zfirmą (...).B.B. B.. Brak jest w sprawie jakichkolwiek innych dowodów, które mogłyby poddawać wątpliwość, prawidłowość tak dokonanej oceny drugiego z zarzucanych obwinionemu czynów. Dlatego też w tej części Sąd obwinionego uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu.
O kosztach postępowania wynoszących 100 zł orzeczono w oparciu oart. 627 kpk,119 kpwi 3ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, zasądzając je od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa.
W. B.