Sąd Rejonowy w Jarocinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 242/15
Data wyroku: 2016-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Bogdan Udzik

Sygn. akt II W 242/15
(...)187/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Jarocinie II Wydział Karny
w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Bogdan Udzik

Protokolant:

st. sekr. sądowy Danuta Bartkowiak

przy udziale oskarżyciela publicznego z KPP wJ.
sierż. sztab.G. K.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach
13.05.2015 r., 7.07. 2015 r., 1.12.2015 r. i 14.01.2016 r.
sprawyT. K.,
s.H.iK.z domuM.,
ur. (...)wS.,
PESEL (...)
obwinionego o to, że:
w dniu 19 października 2014 r. około godz. 16.13 wJ.przy skrzyżowaniuul. (...)zul. (...), kierując samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu w związku ze znakiem drogowym A-7 i doprowadził do zderzenia z kierującą samochodem m-kiR. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.,

1
ObwinionegoT. K.uznaje za winnego tego, że w dniu 19 października 2014 r. wJ.około godz. 16.13 na skrzyżowaniuulicy (...)zulicą (...), kierując samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że zbliżając się do skrzyżowania i wjeżdżając na skrzyżowanie nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu z jego prawej strony pojazdowiR. (...)onr rej. (...)przez co doprowadził do zderzenia z tym pojazdem, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 zł (pięćset złotych);

2
Na podstawieart. 118 § 1 k.p.w w zw. z§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (…) w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.827,65 zł tytułem kosztów sądowych oraz na podstawieart. 21 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychkwotę 50 zł tytułem opłaty od wymierzonej kary grzywny.

Sędzia (-)

UZASADNIENIE
T. K.obwiniony został o to, w dniu 19 października 2014 r. około godz. 16.13 wJ.przy skrzyżowaniuul. (...)zul. (...), kierując samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu w związku ze znakiem drogowym A-7 i doprowadził do zderzenia z kierującą samochodem m-kiR. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
T. K.jest synemH.iK.z d.M.,ur. (...)wS., mieszka w miejscowościG.48,(...)-(...) O., ma wykształcenie średnie, jest emerytem, otrzymuje świadczenie w wysokości 3600 zł netto, jest żonaty, ma na utrzymaniu 3 dzieci w wieku 21 lat, 19 lat i 6 lat, nie był karany sądownie,
T. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 19.10.2014 r. kierował samochodem m-kiF. (...)nr rej. (...)i jechał ze swoją mamąK. K. (1), która siedziała z przodu na miejscu obok kierowcy oraz z synemK. K. (2)lat 6, który siedział z tyłu w foteliku za siedzeniem przednim pasażera. Jadąc zO.doG.(gm.O.) przejeżdżał przezJ.i jechałulicą (...)chcąc dotrzeć dodrogi nr (...). DoJ.wjechał od stronyK.jednak jak się okazało pomylił drogę. Z tego powodu znalazł się naulicy (...). Jadąc tą ulicą zobaczył znak „droga z pierwszeństwem przejazdu” i po około 200 metrach dojechał do skrzyżowania. W pobliżu tego skrzyżowania zwolnił, przejechał przez przejście dla pieszych i wysunął się na tyle, że widział nadjeżdżający z prawej strony samochód. Przedtem - zbliżając się do skrzyżowania (chodzi o skrzyżowanieulicy (...)zul. (...)) nie zauważył znaku A-7 „ustąp pierwszeństwa” ani znaku D-2 „koniec drogi z pierwszeństwem”. Sprawdził, że z lewej strony nie zbliżał się żaden pojazd. Zdecydował się przejechać przez skrzyżowanie prosto, przy czym uznał, że nadjeżdżający z prawej strony samochód jest w takiej odległości, która pozwoli mu na bezpieczny przejazd. Na środku skrzyżowania doszło jednak do zderzenia z samochodemR. (...). Został przez to auto uderzony w przód z prawej strony jego samochodu. Wystrzeliły mu dwie poduszki z przodu.T. K.wyjaśnił, iż cały czas był przekonany, że jest na drodze z pierwszeństwem przejazdu. Po zderzeniu zauważył, że w samochodzieR. (...)z przodu opuszczone były przysłony przeciwsłoneczne.
Dowód: wyjaśnienia obwinionegoT. K.k. 104
Sąd ustalił co następuje:
W dniu 19.10.2014 r.E. T.kierowała samochodemR. (...)onr rej. (...). Jechała z córkąM. T. (1)i mężemM. T. (2).M. T. (1)(l.27) siedziała z przodu z jej prawej strony, aM. T. (2)(l.67) siedział z tyłu za nią. Jechali zK.W.. doG.i około godz. 1600przejeżdżali przezJ.. TuE. T.jechała najpierwul. (...)a następnie skręciła w lewo wul. (...), która jest drogą z pierwszeństwem przejazdu.E. T.wiedziała, że znajduje się na drodze z pierwszeństwem przejazdu oraz że przejeżdża obok marketuK.. Kierująca samochodemR. (...)wiedziała również, że naul. (...)jest przystanek autobusowy oraz przejście dla pieszych. Z tego powodu zmniejszyła prędkość i chciała następnie przejechać przez skrzyżowanieul. (...)zul. (...)na wprost, żeby dotrzeć doul. (...). KiedyE. T.przejeżdżała już przez skrzyżowanie zul. (...), to w jej samochód uderzył samochódF. (...)onr rej. (...)kierowany przezT. K.. Dopiero tuż przed samym zderzeniemE. T.(słońce nie utrudniało jej widoczności) zobaczyła samochód, który wjechał na skrzyżowanieulicą (...)od stronyul. (...)(a więc z lewej strony względem jadącegoul. (...)samochoduR. (...)), i który następnie uderzył przodem w okolicę przedniego lewego koła samochoduR. (...). Po zderzeniuT. K.podszedł do samochodu, którym kierowałaE. T.i pytał się czy coś im się stało oraz mówił, że nie zauważył znaku „ustąp pierwszeństwa”, tłumaczył się, że zwracał uwagę na pieszych a nie na znak.
Dowód: zeznania świadkaE. T.k. 129v i k.53, zeznania świadkaM. T. (1)k. 130 i k. 57 oraz zeznania świadkaM. T. (2)k. 129 i k. 25
Na skutek zderzenia uczestniczących w kolizji pojazdówE. T.doznała stłuczenia klatki piersiowej aM. T. (1)skręcenia kręgosłupa szyjnego i stłuczenia nosa. W ocenie biegłego lekarza medycyny sądowejA. K.obrażenieE. T.nie spowodowało naruszenia czynności narządu ciała, zaś skręcenie kręgosłupa szyjnego w przypadkuM. T. (1)spowodowało naruszenie czynności ciała na czas poniżej siedmiu dni.
Dowód: zaświadczenia lekarskie k. 49 i k.50, pisemna opinia biegłego sądowegoA. K.z dnia 3.12.2014 r. k. 74
Kolizja drogowa polegająca na uderzeniu w samochód osobowyR. (...)(nr rej. (...)) przez samochód osobowyF. (...)(nr rej. (...)) miała miejsce wJ.w dniu 19.10.2014 r. około godz. 1613w obszarze wyznaczonego i oznakowanego skrzyżowaniaul. (...)(z pierwszeństwem przejazdu) zul. (...)(podporządkowana). Do zderzenia pojazdów doszło w chwili przejazdu na wprost przez obszar skrzyżowania przez poruszającą sięul. (...)od stronyul. (...)w kierunkuul. (...)kierującą samochodemR. (...)przez nadjeżdżający z jej lewej stronyulicą (...)od stronyul. (...)samochódF. (...)(biegły ustalił, wykorzystując w tym celu symulację komputerową że samochód ten jechał przez skrzyżowanie z prędkością ok. 39 km/h). Zdarzenie miało miejsce w porze dziennej w obszarze skrzyżowania ulic, poprzedzonego prostymi odcinkami jezdni, zlokalizowanego w obszarze zabudowanym. Do kolizji doszło w obszarze drogi na którym obowiązywało administracyjne ograniczenie prędkości do 50 km/h. Droga o nawierzchni asfaltowej miała szerokość jezdni wynoszącą 7,0 m, przy czym po obu stronach jezdniul. (...)występowało trawiasto-piaszczyste pobocze obsadzone drzewami liściastymi tworzącymi szpalery, za którymi zlokalizowane były chodniki dla pieszych. Uczestniczące w kolizji samochody uległy uszkodzeniom kwalifikującym się głównie do napraw blacharsko-lakierniczych. Gdy chodzi o widoczność tablic znaku D-2 (koniec drogi z pierwszeństwem przejazdu) oraz znaku A-7 (ustąp pierwszeństwa) znajdujących się po prawej stronieul. (...)na odcinku poprzedzającym skrzyżowanie tej ulicy zul. (...)(patrząc w kierunku centrum miasta), to tablice te były czytelne i łatwo rozpoznawalne dla każdego kierującego pojazdem jadącymul. (...)od stronyul. (...)w kierunku centrum miasta (por. dokumentacja fotograficzna w pisemnej opinii biegłegoS. G.k.160 i 161). Drzewa tworzące szpaler rosnące na poboczu z prawej stronyul. (...)nie zasłaniały tablicy znaku A-7, a zwłaszcza nie zasłaniały tablicy znaku D-2 w stopniu na tyle istotnym, aby znacznie utrudniało to możliwość ich dostrzeżenia i rozpoznania przez kierującego pojazdem jadącym w tym samym kierunku, w którym w dniu 19.10.2014 r. jechał kierującyF. (...).
Dowód: pisemna opinia biegłegoS. G.z dnia 28.11.2015 r. k. 153-173, zeznania świadkaA.K.k. 130, zeznania świadkaK. W.k. 130-131, akta sprawy Ds.(...), notatki urzędowe k. 11, k. 12, k. 13, k. 14, k. 32, k. 116, protokół użycia urządzenia Alkotest 7410 k. 15, protokół oględzin miejsca wypadku k. 16-18, protokół oględzin pojazduF. (...)k. 19-20, protokół oględzin pojazduR. (...)k. 21-24, protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 28, zarządzenie prokuratora z dnia 24.10.2014 r. k. 34, szkic sytuacyjny miejsca wypadku k. 38-39, informacja o osobie zK.k. 43, polisa ubezpieczenia OC k. 46, karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 55, k. 58-59, k. 64, k. 68, historia choroby k. 61-63, k. 65-67, dokumentacja fotograficzna (15 fotografii) koperta k.100, kserokopie artykułów wGazecie (...)przedłożone przez obwinionego k. 101-103, dokumentacja fotograficzna przedłożona przez oskarżyciela k. 115
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionegoT. K.w zakresie, w którym są one niezgodne z powyżej dokonanymi ustaleniami faktycznymi. Przedstawione przez obwinionego fotografie (k. 100) mające ilustrować twierdzenie, że znaki „koniec drogi z pierwszeństwem przejazdu” oraz „ustąp pierwszeństwa przejazdu” przesłaniane były przez drzewa, nie zostały wykonane z pozycji kierującego samochodem osobowym (jak uczynił to biegły w pisemnej opinii), lecz wykonane zostały w taki sposób, że podczas ich wykonywania oś optyczna obiektywu zbliżona była do osi prawego krawężnika. Z tego „punktu widzenia” , a więc gdy oś obiektywu zbliżona była do osi prawego krawężnika, to wówczas uzyskuje się obraz pokazujący że znaki pionowe są przesłaniane przez pnie drzew. Nie ilustruje to jednak rzetelnie możliwości ich dostrzeżenia i rozpoznania przez kierującego pojazdem jadącym w tym samym kierunku, w którym w dniu 19.10.2014 r. jechał kierującyF. (...)T. K..
Sąd uznał za wnikliwą, szczegółową i spójną pisemną oraz ustną opinię biegłegoS. G.. Biegły stwierdził wprawdzie rozbieżność pomiędzy szkicem sytuacyjnym znajdującym się w aktach a rzeczywistym układem ulic na skrzyżowaniu (na szkicu policyjnym ulice są odwzorowane prostopadle względem siebie podczas gdy w rzeczywistości ich układ jest skośny (por. ryciny nr 1 i nr 4 zamieszczone w pisemnej opinii – k.154 i k.157). Jednak ostatecznie rozbieżność tą, czyli różnice występujące w układzie(...)1 (stała linia odniesienia 1) a linią wyznaczoną przez(...)(stały punkt odniesienia), skorygował, w szczególności na użytek wykonanych symulacji zderzenia pojazdów.
W ocenie sądu ustalenia dokonane w oparciu o rzeczowy materiał dowodowy są w kwestiach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy całkowicie zgodne z zeznaniami świadkówE. T.,M. T. (1),M. T. (2)a takżeA.K.iK. W..
Sąd uznał natomiast za pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy artykuły opublikowane wGazecie (...)i przedłożone przez obwinionego (k. 101-103) albowiem zawarta w nich teza, że znak „ustąp pierwszeństwa” przejazdu zasłaniany był przez drzewa i miało to być przyczyną kilku kolizji nie znalazła potwierdzenia w dokonanych przez sąd ustaleniach faktycznych. Późniejsze wycięcie dwóch drzew rosnących na poboczu na odcinku przed znakiem „ustąp pierwszeństwa” generalnie poprawiało widoczność przed skrzyżowaniem zul. (...), jednak nie podważa to oceny, iż zanim to nastąpiło, to drzewa te nie zasłaniały tablicy znaku A-7 w stopniu na tyle istotnym, aby znacznie utrudniało to możliwość jego dostrzeżenia i rozpoznania przez kierującego pojazdem jadącymulicą (...)odul. (...)w kierunku centrum miasta.
Mając zatem na uwadze poczynione w sprawie ustalenia faktyczne sąd uznał obwinionegoT. K.za winnego tego, że w dniu 19 października 2014 r. wJ.około godz. 1613na skrzyżowaniuulicy (...)zulicą (...), kierując samochodem m-kiF. (...)onr rej. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że zbliżając się do skrzyżowania i wjeżdżając na skrzyżowanie nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa nadjeżdżającemu z jego prawej strony pojazdowiR. (...)onr rej. (...)przez co doprowadził do zderzenia z tym pojazdem, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. (kto, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny).
Jako znajdujący oparcie w rzeczowym materiale dowodowym sąd potraktował wniosek sformułowany przez biegłegoS. G., że nawet gdyby kierującyF. (...), z przyczyn spowodowanych niewłaściwym umieszczeniem lub usytuowaniem znaku „ustąp pierwszeństwa”, miał przejeżdżać przez skrzyżowanie zulicą (...)jadąculicą (...)od stronyul. (...), to znalazłby się w sytuacji skrzyżowania dróg równorzędnych i wówczas zobowiązany był ustąpić pierwszeństwa przejazdu pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony. Taka jest bowiem treść normy zawartej w przepisieart. 25 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym.
W ocenie sądu obwinionyT. K.kierując samochodemF. (...)nie zachował szczególnej ostrożności wymaganej w świetleart. 25 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Obwiniony wjechał bowiem w obszar skrzyżowania z nadmierną prędkością, zwłaszcza wobec jego wyjaśnień, że nie zauważył znaku D-2 (koniec drogi z pierwszeństwem przejazdu) ani znaku A-7 (ustąp pierwszeństwa) znajdujących się po prawej stronieul. (...)na odcinku poprzedzającym skrzyżowanie tej ulicy zul. (...). Zachowanie szczególnej ostrożności w tych okolicznościach powinno polegać poza wnikliwym obserwowaniem oznakowania pionowego i poziomego, na upewnieniu się co sytuacji przed swoim pojazdem, dostosowaniu prędkości do występującego na skrzyżowaniu ograniczenia zakresu widoczności i zastosowaniu się do reguły prawej ręki (prawej wolnej strony) jeśli w ramach jego niewłaściwej percepcji powstało u niego przekonanie, że ruch w obszarze skrzyżowania nie został zorganizowany poprzez lokalizację określonych znaków lub sygnałów drogowych.
Na podstawie art. 86 § 1 k.w. sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 zł. Zgodnie z art. 33 § 1 i 2 k.w. sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w granicach przewidzianych przez ustawę - wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. zagrożone jest karą do 5.000 zł. W ocenie sądu stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego jest znaczny. Obwiniony zagroził bezpieczeństwu ruchu na drodze nie tylko wobec kierującej i pasażerów samochodu osobowegoR. (...), lecz również wobec przewożonych przez siebie dwojga pasażerów. Poza nieumyślnością naruszenia przepisów ruchu drogowego Sąd nie dostrzegł okoliczności przemawiających na korzyść obwinionego.
Na podstawieart. 118 § 1 k.p.w w zw. z§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r.w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (…) w sprawach o wykroczenia sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.827,65 zł tytułem kosztów postępowania oraz na podstawieart. 21 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychkwotę 50 zł tytułem opłaty od wymierzonej kary grzywny.
Sędzia (-)