Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 1647/15
Data wyroku: 2016-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Broda
Słowa kluczowe: Umowa, Świadczenia Pieniężne, Przedawnienie
Podstawa prawna: ustawa z 12.09.1990r o szkolnictwie wyższym, art.750 kc, art.751 kc

Sygn. akt II Ca 1647/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2016 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Broda
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. w Kielcach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) Spółka z o.o.dawniej(...) Spółka z o.o.z siedzibą wW.
przeciwkoS. H.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda(...) Spółka z o.o.dawniej(...) Spółka z o.o.z siedzibą wW.
od wyroku Sądu Rejonowego w Starachowicach
z dnia 20 października 2015 r. sygn. I C 253/15
oddala apelację.
SSO Mariusz Broda
Z: odpis wyroku doręczyć pełnomocnikowi powoda oraz pozwanemu.
sygn. akt IICa 1647/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 20.10.2015r. oddalił powództwo(...) sp. z o.o.wW.o zapłatę przezW. W.kwoty 1174, zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
Wyrok w całości zaskarżył powód, w wywiedzionej apelacji wniósł o jego zmianę , poprzez zasądzenie dochodzonej pozwem kwoty.
Sąd Okręgowy zważył , co następuje:
Powództwo zostało rozpoznane w trybie uproszczonym , a wobec tego Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę w granicach apelacji, również w tym trybie postępowania (sporządzając uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia spełniającego wymogi opisane w treściart. 50513par.2 kpc).
Apelacja nie znajduje usprawiedliwienia i w związku podlega oddaleniu.
Zdaniem Sądu Okręgowego , rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Sąd Rejonowy do niespornie ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwie zinterpretowane przepisy prawa materialnego. Wyprowadzonego z tego wnioski pozostają prawidłowe, znajdując oparcie w przytoczonej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku argumentacji. Istniały podstawy, by przyjąć , że przewidziana w przedmiotowej umowie zapłata za studia miała charakter świadczenia okresowego, skoro miała być spełniania w określonych odstępach czasu , przez cały czas trwania stosunku prawnego łączącego strony, a co najważniejsze – poszczególne kwoty , nie składały się na z góry określoną wysokość jednego świadczenia, pozostając jedynie w bezpośrednim ekwiwalentnie ukształtowanym związku , ze skonkretyzowanymi okresami studiów. Z tego względu Sąd Okręgowy w całości podziela i przyjmuje za własną prawnomaterialną ocenę dokonaną przez Sąd Rejonowy. Niezależnie od tego , jeżeli nawet założyć (do czego podstaw brak) , że świadczenie , o jakim mowa nie miałoby charakteru okresowego , to i tak roszczenie uległoby przedawnieniu z upływem dwuletniego terminu od daty wymagalności, jako wynikające z umowy o usługi (art. 751 pkt. 2 kc). Apelacja dotyka i tej kwestii, pomimo tego, iż Sąd I instancji w tej sprawie nie oparł rozstrzygnięcia na przepisieart. 751 pkt. 2 kc.Zatem zarzut naruszenia tej podstawy prawa materialnego nie znajduje uzasadnienia. Niezależnie od tego , w ocenie Sądu Okręgowego w/w przepis powinien mieć zastosowanie w tym stanie faktycznym (abstrahując od tego , co zostało już wyjaśnione, jeśli chodzi o okresowy charakter świadczenia i konsekwencje z tym związane). Tej treści konkluzji nie zmienia przywołana w uzasadnieniu apelacji uchwała SN z dnia 21.10.2015r. , III CZP 67/15, Lex nr 1814298, albowiem zapadła ona na gruncie odmiennego stanu prawnego, tj. tego , który nie obowiązywał w czasie istnienia podstawy faktycznej , z której powód wywodził korzystne dla siebie skutki prawne w niniejszym postępowaniu. Przedmiotowa umowa „o studiowanie”, została zawarta jeszcze przed dniem 1.09.2005r. , a tym samym nastąpiło to, w czasie obowiązywaniaustawy z dnia 12.09.1990 r. o Szkolnictwie wyższym(Dz. nr 65 poz. 385 , zp.zm.) , a nieustawy z dnia 27.07.2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym(Dz.U.2012.572.j.t.), na tle , której zapadło w/w orzeczenie SN. Tym samym nie miała ona charakteru nazwanego ,bo ten rodzaj umowy (nazwanej) wprowadziła dopiero w/wustawa z dnia 27.07.2005r.Dlatego, o ile roszczenia o zapłatę za studia wynikające z umowy zawartej na podstawieart. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27.07.2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym(Dz.U.2012.572.j.t.) przedawniają się z upływem 10 letniego terminu przedawnienia , to ten termin przedawnienia nie może mieć zastosowania do oceny przedawnienia roszczeń o zapłatę za studia - na tle umowy zawartej w czasie obowiązywania poprzedniego aktu prawnego , tj.ustawy z dnia 12.09.1990 r. o Szkolnictwie wyższym(Dz. nr 65 poz. 385 , zp.zm.), skoro nie kreował on tego rodzaju umowy nazwanej. Niewątpliwie była to umowa o świadczenie usług w rozumieniuart. 750 kc, a więc z konsekwencjami wynikającymi z treściart. 751 pkt. 2 kc.Tym samym argumentacja strony skarżącej (wynikająca z przywołanej uchwały SN) zdaje się nie uwzględniać tej zasadniczej różnicy przy wyborze właściwych podstaw oceny zarzutu przedawnienia roszczenia , w konsekwencji konieczności uprzedniego odczytania samego charakteru umowy, ale na tle prawidłowo zidentyfikowanego stanu prawnego.
W tym stanie rzeczy , na podstawieart. 385 kpcw zw.zart. 13 § 2 kpcorzeczono jak w sentencji.
SSO Mariusz Broda
(...)