Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 632/16
Data wyroku: 2016-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Świtalska-Forenc

Sygn. akt II W 632/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Aneta Świtalska-Forenc
Protokolant: Jolanta Żak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 września 2016 r., 03 listopada 2016 r.
sprawy przeciwkoW. P./P./,synowiW.iW.z domuO.,urodz. (...)wŁ.
obwinionemu o to, że:
w dniu 10.05.2016 r. o godz. 07.15 w miejscowościK.gm.B., woj.(...)kierując pojazdem osobowym markiP. (...)nr rej. (...)wykonał manewr wyprzedzania w miejscu zabronionym tj. oznakowanym przejściu dla pieszych
o jest o wykroczenie z art. 97 kw

1
obwinionegoW. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 97 kw wymierza mu karę 500 (pięćset) złotych grzywny,

2
pobiera od obwinionego 50 (pięćdziesiąt) złotych opłaty i zasądza na rzecz Skarbu Państwa 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w sprawie.

Sygn. akt II W 632/16

UZASADNIENIE
W dniu 10 maja 2016 r.(...).Z. P.,(...).A. W.oraz(...)K. S.pełnili służbę w zmotoryzowanym patrolu oznakowanym radiowozemK.onr rej. (...). Podczas patrolowaniadrogi wojewódzkiej (...)o godz. 07:13 w miejscowościK.zauważyli, jak kierujący pojazdem markiP. (...)onr rej. (...)poruszający się w kierunku miejscowościW., rozpoczął manewr wyprzedzania radiowozu oraz dwóch poprzedzających go pojazdów osobowych i zakończył go na oznakowanym przejściu dla pieszych. Manewr ten rozpoczął natomiast na wysokości znaku ostrzegawczego o skrzyżowaniu A-6a (skrzyżowanie z drogą podporządkowaną po obu stronach) i ograniczeniu prędkości do 70 km/h. Za znakiem ostrzegawczym A-6a znajdował się znak ostrzegawczy o oznakowanym przejściu dla pieszych A-16.
/zeznaniaZ. P.k. 27-28, k. 6-7,A. W.k. 28, k. 10-11,K. S.k. 35-36, dokumentacja fotograficzna k. 23-24/
Funkcjonariusze Policji podjęli decyzję o zatrzymaniu wymienionego pojazdu używając w tym celu sygnałów świetlnych i dźwiękowych, na które nie reagował kierujący. Zatrzymał się dopiero w miejscowościR..(...).Z. P.podszedł do samochodu i przedstawił powód kontroli. Kierującym okazał sięW. P.. Zaprzeczył, aby wykonał manewr wyprzedzania w niedozwolonym miejscu. Funkcjonariusz nałożył na kierującego mandat w wysokości 200 zł i 10 punktów karnych, leczW. P.poinformowany o swoich prawach, odmówił jego przyjęcia i zażądał skierowania sprawy do Sądu. Miał pretensje, że przez tą sytuację spóźni się do pracy, a przebieg całego zdarzenia ma nagrany na wideorejestratorze znajdującym się w pojeździe, ale nie odtworzy go w obecności Policji. Poinformowano go o prawie nadesłania wyjaśnień do KPP wB..
/zeznaniaZ. P.k. 27-28, k. 6-7,A. W.k. 28, k. 10-11,K. S.k. 35-36/
W. P.dopuścił się następujących naruszeń przepisów prawa drogowego:

1
w dniu 11 września 2012 r. wŁ.naul. (...), przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h, zastosowano mandat karny 100 zł;

2
w dniu 29 września 2013 r. w miejscowościP.na obszarze wiejskim,Z., przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h, zastosowano mandat karny 100 zł;

3
w dniu 27 września 2014 r. w miejscowościZ.na obszarze wiejskim,M., , przekroczył prędkość od 21 do 30 km/h, zastosowano mandat karny 200 zł;

/informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 12/
W. P.jest żonaty. Ma dwoje dzieci w tym jedno jest na jego utrzymaniu. Posiada wykształcenie wyższe. Zatrudniony jest w(...)Ł.. Otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 4.500 zł miesięcznie. Posiada oszczędności w kwocie 30.000 zł oraz samochód osobowy markiP. (...). Żona wykształcenia jest lekarzem i pracuje w Szpitalu Wojewódzkim wB.. Był uprzednio karany za przekroczenie prędkości.
/oświadczenie obwinionego k. 25-26/
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 10 maja jechał do pracy zD.doŁ.. Jechałul. (...)za radiowozem, który skręcił w lewo wul. (...)i on jechał za nim w kierunkuŁ.. Po wyjechaniu za teren zabudowany, po dojechaniu do nowej obwodnicy, zbliżył się do miejscowościK.w obszarze niezabudowanym. Manewr wyprzedzania rozpoczął przed znakiem ograniczającym prędkość do 70 km/h. Przed radiowozem jechał jeszcze dwa inne pojazdy, które poruszały się z prędkością 35 km/h. Widział to na liczniku, bo jechał za nimi. Obwiniony wyjaśnił, że wyprzedził te pojazdy nie zwiększając prędkości więcej niż do 60 km/h i manewr wyprzedzania zakończył na linii przerywanej przed przejściem dla pieszych. Wskazał, że jechał za radiowozem, więc miał świadomość, że nie może popełnić wykroczenia. Widoczność była dobra i widział, że nikt nie zbliża się od przejścia dla pieszych. Przejechał dłuższy odcinek drogi po czym został zatrzymany, ale nie wiedział, że chodzi o jego zatrzymanie, jak jechali za nim funkcjonariusze. Obwiniony wyjaśnił, że nie popełnił wykroczenia i nie zgodził się na przyjęcie mandatu. Wideorejestrator, który ma w samochodzie w tym dniu akurat nie działał. (k. 26-27)
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
W niniejszej sprawie jedynymi dowodami są osobowe źródła dowodowe w postaci zeznań świadków wykroczenia tj. funkcjonariuszy Policji dokonujących zatrzymania kierującego pojazdemW. P.tj.(...).Z. P.,(...).A. W.oraz(...).K. S.. Przedstawiona przez nich wersja zdarzeń jest spójna konsekwentna i Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności mogących podważyć jej prawdziwość. Świadkowie ci są osobami obcymi dla obwinionego i zeznawali na okoliczności znane im w związku z pełnionymi obowiązkami.
Wyjaśnienia obwinionego stanowią natomiast przyjętą przez niego linię obrony.W. P.wskazywał, że całą sytuację ma nagraną na wideorejestratorze znajdującym się w jego samochodzie, ale nie chciał odtworzyć nagrania funkcjonariuszom, bowiem miał świadomość popełnienia przez siebie wykroczenia, jednak liczył, że jednak nie zostanie ukarany, gdy użyje takiego argumentu. W Sądzie również nie przedstawił stosownego nagrania tłumacząc, iż rejestrator w tym dniu akurat nie działał.
W toku postępowania sądowego wnikliwej weryfikacji poddane zostały również zeznania funkcjonariuszy Policji pod kątem tego, czy mogli oni zaobserwować sposób poruszania się pojazdu obwinionego, a w szczególności widzieć to, czyW. P.istotnie ignorował znaki w sposób określony we wniosku o ukaranie.
W tym zakresie istotne znaczenie posiadała odległość, z której podążający za samochodem obwinionego policjanci dokonywali spostrzeżeń i stwierdzić należy, iż była ona niewielka, samo bowiem byli przez niego wyprzedzani, a widząc zachowanieW. P.na drodze funkcjonariuszaA. W.celowo wychyliła się radiowozem w lewą stronę, żeby mieć jeszcze lepszą widoczność i prawidłowo ocenić zachowanie obwinionego.
Biorąc pod uwagę natomiast miejsce w którym obwiniony zaczął wyprzedzać radiowóz oraz dwa poprzedzające go pojazdy stwierdzić należy, iż wersja zdarzeń przedstawiona przez funkcjonariuszy Policji dokonujących interwencji jest prawdziwa. Bowiem w sytuacji, gdy w jednej linii poruszają się 3 pojazdy chociażby z prędkością około 40 km/h jeden za drugim, a obwiniony wyprzedzał całą tę kolumnę samochodów, jak wynika z dokumentacji fotograficznej załączonej przez niego, nie jest możliwe zakończenie manewru ich wyprzedzania przed przejściem dla pieszych.
W przekonaniu Sądu, na uwypuklenie zasługiwała także okoliczność, żeA. W.bardzo dobrze znany jest przebiegdrogi wojewódzkiej (...)oraz jej oznakowanie, gdyż sama jeździ tamtędy codziennie do pracy. Z tego też powodu, przy dokonywaniu spostrzeżeń uwzględniać mogła również usytuowanie obserwowanego pojazdu względem lepiej widocznych z daleka znaków pionowych i odnosić to do znanych jej miejsc występowania znaków poziomych.
Ponadto Sądu uznał za wiarygodne dokument w postaci informacji o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, gdyż sporządzony został przez uprawnione do tego organy i nie był kwestionowany przez strony.
Mając na względzie dokonaną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowegoi poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne, Sąd przyjął, żeW. P.w dniu 10.05.2016 r. o godz. 07.15 w miejscowościK.gm.B., woj.(...)kierując pojazdem osobowym markiP. (...)nr rej. (...)wykonał manewr wyprzedzania w miejscu zabronionym tj. oznakowanym przejściu dla pieszych.
W ocenie Sądu brak jest wątpliwości, iż zarzucane obwinionemu we wniosku o ukaranie czyny rzeczywiście miały miejsce i że obwiniony wypełnił ustawowe znamiona pozwalające na pociągnięcie do odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia zart.97. Zgodnie z treściąart.97kw karze grzywny do 3000 złotych lub karze nagany podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie. Ta ogólnie sformułowana norma prawna wymaga dopełnienia przez wskazanie konkretnego naruszenia przepisów określających porządek i bezpieczeństwo na drogach. W przypadku zarzutu postawionego obwinionemu dopełnieniem tym jestart. 26 ust 3 pkt 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym. Przepis ten wskazuje, że kierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany.
Wymierzając obwinionemu karę, Sąd kierował się przesłankami zawartymi w art. 33kw oraz szczególnie w art. 24 § 1 i 3kw i ustawowymi granicami zagrożenia przewidzianymi przez ustawodawcę, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów jako średni, a także cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele, jakie ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego. Wykroczenie wskazane w art.97 kw zagrożone jest karą grzywny do 3000 złotych lub karą nagany.
Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 zł, uznając tę karę za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości przedmiotowych wykroczeń. Jako okoliczność istotnie obciążającą przy wymiarze kary Sąd potraktował uprzednią karalność obwinionego za wykroczenia drogowe. W ocenie Sądu wymierzona kara stanowi odpowiednią dolegliwość dla obwinionego i skłoni obwinionego do krytycznego zastanowienia się nad swoim postępowaniem, co w ocenie Sądu sprzyjać będzie przestrzeganiu przez niego porządku prawnego w przyszłości. Orzeczona kara w ocenie Sądu będzie oddziaływać wychowawczo naW. P., jak i pozwoli na osiągnięcie celów kary na płaszczyźnie społecznego jej oddziaływania, ugruntowując słuszne społeczne przekonanie, że sprawcy wykroczeń drogowych muszą liczyć się z odpowiednimi konsekwencjami niezgodnego z zasadamiprawa o ruchu drogowympostępowania.
Orzeczenie o zryczałtowanych wydatkach postępowania oraz o opłacie Sąd wydał na podstawieart. 118 § 1 kpww zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaiart. 119 kpww zw. zart. 3 ust. 1 iart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych. Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania, które w sprawie o wykroczenie, rozpoznanej na rozprawie wynoszą 100 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości 50 zł, stanowiącą równowartość 10 % orzeczonej kary grzywny.