Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 709/15
Data wyroku: 2016-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Zaganiacz

Sygn. akt II K 709/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 lutego 2016 roku
Sąd Rejonowy II Wydział Karny wŚ.w składzie:
Przewodniczący SSR Joanna Zaganiacz
Protokolant Barbara Lesiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyB. K.
po rozpoznaniu dnia 9 lutego 2016 roku sprawy karnej

W. M.

urodzonego (...)wŚ., synaK.iE.z domuM.
oskarżonego o to, że:
w dniu 3 lipca 2015 roku wŚ.woj.(...)z mieszkania przyul. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z bankomatu, a następnie dokonał wypłaty pieniędzy w kwocie 450 zł i 8,33 zł czym spowodował straty łączne w wysokości 458,33 zł na szkodę swojej matkiE. M.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 i 5 kk
I. oskarżonegoW. M.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 i 5 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuW. M.w pkt. I wyroku na okres próby lat 2 (dwóch);
III. na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonegoW. M.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. M.kwoty 458,33 zł (czterysta pięćdziesiąt osiem złotych trzydzieści trzy grosze);
IV. na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 kkzobowiązuje oskarżonegoW. M.do przeproszenia pokrzywdzonejE. M.;
V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 70 zł (siedemdziesiąt złotych) i zobowiązuje go do uiszczenia 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PokrzywdzonaE. M.zamieszkuje sama w mieszkaniu przyulicy (...)wŚ.. Pokrzywdzoną często odwiedza jej syn, oskarżony –W. M..
E. M.posiada konto o nr(...)wBanku (...) S.AwŚ.. W dniu 3 lipca 2015 roku otrzymała na powyższy rachunek bankowy przelew z tytułu emerytury w wysokości 950 zł.
Tego samego dnia oskarżony odwiedził swoją matkę, chcąc pożyczyć od niej 500 zł. Jednakże uE. M.przebywał wówczas jej drugi syn –M. L., który przekonał matkę, aby ta odmówiła oskarżonemu pożyczki.W. M.postanowił wówczas zabraćE. M.kartę do bankomatu, co uczynił bez jej wiedzy.
W dniu 3 lipca oskarżony dokonał wypłaty z konta matki następujących kwot: 400 zł za pomocą bankomatu znajdującego się przyulicy (...)wŚ., 50 zł za pomocą bankomatu przyul (...)wŚ.oraz dokonał płatności kartą wsklepie (...)na kwotę 8,33 zł. Po dokonaniu w/w transakcji oskarżony odłożył kartę bankomatową należącą doE. M.do jej portfela.
W dniu 6.07 2015 roku w godzinach popołudniowych pokrzywdzona udała się do banku celem wypłaty emerytury i dokonania opłat. Wówczas zorientowała się, iż na jej koncie brakuje znacznej kwoty pieniędzy.E. M.uzyskała historię swojego rachunku bankowego i ustaliła, iż na jej koncie brakuje kwoty 458,33 zł.
Dowody:
- wyjaśnienia oskarżonegoW. M.- k. 5
- zeznania pokrzywdzonejE. M.k. 3 (zbiór C)
- kopia wydruku z rachunku pokrzywdzonej k. 1 (zbiór G)
W. M.ma 21 lat, posiada wykształcenie średnie, posiada zawód wyuczony – kucharz oraz ratownik medyczny, jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu, pracuje jako kierowca z miesięcznym wynagrodzenie 900 zł, nie był wcześniej karany sądownie.
Dowody:
- dane osobo – poznawcze, k. 4 - odwrót
- dane o niekaralności – k. 8
OskarżonyW. M.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Wyraził żal i skruchę. Złożył wniosek o skazanie bez przeprowadzania rozprawy.
- wyjaśnienia oskarżonegoW. M.– k. 5

Sąd zważył co następuje:
W świetle przedstawionych dowodów sprawstwo oskarżonego w przedmiocie zarzucanego mu czynu nie może budzić żadnych wątpliwości.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a złożone przez niego wyjaśnienia są zgodne z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Wyjaśnienia oskarżonego w ocenie Sądu są wiarygodne, gdyż znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie, a w szczególności w zeznaniach pokrzywdzonejE. M..
Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać zeznaniaE. M.za niewiarygodne. Zeznania świadka są spójne i logiczne, a zestawione łącznie z wyjaśnieniami oskarżonego stanowią odzwierciedlenie ustalonego w sprawie stanu faktycznego.
Za w pełni wiarygodny materiał dowodowy Sąd uznał ujawnione i zaliczone w poczet dowodów dokumenty w postaci kopii historii rachunku bankowego pokrzywdzonej oraz danych o karalności oskarżonego. Ich autentyczność, wiarygodność i wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu, bowiem dokumenty te sporządzone zostały przez właściwe organy, w granicach ich kompetencji i w przewidzianej przepisami formie.
Wysokość powstałej szkody Sąd ustalił na podstawie wiarygodnych – o czym mowa powyżej, zeznańE. M.oraz kopii historii rachunku bankowego pokrzywdzonej.
Analiza zgromadzonych dowodów doprowadziła do jednoznacznego przyjęcia, że zdarzenie miało miejsce w ustalonym powyżej przebiegu. Wina oskarżonego nie budziła żadnych wątpliwości.
Przestępstwo zart. 278 § kkpolega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nim władającej i objęcie go we własne władanie przez sprawcę. Czyn zart. 278 § 1 kkjest przestępstwem materialnym, a skutek następuje w momencie zawładnięcia rzeczą przez sprawcę, tj. w chwili, gdy sprawca objął ją w swoje posiadanie. Subiektywną cechą działania określonego wart. 278 § 1 kkjest zamiar przywłaszczenia, sprawca działa w celu włączenia rzeczy do własnego majątku, objęcia jej w posiadanie lub postępowania z nią jak właściciel. Kradzież może być popełniona wyłącznie umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego.
Oskarżony w dniu 3 lipca 2015 roku dokonał z mieszkania, w którym zamieszkiwała jego matka –E. M., zaboru w celu przywłaszczenia karty do bankomatu należącej do pokrzywdzonej, a następnie dokonał nią transakcji na łączną kwotę 458,33 zł działając na szkodę swojej matki –E. M.. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał więc znamiona przypisanego mu czynu zart. 278 § 1 i 5 kk.
Uznając sprawstwo i winę oskarżonego za nie budzące wątpliwości, Sąd przystąpił do orzeczenia co do wymiaru kary.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru określonymi wart. 53 § 1 i 2 kk, a zwłaszcza pobudkami i sposobem działania sprawcy, społeczną szkodliwością czynu, stopniem winy, osobowością sprawcy oraz postawą po dokonaniu przestępstwa. Oskarżony swym zachowaniem godził w podstawowe dobro społeczne, jakim jest cudza własność, która podlega szczególnej ochronie prawnej. Takie zachowanie oskarżonego świadczyło o braku poszanowania dla cudzych dóbr i praw oraz obowiązującego porządku prawnego. Na korzyść oskarżonego przemawiał zaś fakt, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, czym nie utrudniał postępowania, a nadto nie był wcześniej karany sądownie.
Mając na uwadze całość okoliczności wpływających na wymiar kary Sąd uznał, że wymiar kary o jaki oskarżony wnioskował we wniosku o dobrowolne poddanie się karze, tj. kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia i będzie w wystarczającym stopniu dolegliwa, a jednocześnie taki wymiar kary jest niezbędny dla osiągnięcia jej celów, przede wszystkim celu zapobiegawczego i wychowawczego.
Jednocześnie Sąd uznał za właściwe zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Sąd uznał, że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna. Oskarżony może i powinien z faktu wydania wyroku skazującego wyciągnąć pozytywne wnioski na przyszłość i zmienić swoje postępowanie tak, by nie wejść ponownie w konflikt z prawem. Groźba zarządzenia kary w dwuletnim okresie próby skutecznie powstrzyma oskarżonego od podejmowania jakichkolwiek działań, mogących naruszać porządek prawny.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd zobowiązał oskarżonegoW. M.do naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. M.kwoty 458,33 zł.
Nadto na podstawieart. 72§1 pkt 2 kkSąd zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej,
O kosztach sądowych orzeczono w oparciu o przepisart. 626 § 1 kpk, a o opłacie –art. 2 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 83.49.223 z późn. zm.) obciążając nimi oskarżonego, a to głównie z uwagi na jego sytuację majątkową –W. M.pracuje i osiąga dochody, które w ocenie Sądu uzasadniają taką decyzję.