Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2230/15
Data wyroku: 2016-11-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Olejniczak Kosiara
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt VIII U 2230/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 21 lipca 2015 roku – znak(...)– Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.– po rozpatrzeniu wniosku z dnia 22 maja 2015 roku odmówiłA. B.prawa do emerytury.W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że na dzień 1 stycznia 1999 roku wnioskodawca nie udokumentował wymaganego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Na podstawie dowodów dołączonych do wniosku ZUS przyjął za udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 roku okresy: 25 lat ogólnego stażu pracy, w tym 9 miesięcy i 14 dni okresów nieskładkowych, 23 lata, 1 miesiąci 18 dni okresów składkowych oraz 2 lata i 5 miesięcy okresów uzupełniających. Jako staż pracy w szczególnych warunkach ZUS przyjął za udowodniony okres 7 lat, 7 miesięcy i 2 dni. Organ rentowy wskazał, że do okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie został zaliczony okres zatrudnienia od 1 kwietnia 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku, ponieważ wnioskodawca nie przedłożył za ten okres świadectwa wykonywania pracyw szczególnych warunkach.
/decyzja – k. 55 plik II akt ZUS/
A. B.w dniu 11 sierpnia 2015 roku wniósł odwołanie od ww. decyzji podnosząc, że nie zgadza się z ustaleniami organu rentowego, ponieważ w latach 1982 – 1991 pracował wWojewódzkim Zakładzie (...)wS.na stanowisku: kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Jednocześnie wskazał, że zakład pracy już nie istnieje, a jego dokumenty osobowe uległy spaleniu, wobec czego jedyny środek dowodowy w sprawie stanowić mogą zeznania świadków – dawnych współpracowników wnioskodawcy.
/odwołanie – k. 2/
W odpowiedzi na odwołanie, złożone w dniu 26 sierpnia 2015 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, że jak wynika z akt sprawy wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 roku udowodnił staż pracy wynoszący 25 lat, w tym 7 lat, 7 miesięcy i 2 dni pracy w szczególnych warunkach w okresach: od 20 lipca 1976 roku – 31 marca 1978 roku, od 11 stycznia 1991 roku do31 stycznia 1997 roku oraz od 19 lutego 1997 roku do 30 września 1997 roku. ZUS nie zaliczył jednak do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wZakładzie (...)wS.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o masie powyżej 3,5 tony od 1 kwietnia 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku, ponieważ wnioskodawca nie posiada świadectwa pracy w warunkach szczególnych za ten okres.
/odpowiedź na odwołanie – k. 3 – 4/
W toku postępowania wnioskodawca poparł wniesione odwołanie.
/stanowisko wnioskodawcy – e-protokół z dnia 24 października 2016 roku – 00:09:37 – 00:09:49 – płyta – k. 57/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaA. B.urodził się w dniu (...).
/okoliczność bezsporna, a nadto: wniosek – k. 1 plik II akt ZUS/
Odwołujący nie należy do Otwartego Funduszu Emerytalnego.
/okoliczność bezsporna, a nadto: wniosek – k. 2 plik II akt ZUS/
A. B.złożył wniosek o emeryturę w dniu 22 maja 2015 roku.
/okoliczność bezsporna, a nadto: wniosek – k. 1 plik II akt ZUS /
Od dnia 15 marca 1976 roku do 31 marca 1978 roku wnioskodawca był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...) sp. z o.o.W okresie od20 lipca 1976 roku do 31 marca 1978 rokuA. B.pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze powyżej 3,5 tony. Za ten okres zakład pracy wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach na stanowisku wymienionym w wykazie A dział VIII pkt. 2, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.).
/okoliczności bezsporne, a nadto: świadectwo pracy – k. 14 – 15 plik II akt ZUS/
Po podjęciu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)w(...) sp. z o.o.wnioskodawca został skierowany na kurs prawa jazdy uprawniający go do prowadzenia pojazdów o całkowitym ciężarze powyżej 3,5 tony. Prawo jazdy kat.Cuzyskał z dniem 7 lipca 1976 roku.
/kserokopia prawa jazdy – k. 23, zeznania wnioskodawcy – e-protokół z dnia 24 października 2016 roku – 00:05:13 – 00:09:37 – płyta – k.57 w zw. z e-protokół z dnia 21 marca 2016 roku – 00:04:37 – 00:07:31. – płyta – k. 19/
W okresie od 18 kwietnia 1978 roku do 31 marca 1982 roku wnioskodawca pracował na stanowisku kierowcy wPrzedsiębiorstwie (...)wS.na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy.
/akta osobowe – k. 27, zaświadczenie – k. 47, świadectwo pracy - k. 4 plik I akt ZUS/
A. B.w okresie od 1 kwietnia 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku był zatrudniony wWojewódzkim Zakładzie (...)wS.. Zakład Pracy wystawił wnioskodawcy za ten okres świadectwo pracy wskazujące, że był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy.
/okoliczność bezsporna, a nadto: świadectwo pracy – k. 5 plik I akt ZUS/
Wnioskodawca w okresie od 11 stycznia 1991 roku do 31 stycznia 1997 roku był zatrudniony w(...) Spółdzielni (...)wG.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Za ten okres zakład pracy wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach na stanowisku wymienionym w wykazie A dział VIII pkt 2, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.).
/okoliczności bezsporne, a nadto: świadectwo pracy – k. 20 - 21 plik II akt ZUS/
W okresie od 19 lutego 1997 roku do 30 września 1997 roku wnioskodawca wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony wSpółdzielni (...)wR.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Za ten okres zakład pracy wystawił wnioskodawcy świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach. na stanowisku wymienionym w wykazie A dział VIII pkt 2, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.).
/okoliczności bezsporne, a nadto: świadectwo pracy – k. 22 plik II akt ZUS/
Wnioskodawca udokumentował na dzień 1 stycznia 1999 roku ogólny staż pracyw wymiarze 25 lat.
/okoliczność bezsporna/
Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił wnioskodawcy do pracyw szczególnych warunkach okres zatrudnienia obejmujący: 7 lat, 7 miesięcy i 2 dni pracyw okresach: od 20 lipca 1976 roku do 31 marca 1978 roku, od 11 stycznia 1991 roku do31 stycznia 1997 roku oraz od 19 lutego 1997 roku do 30 września 1997 roku.
/okoliczności bezsporne, a nadto: decyzja – k. 55 plik II akt ZUS/
Wojewódzki Zakład (...)wS.nie wystawił wnioskodawcy świadectwa pracy w szczególnych warunkach za okres zatrudnienia od dnia 1 kwietnia 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku.
/okoliczność bezsporna, a nadto: świadectwo pracy – k. 5 plik I akt ZUS/
Nie zachowała się pełna dokumentacjaA. B.z okresu zatrudnieniawWojewódzkich Zakładach (...)„T.’ wS.. Jej część uległa zniszczeniu na skutek pożaru budynku(...) Spółdzielni (...)wS..
/pismo – k. 13, pismo – k. 39, akta osobowe – k. 40, zaświadczenie – k. 42, zaświadczenie– k. 43/.
W okresie zatrudnienia wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.od dnia 1 kwietnia 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wnioskodawca pracował jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Jeździł samochodamimarki s.. Zakład pracy zajmował się obsługą mleczarni oraz dystrybucją produktów mleczarskich. Wnioskodawca, jako kierowca dostarczał mleko do mleczarni.A. B.jeździł cysterną z mlekiem. Oprócz cystern były w zakładzie samochody ciężarowe – tzw. „szafy”, służące do przewożenia do sklepów towarów wyprodukowanych w mleczarni, a także nysy i żuki. Każdy samochód miał swojego kierowcę. Wnioskodawca jeździł jednym samochodem ciężarowym (cysternąmarki s.), chyba że pojazd był w warsztacie. W zakładzie pracowali mechanicy, którzy naprawiali te samochody. Czasami kierowcy pomagali w tych naprawach. Nie było przestojów. Samochód był naprawiany tego samego dnia. Wnioskodawca dostawał czasem zastępczy samochód ciężarowy.
/zeznania wnioskodawcy – e-protokół z dnia 24 października 2016 roku – 00:05:13 – 00:09:37- płyta – k.57 w zw. z e-protokół z dnia 21 marca 2016 roku – 00:04:37 – 00:15:52 – płyta – k. 19, zeznania świadkaC. K.- e-protokółz dnia 21 marca 2016 roku – 00:28:10 – 00:37:27 – płyta – k. 19; zeznania świadkaM. P.- e-protokół z dnia 21 marca 2016 roku – 00:37:27 – 00:44:11 – płyta – k. 19/
A. B.miał ok. 3 dni w miesiącu wolnego. Pracował od 8 – 10 godzin, 7 dni w tygodniu. Rozpoczynał pracę o godzinie 7 rano i jechał po mleko. Jeździł do zlewniw kolejnych wsiach w odległości do 20 km. Potem mleko przywoził do zakładu mleczarskiego wR.lub wG.. Otrzymywał wynagrodzeniewg stawki godzinowej. Zakład zajmował się obsługą mleczarni, a mleczarnia była czynna bez przerw. Codziennie pracował w nadgodzinach. Wnioskodawca nie był delegowany do innych prac w okresie zatrudnienia wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.. Przez cały okres zatrudnienia wykonywał pracę kierowcy. Uczestniczył w załadunku i rozładunku mleka, który trwał około 5-10 minut.
/zeznania wnioskodawcy – e-protokół z dnia 24 października 2016 roku – 00:05:13 – 00:09:37 – płyta – k.57 w zw. z e-protokół z dnia 21 marca 2016 roku – 00:15:53– 00:24:53 – płyta – k. 19; zeznania świadkaC. K.- e-protokółz dnia 21 marca 2016 roku – 00:28:10 – 00:37:27 – płyta – k. 19; zeznania świadkaM. P.- e-protokół z dnia 21 marca 2016 roku – 00:37:27 – 00:44:11 – płyta – k. 19/
Podczas zatrudnienia wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.wnioskodawca otrzymywał angaże na stanowisko kierowcy w okresie od dnia 1 września 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku.
/akta osobowe – k. 40, zaświadczenia – k. 44 – 46/
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach ZUS,w szczególności dokumentacji obejmującej sporny okres zatrudnienia wnioskodawcy, a także na podstawie zeznań wnioskodawcy oraz zeznań świadków:C. K.orazM. P., pracujących razem zA. B.wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.i mających w związku z tym wiedzę na temat charakteru pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w okresie od 1 kwietnia 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku.
Zgromadzone dokumenty, zeznania wnioskodawcy oraz zeznania świadków nie budzą wątpliwości, co do ich wiarygodności, znajdują potwierdzenie w istniejącej dokumentacji osobowej, uzupełniają się wzajemnie i stanowią tym samym wiarygodne źródło dowodowe.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie i jako takie skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekstjednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 887 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 roku (videart. 196 ustawy) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz,
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (wynoszący 20 lat dla kobieti 25 lat dla mężczyzn).
Jak dalej stanowi ust. 2 powołanego przepisu, emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie z§ 3 i 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 rokuw sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego.
W świetle § 2 ust. 1 wskazanego rozporządzenia oraz zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, przy czym powyższe okoliczności pracownik jest obowiązany udowodnić (por. wyrok Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1997 r. II UKN 417/97– (...)i US(...)i wyrok Sądu Najwyższego z 15 listopada 2000 r. II UKN 39/00 Prok.i Prawo(...)).
Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia okresy takiej pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według określonego wzoru, lub świadectwie pracy.
W rozpoznawanej sprawie nie było wątpliwości, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki co do wieku, ponieważ ukończył 60 lat w dniu 25 listopada 2014 roku. Nie jest również członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz ma wymagany na dzień 1 stycznia 1999 roku okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat.
Organ rentowy zakwestionował jednak wymagany okres 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jak ustalił Sąd stanowisko to nie znajduje oparcia w obowiązujących w tym zakresie przepisach ani w stanie faktycznym sprawy.
Regulacja § 2 Rozporządzenia, statuująca ograniczenia dowodowe i obowiązującaw postępowaniu przed organem rentowym, nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed Sądem. W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnieniaw szczególnych warunkach Sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym zeznaniami świadków (por. uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. sygn. III UZP 5/85 – LEX 14635, uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84 – LEX 14625).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na okoliczność pracy wykonywanejprzez wnioskodawcę w szczególnych warunkach dopuścił dowód z zeznań świadków, zeznań wnioskodawcy oraz przeprowadził dowód z dokumentacji zatrudnienia wnioskodawcy, w szczególności wWojewódzkim Zakładzie (...)wS.w okresie od 1 kwietnia 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku.
Organ rentowy nie kwestionował, żeA. B.był od dnia 1 kwietnia 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku zatrudniony na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’wS..
Przyczyną nieuwzględnienia przez organ rentowy tego okresu do stażu pracyw warunkach szczególnych był brak świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych. Organ rentowy uznał za nieudowodnioną okoliczność, że wnioskodawca pracował spornym okresie jako kierowca samochodów ciężarowych o całkowitym ciężarze powyżej 3,5 tony. Wspomniany zakład pracy wystawił bowiem świadectwo pracy bez tego doprecyzowania.
Zeznania świadków oraz samego wnioskodawcy potwierdziły jednak, żeA. B.w spornym okresie pracował na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowycho całkowitym ciężarze powyżej 3,5 tony. Nie ma przy tym wątpliwości, że pracę tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca pracował tam 7 dniw tygodniu, codziennie w nadgodzinach, z prawem do ok. 3 dni urlopu miesięcznie. Pomocw rozładunku i załadunku samochodu w wymiarze ok. 15 minut oraz opóźnienia związanez awarią samochodu nie mogą podważać oceny, że wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Powołani świadkowie pracowali z wnioskodawcą, również na stanowisku kierowcy. Zeznania te potwierdziły, że nie wnioskodawca nie był oddelegowany do innych pracy oraz że jeździł tylko samochodami ciężarowymi o ciężarze powyżej 3,5 tony. W tym przypadku samochodamimarki s.. Wnioskodawca dostarczał cysternami mleko do mleczarni.
Oznacza to, żeA. B.w okresie od 1 kwietnia 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku wykonywał prace wymienione w wykazie A dział VIII pkt 2, stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 roku, nr 8, poz. 43 ze zm.), czyli „prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusówo liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”.
Pomocniczo w tym zakresie odnieść się należy do wykazu A zawartego w załączniku do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia31 marca 1988 roku (Dz. U. Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowejz 1988 roku, nr 2, poz. 4), gdzie w dziale VIII, pod pozycją 2 pkt 1 wskazano: „prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony specjalizowanych specjalistycznych (specjalnych) pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów - kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym, powyżej 3,5 tony”, jako stanowisko na którym wykonywane są pracew szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wykazał, że pracującw okresie od 1 kwietnia 1982 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodów ciężarowych o ciężarze pow. 3,5 tony, czyli pracę w szczególnych warunkach, przyczyniającą się do szybszego obniżenia wydolności jego organizmu.
Stałe wykonywanie pracy w warunkach szczególnych jest rozumiane w orzecznictwie Sądu Najwyższego jako wypełnianie pełnego wymiaru czasu pracy na zajmowanym stanowisku, gdyż nie jest dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze innych równocześnie wykonywanych pracw ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika (vide wyrok z dnia 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07, OSNP 2009 nr 21-22, poz. 290).
Nadto Sąd Okręgowy podziela pogląd Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wyrażonyw wyroku z dnia 25 września 2013 roku, sygn. akt III AUa 106/13 (LEX nr 1381334), zgodnie z którym warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku, stale tj. ciągle wykonuje pracę w szczególnych warunkach i nie wykonuje w tym czasie żadnych innych czynności niezwiązanych z zajmowanym stanowiskiem.
W rozpoznanej sprawie nie ma jak już wcześniej wskazano wątpliwości,że wnioskodawca jeździł tylko pojazdamimarki s., co najmniej przez 8 godzin dziennie. Wątpliwości nie budzi również fakt, że wnioskodawca nie był oddelegowany do innych prac. W niepełnej dokumentacji z okresu zatrudnienia wnioskodawcy wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.zachowały się jednak kolejne angaże od 1 września 1982 roku do 10 stycznia 1991 roku na stanowisku kierowcy. Wskazać należy również, żeA. B.uzyskał prawo jazdy kategorii C w dniu 7 lipca 1976 roku, podczas pracy wPrzedsiębiorstwie (...) sp. z o.o., z którego otrzymał świadectwo pracy w szczególnych warunkach. Potem niemal nieprzerwanie do 30 września 1997 roku pracował jako kierowca samochodów ciężarowycho ciężarze powyżej 3,5 tony, co również zostało stwierdzone świadectwem pracy w szczególnych warunkach.
Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2011 r. I UK 393/10).
Wnioskodawca wnosił o uznanie całego okresu zatrudnienia wWojewódzkim Zakładzie (...)„T.’ wS.jako okresu pracyw szczególnych warunkach. W ocenie Sądu pozwala na to zgromadzony materiał dowodowy. Jednak nawet gdyby uznać za niewątpliwy jedynie okres zatrudnienia udokumentowany zachowanymi angażami, obejmującym okres od dnia 1 września 1982 roku do dnia10 stycznia 1991 roku - czyli 8 lat, 4 miesięcy i 10 dni, to razem z uwzględnionym przez organ rentowy stażem pracy w warunkach szczególnych, okres ten wystarcza do przyznania wnioskodawcy prawa do emerytury.
Podsumowując Sąd przyjął, że wnioskodawca posiada staż pracyw warunkach szczególnych w wymiarze przekraczającym 15 lat oraz spełnia pozostałe przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku.
Na mocy art. 129 ust. 1 ustawy świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę w dniu 22 maja 2015 roku, a wiek 60 lat ukończył w dniu 25 listopada 2014 roku. Prawo do emerytury należało zatem przyznać wnioskodawcy od dnia 1 maja 2015 roku, tj. od miesiąca, w którym złożył wniosek.
Wobec powyższego, Sąd Okręgowy w Łodzi, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., orzekł jak sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowegooraz wnioskodawcy z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia apelacji.
25 listopada 2016 roku
M.U.