Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 76/16
Data wyroku: 2016-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Scott-Sienkiel
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art.244 kk
Teza: skazanie za niestosowanie się do orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych

Sygn. akt V K 76/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Scott - Sienkiel
Protokolant – Joanna Kucharska
w obecności Prokuratora -------------------
po rozpoznaniu w dniu 08 czerwca 2016 roku na rozprawie
sprawyM. C.
urodzonego (...)w m.N.
synaJ.iZ.z d.P.
oskarżonego o to, że: W dniu 27 lutego 2016 roku około godz. 20:15 na trasieS.–W.gm.W.na drodze powiatowej o nr(...)kierował samochodem osobowym markiO. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt V K 279/12)

tj. o czyn zart. 244 kk

1
OskarżonegoM. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 244 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkskazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.

2
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

­Sygn. akt V K 76/16

UZASADNIENIE

na zasadzieart. 424§3 kpkzakres uzasadnienia ograniczony do rozstrzygnięcia o karze
M. C.został oskarżony o to, że w dniu 27 lutego 2016r. około godz. 20:15 na trasieS.–W.gm.W.na drodze powiatowej o nr(...)kierował samochodem osobowym markiO. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (wyrok Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie sygn. akt VK 279/12) tj. o czyn zart. 244 kk
Wart. 244 kkspenalizowane zostało nierespektowanie orzeczeń sądowych statuujących określony rodzaj zakazu, w tym m. in. naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów. Omawiany występek ma charakter umyślny, a zatem podmiotową przesłanką odpowiedzialności jest świadomość sprawcy, iż narusza ciążący na nim z mocy orzeczenia sądu zakaz. W grę wchodzą obie formy umyślności, zarówno zamiar bezpośredni naruszenia zakazu, jak zamiar ewentualny, gdy sprawca uświadamia sobie możliwość, iż narusza zakaz lub obowiązek orzeczony przez Sąd i z tym się godzi (zob. A. Marek,Komentarz do art. 244 kodeksu karnego[w:]Kodeks karny. Komentarz,LEX 2007). W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego sprawstwo i winaM. C.w zakresie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony pomimo prawomocnego orzeczenia Sądu zakazującego mu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych(odpis wyroku - k. 4)- z którego doskonale zdawał sobie sprawę - zakaz ten świadomie złamał.
Przy wymiarze kary Sąd zastosował względem oskarżonegoart. 37a kk. Przepis ten stanowi wyraz zasady preferencji kar nieizolacyjnych, która w tym przypadku rozciąga się także na występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat. Sąd w takich sprawach może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę lub karę ograniczenia wolności, o której mowa wart. 34§1a pkt 1 lub 4. W doktrynie wskazuje się, że przepisart. 37a kk, odczytywany łącznie z odpowiednim przepisem typizującym zabronione zachowanie ( w tym przypadku zart. 244 kk) współwyznacza zakres normowania normy sankcjonującej, bo stanowi dopełnienie granic ustawowego zagrożenia. Tym samym poszerza pozostawiony organowi stosującemu prawo luz decyzyjny w zakresie wyboru kary (Jacek Giezek „O sankcjach alternatywnych oraz możliwości wyboru rodzaju wymierzanej kary, Palestra 7-8/2015).Przepisart. 37 a kknie formułuje żadnych kryteriów, którymi miałby się kierować sąd, podejmując decyzję o wyborze kary, jednakże wynikają one zart. 53 k.k.
Choć zatem za czyn stypizowany wart. 244 kkprzewidziana jest tylko kara pozbawienia wolności, to jednakart. 37a kkrozszerza luz decyzyjny dla Sądu o karę grzywny i karę ograniczenia wolności. Mając jednocześnie na uwadze to, że w polskim systemie prawa orzeczenie kary pozbawienia wolności powinno stanowić ostateczność, Sąd uznał, że właściwe będzie w przedmiotowej sprawie wymierzenieM. C.kary grzywny.
Sąd wymierzając karę w przedmiotowej sprawie wziął pod uwagę przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego czynu, a także stopień zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynu, przejawiający się zwłaszcza w rodzaju i charakterze naruszonego dobra, sposobie i okolicznościach popełnienia czynu zabronionego. Zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wobecM. C.został orzeczony ponad trzy i pół roku temu i miał obowiązywać do listopada 2016r. W tym długim okresie stosowania zakazu oskarżony nie naruszył go, zatem sytuacja która stała się przedmiotem niniejszego postępowania miała charakter incydentalny. Nadto zwrócić należy uwagę, żeM. C.naruszył zakaz na prośbę córki, która jest w zaawansowanej ciąży i mieszka w innej miejscowości. Ciąża jest wysokiego ryzyka, więcM. C.mimo tego, że wiedział o obowiązującym go zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych, prośbę jej spełnił. Społeczna szkodliwość czynu w ocenie Sądu również nie była znaczna. Odległość, jaką oskarżony pokonał samochodem międzyS.iO.nie była duża, wynosiła zaledwie kilkanaście kilometrów. Przedstawione wyżej okoliczności zdaniem Sądu przemawiają za tym, aby orzec wobecM. C.karę grzywny w wymiarze – 50 stawek dziennych. Kara w takim wymiarze – pomimo wcześniejszej karalności oskarżonego (karta karna, k. 33)- powinna w ocenie Sądu spełnić cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego. Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych Sąd miał na uwadze wysokość renty uzyskiwanej przezM. C., która wynosi zaledwie 842 złotych miesięcznie.
O kosztach sądowych orzeczono stosownie do treściart. 627 kpkiart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).