Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 93/16
Data wyroku: 2016-04-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Olejarczyk
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art.177§1kk

Sygn. akt II K 93/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Olejarczyk
Protokolant: st. sekr. sądowy Ewelina Kazberuk
Prokurator Prok. Rej. w Kętrzynie: Tomasz Niesłuchowski
po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r.
sprawyE. O.
s.Z.iH.z domuH.
ur. (...)wO.

oskarżonego o to, że:
w dniu 13 grudnia 2015 roku wK.naul. (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym powodując nieumyślnie wypadek drogowy, w ten sposób, że kierując samochodem m-kiS. (...)nr rej. (...), zbliżając się do oznakowanego przejścia dla pieszych, nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa znajdującemu się na tym przejściu pieszemuP. K.doprowadzając do jego potrącenia, wynikiem czego doznał on obrażeń ciała w postaci: urazu głowy, rany tłuczonej łuku brwiowego, wieloodłamowego przestawnego złamania nasady bliższej kości piszczelowej prawej, które to obrażenia powodują naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni,
tj. o czyn zart. 177 § 1 k.k.

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.postępowanie karne wobecE. O.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

II
na podstawieart. 45a k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego zapisanego pod nr 34/16 księgi przechowywanych przedmiotów tut. Sądu;

III
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w całości, w tym opłatę w kwocie 60 (sześćdziesiąt) złotych.

II K 93/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
W dniu 13 grudnia 2015 r.E. O.jechał sam swoim samochodem markiS. (...)onr rej. (...)z cmentarza wK.w kierunkuulicy (...). Poruszał sięulicą (...)z zamiarem skręcenia w lewą stronę wulicę (...). Dojeżdżając do skrzyżowania, zatrzymał się, przepuścił nadjeżdżający ze stronyM.samochód i wjechał naulicę (...). W tym samym czasie pieszy przechodził przez oznakowane przejście dla pieszych przyulicy (...). Z lewej strony widział światła samochodu, którym kierowałE. O..E. O.nie zauważył pieszego, zaczął hamować dopiero w ostatniej chwili i potrącił lewym błotnikiem pieszego, który wpadł na maskę samochodu oraz na szybę, a następnie zsunął się z samochodu.
T. Ś.wraz zE. O.pomogli przejść pokrzywdzonemu na chodnik.T. Ś.wezwał karetkę pogotowia. Na skutek potracenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy, rany tłuczonej łuku brwiowego, wieloodłamowego przestawnego złamania nasady bliższej kości piszczelowej, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządu ruchu ciała na okres powyżej siedmiu dni.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o; protokół przesłuchania oskarżonegoE. O.k.33-34, protokół przesłuchania świadkaT. Ś.zbiór B k.1-3, protokół przesłuchania świadkaP. K.zbiór B k.5-6, opinię sądową - lekarską dotyczącąP. K.k.28, dokumentację medyczną pokrzywdzonego k.26 protokołu oględzin płyty z zapisem monitoringu miejskiego k.14-15.
OskarżonyE. O.podczas prowadzonego dochodzenia przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne ze stanem faktycznym. (k. 33-34)
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kętrzynie złożył wniosek w stosunku doE. O.o warunkowe umorzenie postępowania na okres próby wynoszący jeden rok.

Sąd zważył, co następuje:
WyjaśnieniaE. O.przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zasługują na danie im wiary. Znajdują one potwierdzenie w pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodach. Są zgodne ze zeznaniami świadków.
Sąd obdarzył wiarą w całości zeznania świadkówT. Ś.iP. K.. Świadkowie złożyli zeznania korespondujące z poczynionymi w sprawie ustaleniami opisujące zaobserwowane i zapamiętane przez siebie okoliczności przedmiotowego zdarzenia. Zeznania były składane w sposób jasny, rzeczowy i konsekwentny.
WinaE. O.nie budzi żadnych wątpliwości. Swoim zachowaniem wyczerpał on dyspozycjęart. 177 § 1 kk.
Każdy kierowca jest zobowiązany do prowadzenia pojazdu z należytą starannością, a więc do przedsiębrania takich czynności, które zgodnie ze sztuką i techniką prowadzenia pojazdów samochodowych są obiektywnie niezbędne do zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także powstrzymywania się od czynności, które mogłyby bezpieczeństwo zmniejszyć. Nadto ma obowiązek prowadzić pojazd nie tylko z obowiązującymi nakazami i zakazami lecz winien go prowadzić w sposób rozważny i ostrożny (orzeczenie SN OSNKW 1976, z.10, poz.130)
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko. Biorąc pod uwagę fakt, iżE. O.prowadził pojazd zimą w porze popołudniowej podczas opadów śniegu, które to opady ograniczały widoczność uznać należy, iż przy zachowaniu należytej ostrożności polegającej na uważnym obserwowaniu drogi i przejścia dla pieszych miałby możliwość zauważenia pieszego znajdującego się na oznakowanym przejściu dla pieszych i ustąpienie mu pierwszeństwa i uniknięcia wypadku.
Zgodnie zart. 66 § 1 kodeksu karnego, sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Z formalnego punktu widzenia możliwe jest warunkowe umorzenie postępowania wobecE. O., gdyż czyn, jaki został mu zarzucony jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 3.
Sąd uznał, że okoliczności popełnienia czynu przezE. O.przyznającego się do zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości.
Zgodnie zart. 1 § 3 kkpodstawowym warunkiem przestępności czynu jest możliwość przypisania winy sprawcy czynu zabronionego. W sprawie niniejszej spełnione są przesłanki warunkujące przypisanie winyE. O.. W przedmiotowej sprawie miał on pełną możliwość pokierowania swoim postepowaniem i wyboru działania nienaruszającego norm prawa.E. O.nieumyślnie naruszył zasady ruchu drogowego w ten sposób, że kierując pojazdem nie zachował należytej ostrożności oraz nienależycie obserwował drogę w skutek czego w miejscu wyznaczonym jako przejście dla pieszych nie udzielił pierwszeństwa pieszemuP. K.co w konsekwencji doprowadziło do potrącenia i spowodowania u niego obrażeń ciała.
W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu zarzucanemu oskarżonemu nie jest znaczna. Sąd zważył na fakt, żeE. O.popełnił przestępstwo nieumyślnie, co oznacza, że nie chciał go popełnić, lecz wskutek niezachowania ostrożności wymaganej w określonych okolicznościach faktycznych do zaistnienia czynu doprowadził. Sąd wziął pod uwagę również to, iż w sprawie występują okoliczności łagodzące, takie jak m.in uprzednia niekaralność za przestępstwo umyślneE. O.(karta karna 40). Sąd miał na uwadze także to, że pokrzywdzony nie doznał znacznych obrażeń ciała, chociaż naruszenie czynności narządów jego ciała przekraczały okres 7 dni. PostawaE. O., jego warunki i właściwości osobiste, wykazują, że nie jest on osobą zdemoralizowaną, przejawiająca lekceważenie dla obowiązującego porządku prawnego. Jest on osobą prowadząca ustabilizowany tryb życia, wdowcem i emerytem. Można zatem w sposób uzasadniony stwierdzić, iż popełnienie przestępstwa było zdarzeniem epizodycznym w jego życiu.
Podnieść również należy, żeE. O.po zdarzeniu udzielił pomocy pokrzywdzonemu. Sam pokrzywdzony w trakcie przeprowadzonego postępowania karnego, pomimo pouczenia, nie złożył wniosku o dochodzenie przez prokuratora jego roszczeń majątkowych wynikłych bezpośrednio z przestępstwa. Nie wyraził również zgody na skierowanie sprawy do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego zgodnie zart. 23a kpk. (k. 23). Należy podkreślić, że pokrzywdzonemu przysługuje prawo dochodzenia majątkowych roszczeń w postępowaniu cywilnym.
Ustalone okoliczności wskazują, iżE. O.będzie przestrzegał porządku prawnego. Daje to podstawę do przyjęcia, że w stosunku do niego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna. Sąd, uwzględniając wniosek Prokuratora, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkw zw. zart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowania karne na okres próby jednego roku. Pozwoli on na ukształtowanie wychowawczego oddziaływania warunkowego umorzenia, a także na weryfikację postawionej prognozy kryminologicznej.
Na podstawieart. 45a kkorzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodu rzeczowego.
O kosztach orzeczono w oparciu o przepisart. 627 kpkzasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa ich zwrot w całości.