Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 308/16
Data wyroku: 2016-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Józef Ciurko, Jerzy Leder, Adam Wrzosek, Marek Motuk, Jarosław Góral
Słowa kluczowe: Zabójstwo
Podstawa prawna: art. 148 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 308/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 listopada 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Marek Motuk (spr.)
Sędziowie: SA – Jerzy Leder
SA – Jarosław Góral
SA - Józef Ciurko
SA - Adam Wrzosek
Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber
przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
oraz oskarżyciela posiłkowegoI. Ż.
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r.
sprawy:

1
J. G.synaM.iZ.z domuK.,urodzonego (...)wW.,

oskarżonego o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.i inne,

2
M. M. (1)synaB.iJ.z domuK.,urodzonego (...)wW.,

oskarżonego o czyn zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 178a § 1 k.k.,

3
A. D.synaM.iL.z domuT.,urodzonego (...)wL.,

oskarżonego o czyn zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
na skutek apelacji wniesionych przez ich obrońców
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII K 176/15

I
utrzymuje w mocy wyrok w stosunku doM. M. (1)iA. D.oraz w zaskarżonej części w stosunku doJ. G.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataF. K.- Kancelaria Adwokacka wW.opłatę w wysokości 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł obejmującą 23 % VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. M. (1)w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżonegoA. D.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części na niego przypadającej, w tym obciąża go opłatą sądową w kwocie 330 zł, zaś oskarżonychJ. G.iM. M. (1)zwalnia od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi w tej części Skarb Państwa.

UZASADNIENIEP. K.został oskarżony o to, że:w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i ranę ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z nasypowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż.,tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 k.k.J. G.został oskarżony o to, że:Iw dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną cięta, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż.,tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 k.k.IIw dniu 11 października 2014 r. wJ.iP.posiadał wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 1,90 gr kokainytj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 o przeciwdziałaniu narkomaniiIIIw okresie od nieustalonego czasu nie wcześniej niż od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 11 października 2014 roku wW.ukrywał dokument w postacidowodu osobistego serii (...), wystawionego naŁ. S., którym to dokumentem nie miał prawa wyłącznie rozporządzać,tj. o przestępstwo zart. 276 k.k.M. M. (1)został oskarżony o to, że:Iw dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonem przy przyjęciu, że zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najemnej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 kk. w zw. zart. 64 § 1 k.k.IIw dniu 14 października 2014 r. wW.posiadał wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,54 gr. marihuany, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,tj. o popełnienie przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 k.k.IIIw dniu 13 lipca 2014 roku w miejscowościL.naul. (...)kierował pojazdem mechanicznym markiD. (...)nr. rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości I badanie 0,43 mg/l, II badanie 0,34 mg/l, III badanie 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.A. D.został oskarżony o to, że:w okresie od 6 czerwca 2013 roku do 23 sierpnia 2014 roku wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonał podrobienia podopisuP. M.na dokumentach poświadczających odbiór korespondencji dospółki (...)zbiura spółki (...),tj. o przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r. orzekł:IOskarżonegoP. K.w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia uznał winnym tego, że w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB.nie udzielił pomocyT. Ż.znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, mimo że mógł jej udzielić, nie narażając siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. czynu zart. 162 § 1 k.k.i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.IINa podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuP. K.kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 10 października 2014 r. do dnia 10 kwietnia 2016 r. i uznał karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości.IIIOskarżonegoJ. G.w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia uznał winnym tego, że w dniu 6 października 2014 roku wW.oraz w miejscowościM.gminaB.kierował realizacją przez inną osobę zbrodni zabójstwa - w ten sposób, że wskazał osobę, która miała dokonać przestępstwa, ustalił czas i miejsce jego popełnienia, zorganizował środki łączności, oraz przywiózł sprawcę i pokrzywdzonego na miejsce zdarzenia, w następstwie czego w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB.,M. M. (1), w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż., tj. czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.wymierzył mu karę 25 (dwadzieścia pięć) lat pozbawienia wolności.IVOskarżonegoJ. G.uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie IIi za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go i wymierzył karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.VOskarżonegoJ. G.uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie III, i za to na podstawieart. 276 k.k.skazał go i wymierzył karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności.VINa podstawieart. 85 § 1 i § 2 k.k.,art. 85a k.k.,art. 86 § 1 k.k.kary wymierzone oskarżonemuJ. G.w punktach III, IV i V połączył i wymierzył mu karę łączną 25 (dwadzieścia pięć) lat pozbawienia wolności.VIINa podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuJ. G.kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 11 października 2014 r., godzina 16.15 do dnia 19 kwietnia 2016 r. i uznał karę pozbawienia wolności w tej części za wykonaną.VIIIOskarżonegoM. M. (1)uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I z tą zmianą, iż ustalił, że działał on samodzielnie pod kierownictwemJ. G.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go i wymierzył karę dożywotniego pozbawienia wolności.IXOskarżonegoM. M. (1)uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie II, przy czym ustalił, iż posiadał on wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,50 gr marihuany, i za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go i wymierzył karę 2 (dwa) miesiące pozbawienia wolności.XOskarżonegoM. M. (1)uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie IIIi za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierzył karę 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności.XINa podstawieart. 42 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemu środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzy) lat.XIINa podstawieart. 85 § 1 i § 2 k.k.,art. 85a k.k.,art. 86§ lak.k.kary wymierzone oskarżonemuM. M. (1)w punktach VIII, IX i X połączył i wymierzył mu karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności.XIIINa podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuM. M. (1)kary łącznej dożywotniego pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 października 2014 r., godzina 15.10 do dnia 13 sierpnia 2015 r. i od dnia 12 października 2015 r. do dnia 19 kwietnia 2016 r. i uznał karę w tej części za wykonaną.XIVNa podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody i zasądził solidarnie od oskarżonychM. M. (1)iJ. G.na rzeczI. Ż.kwotę 40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.XVOskarżonegoA. D.uznał winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawieart. 270 § 1 k.k.wymierzył karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.XVINa podstawieart. 69 § 1 i 2 art. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawień wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.XVIINa podstawie art. 71§1k.k. wymierzył oskarżonemu obok orzeczonej kary pozbawienia wolności karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt)) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 10 (dziesięć) złotych.XVIIINa podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuA. D.kary grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 21 kwietnia 2015 r. godzina 13.40 do dnia 22 kwietnia2015 r. i uznał karę grzywny za wykonaną do wysokość, czterech stawek dziennych.XIXNa podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci suszu roślinnego (Drz(...)) oraz papierowego opakowania z zawartością 3 torebek foliowych (Drz(...)), szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 644-649, poz.(...)XXNa podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci brązowego swetra (Drz(...)), granatowych spodni (Drz(...)), brązowego paska (Drz(...)), czarnych skarpet (Drz(...)), butów adidas (Drz(...)), kurtki jasnej (Drz(...)), bokserek (Drz(...)), częściowo spalonej tkaniny zielonej i szarej (Drz(...)) oraz częściowo spalonej tkaniny z zamkiem błyskawicznym (Drz(...)), szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k.644-649,poz.(...).XXINa podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazał zwrócićJ. G.dowód rzeczowy w postaci pokrowca na nóż szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Drz(...)(k. 644-649, poz. 69).XXIIDowody rzeczowe w postaci zaświadczenia GUS o nadaniu REGON(...)(Drz(...)) potwierdzenia nadania NIP(...)(Drz(...)), potwierdzenia rejestracji podatnika VAT z dnia 31 maja 2012 r. (Drz(...)), zamówienia firmy(...)(Drz(...)), wniosku o wydanie karty debetowej(...)(Drz(...)), pisma zfirmy (...)(Drz(...)), kserokopii dowodu osobistego (Drz(...)), pisma z(...)doM.(Drz(...)), kserokopii wydruku KRS(...)(Drz(...)) szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 644-649 po poz.(...)nakazał pozostawić w aktach sprawy.XXIIINa podstawieart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistychnakazał przekazać wystawcy dowód rzeczowy w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwiskoS. Ł.o nr(...), szczegółowo opisany w wykazie dowodów rzeczowych Drz(...)(k. 644-649, poz. 13).XXIVNa podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataF. K.wynagrodzenie w kwocie 1440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem obrony oskarżonego udzielonej z urzędu.XXVNa podstawieart. 626 § 1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem zapłaty części kosztów sądowych:⚫od oskarżonegoP. K.kwotę 5000 (pięć tysięcy) złotych w tym kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty,od oskarżonegoA. D.kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych w tym kwotę 330 (trzysta trzydzieści) złotych tytułem opłaty,XXVINa podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonychJ. G.iM. M. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.Wyrok powyższy zaskarżyli w całości obrońcyM. M. (1)iA. D., zaś obrońcaJ. G.w całości w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia.Obrońca oskarżonegoJ. G.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:1Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu za udowodnioną winę oskarżonegoJ. G.w zakresie kierowania zbrodnią zabójstwaT. Ż., w sytuacji, gdy przy poszanowaniu zasady rzetelnego procesu karnego, w szczególnego dyspozycjiart. 4 k.p.k.,art. 5§ 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.całość materiału dowodowego nie dała podstaw do przyjęcia tak jednoznacznych ustaleń, w szczególności z uwagi na fakt, iż w świetle konsekwentnych i wielokrotnie składanych wyjaśnień przezP. K., którym Sąd w całości dał wiarę,J. G.zleciłM. M. (1)pobicieT. Ż., co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego powinno być rozpoznawane przy uwzględnieniu zasady wyrażonej wart. 5§ 2 k.p.k.na korzyść oskarżonegoJ. G.i uznanie iż swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zlecenia pobiciaT. Ż.określone wart. 158 § 1 k.k.,2Naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 410 k.p.k.,7 k.p.k.,5§ 2 k.p.k., 4k.p.k.poprzez nieobiektywną i dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz z pominięciem zasady prawidłowego rozumowania uznanie, że:- motywem zabójstwa był fakt współdziałaniaT. Ż.z bliskimiJ. G.założycielamifirmy (...), tj. z jego konkubinąA. G.i przez to, wobec obawy wszczęcia postępowania karnoskarbowego,T. Ż.mógł być niebezpieczny dla w/w, chociaż zebrany w sprawie materiał dowodowy w żadnym wypadku nie wskazywał abyT. Ż.wiedział, czy też bał się takiego postępowania, aby próbował podejmować jakiekolwiek działania, których mógł obawiać sięJ. G.lub inna osoba związana zfirmą (...), braku jakiegokolwiek dowodu abyA. G.,J. G.lub jakakolwiek inna osoba związana zfirmą (...)wiedziała o wszczęciu powyższego postępowania karnoskarbowego i takiego postępowania, a co za tym idzie iT. Ż., się bała,- bilingi i rozmowy telefoniczne prowadzone tak pomiędzy oskarżonymi jak i pokrzywowym świadczą o zorganizowaniu przezJ. G.aparatów telefonicznych w celu popełnienia zbrodnia zabójstwa, podczas gdy utrzymywanie łączności pomiędzy w/w osobami w dniu zdarzenia świadczyć mogło o planowaniu pobicia pokrzywdzonego, jak i zamiarze popełnienia jakiegokolwiek innego przestępstwa, w tym z udziałem samegoT. Ż., nie tylko zbrodni zabójstwa,- sprawcą zabójstwa była tylko jedna osoba, bowiem okoliczność ta wynika z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej, podczas gdy biegła ta wyraźnie stwierdza, że obrażenia powstały w zbliżonym, a nie tym samym czasie, a obrażenia na głowie mogły powstać na krótko przed obrażeniami szyi, co w każdym wypadku nie przesądza o udziale tylko jednego sprawy, biorąc zaś pod uwagę, iż od pozostawieniaT. Ż.na miejscu zdarzenia do czasu odnalezienia jego ciała minął pewien okres, wersja obrony jest tym bardziej uprawdopodobniona,- zlecenie przezJ. G.P. K.„dopilnowania” pobicia pokrzywdzonego, była jedynie „stworzeniem sobie alibi” do zlecenia zbrodni zabójstwa, podczas gdy zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują na to, że w każdym takim przypadku sprawca dąży do ograniczenia kręgu osób posiadających wiedzę o zdarzeniu i mogących założyć jakiekolwiek obciążające go wyjaśnienia, nie zaś o gromadzeniu takich dowodów.Na zasadzieart. 437 k.p.k.wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoG., względnie o zmianę kwalifikacji prawnej zlecenia zbrodni zabójstwa na zlecenie pobicia, tj.art. 158 § k.k.i tym samym wymierzenie kary pozbawienia wolności adekwatnej do stopnia zawinienia.Obrońca oskarżonegoM. M. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:1Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6 k p k poprzez pozbawienie oskarżonegoM. M. (1)prawa do rzeczywistej, a nie iluzorycznej obrony, w związku z nie uwzględnieniem wniosku obrońcy oskarżonego o odroczenie terminu pierwszej rozprawy celem umożliwienia przygotowania się do obrony przez obrońcę oraz ustalenie linii obrony z oskarżonym w sytuacji, w której obrońca dowiedział się o wyznaczeniu go obrońcą w sprawie i wyznaczeniu pierwszego terminu rozprawy 16 dni roboczych przed tymże terminem, który to okres był za krótki aby należycie zapoznać się z 9 tomami akt sprawy, przygotować się do obrony, a także uzyskać widzenie z oskarżonym umożliwiające późniejsze zweryfikowanie informacji uzyskanych od oskarżonego z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy z uwagi na niedostępność akt sprawy przed pierwszym terminem rozprawy w dniu 23 listopada 2014 r.;2Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wynik sprawy tj.art. 7 k.p.k.poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i w rezultacie dowolną w oderwaniu od zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego tj. bezpodstawne uznanie za w pełni wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoP. K.w sytuacji, gdy jego wyjaśnienia są sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie obiektywnym materiałem dowodowym, tj. m.in. poprzez:awskazanie przez oskarżonegoK.miejsca, z którego miał obserwować zdarzenie, z którego to nie widać miejsca ujawnienia zwłok, co wskazuje, że nie mógł widzieć zamachującego się oskarżonegoM. M. (2);bwskazanie, że czynu dokonała jedna osoba, podczas gdy, pod paznokciami denata ujawniono materiał genetyczny, od co najmniej 3 osób, co wskazuje, że sprawców musiało być minimum dwóch, co potwierdzają również obrażenia jakich doznałT. Ż.– zarówno z przodu jak i z tyłu oraz fakt, że bronił się przed napastnikami i wyrywał sobie włosy z głowy, natomiast gdyby zabójstwa miał dokonać jedynieM. M. (1)to materiał genetyczny pod paznokciami mógłby należeć tylko do dwóch osoba – sprawcy i ofiary, brak byłoby również śladów walki, tj. wyrywanych włosów w dłoni denata;cwskazanie, że na miejscu zdarzenia „nic nie ma” i „to jest pustkowie”: co miałoby zaprzeczać wersji zdarzenia przedstawianej przez oskarżonegoM. M. (1), tj. że przyjechał on tam zT.Ż.aby obserwować firmę, która miała być następnie okradziona, podczas gdy z obiektywnych źródeł dowodowych wynika, że w bezpośredniej bliskości miejsca ujawnienia zwłok znajduje się siedziba firmy – magazyn,dwskazanie roli jaką miał odegrać oskarżonyK., tj. jedynie obserwatora pobiciaŻ.przezM., podczas gdy oskarżonyK.miał związku zeSpółką (...) Sp. z o.o.poprzez m.in. powołanie na Prezesa Zarząd Spółki oraz odbieranie korespondencji kierowanej do Spółki, a więc był osobą bezpośrednio zainteresowaną w „pozbyciu” się niewygodnego świadka,3Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wynik sprawy tj.art 4 k.p.k.poprzez naruszenie zasady obiektywizmu poprzez nieuwzględnienie na korzyść oskarżonego faktu, że oskarżonyM. M. (1):aNie miał żadnego motywu, aby pozbawić życiaT. Ż.;bNie miał jakiegokolwiek związku z przestępczą działalnościąSpółki (...) Sp. z o.o., a której to ryzyko ujawnienia w ocenie Sądu było bezpośrednią przyczyną śmieciT. Ż.;cNie ukrywali, że ostatni tydzień przed zdarzeniem kontaktował się z denatemT. Ż.oraz że razem wychodzili, również w dniu zdarzenia co wskazuje, że nie planował zbrodni zabójstwa, a jedynie razem z denatem obserwowali dom, który miał być następnie okradziony wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi współoskarżonymi w zakresie tego czynu;dPod paznokciami denata znaleziono materiał genetyczny pochodzący od co najmniej trzech osób, a jak wynika z uzupełniającej ustnej opinii biegłej z zakresu medycyny sądowejM. B.„rany jednoczasowe” jakie zostały zadane oskarżonemu mogły być zadane przez dwie osoby, a nie tylko przez jedną, co przeczy wersji zdarzenia przedstawianej przez oskarżonegoP. K., który wyjaśnił że zabójstwa miał dokonaćM. M. (1)samodzielnie;4Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, tj. bezpodstawne uznanie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, iżM.dopuścił się zarzucanego mu czynu pkt I aktu oskarżenia, podczas gdy jedynym dowodem wskazujący na sprawstwoM. M. (1)są wyjaśnieniaP. K., który twierdzi, że zabójstwaT. Ż.miał dopuścić się sam oskarżonyM. M. (1), podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego, w szczególności obiektywnych źródeł dowodowych w postaci protokołu sądowo-lekarskich oględzin i sekcji zwłok, badania materiału biologicznego przeprowadzonego przezW. (...)oraz lokalizacji nadajników(...), w których logowały się w dniu 6 października 2014 r. telefonyT. Ż.oraz oskarżonegoM. M. (1)wskazują, że zabójstwaT. Ż.dopuściły się, co najmniej dwie osoby w związku z chęcią pozbycia się świadka przestępczej działalnościSpółki (...) Sp. z o.o., a oskarżonyM. M. (1)nie miał żadnego motywu, aby dokonać zabójstwaT. Ż..5Naruszenie prawa materialnego, tj.art. 148 § 1 k.k.poprzez bezzasadne uznanie na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego i z naruszeniem zasady obiektywizmu, że zachowanie oskarżonegoM. M. (1)wypełnia znamiona czynu zabronionego zart. 148 § 1 k.k.podczas gdy prawidłowe ustalenia faktyczne oraz okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego wskazują, że oskarżonyM. M. (1)nie dopuścił się zarzucanego mu czynu.Na podstawieart. 438 pkt 4) k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:6Rażącą niewspółmierność orzeczonej oskarżonemuM. M. (1)kary zarzucanego mu w pkt. II zaskarżonego wyroku czynu, tj. posiadania wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,5 gr marihuany poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy wystarczająca dla spełnienia celów kary byłaby kara ograniczenia wolności w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy;7Rażącą niewspółmierność orzeczonej oskarżonemuM. M. (1)kary zarzucanego my w pkt III zaskarżonego wyroku czynu, tj. że w dniu 13 lipca 2014 r. w miejscowościL.naul. (...)kierował pojazdem mechanicznym markiD. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości poprzez wymierzenie kary 4 (czterech) miesięcy pozbawiania wolności, podczas gdy wystarczająca dla spełnienia celów kary byłaby kara ograniczenia wolności w wymiarze 12 (dwunastu) miesięcy.Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.wniósł o:1) zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez:a) uniewinnienie oskarżonegoM. M. (1)od czynu I z aktu oskarżenia, tj. zabójstwaT. Ż.,b) uznanie za winnego oskarżonegoM.M.zarzucanego mu w pkt. II zaskarżonego wyroku czynu, tj. posiadania wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,5 gr marihuany i wymierzenie oskarżonemu za ten czyn kary ograniczenia wolności w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy;c) Uznanie za winnego oskarżonegoM.M.zarzucanego my w pkt III zaskarżonego wyroku czynu, tj. że w dniu 13 lipca 2014 r. w miejscowościL.naul. (...)kierowali pojazdem mechanicznym markiD. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości i wymierzenie oskarżonemu za ten czyn kary ograniczenia wolności w wymiarze 12 miesięcy.2) z ostrożności procesowej, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o zmianę zaskrzonego orzeczenia wskazaną w pkt 1a) powyżej wniósł również o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Obrońca oskarżonegoA. D.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:1obrazę przepisu prawa materialnego, tj.art. 270 § 1 k.k.iart. 270§2ak.k.orazart l § 5 2 k.k.;2mającą pływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, tj.art. 387 § 1, 2, 3 i 4 k.p.k.poprzez nieprawidłowe ich stosowanie;3rażącą niewspółmierność (surowość) wymierzonej oskarżonemu kary.Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.wniósł o:1zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoA. D.od popełnienia zarzuconego mu czynu wobec znikomej szkodliwości społecznej zarzuconego mu czynu,ewentualnie2uznanie, iż zachodzi wypadek mniejszej wagi z art. 270 § 2 i uniewinnienie oskarżonegoA. D.od popełnienia zarzuconego mu czynu wobec znikomej szkodliwości społecznej, a przynajmniej zdecydowanie złagodzenie wymierzonej mu kary poprzez rozważenie zastosowania samoistnej kary grzywny w jak najniższej wysokości, nadto zdecydowanie obniżenie zasądzonych od oskarżonego kosztów sądowych;albo3uchylenie zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonegoA. D.i przekazanie sprawy w tej części Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.Apelacje obrońców co do istoty nie zasługują na uwzględnienie.Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez obrońców w zakresie czynu z pkt I aktu oskarżenia Sąd Apelacyjny stwierdza, iż przede wszystkim nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazyart. 6 k.p.k.podniesiony przez obrońcęM. M. (1).Zarówno z akt sprawy, jak i zawartej w apelacji w/w obrońcy argumentacji wynika, iż termin pierwszej rozprawy został wyznaczony na dzień 23 listopada 2016 r., o czym obrońca został powiadomiony w dniu 29 października 2016 r. W związku z powyższym na przygotowanie się do rozprawy miał 16 dni roboczych. W ocenie Sądu Apelacyjnego okres powyższy był wystarczający do zapoznania się z aktami sprawy, nawiązania kontaktu z oskarżonym i uzgodnienia z nim linii obrony oraz przygotowania się do rozprawy. Akta sprawy nie były obszerne, albowiem liczyły jedynie 9 tomów, przy czym nie wszystkie zawierały dowody wymagające szczególnej uwagi . Potwierdzeniem tego jest fakt, iż obrońca zapoznał się z nimi, w dniu 16 listopada 2016 r. uzyskał zezwolenie na widzenie z oskarżonymM. M. (1), w celu uzgodnienia z nim linii obrony. Od tejże daty do dnia 29 października 2016 r. skarżący miał także możliwość ponownego zapoznania się z aktami, sporządzenia z nich odpisów oraz notatek, które to czynności mógł wykonać także podczas pierwszego zapoznania się z nimi. W świetle powyższych okoliczności nie sposób podzielić zarzutu skarżącego, iż obrona oskarżonego nie była realna, a w konsekwencji doszło do naruszeniaart. 6 k.p.k.Natomiast uznać należy za częściowo zasadny podniesiony przez niego zarzut obrazyart. 7 k.p.k.dotyczący oceny wyjaśnień oskarżonegoP. K..W ocenie Sądu Apelacyjnego, uznając za wiarygodne wyjaśnienia tegoż oskarżonego w całości, Sąd I instancji pominął szereg istotnych okoliczności, bądź ocenił je z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.Z wyjaśnieńP. K.wynika, iż w pobliżu miejsca zabójstwaT. Ż.znalazł się zupełnie przypadkowo i nie miał świadomości i wiedzy, że zostanie ono dokonane. Został poinformowany przezJ. G., że na jego zlecenieT. Ż.zostanie tam pobity przezM. M. (1). Na prośbę tegoż pierwszego oskarżonegoP. K.miał obserwować przebieg zdarzenia i sprawdzić, czy zlecenie pobicia zostało przezM. M. (1)wykonane, a w razie konieczności miał także udzielić mu pomocy.W ocenie Sądu Apelacyjnego, wyjaśnieniomP. K.w powyższym zakresie przeczy jego zachowanie się zarówno przed, w trakcie, jak i po dokonaniu przestępstwa.Przede wszystkim należy zauważyć, iż spotkanie zJ. G.nie było przypadkowe, albowiemP. K.umówił się z nim już w przeddzień zabójstwa i z tego powodu nie poszedł do pracy. Nie potrafił w sposób logiczny i przekonujący określić celu tegoż spotkania wyjaśniając bardzo ogólnie, iż miał rzekomo zobaczyć „co jest z jego samochodem markiA.”. W rzeczywistości oskarżony nie interesował się żadnym z samochodówJ. G.i nie dokonywał przy nich żadnych napraw. Mimo to przebywał wtowarzystwie (...)przez cały dzień i wraz z nim m.in. zakupił alkohol na prośbęM. M. (1)i uczestniczył w spotkaniach z nim na terenie byłychzakładów (...). Nadto aktywnie uczestniczył w organizowaniu przezJ. G.środków łączności, w sposób zapewniający anonimowość wykonującym połączenia abonentów. Już w czasie spotkania w godzinach rannych przekazał mu telefon swojej konkubiny, do któregoJ. G.włożył kartę SIM i w jego obecności połączył się zM. M. (1). W późniejszych godzinach pozostawił swój telefon i rzeczy osobiste w mieszkaniuJ. G., od którego otrzymał inny telefon. Tak skomplikowany stopień konspiracji tylko nie wzbudził uP. K.żadnych obaw lub wątpliwości, a wręcz przeciwnie, dokonał on z własnej inicjatywy zakupu na stacji benzynowej karty SIM do otrzymanego telefonu i przekazał numer do kontaktuJ. G., a po zdarzeniu także z własnej inicjatywy zniszczył tą kartę.Z punktu widzenia zasad logiki i doświadczenia życiowego konspiracja taka niewątpliwie winna wzbudzić co najmniej zainteresowanieP. K., albowiem nie była ona adekwatna do roli jaką rzekomo wyznaczył muJ. G., ograniczającej się do biernej obserwacji miejsca zdarzenia i potwierdzenia faktu pobicia, który mógł być przecież potwierdzony bez użycia telefonu. Potwierdzeniem słuszności takiego rozumowania jest fakt, iżP. K.bezpośrednio po zdarzeniu nie przekazałJ. G.żadnych informacji drogą telefoniczną o jego przebiegu pomimo tego, że rażąco odbiegał on od wcześniejszych uzgodnień.Żadnych wątpliwości nie wzbudził uP. K.także fakt, iż miejsce rzekomego pobiciaT. Ż.zostało wyznaczone podW.w odludnym miejscu, podczas gdyM. M. (1)przestępstwa tego mógł bez problemu dokonać na terenie byłegozakładu (...), gdzie spożywał z nim alkohol. Wnioskowanie takie znajduje potwierdzenie w treści znajdującego się w aktach sprawy odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, z którego wynika, że za tego rodzaju przestępstwa o znacznie większym ciężarze gatunkowym, popełnione w tym miejscu był on skazany. Oskarżony bardzo dobrze znałM. M. (1)i jego przeszłość kryminalną, która winna co najmniej wzbudzić w nim wątpliwości, co do logicznego uzasadnienia celowości wyznaczonej mu rzekomo przezJ. G.roli. Doświadczenie kryminalneM. M. (1)było wystarczającą gwarancją wykonania rzekomego zlecenia pobiciaT. Ż., zaś fakt jego dokonania mógł stwierdzić osobiścieJ. G.na drugi dzień po zdarzeniu.W świetle wyjaśnieńP. K.rażąco irracjonalne i nieadekwatne do wyznaczonej roli było jego zachowanie się w trakcie i po popełnieniu przestępstwa. Oskarżony widział przecież, że zachowanie sięM. M. (1)i przyszłej ofiary nie wskazywało na to, że ma być ona pobita. Spotkanie przebiegało wręcz w przyjaznej atmosferze i nie doszło między nimi do żadnego konfliktu, podczas gdy pokrzywdzony miał być przecież rzekomo zmuszony m.in. do zmiany zeznań w sprawie kredytów. W pewnym momencieM. M. (1)stojąc z tyłuT. Ż.uderzył go niespodziewanie jakimś przedmiotem w tył głowy, powodując upadek pokrzywdzonego na ziemię.Nietypowe dla sprawcy pobicia zachowanie sięM. M. (1), nie wzbudziło po stronieP. K.żadnych wątpliwości i emocji w postaci chociażby zaniepokojenia, czy strachu. Zupełnie obojętnie oskarżony zareagował również w późniejszym czasie na widok leżącego na ziemi, zakrwawionego i nie dającego oznak życiaT. Ż.. Z jego wyjaśnień wynika, że po odjeździe z miejsca zdarzeniaM. M. (1)iJ. G.podszedł w jego pobliże na odległość kilku metrów i zauważył, żeT. Ż.leży na plecach, nie rusza się i ma zakrwawioną twarz po prawej stronie. Skoro oskarżony widział zakrwawioną twarzT. Ż., to nie mógł nie zauważyć rozległych ran ciętych umiejscowionych m.in. na jego szyi, wskazujących jednoznacznie na to, że doszło do zabójstwa, a nie pobicia. Pomimo stwierdzenia przerażających dla każdego przeciętnego człowieka okoliczności,P. K.spokojnie opuścił miejsce zdarzenia, zaś w trakcie spotkania zJ. G.nie próbował nawet wyjaśnić rażących sprzeczności pomiędzy rzekomymi wcześniejszymi uzgodnieniami, a mającym miejsce rzeczywistym przebiegiem zdarzenia.Wbrew wyznaczonej mu przezJ. G.roli obserwatora i gwaranta pobiciaT. Ż., nie zrelacjonował mu zachowania sięM. M. (1)i skutków jego działania. Zwrócił natomiastJ. G.telefon, uprzednio wyrzucając zakupioną do niego kartę, a następnie odebrał pozostawione w jego mieszkania klucze i własny telefon, po czym wrócił do domu.Mając na względzie wszystkie przytoczone wyżej okoliczności oraz oceniając je łącznie z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania z zasad doświadczenia życiowego Sąd Apelacyjny doszedł do wniosku, iżP. K.od początku miał pełną świadomość, iżT. Ż.zostanie zabity, a nie pobity, zaś jego rola polegała na obserwacji miejsca zdarzenia i jego otoczenia oraz zabezpieczeniu działańM. M. (1), a następnie sprawdzeniu, czy zabójstwo zostało rzeczywiście dokonane.W konsekwencji Sąd Apelacyjny uznał wyjaśnieniaP. K.w omawianym zakresie za niewiarygodne oraz zmierzające do pomniejszenia swojej roli w przestępstwie i złagodzenia lub uniknięcia odpowiedzialności karnej.W ocenie Sądu Apelacyjnego, pominięcie powyższych okoliczności przez Sąd I instancji skutkowało nie tylko błędną oceną wyjaśnieńP. K.w omawianej części, lecz także rażąco sprzecznym z podstawowymi zasadami prawidłowego rozumowania i zasad doświadczenia życiowego wnioskowaniem na ich podstawie, iżJ. G.wyznaczyłP. K.rolę obserwatora pobiciaT. Ż., chcąc sobie zapewnić alibi.Takie działanieJ. G.byłoby absurdalne, albowiem w świetle logiki i doświadczenia życiowego, zazwyczaj prowadzi ono do ujawnienia sprawców przestępstwa, co znalazło potwierdzenie w niniejszej sprawie. Ponadto zauważyć należy, iż gdyby oskarżony rzeczywiście miał takie intencje, skorzystałby ze stworzonego alibi, co w niniejszym postępowaniu nie miało przecież miejsca. Sąd Apelacyjny podziela także w tym zakresie argumentację podniesioną przez obrońcówM. M. (1)iJ. G., wskazującą na nielogiczność rozumowania Sądu I instancji w powyższym przedmiocie.Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie budzi natomiast zastrzeżeń dokonana przez Sąd I instancji ocena wyjaśnieńP. K.w pozostałym zakresie oraz wyjaśnieńJ. G.iM. M. (1).Sąd Okręgowy trafnie argumentował, iż wyjaśnieniaP. K.w pozostałej części są stanowcze i konsekwentne w zakresie istotnym dla meritum sprawy. Znalazły one potwierdzenie nie tylko w wynikach analizy połączeń telefonicznych wykonywanych przez oskarżonych i treści opinii sądowo lekarskiej, lecz w znacznej części także w wyjaśnieniachJ. G., który m.in. potwierdził kontakty ze współoskarżonymi w dniu zdarzenia, fakt zmiany telefonów, kart SIM i ich późniejsze zniszczenie, zakupu alkoholuM. M. (1)iT. Ż.oraz transportowania ich w pobliże miejsce zdarzenia, a następnie odbioru tylkoM. M. (1), zakupu benzyny i spalenia reklamówki z zawartością ubrań.Zdaniem Sądu Apelacyjnego przytoczona wyżej oraz zawarta w uzasadnieniu wyroku argumentacja powołana przez Sąd I instancji przy ocenie wyjaśnieńP. K.zgodna jest z zasadami określonymi wart. 7 k.p.k., a zatem pozostaje ona pod jego ochroną. W granicach wyznaczonych treścią powołanego wyżej przepisu mieści się także ocena wyjaśnieńJ. G.iM. M. (1), która jest oczywistą konsekwencją uznania wyjaśnieńP. K.za wiarygodne.Powyższej oceny w najmniejszym stopniu nie podważa opinia sądowo – lekarska oraz opinia z zakresu badań genetycznych, na które powołują się obrońcy. Zgodnie z treścią opinii sądowo – lekarskiej uszkodzenia ciała, jakich doznałT. Ż.spowodowane były w zbliżonym, a nie w tym samym czasie, a ich charakter pozwala na wnioskowanie, iż obrażenia głowy mogły powstać na krótko przed obrażeniami szyi. Treść powyższej opinii nie podważa zatem wiarygodności wyjaśnieńP. K., albowiem nie wyklucza przestawionej przez niego wersji przebiegu zdarzenia, zgodnie z którą pokrzywdzony najpierw został uderzony przezM. M. (1)w głowę, w następstwie czego upadł na ziemię. Zawarte w opinii stwierdzenie, iż obrażenia powyższe mogły także być spowodowane przez dwie osoby ma charakter hipotetyczny i winno być oceniane w kontekście ujawnionego materiału dowodowego. Jednoznaczny i kategoryczny charakter miałaby jedynie opinia sądowo – lekarska potwierdzająca fakt spowodowania u pokrzywdzonego obrażeń szyi i głowy w jednym momencie, co wskazywałoby na sprawstwo co najmniej dwóch osób i podważałoby wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie.Natomiast opinia z zakresu badań genetycznych nie miała żadnego znaczenia dla oceny dowodów i ustaleń faktycznych, albowiem nie nadający się do badań materiał genetyczny pochodzący od trzech nieustalonych osób, ujawniony pod paznokciami pokrzywdzonego, mógł być pozostawiony w zupełnie w innym miejscu i czasie, jeszcze przed zdarzeniem.W ocenie Sądu Apelacyjnego, wiarygodności wyjaśnieńP. K.w powyższej części nie podważa także fakt nieujawnienia w należącym doJ. G.samochodzieA.śladów krwi pochodzących odT. Ż.. Należy bowiem zauważyć, iżJ. G.wyjaśnił, iż widział zakrwawione ubranieM. M. (1), co nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że tenże oskarżony siedział w samochodzieA.w zakrwawionym ubraniu. Przed zajęciem miejsca w samochodzieM. M. (1)mógł zdjąć zakrwawione elementy jego garderoby i włożyć je do reklamówki, którą później spalił. Ponadto z mechanizmu przebiegu zabójstwa wynika, iż ślady krwi winny znajdować się na przednich częściach garderobyM. M. (1). Zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania przyjąć zatem należy, iż nawet siedząc w samochodzie w zakrwawionym ubraniu nie musiał pozostawić w nim śladów.W związku z powyższym zarzuty skarżących w powyższym przedmiocie nie są w ocenie Sądu Apelacyjnego zasadne.Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty obrońcówM. M. (1)iJ. G.dotyczące braku motywu zabójstwa po stronie oskarżonych.Przede wszystkim należy podkreślić, iż brak możliwości ustalenia motywu działania sprawców zabójstwa lub błędne jego ustalenie nie przesądza o braku istnienia po ich stronie zamiaru bezpośredniego popełnienia tegoż przestępstwa.Niezależnie od powyższego, wbrew argumentacji skarżących zauważyć należy, iż motyw działania oskarżonych wynika przede wszystkim z wyjaśnieńP. K., który stwierdził, żeM. M. (1)miał dokonać zleconego mu przestępstwa za pieniądze. TakżeP. K.otrzymał pieniądze w kwocie 1500 zł odJ. G.po dokonaniu przestępstwa. W ocenie Sądu Apelacyjnego, omówione wcześniej okoliczności prowadzą do logicznego wniosku, iż było to jego wynagrodzenie za udział w zabójstwieT. Ż.. WprawdzieP. K.jednoznacznie tego nie potwierdził, jednakże wyjaśnienia jego w tym zakresie są wewnętrznie sprzeczne i niekonsekwentne, a zatem nie zasługują na wiarę. Oskarżony początkowo wyjaśnił bowiem, iż były to pieniądze za milczenie, zaś w dalszych wyjaśnieniach stwierdził, iż była to rekompensata za utracony zarobek w pracy spowodowany jego nieobecnością.Z wyjaśnieńP. K.wynika także, że motywem działaniaJ. G.była m.in. obawa przed zatrzymaniemT. Ż.i ujawnieniem przez niego przestępczej działalności osób związanych z funkcjonowaniemSpółki (...). W konsekwencji skutkowałoby to zatrzymaniemJ. G.i innych osób zaangażowanych w działalność tejże spółki.Wbrew argumentacji obrońcy w działalność tą zaangażowana była przede wszystkimA. G.- konkubinaJ. G., jak i on sam, albowiem odbierał wielokrotnie zP. K.korespondencję kierowaną do spółki. W obecnościP. K.często informował konkubinę telefonicznie o treści odbieranych dokumentów. NadtoJ. G.współdecydował o składzie zarządu spółki, o czym świadczy chociażby fakt złożeniaP. K.propozycji powołania go na stanowisko Prezesa Zarządu SpółkiM., w miejsceT. Ż.. Nieuzasadniona jest argumentacja obrońcy, iż osoby związane z działalnością w/w spółki, w tymJ. G.i jego konkubina, nie wiedziały o prowadzonym postępowaniu karnoskarbowym.A. K.zeznała bowiem, iż urząd skarbowy zaczął interesować się działalnością tejże spółki w około sierpnia 2014 r. i „ktoś z tej spółki dopytywał się, czy urząd skarbowy pytał się o nich i zabroniono mi wysyłania do urzędu jakichkolwiek informacji o spółce”. Ponadto od września 2014 r. przedstawiciele spółki nie odbierali telefonów i nie reagowali na maile.W świetle powyższych zeznań nie budzi wątpliwości fakt, iż osoby faktycznie zajmujące się przestępczą działalnością spółki nie tylko wiedziały o prowadzonym postępowaniu karnoskarbowym, ale wzbudziło to u nich poczucie zagrożenia.Niewątpliwie dodatkowym zagrożeniem byłoby zatrzymanieT. Ż., który mógł ujawnić, iż nie podpisywał żadnych dokumentów, ani też nie dokonywał żadnych transakcji, które były wykonywane w jego imieniu przez inne osoby. Potwierdzeniem tego są wyjaśnieniaA. D., który jakoT. Ż.wraz zA. G.zawierał transakcję z przedstawicielami spółki zagranicznej. PonadtoT. Ż.mógł ujawnić, iż działalnościąSpółki (...)zajmowała się w rzeczywistości m.in.A. G., która zainicjowała powołanie go na stanowisko Prezesa Zarządu.Opierając się na przytoczonej wyżej argumentacji Sąd Apelacyjny uznał zarzuty obrońców w tym zakresie za niezasadne.W związku z dokonaniem przez Sąd Apelacyjny odmiennej oceny wyjaśnieńP. K.w zakresie jego udziału i roli w przestępstwie zabójstwaT. Ż., pozbawiony podstaw i argumentów jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, podniesiony przez obrońcęJ. G.w pkt 1 apelacji. Podkreślić przy tym należy, iż odmienna ocena wyjaśnieńP. K.w powyższym zakresie nie miała wpływu na ustalenia faktyczne, które Sąd I instancji poczynił prawidłowo, na podstawie jego wyjaśnień ocenionych zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.W oparciu o wyjaśnieniaP. K.Sąd I instancji dokonał także prawidłowych ustaleń, iż sprawcami zabójstwaT. Ż.byliJ. G.iM. M. (1)oraz prawidłowo określił ich rolę.Niewątpliwie za dowolne uznać należy ustalenie Sądu Okręgowego, iż to „J. G.wpadł na pomysł pozbycia sięT. Ż.i w tym celu domówił się zM. M. (1), z którym podzielił się planem dokonania jego zabójstwa”. Ujawnione dowody nie pozwalają bowiem na ustalenie, kto był faktycznym pomysłodawcą i zleceniodawcą tegoż zabójstwa.Sąd Apelacyjny podzielił natomiast stanowisko Sądu Okręgowego, iżJ. G.był organizatorem tejże zbrodni oraz faktycznie kierował jej przebiegiem, co wynika przede wszystkim z wyjaśnieńP. K.i pośrednio z analizy bilingów połączeń telefonicznych.Oskarżony zorganizował konspiracyjne środki łączności i dzięki nim miał możliwość koordynowania akcji przestępczej i nadzorowania jej przebiegu. Mógł też w każdej chwili ją odwołać w razie zaistnienia niekorzystnych okoliczności.NadtoJ. G.osobiście sprawdzał miejsce zabójstwa bezpośrednio przed jego dokonaniem, przetransportował tam pokrzywdzonego iM. M. (1), a następnie aktywnie uczestniczył w niszczeniu śladów i dowodów mogących zdekonspirować sprawców.Natomiast w świetle prawidłowo ustalonego na podstawie wyjaśnieńP. K.stanu faktycznego,M. M. (1)realizował czynności wykonawcze określone wart. 148 § 1 k.k.W związku z powyższym ocena prawna zachowania się obu oskarżonych w ocenie Sądu Apelacyjnego nie budzi zastrzeżeń, przy czym w stosunku doM. M. (1)Sąd Okręgowy prawidłowo uwzględnił w kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu jego działanie w warunkach recydywy określonej wart. 64 § 1 k.k.Zdaniem Sądu Apelacyjnego wymierzone obu oskarżonym kary są adekwatne do stopnia ich zawinienia, wyjątkowo znacznego stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez nich czynu oraz występujących w sprawie okoliczności obciążających.Mając na uwadze fakt, iż kary pozbawienia wolności wymierzoneM. M. (1)za przestępstwa zarzucane mu w pkt II i III aktu oskarżenia oscylują w dolnych ustawowych granicach zagrożenia, nie sposób uznać ich za rażąco niewspółmiernie surowe, a zatem zarzut jego obrońcy w tym przedmiocie nie zasługuje na uwzględnienie.Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonegoA. D.Sąd Apelacyjny stwierdza, iż nie poddaje się ona kontroli i jako taka jest oczywiście bezzasadna. Skarżący w istocie podniósł trzy wzajemnie wykluczające się zarzuty, nie konkretyzując przy tym na czym polegają uchybienia Sądu I instancji. Wątpliwości pogłębiają wzajemnie sprzeczne logicznie i merytorycznie błędne wnioski apelacyjne. Obrońca domagał się z jednej strony zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu z powodu znikomego stopnia jego szkodliwości, co jest ewenementem prawnym w kontekście treściart. 414 § 1 k.p.k.Kolejnym kuriozum prawnym jest wniosek ewentualny obrońcy o uznanie czynu oskarżonego za wypadek mniejszej wagi i uniewinnienie od jego popełnienia, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, podczas gdyA. D.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a okoliczności jego popełnienia nie budzą najmniejszych wątpliwości.Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu w mocy wyroku w stosunku do oskarżonychM. M. (1)iA. D.oraz w zaskarżonej części w stosunku doJ. G.