Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 195/16
Data wyroku: 2016-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 195/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 roku w Lublinie
sprawyB. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaB. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 28 grudnia 2015 roku znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaB. J.prawo do emerytury od dnia(...)roku.
Sygn. akt VII U 195/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłB. J.przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósłB. J.domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Podniósł, że pracował w warunkach szczególnych w okresie od dnia 1 stycznia 1986 roku do dnia 31 grudnia 1989 roku wZakładzie (...) OddziałwŁ..
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
B. J.urodzony (...)w dniu(...)roku złożył wniosek o emeryturę. Jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego jednak złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa. Przed organem rentowym udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowym oraz uzupełniających, w tym 13 lat, 4 miesiące i 15 dni stażu pracy w warunkach szczególnych w okresach od dnia 18 października 1978 roku do dnia 31 marca 1981 roku, od dnia 1 kwietnia 1981 roku do dnia 31 grudnia 1985 roku oraz od dnia 1 stycznia 1990 roku do dnia 15 kwietnia 1996 roku (okoliczności bezsporne).
Wnioskodawca w dniu 1 stycznia 1986 roku został zatrudniony wZakładzie (...)na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy (angaż – akta osobowe – k. 14). Na mocy umowy z dnia 2 czerwca 1986 roku powierzono wnioskodawcy wykonywanie dodatkowych czynności ładowacza w okresie pracy na stanowisku kierowcy (umowa zlecenia – ao). Umowa o pracę została rozwiązana z dniem 31 grudnia 1989 roku (porozumienie umowy o pracę – ao). W powyższym okresie wnioskodawca kierował samochodemmarki S.orazJ.wyposażonym w chłodnie. Przewoził masło oraz mleko w proszku z mleczarni do hurtowni mleczarskich. Załadunek oraz wyładunek towaru był wykonywany przez grupę osób w tym celu zatrudnionych zarówno w mleczarni jak i w hurtowniach. (zeznania wnioskodawcy – k. 18v, 30-30v, zeznaniaP. P.– k. 29v, zeznaniaZ. C.– k. 29v-30).
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych dowodów. Akta osobowe wnioskodawcy zZakładu (...)zostały wystawione przez pracodawcę i były autentyczne. Nie były kwestionowane przez strony. Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
Przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawcy.P. P.iZ. C.pracowali razem z wnioskodawcą wZakładzie (...). Obydwaj pracowali w charakterze kierowców samochodów ciężarowych. Świadkowie pracowali wspólnie z wnioskodawcą i mieli możliwość zaobserwowania wykonywanych przez niego obowiązków w trakcie pracy. Zeznawali logicznie, spontanicznie i szczerze. Niektórych szczegółów nie byli sobie w stanie przypomnieć jednak jest to zrozumiałe z uwagi na znaczny upływ czasu. Treść tych zeznań w powiązaniu z twierdzeniami wnioskodawcy oraz treścią jego akt osobowych pozwoliła na jednoznaczne ustalenie faktycznie wykonywanych przez wnioskodawcę czynności w trakcie całego okresu zatrudnienia. Świadkowie jednoznacznie wskazali, że wnioskodawca pracował jako kierowca samochodu ciężarowego wyposażonego w chłodnię i przewoził produkty mleczarskie z mleczarni do hurtowni. Samochód wnioskodawcy byłmarki S.. Wnioskodawca pomimo zawarcia umowy o wykonywanie czynności ładunkowych, tego rodzaju obowiązków nie wykonywał, gdyż od tego były specjalne ekipy przeładunkowe, które funkcjonowały zarówno w mleczarni jak i hurtowniach. Zeznania wnioskodawcy w pełni potwierdziły okoliczności podniesione przez świadków. Były spójne i logiczne i zasługiwały na obdarzenie ich wiarą.
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie: od dnia 1 stycznia 1986 roku do dnia 31 grudnia 1989 roku (łącznie 4 lata) wskazaną w wykazie A, dziale VIII poz. 2 Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów, załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 rokuo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracyw szczególnych warunkach.

Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznegoB. J.udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat. Okresem bezspornym było 13 lat, 4 miesiące i 15 dni, natomiast w niniejszym postępowaniu wnioskodawca dodatkowo udowodnił okres 4 lat. Tym samym spełnia wymagane przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Zaskarżoną decyzję należało zatem zmienić i ustalićB. J.prawo do emerytury od dnia(...)roku tj. od dnia złożenia wniosku o emeryturę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.