Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 882/15
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Klesyk, Teresa Strojnowska, Hubert Wicik
Słowa kluczowe: Uwłaszczenie
Podstawa prawna: art. 1 ustawy z 26.10.1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych

Sygn. akt II Ca 882/15

POSTANOWIENIE
Dnia 13 stycznia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Klesyk
Sędziowie: SSO Teresa Strojnowska (spr.)
SSR del. Hubert Wicik
Protokolant: starszy protokolant sądowy Beata Wodecka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy

    z wnioskuA. C. (1)

    z udziałem
A. G. (1),J. G. (1),J. S. (1),K. S.,Z. B.,W. G. (1),M. C.,A. C. (2),Z. F.,E. K., GminyO., Skarbu Państwa - Starosty(...),A. K.,M. M.,Z. P.,J. S. (2),D. S.,S. T.,L. G.,J. B.,U. C.,K. G. (1),M. G.,U. G.,G. B.,B. Ł.,P. Ł.,D. R.,B. T.,W. W. (1),S. S.,S. F.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości
na skutek apelacji wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Rejonowego w Opatowie
z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I Ns 97/15
postanawia: oddalić apelację.
Sygn. akt II Ca 882/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Opatowie w sprawie I Ns 97/15 oddalił wniosek (pkt I), orzekł, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (pkt II), nakazał pobrać od wnioskodawczyniA. C. (1)na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Opatowie kwotę 171 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa (pkt III).
Sąd Rejonowy ustalił, żeJ.iK.małżonkowieG.byli właścicielami gospodarstwa rolnego położonego w miejscowościP.iR.. W skład gospodarstwa rolnego w/w małżonków wchodziła nieruchomość położona w miejscowościP.oznaczona w ewidencji nr(...)o pow. 3 ha 3741 m(
    2)oraz nieruchomość położona w miejscowościR.oznaczona w ewidencji nr(...)o powierzchni 3 ha 3592 m(
    2).
J. G. (2)iK. G. (2)posiadali ośmioro dzieci:A. G. (2)(ojciec wnioskodawczyni)S. G.,A. G. (3)(zmarła w 1919 r. nie pozostawiła zstępnych)J. P. (1),A. G. (4),J. G. (3),W. G. (2)iF. G.(zmarł w 1939 r. nie pozostawił zstępnych).
A. G. (2)ojciec wnioskodawczyni na stałe zamieszkiwał wR.. W 1961 r. przeprowadził się do synaS. G.zamieszkałego wC., gdzie przebywał do czasu swojej śmierci tj. do 25 września 1971 r.
Według aktualnego stanu ewidencji gruntów i budynków obrębuR.gminaO.pod jednostką rejestrową(...)figurujeW. G. (2)jako władającydziałkami nr (...)o pow. 0,24 ha,(...)o pow. 0,20 ha,(...)o pow. 1,66 ha,(...)o pow. 1,80 ha na zasadzie posiadania samoistnego.

A. G. (4)w 1931 roku był właścicielem gospodarstwa rolnego położonego wP.zapisanego w rejestrze pomiarowym pod numerem(...)o pow. 3,8705 ha. W dniu 19 marca 1942 r.A. G. (4)sprzedał swojemu bratuW. G. (2)część w/w nieruchomości o powierzchni 1,1197 ha orazs. G.część w/w nieruchomości o powierzchni 1,1197 ha. Na dawnądziałkę (...)składają się obecnie grunty obejmujące działki oznaczone w ewidencji gruntów ibudynków nr (...)oraz częśćdziałki nr (...). Łączna powierzchnia tych działek wynosi 3,57 ha.Działka nr (...)nie posiada uregulowanej księgi wieczystej, również stan prawny działki nie został uregulowany w trybieustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, aktualna powierzchnia tejże działki wynosi 0,84 ha.
W ewidencji gruntów i budynków w obrębieP.gminaĆ.jako władającydziałką nr (...)figurujeA. G. (4)synJ.. W w/w rejestrze ewidencji gruntów i budynków figuruje od 1969 roku tj. od czasu założenia ewidencji gruntów na tym terenie.
A. G. (4)iW. G. (2)byli rolnikami i zajmowali się uprawą nieruchomości rolnych. W okresie II wojny światowejA. G. (4)iW. G. (2)przebywali w stronach rodzinnych tj.A. G. (4)wP.aW. G. (2)wP.lubR.. W 1946 roku obaj wyjechali w okoliceK., gdzie prowadzili działalność gospodarczą – w postaci sklepu kolonialnego połączonego z restauracją, Pod koniec lat 40-tych ponownie wrócili w rodzinne strony. Początkiem lat 50-tych XX wiekuA. G. (4)przeprowadził się doG.podW.,W. G. (2)wyjechał do(...)W. G. (2)w latach 1958-1961 ponownie powrócił w rodzinne strony i nieruchomość stanowiącą jego własność położoną wR.posiadał i użytkował dla potrzeb posiadanej cegielni.
W latach 60W. G. (2)należące do niego nieruchomości aktualnie oznaczone w ewidencji gruntów numerami(...)wydzierżawiał osobom bliskim oraz sąsiadomF. K.,S. N.,S. K.. Na początku lat 60-tych po wyjeździeA. G. (2)doC.działki objęte uwłaszczeniem znajdowały się w posiadaniu wnioskodawczyniA. C. (1)i jej męża ale już co najmniej od 1969 roku tj. od chwili założenia ewidencji gruntów działki te znajdowały się w posiadaniu dzierżawców, opisanych w ewidencji gruntów. Okoliczność tę potwierdza wprost dowód z zapłaty przezS. N.czynszu dzierżawnegoW. G. (2), zamieszkałemu wówczas wP., w kwocie 4500 zł przed denominacją. Również z zapisów ewidencji gruntów wynika wprost, żeW. G. (2)wpisany był jako posiadacz samoistny tych działek, zaśF. K.,S. N.iS. K.jako dzierżawcy tych nieruchomości.
W dniu 31 stycznia 1975 roku na podstawie umowy dzierżawy grunty położone wR.o pow. 3,73 ha objął w posiadanie zależne od GminyO.J. P. (2). W dacie tejW. G. (2)już nie żył, a grunty te były faktycznie zagospodarowane. Obecnie w/w nieruchomości dzierżawi nadalZ. P.synJ. P. (2).A. G. (4)działkę nr (...), której był samoistnym posiadaczem, wydzierżawił najpierwJ. W., a następnie w 1972 rokuA. W. (1).
Aktualnie działkę tę nadal posiada jako posiadacz zależnyW. W. (2)– córkaA. W. (2). W chwili zakładania ewidencji gruntów w 1969 r. jako posiadacz samoistnydziałki nr (...)wpisany zostałA. G. (4)a jako jej dzierżawcaA. W. (1).
Rolne zobowiązania podatkowe z działek gruntu onumerach ewidencyjnych (...)położonych w obrębie wsiR., gminaO.należących do nieżyjącegoW. G. (2)opłacali w/w dzierżawcy.
Sąd Rejonowy wskazał, że nie dał wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni w części, w jakiej twierdziła, że wspólnie z mężem była samoistnym posiadaczem działek położonych wP.iR., objętych wnioskiem o uwłaszczenie oraz w części w której twierdziła, że w dacie 4 listopada 1971 r. działki te posiadała wspólnie z mężem tak jak właściciel. W ocenie Sądu sprzeczne są wyjaśnienia wnioskodawczyni co do sposobu, w jaki weszła w posiadanie tych działek oraz dotyczących okresu i charakteru tego posiadania.
Na to, że wnioskodawczyni wraz z mężem posiadała działki przed założeniem ewidencji gruntów, a także że działek tych już nie posiadała w dacie 4 listopada 1971 roku wskazują m.in. zeznania świadkówM. Z.iZ. S.. Świadkowie ci podczas oględzin podali, że pracowali na przedmiotowych działkach w okresie od 1960 – 1970 r. Także syn wnioskodawczyni wskazał, że wszystkie działki w dacie 4 listopada 1971 r. były w posiadaniu jego dziadkaA. G. (2). Wskazują na to także dowody w postaci dokumentów z zapisów w ewidencji gruntów założonej w 1969 r., a także dowód uiszczenia czynszu dzierżawnego w kwocie 4 500,00 zł przezS. N.na rzeczS. G.25 stycznia 1969 r. Działki te w dniu 4 listopada 1971 r. znajdowały się w samoistnym posiadaniuW. G. (2)iA. G. (4), którzy w rzeczywistości zarządzali tymi działkami i rozporządzali nimi w faktycznych granicach prawa własności.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy wskazał, że wniosekA. C. (1)nie zasługuje na uwzględnienie. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jednoznacznie wynika, że jako samoistny posiadaczdziałki nr (...)wpisany został do ewidencji gruntówA. G. (5)synJ., natomiast jako samoistny posiadaczdziałek o nr (...)położonych wR.,, wpisany został w ewidencji gruntówW. G. (3), on też je posiadał i nimi rozporządzał tak jak właściciel.
Również fakt wydzierżawienia tych nieruchomości przezA. G. (4)iW. G. (2)osobom opisanym w ewidencji gruntów, wyklucza możliwość aby po 1969 r. działki te znajdowały się w samoistnym posiadaniuA.iJ.małżonkówC.oraz aby w dacie 4 listopada 1971 r. małżonkowieC.posiadali te działki jako samoistni posiadacze.
W powstałej w 1969 r. ewidencji gruntów znajdują się imiona i nazwiska samoistnych posiadaczy tych działekA. G. (4)iW. G. (2)oraz imiona i nazwiska dzierżawców przedmiotowych nieruchomościF. K.,S. N.,S. K.,A. W. (2)którym braciaG.przekazali tę działki w dzierżawę. Na to, że działki znajdowały się w dzierżawie już w 1969 r. wskazuje dobitnie zachowany, pomimo upływu czasu, dowód zapłaty czynszu dzierżawnego w kwocie 4 500,00 zł z dnia 25 stycznia 1969 r. uiszczonego przezS. N.na rzeczW. G. (2). Z wyjaśnień samej wnioskodawczyni i zeznań przesłuchiwanych uczestników wynika, że za właścicielki tych działek byli uważaniA. G. (4)iW. G. (2).
SkoroA. C. (1)i jej mążJ. C.nie byli samoistnymi posiadaczami działek objętych wnioskiem w dniu 4 listopada 1971 roku, tym samym nie zostały spełnione przesłanki warunkujące nabycie tych nieruchomości przez małżonkówC.w trybieustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnychi wniosek oddalił. Wnioskodawczyni, zdaniem Sądu Rejonowego, nie wykazała w toku postępowania, aby razem z mężemJ. C.posiadali przedmiotowe nieruchomości jako samoistni posiadacze na podstawie umowy czy to darowizny, czy sprzedaży lub innej umowy, od co najmniej 1969 roku, także w dniu 4 listopada 1971r..
O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.Na podstawieart. 83 ust. 2w zw. zart. 113 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychSąd nakazał pobranie od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa kwoty 171,00 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa w postaci wynagrodzenia biegłego sądowego z zakresu geodezji.
Apelację od powyższego postanowienia wniosła wnioskodawczyniA. C. (1), zaskarżając je w całości i zarzuciła obrazęart. 233 § 1 k.p.c.poprzez dokonanie oceny dowodów w postaci wyjaśnień wnioskodawczyniA. C. (1)i zeznań świadkaS. F.w sposób dowolny a nie swobodny, a przez to sprzeczny z dyrektywą tegoż przepisu. Sąd I instancji niesłusznie nie dał wiary wyjaśnieniom wnioskodawczyni i zeznaniom świadka, gdyż wzajemnie się one uzupełniały i potwierdzały zasadność wniosku o uwłaszczenie. Następstwem dowolnej oceny dowodów jest sprzeczność istotnych ustaleń sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, wyrażająca się w przyjęciu, że małżonkowieA.iJ.C.w dacie 4 listopada 1971 r. nie byli samoistnymi posiadaczami działek objętych wnioskiem, co skutkowało oddaleniem wniosku.
Wskazując na ten zarzut wnioskodawczyni wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w ten sposób, by Sąd orzekł zgodnie z treścią wniosku, tj. stwierdzenie że z dniem 4 listopada 1971 r.A. C. (1)i mążJ. C.z mocy prawa nabyli własność nieruchomości położonej wR.iP.stanowiącej działki oznaczone w ewidencji gruntów nr(...)o łącznej powierzchni 4,74 ha na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
W uzasadnieniu apelacji wnioskodawczyni podniosła, że nie ma znaczenia, kto w dniu 4 listopada 1971 r. był wpisany w ewidencji gruntów, ale kto faktycznie samoistnie posiadał nieruchomość w tej dacie. Zdaniem wnioskodawczyni, Sąd Rejonowy niesłusznie nie dał wiary zeznaniom wnioskodawczyni, natomiast są one spójne z zeznaniami świadków, którzy mieli wiedzę co do tego w czyim posiadaniu nieruchomość ta się znajdowała. Synowie wnioskodawczyni, których zeznania nie są spójne z jej zeznaniami, w latach 70-tych byli jeszcze dziećmi, nie interesowali się sprawami dorosłych, nie mieli szczegółowej wiedzy co do tego, kto posiadał działki objęte wnioskiem. Zeznania wnioskodawczyni są całkowicie zgodne z zeznaniamiS. F., która stanowczo zeznała że w dniu 4 listopada 1971 r. wnioskodawczyni i jej mąż byli samoistnymi posiadaczami działek objętych wnioskiem.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wnioskodawczyni oraz zarzuty w niej podniesione są bezzasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Według Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, dokonując następnie oceny wiarygodności i mocy dowodów na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału zgodnie z treściąart. 233 §1 k.p.c.Dokonane przez Sąd Rejonowy na tej podstawie ustalenia w zakresie zaistniałego stanu faktycznego nie są sprzeczne z zebranymi dowodami i Sąd Okręgowy podziela je i przyjmuje jako własne.
Dotyczy to w szczególności prawidłowego ustalenia, iż wnioskodawczyniA. C. (1)nie wykazała aby razem z mężemJ. C.otrzymali w drodze nieformalnej umowy darowizny, sprzedaży, zamiany itp. działki objęte wnioskiem i aby w dacie 4 listopada 1971r. byli samoistnymi posiadaczami, współposiadaczami tych działek.
Zasadniczym celemustawy z dnia 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych(Dz.U.Nr 27 z 1971.,poz.250ze zm.) było uporządkowanie stanu prawnego nieruchomości rolnych w sytuacjach, gdy stan faktycznego samoistnego posiadania na dzień 4 listopada 1971r., nie odpowiadał stanowi prawnemu. Chodziło więc o nadanie z mocy prawa tytułu własności samoistnym posiadaczom nieruchomości rolnych znajdujących się w dniu 4 listopada 1971r. w ich posiadaniu.
Ustawa ta w art.1 przewidywała dwa wypadki nabycia z mocy prawa własności nieruchomości rolnych, znajdujących się w dniu 4 listopada 1971r. w samoistnym posiadaniu lub współposiadaniu rolników, a mianowicie:
1. jeżeli oni sami jako rolnicy lub ich poprzednicy objęli te nieruchomości w samoistne posiadanie na podstawie zawartej bez prawem przewidzianej formy umowy sprzedaży, zamiany, darowizny, umowy o dożywocie lub innej umowy o przeniesienie własności, zniesienie współwłasności lub umowy o dział spadku (art.1 ust.1),
2. bądź też jako rolnicy objęli nieruchomości rolne w samoistne posiadanie bez jakiegokolwiek tytułu i do dnia wejścia w życie ustawy posiadali nieruchomość rolną nieprzerwanie od lat pięciu będąc w dobrej wierze lub od lat dziesięciu gdy posiadanie uzyskali w zlej wierze (art.1 ust.2). W tym przypadku dodatkową przesłanką uwłaszczenia jest długotrwałość posiadania.
Ustawa uwłaszczeniowa nie określa pojęcia posiadacza samoistnego lub posiadacza zależnego. Jest to więc posiadacz samoistny i posiadacz zależny w znaczeniu tych pojęć przyjętych wkodeksie cywilnym. Posiadanie samoistne ma więc w rozumieniu tej ustawy taki zakres pojęciowy, jaki wynika zart.336 k.c.iart.337 k.c.Posiadanie może być wykonywane wspólnie przeze oboje małżonków lub kilka osób(por. post. SN z dnia 24 stycznia 2008r., I CSK 327/07, Lex nr 511036).
Posiadaczem samoistnym jest ten, kto faktycznie włada rzeczą jak właściciel, zaś posiadaczem zależnym jest ten, kto faktycznie włada rzeczą jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą.
Słusznie Sąd Rejonowy uznał, żeA. C. (1)nie wykazała spełnienia przesłanek czy to określonych w art.1 ust.1, czy też art.1 ust.2 ustawy uwłaszczeniowej, nie udowodniła też czy oboje z mężem byli rolnikami, kiedy, od kogo, w jakich okolicznościach, na jakiej podstawie weszła razem z mężemJ. C.w posiadanie działek objętych wnioskiem, jaki charakter miało to posiadanie (czy było to posiadanie samoistne, także w dacie 4 listopada 1971r.) i wniosek oddalił.
Sąd Okręgowy nie podzielił podniesionego przez pozwaną w apelacji zarzutu dotyczącego naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, skutkujących wadliwością wydanego wyroku poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie.
Granice swobodnej oceny dowodów wyznacza w pierwszej kolejności - obowiązek wyprowadzenia przez sąd z zebranego materiału dowodowego wniosków logicznie poprawnych, zgodnych z zasadami racjonalnego rozumowania. Respektowane muszą być również przepisy proceduralne, w szczególnościart. 227-234 k.p.c.Swobodna ocena dowodów dokonywana jest zatem przez pryzmat własnych przekonań sądu, jego wiedzy i posiadanego zasobu doświadczeń życiowych, ale powinna także uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i - ważąc ich moc oraz wiarygodność - odnosi je do pozostałego materiału dowodowego(por. uzas. wyr. SN z dnia 10 czerwca 1999 r., II UKN 685/98, OSNAPiUS 2000/17/655; uzas. wyr. SN z dnia 2 sierpnia 2000 roku, sygn. akt I PKN 756/99, OSNP 2002/4/89).
W taki też sposób ocenił materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania Sąd Rejonowy, wskazując, które dowody stanowiły podstawę wydanego rozstrzygnięcia, a wywód przedstawiony w tym zakresie jest przekonywujący i nie można tu mówić o dowolnym czy wybiórczym traktowaniu dowodów. Jak to zostało już wyżej wspomniane, uzasadnienie wyroku zostało sporządzone poprawnie, zgodnie z wymogamiart. 328 §2 k.p.c.Ustalenia zostały sformułowane kategorycznie, wskazano dowody stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, a także podano podstawę prawną orzeczenia i wykładnię powołanych przepisów(por. uzas. wyr. SN z dnia 7 maja 2002 roku, I CKN 105/00, LEX nr 55169).
To na wnioskodawczyni, zgodnie zart.6 k.c.w zw. zart.232 k.p.c., ciążył ciężar udowodnienia, że w dniu 4 listopada 1971r. razem z mężemJ. C.jako rolnicy, byli samoistnymi posiadaczami działek objętych wnioskiem, czemu jednak nie sprostała.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie można bowiem za wystarczający dowód, przyjąć zeznańS. F.(k.30v.), która zeznała, że „po drugiej wojnie światowej braciaA. G. (4)iW. G. (2)wyjechali, a gospodarstwo rolne, w tym też działki objęte wnioskiem, uprawiał do swojej śmierci ich bratA. G. (6), ojciec wnioskodawczyni”. Jednocześnie świadek zeznała, że w dniu 4 listopada 1971r. działki objęte wnioskiem uprawiała wnioskodawczyni z mężemJ. C., nie wie jednak na podstawie jakiej umowy, działki rolne użytkowałA. G. (2), ani też potem małżonkowieC..
Zeznania te pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami samej wnioskodawczyni, która wielokrotnie w toku postępowania wskazywała na różne sposoby i daty, objęcia w posiadanie działek podanych we wniosku, przy czym niejednokrotnie nie było to posiadanie samoistne.
I chociaż ma rację wnioskodawczyni co do tego, że same zapisy w ewidencji gruntów nie mogą stanowić dowodu posiadania określonej nieruchomości, to w kontekście pozostałych dowodów w postaci zeznań świadków, uczestników (omówionych w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Rejonowego), nie jest to więc jedyny dowód przyjęty przez Sąd Rejonowy ale jeden z wielu na potwierdzenie, że to nie wnioskodawczyni i jej mąż byli w dniu 4 listopada 1971r. samoistnymi posiadaczami gospodarstwa rolnego opisanego we wniosku.
Różnorodność i wręcz sprzeczność okoliczności dotyczących czasu, sposobu wejścia w posiadanie gospodarstwa rolnego opisanego we wniosku wynika ze stanowiska wnioskodawczyni prezentowanego w toku niniejszego postępowania.
W pisemnym wniosku o uwłaszczenie (k.2) wnioskodawczyni podała, żedziałkę nr (...)otrzymała razem z mężemJ. C.w latach 60-tych w drodze nieformalnej umowy darowizny odA. G. (7)(brata ojca wnioskodawczyni –A. G. (2)), zaśdziałki nr (...)odW. G. (4)(drugiego brata ojcaA. G. (2)). Nie przywołała jednak na te okoliczności żadnych dowodów, W sytuacji, kiedy spadkobiercyA. G. (4)iW. G. (2)zaprzeczyli tym twierdzeniom, to są one niewystarczające dla uznania, że powyższa okoliczność została udowodniona.
Następnie na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008r. (k.29v.)A. C. (1)wskazała, że gospodarstwo rolne opisane we wniosku otrzymała razem z mężemJ. C.od swojego ojcaA. G. (2)w drodze nieformalnej umowy darowizny na początku lat 60-tych, które razem uprawiali do 1973r. lub 1974r., potem je wydzierżawili (ale już nie podała komu, oraz dowodów dla wykazania prawdziwości tych twierdzeń). OjciecA. C. (2)miał to gospodarstwo otrzymać od swoich rodzicówJ.iK. G. (2)ale nie wie kiedy (również i tej okoliczności nie udowodniła).
Na tej samej rozprawie wnioskodawczyni ponownie zmieniła uzasadnienie wniosku i podała, że z uwagi na wiek wszystko się jej pomyliło, a faktycznie gospodarstwo rolne wymienione we wniosku otrzymała wspólnie z mężemJ. C.odW. G. (4)iA. G. (7)(braci ojcaA. G. (2)), „lecz nie podarowali im tej ziemi a jedynie pozwolili na jej użytkowanie”. Nie otrzymali tego gospodarstwa na własność, tylko po to, by je uprawiać. (k.31). Dalej wnioskodawczyni podała, że rozróżnia pojęcie własności jako prawa silniejszego od użytkowania, że nigdy tak nie było aby bracia ojca podarowali im to gospodarstwo na własność. I chociaż od końca lat 60-tych poczułi się z mężem jak właściciele, to nie potrafiła wyjaśnić z jakiego powodu, na jakiej podstawie, jakie dowody o tym świadczą, co wpłynęło na zmianę, w szczególności jak zmianę tego posiadania zależnego (użytkowanie) w samoistne posiadanie zamanifestowali wobec otoczenia.
Reprezentujący wnioskodawczynię pełnomocnik na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014r. oraz 29 stycznia 2015r. (k.800, 856) popierał stanowisko wnioskodawczyni przedstawione we wniosku, (k.2), to zatem kolejna zmiana. Wnioskodawczyni nie była obecna na tych rozprawach.
Nie kwestionując trudności dowodowych dla wykazania stanu sprzed około 40 lat, to jednak tylko dlatego wnioskodawczyni nie może być zwolniona z obowiązku udowodnienia, iż oboje z mężemJ. C.jako rolnicy byli w dniu 4 listopada 1971r. samoistnymi posiadaczami gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem.
Skoro więc sama wnioskodawczyni ostatecznie nie wie kiedy, w jakich okolicznościach, od kogo, na jakiej podstawie, otrzymała razem z mężemJ. C., gospodarstwo rolne opisane we wniosku, a jeśli tak, to jaki charakter miało to posiadanie – czy było to posiadanie samoistne, czy zależne, to słusznie Sąd Rejonowy odmówił waloru wiarygodności zeznaniomS. F.(k.30v.), także w kontekście pozostałych dowodów w postaci dokumentów, zeznań uczestników, świadków (omówionych w uzasadnieniu Sądu Rejonowego) i oddalił wniosek wobec nie wykazania przez wnioskodawczynięA. C. (1), spełnienia razem z mężemJ. C.przesłanek określonych w art.1 ust.1 lub w art.1 ust.2 ustawy uwłaszczeniowej.
W świetle przedstawionych okoliczności apelacja wnioskodawczyniA. C. (1)okazała się bezzasadna, zaskarżone postanowienie prawidłowe, co skutkowało oddaleniem apelacji, o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart.385 k.p.c.w zw. zart. 13 §2 k.p.c.
SSO Teresa Strojnowska SSO Małgorzata Klesyk SSR Hubert Wicik (del.)