Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 901/16
Data wyroku: 2016-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Piotr Wójtowicz, Tomasz Tatarczyk, Ewa Jastrzębska
Słowa kluczowe: Opłata sądowa
Podstawa prawna: art 130§1 kpc

Sygn. akt I ACz 901/16

POSTANOWIENIE
Dnia 14 lipca 2016r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Piotr Wójtowicz
Sędziowie:  SA Ewa Jastrzębska (spr.)
SO (del.) Tomasz Tatarczyk
po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego wG.

przeciwkoE. K.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Katowicach
z dnia 30 maja 2016r., sygn. akt I Nc 317/16
postanawia:
oddalić zażalenie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu końcowemu.
SSO (del.) Tomasz Tatarczyk SSA Piotr Wójtowicz  SSA Ewa Jastrzębska
Sygn. akt I ACz 901/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Katowicach wezwał powoda, reprezentowanego przez radcę prawnego, do uiszczenia brakującej części opłaty od zażalenia na zarządzenie z dnia 18 kwietnia 2016r. w przedmiocie zwrotu pozwu przez zapłatę kwoty 2.058 zł, w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano, że w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowaniaart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, bowiem wierzytelność powoda powstała na skutek cesji, nie zaś na skutek czynności bankowej dokonanej bezpośrednio z dłużnikiem. Stwierdzono nadto, że powód nie dokonuje we własnym imieniu czynności bankowych. W konsekwencji przyjęto, że skoro opłata od pozwu wynosi 11.286 zł, to pełna opłata od przedmiotowego zażalenia, stanowiąca 1/5 wymienionej kwoty, wynosi 2.258 zł. Powód uiścił 200 zł z tytułu opłaty od zażalenia, a zatem wezwany został do jej uzupełniania przez zapłatę dalszej kwoty 2.058 zł.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł powód, zarzucając naruszenieart. 13 ust.1aw związku zart. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2014r., poz. 1025 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: u.k.s.c.
W oparciu o tę podstawę skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz zasądzenie od strony pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a tym samym skutku odnieść nie może.
Zważyć trzeba, że zgodnie z obowiązującą w dacie wszczęcia niniejszego postępowania treścią art. 13 ust. 1a u.k.s.c., w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, opłata stosunkowa wynosi 5% przedmiotu sporu, nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł (przepis ten wprowadzony został ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2015 r., poz. 1854).
Z koleiart. 5 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankoweokreśla jakie czynności należy traktować jako czynności bankowe.
W niniejszej sprawie powód domaga się zasądzenia od pozwanej kwoty 225.711 zł. Roszczenie to ma charakter majątkowy, a jego źródłem jest czynność bankowa w postaci udzielenia pozwanej kredytu przez(...)S.A.
W świetle powyższego trafnie uznał Przewodniczący Sądu, że wysokości opłaty sądowej od pozwu, a w konsekwencji i opłaty od zażalenia w niniejszej sprawie nie normuje art. 13 ust. 1a u.k.s.c., lecz art. 13 ust. 1 u.k.s.c., zgodnie z którym opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 100.000 zł.
Wbrew wywodom zażalenia, zarówno umowa cesji wierzytelności jak i umowa kredytu, będąca źródłem powstania wierzytelności nie jest czynnością bankową w rozumieniuart. 5 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowew odniesieniu do funduszu sekurytyzacyjnego, który bankiem nie jest. Wobec takiego podmiotu nie może więc mieć zastosowania regulacja wprowadzona art. 13 ust. 1a u.k.s.c. Treśćart. 5 ust. 2 Prawa bankowegowyraźnie wskazuje, że czynności te muszą być wykonywane przez banki („o ile są one wykonywane przez banki”). Cesja i umowa kredytu stanowi czynność bankową tylko dla banku, nie zaś dla innego podmiotu. Ze strony powoda (funduszu sekurytyzacyjnego) umowa sprzedaży wierzytelności (cesji), na podstawie której stał się on wierzycielem, nie jest zatem czynnością bankową. Tym samym nie ma wobec niego zastosowania regulacja zawarta w art. 13 ust. 1a u.k.s.c., który stanowilex specialisw stosunku do ogólnego unormowania zawartego w art. 13 ust. 1 tejże ustawy i nie może być wykładany rozszerzająco. Wynika stąd, że uprzywilejowanie zawarte w tym przepisie nie może rozciągać się na inne podmioty, nie wykonujące czynności bankowych, o jakich mowa wart. 5 ust. 1 lub ust. 2 Prawa bankowego.
W tej sytuacji, ustalając wysokość opłaty od zażalenia na zarządzenie w przedmiocie zwrotu pozwu, trafnie Przewodniczący w Sądzie Okręgowym zastosował art. 13 ust. 1 u.k.s.c. w związku z art. 19 ust. 3 pkt. 2 u.k.s.c. Opłata stosunkowa od pozwu wynosi bowiem 11.286 zł, a zatem wysokość opłaty od zażalenia została prawidłowo ustalona na kwotę 2.258 zł, jako piąta część opłaty stosunkowej. Skoro zaś powód uiścił z tego tytułu jedynie 200 zł (k. – 26), zasadnie wezwany został do uzupełnienia opłaty kwotą 2.058 zł.
Z tych względów, Sąd Apelacyjny, z mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.oraz na podstawieart. 108 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
SSO (del.) Tomasz Tatarczyk SSA Piotr Wójtowicz  SSA Ewa Jastrzębska