Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 222/16
Data wyroku: 2016-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Jabłoński
Słowa kluczowe: Ciężki Uszczerbek Na Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
Teza: Oskarżony uznany za winnego

Sygn. akt III K 222/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział III Karny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Maciej Jabłoński
Protokolant – stażysta Magdalena Mazurkiewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2016 r.
sprawy:
H. D.-c.J.iM.zd.D.,ur. (...)wW.,
oskarżonej o to, że:
w dniu 14 grudnia 2015r. w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wW.spowodowała uJ. T. (1)ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu poprzez zadanie mu ciosem nożem w podbrzusze po lewej stronie, co skutkowało powstaniem rany kłutej po stronie lewej podbrzusza penetrującej do jamy otrzewnowej oraz uszkodzeniem krezki jelita cienkiego i krwawieniem do jamy otrzewnowej oraz powstaniem rany ciętej przedramienia prawego, tj. obrażeń realnie zagrażających życiu pokrzywdzonego,
tj. o czyn zart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.
orzeka:

I
OskarżonąH. D.uznaje za winną zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart.156 § 1 pkt. 2 k.k.skazuje oskarżoną i wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. N.wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonej na etapie postępowania przygotowawczego oraz postępowania sądowego w kwocie 1320 złotych plus VAT.

III
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżoną od opłaty a pozostałe koszty sądowe przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

III K 222/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 14 grudnia 2015 rokuH. D.przebywała na spotkaniu towarzyskim w miejscu zamieszkaniaJ. T. (2). W toku tego spotkania wyniknęła sprzeczka o telefon komórkowy i w pewnym momencie oskarżona wyszła z pokoju do kuchni gdzie wyposażyła się w nóż po czym powróciła do pokoju i ugodziła pokrzywdzonego w okolicę podbrzusza po lewej stronie powodując powstanie rany kłutej podbrzusza i rany ciętej przedramienia.
Powyższy stan Faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonejH. D.(k- 72-77,146-147) zeznań świadkówJ. T. (1)(4-6,44-45),A. J.(k-35-36,61),W. M.(kp22-23),M. K.(k- 14-15),M. Z.(k- 101-102, 167-168),M. S.(k- 119-120) oraz dowodów wymienionych w uzasadnieniu wniosku.
Sąd w pełni dał wiarę zarówno zeznaniom świadków jak i wyjaśnieniom oskarżonej albowiem całkowicie się potwierdzają i posiadają każde z nich cechy spójności, logiki i braku sprzeczności z pozostałymi dowodami.
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zebranego materiału dowodowego, który posiada cechy całkowitej jednoznaczności wina oskarżonej i okoliczności czynu nie budzą wątpliwości.
W świetle zwłaszcza zgodnych depozycji procesowych oskarżonej, pokrzywdzonego iA. J.oraz dokumentacji medycznej nie ulega wątpliwości, że oskarżona zadała pokrzywdzonemu cios nożem godzący w dolną część korpusu, który spowodował przy okazji ranę przedramienia.
Także oczywisty jest charakter tej rany, co wynika z opinii biegłego lekarza chirurga na k- 203.
Powyższe nakazują uznać tezę oskarżyciela za całkowicie udowodnioną a działanie oskarżonej za wyczerpujące znamiona przestępstwa zart. 156 § 1 pkt2 kk.
Sąd wymierzając karę podzielił pogląd prokuratora, co do zasadności wymierzenia uzgodnionej z oskarżoną kary 1 roku pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę okoliczności czynu i brak elementu premedytacji oraz postawę oskarżonej w toku postepowania karnego. Także powściągliwe w swej wymowie postępowanie pokrzywdzonego wskazuje na to iż w ograniczonym zakresie żywi do oskarżonej urazę. Zakres zagrożenia dla pokrzywdzonego był wprawdzie duży, lecz sama rana należała do dość ograniczonych i nierozległych. Biorąc to pod uwagę i nie zapominając o uprzedniej karalności oskarżonej Sąd wymierzył karę w wysokości najniższego zagrożenia przewidzianego za zarzucany oskarżonej czyn.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.