Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1004/14
Data wyroku: 2016-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Laskowska
Słowa kluczowe: Oszustwo, Kradzież
Podstawa prawna: art 286 § 1 i art 278 § 1 kk

Sygn. akt II K 1004/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2016 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Monika Laskowska
Protokolant:  Monika Bis
Prokurator Prokuratury RejonowejG.–O.wG.– nie stawił się
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 08.01.2015 r., 04.05.2015 r., 13.05.2015 r., 15.06.2015 r. i 13.04.2016 r.
sprawy:
J. D. (1), s.A.iU.z d.K.,ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 11.06.2014 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci pieniędzy w kwocie 1.500 euro o wartości 6.400 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kk

II
w dniu 12.05.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości, po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 1.680 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

III
w dniu 12.05.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości, po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 500 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

IV
w dniu 22.05.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 1.500 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

V
w dniu 30.05.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 1.050 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

VI
w dniu 03.06.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 800 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

VII
w dniu 04.07.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 950 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

VIII
w dniu 17.07.2014 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez sfałszowanieumowy pożyczki nr (...)LombarduZ. G.,ul. (...)mającej potwierdzić fakt otrzymania w zastaw biżuterii określonego rodzaju oraz określonej wartości po uprzednim wprowadzeniu w błąd właściciela lombardu co do faktu zawarcia umowy oraz danych pożyczkobiorcy doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 800 zł, czym działał na szkodęZ. N.

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

I
OskarżonegoJ. D. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 278 § 1 kki za to, na podstawieart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoJ. D. (1)uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach od II do VIII aktu oskarżenia, czyny te kwalifikuje jako występki zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki uznając, że zostały one popełnione w ramach jednego ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 11 § 3 kk, na podstawieart. 286 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkiart. 91 § 2 kkłączy orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i II wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach I i od II do VIII aktu oskarżenia w całości, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoZ. N.łącznej kwoty 13.680 zł (trzynastu tysięcy sześciuset osiemdziesięciu złotych);

V
na podstawieart. 616 § 1 pkt 2 kpk,§ 2, § 14 ust. 2 pkt 3, 7, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzeczZ. N.kwotę 1.549,80 zł (jednego tysiąca pięciuset czterdziestu dziewięciu 80/100 złotych) brutto tytułem wydatku związanego z udziałem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu;

VI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. W.kwotę 929,88 zł (dziewięciuset dwudziestu dziewięciu 88/100 złotych) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

VII
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 821,04 zł (ośmiuset dwudziestu jeden 04/100 złotych) tytułem kosztów sądowych, w tym opłatę w kwocie 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych).

Sygn. akt II K 1004/14

UZASADNIENIE
Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy ustalił następujący stan faktyczny:
Z. N.od 07.05.2014 r. prowadził lombard przyul. (...)wG.. Z uwagi na fakt, iż jest osobą niedowidzącą i niepełnosprawną, potrzebował innej osoby do pomocy w prowadzeniu działalności. W maju 2014 r. poznałJ. D. (1), który twierdził, że prowadził wcześniej lombard i ma tym w doświadczenie. Oskarżony podawał, że nazywa sięJ. D. (2).Z. N.podjął współpracę zJ. D. (1).
W czerwcu 2014 r.Z. N.planował wyjazd do Rosji, gdzie miał się poddać operacji oczu. W związku z kosztami zabiegu jakie musiał uiścić, udał się do kantoru gdzie dokonał wymiany 1.500 Euro, otrzymując za nie 6.400 zł.Z. N.przemieszczał się swoim samochodem markiV. (...), którym kierowałJ. D. (1). W dniu 11.06.2014 r. oskarżony zawiózł pokrzywdzonego do kantoru, wszedł z nim do środka i widział wypłaconą gotówkę. Następnie wspólnie wrócili pod lombard przyul. (...), gdzieJ. D. (1)zaparkował pojazd. PonieważZ. N.szedł do lekarza, gdzie miał się rozbierać - pozostawił kopertę z pieniędzmi oraz dokumenty i telefon w samochodzie na pulpicie. Klucze do pojazdu posiadałJ. D. (1). GdyZ. N.powrócił do samochodu – pieniędzy nie było.J. D. (1)stwierdził, że pokrzywdzony musiał je gdzieś zgubić, że przy wysiadaniu z samochodu mogły mu wypaść z kieszeni.
Pod koniec lipca 2014 r.J. D. (1)zakomunikował pokrzywdzonemu, że chce odejść z firmy.Z. N.poprosił o oddanie klucza do sejfu, oskarżony przez kilka dni go zbywał twierdząc, że ich zapomniał. W 26.07.2014 r.J. D. (1)przyjechał do mieszkania pokrzywdzonego i przyznał się do tego, że od początku współpracy oszukiwał, podrabiał podpisy na umowach. Po sprawdzeniu w sejfie okazało się, że w siedmiu kopertach depozytowych zamiast złota znajdują się metalowe elementy – biżuteria koloru srebrnego. Według umów miało się tam znajdować złoto o łącznej wartości 11.450 zł oraz srebrne łyżki i widelce wartości 650 zł. Klucz do sejfu posiadał jedynieJ. D. (1), który w całości zajmował się jego obsługą. W trakcie pracy w lombardzie okazywałZ. N.jakieś złote elementy twierdząc, że pochodzą od klienta do konkretnej umowy, po czym otrzymywał od pokrzywdzonego pieniądze, które następnie zabierał dla siebie.
J. D. (1)w okresie od 12.05.2014 r. do 17.07.2014 r. oszukał w ten sposóbZ. N.na łączną kwotę 7.280 zł.
M. K.która w ramach prowadzonego biura rachunkowego rozliczała lombard pokrzywdzonego została przez niego poproszona o przyjazd i pomoc w analizie zawartości sejfu.Z. N.w dniu 27.07.2014 r. okazał jej kilka zamkniętych kopert. Po ich otwarciu okazało się, że zawartość nie zgadza się z treścią umów znajdujących się w kopertach. W części kopert znajdowały się tylko przedmioty w kolorze srebrnym, brakowało umów. Pozostałe umowy były wystawione na fikcyjne osoby, na dokumencie widniał podrobiony podpisZ. N..
Dowód: zeznania świadkaZ. N.k. 10, 24-25, 107v, 225-230, zeznania świadkaM. K.k. 18v-19 (100v), 254-256, protokół zatrzymania rzeczy k. 30-34, zeznania świadkaE. J. (1)k. 264-265, 401, częściowe wyjaśnienia oskarżonegoJ. D. (1)k. 40-41, 51, 115-115v, 194, 226, 229, protokół oględzin rzeczy k. 59-61, 62-68
W wyniku przeszukania mieszkania zajmowanego przezJ. D. (1)ujawniono dwie umowy pożyczki, tj. o nr 7/11 pomiędzyD. G.aZ. N.oraz o nr 8/11 pomiędzyR. F.aZ. N..
Dowód protokół przeszukania mieszkania k. 14-17
J. D. (1)został zatrzymany w dniu 31.07.2014 r.
Dowód: protokół zatrzymania osoby k. 2, protokół przeszukania osoby k. 4-5
J. D. (1)jest żonaty, ma na utrzymaniu jedno dziecko. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest gastronomem. W chwili odbierania danych osobowych pozostawał na utrzymaniu żony, zamierzając prowadzić własną działalność gospodarczą o charakterze budowalnym.J. D. (1)był w przeszłości karany sądownie.
Dowód: dane o oskarżonym k. 192, dane o karalności k. 330-332
Z uwagi na wątpliwości co do poczytalnościJ. D. (1), w toku postepowania przygotowawczego poddano go jednorazowemu badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy w wydanej opinii zgodnie orzekli, że w przedmiotowej sprawie warunkiart. 31 § 1 i 2 kknie mają zastosowania.
Dowód: opinia sądowo – psychiatryczna k. 123-124
OskarżonyJ. D. (1)przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 278 § 1 kki wyjaśnił, że w kopercie którąZ. N.sam przekazał mu w samochodzie znajdowały się pieniądze w kwocie 2.000 zł i były przeznaczone dla oskarżonego na obrót w lombardzie.J. D. (1)wyjaśnił, że oddał te pieniądze pokrzywdzonemu gdy ten wrócił do lombardu.J. D. (1)przyznał się nadto do sporządzenia 7 umów pożyczki na fikcyjne osoby, których dane wymyślił. Podpisał się na tych umowach w miejscu pożyczkodawcy. Zaprzeczył temu aby sporządziłumowę nr (...), jak również aby podrobił podpisZ. N.naumowie nr (...). Pieniądze z podrobionych umów wziął dla siebie. Słuchany ponownie również nie przyznał się do kradzieży pieniędzy, do pozostałych zarzutów przyznał się i wyjaśnił, że popełnił te przestępstwa. Podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia w całości.
Podczas czynności okazania zabezpieczanych dokumentów i kopert z zawartościąJ. D. (1)wyjaśnił, że na umowach podpisywał się za klienta oraz pokrzywdzonego, zaprzeczył aby złożył podpisy naumowie nr (...). Podał nadto, że w ostatnim miesiącu nie miał dostępu do sejfu, z reguły do kopert depozytowych wkładał posiadaną wcześniej biżuterię srebrną. Jedna z ostatnich umów dotyczyła pozostawienia w lombardzie pierścionka z brylantem na około 950 zł i nie wie kto potem zamienił go na zwykły srebrny pierścionek.
Słuchany na rozprawie nie ustosunkował się do zarzutów i odmówił złożenia wyjaśnień w sprawie. W trakcie przesłuchania pokrzywdzonegoZ. N., odnosząc się do jego zeznań,J. D. (1)wyjaśnił, że przyznał się do zabrania pieniędzy z umów, ale oddawał mu z tego 20 % miesięcznie, co było nabijane na kasę.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoJ. D. (1)k. 40-41, 51, 115-115v, 194, 226, 229

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w trakcie przewodu sądowego materiału dowodowego pozwala na jednoznaczne uznanie, że oskarżonyJ. D. (1)dopuścił się popełnienia czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia.
Do powyższego wniosku Sąd doszedł po dokonaniu analizy całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sąd opierał się jednak przede wszystkim na dowodach w postaci zeznań pokrzywdzonegoZ. N.oraz świadków:M. K.iE. J. (2), częściowych wyjaśnieniach oskarżonego oraz dowodach w postaci dokumentów i dowodów rzeczowych, w tym zwłaszcza umów depozytowych wraz z przedmiotami znajdującymi się w kopertach.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne jedynie w zakresie, w którym korespondują z pozostałym materiałem dowodowym.J. D. (1)przyznał się do podrobienia umów pożyczki gdzie wskazywał dane fikcyjnych klientów i podrabiał podpis pokrzywdzonego, a następnie umieszczał w kopertach posiadaną wcześniej przez siebie drobną biżuterię srebrną, podczas gdy z umów wynikało, że mają to być cenne przedmioty ze złota.J. D. (1)przyznał, że otrzymane w ten sposób odZ. N.w związku z ww. fikcyjnymi umowami pieniądze zabrał następnie dla siebie.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w którym nie przyznał się do kradzieży pieniędzy z samochodu.Z. N.kategorycznie zaprzeczył wersji oskarżonego, że miał mu przekazać w samochodzie pieniądze w kwocie 2.000 zł na prowadzenie lombardu. Taka sytuacja nigdy nie miała miejsca. Z konsekwentnych zeznań pokrzywdzonego wynika jednak, żeJ. D. (1)kierował samochodem pokrzywdzonego gdy ten załatwiał swoje sprawy, wspólnie udali się do kantoru gdzie pokrzywdzony wymienił na złotówki kwotę 1.500 euro i oskarżony widział te pieniądze, jak również widział następnie żeZ. N.pozostawił je wraz z dokumentami i telefonem w samochodzie. JedynieJ. D. (1)posiadał klucze do samochodu. Gdy pokrzywdzony wrócił z badań do pojazdu – pieniędzy już tam nie było.
WersjęJ. D. (1), iż nie zabrał pieniędzy z samochodu, za to pokrzywdzony sam mu przekazał w aucie kwotę 2.000 zł należy ocenić jako przyjmowaną linię obrony mającą na celu ograniczenie odpowiedzialności oskarżonego.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania pokrzywdzonegoZ. N., który opisał okoliczności utraty pieniędzy z samochodu, jak również ujawnienia zawartości sejmu w lombardzie. Pokrzywdzony zeznał, że to samJ. D. (1)przyznał mu się, iż w celu uzyskania pieniędzy przedstawiał pokrzywdzonemu nieprawdzie umowy na fikcyjne osoby. Pokrzywdzony kategorycznie zaprzeczył abyJ. D. (1)zwrócił mu część wyłudzonych pieniędzy. W ocenie Sądu zeznaniaZ. N.są pełne, logiczne i konsekwentne.
Podobnie Sąd ocenił zeznaniaM. K., która opisała okoliczności ujawnienia zawartości sejfu. Świadek potwierdziła, że pomogła pokrzywdzonemu w tych ustaleniach.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne również zeznaniaE. J. (1)która potwierdziła okoliczność, gdyJ. D. (1)pracował w lombardzie pokrzywdzonego, to miał dostęp do kasy fiskalnej i gotówki. Świadek pracowała w sąsiednim lokalu, spotykali się na „papierosie”.
Jak już wyżej wskazano, za pełnowartościowy materiał dowodowy należało uznać zgromadzone dowody w postaci dokumentów. Ich autentyczność nie budzi wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana także przez żadną ze stron. Szczególnie istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała dokumentacja związana z potwierdzeniem ujawnienia w sejfie kopert z zawartością sfałszowanych umów pożyczki oraz srebrnej biżuterii małej wartości, która została tam umieszczona przez oskarżonego.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd doszedł do przekonania, iż zebrany w toku postępowania materiał dowodowy pozwala na jednoznaczne przypisanie oskarżonemuJ. D. (1)popełnienia zarzucanych mu czynów.
Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości możliwość przypisania oskarżonemu winy. Wprawdzie w toku postępowania pojawiły się wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów, jednakże z wydanej przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów opinii sądowo – psychiatrycznej wynika, iż oskarżony nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo i w sprawie nie zachodzą warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kk. Sąd uznał przedmiotową opinię sądowo – psychiatryczną za pełnowartościowy dowód i nie znalazł podstaw do kwestionowania wskazanych w opinii wniosków, albowiem jest ona jasna, zupełna, należycie uzasadniona i została sporządzona przez osoby dysponujące wymaganą wiedzą specjalną.
Oskarżony jako osoba dorosła i w pełni poczytalna z pewnością zdawał sobie sprawę z charakteru popełnionych przez siebie czynów i miał możliwość pokierowania swoim postępowaniem. Ponadto biorąc pod uwagę powszechny charakter przestępstwa kradzieży oraz przestępstwa oszustwa, oskarżony bez wątpienia zdawał sobie sprawę, iż zachowanie, którego się dopuścił, ma charakter przestępstwa.
W ocenie Sądu w zakresie wszystkich zarzucanych mu czynów oskarżony działał umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego kierunkowego. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, miał zamiar doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W tym celu sfałszował umowy pożyczki i dostarczył srebrne biżuterie małej wartości, które następnie umieścił w zaklejonych kopertach i złożył je w sejfie lombardu. Podobnie nie ulega wątpliwości, iż oskarżony działał w zamiarze osiągnięcia korzyści majątkowej. W związku z przedstawieniem pokrzywdzonemu podrobionych umów na łączną kwotę 7.280 zł, oskarżony uzyskał wskazaną kwotę, a więc osiągnął korzyść majątkową. Jednocześnie oskarżony świadomie, we wskazanym wyżej celu, wprowadził w/wymienionego w błąd co do okoliczności, iż zawarcie umów z klientami faktycznie miało miejsce oraz że pozostawili oni w lombardzie biżuterię o wskazanej w umowach wartości.
Zgodnie z treściąart. 270 § 1 kk, kto w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentyczny używa podlega karze. Zachowanie oskarżonego również wypełniło znamiona przytoczonego powyżej przestępstwa albowiem jak sam oskarżony przyznał, umowy pożyczki sfałszował podając na nich dane fikcyjnych osób i podrabiając podpisZ. N..
W ocenie Sądu, na podstawie zebranych w sprawie dowodów nie budzi wątpliwości również fakt, żeJ. D. (1)zabrał w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą w postaci pieniędzy w kwocie 6.400 zł, czym wypełnił znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 kk.
Sąd podzielił stanowisko oskarżyciela publicznego odnośnie kwalifikacji prawnej czynów popełnionych przez oskarżonego, które należało zakwalifikować jako występki zart. 278 § 1 kkoraz zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Jak już wyżej wskazano, oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w rozumieniuart. 115 § 4 kkdla siebie, poprzez uzyskanie kwoty pieniężnej. Oskarżony niewątpliwie doprowadziłZ. N.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 7.280 zł, przy użyciu jako autentycznych uprzednio podrobionych przez siebie umów pożyczki, jak również dokonał zaboru w celu przywłaszczenia kwoty 6.400 zł. W konsekwencji działańJ. D. (1)doszło do pogorszenia sytuacji majątkowejZ. N.i do wystąpienia po jego stronie efektywnej szkody.
W ocenie Sądu oskarżony dopuścił się popełnienia czynów zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkzarzucanych mu w akcie oskarżenia w ramach jednego, określonego wart. 91 § 1 kkciągu przestępstw. Oskarżony popełnił bowiem wskazane czyny w krótkich odstępach czasu, w podobny, wręcz identyczny sposób i przedmiotowe czyny wyczerpują znamiona tych samych przepisów ustawy karnej.
Uznając oskarżonegoJ. D. (1)za winnego popełnienia wszystkich zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów Sąd wymierzył mu za przestępstwo zart. 278 § 1 kkkarę 1 roku pozbawienia wolności, zaś uznając że czyny zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkzarzucaneJ. D. (1)w punktach od II do VIII zostały popełnione w ramach jednego ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 11 § 3 kkSąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu kara w takiej właśnie wysokości jest odpowiednia i stosownie do treściart. 53 § 1 kkjej rozmiar nie przekracza stopnia winy oskarżonego i uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, jak również pozwoli na osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec oskarżonego oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Zgodnie z treściąart. 278 § 1 kkprzestępstwo kradzieży jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, zaś przepisart. 286 § 1 kkprzewiduje zagrożenie karne od 6 miesięcy do 8 lat.Art. 91 § 1 kkdaje Sądowi możliwość orzeczenia kary do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, a zatem w przedmiotowej sprawie Sąd mógł wymierzyćJ. D. (1)karę pozbawienia wolności do lat 12.
Na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 i art. 91 § 2 kkSąd połączył orzeczone wobecJ. D. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył w ich miejsce karę łączną 2 lat pozbawienia wolności stosując zasadę pełnej absorpcji.
Przy określaniu sądowego wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę jako okoliczność obciążającą przede wszystkim sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa objętego niniejszym postępowaniem, albowiemJ. D. (1)był już uprzednio karany sądownie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Okoliczność uprzedniej karalności oskarżonego przemawia za wymierzeniem mu surowej kary w niniejszej sprawie. Jako okoliczność wpływającą na zaostrzenie wymiaru kary Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości przedmiotowych czynów, przejawiający się zwłaszcza w rodzaju i charakterze naruszonego przestępstwem dobra, jakim jest jedno z podstawowych dóbr chronionych prawem w postaci mienia innej osoby. Na szczególne potępienie zasługuje, iż oskarżony dopuścił się tych przestępstw na szkodę osoby niedowidzącej, wykorzystując trudną sytuację i chorobęZ. N., który zaufałJ. D. (1)i faktycznie przekazał mu do prowadzenia lombard, wierząc, że zapewnienia oskarżonego o doświadczeniu w prowadzeniu takiej działalności, a w szczególności intencje działaniaJ. D. (1)są szczere. Tymczasem oskarżony już od początku współpracy oszukiwałZ. N., wyłudzając od niego pieniądze dla fikcyjnych klientów.
Jako okoliczność łagodzącą należało potraktować przyznanie sięJ. D. (1)do części zarzucanych mu czynów.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności we wskazanej wyżej wysokości.
Analizując przesłanki określone wart. 69 § 1 i 2 kkSąd doszedł do wniosku, iż dotychczasowy tryb życia i warunki osobiste oskarżonegoJ. D. (1), a w szczególności jego uprzednia karalność, nie pozwalają na zastosowanie wobec oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd ustalił, że zarzucanego mu w niniejszej sprawie czynu oskarżony dopuścił się po wydaniu wobec niego dwóch wyroków skazujących za czyn zart. 286 § 1 kk, gdzie Sądy warunkowo zawiesiły wykonanie kar pozbawienia wolności na okres próby w wymiarze 4 lub 3 lat. W konsekwencji należy przyjąć, że prognoza kryminologiczna względem osoby oskarżonego jest negatywna. Cele poprzednio orzeczonych kar nie zostały osiągnięte, skoro oskarżony ponownie dopuścił się przestępstw przeciwko mieniu. Sąd uznał, iż właściwości osobiste oskarżonego, a w szczególności lekceważenie przez niego norm porządku prawnego nie pozwalają na warunkowe zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni swe funkcje, zwłaszcza w zakresie prewencji szczególnej.
Sąd na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoJ. D. (1)obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoZ. N.łącznej kwoty 13.680 zł.
Nadto Sąd orzekł o kosztach procesu, zasądzając od oskarżonegoJ. D. (1): na rzeczZ. N.kwotę 1.549,80 zł brutto tytułem wydatku związanego z udziałem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu, a nadto na rzecz Skarbu Państwa kwotę 821,04 zł tytułem kosztów sądowych, w tym opłatę w kwocie 180 zł.
W ocenie Sądu nie ma bowiem przesłanek do zwolnienia oskarżonego od ich uiszczenia. Sytuacja materialnaJ. D. (1)nie wskazuje, iż jest to dla niego uciążliwe.
Sąd zasądził również od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. W.kwotę 929,88 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.