Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1846/15
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 1846/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 07 marca 2016 roku w Lublinie
sprawyM. D.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaM. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 23 września 2015 roku znak:(...)
oddala odwołanie
Sygn. akt VII U 1846/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 23 września 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłM. D.przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósłM. D.domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
M. D.urodzony (...)w dniu(...)roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 26 lat, 9 miesięcy i 27 dni okresów składkowych i nieskładkowych (okoliczności bezsporne).
Wnioskodawca w okresie od dnia 1 października 1970 roku do dnia 30 września 1990 roku był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy wSpółdzielni Pracy Usług (...)wL.na stanowiskach uczeń zegarmistrz, zegarmistrz, i zegarmistrz-kierownik zakładu oraz jubiler (świadectwo pracy – akta osobowe – k. 14). Wnioskodawca w dniu(...)roku został przyjęty do pracy w charakterze ucznia w zawodzie zegarmistrzowskim (umowa o pracę – ao). Po odbyciu okresu próbnego z dniem(...)roku zatrudniono go na okres szkolenia 36 miesięczny w charakterze ucznia zawodu (umowa – ao). W dniu(...)roku wnioskodawca uzyskał tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzie zegarmistrz (zaświadczenie – ao). Od dnia(...)roku rozpoczął odbywanie zasadniczej służby wojskowej (odpis powołania – ao). Z dniem(...)roku, po odbyciu zasadniczej służby wojskowej w dniu(...)roku powrócił do pracy na stanowisku zegarmistrza (angaż – ao). Od dnia 30 grudnia 1976 roku wnioskodawca był członkiem spółdzielni (arkusz weryfikacyjny – ao). Od dnia 1 stycznia 1979 roku wnioskodawca został zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy jako zegarmistrz-kierownik zakładu wZakładzie Usługowym nr (...)przez Spółdzielnię (umowa o pracę – ao). Od dnia 15 października 1987 roku został przeniesiony do innego zakładuusługowego nr (...)z zachowaniem dotychczasowego stanowiska (umowa o pracę – ao). Od dnia 1 maja 1988 roku był to zakład(...)(angaż – ao). Od dnia 1 kwietnia 1989 roku stanowisko pracy zmieniono na jubiler (umowa o pracę – ao). Zajmował je do dnia 30 września 1990 roku (świadectwo pracy – ao).
Wnioskodawca jako członek spółdzielni od dnia 30 grudnia 1976 roku wykonywał pracę zegarmistrza a następnie jubilera. Rozliczał się ze spółdzielnią w ramach zryczałtowanego rozrachunku. Pieniądze, które zarobił zatrzymywał dla siebie, a do spółdzielni odprowadzał stały ryczałt. Okresowo wynagrodzenie było wypłacane przez spółdzielnię. Wnioskodawca nie wykonywał czynności jubilera. Te przekazywał do zrealizowania swojemu bratu, z którym oddzielnie się rozliczał (zeznaniaM. D.– k. 20v-21).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Akta osobowe wnioskodawcy zeSpółdzielni Pracy Usług (...)zostały wystawione przez pracodawcę i były autentyczne. Nie były kwestionowane przez strony. Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
Zeznania wnioskodawcy były zgodne z tymi dokumentami. Wnioskodawca potwierdził fakt bycia członkiem spółdzielni. Opisał sposób rozliczania się ze spółdzielnią, zajmowane stanowiska oraz wykonywane czynności. W świetle zasad doświadczenia życiowego zeznania te należało uznać za wiarygodne. Były szczere, spontaniczne i pozbawione sprzeczności.
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na zaliczenie wnioskodawcy 15 lat pracy w warunkach szczególnych na stanowisku zegarmistrza. W pierwszej kolejności należy podnieść, że nie może zostać zaliczony okres praktycznej nauki zawodu. W okresie tym praca nie była bowiem wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca uczęszczał bowiem na zajęcia. Jak wskazał było to przez okres 2 lat. W dalszym okresie także okres odbywania zasadniczej służby wojskowej nie może zostać zaliczony do pracy w warunkach szczególnych od dnia(...)roku, gdyż zaliczeniu podlega tylko służba odbywana do dnia(...)roku. Wreszcie należy wskazać, że za pracę w warunkach szczególnych nie można uznać pracy świadczonej w oparciu o spółdzielczy stosunek pracy – w sytuacji, gdy pracodawcą jest spółdzielnia, a pracownik jest jej członkiem. Tylko stosunek oparty o umowę o pracę, nie mającą charakteru spółdzielczej umowy o pracę podlega uznaniu za pracę świadczoną w warunkach szczególnych. Z tego względu należy uznać, że okres około roku w trakcie odbywania praktycznej nauki zawodu od dnia(...)roku jest niewystarczający, gdyż nie wynosi 15 lat.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 rokuo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracyw szczególnych warunkach.

Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawca nie udowodnił stażu pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat. Tym samym nie spełnia on wymaganych przesłanek do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Odwołanie jako niezasadne należało zatem oddalić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.