Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1801/15
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Służebność Przesyłu
Podstawa prawna: art. 305^1^ - 305^4^ k.c.

Sygn. akt III Ca 1801/15

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 września 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwoG. C.,A. K.orazP. K.przeciwko(...) SAz siedzibą wL.Oddział(...), nie obciążając powodów kosztami procesu.
Apelację od powyższego wyroku w części oddalającej powództwo co do kwoty 3.500,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty oraz w zakresie, w jakim sąd nie zasądził na rzecz powodów żądanych kosztów postępowania poniesionych w sprawie wniosła strona powodowa, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie:
-art. 233 § 1 k.p.c.a) poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji, że zgoda powodów na przeprowadzenie linii energetycznej przez ich nieruchomość znajduje odzwierciedlenie w protokole z wiejskiego zebrania sołectwaS., podczas gdy nie wynika z niego kto i w jakim zakresie wyraził zgodę na wybudowanie przedmiotowej sieci; b) poprzez wyprowadzenie z zebranego materiału dowodowego wniosku sprzecznego z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, że skoro w zaistniałym stanie faktycznym zostało wydane pozwolenie na budowę linii energetycznej, to poprzednik prawny pozwanej legitymował się tytułem do wejścia w teren i budowy sieci, podczas gdy w sposób wyraźny wykazano, że dokumentem tym był protokół opisany w pkt a, który w żaden sposób nie zawierał takiej zgody poprzedników prawnych powodów;
-art. 7 k.c.poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie domniemanie dobrej wiary w zakresie wejścia w posiadanie służebności i jej dalszego posiadania nie zostało obalone;
-art. 172 § 1 k.c.w zw. zart. 292 k.c.poprzez przyjęcie, iż pozwana nabyła służebność przesyłu poprzez zasiedzenie w terminie dwudziestu lat.
W oparciu o powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo co do kwoty 3.500,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty i zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów odpowiednio kwot: na rzeczG. C.kwoty 583,44 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty, na rzeczP. K.kwoty 583,44 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty, na rzeczA. K.kwoty 2.333,66 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 28 sierpnia 2013 roku do dnia zapłaty;
- zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kosztów postępowania w I i II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych
stosownie do zmiany zgodnie z żądaniem zawartym w punkcie 1.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, które to ustalenia Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne, jak również w wyniku prawidłowo zastosowanych przepisów prawa materialnego.
Istota zarzutów apelacji sprowadza się do kwestionowania przyjętej przez Sąd Rejonowy dobrej wiary pozwanej w zakresie korzystania z linii energetycznej wybudowanej w 1991 r. na nieruchomości powodów. Zdaniem apelującego, Sąd Rejonowy dokonał sprzecznej zart. 233 § 1 k.p.c.oceny dowodów w postaci złożonych do akt dokumentów, w szczególności protokołu z wiejskiego zebrania sołectwaS., przyjmując tym samym niesłusznie, że domniemanie wynikające zart. 7 k.c.nie zostało skutecznie wzruszone. Z dokumentów tych, a w szczególności z protokołu z wiejskiego zebrania sołectwaS., nie wynika bowiem zgoda na przeprowadzenie linii energetycznej przez działkę powodów.
Zgodnie zart. 233 § 1 k.p.c., Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Przy ocenie materiału dowodowego sądowi przysługuje zatem swoboda zastrzeżona treścią powołanego wyżej przepisu. Jeżeli z określonego materiału dowodowego Sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena Sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) i musi się ostać choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo-skutkowych, przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona.
Tego rodzaju uchybień nie sposób się dopatrzyć w stanowisku Sądu Rejonowego, zaś argumenty apelującego nie wykazują, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana z naruszeniemart. 233 § 1 k.p.c.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pozwany legitymował się uprawnieniem do przeprowadzenia linii energetycznej przez działkę powodów. Biorąc pod uwagę, że na nieruchomości powodów pierwsza linia energetyczna była ta wybudowana w 1961 roku, a następnie rozbudowana w 1991 roku, to zgodnie ze wskazanymi poniżej przepisami, budujący inwestor musiał legitymować się zgodą właścicieli nieruchomości na przeprowadzenie linii lub też pozwoleniem organów administracji.
Rozpoczęcie i wykonywanie robót budowlanych dotyczących prowadzenia powszechnej elektryfikacji lub modernizacji sieci elektroenergetycznych, zarządzonej w trybieustawy z dnia 28 czerwca 1950 r. o powszechnej elektryfikacji wsi i osiedli(Dz. U. z 1954 r. Nr 32, poz. 135) wymagało bowiem uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane) pod rygorem skutków wymienionych wart. 21 ust. 4 prawa budowlanego(wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 1988 r.(...) SA(...)). Zgodnie zart. 29 ust. 5 ustawy z 1974 r. - Prawo budowlane(Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez Urząd Wojewódzki wK.decyzji o pozwoleniu na budowę, tj. w dniu 9 października 1989 r., mogło być ono wydane jednostce organizacyjnej lub osobie, która wykaże prawo do dysponowania nieruchomością. Decyzja – pozwolenie na budowę wydana inwestorowi nie legitymującemu się prawem do dysponowania nieruchomością, naruszałabyart. 29 ust. 5ww.ustawy Prawo budowlane.
Apelujący wskazuje przy tym na brak zgody powodów na przeprowadzenie linii energetycznej przez ich działkę, co wynika z protokołu z wiejskiego zebrania sołectwaS.z dnia 18 czerwca 1989 r. Tymczasem, wskazać należy, że powodowie nigdy wcześniej nie domagali się od pozwanego wynagrodzenia z tytułu przeprowadzenia linii przez ich działkę ani też nie zabraniali mu korzystania z tej linii. Nie domagali się również usunięcia linii i urządzeń energetycznych. Okoliczności powyższe oraz fakt, że na inwestycję wyraziło zgodę zebranie sołectwa, mogły wywołać u pozwanego usprawiedliwione przekonanie że jego posiadanie odpowiada prawu, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą.
Powyższe ustalenia poczynione przez Sąd Rejonowy doprowadziły do prawidłowego uznania, że pozwany i jego poprzednicy prawni byli w dobrej wierze, a zatem do zasiedzenia doszło z upływem 20 lat, tj. 31 grudnia 2011 roku.
Mając na uwadze wszystko powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c., oddalił apelację.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez pozwaną złożyło się jedynie wynagrodzenie jej pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego wysokość ustalono na podstawie§ 6 pkt 3w zw. z§ 7, ust. 1 oraz § 12, ust. 1, pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. z 2013 r. poz. 490).