Sąd Okręgowy w Gliwicach
IX Zamiejscowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 649/16
Data wyroku: 2016-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Konieczna
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 477^14^ § 2 kpc w zw. z art. 110a ustawy z dnia 17.12.1998r.o emeryturach i rentach  z FUS ( j.t.Dz.U.z 2015r. , poz. 748 )

Sygn. akt IX U 649/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy___________________w Gliwicach Wydział IX

    Sąd Pracy i Ubezpieczeń SpołecznychOśrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Maria Konieczna

Protokolant:

Iwona Porwoł

przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Rybniku
sprawy z odwołaniaK. L.(L.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o ponowne ustalenie wysokości emerytury
na skutek odwołaniaK. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 15 lutego 2016 r. Znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego zgodnie zart. 110a Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przy uwzględnieniu, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia przed zastosowaniem jego ograniczenia wynosi 250.50 %.
Sędzia
Sygn. akt. IX U 649/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 lutego 2016r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił ubezpieczonemuK. L.(L.) ponownego ustalenia wysokości emerytury w trybie art. 110 a ustawy emerytalnej podnosząc, iż ubezpieczony nie spełnia warunków do ponownego ustalenia wysokości emerytury w rozumieniu tegoż uregulowania, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia ustalony z dowolnie wybranych 20 lat kalendarzowych wynosi 249.53 %, tj. nie jest wyższy niż 250 %.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzjidomagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do przeliczenia świadczenia z art. 110 a ustawy emerytalnej podnosząc, iż nie zgadza się z decyzją, po sprecyzowaniu przed Sądem wniósł o przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 1978 do 1981 z tytułu zatrudnienia wKWK (...), po ich ustaleniu przed Sądem.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołaniewniósł o jego oddalenie
z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił co następuje.
Ubezpieczony uprawniony jest do emerytury górniczej od dnia 1 kwietnia 2003r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia wyliczony został z okresu od 01/1992 do 12/2001 na 256.53 % i ograniczony do 250 %.
W dniu 12 stycznia 2016r. ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia w trybie art. 110 a ustawy emerytalnej.
Dla celów tego przeliczenia organ rentowy ustalił wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia ubezpieczonego na 249.53 % z lat 1982, 1983,1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 oraz z roku 2014 ( tj. po przyznaniu prawa do świadczenia ) według wyliczenia suma wskaźników: 4.990.70 : 20 = 249.53%.
Najniższy wskaźnik dla celów tegoż wyliczenia wynosił 11.10 % i dotyczył roku 2014, a z pozostałych lat najniższy wskaźnik wynosił 172.64 % i dotyczył roku 1989.
Ubezpieczony zatrudniony był wKWK (...)w okresie od 1 lutego 1978r. do 30 kwietnia 1989r. i od 9 lipca 1991r. do 31 marca 2003r., a w tym do dnia 8 marca 1978r. jako pomoc dołowa pod ziemią, następnie do dnia 30 kwietnia 1989r. jako górnik pod ziemią.
KWK (...)wykazała ubezpieczonemu na druku Rp-7 wynagrodzenia za lata 1982 do 2003, w tym za rok 1982 435.771.00 zł.
Nie wykazano wynagrodzeń z lat 1978 do1981.
W toku postępowania sądowego(...) S.A.KWK (...)nadesłała akta osobowe ubezpieczonego i oryginalne kartoteki zarobkowe ubezpieczonego za lata 1979 do 1981.
Z akt osobowych wynika, iż ubezpieczony w latach tych i dalej do 30 kwietnia 1989r. zatrudniony był jako górnik pod ziemią, ze zbieżnymi warunkami płacowymi.
W pełni czytelna jest karta wynagrodzenia ubezpieczonego za rok 1980, która jednoznacznie wskazuje na łączną kwotę wynagrodzenia w roku 1980 : 139.078,75 zł.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia za ten rok wynosi 191.88%, według wyliczenia: łączna kwota wynagrodzenia 139.078,75 : kwota roczna przeciętnego wynagrodzenia 72.480,00 = 191.88%.
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia ubezpieczonego z uwzględnieniem wskaźnika za rok 1980 po wyłączeniu wskaźnika za rok 1989 jako mniej korzystnego wynosi 250.50% według wyliczenia:
suma wskaźników przyjętych przez ZUS z 20 lat jw. : 4.990,70
- wskaźnik za rok 1989:- 172,64
4.818,06
+ wskaźnik za rok 1980:+ 191,88
5.009,94: 20 = 250.50%
Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt organu rentowego, dokumentację akt osobowych ubezpieczonego, kartoteki zarobkowe dotyczące wynagrodzeń ubezpieczonego z lat 1979 do 1981, zeznania ubezpieczonego k. 10 akt, protokół elektroniczny k. 12 akt.
Ustalając jak wyżej Sąd zważył co następuje.
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego w zakresie dotyczącym pracy świadczonej w spornym okresie i następującym po nim jako pracy tożsamej ze zbieżnymi warunkami płacowymi, gdy zeznania te korelują z dokumentacją akt osobowych ubezpieczonego i dokumentacją przedłożoną w organie rentowym dla celów ustalenia prawa do świadczenia – dokumentacją wiarygodną, bo nie kwestionowaną przez organ rentowy.
Sąd uznał, iż karta wynagrodzeń za rok 1980 jest w pełni czytelna, jednoznaczna w swej treści i stąd może stanowić podstawę do ustalenia wynagrodzenia ubezpieczonego za ten rok dodatkowo, gdy ubezpieczony w okresie następującym, wykazanym drukiem Rp-7, w sytuacji zajmowania tożsamego stanowiska, ze zbieżnymi warunkami płacowymi, ma wykazane za rok 1982 wynagrodzenie znacznie wyższe od wynagrodzenia za rok 1980.
Zgodnie z art. 110 a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( jt. Dz. U. z 2015r. poz. 748 ) wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250 %.
W sprawie w świetle ustaleń jw. nie ulega wątpliwości, iż istnieje możliwość wyliczenia wskaźnika na 250.50 %, czyli w wysokości wyższej niż 250 %, przy założeniach wskazanych powyżej, z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia, tj. za rok 2014.
W takiej sytuacji istnieją podstawy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego w trybie powołanego powyżej uregulowania art. 110 a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Zajmując takie stanowisko Sąd z mocyart. 47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję jak w wyroku .
Sędzia: