Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 47/11
Data wyroku: 2016-08-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Wojtaszko

Sygnatura akt: II K 47/11

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 sierpnia 2016 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Andrzej Wojtaszko
Protokolant: Katarzyna Chmiel
przy udziale prokuratora Antoniny Klawitter
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10.05., 04.08., 15.11., 22.11.2011r., 23.02., 01.03., 24.05., 31.05., 04.09., 11.09. 2012r., 05.02., 09.05., 28.06., 23.08., 29.08., 29.10., 19.11.2013r., 19.02., 07.08., 21.10., 18.11.2014r., 05.03., 26.03., 15.05., 06.08., 15.10., 01.12.2015r., 18.02., 14.04., 20.05., 24.06., 28.07.2016 roku
sprawy:
1.S. S. (1)synaM.iE., z domuG.,urodzonego (...)synaR.iB. z domu G.
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od czerwca 1998 r. do sierpnia 1999 r. wG., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM., pełnomocnik i dyrektorhandlowy Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)z ostatnią siedzibą wN., wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)- współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM.i pełnomocnikiemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG., oraz wspólnie i w porozumieniu zD. O. (1)- pełnomocnikiemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG.a także wspólnie i w porozumieniu właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG., co do którego prowadzone było odrębne postępowanie i właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...), co do której , materiał dowodowy został wyłączony do odrębnego postępowania - obecnie zawieszonego, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wG., do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 340.767 zł, tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT i usiłował doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany przez ten sam urząd do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 117.947 zł, z tego samego tytułu, w ten sposób, że na podstawie podrobionych i poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci umów kupna sprzedaży, faktur VAT i dokumentacji celnej, dotyczących obrotu handlowego zegarkami, długopisami, piórami wiecznymi, przewodami głośnikowymi, laptopami, pomiędzy(...) S.A.wW.,PHU (...)wL.,PHU (...)sc.,PHU (...)i nieistniejącymi, zagranicznymi osobami fizycznymi z Federacji Rosyjskiej i Królestwa Szwecji, złożył w Urzędzie Skarbowym wG.deklaracje podatkowe VAT-7, zawierające nieprawdziwe dane oparte na powyższych transakcjach i na. tej podstawie uzyskał zwrot podatku VAT w kwocie 340.767 zł, oraz usiłował uzyskać zwrot podatku VAT, w kwocie 117.974 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez Urząd Skarbowy wG.i tak :
a. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca czerwca 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 16.490 zł, J
b. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lipca 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 27.142 zł,
c. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca sierpnia 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 32.310 zł,
d. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca września 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 43.441 zł,
e. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca października 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 48.346 zł,
f. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca listopada 1998 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 11.049 zł,
g. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca grudnia 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 109.681 zł,
h. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lutego 1999 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 63.357 zł,
i. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca marca 1999 r., usiłował wyłudzić
zwrot podatku VAT w kwocie 9.641 zł,
j. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca kwietnia 1999 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 56.213 zł,
k. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesięcy; maja, czerwca, lipca i sierpnia 1999 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w łącznej kwocie 41.071 zł.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw.art. 294 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271§ 1 i 3 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw.art. 294 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
III. W dniu 8 listopada 2000 r. wS., przywłaszczył sobie powierzone mienie w postaci samochodu osobowego markiF. (...)nr rej. (...), wartości 54.950 zł stanowiącego własnośćP. B.w ten sposób, że przedmiotowy samochód sprzedał za kwotę 42.900 zł, bez zgody właścicielaM. B. (1)
tj. o czyn zart. 284 § 2 kk
IV. W listopadzie 1998 r. wM., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM., pełnomocnik i dyrektorhandlowy Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)z ostatnią siedziba- wN., wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)- współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM.oraz wspólnie i w porozumieniu z właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...), co do którego materiał dowodowy został wyłączony do odrębnego postępowania - obecnie zawieszonego, posługując się podrobionąfakturą VAT nr (...)z dnia 21.09.1998 w, z(...)wG., dotyczącą zakupu komputerów i kolejną dotyczącą ich zbycia w dniu 07.10.1998 r., doPHU (...)wE., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, usiłował doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wM., do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, z tytułu nienależnego zwrotu podatku VAT, w kwocie 32.216 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez ten urząd.
tj. o czyn z akt. 13§ 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
V. W okresie od listopada 1999 r. do lutego 2000 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z właścicielemJ. L.z siedzibą wW., co do którego prowadzono odrębne postępowanie i z inną osobą co do której materiał dowodowy wyłączono do odrębnego postępowania - obecnie zawieszonego, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd SkarbowyW.-T.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 60.216 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT, w ten sposób, że dostarczył właścicielowiprzedsiębiorstwa (...)wW., poświadczające nieprawdę i podrobione dokumenty wskazujące na zakup laptopów w(...) Sp. z o.o.wS., ich dalszą sprzedaż doPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wR.,Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wE.,(...) Sp. z o.o.wG.i do JAR-LEX wW., a następnie eksport do nieistniejących osób fizycznych na terenie Ukrainy, co umożliwiło właścicielowiprzedsiębiorstwa (...)przedstawienie w Urzędzie SkarbowymW.-T.deklaracji podatkowych VAT-7, zawierających nieprawdziwe dane o powyższych transakcjach i na tej podstawie uzyskanie zwrotu podatku VAT w powyższej kwocie.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
VI. W okresie od września 1998 r. do grudnia 1998 r. wK., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM.i pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wE.wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)współwłaścicielemspółki cywilnej (...)i pełnomocnikiemPHU (...)oraz wspólnie i w porozumieniu zJ. J. (1), właścicielemFirmy Handlowo (...)wK., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wK., do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 82.889 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT w ten sposób, że dostarczyłJ. J. (1)podrobione i poświadczające nieprawdę dokumenty wskazujące na zakup zegarków i futer od nieistniejących kontrahentów, a następnie ich sprzedaż doPHU (...)wE., dalej do sc.(...)wM.i do(...)wK.a następnie ich eksport, do nieistniejących osób fizycznych w Królestwie Szwecji, na Ukrainie i w Federacji Rosyjskiej, co umożliwiłoJ. J. (1)złożenie w Urzędzie Skarbowym wK.deklaracji podatkowych VAT-7, zawierających nieprawdziwe dane o powyższych transakcjach i na tej podstawie uzyskanie zwrotu podatku VAT w powyższej kwocie.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkz zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
VII. W okresie od marca do maja 1997 r. wE., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wE.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 726.211 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT, w ten sposób, że działając jako pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowego (...)z siedzibą wE.złożył w Urzędzie Skarbowym wE.deklaracje VAT-7, zawierające nieprawdziwe dane oparte na poświadczających nieprawdę i podrobionych dokumentach, dotyczących zakupu odzieży sportowej od nieistniejących podmiotów gospodarczych, ich dalszej sprzedaży do(...) COMPANY Sp. z o.o.wG.,(...) Sp. z o.o.wG.i do(...)a następnie ich eksportu do nieistniejących osób fizycznych z Federacji Rosyjskiej, Ukrainy i Republiki Litewskiej, uzyskując na tej podstawie zwrot nienależnego podatku VAT w powyższej kwocie.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
IX. W okresie od 1998 do początku 2000 r. wE., wbrew przepisom ustawy, przywiózł z Holandii a następnie wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ilości nie mniejszej niż 1 kg., które następnie partiami sprzedawałS. N. (1)iJ. G. (1).
tj. o czyn zart. 42 ust. 1w zb. zart. 43 ust. 3, ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. Nr 24 z 2003 r., poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 11 § 2 kk.
2.D. O. (1),synaA.iI., z domuT.,urodzonego (...), wK.,
oskarżonego o to, że:
XIV. W listopadzie 1999 r. wG., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd pracowników(...) S.A.wG.usiłował wyłudzić sprzęt komputerowy, w postaci komputera osobistego typu laptop, wartości 20.280,00 zł, w ten sposób, że jako pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego (...)wG., przedłożył podrobione dokumenty Urzędu Skarbowego wG.w postaci; zaświadczenia nr US III(...), z dnia 16.11.1999 r., dotyczącego nie występowania zaległości podatkowych(...) -U (...)wobec Skarbu Państwa i zaświadczenia nr US III(...), z dnia 24.11.1999 r., dotyczącego podlegania obowiązkowi podatkowemu i wysokości uzyskanego dochodu oraz podrobione dokumenty Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.w postaci; zaświadczenia nr(...)/37-(...), z dnia 16.11.1999 r. dotyczącego nie występowania zaległości(...) -U (...)w zakresie opłacania składek na ubezpieczenie społeczne i pisma przewodniego nr(...)/37-(...), z dnia 16.11.1999 r. skierowanego doM. D. (1), zmierzając w ten sposób do zawarcia umowy leasingu operacyjnego i uzyskania na tej podstawie wskazanego powyżej sprzętu komputerowego za który nie zamierzał płacić rat leasingowych, przy czym zamierzonego celu nie osianą ze względu na reakcję pracowników(...) S.A.wG., którzy pojęli sprawdzenia przełożonych dokumentów.
- tj. o czyn zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
XV. W okresie od czerwca 1998 r do sierpnia 1999 r., wG., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jako pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG., wspólnie i w porozumieniu zS. S. (1)współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM., pełnomocnikiem i dyrektoremhandlowym Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)z ostatnią siedzibą wN., wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)- współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM.i pełnomocnikiemPHU (...)wG.a także wspólnie i w porozumieniu z właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...), co do którego prowadzone było odrębne postępowanie oraz właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...), co do którego prowadzono odrębne postępowanie - obecnie zawieszone, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wG., do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 340.767 zł, tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT i usiłował doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany przez ten sam urząd do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 117.947 zł, z tego samego tytułu, w ten sposób, że na podstawie podrobionych i poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci umów kupna sprzedaży, faktur VAT i dokumentacji celnej; dotyczących obrotu handlowego zegarkami, długopisami, piórami wiecznymi, przewodami głośnikowymi, laptopami, pomiędzy(...) S.A.wW.,PHU (...)wL.,PHU (...)sc.,PHU (...)i nieistniejącymi, zagranicznymi osobami fizycznymi z Federacji Rosyjskiej i Królestwa Szwecji, złożył w Urzędzie Skarbowym wG.deklaracje podatkowe VAT-7, zawierające nieprawdziwe dane oparte na powyższych transakcjach i na tej podstawie uzyskał zwrot podatku VAT w kwocie 340.767 zł, oraz usiłował uzyskać zwrot podatku VAT, w kwocie 117.974 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ego szczęcie postępowania wyjaśniającego przez Urząd Skarbowy wG., i tak
a. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca czerwca 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 16.490 zł,
b. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lipca 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 27.142 zł,
c. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca sierpnia 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 32.310 zł,
d. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca września 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 43.441 zł,
e. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca października 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 48.346 zł,
f. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca listopada 1998 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 11.049 zł,
g. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca grudnia 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 109.681 zł,
h. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lutego 1999 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 63.357 zł,
i. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca marca 1999 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 9.641 zł,
j. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca kwietnia 1999 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 56.213 zł,
k. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesięcy; maja, czerwca, lipca i sierpnia 1999 r., usiłował wyłudzić zwrot podatku VAT w łącznej kwocie 41.071 zł.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. 294§ 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. 294§ 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk-w zw. zart. 12 kk

I
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego czynów zarzucanych w punktach I, IV i VI aktu oskarżenia, z tym dodatkowym ustaleniem, iż czyny te stanowią jeden czyn ciągły popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie do 31 marca 1999 roku, łączną wartość wyłudzonego zwrotu podatku vat ustala na kwotę 423.656,00 złotych, a łączną wartość zwrotu podatku vat którą usiłował wyłudzić ustala na kwotę 43.256,00 złotych, czyn ten kwalifikuje z jako występek zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1 i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.skazuje oskarżonego na karę 3 lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 230 (dwieście trzydzieści) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 200 (dwieście) złotych;

II
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego czynu zarzucanego w punkcie VII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem iż czynu tego dopuścił się w celu osiągniecia korzyści majątkowej do 13 czerwca 1997 roku, kwalifikowanego jako występek zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.skazuje oskarżonego na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 200 (dwieście) złotych;

III
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na mocyart. 414§1 k.pk.. w zw. zart. 17§1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 101§1 pkt 3 k.k.w zw. zart. 102 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 marca 2016 roku umarza postepowanie karne wobec oskarżonegoS. S. (1)co do czynu z punktu III aktu oskarżenia z uwagi na przedawnienie karalności;

IV
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na mocyart. 414§1 k.pk.. w zw. zart. 17§1 pkt 7 k.p.k.umarza postepowanie karne wobecoskarżonegoS. S. (1)co do czynu z punktu V aktu oskarżenia albowiem postepowanie karne co do tego samego czynu tego samego oskarżonego zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytowie z dnia 24 września 2007 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 84/07;

V
w zakresie zarzutu z punktu IX aktu oskarżenia przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego dwóch przestępstw i tak:

a/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku przez okres nie mniej niż dwóch miesięcy wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłS. N. (1)nie mniej niż ośmiokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 40 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 360 złotych, czyn ten kwalifikuje zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
b/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku, przez nieustalony okres czasu, wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłJ. G. (1)nie mniej niż pięciokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 100 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 1800 złotych, czyn ten kwalifikuje zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
i ustala, przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.w zw. zart. 116 k.k.iż czyny te stanowią ciąg przestępstw i za to przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.na mocyart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje oskarżonego na karę roku pozbawienia wolności;

VI
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na mocyart. 91§2 k.k.,art. 86§1 i 2 k.k.łączy orzeczone w punktach I, II i V wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierza oskarżonemuS. S. (1)karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny 300 (trzysta) stawek dziennych po 200 (dwieście) złotych stawka;

VII
przy zastosowaniuart. 46§1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoS. S. (1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa- Naczelnika Urzędu Skarbowego wG.kwoty 200.000,00 (dwieście tysięcy) złotych, na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego wK.kwoty 60.000,00 (sześćdziesiąt tysięcy) złotych;

VIII
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuS. S. (1)w punkcie VI wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. od dnia 26 listopada 2003 roku do dnia 12 października 2004 roku;

IX
w zakresie zarzutu zpunktu XIVprzy zastosowaniuart. 4§1 k.k., eliminując z jego opisu znamiona dotyczące realizacji czynu zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 297§1 k.k., kwalifikując zarzucany czyn zart. 270§1 k.k.na mocyart. 17§1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 414§1 k.p.k.w zw. zart. 101§1 pkt 3 k.k.w zw. zart. 102 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 marca 2016 roku postępowanie karne wobecD. O. (1)co do tego czynu umarza z uwagi na przedawnienie karalności;

X
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoD. O. (1)uznaje za winnego czynu zarzucanego w punkcie XV aktu oskarżenia, z tym odmiennym ustaleniem, iż czas popełnienia przestępstwa ustala na okres od października 1998 toku do maja 1999 roku, łączną wartość wyłudzonego zwrotu podatku vat ustala na kwotę 221.384,00 złotych, a łączną wartość zwrotu podatku vat którą usiłował wyłudzić ustala na kwotę 76.903,00 złotych, czyn ten kwalifikuje z jako występek zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1 i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.skazuje oskarżonego na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 150 (sto pięćdziesiąt) złotych;

XI
przy zastosowaniuart. 46§1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. O. (1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa- Naczelnika Urzędu Skarbowego wG.kwoty 80.000,00 (osiemdziesiąt tysięcy) złotych;

XII
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1wykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonegoD. O. (1)w punkcie X wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 4 (słownie: cztery) lata,

XIII
na podstawieart. 624§1 k.k.,art. 626§1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 4 i 6, art. 3 ust. 1, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonegoS. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 13.000,00 (trzynaście tysięcy) złotych tytułem opłaty i części poniesionych przez Skarb Państwa wydatków postępowania, od oskarżonegoD. O. (1)kwotę 6700 (sześć tysięcy siedemset) złotych tytułem opłaty i części poniesionych przez Skarb Państwa wydatków postępowania;

XIV
na podstawie 630k.p.k.kosztami procesu, w zakresie jakim umorzono postępowanie obciążą Skarb Państwa.

Sygnatura akt II K 47/11

UZASADNIENIE
OskarżonyS. S. (1)w okresie od marca do 13 czerwca 1997 r. wE., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przy pomocyJ. R. (1)dyrektora(...) Company Sp. z o.o.wG.iR. J. (1)dyrektora(...) Sp. z o.o.w(...), poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wE.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 726.211 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT, w ten sposób, że działając jako pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowego (...)z siedzibą wE.złożył w Urzędzie Skarbowym wE.deklaracje VAT-7, zawierające nieprawdziwe dane oparte na poświadczających nieprawdę i podrobionych dokumentach, dotyczących zakupu odzieży sportowej od nieistniejących podmiotów gospodarczych, ich dalszej sprzedaży do(...) COMPANY Sp. z o.o.wG.,(...) Sp. z o.o.wG.i do(...)a następnie ich eksportu do nieistniejących osób fizycznych z Federacji Rosyjskiej, Ukrainy i Republiki Litewskiej, uzyskując na tej podstawie zwrot nienależnego podatku VAT w powyższej kwocie.
S. S. (1)działał jako pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego (...), z siedzibą wE.. Przedsiębiorstwo to zostało zarejestrowane przezM. S. (1), ojcaS. S. (1), w dniu 19.02.1997 r. działalność rozpoczął formalnie, od 24.02.1997 r. w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. W maju zarejestrowano zmianę nazwy firmy na(...). W ramach swojej działalnościfirma (...)prowadziła również sprzedaż eksportową. Pełnomocnictwo do prowadzenia działalności w ramachfirmy (...), miałS. S. (1).Firma (...), prowadziła fikcyjna sprzedaż eksportową odzieży sportowej, na Ukrainę, do Republiki Litewskiej i do Federacji Rosyjskiej. Ustalono, iż wprzedsiębiorstwie (...)odnotowano zakupy, eksportowanej następnie odzieży sportowej, wfirmach (...) Sp. z o.o.w(...)wG.. Kierującym pierwszą z firm byłR. J. (1), który prowadził następnie działalność w ramachfirmy (...), i który poświadczył nieprawdę w fakturach dotyczących sprzedaży laptopów dofirmy (...).Firmą (...), kierował natomiastJ. R. (1). Odzież nabywana przez(...), pochodzić miała od nieistniejących czy niedziałających, według ustaleń organów podatkowych,firm (...). Wobec nie potwierdzenia pochodzenia towaru, kontrola(...)wykazała nienależnie wypłaconyfirmie (...), przez Urząd Skarbowy wE.podatek VAT. Za okres, od marca do maja 1997 r., kwota łączna nienależnie otrzymanego podatku VAT wyniosła 726.211,00 zł. W toku prowadzonego postępowania potwierdzono fikcyjność transakcji dotyczących zakupów towaru, sprzedawanego następnie za granicę przezfirmę (...). Ustalono, iżfirmy (...)nigdy takich transakcji nie prowadziły.Firma (...), mająca rzekomo prowadzić działalność wŁ.nie figuruje jako podmiot podatkowy w ewidencji Urzędu SkarbowegoŁ.. Ustalono jedynie, że istnieje zakład stolarski o tej nazwie, który jednak nie prowadził handlu odzieżą. Ustalono również, iż w ewidencji właściwego urzędu skarbowego nie figuruje jako podmiot podatkowy,firma (...). Faktury, w mieniu(...) COMPANYpodpisywałJ. R. (1), natomiast, w imieniuprzedsiębiorstwa (...), pracownikE. G., która wypisywała je pod dyktandoR. J. (1). Ustalono, iż zagranicznymi kontrahentamifirmy (...), na Ukrainie mieli być:W. P. (1),L. P.,I. S.,W.S.,S. R.,L. G.,B. G.,M. R. (1),G. K.,A. P. (1),I. P.,A. P. (2),W. P. (2),K. L., MaximM.,N. M.W Federacji Rosyjskiej odzież sportową odfirmy (...)nabywać mieli:L. K. (1),A. Ł.,W. P. (3), Zaś w Republice Litewskiej;W. R.,E. K.,G. S.,E. M.,I. Ż.,O. Ż.,W. K.i inne osoby. Celem zweryfikowania danych zagranicznych kontrahentówfirmy (...), zwrócono się z wnioskami o przeprowadzenie stosownych ustaleń, w ramach międzynarodowej pomocy prawnej. W wyniku poczynionych ustaleń, nie potwierdzono danych osób wskazanych w dokumentach eksportowychfirmy (...). Stwierdzono, iż nie istnieją osoby o takich danych i osoby takie nie prowadziły transakcji handlowych z polskimi podmiotami gospodarczymi. Nadto, nie istnieją adresy podane na dokumentach.
Dowody:
Załącznik nr 2, nr 3, nr 5 do akt spray,
a) faktury(...)wyszczególnionych w analizie (k. 15.685-15.733. akt sprawy),
• nr 1/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 115), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 2/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 116), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 3/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 112), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 4/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 113), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 5/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 108), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 6/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 109), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 7/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 105), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 8/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 106), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 9/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 98), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 10/97 z dnia 03.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 99), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 11/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 102), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 12/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 103), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 13/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 92), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 14/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 93), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 15/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 95), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 16/97 z dnia 13.03.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 96), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 17/97 z dnia 11.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 82), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 18/97 z dnia 11.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 80), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 19/97 z dnia 11.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 78), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 20/97 z dnia 14.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 75), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 21/97 z dnia 14.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 72), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 22/97 z dnia 14.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 70), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 23/97 z dnia 18.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 68), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 24/97 z dnia 18.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 66), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 25/97 z dnia 18.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 63), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 26/97 z dnia 18.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 61), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 27/97 z dnia 23.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 56), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 28/97 z dnia 23.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 59), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 29/97 z dnia 23.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 54), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 30/97 z dnia 28.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 52), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 31/97 z dnia 28.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 49), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 32/97 z dnia 28.04.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 47), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 33/97 z dnia 05.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 180), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 34/97 z dnia 05.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 177), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 35/97 z dnia 07.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 175), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 36/97 z dnia 07.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 173), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 37/97 z dnia 09.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 170), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 38/97 z dnia 12.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 167), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 39/97 z dnia 12.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód"-k. 165), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 40/97 z dnia 12.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 162), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 41/97 z dnia 12.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt„(...), maj 1997, przychód" - k. 160), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 42/97 z dnia 13.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 158), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 43/97 z dnia 13.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 155), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 44/97 z dnia 13.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 153), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 45/97 z dnia 22.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt ,J.Tramp, maj 1997, przychód" - k. 151), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 46/97 z dnia 22.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 148), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 47/97 z dnia 26.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 145), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 48/97 z dnia 26.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 140), wystawiającym,S. S. (1),
• nr 49/97 z dnia 26.05.1997 r. - (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 137), wystawiającym,S. S. (1),
b) odpowiadających, wskazanym powyżej fakturom, dokumentów SAD z
• (załącznik nr 2 - skoroszyt „Marzec 97, dokumenty sprzedaży" - k. 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 94, 97, 101, 104, 107, 111, 114), wystawiającymS. S. (1),
• (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), sprzedaż 04/97" - k. 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 48, 51, 55, 58, 60, 62, 65, 67, 69, 71, 74, 77, 79, 81,), wystawiającymS. S. (1),
• (załącznik nr 2 - skoroszyt „(...), maj 1997, przychód" - k. 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 139, 142, 143, 144, 147, 150, 152, 154, 157, 159, 161, 164, 166, 169, 172, 174, 176, 179), wystawiającymS. S. (1),
załącznik nr 2 do sprawy V Ds -147/02-faktura nr (...)- k. 115 załącznika nr 2, - SAD z dnia 05.03.1997 r.( dot.faktur nr (...)) -k. 83 załącznika nr 2
-faktura nr (...)- k. 116 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 112 załącznika nr 2
- SAD z dnia 05.03.1997 r.( dot.faktur nr (...)) - k. 84 załącznika nr 2
-faktura nr (...)- k. 113, -faktura nr (...)- k. 108,,- SAD z dnia 05.03.1997 r. ( dot.faktur nr (...))- k. 85 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 109 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 105 załącznika nr 2,- SAD z dnia 05.03.1997 r. ( dot.faktur nr (...)) - k. 86 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 106 załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 98 załącznika nr 2, - SAD z dnia 05.03.1997 r. ( dot.faktur nr (...)) -k. 87 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 99 załącznika nr 2, -faktura (...)- k. 102 załącznika nr 2, - SAD z dnia 13.03.1997 r. (dot.faktur nr (...)) - k. 88 załącznika nr 2, -faktura nr (...)załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 92 załącznika nr 2, - SAD z dnia 13.03.1997 r.( dot.faktur nr (...)) - k. 89, -faktura nr (...)- k. 93 załącznika nr 2
-faktura nr (...)- k. 95 załącznika nr 2, - SAD z dnia 13.03.1997 r. (dot.faktur nr (...))- k. 90 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 96 załącznika nr 2
-faktura nr (...)- k. 82 załącznika nr 2, - SAD z dnia 11.04.1997 r.- k. 29 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 80 załącznika nr 2, - SAD z dnia 11.04.1997 r.- k. 30 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 78 załącznika nr 2 -SAD z dnia 11.04.1997 r.- k. 31 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 75 załącznika nr 2, - SAD z dnia 14.04.1997 r.- k. 32 załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 72 załącznika nr 2, - SAD z dnia 14.04.1997 r. - k. 33 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 70, - SAD z dnia 14.04.1997 r. - k. 34 załącznikanr 2 faktura nr (...)-k. 68 załącznika nr 2 SAD z dnia 18.04.1997 r. -k. 35 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 66 załącznika nr 2 SAD z dnia 18.04.1997 r. - k. 37 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 63 załącznika nr 2 SAD z dnia 18.04.1997 r.- k. 38 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 61 załącznika nr 2 SAD z dnia 18.04.1997 r.- k. 39 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 56 załącznika nr 2 SAD z dnia 23.04.1997 r. - k. 40 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 59 załącznika nr 2 SAD z dnia 23.04.1997 r.- k. 41 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 54 załącznika nr 2 SAD z dnia 23.04.1997 r. - k. 42 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 52 załącznika nr 2 SAD z dnia 28.04.1997 r.- k. 43 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 49 załącznika nr 2 SAD z dnia 28.04.1997 r.- k. 44 załącznika nr 2 faktura 32/97- k. 47 załącznika nr 2 SAD z dnia 28.04.1997 r.- k. 45 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 180 załącznika nr 2 SAD z dnia 05.06.1997 r.- k. 118 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 177 załącznika nr 2 SAD z dnia 05.06.1997 r.- k. 117 załącznikanr 2 faktura nr (...)-k. 175 załącznika nr 2 SAD z dnia 08.05.1997 r.- k. 119 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 173 załącznika nr 2 SAD z dnia 08.05.1997 r. - k. 120 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 170 załącznika nr 2 SAD z dnia 10.05.1997 r.- k. 121 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 167 załącznika nr 2 SAD z dnia 12.05.1997 r. - k. 122 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 165 załącznika nr 2 SAD z dnia 12.05.1997 r. - k. 123 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 162 załącznika nr 2 SAD z dnia 12.05.1997 r.- k. 124 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 160 załącznika nr 2 SAD z dnia 12.05.1997 r. - k. 125 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 158 załącznika nr 2 SAD z dnia 14.05.1997 r.- k. 126 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 155 załącznika nr 2 SAD z dnia 14.05.1997 r.- k. 127 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 153 załącznika nr 2 SAD z dnia 14.05.1997 r.- k. 128 załącznikanr 2 faktura nr (...)- k. 151 załącznika nr 2 SAD z dnia 22.05.1997 r. - k. 129 załącznika nr 2, -faktura nr (...)- k. 148 załącznika nr 2,- SAD z dnia 22.05.1997 r.- k. 130 załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 145 załącznika nr 2, - SAD z dnia 26.05.1997 r.- k. 131-133 załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 140 załącznika nr 2,- SAD z dnia 26.05.1997 r. - k. 134 załącznika nr 2,-faktura nr (...)- k. 137 załącznika nr 2,- SAD z dnia 26.05.1997 r.- k. 135 załącznika nr 2,Deklaracje VAT-7 w załączniku numer 2 na k. 4, k.6, k.8
Zestawienie dokumentów pozyskanych w drodze międzynarodowej pomocy prawnej k.15793-15798,
dokumentacja z USE.dotycząca Tramp k.7762-7778, dokumentacja dotycząca eksportu dresów, odzieży sportowej – SAD, zaświadczenia,faktury (...),(...)O.Ośrodek (...)– pismo z załącznikami, w tym protokołu kontroli podatkowej k.11675-117804v, dokumenty z pomocy prawnej k.11820-11884, 12246-12309,12902-12906, 13043-13046, 13049-13056, 13187- 13200,13212,-(...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...),
zeznania/wyjaśnienia:S. P. (1)(...)- (...),O. U.k. 12285-12286,I. U.,W. O. (1)k.12289-12290,L. N. (1)k. 12291-12292,W. M. (1)k. 12293-12294,A. S.k. 12295-12296,L. K.k.12297-12298,W. P. (4)k.12301-12302,R. W.K.13191-13191v,J. G. (2)k.14610v-14611 w zw. z k. 18967, dokumenty SAD k. 14612-1463, częściowoR. J. (1)k.15016- 15019, 15389-15390, k.18307-18308,E. G.k. 15067v-69v, 18904-18905,T. P.k.15070v-15071v, 18905-18906,K. O. (1)k.15072v- 15073, 18905K. D.k.15074-15075, 18906, częściowoJ. R. (1)k. 15171-15173, 16650-16651,18306-18307, 18519, IV K 1014/98 k. 216-221, 508-509, 1185v-1186
E.Danio- 15087v-15089v,(...)- (...),J. R. (2)k.15062v w zw. z(...),M. S. (2)k. 15065v-15066, 18903-18904,D. M. (1)k. 15186v-15187, 18907,P. W.k. 16271-16272 w zw. z(...)
OskarżonyS. S. (1)w listopadzie 1998 r. wM., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM., pełnomocnik i dyrektorhandlowy Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)z ostatnią siedziba- wN., wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)- współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM.oraz wspólnie i w porozumieniu zR. B.właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)oraz właścicielemPHU (...)wL.K. O. (2)został wyłączony do odrębnego postępowania, posługując się podrobionąfakturą VAT nr (...)z dnia 21.09.1998 w, z(...)wG., dotyczącą zakupu komputerów i kolejną dotyczącą ich zbycia w dniu 07.10.1998 r., doPHU (...)wE., poprzez wprowadzenie w błąd, usiłowali doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wM., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, z tytułu nienależnego zwrotu podatku VAT, w kwocie 32.216 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez ten urząd.
Transakcje wyszczególniono i przedstawiono graficznie w analizie kryminalnej k.16423
Jednocześnie oskarżonyS. S. (1)w okresie od czerwca 1998 r. do sierpnia 1999 r. wG., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego tego samego jak powyżej zamiaru, jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM., pełnomocnik i dyrektorhandlowy Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)z ostatnią siedzibą wN., wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)- współwłaścicielemspółki cywilnej (...)wM.i pełnomocnikiemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG., oraz w okresie od października 1998 r. do maja 1999 roku wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymD. O. (1)- pełnomocnikiemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG.a także wspólnie i w porozumieniu zM. D. (1)właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wG., co do którego prowadzone było odrębne postępowanie iR. B.właścicielemPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...), poprzez wprowadzenie w błąd, doprowadzili Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wG., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w łącznej kwocieS. S. (1)340.767,00 zł – w takiej samej kwocie za okres od czerwca 1998 roku do 31 marca 1999 roku w kwocie, aD. O. (1)w łącznej kwocie 221.384,00 zł, tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT i usiłowali doprowadzić Skarb Państwa, reprezentowany przez ten sam urząd do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocieS. S. (1)117.947,00 zł– z tym, że w okresie od czerwca 1998 roku do 31 marca 1999 roku w kwocie 20.690, 00 zł, aD. O. (1)z tego samego tytułu 76.903,00 złotych, w ten sposób, że na podstawie podrobionych i poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci umów kupna sprzedaży, faktur VAT i dokumentacji celnej, dotyczących obrotu handlowego zegarkami, długopisami, piórami wiecznymi, przewodami głośnikowymi, laptopami, pomiędzy(...) S.A.wW.,PHU (...)wL.,PHU (...)sc.,PHU (...)i nieistniejącymi, zagranicznymi osobami fizycznymi z Federacji Rosyjskiej i Królestwa Szwecji, złożyli w Urzędzie Skarbowym wG.deklaracje podatkowe VAT-7, zawierające nieprawdziwe dane oparte na powyższych transakcjach i na. tej podstawie uzyskali zwrot podatku VAT w ww. kwotach oraz usiłowali uzyskać zwrot podatku VAT w ww. kwocie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na wszczęcie postępowania wyjaśniającego przez Urząd Skarbowy wG.i tak :
a. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca czerwca 1998 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 16.490 zł, J
b. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lipca 1998 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 27.142 zł,
c. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca sierpnia 1998 r., wyłudził zwrot podatku VAT w kwocie 32.310 zł,
d. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca września 1998 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 43.441 zł,
e. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca października 1998 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 48.346 zł,
f. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca listopada 1998 r., usiłowali wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 11.049 zł,
g. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca grudnia 1998 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 109.681 zł,
h. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca lutego 1999 r., wyłudzili zwrot podatku VAT w kwocie 63.357 zł,
i. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca marca 1999 r., usiłowali wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 9.641 zł,
j. na podstawie deklaracji VAT-7 z miesiąca kwietnia 1999 r., usiłowali wyłudzić zwrot podatku VAT w kwocie 56.213 zł,
Poszczególne transakcje wyszczególniono i przedstawiono graficznie w analizie kryminalnej k. 15750-15785
Jednocześnie oskarżonyS. S. (1)w okresie od listopada 1999 r. do stycznia 2000 r. wW.działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego tego samego ww. zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zL. R. (1)właścicielemJ. L.z siedzibą wW.iR. B., co do którego prowadzono odrębne postępowanie i przy pomocyR. J. (1)właścicielaP.H.Z (...) Sp. z o.o.iS. N. (1)właściciela(...), poprzez wprowadzenie w błąd, doprowadzili Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd SkarbowyW.-T.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie nie mniejszej niż 60.216 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT, w ten sposób, że dostarczyłL. R. (1)właścicielowiprzedsiębiorstwa (...)wW., poświadczające nieprawdę i podrobione dokumenty wskazujące na zakup laptopów w(...) Sp. z o.o.wS., ich dalszą sprzedaż doPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wR.,Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wE.,(...) Sp. z o.o.wG.i do JAR-LEX wW., a następnie eksport do nieistniejących osób fizycznych na terenie Ukrainy, co umożliwiłoL. R. (1)właścicielowiprzedsiębiorstwa (...)przedstawienie w Urzędzie SkarbowymW.-T.deklaracji podatkowych VAT-7, zawierających nieprawdziwe dane o powyższych transakcjach i na tej podstawie uzyskanie zwrotu podatku VAT w powyższej kwocie.
Poszczególne transakcje wyszczególniono i przedstawiono graficznie w analizie kryminalnej k.15740-15749
Jednocześnie oskarżonyS. S. (1)w okresie od września 1998 r. do grudnia 1998 r. wK., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego tego samego jak powyżej zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako współwłaścicielspółki cywilnej (...)wM.i pełnomocnikPrzedsiębiorstwa Handlowo Usługowego (...)wE.wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)współwłaścicielemspółki cywilnej (...)i pełnomocnikiemPHU (...)oraz wspólnie i w porozumieniu zJ. J. (1), właścicielemFirmy Handlowo (...)wK., poprzez wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wK., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w łącznej kwocie 82.889 zł., tytułem nienależnego zwrotu podatku VAT w ten sposób, że dostarczyłJ. J. (1)podrobione i poświadczające nieprawdę dokumenty wskazujące na zakup zegarków i futer od nieistniejących kontrahentów, a następnie ich sprzedaż doPHU (...)wE., dalej do sc.(...)wM.i do(...)wK.a następnie ich eksport, do nieistniejących osób fizycznych w Królestwie Szwecji, na Ukrainie i w Federacji Rosyjskiej, co umożliwiłoJ. J. (1)złożenie w Urzędzie Skarbowym wK.deklaracji podatkowych VAT-7, zawierających nieprawdziwe dane o powyższych transakcjach i na tej podstawie uzyskanie zwrotu podatku VAT w powyższej kwocie.
Poszczególne transakcje wyszczególniono i przedstawiono graficznie w analizie kryminalnej k. 15734-15739
Urzędu Skarbowego wG.w dniu 29.10.1999 r. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa. Zawiadomienie dotyczyło nieprawidłowości finansowych, w zakresie rozliczania podatku VAT przezPrzedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe (...)wG., którego właścicielem byłM. D. (1). Ze sprawą związana była równieżFirma Handlowo Usługowa (...), z ostatnią siedzibą wN.. Obie firmy związane były z kolei zespółką cywilną (...), wM..
Wszystkie te wymienione przedsiębiorstwa łączyła liczna sieć transakcji, a nadto powiązania osobowe. Współwłaścicielamispółki (...)byliS. S. (1)iM. O. (1). NadtoS. S. (1)był pełnomocnikiem i dyrektorem handlowym wprzedsiębiorstwie (...), natomiastM. O. (1)by pełnomocnikiemprzedsiębiorstwa (...). ZM. O. (1)iS. S. (1)personalnie związanych było kilka firm. Podstawową byłaspółka cywilna (...), która rozpoczęła działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego wM.. Wniosek o wpis, do ewidencji działalności gospodarczej złożony został w maju 1998 r.S. S. (1)iM. O. (1)wynajęli wM.mieszkanie, przy czym służyło im ono wyłącznie jako adres do odbioru korespondencji i nie prowadzili pod tym adresem faktycznej działalności. Z obydwoma wskazanymi powyżej podejrzanymi związane było równieżPrzedsiębiorstwo Handlowo Usługowe (...)wE.. Właścicielką tegoż przedsiębiorstwa byłaA. J. (1), która rozpoczęładziałalność gospodarczą (...).11.1996 r., na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Wpisu dokonano 25.10.1996 r.. W marcu 1998 roku pełnomocnikiemfirmy (...)zostałS. S. (1), którego wówczas łączył bliski związek z właścicielkąA. J. (1). W maju 1998 roku wprzedsiębiorstwie (...)zatrudniony zostałM. O. (1). Na początku września tego samego roku zatrudniono wfirmie (...), brataM. O. (1),D. O. (1). W dniu 08.05.1998 r.S. S. (1)został przezA. J. (1)ustanowiony pełnomocnikiem wfirmie (...), z prawem ustanawiania dalszych pełnomocnictw. Składane w tym czasie przez firmę deklaracje podatkowe były podpisywane zarówno przezA. J., jak i przezS. S.. Od dnia 16.09.1998 r., na mocy pełnomocnictwa, udzielonego przezS. S. (1)księgowośćfirmy (...)prowadziłobiuro (...). W dniu 06.08.1998 r.S. S. (1)udzielił pełnomocnictwa, do reprezentowaniafirmy (...).A. J. (1)faktycznie nie zajmowała się działalnościąfirmy (...). Praktycznie działalność firmy opierała się wyłącznie na osobieS. S. (1)oraz pełnomocnikach, których ustanowiła A.J..
W dniu 01.05.1997 r. działalność gospodarczą rozpoczęłoPrzedsiębiorstwo Handlowe (...), którego właścicielem byłR. B.. Jeszcze pod koniec 1997 roku pełnomocnikiem tego przedsiębiorstwa zostałS. S. (1). Następnie sprawował on funkcje dyrektora handlowego. Na przestrzeni czasu firma zmieniała miejsce prowadzenia działalności. Na początku 1999 r.S. S. (1)wynajął lokal na działalność firmy wN.. Faktycznie jednak, tak jak było to w przypadkufirmy (...), lokal ten służył wyłącznie do odbierania korespondencji.R. B.początkowo nie orientował się w działalności firmy, która funkcjonowała pod jego nazwiskiem. BraciaM.iD. O. (1)związani byli również ściśle, zPrzedsiębiorstwem Handlowo usługowym (...), założonym wG., przezM. D. (1). Pełnomocnikiem w zakresie prowadzenia działalności firmy został ustanowionyM. O. (2). Firma rozpoczęła działalność wpisem do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego wG., z dnia 17.06.1998 r. Pełnomocnikiem firmy w późniejszym okresie, po wypadku komunikacyjnym jakiemu uległM. O. (1), był równieżD. O. (1), który to początkowo, do końca września 1998 roku nie miał szczegółowej wiedzy, iż de facto może uczestniczyć w przestępczym procederze. Mimo, iż przez cały czas funkcjonowaniafirmy (...)brał udział w jej działalności, to zaktywizował się i nabył wiedzę że uczestniczy w przestępstwie w momencie gdy zastąpił w firmie swego brataM..D. O. (1)złożył swój podpis na fakturze VAT z 20.10.1998r. nr(...)dotyczącej sprzedaż przezM.dlaO. S.zegarków o łącznej wartości 36.450,00 USD oraz brał udział w procedurze odprawy ww. towarów, pozyskaniu dokumentów SAD. Właścicielprzedsiębiorstwa (...), podobnie, jak to miało miejsce w odniesieniu doA. J. (1)iR. B., faktycznie nie sprawował żadnej kontroli nad swoją firmą.M. D. (1)faktycznie zajmował się handlem warzywami natargowisku (...). Prowadzeniemfirmy (...)zajmował sięM. O. (1)i jego bratD..M. D. (1)był czasami zabierany przezM. O. (1), gdy trzeba było załatwić jakieś formalności w Urzędzie Skarbowym.
Wyżej wymienieni dopuścili się wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT, dzięki fikcyjnym transakcjom eksportowym prowadzonym przezfirmę (...). Do dokonania tego przestępstwa wykorzystanospółkę (...), a nadtofirmy (...). Za pośrednictwem tych firm sporządzono dokumentację w postaci fikcyjnych faktur, które potwierdzać miały, iż do transakcji w nich opisanych rzeczywiście doszło.Firmy (...)zostały stworzone specjalnie w tym celu i nie zajmowały się żadną inną działalnością.Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe (...)z siedzibą wL., zostało założone przezK. O. (2), za namowąS. S. (1). DziałalnośćK. O. (2)ograniczała się jedynie do podpisywania przywożonych okresowo do podpisu faktur. Faktury przywoziłS. S. (1). On też płaciłK. O. (2)drobne kwoty pieniężne potrzebne na pokrycie kosztów prowadzenia firmy.S. S. (1)przyjeżdżał również doK. O. (2), gdy konieczne było dokonanie wypłaty pieniędzy, z rachunkufirmy (...).K. O. (2)otrzymywał telefony odS. S.i w ten sposób był informowany, że na rachunku jego firmy pojawią się pieniądze. Następnego dnia, po telefonie,S. S. (1)przyjeżdżał doL.i towarzyszyłK. O. (2)w drodze do banku.
Tam pieniądze były przezK. O. (3)wypłacane czekami a następnie przekazywaneS. S. (1). Nie ustalono źródła pochodzenia tych kwot. Z całą pewnością nie były one jednak wynikiem rozliczeń za rzeczywiście przeprowadzane transakcje handlowe. Przez przedsiębiorstwo to „przepuszczono" faktury dotyczące zakupu przezPHU (...)sprzętu komputerowego, w postaci laptopów a także przewodów głośnikowych, w(...) przedsiębiorstwie (...). Potwierdziła to kontrola doraźna przeprowadzona wK.N.. Na zabezpieczonych, w toku postępowania kontrolnego kserokopiach faktur, jako osoba upoważniona do wystawienia dokumentu figurujeA. M.. Osoba taka nie jest zspółce (...)zatrudniona. Przedmiotowe faktury zostały dostarczoneK. O.przezS. S. (1). PodpisyK. O. (2)znajdują się w miejscu odbiorcy faktury. Na podstawie tych fakturfirma (...)wystawiła faktury, dokumentujące sprzedaż laptopów i przewodów głośnikowych doprzedsiębiorstwa (...). Przedmiotowe faktury zostały również podpisane przezK. O. (2)a do podpisu przedłożone mu przezS. S. (1)). Fikcyjne transakcje pomiędzyfirmami (...)stanowiły jedynie początek fikcyjnego „przepływu" towarów i stanowiły jedynie jedną z ujawnionych gałęzi. Analiza całej dokumentacji, iż rzekomo zakupione wK.N.laptopy i przewody głośnikowe, zostały następnie poprzezfirmę (...)sprzedane doprzedsiębiorstwa (...). Stamtąd zaś laptopy i przewody głośnikowe, zgodnie z dokumentami, sprzedano dofirm (...)jak i BUFM.D. K. (1)wB., M-SZEWA. C. (1)skąd zostały one fikcyjnie wyeksportowane do Rosji i na Ukrainę. Odbiorcą zagranicznym laptopów i przewodów głośnikowych była zamieszkała w Obwodzie Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej; obywatele RosjiO. L.iS. P. (2), a na UkrainieA. S. (1). Do władz federacji Rosyjskiej i Republiki Ukrainy zwrócono się z wnioskiem o dokonanie potwierdzenia tej transakcji, gdzie ustalono, iż osoby o takich danych nie zamieszkują pod wskazanym w dokumentach adresem. Nadto nie potwierdzono wwozu do Rosji i na Ukrainę wskazanych w fakturach towarów i ich odprawy celnej. W przypadku eksportu stosowano zerowa stawkę podatku VAT, co oznaczało, że cały podatek VAT wykazany przez firmę eksportową, na ostatniej fakturze nabycia danego towaru podlegał zwrotowi. Opisane powyżej transakcje, jak ustalono faktycznie nie miały miejsca. Nie potwierdzono istnienia towaru, w postaci laptopów i przewodów głośnikowych, zarówno na początku udokumentowanego przepływu towarów, jak i na jego końcu. Osobą, która faktycznie dokonywała zgłoszenia celnego w imieniuM.byłM. O. (1). Część zgłoszeń dokonywała, na zlecenieM. O. (1)Agencja (...) S.A.Ujawniono również fikcyjne zakupy sprzętu komputerowego wfirmie (...)wG.. Zakupy te nie zostały potwierdzone poprzez ustalenia wPrzedsiębiorstwie Handlowo Usługowym (...). Na fakturze dokumentującej zakup laptopów nr 679/UJ/98, jako osoba uprawniona do jej wystawienia, figurujeS. B., a osoba ta nie była nigdy pracownikiem tej firmy. Osobą, która podpisała się pod wskazana fakturą, jako nabywca, byłM. O. (1). W Urzędzie Skarbowy wM.usiłowano dokonać wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT, z tytułu tej transakcji i dalszego fikcyjnego eksportu za granice. Poprzezspółkę (...)dokonywano również fikcyjnych transakcji, których przedmiotem były zegarki, długopisy i wieczne pióra. Zakupy dokonywane miały być przezS. S. (1), od dwóch obywateli Ukrainy,D. O. (2)iA. K. (1), na podstawie umów cywilno prawnych. Każdorazowo przedmiotem sprzedaży były markowe zegarki(...),(...)i inne, oraz długopisy i pióra(...). Każdorazowo również wartość tych transakcji opiewała na kilkadziesiąt tysięcy złotych. Każdorazowo również obejmowała ona zaledwie kilka egzemplarzy tychże przedmiotów. Na umowach, z jednej strony podpisywał sięS. S. (1), z drugiej zaś zagraniczny kontrahent. W jednym przypadku był toA. K. (1), zaś w pozostałychD. O. (2). Przedmioty rzekomo nabywane, na podstawie wskazanych umów były następnie sprzedawane bezpośrednio, lub za pośrednictwemfirmy (...), doprzedsiębiorstwa (...). Na dokumentujących te transakcje fakturach podpisywali się zarównoS. S. (1), jak iM. O. (1). Kolejnym ogniwem umożliwiającym następnie wystąpienie o zwrot podatku VAT, było dokonanie eksportu widniejącego na dokumentach księgowych towaru.(...)dokonany został do Królestwa Szwecji a odbiorcami – rzekomymi - zegarków i innych wymienionych w dokumentach przedmiotów byli;O. G.,U. S.,J. F.,U. M. (1),U. M. (2),O. S.iU. S.. Celem zweryfikowania prawdziwości przeprowadzonych transakcji, jeszcze na etapie postępowania kontrolnego, prowadzonego przez urząd Skarbowy wG., zwrócono się o potwierdzenie danych kontrahentów do zagranicznych organów finansowo -podatkowych. Według danych Centrali Szwedzkiego Urzędu Celnego, osoby wyszczególnione jako nabywcy zegarków, piór wiecznych i długopisów, nie istnieją. Pod wskazanymi adresami funkcjonuje dom dla starszych ludzi, sklep tytoniowy, kino itp. Część adresów jest całkowicie fikcyjna. Z informacji uzyskanych w wyniku międzynarodowej pomocy prawnej ustalono, iżA. K. (1)jest osobą fikcyjną.S. S. (1)iM. O. (1)nie udokumentowali również zakupów rzekomo dokonywanych odD. O. (2). Ustalenia organów celnych nie potwierdziły faktu sprowadzenia na polski obszar celny przedmiotów widniejących na umowachD. O. (2)zS. S. (1). W przypadku tego „przepływu" towarów, odbiorcami były również nieistniejące osoby fizyczne z Królestwa Szwecji. Opisane transakcje stanowiły, zgodnie z ustaleniami wynikającymi z kontroli Urzędu Skarbowego wG.podstawę do dokonania wypłaty nienależnego podatku VAT, na rachunkifirmy (...)łącznej kwocie 340.767,00 zł. Nadto ustalono, iż wnioskowano do Urzędu Skarbowego o wypłatę kolejnych zwrotów podatku VAT. Wypłata ostatecznie nie nastąpiła, ze względu na wszczęcie postępowania wyjaśniającego. Kwota podatku nie wypłaconego na rachunkifirmy (...), łącznie z kwota pozostającą na rachunku(...)w US wG.i przenoszoną na kolejny miesiąc, wyniosła 117.947,00 zł.
Kolejnym przedsiębiorstwem założonym jedynie w celu uzyskania potwierdzenia przepływu towarów a ostatecznie, w celu wyłudzenia nienależnego podatku VAT, byłaFirma Handlowo Usługowa (...)z siedzibą w miejscowościR., k/S.. Firmę założyłS. N. (1)a pełnomocnikiem przedsiębiorstwa byłJ. G. (1).Firma (...)miała dokonać zakupu sprzętu komputerowego, w postaci laptopów z(...)spółki (...). Była to czynność fikcyjna, gdyż transakcje te nie miały miejsca. Fikcyjna była również dalsza dokumentacja, wskazująca na sprzedaż tego sprzętu, dalej dofirmy (...).S. N. (1)firmę (...)założył za namowąS. S. (1). Przed założeniemfirmy (...)widywał się zS. S. (1), przy okazji bytności na meczach drużyny piłkarskiej(...). OdS. S.kupował w tym czasie środki odurzające, w postaci marihuany. Kilka razyS. N.za otrzymane narkotyki nie zapłacił.S. S. (1)zaproponował wówczas odpracowanie długu, właśnie poprzez założenie firmy na nazwiskoS. N. (1). Pieniądze na założenie firmy i załatwienie formalności z tym związanych przekazałS. S. (1). Biuro miało być w małym domku, w miejscowościR.nr 50, przy czym należało go wyremontować. Ostatecznie w miejscu tym żadnej działalności nie prowadzono i żaden remont nie został przeprowadzony. Podobnie, jak miało to miejsce w odniesieniu dofirmy (...), tak i w tym przypadku,S. S. (1)przywoziłS. N. (1)faktury, które ten podpisywał. Pod koniec 1998 rokuS. S. (1)dokonali zmiany firmy eksportującej komputery. Sprzęt komputerowy pochodzący rzekomo, zfirmy (...)i transferowany na dokumentach, poprzezfirmę (...)i dalej ROLEK docierał ostatecznie do(...)firmy (...), której właścicielem byłL. R. (1). Część sprzedaży zfirmy (...)przechodzić miała poprzezfirmę (...), z siedzibą wG., prowadzoną przezR. J. (1).Przedsiębiorstwo (...)rozpoczęło działalność w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu GminyW.-T., w marcu 1997 r.L. R. (1)prowadził działalności osobiście i nie ustalono, by komukolwiek udzielał pełnomocnictwa do prowadzenia działalności.R. J. (1), przez, któregofirmę (...)dokonano transferu dokumentów dotyczących transakcji laptopami, prowadził działalność wG., przy czym posiadał również filię w miejscowościB., gm.K.. Wprzedsiębiorstwie (...)udokumentowano dwie sprzedaże laptopów nabytych wcześniej wfirmie (...). Sprzedaże te dokumentująfaktury VAT nr (...), z dnia 24.11.1999 r. i nr 144/99/B, z dnia 03.12.1999 r. Osobą, która fizycznie wystawiała te dokumenty wfirmie (...)byłaE.Danio, która wypisywała je na polecenieR. J. (1), a sprzętu komputerowego widniejącego na tych dokumentach nigdy wfirmie (...)nie widziała.Firma (...)zajmowała się jedynie handlem materiałami ściernymi. Laptopy „eksportowane", przezL. R. (1)sprzedawane były na Ukrainę. Odbiorcą była mieszkankaK.O. A.. Ustalenia dokonane, za pośrednictwem Państwowej Służby Celnej Ukrainy wykazały, że osoba ta nie istnieje. Nie zdołano ustalić pochodzenia wszystkich laptopów nabytych przez Jar-Lex odprzedsiębiorstwa (...).L. R. (1)nie udokumentował ich pochodzenia. Kwota łączna wyłudzenia nienależnego podatku VAT, dokonana przezL. R. (1)we współdziałaniu zS. S. (1), w wyniku opisanego powyżej działania, wyniosła nie mniej niż 60.216,00 zł.
Ł. C. (1)zatrudniony był wfirmie (...), w charakterze kierowcy. Na polecenieS. S. (1)podpisał kilka fakturfirmy (...). Prowadził również własną działalność gospodarczą podfirmą (...). Wystawił fakturę VAT z 31.12.1999 r. dotyczącą usługi transportowej wykonanej dlafirmy (...).Ł. C. (1)„namiar" naL. R. (1)dostał odS. S. (1). Mężczyźni doszli do porozumienia i w ramach prowadzonej działalnościŁ. C. (1)wykonał kilka kursów z laptopami doK., dlaL. R. (1). Fizycznie samochodem kierował, zatrudniony przezŁ. C. (1)kierowca,A. G. (1).A. G. (1)jeździł zL. R. (1)i każdorazowo przewozili dwa laptopy. Laptopy te były okazywane polskim służbom celnym a po odprawie wywozowej nie były zgłaszane służbom Ukraińskim i Rosyjskim. Po przekroczeniu granicy, wracali z laptopami do Polski innym przejściem. W ten sposób możliwe było wielokrotne „eksportowanie" tych samych przedmiotów. Tożsamy sposób „wywozu” towaru przedstawili w innym postępowaniu karnym (Ds.7/06 Prokuratury Okręgowej w Gdańsku)A. C. (1)iD. K. (1). Co do niektórych towarów nie był konieczny nawet ich wwóz do Rosji i na Ukrainę, wystraczające było odprawienie ich w jednym z UC na terytorium Polski i tylko wyjazd za granicę RP, przekroczenie granicy, przez osobę „eksportującą” –A. C. (1)– i uzyskanie stempla przekroczenia granicy w paszporcie. Wyjazd odbywał się w określonej przezS. S.dacie .
J. J. (1)prowadził podfirmą (...)działalność gospodarczą wE.iK.. Działalność prowadził w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego wE., wK.wynajmował pomieszczenie, odGminnej Spółdzielni (...). Deklaracje podatkoweJ. J. (1)składał osobiście, lub poprzez wynajęte biuro rachunkowe. Przez ww. firmę następował przepływ zegarków i futer nabywanych współce (...). Nadto w dokumentacji księgowejJ.ujawniono umowę wskazującą na wynajęcie przezJ. J. (1)pomieszczeń dlafirmy (...).J. J.uzyskał nienależny zwrot podatku VAT na rachunekfirmy (...)łącznie w kwocie 82.889,00 zł. Poprzezfirmę (...)sprzedawano fikcyjnie dospółki (...)futra, które następnie nabywałJ. J. (1), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dofirmy (...)sprzedawane były również, zgodnie z dokumentami, a de facto fikcyjnie, zegarki. Sprzedającym byłaspółka (...). Zegarki, każdorazowo nabywane były od obywatela UkrainyD. O. (2), czyli z tego samego źródła co w przypadku zakupów dokonywanych przy eksportach prowadzonych poprzezfirmę (...). Sprzedaż zegarków miała, podobnie jak w przypadkufirmy (...)miejsce do Szwecji a odbiorcą byłU. M. (1). Osoba ta została negatywnie zweryfikowana, przy okazji kontroli sprzedaży eksportowychfirmy (...). W przypadku sprzedaży futer, na podstawie dostępnej dokumentacji ustalono, iż w większości miały być one nabywane od obywatela HolandiiA. S. (2). Nabywcą byłafirma (...), która z kolei sprzedawała je dospółki (...). Analiza dokumentacji księgowej wykazała iż nie ustalono pochodzenia 20 szt. futer.A. J. (1)nie miała pojęcia o sprowadzaniu futer przezfirmę (...). Ustalenia poczynione poprzez międzynarodową pomoc prawną wykazały, iżA. S. (2)jest osobą fikcyjną. Fikcyjny jest również adres wA., pod którym miałby zamieszkiwać. Osobami, które w imieniufirm (...)podpisywały faktury dokumentujące sprzedaż zegarków i futer dofirmy (...), byliS. S. (1)iM. O. (1), którzy poświadczali na tych dokumentach nieprawdę. Ustalono, iż zagranicznymi kontrahentami, odbierającymi futra mieli być obywatele Federacji Rosyjskiej;A. W. (1),W. M. (2)iW. O. (2)a także obywatel Ukrainy,W. S. (1). Zwrócono się ze stosownymi wnioskami o wykonanie ustaleń, w ramach międzynarodowej pomocy prawnej. Północno-Zachodni Urząd Celny Rejonu Kaliningradzkiego, nie potwierdziły importów i danych wskazanych osób. Prokuratura ObwoduK., nie potwierdziła danych obywatela UkrainyW. S. (2). Te same ustalenia potwierdziła Prokuratura ObwoduR..
W sprawie Ds. 7/06 Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, która wpłynęła do Sądu Rejonowego w Bytowie (sprawa o sygnaturze akt II K 84/07)S. S. (1)wyrokiem z dnia 24 września 2007 roku został uznany za winnego tego, że w okresie od kwietnia 1999 r. do stycznia 2000 r. wB..L.,W.iN.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jako pełnomocnik i dyrektor handlowyFirmy Handlowo-Usługowej (...)z ostatnią siedzibą wN., działając wspólnie i w porozumieniu zD. K. (1), właścicielemBiura Usług (...), z siedzibą wB., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wB.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem łącznej kwocie 59.180.00 zł, w te sposób, że dostarczyłD. K. (1)laptopy i pieniądze niezbędne dla uprawdopodobnienia transakcji sprzedaży eksportowej oraz podrobione i poświadczające nieprawdęfaktury VAT nr (...)-z dniał0.04.1999 r., nr 9/4/1999- z dnia 11.04.1999r., nr 10/4/1999 z dnia 21.04.1999. nr 08/04/1999 - z dnia 30.04.1999r.. nr 13/5/1999- z dnia 15.05.1999 i nr 06/06/1999 - z dnia 28.06.1999r. dotyczące obrotu handlowego laptopami pomiędzy(...) S.A.wW..PHU (...)wL..(...)wN.i BUF MENTOR wB., na podstawie, którychD. K. (1)wystawił poświadczające nieprawdę faktury sprzedaży tychże laptopów nieistniejącej zagranicznej osobie o danychA. S. (1), a po ich wystawieniu złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje podatkowe VAT-7. oparte o zawierające nieprawdziwe dane co do powyższych transakcji faktury VAT i na podstawie faktur wystawionych przez(...)dla BUF MENTOR uzyskał zwrot podatku VAT w kwocie 59.180.00 z tj. winnego przestępstwa zart. 286§ Ik.k.w zb. zart.270§l k.k.w zb. zart.271 § 1 i 3 k.k.w zw.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Nadto za winnego tego, że w okresie od lipca do grudnia 1999 r. wB.L.,W.,N.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pełnomocnik i dyrektor handlowyFirmy Handlowo-Usługowej (...)z ostatnią siedzibą wN., wspólnie i w porozumieniu zA. C. (1), właścicielemfirmy (...)z siedzibą wB.poprzez podstępne wprowadzenie w błąd. doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wB.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem łącznej kwocie 45.550,00 zł, w ten sposób że dostarczyłA. C. (1)laptopy i pieniądze niezbędne dla uprawdopodobnienia transakcji sprzedaży eksportowej oraz podrobione i poświadczające nieprawdę, co do rzeczywistego zaistnienia transakcjifaktury VAT nr (...)- z dnia 30.07.1999, nr 01/08/99 z dnia 4.08.1999, z faktura korygującą nr l/k/99-z dnia 31.08.1999,nr 17/7/1999 z dnia 30.07.1999. nr 02/08/99-z dnia 10.08.1999, nr 18/7/1999-z dnia 30.07.1999,nr 03/08/99- z dnia 17.08.1999, z fakturą korygującą nr 2/k/99- z dnia 31.08.1999, nr 15/06/1999-z dnia 18.06.1999, 01/07/99-z dnia 11.07.1999 i nr 02/09/99-z dnia 24.09.1999. dotyczące sprzedaży laptopów, przewodów głośnikowych i okularów przeciwsłonecznych, któreA. C. (1)wykorzystał do udokumentowania fikcyjnego obrotu wymienionymi powyżej przedmiotami i w konsekwencji wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT w podanej powyżej kwocie, tj. przestępstwaart. 286§ 1 k.k.w zb. zart.270§l k.k.w zb. zart.271 §1 i 3 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.w zw. zart. 12 k.k. k
W tej samej sprawieA. C. (1)został uznany za winnego tergo, że w okresie od lipca do grudnia 1999r. wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z gon powziętego zamiaru, jako właścicielfirmy (...)-A. C. (1)z siedzibą wB., działając wspólnie i w porozumieniu iS. S. (1)pełnomocnikiem i dyrektorem handlowym Firm} Handlowo-Usługowej ROLEK z ostatnią siedzibą wN., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wB.do niekorzystnej rozporządzenia własnym mieniem łącznej kwocie 45.550.00 zł. w ten sposób, iż na podstawie dostarczonych przezS. S. (1)laptopów i pieniędzy niezbędnych dla uprawdopodobnienia transakcji sprzedaży eksportowej oraz na podstawie poświadczających nieprawdę faktur VAT i dokumentacji celnej dotyczących obrotu handlowego laptopami, przewodami głośnikowy okularami przeciwsłonecznymi, pomiędzyPHU (...)wL., ROLEK wN., BUF MENTOR wB.i nieistniejącymi zagranicznymi osobami o danychA. S. (1)zamieszkały na Ukrainie orazS. P. (2), zamieszkały w Rosji złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje podatkowe VAT-7 oparte o zawierające nieprawdziwe dane co do powyższych transakcji faktury VAT na podstawie faktur wystawionych przez(...)dla FM-S ZEW nr 01/08/99 nr 02/08/99. nr 03/08/99,nr 02.09/99, nr l/K/99, nr 2/k/99 i przez BUF MENTOR dla FM-S ZEW nr 116/A/99 uzyskał zwrot podatku VAT w kwocie 45.550.00 oraz za winnego tego, że w okresie od 27 maja do 10 września 1999 r. wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, pomógłD. K. (1), właścicielowiBiura Usług (...)z siedzibą wB.do wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT w łącznej kwocie 59.180.00, w ten sposób, że na zlecenieD. K. (1), w dniach 27 maja, 24 czerwca, 13 sierpnia i 10 września 1999 r. przekraczał granicę Rzeczypospolitej Polskiej wD., gdzie wyłudzał poświadczenie nieprawdy w postaci decyzji o granicznej odprawie celnej, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza celnego, któremu na podstawie poświadczających nieprawdę faktur i dokumentów celnych SAD, zgłaszał do odprawy celnej wywozowej sprzęt komputerowy, sprzedawany zgodnie z dokumentamiA. S. (1), zamieszkałemu na Ukrainie, wiedząc, że transakcje takie nie miały miejsca, a dokumenty dotyczące sprzedaży sprzętu komputerowego są wykorzystywane przez danielaK.do wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT w podanej powyżej kwocie
Z koleiD. K. (1)stał pod zarzutem, tego, że w okresie od kwietnia 1999 r., do stycznia 2000 r. wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, jako właścicielBiura Usług (...)z siedzibą wB., działając wspólnie i w porozumieniu zS. S. (1)- pełnomocnikiem i dyrektorem handlowymFirmy Handlowo-Usługowej (...), z ostatnią siedzibą wN., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd, doprowadził Skarb Państwa, reprezentowany przez Urząd Skarbowy wB., do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, w łącznej kwocie 59.180,00 zł, w ten sposób, że na podstawie dostarczonych przezS. S. (1)laptopów i pieniędzy niezbędnych dla uprawdopodobnienia transakcji sprzedaży eksportowej oraz na podstawie podrobionych i poświadczających nieprawdę faktur VAT i dokumentacji celnej, dotyczących obrotu handlowego laptopami, pomiędzy(...) S.A.wW.,PHU (...)wL.,(...)wN.i BUF MENTOR wB., wystawił poświadczające nieprawdę faktury VAT sprzedaży tychże laptopów nieistniejącej zagranicznej osobie o danychA. S. (1)- zamieszkały na Ukrainie, a po ich wystawieniu złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje podatkowe VAT-7, oparte o zawierające nieprawdziwe dane co do powyższych transakcji faktury VAT i na podstawie faktur wystawionych przez(...)dla BUF MENTOR, nr 08/04/1999 z dnia 30.04.1999 r. i nr 06/06/1999 z dnia 28.06.1999 r., uzyskał zwrot podatku VAT w kwocie 59.180,00 zł oraz w lipcu 1999 r., wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako właścicielBiura Usług (...), z siedzibą wB., pomógłA. C. (1), właścicielowiFirmy (...), z siedzibą wB., do wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT w łącznej kwocie 45.550,00 zł, w ten sposób że dostarczył mu poświadczającą nieprawdę, co do rzeczywistego zaistnienia transakcji,fakturę VAT nr (...)- z dnia 14 lipca 1999 r., dotyczącą sprzedaży laptopa, którąA. C. (1)wykorzystał do udokumentowania fikcyjnego obrotu laptopami i w konsekwencji wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku VAT w podanej powyżej kwocie.
W toku postępowania przygotowawczego natrafiono na informacje, które wskazywały na próbę upozorowania kradzieży dokumentacjifirmy (...). W dniu 03.11.1999 r.J. Z.złożył, w Komisariacie PolicjiB.-Z., zawiadomienie o dokonaniu kradzieży z włamaniem do samochodu markiR. (...)nr rej. (...), należącym doPHU (...). Tej sprawie postępowanie przygotowawcze prowadziła Prokuratura Rejonowa w Krakowie-Krowodrzy. Postępowanie to, oznaczone 3 Ds. 1890/00, zostało, w dniu 13.09.2000 r. umorzone, wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono. W toku wskazanego postępowaniaJ. Z.,R. B.orazA. G. (1)zeznali, iż z przedmiotowego samochodu nieznany sprawca, bądź sprawcy zabrali w celu przywłaszczenia dwa laptopy, drukarkę komputerową i dokumentyfirmy (...)związane z jej działalnością. W szczególności przedmiotem kradzieży miały być książki przychodów i rozchodów, oraz faktury. W toku prowadzonego postępowania ustalono jednak, że do przedmiotowego przestępstwa nie doszło a włamanie do samochodu zostało upozorowane. W sprawie złożenia fałszywych zeznań służących za dowód we wspomnianym postępowaniu wszczęto śledztwo. Zarzuty popełnienia przestępstwa przedstawionoJ. Z.iA. G. (1). Przesłuchany w charakterze podejrzanego, w toku śledztwa 3Ds.2016/02A. G. (1)przyznał się do postawionego mu zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 233 § 1 kk, tj. przestępstwa składania fałszywych zeznań. Wymieniony w swoich wyjaśnieniach podał, iż inicjatorem upozorowania włamania i powiadomienia o tym Policji byłS. S. (1). Wspólnie z nim iJ. Z.A. G. (1)udał się na stację paliw, gdzie zakupił świecę samochodową. Przy jej pomocy zbił boczną szybę w samochodzieR.. O rzekomym włamaniu Policję zawiadomiłZ..A. G. (1)wyjaśnił również, iż nie informowano go jaki jest powód takiego postępowania.A. G. (1)stwierdził, iż za to co zrobił dostał odS. S. (1)500 zł..(...)dotycząceJ. Z.zostały wyłączone do odrębnego postępowania i w tym zakresie postępowanie przygotowawcze prowadziła prokuratura(...). Obaj ww. zostali prawomocnie skazani za czynu zart. 233§1 k.k.i zart. 238 k.k.
Dowody: zestawienie międzynarodowej pomocy prawnej k.15787-15811
deklaracje VAT-7 dotyczące zarzutu I i XV znajdują się na kartach: k. 2643, 2817, 2816, 2813,2880, 2863, 2908, 2890, 2976, 3023, 3061, 3115,3127, zarzut IV deklaracja VAT-7 dotycząca tego zarzutu znajduje się na k. 5026, zarzut V deklaracje VAT-7 dotyczące zarzutu opisane zostały na kartach: od(...)- (...), zarzut VI Zapis „teczka(...)" przy fakturach SAD-ach wskazuje, że chodzi o załącznik nr 1 i tak:
-faktura nr (...)znajduje się na k. 122 załącznika nr 1,
- SAD z dnia 07.09.1998 r. znajduje się na k. 125-126 załącznika nr 1
-faktura nr (...)znajduje się na k. 170 załącznika nr 1, -SAD z dnia 18.09.1998 znajduje się na k. 172 załącznika nr 1,
-faktura nr (...)znajduje się na k. 153 załącznika nr 1, -SAD z dnia 02.10.1998 znajduje się na k. 155-159 załącznika nr 1,
-faktura nr (...)znajduje się na k. 143 załącznika nr 1,
- SAD z dnia 27.11.1998 znajduje się na k. 145 załącznika nr 1,
-faktura nr (...)znajduje się k. 131 załącznika nr 1, -SAD z dnia 10.12.1998 r. znajduje się na k. 132 załącznika nr 1,
-faktura nr (...)znajduje się na k. 112 załącznika nr 1, -SAD z dnia 16.12.1998 znajduje się na k. 115 załącznika nr 1,
-faktura nr (...)znajduje się na k. 109 załącznika nr 1,
- SAD z dnia 18.12.1998 r. znajduje się na k. 110 załącznika nr 1 .
deklaracje VAT-7 dotyczące tego zarzutu tj. V znajdują się w załączniku 1 na k. 46, k.56, k.59, k.60 .
Dokumenty: dokumentacja z US wL.z załącznikami k. 31-32, 40-56, 70-101, k.63-65, dokumentacja dotyczącaF.k.1015-1052, dokumentacja dot. Rolek z(...) S.A.w tym pełnomocnictwo dlaS.k. 843-861, protokół kontroli wK. N.k. 1214-1225, opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego dot. fakturK. N.aF.k.1275-1284, pismoK. N.k. 4485, 4668, faktury sprzedażyF.do(...)k.5312-5332, deklaracje VAT 7 k. 8989-8995,pismo(...)-19163v, decyzje k. 19166, pisma US wG.z załącznikami /M./k.2605-2616, 2627-3207,4120 pisma UC k.3212- 3256, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej k.3689-3691, pismoK. N.k. 3760, 4668, pełnomocnictwo dlaM. O.k.3981, pismo k.19120-19120v,decyzje (...), pisma z US wE.z załącznikami k.3305-3353, /dotyczące(...)/ k.3627-3642v, 3644– 3669, 7606-7753, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej k. 3736-3739, 3778, decyzja podatkowa k.4612-4627. pismo(...) Bank/J./ k.3497-98, pismo USE./J./ z załącznikami, w tym deklaracje podatkowe, faktury, protokoły kontroli k. 3499-3517, 3537-3546, 7530-7606,12712-12827, 15448-15447, 15463-15511 zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej k. 3732, 3733, 3734, dokumenty dotycząceS.– zaświadczenia k.3713, protokół przeszukania k. 3869-3890, kserokopia paszportuD. O. (1)k.4187-4190, dokumentacja handlowa w tym fakturyR.-M.k.4217-4252, dokumenty rejestracyjneR., pełnomocnictwo dlaS. S.k.5334-5338, pismo US wN.z załącznikami dot.(...)i transakcji, deklaracje vat 7 k.5369-5656, 19154-19155v, pismo USM.k.4859-4860, dokumenty dotyczące działalnościS.m.in. zaświadczenie o wpisie do ewidencjiS.S.S. O.k.4862- 4868, umowy kupna zegarków odD. O.z Ukrainy k. 4867-68, faktura sprzedaży laptopów do Rolka k. 4871, zakup laptopów odB.k. 4873, pismoB.nie istnieje k. 4880,(...) SAW., pismo Trzeciego USG.k. 4875, k.4877-4880, pisma USE.k.4883-4890, deklaracje VAT 7S.k. 5022-5026v, faktury dot.S.-J.,B.,R.,J.k.9649-9657, 9682,9684, 19156,
FakturyM. U./zegarki, pióra, długopis / k. 4928-4930,S.i dokumentacja do eksportu do Szwecji przezM.k. 4958-4971, pismo USS./dot.B., zakupu od(...), sprzedaż doR./ k.6267-6268, 10978-w tym oświadczenie prezesa zarządu(...)żeB.nie był ich kontrahentem a osoba wystawiająca fakturę nie pracowała u nich k. 11014- 11029, faktury dowody wypłaty KW i dowody wpłatyKPk.12374-12434, dokumenty rejestracyjne, zaświadczenia k.11057-11603, deklaracje vat 7 boxer k. 11049-11051, 11064-11066, dokumentacja z USE.dotyczącaPHU (...), również deklaracje VAT – 7 k.7496-7528, materiały z wykonanej pomocy prawnej k.9022-9033, 9035- 9054, 9268-9313, 9698-9742, 3215-3224, 11820-11884, 12902-12906, 16589-16600, 13179-13185, 15416,15651, pismo USK./J.–J. J. (1)/ z załącznikami k.11194- 11217, UME.pismo z załącznikami dotyczącymi rejestracjiJ.k. 13548-13558, postanowienie o umorzeniu dochodzenia z 13.09.2000r. w sprawie kradzieży z włamaniem doR.k.13806-13807, wyrok II K 18/03 SR dla Krakowa-Krowodrzy z 26.06.2003 za czyn z 233§1 k.k.skazanyA. G., wyrokS. E.31.07.2003 zart. 233§1 k.k.i zart. 238 kkdot.J. Z.k.14668-14669, opinia biegłego z zakresu badania dokumentów k.15538-15562, 16084-16169
Załącznik nr 4 do akt głównych(...), w tym str. 62 – faktura VAT z 20.10.1998r. nr(...)sprzedażM.dlaO. S.zegarki o łącznej wartości 36.450,00 USD - podpisał w zastępstwieM. O.D. O. (1)wraz z dokumentem SAD str. 63-66 dotyczącym ww. faktury.
Załącznik nr 1 do akt sprawy, załącznik nr 6 do akt sprawy,
Analiza kryminalna k. 9055-9064, 13890-13899,13910-13940, 15676-15684, 15685-15876
Zestawienie dokumentów pozyskanych w drodze międzynarodowej pomocy prawnej k.15787 -15800
Wyjaśnienia i zeznaniaK. O. (2)k.27-28, 1242v-43, 5295v-5296, 12873- 12876, 15852-15853, 19028-19030,P. B.k. 695v-709,K. B.,J. C.k.1227v-1228, 1233v,T. Ś.,E. L. (1)k.3402-04,18363-18364,E. L. (1)4117v-4119v, 4431v-(...), 4610v-(...),(...)- (...),M. R. (2)k.4486v ,M. D. (1)k.3427v-3429, 4436v-4439v, 10872-10875, 4927v i a.o. w jego sprawie k.10853-10869, akt zgonu ww. k.15324,A. J. (1)k.3478v-3483, 3522v-3523,3600v-3602,3831v, 3935v-3936, 12006-12009,18364-18366,Ł. C. (1)k.3918-3920, 12921-12925, 14388v-14390v, 14115v-14118, 18374-18375,R. K.k.4004v-4005v4224v-(...), 4297v-(...),(...)- (...),R. F.k.4149v-4150v, 18977-18978,P. S.,R. M.,A. N.,J. K.,M. D. (2)k.4256v-4257, 4258v-4259, 4260v, 4262v, 4303v,-(...), 4305v,(...)- (...),D. K. (2)k.4266v-4267,M. C.k. 4273v-4274,S. C.k.4013-4014, 4299-4300, 18371-18372,J. M.k.4326v,M. B. (2)k. 4327v-4330v, 18978J. S.k. 4331v-4333, 18978-18979,J. W. (1)k. 4334v-4337v, 18979-18980,G. G. (2)k. 4338v- 4340v, 18980,Z. K.k.13279v-13280, 18810-18811,A. W. (2)k. 13286v-13287,18811,J. D.k.4343v-4344,D. M. (2)k. 4345v-4346,P. K. (1)k. 4347v,G. R. (1)k. 4349v-4350,A. G. (3)k.4351v-4352,A. P. (3)k. 4353v-4354,R. L.k. 4356v,P. F.k.4358v,M.K.k. 4360v,M. Ż.k.4362v,D. M. (3)k. 4364v,T. C.k. 4366v,A. K. (2)k. 4369v,W. M. (3)k. 4376v,L. N. (2)k.4380v,
UCG.L. W.k.4441v, 443v,L. B.k. 4445v, 4447v,J. J. (4)k. 4449v, 4452,J. N.k. 4460v,G. R. (2)k. 4462v-4463,R. P.k.4464v-4465,W. M. (3)k.4952v,L. N. (2)k.4954v,H. F.k. 4523v-4525,R. G.k.4902v-4903,5029v-5030, 18517,R. J. (2)k.9647-9648 /zmarł k.18493/ w zw. z k.18498,W. S. (3)– k. 4918v,L. K. (2)k.13105v-13107,18810,E. L. (2)k.15579v-15581,G. J.– 4666v,P. R.k. 5276v– 5280, częściowo wyjaśnienia i zeznaniaJ. J. (1)k.11910–11914, 13616, 15117- 15118, 18190,A. G. (1)k.13071v-13075v, 14255v-14256,18812-18814,J. Z.k. 13795v-13797v, 13798v-13799v, k. 14410v-14114v /odczytane bo zmarł k.18812/,B. N.k.14385v-14387 , 18902-18903, wyjaśnieniaA. C. (1)k.19694,19709-19713 /zmarł/, zeznania i wyjaśnieniaD. K. (1)k.19715-19719,19762-19763, wyrok S.R.B.II K 84/07 z 24.09.2007r. k.17745-17746v, a.o. Ds. 7/06 k. 19672-19692, wyrok skazującyL. R. (1)k. 1265-1266 akt sprawy IV Ks 6/06 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, odpisy dokumentów z ww. akt k.12058-(...), dokumenty z Izby Celnej wW.stanowiące załącznik do IV Ks 6/06, pisma UC z załącznikami k.1606-1610, 1615-1666, pomoc prawna(...)- (...), dokumentacja i pisma US i UC k.6122-6125v, 6151-6180, pismo Głównego Urzędu Ceł k.6150, dokumentacja z USW.-T.k.9621-9642, 10445-10469, 10749-10837, 19167-19185
ZeznaniaM. J./B./ k.10974-10976, 12474v-12475, 12508v-12509, 18518,T. F.k.11040v-41, 12501v-12502, 18520, zeznania i wyjaśnieniaL. R. (1)– k.11712 , 18814 z akt VI Ks 6/06 SR dla Warszawy Pragi-Północ k.171, 279-280, 319-320, 1259, 1262-1264, zeznaniaM. B. (3)k.11787-11789, 12454v, 12512v w zw. k. 18521, zeznaniaJ. G. (1)k.11795-11797
Wyjaśnienia i zeznaniaS. N. (1)k.12344-12348 ,18308-18311,A. G. (1)k.13071v-13075v, 14255v-14256,18812-18814, z akt IV Ks 6/06
Schemat przestępczego działania opisany powyżej oraz potwierdzony przez inspektorów kontroli skarbowej, przedstawiony jest w kopiach przechwyconych grypsów przekazywanych w Areszcie Śledczym wW.pomiędzyM. O. (1)aD. O. (1)za pośrednictwemS. S. (1).
Dowód: zatrzymane „grypsy” k. 3389, 3400
EKSPERTYZA KRYMINALISTYCZNA z dnia 22.01.2001
/k. 1275-1284/ Z ekspertyzy kryminalistycznej sporządzonej przezJ. W. (2)-biegłego sądowego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów wynika, że :
1) podpisy na dziewięciu dokumentach:(...)nr:
-167/01/99 ( data wystawienia i sprzedaży: 9.01.1999 r.), k. 1225 ( Tom VII) -178/01/99 (data wystawienia i sprzedaży: 27.01.1999 r.j, k. 1224 (Tom VII) -201/02/99 (data wystawienia i sprzedaży: 10.02.1999 r.j, k. 1223 ( Tom VII) -205/02/99 (data wystawienia i sprzedaży: 12.02.1999 r.j, k. 1222 (Tom VII) -210/02/99 (data wystawienia i sprzedaży: 15.02.1999 r.j, k. 1221 ( Tom VII) -220/03/99 (data wystawienia i sprzedaży: 5.03.1999 r.), k. 1220 (Tom VII) -335/04/99 (data wystawienia i sprzedaży: 2.04.199 r.), k. 1219 (Tom VII) -350/04/99 (data wystawienia i sprzedaży: 9.04.1999 r.), k. 1218 (Tom VII) -371/04/99 (data wystawienia i sprzedaży: 10.04.1999 r.), k. 1217 (Tom VII) w pozycji nabywca zostały nakreślone przezK. O. (2),
2) podpis widniejący w pozycji odbiorca nafakturze nr (...)( data wystawienia i sprzedaży: 30.04.1999 r.)- został nakreślony przezK. O. (2).
OPINIA Nr (...)z dnia 20.07.1999 r.
/k. 15539-15562/ Z w/w opinii wynika, że podpis o treści(...)w pozycji(...)nafakturze VAT nr (...)wystawionej przezPHU (...)/k. 9653/, TOM XLIX nakreślony został przezS. S. (1).
Postępowanie o podrobienie w/w dokumentu toczy się przed Sądem Rejonowym w Elblągu, sygn. akt: II K 1038/07
EKSPERTYZA KRYMINALISTYCZNAB. (...)- (...)k. 16084-16169/
Z ekspertyzy kryminalistycznej z dnia 08.12.2004 r. - sporządzonej przezR. R.- biegłego z zakresu badania pisma ręcznego wynika, żeS. S. (1)nakreślił :
1) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 08.10.1998 r. - k. 4229
2) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 18.10.1998 r. - k. 4221
3) zapis słowa „oświadczenie" na podłożufaktury nr (...), -k. 68
4) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 03.12.1998 r., -k. 2966
5) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 04.12.1998 r., -k. 2966
6) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 15.12.1998 r., -k. 2967
7) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 22.12.1998 r.,- k. 2967
8) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 23.12.1998 r., -k. 2969
9) wpisy w wierszachfaktury nr (...)z dnia 31.12.1998 r., - k. 2969
10) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii Umowy(...)z dnia 22.09.1998 r., k. 2742
11) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 14.09.1998 r., k. 2743
12) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 11.08.1998 r., k. 2750
13) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 22.09.1998 r., wraz z adnotacją „za zgodność z oryginałem" i nieczytelny podpis k. 2752
14) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 23.07.1998 r., oraz adnotacją : „ za zgodność z oryginałem" -k. 2754
15) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 14.02.1999 r., k. 3182
16) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z
dnia 03.04.1999 r., k. 3332
17) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 06.04.1999 r., k. 3334
18) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 12.04.1999 r., k. 3336
19) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 23.04.1999 r., k. 3338
20) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 30.04.1999 r., k. 3340
21) podpisy pod nadrukiem(...)na kopii umowy(...)z dnia 16.05.1999 r., k. 3352
22) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 02.06.1999 roku, k. 4251 i 178
23) ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 06.06.1999 roku, k. 4252 i 179
24) ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 03.03.1999 roku, k. 4238 i 143 A 25 ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 06.04.1999 roku, k. 4240i i 152
26) ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 12.04.1999 roku, k. 4241 i 158
27) ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 23.04.1999 roku, k. 4243 i 160
28) ) podpisy pod nadrukiem(...) OSOBY (...)na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 30.04.1999 roku, k. 4247 i 173
29) ) podpisy pod nadrukiem(...)pod FAKTURĄ VAT z dnia 18.06.1998.
30) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko i podpis osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 25.06.1998 R., k. 4217 i 11
31) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko i podpis osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 24.07.1998 R., k.4218 i 22
32) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 25.08.1998 r., k. 4219 i 35
33) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 08.10.1998 r., k. 4220 i 54
34) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 18.10.1998 r., k. 4221 i 61
35) podpisy pod nadrukami: „imię, nazwisko osoby uprawnionej do wystawienia faktury na dwóch wydrukachFAKTURY VAT NR (...)z dnia 30.10.1998 r., k. 4222 i 67
36) podpisy pod nadrukiem: 'podpisy osoby upoważnionej do wystawienia faktury" na oryginale i kopiiFAKTURY (...)z dnia 15.09.1998, k. 2744 i 42
37) podpisy pod nadrukiem: 'imię i nazwisko osoby upoważnionej do wystawienia faktury" wykonane naFAKTURZE VAT NR (...)z dnia 12.08.1998 r. oraz pod zapisem za zgodność z oryginałem na kopii ww. faktury, k. 2749 i 29
38) podpisy pod nadrukami -(...)- na oryginale i kopiiFAKTURY VAT NR (...)z dnia 24.07.1998 r. oraz pod zapisem: „ Za zgodność z oryginałem" na kserokopii ww. faktury, k. 2756 i 12
39) podpisy pod nadrukami -(...)- na oryginale i kopiiFAKTURY VAT NR (...)z dnia 31.07.1998 r. oraz pod adnotacją: „ Za zgodność z oryginałem" na kserokopii ww. faktury, k. 2757 i 28
40) podpisy pod nadrukami -(...)- na oryginale i kopiiFAKTURY VAT NR (...)z dnia 31.08.1998 r. oraz pod adnotacją: „ Za zgodność z oryginałem" na kserokopii ww. faktury, k. 2758 i 41
41) podpisy pod nadrukami -(...)- na oryginale i kopiiFAKTURY VAT NR (...)z dnia 15.02.1999 r., k. 3183, 126
42) podpisy pod nadrukiem: „ Imię i nazwisko osoby upoważnionej do wystawienia faktury" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 17.11.1998 r. . k. 68
43) ) podpisy pod nadrukiem: „ Imię i nazwisko osoby upoważnionej do odbioru faktury", oraz częściowo czytelny podpis :(...)w okienku z nadrukiem: „ imię i nazwisko osoby upoważnionej do wystawienia faktury" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 30.11.1998 r., k. 72
44) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 03.12.1998 r., k. 73
45) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 04.12.1998 r., k. 77
46) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 15.12.1998 r., k. 89
47) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 22.12.1998 r., k. 107
48) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 23.12.1998 r., k. 113
49) podpis pod nadrukiem: „pieczątka i podpis dostawcy" podFAKTURA VAT NR (...)z dnia 31.12.1998 r., k. 116
50) podpis pod oświadczeniem z dnia 11.08.1997 r., poprzedzonym wyrazem -„Pełnomocnik...", k. 1, zał. 5
51) podpis pod oświadczeniem z dnia 11.08.1997 r. , za wyrazem „ Pełnomocnik...", k. 2, zał. 5
52) podpis pod oświadczeniem z dnia 12.08.1997 r. , k. 3 zał. 5
53) ) podpis pod oświadczeniem z dnia 18.08.1997 r. , za wyrazem „ Pełnomocnik...", k. 4, zał. 5
Dokumenty w postaci :
1) maszynopisu pisma o numerze(...)/37-(...), z dnia 16.11.1999 r. , kierowanego do P.M. D. (1), przez ZUS O/G., k. 3268
2) maszynopisu dokumentu zatytułowanego(...)o numerze(...)t/37-(...), z dnia 16.11.1999 r. wydanego przez ZUS O/G., k. 3269
3) Zaświadczenie o numerze US III(...), z dnia 24.11.1999 r., wydanego przez Urząd skarbowy wG., k. 3270
4)(...)o numerze US III(...), z dnia 16.11.1999 r., wydanego przez Urząd Skarbowy wG., k. 3270
są imitacjami wykonanymi techniką montażu wydruków tekstu z kopiami elektrostatycznymi pieczęci.
W odniesieniu do dokumentówprzedsiębiorstwa (...)z załącznika nr 4 do akt sprawy, z wyjaśnieńD. O. (1)wynika, że to jego podpisy widnieją na:
- fakturach eksportowych, w miejscu osoby wystawiającej fakturę, na kartach: 62,78, 84,146, 149, 163, 167
- dokumentach SAD z kart: 85-86, 87-88,(...)
- liście płac za miesiąc grudzień 1998 r.
- fakturach eksportowych, w miejscu osoby wystawiającej fakturę, na kartach:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...)
- bankowych dowodach wpłaty na kartach:(...),(...),(...)
- poleceniu u góry karty 3100 i na znajdującym się obok odcinku czeku
- upoważnieniu do kontroli z karty 3114
- karcie wzoru podpisu z karty 3297
- wniosku o zawarcie umowy leasingu z karty 3275
- pismach z kart:(...),(...),(...)
- bankowych dowodach wpłat i poleceń przelewów na kartach:(...)- (...),(...)-13-364,(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...)
Z wyjaśnień oskarżonegoM. O. (1)wynika, że to jego podpisy znajdują się:
(TOM II załącznika nr 4)
- w miejscu odbiorcy faktury VAT na kartach: 1, 1 la, 12, 22a, 28, 29, 35, 35a, 41, 42, 46, 52, 53, 54, 61, 67, 72, 73, 77, 83, 89, 93, 100, 107, 113, 116, 120
- w miejscu osoby wystawiającej fakturę na kartach: 2, 5, 8, 13, 16, 19, 23, 30, 36, 43, 47, 55, 58, 69, 90, 94, 97, 101, 104, 108, 128, 155, 175d, 176e,
- na dokumentach SAD na kartach: 3,4,6, 7, 9, 10, 14, 15, 17, 18, 20, 21, 24, 26, 31, 33, 37, 39, 44, 45, 48, 50, 56, 57, 59, 60, 63, 65, 70, 71, 75, 79, 81, 91, 92, 95, 96, 98, 99, 102, 103, 105, 106, 109, 111,
- na dowodach wpłatyKPz kart: 119, 131
-pod pismami na kartach: 119-120c, 131-132b, 131-132c, 131-132d
TECZKI: dowody księgowe lipiec 1998
- na fakturach VAT w miejscu odbiorcy faktury z kart: 4, 6
- na umowie z karty 13
TECZKI: dowody księgowe sierpień 1998
- na fakturach VAT w miejscu odbiorcy faktury na kartach: 2, 9, 13 TECZKI: dowody księgowe wrzesień 1998
- na fakturze VAT w miejscu odbiorcy faktury na karcie: 11 TECZKI: dowody księgowe październik 1998
- na fakturach VAT w miejscu odbiorcy faktury na kartach: 3,11, 13 TECZKA : „koszty sprzedaż grudzień 1998"
- na fakturze VAT w miejscu odbiorcy faktury na karcie: 6
- Dokumenty i kserokopie z akt sprawy
- na fakturach VAT w miejscu odbiorcy faktury na kartach od 3430 do(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), 4910, 4930,(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),
- na fakturach VAT w miejscu osoby wystawiającej fakturę na kartach:(...)do(...),(...),(...), od(...)do(...),(...),(...),(...),(...), od(...)do(...), od(...)do(...),(...),(...)
- na fakturach eksportowych, w miejscu osoby wystawiającej fakturę, na kartach:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), 4940,(...),(...)
- na dokumentach SAD z kart:(...),(...),(...),(...), 4970
- pod pismem na k. 4230
- na umowie z kart 12806
Z wyjaśnieńM. O. (1)wynika, że na karcie 74 TOM-u II załącznika nr 4 w miejscu osoby wystawiającej fakturę widnieje podpis o treści :(...), jednakże to nie on go nakreślił.
Z przesłuchaniaŁ. C. (1)(...)- (...)(dotyczy Rolka) wynika, że to jego podpisy widnieją na fakturach:
- nr 02/04/99 z dnia 05.04.1999 r. /k.4239/
- nr 03/04/99 z dnia 12.04.1999 r. /k. 4242/
- nr 04/04/99 z dnia 26.04.1999 r. /k. 4244/
- nr 05/04/99 z dnia 28.04.1999 r. /k. 4245/
- nr 06/04/99 z dnia 29.04.1999 r. /k. 4246/
- nr 01/05/99 z dnia 09.05.1999 r. /k.4248/
- nr 02/05/99 z dnial7.05.1999 r. /k. 4249/
- nr 03/05/99 z dnia 31.05.1999 r. /k.4250/
- 06/03/99 z dnia 25.03.1999 r. / k. 3044 /
- 07/03/99 z dnia 27.03.1999 r. / k. 3046 /
- 08/03/99 z dnia 29.03.1999 r. / k. 3048 /
- 09/03/99 z dnia 31.03.1999 r. / k. 3049 /
Z zeznańK. O. (2)k.12872-12876 (firma (...)) wynika, że to jego podpisy widnieją na:
-fakturach VAT Nr (...)z dnia 22.04.1999 r. i 14/5/1999 z dnia 15.05.1999 r. /k. 35-38/
- fakturach VAT Nr: 7/4/1999 z dnia 03.04.1999, 8/4/1999 z dnia 10.04.1999, 9/4/1999 z dnia 11.04.1999, 10/4/1999 z dnia 21.04.1999, 12/5/1999 z dnia 08.05.1999, 13/5/1999 z dnia 15.05.1999, 15/6/1999 z dnial8.06.1999, 16/7/1999 z dnia 30.07.1999, 17/7/1999 z dnia 30.07.1999, 18/7/1999 z dnia 30.07.1999, 19/7/1999 z dnia 31.07.1999, 2/1 /1999 z dnia 28.01.1999, 3/2/1999 z dnia 06.02.1999, 4/2/1999 z dnia 12.02.1999, 5/2/1999 z dnia 19.02.1999, 6/3/1999 z dnia 15.03.1999, 11/4/1999 z dnia 22.04.1999, 14/05/1999 z dnia 15.05.1999 (k. 42, 43, 44, 45, 47, 48, 51, 53, 54, 55, 56, 1027-1031, 1036-1037, 1040)
-fakturze VAT Nr (...)(k. 1052)
-fakturach VAT nr (...)(k. 1217-1225)
- kopiachczeków nr (...),(...)(...),(...)(...),(...),(...),(...)( K. 1000, 1003, 1004, 1007, 1011, 1013)
OskarżonyS. S. (1)w nieustalonym okresie czasie w 1999 roku przez okres nie mniej niż dwóch miesięcy wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłS. N. (1)nie mniej niż ośmiokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 40 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 360 złotych oraz w zamian za założenie przezS. N. (1)działalności gospodarczej wS.pod nazwą(...), która posłużyłaS. S. (1)do przestępstwa wyłudzenia zwrotu podatku VAT z Urzędu SkarbowegoW.T.. OskarżonyS. S. (1)jednocześnie w 1999 roku, przez nieustalony okres czasu, wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłJ. G. (1)nie mniej niż pięciokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 100 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 1800 złotych
Dowody: zeznaniaJ. G. (1)k.11795-11797, 12918v-12919, 12519-12520 odczytano k.18812, wyjaśnienia i zeznaniaS. N. (1)k.12344-12348, 14092(...),(...)- (...), odpis wyroku skazującegoS. N.za posiadanie narkotyków k.12551, opinia ustna biegłegoA. P. (4)/k.18981-18982 teza dowodowa/ k.19042-19043.
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanegoS. S. (5)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów, odmówił składania wyjaśnień. W czasie kolejnych przesłuchań przyznał się do podrabiania podpisów swego ojca na dokumentach – w tym fakturach vat dotyczących TRAMP, wyjaśnił, iż myślał że skoro ma pełnomocnictwo od ojca do działania w jego imieniu, to może tak czynić,firmę (...)prowadził sam, jego ojciec o niczym nie wiedział. Przyznał również, że podrabiał na dokumentachJ., w tym na fakturach, podpisyA. J. (1)tj. m.in. składał je na fakturach, ale za jej wiedzą i zgodą.
Dowód: wyjaśnieniaS. S. (1)k. 10887, 10893-10894,12955, 15333, 13974, 15531-37, 18126 .
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego i oskarżonegoD. O. (1)nie przyznał się do zarzucanych działań dotyczącychM., skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień. Jedynie w trakcie jednego z przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym wskazał na okazywanych jemu dokumentach gdzie znajdują się jego podpisy tj. np. na fakturach, listach płac, dokumentach bankowych, poleceniach przelewów.
Dowód: wyjaśnieniaD. O. (1)k.4570-4571, 4581-4582v, 15839, 16267-16268, 4660-61v, 16266-16268, 18125
S. S. (1)w toku postepowania przygotowawczego i sądowego poddano badaniom psychiatrycznym przez dwóch biegłych  psychiatrów oraz raz był badany przez psychologa. W swych opiniach biegli psychiatrzy stwierdzili, żeS. S. (1)nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Biegli psychiatrzy rozpoznali u niego osobowość nieprawidłową, zespół zależności alkoholowej, ma on zachowane rozumienie wypowiadanych od niego treści. W opinii psychologicznej biegła stwierdziła iż wykazuje on prawidłowy rozwój umysłowy, intelekt plasuje się powyżej przeciętnej, zaburzona jest sfera emocjonalno-społeczna, oskarżony wykazuje zaburzenia sfery popędowej, dysfunkcje ośrodkowego układu nerwowego m.in. z powodu nadużywania alkoholu, środków psychoaktywnych
Materiał z akt sprawy, zdaniem biegłych, nie daje podstaw do przyjęcia, żeS. S. (1)w inkryminowanym czasie znajdował się w stanie patologicznych zakłóceń czynności psychicznych. W odniesieniu do zarzucanych mu czynów przestępczych, nie miał on zniesionej ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem Warunkiart. 31 § 1 i 2 k.k.nie mają zastosowania. W aktualnym stanie zdrowia licznego może on uczestniczyć w czynnościach procesowych. Poczytalność jego zarówno w chwili popełnienia zarzucanych czynów, jak i w toku postępowania procesowego, nie budzi wątpliwości.
Dowód: opinie sądowo-psychiatryczne k.11151-11154,13510-13512,16882-16884 opinia psychologiczna k.13506-13509
Postępowanie karne co doM. O. (1)wyłączono do odrębnego rozpoznania k.18123-18124/
S. S. (1)jest osoba karaną - vide dane o karalności k 19891-19893. Został skazany w sprawie o sygn. akt IX K 612/04 przez Sąd Rejonowy w Kielcach z 06.07.2005 za czyn zart. 286, 297 k.k.popełniony07.07.2000r. – vide odpis wyroku k. 16823-16826, orzeczoną karę odbywał m.in. w trakcie tymczasowego aresztowania stosowanego w toku niniejszego postępowania sadowego – vide k.17021.
Został również skazany w sprawie o sygn. akt II K 295/05 Sądu Rejonowego w Elblągu z 14.04.2005r. za czyn zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286 k.k.w zb. zart. 270 k.k.w zb. zart. 297 k.k.popełniony 16.10.2000 - vide odpis wyroku k. 17196
Był również skazany przez Sąd Rejonowy w Bytowie – wyrok ten miał znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawi jak w pkt I i IV wyroku –w sprawie o sygn. akt II K 84/07 z dnia 24.09.2007r. – vide odpis wyroku k. 17745-17746v
Skazał go również Sąd Rejonowy w Elblągu w sprawie o sygn. akt II K 231/10 z 30.06.2011r. za czyn zart. 205 dkk, za niektóre z zarzucanych czynów w tym podrabianie faktur przyjęto odmiennie niż we a.o. kwalifikację zkodeksu karnego skarbowegoi umorzono postepowanie w tym zakresie z uwagi na przedawnienie karalności, były to czyny popełnione do końca 1997 roku, od marca do września 1998r – vide odpis wyroku k.18421-18426
S. S. (1)został również skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni w sprawie o sygn. akt IX K 15/09 z 22.01.2014r. m.in. za przestępstwa popełnione w latach 999-2001 zart. 286,294, 270 k.k., w pkt 13 tego wyroku co do zarzutów z pkt XXVIII-XXXI a.o. sąd przyjął w miejsce kwalifikacji zkodeksu karnegokwalifikację prawną zart. 62§2 k.k.s - vide odpis wyroków Sądu I i II instancji k.19242-19251v i k.19856-19870v .
Został również skazany przez Sąd Rejonowy w Elblągu w sprawie o sygn. akt IIK 124/10 z 21.01.2010r. zart. 244 kk
W zakresie podatku VAT i zarzutu zart. 76§1 k.k.s., w ramachfirmy (...), za czerwiec i lipiec 1997 roku postepowanie karne toczyło się przed Sądem Rejonowym w Elbląg w sprawie o sygn. akt VIII Ks 31/02 i postanowieniem z 25.09.2003r. postepowanie to umorzono z uwagi na przedawnienie karalności - vide odpis postanowienia k. 18417-18418,
kk.(...)-93
D. O. (1)został skazany w Czechach wyrokiem z dnia 20.12.2012r. za przestępstwa p-ko obrotowi gospodarczemu – vide dane o karalności k.19895-19896
Po wyłączeniu do odrębnego rozpoznania sprawyS. N. (1)został on skazany przez Sąd Rejonowy w Starogardzie Gdańskim w sprawie o sygn. akt II K 929/08 wyrokiem z 05.03.2009r. – vide odpis wyroku k. 18049-18049v
WobecL. R. (1)wyrok skazujący za przestępstwo karno-skarbowe – vide odpis wyroku k. 1265-1266 akt sprawy IV Ks 6/06 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ - zapadł przed Sądem Rejonowym dla Warszawy Pragi-Północ.
K. O. (2)iŁ. C. (1)zostali skazani przez Sąd Rejonowy w Gdynia w sprawie o sygn. akt IX K 324/03 wyrokiem z 13.03.2006r. – vide odpis wyroku k. k.18859-18566v.
Przed Sądem Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy w dniu 26.06.2003r. zapadł wyrok skazujący za czyn z 233§1 k.k.wobecA. G..
Sąd Rejowy wE.wyrokiem z dnia 31.07.2003 skazałJ. Z.za czyny zart. 233§1 k.k.iart. 238 kk.. – vide odpis wyroku k.14668-14669
W rozpoznawanej sprawie prawomocnym postanowieniem z 21 stycznia 2010 roku - vide k.17961-17968 – umorzono postępowanie, z powodu przedawnienia karalności, co doJ. J. (1),J. R. (1)iR. J. (1)wobec odmiennego niż w a.o. /z uwagi na ówczesne stanowisko doktryny i Sądu Najwyższego/ zakwalifikowania zarzucanych im czynów, przyjęcie kwalifikacji prawnej z 76§1 i 62§1 k.k.s., nie uwzględniono wówczas wniosku obrońcy o umorzenie postępowania wobecS. S. (1), jednocześnie umorzono co do niego postępowanie z uwagi na przedawnienie karalności co do zarzutu VIII - zart. 18§2 k.k.w zw. zart. 238 k.k.
Następnie wobecS. S. (1)umorzono postępowanie co do czynu zart. 191§1 k.k./ zarzut II/ z powodu przedawnienia karalności – vide k. 18036
Postanowieniem nie uwzględniono wniosku o umorzenie postępowania wobecD. O. (1)- vide k.18037
Odmówiono umorzenia postępowania i wobecM. O. (1)– vide k. 18092
Postępowanie karne co doR. B.w dacie wyrokowania pozostawało zawieszone- vide k.18044,19234, 19802, 19822, 19871,19884, 19897
Sąd zważył co następuje:
Nie budziło wątpliwości, że doszło do przedawnienia karalności czynu zarzucanegoS. S.w pkt III aktu oskarżenia, stąd też postepowanie karne co do tego czynu, umorzono /pkt III wyroku/
W ustaleniach faktycznych jak i w rozważaniach pominięto czyn zarzucanyD. O.w pkt XIV a.o. – postepowanie co do tego czynu umorzono /pkt IX wyroku/, rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone przez strony i ww. oskarżonego, obrońca oskarżonego nie wnosił o sporządzenie pisemnego uzasadnienia w tym zakresie.
Świadkowie przesłuchani w toku postepowania karnego, a niewymienieni w ustaleniach faktycznych i rozważeniach zeznawali na okoliczności nieistotne dla kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonych, czy też na okoliczności którym oskarżeni nie zaprzeczali, stąd też zostali pominięci przy czynieniu ustaleń faktycznych i rozważaniach, pominięto też w uzasadnieniu świadków zeznających co do czynów co do których umorzono postepowanie, zeznających na okoliczności dotyczące postępowań nie objętych niniejszym aktem oskarżenia lub na temat czynu co do którego nie sporządzano pisemnego uzasadnienia / zarzut XIV dotyczącyD. O.w kontekście wniosku obrońcy k. 19938/.
Powyższy wskazany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wszystkich dowodów przeprowadzonych i ujawnionych w toku rozprawy głównej. Zgromadzony i ujawniony w sprawie materiał dowodowy Sąd ocenił zgodnie z dyrektywami zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 7 k.p.k.Zgromadzony materiał dowody pozwolił na poczynienie ww. ustaleń faktycznych, których odzwierciedleniem jest wydane orzeczenie merytoryczne. Uznane za wiarygodne dowody, tak z osobowych jak i nieosobowych źródeł dowodowych, przedstawione przez oskarżyciela jak i te przeprowadzone w toku postepowania sądowego z urzędu przez Sąd, potwierdziły zasadności zarzutów wobec oskarżonych, co znalazło swe odzwierciedlenie w treści wydanego przez Sąd wyroku. W zakresie zarzutu z pkt I, IV, i VI z uwagi na treść wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w Bytowi wobecS. S.i przyjęcie co do tego oskarżonego instytucji czynu ciągłego w rozpoznawanej sprawie wyeliminowano zachowania tego oskarżonego popełnione w okresie objętym ww. skazaniem, wobec ustalenia odmiennego niż oskarżyciel przystąpienia przezD. O.do przestępczego procederu zmodyfikowano wobec tego oskarżonego czas popełnienia przypisanego przestępstwa, a tym samym wobec ww. oskarżonych zmodyfikowano łączną wartość wyłudzonego zwrotu podatku VAT i kwoty tego podatku, którą usiłowali wyłudzić.
Sąd w trakcie przewodu sądowego uprzedzał również strony i obrońców o możliwości zakwalifikowania czynów z innego przepisu –art. 399§1 k.p.k.
Sąd nie znalazł podstaw by kwestionować rzetelność opinii biegłych lekarzy psychiatrów, psychologa, z zakresu badania pisma ręcznego oraz z zakresu toksykologii. Opnie ww. nie były kwestionowane w toku postepowania przez żadna ze stron oraz obrońców. Należy wskazać, iż ww. opinie sporządzone zostały przez osoby posiadająca odpowiednią wiedzę oraz kwalifikacje, stąd też znano je za w pełni wiarygodne. Po dokładnym przeanalizowaniu wniosków zawartych we wskazanych wyżej opiniach Sąd postanowił dać im wiarę w całej rozciągłości. Treść opinii nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, tak z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania, jak i z racji ugruntowanych reguł doświadczenia życiowego, a ponadto, konkluzje zamieszczone w ich treści w sposób wyczerpujący udzielają odpowiedzi na pytania postawione w tezie dowodowej. Analizując je stwierdzić należało, że są one szczegółowe i wyjaśniają podstawy sformułowania przez biegłych przyjętych tam wniosków. Sąd nie stwierdził, aby istniały jakiekolwiek podstawy by kwestionować wartość dowodową tychże opinii.
Żadna z osób oskarżonych nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia swoich zachowań i pokierowania swoim postępowaniem. Obaj oskarżeni są osobami dorosłymi, którzy powinni zdawać sobie sprawę ze znaczenia i konsekwencji swoich czynów oraz obowiązujących norm prawnych i moralnych. Nie działali także pod wpływem przymusu i nie zaszła żadna z okoliczności, która mogłaby wyłączyć ich winę.
Sąd nie kwestionował mocy dowodowej żadnego z dokumentów urzędowych zgromadzonych w toku niniejszego postępowania, w tym uzyskanym w drodze międzynarodowej pomocy prawnej. Dokumenty te sporządzone zostały przez upoważnione do tego osoby, zgodnie z przyjętymi regułami, a ponadto, w toku postępowania nie zostały stwierdzone żadne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zanegowania prawdziwości wskazanych w nich faktów.
Nie kwestionując zeznań świadków nieprzywołanych z imienia i nazwiska przy ustaleniach stanu faktycznego stwierdzić należy iż były one nieistotne co do głównego przedmiotu procesu i ewentualnego sprawstwa każdego z oskarżonych.
Z osób uprzednio współoskarżonych, objętych aktem oskarżenia w sprawie V Ds. 147/02, jako wiarygodne w całości Sąd uznał wyjaśnienia i następnie złożone zeznaniaS. N. (1). Wyjaśnienia i zeznania ww. cechowała szczerość, nie istniały żadne okoliczności które wskazywałyby na to, że ww. pomawia i celowo obciążaS. S.. Za wiarygodnością ww. przemawia również to, iż jego depozycje pozwoliły na przypisanieS. S.mniejszej ilości udzielonejS. N.substancji odurzającej niż ta wskazana w zarzucie aktu oskarżenia. Wyjaśnieniom i zeznaniom pozostałych współoskarżonych Sąd dał wiarę w niewielkiej części, w takiej w jakiej były one zgodne z uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym, tj. w zakresie znajomości i współpracy zS. S. (1),M.iD. O. (1), w zakresie iż istniały niewielkie partie czy ilości towaru, którym obracali z ww. oskarżonymi - w celu uwiarygodnienia przeprowadzanych transakcji handlowych w „łańcuszku firm” i uwiarygodnienia ostatecznej, końcowej sprzedaży kontrahentom zagranicznym /fikcyjnym/ przed pracownikamiAgencji (...), Urzędów Celnych i Urzędów Skarbowych. Jednakże w postepowaniu wykazano, iż nie istniał towar w takiej ilości jak w zakwestionowanych fakturach, a wystawiane pomiędzy poszczególnymi podmiotami faktury vat dokumentowały zdarzenia gospodarcze, które nie zaistniały i były tzw. „pustymi, fikcyjnymi fakturami”. W tym miejscu należy wskazać, iż kwestia wystawiania i posługiwania się fikcyjnymi, nierzetelnymi inaczej zwanymi „pustymi” fakturami tj. dokumentującymi nieistniejące zdarzenia gospodarcze i ich ocena prawno- karna przez długi okres czasu była dwojako oceniania tak przez orzecznictwo sądowe jak i poglądy doktryny – chodzi tu o instytucję idealnego zbiegu zart. 8 k.k.s.kwestię czy zachowania takie kwalifikować jako przestępstwa powszechne czy przestępstwa karno-skarbowe, co prowadziło do wydawania w podobnych stanach faktycznych odmiennych orzeczeń. Dopiero uchwała Sądu Najwyższego o czym poniżej rozstrzygnęła powyższą kwestię, co znalazło swe odzwierciedlenie w wyroku zapadłym rozpatrywanej sprawie wobecS. S.iD. O.tj. pozostawienie kwalifikacji prawnej zkodeksu karnego. Notabene jeszcze przed ww. uchwałą Sądu Najwyższego inne sądy rejonowe podzieliły zasadność przyjętej przez oskarżyciela publicznego kwalifikacji prawnej – np. Sąd Rejonowy w Starogardzie Gdański co doS. N., Sąd Rejonowy w Bytowie m.in. co doS. S..
Jako niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonychS. S. (1)iD. O. (1)w zakresie jakim nie przyznali się do zarzutów. Obaj oskarżeni de facto ograniczyli się do prostego zaprzeczenia zarzutom, skorzystali z prawa do odmowy wyjaśnień. Jedynie w postepowaniu przygotowawczym, każdy z nich odniósł się do okazywanych dokumentów wskazując gdzie nanieśli swe zapisy,S. S.przyznał, iż fałszował podpisy na dokumentach A.J.i swego ojcaM. S., wyjaśnił dlaczego to czynił i co nim kierowało. Sąd uznał zaprzeczenie oskarżonych treści zarzutów jako jedynie linię obrony mającą ich uchronić przed odpowiedzialnością karną, wszak za ich sprawstwem przemawia uznany przez Sąd za wiarygodny obszerny materiał dowodowy. W ocenie SąduD. O., pozostając w bliskich relacjach zS. S.i swoim bratemM. O. (1), miał całkowitą świadomość bezprawności procederu, w którym to od ustalonego momentu tj. od października 1998 roku, brał pełen udział jako współsprawca czynu zabronionego, a który wcześniej w niektórych zdarzeniach towarzyszył swemu bratuM., że wykorzystywane są podrobione dokumenty np. takiej jak faktury sprzedaży sprzętu komputerowego i kabli głośnikowych przezK. N.,PHU (...), wszak ww. faktury – stanowiące początek łańcuszka transakcji” dostarczałK. O. (2)/PHU (...)/, czy do(...)is.c. (...), że eksport tych towarów jest fikcyjny, że transakcje te służyły wyłudzeniu zwrotu naliczonego przy ostatnim zakupie przed sprzedażą do kontrahenta zagranicznego podatku VAT.
Ustalony stan faktyczny wykazał, iż przypisane przestępstwa dotyczące wyłudzenia zwrotu podatku vat były bardzo dobrze zaplanowane, przemyślane i realizowane. Sprawcy byli dobrze zorientowani jakie dokumenty trzeba pozyskać by ubiegać się w urzędach skarbowych o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przy eksporcie towarów tj. jego sprzedaży do zagranicznego kontrahenta przy stawce vat „0”. Orientowali się iż zwrot nie będzie warunkowany potwierdzeniem transakcji u zagranicznego nabywcy, że wystarczającym jest pozyskanie stosownych dokumentach potwierdzających tylko wywóz towaru z terytorium Polski. Posiadali więc takie niezbędne ilości towaru, które pozwoliły im na pozyskanie stosownej dokumentacji. Obieg towarów pomiędzy poszczególnymi podmiotami biorącymi udział w tym przedsięwzięciu, zlokalizowanymi w różnych miastach i podlegających różnym Urzędom Skarbowym, pozwalał na wzrost ceny towarów na każdym z etapów jego obrotem, jak i utrudniał ujawnienie procederu – konieczność prowadzenia kontroli krzyżowych. Fingując w dokumentach poszczególne transakcje, posiadając ilość towaru, która uwiarygadniała je przed pracownikami agencji celnych, Urzędów Celnych wewnątrz kraju gdzie dokonywano odprawy celnej oraz Urzędów Celnych na placówkach granicznych gdzie towar ten przekraczał granicę RP -następnie wracając do kraju przez inne przejście graniczne- pozwoliło sprawcom pozyskać stosowną dokumentację uprawniającą ostatni podmiot z „łańcuszka firm” dokonujący sprzedaży za granicę, do ubiegania się o zwrot naliczonego przy nabyciu rzekomo wyeksportowanego towaru do kontrahenta zagranicznego podatku VAT.
Ustalono w śledztwie iż pierwsi dostawcy towaru, którym następnie obracano wykorzystując stworzony „łańcuszek firm” albo nie istnieją lub towar pochodzi z nieustalonego źródła. Firmy widniejące na tych fakturach jako sprzedający zaprzeczyły by oskarżeni i firmy z nimi powiązane byli ich kontrahentami – tj.(...),K. N.,O.M.,J.,B.– nadto np. nie stosowano w ww. podmiotach takich wzorów faktur jak tych ujawnionych w postępowaniu, osoby widniejące jako wystawcy tych dokumentów w imieniu ww. firm nigdy nie pracowały w tych firmach, jak i faktury te nie były ujęte w ich dokumentacji, niektóre firmy nie prowadziły już działalności gospodarczej. Niewątpliwie oskarżeni wespół z osobami zaangażowanymi w proceder byli w posiadaniu pojedynczych sztuk towarów ujętych w fakturach tj. pojedynczych sztuk laptopów, pewnej ilości odzieży sportowej, pojedynczych zwoi kabla do głośników , pojedynczych zegarków, piór itp., ale były to tylko ilości niezbędne by uwiarygodnić transakcje, te same towary krążyły w obrocie pomiędzy poszczególnymi końcowymi firmami które dokonywały ich rzekomego eksportu do kontrahenta zagranicznego – również jak się okazało fikcyjnego – tylko po to by w dokumentacji tych firm wszystko się zgadzało, by były odprawy celne, SAD-y, by był potwierdzony wywóz towaru co umożliwiło zwracanie się o zwrot naliczonego VAT-u. Podmioty gospodarcze wykorzystane do przestępczego procederu pozakładano w różnych miejscowościach, miały powynajmowane biura, korzystały z pomocy biur rachunkowych. W postępowaniu nie ustalono żadnego zagranicznego kontrahenta, który potwierdziłby rzeczywisty charakter sprzedaży.
Zastosowany i ujawniony mechanizm potwierdza „grypsy” przechwycone w toku postępowania przygotowawczego.
Jako pełnowartościowy materiał dowodowy uznano pisma i dokumenty przedłożone przez poszczególne Urzędy Skarbowe – zL.,M.,E.,W.,K.,M.,S.,G.,N..
Nie dopatrzono się podstaw by kwestionować pisma firm, które miały być rzekomo pierwszymi dostawcami towarów, w których to zaprzeczały by kiedykolwiek utrzymywały kontaktu handlowe z oskarżonymi i podmiotami gospodarczymi zaangażowanymi w przestępczy proceder. Nie kwestionowana była również dokumentacja nadesłana przez banki. Sąd nie dopatrzył się powodów by kwestionować wiarygodność informacji pozyskanych przez oskarżyciela w wyniku realizacji licznych wniosków o zagraniczną pomoc prawną.
Sporządzane w toku śledztwa analizy kryminalne w sposób czytelny przedstawiają poszczególne transakcje do ostatniej sprzedaży kontrahentowi zagranicznemu, wykonano je w oparciu o dokumenty źródłowe.
Za wiarygodne uznano te wypowiedziK. O. (2), w których przedstawił okoliczności założenia i zarejestrowania podmiotu gospodarczego o nazwie(...), świadek przyznał, iż zaS. S. (1)przepuszczał przez jego firmę fikcyjne faktury zakupu odK. N.laptopów i przewodów głośnikowych i ich odsprzedaż doR., faktury otrzymywał gotowe odS. S., jeśli coś w nich wypisywał to pod dyktandoS. S.. Co prawda początkowo wyjaśniając w charakterze podejrzanego ww. nie przyznawał się do zarzutu, jednakże z biegiem czasu swoje stanowisko procesowe zmienił przekazując organom ścigania swą rzeczywistą wiedzę o przestępstwie w którym uczestniczył i treści te uznano za wiarygodne, znalazły swe potwierdzenie w pozostałym uznanym za wiarygodny materiale dowodowym. Wskazać należy, iż świadekP. B., osoba przez pewien okres związana uczuciowo zS. S.zeznała, iż ten przyznał się jej do prowadzenia nielegalnych interesów, nadto groził jej by nigdy p-ko niemu nie zeznawała.
Wobec ujawnionego przestępczego mechanizmu, opisanego powyżej, tworzeniu pozorów przed organami celnymi rzeczywistych transakcji, Sąd nie dopatrzył się powodów by odmówić wiarygodności przesłuchanym w charakterze świadków pracownikom poszczególnych Urzędów Celnych, agencji celnych, Urzędów Skarbowych.
Jako całkowicie wiarygodne źródło dowodowe potraktowanoM. D. (1)i jego depozycje. Z ich treści wynika, iż istniał tylko obrót fakturami, a on sam był tylko figurantem, żadnego towaru nie było, wszystko załatwiał zM. O.iS. S.,M. O. (1)pomagałD. O. (1), który wykonywał transporty zagraniczne – co potwierdzają stemple w jego paszporcie, pełnomocnikami wM.byli obajO.–D. O. (1)zaangażował się w miejsceM. O. (1)od pewnego momentu.
Sąd nie znalazł też podstaw by odmówić wiarygodności zeznaniomA. J. (1),Ł. C. (1), z zeznań tego ostatniego świadka wynika, iżR. B.na początku był wykorzystywany przezS. S.jako typowy „słup”, potem jednak zaczął się wdrażać w prowadzony proceder.
Nie dopatrzono się podstaw do odmowy wiarygodności przesłuchanym świadkom świadczącym usługi księgowe poszczególnym osobom i podmiotom gospodarczym zamieszanym w proceder. Wszyscy oni pracowali na dostarczanych im dokumentach, których prawidłowość nie budziła ich wątpliwości, nie weryfikowali ich pod względem merytorycznym a jedynie formalno-rachunkowym, w oparciu o tego dokumenty sporządzali przedkładane urzędom skarbowym deklaracje. Z zeznań osób zatrudnionych wK. N.wynika, tak jak i pism nadesłanych od tego podmiotu, iżM.iF.nigdy nie był kontrahentemK. N., nie sposób dopatrzeć się powodów by ww. mieli przekazywać organom ścigania nieprawdzie informacje w tym zakresie.
Za niewiarygodne uznano wyjaśnienia i zeznaniaJ. J. (1), w których to ww. konsekwentnie twierdził, iż wszystkie transakcje, w tym sprzedaż zagraniczna, faktycznie miały miejsce. Uznać należało iż była to linia obrony ww., nadto wyjaśnienia/zeznania ww. były nielogiczne.J. J.podawał iż poznał Polaka mieszkającego w Szwecji, który z kolei znał z kolei obywatela Szwecji, który wyraził zainteresowanie zegarkami, dla realizacji sprzedaży z ww., wsiadał w Polsce na prom, na którym to miał przebywać ww.S.i na promie przekazywał towar, co wydaje się przecież nielogiczne i co dostrzegła osoba go przesłuchująca.J. J.nie potrafił odpowiedzieć na pytanie dlaczego i po co wsiadał na prom skoro mógł dokonać sprzedaży na terytorium Polski, nadto skoro znał kontrahenta, który przebywał na ww. promie to jemu mógł przecież zostawić wszelkie formalności celne. Odpowiedź w świetle całokształtu materiału dowodowego jest oczywiste, sprzedaż była fikcyjna, a rzeczony obywatel Szwedzki istniał tylko „na papierze”.
Istotnym dla sprawy była osoba świadkaA. G. (1). Sąd uznał zeznania ww. za całkowicie wiarygodne, były od zgodne z zeznaniamiŁ. C., a co do mechanizmu „opuszczania” towaru podlegającemu sprzedaży eksportowej przez granice RP spójne z tożsamym mechanizmem przedstawionym przezA. C.i DK., obrona nie zdołała wiarygodności tych zeznań podważyć. Zeznania te spowodowały, iż za niewiarygodne w całości potraktowano wypowiedziL. R.w tym zakresie tj. że sprzedaż zagraniczna miała miejsce i nie była czynnością fikcyjną. ŚwiadekG.w swych zeznaniach szczegółowo przedstawił wątek fikcyjnego zawiadomienia policji o włamaniu do samochodu i kradzieży dokumentów Rolka – za złożenie fałszywych zeznań dot. tego zdarzenia i fałszywego zawiadomienia o przestępstwie, został prawomocnie skazany, a czynów tych dopuścił się pod namowąS. S.. Dodatkowo opisał swe wyjazdy do Rosji i na Ukrainę zL. R., którego rozpoznał na tablicach poglądowych.L. R.zgłaszał towar do wywozu u służb celnych polskich, w Rosji i Ukrainie przedstawiali tylko paszporty, nie zgłaszali wwozu towaru,R.przed wjazdem do ww. krajów zrywał plomby celne umieszczone na posiadanym towarze i innym przejściem z ww. towarem wracali do Polski. Jako wiarygodne, spójne z zeznaniamiA. G.uznano zeznaniaJ. Z., który potwierdził fakt sfingowanego pod namowąS. S.włamania do samochodu należącego do Rolka wK.i m.in. kradzieży komputerów i dokumentacji księgowej tego podmiotu, za co również został prawomocnie skazany.
W toku postępowania Sąd pozyskał istotne dla potwierdzenia wersji śledczych zeznania 2 osób skazanych w innym postępowaniu karnym /przed S.R. wB./. Jako w pewni wiarygodne uznano odczytane /z powodu śmierci świadka/ złożone w sprawie zakończonej przed Sądem Rejonowym w Bytowie wyjaśnieniaA. C. (1). Jak powyżej wskazano przedstawił on taki sam, jak w niniejszej sprawie, zastosowany z jego udziałem mechanizm przestępstwa. Ww. wskazał iż towar widniejący na fakturze eksportowej wjeżdżał do kraju docelowego tj. Rosji i Ukrainy jednym przejściem granicznym i wracał do Polski innym przejściem, świadek zgłaszał go do odprawy, ale wcześniej robił odprawę wstępną wC., faktury, dokumenty, komputery do tego potrzebne otrzymywał odS. S., po przekroczeniu granicy udawał biznesmena, w torbie z laptopami miał wizytówki i różne dokumenty by uwiarygodnić że ma laptopa dla celów służbowych, nigdy nie zgłaszał wwozu laptopów tak do Rosji czy Ukrainy jak i do Polski, nie miał problemów z ich wwiezieniem, pieniądze na te wyjazdy zawsze otrzymywał odS. S., dodatkowo oskarżony ten w łańcuszku transakcji zawyżał ceny bo chodziło o zwrot jak największej kwoty vatu z faktur zakupowych przed eksportem, po powrocie do Polski laptopy oddawałS. S., dodatkowo oskarżony ten przywoził jemu pieniądze na „zapłatę” za ten towar dla Rolka, uzyskany z urzędu skarbowego zwrotV.przelewałS.lub oddawał osobiście, podobna sytuacja miała miejsce z przewodami głośnikowymi, okularami tyle, że nie wywoził ich z kraju, wyjeżdżał z Polski bez towaru, chodziło jedynie by otrzymał pieczątkę w paszporcie potwierdzająca wyjazd z Polski, byle by wyjechał w dacie wskazanej przezS. S..S. S.dostarczał mu potem ostemplowane dokumenty celne, przewody głośnikowe, szpulę lub dwie, posiadał tylko gdy dokonywał odprawę celną wewnątrz kraju. Fakty te potwierdził przesłuchany przed SądemD. K. (1).
R. J. (1)w swych wyjaśnieniach i zeznaniach twierdził, że transakcje dotyczące laptopów były rzeczywiste, tyle, że nikt inny ich wfirmie (...)nie widział, wyjaśnienia/zeznania te uznano za niewiarygodne, gdyż wykazano w postępowaniu fikcyjny charakter sprzedaży zH.do Jar-lexu.
Nie doszukano się również powodów podważenia wiarygodności zeznańJ. G. (1)i wyjaśnień oraz zeznańS. N. (1)dotyczących okoliczności zarejestrowania przezS. N.podmiotu o nazwie(...)oraz roli tego podmiotu w przestępstwie.S. N., będąc dłużnikiemS. S.za otrzymywane środki odurzające, za namowąS. S., że w ten sposób spłaci swe zadłużenia, zarejestrował działalność gospodarczą pieniądze na to otrzymał odS. S., jak i na wynajem pomieszczeń pod tą działalność.S.przywoził wypisane faktury, które on tylko podpisywał, jak coś w nich wypisywał to tylko pod dyktandoS.,S. S.przekazywał jemu do podpisania dokumenty KW iKPby uwiarygodnić obrót środkami finansowymi, tyle że pieniędzy widniejących w tych dokumentach nigdy nie widział,KPrównież wypełniał pod dyktandoS. S..
Jako niewiarygodne w przedmiocie prawdziwości transakcji zS. S. (1)i sprzedaży dofirmy (...)odzieży sportowej potraktowano wyjaśnienia i zeznaniaR. J. (1)iJ. R. (1). Towar ten, a z faktur wynika iż miały to być znaczące ilości, z relacjiR. J.miał odbierać z magazynówspółki (...).S., co miała potwierdzić tj. widzieć tak towar jak i jego wydawanie Trampowi, świadekO.. Tyle, że tak ww. jak i przesłuchani pracownicyspółki (...)powyższym okolicznościom zaprzeczyli, przyznając iż zfirmą (...)i z sprzedawanym tej firmie towarem spotkali się tylko w dokumentach tj. wypisywanych na polecenieR. J.fakturach, ww. kiedyś pokazał im kilka par tej odzieży sportowej ale nigdy nie wdzieli by spółka posiadała takie ilości jak w wystawianych fakturach – tak też w zeznaniachT. P.,K. O. (1),K. D..E. G.zeznała, że widziała niewielką ilość kartonów z dresami ale nie w tak dużej ilości jak w fakturach, niewątpliwie pewna ilość tego towaru istniała, jako niezbędna dla uzyskania dokumentacji umożliwiającej ubieganie się przez Tramp, jako eksportera tej odzieży, o zwrot naliczonego podatku vat przy jej sprzedaży za granicę.
Z kolei wyjaśnieniomJ. R.dotyczącym od kogo nabył przedmiotową odzież sportową, odsprzedaną następnie doM., a wskazać należy iż rzekome dostawy miały mieć miejsce od razu domagazynów (...)od podmiotów jemu ją sprzedających, przeczą ustalenia dotyczącefirm (...). Żadne z osób związana zfirmą (...), zajmująca się sprzedażą wyrobów z drewna, tych transakcji nie potwierdziła, nie sposób przyjmować by osoby te podawały nieprawdę.
Co do zarzutu udzielania marihuany jako wiarygodne uznano zeznaniaJ. G. (1), z tym, że z uwagi na ich nieszczegółowość przypisanoS. S.najbardziej korzystne ilości odpłatnego udzielenia tego środka temu świadkowi. W toku postępowania sądowego nie ustalono miejsca pobytu świadka i nie zdołano go przesłuchać. Nie dopatrzono się jednak przesłanek by zeznaniomJ. G. (1)odmówić wiarygodności. ŚwiadekA. J.potwierdziła, iżS. S.kilkukrotnie wyjeżdżał do Holandii, nie zauważyła jedna, iż wracając stamtąd do Polski przywoził ze sobą marihuanę, jednakże oczywistym jest, że oskarżony nie dzieliłby się z A.J.takimi informacjami, tym bardziej iż podróżowali wspólni.S. N. (1)w wyjaśnieniach i zeznaniach uznanych za wiarygodne potwierdził, iż kupował marihuanę odS. S. (1), ponoć pochodziła z Holandii, słyszał to odJ. G..S. N.był przekonany że to była marihuana, jej zażywanie wywoływało u niego efekt odurzenia, a ponieważ był wówczas uzależniony od tego środka to miał wiedzę jak działa. Powołany w toku rozprawy na wniosek obrońcy biegły sądowy w ustnej opinii nie był wstanie – co jest w pełni oczywiste, bez przebadania próbek czy substancji czy krwi lub moczu osoby ją zażywającej, określić czy udzielana marihuanaS. N.iJ. G.była to marihuana penalizowana przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii, wykluczył jednak by były to dozwolone konopie włókniste lub substytut niedozwolonej ww. substancji.
W konsekwencji po przeprowadzeniu postepowania jurysdykcyjnego Sąd:
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k., oskarżonegoS. S. (1)uznał za winnego czynów zarzucanych w punktach I, IV i VI aktu oskarżenia, z tym dodatkowym ustaleniem, iż czyny te stanowią jeden czyn ciągły popełniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie do 31 marca 1999 roku – co było konsekwencją przyjęcia instytucji czynu ciągłego stanowiącego fragmentu tego samego czynu za który został on skazany przez Sąd Rejonowy w Bytowie-, łączną wartość wyłudzonego zwrotu podatku vat ustalił na kwotę 423.656,00 złotych, a łączną wartość zwrotu podatku vat którą usiłował wyłudzić ustalił na kwotę 43.256,00 złotych – wyeliminowało tutaj z tej samej przyczyny jak przy ustaleniu czasu popełnienia czynu deklaracje VAT – 7 składane przez(...)od kwietnia do sierpnia 1999 roku, czyn ten zakwalifikowano jako występek zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1 i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.wymierzono oskarżonemu na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.wymierzono oskarżonemu karę grzywny w wysokości 230 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 200. W punkcie II wyroku przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoS. S. (1)uznano za winnego czynu zarzucanego w punkcie VII aktu oskarżenia, z tym ustaleniem iż czynu tego dopuścił się w celu osiągniecia korzyści majątkowej do 13 czerwca 1997 roku /data złożenia ostatniej deklaracji podatkowej VAT-7 w imieniu(...)i uzyskania zwrotu podatku VAT/, czyn ten zakwalifikowano jako występek zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 200 złotych. W punkcie III wyroku przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na mocyart. 414§1 k.pk.. w zw. zart. 17§1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 101§1 pkt 3 k.k.w zw. zart. 102 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 marca 2016 roku umarzono postepowanie karne wobec oskarżonegoS. S. (1)co do czynu z punktu III aktu oskarżenia z uwagi na przedawnienie karalności. W punkcie IV wyroku przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na mocyart. 414§1 k.pk.. w zw. zart. 17§1 pkt 7 k.p.k.umorzono postepowanie karne wobec oskarżonegoS. S. (1)co do czynu z punktu V aktu oskarżenia albowiem wobec przyjęcia konstrukcję czynu ciągłego uznać należało iż postepowanie karne co do tego samego czynu tego samego oskarżonego w tych granicach czasowych zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytowie z dnia 24 września 2007 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 84/07.
W punkcie V wyroku w zakresie zarzutu z punktu IX aktu oskarżenia przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoS. S. (1)uznano za winnego dwóch przestępstw i tak:
a/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku przez okres nie mniej niż dwóch miesięcy wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłS. N. (1)nie mniej niż ośmiokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 40 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 360 złotych, czyn ten kwalifikuje zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
b/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku, przez nieustalony okres czasu, wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłJ. G. (1)nie mniej niż pięciokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 100 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 1800 złotych, czyn ten kwalifikuje zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
i ustalono, przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.w zw. zart. 116 k.k.iż czyny te stanowią ciąg przestępstw i za to przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.na mocyart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzono oskarżonemu na karę roku pozbawienia wolności. W punkcie VI wyroku przy zastosowaniu zasady asperacji,art. 4§1 k.k., na mocyart. 91§2 k.k.,art. 86§1 i 2 k.k.połączono orzeczone jednostkowe kary pozbawienia wolności i kary grzywny i wymierzono oskarżonemuS. S. (1)karę łączną 6 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny 300 stawek dziennych po 200 złotych stawka. W kolejnym VII punkcie przy zastosowaniuart. 46§1 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoS. S. (1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa- Naczelnika Urzędu Skarbowego wG.kwoty 200.000,00 złotych, a na rzecz Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego wK.kwoty 60.000,00 złotych;
Wyrok zawiera również w punkcie VIII na podstawieart. 63§1 k.k.rozstrzygniecie o zaliczeniu na poczet orzeczonej oskarżonemuS. S. (1)kary łącznej pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. od dnia 26 listopada 2003 roku do dnia 12 października 2004 roku;
Co doD. O. (1)w punkcie IX wyroku w zakresie zarzutu z punktu XIV przy zastosowaniuart. 4§1 k.k., wyeliminowano z jego opisu znamiona dotyczące realizacji czynu zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 297§1 k.k., zakwalifikowano zarzucany czyn zart. 270§1 k.k.na mocyart. 17§1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 414§1 k.p.k.w zw. zart. 101§1 pkt 3 k.k.w zw. zart. 102 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 2 marca 2016 roku postępowanie karne wobecD. O. (1)co do tego czynu umarzono z uwagi na przedawnienie karalności. W punkcie X wyroku przy zastosowaniuart. 4§1 k.k.oskarżonegoD. O. (1)uznano za winnego czynu zarzucanego w punkcie XV aktu oskarżenia, z tym odmiennym ustaleniem, iż czas popełnienia przestępstwa ustalono na okres od października 1998 roku – pierwsze udokumentowane ślady przestępczej działalności oskarżonego w zakresie zarzutu, do maja 1999 roku – tj. do daty złożenia deklaracji VAT -7 w US wG.przezF., w sytuacji gdy złożone deklaracje za kolejne miesiące do sierpnia 1999r. / z sierpniem 1999 roku łącznie/ dotyczyły li tylko przeniesienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na kolejne okresy rozliczeniowe i nie ubiegano się o zwrot kwoty 41.071 zł, łączną wartość wyłudzonego zwrotu podatku vat ustalono na kwotę 221.384,00 złotych, a łączną wartość zwrotu podatku vat którą usiłowano wyłudzić ustalono na kwotę 76.903,00 złotych, czyn ten zakwalifikowano zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zb. zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 270§1 k.k.w zb. zart. 271§1 i 3 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11§3 k.k.na mocyart. 294§1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności a na podstawieart. 33§1,2 i 3 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 150 złotych. W punkcie XI wyroku przy zastosowaniuart. 46§1 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoD. O. (1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa- Naczelnika Urzędu Skarbowego wG.kwoty 80.000,00 (osiemdziesiąt tysięcy) złotych. Wpunkcie XIIprzy zastosowaniuart. 4§1 k.k.na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonegoD. O. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 4 lata.
W zakresie zarzutów dotyczących wyłudzenia zwrotu podatku VAT oskarżeni posłużyli się jako autentycznymi podrobionymi dokumentami – w tym fakturami vat, co do oskarżonegoD. O.we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia wykazano, iż miał on świadomość iż dostarczane przezS. S.faktury sprzedaży na których jako sprzedawca widniałyK. N.iB.są podrobione, stąd też prawidłowym było zawarcie w kwalifikacji prawnej ww. czynuart. 270§1 k.k.W zakresie podrobionych przez siebie faktur dot.J.i TrampS. S.tłumaczył, że mając pełnomocnictwo swego ojca do prowadzenia spraw(...)nie uważa za nic niestosownego, że na fakturach podpisywał się jego danymi, zaś co do nakreślania podpisów A.J.na dokumentachPHU (...)twierdził, że czynił to za wiedzą i zgoda A.J.–czemu jednak ww. zaprzeczała. Jednakże sama tylko okoliczność, iż osoba, której podpis podrobiono, wyraziła na to zgodę, nie wyłącza bezprawności czynu, ani jego karygodności. (tak też Sąd Najwyższy w sprawie III KK 122/07 postanowienie z 2007-06-21, Prok.i Pr.-wkł. 2008/1/7). Dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony, zaś przerobiony jest wówczas, gdy osoba nieupoważniona zmienia dokument autentyczny. Przez podrobienie dokumentu należy rozumieć sporządzenie dokumentu polegające na zachowaniu pozorów, że dokument pochodzi od innej osoby. Przerobienie dokumentu zachodzi wówczas, gdy osoba nieupoważniona zmieni jego treść na inną od autentycznej. Nie jest natomiast przerobieniem dokumentu nadanie mu innej treści przez osoby, od których ten dokument pochodzi. Dla bytu przestępstwa zart. 270 § 1 kkzupełnie obojętne jest to, czy osoba, której podpis podrobiono na dokumencie, wiedziała o tym lub wyraziła na to zgodę, czy też nie. Dokument jest bowiem podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od osoby, w której imieniu został sporządzony. Podpisanie innej osoby jej nazwiskiem na dokumencie mającym znaczenie prawne, nawet za zgodą tej osoby, stanowi przestępstwo zart. 270 kk. Dla bytu tego przestępstwa jest przy tym obojętne, czy ktoś poniósł przez to szkodę, czy też nie. Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę zapoznał się z orzeczeniami zapadłymi m.in. nawet wobec oskarżonegoS. S.w innych wskazanych w części wstępnej postepowaniach karnych gdzie postepowania te umorzono przyjmując kwalifikację prawną w zakresie m.in. podrobionych faktur zkodeksu karnego skarbowego/co do stosunkuart. 271/286 k.k.doart. 62/76 k.k.s.sąd odniesie się w dalszej części uzasadnienia/ w miejsce zarzucanej przez oskarżyciela zkodeksu karnego, lecz od samego początku nie podzielał i nie podziela stanowiska iż podrobiona faktura VAT mieści się w znamieniu nierzetelnej faktury w rozumieniuart. 62 k.k.s.Stanowisko takie Sąd już reprezentował m.in. we wstępnej części postępowania sądowego nie uwzględniając wniosków obrońców o przyjęcie w zakresie wyłudzenia zwrotu vat-u kwalifikacji prawnej zkodeksu karnego skarbowegoi umorzenia postępowania z powodu przedawnienia karalności. Niewątpliwie, gdyby oskarżonym nie zarzucano również realizacji znamion czynu zart. 270§1 k.k.– co uniemożliwiało przyjęcia do podrobionych faktur, którymi posługiwali się w ramach formy zjawiskowej współsprawstwa, kwalifikacji zk.k.s – prawdopodobnym jest, iż do tych zarzutów mogłaby zapaść decyzja tożsama jak wobecJ. J.,J. R.iR. J.. Sąd podziela w tym przedmiocie stanowisko wyrażone przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 7 kwietnia 2016 roku w sprawie II AKa 332/15, że „faktura wystawiona w sposób nierzetelny to taka, którą wystawca sporządza niezgodnie z rzeczywistością (arg. zart. 53 § 22 k.k.s.)., a więc opisuje niezaistniałe zdarzenie gospodarcze, lub nie oddaje realnego przebiegu zaszłości gospodarczej. Faktura nie pochodząca od osoby uwidocznionej w niej jako wystawca, zawierająca inną niż pierwotna treść, lecz podrobiona, przerobiona, nie jest dokumentem wystawionym o jakim mowa wart. 62 § 2 k.k.s., lecz zawierającym fałsz materialny” – co wyczerpuje znamionaart. 270§1 k.k.
W dacie wyrokowania Sąd podzielił stanowisko oskarżyciela publicznego co do zasadności przyjęcia kwalifikacji prawnej zart. 286§1 k.k./ w zw. zart. 294§1 k.k.z uwagi na wartości wyłudzonego zwrotu podatku VAT/ iart. 271§1 k.k.Jednakże pierwotnie Sąd stał na innym stanowisku czemu dał wyraz w postanowieniu /i uzasadnieniu tego postanowienia/ o umorzeniu postępowania wobec 3 innych oskarżonych tj.J. R.,J. J.iR. J.– uznał wówczas, że zarzucone im czyny stanowią nie przestępstwa powszechne lecz kare skarbowe. Wynikało to m.in. z niejednolitego stanowiska samego Sadu Najwyższego, co zostało rozstrzygnięte uchwałą tegoż Sądu z 2013 roku, o czym poniżej.
Pod względem podatkowym faktury dotyczące nabycia, następnych sprzedaży pomiędzy kolejnymi podmiotami a na końcu rzekomego eksportu wymienionych w nich towarów nie mogły stanowić podstawy zapisów księgowych, gdyż nie stanowiły rzetelnych dowodów dokumentujących faktycznie zaistniałe zdarzenia gospodarcze. Podkreślić należy, iż faktura vat ma szczególna moc dowodową, jest dokumentem którego zasadniczą funkcją jest udokumentowanie transakcji i jej ujęcie w księgach zarówno sprzedającego i kupującego. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy. Księgę uważa się za rzetelną, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty. Zgodnie zart.21 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowościdowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego, określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczych, opis operacji oraz jej wartość, datę dokonania operacji, podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów, stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych.
Dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające co najmniej dane wyżej określone oraz wolne od błędów rachunkowych. Dla potrzeb rozliczeń podatkowych, w tym podatku VAT, istotnym jest, aby czynność podlegająca opodatkowaniu lub zdarzenia wpływające na wysokość dochodu faktycznie zaistniały i były prawidłowo udokumentowane. Opodatkowaniu podlega sprzedaż (dostawa) i odpłatne świadczenie usług (w podatku VAT art.2 ust.1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług. Z koleiart.19 ust.1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r.mówił, iż podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak czynności powoduje brak podstawy opodatkowania, a tym samym brak możliwości odliczenia podatku. Uprawnionymi do wystawiania faktur są podmioty istniejące i zarejestrowane jako podatnicy VAT. Tym samym faktura wystawiona przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony lub na taki podmiot /na takie podmioty wystawiano m.in. dokumentu przy eksporcie/ nie stanowi podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Ponadto w przypadku, gdy wystawiono faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane lub potwierdzające czynności, do których mają zastosowanie przepisyart.58 i 83 Kodeksu cywilnego– faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego Badanie rozliczeń podatkowych obejmuje nie tylko wysokość kwoty podatku naliczonego, lecz również strony formalnej faktury oraz okoliczności, w których doszło do sprzedaży, a w konsekwencji czy faktura w istocie stwierdza fakt nabycia towaru, a więc czy doszło między stronami wskazanymi w fakturze do rzeczywistej transakcji. Z powyższego wynika, iż ww. faktury były również nierzetelne, gdyż poświadczały zdarzenia gospodarcze, które nie zaistniały. Faktury takie nie stanowią więc prawidłowych dowodów księgowych i nie mogły być podstawą rozliczeń podatkowych współdziałających oskarżonych .
Z zabezpieczonej dokumentacji, części nie zdołano zabezpieczyć z uwagi na rzekomą ich kradzież - co miało dotyczyćM.i Rolka- oraz zeznań przesłuchanych świadków, w tym pracowników poszczególnych urzędów skarbowych wynika, iż faktury i inne dokumenty wystawione przez te podmioty, w tym ww. fikcyjne faktury dotyczące obrotu towarami od nabycia towaru do fikcyjnego eksportu zostały zaewidencjonowane w rejestrach i rozliczone w deklaracjach VAT-7 składanych przezPHU (...),PHU (...), JAR-LEX,(...)i(...)odpowiednio do Urzędów Skarbowych wG.,M.,W.-T.,K.iE.i na podstawie tych deklaracji uzyskano nienależny tj. wyłudzono, zwrot podatku VAT lub usiłowano go wyłudzić.
Okoliczności ujawnione w tej sprawie pozwalają na stwierdzenie, żeS. S. (1)zM. O. (1), od pewnego momentu tj. od daty obiektywnych zdarzeń uniemożliwiającychM. O. (1)zajmowania się tym procederem, zD. O. (1)oraz zR. B.,M. D. (1),J. J. (5),J. R. (4),S. N. (1),R. J. (1),K. O. (2)zawarł porozumienie mające na celu popełnianie przestępstwa. Istotną rolę w zakresie już samego fikcyjnego eksportu- chociaż pomocniczą tj. kierowcy – mieliŁ. C. (1)iA. G. (1). W toku postepowania nie zweryfikowano pozytywnie jakiegokolwiek z odbiorców zagranicznych czy to w postaci osoby fizycznej czy podmiotu gospodarczego, nie ujawniono z ww. grupy zagranicznych odbiorców żadnej osoby, która potwierdziła by otrzymanie towarów wymienionych w „fakturach eksportowych”, SAD-ach. Nadto w żadnym z państw do których ten „eksport” był prowadzony nie ujawniono zgłoszeń celnych tych towarów. I nie jest to przypadek czy zbieg okoliczności, albowiem jak wynika z zeznań/wyjaśnieńA. G.,A. C.,D. K.ten towar, który w niewielkich ilościach czy liczbie faktycznie istniał, a który był potrzebny by uwiarygodnić transakcje wAgencjach (...), Urzędach Celnych wewnątrz terytorium kraju i granicznych placówkach tychżeU.co umożliwiało pozyskanie dokumentów umożliwiających ubieganie się o zwrot naliczonego podatku VAT, w rzeczywistości po okazaniu go funkcjonariuszom UC na granicy nie był już zgłaszany do odprawy przy przekraczaniu granicy państwa docelowego a wwożony z powrotem do Polski przez inne przejście graniczne. Brak było dowodów na współudział w tym procederze celników z placówek granicznych, niemniej jednak znamienne były wyjaśnieniaA. C., iż w zakresie kabli głośnikowych, przekraczał granicę RP bez żadnego towaru, towar okazywał tylko w UC wK./czyli nie na granicy/, potrzebny był tylko dla sz.S.stempel w paszporcie świadczący o wyjeździe za granicę w dacie wskazanej przezS. S., a po pewnym czasie sz.S.dostarczał mu podbite dokumenty celne, mimo iż on sam nic nie zgłaszał na granicy. Powyższe wskazuje, na uzasadnione podejrzenie, iż w ten proceder mogli być zamieszani funkcjonariusze UC z placówek granicznych. W jaki sposób pozyskiwano dane osób czy podmiotów zagranicznych, które widniały na fakturach jako nabywcy rzekomo wyeksportowanych towarów wskazuje w swych wyjaśnieniachD. K.– gdyS. S.nakłaniał go do zajęcia się tym procederem dał jemu kartkę z ukraińskiej książki telefonicznej, żeby wybrać sobie „delikwenta” na którego dokumenty miały być wystawiane.
Cały proceder był bardzo dobrze zorganizowany, zaplanowany, przemyślany i realizowany. Co do początkowych tj. pierwszych dostawców towaru objętego postępowaniem, to albo dostawcy nie istnieli /co dotyczy dostawców zagranicznych/ lub nie ustalono źródła tj.firmy (...),K. N.,O.M.,J.zaprzeczyły by sprzedawały towar wymieniony w fakturach w których widnieli jako sprzedawcy, podmioty takie jakB.,K. N., Parter,O.stosowały inny wzór faktor, osoby widniejące jako wystawcy /K. N.i Parter/ nie pracowały nigdy w tych firmach, dokumenty te nie były ujęte w ich dokumentacji, albo już nie prowadzili działalności. W „obrocie papierowym” tj. dokumentach wszystko się zgadzało, były odprawy celne w kraju, wystawiano SAD-y, potwierdzony wywóz w placówkach granicznych co umożliwiło zwracanie się o zwrot VAT-u – część dokumentacji z placówki granicznej przekazywano do placówki wewnątrz kraju, w której agencje celne dokonywały odprawy towaru, a stąd dokumenty trafiały do podmiotów dokonujących eksportu, co umożliwiało złożenie deklaracji vat-7. Podmioty zamieszane w proceder rzeczywiście istniały, zostały pozakładane w różnych miejscowościach, by deklaracje składać w różnych terytorialnie urzędach skarbowych – co czyniło konieczność przeprowadzania kontroli krzyżowych i mogło utrudnić wykrycie procederu, firmy miały powynajmowane pomieszczenia do prowadzenia działalności, współpracowano z biurami rachunkowymi, gdzie księgowi mając do czynienia jedynie z dokumentami weryfikowali je jedynie pod względem formalno-rachunkowym i przygotowywali dokumentację do urzędów skarbowych. W ramach licznych pomocy prawnych ustalono tj. pozyskano informacje treści, że podmioty czy osoby widniejący jako rzekomi nabywcy towarów w fakturach: nie występują pod podanymi adresami, niektóre adresy nie istnieją, lub nawet osoby takie nie istnieją, a jak adres istnieje to jest tam np. budynek biurowy, kino, dom starców, nie zarejestrowano takiego importu,O.D.rzekomo sprzedający zegarki dlaS.– nie ma budynku pod tym adresem, nie widnieje jako osoba zameldowana i nigdy nie był zameldowany,A. S. (2)/futra eksportJ./ nie istnieje, brak takiego adresu, osoby fizyczne kontrahenci nie prowadzą działalności gospodarczej, pod wskazanymi adresami nie zamieszkują, lub nie są to adresy domowe, odprawa celna towarów wskazanych w SAD nie nastąpiła, adresaci nieznani albo adresy nie istnieją, samochód którym przewożono przejechał granicę ale po stronie rosyjskiej nic nie zgłoszono do odprawy celnej, osoby fizyczne, osoby i podmioty gospodarcze, nie mieszkają, nie są znani, nie ma ich w rejestrach mieszkańców, nie ma takich firm/jeśli sprzedaż na firmę/, nie mieszkają nie są zameldowani, część ulic nie istnieje, wskazane osoby fizyczne i prawne nie odprawiały towarów w organach celnych, w rejestrze podatników nie widnieją, osoby i firmy, nie są zameldowani na danym terenie, nie przebywają, nie mieszkają, nie ma takich ulic w tych miejscowościach. Nawet gdy ustalono – kilka sytuacji- , że dana osoba istnieje to:S. P. (1)oświadczył, iż jeździł tylko doB., nie sprowadzał towaru wymienionego w fakturze,O. U.zeznała, że nigdy nie jeździła ani nikt z jej rodziny do Polski samochodem którym miano przewieźć towar,I. U.zeznał, iż był 2 razy w Polsce ale nie wwoził żadnego towaru,W. O. (1), zeznał że nigdy nie przewoził żadnych towarów,L. N. (1)– nie wjeżdżała do Polski,W. M. (1)– nigdy nie wyjeżdżał do Polski, zaprzeczali by przewozili towar dla podmiotów wymienionych w SAD-ach tj.A. S. (3),L. K.,W. P. (4),R. W.zaprzeczył aby kupował w Polsce odzież sportową, nie miał kontaktów zfirma (...).
Godzi się w tym miejscu wskazać, iż współsprawstwo jest odmianą sprawstwa, która różni się od sprawstwa pojedynczego tym, że zamiar dokonania czynu zabronionego został podjęty przez co najmniej dwie osoby, które - zgodnie z przyjętym podziałem ról - uzgodniły jego wspólną realizację. Istotą współsprawstwa - również z punktu widzenia utrwalonej już linii orzecznictwa Sądu Najwyższego - jest zatem oparte na porozumieniu wspólne działanie co najmniej dwóch osób, z których każda obejmuje swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich przedmiotowych znamion czynu przestępnego. Obiektywnym elementem współsprawstwa jest nie tylko wspólna (w sensie przedmiotowym) realizacja znamion określonej w odpowiednim przepisie tzw. czynności czasownikowej, lecz także taka sytuacja, która charakteryzuje się tym, że czyn jednego współsprawcy stanowi dopełnienie czynu drugiego współsprawcy albo popełnione przestępstwo jest wynikiem czynności przedsięwziętych przez współsprawców w ramach dokonanego przez nich podziału ról w przestępnej akcji. Natomiast subiektywnym elementem, a zarazem warunkiem niezbędnym współsprawstwa jest porozumienie oznaczające nie tylko wzajemne uzgodnienie przez wszystkich współsprawców woli popełnienia przestępstwa, lecz także świadome współdziałanie co najmniej dwóch osób w akcji przestępnej. Porozumienie to jest czynnikiem podmiotowym, który łączy w jedną całość wzajemnie dopełniające się przestępne działania kilku osób, co w konsekwencji pozwala przypisać każdej z nich również i tę czynność sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca świadomie w popełnieniu przestępstwa [zob. wyrok SN z dnia 24 maja 1976 r., Rw 189/76, OSNKW 1976, nr 9, poz. 117].
Jak to już wskazano powyżej Sąd początkowo nie aprobował przyjętej przez oskarżyciela koncepcji kwalifikacji prawnej co do zarzutów dotyczących wyłudzenia zwrotu podatku VAT, czemu dał wyraz w prawomocnym postanowieniu o umorzeniu postępowania co doJ. J.,J. R.iR. J.przyjmując w zakresie zarzutów aktu oskarżenia iż ww. dopuścili się czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa skarbowego. Sąd oparł się wówczas na stanowisku Sądu Najwyższego zaprezentowanym w uchwale składu 7 sędziów z dnia 30 września 2003 r. (sygn. akt I KZP 22/2003, OSNKW 2003/9-10/75), z którego wynikło, iż faktura nierzetelna, o jakiej mowa wart. 62 § 2 k.k.s., to zarówno faktura nieodzwierciedlająca rzeczywistego przebiegu zdarzenia odnośnie do niektórych tylko jego elementów, przy zaistnieniu jednak samej transakcji, jak i faktura fikcyjna, dokumentująca czynność w ogóle niezaistniałą. W pierwszej sytuacji wchodziła w grę odpowiedzialność zart. 62 § 2 k.k.s., a w konsekwencjiart. 56 oraz 76 k.k.s., gdyż przepisy te jako lex specialis wypierały normę ogólną, czyliart. 271 § l k.k.i286§1 k.k.Dotychczas w polskim prawie karnym przyjmowano, że kwestię rzeczywistego zbiegu przepisów ustawy rozwiązywano na trzy sposoby - przez eliminacyjny zbieg przepisów ustawy, kumulatywny zbieg przepisów ustawy oraz idealny zbieg czynów zabronionych, polegający właśnie na rozdzieleniu jednego czynu w rozumieniu ontologicznym na dwa czyny w rozumieniu prawnym i osobnym ukaraniu za nie. Dotychczasowa linia orzecznicza Sądu Najwyższego zapoczątkowana uchwałą składu siedmiu sędziów z dnia 30 września 2003 r. (I KZP 22/03, OSNKW 2003/9-10/75) wskazywała, że należy dokonywać wyboru jednej zustaw - Kodeksu karnegolubKodeksu karnego skarbowegoprzez pryzmat przepisu szczególnego. Jednakże Sąd Najwyższy w kolejnej uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 24 stycznia 2013 r. (I KZP 19/12, OSNKW 2013/2/13) odszedł od tego poglądu, i obowiązuje on obecnie, uchwalając, że "Reguły wyłączania wielości ocen mają zastosowanie jedynie w wypadku zbiegu przepisów ustawy, natomiast nie stosuje się ich w razie idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa wart. 8 § 1 k.k.s.". Stanowisko to jest obecnie obwiązujące i kontynuowane w kolejnych orzeczeniach tak Sądu Najwyższego jak i sądów powszechnych. W postanowieniu z dnia 24 stycznia 2013 roku w sprawie KZP 21/12 /OSNKW 2013/2/14/ Sąd Najwyższy, co podziela obecnie sąd rejonowy, przyjął iż w przypadku stosowania konstrukcji tzw. idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa wart. 8 § 1 k.k.s., reguły wyłączania wielości ocen mogą służyć do redukcji kwalifikacji prawnej w ramach normatywnej analizy przeprowadzonej odrębnie dla poszczególnych deliktów (skarbowego i powszechnego) objętych tym zbiegiem, natomiast nie mają już zastosowania do obu kwalifikacji prawnych jako całości. Inaczej rzecz ujmując: reguły wyłączania wielości ocen mają zastosowanie jedynie w wypadku zbiegu przepisów ustawy, natomiast nie stosuje się ich w razie idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa wart. 8 § 1 k.k.s.Powyższe w konsekwencji oznacza, że wykluczone jest, aby przepisKodeksu karnego skarbowegomógł wyprzeć na zasadzie specjalności lub konsumpcji przepisKodeksu karnegoalbo odwrotnie. Tym samym Sąd Najwyższy diametralnie odmienił dotychczasowe swe orzecznictwo, tak więc obecnie brak było by podstaw do wydania postanowienia czy wyroku o których powyżej wspomniano. Ww. linia orzecznicza prezentowana była w kolejnych orzeczeniach i tak przykładowo: w wyroku z 29.01.2016r. Sądu Apelacyjny w Katowicach /II AKa 464/15/ uznał, iż ” osoba zobowiązana do wystawienia faktury VAT, o ile potwierdza w niej nierzeczywiste transakcje, czyli tworzy tzw. puste faktury, nie dopuszcza się przestępstwa zart. 270 § 1 k.k., ale przestępstwa fałszu intelektualnego, o jakim mowa wart. 271 § 1 k.k”. Ten sam Sąd w wyroku z 08.08.2014r. /II AKa 200/14/ - „wystawienie nierzetelnej faktury jest przestępstwem skarbowym zart. 62 § 2 k.k.s.stanowiącym lex specialis w stosunku do przepisuart. 271 § 1 k.k., jednakże w myśl przepisuart. 8 § 1 k.k.s.wykluczone jest w takim przypadku wyparcie na zasadzie specjalności przepisuk.k.przez przepisk.k.s.Tym samym konieczne i prawidłowe staje się orzeczenie o winie i karze zarówno za przestępstwo skarbowe zart. 62 § 2 k.k.s., jak i za występek zart. 271 § 1albo 3k.k., a następnie wydanie rozstrzygnięć o wykonaniu kar, stosownie do przepisówart. 8 § 2 i 3 k.k.s.” Sąd Najwyższy w postanowieniu z 15.11.2013r. /II KK 295/13/ przyjął na gruncie rozpoznawanej przez siebie sprawy, że „ wystawienie nierzetelnej faktury należy traktować jako czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa skarbowego zart. 62 § 2 k.k.s., stanowiącego lex specialis w stosunku do przestępstwa zart. 271 § 1 k.k.Wykluczone jest jednak, aby przepisKodeksu karnego skarbowegomógł wyprzeć na zasadzie specjalności lub konsumpcji przepisKodeksu karnegoalbo odwrotnie. To z kolei powoduje, że jeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa lub wykroczenia określonego w przepisach karnych innej ustawy, stosuje się każdy z tych przepisów (art. 8 § 1 k.k.s.). Jak już podkreślono uprzednio wydane postanowienie o umorzeniu było zgodne z linią orzeczniczą prezentowana wcześniej przez Sąd Najwyższy i Sądy Apelacyjne oraz większość komentatorów.
Wskazać należy, iż również w orzecznictwie administracyjnym wypracowanym na podstawie poprzedniej ustawie /obowiązującej w dacie czynów/ dotyczącej podatku VAT, przyjmowano / np. I SA/Bd 259/12 wyrok WSA 2012-05-21 wB./, iż jeżeli faktura nie dokumentuje rzeczywistej transakcji pomiędzy podmiotami, to faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. W wyroku w sprawie I SA/Ka 621/97 NSA wK./ wyrok z 1997-06-06/ stwierdził, iż „kwestionowanie faktur, które stanowią podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego, powinno mieć miejsce w razie stwierdzenia ich nierzetelności, a ich elementy formalne wymagane przez art. 32 ustawy z 1993 r. o VAT mają - jak się przyjmuje - znaczenie wyłącznie dowodowe. Uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie istnieje zatem wtedy tylko, gdy wystawiona faktura w rzeczywistości nie odpowiada faktowi zdarzenia gospodarczego. W szczególności zaś, gdy zdarzenie gospodarcze w ogóle nie zaistniało, zaistniało w innej niż wskazano dacie lub w rozmiarach innych niż wynika z faktury bądź też zaistniało między innymi, niż to stwierdza faktura, podmiotami gospodarczymi.
Wyłudzenie zwrotu podatku VAT związane jest ze specyficzną konstrukcją podatkową, której istota sprowadza się do możliwości uzyskania przez podatnika w określonych przypadkach zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Natomiast uchylenie się od wykonania zobowiązania podatkowego w podatku VAT sprowadza się do zaniechania rzetelnego zgłoszenia przedmiotu opodatkowania, którego konsekwencją jest uniknięcie w całości lub w części wydatku z majątku podatnika kosztem uszczuplenia spodziewanego dochodu finansowego budżetu państwa.
W przypadku wyłudzenia zwrotu podatku VAT (zwrotu podatkowej należności publicznoprawnej) dochodzi do specyficznej dyspozycji majątkowej po stronie Skarbu Państwa, której konsekwencją jest wypłata na rzecz podatnika lub innego podmiotu kwoty zwrotu podatku naliczonego przez podatnika lub pomniejszenie zaległego zobowiązania podatkowego. W realiach niniejszej sprawy w zakresie czynów z pkt I, IV, V,VI –S. S. (1)i XV –D. O. (1)oraz w zakresie czynu z pkt VII aktu oskarżenia –S. S. (1), zachowania oskarżonych składały się każdorazowo na jeden czyn ciągły tj. jeden czyn ciągły stanowiły zachowania opisane w punktach I, IV, V, VI i XV aktu oskarżenia, odrębny czyn z uwagi na znaczny odstęp czasowy tj. do 13 czerwca 1997 roku czyn z pkt VII aktu oskarżenia. Poczynione ustalenia faktycznych wykazują, iż każdorazowo działali oni w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Znamienne są tutaj wyjaśnienia i zeznaniaD. K.opisującego jakS. S. (1)wprowadzał go w arkana prowadzonego procederu, zasługują na dosłowne zacytowanie „S.poznałem gdzieś na meczu(...). Nie pamiętam kiedy to było. To było zanim zacząłem działalność w ramachM.. Co doF.toS.mi tylko faktury przywoził (…). Podczas jednego pobytu wW.rozmawiałem zS. S. (1). Od słowa do słowaS.rzucił pomysł z wyłudzeniem VAT-u. Mówił, że on to robi cały czas i jest to łatwy pieniądz.S.mówił, ze to polega na tym, że on wystawia fakturę, przywozi komputery i te komputery trzeba wywieźć za granicę. (…) Po przekroczeniu granicy (C.) rozpakowywał je (…) i wracał z tym samym rozpakowanym komputerem, przewoził go przez granicę jak swój.” /k.19717-19718/. Na to, iż był to przemyślany i zaplanowany proceder, objęty jednym zamiarem, ale do którego wykorzystywano na końcowym etapie działań /eksport/ różne firmy wskazuje też treść „grypsów” przejętych w postępowaniu przygotowawczym
Zgodnie z treściąart. 271 § 1 kodeksu karnegokaże w tym przepisie przewidzianej podlega funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Zgodnie zaś z treściąart. 271 § 3 k.k.jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w§ 1wcelu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Przestępstwo zart. 271 § 1 k.k.polega na poświadczeniu nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne w autentycznym dokumencie wystawionym przez osobę składającą takie poświadczenie (fałszerstwo intelektualne). Dla realizacji znamion zart. 271 § 1 k.k.niezbędne jest, by poświadczenie nieprawdy nastąpiło w dokumencie, do którego wydania uprawniony jest sprawca owego poświadczenia. W tym miejscu należy przywołać stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w tezie wyroku z dnia 09.10.1996 roku(...)63/96, OSP 1998/7-8/147, zgodnie z którym pojęcie dokumentu używane wart. 271 k.k.ma węższy zakres niż ogólne pojęcie dokumentu zdefiniowane wart. 115 § 14 k.k.Dokument, o którym nowa wart. 271 k.k.musi nie tylko odpowiadać cechom wymienionym wart. 115 § 14 k.k., lecz ponadto musi to być dokument, który jest wystawiony przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę uprawnioną do tego, a ponadto w swojej treści zawierający poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego, a w związku z tym domniemanie prawdziwości. Do takich dokumentów należą dokumenty urzędowe w znaczeniu nadanym temu pojęciu przezart. 244 k.p.c.iart. 76 k.p.a., a ponadto inne dokumenty, którym moc dowodową nadają inne przepisy.
Wskazać przy tym trzeba również na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12.03.1996 roku I KZP 39/95, OSNKW 1996/3-4/17, która brzmi następująco: „Kodeks karnynie zna podziału dokumentów na „urzędowe” i „prywatne”. Byt przestępstwa określonego wart. 266 k.k.(obecnieart. 271 k.k.) nie jest więc zależny od rodzaju dokumentu, w którym poświadczono nieprawdę, lecz od tego, kto ten dokument wystawił. W uzasadnieniu do uchwały Sąd Najwyższy podkreślił, że upoważnienie (uprawnienie) do wystawiania dokumentów, może niekiedy wynikać albo z istoty zajmowanego stanowiska lub wykonywania określonego zawodu, czy też określonej działalności lub wreszcie z polecenia przełożonego, który takim upoważnieniem (uprawnieniem) dysponuje. Uprawnienia takiego nie zastępuje natomiast uprawnienie osoby do swobodnego zawierania wszelkiego rodzaju umów cywilnoprawnych. W wypadkach tych mamy bowiem do czynienia z dwustronnym lub jednostronnym oświadczeniem, nie zaś z poświadczeniem, o którym mowa wart. 271 k.k.Rozróżnienie to ma istotne znaczenie ze względu na to, że jedynie poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne w dokumencie przez osobą w tym przepisie prowadzi do wyczerpania jego znamion. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że faktura jak i rachunek są dokumentami wystawianymi w rozumieniuart. 271 k.k.W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że faktury dotyczące zarzutów objętych skargą publiczną nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych jak i wykazywały zawyżoną wartość towaru. Nadto potwierdzenie sprzedaży czy zakupu fikcyjnych towarów przez oskarżonych i osób z nimi współdziałających, przyjęcie faktur, podpisanie ich, świadczy jednoznacznie, że poświadczyli oni wspólnie i w porozumieniu nieprawdę składając oświadczenie woli, które miało znaczenie i wagę tylko wówczas gdy swój podpis złożył wystawca i odbiorca faktury, a zatem tylko w warunkach współpracy tych dwóch podmiotów. Niewątpliwie właściciele podmiotów gospodarczych zajmujących się procederem, jak i oskarżeni umocowani pełnomocnictwami do reprezentowania niektórych z nich, w tymD. O.jako pełnomocnikM.,S. S.jako pełnomocnikT.,J.,R., w tymS. S.jako wspówłaściciels.c. (...), byli uprawnieni do wystawienia dokumentu w rozumieniu 271§ 1 k.k.– w tym faktur, podpisywania tych faktur, jak i mieli świadomość /art. 21§2 k.k./ wystawiania i przyjmowania tak wystawianych faktur przez inne podmioty gdzie pełnomocnikami nie byli –B., Jar-lex,F.,J.. Dokumenty te miała znaczenie prawne, bowiem były załączane do dokumentacji finansowej poszczególnych podmiotów, były podstawą do sporządzania i składania fiskusowi deklaracji podatkowych VAT – 7 – w tym przede wszystkim przez podmioty dokonującej fikcyjnej sprzedaży zagranicznej i tym samym służyły do wyłudzania jak i usiłowania wyłudzenia zwrotu należności publicznoprawej.
Nie może budzić wątpliwości, iż działali oni w celu uzyskania korzyści majątkowej, de facto takową w postaci kwot wypłaconych przez US wG.dlaF.– obaj oskarżen, U.S. wK.dlaJ., U.S. wW.-T.dla Jar-Lex i U.S. wE.dla Tramp –S. S., uzyskali. Również wskazują na to zasady logicznego rozumowania i doświadczenie życiowego, gdyż trudno dopatrzeć się innego celu w takich działaniach oskarżonych. Zgodnie z treścią art. 115 § 4 korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego.
Należy również zaznaczyć, iż czynność poświadczenia nieprawdy dokonana jest w momencie, gdy dokument zawierający to poświadczenie zostanie wprowadzony do obrotu prawnego, np. poprzez wręczenie go osobie trzecie takiej jak kontrahent, celnik, załączenie do dokumentacji księgowej i użycie w rozliczeniach z fiskusem.
Zdaniem Sądu obaj oskarżeni w zakresie przypisanych im czynów działali umyślnie, z uprzednio powziętym zamiarem bezpośrednim,D. O. (1)od pewnego momentu w zastępstwie swojego brata, o czym świadczy wzajemnych powiązań pomiędzy poszczególnymi firmami, fakt, iż mieli świadomość, iż wystawione, przyjmowane przez nich ww. dokumenty mają być użyte w rozliczeniach podatku VAT z organami skarbowymi.
Przyjęcie konstrukcji czynu ciągłego co do zachowań wskazanych w pkt I, IV,V,VI aktu oskarżenia miało swoje prane konsekwencje czemu Sąd dał wyraz w pkt I i IV wyroku.
Zacząć należy, iż zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej przepisu, dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony. Innymi słowy ustawodawca przesądził, że przy spełnieniu pewnych warunków wiele zachowań stanowi jednorazowe wypełnienie znamion jakiegoś typu czynu zabronionego. Zastosowanieart. 12 k.k.uzależnione jest z jednej strony od przesłanki podmiotowej (subiektywnej) w postaci „z góry przyjętego zamiaru”, z drugiej od przesłanek przedmiotowych, takich jak „krótkie odstępy czasu” oraz tożsamość pokrzywdzonego, jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste. Przesłanka powziętego z góry zamiaru oznacza, że sprawca chce popełnić dwa lub więcej zachowań albo przewiduje możliwość ich popełnienia i na to się godzi (zob. postanowienie SN z 12 kwietnia 2007 r., WZ 7/07, OSNwSK 2007/1/817), a zarazem przystępując do realizacji pierwszego zachowania, obejmuje zamiarem wszystkie zachowania połączone znamieniem ciągłości (zob. wyrok SN z 09 grudnia 2009 r., V KK 290/09, LEX nr 553738). Brzmienieart. 12 k.k.przesądza o tym, że czyn ciągły charakteryzuje się jednym zamiarem (tym samym, a nie takim samym, czy też odnawialnym) obejmującym wszystkie elementy składowe. W orzecznictwie podnosi się, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia (co najmniej w ogólnym zarysie) pozostałych zachowań składających się na czyn ciągły (postanowienie SN z 12 kwietnia 2007 r., WZ 7/07, OSNwSK 2007/1/817; podobnie wyrok SA w Katowicach z 31 października 2012 r., II AKa 441/12, LEX nr 1236452).
Ogólny projekt dopuszczenia się dwóch lub więcej różnych czynów zabronionych, nie odpowiada pojęciu "z góry powziętego zamiaru" popełnienia jednego konkretnego przestępstwa, na którego wykonanie składa się więcej niż jedno zachowanie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2015 r., V KK 334/14, LEX nr 1640275).
Czyn ciągły zachodzi, gdy spełnione są określone przesłanki podmiotowe i przedmiotowe. Przesłanką podmiotową jest istniejący z góry zamiar, obejmujący realizację zamierzonego przestępstwa w dwu lub więcej zachowaniach, natomiast przesłanki przedmiotowe to "krótkie odstępy czasu" między tymi zachowaniami, a także tożsamość pokrzywdzonego w wypadku zamachów na dobro osobiste. Chodzi tu o zamiar w rozumieniuart. 9 § 1 k.k., przy czym musi to być ten sam zamiar (a nie taki sam), a zatem wszystkie elementy składowe (zachowania) muszą być nim objęte. Oznacza to, że z góry powzięty zamiar musi się odnosić do poszczególnych zachowań składających się na przestępstwo ciągłe (w klasycznym ujęciu jest to popełnienie przestępstwa "na raty").
Stan powagi rzeczy osądzonej, wynikający z wyroku skazującego za czyn jednostkowy, ogranicza się wyłącznie do tego czynu i nie stoi na przeszkodzie późniejszemu osądzeniu innych zachowań, choćby te później sądzone zachowania zostały uznane za czyn ciągły obejmujący czasem trwania uprzednio osądzony czyn jednostkowy. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego - Izby Karnej z dnia 15 czerwca 2007 r. I KZP 15/07 prawomocne skazanie rodzi powagę rzeczy osądzonej jedynie w takim zakresie, w jakim sąd orzekł o odpowiedzialności karnej za zachowania będące przedmiotem zarzutu. Jedynie wówczas, gdy sąd uznał, że objęte jednolitym zamiarem zachowania oskarżonego stanowią jeden czyn zabroniony w rozumieniuart. 12 KK, zakres powagi rzeczy osądzonej wyznaczony jest ustalonym w wyroku skazującym lub warunkowo umarzającym czasem jego popełnienia. Niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania wtedy, gdy miałoby ono dotyczyć zachowania będącego elementem składowym i mieszczącego się w ramach czasowych czynu ciągłego, za który sprawca został prawomocnie skazany. Prawomocne skazanie za czyn ciągły rodzi bowiem powagę rzeczy osądzonej, co wyklucza przypisanie skazanemu kolejnych, takich samych jednostkowych zachowań z okresu opisanego w prawomocnym wyroku.
Prawomocne skazanie za czyn ciągły stoi na przeszkodzie, ze względu na treśćart. 17 § 1 pkt 7 KPK, ponownemu postępowaniu o później ujawnione zachowania, będące elementami tego czynu, które nie były przedmiotem wcześniejszego osądzenia. Takie są praktyczne konsekwencje stosowania instytucji przewidzianej wart. 12 KK, która w rzeczywistości eliminuje możliwość ścigania i karania za inne, później ujawnione, przestępstwa popełnione w okresie objętym granicami czynu ciągłego, zakreślonymi w wyroku, który wcześniej uzyskał walor prawomocności. We wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego, z dnia 21 listopada 2001 r. I KZP 29/01, uchwalono ,iż prawomocne skazanie za czyn ciągły (art. 12 KK) stoi na przeszkodzie, ze względu na treśćart. 17 § 1 pkt 7 KPK, ponownemu postępowaniu o później ujawnione zachowania, będące elementami tego czynu, które nie były przedmiotem wcześniejszego osądzenia, niezależnie od tego jak ma się społeczna szkodliwość nowo ujawnionych fragmentów czynu ciągłego do społecznej szkodliwości zachowań uprzednio w ramach tego czynu osądzonych. Przenosząc te rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, uwadze Sądu nie mogły ujść zarzuty aktu oskarżenia oraz treść wyroku z dnia 24 września 2007 roku zapadłego w sprawie II K 84/07 Sądu Rejonowego w Bytowie. Analiza treści tak zarzutów jak i wyroku wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, iżS. S.został tym wyrokiem za fragment jednego czynu zabronionego /miał postawione 2 zarzuty/, którego dotyczyły również zarzucane jemu w niniejszej sprawie zachowania z pkt I, IV,V i VI aktu oskarżenia. Opis zarzucanych czynów, uzasadnienie wniesionego aktu oskarżenia /przy tożsamości oskarżyciela/, wyjaśnieniaA. C.iD. K.nie pozostawiają tu żadnych wątpliwości, podmioty które się tam pojawiają również –K. N.,PHU (...)R.i przedmiot fakturowania – laptopy i przewody głośnikowe oraz ich fikcyjny eksport, wskazują iż był to fragment jednego i tego samego czynu. Powagę rzeczy osądzonej tym wyrokiem zakreśla czas popełnienia zachowań objętych tym wyrokiem i jest to okres od kwietnia 1999 roku do stycznia 2000 roku i ten okres należało wyeliminować wyrokując w sprawie II K 47/11. W rozpoznawanej sprawie IIK 41/11poszczególne zarzuty w a.o. ograniczono czasowo: I – od czerwca 1998 roku do sierpnia 1999 roku, IV - listopad 1998 roku, V- od listopada 1999 roku do lutego 2000 roku /a faktycznie mając na uwadze dokumentację USW.-T.do stycznia 2000 roku/, VI od września do grudnia 1998 roku. Przyjmując więc konstrukcję czynu ciągłego do ww. zarzutów, przy stwierdzeniu winy należało umorzyć postępowanie z uwagi na powagę rzeczy osądzonej co do czynu z pkt V aktu oskarżenia, co do pozostałych zaś przyjąć końcowy okres na 31 marca 1999 roku – co też miało wpływ na kwoty zwrotu wyłudzonego podatku vat oraz kwoty, które oskarżony usiłował wyłudzić.
Co doD. O.w oparciu o osobowe i nieosobowe źródła dowodowe ustalono czas popełnienia przypisanego mu czynu ciągłego od października 1998 roku – dopiero wówczas można mówić o jego udziale tj. przystąpieniu do przestępstwa, do maja 1999 roku – w zakresie deklaracji VAT – 7M.za okres od maja do sierpnia 1999 roku kwota 41.071 zł jako nadwyżka podatku naliczonego nad należnym wskazana została do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy – nie zwracano się o jej wypłatę.
W wypadku czynu ciągłego przedmiotem oceny w kontekście ustalenia stopnia jego społecznej szkodliwości (karygodności) są – w uproszczeniu rzecz ujmując – wszystkie zachowania składające się na ten czyn (tak równieżM. K.,P. K., Czyn ciągły…, s. 59 i n.). Rację mają przywołani autorzy, gdy tamże podnoszą, że: "(…) nawet jeśli poszczególne zachowania składające się na czyn ciągły mają znikomy stopień społecznej szkodliwości, przyjąć należy, że spełniony jest warunek przekroczenia progu znikomości społecznej szkodliwości, jeśli ujęte łącznie wszystkie zachowania składające się na czyn ciągły przekraczają ten próg". Społeczna szkodliwość czynu ciągłego jest więc z konieczności większa od społecznej szkodliwości każdego zachowania składającego się na ten czyn.
Za dopuszczalną – na zasadzie wyjątku od reguły – trzeba uznać możliwość wystąpienia czynu ciągłego w sytuacji, kiedy sprawca każdym zachowaniem składającym się na ten czyn będzie przekraczał identyczne prawnokarne normy sankcjonowane. W takich przypadkach w kwalifikacji prawnej opróczart. 12 KKpojawić się musiart. 11 § 2 KK
W zakresie zarzutu z punktu IX aktu oskarżenia materiał dowodowy w postaci wyjaśnień i zeznańS. N.iJ. G.pozwoli na uznanie oskarżonegoS. S. (1)za winnego dwóch przestępstw i tak:
a/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku przez okres nie mniej niż dwóch miesięcy wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłS. N. (1)nie mniej niż ośmiokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 40 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 360 złotych, czyn ten zakwalifikowano zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
b/ za winnego tego, że nieustalonym okresie czasie w 1999 roku, przez nieustalony okres czasu, wE., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzieliłJ. G. (1)nie mniej niż pięciokrotnie środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste tj. marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 100 gram, za łączną kwotę nie mniejszą niż 1800 złotych, czyn ten zakwalifikowano zart. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
a przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.w zw. zart. 116 k.k.przyjęto iż czyny te stanowią ciąg przestępstw i za to przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.na mocyart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzono oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności.
W oparciu o ww. osobowe źródła dowodowe przyjęto ustalenia najbardziej korzystne dla oskarżonego. W toku postępowanie sądowego nie zdołano przesłuchaćJ. G. (1)stąd oparto się na jego zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym. PrzesłuchanoS. N., który podtrzymał swe wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym, niepamięć szczegółów tłumaczy zaś znaczny upływ czasu od inkryminowanych zdarzeń. W oparciu o ww. źródła dowodowe ustalono, iż oskarżonyS. S. (1)udzielił ww. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste.S. N.konsekwentnie podtrzymywał, iż zażywana marihuana która otrzyma odS. S.wprowadzała go w stan odurzenia, zna dobrze działania marihuany, gdyż w tamtym okresie był od niej uzależniony, nabywał ją nie tylko od oskarżonego, nie miał wątpliwości iż to co otrzymał od oskarżonego to narkotyk. Nie dopatrzono się żadnych powodów by odmówić wiarygodnościS. N.iJ. G.. Wszak m.in. w oparciu o ich depozycje przyjęto znacznie mniejszą łączną ilość ww. środka odurzającego inż. Ta wskazana w zarzucie. Nie zdołano ustalić czy faktycznie oskarżony środek ten przywoził z Holandii, ww. nie mieli co do tego pewności, informacje mieli „ze słyszenia”. Co prawda ustalono, m.in. w oparciu o zeznania A.J., iż w okresie tym oskarżony kilkukrotnie wyjeżdża do Holandii jednak brak podstaw do przyjęcia iż przywoził ww. środek z tego kraju. Powołany przez Sąd na wniosek obrońcy w oparciu o osobowe źródła dowodowe, wszak substancji tej nie zabezpieczono, organa ścigania wiedzę o tym procederze powzięły z zeznańS. N.iJ. G., nie był w stanie wydać opinii co do tego czy był to środek odurzający zakazany ustawą czy nie, wykluczył jednak by były to konopie dozwolone przepisami prawa jak również aby to był jakiś zamiennik czy podobnie działający do marihuany środek odurzający. Nie budziło też wątpliwości, iż oskarżony udzieliłS. N.iJ. G.tego środka w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, obaj jemu za to płacili,S. N.za część udzielonej jemu marihuany, nie mając środków na zapłatę, zgodził się zarejestrować na swoją osobęfirmę (...), która została wykorzystana przez oskarżonegoS. S.do procederu oszustwa wyłudzania zwrotu podatku VAT, przestępstw p-ko dokumentom – jak w zarzucie V.
Należy wskazać, iż środek odurzający to każda substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego działająca na ośrodkowy układ nerwowy, określona w wykazie środków odurzających stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (zob. art. 4 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Narkotyk będący przedmiotem przypisanego przestępstwa musi spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załącznikach do tego aktu prawnego, ale również kryterium ilościowe pozwalające na jednorazowe użycie w celu osiągnięcia choćby potencjalnego efektu odurzenia lub innego charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2010 r., IV KK 432/09, LEX nr 583908; por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2010 r., II KK 289/08, LEX nr 570140). Konopi ziele i żywice są wymienione w załączniku do ww. ustawy w grupie I-N środków odurzających.
Sąd ustalił, iż względem żadnego z oskarżonych nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające winę - nie byli oni ograniczeni w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swoich czynów przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych. Nie zachodziła również czasowa niepoczytalność oskarżonych. Są oni całkowicie zdolni do ponoszenia odpowiedzialności karnej za zachowania, których się dopuścili.
Wymierzając oskarżonym kary jednostkowe w granicach przewidzianych przezkodeks karnySąd kierował się swoim uznaniem i dyrektywami wymiaru kary zawartymi wart. 53 k.k., bacząc, by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ustalając stopień społecznej szkodliwości poszczególnych czynów przypisanych oskarżonym Sąd, w kontekście dyrektywy sformułowanej w treściart. 115 § 2 k.k.uwzględnił rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy.
Sąd wymierzając oskarżonym kary miał również na uwadze, iż od inkryminowanych zdarzeń minął długi okres czasu co jednak nie mogło determinować wymiaru kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia .
Sąd zwrócił uwagę na to, iż przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo zart. 270 i 271 k.k., jest wiarygodność dokumentów w ich aspekcie dowodowym, a w następstwie pewność obrotu prawnego. Pośrednio przepisart. 271 k.k.chroni także prawidłowe funkcjonowanie organów wymiaru sprawiedliwości, a także innych organów władzy publicznej prowadzących postępowania dowodowe. Z kolei przedmiotem ochrony przestępstwa oszustwa zart. 286 k.k.jest mienie. Pojęcie "mienie" określa także przedmiot ochrony wszystkich przestępstw zawartych wrozdziale XXXV kodeksu karnego. Mienie jako przedmiot ochrony przestępstw umieszczonych wrozdziale XXXV kodeksu karnegowystępuje w zależności od kontekstu znamion konkretnego typu czynu zabronionego w węższym lub szerszym zasięgu pojęciowym. W węższym zakresie tej nazwy mieszczą się tylko rzeczy oraz przedmioty i twory przyrody uznane za rzeczy przez postanowienia ustawy albo traktowane jak rzeczy przez ustawę karną (por. przestępstwo kradzieży, kradzieży z włamaniem i rozboju). W odniesieniu do przestępstwa oszustwa pojęcie "mienie", jako przedmiot ochrony, występuje w tzw. szerokim zakresie nazwy "mienie", obejmując wszelkie prawa majątkowe, rzeczowe i obligacyjne, w tym także usługi, świadczenia, zyski lub pożytki stanowiące majątek.
Za przypisane oskarżonemuS. S. (1)w punkcie I wyroku przestępstwo Sąd wymierzył karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 230 stawek dziennych po 200 złotych. Za przypisane temu oskarżonemu w punkcie II wyroku przestępstwo Sąd wymierzył karę 4 lat pozbawienia wolności oraz kary grzywny 250 stawek dziennych po 200 złotych każda, za przestępstwo przypisane w punkcie V wyroku karę roku pobawienia wolności – a więc w najniższym możliwym wymiarze. Na niekorzyść oskarżonego Sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, jak i następczą karalność sądową, w tym za przestępstwa podobne. Oskarżony skorzystał z możliwości bezprawnego zachowania, działając w zamiarze bezpośrednim, osiągnięcia korzyści majątkowej jak i z każdego z przypisanych przestępstw korzyść taką osiągając. Działał w sposób przemyślany, zaplanowany i długotrwały w całkowitym poczuciu bezkarności, przyznać należy iż przestępstwa przypisane w pkt I i II wyroku były doskonale przygotowane i realizowane, przestępstwo przypisane w punkcie V wyroku również zostało wykorzystane do procederu wyłudzenia na szkodęS.Państwa. Czyny dot. wyłudzenia zwrotu podatku vat stanowiły czyny ciągłe co wskazuje na znaczną ich społeczną szkodliwość, podobnie jak wysokość szkody, przekraczająca każdorazowo i to znacznie kwotę 200 tys. zł. stanowiącą typ obostrzony tj. mienie znacznej wartości. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż w przestępczym procederze oskarżonyS. S. (1)był osobą kluczową, planującą, realizującą i nadzorująca kolejne etapy przestępstwa, któremu osoby, właściciele firm, którym Urzędy Skarbowe zwracały kwoty pieniężne tytułem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w związku z fikcyjnym eksportem do kontrahentów zagranicznych, przekazywali wyłudzone kwoty. To oskarżony sam czy wespół zM. O. (1)de facto prowadził działalność większości podmiotów gospodarczych z „łańcuszka firm” wykorzystanych w tym procederze. Nakłaniał znane sobie osoby, zależne od niego czy to z relacji osobistych czy też z sytuacji faktycznej jak zadłużenie za dostarczony narkotyk jakS. N., do zakładania działalności gospodarczych, przekazywał im na ten cel środki finansowe, w niektórych z zakładanych firm on, czyM. O. (1)zostawali pełnomocnikami tych firm, czy też nakłaniał znane mu osoby prowadzące takie działalności, które co wynika z ich wyjaśnień, znajdowali się wówczas w trudnej sytuacji finansowej, do przystąpienia do przestępczego procederu, podmioty te i osoby następnie posłużyły mu do realizacji przestępczego procederu. Motywacja oskarżonego jest zatem godna napiętnowania. Po stronie oskarżonego Sąd nie dopatrzył się żadnej okoliczności łagodzącej, jeśli już to okolicznością łagodzącą o marginalnym znaczeniu było przyznanie się do podrabianie podpisów A.J.iM. S.na dokumentach. Różnicując kary pozbawienia wolności jak w pkt I i II wyroku – mając na uwadze wysokość ustawowego zagrożenia tj. 10 lat pozbawienia wolności – Sąd wziął pod uwagę większą wartość szkody wyrządzoną przestępstwem przypisanym w punkcie II wyroku. Zdaniem Sądu oskarżony nie zasłużył na orzeczenie kar w niższym wymiarze, wszak i tak wymierzono jej poniżej ½ ustawowego zagrożenia. Za działanie tak przemyślane, zaplanowane, długotrwałe, wespół z innymi osobami, za wyrządzenie tak znacznej szkody majątkowej Skarbowi Państwa a więc całemu społeczeństwu i usiłowanie wyrządzenia również nie małej, musi on ponieść surową karę. Z popełnionych czynów nie wyciągnął on wniosków, jeszcze przebywając jako tymczasowo aresztowany w areszcie śledczym, rozważał z braćmiO., na co wskazuje treść przejętej korespondencji, jak odrobić „straty” – co wskazuje iż planowali wznowić i kontynuować tożsamą działalność. W ocenie Sądu wskazuje to na to, że oskarżony w przestępczą działalność miał wkalkulowane ryzyko wykrycia i ujęcia, co jednak traktował jako chwilową przerwę w przestępstwie. Wszystko to wskazuje, iż winien on przez dłuższy czas przebywać w izolacji więziennej. Co się zaś tyczy ilości stawek dziennych są one adekwatne do wagi przypisanych przestępstw, zaś ustalając wysokość stawki dziennej grzywny Sąd miał na uwadze warunki osobiste oskarżonego, który niewątpliwie z popełnionych przestępstw osiągnął znaczące korzyści majątkowe, pozostające zapewne w ukryciu. Konieczność pobytu w zakładzie karnym nie stanowi przeciwwskazania do orzeczenia kary grzywny, wszak możliwe jest podjęcie przez niego zatrudnienia czy też uiszczenie grzywny po opuszczeniu zakładu karnego. Oskarżony jest 46 letnim mężczyzną, jest osobą pomysłową i rezolutną, w obecnej dobrej sytuacji gospodarczej kraju, przy rekordowo niskim bezrobociu, nic nie stoi na przeszkodzie by osiągał legalne dochody umożliwiające uiszczenia orzeczonych grzywien z uwzględnieniem wysokości stawki dziennej.
Adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości jest również kara wymierzona za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Również i z tego przestępstwa osiągnął on korzyści majątkowe. Łączna, udowodniona, ilość udzielonego środka odurzającego tj. 140 gram nie jest ilością niewielką, z praktyki orzeczniczej wynikam, iż ww. ilość stanowiła 140 pojedynczych porcji środka odurzającego.
W punkcie VI wyroku Sąd połączył orzeczone względem oskarżonegoS. S. (1)jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył mu karę łączną w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny 300 stawek dziennych po 200 złotych każda.
Karę łączną można wymierzyć w oparciu o systemy: kumulacji - polegający na prostym zsumowaniu kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, absorpcji - gdzie kara najsurowsza pochłania pozostałe kary oraz kierując się zasadą mieszaną, zakładającą dwie górne i jedną dolną granicę kary łącznej.
Rozważając wymiar wymierzonych ww. oskarżonemu kar łącznych Sąd zważył jednocześnie, że na wymiar tej kary nie ma wpływu stopień zawinienia, ani stopień społecznej szkodliwości poszczególnych przestępstw. Okolicznościami, które Sąd bierze pod uwagę w tym zakresie są natomiast związek podmiotowy i przedmiotowy między zbiegającymi się przestępstwami, motywacja sprawcy, czas popełnienia każdego z nich. W aspekcie przedmiotowym związek zbiegających się realnie przestępstw wyrażają kryteria przedmiotowe poszczególnych przestępstw, a to bliskość czasowa ich popełnienia (największa - gdy czyny przestępcze popełniane są równocześnie lub bezpośrednio po sobie), osoby pokrzywdzonych (największa ścisłość związku zachodzi, gdy kilkoma przestępstwami pokrzywdzono tę samą osobę), rodzaj naruszonego dobra prawnego (im bardziej zbliżone dobra, tym większa bliskości przestępstw, zatem największa przy tożsamości dóbr), sposób działania sprawcy. W aspekcie podmiotowym chodzi o motywy bądź pobudki stymulujące sprawcę, rodzaj i formę winy. Im bliższy jest związek podmiotowy i przedmiotowy między czynami, tym większe znaczenie zyskuje zasada absorpcji kar, im mniejszy - zasada ich kumulacji. Popełnienie przestępstw podobnych w bliskich odstępach czasu uzasadnia znaczną absorpcję w wymiarze kary łącznej, a dopuszczenie się ich na szkodę różnych pokrzywdzonych - odstąpienie od absorpcji pełnej na rzecz częściowej kumulacji, gdyż oznacza niekompletność kryteriów ścisłego związku przedmiotowego i podmiotowego zabiegających się realnie przestępstw. Naruszenie przez sprawcę chronionych przez przepis przewidujący dany typ czynu zabronionego dóbr w różnym czasie i miejscu oraz w odniesieniu do różnych osób, z reguły przemawia przeciwko zastosowaniu przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji. Daleki stosunkowo związek podmiotowy i przedmiotowy pomiędzy poszczególnymi czynami nie przemawia za celowością zastosowania zasady pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej. Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, że w odniesieniu do jednostkowych kar przeciw przyjęciu zasady pełnej absorpcji przemawia fakt, że przypisane oskarżonemu w punkcie I i II wyroku czyny ciągłe nie zostały popełnione w zbliżonym czasie – dzielił je przedział czasowy jednego roku, nie był on jedynie na tyle znaczny by wykluczyć całkowicie ww. zasadę. Za przyjęciem zasady kumulacji przemawiał z kolei fakt popełnienia występków przeciwko różnym dobrom prawnym – p-ko mieniu, dokumentom, zdrowiu i życiu / przestępstwo narkotykowe/ . Z tych względów oraz mając na uwadze fakt, że przypisane przestępstwa były ze sobą powiązane /również przestępstwo narkotykowe posłużyło do p-stwa wyłudzenia mienia/ Sąd zastosował zasadę pośrednią, asperacji. Sąd podziela wyrażane w judykaturze stanowisko, zgodnie z którym kara łączna to szczególna kara wymierzana niejako ,,na nowo’’ i jako taka stanowić musi syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właściwą, celową z punktu widzenia prewencyjnego reakcją na popełnione czyny i jako taka nie może i nie powinna być postrzegana jako instytucja mająca działać na korzyść skazanego, ale jako instytucja gwarantująca racjonalną politykę karania w stosunku do sprawcy wielości - pozostających w realnym zbiegu – przestępstw (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29 września 2011 roku, II Aka 372/11).
Za przypisane oskarżonemuD. O. (1)w punkcie X wyroku przestępstwo Sąd wymierzył karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 200 stawek dziennych po 150 złotych każda. Na niekorzyść oskarżonego Sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu – działanie w ramach czynu ciągłego, znaczną wartość wyrządzonej szkody, działanie w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sposób zaplanowany i przemyślany, niskie pobudki, następczą karalność sądową. Oskarżony świadomie i z rozmysłem skorzystał z możliwości bezprawnego zachowania. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagi zdecydowany krótszy okres działalności oskarżonego niżS. S.iM. O. (1), jego mniejszą rolę w przestępstwie niż rola ww. Za okoliczność łagodzącą Sąd potraktował niekaralność sądową oskarżonego w dacie przestępstwa, na ów czas jego młody wiek - miał wówczas 20-21 lat. Co się zaś tyczy ilości stawek Sąd miał na uwadze tożsame okoliczności jak wobecS. S., ustalając zaś wysokość stawki dziennej grzywny Sąd miał na uwadze aktualne warunki osobiste oskarżonego, ma on możliwości tak orzeczoną karę grzywny uiścić. Co prawda odbywa karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym na terenie innego kraju, jednak pracuje tam, jak i po zakończeniu odbywania kary może podjąć zatrudnienie i uzyskiwać dochody umożliwiające mu jej uiszczenie . Sąd doszedł również do przekonania, że wobec oskarżonego istnieje pozytywna przesłanka kryminologiczna uzasadniająca przypuszczenie, że wymierzona mu kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni cele stawiane karze, w szczególności wystarczy do tego, aby zapobiec popełnianiu przez niego czynów zabronionych w przyszłości. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że czteroletni okres próby, mając tu na uwadze poważny charakter przypisanego przestępstwa, będzie wystarczający do właściwego zweryfikowania powyższej, pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Wpkt VII i XIna podstawieart. 46§1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonych środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody, w części, wyrządzonej przestępstwami przypisanymi oskarżonym, poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa – wskazanych Naczelników Urzędów Skarbowych – odpowiednio kwot 260 tys. złotychS. S. (1)i 80 tys. złD. O. (1). Oskarżeni działając wspólnie i w porozumieniu /czyny przypisane w pkt I i X wyroku/ dopuścili się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, szkoda nie została naprawiona, stąd zasadnym było orzeczenie takiego środka karnego. Wysokość kwot orzeczonych w tych punktach wyroku odzwierciedla ich udział i przyczynienie się do wysokości szkody.
Jak wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia wyrok zawiera również rozstrzygnięcie o zaliczeniuS. S. (1)okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.
W punkcie XIV wyroku Sąd zasądził od oskarżonych rzecz Skarbu Państwa wskazane kwoty tytułem części wydatków postępowania oraz opłaty. Sąd stwierdził, że skoro oskarżonym przypisano sprawstwo, to swoim zachowaniem doprowadzili do konieczności wszczęcia i prowadzenia procesu, winni więc w zakresie przypisanych czynów ponieść część kosztów, które w trakcie postępowania powstały. Sąd miał tu jednak na względzie, iż wyrok zawiera również rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania co do niektórych zarzutów. Ważąc możliwości majątkowe i zarobkowe oskarżonych Sąd doszedł do przekonania, że będą oni bez większych problemów w stanie pokryć koszty w zasądzonej przez Sąd wysokości.
W zakresie, w jakim umorzono postępowanie Sąd obciążył kosztami Skarb Państwa.