Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 465/16
Data wyroku: 2016-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adrianna Gołuńska-Łupina
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art.69 ust.1 prawa bankowego

Sygn. akt I C 465/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2016r.
Sąd Rejonowy w Gdyni, Wydział I Cywilny
w składzie
Przewodniczący: SSR Adrianna Gołuńska-Łupina
Protokolant:  st. sek. sąd.I. G.
po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. w Gdyni
na rozprawie
sprawy z powództwaG.V.Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego wW.
przeciwkoM. S.iB. P.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
kosztami postępowania obciąża powoda, uznając je za uiszczone w całości w zakresie kosztów sądowych;

Sygnatura akt: I C 465/16

UZASADNIENIE
PowódG.V.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.wniósł pozew przeciwkoB. P.iM. S.domagając się od każdego pozwanych zapłaty po połowie kwoty 11.218,20 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kwoty 9.109,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, żeD. S. (1)zawarła w dniu 24 września 2008r. z poprzednikiem prawnym powoda(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.umowę o kredyt gotówkowy nr(...)\(...). Kredytobiorca nie spłacił zaciągniętego wobec banku zobowiązania, zaś w dniu 6 czerwca 2009r. zmarł. Spadek po zmarłej nabyli pozwani w udziałach po ½ każdy. Na mocy umowy przelewu wierzytelności z dnia 16 listopada 2010r. powód nabył wierzytelność wynikającą z ww. umowy kredytu. W niniejszej sprawie powód dochodzi zapłaty niespłaconego kapitału kredytu w wysokości 11.218,20 zł oraz odsetek umownych skapitalizowanych do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu, według stopy procentowej w wysokości odpowiadającej czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, w kwocie 9.109,40 zł. Powód domaga się zapłaty dalszych odsetek umownych od kapitału kredytu, w wysokości wynikającej z umowy kredytu, a od skapitalizowanych odsetek domaga się dalszych odsetek w wysokości ustawowej.
(pozew k. 2-3)
W dniu 25 września 2014r. w sprawie o sygnaturze akt I Nc 1135/14 Sąd Rejonowy w Gdyni wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, uwzględniając powództwo w całości.
(nakaz zapłaty k. 40)
Kurator ustawiony dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych podniósł zarzut przedawnienia i wniósł o oddalenie powództwa.
(pismo procesowe kuratora k. 119, protokół rozprawy z dnia 15 września 2016r. k. 120)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 września 2008r.D. S. (2)zawarła z(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.umowę o kredyt gotówkowy nr(...)\(...). Na mocy przedmiotowej umowy bank udzieliłD. S. (2)kredytu w wysokości 13.465,55 zł na warunkach określonych w umowie i Regulaminie Kredytu Gotówkowego. Spłata kredytu miała nastąpić w 48 ratach w okresie od 3 listopada 2008r. do 3 października 2012r. Oprocentowanie kredytu było zmienne i jego wysokość na dzień zawarcia umowy wynosiło 21,46 % w stosunku rocznym.
(dowód: umowa o kredyt gotówkowy nr(...)\(...)k. 7-8)
W dniu 6 czerwca 2009r.D. S. (2)zmarła. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2011r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt VII Ns 2208/10 Sąd Rejonowy w Gdyni stwierdził, że spadek po zmarłejD. S. (2)na podstawie ustawy nabyli jej synowieM. S.iB. P.w udziałach po ½ części spadku wprost.
(dowód: postanowienie z dnia 17 sierpnia 2011r. k. 77 akt sprawy o sygnaturze VII Ns 2208/10 Sądu Rejonowego w Gdyni)
Na mocy umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 16 listopada 2010r.(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.zbył na rzecz powodaG.V.Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.wierzytelność wynikającą z ww. umowy o kredyt gotówkowy.
(dowód: wyciąg z umowy przelewu wierzytelności z dnia 16 listopada 2010r. k. 4-6)
Kwota niespłaconego kapitału kredytu wynosi 11.218,20 zł, zaś skapitalizowane na dzień poprzedzający wniesienie pozwu odsetki umowne wynoszą 9.109,40 zł.
(dowód: wyciągi z ksiąg rachunkowych powoda k. 11-12)
Pismem z dnia 8 lutego 2013r. powód wezwał pozwanych do zapłaty kwoty 15.073,54 zł w terminie do dnia 15 lutego 2013r.
(dowód: wezwania do zapłaty k. 13-14)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda oraz znajdujących się w aktach Sądu Rejonowego w Gdyni o sygnaturze VII Ns 2208/10. W ocenie Sądu dokumenty prywatne w postaci kopii umowy kredytu, wyciągu z umowy przelewu wierzytelności czy korespondencji stron są autentyczne i wiarygodne, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności tych dokumentów, prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, ani też żadna ze stron nie zaprzeczyła, że osoby podpisane pod tymi dokumentami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Nadto, z podobnych względów za w pełni wiarygodny należało uznać dokument urzędowy w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku.
Przechodząc do szczegółowych rozważań, podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie powód swoje roszczenia wywodził z umowy przelewu zawartej z(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW., której przedmiotem była przysługująca w stosunku do pozwanych wierzytelność wynikająca z umowy kredytu. W tym stanie rzeczy podstawę prawną roszczenia powoda stanowiły przepisy art. 69 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997r.Prawo bankowe(tekst jednolity Dz.U.2015.128) w zw. zart. 509 k.c.Zgodnie z treściąart. 69 ust. 1 Prawa bankowegoprzez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Natomiast, jak stanowiart. 509 § 1 i 2 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Powództwo nie zasługiwało jednak na uwzględnienie. Zważyć bowiem należy, iż kurator ustanowiony dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda, który zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treściąart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. W wyroku z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie o sygnaturze akt III CSK 302/07, OSN 2009 Nr B, poz. 37 Sąd Najwyższy wskazał, że „do zastosowania trzyletniego terminu przedawnienia przewidzianego wart. 118 k.c.nie jest wymagane, aby obie strony stosunku prawnego, z którego wywodzi się roszczenie majątkowe, prowadziły działalność gospodarczą. Wystarczy, że działalność gospodarczą prowadzi tylko strona dochodząca roszczenia, które wiąże się z tą działalnością”. Bez wątpienia przedmiotowe roszczenie związane jest z prowadzeniem działalności gospodarczej przez poprzednika prawnego powoda (banku), jak i powoda, który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się nabywaniem wierzytelności. Stąd też należało przyjąć trzyletni termin przedawnienia dla roszczenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania, a wynikającego z umowy kredytu. Według przepisuart. 120 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jak stanowiart. 120 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie powód domagał się spłaty całego kapitału kredytu w wysokości 11.218,20 zł, mimo że termin spłaty ostatniej raty kredytu mijał dopiero w dniu 3 października 2012r. Bez wątpienia zatem, wymagalność roszczenia powód wiąże z chwilą śmierci kredytobiorcy (co też wynika z wyliczenia dochodzonych w niniejszej sprawie odsetek umownych). Takie stanowisko zdaje się być uzasadnione w świetle przepisuart. 922 § 1 k.c., zgodnie z którym prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Skoro zatem śmierć kredytobiorcy nastąpiła w dniu 6 czerwca 2009r., co wynika z treści postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 17 sierpnia 2011r., a pozew w niniejszej sprawie został wniesiony do Sądu dopiero w dniu 11 sierpnia 2014r. to uznać należało, że w chwili wniesienia pozwu roszczenie powoda było już przedawnione. Poza roszczeniem o zapłatę kapitału kredytu, powództwo należało oddalić także z uwagi na przedawnienie roszczenia w zakresie odsetek. W orzecznictwie utrwalone jest bowiem stanowisko, że roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (por. wyrok SN z dnia 26 stycznia 2005 r., III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149; orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 lutego 2003 r., I ACa 846/02, LEX nr 83739).
Zważyć należy, iż w toku niniejszego postępowania strona powodowa nie wykazała, że doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia, czy też zawieszenia biegu tego terminu. Zgodnie bowiem z treścią przepisuart. 123 § 1 pkt 1 k.p.c.bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Z treści pozwu oraz kolejnych pism procesowych nie wynika, że powód i jego poprzednik prawny(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.podejmowali jakiekolwiek czynności zmierzające do zaspokojenia przysługującego im roszczenia, a bez wątpienia ciężar wykazania tych okoliczności spoczywał na stronie powodowej zgodnie zart. 6 k.c.Jednocześnie należy podkreślić, że sprzedaż wierzytelności nie ma wpływu na bieg terminu przedawnienia ani też na skuteczność czy możliwość sprzedaży wierzytelności. W konsekwencji data nabycia przez powoda wierzytelności jest bez znaczenia dla oceny biegu terminu przedawnienia.
Mając zatem na uwadze podniesione powyżej okoliczności – na mocyart. 118 k.c.– powództwo należało oddalić jako przedawnione.
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 98 k.p.c.i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania obciążył nimi powoda jako stronę przegrywającą niniejszą sprawę w całości, jednocześnie uznając te koszty za uiszczone.