Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2747/15
Data wyroku: 2016-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Agnieszka Olejniczak Kosiara
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: ustawa z 29 05.1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

Sygn. akt VIII U 2747/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 3 września 2015 roku – znak(...)-SER-(...)-O.-5– Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.po rozpatrzeniu wniosku z dnia21 lipca 2015 roku odmówiłC. O. (1)prawa do renty z tytułu wyższego stopnia niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia 27 sierpnia 2015 roku uznała, żeC. O. (1)nie jest całkowicie niezdolny do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940 – 1946. Nie ma zatem w ocenie organu rentowego prawnych podstaw do przyznania wnioskodawcy prawa do renty z tytułu wyższego stopnia niezdolności do pracy, stąd decyzja o wypłacanie świadczenia w dotychczasowej wysokości.
/decyzja – k. 287 akt ZUS/
W dniu 28 września 2015 rokuC. O. (1)złożył odwołanie od ww. decyzji wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł, że nie zgadza się z treścią orzeczenia komisji lekarskiej z dnia 27 sierpnia 2015 roku, gdyż stan jego zdrowia powoduje całkowitą niezdolność do pracy.
/odwołanie – k. 2 – 3 verte/
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 23 października 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.wniósł o jego odrzucenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że wnioskodawca od dnia1 stycznia 1998 roku pobiera rentę stałą inwalidy wojennego z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR. Zdaniem organu rentowego pismoC. O. (1)z dnia 28 września 2015 roku nie spełnia kryteriów odwołania określonychwart. 47710§ 1 k.p.c., co uzasadnia wniosek o jego odrzucenie.
/odpowiedź na odwołanie – k. 11 – 12/
Pismem procesowym wniesionym w dniu 25 listopada 2015 roku wnioskodawca potwierdził, że w przedmiotowej sprawie w dniu 28 września 2015 roku złożył odwołanie od decyzji z dnia 3 września 2015 roku – znak(...)-SER-(...)-O.-5.
/pismo procesowe – k. 16/
W toku postępowania wnioskodawca poparł odwołanie. Pełnomocnik organu rentowego wniósł o oddalenie odwołania.
/stanowiska stron – e-protokół z dnia 14 września 2016 roku – 00:00:52 – 00:12:35 – płyta– k. 47/
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawcaurodził się w dniu (...). W latach 1940 – 1946w związku z deportacją przebywał na deportacji w ZSRR.
/okoliczności bezsporne/
Od dnia 1 stycznia 1998 rokuC. O. (1)pobiera stałą rentę inwalidy wojennego z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940– 1946.
/okoliczności bezsporne/
W dniu 21 lipca 2015 rokuC. O. (2)złożył wniosek do organu rentowegoo ustalenie wyższego stopnia niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR, a tym samym o podwyższenie pobieranej z tego tytułu renty.
/okoliczności bezsporne, a nadto: wniosek – k. 283 akt ZUS/
Orzeczeniem z dnia 11 sierpnia 2015 roku Lekarz Orzecznik ZUS stwierdził, żeC. O. (1)nie jest całkowicie niezdolny do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940-1946.
/okoliczności bezsporne, a nadto: orzeczenie – k. 285 akt ZUS/
W związku ze złożonym przez wnioskodawcę sprzeciwem od orzeczenia Lekarza Orzecznika = Komisja Lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych orzeczeniem z dnia27 sierpnia 2015 roku uznała, żeC. O. (1)nie jest całkowicie niezdolny do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940 – 1946.
/okoliczności bezsporne, a nadto: orzeczenie – k. 286 akt ZUS/
Decyzją z dnia 3 września 2015 roku – znak(...)-SER-(...)-O.-5– Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.po rozpatrzeniu wniosku z dnia21 lipca 2015 roku odmówiłC. O. (1)prawa do renty z tytułu wyższego stopnia niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940 – 1946.
/decyzja – k. 287 akt ZUS/
W badaniu sądowo – internistycznym nie znaleziono przyczyn pozwalających uznać związek przyczynowo skutkowy między schorzeniami wnioskodawcy, a deportacją do ZSRR w dzieciństwie. W ocenie internistycznej kilkuletni pobyt w ZSRR i doznane tam przeżycia związane były z niedożywieniem i niewątpliwie wpłynęły negatywnie na stan psychiczny wnioskodawcy. Rozpoznane u niego choroby takie jak: przewlekła białaczka limfatyczna, pemfigoid pęcherzowy ze świądem skóry, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, żylaki obu podudzi, zmiany zwyrodnieniowe układu kostno – stawowego z objawowym zespołem bólowym, zapalenie żołądka z infekcjąhelicobacter pyloriw wywiadzie, przebyta róża przedramienia prawego są związane z wiekiem i występują także u osób w 7 dekadzie życia, które nie były deportowane. Ponadto u wnioskodawcy rozpoznano zespół stresu pourazowego w związku z deportacją do ZSRR w okresie II wojny światowej. Nie stwierdzono z internistycznych przyczyn całkowitej niezdolności do pracy pozostającej w związku z deportacją do ZSRR w okresie II wojny światowej.
/pisemna opinia biegłego z zakresu chorób wewnętrznychL. P.– k. 19 – 22/
W badaniu sądowo – psychiatrycznym rozpoznano u wnioskodawcy organiczne zaburzenia osobowości z drażliwością, labilnością emocjonalną i upośledzeniem funkcji poznawczych bez otępienia oraz zespół stresu pourazowego. W ocenie psychiatrycznej wnioskodawca jest trwale częściowo niezdolny do pracy – przy znacznym stopniu ograniczenia zdolności do wykonywania pracy zarobkowej w związku z deportacją do ZSRR.
/pisemna opinia biegłego psychiatryG. P.– k. 24 – 26/
Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał na podstawie powołanych dowodóww postaci dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w aktach ZUS oraz na podstawie opinii biegłych specjalistów z zakresu chorób wewnętrznych oraz psychiatrii.
Sąd dokonał oceny stanu zdrowiaC. O. (1)opierając się przede wszystkim na opiniach powołanych biegłych. Opinie te uzupełniały się wzajemnie, korespondowałyz pozostałym materiałem dowodowym i zostały wydane w oparciu o posiadaną przez biegłych wiedzę specjalistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Biegły z zakresu chorób wewnętrznych podniósł, że z internistycznego punktu widzenia nie można mówić o niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR w dzieciństwie, ale wskazał równocześnie na zaburzenia natury psychicznej, które co zrozumiałe, mogły być przedmiotem oceny jedynie lekarza psychiatry, który potwierdził i rozwinął diagnozę w tym zakresie oraz potwierdził stanowisko Komisji Lekarskiej ZUS, orzekając o trwałej częściowej niezdolności do pracy wnioskodawcy – przy znacznym stopniu ograniczenia zdolności do wykonywania pracy zarobkowej w związku z deportacją do ZSRR.
Biegli wydali opinie na podstawie przedstawionej im dokumentacji medycznej wnioskodawcy i dokumentacji ZUS znajdującej się w aktach sprawy oraz na podstawie badania wnioskodawcy. Opinie te były spójne, logiczne i odpowiadały zakreślonej tezie dowodowej. Biegli w sposób jasny odpowiedzieli na postawione im pytania, wskazując szczegółowo wszystkie podstawy dokonanych przez siebie w opinii ustaleń.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 12 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego(t.j. Dz.U. 2016 poz. 1255)kombatantom będącym inwalidami wojennymi lub wojskowymi przysługują świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisachustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin(Dz. U. z 2016 r., poz. 871).
Jak zaś stanowi ust. 2 art. 12 powołanej ustawy świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach ustawy, o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem uprawnienia określonego w art. 23b tej ustawy, przysługują na zasadach określonych w tych przepisach również:
1) osobom, które zostały uznane za niezdolne do pracy wskutek niezdolności do pracy pozostającej w związku z pobytem w miejscach, o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1;
2) członkom rodzin pozostałym po osobach pobierających w chwili śmierci rentę z tytułu niezdolności do pracy, o której mowa w pkt 1.
Ustawa ta ma zatem zastosowanie m. in. do osób, które przebywały na przymusowych zesłaniach i deportacji w ZSRR (art. 4 ust. 1 pkt 3b).
Za niezdolność do pracy pozostającą w związku z pobytem w miejscach, o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1, uważa się niezdolność do pracy będącą następstwem zranień, kontuzji lub innych obrażeń lub chorób powstałych w związku z tym pobytemZwiązek zranień, kontuzji lub innych obrażeń lub chorób z pobytem w miejscach, o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1, a także związek niezdolności do pracy z takim pobytem ustala lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (art. 12 ust. 3 i 4).
C. O. (1)pobiera stałą rentę inwalidy wojennego od dnia 1 stycznia 1998 roku z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940 – 1946. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było, czy wnioskodawca jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z tytułu wspomnianej deportacji.
Sąd na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłych z zakresu chorób wewnętrznychL. P.oraz z zakresu psychiatriiG. P.ustalił, żeC. O. (1)jest trwale częściowo niezdolny do pracy – przy znacznym stopniu ograniczenia zdolności do wykonywania pracy zarobkowej w związku z deportacją do ZSRR w latach 1940 – 1946. Nie stwierdzono zatem całkowitej niezdolności do pracy wnioskodawcy, pozostającej w związku z deportacją do ZSRR w okresie II wojny światowej - co jest zgodne z zaskarżoną decyzją organu rentowego z dnia 3 września 2015 roku.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczenia Społecznych I Oddziału wŁ.z dnia3 września 2015 roku.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie wniesienia apelacji.
30 .09.2016 roku