Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1201/15
Data wyroku: 2016-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy FUS

Sygn. aktVIII U 1201/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska

Protokolant:

Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu4 marca 2016 r. w Gliwicach
sprawyJ. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
z dnia28 maja 2015 r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 1 kwietnia 2015 r.
(-) SSO Grażyna Łazowska
VIII U 1201/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 maja 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.odmówiłJ. K.prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, gdyż ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999 r. udokumentował jedynie 14 lat 6 miesięcy i 27 dni pracy w szczególnych warunkach, zamiast wymaganych 15 lat. Organ rentowy do stażu szczególnego nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)od 1 lipca 1973 r. do 31 maja 1984r.
Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją, wskazując, że legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych, ponieważ pracował jako kierowca samochodów o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t. Ubezpieczony zakwestionował także wykazany w decyzji staż sumaryczny jego pracy. Ponadto, w piśmie procesowym z dnia12 października 2015 r. odwołujący wniósł także o przeliczenie jego emerytury w oparciuo inny wskaźnik.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, argumentując jak w decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony ukończył 60 lat życia(...)., nie jest członkiem OFE, na dzień1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat oraz stażem pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 14 lat, 6 miesięcy i 27 dni.
W okresie od 1 lipca 1973r. do 31 maja 1984r. ubezpieczony był pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...), zatrudnionym na stanowisku kierowcy.
Przedsiębiorstwo (...)zajmowało się transportem maszyn i urządzeń do kopalni, a także wywozem odpadów kopalnianych. Baza, w której pracował ubezpieczony mieściła się wR.. W celu wykonywania transportu używano samochodów ciężarowych o ładowności powyżej 3,5 tony typuJ.,S., Kamaz, a także autobusów do przewozu pracowników. Przez cały okres swojej pracy w ww. przedsiębiorstwie odwołujący pracował w stale i pełnym wymiarze jako kierowca samochodów ciężarowych o ładowności powyżej 3,5 tony. Innych prac nie wykonywał.
Pracodawca w dokumentacji osobowej wskazywał, że ubezpieczony jest zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego, w świadectwie pracy podał, że ostatnio zajmował stanowisko kierowcy samochodu o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 t.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków:Z. G.(zapis rozprawy z dnia 4 marca 2016 r., minuty od 4.54 i nast.), orazT. W.(zapis rozprawy z dnia 4 marca 2016 r., minuty od 13.05 i nast.), przesłuchania ubezpieczonego (zapis rozprawy z dnia 4 marca 2016 r., minuty od 19.46 i nast.), a także akt osobowych ubezpieczonego oraz akt organu rentowego dołączonych do akt sprawy.
Wymienione wyżej dowody Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Wyjaśnienia odwołującego oraz zeznania świadków są logiczne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają, a dodatkowo korelują z zapisami w aktach osobowych, przedstawiając łącznie rzeczywisty przebieg pracy i zakres obowiązków odwołującego w spornym okresie.
W konsekwencji, Sąd uznał, że zgromadzone dowody są kompletne i pozwalają na czynienie na ich podstawie ustaleń co do stanu faktycznego, a następnie – na rozstrzygnięcie sprawy.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2w zw. zart. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych[Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który:

-

ukończył 60 lat,

udokumentował do dnia 31.12.1998 r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych,w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie ARozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.),

nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa,

Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie
Okoliczność sporna w rozpoznawanej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
W wykazie A, dziale VIII, poz. 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. wymienione zostały – „Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”.
W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że odwołujący w okresie spornym, będąc pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...)zatrudnionym na stanowisku kierowcy wykonywał stale i w pełnym wymiarze pracę, która mieści się w definicji wyżej wymienionych prac. Okoliczność tę potwierdzają zeznania świadków, ubezpieczonego, jak i dokumentacja osobowa.
Bez znaczenia pozostaje, że ubezpieczony nie przedłożył organowi rentowemu świadectwa pracy wykonywanej w szczególnych warunkach za sporny okres. Fakt wykonywania takiej pracy został bowiem wykazany w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem nie obowiązują bowiem ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych wkodeksie postępowania cywilnego(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 07.12.2006 r., I UK 179/06, LEX nr 342283).
Do wymaganego stażu pracy w warunkach szczególnych ubezpieczonemu brakowało niecałe 6 miesięcy. Mając na uwadze, że ubezpieczony pracował wPrzedsiębiorstwie (...)ponad 9 lat i zdaniem Sądu, była to praca w warunkach szczególnych, uznać należy, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1.01.1999r. 15 - letnim okresem takiej pracy. W konsekwencji, ubezpieczony spełnia wszystkie przesłanki nabycia prawa do emerytury, a zatem Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 129 ust.1 ustawy FUS przyznał prawo do świadczenia począwszy od 1 kwietnia 2015r.
W tym miejscu podkreślić należy, że treść zaskarżonej decyzji warunkuje zakres postępowania sądowego. Ponieważ ubezpieczony odwołał się od decyzji z dnia 28 maja 2015r., Sąd w toku postępowania, oceniał prawidłowość tylko tej decyzji – tzn. czy odwołującemu przysługuje prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Z tych przyczyn Sąd nie mógł i nie badał prawidłowości wyliczenia sumarycznego stażu pracy odwołującego ani też sposobu przeliczenia jego emerytury, gdyż nie było to przedmiotem postępowania prowadzącego do wydania zaskarżonej decyzji odmownej, a tym samym musiało znaleźć się poza ramami rozpoznania w niniejszej sprawie.
Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł, jak w sentencji wyroku.
(-) SSO Grażyna Łazowska