Sąd Rejonowy w Złotoryi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 234/16
Data wyroku: 2016-07-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Misiak

Sygn. akt II K 234/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Złotoryi II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Michał Misiak

Protokolant:

Kamila Dembicka – Kuczak

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej----------
po rozpoznaniu w dniu 07 lipca 2016 r.
sprawy
Z. B.
urodz. (...)wZ.
synaW.iM.z d.K.
oskarżonego o to, że:
w dniu 30 marca 2016 roku wZ., rejonu(...), województwa(...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia sześć sztuk schodów wykonanych z piaskowca o łącznej wartości 600,00 złotych, czym działał na szkodęR. D.
to jest o czyn zart. 278§1 kk
I uznaje oskarżonegoZ. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, iż uznaje go za wypadek mniejszej wagi wskazany wart. 278§3 kki za to na podstawieart. 278§3 kkskazuje go na karę 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;
II na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnyzwalnia oskarżonego z kosztów postępowania i nie wymierza mu opłaty.
Sygn. akt II K 234/16

UZASADNIENIE
(Stosownie do treściart. 423§1a kpk, z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd ograniczył uzasadnienie do tychże kwestii, pozostałe zagadnienia traktując lakonicznie)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
W dniu 30 marca 2016 r. wZ.,Z. B.zabrał sześć sztuk stopni schodów, wykonanych w piaskowca, należących doR. D., a prowadzących do jej piwnicy. Łączna wartość schodów to 600 złotych.Z. B.sprzedał schodyD. G., który następnie zapłacił za te schodyR. D., zawierając z nią umowę sprzedaży.
Z. B.dopuścił się tego czynu, chcąc uzyskać pieniądze na spłatę mandatów.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoZ. B.– k. 14,
zeznania świadkaR. D.– k. 5, 20, 34,
zeznania świadkaD. G.– k. 17,
protokół oględzin miejsca – k. 6-7,
kserokopia „umowy kupna” – k. 19.
Z. B.ma obecnie 29 lat, ma wykształcenie zawodowe, jest elektromechanikiem, jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje go babcia, a ponadto uzyskuje dochody z prac dorywczych w wysokości około 500 złotych miesięcznie, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Był karany za czyny zart. 222 kkiart. 278 kk.
Dowód:wyjaśnienia oskarżonego – k. 13,
karta karna – 23,
odpisy wyroków– k. 28-29, 30.
Z. B.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd zważył, co następuje:
Wina i sprawstwo oskarżonego nie budziły wątpliwości sądu.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. Zostały one potwierdzone dowodami z zeznań świadkówR. D.iD. G.. Stan faktyczny sprawy zasadniczo nie budził wątpliwości, pewne zastrzeżenia początkowo podnosiłaR. D.w zakresie ilości schodów, jednak ostatecznie potwierdziła się wersja oskarżonego, iż zabrał on sześć stopni schodów o wartości łącznej 600 złotych.
Wątpliwości nie budziła także kwestia kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonego. Niewątpliwie, zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona ustawowe kradzieży, gdyż oskarżony umyślnie zabrał cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia. W ocenie sądu, z uwagi przede wszystkim na niską wartość mienia (bliską granicy pomiędzy wykroczeniem a przestępstwem) uznał, iż kradzież tę należy zakwalifikować jako wypadek mniejszej wagi, wskazany wart. 278§3 kk. Sąd miał na uwadze także to, iż zachowanie oskarżonego nie cechowało się wysokim stopniem społecznej szkodliwości, a ponadto po popełnieniu czynu zabronionego nie tylko się do niego przyznał, ale też chciał porozumieć się z pokrzywdzoną.
Wymierzając oskarżonemu, sąd, stosownie do treściart. 53 kk, wziął pod uwagę przede wszystkim stopień winy i społecznej szkodliwości jego czynu, który uznał za niewysokie, z powodów wskazanych powyżej, a uzasadniających przyjęcie wypadku mniejszej wagi. Sąd miał na uwadze względy prewencji indywidualnej, mające istotne znaczenie w sytuacji karanego już za przestępstwo przeciwko mieniu oskarżonego. Sąd wziął pod uwagę także względy prewencji ogólnej, nakazujące podkreślić wagę respektowania prawa własności dla prawidłowości stosunków społecznych.
Mając do wyboru karę: grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności, sąd uznał, iż najwłaściwszą karą będzie kara grzywny. Z katalogu kar jest to bowiem kara najłagodniejsza, a opisane wyżej kryteria wymiaru kary wskazują, iż za popełniony przez oskarżonego czyn najsprawiedliwsza będzie właśnie tego rodzaju kara. Ponadto, oskarżony popełnił czyn w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i w tego rodzaju przestępstwach, jak pokazują zasady doświadczenia życiowego, zwykle najskuteczniejsze jest, kolokwialnie pisząc, „uderzenie po kieszeni”. Sąd miał świadomość, że oskarżony czyn w niniejszej sprawie popełnił w celu znalezienia środków na zapłatę mandatów, co mogłoby świadczyć o ryzyku stosowania wobec niego kar majątkowych. Zdaniem sądu jednak, oskarżony, który nie ma żadnych przeciwwskazań do podjęcia pracy, szczególnie w okresie wręcz mnogości prac sezonowych, może podjąć pracę i ma możliwość uiszczenia grzywny. Ilość stawek dziennych grzywny sąd dostosował do wspomnianych okoliczności, mających wpływ na wymiar kary, a wysokość dziennej stawki do sytuacji materialnej oskarżonego.
Z tych względów, na podstawieart. 278§3 kksąd orzekł, jak w punkcie I części dyspozytywnej wyroku.
Na marginesie dodać należy, iż sąd nie orzekał obowiązku naprawienia szkody, gdyż szkodaR. D.została naprawiona, jako, żeD. G.zawarł z nią umowę sprzedaży i odkupił stopnie z piaskowca, otrzymane fizycznie od oskarżonego.
Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego, sąd uznał, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych ani opłaty i orzekł, jak w punkcie II wyroku.