Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 698/15
Data wyroku: 2016-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Zabłudowska

Sygn. akt X K 698/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 października 2016 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Dorota Zabłudowska
Protokolant:  Anna Wiecheć
po rozpoznaniu w dniach 26.01.2016 r., 28.04.2016 r., 5.09.2016 r., 18.10.2016 r.
sprawyP. P., s.T.iA.z domuB.,urodzonego (...)wG.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 14 listopada 2014 r. wS.w celu zaspokojenia seksualnego swojej osoby prezentował małoletniemu poniżej 15 roku życiaJ. B.wykonanie czynności seksualnej w ten sposób, że obnażył się przed małoletnią i następnie onanizował się na jej oczach,

tj. o czyn zart. 200 § 4 k.k.

2
w dniu 7 stycznia 2015 r. wC.w celu zaspokojenia seksualnego swojej osoby prezentował małoletnim poniżej 15 roku życiaE. Z.,A. G.orazN. L.wykonanie czynności seksualnej w ten sposób, że obnażył się przed małoletnimi i następnie onanizował się na ich oczach,

tj. o czyn zart. 200 § 4 k.k.

3
w nieustalonym okresie czasu jednak nie wcześniej jak od maja 2014 r. i nie później jak do listopada 2014 r. wK.gm. Pszczółki iC.gm.P.w celu zaspokojenia seksualnego swojej osoby prezentował małoletniemu poniżej 15 roku życiaK. W.wykonanie czynności seksualnej w ten sposób, że obnażył się przed małoletnią i następnie onanizował się na jej oczach,

tj. o czyn zart. 200 § 4 k.k.

4
we wrześniu 2014 r. wC.w celu zaspokojenia seksualnego swojej osoby prezentował małoletniej poniżej 15 roku życiaE. Z.wykonanie czynności seksualnej w ten sposób, że obnażył się przed małoletnią i następnie onanizował się na jej oczach,

tj. o czyn zart. 200 § 4 k.k.
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k., na podstawie przepisówKodeksu karnegoobowiązujących w dniu 30.06.2015 r.

I
uznaje oskarżonegoP. P.za winnego zarzucanych mu czynów i za to na podstawieart. 200§4 k.k.w zw. zart. 200§3 k.k.przy zastosowaniuart. 91§1 k.k.wymierza mu karę roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69§1 k.k.,art. 70§1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie I wyroku kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby;

III
na podstawieart. 73§1 k.k.oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

IV
na podstawieart. 71§1 k.k.,art. 33§1 i 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda;

V
na podstawieart. 626 k.p.k.,art. 627§1 k.p.k.,art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża oskarżonego kosztami sądowymi: wydatkami w kwocie 934,30 zł (dziewięćset trzydzieści cztery 30/100 złotych) i opłatą w wysokości 380 zł (trzystu osiemdziesięciu złotych).

Sygn. akt: X K 698/15

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. P.jest żonaty, ma ośmioletnią córkę.
W lutym 2014 r.P. P.dowiedział się, że jego druga siedmiomiesięczna córka ma nowotwór nerki. Mimo wielu badań i prób leczenia stan dziecka nieustannie się pogarszał.P. P.i jego żona żyli w ciągłym napięciu, nie potrafili się porozumieć. We wrześniu 2014 r. dziecko umarło.
/dowody: wyjaśnieniaP. P.k. 64-65/
P. P.jest właścicielem samochodu typu van markiS. (...)koloru granatowego. By jakoś rozładować napięcie spowodowane sytuacją w domu,P. P.pod koniec lata 2014 r. zaczął jeździć polnymi drogami w okolicy Łęgowa,C.,K., zatrzymywał samochód na poboczu i onanizował się.
/dowody: wydruk z(...)k. 6-7
wyjaśnieniaP. P.k. 64-65/*
We wrześniu 2014 r. wC.dziesięcioletniaE. Z.wracała ze szkoły do domu.P. P.przejechał obok niej samochodem, po czym zawrócił na rondzie i podjechał doE. Z., pytając o jakąś ulicę. Miał zdjęte majtki i spodnie, obnażone narządy płciowe.E. Z.przestraszyła się i pobiegła do domu.
/dowody: zeznaniaE. Z.k. 133-134
płyta k. 135
częściowo wyjaśnieniaP. P.k. 64-65
zeznaniaM. Z. (1)k. 44, 299/
W dniu 14 listopada 2014 r. dziewięcioletniaJ. B.szła do szkoły wS.. Była sama. Gdy szła w stronę szkoły,P. P.minął ją samochodem, po czym zatrzymał się.J. B.doszła do samochoduP. P.i szła dalej, nie zatrzymując się. WówczasP. P.podjechał do niej, otworzył okno i zaczął ją pytać o drogę.J. B.odpowiedziała, że nie wie, jednakP. P.nalegał, by mu odpowiedziała. W trakcie rozmowy sapał, miał zdjęte majtki, dotykał swojego członka.J. B.powiedziała mu, żeby skręcił w prawo. WówczasP. P.odjechał.J. B.była blisko szkoły, jednak zawróciła w kierunku domu, bo bała się, że mężczyzna ją złapie. Gdy biegła do domu, spotkała swoją koleżankęK., której powiedziała, co ją spotkało.K.zaproponowała jej, by razem poszły do szkoły, po czym dziewczynki poszły razem do szkoły.J. B.opowiedziała o tej sytuacji pedagog szkolnej.
/dowody: zeznaniaJ. B.k. 124-125
płyta k. 135
częściowo wyjaśnieniaP. P.k. 64-65
zeznaniaM. Z. (2)k. 20, 296
zeznaniaR.B.k. 41, 299/
W dniu 7 stycznia 2015 r. jedenastoletniaA. G., dziesięcioletniaN. L.iE. Z.wracały razem ze szkoły doC.. Szły polną drogą.P. P.przejechał niedaleko samochodem. Mijając dziewczęta, zwolnił, patrząc na nie, po czym pojechał naokoło.
Dziewczynki szły wzdłuż torów, następnie przeszły przez rzekę. Wówczas zobaczyły zaparkowany samochódP. P.. Gdy dziewczynki zbliżyły się,P. P.otworzył bagażnik, stanął obok samochodu ze zdjętymi spodniami i majtkami i onanizował się. Powiedział do nadchodzących dziewcząt: „Lubicie to, dziewczyny?”, po czym nadal się onanizował. Dziewczynki szybko minęły go i poszły dalej. Gdy były za wiaduktem,P. P.wsiadł do samochodu i odjechał w przeciwnym kierunku.
/dowody: zeznaniaA. G.k. 127-128
zeznaniaN. L.k.130-131
zeznaniaE. Z.k. 133-134
płyta k. 135
częściowo wyjaśnieniaP. P.k. 64-65
zeznaniaM. Z. (1)k. 44, 299
zeznaniaA. L.k. 37, 294-295
zeznaniaK. B.k. 26, 293-294
zeznaniaB. T.k. 22, 295-296/
K. W.skończyła 15 lat w dniu 4 listopada 2014 r. W okresie kilku miesięcy przed tą datą wielokrotnie spotykałaP. P.po drodze ze szkoły w miejscowościachK.,C..P. P.parkował samochód przy polnej drodze na granicy międzyŁ.iK.i onanizował się. CzasamiK. W.szła sama, czasami z koleżankami:W.L.iK. K. (2). GdyK. W.spotykałaP. P., dzwoniła do matki, która z kolei zawiadamiała policję.
Droga przez pola stanowiła najkrótszą możliwość dotarcia z Łęgowa doK.. GdybyK. W.chciała iść główną drogą, zajmowałoby jej to 15 minut dłużej.
/dowody: zeznaniaK. W.k. 28,
zeznaniaW.L.k. 189-190, 298-299
zeznaniaK. K. (2)k. 191-193,
zeznaniaW.K.k. 195, 298
zeznaniaE. W.k. 31, 292-293/
P. P.w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do onanizowania się w miejscach wskazanych w zarzutach, zaprzeczył jednak, by robił to na oczach innych osób. Wyjaśnił okoliczności związane z chorobą dziecka.
Przed Sądem oskarżony nie przyznał się do zarzucanych mu czynów za wyjątkiem zarzutu dotyczącego zdarzenia z 7.01.2015 r. Zaprzeczył jednakże, by obnażał się na oczach dziewczynek.
/wyjaśnienia oskarżonego k.  58, 64-65, 278-280/
P. P.nie był uprzednio karany.
/dowody: dane o karalności k. 316/
Sąd zważył co następuje:
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaE. Z.,A. G.iN. L.. Zeznania świadków są spójne, wzajemnie się uzupełniają, świadkowie zostali przesłuchani przed Sądem, zaś ich zeznania zostały zarejestrowane, a następnie odtworzone na rozprawie. Zdaniem Sądu formuła przesłuchania świadków wyklucza ewentualne zarzuty bezprawnego wpływania na nich, niewątpliwie bowiem jakiekolwiek sugestie ze strony osoby przesłuchującej zostałyby zarejestrowane przez kamerę. Zaraz po spotkaniu z oskarżonym dziewczynki opowiedziały o swoich przeżyciach rodzicom i pedagogom, których zeznania również potwierdzają, że przedmiotowe zdarzenia miały miejsce. Sam oskarżony przyznał, że natknął się na pokrzywdzone w czasie, gdy zajmował się masturbacją. Zdaniem SąduE. Z.nie miała żadnego powodu, by składać nieprawdziwe zeznania odnośnie spotkania oskarżonego we wrześniu w analogicznej sytuacji. Oskarżony jest osobą obcą dla pokrzywdzonej, nie miała ona do niego żadnego negatywnego nastawienia.
Z tych samych względów Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaJ. B.. Świadek również nie znała oskarżonego, jej relacja cechuje się spójnością i słownictwem adekwatnym do jej wieku.
Z zeznań wyżej wskazanych - najmłodszych pokrzywdzonych wynika jednoznacznie, że nie tylko widziały one oskarżonego, ale odzywał się do nich w trakcie masturbacji, co zadaje kłam wyjaśnieniom oskarżonego, że pokrzywdzone go zaskoczyły i że nie miał zamiaru masturbować się w czyjejkolwiek obecności. Pokrzywdzone zeznawały również zgodnie, że oskarżony przejeżdżał obok nich samochodem, a następnie zatrzymywał samochód i zaczepiał je, np. pod pretekstem zapytania o drogę, dokonując jednocześnie masturbacji.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania zeznańK. W.. Świadek nie potrafiła wprawdzie wskazać, ile razy i w jakich konkretnie datach spotykała oskarżonego, jednakże jest to zrozumiałe, zważywszy, iż spotykała go wiele razy. ZeznaniaK. W.znajdują potwierdzenie w relacji jej matki, która podała, iż każdorazowo córka informowała ją o spotkaniu z oskarżonym. Zdaniem Sądu EwaW.nie miała żadnego powodu, by podawać nieprawdę w tym zakresie. ZeznaniaK. W.są spójne z zeznaniamiK. K. (2), która również spotkała oskarżonego w trakcie masturbacji, a takżeW. L., która, gdy szła wraz zK. W., była także świadkiem histerycznej reakcjiK. W.na widok oskarżonego. RównieżW. K.potwierdziła zeznania córki odnośnie spotkania z oskarżonym w tym sensie, że podała, iżK. K. (2)opowiadała jej o takim zdarzeniu i pokazywała jej pojazd oskarżonego. Zdaniem Sądu spójność powyższych relacji przemawia za uznaniem ich za wiarygodne.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania matek pokrzywdzonych dziewczynek:A. L.,R.B.,M. Z. (1),B. T.iE. W.. Zeznania tych świadków mają jedynie charakter pomocniczy, w tym sensie, że uwiarygadniają zeznania małoletnich pokrzywdzonych. Żadna z matek pokrzywdzonych nie znała oskarżonego, nie miała żadnego powodu, by bezzasadnie go obciążać. Zdaniem Sądu podobnie ocenić należy zeznaniaM. Z. (2)iK. B.– pedagogów szkolnych. Osoby te nie były bezpośrednimi świadkami wydarzeń stanowiących przedmiot postępowania, z racji pełnionych funkcji dowiedziały się o nich od dzieci.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne częściowo. Oskarżony w toku postępowania starał się tak przedstawiać przebieg wydarzeń, by zbagatelizować swoje zachowanie i zaprezentować się w korzystnym świetle. Wyjaśnienia oskarżonego co do tego, iż nie widział dzieci i nie chciał, by widziały, jak się masturbuje, są niezgodne z zeznaniami pokrzywdzonych, które kategorycznie twierdziły, że przejeżdżał obok nich, a następnie zagadywał je w trakcie masturbacji.
Z powyższych względów Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że nie widział pokrzywdzonych za przyjętą przez niego linię obrony i odmówił im wiary w tym zakresie. Sąd uznał również za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego co do tego, iż nie wszystkie zdarzenia, o których mówiły pokrzywdzone, miały miejsce.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty urzędowe zgromadzone w sprawie. Zostały one sporządzone przez upoważnione do tego osoby, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Strony nie kwestionowały treści tych dokumentów.
Sąd uznał za wiarygodne sporządzone w sprawie opinie biegłego psychologa, seksuologa oraz opinię sądowo-psychiatryczną. Zdaniem Sądu nie ma podstaw do podważenia prawidłowości sporządzenia opinii ani też kompetencji biegłych.
Mając na względzie zeznania świadków przesłuchanych w sprawie, Sąd uznał, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów: w celu zaspokojenia swojego popędu płciowego prezentował pokrzywdzonym wykonanie czynności seksualnej – aktu masturbacji. Wypełnił tym samym w stosunku do każdego z tych czynów znamiona przestępstwa zart. 200§4 k.k.
Pewne wątpliwości nasuwały się w odniesieniu do zdarzenia we wrześniu 2014 r.E. Z.nie opisała bowiem samego aktu masturbacji. Podała natomiast, że oskarżony miał zdjęte majtki i spodnie, obnażone narządy płciowe. W połączeniu z wyjaśnieniami oskarżonego, z których wynika, że jesienią 2014 r., gdy masturbował się w okolicy Łęgowa, mijała go dziewczyna. Oskarżony przyznał, że jeździł w ustronne miejsce w celu rozładowania napięcia przy pomocy masturbacji. Z tych względów Sąd uznał, iż przyE. Z.nie tylko był on rozebrany i pokazywał narządy płciowe, ale również się masturbował.

Odnośnie wymiaru kary

Analizując przepisy obowiązujące w dacieczynówpopełnionych przez oskarżonego i porównując je z przepisami obowiązującymi w dacie wydania wyroku, Sąd doszedł do przekonania, iż względniejsze dla oskarżonego będą przepisy obowiązujące poprzednio, jako że nie obligowały sądu orzekającego do nakładania na sprawcę dodatkowych obowiązków w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Dlatego też Sąd, kierując się dyspozycjąart. 4§1 k.k., oparł rozstrzygnięcie o przepisyKodeksu karnegow brzmieniu z 30 czerwca 2015 r. jako względniejszych niż przepisy obowiązujące w dacie orzekania.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał oskarżonemu jego dotychczasową niekaralność. Zdaniem Sądu świadczy to o incydentalnym charakterze zachowań będących przedmiotem postępowania. Również okoliczności osobiste oskarżonego – choroba i śmierć dziecka i związany z tym kryzys małżeński stanowią w ocenie Sądu okoliczność łagodzącą w tym sensie, iż uznać należy, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów w sytuacji dla siebie szczególnej, z którą nie potrafił się uporać.
Mając na uwadze, iż oskarżony dopuścił się wszystkich przypisanych mu czynów zart. 200§4 k.k.w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób, zastosowanie miałart. 91§1 k.k.Dlatego też Sąd wymierzył oskarżonemu za przypisane mu czyny zart. 200§4 k.k.jedną karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie z uwagi na wcześniejszą niekaralność oskarżonego i okoliczności popełnienia przez niego zarzucanych mu przestępstw warunkowo zawiesił. Zdaniem Sądu okres 3 lat próby jest wystarczający do weryfikacji pozytywnej prognozy poczynionej wobec oskarżonego co do jego dalszego postępowania. Jednocześnie Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 złotych, by odczuł realną dolegliwość związaną z popełnionym przestępstwem. Zdaniem Sądu grzywna w tym wymiarze nie przekracza możliwości finansowych oskarżonego, będzie miała natomiast walor wychowawczy.
Biorąc pod uwagę charakter czynów przypisanych oskarżonemu oraz jego ewidentną niezdolność do radzenia sobie z problemami, zwłaszcza poważnymi, w sposób adekwatny do wieku i doświadczenia życiowego, Sąd uznał za celowe poddanie oskarżonego w okresie próby dozorowi kuratora, który będzie kontrolował prawidłowość postępowania oskarżonego, w szczególności w sytuacjach dla niego kryzysowych.
Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, Sąd obciążył go tymi kosztami i wymierzył mu opłatę zgodnie z obowiązującymi przepisami. Oskarżony jest osobą stosunkowo młodą, zdolną do pracy zawodowej. Brak jest podstaw, by Skarb Państwa ponosił koszty procesu wywołanego przestępczą działalnością oskarżonego.