Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 529/16
Data wyroku: 2016-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 529/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 października 2016 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Siedlcach Urszuli Gałązka- Szewczak
po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r.
sprawyF. S.
oskarżonego zart. 178 a § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 20 czerwca 2016 r. sygn. akt VII K 719/15
wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach.
Sygn. akt II Ka 529/16

UZASADNIENIE
F. S.oskarżony był o to, że:
w dniu 28 września 2015 roku w miejscowościK., pow.Ł., w woj.(...)prowadził samochód osobowy markiA.onr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 2,18 promila alkoholu etylowego we krwi,
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk.
Sąd Rejonowy Siedlcach wyrokiem z dnia 20 czerwca 2016 r. oskarżonegoF. S.uznał za winnego tego, że w dniu 28 września 2015 roku w miejscowościK., pow.Ł., w woj.(...)prowadził samochód osobowy markiA.onr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 1,22 promila alkoholu etylowego we krwi tj. dokonania czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 178 a § 1 kki za to na podstawieart. 178 a § 1 kkwymierzył karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych; na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat; na podstawieart. 43a § 2 kkorzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych; na podstawieart. 43 § 3 kkzobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy właściwemu miejscowo Wydziałowi Komunikacji; na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 28 września 2015r., przyjmując, iż jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny; zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 998,41 złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniósł oskarżony zaskarżając go w całości i zarzucając naruszenie zasad i przepisów procesu karnego, a przede wszystkim prawa do obrony poprzez niezawiadomienie go o terminie rozprawy, nieodroczenie rozprawy celem uzyskania wyjaśnień od oskarżonego, przyjęcie przez sąd za wiarygodną opinii biegłegoM. R., co do faktu spożywania alkoholu przed kolizją.
Podnosząc te zarzuty apelacja wnosiła o:

1
dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, bowiem ta opinia jest zarówno niepełna, jak i nie wyjaśnia stanowczo lecz jednostronnie niekorzystnych dla oskarżonego, przy czym o ile to możliwe wnosił o opinię wykonaną przez Instytut Ekspertyz Sądowych wK., albowiem poza problemami z alkoholem (co jest przeszłością) przede wszystkim był trzeźwy a musi stale opiekę mieć nad żoną, wożenie (częste) do szpitala, lekarzach itp.) – przy jej 700 zł renty, ewentualnie o

2
zmianę wyroku przez uniewinnienie lub uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna o ile wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, albowiem Sąd Rejonowy dopuścił się uchybień proceduralnych tego rodzaju, które uniemożliwiają przeprowadzenie merytorycznej kontroli instancyjnej.
Na wstępie stwierdzić należy, iż bezpodstawnym jest zarzut jakoby naruszone zostało prawo oskarżonego do obrony poprzez niezawiadomienie go o terminie rozprawy. Jedyna rozprawa w przedmiotowej sprawie miała miejsce w dniu 20 czerwca 2016 r. i w aktach sprawy (k.38) znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia wezwania na tą rozprawę, które zostało osobiście odebrane przez oskarżonego. Dlatego, w sytuacji gdyF. S.– pomimo prawidłowego zawiadomienia go o terminie rozprawy nie stawił się na nią, a Przewodniczący i sąd nie uznali jego obecności za obowiązkową, nie było przeszkód aby rozprawa odbyła się pod nieobecność oskarżonego. W tej jednak sytuacji obowiązkiem sądu było, stosownie do uregulowania zawartego wart. 389 p 1 kpk, odczytanie jego wyjaśnień. Sąd zaniechał tej czynności czym w sposób rażący uchybił treściart. 410 kpknie wykorzystując tak istotnego, z punktu widzenia przyjętej przez oskarżonego linii obrony, źródła dowodowego. W trakcie postępowania przygotowawczego (k.22-23)F. S.nie przyznał się do stawianego zarzutu zaprzeczając jakoby spożywał alkohol przed kolizją drogową. Alkohol taki – w ilości 2 piw i wódki 0,7 litra miał wypić już po zaistnieniu kolizji, a przed przybyciem policji. Wprawdzie w uzasadnieniu wyroku Sąd nie przytacza wyjaśnień oskarżonego ale niewątpliwie odnosi się do ich treści, skoro ustala, iż po kolizji oskarżony wypił dwa piwa, jednocześnie odrzuca wersję aby w tym czasie spożywał on nadto wódkę. Na poparcie swoich ustaleń sąd przywołuje opinię biegłegoM. R., który stosownych wyliczeń dokonuje w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego, który to dowód źródłowy nie został przez sąd w ogóle ujawniony. Rodzaj i charakter uchybień, których dopuścił się Sąd I instancji musiały skutkować uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, ponieważ dla wszechstronnego wyjaśnienia niezbędne jest przeprowadzenie przewodu sądowego w całości (art. 437 § 2 zd. 2 kpk).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd w całości przeprowadzi przewód sądowy wysłuchując oskarżonego oraz świadków, rozważy wywołanie – czy to z urzędu, czy też na wniosek stron – ustnej uzupełniającej opinii biegłegoM. R.i ustali w sposób niewątpliwy stan faktyczny ustosunkowując się do wersji prezentowanej przez oskarżonego.
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437 § 2 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
ap