Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 550/16
Data wyroku: 2016-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Wojciechowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 97 kw
Teza: Uniewinnienie
Koszty SP

Sygn. akt V W 550/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Daria Wojciechowska
Protokolant: Tomasz Janiak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27 kwietnia 2016 r., 8 czerwca 2016 r., 6 lipca 2016 r. i 13 lipca 2016 r. sprawyJ. T.s.J.iJ.z domuZ.ur. (...)wW.
obwinionego o to że:
w dniu 7 stycznia 2016 r. około godz. 11:45 wW.na drodze publicznej jadąculicą (...).(...)od strony Trasy(...)w kierunku doulicy (...)naruszył zasady przewidziane w art. 45 ust.2 pkt. 1P.przez to, że kierując samochodem markiB.onr rej. (...)podczas jazdy korzystał z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku,
tj. o wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 45 ust.2 pkt. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym( Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, zm.: Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz.151; Dz. U. z 2011 r. Nr 222, poz.1321; Dz. U. z 2012 r., poz.951).
orzeka

I
ObwinionegoJ. T.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt V W 550/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 7 stycznia 2016 r. około godz. 11:45J. T.kierując samochodem osobowym markiB.onr rej. (...), jadąc wW.ulicą (...).(...)od strony Trasy(...)w kierunku doulicy (...)został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariusza PolicjiN. K.pełniącego wraz ze sierż. szt.P. P.służbę patrolową wW.w rejonie dzielnicyW.O.,W.iU.w patrolu zmotoryzowanym oznakowanym radiowozem. Przyczyną zatrzymania pojazdu do kontroli było podejrzenie posługiwania się przez kierującego samochodem markiB.onr rej. (...)telefonem komórkowym wymagającym trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku podczas jazdy (podejrzenie popełnienia wykroczenia zart. 97 Kodeksu wykroczeńw zw. zart. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym). Przed zatrzymaniem pojazdu do kontroli drogowej, jak i bezpośrednio po zatrzymaniu pojazduJ. T.prowadził rozmowę telefoniczną, którą wykonywał przy użyciu zestawu głośnomówiącego, w który wyposażony był kierowany przez niego samochód. Kierowany przezJ. T.pojazd markiB.onr rej. (...)został fabrycznie wyposażony w instalację telefonu komórkowego(...). Instalacja zamontowana w samochodzie markiB.onr rej. (...)umożliwia wykonywanie połączeń telefonicznych bez konieczności trzymania słuchawki telefonicznej w ręku. Samochód ten za pomocą systemuB.umożliwia bezprzewodową komunikację pomiędzy różnymi rodzajami urządzeń wykorzystywanych do wykonywania połączeń telefonicznych a wyposażeniem(...), tj. samochodowym zestawem głośnomówiącym telefonu komórkowego.(...)wykonywania połączeń telefonicznych działa bezobsługowo, bez konieczności trzymania słuchawki telefonicznej w ręku, jest wyposażeniem fabrycznym ww. samochodu i istniał on w tym pojeździe w dniu 7 stycznia 2016 r. i nie jest możliwe, aby został on zamontowany w ramach doposażenia samochodu po opuszczeniu fabryki. Nie jest także możliwe, aby w tym dniu wyświetlacz nie realizował funkcji zestawu głośnomówiącego i została ona „doprogramowana” w ramach modyfikacji wykonanej po rozpoczęciu eksploatacji ww. samochodu. Możliwe jest wpisanie kilku urządzeń do systemu fabrycznego zestawu głośnomówiącego zainstalowanego w pojeździe markiB.onr rej. (...). Serwis obsługujący pojazd markiB.onr rej. (...)skonfigurował telefon komórkowyJ. T.z instalacją ww. samochodu.
J. T.ma 41 lat. Z zawodu jest przedsiębiorcą, obecnie nie posiada dochodów, utrzymuje się z oszczędności. Jest żonaty, ma dwoje dzieci. Nie był karany sądownie, nie był również leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Był sześciokrotnie ukarany mandatami za wykroczenia drogowe.
Stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:wyjaśnień obwinionegoJ. T./k. 7, 28-29, 36-37/,zeznań świadkaN. K./k. 5, 29-30/,zeznań świadkaP. P./k. 36/, a takżenotatki urzędowej/k. 1/,informacji o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego/k. 9/,informacji z(...)/k. 33/ orazopinii pisemnej biegłego sądowegoJ. K./k. 41-50/.
ObwinionyJ. T./k. 7, 28-29, 36-37/ nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Odnosząc się do zarzutu wyjaśnił, że w dniu zdarzenia kierując samochodem markiB. (...)z 2008 r., pojemność 2l diesel faktycznie prowadził rozmowę telefoniczną i czynił to poprzez zintegrowany, zamontowany fabrycznie w jego samochodzie zestaw głośnomówiący.J. T.zaprzeczył, aby trzymał wówczas telefon komórkowy w ręku. Obwiniony wskazał, że do zamontowanego w jego samochodzie systemu głośnomówiącego przewidziany jest indywidualny kod, który powiązany jest tylko z danym telefonem.J. T.wskazał również, że stan wyposażenia technicznego jego samochodu w zakresie połączeń telefonicznych oraz instalacji w dacie zdarzenia, jak i w dacie zakupu samochodu był taki sam. Wskazał on również, że zamontowana instalacja nie wymaga trzymania słuchawki w ręku, gdyż w pojeździe jest mikrofon i zestaw głośnomówiący zamontowany fabrycznie przezB.i aby odebrać połączenie wystarczy wcisnąć guzik, który jest zamontowany w kierownicy, natomiast smsy przychodzą na wyświetlacz w samochodzie. Obwiniony wyjaśnił, że zestaw ten w całości jest zamontowany w podsufitce.
Obwiniony odnosząc się do zarzutu wskazał, że prowadząc rozmowę nie trzymał nic w ręku i lewą rękę miał podpartą i trzymał ją wówczas na zagłówku przy szybie, w miejscu, w którym znajduje się wypuklenie, dłoń lewą zaś miał przy głowie, natomiast dłoń prawą trzymał na kierownicy. Obwiniony wskazał, że gdy poruszał sięul. (...).(...)w stronęI.policjanci jadąc sąsiednim pasem, podjechali radiowozem z prawej strony jego samochodu i zatrzymali jego pojazd do kontroli drogowej. Obwiniony wyjaśnił, że powodem zatrzymania było podejrzenie posługiwania się przez niego telefonem komórkowym podczas jazdy samochodem.J. T.wskazał, że policjant siedzący w radiowozie na fotelu pasażera, który przeprowadzał kontrolę usłyszał część jego rozmowy telefonicznej i następnie stwierdził, że widział naocznie jak trzymał on telefon przy uchu. Obwiniony przyznał, że faktycznie prowadził wówczas rozmowę telefoniczną, lecz nie trzymał telefonu komórkowego w ręku, gdyż rozmowa odbywała się przez zestaw głośnomówiący i nie przez słuchawki.
Obwiniony przyznał, że posiadał w kierowanym samochodzie telefon, lecz policjant nie zażądał okazania telefonu. Podał on również, że wystarczyło wówczas dokonać czynności sprawdzającej polegającej na wykonaniu połączenia telefonicznego w celu sprawdzenia czy urządzenie automatycznie łączy się z telefonem. Obwiniony przyznał, że podczas kontroli drogowej nie zaproponował powyższego rozwiązania. Obwiniony wyjaśnił również, że podczas kontroli drogowej poprosił policjanta o odtworzenie zdarzenia na wideorejestratorze, który zamontowany był w radiowozie. Wskazał on także, że wówczas policjant poinformował go, że powyższe zdarzenie nie było rejestrowane i widział on je wzrokowo.

Sąd zważył co następuje:
Dokonując oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, mając na uwadze w szczególności opinię pisemną biegłego sądowegoJ. K., a także wyjaśnienia obwinionego i zasadę domniemania niewinności określoną wart. 5 § 1 kpk, Sąd Rejonowy uznał, że brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia w sposób niebudzący wątpliwości, że obwinionyJ. T.faktycznie wyczerpał swoim zachowaniem ustawowe znamiona czynu stypizowanego przez ustawodawcę wart. 97kw w zw. zart. 45 ust. 2 pkt. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym.
Sąd oceniając wyjaśnienia złożone przez obwinionego, kierując się zasadą in dubio pro reo (wyrażoną wart. 5 § 2 kpk, która na podstawieart. 8 kpwznajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia), uznał wyjaśnienia obwinionegoJ. T., nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu za wiarygodne. Są one spójne i logiczne. Pomimo przeprowadzenia wszystkich dowodów na wniosek stron, brak jest w sprawie wiarygodnego dowodu, który przeczyłby wyjaśnieniom obwinionego, z uwzględnieniem zasady domniemania niewinności określonej wart. 5 § 1 kpk, która znajduje także odpowiednie zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 8 kpw), iż obwinionyJ. T.kierując w czasie zdarzenia samochodem markiB.onr rej. (...)prowadził rozmowę telefoniczną przy pomocy zamontowanego w jego samochodzie zestawu głośnomówiącego, do korzystania którego nie jest wymagane trzymanie słuchawki lub mikrofonu w ręku.
Wyjaśnienia obwinionego w zakresie podanych przez niego informacji dotyczących obsługi i działania zestawu głośnomówiącego, w który wyposażony był kierowany przez niego samochód znalazły potwierdzenie w opinii pisemnej biegłego sądowegoJ. K./k. 41-50/, który przeprowadził oględziny samochodu obwinionego oraz dokonał szczegółowej analizy zestawu głośnomówiącego, w który wyposażony jest jego samochód. Opinia biegłego sądowegoJ. K.w ocenie Sądu była jasna, spójna i rzetelna, oparta na wiedzy specjalistycznej, jak również zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Biegły jednoznacznie wypowiedział się w przedmiocie pytań sformułowanych w postanowieniu o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego. Biegły szczegółowo zapoznał się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym, swoje wnioski poparł rzetelną analizą akt sprawy.
Oceniając zeznania świadkaN. K./k. 5, 29-30/ – funkcjonariusza policji, który w dniu zdarzenia zatrzymał do kontroli drogowej pojazd kierowany przez obwinionego, oraz treść sporządzonej przez niego notatki urzędowej /k. 1/, Sąd nie dał wiary jedynie tej części zeznań ww. świadka oraz tej części sporządzonej przez niego notatki urzędowej /k. 1/, w której wskazywał on, że bezpośrednio przed zatrzymaniem do kontroli drogowej obwiniony kierując samochodem markiB.onr rej. (...)podczas jazdy korzystał z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku.
Zważyć należy bowiem, co podkreślił w sporządzonej opinii biegły sądowy, że uczestniczący w zdarzeniu samochódB.posiada instalację umożliwiającą wykonywanie połączeń telefonicznych bez konieczności trzymania słuchawki telefonicznej w ręku. Biegły wskazał, że system wykonywania połączeń telefonicznych o nazwie handlowejBusinessdziała bezobsługowo, bez konieczności trzymania słuchawki telefonicznej w ręku, jest wyposażeniem fabrycznym przedmiotowego samochodu i istniał on w tym pojeździe w dniu analizowanego zdarzenia. W opinii biegłego należy wykluczyć, by system ten mógł zostać zamontowany w ramach doposażenia samochodu po opuszczeniu fabryki. Zdaniem biegłego nie jest także w praktyce możliwe, by w dniu zdarzenia wyświetlacz ten nie realizował funkcji zestawu głośnomówiącego i by została ona „doprogramowana" w ramach modyfikacji wykonanej po rozpoczęciu eksploatacji przedmiotowego samochodu. Biegły wskazał również, że aby możliwa była bezprzewodowa komunikacja między urządzeniem (telefonem, smartfonem, czy tabletem) a systemem pokładowym samochodu, w urządzeniu musi być uruchomiona (włączona) funkcja bluetooth i w przypadku, gdy funkcja ta jest uruchomiona, to wsiadając do samochodu użytkownik nie musi wykonywać dodatkowych czynności – po sygnalizacji połączenia naciska pokrętło na konsoli środkowej i rozpoczyna rozmowę. W sporządzonej opinii biegły wskazał również, że odbieranie połączeń przychodzących jest co do zasady bardzo proste i zazwyczaj polega na naciśnięciu odpowiedniego przycisku.
Mając na uwadze wskazane przez obwinionego umiejscowienie jego rąk i dłoni w czasie jego rozmowy telefonicznej oraz mając na uwadze podane przez biegłego informacje na temat działania zestawu głośnomówiącego, w który wyposażony był w dacie czynu samochód obwinionego, w ocenie Sądu funkcjonariusz PolicjiN. K., który (jak wynika z zeznań ww. świadka), w czasie, gdy obwiniony w kierowanym samochodzie rozmawiał przez telefon komórkowy, znajdował się na drodze poprzecznej, w odległości 5-6 metrów od samochodu obwinionego, obserwując zachowanie obwinionego z ww. odległości i jedynie przez chwilę (co wynika z okoliczności, że samochód obwinionego był wówczas w ruchu) mógł błędnie uznać, że obwiniony w lewej ręce (którą jak wynika z wiarygodnych wyjaśnień obwinionego miał podpartą i trzymał ją wówczas na zagłówku przy szybie, w miejscu, w którym znajduje się wypuklenie), trzymał telefon komórkowy, podczas, gdy faktycznie obwiniony prowadził rozmowę telefoniczną poprzez zestaw głośnomówiący wykorzystując w tym celu bezprzewodowy systemB..
Zeznania drugiego z biorących udział w przedmiotowej interwencji funkcjonariuszy Policji – świadkaP. P./k. 36/, nic do sprawy nie wniosły, albowiem świadek ten nie pamiętał okoliczności zdarzenia.
Wiarygodny dowód w sprawie stanowiły ponadto pozostałe ujawnione na rozprawie dokumenty, ich treści nie budziły wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy ani nie były kwestionowane przez strony.
W świetle zatem powyższych rozważań, w przekonaniu Sądu Rejonowego, brak jest podstaw do przyjęcia za udowodnione okoliczności wskazanych w zarzucie wniosku o ukaranie – nie można uznać w sposób niebudzący jakichkolwiek wątpliwości, aby w krytycznym czasie obwiniony wW.na drodze publicznej jadąculicą (...).(...)od strony Trasy(...)w kierunku doulicy (...)naruszył zasady przewidziane w art. 45 ust.2 pkt. 1P.przez to, że kierując samochodem markiB.onr rej. (...)podczas jazdy korzystał z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku. Reasumując powyższe, brak jest podstaw do uznania słuszności stawianego obwinionemu zarzutu, a tym samym nie można jednoznacznie przyjąć, iż został on przez obwinionego popełniony.
W konsekwencji Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, o czym orzekł na podstawieart. 5 § 1 pkt 1 kpww zw. zart. 62 § 3 kpw.
Z uwagi na uniewinnienie obwinionego w sprawie z oskarżenia publicznego Sąd obligowany był na podstawie art. 118 § 2 kpow obciążyć kosztami procesu Skarb Państwa (orzeczenie w punkcie II wyroku).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.