Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VI RC 443/15
Data wyroku: 2016-07-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Ciwińska
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: 128, 135 kro
Teza: zasądza alimenty

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lipca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy wW.VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym:
Przewodniczący  SSR Barbara Ciwińska
Protokolant  Izabela Katryńska
po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z powództwa małoletniejA. K.
reprezentowanej przez matkęM. P.
przeciwkoR. K.o alimenty

1
zasądza alimenty od pozwanegoR. K.na rzecz jego małoletniej córkiA. K.urodzonej (...)w kwocie po 600 (sześćset) złotych miesięcznie, poczynając od dnia 1 maja 2016 roku, płatne do rąk matki małoletniejM. P.dnia 10-go każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat,

2
w pozostałym zakresie powództwo oddala,

3
kosztami postępowania obciąża pozwanegoR. K.i nakazuje pobrać od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem pokrycia opłaty sądowej,

4
zasądza od pozwanegoR. K.na rzeczM. P.jako przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

5
wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 29 października 2015 r.M. P., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniejA. K.ur. dnia (...), wniosła o zasądzenie na rzecz małoletniej od pozwanegoR. K.alimentów w kwocie 1200 zł miesięcznie, płatnych z góry do 10-go dnia każdego miesiąca do rąk matki małoletniej (pozew – k. 1 -2, pismo uzupełniające – k. 10-11).
W odpowiedzi na pozew w dniu 4 stycznia 2016 r. pozwanyR. K.wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podkreślił, że wywiązuje sięde factoz obowiązku alimentacyjnego, bez orzeczenia sądu, zaś uiszczana przez niego na poczet utrzymania córki kwota waha się w granicach od 900 zł do 1900 zł miesięcznie (odpowiedź na pozew – k. 22 - 29).
Sąd Rejonowy ustalił następując stan faktyczny:
MałoletniaA. K.ur. (...)pochodzi z nieformalnegozwiązku (...)(odpis skrócony aktu urodzenia – k. 3).
Przed tut. Sądem rodzice małoletniej w sprawie o sygn. VI Nsm 559/15 zawarli ugodę w przedmiocie ustalenia kontaktów z małoletnią, zgodnie z którąR. K.miał sprawować opiekę na dzieckiem (ugoda wraz z postanowieniem – k. 17-20, 23-24 akta sprawy o sygn. VI Nsm 559/15):
- we wtorek i czwartek w godz. 11-17:30 oraz w sobotę i niedzielę od godz. 10 – 17:30 (I tydzień);
- we wtorek, środę i piątek w godz. 10-17.30 (II tydzień);
- we wtorek i czwartek w godz. 11-17.30 oraz w sobotę i niedzielę w godz. 10-17.30 (III tydzień);
- wtorek, środę i piątek w godz. 11-17.30 (IV tydzień).
Postanowienia powyższej ugody co do zasady początkowo były przestrzegane przez jej strony, jednak w późniejszym czasieR. K.zatrzymywał małoletnią u siebie na dłuższy okres czasu. Od kwietnia 2016 r.M. P.przestała wydawać córkęR. K., powodowana obawą przed jego agresywnym zachowaniem. W chwili obecnej małoletnia powódka ma 2 lata i mieszka wraz ze swoją matką wW.. W opiece na dzieckiem pomaga babcia małoletniej, która nie otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenia. Koszt utrzymania małoletniej to ok 1.200 zł miesięcznie. Na kwotę tą składają się wydatki na wyżywienie – 500 zł, wydatki na mieszkanie w części przypadającej na małoletnią – 300 zł oraz 400 zł na pozostałe wydatki tj. leki, leczenie, ubrania, obuwie, zabawki, rozrywkę (przesłuchanieM. P.– k. 151-152, k. 176-177, k. 179-180, zestawienie miesięcznych kosztów związanych z utrzymaniemA. K.– k. 157 106).
M. P.obecnie ma 39 lat, ma wykształcenie średnie, jest rozwiedziona, oprócz małoletniejA. K.M. P.ma jeszcze 17-letniego synaA. P., na którego otrzymuje alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa małoletniej powódki pracuje od 2013 roku w biurze w oparciu o umową o pracę na czas nieokreślony i z tego tytułu zarabia kwotę od 1268,72 zł do 2000 zł miesięcznie.M. P.zamieszkuje wspólnie z dwójką swoich dzieci, matką oraz braćmi. Koszty mieszkania przypadające naM. P.oraz jej dzieci to kwota 1000 zł miesięcznie (częściowo przesłuchanieM. P.– k. 151-152, k. 176-177, k. 179-180, zaświadczenie o zarobkach – k. 105).
R. K.ma obecnie 28 lat, posiada wykształcenie średnie. Podejmował dorywcze prace wykończeniowe oraz w budownictwie.(...)pomagał mu bratJ. K.. Od 28 kwietnia 2014 r.R. K.był osobą bezrobotną. Od 1 czerwca 2016 r. prowadzi działalność gospodarczą, pracując dla T-M.jako przedstawiciel handlowy. Jego wynagrodzenie uzależnione jest od prowizji i wynosi około 2.000 zł netto miesięcznie. Pozwany do maja 2016 roku partycypował w kosztach utrzymania dziecka przeznaczając na to co miesiąc kwotę od 900 do 1900 zł (częściowo przesłuchanieR. K.– k. 152-153, k. 177-179, przesłuchanieM. P.– k. 176 -177, k. 179-180, dokumentacja potwierdzająca wydatki – k. 30 – 48, 52 – 98, 111 – 150, 174-175, 158 - 173).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału zebranego w aktach sprawy, oraz dowodu z przesłuchania stron.
Zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki oraz pozwanego Sąd uznał za wiarygodne tylko w części. Sąd nie dał wiary żadnej ze stron co do dokładnej wysokości kosztów ponoszonych uprzednio przez strony na rzecz utrzymaniaA. K.. W tej materii Sąd opierając się na doświadczeniu życiowym ustalił, iż koszty te wynoszą ok 1200 zł miesięcznie. Sąd nie dał wiary zeznaniom pozwanego również w tej części w jakiej wskazuje, iż jego małoletnia córka była utrzymywana wyłącznie przez niego. Zwrócić należy uwagę, iż kwestią niesporną pomiędzy stronami było to, iżR. K.do maja 2016 roku uczestniczył w utrzymaniu córki.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo należało uwzględnić w części i zasądzić odR. K.na rzeczA. K.alimenty w kwocie po 600 zł miesięcznie płatne do rąkM. P., poczynając od 1 maja 2016 r.,. W pozostałym zakresie powództwo należało oddalić.
Zgodnie z przepisemart. 128 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczegoobowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub wychowanie dziecka, w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania dziecka (art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokajane, wyznacza treśćart. 96 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie – odpowiednio do jego uzdolnień – do pracy dla dobra społeczeństwa. Stosownie do tej dyrektywy rodzice w zależności od swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), a także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego), dostarczania rozrywek i wypoczynku. Zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie zasadą, dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, i to zarówno wtedy, gdy żyją z nimi wspólnie, jak i wtedy, gdy żyją oddzielnie. Oznacza to, że rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne odpowiadające tym, w jakich żyją sami.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż kwestią oczywistą jest to, iż pozwanyR. K.zobowiązany jest do partycypowania w kosztach utrzymania swojej małoletniej córkiA. K.. W ocenie Sądu kwota 1200 zł miesięcznie w pełni odpowiada uzasadnionym potrzebom utrzymania dwuletniego dziecka. Podkreślenia wymaga to, iż kwota ta obejmuje tylko koszty rozsądne, związane z normalnym z funkcjonowaniem dziecka.
Z uwagi na to, iż koszty utrzymania dziecka obejmują w równym stopniu oboje rodziców Sąd uznał, iż pozwanyR. K.powinien płacić co miesiąc na rzecz małoletniej córki kwotę 600 zł miesięcznie. Zdaniem Sądu taka kwota jest zgodna z możliwościami finansowymi pozwanego. Należy mieć bowiem na względzie, iż pozwany jest młodym i zdrowym mężczyzną, ma doświadczenie zawodowe. Jeśli nawet przez pewien okres czasu nie mógł znaleźć zatrudnienia nie zwalnia go z obowiązku alimentacyjnego wobec małoletniej córki. Taka sytuacja jest możliwa tylko w wyjątkowych okolicznościach np. w sytuacji gdy rodzic dziecka jest ciężko chory w związku z czym jest on niezdolny do pracy, a niezdolność ta stwierdzona jest odpowiednim orzeczeniem wystawianym przez lekarza orzecznika ZUS. Również okoliczność tego rodzaju, iż pozwany ma zadłużenie nie może zwalniać go z obowiązku zapłaty alimentów. Należy mieć bowiem na względzie, iż obowiązek alimentacyjny wyprzedza obowiązek zapłaty innych nawet wymagalnych już świadczeń.
Z tych przyczyn Sąd zasądził na rzecz małoletniej powódkiA. K.alimenty w kwocie po 600 (sześćset) złotych miesięcznie, poczynając od dnia 1 maja 2016 roku, płatne do rąk matki małoletniejM. P.dnia 10-go każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Jednocześnie w pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo, z powodu braku możliwości majątkowych i zarobkowych po stronie pozwanego. Sąd wziął także pod uwagę to, iż pozwany partycypował w kosztach utrzymania dziecka do końca kwietnia 2016 roku. Dlatego też alimenty zasądzono od daty 1 maja 2016 roku. Zasądzenie alimentów za okres wcześniejszy przekraczałoby także możliwości finansowe pozwanego.
Żądanie pozwu zostało uwzględnione w połowie. Sąd obciążył zatem pozwanego, nieuiszczoną opłatą sądową w kwocie 360 zł, zgodnie zart. 100 k.p.c.Koszt ten zasądzono na rzecz Skarbu Państwa z uwagi na ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych strony dochodzącej roszczeń alimentacyjnych (art. 96 ust. 1 pkt. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd zasądził ponadto od pozwanego na rzeczM. P.kwotę 1200 zł tytułem zwrotu połowy kosztów zastępstwa procesowego (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu).
Zgodnie zart. 333 § 1 pkt.1 Kodeksu postępowania cywilnegowyrokowi wpkt 1nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.