Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 819/10
Data wyroku: 2016-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Zabłudowska
Słowa kluczowe: Zamiar
Podstawa prawna: art.288§1kk

Sygn. akt X K 819/10

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Dorota Zabłudowska
Protokolant:  Marta Filipiak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim Mariusza Koseckiego
po rozpoznaniu w dniach 17.03.2014 r., 15.03.2014 r., 27.10.2014 r., 18.02.2015 r., 23.04.2015 r., 18.06.2015 r., 19.11.2015 r., 1.03.2016 r.
sprawy przeciwko:
1.K. K. (1), s.P.iE.z domuB.,ur. (...)wG.,
oskarżonemu o to, że:

1
w nocy 16.02.2010 r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą chcąc, aby inne osoby dokonały czynu zabronionego polegającego na pobiciuT. J. (1)nakłaniał je do tego,

tj. o czyn zart. 18§1 k.k.w zw. zart. 158§1 k.k.
2.D. R., s.S.iG.z domuP.,ur. (...)wG.,
3.R. B., s.H.iB.z domuR.,ur. (...)wP.,
4.R. Z., s.M.iM.z domuB.,ur. (...)wG.,
5.M. D., s.J.iM.z domuL.,ur. (...)wG.
6.K. C., s.W.iE.domuR.,ur. (...)wG.
oskarżonym o to, że:

2
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie dwóch podwójnych szyb okiennych o łącznej wartości 400 złotych, czym działał na szkodęM. J. (1),

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

3
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)w celu zmuszeniaT. J. (1)do określonego zachowania się poprzez stosowanie groźby bezprawnej żądali od wymienionego zwrotu piły spalinowej utraconej na szkodęC. B.,

tj. o czyn zart. 191 § 1 k. k.
przy zastosowaniuart. 4§1 k.k., na podstawie przepisówKodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dniu 30.06.2015 r.

I
oskarżonegoM. D.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w puncie 2 aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że jako wartość szkody przyjmuje 930 (dziewięćset trzydzieści) złotych i za to na mocyart. 288§1 k.k.,art. 33§1, 2 i 3 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

II
na mocyart. 69§1 i §2 k.k.,art. 70§1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 ( trzy ) lata;

III
na podstawieart. 72§2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. D.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzeczM. J. (1)kwoty 930 (dziewięciuset trzydziestu) złotych w terminie 6 (sześciu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku;

IV
uniewinnia oskarżonegoM. D.od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia;

V
uniewinnia oskarżonychK. K. (1),R. B.,R. Z.,K. C.,D. R.od popełnienia zarzucanych im czynów;

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. P. (1)kwotę 1756,44 (tysiąc siedemset pięćdziesiąt sześć 44/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonegoD. R.;

VII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataŁ. B.kwotę 1653,12 (tysiąc sześćset pięćdziesiąt trzy 12/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonegoK. K. (1);

VIII
na podstawieart. 626§1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych/Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 r., ze zm./ obciąża oskarżonegoM. D.kosztami postępowania w części go dotyczącej, w tym opłatą w wysokości 220 (dwustu dwudziestu) złotych, zaś na podstawieart. 632 k.p.k.kosztami postępowania w części dotyczącejK. K. (1),R. B.,R. Z.,K. C.,D. R.obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt X K 819/10

UZASADNIENIE
Stosownie do treściart. 423§1a k.p.k.Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do części wyroku, w której uniewinniono oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów.
K. K. (1)stanął pod zarzutem tego, że:

4
w nocy 16.02.2010 r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą chcąc, aby inne osoby dokonały czynu zabronionego polegającego na pobiciuT. J. (1)nakłaniał je do tego,

tj. popełnienia przestępstwa zart. 18§1 k.k.w zw. zart. 158§1 k.k.
D. R.,R. B.,R. Z.,M. D.iK. C.stanęli pod zarzutem tego, że:

5
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie dwóch podwójnych szyb okiennych o łącznej wartości 400 złotych, czym działali na szkodęM. J. (1),

tj. popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.

6
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)w celu zmuszeniaT. J. (1)do określonego zachowania się poprzez stosowanie groźby bezprawnej żądali od wymienionego zwrotu piły spalinowej utraconej na szkodęC. B.,

tj. popełnienia przestępstwa zart. 191 § 1 k. k.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W grudniu 2009 rokuC. B.używając swojej piły spalinowejmarki H., piłował drzewo na posesji swojego znajomegoA. D.wJ.. Przedmiotową piłę pozostawił następnieC. B.uA. D.. W styczniu 2010 rokuC. B.wraz zT. J. (1)przyjechali samochodem markiF. (...)na posesjęA. D.. Do samochodu tegoT. J. (1)zapakował wskazaną piłę, po czym pojechał zakupić alkohol, który następnie mężczyźni wspólnie spożywali. Zapytany przezC. B.o piłę, zapewniał, że ona jest, jednak kiedy po kilku dniachC. B.próbował odzyskać swoją piłę,T. J. (1)twierdził, że już jej nie ma. Zapytany wprost przezC. B., zaprzeczył aby ją zabrał. O powyższej sytuacji wiedział między innymiK. K. (1).
/dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 57-59, k. 83-85 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 548-549 akt sprawy X K 819/10
zeznania świadkaA. D.k. 244-245 akt sprawy X K 381/10, odczytane k. 723 akt sprawy X K 819/10
zeznania świadkaC. B.k. 287-288 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 941 akt sprawy X K 819/10
częściowo zeznania świadkaT. J. (1)k. 9-10, k. 60-62 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 817 akt sprawy X K 819/10, uznane za ujawnione k. 836
zeznania świadkaZ. B.k. 217-218 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 648 akt sprawy X K 819/10/
W dniu 15 lutego 2010 roku w remizie strażackiej wP.w godzinach wieczornych przebywali między innymiR. B.,R. Z.,K. C.,D. R.,M. D.,S. R. (1)iI. R. (1). Mężczyźni spożywali alkohol i grali w tenisa stołowego oraz rozmawiali. W pewnym momencie w rozmowie poruszony został tematT. J. (1), pseudonim(...).S. R. (1)wskazywał na bliżej nieokreślone nieporozumienia o charakterze materialnym zT. J. (1).R. B.z kolei podnosił, żeT. J. (1)miał podpisać z nim umowę sprzedaży samochodu, który mu sprzedał, jednak wciąż z tym zwlekał i umowa nie została podpisana.I. R. (1)zadzwonił wówczas doK. K. (1), który wiedział, gdzie dokładnie mieszkaT. J. (1). NastępnieR. B.,R. Z.,K. C.,D. R.,M. D.,S. R. (1)iI. R. (1)wsiedli do pojazdu markiS. (...)i udali się w kierunku miejscowościŻ..
/dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 57-59, k. 83-85 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 548-549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. R.k. 79-82, k. 154-155 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. B.k. 89-91, k. 178-180 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 550-551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. Z.k. 97-98, k. 145-146 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D.k. 107-110, k. 149-150 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. C.k. 114-117, k. 173-175 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552-553 akt sprawy X K 819/10/
Około godziny 01:00 w nocy 16 lutego 2010 roku wskazani mężczyźni spotkali się w miejscowościŻ.zK. K. (1)iS. B..K. K. (1)powiedział wówczasI. R. (1), że(...)pożyczył od jego wujka piłę i jej nie oddał. NastępnieK. K. (1)orazS. B.wsiedli do samochodu wraz z pozostałymi mężczyznami i udali się do miejsca zamieszkaniaT. J. (1). Miejsce to, gdy przejeżdżali obok, opisał imS. B., a wskazałK. K. (1).
/dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 57-59, k. 83-85 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 548-549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. R.k. 79-82, k. 154-155 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. B.k. 89-91, k. 178-180 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 550-551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. Z.k. 97-98, k. 145-146 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D.k. 107-110, k. 149-150 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. C.k. 114-117, k. 173-175 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552-553 akt sprawy X K 819/10
częściowo zeznania świadkaS. B.k. 52-54 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 852 akt sprawy X K 819/10/
Gdy przyjechali na miejsce – posesję przyul. (...)wŻ.,K. K. (1)iS. B.zostali w samochodzie, a pozostali mężczyźni -R. B.,R. Z.,K. C.,D. R.,M. D.,S. R. (1)iI. R. (1)udali się pod wskazane wcześniej przezK. K. (1)mieszkanie. Tam zaczęli, używając przy tym niecenzuralnych słów, wzywaćT. J. (1)do wyjścia na zewnątrz. Nie padały jednak z ich strony groźby w kierunkuT. J. (1). W tym czasie wewnątrz mieszkania przebywałT. J. (1)((...)), jego matkaM. J. (1), siostraK. J.wraz z dzieckiem oraz małoletnia siostra –M. J. (2).R. B.odszedł wówczas nieco na bok, zaś pod drzwi mieszkania podeszliM. D.,S. R. (1)iI. R. (1), którzy zaczęli następnie w nie kopać. Powstały w wyniku powyższego hałas zbudził domowników, w tym śpiącego na piętrze mieszkaniaT. J. (1). Zapalił on światło w swoim pokoju i wraz zK. J., która spała wcześniej w drugim pokoju na piętrze, zeszli na dół. W tym samym mniej więcej czasieM. D.kopiąc w szyby okienne, dokonał ich wybicia, powodując straty o łącznej wartości 930 zł na szkodęM. J. (1).I. R. (1)wspiął się natomiast na balkon znajdujący się w pokoju zajmowanym na piętrze mieszkania przezT. J. (1). Poprzez drzwi balkonowe wszedł do środka i zabrał z pomieszczenia znajdujące się tam przedmioty w postaci dekodera i odtwarzacza DVD. Podał je odpowiednioD. R.iS. R. (1), po czym wszyscy mężczyźni udali się pospiesznie do samochodu, gdzie przebywaliK. K. (1)iS. B..K. J.telefonicznie zawiadamiając o zaistniałych wydarzeniach Policję, wybiegła na zewnątrz mieszkania i zbliżając się pospiesznie do samochodu, w którym siedzieli mężczyźni, odczytywała numer rejestracyjny pojazdu. Po chwili wszyscy mężczyźni odjechali z miejsca zdarzenia, kierując się w stronęŻ..
/dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 57-59, k. 83-85 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 548-549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. R.k. 79-82, k. 154-155 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 549 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. B.k. 89-91, k. 178-180 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 550-551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. Z.k. 97-98, k. 145-146 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 551 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. D.k. 107-110, k. 149-150 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552 akt sprawy X K 819/10
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. C.k. 114-117, k. 173-175 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552-553 akt sprawy X K 819/10
częściowo zeznania świadkaM. J. (1)k. 2-3, k. 36-37, k. 69-70, k. 219-220 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 646 akt sprawy X K 819/10
częściowo zeznania świadkaK. J.k. 7-8, k. 33-35, k. 73-74, k. 193-194 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 646-647 akt sprawy X K 819/10
częściowo zeznania świadkaT. J. (1)k. 9-10, k. 60-62 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 817 akt sprawy X K 819/10, uznane za ujawnione k. 836
zeznania świadkaJ. R.k. 232 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 650 akt sprawy X K 819/10
zeznania świadkaM. J. (2)k. 71-72 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 817 akt sprawy X K 819/10, uznane za ujawnione k. 836
częściowo zeznania świadkaS. B.k. 52-54 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 852 akt sprawy X K 819/10
opinia biegłego rzeczoznawcy majątkowego k. 987-993 akt sprawy X K 819/10/

W zakresie dotyczącym wyjaśnień złożonych przez oskarżonych, z uwagi na wymóg zwięzłości uzasadnienia, przewidziany wart. 424 § 1 k.p.k., odstąpiono od ich szczegółowego cytowania, przywołując jedynie najistotniejsze w ocenie Sądu fragmenty, zaś w pozostałym zakresie, odsyłając do niżej wskazanych kart akt.

K. K. (1)słuchany na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że po tym jak jego znajomy –I.zadzwonił do niego w dniu 15.02.2010 roku i zapytał czy jadą doA.się przejechać, zgodził się na to.I.miał jakąś sprawę z tymA.. Wyjaśnił, że powiedziałI., żeA.pożyczył od jego wujka piłę i jej nie oddał, bo ściemnił, że mu ją ukradli.I.z kumplami mieli jakieś inne porachunki zA.– on ma na imięT., mieszka wŻ.naul. (...). Wyjaśnił, że nie kazałI.i jego kolegom pobićA., nie nakłaniał nikogo do tego żeby go pobił. Oni nie mówili konkretnie po co tam jadą, myślał, że normalnie pogadać. Pojechał z nimi również kuzyn oskarżonegoS. B.. Po przyjeździe na miejsce on z kuzynem siedzieli w samochodzie, nie wychodzili nigdzie. Słychać było, że coś tam rozwalają, słychać było huk.I.z kumplami poszli do domuA., bratI.również. Nie wie kto wybił szybę w mieszkaniuA., nie wie kto ukradł jakieś DVD.
Słuchany ponownie w charakterze podejrzanegoK. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że był w samochodzie. Nie wiedział, że oni będą coś rozwalać. Mówili, że jadą tylko pogadać. Nie wiadomo, czyJ.ukradł tę piłę. Wujek mu pożyczył, on gdzieś pojechał i jak wrócił, to piły już nie było. Nie miało być mowy o żadnej pile. Oni tam mieli swoją sprawę.
Na rozprawie głównejK. K. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść. Przyznał, że tam pojechali. On siedział w samochodzie, w ogóle nie wychodził. Wyjaśnił, że nie nakłaniał nikogo do pobicia.
/wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)k. 57-59, k. 83-85 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 548-549 akt sprawy X K 819/10/
D. R.przesłuchany w charakterze podejrzanego przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że w dniu 15 lutego 2010 roku był na świetlicy strażackiej i wraz z kolegami:M. D.,K. C.,R. Z.,R. B.oraz jego (oskarżonego) braćmi –I.iS. R. (1), grali w ping ponga. Jego brat –I., rozmawiał przez telefon, a gdy przyszedł, zaczęli ogólnie rozmawiać, że trzeba gdzieś jechać na jakiś dym. Nie wiedział o co konkretnie chodzi. Mieli komuś wlać, ale nie wie za co. Brat nic mu nie mówił. Brat zatrzymał się w lesie i tam było takich dwóch, którzy przyjechali samochodem markiV. (...)oni mieli pokazać gdzie i do kogo jadą. Wsiedli do nich na pakę. Po drodze zapukali żebyI.się zatrzymał, naprzeciwko tego domu gdzie poszli. JakI.się zatrzymał to wszyscy wyszli z samochodu i ci zŻ.pokazali mieszkanie. Ktoś mówił, że tam mieszka ktoś kto jest winny im chyba za piłę. Dokładnie nie wie kto tak mówił i o co dokładnie chodziło. Poszli do tego mieszkania. Nie pamięta czy ci zŻ.też podchodzili, czy zostali w samochodzie.R. B.chyba odszedł na bok, a ktoś zaczął kopać w drzwi, ale one się nie otworzyły. Kopali chybaI.,M. D.i chybaS.. Jak drzwi się nie otworzyły, toD.zaczął kopać w okno, zaraz obok tych drzwi. On nie kopał w drzwi ani w okno. Odsunął się i po chwili zobaczył, że bratI.jest już na balkonie, na górze. Wie, że wszedł do środka do mieszkania. Po chwili rzucił mu z balkonu chyba dekoder, bo tam była naklejkaP.. Pobiegł z tym do samochodu, a bratI.zeskoczył z balkonu. Nie wie, czy miał wtedy ze sobą odtwarzacz DVD, bo jak dostał dekoder, to pobiegł do samochodu. On nic na pewno przed domem nie krzyczał, chybaM. D.coś krzyczał. Mieli jechać na dym i godził się na to, lecz nie wybił szyby i nikomu nie groził.
Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanegoD. R.przyznał się do tego, że działając wspólnie i w porozumieniu z kolegami dokonał uszkodzenia mienia poprzez wybicie dwóch szyb. Był tam. Czuje się współwinny za te szyby. Nie przyznał się do drugiego czynu. Nic nie wiedział o pile. Było tylko hasło, że jadą na jakąś ustawkę. Jak dojechali na miejsce pod ten dom, to nadal nikt nie wspominał o pile. Podeszli do mieszkania. ChybaM. D.zaczął kopać w drzwi. Myśli, że koledzy chcieli wystraszyć osoby, które tam mieszkały. Konkretnie od jakiegoś chłopaka (chybaJ.), chcieli coś odzyskać. Przez chwilę widział tegoJ.. Nie znał go wcześniej, nie chciał mu grozić. W pewnym momencie jego brat –I., rzucił mu dekoderP.z tego domu. Wyjaśnił, że uciekł z tym dekoderem do samochodu.
Na rozprawie głównejD. R.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień i zgodził się odpowiadać na pytania. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść. Odpowiadając na pytania Przewodniczącego i obrońców podał, że złapał dekoder i pobiegł do samochodu. Nic więcej tam nie robił. Powiedział, że czuje się współwinny wybicia tych szyb, bo tam był. Nie umawiali się, że jadą tam grozić i wybić szybę. Było coś tam, że będzie dym, ustawka, ale nie wiadomo było o co chodzi. Mieli jechać z kimś się spotkać, miał się coś dziać. Ustawka to bicie się, wiadomo. Nie wiadomo było do końca o co chodzi.
/wyjaśnienia oskarżonegoD. R.k. 79-82, k. 154-155 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 549 akt sprawy X K 819/10/
R. B.przesłuchany w charakterze podejrzanego przyznał się do tego, że był na miejscu zdarzenia, ale nie wiedział po co tam jadą. Opisał okoliczności spotkania się w dniu 15 lutego 2010 roku w remizie strażackiej, spożywanie alkoholu w postaci piwa oraz rozmowy dotyczące mężczyzny opseudonimie (...), zamieszkałego wŻ.. Mówił, żeA.wisi mu sporządzenie umowy samochodu, który oskarżony mu sprzedał i mieli potem podpisać umowę, aleA.przedłużał to. Już po drodze dowiedział się, że nie wiedzą gdzieA.mieszka i dzwonili do jakichś dwóch gości, którzy mieli im pokazać gdzie mieszka. Spotkali się pod lasem wŻ.z tymi dwoma chłopakami, którzy wsiedli do nich i pojechali razem z nimi. Pod domemA.wszyscy wysiedli, a on został przy samochodzie. Stał przy aucie i pił piwo. Słyszał całą sytuację. Najpierw słyszał dwa stuknięcia chyba o drzwi i potem słyszał, że tłucze się szyba. Nie widział kto stłukł szybę, nie widział co kto robi, bo był dosyć daleko i było ciemno. Nie zbliżał się tam, nie ruszał się od samochodu. Nie wie kto kopał w drzwi i kto wybił okna. Widział jakS. R. (2), jak wysiadali z samochodu po przyjeździe brał jakieś dwie czarne skrzynki i biegł z tym w kierunku domu. Wtedy nie wiedział co to było, ale potem z rozmowy dowiedział się, że to był dekoder i dvd. Jadąc tam na miejsce już przeczuwał, że to był zły pomysł, żeby z nimi jechać, ale starał się trzymać od tego z daleka. W sumie było mu na rękę jakby chłopacy postraszyliT., bo może wtedy łatwiej byłoby od niego uzyskać tę umowę. Nie chciał brać w całej sytuacji udziału.
Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanegoR. B.przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Na miejscu wysiadł z pojazdu i obok pił piwo. Ponoć ktoś siedział w tym czasie w samochodzie i ktoś stał za pojazdem. Nie widział tego i nie może powiedzieć kto tam stał. Oni powiedzieli, że jadą porozmawiać zA.. Wiedział gdzieT.mieszka, ale im nie powiedział. Oni zorganizowali takich dwóch zŻ., żeby im pokazali.
W toku rozprawy głównejR. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść. Odpowiadając na pytania Przewodniczącego, obrońców i prokuratora podał, że przyznaje się do tego wyjazdu, że tam był. Do reszty zarzutów, to wydaje mu się, że winni zostali ukarani, boI. R. (1)przyznał się do wybicia szyby i dostał wyrok, również jego bratS.i kolegaK. K. (1), ten drugi zŻ.został ukarany. Nie widział, gdzie byłD. R.w chwili wybicia szyby, bo stał przy samochodzie. Samochód stał gdzieś z 50-70 m od domu, od domu dzielił go ogródek, ale ciemno było i nic nie widział. Nie widział momentu wybicia szyby. Na miejscu wtedy nie słyszał, żeby ktoś kierował groźby, ale po fakcie dowiedział się, żeI., wchodząc do domu, coś tam mówił. Nie pamięta, kto mu to powiedział. Nie wie, kto chciał odzyskać tę piłę. Nie wie, czy to byłD.. Pojechał tylko dlatego, że zapytał sięI., czy zajadą na stację i chciał kupić piwo. Po drodze dowiedział się mniej więcej, o co chodzi, że jadą do tegoT. J. (2)i że nie wiedzą gdzie mieszka. Wiedział, gdzieT.mieszka. Do tej pory nawet z nim pracuje w jednej firmie. Mimo tego nie udzieliłI.takiej informacji. Pojechał tylko i wyłącznie po piwo, nie obchodziło go gdzie i jak się udaje.
/wyjaśnienia oskarżonegoR. B.k. 89-91, k. 178-180 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 550-551 akt sprawy X K 819/10/
R. Z.przesłuchany w charakterze podejrzanego w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Potwierdził, że wspólnie grali w ping ponga i pili piwo. Z tego co słyszał toS. R. (3)opowiadał o jakimś chłopaku zŻ., który jakoś im się naraził. Nie wie dlaczego i po co mieli tam jechać, bo nie słyszał. Gdy już siedział w aucie dowiedział się, że ktoś ma im pokazać dom chłopaka i ma to być ktoś zŻ.. WŻ.czekało na nich dwóch kolesi . Oni wsiedli do nich i pokazali im gdzie mieszka ten gościu. Z tego co się dowiedział po drodze, ten facet, do którego jechali, miał dostać. Nie wie kto miał go bić. Chciał zobaczyć jak to będzie, pojechał z ciekawości. Jak podjechali pod dom, to stanęli około 50 m od niego. Z samochodu wyszli wszyscy, zostało tylko tych dwóch zŻ.. On też wyszedł i chwilę stał przy aucie. Został teżB.. Potem podszedł bliżej zobaczyć, co się dzieje i wtedy usłyszał ostre kopanie w drzwi, a potem usłyszał jak tłuczone są szyby. Następnie widział jakI. R. (2)wchodzi po barierkach na balkon i jak zniknął w mieszkaniu. Nie widział kto tłukł szyby w mieszkaniu, było za ciemno. Słychać było krzyki, takie jak „zamknij się”, ale nie było gróźb. Nie krzyczał nic pod tym domem. Krzyczał tylko doR.co się tam dzieje, boR.stał na początku bliżej niż on.
Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanegoR. Z.przyznał się do zarzucanych mu czynów. Był tam. Wraz z nim byliR. B.,M. D.,S. R. (1),D. R.,I. R. (2)orazK. C.. Byli pijani. W pewnym momencie ktoś wybił dwie szyby. Chyba jakiś chłopak z tamtego domu miał dostać. Dokładnie nie wie. Jak zobaczył wybite szyby, to podszedł bliżej, a potem wszyscy zaczęli uciekać. Co do drugiego czynu, chodziło o to, że pokrzywdzony miał oddać piłę spalinową. On wyszedł na balkon i pytał co tu robią. Były jakieś krzyki, nie słyszał gróźb.
W toku rozprawy głównejR. Z.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i zgodził się odpowiadać na pytania. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść. Podał, że nie wybił tych szyb, ani nie widział, kto to zrobił. Przyznał się, bo tam był. W samochodzie byliK.i jego kolega, nie wie jak się nazywa.
/wyjaśnienia oskarżonegoR. Z.k. 97-98, k. 145-146 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 551 akt sprawy X K 819/10/
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoM. D.przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że faktycznie był tej nocy wŻ.i kopnął w szybę, lecz ona wtedy się nie zbiła i dlatego przyznał się do pierwszego z zarzutów. Natomiast nie przyznał się do drugiego z zarzutów, gdyż stwierdził, że nic nie krzyczał. Gdy jechali doŻ.,I.zatrzymał się gdzieś pod lasem, gdzie dwóch małolatów czekało i pojechali razem z nimi. Ci zŻ.pokazali gdzie ten gość mieszka. Nie pamięta czy wszyscy podchodzili pod to mieszkanie, ale na pewno wszyscy wysiedli z samochodu. Podeszli pod drzwi iI.kopnął dwa razy nogą w te drzwi, potem kopnąłS., potem on (oskarżony). Może ktoś jeszcze kopał, ale nie pamięta. Potem kopnął w szybę, lecz ona się nie zbiła. NastępnieS.się rozpędził, kopnął w szybę i ona się zbiła. On najpierw wybił jedną szybę, a później drugą i zapaliły się światła w tym mieszkaniu. Wszyscy się przestraszyli i podbiegli pod samochód.I.nie było, bo on poszedł do góry, to znaczy po betonowym słupie wdrapał się na balkon. TenT.wyszedł na balkon i tam go zobaczyłI.. TenT.wszedł do mieszkania, aI.za nim. Z relacjiI.wie, że tenT.gdzieś się schował i oni się nie widzieli.I.podszedł do balkonu i zrzucił coś swojemu bratuD.. Nie wie czy to był dekoder czy DVD. Drugą rzecz podałS.. Przyszli z tym do samochodu, po chwili wszyscy odjechali. Gdy byli pod mieszkaniem było głośno, bo krzyczała ta baba z mieszkania, ten na górze, może jeszcze jakiś sąsiad. Dokładnie nie pamięta. Osobiście nikomu nie groził, po prostu pojechał z innymi.
Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanegoM. D.przyznał się do popełnienia pierwszego z zarzuconych mu czynów. Wspólnie z kolegami wybili te szyby. Nie przyznał się do popełnienia drugiego z zarzucanych mu czynów. Był na miejscu zdarzenia. Nie mieli jednak zamiaru wybijać szyb, chcieli tylko porozmawiać zT. J. (1). To był kolegaR. B..R.chciał odT.umowę czy coś od samochodu. Po zajechaniu na miejsce, w pewnym momencie szyby wybiłS. R. (1), gdyż drzwi nie chciały się otworzyć. Chcieli wtargnąć do tego mieszkania, by zmusićJ.do rozmowy. Osobiście kopnął w drzwi wejściowe i raz w szybę, ale po jego uderzeniu szyba nie pękła. Jak wybiły się szyby, to zrobiło się głośno, zapaliły się światła, były krzyki. Wtedy uciekli do samochodu. Wcześniej ani tamtego dnia nie wiedział tegoT.. Do niczego go nie zmuszał. Nie groził mu. Nie widział by ktoś inny groził komuś.
W toku rozprawy głównejM. D.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i zgodził się odpowiadać na pytania. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść. Podał, żeD. R.był dalej jak były wybijane szyby. Byli w trójkę, czyli on,I. R. (1)iS. R. (1). Reszta była dalej. Nie wie co robiłD.. Kopnął, bo był impulsywny. Kopali chyba żeby ktoś otworzył. Kopnął jako któryś z kolei. Nie pamięta dlaczego w szybę. Szyba była obok drzwi, na ich wysokości.
/wyjaśnienia oskarżonegoM. D.k. 107-110, k. 149-150 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552 akt sprawy X K 819/10/
K. C.przesłuchany w charakterze podejrzanego przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że faktycznie był tej nocy wŻ., lecz nie kopał w drzwi ani w szybę i nic nie wiedział o jakiejś pile. Gdy jechali doŻ.dalej nie słyszał, aby ktoś mówił, żeby kogoś pobić. Gdy podeszli pod drzwi mieszkania, zobaczył, żeI.kopnął dwa razy nogą w te drzwi. Przestraszył się, że nie jest to żadna impreza i pobiegł do samochodu. Obok samochodu stał chyba teżB.. Stojąc tam, słyszał, że tłuczone jest szkło. Widział, że na balkonie u góry ktoś wyglądał. Później widział jakI.wdrapuje się po filarze na ten balkon. Po chwili widział, że on podawał z balkonu jakieś dwie rzeczy, lecz nie wie co. Słyszał krzyki z mieszkania, że dzwonią na Policję. JakI.kopał w drzwi, to on uciekł. Słyszał bluzganie, lecz chyba nikt nikomu nie groził. Po drodzeM.mówił, że wybił szybę,S.też powiedział, że wybił szybę. Ktoś mówił, żeI.był mocny, bo wskoczył na balkon. Nie słyszał nic o pile, ani pieniądzach. Osobiście nikomu nie groził.
Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanegoK. C.ponownie częściowo przyznał się do postawionych mu zarzutów. Zobaczył pałkę jak wracali. Jak wsiadał do samochodu, to się o tą pałkę potknął. Nie twierdzi, że to była pałka, to mogło być coś drewnianego. Nikt nie mówił, że jadą kogoś pobić, nastraszyć czy się włamać. Wie o włamaniu, bo widział jak kolega wchodzi do tego mieszkania. Uciekł, ale widział to kiedy stał przy samochodzie. Nie widział kto kopał w drzwi i wybijał szyby. Zauważył tak tylko przez krzaki, że chybaM.iS.wybili te szyby. Nie może tego powiedzieć na 100%.
W toku rozprawy głównejK. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i zgodził się odpowiadać na pytania. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, podtrzymał ich treść.
/wyjaśnienia oskarżonegoK. C.k. 114-117, k. 173-175 akt sprawy X K 381/10 oraz k. 552-553 akt sprawy X K 819/10/
M. D.ma średnie wykształcenie, bez zawodu. Pracuje dorywczo jako dekarz z dochodem miesięcznym w wysokości ok. 1.500 zł. Jest właścicielem działki rolnej o wartości 40.000 zł. Jest kawalerem, ojcem małoletniego dziecka. Cieszy się dobrym stanem zdrowia, nie był leczony neurologicznie, psychiatrycznie ani odwykowo.M. D.był trzykrotnie karany sądownie.
Spośród pozostałych oskarżonychD. R.iR. B.byli uprzednio karani, pozostali oskarżeni nie byli karani.
/dowód: dane z wyjaśnień oskarżonego k. 373-374, k. 452
wywiad środowiskowy k. 327-329
dane o karalności k. 351-359, 361, 1011-1018
Sąd zważył, co następuje:
Poczynienie w przedmiotowej sprawie miarodajnych ustaleń faktycznych było o tyle trudne, że zdarzenie odbywało się w nocy, osoby znajdujące się wewnątrz budynku wprawdzie słyszały głosy osób przebywających przed domem, jednakże nie były w stanie rozpoznać nikogo z napastników, natomiast wyjaśnienia oskarżonych za wyjątkiem kwestii związanych z kradzieżą sprzętów elektronicznych z mieszkaniaT. J. (1)przezI. R. (1)oraz wybicia szyby przezM. D.iS. R. (1)nie pozwoliły na ustalenie, który z nich wypowiadał poszczególne kwestie cytowane przez rodzinęJ.. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż żaden ze świadków nie potwierdził, by którykolwiek z napastników wypowiadał słowa korespondujące z treścią zarzutu stawianego oskarżonym, to jest żądania odT. J. (1)poprzez stosowanie groźby bezprawnej zwrotu piły spalinowej utraconej na szkodęC. B.. Jedyne żądania, jakie oskarżeni (bliżej niesprecyzowani) wysuwali, to żądania, byT. J. (1)wyszedł przed budynek. Żądaniom tym nie towarzyszyły jednak żadne groźby.
Dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie miały wyjaśnienia oskarżonych, a także zeznania członków rodzinyT. J. (1)przebywających w domu w chwili zajścia.
Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznaniaM. J. (2),K. J.,M. J. (1)iT. J. (1). Zeznania te są spójne, wzajemnie się uzupełniają. Świadkowie nie wiedzieli, kim są napastnicy atakujący ich dom, nie mieli żadnego powodu do konfabulacji czy bezzasadnego obciążania kogokolwiek. Z zeznań tych świadków, w szczególnościM. J. (2)iK. J., wynika jednoznacznie, iż mężczyźni na zewnątrz budynku krzyczeli doT. J. (1), by wyszedł na zewnątrz. Nie kierowali natomiast wobec niego żadnych gróźb werbalnych. Poczucie zagrożenia świadków wynikało przede wszystkim z pory nocnej, liczby napastników oraz z walenia przez nich w drzwi i stłuczenia szyb w oknach, co jednak stanowiło przedmiot odrębnego zarzutu, do którego przyznał sięM. D..
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaJ. R.– sąsiadki pokrzywdzonej, jednakże zeznania te miały drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia, świadek nie słyszała bowiem słów wypowiadanych przez oskarżonych.
Zeznania świadków:P. W.,J. P. (2),M. P.,K. N., z uwagi na ich treść, nie mogły mieć znaczenia dla ustaleń istotnych do rozstrzygnięcia o odpowiedzialności oskarżonych za zarzucone im czyny. Nie kwestionując zatem ich wiarygodności, Sąd pominął je przy rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.
Z koleiI. R. (1)orazS. R. (1), jako bracia oskarżonegoD. R., skorzystali z przysługującego im uprawnienia do odmowy składania zeznań w sprawie (vide oświadczenia w toku rozprawy k. 650, k. 723). Sąd zważył przy tym, iż z uwagi na charakter zdarzenia nie sposób było oczekiwać odI. R. (1)iS. R. (1), aby złożyli zeznania dotyczące pozostałych oskarżonych, bez wspominania swojego brataD. R..
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaC. B.,Z. B.iA. D.. Zeznania te dotyczą okoliczności bezspornej, to jest utraty przezC. B.piły spalinowej.
Sąd dał wiarę zeznaniomS. B.. Zeznania te są spójne z wyjaśnieniami oskarżonych co do tego, żeK. K. (1)pokazał im, gdzie mieszkaT. J. (1). Jednocześnie z zeznańS. B.nie wynika, byK. K. (1)podżegał pozostałych uczestników zajścia do pobiciaT. J. (1). Zauważyć należy, iż wyjaśnieniaS. B.składane w postępowaniu przygotowawczym były bardzo obszerne, świadek nie przejawiał tendencji do zatajania czegokolwiek lub przeinaczania faktów. Dlatego też Sąd uznał, iżS. B.w miarę wiernie zrelacjonował przebieg zdarzenia od momentu, w którym w nim uczestniczył.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty urzędowe zgromadzone w sprawie. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, zgodnie z obowiązującymi przepisami, żadna ze stron nie kwestionowała rzetelności lub autentyczności tych dokumentów.
Sąd uznał także za wiarygodną sporządzoną w sprawie opinię daktyloskopijną, jednakże dowód ten nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż opinia nie potwierdzała zgodności odcisków palców któregokolwiek z oskarżonych w niniejszej sprawie ze śladami zabezpieczonymi na miejscu zdarzenia. Ponadto do kradzieży, której dotyczyły zabezpieczone ślady, przyznał sięI. R. (1).
Sąd uznał za wiarygodną opinię biegłego z zakresu ruchomości. Opinia została sporządzona przez uprawnionego biegłego, zgodnie z obowiązującymi przepisami, brak jest podstaw do zakwestionowania treści opinii i wniosków w niej zawartych.
Sąd uznał za wiarygodne co do zasady wyjaśnienia oskarżonych. Żaden z dowodów przeprowadzonych w sprawie nie podważył relacji oskarżonych. Każdy z oskarżonych przyznawał, że brał udział w zdarzeniu, natomiast ich wyjaśnienia były zróżnicowane co do tego, jaką rolę pełnili. I tak,M. D.przyznał, iż uczestniczył w kopaniu w drzwi i w okno.D. R.wyjaśnił, że przejął od swojego brataI.skradziony sprzęt elektroniczny (nie miał jednakże w związku z tym postawionego zarzutu), natomiast z relacjiR. B.,K. C.iR. Z.wynikało, że raczej trzymali się oni na uboczu wydarzeń. NatomiastK. K. (1)przyznał, że wskazał swoim znajomym dom, w którym mieszkałT. J. (1), zaprzeczył natomiast, by nakłaniał kogokolwiek do pobiciaT. J. (1). Wyżej opisane wyjaśnienia oskarżonych nie zostały podważone przez żaden inny dowód przeprowadzony w sprawie. Z zeznańM. J. (1)i jej domowników, jak również wyjaśnień pozostałych oskarżonych nie wynika, by udział któregokolwiek z oskarżonych w zdarzeniu był większy, niż on sam to przyznał.
Poddając szczegółowej analizie przeprowadzone w toku rozprawy głównej dowody, zwłaszcza zaś zeznania wskazanych w podstawie ustaleń faktycznych świadków w zestawieniu z wyjaśnieniami oskarżonych, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, oceniany w kontekście ustawowych znamion czynów zart. 191 § 1 k.k.orazart. 288 § 1 k.k., nie pozwolił na przyjęcie sprawstwa oskarżonychK. K. (1),R. B.,R. Z.,K. C.iD. R.w odniesieniu do postawionych im zarzutów. Tym samym oskarżonych należało uniewinnić od popełnienia zarzucanych im czynów. Podobnie należało w świetle całokształtu materiału dowodowego uniewinnićM. D.od popełnienia czynu zart. 191 § 1 k.k., zaś zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonych w zakresie w jakim zostały uznane za wiarygodne, uzasadniały przypisanieM. D.sprawstwa czynu zart. 288 § 1 k.k.W odniesieniu natomiast do postawionegoK. K. (1)zarzutu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 158 § 1 k.k., w ustalonym stanie faktycznym, brak było podstaw do przypisania oskarżonemu działania, które wyczerpałoby znamiona rzeczonego występku. Tym samym, równieżK. K. (1)należało uniewinnić od postawionego mu zarzutu.
I tak,K. K. (1)stanął pod zarzutem tego, że w nocy 16.02.2010 r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą chcąc, aby inne osoby dokonały czynu zabronionego polegającego na pobiciuT. J. (1)nakłaniał je do tego, tj. popełnienia przestępstwa zart. 18§1 k.k.w zw. zart. 158§1 k.k.
Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż udziałK. K. (1)ograniczył się do wskazania pozostałym oskarżonym miejsca zamieszkaniaT. J. (1). Żaden z oskarżonych nie podawał przy tym, by rolaK. K. (1)wykraczała poza to zachowanie, w szczególności, by nakłaniał kogokolwiek do pobiciaT. J. (1)(abstrahując od tego, że zachowania takiego oskarżeni chyba w ogóle nie mieli w planach, chcieli jedynie nakłonićT. J. (1)do zwrotu rzekomo zabranej piły). Również z wyjaśnień, a następnie zeznańS. B.wynika, że udziałK. K. (1)w zdarzeniu ograniczył się do wskazania miejsca zamieszkaniaT. J. (1). Nie sposób uznać, byK. K. (1)miał wiedzę, żeM. D.zniszczy szybęM. J. (1), aI. R. (1)dokona kradzieży sprzętów elektronicznych. Były to jedyne zachowania, za które ostatecznie pozostali uczestnicy zdarzenia zostali skazani. Dlatego też Sąd uznał, że postępowanie dowodowe nie potwierdziło, byK. K. (1)dopuścił się zachowania opisanego w dotyczącym go zarzucie aktu oskarżenia i uniewinnił go od popełnienia tego czynu.
D. R.,R. B.,R. Z.,M. D.iK. C.stanęli natomiast pod dwoma zarzutami:

1
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie dwóch podwójnych szyb okiennych o łącznej wartości 400 złotych, czym działali na szkodęM. J. (1),

tj. popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.

2
w nocy 16.02.2010r. w miejscowościŻ.działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą orazI. R. (1)w celu zmuszeniaT. J. (1)do określonego zachowania się poprzez stosowanie groźby bezprawnej żądali od wymienionego zwrotu piły spalinowej utraconej na szkodęC. B.,

tj. popełnienia przestępstwa zart. 191 § 1 k. k.
Odnośnie pierwszego zdarzenia stwierdzić należy, że do sprawstwa zniszczenia szyb okiennych na szkodęM. J. (1)przyznał sięM. D., twierdząc, że zachowania tego dopuścił się wraz zeS. R. (1). Zdaniem Sądu nie można przyjąć, by pozostali oskarżeni obejmowali swoim zamiarem zniszczenie szyb, skoro nie było to w żaden sposób uzgadniane przed zdarzeniem, a kopanie w szyby było spontaniczną reakcjąM. D.na nie otwieranie drzwi przez pokrzywdzoną. Tym samym Sąd uznał, iż sprawstwo tego czynu można przypisać jedynieM. D.i uniewinnił pozostałych oskarżonych od zarzutu zniszczenia mienia dokonanego na szkodęM. J. (1).
Drugi zarzut stawiany oskarżonym, to jest zmuszanieT. J. (1)do zwrotu piły spalinowej poprzez stosowanie groźby bezprawnej w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów jest dla Sądu niezrozumiały. Żaden ze świadków przesłuchanych w sprawie ani też żaden z oskarżonych nie potwierdził, by w trakcie zdarzenia ktokolwiek kierował w kierunkuT. J. (1)jakieś groźby czy żądania określonego zachowania (poza żądaniem, by wyszedł przed dom). Wprawdzie przed zdarzeniem oskarżeni rozmawiali między sobą o kwestii utraty piły przezC. B., jednakże już w trakcie zajścia krzyczeli jedynie doT. J. (1), by wyszedł na zewnątrz, a gdy ten nie posłuchał, aK. J.zagroziła im wezwaniem Policji, pospiesznie odjechali. Tym samym uznać należy, iż zdarzenie opisane w przedmiotowym zarzucie w ogóle nie miało miejsca.
Z powyższych względów Sąd uniewinnił oskarżonychK. K. (1),R. B.,R. Z.,K. C.,D. R.od popełnienia obu zarzucanych im czynów, zaśM. D.– od czynu polegającego na zmuszaniuT. J. (1)przy pomocy groźby bezprawnej do zwrotu należącej doC. B.piły spalinowej.
W punktach szóstym i siódmym uzasadnianego wyroku zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów:J. P. (1)iŁ. B.stosowne kwoty tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu odpowiednio: oskarżonegoD. R.oraz oskarżonegoK. K. (1). Orzekając we wskazanym zakresie Sąd miał na uwadze złożone w toku rozprawy we wskazanym zakresie wnioski, zaś w przypadku adw.J. P. (1), także spis kosztów. Niewątpliwie obrońcom za udzieloną z urzędu pomoc prawną należy się wynagrodzenie, którego wysokość uwzględnia tryb w jakim postępowanie w sprawie było prowadzone oraz ilość terminów rozpraw, w których obrońcy brali udział.
W punkcie ósmym uzasadnianego wyroku, Sąd z kolei na podstawieart. 626§1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych/Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 r., ze zm./ obciążył oskarżonegoM. D.kosztami postępowania w części go dotyczącej, w tym opłatą w wysokości 220 zł, zaś na podstawieart. 632 k.p.k.kosztami postępowania w części dotyczącejK. K. (1),R. B.,R. Z.,K. C.,D. R., obciążył Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie w tym ostatnim zakresie było wprost skorelowane z uniewinnieniem oskarżonych od postawionych im w sprawie z oskarżenia publicznego zarzutów. Natomiast brak było w ocenie Sądu podstaw do zwolnienia oskarżonegoM. D.od poniesienia kosztów postępowania w części, w której oskarżony został skazany.M. D.jest młodym, pracującym mężczyzną, a postępowanie w sprawie zainicjowane zostało w związku z jego niewłaściwym, niezgodnym z obowiązującym porządkiem prawnym zachowaniem. Ponadto oskarżony jest właścicielem działki rolnej o wartości 40.000 zł. W tych okolicznościach nawet fakt, iż posiada na utrzymaniu małoletnie dziecko, nie mógł stanowić podstawy do zwolnieniaM. D.od poniesienia w odpowiednim zakresie kosztów postępowania w sprawie.