Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 1633/16
Data wyroku: 2016-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klaudia Miłek
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 96 par 3 kw

Sygn. akt VW 1633/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 października 2016 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Klaudia Miłek
Protokolant: Beata Jachnis
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu : 27.09.2016 roku sprawy, przeciwkoS. G.s.J.iD.ur. (...)wS.
obwinionego o to że:
W dniu 29 marca 2016r. tj. siedem dni od daty otrzymania ostatniego pisma wysłanego na adres zameldowania, będąc posiadaczem pojazdu markiV.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 13 maja 2015r. ok. godz. 11.15.
tj. za wykroczenie zart. 96§3KW w zw. zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowymDz. U. nr 108 poz 908 z późn. zm.
orzeka

I
ObwinionegoS. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym , że przyjmuje , iż czyn zarzucany obwinionemu miał miejsce w dniu 8.07.2015 roku i za to na podstawie art. 96 par 3 kw. wymierza karę grzywny w wysokości 200 ( dwieście) złotych.

II
Zasądza od obwinionego 30 ( trzydzieści) złotych tytułem opłaty , obciąża go kosztami postępowania w sprawie w kwocie 100 ( sto) złotych.

Sygn. akt V W 1633/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Strażnik miejskiK. R.w dniu 13 maja 2015 r. ok. godz. 11.15 ujawnił wykroczenie drogowe z art. 97 kw polegające na postoju na wysepce wyznaczającej zatokę przystankową przy linii ciągłej pojazdu markiV. (...)onr rej. (...)/k. 1notatka urzędowa, k. 3zdjęcie/. Na szybie pojazdu pozostawiono wezwanie do osobistego stawienia się w siedzibie Oddziału Straży Miejskiej m. st.W.w(...)w terminie 7 dni /k. 2wezwanie/. Właściciel pojazdu nie stawił się na wezwanie.
W związku z powyższym Straż Miejska podjęła czynności wyjaśniające, które wykazały, iż właścicielem pojazdu jestS. G./k. 5, k. 8/. Straż Miejska wezwała zatemS. G./k. 9 pismo/ za pośrednictwem poczty, do udzielenia odpowiedzi na pytanie, odnoszące się do ujawnienia osoby kierującej w dniu 13 maja 2015 r. samochodem markiV. (...)onr rej. (...), którego był użytkownikiem tj. do wskazania komu powierzył pojazd w oznaczonym czasie zaznaczając, że spoczywa na nim obowiązek wskazania, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie (pouczono, iż w innym wypadku popełni wykroczenie zart. 96§3kw) oraz, że osobę, której powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie należy wskazać poprzez wypełnienie i dostarczenie Straży Miejskiej części B załącznika w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania. Straż Miejska jednocześnie poinformowała, że w przypadku, gdy nie dopełni obowiązku określonego wart. 78 ust. 4, 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tj. nie wskaże komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie i popełni wykroczenie określone wart. 96 § 3 Kodeksu Wykroczeńoraz, że w związku z powyższym zakończenie prowadzonych czynności wyjaśniających w sprawie nastąpi poprzez wyrażenie zgody na przyjęcie mandatu karnego kredytowanego w wysokości: 200 zł, a także, że mandat karny kredytowany zostanie wystawiony i przesłany po uprzednim wypełnieniu, podpisaniu i odesłaniu załączonego oświadczenia (zawartego w części C załącznika).S. G.prawidłowo doręczono wezwanie w dniu 30 czerwca 2015 r., które odebrał osobiście /k. 10zpo/ co potwierdził własnoręcznym podpisem.
S. G.w związku z powyższym wezwaniem, nie wypełnił żadnego z przesłanych przez Straż Miejską załączników i do dnia 8 lipca 2015 roku, nie przesłał na adres Straży Miejskiej żadnej informacji. Następnie Straż Miejska wysłała informację doS. G.o skierowaniu wniosku o ukaranie do Sądu, które ww. osobiście odebrał w dniu 21.03.2016 roku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowowyjaśnień obwinionego (k. 38 - 39,– e-protokół z rozprawy z dnia 27 września 2016 r.), a także dokumentów w postaci: n/u (k. 1, 13), zdjęcia (k. 2), wezwanie (k. 3,6,9), zpo (k.4,7,10,12), pismo (k. 5,8,11 ), które to dokumenty wobec braku przeciwdowodów i braku kwestionowania ich przez strony, Sąd ocenił jako odpowiadające prawdzie.

Sąd zważył, co następuje:
ObwinionyS. G.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Obwiniony wyjaśnił, że chyba nie dostał pierwszego wezwanie od Straży Miejskiej i przyznał, iż jest jedynym posiadaczem samochodu, przy czym zaznaczył, iż jest to samochód służbowy i może go użyczać innym osobom. Obwiniony podkreślił, iż nie miał informacji kto kierował tego dnia pojazdem więc nie mógł odpowiedzieć.
Sąd nie uznał wyjaśnień obwinionego za wiarygodne trudno bowiem uznać, iż nie jest on w stanie wskazać ani jednej osoby, której użyczał swojego pojazdu. Przywoływane przez obwinionego okoliczności, nie powodują też braku wyczerpania znamion zarzucanego mu wykroczenia, nie mogą zatem prowadzić do wykluczenia jego odpowiedzialności. Treść wyjaśnień wskazuje, iż stanowią one rezultat braku dostatecznej refleksji nad zakresem obowiązku ciążącego na właścicielu pojazdu z mocyart. 96 § 3kw iart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.
Zgodnie zart. 96 § 3kw, karze grzywny podlega ten, ktowbrew obowiązkowi nie wskażena żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wykroczenie określone wart. 96 § 3kw ma na celu zatem m.in. ustalenie kierującego pojazdem w razie popełnienia przestępstwa lub popełnienia wykroczenia z udziałem tego pojazdu. Przepis ten odnosi się wprost do obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec.
W niniejszej sprawie do obwinionegoS. G.w dniu 19 czerwca 2015 r. skierowane zostało wezwanie, w którym został on pouczony o treściart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymi wezwany do pisemnego wskazania danych osoby, której pojazd w oznaczonym w tych pismach czasie został powierzony do używania lub kierowania i udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Wezwanie to wbrew stanowisku obwinionego, odebrał on osobiście co potwierdził własnoręcznym podpisem. Należy zaznaczyć, iż jak słusznie podkreśla się w doktrynie, sytuacja, w której osoba osobiście zobowiązana odebrała kierowane do niej pismo uprawnionego organu inie udzieliła na nie właściwej odpowiedzi lub w ogóle jej zaniechała, przesądza o wypełnieniu przez taką osobę znamion wykroczenia stypizowanego wart. 96 § 3kw. (por. W. Jankowski [w:] Grzegorczyk T. (red.), Jankowski W., Zbrojewska M., Kodeks wykroczeń. Komentarz, Wolters Kluwer 2013). W takim przypadku niewskazaniem będzie przede wszystkim udzielenie odpowiedzi negatywnej, np. w przypadku, gdy osoba zobowiązana nie wskażeżadnej osobyale, niewskazaniem będzie równieżzaniechanie udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie. Zdaniem Sądu, ustawodawca przewidział bowiem możliwość niewskazania wbrew obowiązkowi przez zobowiązanego osoby kierującej lub używającej dany pojazd w oznaczonym czasiejedyniepod warunkiem wykazania, że pojazd ten został użyty po pierwsze wbrew woli i wiedzy ww., po drugie przez nieznaną osobę, po trzecie ww. nie mógł temu zapobiec. Warunki te jednocześnie muszą zostać spełnione łącznie.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że obwiniony nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku gdyż nie wskazałkonkretnie osoby, która w czasie zdarzenia dysponowała jego pojazdem.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w dniu 13 maja 2015 r. ok. godz. 11:15 strażnik miejski ujawnił wykroczenie drogowe popełnione przez kierującego pojazdem markiV. (...)onr rej. (...). Świadczy o tym notatka urzędowa oraz sporządzone przez strażnika miejskiego zdjęcie dokumentujące powyższe zdarzenie. Bezsporne jest również, że obwiniony został skutecznie wezwany przez Straż Miejską do udzielenia informacji o osobie, której powierzony został ww. pojazd do kierowania lub używania w tym czasie i osobiście odebrał w dniu 30 czerwca 2016 r. wezwanie, do wskazania konkretnej osoby. W tym miejscu należy zauważyć, iż Sąd jednocześnie dokonał zmiany w opisie zarzucanego obwinionemu czynu i przypisał mu, że wykroczenia dopuścił się wobec braku reakcji na ww. pismo, nie zaś na pismo z dnia 5 marca 2016 r., jak wskazał w zarzucie oskarżyciel. To właśnie bowiem w piśmie odebranym przez obwinionego w dniu 30 czerwca 2016 r. zobowiązano go do udzielenia odpowiedzi na pytanie i zawarto wszystkie niezbędne pouczenia, zaś kolejne z pism stanowiło jedynie informację o skierowaniu wniosku o ukaranie do Sądu. Dlatego też ostatnim dniem dla obwinionego na udzielenie odpowiedzi na żądanie organu był dzień 8 lipca 2015 roku, a nie jak błędnie przyjął oskarżyciel 29 marca 2016 roku. Warto podkreślić także, iż organnie zwraca się z zapytaniem o wskazanie osoby, która popełniła wykroczenie– zwraca się wyłącznie o wskazanie osoby, której pojazd został powierzony do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wskazanie osoby, której został powierzony pojazd do używania lub kierowania nie jest zatem w żadnym razie tożsame z oskarżeniem tej osoby o popełnienie czynu zabronionego. Wszakże norma prawna zawarta wart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymprzewiduje możliwość uchylenia się od obowiązku wskazania na żądanie uprawnionego organu komu został powierzony pojazd do używania lub kierowania w oznaczonym czasie jedynie w sytuacji, gdy pojazd został użyty wbrew woli tej osoby i jej wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mogła ta osoba zapobiec. Wyjaśnienia obwinionego obrazują jednocześnie, że nie wystąpiły w sprawie warunki, na podstawie których mógłby się on uchylić od obowiązku odpowiedzi na temat danych osoby, której powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Jeszcze raz wypada zaznaczyć, że udzielenie informacji Straży Miejskiej na temat tego komu pojazd został powierzony, nie jest równoznaczne ze wskazaniem przez właściciela, że to ta osoba popełniła wykroczenie, osoba, której pojazd powierzono, może przecież na przykład bez zgody lub wiedzy właściciela powierzyć ten pojazd jeszcze komuś innemu. Organ zaś nie zwrócił się do obwinionego z zapytaniem o wskazanie osoby, która popełniła wykroczenie – lecz wyłącznie o wskazanie osoby, której pojazd został powierzony do kierowania lub używania w oznaczonym czasie.
W sprawie niniejszej na obwinionym, jako użytkowniku pojazdu, ciążył obowiązek w zakresie uregulowanym wart. 96 § 3kw i wart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, by mógł zgodnie z ustawą zrealizować obowiązek udzielenia informacji organowi. Oznacza to, że osoba zobowiązana wobec organu ma obowiązek posiadania danych na temat tego, kto użytkował jej pojazd i czynić to może w sposób dla siebie dogodny i przez siebie obrany, np. poprzez zwykłe – zapamiętywanie tych faktów, bądź jeśli osoba nie przechowuje w pamięci takich danych np. poprzez powierzenie ewidencjonowania takich zdarzeń innym osobom, tak by zgodnie z ustawą móc efektywnie wywiązać się z obowiązku wobec organu, w sytuacji zwrócenia się o takie dane przez organ zgodnie zart. 96 § 3kw. Przypomnieć wypada, że wykroczenie (zgodnie do treści art. 6§1 kw) można popełnić nie tylko w zamiarze bezpośrednim ale także ewentualnym, tzn. przewidując możliwość popełnienia wykroczenia godzić się na to. Zatem, obwiniony jako użytkownik pojazdu, podając, że nie może i nie jest w stanie pamiętać, komu powierzył pojazd, a jednocześnie nie zabezpieczając sobie danych na temat tego komu faktycznie pojazd przekazał, tym samym biorąc pod uwagę istnienie ustawowego obowiązku określonego wart. 96 § 3kw, przewidywał możliwość popełnienia tego wykroczenia tzn. godził się na jego popełnienie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał obwinionegoS. G.za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 96 § 3 kw. Obwiniony jest osoba dorosłą, w pełni poczytalną, nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca jego winę. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przy tym uprzednią niekaralność obwinionego.
Ustalając wymiar kary, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary z art. 33 kw, a zatem pod uwagę barł stopień społecznej szkodliwości czynu i cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze. Wykroczenie wskazane w art. 96 § 3 kw zagrożone jest karą grzywny. Sąd ocenił, że orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w wysokości 200 zł jest adekwatna do przeciętnego stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionego, zdaniem Sądu taki wymiar kary zrealizuje cele prewencji indywidualnej, która ma za zadanie przede wszystkim przeciwdziałanie tego typu zachowaniom w przyszłości, jak i prewencji generalnej, której zadaniem jest kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i utrwalanie prawidłowych postaw wobec prawa.
Mając na uwadze dochody obwinionego i zasadę, iż to obwiniony w wypadku przypisania mu odpowiedzialności winien ponosić ciężar materialny prowadzonego postępowania, Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 złotych tytułem kosztów postępowania.
Z tych względów orzeczono, jak w wyroku.