Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Ua 10/16
Data wyroku: 2016-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Jacek Wilga, Andrzej Marek
Słowa kluczowe: Wypadek Przy Pracy
Podstawa prawna: art. 3 ust. 1 ustawy z 30.10.2002 o ubezpieczeniach społecznych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

Sygn. aktV Ua 10/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia2 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Andrzej Marek
SędziowieSSO Krzysztof Główczyński, SSO Jacek Wilga (spr.)
Protokolantstar. sekr. sądowy Ewa Sawiak
po rozpoznaniu w dniu2 czerwca 2016 r.w Legnicy
na  rozprawie
sprawy z odwołaniaP. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o zasiłek chorobowy
na skutek apelacjiorganu rentowego
od wyrokuSądu Rejonowego w Legnicy IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia22 marca 2016 r.sygn. aktIV U 38/15

I
oddala apelację,

II
zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Legnicy zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 5 grudnia 2014 roku, numer sprawy:(...)w ten sposób, że przyznał wnioskodawcyP. S.prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 22 września 2014r. do 19 grudnia 2014r. w wysokości 100% podstawy jego wymiaru oraz zasądził od organu rentowego na rzeczP. S.kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Powyższy wyrok zapadł po ustaleniu, iż wnioskodawcaP. S.był zatrudniony w Przedsiębiorstwie(...)spółce z o.o. wR.na stanowisku dyrektora.
W dniu 19 września 2014 r. na terenie(...)organizowana była impreza integracyjna z okazji(...). Wnioskodawca z racji zajmowanego w Przedsiębiorstwie stanowiska pełnił funkcję gospodarza (organizatora) tego spotkania.
Około godziny 13:00, podczas dokonywania oględzin terenu wnioskodawcaP. S.wchodził drewnianymi schodkami na groblę. Chciał z wysokości grobli przyjrzeć się zbiornikowi wodnemu, na którym w czasie imprezy miał się odbyć konkurs ścigania się łodzią wiosłową na czas. Na przedostatnim schodku wnioskodawca poślizgnął się i spadł w dół, na odległość ok. 2 metrów, uderzając się w tył pleców. Pierwszej pomocy udzieliła muE. K..
Wnioskodawca zażył tabletkę przeciwbólową, po czym uczestniczył w otwarciu imprezy i powitaniu gości. Ponieważ był jej gospodarzem, starał się znosić ból, rozmawiać z gośćmi, nadzorować przebieg imprezy. Wnioskodawca nie brał udziału w żadnych zawodach. Po ok. 2 godzinach wraz z żoną opuścił imprezę.
Następnego dnia (20.09.2014 r.) wnioskodawca wraz z małżonką wybierali się na imprezę rodzinną doP.. Pomimo bólu wnioskodawca zdecydował się na wyjazd. Samochód prowadziłaL. S.. Po drodze dokuczał mu jednak tak silny ból, że zdecydował się skorzystać z pomocy lekarskiej. Wnioskodawca zgłosił się na Izbę Przyjęć Urazową Szpitala Wojewódzkiego wP., gdzie o godz. 16:25 został przyjęty przez lekarza, w trybie nagłym, z podejrzeniem złamania kręgu L1. W wywiadzie lekarz napisał: „dziś spadek z drzewa z wysokości 2 m na dolny odcinek pleców, ból odcinka L kręgosłupa, bez promieniowania bólu, chód wydolny”.
W protokole ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nr(...)stwierdzono, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy, a jego przyczyną było poślizgnięcie się, powstałe w wyniku śliskiej nawierzchni stopnia.
Decyzją z dnia 5 grudnia 2014 roku (numer sprawy:(...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłP. S.zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 22 września 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. w wysokości 100% podstawy jego wymiaru. W uzasadnieniu podał, że protokół powypadkowy zawiera bezpodstawne stwierdzenia. W wyniku postępowania wyjaśniającego organ rentowy ustalił bowiem, że do wypadku wnioskodawcy nie doszło w dniu 19.09.2014 r., podczas wykonywania obowiązków służbowych.
Powołał się przy tym na zapisy zamieszczone w historii choroby z Wojewódzkiego Szpitala wP..
Sąd I instancji zważył, iż w sprawie istota sporu sprowadzała się przede wszystkim do ustalenia, czy wnioskodawca uległ wypadkowi przy pracy w dniu 19.09.2014 r., w okolicznościach przez niego wskazywanych (tj. w trakcie przygotowań do imprezy integracyjnej z okazji(...)), czy też do urazu w postaci złamania kręgu L1 kręgosłupa doszło dnia następnego, w okolicznościach nie związanych z pracą (spadek z drzewa z wysokości 2 m na dolny odcinek pleców) opisanych w historii choroby ze Szpitala Wojewódzkiego wP..
Następnie wskazał, opierając się na zgromadzonym materiale dowodowym, w tym zeznaniach świadków, przesłuchaniu ubezpieczonego, dokumentacji lekarskiej oraz dokumentach z postępowania powypadkowego, iż ubezpieczonyP. S.uległ wypadkowi przy pracy w dniu 19.09.2014 r. W ocenie Sądu, ze spójnych zeznań świadkówB. S.J. B.,E. K.iL. S., potwierdzających zeznania wnioskodawcyP. S., wynika jednoznacznie, że faktycznie w dniu 19.09.2014 r. około godziny 13:00 wnioskodawca podczas wykonywania swoich obowiązków pracowniczych poślizgnął się na wilgotnym drewnianym półokrągłym schodku, prowadzącym na groblę, na skutek czego przewrócił się i spadł w dół, na odległość ok. 2 metrów, przy czym uderzył się w tył pleców i doznał urazu kręgosłupa.
Wiarygodności w/w wersji wydarzeń nie odbierały zeznania świadkówJ. K.iM. A.-lekarzy ze Szpitala Wojewódzkiego wP., z których wynika, że do urazu wnioskodawcy mogło dość również w okolicznościach opisywanych przez niego w niniejszej sprawie i stwierdzonych w protokole powypadkowym. W ocenie Sądu, sporządzony w pośpiechu lakoniczny zapis w historii choroby o spadku z drzewa, nie podważa ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, zwłaszcza, że zapis ten mógł być efektem niedokładnego zrozumienia przez lekarza opisywanej przez wnioskodawcę sytuacji. Ubezpieczony zaprzeczył przy tym, żeby informował lekarza, jakoby spadł drzewa, a żaden inny dowód –poza spornym zapisem w historii choroby- nie wskazuje na to, żeby uległ on wypadkowi w dniu 20.09.2014 r.
Nadto stwierdził Sąd Rejonowy, iż niezależnie jednak od faktu, czy zaistniało, czy też nie jakiekolwiek zdarzenie wypadkowe z udziałemP. S.w dniu 20.09.2014 r., to w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości okoliczność, że w dniu 19.09.2014 r. miało miejsce zdarzenie wypadkowe z udziałem wnioskodawcy, spełniające przesłanki zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, które to zdarzenie opisane zostało w zatwierdzonym przez pracodawcę protokole powypadkowym. Przedmiotowy protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nr(...)nie zawiera zatem stwierdzeń bezpodstawnych.
Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz rozważania, Sąd Rejonowy  – na podstawieart. 47714 § 2 k.p.c.– zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 5 grudnia 2014 roku w ten sposób, że przyznał wnioskodawcyP. S.prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 22 września 2014 r. do 19 grudnia 2014 r. w wysokości 100% podstawy jego wymiaru.
Powyższy wyrok zaskarżony został apelacją wniesioną przez organ rentowy, który zarzucił:

1
naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w szczególnościart. 3 ust. 1, art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.10.2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.) poprzez uznanie zdarzenia z dnia 19.09.2014r. za wypadek przy pracy i przyznanie wnioskodawcy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 22.09.2014r. do 19.12.2014 r. w wysokości 100% podstawy wymiaru,

2
sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie, że zdarzenie jest wypadkiem przy pracy.

W uzasadnieniu apelacji organ rentowy wskazywał z powołaniem się na dokumentację lekarską sporządzoną w Wojewódzkim Szpitalu wP., iż zdarzenie podczas którego wnioskodawca doznał urazu zaistniało w innym czasie i okolicznościach, niż wskazuje protokół powypadkowy. Do treści tej dokumentacjiP. S.zastrzeżeń nie zgłosił.
W dniu 19 września 2014 roku nie zgłosił się on do lekarza. Nie ma więc żadnego dowodu na to jakiego urazu doznał i czy zdarzenie z tego dnia można kwalifikować jako wypadek przy pracy. Nie jest obojętne, wbrew stanowisku Sądu I instancji, czy doszło do jednego zdarzenia wypadkowego (w dniu 19.09.2014r.) czy też również do drugiego w kolejnym dniu.
Sąd Okręgowy zważył:
Na wstępie swoich rozważań zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji trafnie stwierdził, iż istota sprawy sprowadzała się do ustalenia czy wnioskodawca uległ wypadkowi przy pracy w dniu 19.09.2014 r. w okolicznościach wskazanych przez niego czy też do urazu w postaci złamania kręgu L1 kręgosłupa doszło dnia następnego w okolicznościach niezwiązanych z pracą.
Z definicji wypadku przy pracy zawartej w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia20 X 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych wynika m.in. iż konieczną przesłanką uznania zdarzenia za wypadek przy pracy jest wystąpienie urazu jako skutku zdarzenia.
W kontekście tej przesłanki uznania zdarzenia za wypadek przy pracy Sąd II instancji nie podzielił wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż rzeczą obojętną dla rozstrzygnięcia sprawy pozostało czy w dniu 20.09.2014 roku zaistniało kolejne zdarzenie wypadkowe z udziałemP. S.. W przypadku bowiem gdyby stwierdzony uraz był następstwem wyłącznie tego zdarzenia brak byłoby podstaw do uznania zdarzenia z dnia 19.09.2014 roku za wypadek przy pracy. W dniu 20.09.2014 r. poszkodowany nie podejmował żadnych czynności związanych z pracą. Tymczasem z art. 3 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy wynika, iż dla wypełnienia definicji wypadku przy pracy do urazu musi dojść w związku z pracą. Czynności związane z pracą przewidziane w definicji wypadku przy pracy poszkodowany wykonywał natomiast w dniu 19.09.2014 roku.
Z ustaleń Sądu I instancji niekwestionowanych w apelacji wynika, iż w dniu tym powód spadł ze schodów. Po wypadku odczuwał ból kręgosłupa. Zażył środki przeciwbólowe, a następnego dnia w Szpitalu Wojewódzkim wP.stwierdzono u niego złamanie kręgu L1 kręgosłupa. Złamanie to stanowi niewątpliwie uraz w rozumieniuustawy o ubezpieczeniu społecznymz tytułu wypadku przy pracy. Wątpliwości w sprawie budził, akcentowany w apelacji, zapis z historii choroby wnioskodawcy ze szpitala, zgodnie z którym podał on przy przyjęciu, iż dziś (tj. 20.09.2014r.) spadł z drzewa z wysokości 2m.
Odnosząc się do tego zapisu Sąd I instancji w granicach przysługującej mu swobody oceny dowodów przyjął, iż zapis ten mógł być efektem niedokładnego zrozumienia przez lekarza opisywanych przez wnioskodawcę  okoliczności wypadku. Taki wniosek Sądu nie jest nielogiczny, ani sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego. Informacje o okolicznościach zdarzenia wnioskodawca udzielał na urazowej izbie przyjęć gdzie zazwyczaj lekarze są bardzo obciążeni pracą. Sam wnioskodawca zaprzeczył, aby przekazał lekarzom informację o zapisanej przez nich w historii choroby treści. Jego informacja, iż spadł z drewnianych schodów o wysokości 2m mogła być jednak przez przyjmującego lekarza zrozumiana tak jak to następnie zapisał. Rzeczą mało prawdopodobną jest, aby po upadku (niespornym) w dniu 19.09.2014 roku wnioskodawca mający 55 lat decydował się na chodzenie po drzewach i to w trakcie podróży do rodziny w odległej miejscowości.
Tym samym w przekonaniu Sądu Okręgowego uzasadnionym jest wniosek, iż poza wypadkiem z dnia 19.09.2014 roku wnioskodawca kolejnego dnia nie był uczestnikiem następnego zdarzenia. Zgłoszenie się do szpitala było spowodowane nasileniem dolegliwości bólowych spowodowanych urazem doznanym w dniu 19.09.2014 r. Uraz ten pozostawał w związku z pracą, a zdarzenie w dniu 19.09.2014 r. było wypadkiem przy pracy.
Mając na uwadze powyższe na podstawieart. 385 kpcapelację organu rentowego Sąd II instancji oddalił jako niezasadną. W sprawie Sąd I instancji nie dopuścił się bowiem naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego. W takiej sytuacji wnioskodawcy przysługuje prawo do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy jego wymiaru o czym Sąd I instancji trafnie orzekł.
SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga