Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 176/16
Data wyroku: 2016-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 176/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r.
sprawy

1
P. D.

synaJ.iR.z domuM.
urodzonego (...)wD.
oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk,art. 279 § 1 kk,art. 278 § 1 kk,art. 178a § 4 kk,

2
S. K.

synaK.iM.z domuS.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk,art. 279 § 1 kk,art. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 7 grudnia 2015 r. sygnatura akt II K 568/15
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonychP. D.iS. K.i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 176/16

UZASADNIENIE
P. D.,S. K.iM. K.oskarżenia zostali o to, że:

I
w dniu 24 lutego 2015 roku wM.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali zabrać w celu przywłaszczenia silnik elektryczny zasilający suszarnię o wartości 3.000 zł należący doPrzedsiębiorstwa Produkcyjnego (...), zamierzonego celu jednak nie osiągnęli ze względu na spłoszenie,

tj. o czyn zart. 13  § 1  kkw zw. zart. 278 § 1  kk
Z koleiP. D.orazS. K.oskarżeni zostali nadto o to, że:

II
w nocy z dnia 20/21 lutego 2015r w(...)woj(...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży po uprzednim włamaniu do komórki należącej doJ. S., poprzez zerwanie kłódki zabezpieczającej wejście, piły elektrycznej łańcuchowejmarki S. (...)oraz quada własnej produkcji powodując łącznie straty w wysokości 400zł na szkodęJ. S.

tj. o czyn zart. 279 § 1  kk

III
w nocy z dnia 20/21 lutego 2015r w(...)woj(...)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży po uprzednim włamaniu poprzez zerwanie kłódki zabezpieczającej wejście do komórki należącej doP.
S., kosy spalinowejS., piły elektrycznej stołowej, metalowej oraz dwóch baniek benzyny o poj 5 l każda powodując łącznie straty w wysokości 850zł na szkodęP.S.

tj. o czyn zart. 279 § 1  kk

IV
w nocy z dnia 20/21 lutego 2015r w(...)woj(...)wspólnie i w porozumieniu dokonali kradzieży po uprzednim włamaniu poprzez zerwanie kłódki zabezpieczającej wejście do komórki należącej doD. K., dwóch rowerów typu górskiego koloru szarego o nr ramy(...)oraz koloru szaro-pomarańczowego powodując łącznie straty w wysokości 1000 zł na szkodęD. K.

tj. o czyn zart. 279 § 1  kk

V
w nocy z dnia 13/14 lutego 2015r wM.woj(...)wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia aluminiowe składane rusztowaniemarki K.o szerokości 80cm, długości 2 m i wysokości 6 metrów o wartości 4000zł czym działali na szkodęPrzedsiębiorstwa Produkcyjnego (...) Sp. z o.o.

tj. o czyn zart. 278 § 1  kk
Poza tymP. D.oskarżony został o to, że:

VI
w dniu 25 lutego 2015 roku wM., woj.(...)znajdują się w stanie nietrzeźwości (1.02 promila alkoholu we krwi) kierował po drodze publicznej samochodem osobowymM. (...)nr rej. (...), w okresie orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z 3 lutego 2014 roku dwuletniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych

tj. o czyn zart.  178 a  § 4  kk
Zaskarżonym wyrokiemP. D.uznany został za winnego, popełnienia czynu opisanego wpkt Iczęści wstępnej tj. za winnego popełnienia występku zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za to, na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 14 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
P. D.uznany został także za winnego w dokonaniu czynów opisanych w pkt II, III i IV części wstępnej omawianego wyroku, tj. za winnego dokonania występków zart. 279 § 1 kki za to, w oparciu o wskazany wyżej przepis przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkw brzmieniu tego przepisu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Poza tymP. D.uznany został za winnego dokonania czynu opisanego wpkt Vczęści wstępnej zaskarżonego orzeczenia, tj za winnego popełnienia przestępstwa zart. 278 § 1 kki za to, na mocy tego przepisu wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
P. D.uznany został również za winnego dokonania czynu opisanego wyżej wpkt VI, tj za winnego dokonania występku zart. 178 a § 4 kki za to, w oparciu o ten przepis wymierzono sprawcy karę 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie z treściąart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw brzmieniu tych przepisów obowiązujących do 30 czerwca 2015 r. wymierzonoP. D.kare łączną 2 lat pozbawienia wolności, a jej wykonanie, na mocyart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkw brzmieniu tych przepisów obowiązujących do 30 czerwca 2015 r., warunkowo zawieszono na okres lat 3.
Z koleiS. K.uznany został za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt Iczęści wstępnej, tj. występku zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za to, na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 14 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
S. K.uznany został także za winnego popełnienia czynów opisanych w pk II, II i IV części wstępnej, tj występków zart. 279 § 1 kki za to, na podstawie tego przepisu, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Zważywszy na treściart. 85 kkorazart. 86 § 1 kkwymierzonoS. K.karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, a jej wykonanie, na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawieszono na okres lat 5.
Tymże wyrokiemM. K.uznany został za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt Iczęści wstępnej, tj występku zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za to, na mocy tego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie , w oparciu oart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkzawieszono warunkowo na okres lat 2.
Zważywszy na treściart. 42 § 2 kkw brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. orzeczono wobecP. D.6-letni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, zaś w oparciu oart. 49 § 2 kkw brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. orzeczono odP. D.świadczenie pieniężne w kwocie 3.000 zł na cel społeczny.
Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając:

I
obrazę prawa procesowego a mianowicieart. 413 kpk, mającą wpływ na treść wyroku, polegającą na nie orzeczeniu w części dyspozytywnej w pkt VIII wyroku kary za zarzuconyS. K.czyn zart. 278 § 1 kkoznaczony w wyroku jako czyn V tego oskarżonego,

II
obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie przepisówart. 86 § 1 kkzastosowanego jako podstawę kary łącznej wymierzonejP. D.przy łączeniu kar jednostkowych: 4 miesięcy pozbawienia wolności, 1 rok pozbawienia wolności, 5 miesięcy pozbawienia wolności i 2 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzeniu mu kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, podczas gdy suma kar jednostkowych wynosi 1 rok i 11 miesięcy pozbawienia wolności,

III
obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie przepisuart. 178 a § 4 kkna podstawie którego wymierzono oskarżonemuP. D.za popełniony przez niego czyn objęty ta kwalifikacja karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy ustawowe zagrożenie kara tego czynu, to kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat,

IV
obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie przepisuart. 279 § 1 kk, na podstawie którego wymierzono oskarżonemuS. K.za popełnione przez niego czyny objęte tą kwalifikacją przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkkary 5 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy ustawowe zagrożenie karą tego czynu to kara pozbawienia wolności od 1 roku do 10 lat,

V
obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie przepisuart. 91 § 2 kkpoprzez jego pominięcie przy zastosowaniu kar łącznych w pkt V i IX w części dyspozytywnej wyroku,

VI
obrazę przepisów prawa materialnego – przepisuart. 4 § 1 kkpoprzez nie powołanie go przy wskazaniu podstawy wymierzeniu kary i środków karnych wobec oskarżonego zastosowanych przez przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015 roku – jako względniejszych w pkt XIII i XIV wyroku.

Tym samym apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji, celem ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył:
Niemal wszystkie zarzuty apelacji są oczywiście trafne, choć nie wskazują na wszystkie uchybienia jakich dopuścił się Sąd I instancji.
I tak rację ma apelująca, że Sąd Rejonowy nie wydał orzeczenia odnośnie jednego z zarzuconychS. K.czynów. Tyczy to występku zart. 278 § 1 kk, opisanego wpkt Vczęści wstępnej. Tym samym niezrozumiałym wydaje się przywołanie przez skarżącegopkt VIIIczęści dyspozytywnej, skoro zawarte tam rozstrzygnięcie związane są wyłącznie z czynami zart. 279 § 1 kk.
Nadto, a raczej przede wszystkim, należy jednak zauważyć, że w istocie bezprzedmiotowa jest apelacja tycząca braku wskazanego rozstrzygnięcia, bowiem w takiej sytuacji Sąd I instancji zobowiązany jest po prostu do wydania kolejnego wyroku w brakującej części (art.425§2 kpkw obecnym brzmieniu obowiązuje od 15 kwietnia 2016 r., a zatem nie obowiązywał w dacie wniesienia apelacji).
Tym samym omawiany zarzut nie był w istocie powodem uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Rację ma natomiast oskarżyciel wskazując na obrazęart. 86 § 1 kk, która przejawiła się w wymierzeniuP. D.kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, choć maksymalna jaką można było orzec to 1 rok i 11 miesięcy.
Trafnie prokurator zarzucił także obrazęart. 178 a § 4 kk, na mocy którego wymierzonoP. D.karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, skoro dolna granica ustawowego zagrożenia w tym przypadku wynosi 3 miesiące pozbawienia wolności.
Oczywistą jest także obrazaart. 279 § 1 kkna podstawie którego (przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk) wymierzonoS. K.karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, skoro dolna granica ustawowego zagrożenia co do kradzieży z włamaniem to 1 rok pozbawienia wolności.
Nie sposób nie zgodzić się z apelującą także w części zarzucającej obrazęart. 91 § 2 kkpoprzez jego niezastosowanie przy orzekaniu kar łącznych co doP. D.orazS. K.(pkt V i IX części dyspozytywnej) skoro taka powinność wynika wprost ze wskazanego wyżej przepisu.
Nie sposób natomiast zgodzić się z apelującym, iż Sąd I instancji dopuścił się obrazyart. 4 § 1 kkna skutek jego nie powołania przy wymierzaniu kar i środków karnych wobec oskarżonych.
Przepisu tego nie należy bowiem nigdy powoływać w wyroku (lecz należy o nim pamiętać), zaś trzeba wskazać jedynie, że stosuje się w danym przypadku przepis w poprzednim brzmieniu, bowiem jeśli się tego nie uczyni, należy domniemywać (właśnie zgodnie zart. 4 § 1 kk), że stosuje się ustawę nową.
Apelująca nie zauważyła przy tym, że Sąd I instancji właśnie w związku z treściąart. 4 § 1 kkdopuścił się innych, nader ważkich uchybień, bowiem przy niektórych rozstrzygnięciach wskazał na stosowanie przepisu w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r., zaś w części tego nie uczynił, a zatem stosował przepisy obowiązujące od 1 lipca 2015 r.
Poza tym trzeba przypomnieć Sądowi I instancji, żeart. 42§2 i 3 kkorazart. 49 kkzostały zmienione ustawą z dnia 20 marca 2015 r., obowiązującą od dnia 18 maja 2015 r., a zatem i ta kwestia winna znaleźć stosowne odzwierciedlenie w punktach XIII i XIV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.
Było to niedopuszczalne, bowiem do jednej osoby należy stosować w całości albo ustawę „starą” albo ustawę „nową”, a nie częściowo jedną i częściowo drugą.
Nadto, niezależnie od granic apelacji należy zauważyć, żeP. D.przypisano dokonanie czynu zart. 178 a § 4 kkdnia 25 lutego 2015 r., zaś z  ustaleń wynika, iż miało to miejsce przed godziną 23:52 – 24 lutego 2015 r.
Poza tym z niezrozumiałych względów do skazaniaP. D.odnośnie czynów opisanych wpkt I i Vczęści wstępnej nie zastosowanoart. 91 § 1 kk, choć nie stało temu na przeszkodzie przyjęcie w pierwszym przypadku usiłowania zaś w drugim dokonania.
Niezrozumiałym było także zaakceptowanie co do czynu opisanego wpkt Iczęści wstępnej kwalifikacji zart. 13 § 1 kk, choć sprawcy wynieśli silnik elektryczny „na pola”, a zatem nie może tu być mowy o usiłowaniu lecz należało przyjąć dokonanie.
Inną kwestią jest problem czy możliwa będzie obecnie zmiana w tej części, a to z uwagi na zakres apelacji.
Sąd I instancji nie ustrzegł się także kolejnego błędu przy wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności wobecS. K., określając ją na 2 lata pozbawienia wolności (pkt IXdyspozycji) choć suma kar jednostkowych ( w tym błędnej co do czynów zart. 279§1 kk) to 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Zważywszy już tylko na powyższe w istocie niemożliwe było naprawienie wszystkich wskazanych wyżej uchybień przez Sąd Ii instancji i dlatego konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania.
Jedynie na marginesie wypada zauważyć, że sąd rejonowy nie ustrzegł się także błędu co do skazaniaM. K.(czyli w niezaskarżonej części) skoro do podstawy skazania tego oskarżonego nie powołanoart. 14 § 1 kk.