Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 195/16
Data wyroku: 2016-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. V.2 Ka 195/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 lutego 2016r. Sąd Rejonowy w Rybniku uznał oskarżonegoM. S.za winnego tego, że :
I.w dniu 30 września 2010r. wR.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błądH. W.prowadzącego działalność gospodarczą –Zakład (...)orazUsług (...)mgr inż.H. W.z/s wS.co do możliwości zapłaty za pobrany towar wyszczególniony nafakturze Vat nr (...)z dnia 30 września 2010r. czym doprowadziłZakład (...)orazUsług (...)mgr inż.H. W.z/s wS.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 17.675,85zł;
II. w dniu 25 października 2010r. wR.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błądH. W.prowadzącego działalność gospodarczą –Zakład (...)orazUsług (...)mgr inż.H. W.z/s wS.co do możliwości zapłaty za pobrany towar wyszczególniony nafakturze Vat nr (...)z dnia 25 września 2010r. czym doprowadziłZakład (...)orazUsług (...)mgr inż.H. W.z/s wS.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.335,08zł
t.j. popełnienia czynów stanowiących występki zart. 286 § 1 kkprzyjmując, że popełnione zostały w warunkach określonych wart. 91 § 1 kk, w brzmieniu sprzed dnia 01.07.2015r. w zw. zart. 4 § 1 kki za to na mocyart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kk, w brzmieniu sprzed dnia 01.07.2015r. , w zw. zart. 4 § 1 kkiart. 33 § 2 kkskazał go na jedną karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 2 miesięcy oraz grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20zł.
Na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kk, w brzmieniu sprzed dnia 01.07.2015r. w zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 5 lat tytułem próby.
Na mocyart. 627 kpkiart. 2 i art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 700zł i wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w kwocie 90zł.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego zaskarżając go w całości na korzyść oskarżonego.
Wyrokowi temu zarzucił :
1.na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkw zw. zart. 427 § 1 kpkobrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę zeznań świadkówH. W.iS. W.i pominięcie tego, żeH. W.nigdy przed realizacją zamówienia nie rozmawiał z oskarżonym ani tym bardziej nie był zapewniony przezM. S.o dobrej kondycji finansowej(...) Sp. z o.o.wR., zaś twierdzeniaS. W.jakobyM. S.informował go, że(...) Sp. z o.o.jest „nowym” podmiotem są zupełnie niewiarygodne wobec treści odpisu z KRS dołączonego do zamówienia;
2.na zasadzieart. 438 pkt 2 kpkw zw. zart. 427 § 1 kpkobrazę przepisów prawa procesowego , a toart. 170 § 1 kpkw zw. zart. 172 kpkpoprzez oddalenie wniosku o konfrontację pomimo, że czynność ta pozwoliłaby wyjaśnić jakiej treści zapewnienia otrzymałS. W.odT. T.;
3.na zasadzieart. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 427 §1 kpkobrazę przepisów prawa materialnego a toart. 286 § 1 kkpoprzez błędną subsumcję zwrotu , wprowadzenie w błąd i utożsamienie tego znamienia z zatajeniem kondycji finansowej spółki w sytuacji gdy pokrzywdzony ani żaden z jego pracowników nie żądał w tym zakresie jakichkolwiek informacji od oskarżonego ;
4.na zasadzieart. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 427 § 1 kpkobrazę przepisów prawa materialnego , atoart. 286 § 1 kkpoprzez utożsamienie braku zapłaty za zamówiony towar z góry powziętym zamiarem doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem podczas gdy z ustaleń wynika, że zarówno w 2010r. jak i 2011r. spółka wypracowała dochód, zaś egzekucja składek na ubezpieczenie społeczne dotyczyła okresu od 2010r. przy czym została wszczęta już po złożeniu zamówienia i dostarczeniu towaru.
W związku z powyższymi zarzutami na podstawieart. 427 § 1 kpkw zw. zart. 437 kpkwniósł o :
1.zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez :
-uniewinnienie oskarżonego od obu zarzucanych mu czynów,
-zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów postępowania w I instancji kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przypisanych,
2.zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kosztów postępowania w II instancji
ewentualnie
3.uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwała zwłaszcza podniesione w niej zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych, do których miało dojść w wyniku naruszenia przez Sąd meriti przepisów prawa procesowego, okazały się bezzasadne. Tak sformułowane zarzuty byłyby słuszne tylko wtedy gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił albowiem Sąd ten wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia faktyczne, a jednocześnie wskazał przesłanki, którymi kierował się odmawiając wiary dowodom przeciwnym. Polemizując z ustaleniami faktycznymi autor apelacji usiłował wykazać, że Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego zaprzeczającego, aby dopuścił się przypisanych mu przestępstw i ustalenia faktyczne oparł na zeznaniach pokrzywdzonych oraz zgromadzonej dokumentacji. Należy zwrócić uwagę, że wbrew wywodom skarżącego Sąd Rejonowy swoje ustalenia faktyczne opierał również na wyjaśnieniach samego oskarżonego, które w warstwie faktograficznej nie różniły się od dokonanych przez Sad ustaleń faktycznych, bowiem wynikały one z niekwestionowanej dokumentacji. Różnica wynikała wyłącznie z wyciągniętych wniosków. Słusznie konkludował Sąd meriti, iż zapewnienia oskarżonego o chęci spłaty swoich zobowiązań wobec pokrzywdzonego były czczymi deklaracjami pozbawionymi jakichkolwiek racjonalnych podstaw. W momencie zawierania kontraktu oskarżony bowiem miał nie tylko zadłużenie u innych kontrahentów, ale przede wszystkim w zus-ie i urzędzie skarbowym. Przeprowadzona w tym czasie egzekucja tych należności de facto pozbawiała działalność oskarżonego środków, którymi mógłby zapłacić za pobrany towar. W tej sytuacji tylko i wyłącznie pojawienie się jakiegoś nieracjonalnego czynnika mogło zapewnić środki na spłatę zadłużenia wobec pokrzywdzonego. Ta ogólna sytuacja stanu finansów firmy była z oczywistych powodów znana oskarżonemu i w tej sytuacji składanie deklaracji co do wypełnienia warunków umowy, a konkretnie najważniejszego z nich tj. zapłaty w odroczonym terminie płatności należności za pobrane materiały można określić jako infantylne fantazjowanie. Dla nikogo nie ulega wątpliwości, że gdyby pokrzywdzony zawierając umowę z oskarżonym nie miał zapewnionej zapłaty za wydany towar albo zapłata ta była uzależniona od jakichś nierealnych czynników z całą pewnością umowy tej by nie zawierał. Innymi słowy oskarżony już w momencie zawarcia umowy, wiedząc, że nie będzie w stanie wypełnić jej warunków, a przynajmniej tego zasadniczego, jakim jest płatność za pobrany materiał, wprowadzał w błąd pokrzywdzonego co do istotnych elementów zawartej umowy. Odnosząc się zaś wprost do zarzutów apelacji to stwierdzić należy, iż bezpośrednim przedstawicielem i osobą de facto prowadzącą interesyZakładu (...)orazUsług (...)byłS. W.a nie jego ojciecH. W.. Stąd też nie powinno dziwić , iż wszelkie rozmowy z kontrahentami w tym z oskarżonym prowadził właśnieS. W.. Również kolejny zarzut, a to obrazy prawa procesowego poprzez oddalenie wniosku o konfrontację pomiędzyS. W.aT. T.był całkowicie chybiony. Należy jednoznacznie stwierdzić, iż treść danej rozmowy nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia odpowiedzialności karnej oskarżonego.T. T.był wieloletnim kontrahentemfirmy (...)i ich rozmowy dotyczyły właśnie tych relacji. Nie wykluczone, iżT. T.wskazując swojemu podwykonawcy tj. oskarżonemu jako dostarczyciela materiałówfirmę (...)znał trudną sytuację finansową oskarżonego i wiedział, że oskarżony u innych dostawców materiału zamówionych towarów nie otrzyma z przedłużonym terminem płatności. Odnoście trzeciego z zarzutów to wskazać należy, iż wprowadzeniem w błąd może być zatajenie swojej kondycji finansowej, która de facto uniemożliwia wykonanie podstawowego elementu kontraktu jakim jest zapłata za zamówiony materiał. Innymi słowy wprowadzeniem w błąd może być iluzoryczna deklaracja wykonania umowy poprzez zapłatę za pobrany materiał mimo braku realnych możliwości. Co do ostatniego z zarzutów to istotnie samo zachowanie oskarżonego post factum nie może służyć stawianiu tezy, iż już w momencie zawarcia umowy nie miał on zamiaru tego warunku kontraktu spełnić. W przedmiotowej jednak sprawie realny stan finansów firmy oskarżonego skutecznie uniemożliwiał mu spłatę zamówienia zaś okoliczności, które nastąpiły post factum tj. faktyczny brak zapłaty w tym konkretnym przypadku wyłącznie tezę o braku możliwości wykonania umowy potwierdzają. Generalnie zarzuty i argumenty apelacji miały charakter czysto polemiczny, sprowadziły się do negowania ocen i ustaleń sądowych i zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi. W żadnym zaś razie nie podważały one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W świetle zebranego i prawidłowo ocenionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu przestępstw. Mając powyższe na uwadze i uznając analizę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy za prawidłową Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności oraz grzywny biorąc pod uwagę , iż ta pierwsza orzeczona została z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, nie mogą być postrzegane jako kary rażąco niewspółmiernie surowe, dlatego i w tej części brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.
Z tych powodów Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.