Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 186/16
Data wyroku: 2016-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Harmata
Podstawa prawna: art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Sygn. akt VI Gz 186/16

POSTANOWIENIE

Dnia 22 sierpnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anna Harmata
Protokolant: Małgorzata Florek
po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. L.
przeciwko:(...) SA( poprzednia nazwa :(...) SA)
w przedmiocie zażalenia pozwanego(...) SA( poprzednia nazwa :(...) SA) na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt V GC 153/15
postanawia:
oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Pozwany wraz z apelacja wniósł o wniósł o zwolnienie od opłaty sądowej od apelacji albowiem kwota tej opłaty nie została ujęta w planowanych wydatkach przedsiębiorstwa pozwanej i stanowi dla niej znaczący wydatek.
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu oddalił wniosek wskazując, iż zarząd spółki został wezwany do przedłożenia dokumentów finansowych spółki celem oceny jej sytuacji finansowej, zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany , wnosząc uchylenie w/w postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając , iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu, nie otrzymała wezwania do uzupełnienia wniosku o zwolnienie z opłaty, stąd nie miała wiedzy, iż wniosek należy uzupełnić.
Sąd Okręgowy zważył co następuje;
Na mocy art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., nr 167, poz. 1398, z późn. zm.) Sąd może przyznać zwolnienie od kosztów sądowych osobie prawnej, jeżeliwykazała, że nie ma dostatecznych środków na ich uiszczenie.
W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do zwolnienia pozwanego od uiszczenia opłaty sądowej od pozwu. Powód nie przedstawił Sądowi na potwierdzenie zasadności swego wniosku żadnych dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki ( bilanse, sprawozdania dla celów podatkowych itd). ograniczając się jedynie do gołosłownych twierdzeń w zakresie okoliczności niespełniających zresztą przesłanek w.w normy prawnej. Okoliczność, iż pozwana nie ujęła opłaty sądowej w planowanych wydatkach i stanowi dla niej znaczący wydatek nie stanowi podstawy dla uwzględnienia wniosku o zwolnienie. Istotnym jest bowiem czy strona dysponuje dostatecznymi środkami na jej uiszczenie.
Instytucja zwolnienia strony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w polskim systemie wymiaru sprawiedliwości nie jest regułą, stosowana jest w sytuacjach wyjątkowych. Opłaty uiszczane w związku z toczącymi się sprawami sądowymi są dochodem Skarbu Państwa. Zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłat jest więc w rzeczywistości kredytowaniem - w tym przypadku - przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą.
Należy podkreślić, iż w myśl art. 103 w/w ustawy podstawą zwolnienia od kosztów sądowych jestwykazaniebraku dostatecznych środków na ich uiszczenie, czego, wnioskodawca w niniejszym postępowaniu nie uczynił. Korzyść ze zwolnienia od kosztów ma odnieść strona i to ona powinna w sposób sprawny i wszechstronny przedstawić argumenty na rzecz uwzględnienia wniosku. Nieudokumentowanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przez osobę prawną nie można, w świetle art. 103 w/w ustawy, uznać za brak formalny podlegający rygorowi zart. 130 k.p.c.Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest pismem procesowym, powinien więc zawierać przedstawienie opisu kondycji finansowej wnioskodawcy wrazz dowodami na poparcie przytoczonych okoliczności (art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c.). Dlatego też skutkiem zaniechania wnioskodawcy w tym zakresie jest oddalenie wniosku. W aktach sprawy zalega wezwanie Sądu do przedstawienia dokumentacji finansowej spółki w terminie tygodniowym p/r oddalenia wniosku i dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszego przez spółkę (k-185). Termin ten upłynął bezskutecznie, stąd zasadnym było rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego zawarte w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2016r.
Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji postanowienia na mocyart. 385 kpcw zw. zart. 397 par. 2 kpc.