Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 106/16
Data wyroku: 2016-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Leder, Dorota Tyrała, Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 447 kpk i art. 438 pkt. 4 kpk

Sygn. akt II AKa 106/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 kwietnia 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Jerzy Leder
Sędziowie:SA – Dorota Tyrała (spr.)
SA – Ewa Jethon
Protokolant: sekr. sąd. – Piotr Grodecki
przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali
po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r.
sprawy: 1)R. G.,
synaT.iK.z d.B.
urodz. (...)wN.
2)M. K.
synaW.iJ.z d.A.
urodz. (...)wW.
oskarżonych zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt V K 108/15

I
utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychR. G.orazM. K.;

II
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 400,00 (czterysta) złotych tytułem opłaty oraz obciąża ich pozostałymi kosztami za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE
R. G.orazM. K.zostali oskarżeni o to, że:
w okresie od 18 października 2013 roku do dnia 24 marca 2014 roku w(...)gm.C., pow.(...), woj.(...), wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz nieustalonymi osobami, wytworzyli znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 18,9 kg oraz znaczne ilości prekursorów w postaci:
- 1.270 litrów(...)(...), z którego można wytworzyć 952,0 kg amfetaminy,
- 86,0 kg(...)(...), z którego można wytworzyć 32,0 kg amfetaminy
- tj. o czyn zart. 53 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

    Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 roku w sprawie sygn. akt VK 108/15uznał oskarżonychR. G.iM. K.za winnych popełnienia zarzucanego im czynu z tym, że ustalił, iżR. G.czynu tego dopuścił się w okresie od początku marca 2014 roku do dnia 24 marca 2014 roku i za to na podstawieart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył każdemu z oskarżonych karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i grzywny 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł od oskarżonychR. G.iM. K.nawiązki w kwotach po 15.000 (piętnaście tysięcy) złotych na rzeczO. (...)(...)ul. (...),(...)-(...) C.; na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet wymierzonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym:R. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 24 marca 2014 roku do dnia 28 marca 2014 roku, zaśM. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 24 marca 2014 roku do dnia 8 stycznia 2016 roku; na podstawieart. 230§2 k.p.k.dowody rzeczowe opisane w poz. Od 1 do 5 wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy nakazał zwrócić oskarżonemuR. G.; na podstawieart. 44§2 k.k.w zw. zart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych opisanych w poz.:(...)wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy; na podstawieart. 230§3 k.p.k.dowód rzeczowy opisany w poz. 43 wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy nakazał przekazaćC. (...); na podstawieart. 231§1 k.p.k.dowody rzeczowe opisane w poz.:(...)wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy nakazał złożyć do depozytu sądowego; na podstawieart. 192a§1 k.p.k.dowody rzeczowe opisane w poz.(...)wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy nakazał zniszczyć; dowody rzeczowe opisane w poz.:(...)wykazu dowodów rzeczowych na k. 796-815 akt sprawy nakazał pozostawić w aktach sprawy; zasądził od oskarżonychR. G.iM. K.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w przypadających na nich częściach, w tym po 400 (czterysta) złotych opłaty.
Apelacje od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonychR. G.iM. K..
W apelacjach wywiedzionych co do przedmiotowego wyroku w stosunku zarówno co do oskarżonegoR. G., jak i oskarżonegoM. K.obrońca zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i na podstawieart. 427§ 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 4 k.p.k.wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary. Wniósł o zmianę wyroku poprzez zmniejszenie orzeczonej kary tak wobec oskarżonegoR. G., jak i wobec oskarżonegoM. K.do 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Chybione są zarzuty obrońcy oskarżonych rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Niemniej analizując treść apelacji wywiedzionych w sprawie już na wstępie należy poczynić kilka uwag natury ogólnej. Sąd Apelacyjny mając na względzie, że apelacje wywiedzione w sprawie pochodzą od profesjonalnego podmiotu stwierdza, że powyższe rodzi określone konsekwencje prawne. Po pierwsze w świetleart. 427§ 1 k.p.k.podmiot kwalifikowany jest obowiązany do wskazania zarzutów stawianych rozstrzygnięciu. Powyższe zarzuty winny znaleźć stosowne umotywowanie w uzasadnieniu skargi odwoławczej. W konsekwencji z zarzutami winny korespondować sformułowane wnioski odwoławcze. Równocześnie z treściart. 447 k.p.k.wynika obowiązek wskazania zakresu zaskarżenia – tj. czy orzeczenie jest skarżone w całości, bo kwestionuje winę (§1 art. 447), czy też jest zwrócone przeciwko rozstrzygnięciu o karze i środkach karnych (§2 art. 447). Unormowanie powyższe wynikające zart. 447 k.p.k.wskazuje zatem, że częściowe zaskarżenie wyroku co do kary skutkuje tzw. horyzontalną prawomocnością wyroku, a tym samym rozstrzygnięcie co do winy co do zasady nie podlega kontroli odwoławczej. Rolą Sądu Odwoławczego w sytuacji, gdy w sprawie stronę reprezentuje obrońca nie jest totalna ocena wyroku, a jedynie te rozstrzygnięcia, które są kontestowane przez skarżącego. Skoro zatem obrońca oskarżonych nie kwestionuje dokonanych ustaleń faktycznych a zarzuty wywiedzionych w sprawie apelacji skierowane są wyłącznie co do kary – całkowicie niezrozumiała jest „uwaga” zawarta w uzasadnieniu apelacji obrońcy wywiedzionej w stosunku do oskarżonegoR. G., że osoba tego oskarżonego „nie miała związku z procederem, który miał miejsce na miejscu przestępstwa, a on sam znalazł się tam w sposób niezamierzony, co słusznie ustalił Sąd Okręgowy” (vide strona 2 apelacji). Tym samym brak jest podstaw do tego by powyższą „uwagę” zawartą w apelacji wywiedzionej co do oskarżonegoG.interpretować inaczej niż jako wyłącznie argumentację na poparcie tezy obrońcy o rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec tego oskarżonego poprzez pominięcie jego roli w popełnieniu czynu przypisanego w skarżonym wyroku. Do powyższej kwestii Sąd Apelacyjny odniesie się w dalszej części apelacji.
Tak przechodząc do meritum przypomnieć należy, że zarzut oparty na względnej podstawie odwoławczej określonej wart. 438 pkt 4 k.p.k.jest tylko wówczas trafny, jeżeli zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.W takiej sytuacji trudno uznać za zasadne apelacje obrońcy oskarżonychR. G.orazM. K., który wskazując na nadmierną surowość orzeczonej wobec oskarżonych kary w wymiarze po 5 lat pozbawienia wolności, wnosił o wymierzenie tym oskarżonym kary po 4 lata 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sąd I instancji orzekając o karach wymierzonych oskarżonym miał na uwadze całokształt okoliczności, które zgodnie zart. 53 k.k.mogły mieć wpływ na wymiar tych kar oraz w sposób szczegółowy opisał je i przekonywująco uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie. Sąd uwzględnił przy tym okoliczności obciążające oskarżonych, jak również okoliczności łagodzące.
Podkreślić należy, że Sąd I instancji miał na uwadze to, że czyn przypisany oskarżonym cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Wynika powyższe nie tylko z ustawowego zagrożenia czynu przypisanego oskarżonym, ale także z ustalonych okoliczności faktycznych. Przestępstwo zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniijest zbrodnią zagrożoną karą nie krótszą niż 3 lata pozbawienia wolności oraz karą grzywny. Równocześnie bezspornie zabezpieczone w miejscu zdarzenia podczas czynności przeszukania zmontowane cztery linie technologiczne do produkcji prekursora w postaci(...)oraz dwie linie technologiczne służące bezpośrednio do produkcji amfetaminy wskazują na znaczną skalę przestępczego procederu, w którym uczestniczyli oskarżeni. O powyższym świadczą nadto zabezpieczone na posesji ilości substancji psychotropowych oraz prekursorów(...)i(...)oraz innych substancji i rozpuszczalników służących do wytwarzania amfetaminy metodąL.. Oczywiście ma rację obrońca oskarżonych, że w świetle zgromadzonych dowodów brak jest podstaw do uznania, że to oskarżeni byli pomysłodawcami przestępczego procederu – nie zanegowana wszak została w świetle ustaleń Sądu okoliczność wynikająca z wyjaśnień oskarżonych, żeM. K.został zatrudniony przez nieznanego osobnika, zaśR. G.skorzystał z okazji podjęcia pracy (co zaoferował mu z kolei przypadkowo spotkanyM. K.), bo ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości. W tym jedynie rozumieniu można traktować „przypadkowość” znalezienia się oskarżonegoR. G.na posesji wA.i włączenia się przez niego w działania przestępcze. Wbrew twierdzeniom obrońcy prawidłowo powyższe okoliczności dostrzegł Sąd Okręgowy oceniając stopień winy każdego z oskarżonych. W realiach niniejszej sprawy Sąd I instancji przy orzekaniu o karze miał na uwadze również i to ustalenie, że niewątpliwie okres w jakim czynu przypisanego dopuścił się oskarżonyR. G.jest krótszy niż przypisany oskarżonemuM. K.. Niemniej niewątpliwie wpływającą obciążająco w stosunku do oskarżonegoR. G.była jego wcześniejsza karalność oraz negatywna opinia w miejscu zamieszkania. W odniesieniu zaś do oskarżonegoM. K.– Sąd I instancji prawidłowo jako okoliczności łagodzące dostrzegł wcześniejszą niekaralność tego oskarżonego raz pozytywną opinię z miejsca zamieszkania. Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji obrońcy nie mogą stanowić okoliczności wiodących wiek czy schorzenia oskarżonegoM. K., które powodowały nim przy decyzji o podjęciu przestępczego procederu.
Konkludując stwierdzić należy, że orzekając karę pozbawienia wolności Sąd meriti trafnie doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do zróżnicowania wymiaru kar orzeczonych wobec oskarżonych. Wymierzając oskarżonym kary w wysokości po 5 (pięć) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę po 300 (trzysta) stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych orzekł karę sprawiedliwą. Co prawda wysokości orzeczonej wobec oskarżonych kary grzywny obrońca oskarżonych nie kwestionuje, jednakowoż Sąd Apelacyjny stwierdza, że orzeczona wobec oskarżonych ilość stawek dziennych grzywny uwzględnia tak stopień winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonym, jak i względy prewencyjne. Ustalając wysokość stawki dziennej kary grzywny Sąd meriti w pełni uwzględnił dochody oskarżonych sprawcy, ich warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe – skoro określił ją na kwotę 10 złotych, czyli najniższą wynikającą z ustawy.
Przy wymiarze kary oskarżonym nie zostały zatem przekroczone granice swobodnego uznania sędziowskiego, a tym samym nie można mówić o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.Skoro nie została wykazana taka nietrafność orzeczenia o karze, która uzasadniałaby jego zmianę - to zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku  rozstrzygając o kosztach procesu w postępowaniu odwoławczym w oparciu o treśćart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 §1 k.p.k.