Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 3107/15
Data wyroku: 2016-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartek Męcina

Sygn. akt VIII C 3107/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  S.S.R. Bartek Męcina
Protokolant:  staż. Patrycja Krupczyńska
po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa MiastaŁ.Administracji Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.
przeciwkoR. R. (1)
o zapłatę

1
oddala powództwo,

2
zasądza od powoda MiastaŁ.Administracji Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.na rzecz pozwanegoR. R. (1)kwotę 1.217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 3107/15

UZASADNIENIE
W dniu 17 marca 2015 roku powód GminaŁ.- Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wytoczył przeciwko pozwanymJ. R.iR. R. (1)powództwo o zapłatę solidarnie kwoty 10.013,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwani byli najemcamilokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Pomimo ciążącego obowiązku płacenia na rzecz powoda czynszu do 10 dnia każdego miesiąca, pozwani nie wywiązywali się z tego zobowiązania. Na dochodzoną przez powoda kwotę składa się należność główna za okres od 1 marca 2007 r. do 30 czerwca 2011 r. w kwocie 6.051,09 zł. oraz odsetki za okres od 11 marca 2007 r. do 28 lutego 2015 r. w kwocie 3.962,20 zł.
(pozew 2- 4)
W dniu 30 marca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał w przedmiotowej sprawie przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający powództwo w całości.
(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 18)
W dniu 18 września 2015 roku pozwanyR. R. (1), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, zaskarżając nakaz w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, a także wskazał, iż nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu w okresie objętym powództwem, jak również nie był jego najemcą. W uzasadnieniu pozwany podał, że najemcamilokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.byli jego rodzice, a on sam od około 15 lat mieszka poza granicami Polski, pomimo, że w przedmiotowym lokalu mieszkalnym jest nadal zameldowany. PonadtoR. R. (1)stwierdził, iż do roszczenia powoda ma zastosowanie 3 letni okres przedawnienia.
(sprzeciw k. 29- 30)
W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik powoda podtrzymał swoje stanowisko w sprawie podnosząc, że pozwany jako osoba pełnoletnia i wskazana w skierowaniu do zawarcia umowy najmu, był zobowiązany do zapłaty opłat związanych z lokalem mieszkalnym. W ocenie strony powodowej załączone do sprzeciwu dokumenty świadczą jedynie o zatrudnieniu pozwanego na terenie Wielkiej Brytanii co nie jest jednoznaczne z wykazaniem zmiany miejsca zamieszkania. Na koniec pełnomocnik powoda wskazał, że podniesienie zarzutu przedawnienia jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
(odpowiedź na sprzeciw k. 65- 66)
Na rozprawie w dniu 17 września 2015 roku pełnomocnik powoda nie stawił się, zaś pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości.(protokół rozprawy k. 77- 78)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 9 stycznia 1986 r. przydzielonoJ. R.iL. R.lokal mieszkalny nr (...)przyulicy (...)wŁ.na czas nieokreślony. Do zajmowania lokalu uprawniony został z najemcami równieżR. R. (1).
(decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego k. 12)
W powyższym lokalu mieszkalnym zamieszkali małżonkowieL. R.iJ. R.z synemR. R. (1). Pierwszy z lokalu mieszkalnego wyprowadził sięL. R., następnie około 2001 r. lokal opuściłaJ. R..R. R. (1)wyprowadził się około 2004 r. lub 2006 r. i wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie podjął zatrudnienie i wynajął mieszkanie. Do Polski pozwany przyjeżdża raz lub dwa razy w roku.
(zeznania świadkaL. R.k. 77)
Zaległość z tytułu opłat związanych z korzystaniem zlokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.za okres od 1 marca 2007 r. do 30 czerwca 2011 r. wynosi 10.013,29 zł.(wykaz zaległości k. 8- 9)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawdziwościi rzetelność ich sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu, a nadto w oparciu o wiarygodne w całości, logiczne i spójne zeznania świadkaL. R..

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie w stosunku do pozwanegoR. R. (1).
Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, który w ocenie Sądu jest zasadny. Zgodnie zart. 117 § 2 kcpo upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie pozwanego wobec powoda jest świadczeniem okresowym. W myśl przepisuart. 118 kc, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Wobec tego termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda wynosi 3 lata. W myślart. 120 § 1 kczdanie pierwszebieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przypadku roszczenia powoda należy przyjąć, że roszczenie stawało się wymagalne oddzielnie za każdy miesiąc z osobna.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz to, że powód dochodzi zapłaty opłat związanych z korzystaniem z lokalu mieszkalnego za okres od 1 marca 2007 r. do 30 czerwca 2011 r., roszczenie powoda za ostatni miesiąc przedawniło się najpóźniej w dniu 30 czerwca 2014 r. Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone dopiero w dniu 17 marca 2015 r. Uwzględnienie podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia skutkowało oddaleniem powództwa.
Twierdzenie strony powodowej o tym, że skorzystanie przez pozwanego z zarzutu przedawnienia jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, w ocenie Sądu jest całkowicie chybione, również z tej przyczyny, że powód nie wskazał konkretnie jakie zasady miałby pozwany w ten sposób naruszyć.
PonadtoR. R. (2)podniósł także drugi zarzut, a mianowicie wskazał, iż nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu w okresie objętym powództwem. Na wstępie należy zgodzić się ze stroną pozwaną, żeR. R. (1)nie był najemcąlokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Na powyższą okoliczność powód przedstawił wyłącznie decyzję z dnia 9 stycznia 1986 r. o przydzialeJ. R.iL. R.powyższego lokalu mieszkalnego, z której wynika, że do jego zajmowania uprawniony został z najemcami równieżR. R. (1). Zatem podstawą prawną odpowiedzialności pozwanego może być wyłącznieart. 688 § 1 kc, zgodnie z którym za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Natomiastart. 688 § 1 kcogranicza odpowiedzialność tych osób do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania.
Jak wynika z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w okresie, za który powód żąda w niniejszym postępowaniu zapłaty odszkodowania, czyli od 1 marca 2007 r. do 30 czerwca 2011 r.,R. R. (1)nie mieszkał wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ.. Pozwany nie miał również w lokalu swoich rzeczy, bowiem mieszkał na stałe pod innym adresem, poza granicami Polski. Z dokumentów załączonych do sprzeciwu, popartych zeznaniamiL. R.jasno wynika, że w całym okresie, za który powód żąda zapłaty, pozwany pracował i mieszkał na terenie Wielkiej Brytanii.
Wprawdzie pozwany był w tym okresie zameldowany wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wŁ., jednakże sama okoliczność zameldowania w danym miejscu w żadnym razie nie może wyłącznie przesądzać o faktycznym miejscu zamieszkania osoby. Należy mieć na uwadze, że czynność zameldowania jest jedynie czynnością administracyjną i nie jest równoznaczna z miejscem zamieszkiwania w rozumieniu przepisówKodeksu cywilnego.
Tymczasem przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe jednoznacznie wskazuje na to, że w przedmiotowym lokalu mieszkalnym w okresie od 1 marca 2007 r. do 30 czerwca 2011 r., za który powód dochodzi należności czynszowych,R. R. (1)nie zamieszkiwał. Również z tej przyczyny powództwo w przedmiotowej sprawie przeciwkoR. R. (1)musiało podlegać oddaleniu, jako niezasadne.
O obowiązku zwrotu kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawieart. 98 k.p.c.Ponieważ żądanie powoda zostało oddalonew całości to pozwanemu należy się zwrot niezbędnych kosztów poniesionych w celu obrony jego słusznych praw (art. 98 § 3 k.p.c.).
Koszty poniesione przez pozwanego wyniosły łącznie 1.217 zł i obejmowały koszty zastępstwa adwokata w kwocie 1.200 zł (§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.