Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 122/16
Data wyroku: 2016-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Teresa Czajewska

Sygn. akt II K 122/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Teresa Czajewska
w obecności protokolanta Joanny Woźniak
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r.
na posiedzeniu
sprawyD. B. (1), synaD.iM., z domuP.,urodzonego (...)wP.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 4 stycznia 2016 roku wP., woj.(...)dokonał kradzieży rozbójniczej na osobie małoletniegoA. M.w ten sposób, że po uprzednim wyrwaniu mu z ręki telefonu komórkowegomarki S. (...)wartości 1000 złotych, stanowiącego własnośćE. M., a użytkowanego przez w/wymienionego, bezpośrednio po kradzieży, działając w celu utrzymania się w jego posiadaniu, groził mu pobiciem, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

2
w dniu 21 listopada 2015 r. wP., woj.(...), dokonał rozboju na osobieZ. P.w ten sposób, że stosując wobec niego przemoc w postaci szarpania za ubranie, a następnie grożąc mu pobiciem, zerwał z szyi pokrzywdzonego i zabrał w celu przywłaszczenia srebrny łańcuszek z zawieszką w postaci orzełka o wartości 120 zł, a nadto po przeszukaniu jego odzieży, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 100 zł, powodując straty w łącznej wysokości 220 zł na szkodęZ. P., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoD. B. (1)za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt 1 wniosku prokuratora, wyczerpującego dyspozycjęart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 281 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoD. B. (1)za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt 2 wniosku prokuratora, wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. B. (1)obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoZ. P.kwoty 220 (dwieście dwadzieścia) złotych;

IV
na podstawieart. 85 k.k., 85 ak.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone w punkcie I i II wyroku kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 stycznia 2016 roku do dnia 31 marca 2016 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VI
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 122/16

UZASADNIENIE
ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej oraz wymiaru kary
na podstawieart.424 § 3 k.p.k.
Po przeanalizowaniu materiałów postępowania przygotowawczego złożonych przez Prokuratora wraz z wnioskiem w trybieart. 335 § 1 k.p.k.o wydanie w stosunku do oskarżonegoD. B. (1)wyroku skazującego i wymierzenie mu uzgodnionych z nim kar Sąd uznał, iż czyn zarzucany oskarżonemu w punkcie 1 wniosku Prokuratora wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 281 k.k., które polega na używaniu przemocy lub grożeniu natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy.D. B. (2)w dniu 4 stycznia 2016 roku groził małoletniemuA. M.pobiciem go, w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio wyrwanego mu z ręki telefonu komórkowego markis. (...)
(...)czym wyczerpał wszystkie ustawowe znamiona przestępstwa kradzieży rozbójniczej opisanej wart. 281 k.k.Jednocześnie czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany za umyślne przestępstwa podobne stanowiące ciąg przestępstw na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 6 grudnia 2011 roku w sprawie II K 954/11 na karę dwóch lat pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 21 czerwca 2011 roku do dnia 6 grudnia 2011 roku oraz od dnia 31 maja 2012 roku do dnia 14 grudnia 2013 roku. Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, iż oskarżony działał w warunkach recydywy szczególnej podstawowej, wobec czego jego czyn zakwalifikować należało zart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Natomiast w dniu 25 listopada 2015 rokuD. B. (2)dopuścił się przestępstwa rozboju zart. 280 § 1 k.k., które polega na kradzieży przy użyciu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego jej użycia lub po doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Oskarżony bowiem szarpiąc za ubranie oraz grożąc pobiciemZ. P.zerwał mu z szyi i zabrał w celu przywłaszczenia srebrny łańcuszek z zawieszką o wartości 120 zł, a następnie przeszukał jego odzież i zabrał mu w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 100 zł. Ponadto czynu tego również dopuścił się w opisanych wyżej warunkach powrotu do przestępstwa, a zatem jego zachowanie należało zakwalifikować zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Uznając oskarżonego za winnego dokonania obydwu zarzucanych mu czynów, na podstawieart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Sąd wymierzył mu za czy zarzucany w punkcie 1 wniosku Prokuratora karę jednego roku pozbawienia wolności, natomiast za czyn zarzucany oskarżonemu w punkcie 2 wniosku Prokuratora na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę dwóch lat pozbawienia wolności.
W obydwu tych przypadkach wymierzając karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, pomimo działania przez oskarżonego w warunkach recydywy, Sąd przychylił się do wniosku Prokuratora o wymierzenie kar uzgodnionych z oskarżonym w takiej wysokości, mając na uwadze, że sposób działania sprawcy zarówno przy rozboju, jak i kradzieży rozbójniczej nie był brutalny, użyta przemoc nie była nadmierna (szarpanie za ubranie), bądź tez sprawca groził jedynie jej użyciem, a pokrzywdzeni nie doznali żadnych krzywd, poza stratami materialnymi. W tym zaś celu, tj. naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem Sąd zobowiązał oskarżonego na podstawieart. 46 § 1 k.k.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoZ. P.kwoty 220 zł (telefon natomiast będący przedmiotem kradzieży rozbójnicze został odzyskany).
Sąd uwzględnił również wniosek Prokuratora w przedmiocie wymiaru kary łącznej, uznając, iż kara dwóch lat i czterech miesięcy pozbawienia wolności będzie wystarczająca dla tak młodego ((...)–letniego) sprawcy i spełni swoje cele w zakresie jej indywidualnego oddziaływania. Sąd uznał, iż pomimo uprzedniej karalności oskarżonego, kolejny pobyt w zakładzie karnym przez okres trwania tej kary pozytywnie wpłynie na zmianę jego postawy i przyczyni się do wdrożenia go do poszanowania przepisów prawa. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż oskarżony w toku całego postępowania przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, nie utrudniał w żaden sposób postępowania i złożył wniosek o wydanie wobec niego wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, co należało mieć również na uwadze przy wymiarze kary.
Zgodnie z dyspozycjąart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia zatrzymania tj. 4 stycznia 2016 roku do dnia wydania wyroku tj. 31 marca 2016 roku, w którym to dniu uchylono ponadto środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.
Mając zaś na względzie sytuację materialną oskarżonego oraz orzeczenie wobec niego kary bezwzględnej pozbawienia wolności Sąd zwolnił go w całości od ponoszenia kosztów sądowych, uznając, iż ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.