Sąd Okręgowy w Słupsku
III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych
Sygnatura akt: III Kow 1832/15
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: w Słupsku Tadeusz Stodoła
Słowa kluczowe: Warunkowe Zwolnienie
Podstawa prawna: 77§1kk, 78§1kk, 79§1kk, 161§1kkw

Sygn. akt III Kow.1832/15wz

POSTANOWIENIE

Dnia 13.01.2016r.
Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO w Słupsku Tadeusz Stodoła
Protokolant sekr. sądowy Wojciech Kazaniecki
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Roberta Firlej
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Zakładzie Karnym wC.wniosku

     skazanegow sprawie

    skaz.B. K.s.T.iD.z d.K.ur. (...)wC. (1), skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego wD. P.z dnia 3.10.2013r., sygn. akt

    II K 926/12za czyn zart.286§1kkna karę roku i miesiąca pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego wD. P.z dnia 12.12.2014r., sygn. akt

    II K 383/14 pkt. wł. Iza czyn zart.286§1kk,art.270§1kk,art.297§1kk,art.91§1kk,art.11§2kkna karę 2 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności;

o warunkowe przedterminowe zwolnienie
na zasadzieart.77§1kk,art.78§1kk,art.79§1kkorazart.161§1kkw

postanowił:

1
odmówić udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnieniaskaz.B. K.s.T.;

2
zwolnić skazanego od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
SkazanyB. K.złożył wniosek o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia, motywując go chęcią powrotu do rodziny oraz podjęcia pracy, celem zapewnienia najbliższym wsparcia finansowego.
Uprawnienia do ubiegania się o warunkowe zwolnienie skazany nabył w dniu 24.11.2014r.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Z wywiadu środowiskowego z dnia 6.08.2012r. wynika, że skazany w wyniku konfliktu z babcią wyprowadził się z zajmowanego wspólnie z nią mieszkania i zaprzestał utrzymywania kontaktów z rodziną. Postrzegany był jako osoba zażywającą środki odurzające. Nigdzie nie pracował, prezentuje bierny stosunek do pracy zarobkowej. W przeszłości, pozostawał na utrzymaniu babci.
W czasie odbywania kary, skazany był pięciokrotnie nagradzany regulaminowo, został też 2 razy ukarany dyscyplinarnie za dokonanie samouszkodzeń oraz odmowę poddania się badaniu moczu na obecność środków odurzających. Wskazać trzeba, że popełnione przekroczenia dowodzą, że skazany nie potrafi w pełni zaakceptować norm i obowiązków jakim został poddany w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności. Obecnie, wobec przełożonych przejawia regulaminową postawę. W przeszłości skazany podejmował zachowania autoagresywne (pocięcia, połyki, odmowa przyjmowania posiłków) które miały charakter instrumentalny i były protestem przeciwko działalności Administracji. Ustalono również, że czynnikiem zaburzającym kontrolę zachowań skazanego jest uzależnienie od alkoholu. W okresie od 19.12.2013r. do 19.03.2014r. skazany odbył leczenie w oddziale terapeutycznym dla osób uzależnionych od alkoholu w ZKG.Nr 2. Z oceny przebiegu terapii i jej efektów wynika, że postęp skazanego w terapii oceniono jako minimalny.
W ocenie Sądu, zachowanie się skazanego w czasie pobytu w warunkach izolacji jest nieustabilizowane. To oznacza, że dalsza resocjalizacja winna być prowadzona w warunkach zakładu karnego.
Dodać trzeba, że skazany wprawdzie karę odbywa w systemie programowanego oddziaływania tym niemniej zadań wynikających z tego programu nie realizuje. To wskazuje na to, że skazany nie włączył się szczególnie aktywnie w proces resocjalizacji.

B. K.odbywa karę 2 lat 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem w sprawie IIK 383/14 PKT I pkt wł. I Sądu Rejonowego wD. P., za dopuszczenie się przestępstw zart.286§1kk,art.270§1kk,art.297§1kk,art.91§1kk. Uprzednio odbył też karę pozbawienia wolności za czyn zart.286§1kkw sprawie IIK 926/12 Sądu Rejonowego wD. P.. Niewątpliwie stopień szkodliwości społecznej dokonanych przez skazanego przestępstw jest znaczny, o czym świadczą okoliczności ich popełnienia, rozmiar wyrządzonej szkody oraz sposób działania skazanego. Popełnianie wskazanych wyżej czynów karalnych dowodzi zdaniem Sądu tego, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, a naruszanie porządku prawnego nie miało charakteru incydentalnego. Zatem, skazany jest sprawcą w znacznym stopniu zdemoralizowanym, wobec którego ocena postępów w procesie resocjalizacji powinna zostać dokonana szczególnie wnikliwie.

W tej sytuacji, w ocenie Sądu, okoliczności popełnionych przestępstw oraz niejednoznaczne zachowanie w czasie pobytu w izolacji więziennej przemawiają przeciwko uwzględnieniu wniosku o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary i nie dają podstaw do ustalenia wobec niego pozytywnej prognozy odnoście poprawnego zachowania po opuszczeniu zakładu karnego. Sąd w chwili obecnej nie ma przekonania, że skazany po udzieleniu mu warunkowego przedterminowego zwolnienia będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie dopuści się ponownie przestępstwa zwłaszcza że w przeszłości, tj. w 2008r. korzystał on z takiego zwolnienia jednak ponownie został osadzony w izolacji więziennej. To oznacza, że stosowany wobec skazanego środek probacyjny okazał się nieskuteczny. Sąd penitencjarny orzekający o warunkowym przedterminowym zwolnieniu powinien również brać pod uwagę rozmiar odbytej już części kary i oceniać ją pod kątem adekwatności i współmierności do okoliczności popełnionych przestępstw, a także realizacji przez karę potrzeby należytego kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, o czym mówi wprostart. 53§1 kk. (Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18.10.2000r. sygn. akt IIAKz. 943/00 ( Lex nr 46424).
Stwierdzić w tym miejscu należy, że na obecnym etapie wykonywania kary cele orzeczonej skazanemu kary nie zostały osiągnięte w całości. Wskazać trzeba, że wykonywanie kary pozbawienia wolności ma na celu nie tylko wzbudzenie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego, lecz również zaspokojenie społecznego poczucia sprawiedliwości społecznej i spełnienia celów prewencji ogólnej. Ingerencja w wymiar kary określony w wyroku skazującym poprzez jego nadmierne skrócenie, nie może prowadzić do nieuzasadnionej liberalizacji sankcji karnej oraz kształtować społecznego przeświadczenia o pobłażliwości względem sprawców przestępstw o znacznym stopniu społecznej szkodliwości.
W ocenie Sądu penitencjarny, właściwości i warunki osobiste skazanego (uzależnienie od alkoholu, skłonności do zachowań autoagresywnych, zażywanie środków odurzających) w świetle okoliczności popełnionych przestępstw nie dają w chwili obecnej podstaw do przyjęcia, że skazany na wolności będzie przestrzegał porządku prawnego i więcej nie popadnie w konflikt z prawem tym bardziej jeśli uwzględni się treść opinii psychologicznej z której wynika, że rokowania odnośnie prawidłowego funkcjonowania skazanego na wolności i nieagresywnego zachowania są niewystarczające.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.
O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie przepisuart.626§1 kpkw zw. zart.624§1 kpkw zw. zart.1§2 kkw.