Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 512/16
Data wyroku: 2016-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wojciech Vogt-spr., Janusz Roszewski, Marian Raszewski

Sygn. akt II Cz 512/16

POSTANOWIENIE
K., dnia 6 września 2016 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:S.S.O. Wojciech Vogt-spr.
Sędziowie: S.S.O. Marian Raszewski
S.S.O. Janusz Roszewski
po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)z siedzibą weW.
przeciwkoE. K.
o zapłatę
w przedmiocie zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt I Nc 558/16
postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.
SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski
Sygn. akt II Cz 512/16

UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. referendarz sądowy zwrócił pozew wniesiony przez(...)z siedzibą weW.z uwagi na uiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika opłaty od pozwu w nieprawidłowej wysokości.
Rozpoznając skargę na orzeczenie referendarza, postanowieniem z dnia 6 maja2016 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu na podstawieart. 39822§ 1 i § 2 k.p.c.orazart. 1302§ 1 k.p.c.zwrócił pozew wskazując, iż z chwilą wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego zaskarżone zarządzenie utraciło moc.
W uzasadnieniu wskazano, że stosownie do brzmieniaart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obowiązującego od 15 kwietnia 2016 r., powód nie jest podmiotem uprzywilejowanym co do ograniczenia wysokości opłaty sądowej do kwoty maksymalnie wynoszącej 1.000 zł. Z tej przyczyny wniesiony pozew nie został należycie opłacony.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód zaskarżając je w całościi domagając się jego uchylenia i przyznania kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenieart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychpoprzez jego niezastosowanie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że źródłem zobowiązania pozwanejE. K.jestumowa nr (...), stanowiąca czynność bankową w rozumieniuart. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, która to przesłanka przesądzao zastosowaniu przy wymiarze opłaty w niniejszej sprawieart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Analizując zarzuty wobec zaskarżonego postanowienia słuszność należy przyznać skarżącemu, żeart. 13 ust. 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. z 2014 r. poz. 1025 ze zm.), w brzmieniu nadanym mu z dniem27 listopada 2015 r., wprowadza jedynie kryterium przedmiotowe stosowania tej regulacji. Przepis ten do dnia 15 kwietnia 2016 r., tj. wejścia w życie jego kolejnej nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 18 marca 2016 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowychw sprawach cywilnych (Dz.U. 2016 r., poz. 421) nie przewidywał jakichkolwiek ograniczeń podmiotowych, w zakresie możliwości korzystania z dobrodziejstwa tej regulacji.
W przepisie tym jasno wskazano, że opłata stosunkowa wynosząca maksymalnie 1.000 zł, należna jest w sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe(Dz. U. z 2015 r. poz. 128, ze zm.). Podzielić zatem należy stanowisko skarżącego, że nie ma żadnych podstaw prawnych by w świetle brzmienia tego przepisu różnicować sytuację podmiotów będących bankami w rozumieniuart. 2 Prawa bankowegood podmiotów, które od banków nabyły wierzytelność wynikającą z czynności bankowej. W ocenie Sądu Okręgowego powyższe unormowanie odnosi się zarówno do spraw inicjowanych przez banki, jak też spraw inicjowanych przez kontrahentów banków. W tym ostatnim przypadku nie ma znaczeniato, czy kontrahent banku jest konsumentem czy przedsiębiorcą.
Podkreślenia również wymaga, iż wbrew stanowisku Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie nie ma zastosowaniaart. 13 ust. 1 a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychw brzmieniu nadanym wspomnianą ustawą nowelizującąz dnia 18 marca 2016 r. o zmianieustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. z 2016 r., poz. 421). Wart. 2wspomnianej ustawy nowelizującej zawarto bowiem jednoznaczną i nie pozostawiającą wątpliwości interpretacyjnych regulację intertemporalną, zgodnie z którą nowe brzmienie przepisu ma zastosowanie jedynie do spraw wszczętychpo dniu wejścia w życie tej ustawy, a zatem po dniu 15 kwietnia 2016 r. Skoro w niniejszej sprawie pozew wpłynął do Sądu w dniu 18 lutego 2016 r. (wspomnieć należy, że w aktach sprawy poza adnotacją wskazującą na datę 17 lutego 2016 r. (k.1) brak jest koperty, z której wynikałaby data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej podana w zażaleniu, tj. 12 lutego 2016 r., jednak okoliczność ta nie ma istotnego wpływu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy) to nie ma żadnych podstaw aby do ustalenia opłaty od pozwu stosować nowe brzmienie wspomnianego przepisu.
W konsekwencji wbrew stanowisku Sądu Rejonowego pozew w niniejszej sprawie został opłacony właściwie i nie było żadnych podstaw do zwrotu pozwu.
W zakresie wniosku o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania rozstrzygnięcie to jest przedwczesne, ze względu na nie spełnienie przesłanki zakończenia sprawy w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.).
Mając na uwadze powyższe rozważania oraz uwzględniając fakt utraty mocy zarządzenia referendarza sądowego na podstawieart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski