Sąd Rejonowy w Słupsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 479/15
Data wyroku: 2016-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Machnik

Sygn. akt XIV K 479/15, 2 Ds. 1119/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku w XIV Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący: SSR Marcin Machnik
Protokolant:  prot. sąd. Patrycja Kaczmarek
po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. sprawy:
A. D.
s.B.iJ.z d.K.
ur. (...)w m.K.
oskarżonego o to, że:
w dniu 4 lipca 2015r. w miejscowościU.naulicy (...)na drodze publicznej nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Słupsku, sygn. akt XIV K W 3714/14 z dnia 17 grudnia 2014r. zakazu prowadzenia rowerów i kierował rowerem,
tj. o czyn zart.  244 k.k.

I
uznaje oskarżonegoA. D.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że w miejsce sygnatury „XIV K W 3714/14” w części wstępnej wyroku wpisuje „XIV W 3714/14”, tj. występku zart. 244 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.skazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, wykonanie której na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

II
obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w wysokości 130 (stu trzydziestu) złotych, w tym wymierza mu 60 (sześćdziesiąt) złotych opłaty.

XIV K 479/15

UZASADNIENIE

na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.zakres uzasadnienia ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu
Zebrany materiał dowodowy i jego wymowa przemawiają za przyjęciem, że oskarżonyA. D.wypełnił swoim zachowaniem, w sposób zawiniony, znamiona występku zart. 244 k.k.w ten sposób, że w dniu 4 lipca 2015 r. w miejscowościU.przyul. (...)na drodze publicznej nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Słupsku, sygn. akt XIV W 3714/14 z dnia 17 grudnia 2014 r. zakazu prowadzenia rowerów i kierował rowerem.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się przesłankami określonymi wrozdziale VI Kodeksu karnego, w szczególności dyrektywamiart. 53 i 58 k.k., biorąc pod uwagę tak okoliczności łagodzące, jak i obciążające oskarżonego.
Nie stwierdzono w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swych czynów i pokierowania swoim postępowaniem.
Sąd jako okoliczność łagodzącą wziął pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, który pracuje zarobkowo, utrzymuje żonę dziecko, był dotychczas jeden raz karany za przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.na karę grzywny. Nadto oskarżony był uprzednio ukarany za popełnienie wykroczenia zart. 87 § 1ak.w. Trzeba też zauważyć, że oskarżony szczerze przyznał się do winy i wyraził zgodę na wydanie wyroku skazującego.
Z drugiej strony należy wskazać na stopień winy i szkodliwości społecznej, których nie można określić jako nieznaczne, skoro oskarżony złamał zakaz orzeczony wyrokiem sądu.
Przestępstwo zart. 244 k.k.jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3. Karą współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego jak i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa jest kara 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona na podstawieart. 244 k.k.
Jednocześnie Sąd uznał, iż w świetle całokształtu okoliczności sprawy nie jest zasadne orzeczenie wymienionej wyżej kary w wymiarze bezwzględnym i pomimo negatywnej oceny zachowania oskarżonego zasługuje on stosownie do dyspozycjiart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Zważyć trzeba na wskazane wyżej właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego ustabilizowany tryb życia, utrzymywanie rodziny, wykonywanie pracy zarobkowej, a także dotychczasową niekaralność za przestępstwa podobne, co pozwala przyjąć, że będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary w zakresie oddziaływania wychowawczego jak i zapobiegawczego względem oskarżonego, a to w okresie próby ustalonym na 3 lata.
Długość okresu próby winna być wystarczająca dla osiągnięcia wychowawczych celów kary.
Kara ta winna być dla oskarżonego dolegliwa, by spełnić stawiane przed nią cele, lecz nie nadmiernie. Kara takiego rodzaju i w tym wymiarze jest adekwatna, w tym zakresie w pełni odpowiada wskazanej wart. 53 § 1 k.k.zasadzie prewencji indywidualnej oraz czyni zadość potrzebom prewencji generalnej.
Wobec zaistnienia przesłanek, o których mowa wart. 335 § 1 k.p.k., wniosek oskarżyciela publicznego złożony w trybieart. 335 § 1 k.p.k.o wymierzenie określonej kary zasługiwał na uwzględnienie.
Z uwagi na stosunkowo dobrą sytuację majątkową oskarżonego rozstrzygnięto o obciążeniu go kosztami sądowymi w wysokości 130 złotych, na które składają się opłata od kary pozbawienia wolności (60 złotych) oraz pozostałe wydatki poniesione przez Skarb Państwa. Podstawą tego rozstrzygnięcia jestart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.