Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1338/15
Data wyroku: 2016-03-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko, Beata Tymoszów, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 1338/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
Sędziowie: SO Beata Tymoszów
SO Ludmiła Tułaczko (spr.)
Protokolant  p.o. protokolant sądowy Aneta Kniaziuk
przy udziale Prokuratora Mariusza Ejflera
po rozpoznaniu dnia 8 marca 2016 r.
sprawyR. F.synaJ.iM.z domuS.ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
z dnia 6 sierpnia 2015 r.    sygn. akt III K 165/14
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonegoR. F.od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. Ś.kwotę 619,92 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonego w drugiej instancji oraz podatek VAT.
SSO Maciej Schulz   SSO Beata Tymoszów  SSO Ludmiła Tułaczko
Sygn. akt VI Ka 1338/15

UZASADNIENIE
R. F.został oskarżony o to, że:
w dniu 19.02.2009r. wW.przyul. (...)zG., działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) Sp. z o.o.w ten sposób, że wprowadził w błąd pracownika(...) Sp. z o.o.co do tożsamości osoby zawierającej za pośrednictwem sklepu internetowegoO..plumowę o nr (...)z dnia 17.02.2009r. o świadczenie usług telekomunikacyjnych na dane abonentaK. W., a następnie, w celu użycia za autentyczną, podrobił ww. umowę poprzez złożenie podpisuK. W.pod pozycją abonenta, czym spowodował straty w łącznej wysokości 2 990,86 zł ma szkodę(...) Sp. z o.o.i jej następcy prawnego– (...) S.A.z siedzibą wW.
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Po rozpoznaniu sprawy o sygn. III K 165/14 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2015 r. orzekł:

1
oskarżonegoR. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to skazał go a na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.kwoty 2 990,86 zł (dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt 86/100 złotych),

3
na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych zarejestrowanych pod poz. Drz(...),(...), k. 73, 75 poprzez pozostawienie w aktach sprawy,

4
zasądził od Skarbu Państwa kwotę 588 zł plus podatek VAT tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu na rzecz adw.J. Ś..

5
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego z kosztów postępowania w całości, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonegoR. F., która zaskarżyła wyrok w całości. Wyrokowi temu zarzuciła w oparciu oart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1, 2, 3 k.p.k.:

1
obrazę prawa materialnego, tj.art. 286 § 1 k.k.poprzez błędne przyjęcie, iż oskarżony swym zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa oszustwa, w sytuacji gdy w zarzucanym zachowaniu oskarżonego brak elementu zamiaru umyślnego wprowadzenia w błąd operatora telefonicznego celem osiągnięcia korzyści majątkowej, z tego też względu oskarżony nie wypełnił podmiotowych i przedmiotowych znamion czynu zart. 286 § 1 k.k.,

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że zachowanie oskarżonego polegające na złożeniu podpisu w dniu 19 lutego 2009 roku naumowie nr (...)z dnia 17 lutego 2009 roku stanowi przestępstwo zart. 270 § 1 k.k., podczas gdy okoliczność potwierdzenia przez oskarżonego złożenia podpisu na umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych w miejsceK. W., uzyskanie przez oskarżonego jej zgody na powyższe działanie oraz fakt, iż do zdarzenia nie doszłoby w sytuacji należytego wykonania obowiązków przez pracownika firmy kurierskiej, wywołało u oskarżonego przekonanie, iż swoim zachowaniem nie popełnia czynu zabronionego, powinny skutkować uniewinnieniem ewentualnie przyjęciem, iż zachowanie oskarżonego stanowi wypadek mniejszej wagi określony wart. 270 § 2a k.k, co w konsekwencji miałoby istotny wpływ za sankcję karną, a nawet umożliwiało odstąpienie od ukarania stosownie do przepisów postępowania karnego,

3
obrazę prawa procesowego, tj.art. 167 § 1 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.polegającego na zaniechaniu dopuszczenia z urzędu dowodu w postaci zeznań kurierafirmy (...) Sp. z o.o.doręczającego w dniu 19 lutego 2008 roku na adres.ul. (...)zG.(...). 1 wW.umowę na usługi telekomunikacyjne na okoliczność sposobu wypełnienia przez niego obowiązków na rzecz operatora sieciO.,spółki (...) Sp. z o.o.oraz obowiązujących w tym okresie procedur weryfikacyjnych abonentów w danej spółce,

4
obrazę prawa procesowego, tj.art. 7 k.p.k.art. 92 k.p.k.orazart. 410 k.p.k., poprzez oparcie orzeczenia jedynie na części okoliczności i dowodów ujawnionych w postępowaniu, a w konsekwencji dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów poprzez:

• całkowitą odmowę wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, z powodu tego, iż wyjaśnień tych nie potwierdziła świadekK. W.i w konsekwencji uznanie zeznańK. W.za w pełni wiarygodne, w sytuacji gdy zeznania ww. świadka zawierają liczne nieścisłości, niekonsekwencje wypowiadanych treści, a w szczególności:
- w zakresie zgody świadka na podpisanie w jej imieniu przez oskarżonego, umowy w lutym 2009 roku. W jednej części zeznań świadek zeznawała, iż nie wyrażała zgody na podpisanie trzeciej umowy, by następnie podważyć swoją wypowiedź słowami „Nie wydaje mi się abym zgodziła się aby oskarżony w moim imieniu podpisał trzecią umowę ale tego nie wykluczam."
-w zakresie jakim zeznania dotyczyły przesłania przez nią oskarżonemu skanu dowodu osobistego oraz skanu prawa jazdy. W pierwszej fazie wypowiedzi świadek stanowczo zaprzeczyła, by przesyłałaR. F.skany ww. dokumentów twierdząc, iż nie pamięta, by to uczyniła, by ostatecznie stwierdzić, iż przesłała skany celem zawarcia przez oskarżonego umowy.
- w zakresie wskazywanego przez siebie celu w jakim przesłała skan dowodu osobistego oraz skan prawa jazdy. Zgodnie z treścią zeznań dokumenty ww. miały służyć zawarciu dwóch pierwszych umów, na które świadek wyraziła zgodę, gdy tymczasem zestawienie dat zawierania poszczególnych umów oraz daty maila, którym dokumenty zostały przesłane wskazuje, iż zeznaniaK. W.w tym zakresie nie odpowiadają rzeczywistości,co w konsekwencji skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, albowiem z treści obszernych choć niekonsekwentnych i niespójnych zeznańK. W.pod rozwagę przy wyrokowaniu wzięte zostały wyłącznie okoliczności świadczące przeciwko oskarżonemu. Fakt, iż świadek zeznawała odmiennie w zakresie tych samych okoliczności powinien skutkować odmową wiarygodności zeznań świadka, a nie oskarżonego.

•

uznaniu przez Sąd, iż oskarżony wykorzystał lukę w systemie weryfikacji danych osobowych abonentów spółki telekomunikacyjnej w przypadku nabywania usług drogą internetową. W sytuacji, gdy dany podmiot świadczy usługi na skalę światową w tym poprzez Internet, wprowadza odpowiedni w swojej ocenie bezpieczny system weryfikacyjny abonentów. Jak wynika zaś z zeznań świadka pracownika pokrzywdzonejspółki - (...), kurierzy dostarczający umowy (do rąk własnych) zobowiązani są do potwierdzenia tożsamości klienta, mają procedury w tym zakresie, których powinni przestrzegać. W sytuacji zatem gdy to spółka (regulaminem świadczenia usług) określa zasady zawierania umów drogą internetową, nie może być mowy o, jak to stwierdził Sąd, luce w systemie weryfikacji, albowiem taki system został przez dany podmiot wprowadzony i jest praktykowany i brak podstaw w niniejszym postępowaniu do oceny stosowanego systemu,

poprzez dowolne uznanie, iż pracownicy firmy zewnętrznej (kurierskiej) podlegają kontroli operatora telefonicznego w sytuacji, gdy zeznający w tej kwestii świadekM. M. (2)zeznał, iż„Nie wiem czy kurierzy są rozliczani ze swojej działalności i w jaki sposób",

poprzez uznanie, iż oskarżony w celu osiągnięcia korzyści wprowadził operatora w błąd, co o osoby abonenta, w sytuacji gdy z racji faktu niewypełnienia obowiązków przez kurierafirmy (...) Sp. z o.o.— tj. konieczności sprawdzenia tożsamości osoby podpisującej się na dokumencie umowy z osobą widniejącą na umowie, czy też wykazania się przez podpisującego umowę stosownym upoważnieniem, wnioskować należy, iż operator telefoniczny nie został wprowadzony w błąd przez oskarżonego. Jak wynika bowiem z zeznańM. M. (2)-„bez upoważnienia dla osoby odbierającej umowę nie powinno dojść do zawarcia umowy”,oraz, że„Kurierzy mają swoje procedury w jaki sposób mają weryfikować klienta i w jaki sposób podpisać umowę i tych procedur powinni przestrzegać. Niedopełnienie procedur jest naruszeniem obowiązków.

Z ostrożności procesowej w sytuacji uznania przez Sąd, iż w sprawie niniejszej nie został naruszony przepis prawa materialnego wskazany wpunkcie 1zarzutów, obrońca zarzuciła na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.i438 pkt. 3 k.p.k.:

⚫

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżonyR. F.swoim zachowaniem wyczerpał podmiotowe - m.in. zamiar i przedmiotowe znamiona przypisywanego mu czynu, podczas gdy z treści zebranego w sprawie materiału dowodowego, wynika, iż do zawarcia umowy doszło wyłącznie na skutek zgodyK. W.oraz nie wywiązania się z obowiązków ze strony pracownika firmy kurierskiej działającej na rzecz(...) Sp. z o.o., co wyklucza po stronie oskarżonego zamiar wprowadzenia operatora telefonicznego w błąd celem osiągnięcia korzyści majątkowej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że oskarżony swym zachowaniem nie wyczerpał dyspozycjiart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.

obrazę prawa materialnego tj.art. 46 §1 k.k.poprzez jego zastosowanie i zobowiązanie oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.kwoty 2990,86 zł w sytuacji , gdy pokrzywdzona spółka stosownie do brzmienia ww. przepisu nie złożyła w terminie przewidzianym stosownymi przepisami wniosku o naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem,

obrazę prawa procesowego tj.art. 49a k.p.k.polegającą na zobowiązaniu oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) S. A.kwoty 2990.86 zł w sytuacji, gdy pokrzywdzona spółka w trakcie rozprawy głównej aż do czasu przesłuchania jej przedstawiciela nie złożyła wniosku o naprawienie szkody, a wniosek złożony w trakcie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa uznać należy za przedwczesny, albowiem w momencie złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa nie była znana osoba rzekomego sprawcy, tj. nie wydane zostało jeszcze wtedy postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Na rozprawie głównej zaś wniosek ten nie został złożony.

Na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k, iart. 437 § 1 i § 2 k.p.k.w związku zart. 440 k.p.k.obrońca wniosła o:

⚫

zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonegoR. F.od zarzucanych mu czynów zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.i w konsekwencji uchylenie obowiązku nałożonego na oskarżonego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku.

zasądzenie na rzecz obrońcy z urzęduR. F.kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w instancji odwoławczej, wskazując, iż koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego nie jest zasadna zaś wskazane w niej zarzuty okazały się niesłuszne. Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które znalazły potwierdzenie w toku postępowania przed sądem odwoławczym. Na wniosek obrońcy oskarżonegoR. F., sąd II instancji w trybieart. 452 § 2 k.p.k.dopuścił dowód z zeznań świadkaR. S., który z ramienia firmy kurierskiej(...)dostarczył w dniu 19.02.2009r. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych wraz z aparatem komórkowymN. (...)domieszkania nr (...)położonego wW.przyulicy (...)zG.140 D, które oskarżony w tym czasie wynajmował odE. C.. Świadek nie pamiętał okoliczności związanych z doręczeniem tej przesyłki. Przedstawił ogólne zasady obowiązujące kurierówfirmy (...). Zeznał, że podczas swojej pracy zdarzały się sytuacje, że kurier nie został wpuszczony do mieszkania. Ktoś z domowników odbierał umowę na korytarzu klatki schodowej a następnie zwracał ją już podpisaną z wyjaśnieniem, że osoba uprawniona do odbioru telefonu i podpisania umowy jest chora, nie może wyjść z mieszkania i rozmawiać z kurierem. Świadek potwierdził zeznaniaM. M. (2), że w takiej sytuacji powinien żądać okazania oryginałów dokumentów np. dowodu osobistego lub prawa jazdy osoby wpisanej do umowy. Tymczasem, jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartą za pośrednictwem Internetu w dniu 17.02.2009r. podpisał w dniu 19.02.2009r. oskarżonyR. F.podrabiając podpisK. W.. Zeznania świadkaR. S.korespondują z zeznaniamiM. M. (2)i potwierdzają ustalenia sądu I instancji, który opierając się na zeznaniachM. M. (2)zfirmy (...)stwierdził, że oskarżonyR. F.wykorzystał luki w identyfikacji osoby uprawnionej do podpisania umowy i odbioru telefonu komórkowego dostarczonego za pośrednictwem firmy kurierskiej(...). Sąd rejonowy prawidłowo ustalił, że oskarżony wprowadził w błądfirmę (...), która jest następcą prawnymfirmy (...). Błąd ten dotyczył osoby abonenta, który podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych przyjmując na siebie zobowiązanie do opłacania przez okres 24 miesięcy abonamentu w kwocie 299,99 zł i spłaty telefonu komórkowegoN. (...)o wartości 2099 zł. OskarżonyR. F.sfałszował umowę z dnia 17.02.2009r. podpisując się imieniem i nazwiskiemK. W.. Wbrew zarzutom apelacji należy stwierdzić, że działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bowiem nie miał możliwości wywiązania się z postanowień tej umowy. W lutym 2009r. oskarżony pozostawał bez stałej pracy i stałych źródeł utrzymania. Dodatkowo musiał liczyć się z rozpoczęciem odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Obrońca w apelacji zarzuca, że brak zamiaru doprowadzeniafirmy (...), następcy prawnegoC., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wynika z porozumienia oskarżonego zK. W.. Według skarżącego,K. W.zgodziła się na to abyR. F.podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 17.02.2009r. jej imieniem i nazwiskiem i w razie trudności w opłacaniu rachunków zobowiązała się do świadczeń za oskarżonego. Skarżący powołuje się na dodatkowy argument, który ma przemawiać za tym stanowiskiem a mianowicie na to, że w przeddzień podpisania umowy, tj. w dniu 18. 02. 2009r.K. W.przesłała oskarżonemu drogą mailową dowody opłacania przez nią rachunków za świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach poprzednich dwóch umów, które podpisała we własnym imieniu ale aparaty telefoniczne przekazała oskarżonemu do wyłącznego użytku. Kontrola instancyjna wykazała, że powyższe zarzuty są niezasadne. Gdyby doszło do sytuacji przedstawionej przez obrońcę to także trzecia umowa z dnia 17.02.2009r. zostałaby zawarta w taki sam sposób jak dwie poprzednie. Umowy z 11.09.2008r. i 11.12.2008r. zostały zawarte przezK. W.za pośrednictwem Internetu. Jako adres dostarczenia przesyłek w postaci telefonów komórkowych wskazała miejsca swojego zamieszkania w miejscowościM.. Sąd odwoławczy powołuje się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2.10.2015r. sygn. III KK 148/15, który stwierdza, że: „Następstwem przyjęcia szerokiego rozumienia pojęcia mienie jest również szerokie traktowanie terminu niekorzystne rozporządzenie mieniem zaliczając do niego wszelkie działania bądź sytuacje, które w majątku pokrzywdzonego powodują niekorzystne zmiany. Dla przestępstwa oszustwa nie ma potrzeby wykazywania, że w chwili zawierania umowy sprawca nie miał zamiaru zapłacić za uzyskane świadczenie. Wystarczające jest ustalenie, że pokrzywdzony nie zawarłby umowy gdyby wiedział o okolicznościach, które były przedmiotem wprowadzenia w błąd przez sprawcę. Do wprowadzenia w błąd skutkującego niekorzystnym rozporządzeniem mieniem wystarczające jest wywołanie błędnego wyobrażenia o okolicznościach decydujących o rozporządzeniu lub sposobie rozporządzenia”. Należy więc stwierdzić, że gdyby pokrzywdzony -firma (...)następcaC.wiedział, że umowę faktycznie podpisała osoba bez stałego źródła dochodu, to ze względu na duże ryzyko niepłacenia rachunków za abonament, nie podpisałaby takiej umowy. Faktycznie doszło do uszczuplenia aktywów pokrzywdzonego bowiem żadna kwota pieniędzy nie wpłynęła na kontoO.z tytułu zawarcia umowy z dnia 17.02.2009r. Przez okres 4 miesięcy oskarżony nie płacił rachunków za abonament powodując straty w kwocie 892,86 zł. Jednocześnie korzystał z nowoczesnego telefonu komórkowegoN. (...)do dnia 30.06.2009r. kiedy tofirma (...)zablokowała połączenia. W tym aspekcie wyjaśnienia oskarżonego, który powoływał się na zgodęK. W., która za niego opłacałaby rachunki, także te powstałe w wykonaniu trzeciej umowy z dnia 17.02.2009r. nie podważają prawidłowość rozstrzygnięcia sądu I instancji. Argumenty przedstawione przez obrońcę nie znajdują potwierdzenia w treści zgromadzonych dowodów bowiem żaden z rachunków wystawionych w ramach umowy z dnia 17.02.2009r. nie został przesłany doK. W.do miejscowościM.. Rachunki przychodziły na adres korespondencyjny oskarżonego wW.przyulicy (...)zG.(...).K. W.nie zapłaciła żadnego z tych rachunków twierdząc, że nie wiedziała o umowie z dnia 17.02.2009r. Istotnie, świadek dostarczyła oskarżonemu drogą mailową dowody opłacenia rachunków za poprzednie umowy lecz trzeba wskazać, że pieniądze pochodziły z jej konta. Zobowiązała się naprawić szkodę wyrządzonąO.z tytułu dwóch pierwszych umów, które podpisała swoim imieniem i nazwiskiem. Nawet jeżeli oskarżony namawiałK. W.do podpisania trzeciej umowy, tak jak dwóch poprzednich, to podpisując się za nią na umowie z dnia 17.02.2009r. niewątpliwie wprowadził w błąd pokrzywdzonego -firmę (...). Wykorzystał także przesłane drogą mailową w dniu 15.10.2009r. zeskanowane dokumenty w postaci dowodu osobistego oraz prawa jazdyK. W.. Te dokumenty, jak wynika z zeznań świadka, służyły do podpisania drugiej umowy, co potwierdza data ich przesłania oskarżonemu za pośrednictwem poczty elektronicznej.
Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że sąd I instancji prawidłowo przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa oszustwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Wymierzona oskarżonemu kara w myślart. 438 pkt 4 k.p.k.nie jest rażąco niewspółmiernie surowa. Została dostosowana do zawinienia i realizuje cele prewencyjne i wychowawcze. Zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę okoliczności wskazane wart. 53 § 1 k.k.w tym wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu.
Nie można także uznać za zasadny zarzut naruszeniaart. 46 § 1 k.k.Wniosek o naprawienie szkody złożył upoważniony pracownikfirmy (...)w dniu 3.12.2010r. podczas postępowania przygotowawczego, przed postawieniem zarzutówR. F.. Tym samym został zachowany termin wskazany wart. 49 a k.p.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1.07.2015r. Przepisart. 49 a k.p.k.nie określa początkowego terminu do złożenia takiego wniosku, a jedynie termin końcowy - wniosek został złożony przed zakończeniem pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej. Obrońca powołuje się na pogląd komentatora –C. K.w opracowaniu pt. „Obowiązek naprawienia szkody a reguła onus probandi”. Autor stwierdza, że początkowy termin do złożenia wniosku o naprawienie szkody to data przedstawienia zarzutów w postępowaniu przygotowawczym. Tego poglądu sąd odwoławczy nie podziela kierując się literalnym brzmieniemart. 49 a k.p.k.
Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 k.p.k.
SSO Ludmiła Tułaczko SSO Maciej Schulz SSO Beata Tymoszów