Sąd Rejonowy w Oleśnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1073/15
Data wyroku: 2016-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Jolanta Häusler
Słowa kluczowe: Wykroczenie Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art.119§1kw

Sygn. akt IIW 1073/15

RSOW 269/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 listopada 2016 roku
Sąd Rejonowy w Oleśnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Maria Jolanta Häusler

Protokolant:st.sekr.sądowy Karina Krawczyk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 maja, 14 lipca, 11 października i 10 listopada 2016 roku sprawyŁ. R.s.S.iM.z domuP.,ur. (...)wO.,

obwinionego o to, że:

w dniu 01 sierpnia 2015 roku o godzinie 15.15 wJ.woj.(...)na tereniedziałki nr (...)usiłował dokonać kradzieży dachówki cementowej w ilości 25 sztuk o łącznej wartości 437 zł na szkodęK. B. (1);

- to jest za wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw

I
uniewinnia obwinionegoŁ. R.od popełnienia czynu z art. 119 § 1 i 2 kw a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 1073/15

UZASADNIENIE
ObwinionyŁ. R.stanął pod zarzutem tego, że w dniu 01 sierpnia 2015 roku o godzinie 15:15 wJ., woj.(...)na tereniedziałki nr (...)usiłował dokonać kradzieży dachówki cementowej w ilości 25 sztuk o łącznej wartości 437 zł na szkodęK. B. (1), to jest o wykroczenie z art. 119 § 1 i 2 kw.
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Ł. R.wraz z matkąM. R.zamieszkuje naposesji nr (...)w miejscowościJ., woj.(...). Działka ta stanowi własnośćM. R.. Właścicielem sąsiedniejposesji nr (...)jestK. B. (1), który zamieszkuje z kolei między innymi ze swoją matkąT. B.. Pomiędzy obiema posesjami rozciąga się mur stanowiący pozostałość po znajdującym się w przeszłości w tym miejscu budynku mieszkalnym. Mur ten znajduje się na posesji należącej doK. B. (1)i stanowi jego własność.M. R.iK. B. (1)obecnie są skonfliktowani z powodu spornego kawałka gruntu znajdującego się wzdłuż muru należącego doK. B. (1), od strony posesji należącej doM. R., do której zarównoM. R.jak iK. B. (1)zgłaszają roszczenia. W dniu 14 lipca 2015 rokuM. R.wystąpiła do Sądu Rejonowego w Oleśnie o stwierdzenie zasiedzenia spornego gruntu, sprawa w dalszym ciągu toczy się.

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k.50v    - zeznania świadkaM. R.k. 29, 57v     - zeznania świadkaK. B. (1)k.8, 50v     - odpis wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości k. 73-76
W dniu 25 lipca 2015 roku nad miejscowościąJ.przeszła wichura, wskutek której zerwane zostały dachówki na murze znajdującym się na posesjiK. B. (1), stanowiącym pozostałość po budynku mieszkalnym. Dachówki te spadły na sporny kawałek gruntu, bezpośrednio przylegający do posesjiM. R.. W wyniku upadku z wysokości dachówki te uległy częściowemu uszkodzeniu. WówczasM. R.poprosiłaP. Z., aby wykonał zdjęcia uszkodzonych dachówek, mając na uwadze konfliktową sytuację z sąsiadem i możliwość ewentualnego sporu na tym tle. Z uwagi na fakt, iż sporny kawałek gruntu znajdujący się obok muru wykorzystywany jest przez rodzinęR.do wyjazdu samochodem,M. R.postanowiła pozbierać dachówki i ułożyć je pod murem, tak aby nikomu nie przeszkadzały.

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k.50v    - zeznania świadkaM. R.k.29, 57v     - zeznania świadkaK. B. (1)k.8, 50v     - zeznania świadkaS. Ł.k. 69v      - oświadczenieT. B.k. 10, 57      - zeznania świadkaP. Z.k. 69v      - dokumentacja fotograficzna k. 22,25
W dniu 1 sierpnia 2015 rokuŁ. R.postanowił skosić trawnik na posesji należącej do jego matki. Zwyczajowo w trakcie koszenia trawy na posesjiŁ. R.kosił również sporny teren gruntu, znajdujący się wzdłuż muru znajdującego się na posesjiK. B. (1)i tak też chciał postąpić tym razem. Z uwagi na fakt, iż obok muru na trawniku znajdowały się ułożone tam przez jego matkę częściowo uszkodzone dachówki, które uprzednio spadły z muru, obwinionyŁ. R.postanowił na czas koszenia trawy ułożyć je na taczce i przewieźć na plac znajdujący się za bramą, gdzie nie zamierzał kosić trawnika i gdzie nie przeszkadzałyby mu, a po zakończeniu prac przewieźć je z powrotem pod mur i tam ułożyć. Po załadowaniu dachówek na taczkę obwiniony ruszył z nimi w kierunku bramy znajdującej się za posesją, aby tam pozostawić taczkę na czas koszenia trawnika na posesji. W tym momencie obwinionego zauważyła znajdująca się na sąsiedniej posesjiT. B., która widząc, iż obwiniony wiezie na taczce dachówki, które spadły z muru natychmiast stanowczym tonem przywołała go, aby pozostawił dachówki w miejscu w którym się znajdowały. Po krótkiej dyskusji na temat własności spornego kawałku gruntu zT. B.i skoszeniu trawy na posesjiŁ. R.odwiózł taczką dachówki w miejsce z którego je zabrał, a następnie ułożył pod ścianą w stos. WówczasT. B.zwróciła się do obwinionego, aby ułożył dachówki w taki sposób, w jaki zostały uprzednio ułożone, co obwiniony również uczynił. Po tymT. B.powiadomiła o całym zajściu właściciela dachówekK. B. (1).

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k.50v    - zeznania świadkaM. R.k.29, 57v     - zeznania świadkaS. Ł.k. 69v      - częściowe zeznania świadkaT. B.k.12
ObwinionyŁ. R.ma 26 lat. Jest żonaty, nie posiada dzieci. Pracuje w hurtowni budowlanej, osiąga z tego tytułu dochód w kwocie 2200 zł. Dotychczas nie był karany jak również leczony psychiatrycznie.

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k. 50
W toku czynności wyjaśniających obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k. 33v
W toku postępowania sądowego obwiniony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Obwiniony wyjaśnił, iż pomiędzy jego rodziną a rodzinąK. B. (1)toczy się spór o kawałek gruntu znajdując się wzdłuż muru należącego doK. B. (1), który to kawałek gruntu znajduje się od strony należącej doM. R.posesji. Obwiniony wyjaśnił, iż podczas wichury jaka przeszła nad miejscowościąJ.z dachu budynku należącego doK. B. (1)na sporny kawałek gruntu spadły dachówki. Obwiniony wyjaśnił, iż po wichurze jego matkaM. R.ułożyła je pod murem, tak aby nikomu nie przeszkadzały. Nadto, obwiniony wyjaśnił, iż w dniu 1 sierpnia 2015 roku postanowił skosić trawę. Obwiniony wskazał, iż z uwagi na fakt, iż dachówki znajdujące się obok muru przeszkadzałyby w koszeniu trawnika, postanowił przewieźć ja na taczce przez bramę poza posesję, a po zakończeniu koszenia przywieźć z powrotem. W chwili gdy wywoził dachówki poza plac jego sąsiadkaT. B.powiedziała mu, że ma natychmiast odwieźć je na miejsce. Obwiniony wyjaśnił, iż po krótkiej rozmowie na temat własności spornego kawałka gruntu i skoszeniu trawnika odwiózł dachówki taczką z powrotem pod mur i tam ułożył.

Dowód:

- wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.k.50
Sąd zważył, co następuje.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień obwinionego, zeznań świadkówM. R.,K. B. (1),T. B., dokumentacji fotograficznej z miejsca zdarzenia, a także pozostałych dowodów znajdujących się w aktach sprawy a ujawnionych w toku rozprawy głównej, nie pozwala na przypisanie obwinionemuŁ. R.winy i sprawstwa co do zarzucanego mu czynu.
Sąd ustalając stan faktyczny w głównej mierze dał wiarę wyjaśnieniom obwinionegoŁ. R.. Wyjaśnienia te są spójne, logiczne, a biorąc pod uwagę całokształt okoliczności w pełni wiarygodne. Wyjaśnienia te nadto znajdują potwierdzenie w treści zeznań świadkaM. R., która potwierdziła, iż obwiniony chciał wyłącznie skosić trawnik na posesji, a z uwagi na fakt, iż znajdujące się obok muru dachówki przeszkodziłyby mu w tym, postanowił przewieźć je na czas koszenia trawnika w inne miejsce. Co istotne, zarówno obwiniony jak i świadekM. R.wskazali, iż obwiniony każdorazowo kosząc trawnik na posesji, kosił również sporny teren gruntu, o który obecnie pomiędzyM. R.iK. B. (2)toczy się sprawa sądowa. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż obwiniony chcąc skosić trawnik i tym razzem musiał przełożyć znajdujące się przy murze dachówki.
Sąd dał również wiarę zeznaniom świadkaK. B. (1). Świadek nie widział momentu zdarzenia, albowiem nie było go wówczas w domu, a o całym zajściu dowiedział się z relacjiT. B.. Świadek przytoczył okoliczności dotyczące sporu o grunt znajdujący się za należącym do niego murem, bezpośrednio przyległy do posesjiM. R., wskazał, iż obecnie toczy się o niego sprawa sądowa. Co do okoliczności przedmiotowego zdarzenia przytoczył informacje uzyskane od matkiT. B..
Ponadto, Sąd dał wiarę również zeznaniom świadkaS. Ł., która zeznała, iż po wichurze jaka przeszła nad miejscowościąJ.udała się doM. R., gdzie na posesji widziała uszkodzone dachówki jakie spadły z budynku należącego doK. B. (1). Świadek zeznała, iż dachówki te były uszkodzone.
Nadto, Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaP. Z.. Świadek zeznał, iż bezpośrednio po wichurze z dnia 25 lipca 2015 roku na prośbęM. R.wykonał zdjęcia uszkodzonych dachówek, jakie spadły z muru należącego doK. B. (1), a zdjęcia te znajdują się na kartach 22 i 25.
Sąd dał również wiarę częściowym zeznaniom świadkaT. B.. Świadek zeznała, iż będąc w domu zauważyła jakŁ. R.ładuje na taczkę dachówki, wobec czego wezwała go do odłożenia je w miejsce z którego je zabrał. Świadek zeznała także, iż dachówki należały do jej synaK. B. (1). W tym zakresie zeznania świadka znajdują potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego Sąd nie znalazł podstaw do ich kwestionowania.
Oceniając zeznania świadkaM. B.Sąd miał na uwadze, iż nie była ona bezpośrednim świadkiem zdarzenia, a całą wiedzę na temat zdarzenia posiada z relacji swojej babciT. B.. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w którym zeznała, iż dachówki bezpośrednio po wichurze ułożone były w inny sposób, niż ten jaki widnieje na fotografii znajdującej się na karcie 22. Zeznania świadka w tym zakresie stoją w sprzeczności z zeznaniami świadkaP. Z., który z całą stanowczością zeznał, iż fotografii te wykonał bezpośrednio po wichurze z dnia 25 lipca 2015 roku. Wskazać należy, iż świadek zeznała, że dachówki te bezpośrednio po zdarzeniu rozrzucone były „czarną stroną” a więc stroną licową do góry. W ocenie Sądu podważa to wiarygodność zeznań świadka, albowiem mało prawdopodobne jest, aby w trakcie tak gwałtownego i silnego zjawiska pogodowego jakim jest wichura, dachówki spadły z wysokości i ułożyły się idealnie stroną licową do góry.
Sąd nie dał wiary natomiast zeznaniom świadkaT. B.w części, w której zeznała, iż obwiniony próbował ukraść dachówki należące do jego synaK. B. (1).
Zgodnie z art. 119 § 1 kw karze podlega ten, to kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia. W myśl § 2 Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.
Istota kradzieży polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej, a więc wyjęciu jej przez sprawcę spod władztwa uprawnionej osoby i objęciu jej we własne władanie (tak A. Marek, E. Pływaczewski, A. Peczeniuk, Kradzież i paserstwo, s. 52; M. Zbrojewska, w: T. Grzegorczyk, Kodeks wykroczeń, 2013, s. 563). Wykroczenia określone w art. 119 § 1 KW można popełnić wyłącznie umyślnie. Wniosek ten wynika z istoty czynów zabronionych unormowanych w tym przepisie. W związku z tym słusznie przyjmuje się w orzecznictwie, że wykroczenie z art. 119 § 1 KW należy do wykroczeń kierunkowych, które mogą być popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim. Podmiotową cechą kradzieży jest zabór w celu przywłaszczenia, czyli chęć włączenia skradzionego mienia do majątku sprawcy lub postąpienia z nim jak z własnym (tak SN w wyr. z 29.10.2001 r., III KKN 364/01,L.).  W niniejszej sprawie obwinionemu nie sposób przypisać jakiejkolwiek postaci zamiaru kradzieży przedmiotowych dachówek. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż obwiniony po załadowaniu dachówek na taczkę, udał się z nim w kierunku placu za bramą, odgradzającej teren w obrębie tej samej posesji. Okoliczność ta w ocenie Sądu wyklucza zamiar obwinionego co do kradzieży przedmiotowych dachówek, albowiem nawet gdybyT. B.nie przeszkodziła obwinionemu w transporcie dachówek, te finalnie znalazłyby się na placu za domem, gdzie bez żadnych przeszkód byłyby widoczne dla sąsiada, w tym przypadku właściciela dachówekK. B. (1). Oczywistym jest bowiem, iż sprawca kradzieży wywożąc przedmiot kradzieży udaje się z nim w miejsce, do którego dostępu a nawet wiedzy o nim nie będzie miał jego prawowity właściciel. W niniejszej sprawie nie sposób zatem przyjąć, iż obwiniony chcąc dokonać kradzieży dachówek, próbował je wywieźć w inne miejsce w obrębie tej samej posesji, w którym mogłyby być bez problemu dostrzeżone przez właściciela. Ponadto, zauważyć należy, iż jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, obwiniony każdorazowo kosząc trawnik na posesji należącej do jego matkiM. R.czynność tę wykonywał również na terenie spornego gruntu, wobec czego nie może budzić wątpliwości, iż w dniu 1 sierpnia 2015 roku również chciał skosić trawę w tym miejscu, co niewątpliwie ułożone pod murem dachówki uniemożliwiały. Zważyć także należy, iż przedmiotowe dachówki spadły na sporny kawałek gruntu w dniu 25 lipca 2015 roku, z kolei przedmiotowe zdarzenie miało miejsce w dniu 1 sierpnia 2015 roku. W ocenie Sądu wysoce wątpliwym jest, aby obwiniony mając zamiar dokonać kradzieży przedmiotowych dachówek czekałby z tym przez okres aż 6 dni, w sytuacji gdy niczym nieograniczony dostęp do nich miał już od dnia 25 lipca 2016 roku, albowiem właścicielK. B. (1)mógł w każdej chwili usunąć je ze spornego kawałka gruntu. Ponadto, istotnym jest również, iż w wyniku upadku przedmiotowe dachówki uległy uszkodzeniu, co potwierdzają również dowody z fotografii. Na marginesie wskazać należy, iż niewątpliwie tłem niniejszej sprawy jest konflikt, jaki toczy się pomiędzy rodzinamiB.iR., którego powodem jest sporny kawałek gruntu znajdujący się wzdłuż muru należącego doK. B. (1), od strony posesji należącej doM. R.. W ocenie Sądu jedynie rozwiązanie sporu dotyczącego własności przedmiotowego gruntu pozwoli na uniknięcie tego typu niedomówień w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, Sąd uniewinnił obwinionegoŁ. R.od zarzucanego mu czynu z art. 119 § 1 i 2 kw a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.