Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1218/15
Data wyroku: 2016-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 1218/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 roku w Lublinie
sprawyH. H.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaH. H.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 02 czerwca 2015 roku znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaH. H.prawo do emerytury od dnia(...)roku.
Sygn. akt VII U 1218/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 czerwca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłH. H.przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawczyni nie udokumentowała 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosłaH. H.domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wskazała, że pracowała w warunkach szczególnych przy odczynnikach chemicznych od dnia 17 marca 1978 roku do dnia 31 maja 1987 roku w P.P.H(...)Zakład (...)wL..
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
H. H.urodzona (...)w dniu(...)roku złożyła wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodniła 20 lat, 4 miesiące i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 11 lat, 6 miesięcy i 5 dni stażu pracy w warunkach szczególnych od dnia 16 czerwca 1987 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku (okoliczności bezsporne).
Wnioskodawczyni w dniu 17 sierpnia 1978 roku została zatrudniona wZakładach (...)wL.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku robotnika magazynowego - pakowacza (k. 21 akt osobowych – k. 18). Stanowisko to zajmowała do dnia 31 maja 1987 roku (k. 14, 3 ao). W okresach od dnia 25 kwietnia 1980 roku do dnia 30 października 1980 roku i od dnia 7 marca 1984 roku do dnia 31 sierpnia 1986 roku przebywała na urlopach wychowawczych (k. 24 akt ZUS, wnioski urlopowe, karty obiegowe zmiany – ao).
Na początku zatrudnieniaH. H.pracowała jako pakowaczka w magazynie wyrobów gotowych. W okresie od dnia 1 listopada 1980 roku czynności pakowaczki wykonywała w dziale konfekcjonowania. Jej zadaniem było pakowanie odczynników chemicznych w pojemnikach do kartonów, które były przeznaczone do wysyłki. Odczynniki były w pojemnikach. Pracownicy byli wyposażeni w ubrania kwasoodporne. Następnie kartony były układane przez innych pracowników na wózek widłowy, a dalej wkładane do samochodu. W dziale konfekcjonowania wnioskodawczyni wlewała odczynniki ciekłe do pojemników lub je wsypywała jeżeli były w stanie sypkim. Po napełnieniu pojemnika nabijała kapsel i przyklejała etykietę, a następnie wkładała pojemniki do transportera. (zeznania wnioskodawczyni – k. 21v-22, 36, zeznaniaT. Z.– k. 34v-35, zeznaniaM. M.– k. 35-35v, zeznaniaM. P.– k. 35v-36).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Akta osobowe wnioskodawczyni zZakładów (...)wL.zostały wystawione przez pracodawcę i były autentyczne. Nie były kwestionowane przez strony. Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
Przesłuchani w sprawie świadkowie to osoby obce dla wnioskodawczyni.T. Z.był tam zatrudniony od października 1978 roku do sierpnia 1981 roku jako pracownik magazynowy i w zaopatrzeniu.M. M.od 4 marca 1986 roku do dnia 31 grudnia 1987 roku pracowała jako pakowaczka razem z wnioskodawczynią.M. P.od listopada 1981 roku do marca 1982 roku także tam pracowała razem z wnioskodawczynią, ale przerwała pracę z uwagi na złe wyniki krwi na skutek ciągłego kontaktu z silnie trującymi substancjami chemicznymi. Świadkowie pracowali wspólnie z wnioskodawczynią i mieli możliwość zaobserwowania wykonywanych przez nią obowiązków w trakcie pracy. Zeznawali logicznie, spontanicznie i szczerze. Niektórych szczegółów nie byli w stanie sobie przypomnieć jednak jest to zrozumiałe z uwagi na znaczny upływ czasu. Treść tych zeznań w powiązaniu z twierdzeniami wnioskodawczyni oraz treścią akt osobowych wnioskodawczyni pozwoliła na jednoznaczne ustalenie faktycznie wykonywanych przez wnioskodawczynię czynności w trakcie całego okresu zatrudnienia. Świadkowie jednoznacznie wskazali, że wnioskodawczyni zajmowała się wyłącznie pakowaniem, przelewaniem i przesypywaniem substancji chemicznych w magazynie lub na dziale konfekcjonowania. Nie wykonywała innych czynności. Pracowała w ubraniu ochronnym. Zeznania te były zgodne z twierdzeniami wnioskodawczyni. Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że wnioskodawczyni wykonywała pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresach od dnia 17 sierpnia 1978 roku do dnia 24 kwietnia 1980 roku i od dnia 31 października 1980 roku do dnia 6 marca 1984 roku (łącznie 5 lat i 13 dni) wskazaną w wykazie A, dziale IV. poz. 40 -Prace magazynowe, załadunkowe, rozładunkowe, transport oraz konfekcjonowanie surowców, półproduktów i wyrobów gotowych - pylistych, toksycznych, żrących, parzących i wybuchowych, załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 rokuo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), kobietom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Według art. 32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracyw szczególnych warunkach.

Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawczyni udowodniła staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat – bezsporne 11 lat, 6 miesięcy i 5 dni oraz udowodnione w niniejszym postępowaniu 5 lat i 13 dni. Tym samym spełnia wszystkie z wymaganych przesłanek do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Zaskarżoną decyzję należało zatem zmienić i ustalićH. H.prawo do emerytury od dnia(...)roku tj. od dnia złożenia wniosku o emeryturę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.