Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 1087/14
Data wyroku: 2016-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Monika Małasiak

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2016r.
Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział VI Karny, w składzie:
Przewodniczący:  SSR Monika Małasiak
Protokolant: prot. sąd.S. S.
przy udziale Prokuratora Prokuratury RejonowejP.–(...)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16.11.15r., 15.12.15r., 12.01.16r., 25.01.16r.
sprawy przeciwkoS. W.,s.E.iM.z d.D.,ur. (...)wP.
oskarżonemu o to, że :
W dniu 22.12.2012 roku około godz. 13:10 wP.naul. (...)a(...), będąc już wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, mając orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 825/10 zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, znajdując się w stanie nietrzeźwości – badanie urządzeniem typu alkotest wykazało: I badanie – 1,38 mg/l i II badanie 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym pojazdem – samochodem markiC. (...)nr rej. (...)

tj. o przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.

1
Oskarżonego uznaje za winnego tego, że w dniu 22.12.2012 roku około godz. 13:10 wP.naul. (...), będąc już wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 2 marca 2011r. (sygn. akt VI K 825/10) za czyn zart. 178 a § 1 k.k., którym to wyrokiem orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, znajdując się w stanie nietrzeźwości – badanie urządzeniem typu alkotest wykazało: I badanie o godz. 13:30 – 1,38 mg/l, II badanie o godz. 13:42 - 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym pojazd markiC. (...)nr rej. (...)tj. przestępstwa zart. 178a § 4w zw. z§ 1 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierza mu karę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności

2
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) lat

3
Na podstawieart. 49 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 zł (tysiąc złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej

4
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonej kary zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 stycznia 2014r. do dnia 7 października 2014r.

5
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 i 3 oraz 4 i §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku „W sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu” (Dz.U. 02.163.1348) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Ł.kwotę 1.269,36 zł (tysiąc dwieście sześćdziesiąt dziewięć złotych trzydzieści sześć groszy) tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu

6
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. „O opłatach w sprawach karnych” ( Dz. U z 1983, nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i nie wymierza mu opłaty.

SSR Monika Małasiak

UZASADNIENIE
W dniu 22 grudnia 2012 r.P. D. (1)i jegoP. D. (2)przebywali w domu przyul. (...)wP.. Około godziny 13:00P. D. (1)stojąc przed domem na swoje posesji usłyszał warkot samochodu. Gdy spojrzał w kierunku skąd ów warkot dochodził, zauważył jadący wprost na jego bramę samochód markiC. (...)onr rej. (...). Samochód uderzył w słup metalowej furtki, co spowodowało głośny huk.
P. D. (2)była w tym czasie domu. Gdy w pewnym momencie spojrzała przez okno zauważyła jak samochódC. (...)uderza w bramę.
Po zdarzeniu kierowca samochodu odjechałul. (...).
P. D. (1)poszedł w kierunku, w którym odjechał samochódC.i naul. (...)zauważył go. Gdy kierowca zatrzymał sięP. D. (1)podszedł do samochodu markiC. (...)nr rej. (...). W samochodzie siedział tylko jeden mężczyzna, w którymP. D. (1)rozpoznał mieszkańca pobliskiego domu. Mężczyzną tym okazał sięS. W..
P. D. (1)powiedziałS. W., że będzie musiał zapłacić za uszkodzoną bramę. W gruncie rzeczy furtka nie została uszkodzona, jak się później okazało.
Słysząc słowaP. D. (1)S. W.wyszedł z samochodu, po czym zwrócił się wulgarnie do niego, iż jedynie co to może dać mu w „ryj”.
S. W.zachowywał się agresywnie w stosunku doP. D. (1).P. D. (1)czuł od niego alkohol, widział, że mężczyzna chwieje się na nogach.P. D. (1)powiedział wówczas kierowcy, iż jest pijany.
Po chwili do mężczyzn dobiegłaP. D. (2), która zwróciła się do oskarżonego słowami „hola hola”.P. D. (1)iP. D. (2)stanęli na drodze przejazdu samochoduC., ale mimo toS. W.ruszył z impetem.P. D. (1)iP. D. (2)udało się odskoczyć, aS. W.odjechał.
W związku z zaistniałą sytuacjąP. D. (1)zadzwonił po Policję.
W dniu 22 grudzień 2012 r. funkcjonariusze policjiR. Ś.iJ. P.pełnili służbę w patrolu umundurowanym zmotoryzowanym na terenieP.. Około godziny 13:10 uzyskali oni informację od dyżurnegoK., że naul. (...)od stronyL.jedzie pojazdC. (...), którego kierujący jest nietrzeźwy. Funkcjonariusze zostali poinformowani również, że miała miejsce kolizja - kierujący pojazdemC.wjechał w bramę posesji.
Po przybyciu na miejsce zdarzenia funkcjonariusze policji zastali zgłaszającegoP. D. (1). Na miejscu zdarzenia była obecna takżeP. D. (2). Policjanci poprosiliP. D. (2), aby wsiadła z nimi do radiowozu i pojechała z nimi poszukać samochoduC. (...). Do radiowozu wsiadała też jakaś młoda kobieta, której danych nie ustalono. Był to prawdopodobnie ktoś z rodzinyS. W.. W trakcie przejazdu po okolicy zauważony został samochódC. (...), który stał naul. (...). W związku z powyższym funkcjonariusze policji udali się naul. (...), gdzie w domu zastaliS. W..
W rozmowie z funkcjonariuszami oskarżony przyznał się, do spowodowania kolizji oraz, iż tego dnia spożywał alkohol. Oskarżony powiedział, że w tym dniu około godziny 11:00 wypił 1 litr piwa i 200 ml wódki.
Funkcjonariusze policji dokonali zatrzymaniaS. W., a po doprowadzeniu go na Komisariat Policji(...)poddali badaniu urządzeniem Alkometr. Pierwsze badanie przeprowadzone o godz. 13:30 wykazało 1,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, drugie badanie przeprowadzone o godz. 13:42 wykazało 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
SamochódC. (...)onr rej. (...). stanowił własnośćA. S., chociaż faktycznie użytkował go jej mążM. S.. W dniu 22 grudnia 2012r. w godzinach wczesnopołudniowychS. W.pożyczył samochódC. (...)odM. S.. Informował go, że potrzebuje ten samochód, aby przewieźć meble. W dniu pożyczenia samochoduS. W.przyjechał z jakimś kolegą – nieustalonym mężczyzną. Następnego dnia ranoM. S.zauważył stojący pod jego posesją samochódC. (...).M. S.spostrzegł, że samochód ma uszkodzenia. W rozmowie zeS. W.M. S.usłyszał, że samochód ten wpadł w poślizg i uderzył w drzewo.S. W.dokonał naprawy samochodu.
OskarżonyS. W.ur. (...)jest żonaty, posiada na utrzymaniu troje dzieci. Oskarżony ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest malarzem – szpachlarzem i monterem urządzeń TV. Oskarżony jest bezrobotny. Przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych – prac remontowych i z tego tytułu osiągał dochód w wysokości 1200 zł miesięcznie. Na dzień  22 grudnia 2012r. oskarżony był skazany następującymi wyrokami:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 27 września 1993 r., sygn. akt IV K 613/93, m.in. za czyn zart. 208 k.k./69 na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 4 lata, postanowieniem z dnia 4.09.1996 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary;
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28 września 1994 r., sygn. akt V K 727/94, za czyn zart. 214 § 2 k.k./69 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 26.09.1995 r., sygn. akt III K 94/95, za czyn zart. 210 § 1 k.k./69 m.in. na karę 3 lat pozbawienia wolności, grzywnę 200 zł.,
- wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 24.04.1997 r., sygn. akt IV K 1612/96, połączono kary orzeczone wyrokami o sygn. akt IV K 363/93 i IV K 613/93 i orzeczono karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13.08.2001 r., sygn. akt IV K 1099/01, za czyn zart. 278 § 1 k.k.,art. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 31.10.2006 r., sygn. akt XXV K 112/06, za czyn zart. 291 § 1 k.k.na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;
- wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 24.12.2008r., sygn. akt VI K 1022/08, za przestępstwo zart. 226 § 1 k.k., na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
- wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 02.03.2011 r., sygn. akt VI K 825/10 za czyn zart. 178 a § 1 k.k.na karę 1 rok pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 5 lat oraz środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat i świadczenie pieniężne.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoS. W.(k. 202-203, k. 22-23)
- zeznań świadków:P. D. (2)(k. 205-207, k. 5-5v., k. 46),P. D. (1)(k. 203-205, k. 4-4v., k. 46-47)R. Ś.(k.241-242, k. 24-24v.),A. S.(k. 289),M. S.(k.289-290)
- opinii sądowo psychiatryczno-psychologicznej (k.172-176)
- dowodów z dokumentów: notatki urzędowej (k. 1 ), protokołu badania stanu trzeźwości (k. 2), odpisu wyroku w sprawie o sygn. akt VI K 825/10 (k. 9-10, k. 12-13), karty karnej (k.14-16, k. 36-38, k. 65-66), pisma szpitala (k.121), informacji z systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (k.187, k. 221), pisma KWP wP.(k. 217), kserokopii notatników służbowych (k. 234-236), informacji z(...)(k. 275-276)
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyS. W.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. W toku postępowania przed Sądem oskarżony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, ale odmówił składania wyjaśnień. Zgodził się tylko odpowiadać na pytania.
Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy (zeznaniaP. D. (1),P. D. (2),R. Ś.iM. S.) Sąd jedynie w części uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. W ocenie Sądu wiarygodne są te wyjaśnienia oskarżonego, w których podał, że w dniu 22 grudnia 2012 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji w domu. Wyjaśnienia te korespondowały z zeznaniamiP. D. (2)i  świadka funkcjonariusza policjiR. Ś..
Zdaniem Sądu za niewiarygodne natomiast należy uznać te wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzeczał, że to on prowadził samochodu m-kiC. (...)w czasie gdy doszło do uderzenia w ogrodzenie posesjiP. D. (1)i że był wtedy w stanie nietrzeźwości. W ocenie Sądu wskazana część wyjaśnień oskarżonego stanowi jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony, która odbiega jednak od rzeczywistego przebiegu wydarzeń.  Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody w postaci zeznań świadków:P. D. (1),P. D. (2)iR. Ś.oraz wyniki przeprowadzonych badań stanu nietrzeźwości oskarżonego, podważają wersję przedstawioną przez oskarżonego.
Z zeznańP. D. (1)iP. D. (2)jasno wynika, że gdy podeszli do samochoduC. (...), po tym jak samochód ten odjechał po uderzeniu w ogrodzenie, w samochodzie tym siedział jako kierowcaS. W.i był w samochodzie sam. Co więcej z zeznańP. D. (1)wynika, że wyczuwalna woń alkoholu i chwiejna postawa oskarżonego jasno wskazywała, że znajduje się on w stanie nietrzeźwości. O tym, że toS. W.pożyczył samochód celem przewiezienia mebli świadczą zeznaniaM. S.. Skoro toS. W.pożyczał samochód, to logicznym jest, że następnie był jego dysponentem i to on nim kierował przez okres owego wypożyczenia. Co więcej z zeznań funkcjonariusza policjiR. Ś.wynika, że oskarżony po zatrzymaniu przez Policję mówił mu, że około godz. 11:00 tego samego dnia spożywał alkohol  w postaci 1 litra piwa i 200 ml wódki i że kierował samochodem kiedy samochód wjechał w bramę.
Zaznaczyć należy, że zeznania wymienionych świadków są spójne i logiczne , a nadto korespondują z przeprowadzonymi badaniami oskarżonego na zawartość alkoholu. Pierwsze badanie oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu miało miejsce już o godz. 13:30 i dało wynik 1,38 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, natomiast drugie badanie przeprowadzone o godz. 13:42 wykazało 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Sąd nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadkówP. D. (1)iP. D. (2).Świadkowie ci dokładnie opisali okoliczności zdarzenia, a ich zeznania są spójne, logiczne i wzajemnie ze sobą korespondują. Zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego zostały uzupełnione dodatkowo na rozprawie, kiedy świadkowie odpowiadali na pytania Sądu, obrońcy i oskarżonego. Sąd nie znalazł żadnych powodów by sądzić, żeP. D. (1)iP. D. (2)pomawiają oskarżonego. Zresztą także oskarżony nie wskazał na okoliczności, które takie twierdzenia uzasadniałyby.P. D. (1)iP. D. (2)znali oskarżonego wyłącznie z widzenia i nie pozostawali z nim w żadnym konflikcie.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne również zeznania świadkaR. Ś..To co zeznawałR. Ś.korespondowało z zeznaniamiP. D. (1)iP. D. (2), a nadto notatką służbową i notatnikiem służbowymR. Ś..R. Ś.miał z oskarżonym kontakt wyłącznie służbowy, a zatem brak podstaw by sądzić, że miał jakiś interes w tym, by zeznawać w tej sprawie na niekorzyść oskarżonego.
Za wiarygodne Sąd uznał także zeznaniaM. S.. Sąd zauważa jednak, że pewne szczegóły jak data pożyczenia samochodu przezS. W.czy godzina jego pożyczenia nie mogły być podane przez precyzyjnie z uwagi na upływ czasu.M. S.był przesłuchiwany po raz pierwszy dopiero w dniu 25 stycznia 2016r, a zatem trzy lata po zdarzeniu. ZeznaniaM. S.wskazują, że oskarżony zwrócił mu samochód następnego dnia po pożyczeniu, a zatem musiał pożyczyć go w dniu 22 grudnia 2012r. Nie mógł pożyczyć go jednak około godz. 14:00 – jak zeznał toM. S.- gdyż około godz. 13:30 został już zatrzymany przez Policję. W ocenie Sądu te nieścisłości w zeznaniach świadka wynikają wyłącznie z upływu czasu od momentu zdarzenia do momentu przesłuchania świadka.
Za mało przydatne w sprawie Sąd uznał natomiast zeznaniaA. S..Chociaż toA. S.była właścicielką samochoduC., to jednak nie ona nim dysponowała i nie ona pożyczyła go oskarżonemu.
Za przydatną i wiarygodną Sąd uznał opinię sądowo psychiatryczno-psychologiczną. Opinia ta jest jasna, pełna, fachowo sporządzona, a żadna ze stron nie kwestionowała jej wniosków.
Za wiarygodne Sąd uznał zgromadzone w toku postępowania dowody z dokumentów. Wskazane dowodowy zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby oraz w zakresie ich kompetencji. Prawdziwości omawianych dowodów nie kwestionowała żadna ze stron, a i Sąd nie znalazł podstaw by uczynić to z urzędu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

S. W.został oskarżony o to, że w dniu 22.12.2012 roku około godz. 13:10 wP.naul. (...)a(...), będąc już wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, mając orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 825/10 zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, znajdując się w stanie nietrzeźwości – badanie urządzeniem typu alkotest wykazało: I badanie – 1,38 mg/l i II badanie 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym pojazdem – samochodem markiC. (...)nr rej. (...)tj. o przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.
Zgodnie zart. 178a § 1 k.k.karalne jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości. Zgodnie zaś zart. 115 § 16 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg lub też prowadzi do stężenia przekraczającego tą wartość. Jeżeli natomiast sprawca czynu określonego w§ 1był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w§ 1w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, popełnia czyn zart. 178 a § 4 k.k.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe doprowadziło Sąd do przekonania, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu.
Oskarżony w dniu 22 grudnia 2012r. około godz. 13:10 prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny w postaci samochodu markiC. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości (1,38 mg/l i 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Oskarżony prowadził pojazd będąc już wcześniej skazany za czyn zart. 178 a § 1 k.k.(wyrok Sądu Rejonowego Poznań –Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 2 marca 2011r. w sprawie o sygnaturze akt VI K 825/10). Zdaniem Sądu oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. W chwili zatrzymania stężenie alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu było znaczne i rosło. W ocenie Sądu oskarżony nie mógł nie wiedzieć, że prowadząc pojazd znajduje się pod wpływem alkoholu, zwłaszcza, że jego zdolności psychoruchowe były znacznie osłabione (gdyP. D. (1)rozmawiał z oskarżonym ten chwiał się i czuć było od niego alkohol). Prawdopodobnie to właśnie stan głębokiego upojenia alkoholowego sprawił, że oskarżony uderzył w ogrodzenie domuP. D. (1).
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary zart. 178 a § 4 k.k.a także wskazówkami zart. 53 kkorazart. 115 § 2 kk, dbając jednocześnie by kara spełniła zarówno cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.
Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, takie jak:

⚫

dotychczasową wielokrotną  karalność, w tym za przestępstwo zart. 178 a § 1 k.k.

popełnienie kolejnego czynu podobnego zaledwie kilkanaście miesięcy po zapadnięciu wyroku w sprawie VI K 825/10

znaczny stan upojenia oskarżonego

prowadzenie pojazdu w okresie obowiązywania zakazu orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 17.11.2014r. (sygn. akt VI K 1156/14)

spowodowanie kolizji

Sąd nie dostrzegł istotnych okoliczności łagodzących.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Mając na uwadze dyspozycjęart. 42 § 2 i art. 43 § 1 k.k.Sąd był zobowiązany do orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych określonego rodzaju. Sąd zastosował w przypadku oskarżonego przepisy obowiązujące do dnia 17 maja 2015r., albowiem były one dla oskarżonego korzystniejsze. Zdaniem Sądu sześcioletni okres na jaki Sąd orzekł środek karny będzie stanowił wystarczającą dolegliwość dla oskarżonego, a nadto uchroni społeczeństwo przed niebezpieczeństwem jakim byłby na drodze oskarżony.
Dodatkowo Sąd orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1.000 zł. Oskarżony jest zdolnym do pracy mężczyzną, w sile wieku, a zatem ma możliwość uiszczenia takiej kwoty, nawet jeśli z jego strony będzie to wymagało pewnego wysiłku i ograniczeń.
Na poczet wymierzonej kary Sąd zaliczył dotychczasowy okres pozbawienia wolności oskarżonego w tej sprawie.
Tak ukształtowana kara jest zdaniem Sądu odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę.
O kosztach, w tym kosztach należnych obrońcy z urzędu Sąd orzekł w pkt. 5 i 6 wyroku. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, albowiem uznał, że z uwagi na konieczność uiszczenia świadczenia pieniężnego, oskarżony nie byłby wstanie ponieść tych dodatkowych kosztów.
/-/ SSR Monika Małasiak