Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 356/16
Data wyroku: 2016-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Marek Charuza, Mirosław Ziaja, Michał Marzec

Sygn. akt: II AKa 356/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Mirosław Ziaja

Sędziowie

SSA Marek Charuza (spr.)
SSA Michał Marzec

Protokolant

Agnieszka Curyło

przy udzialeProkuratora Prokuratury Rejonowej w Chorzowie Mariusza Jeziorowskiego
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. sprawy
W. G.s.Z.iE.
ur. (...)wŚ.
oskarżonego zart. 148 § 1 kk
M. W.s.A.iG.
ur. (...)wC.
oskarżonegoart. 148 § 1 kk
na skutek apelacji prokuratora, pełnomocników oskarżycieli posiłkowych i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 08 marca 2016 roku, sygn. akt XVI K 81/15

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

-odnośnie oskarżonegoM. W.eliminując z podstawy wymiaru kary przepisart. 60 § 1 i 6 pkt 2 k.k.podwyższa do 9 (dziewięciu) lat wymierzoną temu oskarżonemu karę pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet na podstawieart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od dnia 18 lutego 2015 roku od godz. 17.30 do dnia 14 października 2016 roku do godziny 17.30;
-podwyższa do 10 (dziesięciu) lat karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemuW. G., na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od dnia 16 lutego 2015 roku do dnia 18 lutego 2015 roku;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokataB. P.– Kancelaria Adwokacka wK.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, z tytułu obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuW. G.w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokataM. R.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, z tytułu obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuM. W.w postępowaniu odwoławczym;

5
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokataK. B.– Kancelaria Adwokacka wK.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, z tytułu pełnomocnictwa z urzędu udzielonego oskarżycielce posiłkowejM. G.w postępowaniu odwoławczym;

6
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz radcy prawnegoJ. B.– Kancelaria wC.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, z tytułu pełnomocnictwa z urzędu udzielonego oskarżycielowi posiłkowemuR. H.w postępowaniu odwoławczym;

7
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

SSA Michał Marzec  SSA Mirosław Ziaja SSA Marek Charuza
Sygn. akt II AKa 356/16
Uzasadnienie w zakresie dotyczącym wniosków pełnomocników oskarżycieli posiłkowych
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 marca 2016r. Sąd Okręgowy w Katowicach uznał oskarżonychM. W.iW. G.za winnych tego, że w dniu 21 maja 2006r. wC.działając wspólnie i w porozumieniu z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonegoP. H.używając przemocy polegającej na biciu pięściami, butami typu „glany” oraz kopaniu wymienionego po całym ciele, w tym głowie, spowodowali u niego opisane w wyroku obrażenia ciała a następnie wrzucili pokrzywdzonego do pobliskiego zbiornika wodnego co skutkowało jego zgonem, czym wyczerpali znamiona przestępstwa zart. 148 § 1 k.k., i za to na mocyart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 10 § 3 k.k.przy zast.art. 60 § 1 i 6 pkt 2 k.k.skazał oskarżonegoM. W.na karę 6 lat pozbawienia wolności, a na mocyart. 148 § 1 k.k.skazał oskarżonegoW. G.na karę 8 lat pozbawienia wolności.
Na zasadzieart. 46 § 1 k.k.zasądzono od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonychM. G.iR. H.kwoty po 10 000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze śmierciąP. H..
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych zaskarżając orzeczenie w całości oraz prokurator i pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych w części dotyczącej kary.
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego złożyli pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych.
W tej sytuacji wystarczy zaznaczyć, że jako bezzasadne oceniono zarzuty ujęte w apelacjach obrońców zmierzające do przyjęcia, że działania oskarżonych stanowiły jedynie występek zart. 158 § 3 k.k., a nie przypisaną im zbrodnię zabójstwa popełnioną z zamiarem bezpośrednim.
Natomiast jako częściowo uzasadnione uznano zastrzeżenia prokuratora oraz pełnomocników oskarżycieli posiłkowych dotyczące kary, co spowodowało stosowną korektę zaskarżonego wyroku poprzez zaostrzenie wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności - do 9 lat oskarżonemuM. W.i do 10 lat oskarżonemuW. G..
Ponieważ w uzasadnieniu apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoR. H.dodatkowo zaznaczono , że sprawcy mieli się dopuścić zabójstwa ze szczególnym okrucieństwem (acz zakres tej apelacji określono jako dotyczący jedynie wymiaru kary, zaś oskarżyciel posiłkowy pogląd ten zaprezentował dopiero w postępowaniu odwoławczym), należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie brak jest okoliczności dających podstawę do rozważań o możliwości przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu oskarżonych zart. 148 § 2 pkt 1 k.k.
Choć działania oskarżonych niewątpliwie charakteryzowały się znacznym okrucieństwem – pokrzywdzony został dotkliwie pobity co obrazują rozległe obrażenia na prawie całym jego ciele - to jednak sprawcy, przy przyjętym przez nich sposobie działania polegającym na biciu i kopaniuP. H., nie dopuścili się dodatkowych aktów agresji powodujących u ofiary cierpienia wykraczające poza powodujące zgon pokrzywdzonego.
Przechodząc do kwestii kary niskie pobudki kierujące oskarżonymi, intensywność ich ataku (acz nie charakteryzująca się jeszcze szczególnym okrucieństwem w rozumieniuart. 148 § 2 pkt 1 k.k.) oraz działanie oskarżonych pod wpływem alkoholu nie zostały w dostatecznym stopniu uwzględnione przy określaniu wymiaru kary co sprawiło, że kara orzeczona przez Sąd I instancji była karą rażąco łagodną.
Co prawda oskarżonyM. W.w czasie zdarzenia był jeszcze sprawcą nieletnim, to jednak w jego przypadku brak jest okoliczności które zasadnym czyniłyby nadzwyczajne złagodzenie kary przewidziane wart. 60 § 1 i 6 pkt 2 k.k.w zw. zart. 10 § 3 k.k.
Poza przypomnianymi wyżej drastycznymi okolicznościami czynu mieć należy na uwadze i osobowość tego oskarżonego –M. W.w okresie kilku lat od zajścia dopuścił się całego szeregu kolejnych przestępstw, w tym obok występków przeciwko mieniu także rozboju zart. 280 § 1 k.k.i występku zart. 157 § 1 k.k., zaś jego agresja miała być skierowana także wobec byłej konkubiny (zeznania świadkaB. K.–k. 1690).
W sumie warunki te sprzeciwiają się skorzystaniu z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary oskarżonemuM. W., czyniąc koniecznym podwyższenie mu kary do stosownego wymiaru 9 lat pozbawienia wolności.
Istniejące w tej sprawie okoliczności łagodzące – wspomniany młody wiek oskarżonego odpowiadającego karnie na zasadzieart. 10 § 2 k.k.(w chwili czynu miał on zaledwie 15 lat), długi bo aż 10 letni upływ czasu od zdarzenia – niecelowym sprawia dalsze zaostrzanie wymiaru kary izolacyjnej.
Biorąc pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności czynu w niedostatecznym stopniu uwzględnione przez Sąd Okręgowy, zmianie wymagała i kara pozbawienia wolności orzeczona oskarżonemuW. G., a to do wymiaru 10 lat pozbawienia wolności. Za zaostrzeniem kary przemawia i nie w pełni poprawne zachowanie oskarżonego w toku postępowania sądowego – na rozprawę w dniu 12 listopada 2015r. stawił się on w stanie nietrzeźwym (k. 1661 t. IX), co świadczy o braku odpowiedniej refleksji o nieodwracalnych skutkach jakie spowodował swym czynem.
Ponieważ jednak oskarżony ten po przedmiotowym zdarzeniu generalnie prowadził dość poprawny tryb życia – był jedynie raz karany za występek zart. 278 § 1 k.k., wiele lat pracował, na utrzymaniu ma małoletnie dziecko – nieracjonalne byłoby dalsze zaostrzanie mu wymiaru kary pozbawienia wolności.
Pamiętać trzeba i o tym, że to młodszy oskarżonyM. W.jako pierwszy zaatakował pokrzywdzonego, zaś wyjaśniania oskarżonegoW. G.stały się zasadniczą podstawą do poczynienia ustaleń faktycznych w tej sprawie.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w wyroku, na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 635 k.p.k.zwalniając oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego.
SSA Michał Marzec   SSA Mirosław Ziaja   SSA Marek Charuza