Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 124/16
Data wyroku: 2016-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 124/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 czerwca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Robert Rafał Kwieciński
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 roku
sprawyJ. Z.
obwinionego z art. 82§4 k.w. i art. 191 ustawy o odpadach
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole
z dnia 15 lutego 2016 roku sygn. akt II W 842/15

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

⚫

uniewinnia obwinionego od popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1 czynu, to jest wykroczenia z art. 82§4 k.w.,

za czyn opisany w punkcie 2 wyczerpujący znamiona wykroczenia z art. 191 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) na podstawie tego przepisu wymierza obwinionemu karę 200 (dwustu) złotych grzywny.

II
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

III
Zwalnia obwinionego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Robert Rafał Kwieciński

UZASADNIENIE
J. Z.został obwiniony o to, że:

1
w dniu 8 sierpnia 2015 r. około godziny 11:00 w miejscowościP.naul. (...)woj.(...)na terenie swojej posesji wypalał trawę i pozostałości roślinne w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań jak również nie sprawował stałego nadzoru nad miejscem wypalania przez co ogień rozprzestrzenił się na sąsiednie działki;

2
w dniu 5 września 2015 r. w miejscowościP.naul. (...)woj.(...)na terenie swojej posesji termicznie przekształcał odpady komunalne zgromadzone na posesji poprzez spalanie ich w ognisku;

tj. o wykroczenia z art. 82§4 k.w. i art. 191 ustawy o odpadach.
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2016 r. w sprawie II W 842/15 Sąd Rejonowy w Kole uznał obwinionegoJ. Z.za winnego czynów popełnionych w sposób wyżej opisany w pkt 1-2, przy ustaleniu, że czyn opisany w punkcie 1 stanowi wykroczenie z art. 82§1 pkt 1 k.w., tj. popełnienia dwóch wykroczeń z art. 82§1 pkt 1 k.w. i z art. 191 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) i za to na podstawie art. 191 w/w ustawy w zw. z art. 9§2 k.w. wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 300 złotych.
Wyrok ten zaskarżył w całości obwiniony, zarzucając:

-

niezgodność pisemnego wyroku z wyrokiem ogłoszonym w trakcie posiedzenia Sądu Rejonowego,

tendencyjne prowadzenie rozprawy mające na celu uzasadnienie z góry założonej tezy poprzez niedopuszczenie do wyjaśnienia wątpliwości w zeznaniach świadków, niedopuszczenie bądź bagatelizowanie dowodów itp.

W oparciu o te zarzuty obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie kosztów za I instancję i II instancję.
Podczas rozprawy odwoławczej obwiniony sprecyzował, iż wnosi o uniewinnienie.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obwinionegoJ. Z.była częściowo zasadna w szczególności w odniesieniu do pierwszego zarzucanego mu czynu.
Sąd odwoławczy nie może zweryfikować treści jakie zostały podane przez Sąd I instancji z ustnych motywach wyroku. Niewątpliwe jest jednak, że pomiędzy opisałem pierwszego czynu a jego kwalifikacją prawną zachodzi sprzeczność. Sąd meriti dokonał bowiem korekty kwalifikacji tego czynu i jednocześnie nie zmienił jego opisu. Obwinionemu zarzucono we wniosku o ukaranie czyn zart. 82§4k.w. i opis czynu odpowiadał tej kwalifikacji. W zarzucie była bowiem mowa o wypalaniu trawy i pozostałości roślinnych w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań oraz o nie sprawowaniu stałego nadzoru nad miejscem wypalania. Znamiona wykroczenia zart. 82§1 pkt 1k.w. są inne. Wymagane jest dokonywanie czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenienie się, utrudnienie prowadzenie działania ratowniczego lub ewakuacji. Znamiona te nie zostały opisane w zaskarżonym wyroku. Ponadto nie można twierdzić, iż w dniu 8 sierpnia 2015 r. doszło do pożaru. Sąd Najwyższy stwierdził, że przez określenie „pożar” rozumieć należy ogień o wielkim zasięgu, obejmujący z siłą żywiołową mienie ruchome lub nieruchome i zagrażający życiu lub zdrowiu ludzkiemu albo mieniu w znacznych rozmiarach, przy czym zagrożenie to nie może być odległe w czasie, zależne od nastąpienia pewnych warunków w przyszłości, lecz musi występować aktualnie” (wyrok z dnia 11 grudnia 1978 r. , II KR 269/78, OSNKW 1979, nr 5, poz. 55). W obecnym stanie prawnym niebezpieczeństwo powszechne odnoszone jest o życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach. W dniu 8 sierpnia 2015 r. nie doszło do zagrożenia życia lub zdrowia ludzkiego i mienia w wielkich rozmiarach. Ponadto z pisemnego uzasadnienia Sądu Rejonowego nie wynika jednoznacznie na czym polegało zachowanie obwinionego w dniu 8 sierpnia 2015 r. – czy było to wypalanie trawy, czy palenie trawy w ognisku wcześniej skoszonej. Sąd Rejonowy słusznie uznał, że zachowanie obwinionego nie wyczerpało znamion czynu zart. 82§4k.w. Jednocześnie jednak nie poczynił wystarczających – wyżej wskazanych – ustaleń do przypisania wykroczenia zart. 82§1 pkt 1k.w. i nie dokonał korekty opisu czynu. W chwili obecnej Sąd odwoławczy wobec wniesienia apelacji jedynie na korzyść obwinionego nie może czynić ustaleń na jego niekorzyść, nie byłoby to możliwe także w razie ewentualnego uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 434§1 k.p.k.iart. 443 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.w.). Niezbędne okazało się więc uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wpunkcie 1czynu, to jest wykroczenia zart. 82§4k.w.
Niezasadna była apelacja obwinionego odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 2.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe przekonująco i precyzyjnie uzasadnił.
Przeprowadzona kontrola instancyjna wykazała, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe oraz wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku postępowania, dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego w zakresie czynu z art. 191 ustawy o odpadach dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisachart. 5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.stosowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Co więcej, jest ona oceną wszechstronną i bezstronną i jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy nie stwierdził także błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu Rejonowego.
W ocenie Sądu Okręgowego, dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów jest jasna, pełna i przekonywująca i Sąd odwoławczy, aby tej argumentacji nie powielać w pełni się na nią powołuje.
Przede wszystkim Sąd Rejonowy zasadnie nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, ponieważ pozostawały one w sprzeczności z całym pozostały materiałem dowodowym, a odnośnie zdarzenia z 5 września 2015 r. z zeznaniami świadkówM. M.iM. U.. Świadkowie ci to osoby postronne, które nie miały żadnego interesu w tym, aby fałszywie obciążać obwinionego.
Wskazać wreszcie należy, że w przepisie art. 191 ustawy o odpadach mowa jest o przekształcaniu termicznym odpadów poza spalarnią lub współspalarnią. Pozostałości roślinne i skoszona trawa odpowiadają definicji odpadów zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy. Odpadem jest bowiem każda substancja lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu w punkcie 1 czynu, a za czyn zarzucany w punkcie 2 wymierzył łagodniejszą karę 200 złotych grzywny, uwzględniając w/w uniewinnienie. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.
SSO Robert Rafał Kwieciński