Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 114/15
Data wyroku: 2016-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Sajur-Kordula

Sygn. akt XVII AmE 114/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencjii Konsumentów w składzie:

Przewodniczący –

SSO Magdalena Sajur-Kordula

Protokolant –

stażysta Dagmara Szczepańska

po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa syndyka masy upadłości infrastruktura(...) spółka akcyjnaw upadłości likwidacyjnej z siedzibą wB.
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wymierzenie kary pieniężnej
na skutek odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 15 stycznia 2015 r., znak(...)

I
uchyla zaskarżoną decyzję;

II
zasądza od pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz powoda Syndyka Masy Upadłości(...) Spółki Akcyjnejw upadłości likwidacyjnej z siedzibą wB.kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSO Magdalena Sajur-Kordula
Sygn. akt XVII AmE 114/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15 stycznia 2015 r., znak:(...), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy:(...) Spółka Akcyjnaw upadłości likwidacyjnej, z siedzibą wB.(dalej – Przedsiębiorca), reprezentowanej przez syndyka masy upadłościG. F., Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: pozwany, Prezes URE) orzekł, że Przedsiębiorca nie wywiązał się w 2013 r. z określonegowart. 9a ust. 8(obecnieart. 9a ust. 1)ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne(dalej -Prawo energetyczne) obowiązku uzyskaniai przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa pochodzeniaz kogeneracji, o którym mowa wart. 9l ust. 1 Prawa energetycznegowydanego dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub uiszczenia opłaty zastępczejw terminie określonym wart. 9a ust. 5(obecnieart. 9a ust. 15)Prawa energetycznegoobliczonej w sposób określony wart. 9a ust 8a(obecnieart. 9a ust. 10)Prawa energetycznego.
Za powyższe działanie Prezes URE wymierzył Przedsiębiorcy reprezentowanemu przez syndyka masy upadłościG. F.karę pieniężną w wysokości 20 844,56 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy osiemset czterdzieści cztery złote pięćdziesiąt sześć groszy), stanowiącej(...)przychodu z działalności koncesjonowanej osiągniętej przez niego w 2013 roku.
W uzasadnieniu decyzji pozwany wskazał, iż zgodnie z oświadczeniem Przedsiębiorcy, zawartym w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014 r. dokonał on w 2013 roku sprzedaży energii elektrycznej na rzecz odbiorców końcowych w ilości 29 693,170 MWh, co oznacza, że w 2013 r. był zobowiązany do uzyskaniai przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia, o których mowa wart. 9e ust. 1 lub art. 9o ust. 1 Prawa energetycznego, względnie uiszczenia opłaty zastępczej, na łączną ilość odpowiadającą 267,238 MWh energii elektrycznej.
Na podstawie analizy zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego Prezes URE ustalił, iż Przedsiębiorca nie przedstawił organowi do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji za 2013 r. Do dnia 30 czerwca 2014 r. nie uiścił on także wymaganej opłaty zastępczej na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zatem pozwany uznał, iżw 2013 r. Przedsiębiorca nie wypełnił obowiązku określonego wart. 9a ust. 8 Prawa energetycznego.
Pozwany zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie nie mógł skorzystaćz możliwości odstąpienia od wymierzenia kary, gdyż zarówno stopień szkodliwości czynu, którego dopuścił się Przedsiębiorca niewątpliwie w ocenie Prezesa URE nie był znikomy, a także brak realizacji przedmiotowego obowiązku uplasował się na poziomie 100 %, bowiem w ogóle nie uiszczono należnej opłaty zastępczej ani nie dokonano umorzenia odpowiedniej ilości świadectw pochodzenia.
Podkreślił, że brzmienieart. 56 Prawa energetycznegowskazuje obowiązek nałożenia kary pieniężnej w przypadkach określonych w przepisie, a nie jedynie uprawnienie Prezesa URE, w związku z czym dla samego nałożenia kary pieniężnej nie są istotne przyczyny niewypełnienia obowiązku wynikającegozart. 9a Prawa energetycznego, gdyż samo to naruszenia aktualizuje wspomniany obowiązek. Zaznaczył także, że odpowiedzialność określonawart. 56 ust. 1 Prawa energetycznegonie jest oparta na zasadzie winy, ale na bezprawności działania lub zaniechania, a sam stopień zawinienia ma znaczenia jedynie dla określania wysokości nakładanej kary.(decyzja k. 4-10)
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł syndyk masy upadłości(...) Spółki Akcyjnejw upadłości likwidacyjnej z siedzibąwB.i zaskarżył ją w całości, wnosząc o jej uchylenie, względnie o jej zmianę i odstąpienie na podstawieart. 56 ust. 6a Prawa energetycznegood wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa wart. 56 Prawa energetycznegoa także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego przez pełnomocnika według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego:

1
art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego(dalej –k.p.a.)w zw. zart. 144 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze(dalej -Prawo upadłościowe) polegające na prowadzeniu postępowania i wydaniu decyzji przeciwko upadłej spółce podczas gdy prowadzenie procesu po ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej z udziałem upadłego zamiast syndyka jest niedopuszczalne;

2
art. 56 ust. 6a Prawa energetycznegoprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w realiach niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki uzasadniające odstąpienie przez Prezesa URE od wymierzenia kary pieniężnej;

3
art. 56 ust. 1 pkt 1aw zw. zart. 9a ust. 1 i 5 Prawa energetycznegow zw.zart. 91 Prawa upadłościowegopoprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że nie przestrzeganie obowiązku uzyskania i przedłożenia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa pochodzenia lub uiszczenia opłaty zastępczej w każdej sytuacji nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek zapłaty kary pieniężnej, podczas gdy prowadzenie wobec upadłej spółki postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej,a następnie wydanie zaskarżonej decyzji skutkuje nieuzasadnionym żądaniem przez organ dokonania wypłaty z masy upadłości środków finansowych z naruszeniem praw innych wierzycieli;

naruszenie przepisów postępowania, tj.:

4
art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, w szczególności zaś pominięcie pisma syndyka masy upadłości Przedsiębiorcy z dnia 27 marca 2014 r.

5
art. 61 § 4 k.p.a.iart. 10 k.p.a.polegające na niezawiadomieniu powodao wszczęciu jak również o przebiegu postępowania, a także braku możliwości wypowiedzenia się co do jego ustaleń przed wydaniem decyzji, oraz poprzez oczywiste niezastosowanie zasad ogólnych postępowania administracyjnegow stopniu powodującym istotne ograniczenie strony w postępowaniu;

oraz naruszenie:

6
art. 2w zw. zart. 342 Prawa upadłościowegopoprzez wydanie decyzji zmierzającej do nakazania syndykowi masy upadłości postępowania z funduszami masy upadłości wbrew ww. przepisomPrawa upadłościowego;

7
art. 91 ust. 1 oraz 236-240, 244-266 Prawa upadłościowegopoprzez ich niezastosowanie i tym samym błędne uznanie, że organ może wymierzyć upadłej spółce karę pieniężną podczas gdy w świetle wskazanej ustawy wierzyciel, w stosunku do zobowiązań dotyczących okresu sprzed upadłości (wierzytelności upadłościowej) nie ma prawa wyboru między zgłoszeniem wierzytelności w postępowaniu upadłościowym, a dochodzeniem jej na innej drodze przeciwko upadłej spółce lub syndykowi i do wszczynania przeciwko upadłej spółce lub syndykowi postępowań administracyjnych.

W uzasadnieniu odwołania powód wskazał, iż Prezes URE błędnie określił podmiot zaskarżonej decyzji, wskutek czego decyzja została skierowana do osoby niebędącej strona w sprawie, co skutkuje jej nieważnością na podstawieart. 156 § 4 k.p.a.Podał przy tym, że zgodnie zart. 144 ust. 1 Prawa upadłościowegojeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Syndyk bowiem prowadzi te postępowania na rzecz upadłego, alew imieniu własnym. Podniósł, że przepisyPrawa upadłościowegostanowiąceo pozbawieniu upadłego prawa do rozporządzania majątkiem, mają charakter bezwzględnie obowiązujący i są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisówprawa energetycznego, które dotycząc strony postępowaniaw znaczeniu formalnym. W ocenie powoda, skoro działalność koncesjonowana polegająca na obrocie energią elektryczną następowała w toku działalności gospodarczej upadłej spółki, to opłata zastępcza, względnie kara pieniężna, jest wierzytelnością dotyczącą masy upadłości w rozumieniuart. 144 Prawa upadłościowego.
Syndyk stwierdził, że właściwym trybem dochodzenia wierzytelności było postępowanie upadłościowe. Podkreślił, że tryb ustalania wierzytelności upadłościowych w postępowaniu upadłościowym jest zasadniczo taki samw odniesieniu do wierzytelności cywilnoprawnych i należności publicznoprawnych. Dla dokonania zgłoszenia należności publicznoprawnej dołączenie decyzji administracyjnej wydanej po ogłoszeniu upadłości nie jest potrzebne, ani tym samym konieczne. Wskazał, żePrawo upadłościowejest aktem szczególnymi jego zastosowanie ma pierwszeństwo przed przepisami ogólnymi, zatem tryb zgłaszania wierzytelności sędziemu komisarzowi należy uznać za wyłączną drogę dochodzenia w postępowaniu upadłościowym należności publicznoprawnych powstałych przed ogłoszeniem upadłości.
Powód nie kwestionował okoliczności, że Przedsiębiorca nie uzyskała i nie przedstawiła Prezesowi URE do umorzenia świadectw energii elektrycznej za rok 2013 w ilości wymaganej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.W konsekwencji Przedsiębiorca był zobowiązany do uiszczenia na wskazane konto opłaty zastępczej w kwocie 16 034,28 zł., która to kwota jako wierzytelność upadłościowa podlega zgłoszeniu i zaspokojeniu w trybie przepisów postępowania upadłościowego i naprawczego. Zarówno jednak Prezes URE jaki Prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nie zgłosił sędziemu komisarzowi wierzytelności z tytułu opłaty zastępczej.
Zdaniem powoda w zaistniałych okolicznościach zachodziły przesłanki do odstąpienia przez Prezesa URE od wymierzenia kary pieniężnej na podstawieart. 56 ust. 6a Prawa energetycznegogdyż stopień szkodliwości czynu jest znikomy a Przedsiębiorca nigdy nie uchylał się od realizacji ciążących na niej obowiązków. To przepisyPrawa upadłościowegouniemożliwiły syndykowi uiszczenie opłaty zastępczej do 30 czerwca 2014 r., jednakże gdyby pozwany zgłosił ją w postępowaniu upadłościowym, zostałaby wpisana w bezspornej wysokości na listę wierzytelności i uregulowana zgodnie z przepisamiPrawa upadłościowego.(odwołanie k. 11-19)
W odpowiedzi na odwołanie Prezes URE wniósł o oddalenie odwołania powoda oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podtrzymał w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i stwierdził, że zarzuty powoda nie dają podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżonej decyzji.
Podkreślił, że w świetle doktryny z chwilą ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego, upadły traci na rzecz syndyka prawo zarządu, korzystania i rozporządzania swoim majątkiem, lecz nadal pozostaje jego formalnym właścicielem. Stroną postępowania sądowego lub administracyjnego dotyczącego mienia wchodzącego w skład masy upadłości może być tylko syndyk, który występuje we własnym imieniu, ale nie na własny rachunek, działa bowiem na rzecz masy upadłości. Podmiot pozostaje bowiem stroną w znaczeniu materialnoprawnym jako podmiot stosunku prawnego, z którego wyniknął spór, natomiast syndyk występuje jako strona w znaczeniu wyłącznie formalnym.
Prezes URE wskazał, że nie jest wierzycielem powoda w zakresie domagania się uiszczenia opłat zastępczych. Obowiązek określony wart. 9a ust. 8 Prawa energetycznegomoże zostać zrealizowany poprzez przedstawienie do umorzenia świadectw pochodzenia lub uiszczenia opłaty zastępczej. Pozwany nie jest uprawniony do dokonywania wyboru rodzaju sposobu realizacji obowiązkuw miejsce podmiotu zobowiązanego. Nie ma zgodnie z obowiązującymi przepisami możliwości dochodzenia opłaty zastępczej od podmiotu zobowiązanego do realizacji wspomnianego obowiązku, a skoro podmiot który go nie przestrzega podlega karze pieniężnej to dopiero po skutecznym wymierzeniu kary pieniężnej Prezes URE będzie mógł domagać się wpisania jego wierzytelności wynikającej z wymierzonej kary na listę wierzytelności.
Pozwany podkreślił, że możliwość odstąpienia od wymierzania kary pieniężnej zachodzi jedynie w przypadku jednoczesnego zaistnienia dwóch przesłanek: zaprzestania naruszenia prawa, ewentualnie zrealizowania obowiązku oraz znikomego stopnia szkodliwości czynu, natomiast w niniejszej sprawie Przedsiębiorca w ogóle nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, który mógł zostać zrealizowany skutecznie jedynie w ściśle określonym terminie. Gdyby natomiast doszło do zrealizowania wskazanego obowiązku, nie byłoby podstaw do wszczęcia postępowania przez Prezesa URE. Jednakże przy całkowitym braku realizacji obowiązku nie ma, zdaniem pozwanego, podstaw do przyjęcia innego niż duży stopnia szkodliwości czynu.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących wysokości nałożonej na Przedsiębiorcę kary pieniężnej, Prezes URE wskazał, iż wysokość ta zgodniez przepisamiPrawa energetycznegonie mogła być niższa niż kwota obliczona według obowiązującego wzorem o pomnożeniu kwoty nieuiszczonej przez współczynnik(...)z czego wynika, że minimalna kara jest wyższa o(...)od samej opłaty zastępczej. Minimalna kara w tym przypadku wynosiła zatem(...)i w takiej też wysokości została ona nałożona na Przedsiębiorcę.

    (odpowiedź na odwołanie k. 50-55)

Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 16 marca 2006 r., znak:(...), spółce prawa handlowego zarejestrowanejw Krajowym Rejestrze Sądowym Sądu Rejonowego wB., XIII Wydział Gospodarczy w dniu 5 maja 2003 r. pod numerem(...)- (...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wB., została udzielona koncesja na obrót energią elektryczną na okres od 16 marca 2006 r. do 30 marca 2016 r., cofnięta następnie decyzją Prezesa URE z dnia 10 lipca 2014 r.
(dowód: okoliczność bezsporna; odpis z Krajowego Rejestru Sądowego,k. 37-46 orazdecyzja Prezesa URE, k. 6)
Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt XV GU 95/13 Sąd Rejonowy wB.ogłosił upadłośćspółki (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wB., obejmującą likwidację majątku upadłego. Jako syndyka masy upadłości Przedsiębiorcy ustanowionoG. F..
(dowód: postanowienie Sądu Rejonowego wB., k. 26)
Pismem z dnia 27 marca 2014 r. syndyk masy upadłości Przedsiębiorcyw wykonaniuart. 176 Prawa upadłościowegozawiadomił Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego oraz poinformował, że w związku z powyższym, nie mogą być uregulowane wskazane w piśmie opłaty zastępcze za 2013 r., a także że istnieje możliwość zgłoszenia w wyznaczonym terminie wierzytelności sędziemu – komisarzowi.
(dowód: pismo powoda z dnia 27 marca 2014 r., k. 27)
Pismem z dnia 31 marca 2014 r., znak:(...), Prezes URE działając na podstawieart. 28 ust. 2 Prawa energetycznego, zwrócił się do Przedsiębiorcy z prośbą o udzielenie informacji dotyczących dokonanej w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. sprzedaży energii elektrycznej na rzecz odbiorców końcowych w celu zbadania realizacji obowiązków, określonych wart. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego.
(dowód: pismo pozwanego wraz z z.p.o., k. 1-6a akt adm.)
W odpowiedzi na pismo Prezesa URE, syndyk wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej objętej wskazaną koncesją w 2013 r. Przedsiębiorca dokonał sprzedaży energii elektrycznej na rzecz odbiorców końcowych w ilości 29 693,170 MWh. Określił także wysokość należnych opłat zastępczych i oświadczył, że nie zostały one zapłacone ze względu na ogłoszenie w dniu 14 marca 2014 r. przez Sąd RejonowywB.upadłości Przedsiębiorcy.
(dowód: pismo powoda wraz z załącznikami, k. 7-10 akt adm.)
Pismem z dnia 3 października 2014 r., znak:(...), Prezes URE zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej Przedsiębiorcy,w imieniu którego działa syndyk masy upadłości -G. F., w związku z ujawnieniem możliwości nieprzestrzegania w roku 2013, określonego wart. 9a ust. 1 Prawa energetycznegoobowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa pochodzenia, wydanego dla energii elektrycznej wytworzonej w źródłach znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub uiszczenia opłaty zastępczej, obliczonej w sposób określony wart. 9a ust. 2 Prawa energetycznego.
(dowód: pismo pozwanego wraz z z.p.o., k. 11-13a akt adm.)
Pismem z dnia 7 listopada 2014 r., znak:(...)Prezes URE poinformował powoda, iż w przedmiotowej sprawie zgromadzone zostały materiały dowodowe pozwalające na podjęcie decyzji i zawiadomiło przysługującym mu prawie do zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień, jednakże powód nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia.
(dowód: pismo pozwanego wraz z z.p.o., k. 15 i 15a akt adm.)
Przychód Przedsiębiorcy z tytułu działalności koncesjonowanej polegającej na obrocie energią elektryczną za rok 2013 wyniósł 8.524.152 zł.
(dowód: pismo powoda, k. 14 akt adm.)
Sąd przyznał moc dowodową wszystkim zgromadzonym w sprawie dokumentom i mając na uwadze, że ich autentyczności i treści nie kwestionowała żadna ze stron, w oparciu o nie ustalił stan faktyczny, który okazał się bezsporny między stronami.
Sąd Okręgowy w Warszawie zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się uzasadnione, zaś decyzja wadliwa z uwagi na wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego przeciwko upadłemu po dacie ogłoszenia upadłości.
Zgodnie z art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2016r.), jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu.
Upadłośćspółki (...)obejmująca likwidację majątku została ogłoszona dnia 14 marca 2014r., natomiast w dniu 3 października 2014r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy- (...) Spółka Akcyjnaw upadłości likwidacyjnej kary pieniężnej.
Badając zarzut naruszeniaart. 144 ust. 1 prawa upadłościowego, w pierwszej kolejności należało rozważyć, czy wszczęte w dniu 3 października 2014r. postępowanie administracyjne dotyczyło masy upadłości, a więc tej części majątku upadłego, która służy zaspokojeniu wierzycieli w postępowaniu upadłościowym. Jest to istotne z uwagi na to, że w sprawach, które nie dotyczą masy upadłości legitymację zachowuje upadły. Masy upadłości dotyczą natomiast tylko takie postępowania, których przedmiotem są prawa i obowiązki odnoszące się do mienia wchodzącego w skład masy upadłości, przede wszystkim sprawy mające za przedmiot wierzytelności przysługujące upadłemu lub sprawy o wierzytelności podlegające zgłoszeniu w postępowaniu upadłościowym. Są to- co do zasady- wierzytelności powstałe przed datą ogłoszenia upadłości. W niniejszym wypadku upadły miał obowiązek uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwa pochodzenia z kogeneracji lub uiścić opłatę zastępczą za okres 2013r. Ewentualne zobowiązanie upadłego z tego tytułu powstało więc przed datą ogłoszenia upadłości. Opłata zastępcza, jako zobowiązanie o charakterze pieniężnym, podlega zgłoszeniu na listę wierzytelności. W tej sytuacji przedmiotowe postępowanie administracyjne dotyczyło masy upadłości i powinno być wszczęte oraz prowadzone przeciwko syndykowi.
Podkreślenia wymaga okoliczność, że jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądowym, zarówno sądów powszechnych, administracyjnych oraz Sądu Najwyższego, w procesach dotyczących masy upadłości, stroną postępowania jest syndyk, a nie upadły reprezentowany przez syndyka (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2015r., VI ACa 481/14 LEX nr 1680077, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2015r., I ACa 464/15 LEX nr 1794377, wyrok NSA z 24 lutego 2015r., II FSK 1910/14 LEX nr 1772074). Zgodnie zart. 144 ust. 2 prawa upadłościowegosyndyk prowadzi postępowania administracyjne i sądowe na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Z uwagi na okoliczność, że ewentualny wynik postępowania administracyjnego może mieć wpływ na stan masy upadłości, stroną postępowania winien być syndyk i to on winien być adresatem decyzji. Tymczasem analiza, zarówno treści postanowienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, jak i decyzji, wskazuje na to, że stroną był upadły reprezentowany przez syndyka.
Postanowienie z dnia 3 października 2014r. (mające formę zawiadomienia) wysłane zostało doG. F.syndyka masy upadłości(...) S.A.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wB., ale zawiera informację o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego„w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy:(...) Spółka Akcyjnaw upadłości likwidacyjnej, w imieniu której działa PanG. F.syndyk masy upadłości (…)”. Podobnie w pkt 1 sentencji decyzji z dnia 15 stycznia 2015r. wyraźnie zaznaczono, że„przedsiębiorca(...) S.A.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wB.reprezentowany przez Syndyka Masy Upadłości PanaG. F., nie wywiązał się w 2013r. z określonego wart. 9a ust. 8 ustawy- Prawo energetyczneobowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwa pochodzenia z kogeneracji (…)”. Również upadłemu reprezentowanemu przez syndyka wymierzono w pkt 2 decyzji karę pieniężną.
Z powyższego wynika, że adresatem decyzji z dnia 15 stycznia 2015r. był upadły, zaś syndyk został potraktowany jako reprezentant, przedstawiciel ustawowy, czy też pewnego rodzaju pełnomocnik upadłego. Nieprawidłowe jest również wskazywanie w decyzji imienia i nazwiska syndyka, co tym bardziej świadczy o uznaniuG. F.jedynie za reprezentanta, czy też pełnomocnika. Ma rację skarżący twierdząc, że prawidłowo określoną stroną powinien być syndyk masy upadłości(...) S.A.w upadłości likwidacyjnej, nie zaś upadły reprezentowany przez syndyka czy też syndykG. F.. Syndyk jest organem postępowania upadłościowego, działa w imieniu własnym, ale na rachunek upadłego. Upadły nie był legitymowany do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym i z tych względów decyzja jest obarczona wadą nieważności w rozumieniuart. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.Jest to wada tego rodzaju, która nie mogła być konwalidowana w postępowaniu sądowym.
Istotne jest również to, że wydanie decyzji przeciwko upadłemu otwiera wierzycielowi- Prezesowi URE możliwość dochodzenia wierzytelności z pominięciem procedury postępowania upadłościowego. Postępowanie upadłościowe jest uniwersalnym postępowaniem egzekucyjnym, które w sposób szczególny określa wykazywanie istnienia wierzytelności oraz uzyskanie jej zaspokojenia (zgłoszenie wierzytelności, ustalanie listy wierzytelności, podział funduszy masy upadłości). Wydanie decyzji, której adresatem jest upadły narusza również przepisyart. 236-240, 244-266 oraz 342 prawa upadłościowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak wpkt Ina mocyart. 47953§ 2 k.p.c
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu oparto na podstawieart. 98 § 1 i 2 k.p.c., obciążając pozwanego opłatą sądową w wysokości 100 zł uiszczoną przez powoda.
SSO Magdalena Sajur-Kordula