Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 70/16
Data wyroku: 2016-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daniel Mychliński
Słowa kluczowe: Powództwo Przeciwegzekucyjne
Podstawa prawna: art. 841 § 1 kpc
Teza: Powództwo może być wytoczone w ściśle określonym terminie, wynikającym z art. 841 § 3 kpc. Po bezskutecznym upływie terminu roszczenie wygasa, a powództwo winno być oddalone.

Sygn. akt I C 70/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2016 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący – SSR Daniel Mychliński
Protokolant – Ewelina Goryszewska
po rozpoznaniu na rozprawie
w dniu 21 września 2016 r. w Ciechanowie
sprawy z powództwaK. S.
przeciwkoR. D.iG. D.
o zwolnienie od egzekucji
orzeka:

1
oddala powództwo;

2
przyznaje adwokatowiW. P.za pełnienie obowiązków pełnomocnika z urzędu powodaK. S.wynagrodzenie w wysokości 2.400,00 zł (dwa tysiące czterysta złotych) wraz z kwotą stanowiącą równowartość podatku VAT wyliczonego od w/w sumy;

3
nakazuje Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w Ciechanowie wypłacić adwokatowiW. P., tytułem wynagrodzenia za pełnienie obowiązków pełnomocnika z urzędu powodaK. S., kwotę przyznaną w pkt 2, przejmując ją na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt I C 70/16

UZASADNIENIE
PowódK. S.w dniu 21 stycznia 2016 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w Ciechanowie z pozwem przeciwkoR. D.iG. D.żądając zwolnienia od egzekucji samochodu osobowego markiH. (...)nr rej. (...)zajętego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego z wniosku wierzycielaR. D.przeciwkoG. D.w sprawie o sygn. akt Kmp 50/01 oraz zasądzenia kosztów procesu.
W uzasadnieniu swego pozwu, powód wskazał, że zajęty samochód jest jego własnością, nabył go odV. S.(małżonki dłużnikaG. D.) na podstawie umowy sprzedaży z dnia 5 marca 2015 r.
PozwanaR. D.wnosiła o oddalenie powództwa w całości.
PozwanyG. D.uznał powództwo.
Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
PrzeciwkoG. D.prowadzone jest postępowania egzekucyjne przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w CiechanowieU. P.z wnioskuR. D.(sygn. akt KMP 50/01). W ramach tego postępowania egzekucyjnego, Komornik dokonał w dniu 11 marca 2015 r. zajęcia samochodu osobowego markiH. (...)nr rej. (...)o wartości 11.000,00 zł.K. S.nie był obecny przy czynności zajęcia w/w samochodu. Komornik powiadomił go natomiast o dokonanym zajęciu pisemnie, informując jednocześnie o posiadanych uprawnieniach, w tym o możliwości wytoczenia powództwa w oparciu oart. 841 § 1 KPC.K. S.odebrał powyższe zawiadomienie w dniu 17 marca 2015 r.
dowód: dokumenty z postępowania egzekucyjnego Kmp 50/01 (k. 1, k. 3, k. 340, k. 342 i k. 343 tych akt)
Powyższy stan faktyczny, ustalono w oparciu o powołane wyżej dokumenty z postępowania egzekucyjnego, których żadna ze stron nie kwestionowała.
Inne okoliczności sprawy, jako nie mające znaczenia dla sprawy, Sąd pominął. Z tego też względu, Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadkaV.S.na okoliczność zbycia samochodu oraz na okoliczności dotyczące wiedzy stron stosunku prawnego, co do wierzytelności pozwanejR. D.w stosunku doG. D.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Wytoczone przezK. S.powództwo oparte jest naart. 841 § 1 KPC. Zgodnie z tym przepisem, osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa.
Powództwo to może być jednak wytoczone w ściśle określonym terminie. Zgodnie bowiem zart. 841 § 3 KPC, powództwo osoby trzeciej o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji może być wniesione w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych. W literaturze i orzecznictwie sądowym wyrażany jest pogląd, że miesięczny termin do wytoczenia powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji ma charakter materialnoprawny, a mówiąc precyzyjnie jest terminem prekluzji sądowej i jako taki nie podlega przywróceniu. Termin ten należy liczyć od dnia, gdy osoba trzecia dowiedziała się o naruszeniu prawa, a jego cechą jest prekluzja, co oznacza, że po bezskutecznym upływie terminu roszczenie wygasa, a powództwo winno być oddalone, bez potrzeby oceny jego merytorycznej zasadności (zob. m.in.: Komentarz do art. 841 kodeksu postępowania cywilnego, [w:] A. Jakubecki (red.), J. Bodio, T. Demendecki, O. Marcewicz, P. Telenga, M.P. Wójcik „Kodeks postępowania cywilnego. Praktyczny komentarz.” Zakamycze, 2005, wyd. II, uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2007 r. - III CZP 57/07 i teza wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 grudnia 2015 r. - V ACa 262/15).
Czynność zajęcia ruchomości, co do której powódK. S.rości sobie prawo własności, została przeprowadzona w dniu 11 marca 2015 r. Bezsprzecznie dowiedział się o tym zajęciu 17 marca 2015 r., gdyż tego dnia otrzymał od Komornika pismo zawiadamiające o zajęciu wraz z pouczeniem. Pozew złożył zaś dopiero w dniu 21 stycznia 2016 r., a więc ze znacznym przekroczeniem owego miesięcznego terminu.
Wobec tego, że powód nie zachował miesięcznego terminu do wniesienia powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji, utracił prawo do skutecznej ochrony w tym zakresie, a w efekcie jego powództwo należało oddalić. W takiej sytuacji brak było podstaw do badania innych okoliczności sprawy i przeprowadzania w tym zakresie postępowania dowodowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd powództwo oddalił.
Uwzględniając to, że powód został zwolniony od kosztów sądowych w zakresie postępowania przed sądem I instancji i ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu w osobie adw.W. P., Sąd przyznał temu pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 2.400,00 zł ustalone w oparciu o § 4 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 8 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z dnia 5 listopada 2015 r.) wraz z podatkiem VAT. Zgodnie bowiem z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (tzw. „opłata minimalna”). Natomiast zgodnie z § 8 ust. 5 tego rozporządzenia, opłaty maksymalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000,00 zł do 50.000,00 zł – 4.800,00 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik wziął udział tylko w jednym posiedzeniu, na którym nastąpiło zamknięcie rozprawy, zaś jego czynności sprowadzały wyłącznie do popierania powództwa i wniosków w nim zawartych. Sąd uznał zatem, iż skala aktywności pełnomocnika i stopień zawiłości sprawy nie uzasadniają przyznania wynagrodzenia wyższego niż wynagrodzenie w stawce minimalnej. Kwotę tę Sąd nakazał wypłacić adw.W. P.z sum budżetowych, przejmując ją jednocześnie na rachunek Skarbu Państwa.