Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 892/15
Data wyroku: 2016-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Braczkowska
Słowa kluczowe: Użytkowanie Wieczyste
Podstawa prawna: art 189 k.p.c

Sygn. akt II C 892/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 września 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, II Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSRA. B.
Protokolant: sekretarz sądowyE. M.
po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.
przeciwko GminieŁ.–P.Ł.
o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu

1
ustala wysokość rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu położonego wŁ.przyul. (...)(bez numeru), obręb G – 28, stanowiącegodziałki numer (...), dla którego Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą o numerze (...), należnej od dnia 1 stycznia 2015 roku na kwotę 11.735 zł (jedenaście tysięcy siedemset trzydzieści pięć złotych), przy czym opłata płatna jest w następujący sposób:

- w 2015 roku – w kwocie 10.332 zł (dziesięć tysięcy trzysta trzydzieści dwa złote),
- w 2016 roku – w kwocie 11.033,50 zł (jedenaście tysięcy trzydzieści trzy złote i 50/100),
- w 2017 roku i w latach następnych – w kwocie 11.735 zł (jedenaście tysięcy siedemset trzydzieści pięć złotych);
2. nakazuje pobrać od GminyŁ.–P. (...)Ł.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 311,19 zł (trzysta jedenaście złotych i 19/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;
3. nakazuje pobrać odSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 1.125,19 zł (jeden tysiąc sto dwadzieścia pięć złotych i 19/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
Sygn. akt II C 892/15

UZASADNIENIE
W dniu 24 października 2014 rokuSpółdzielnia Mieszkaniowa (...)wŁ.wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wŁ.z wnioskiem o obniżenie wysokości naliczonej opłaty rocznej dotyczącejdziałek nr (...)(obręb G-28), dla której Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi prowadziksięgę wieczystą oznaczoną nr (...), ewentualnie o uchylenie wypowiedzenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż nowa wycena gruntu, w oparciu o którą doszło do wypowiedzenia dotychczasowej stawki opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, jest znacznie zawyżona.
(wniosek k.  6-7 )
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wŁ.orzeczeniem z dnia 20 marca 2015 roku, sygnatura akt SKO 4161.383.2014, oddaliło wniosekSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.dotyczący ustalenia, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona lub uzasadniona w innej wysokości.
(orzeczenie SKO – załączone akta SKO)
W dniu 22 kwietnia 2015 rokuSpółdzielnia Mieszkaniowa (...)wŁ.złożyła sprzeciw od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego wŁ.z dnia 20 marca 2015 roku. W dniu 22 maja 2015 roku sprzeciw został przekazany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze do tutejszego sądu rejonowego celem rozpoznania.
(sprzeciw –  załączone akta SKO ; pismo SKO – k. 2 )
W odpowiedzi na pozew, pozwany MiastoŁ.– Prezydent MiastaŁ.nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Podniósł, iż wartość nieruchomości będącej przedmiotem postępowania została ustalona prawidłowo w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym ustalono wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny na kwotę 1.853.000 złotych. Na tej podstawie dokonane zostało wypowiedzenie dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu.
( odpowiedź na pozew – k.  36-39 )
W toku postępowania strony podtrzymały zaprezentowane stanowiska.
(protokół rozprawy  z dnia 19.09.2016r.  – k.  118-119 )

Sąd  Rejonowy  ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwana -Gmina M.Ł.jest właścicielem, a powódka -Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)wŁ.użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej o powierzchni 4.740 m2, położonej wŁ.przyul. (...)oznaczonej jakodziałki o nr (...), w obrębie G-28. Dla przedmiotowej nieruchomości prowadzona jest w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, XVI Wydziale Ksiąg Wieczystychksięga wieczysta nr (...).
(okoliczności bezsporne)
Wypowiedzeniem z dnia 22 września 2014 roku Prezydent MiastaŁ.wypowiedział obowiązującą dotychczas opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego wŁ.przyul. (...)oznaczonego jakodziałki o nr (...)w obrębie G-28 o powierzchni 4.740 m2i ustalił nową opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego powyższego gruntu, która była płatna w ten sposób, że w 2015 roku wynosiła 1650,26 zł, w 2016 roku wynosiła 10090,13 zł, zaś w 2017 roku i następnych wynosiła 18530 zł. Nowa wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego została wyliczona w oparciu o operat szacunkowy zgodnie, z którym wartość przedmiotowej nieruchomości gruntowej została ustalona na kwotę 1.853.000 zł.
(wypowiedzenie –  załączone akta SKO )
Pismo z dnia 22 września 2014 roku Prezydenta MiastaŁ.zostało doręczoneSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.w dniu 29 września 2014 roku.
(dowód doręczenia – załączone akta SKO)
Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu wynosiła przed wypowiedzeniem  5166 zł.
(okoliczność bezsporna)
Nieruchomość położona wŁ.przyul. (...)stanowiącadziałki gruntu nr (...), zajmuje obszar 4.740 m2. Nieruchomość ta, stanowiąca drogę, położona jest w pobliżuulicy (...), w południowo – wschodniej części miasta, w rejonieŁ., na osiedlu wielomieszkaniowymC.–K., zlokalizowanym po wschodniej stronieulicy (...).Działki nr (...)położone są w obrębieulic (...), nie będących drogami publicznymi, lecz ulicami osiedlowymi. Nieruchomość nie tworzy jednej funkcjonalnej całości.Działka (...)jest oddzielona oddziałek (...)wąskim pasem innych działek. Działki są użytkowane jako dojazd do wielu nieruchomości położonych w kwadracie ulic:R.–K.–K.–K., na terenie osiedla mieszkaniowegoC.. Są wykorzystywane jako wewnętrzna komunikacja drogowa w tej części osiedla, stanowią bezpośredni dojazd do bloków. Na części nieruchomości urządzono miejsca postojowe dla mieszkańców pobliskich budynków wielomieszkaniowych.Działka numer (...)wykorzystywana jest przez mieszkańców jako bezpośredni dojazd do drogi publicznejulicy (...), a także jako wewnętrzna droga osiedlowa. Nieruchomość nie jest zabudowana obiektami kubaturowymi. Jedynie nadziałce nr (...)usytuowany jest śmietnik. Teren nieruchomości utwardzony jest w miejscach ciągów jezdnych i pieszych asfaltem, płytami betonowymi i kostką ażurową. Na nieutwardzonych częściach działek znajdują się trawniki i pojedyncze krzewy. Przez teren działek przechodzą urządzenia infrastruktury technicznej w postaci sieci uzbrojenia terenu i przyłącza doprowadzające media do budynków wielorodzinnych. Występujące na całej nieruchomości sieci to kanalizacja sanitarna, deszczowa, wodociąg, gazociąg, kable telekomunikacyjne i elektroenergetyczne oraz oświetlenie zewnętrzne, których usytuowanie podziemne wraz ze strefami ochronnymi zajmuje całą powierzchnię działek. Teren jest także przecięty ciepłociągiem.
We wrześniu 2014 roku stan nieruchomości nie różnił się istotnie od stanu opisywanego, poza miejscem utwardzonym obecnie płytami ażurowymi stanowiącym miejsca postojowe dla mieszkańców. Wielkość, charakter oraz stopień zurbanizowania miasta nie uległy istotnym zmianom, które mogłyby wpłynąć na wycenę. Otoczenie nieruchomości, dostępne w terenie uzbrojenie i sposób dojazdu były podobne jak obecnie.
Wartość rynkowa prawa własności nieruchomości gruntowej położonej wŁ.przyul. (...)stanowiącejdziałki numer (...)wynosi 1.173.500 zł.
(pisemna opinia biegłego z zakresu wyceny nieruchomości k. 50-95)
Ustalenia stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy zostały poczynione w oparciu o zgromadzone w aktach dokumenty lub ich kserokopie, przy zastosowaniuart. 308 k.p.c., a nadto opinię biegłej do spraw szacunku nieruchomościA. K., którą Sąd uznał za pełnowartościowe źródło informacji specjalnych.
Podkreślenia wymaga, że dla potrzeb aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, konieczne jest ustalenie wartości rynkowej nieruchomości (art. 77 ust. 1w zw. zart. 150 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, tj. Dz. U. 2010 r., Nr 102, poz. 651). Stosownie zaś do przepisu art. 152 ust. 1 ustawy, sposoby określania wartości nieruchomości, stanowiące podejścia do ich wyceny, są uzależnione od przyjętych rodzajów czynników wpływających na wartość nieruchomości. Wyceny nieruchomości dokonuje się przy zastosowaniu podejść: porównawczego, dochodowego lub kosztowego, albo mieszanego, zawierającego elementy podejść poprzednich. Wartość rynkową nieruchomości określa się przy zastosowaniu podejścia porównawczego lub dochodowego (art. 152 ust. 2 i 3 ustawy). W przypadku aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego o wyborze właściwego podejścia, metody oraz techniki szacowania nieruchomości decyduje rzeczoznawca. Wybór ten nie może być dowolny, lecz powinien być racjonalny, uzasadniony zasadami szacowania wartości nieruchomości, w szczególności kryteriami wskazanymi w art. 154 ustawy.
Opinia złożona przez biegłąA. K.odpowiada powyższym wymaganiom. Biegła dokonała wyceny w podejściu porównawczym, polegającym na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne i nieruchomość wycenianą oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu. Wycenę nieruchomości z zastosowaniem podejścia porównawczego poprzedza analiza i charakterystyka rodzaju rynku nieruchomości podobnych.
W podejściu porównawczym możliwe jest użycie trzech metod: porównywania parami, korygowania ceny średniej oraz analizy statystycznej rynku. Przy wycenie nieruchomości biegła wybrała metodę korygowania ceny średniej.
W ramach tej metody, do porównań przyjmuje się - z rynku właściwego ze względu na położenie wycenianej nieruchomości - co najmniej kilkanaście nieruchomości podobnych, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są ceny transakcyjne, warunki zawarcia transakcji oraz cechy tych nieruchomości. Wartość nieruchomości będącej przedmiotem wyceny określa się w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych, współczynnikami korygującymi uwzględniającymi różnicę w poszczególnych cechach tych nieruchomości.
Przy sporządzaniu opinii biegła posłużyła się transakcjami dokonanymi w okresie od stycznia 2013 roku do września 2014 roku. Ceny transakcyjne gruntów kształtowały się od 223,03 zł/m2do 412,22 zł/m2. Biegła wyselekcjonowała dwanaście transakcji, wskazując średnią cenę transakcyjną gruntów w wysokości 316 zł/m2. Ostatecznie biegła ustaliła wartość przedmiotowej nieruchomości wyceniając ją w oparciu o cechy rynkowe wpływające na poziom cen na wybranym rynku lokalnym nieruchomości, a także współczynniki korygujące wycenianego gruntu, w tym lokalizację, cechy fizyczne działki z punktu widzenia możliwości zabudowy, istniejące uzbrojenie terenu, sąsiedztwo, dojazd i ograniczenia w zagospodarowaniu.
Opinia pisemna jest rzeczowa, nie zawiera twierdzeń pozostających ze sobą w sprzeczności oraz jest poparta fachową wiedzą z zakresu wyceny nieruchomości. Należy przy tym podkreślić, że strony nie kwestionowały przedmiotowej opinii w żadnej części, ani nie wnosiły żądnych uwag i nie zgłaszały dalszych wniosków dowodowych w sprawie.
Stosownie do przepisuart. 230 k.p.c., Sąd uznał za okoliczności niesporne, wysokość opłat rocznych za użytkowanie wieczyste obowiązujących do ich wypowiedzenia w wrześniu 2014 roku oraz cechy nieruchomości – ich położenie, czy sposób zagospodarowania. Wysokość opłat rocznych przed jej wypowiedzeniem wynika z operatów sporządzonych na potrzeby postępowania administracyjnego oraz z pism strony powodowej. Cechy nieruchomości zostały opisane w opinii biegłejA. K.. Strona pozwana nie zgłosiła żadnych uwag i zarzutów, ani co do prawidłowości obliczenia wartości przedmiotu sporu, ani do opinii biegłej w części opisującej nieruchomość. Sąd uznał zatem, że są to okoliczności przyznane, pomiędzy stronami niesporne.

Sąd Rejonowy  zważył , co następuje:
Zgodnie zart. 238 k.c.iart. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami(tj. Dz. U. 2010 r., Nr 102, poz. 651), za nieruchomości gruntowe oddane w użytkowanie wieczyste pobiera się przez cały okres użytkowania wieczystego opłaty roczne. Stosownie do przepisu art. 80 ustawy, od orzeczenia samorządowego kolegium odwoławczego, wydanego w następstwie złożenia przez użytkownika wieczystego nieruchomości wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości, właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, a orzeczenie kolegium traci moc. Zgodnie z art. 78 ust. 2 ustawy, użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Wniosek użytkownika wieczystego, o którym mowa w art. 78 ust. 2 ustawy, zastępuje pozew. W niniejszej sprawie powódka zachowała wskazany miesięczny termin do złożenia odwołania, pozwany termin do wniesienia sprzeciwu.
W orzecznictwie od dawna utrwalony jest pogląd, że tego rodzaju powództwo jest powództwem o ustalenie w rozumieniuart. 189 k.p.c.Interes prawny powódki w wystąpieniu z takim powództwem wynika wprost z ustawy. Sąd rozpoznając sprawę po jej przekazaniu przez samorządowe kolegium odwoławcze, uprawniony jest samodzielnie ustalić wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego (tak też Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 18 września 2003 roku, wydanym w sprawie I CK 66/02, opublikowanym w OSNC 2004/11/177).
Cytowane wyżej przepisyustawy o gospodarce nieruchomościamiregulują tryb postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste, zakreślając jednocześnie zakres kognicji sądu powszechnego. Należy przy tym zaznaczyć, iż tryb postępowania administracyjnego jest konieczny, warunkuje dopuszczalność drogi sądowej, ale jednocześnie wniesienie sprzeciwu od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego niweluje wyniki tego postępowania, czasowo powracając do stanu na dzień złożenia wniosku, w trybie art. 78 ust. 2 ustawy, o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. To ten wniosek, a nie sprzeciw od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zastępuje pozew, choć faktycznie środkiem wszczynającym postępowanie przed sądem jest sprzeciw (jego wniesienie powoduje przekazanie sprawy do sądu powszechnego, a jednocześnie utratę mocy przez postępowanie administracyjne). Te ogólne zagadnienia warto podkreślić, ponieważ decydują one o zakresie postępowania przed sądem powszechnym.
Wysokość opłaty rocznej, zgodnie z art.art. 72 ust. 1w zw. z art. 67 ust. 1 cytowanej ustawy, ustala się według stawki procentowej od ceny, tj. wartości, nieruchomości gruntowej. Stawki te wskazane są wart. 72 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Poza sporem stron pozostaje fakt, iż roczna opłata za użytkowanie wieczyste położonej wŁ.nieruchomości gruntowej przyul. (...)oznaczonej jakodziałki o nr (...)powinna być ustalona przy zastosowaniu stawki 1%, wskazanej w art. 72 ust. 3 pkt 4 ustawy. Spór stron koncentrował się na ustaleniu wartości nieruchomości aktualnej na datę wypowiedzenia rocznej opłaty i związanej z tym oceny, czy istniała podstawa do aktualizacji tej opłaty stosownie do przepisu art. 77 ust. 1 ustawy. Z punktu widzenia rozstrzygnięcia sporu stron niniejszego postępowania, istotna jest zmianaustawy o gospodarce nieruchomościami, dokonanaustawą z dnia 28 lipca 2011 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw(Dz. U. z 2011r, nr 187, poz. 1110). Zmiany weszły w życie 9 października 2011 roku, ale przepis art. 4 ustawy zmieniającej wprowadził zasadę stosowania przepisówustawy o gospodarce nieruchomościamiw nowym brzmieniu we wszystkich sprawach wszczętych i niezakończonych przed nowelizacją dotyczących aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego.
W niniejszej sprawie, właściciel nieruchomości wypowiedział wysokość opłaty rocznej pismem z dnia 22 września 2014 roku, ale z mocy art. 4 ustawy zmieniającej, zastosowanie mają przepisy w brzmieniu obowiązującym od 9 października 2011 roku.
Nowelizacjaustawy o gospodarce nieruchomościamipolegała m.in. na dodaniu przepisuart. 77 ust. 2a, zgodnie z którym w przypadku, gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty rocznej, użytkownik wieczysty wnosi opłatę roczną w wysokości odpowiadającej dwukrotności dotychczasowej opłaty rocznej. Pozostałą kwotę ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (nadwyżka) rozkłada się na dwie równe części, które powiększają opłatę roczną w następnych dwóch latach. Opłata roczna w trzecim roku od aktualizacji jest równa kwocie wynikającej z tej aktualizacji. Treść przytoczonego przepisu nie jest jednoznaczna i była już przedmiotem interpretacji dokonanej przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28 lutego 2013 roku (III CZP 110/12, opubl. w Biuletynie SN 2013/2/11-12).Według zaprezentowanego w uchwale poglądu, który Sąd w niniejszym składzie podziela: „w przypadku, gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty, użytkownik wieczysty w drugim roku od aktualizacji wnosi opłatę w wysokości stanowiącej sumę dwukrotności dotychczasowej opłaty i połowy nadwyżki ponad dwukrotność tej opłaty, a w trzecim roku od aktualizacji wnosi opłatę w wysokości stanowiącej sumę opłaty ustalonej w drugim roku i połowy nadwyżki ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (…)”. Oznacza to, że omawiany przepis ma nie tylko charakter czysto techniczny, dotyczący sposobu uiszczania opłaty, lecz modyfikuje wysokość opłaty w pierwszym i drugim roku od jej aktualizacji. W ocenie Sądu, implikuje także konieczność określenia w wyroku wysokości opłaty w kolejnych trzech latach od jej aktualizacji.
W dacie wypowiedzenia wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste wartość nieruchomości przyulicy (...)wŁ.oznaczonej jakodziałki o nr (...)opiewała na kwotę 1.173.500 zł. Moment, jaki Sąd winien brać pod uwagę przy określaniu wartości nieruchomości, będącej podstawą aktualizacji opłaty, nie jest przypadkowy, lecz wynika wprost z przepisów i celu, jaki ma postępowanie przed Sądem. Stosownie do treści§ 28 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego(Dz.U. Nr 270, poz. 2109) wartość nieruchomości określa się według stanu nieruchomości i cen na dzień oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste albo według stanu nieruchomości i cen na dzień aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego. Jednocześnieart. 77 ust. 1 zd. 1stanowi, iż zaktualizowaną opłatę roczną ustala się, przy zastosowaniu dotychczasowej stawki procentowej, od wartości nieruchomości określonej na dzień aktualizacji opłaty. Przedmiotem zaś postępowania przed sądem jest rozstrzygnięcie wniosku (wszczynającego postępowanie przed SKO, a po wniesieniu sprzeciwu zastępującego pozew) o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 ustawy). Wszystko to powoduje, iż właściwym jest ustalenie wartości nieruchomości według stanu i cen na dzień dokonania wypowiedzenia wysokości opłaty, ponieważ Sąd dokonuje kontroli tego wypowiedzenia, nie ustala zaś wysokości opłatypost ante, biorąc pod uwagę okoliczności zaistniałe po dokonanym wypowiedzeniu.
Powyższe uwagi znalazły zastosowanie w niniejszej sprawie, w odniesieniu do opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącegodziałki o numerach (...), położonego wŁ.przyul. (...), należnej od dnia 1 stycznia 2015 roku na kwotę 11.735 zł (według wyliczenia: 1.173.500 zł x 1% = 11.735 zł).
Tak ustalona opłata przekracza ponad dwukrotnie opłatę dotychczasową, która wynosiła 5.166 złotych (dwukrotność poprzedniej opłaty to 10.332 zł, a nadwyżka ponad tę wartość wynosi: 11.735 zł – 10.332 = 1403 zł), dlatego przy zastosowaniu przepisuart. 77 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd określił dodatkowo wysokość opłaty, którą powód jest obowiązany uiścić w kolejnych trzech latach od aktualizacji:
- w roku 2015 na kwotę 10.332 zł (według wyliczenia: dwukrotność kwoty 5.166 zł);
- w roku 2016 na kwotę 11.033,50 zł (według wyliczenia: 10.332 zł + połowa nadwyżki – 701,50 zł);
- w roku 2017 zł na kwotę 11.735 zł.
W kolejnych latach od aktualizacji opłata winna być wnoszona w pełnej wysokości.
Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach procesu w każdej z połączonych spraw stanowi przepisart. 100 k.p.c., określający zasadę stosunkowego rozdzielenia kosztów.
W sprawie o ustalenie opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu stanowiącegodziałki o numerach (...), wartość ta ustalona została na kwotę 11.735 zł, podczas gdy pozwany proponował opłatę w wysokości 18.530 zł, więc obniżenie opłaty w stosunku do proponowanej wyniosło 6.795 zł. Powód domagał się ustalenia opłaty na dotychczasowym poziomie tj. 5.166 zł, a zatem oczekiwał obniżenia proponowanej w wypowiedzeniu opłaty o 13.364 zł. W porównaniu do żądania pozwu, obniżenie nastąpiło o około 50%, zaś powód przegrał sprawę w 50% i w tym zakresie powinien ponieść koszty procesu.
Na koszty procesu poniesione przez powoda złożyły się: opłata od pozwu w wysokości 669 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2.400 zł i opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Łącznie powód poniósł koszty w wysokości 3.086 zł. Strona pozwana poniosła koszty procesu w kwocie 3.900 zł, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 2.400 złotych i zaliczka na wynagrodzenie biegłego w wysokości 1.500 zł.
Łącznie koszty postępowania wyniosły: 8.422,38 zł i złożyły się na nie: koszty postępowania poniesione przez powoda, koszt wynagrodzenia pełnomocnika strony pozwanej oraz koszt wynagrodzenia biegłego sądowegoA. K.w wysokości 2.936,38 zł. Każda ze stron postępowania powinna więc ponieść koszty w kwocie 4.211,19 zł (według wyliczenia: 8.422,38 zł x 50%). Wobec tego faktu Sąd nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi kwotę 1.125,10 zł od powoda (według wyliczenia: 4.211,19 zł – 669 zł – 2.417 = 1.125,19 zł) zł oraz kwotę 311,19 zł od pozwanego (według wyliczenia: 4.211,19 zł – 2.400 zł – 1.500 zł = 311,19 zł), które to kwoty pokryły wypłaconą tymczasowo ze Skarbu Państwa część wynagrodzenia biegłego sądowego.