Sąd Rejonowy w Świdnicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 831/15
Data wyroku: 2016-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Zaganiacz

Sygn. akt II K 831/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 czerwca 2016 roku
Sąd Rejonowy II Wydział Karny wŚ.w składzie:
Przewodniczący SSR Joanna Zaganiacz
Protokolant Barbara Lesiak
przy udziale Asesora Prokuratury Rejonowej w ŚwidnicyT. B.
po rozpoznaniu w dniach 24.03.2016r., 12.05.2016r., 9.06.2016r., 27.06.2016r. sprawy karnej

A. G.

urodzonego (...)wŚ., synaT.iM.z domuO.
oskarżonego o to, że:
w nocy 02/03 września 2013r wJ.w woj.(...), przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. T., po podważeniu żaluzji zabezpieczającej drzwi wejściowe oraz wyłamaniu zamków w drzwiach, dostał się do wnętrza sklepu ogólno - spożywczego, z którego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów spożywczych w postaci ciastek, kaw, przypraw kuchennych, wafli, batonów, gum, nadto artykułów alkoholowych różnych marek, papierosów różnych marek, prezerwatyw, tabletek przeciwbólowych, laptopam-ki A. (...)- calowego wraz z zasilaczem i torbą na komputer, skrzynkę narzędziową oraz pieniędzy w kwocie 500 zł, powodując straty o łącznej wartości 4000 zł na szkodęA. R., przy czym czynu tego dopuścił się w ramach wielokrotnego powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy VI Wydział Karny z dnia 10.08.2009 r. (sygn. akt VI K 523/09 ) za występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 23 października 2009 r. do 08 lutego 2010 r. oraz w okresie od 21 maja 2010 r. do 13 sierpnia 2012 r.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw.zart. 64§2 kk

I
oskarżonegoA. G.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to na podstawie powołanych przepisów wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonegoA. G.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejA. R.kwoty 2 000 zł (dwóch tysięcy złotych);

III
zwalnia oskarżonegoA. G.od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, zaliczając wszelkie poniesione tymczasowo wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 września 2013 roku oskarżonyA. G.spotkał się wŚ.ze swoim znajomym –R. T.. Zaproponował mu wspólne dokonanie włamania do sklepu wielobranżowego mieszczącego się wJ.przyul. (...), należącego doA. R..R. T.wyraził na to zgodę. Wspólnie późnym wieczorem udali się doJ.Śl. Na miejscu przy pomocy łomu oskarżony podważył roletę zabezpieczającą drzwi do sklepu, a po jej podniesieniu wyłamał zamki w drzwiach. Razem weszli do sklepu, a następnie zaczęli pakować do przyniesionej ze sobą torby artykuły spożywcze (ciastka, kawy, przyprawy kuchenne, wafle, batony, gumy do żucia), alkohole, papierosy, prezerwatywy, środki przeciwbólowe, któreR. T.wynosił ze sklepu do samochodu. Nadto sprawcy dokonali kradzieży laptopamarki A.wraz z zasilaczem i torbą na komputer, skrzynkę narzędziową i pieniądze w kwocie 500 zł. Łączna wartość strat wyrządzonych na szkodęA. R.wyniosła 4000 zł.
Dowody:
Zeznania świadków:
A. R.– k. 267v., 5-7
R. T.– k. 26-27, 111, 287
M. M. (2)– k. 293
Protokół oględzin miejsca zdarzenia – k. 3-4
Protokół eksperymentu procesowego – k. 29-30
OskarżonyA. G.był uprzednio karany sądownie za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Wyrokiem tut. Sądu z 10 sierpnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt VI K 523/09 wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności, którą oskarżony odbył w okresie od 23 października 2009 roku do 8 lutego 2010 roku oraz od 21 maja 2010 roku do 13 sierpnia 2012 roku.
Dowody:
Dane z KRK – k. 90-91
Odpisy wyroków – k. 114-118, 153-156
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i zaprzeczył jego dokonaniu.
Wyjaśnienia oskarżonego – k. 267

Nadto Sąd zważył, co następuje:
Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy Sąd ustalił opierając się na zeznaniach złożonych przez pokrzywdzonąA. R.(w zakresie asortymentu i orientacyjnej wartości skradzionych przedmiotów) orazR. T.(w zakresie sposobu popełnienia przez niego wspólnie z oskarżonym przestępstwa będącego przedmiotem zarzutu). Zeznania świadków co do faktu i okoliczności popełnienia przedmiotowego występku nie budziły zasadniczo wątpliwości. W szczególności Sąd uznał za wiarygodną relację świadkaT.odnośnie współudziałuA. G.w popełnieniu tego przestępstwa. W toku postępowania przygotowawczego przesłuchiwany w charakterze podejrzanegoR. T.przyznał się do kradzieży z włamaniem na szkodęA. R.i wskazał, że propozycja dokonania tego przestępstwa wyszła od aktualnego oskarżonego, on sam zaś na nią przystał. Opisał okoliczności dokonania włamania i kradzieży ze sklepu. Jego zeznania w zakresie sposobu, w jaki sprawcy dostali się do wnętrza sklepu, a także wskazany przez niego asortyment skradzionych przedmiotów w pełni korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej. Okoliczności popełnienia przestępstwa wskazują, że bardziej prawdopodobne wydaje się dokonanie go przez dwie osoby, niż przez jednego sprawcę. W tym kontekście późniejsza zmiana zeznań świadka, zaprezentowana przez niego na rozprawie, została przez Sąd oceniona jako niewiarygodna i nie odzwierciedlająca rzeczywistych okoliczności zdarzenia. W szczególności nie zasługuje na wiarę przedstawiona przez świadka wersja, zgodnie z którą to przesłuchujący go w trakcie dochodzenia policjant miał wymusić na nim złożenie wyjaśnień obciążających oskarżonegoG., grożąc mu zastosowaniem tymczasowego aresztowania, podczas, gdy w rzeczywistościR. T.miał dokonać przestępstwa samodzielnie. Tego rodzaju faktów nie potwierdził w swych zeznaniach przesłuchany odnośnie tych okoliczności świadekM. M. (2), funkcjonariusz Policji, który wykonywał w toku dochodzenia czynności procesowe z udziałemR. T.. Świadek ten zaprzeczył, jakoby miał wywierać w jakikolwiek sposób niedozwolony wpływ naR. T.i nakłaniać go do złożenia wyjaśnień bezpodstawnie pomawiającychA. G.o współudział w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań tego świadka, zwłaszcza, że trudno wyobrazić sobie przyczyny, dla których to akurat oskarżonego, a nie inną osobę, Policja miałaby typować jako współsprawcę. Należy również wskazać, że gdyby faktycznieR. T.miałby być obiektem nielegalnych praktyk ze strony Policji, to miał możliwość ujawnienia tych okoliczności już na etapie postępowania przygotowawczego, składając kilkakrotnie wyjaśnienia min. przed prokuratorem, a następnie przed sądem we własnej sprawie. Nie uczynił tego jednak, a na rozprawie ponownie przyznał się w całości do zarzutu obejmującego przestępstwo popełnione we współdziałaniu z inną osobą i złożył wniosek o skazanie w trybieart. 387 § 1 kpk, który został uwzględniony. Zmiana postawy procesowej na aktualnym etapie postępowania może świadczyć zdaniem Sądu jedynie o próbie umożliwienia oskarżonemu uniknięcie odpowiedzialności karnej, być może na skutek jego interwencji.
Wobec jednoznaczności wymowy dowodów omówionych powyżej, Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonegoA. G., w których kwestionował on swój współudział w popełnieniu przedmiotowego przestępstwa. Twierdzenia oskarżonego, sprowadzające się do zaprzeczenia ustalonym przez Sąd okolicznościom faktycznym, winny być oceniane wyłącznie w kategoriach linii obrony obranej przez oskarżonego w celu uwolnienia się od odpowiedzialności karnej.
Sąd podzielił w całości ustalenia oskarżyciela publicznego w zakresie opisu czynu będącego przedmiotem sprawy oraz jego kwalifikacji, zawartych w akcie oskarżenia. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony, współdziałając zR. T.dopuścił się kradzieży z włamaniem, dokonując kradzieży szeregu wskazanych w zarzucie przedmiotów na szkodęA. R.. Dokonanie kradzieży zostało poprzedzone włamaniem do lokalu, w którym pokrzywdzona prowadziła swój sklep, polegającym na wyłamaniu rolety zabezpieczającej drzwi wejściowe oraz wyłamaniu zamków w drzwiach. Pokonanie wymienionych zabezpieczeń umożliwiło sprawcom uzyskanie dostępu do lokalu i w efekcie – dokonanie kradzieży. Przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja przestępstwa zart. 279 § 1 kknie budziła zatem wątpliwości.
Przedmiotowego przestępstwa oskarżonyA. G.dopuścił się będąc uprzednio karanym za tożsamy czyn w warunkach recydywy zwykłej (art. 64 § 1 kk), a popełnił je przed upływem 5 lat od odbycia uprzednio orzeczonej wobec niego za takie przestępstwo kary 3 lat pozbawienia wolności. Aktualnie przypisanego występku oskarżony dopuścił się zatem w warunkach recydywy specjalnej, co uzasadniało zakwalifikowanie jego zachowania również w oparciu o przepisart. 64 § 2 kk.
Za powyższe przestępstwo Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara w powyższym wymiarze pozostaje w pełni proporcjonalna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, a w kontekście wcześniejszej wielokrotnej karalności oskarżonego nie może być uznana za nadmiernie surową. Zdaniem Sądu zrealizuje ona swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec sprawcy, a także w zakresie prewencji ogólnej.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd nałożył na oskarżonego obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 2.000 zł (uwzględniając w tym zakresie wniosek oskarżyciela publicznego).
O kosztach sądowych rozstrzygnięto w oparciu oart. 624 § 1 kpkzwalniając oskarżonegoA. G.w całości od ich ponoszenia, uwzględniając jego sytuację materialną (pkt. III wyroku).