Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 157/16
Data wyroku: 2016-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Supiński
Słowa kluczowe: Posiadanie

Sygn. akt I C 157/1 6

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 czerwca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilnyw składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Janusz Supiński
Protokolant: Katarzyna Kucharska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02.06.2016 r.
sprawy z powództwaD. K.
przeciwkoJ. B.
o ochronę naruszonego posiadania

I
Nakazuje pozwanejJ. B., aby w trybie ochrony posesoryjnej podłączyła instalację wodno-kanalizacyjną mieszkania powodaD. K.położonego wW.ul. (...)poprzez

a
przywrócenie połączenia rur wodociągowych PCV od zaworu znajdującego się w łazience pozwanej w mieszkaniu wW.ul. (...)do miejsca odcięcia poprzedniej rury w przestrzeni ponad podsufitką łazienki pozwanej a stropem;

b
przywrócenie połączenia rur kanalizacyjnych PCV Ø 100 od podejścia sedesu w łazience pozwanej w mieszkaniu wW.ul. (...)do miejsca odcięcia poprzedniej rury w przestrzeni ponad podsufitką łazienki pozwanej a stropem.

II
Nakazuje pozwanejJ. B., aby w trybie ochrony posesoryjnej zaniechała naruszania posiadania instalacji wodno-kanalizacyjnej powodaD. K..

III
Zasądza od pozwanejJ. B.na rzecz powodaD. K.kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt. I C 157/16

UZASADNIENIE
Powód –D. K.– wniósł o przywrócenie posiadania instalacji wodno-kanalizacyjnej, biegnącej do mieszkania powoda przez lokal pozwanejJ. B.i którą to instalację zdemontowała pozwana
Pozwana –J. B.- nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości. W uzasadnieniu pozwana wskazała, że w roku 2007 powód wykonał samowolnie instalację wodno-kanalizacyjną do swojego mieszkania poprzez podłączenie i przeprowadzenie rur w łazience pozwanej. Nadto pozwana podała, że wskutek wadliwości montażu owej instalacji dochodziło czterokrotnie do zalania jej pomieszczeń, z czego jedynie raz powód zapłacił odszkodowanie. Wreszcie pozwana podniosła, że z instalacji kanalizacyjnej wydobywał się fetor, utrudniający zamieszkiwanie.
Sąd ustalił, co następuje:
PowódD. K.jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...), położonego w budynku przyul. (...)wW.. Lokal ten znajduje się na II piętrze budynku. PozwanaJ. B.zamieszkuje wlokalu nr (...)w tym samym budynku.Lokal nr (...)znajduje się na I piętrze w tej samej klatce schodowej, ale nie pod mieszkaniem powoda. W roku 2007 powód doprowadził do swojego mieszkania rury wodociągowe w ten sposób, że w łazience pozwanej dopiął do istniejącej wcześniej instalacji wodnej rurę PCV wraz z zaworem i zamontował ją pionowo w rogu łazienki na odcinku od podłogi do sufitu, a następnie poziomo w przestrzeni pomiędzy podsufitką łazienki a stropem w kierunku swojego lokalu. W roku 2007 powód w podobni sposób wykonał również doprowadzenie rur kanalizacyjnych do swojego mieszkania. Instalacja ta polegała na ułożeniu rury PCV o średnicy 100 mm od podłączenia sedesu w łazience pozwanej pionowo w rogu łazienki do sufitu oraz dalej prawie poziomo w przestrzeni pomiędzy podsufitką łazienki pozwanej a stropem w kierunku swojego mieszkania. Z uwagi na niepłacenie za wodę przez powoda Wspólnota Mieszkaniowa Tu-Ja-Ży-Je wW.przyul. (...)pozbawiła powoda w roku 2010 możliwości odbioru wody z wodociągu poprzez zakręcenie zaworu zasilającego, znajdującego się w łazience pozwanej. W listopadzie 2015r. pozwanaJ. B.zleciła świadkowiH. W. (1)odcięcie instalacji wodnej kanalizacyjnej, prowadzącej do mieszkania powoda. W wyniku tegoH. W. (1)odłączył pionową rurę kanalizacyjną, stanowiącą element instalacji kanalizacyjnej lokalu powoda przy sedesie pozwanej z jednej strony oraz w miejscu wejścia w przestrzeń pomiędzy podsufitką a stropem z drugiej strony. NadtoH. W. (1)usunął rurę wodną PCV, stanowiącą element instalacji prowadzącej do lokalu powoda, na odcinku od zaworu przy podłodze łazienki pozwanej (poprzez odkręcenie) do wejścia rury w przestrzeń pomiędzy podsufitką a stropem z drugiej strony (poprzez mechaniczne przecięcie rury).
Dowód: słuchanie pozwanej k 25
zeznania świadkaB. A.k 25
zeznania świadkaH. W.k 40
pismo k 31-35
protokół oględzin k 36
material fotograficzny k 37
Sąd zważył, co następuje:
Bezspornym w sprawie jest ustalony wyżej stan faktyczny. W szczególności poza sporem pozostaje fakt istnienia (przed listopadem 2015r.) kompletnej, choć pozbawionej zasilania instalacji wodnej, prowadzącej z łazienki pozwanej do lokalu powoda oraz kompletnej instalacji kanalizacyjnej, biegnącej od lokalu powoda do łazienki pozwanej.
Bezsprzecznym między stronami jest również to, że na zlecenie pozwanejJ. B.nastąpił demontaż tej instalacji na odcinku, położonym w łazience pozwanej. Demontażu tego dokonał świadekH. W.w listopadzie 2015r. Co do daty tych prac, to oczywiście należy dostrzec, że świadkowieH. W.iB. A.podawali, iż nastąpiło to w roku 2016, ale jednoznaczne twierdzenia samej pozwanej, połączone z datą pisma skierowanego przez Wspólnotę Mieszkaniową Tu-Ja-Ży-Je do pozwanej w przedmiocie wezwania do odtworzenia instalacji (pismo z 07.12.2015r.) w sposób przekonujący pozwoliła dna doprecyzowanie daty przedmiotowych prac hydraulicznych.
Zgodnie zart. 344 § 1 kcprzeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Mając na uwadze treść w/w przepisu oraz bezsporny fakt usunięcia przedmiotowej instalacji wodno-kanalizacyjnej na zlecenie pozwanej należało orzec jak w pkt I i II wyroku.
W tym miejscu wskazać jeszcze należy, że zarzuty strony pozwanej co do samowoli wykonania spornej instalacji wodno-kanalizacyjnej przez powoda, nieprawidłowości technicznej wykonania owej instalacji czy uciążliwości jej istnienia dla pozwanej nie mogły zostać zaakceptowane w niniejszej sprawie. Nie tylko zart. 344 § 1 kc, ale przede wszystkim z treściart. 478 kpcwynika jednoznacznie, że w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. Potwierdza to zresztą utrwalone stanowisko literatury i judykatury. „Samowolne naruszenie polega na bezprawnym wkroczeniu w sferę władztwa faktycznego posiadacza. Kwalifikacja naruszenia jako samowolnego wymaga więc ustalenia, że osoba dokonująca naruszenia nie była do tego upoważniona, tzn. że było ono obiektywnie bezprawne, przy czym zła lub dobra wiara nie ma żadnego znaczenia” [tak:G.J. (red.), Rudnicka J., Rudnicki G., Rudnicki S.,Kodeks cywilny. Komentarz. Księga druga. Własność i inneprawa rzeczowe, LexisNexis, 2013]. „W procesie posesoryjnym sąd nie bada zgodności posiadania z prawem, chyba że badanie takie mogłoby okazać się pomocne w ustaleniu faktu posiadania i jego naruszenia (zob. wyrok SN z dnia 3 czerwca 1966 r., III CR 108/66, OSPiKA 1967, z. 10, poz. 234, z glosą A. Kunickiego)” [tak:D.H. (red.),W.T. (red.),I.J.,J.G.,K.I., Misiurek G.,P.P.,Z.D.,Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom II.Artykuły 367-505(37), LEX, 2013].
O kosztach Sąd orzekł po mysliart. 98 § 1 kpc, uwzględniając po stronie kosztów powoda jedynie kwotę 200 zł tytułem opłaty od pozwu.