Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 937/15
Data wyroku: 2016-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Podstawa prawna: art. 244 kk

Sygn. akt IV Ka 937/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r.
sprawyG. M.
synaT.iB.z domuJ.(...)r. wŚ.zart. 244 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 15 października 2015 r. sygnatura akt II K 358/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 60 zł opłaty za to postępowanie.

Sygn. akt IV Ka 937 / 15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 15 października 2015r. sygn. akt II K 358 /15:

I
oskarżonegoG. M.uznał za winnego, tego, że w dniu 14 lutego 2015 roku wM.woj.(...)kierując samochodem osobowym markiB.onr rej. (...)w ruchu lądowym nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 10.07.2014 roku sygn. akt II K 1097/13 środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat, tj. za winnego popełnienia czynu zart. 244 kki za tona podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę (3 trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych i zobowiązał go do uiszczenia 60 (sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty.

Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy z wyboru.
Na podstawieart. 427 § 2 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania , która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia fart. 438pkt 2 kpk), a to:art. 174 kpkpoprzez jego niezastosowanie i oparcie ustaleń faktycznych w sprawie tj. co do miejsca zatrzymania oskarżonego na notatce urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza Policji, bez przeprowadzenia dowodu z zeznań tego policjanta;

2
obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 4, art. 5 § 2 , 424 § 1 i 2 k.p.k.,art 92 i 410 k.p.k.(art. 438 pkt 2 kpk)polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nieobiektywnej ocenie dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który mógł mieć wpływ na jego treść (art. 438 pkt 3 kpk) przez nie ustalenie, że oskarżony jedynie przez krótki odcinek prowadził pojazd mechaniczny i to w nagłej sytuacji tj. zimą w celu dojechania ze stadniny koni do miejsca zamieszkania kolegi znajdującego się nieopodal;

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, że oskarżony trzykrotnie był karany za przestępstwo zart. 244 k.k.podczas gdy faktycznie karany był dwukrotnie' wyrokami Sadu Rejonowego w Świdnicy z 28 marca 2013 r. i 25 czerwca 2013 r.

4
rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Na podstawieart. 437 §112 kpkwnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku przez zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności lub na zasadzieart. 37 a kkw zw. zart. 34 § 1 a pkt 2 k.k., ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja jako niezasadna nie podlega uwzględnieniu.
Pisemne motywy wyroku dowodzą, że Sąd Rejonowy poczynił w sprawie obiektywne ustalenia faktyczne, oparte o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności, wypełniają one wszystkie wskazaniaart. 7 kpk.
Błędnie apelujący wywodzi, jakoby to oparto ustalenia faktyczne wyroku z obraząart. 174 kpkprzez ustalenie miejsca zatrzymania oskarżonego wŚ.. W zaskarżonym wyroku przecież przypisano oskarżonemu występek polegający na złamaniu sądowego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przez kierowanie w dniu 14 lutego 2015r. wM.samochodem markiB.onr rej. (...), takie też są ustalenia faktyczne wyroku (w pierwszym akapicie pisemnych motywów). W tej mierze Sąd bazował na wyjaśnieniach samego oskarżonego, który ten fakt przyznał. W takiej sytuacji kolejne ustalenie, że patrol policyjny ruszył za oskarżonym w kierunkuŚ.i tamże naul. (...)funkcjonariusze policji dokonali zatrzymania oskarżonego, nie wymaga prowadzenia dowodu z zeznań któregokolwiek z funkcjonariuszy policji dokonujących takiej czynności, wystarczającym będzie oparcie się na notatce służbowej dokumentującej okoliczności kontroli drogowej oskarżonego.
Kolejny 2) zarzut apelacyjny obrazy przepisów postępowania, prowadzący do dowolnych ustaleń faktycznych i nieustalenia nagłej sytuacji, w której oskarżony złamał przedmiotowy zakaz sądowy na krótkim odcinku trasy, pozostaje jawnie chybionym, wręcz nielogicznym, apelacja w tym zakresie nie zawiera zresztą żadnej argumentacji. Nawet z wyjaśnień oskarżonego wynika, że łamiąc zakaz sądowy kierował on samochodem nie tylko wM.ale dojechał do tej miejscowości prowadząc pojazd z innejmiejscowości S., gdzie był w stadninie koni. Jaka to nagła, wyjątkowa sytuacja życiowa zmusiła oskarżonego do przestępstwa, tego apelujący nie wykazał, nie przedstawiając żadnych logicznych argumentów.
Na rozprawie odwoławczej wobec ujawnienia danych o uprzedniej karalności sądowej oskarżonego apelujący obrońca wycofał się z zarzutu błędnych ustaleń faktycznych w zakresie dotychczasowej kryminalnej przeszłości oskarżonego.
Nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia kolejny zarzut apelacji rażącej niewspółmierności orzeczenia o karze przez orzeczenie kary 3-ch miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, ani postulat zmiany rodzaju kary na karę o charakterze wolnościowym. To zarzuty i wnioski jawnie bezkrytyczne. Przecież oskarżony, jak to podkreślił Sąd Rejonowy, był już wielokrotnie karany sądownie, głównie za występki podobne zart. 244kk, zaś przedmiotowy czyn jest już 4-ym tak kwalifikowanym występkiem przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, popełnionym w ciągu ostatnich 3-ch lat. Nadto ciążą na oskarżonym 2 inne skazania za złamanie podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym zart. 178 a § 1 kki zart. 178a § 4 kk. Dopuszczając się po raz 6-y przestępstwa oskarżony dowiódł, że jest sprawcą niepoprawnym i wysoce zdemoralizowanym, a poprzednio orzeczone kary ( także z dobrodziejstwem probacji) okazały się zupełnie nieskuteczne i niewychowawcze dla oskarżonego, nie zapobiegły powrotowi do przestępstwa. W świetle dyrektywart.53 kkbrak jest podstaw do uznania, by rozstrzygnięcie o karze 3 - ch miesięcy pozbawienia wolności, zatem orzeczonej nieznacznie powyżej najniższego ustawowego zagrożenia wart. 244 kk, stanowiło konsekwencję karną rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu przepisuart.438 pkt. 4 kpknp. przez zaniechanie probacji. Co do oskarżonego nie występują absolutnie żadne okoliczności, pozwalające założyć pozytywną prognozę kryminologiczną w rozumieniuart.69 § 1 kk- tak w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu jak i w jego aktualnym brzmieniu ( skoro w dacie czynu oskarżony był już wcześniej karany na karę pozbawienia wolności) .
Wzgląd na określone wart. 53 § 1 kkindywidualne zapobiegawcze i wychowawcze cele kary, także na cele ogólnoprewencyjne kary, sprzeciwia się, by wobec sprawcy takiego jak oskarżony, notorycznie łamiącego porządek prawny przez dopuszczanie się przestępstw przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, zastosować dobrodziejstwo kary wolnościowej w trybieart. 37 a kk.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.636 § 1 kpkiart. 627 kpkoraz na podstawieart.8w zw. zart.3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji.