Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 910/16
Data wyroku: 2016-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Żywioł, Agata Gawron-Sambura, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 910/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia26 października 2016r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Agata Gawron-Sambura
Sędziowie SSO Bożena Żywioł (spr.)
SSO Grzegorz Kiepura
Protokolant Barbara Szkabarnicka
po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016r.
przy udziale Roberta Smyka
Prokuratora Prok. Rej.G.delegowanego do Prok. Rej. wR.

sprawyK. B. (1)ur. (...)wŚ.
synaH.iZ.
oskarżonego zart. 279§1 kkiart. 288§1 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 17 maja 2016 r. sygnatura akt VI K 381/13
na mocyart. 437 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

VI Ka 910/16

UZASADNIENIE
Wyrok Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 17 maja 2016r., sygn. akt VI K 381/13, został zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonegoK. B. (1).
Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów i wniosków podniesionych w środku odwoławczym i nie znajdując jakichkolwiek podstaw do ingerencji w treść wyroku sądu pierwszej instancji orzeczenie to utrzymał w mocy.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej, bo wszechstronnej, zgodnej z zasadami logiki, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a więc uwzględniającej wymogiart. 7 kpkoceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co powoduje, że będące wynikiem tej oceny ustalenia faktyczne sądu pozostają pod ustawową ochroną i nie mogą być skutecznie kwetsionowane.
Był sąd meriti uprawniony do odmówienia wiary wyjaśnieniom oskarżonego, że nie brał on udziału w kradzieży sztab cynku na szkodę(...)wR..
W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku sąd pierwszej instancji szczegółowo odniósł się do twierdzeń oskarżonego, że nie był on zdolny do dokonania kradzieży, gdyż poprzedniego dnia spożył znaczną ilość alkoholu uczestnicząc w imprezie okolicznościowej i w dniu zdarzenia czuł jeszcze skutki nadużycia alkoholu. Trafnie podkreślił sąd meriti, że kradzież mogła mieć miejsce nawet przed godz. 22 w dniu 15 sierpnia 2007r., a zatem po upływie prawie doby od zakończenia spotkania, w którym oskarżony miał uczestniczyć. Twierdzenie apelującego, że taki odstęp czasu był niewystarczający, aby oskarżony fizycznie podołał dokonaniu kradzieży /co wymagało przejścia przez ogrodzenie(...), wejścia na teren ocynkowni, do otwartego już magazynu i wyniesienia 12 brył po 20 kg każda – w 3 osoby oraz ukrycia ich w zaroślach/ jest wysoce nieprzekonujące.
Sąd Rejonowy odniósł się także do zeznańH. B.wskazując powody, dla których uznał, że odosobniona relacja świadka /bo nawet oskarżony nie powołał się na okoliczności wskazane przez świadka/, iż oskarżony cały dzień po imprezie przebywał w domu i w ogóle go nie opuszczał, jest niewiarygodna. Ocena sądu jest przekonująca.
Analiza dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji miała za swój przedmiot relacjeD. F. (1). Sąd Rejonowy wyjaśnił w sposób logiczny i przekonujący, z jakiego powodu uznał, że na wiarę zasługuje tylko wersja wydarzeń przedstawiona przezD. F.w toku postępowania przygotowawczego, kiedy to wskazał on na oskarżonego jako współsprawcę kradzieży oraz rozpoznał go w czasie okazania tablic poglądowych. Podjęta przez apelującego próba całkowitej deprecjacji rozpoznania wizerunku oskarżonego przezD. F.poprzez odwołanie się do niektórych sformułowań w protokole z tej czynności procesowej, które – w ocenie apelującego – nie mogły paść z ust A.F., jako zbyt wyszukane, nie przekonuje sądu odwoławczego. Nawet, jeśli oskarżony użył momentami innych słów, niż to wynika z protokołu, /a dodać należy, że powołane przez apelującego słowa nie odnoszą się do samego rozpoznania wizerunku/, to jeszcze nie dowodzi to, że nie odzwierciedlały one sensu wypowiedzi biorącego udział w okazaniu, a przede wszystkim nie uzasadnia tezy, iż wypowiedźA. F.nie była swobodną.
Złożone w postępowaniu przygotowawczym depozycjeA. F.stanowią dowód bezpośredni wskazujący na udział oskarżonego w przedmiotowej kradzieży, a nie tylko poszlakę. WszakA. F.opisał zdarzenie, w którym sam też uczestniczył wskazując, kto wraz z nim brał udział w kradzieży cynku.
Trafnie sąd pierwszej instancji ocenił relacje świadka złożone podczas postępowania sądowego jako niewiarygodne i ukierunkowane wyłącznie na wspomożenie linii obrony oskarżonego, gdyF.zorientował się, żeK. B.neguje swój udział w przestępstwie.
A.F.nie potrafił w żaden logiczny i przekonujący sposób wytłumaczyć, dlaczego pierwotnie wyjaśniał odmiennie; jego zmienione relacje są nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne, co potwierdza, iż stanowiły wyłącznie nieudolną próbę wsparcia linii obrony oskarżonego, który jest znajomym świadka. Ne pewnym etapie postępowania świadek w ogóle nie udzielał merytorycznych odpowiedzi na zadawane pytania zmierzające do wyjaśnienia sprzeczności i różnic w jego wcześniejszych depozycjach.
Sąd Okręgowy nie znajduje racjonalnego wytłumaczenia, dlaczego w postępowaniu przygotowawczymF.miałby bezpodstawnie pomawiać oskarżonego o współudział w przestępstwie. Nie jest dla sądu zrozumiałym sugerowanie przez apelującego jakichś korzyści dlaF./jakich?/ z racji wskazania oskarżonego, które miałyby wiązać się z tym, że w tamtym czasie wobecF.biegł okres próby z racji jego wcześniejszego skazania w innej sprawie.
Pierwotna wersjaF.ma potwierdzenie w zeznaniachA. G. (1)z tamtego okresu toczącego się postępowania, który relacjonował o innych mężczyznach uczestniczących wraz zF.w zdarzeniu zaobserwowanym i opisanym przezG..
Niemożność rozpoznania oskarżonego przezA. G.została przekonująco wyjaśniona, a mianowicieG.nie wchodził na teren huty, nie rozmawiał z pozostałymi mężczyznami, z których znał jedynieF.. Z kolei fakt osobistej znajomościF.z oskarżonym potwierdziły wyjaśnieniaP. G..
Sąd Okręgowy stwierdził, że wprawdzie doszło do obrazyart. 399 kpk, ale naruszenie tego przepisu prawa proceduralnego wyjątkowo nie miało wpływu na treść zaskarżonego wyroku, a zwłaszcza nie naruszyło prawa oskarżonego do obrony.
Wymaga przypomnienia, że oskarżonemu zarzucono popełnienie przestępstwa zakwalifikowanego zart. 279 § 1 kk. iart. 288 § 1 kk. w zw. zart. 11 § 2 kk., a przypisano mu przestępstwo zart. 278 § 1 kk.
Linia obrony oskarżonego była taka, że negował on, aby miał jakikolwiek związek z kradzieżą i związanym z nią zniszczeniem mienia na szkodę(...), a więc by brał udział w takiej kradzieży, lub choćby był na miejscu zdarzenia.
W takim stanie rzeczy przypisanie oskarżonemu przestępstwa o łagodniejszej kwalifikacji prawnej, to jest zachowania polegającego na zwykłej kradzieży, a nie zarzuconych: kradzieży z włamaniem i zniszczenia mienia nie miało żadnego znaczenia dla taktyki obrończej oskarżonego.
W żadnym razie nie można zgodzić się z tezą obrońcy oskarżonego, że oskarżony został przez sąd pierwszej instancji skazany za inny czyn, niż był mu zarzucony. Sam apelujący prawidłowo wskazał, że przedmiotem osądu nie jest opis przestępstwa i jego kwalifikacja prawna, lecz czyn w znaczeniu historycznym. Czyn przypisany oskarżonemu zaskarżonym wyrokiem podlegający innej kwalifikacji prawnej w całości mieści się w granicach oskarżenia. Nie wymaga bowiem szczegółowego wykazywania, że zwykła kradzież mienia przypisana oskarżonemu nie jest innym czynem niż zarzucona aktem oskarżenia kradzież z włamaniem, różnice dotyczą tylko sposobu dokonania zaboru mienia oraz jego ilości, a co za tym idzie wartości tego mienia /oskarżonemu przypisano mniej, niż mu zarzucono/
Co do wysokości szkody to ustalono ją w oparciu o wyjaśnienia współsprawcyD. F., który wskazał ilość zabranych brył cynku oraz informację pokrzywdzonego że waga brył była bardzo zbliżona i wynosiła ok. 20 kg, co daje w sumie ilość 240 kg i wartość 1762,96 zł.
Sąd Okręgowy stwierdził, że brak podstaw by rodzaj i wysokość szkody ustalonej przez sąd meriti kwestionować.
Ponieważ oskarżonemu przypisano współdziałanie w kradzieży mienia zasadnym było nałożenie na niego obowiązku jej naprawienia w całości, taki obowiązek nałożony został także na pozostałych współsprawców, co nie podważa zasady indywidualizacji kary.
Także w całym swym pozostałym zakresie zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcie o karze uznano za prawidłowe.
Kara ograniczenia wolności wymierzona oskarżonemu, ani z uwagi na swój charakter, ani z uwagi na jej wymiar nie nosi w sobie cech rażącej i niewspółmiernej surowości.
Z tych wszystkich powodów Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok obciążając oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.