Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 220/15
Data wyroku: 2016-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSO Elżbieta Wojtczuk
Słowa kluczowe: Renta Z Tytułu Niezdolności Do Pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 220/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lipca 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk

Protokolant

st. sekr. sądowy Marta Żuk

po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaI. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 19 stycznia 2015  r. (Nr(...))
w sprawieI. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 220/15

UZASADNIENIE
Decyzją z 19 stycznia 2015 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłI. Z.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż u wymienionej Komisja Lekarska ZUS wW.orzeczeniem z 08.01.2015 r. nie stwierdziła niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłaI. Z.wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazała m.in., że ma dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa, które są następstwem skoliozy i przez cały okres wykonywania pracy biurowej powyższe dolegliwości się systematycznie pogłębiały. Ponadto ubezpieczona podniosła również, że w da lata po wejściu w okres menopauzy powyższe dolegliwości w szybkim tempie nasiliły się uniemożliwiając jej wykonywanie jakiejkolwiek pracy (odwołanie k. 1-3).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 08.01.2015 r., która nie stwierdziła u wnioskodawczyni niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.7-8).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
WnioskodawczyniI. Z.dnia 18 listopada 2014 r. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 1-2 akt organu rentowego).
Rozpoznając wniosek ubezpieczonej organ rentowy skierował wnioskodawczynię na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 3.12.2014 r. ustalił, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika z 03.12.2014r. k.8 akt organu rentowego).
Ubezpieczona wniosła sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS na skutek czego została skierowana na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 08.01.2015 r. ustaliła, że wnioskodawczyniI. Z.nie jest niezdolna do pracy (wypis z orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z 08.01.2015r. k.10 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 stycznia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił wnioskodawczyniI. Z.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 19.01.2015 r. k. 15 akt organu rentowego).
Zespół biegłych lekarzy: kardiologa, reumatologa, neurochirurga, ortopedy w opinii sporządzonej dnia 15 czerwca 2015 r. po zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną uznał ubezpieczoną za zdolną do pracy zgodnie z posiadanymi przez nią kwalifikacjami zawodowymi. Biegli wskazali, że obraz kliniczny wskazuje, iż ubezpieczona jest sprawna ruchowo w zakresie kończyn górnych i dolnych, skrócenie kończyny dolnej jest dobrze korektowane wkładka do obuwia, chodzi swobodnie, bez utykania. Biegli wskazali, że rozpoznane u ubezpieczonej choroby: skolioza w odcinku piersiowo-lędźwiowym powodująca niewielki ucisk korzeni nerwowych, skrócenie kończyny dolnej lewej o 2 cm, osteopenia, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, nadciśnienie tętnicze bez powikłań nie powodują niezdolności do pracy (k.18). Celem weryfikacji wniosków w/w biegłych Sąd dopuścił dowód z innych biegłych tych samych specjalizacji oraz lekarza medycyny pracy. W wyniku przeprowadzonych badań przez kolejnych biegłych biegli doszli do tożsamych wniosków co zespół biegłych opiniujący po raz pierwszy. Biegły lekarz kardiologJ. K.w badaniu przedmiotowym stwierdził graniczne ciśnienie tętnicze, w echokardiogramie nie zaobserwował cech typowych dla zaawansowanej choroby nadciśnieniowej i istotnych odchyleń w zakresie swojej specjalizacji i uznał ubezpieczoną za zdolną do pracy (k. 52-53). Biegły lekarz ortopedaM. G.w przeprowadzonym badaniu ortopedycznym stwierdził, że ubezpieczona porusza się bez utykania, nosi pas lędźwiowy, siada, wstaje swobodnie bez podparcia, rozbiera się samodzielnie, wysoko unosi kolana, w pozycji stojącej stwierdził spłycone krzywizny kręgosłupa, zaznaczone skrzywienie lewostronne 50w odcinku lędźwiowym z uwypukleniem mięśni lędźwiowych po stronie lewej, skoliozę skompensowaną, napięcie mięśni około kręgosłupowych zupełnie niewzmożone, niebolesne przy palpacji, ruchy kręgosłupa nieco ograniczone tj. w odcinku szyjnym rotacja po 650i pochylenie boczne po 300, rotacja tułowia po 350, pochylenie boczne po 250, skłon palce do kolan, ale przy siadaniu na kozetkę rozejście wyrostków kolczystych 10 cm, lasec obustronnie 900zupełnie swobodny, kończyny górne równe, symetryczne, prawidłowo zbudowane, stawy niebolesne, bez wysięku i obrzęków, ruchy w stawach symetryczne, swobodne bez ograniczeń, siła mięśniowa symetryczna, prawidłowa bez zaników mięśniowych, chwyt sprawny, formowanie pięści małej i dużej prawidłowe, bez zaburzeń ukrwienia i unerwienia, bez zaników mięśni wewnętrznych dłoni, skrócenie lewej kończyny dolnej o 2 cm, ruchy pełne w stawach kolanowych i biodrach, stawy bez wysięku i obrzęku, rotacja zewnętrzna bioder po 300, wewnętrzna po 150, zgięcie po 1100, zgięcie i wyprost kolan pełne, swobodne, symetryczne, bez objawów łąkotkowych i bez niestabilności, stawy bez objawów stanu zapalnego, chód wydolny i uznał, iż analiza przedstawionej dokumentacji i przeprowadzone badanie pozwalają stwierdzić, iż ubezpieczona nie utraciła zdolności do pracy. Biegły wskazał, iż wprawdzie wykonane badania obrazowe uwidaczniają zmiany dyskopatyczne i zwyrodnieniowe, ale przeprowadzone badanie ortopedyczne nie ujawnia dysfunkcji w stopniu, który powodowałby niezdolność ubezpieczonej do pracy. Ruchy kręgosłupa są wykonywane w zakresie zbliżonym do prawidłowego, nie stwierdził obiektywnych objawów zespołu bólowego, mimo skoliozy i zmian zwyrodnieniowych sprawność kręgosłupa jest zachowana, osteopenia na stwierdzonym poziomie nie stanowi jakiegokolwiek przeciwskazania do pracy zarobkowej, a wręcz przeciwnie aktywność jest wskazana, w zakresie kończyn nie występuje dysfunkcja, mimo zgłaszanych przez ubezpieczoną dolegliwości, uwidocznione zmiany w obrazie RTG są niewielkie, ruchy w stawach i siła mięśniowa są prawidłowe. Podsumowując biegły lekarz ortopeda uznał ubezpieczoną za zdolną do pracy zgodnie z kwalifikacjami i umiejętnościami tj. w szczególności do wykonywania pracy umysłowej (opinia k. 56-58). Biegły lekarz neurolog i psychiatraB. Z.również wskazał, iż że względów neurologicznych ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (opinia k.65). Biegli lekarze: reumatologC. W.i lekarz medycyny pracyL. M.po zbadaniu ubezpieczonej i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną stwierdzili, że stwierdzone u ubezpieczonej schorzenia oraz obecny stan jej zdrowia nie powoduje niezdolności do wykonywania przez nią pracy zgodnie z kwalifikacjami: pracownika umysłowego, osoby prowadzącej działalność gospodarczą (opinia k. 76-77).
Ubezpieczona ma 55 lat, wykształcenie średnie – technik technolog produktów rolno-spożywczych, wykonywała prace biurową, a od 01 stycznia 1999 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu międzynarodowego (okoliczności niesporne).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, obdarzonego wiarygodnością.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawczyniI. Z.nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2013r., poz.1440 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności bądź nie, odwołania wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u wnioskodawczyni istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Sporządzone na tą okoliczność opinie biegłych lekarzy (k. 18, 52-53, 56-58, 65, 76-77) o specjalizacjach odpowiadających schorzeniom ubezpieczonej dały podstawy do jednoznacznego stwierdzenia, że stan zdrowia ubezpieczonej nie powoduje u niej częściowej ani całkowitej niezdolności do pracy odpowiadającej jej kwalifikacjom: pracownik umysłowy, osoba prowadząca działalność gospodarczą. Ubezpieczona została zbadania przez dwa niezależne zespoły biegłych lekarzy: kardiologa, neurologa, ortopedę, reumatologa, oraz raz przez lekarza medycyny pracy i wszyscy biegli wypowiedzieli się kategorycznie, że brak jest podstaw do stwierdzenia u ubezpieczonej niezdolności do pracy.
Analizując przedmiotowe opinie biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowią one miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydane zostały przez lekarzy specjalistów, w większości z tytułami naukowymi doktora nauk medycznych, a ponadto poprzedzone zostały analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawczyni i jej badaniem. Opinie są spójne i logiczne, należycie uzasadniona i korespondują ze sobą. W tych okolicznościach Sąd oddalił wniosek pełnomocnika ubezpieczonej o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych reumatologa i lekarza medycyny pracy jako zmierzający do przedłużania postępowania oraz biegłego lekarza okulisty w związku z pogorszeniem się jej widzenia z bliska, gdyż w tym przypadku Sąd bada prawidłowość decyzji na datę jej wydania, i nie może brać pod uwagę nowych okoliczności dotyczących stanu zdrowia ubezpieczonej, które powstały po wydaniu decyzji i wniesieniu odwołania.
Wobec braku przesłanki niezdolności do pracy ubezpieczona nie spełnia warunków do przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymienionych w art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, które muszą być spełnione kumulatywnie, aby powyższe prawo przysługiwało.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.47714§1 kpcoddalił odwołanie.