Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 50/16
Data wyroku: 2016-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Kara Pozbawienia Wolności, Wymiar Kary, Domniemanie Niewinności, Dowody, Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1 kk

Sygn. akt IV Ka 50/16

UZASADNIENIE
J. G.iM. L. (1)zostali oskarżeni o to, że:
w dniu 16 stycznia 2015 r. w miejscowościI.,ul. (...), woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać z terenuKopalni (...)zaboru w celu przywłaszczenia metalowych elementów złomowych w postaci drutu, płaskowników, wałka obudowy lampy ulicznej i innych elementów oraz przewodu elektrycznego aluminiowego czterożyłowego, odcinając w skrzynce rozdzielczej dopływ energii elektrycznej i wyrywając je z ziemi o ogólnej wartości strat 2000 zł, na szkodęKopalni (...)wI., lecz zamierzonego skutku nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez pracownikówkopalni (...)
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Tomaszowie Masz. wyrokiem z dnia 16 listopada 2015 roku w sprawieII K 313/15uniewinnił oskarżonegoM. L. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, a koszty procesu należne w tym zakresie od oskarżonego przejął na rzecz Skarbu Państwa.
Natomiast oskarżonegoJ. G.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, iż  w dniu 16 stycznia 2015 r. w miejscowościI.,ul. (...), woj.(...)usiłował dokonać z terenu kopalni kruszywa, której właścicielem jest(...) Spółka z o.o.wR., zaboru w celu przywłaszczenia metalowych elementów w postaci drutu, płaskowników, wałka, obudowy lampy i innych rzeczy, jak też przewodu elektrycznego aluminiowego czterożyłowego, który odkopał i odłączył w skrzynce rozdzielczej przepływ energii elektrycznej, czym spowodował straty w łącznej wysokości 1900 zł na szkodę(...) Spółka z o.o.wR., lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez pracownika kopalni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kkwymierzył mu karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonegoJ. G.do naprawienia szkody w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...) Spółki z o.o.wR.kwoty 1.900 złotych ( jeden tysiąc dziewięćset złotych). Nadto zasądził odJ. G.koszty sądowe i opłaty.
Powyższy wyrok został zaskarżony apelacjami:
- przez obrońcę z wyboru oskarżonegoJ. G.w części co do kary na korzyść oskarżonego,
- przez Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. w całości odnośnie oskarżonegoM. L. (1)na jego niekorzyść oraz odnośnie oskarżonegoJ. G.w części na jego korzyść.
Apelacja Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. wywiedziona została z podstawyart. 438 pkt 1 i 3 kpki zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi :
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na uniewinnieniuM. L. (1)od zarzucanego mu czynu, podczas, gdy prawidłowa analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, żeM. L. (1)działał wspólnie i w porozumieniu zJ. G., usiłując dokonać zaboru w celu przywłaszczenia metalowych elementów i kabla elektrycznego z terenu kopalni wI., a tym samym dopuścił się przestępstwa zart.13 § 1 kkw zw. zart.278 § 1 kk;
- obrazę prawa materialnego tj.art.4 § 1 kkpoprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji pominięcie w podstawie prawnej skazania oskarżonegoJ. G., podczas gdy ustawa w brzmieniu obowiązującym poprzednio, a więc przed dniem 1 lipca 2015r., była dla tego oskarżonego względniejsza, a zatem należało wskazać przepisart.4 § 1 kkw punkcie 2 wyroku.
W konkluzji oskarżyciel publiczny wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoM. L. (1)i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w TomaszowieM.., uzupełnienie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 wyroku poprzez powołanie przepisuart.4 § 1 kkw podstawie prawnej skazania oskarżonegoJ. G., a w pozostałym zakresie o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Natomiast apelacja obrońcy z wyboru oskarżonegoJ. G.wywiedziona została z podstawyart. 438 pkt 4 kpki zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności, podczas gdy wystarczającą i adekwatną karą byłoby orzeczenie 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za powyższy czyn z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Na rozprawie apelacyjnej Prokurator Okręgowy popierał skargę apelacyjną Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. zarówno co do oskarżonegoJ. G.jaki i oskarżonegoM. L. (1)i wnioski w niej zawarte.
Natomiast Prokurator Okręgowy wniósł o nieuwzględnienie skargi apelacyjnej obrońcy oskarżonegoJ. G.i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy odnośnie wymiaru kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonegoJ. G..
Zaś obrońca oskarżonegoJ. G.popierał własną skargę apelacyjną i wnioski w niej zawarte, natomiast co do skargi apelacyjnej Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. w stosunku do obu oskarżonych pozostawił ją d0 uznania Sądu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. była zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej uwzględnienia powstały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku odnośnie oskarżonegoM. L. (1)i zmiany wyroku odnośnie oskarżonegoJ. G.. Natomiast nie podlegała uwzględnieniu apelacja obrońcy oskarżonegoJ. G..
Przedstawić i rozważyć należy te uchybienia, które legły u podstaw decyzji Sądu Okręgowego odnośnie oskarżonegoM. L. (1), jak i oskarżonegoJ. G., uznając rozpoznanie wszystkich zarzutów przedstawionych w apelacji Prokuratora Rejonowego w TomaszowieM.. odnośnie oskarżonegoM. L. (1)za przedwczesne.
Po pierwszestwierdzić należy, że analiza przebiegu dotychczasowego postępowania dowodowego odnośnie oskarżonegoM. L. (1), nie upoważnia do rozstrzygnięcia merytorycznego i nie pozwala na ocenę, czy zapadłe orzeczenie jest trafne. Sąd Rejonowy w trakcie rozpoznania przedmiotowej sprawy powołując się na treśćart.5 § 2 kpkw brzmieniu od 01.07.2015r., iż wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, nie dokonał jednakże szczegółowego postępowania dowodowego w celu sprawdzenia prawdziwości linii obrony oskarżonegoM. L. (1), iż jako kierowca nie znał on faktycznego celu podróży doI.oraz, iż nie miał on świadomości, o rzeczywistych zamiarach oskarżonegoJ. G.. Bowiem faktem niewątpliwym było to, iż wyjaśnienia samego oskarżonegoM. L. (1)w trakcie całego postepowania ulegały zmianie i ewaluowały, tak samo jak wyjaśnienia oskarżonegoJ. G.. OskarżonyM. L. (1)w postępowaniu sądowego przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i nawet za pośrednictwem swego wspólnego obrońcy początkwo zgłaszał wniosek o dobrowolne poddanie się karze. W świetle powyższego trafny był zarzut oskarżyciela publicznego, iż Sąd Rejonowy nie w wystarczającym stopniu zweryfikował powyższe twierdzeniaM. L. (1)w szczególności w jakich okolicznościach oddalił się on od miejsca zdarzenia /zatrzymania pojazdu/, w celu zdobycia paliwa do samochodu, a nie np. powrotu do domu. Już wtedy oskarżony wiedział w jakim celu nastąpił postój pojazdu, którym wcześniej kierował. W tej części Sąd I instancji nie przeprowadził wszechstronnego postępowania dowodowego, gdyż nie przesłuchał funkcjonariuszy policji zKPC., którzy o godz. 17:20 dokonali zatrzymania oskarżonych na drodze(...)– na okoliczność sporządzonej notatki urzędowej (k.1-2), gdzie policjanci uzyskali informację odM. L. (2), iż powodem postoju pojazdu markiM.onr rej. (...)miała być awaria pojazdu, a nie brak paliwa.Tak samo Sąd meritii nie podjął próby ustalenia i przesłuchania w charakterze świadka kobiety towarzyszącejM. L. (2)w dniu 16.01.2015r. podczas dostarczania przez w/w paliwa. Bowiem sam oskarżonyJ. G.wymienia w/w kobietę –B. K., z którą miała przyjechaćM. L. (2)z paliwem (k.194). Podobnie Sąd I instancji nie wyjaśniał różnic w wyjaśnieniach samych oskarżonych, które były niespójne i wzajemnie sprzeczne np. w kwestii dostarczenia bądź zakupu „paliwa” do pojazdu, gdyż wg. jednej wersji paliwo zakupiła i przywiozłaM. L. (2), zaś wg. drugiej paliwo mieli zakupić sami oskarżeni na jednej ze stacji paliw wokółI.(k.194, 318). Również pobieżnie i prawie bezkrytycznie Sąd Rejonowy potraktował wyjaśnienia oskarżonegoM. L. (1)w zakresie jego wiedzy o otrzymanych wiadomości tekstowych - „sms-ów” na swój telefon komórkowy od swojej córkiM. L. (2)pomiędzy godzinami 15:28 a 15:45 (k.63), albowiem w niczym nie podjął próby zweryfikowania twierdzeń oskarżonegoM. L. (1), iż ten faktycznie nie odczytywał sms-ów otrzymanych od córki, czy jego córka otrzymała powiadomienie o ich odczytaniu - przy pomocy dostępnych środków technicznych tj. analizy obu telefonów komórkowych, zainstalowanych tam aplikacji, informacji od operatorów sieci komórkowych, przesłuchania w tym zakresie policjanta zKpC.–H. W.dokonującego oględzin aparatów oskarżonegoM. L. (1)iM. L. (3)(k.63-64, 72-73).
Przedstawione braki w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego miały wpływ na treść wyroku odnośnie oskarżonegoM. L. (1), natomiast przedwczesne były rozważania podniesione w skardze apelacyjnej przez Prokuratora Rejonowego w Tomaszowie Maz. co do rozważań o współsprawstwie, czy innej stadialnej, formie popełnienia czynu zabronionego przez tegoż oskarżonego. Nieprawidłowości wyżej opisane powodują, że zaskarżony wyrok w tym zakresie należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tomaszowie Maz., gdyż uzupełnienie postępowania dowodowego przez Sąd Okręgowy naruszałoby możliwy jego zakres w postępowaniu odwoławczym, ograniczony przepisemart. 452 kpkw brzmieniu przed 01 lipca 2015 roku.
Rozpoznając ponownie sprawę odnośnie oskarżonegoM. L. (1)Sąd Rejonowy w Tomaszowie Maz. winien w szczególności :
- powtórzyć i uzupełnić postępowanie dowodowe mając na uwadze powyższe rozważania, eliminując stwierdzone uchybienia,
- dokonać wszechstronnej analizy materiału dowodowego,
- co do dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku, może poprzestać na ich ujawnieniu na podstawieart.442§2 kpk
Z tych względów – nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji.
Po drugierównież dalsza część skargi apelacyjnej Prokuratora Rejonowego w Tomaszowie Maz. odnośnie oskarżonegoJ. G.podlegała uwzględnieniu. Bowiem Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa materialnego tj.art.4 § 1 kkpoprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji pominięcie w podstawie prawnej skazania oskarżonegoJ. G., podczas gdy ustawa w brzmieniu obowiązującym poprzednio, a więc przed dniem 1 lipca 2015r., była dla tego oskarżonego względniejsza, a zatem należało zmienić zaskarżony wyrok odnośnie oskarżonegoJ. G.i uzupełnić punkt 2 sentencji wyroku o przepisart.4 § 1 kk.
Po trzeciejeśli chodzi o zarzut obrońcy oskarżonego o rażącej niewspółmierności wymierzonej kary poprzez niezastosowania przez sąd I instancji instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności to Sąd Odwoławczy również w tej kwestii nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia.
Na wstępie zauważyć należy, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zmiana kary w instancji odwoławczej, nie może następować w każdym wypadku, w którym jest możliwe wedle własnej oceny Sądu Odwoławczego, lecz wtedy tylko, gdy kara orzeczona, nie daje się zaakceptować z powodu różnicy pomiędzy nią a karą sprawiedliwą, różnicy o randze zasadniczej i rażącej, wręcz „bijącej w oczy” (por. wyrok SN z dnia 2 lutego 1995 r. – KZS 4/96 poz. 42; wyrok SN z dnia 4 lipca 1972 r. V KRN 230/72).
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz poczynionych na tej podstawie przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, prowadzi natomiast do wniosku, że orzeczona kara pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie, względem oskarżonego kara6 m-cypozbawienia wolności nie nosi znamion „rażącej” niewspółmierności, ale również i jakiejkolwiek niewspółmierności.
Wbrew wywodom apelującego, Sąd Rejonowy rozważył całokształt okoliczności rzutujących na wymiar kar i przekonywująco uzasadnił, dlaczego orzeczona kara jest adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego oraz charakteru przypisanego mu czynu. Znajduje to odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji podał również trafnie jakie okoliczności łagodzące i obciążające miał na względzie, przy wymierzaniu oskarżonemu kary.
Skarżący, akcentując w apelacji, iż oskarżony otrzymał karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania nie zauważa, że w przedmiotowej sprawie wystąpił zespół takich okoliczności obciążających oskarżonego, które Sąd zmuszony był poczytać na jego niekorzyść. Chodzi tu o takie okoliczności jak : wysoki stopień szkodliwości popełnionego czynu z uwagi na jego charakter i oraz wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Sąd Rejonowy trafnie wskazał, iż wobec osoby oskarżonego nie można postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej, a warunkowe zawieszenie wykonania kary będzie niewystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy jej celów. Bowiem jednoznacznym był fakt, iż oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym w ramach powrotu do przestępstwa /recydywy/, ma negatywną opinię środowiskową, a swoją postawą sam oskarżony nie daje gwarancji, iż nie popełni ponownie przestępstwa.
Mając zatem na względzie całokształt okoliczności sprawy, dotyczących zarówno samego popełnionego przestępstwa, jak i dotyczącego samego oskarżonego w żaden sposób nie można uznać, aby wymierzona oskarżonemuJ. G.kara pozbawienia wolności cechowała się rażącą, czy też zwykłą surowością.
Dlatego należy w pełni zgodzić się z Sądem Rejonowym, iż wymierzona oskarżonemuJ. G.w przedmiotowej sprawie kara pozbawienia wolności, stanowią trafną reakcję karną, współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego, jak i do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przestępstw. Tak orzeczona kara spełni w sposób właściwy swe cele zapobiegawcze wychowawcze, jak również cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Ponieważ także i kwalifikacja prawna przypisanego w wyroku oskarżonemuJ. G.przestępstwa nie budziła zastrzeżeń, zaskarżony wyrok o do kary jako słuszny i odpowiadający prawu, należało utrzymać w mocy.
Z w/w względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji.