Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 764/16
Data wyroku: 2016-11-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Regina Stępień
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 54, art. 53, art. 15, art. 56 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2013.1440 ze zm.)

Sygn. aktV U 764/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia16 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Regina Stępień

    Protokolant: star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak

po rozpoznaniu w dniu16 listopada 2016 r. w Legnicy
sprawy z wnioskuZ. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaZ. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia10 czerwca 2016 r.
znak(...)

oddala odwołanie

SSO Regina Stępień
Sygn. akt V U 764/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 czerwca 2016 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.przyznał wnioskodawcyZ. K.emeryturę od dnia 1 czerwca 2016 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek i obliczył wysokość świadczenia na kwotę 702,06 zł.
W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawcaZ. K.domagał się zmiany wysokości ustalonej emerytury. Ubezpieczony podniósł przy tym, że wysokość emerytury ustalona w zaskarżonej decyzji jest rażąco zaniżona i nieadekwatna do opłaconych przez niego składek oraz 16-letnich okresów składkowych, w ciągu których ma ciągłość zatrudnienia przez 10 lat. Stąd za niesłuszne uznał obliczenie wysokość świadczenia jedynie w oparciu o kwotę bazową.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, że przyznana wnioskodawcy emerytura niepełna z art. 28 ustawy emerytalnej nie mogła w myśl art. 54 tej ustawy być podwyższona do kwoty najniższej emerytury. Nadto organ wyjaśnił, że brak było możliwości wyliczenia podstawy wymiaru świadczenia w oparciu o art. 15 ustawy emerytalnej, gdyż wnioskodawcy nie udokumentował wynagrodzenia w okresach w skazanych w tym przepisie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaZ. K.urodził się (...)
W dniu 3 czerwca 2016 r. wnioskodawca złożył kolejny wniosek o emeryturę.
W załatwieniu ww. wniosku organ rentowy decyzją z 10 czerwca 2016 r. przyznał wnioskodawcyZ. K.emeryturę od dnia 1 czerwca 2016 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek i obliczył wysokość świadczenia na kwotę 702,06 zł.
Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku organ rentowy ustalił 16 lata, 3 miesiące i 19 dni, tj. 195 miesięcy okresów składkowych oraz 3 lata, 8miesięcy i 11 dni, tj. 44 miesiące okresów uzupełniających – pracy w gospodarstwie rolnym.
Przy ustalaniu okresów składkowych organ rentowy uwzględnił wszystkie wskazane przez wnioskodawcę okresy zatrudnienia pracowniczego, poza okresem urlopu bezpłatnego, z którego korzystał w okresie od 15 maja 1981 r. do 15 sierpnia 1981 r. Okresy składkowe przypadały na lata: 1964-1967 i 1970-1981.
Wysokość emerytury organ rentowy obliczył w następujący sposób: przemnożył kwotę bazową obowiązującą w dacie wydania decyzji 3408,62 zł przez 24 %, co dało kwotę 818,07 zł. Następnie udowodnione okresy składkowe wynoszące 195 miesięcy podzielił przez 239, czyli okres wymagany do ustalenia prawa wyrażony w miesiącach, co następnie przemnożył przez kwotę ustalonej części socjalnej świadczenia. dało to kwotę 667,46 zł. Została do niej dodana kwota zwiększenia rolniczego z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników od dnia 1 lipca 2012 r. w kwocie 34,60 zł. Łącznie wysokość świadczenia określono na kwotę 702,06 zł.

D owód:

akta ubezpieczeniowe ZUS, w tym  : wniosek z dn.  03.06.2016  r. z załącznikami – k.  1-6 ;  zaświadczenie KRUS - k. 7-8 ; decyzja z dn.  10.06.2016r . – k.  11 .
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie jest niezasadne.
Wyliczenie wysokości świadczenia w zaskarżonej decyzji nie narusza przepisów ustawy emerytalnej.
Należy przypomnieć, że wnioskodawca jest uprawniony do tzw. emerytury niepełnej, określonej w art. 28 ustawy emerytalnej, który stanowi, że ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2, przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:1) osiągnęli wiek emerytalny, o którym mowa w art. 27 ust. 2 i 3; 2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn.
Przy ustalaniu prawa do emerytury okresy składkowe i nieskładkowe uzupełniane są tzw. okresami uzupełniającymi, czyli okresami pracy na roli, wymienionymi w art. 10 ust. 1 tej ustawy w zakresie niezbędnym do uzupełnienia okresu wymaganego do przyznania emerytury. Przepis ten pozwala uzupełnić okresy składkowe i nieskładkowe okresami pracy w gospodarstwie rolnym do rozmiaru najbliższego (kolejnego) stażu okresów składkowych i nieskładkowych w zakresie wymaganym i koniecznym do nabycia określonych uprawnień emerytalnych. Oznacza to, że jeżeli okresy składkowe lub nieskładkowe nie przekraczają w przypadku mężczyzny 20 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami wskazanymi w art. 10 ust. 1 ustawy jedynie w celu nabycia prawa do tzw. niepełnej emerytury na podstawieart. 28 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dopiero w przypadku, gdy okresy składkowe i nieskładkowe przekraczają 20 lat, to możliwe jest ich uzupełnienie okresami, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 ustawy, dla nabycia pełnych uprawnień emerytalnych w oparciu o art. 27 ustawy emerytalnej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 3 grudnia 2004 r., II UK 59/04 – OSNP 2005, nr 13, poz. 195; z dnia 5 września 2008 r., II UK 364/07 – OSNP 2010, nr 1-2, poz. 23; z dnia 24 września 2009 r., II UK 19/09 – OSNP 2011, nr 9-10, poz. 135 oraz z dnia 20 stycznia 2011 r., I UK 246/10 - Legalis).
Wysokość emerytury niepełnej ustala się z na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 1 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej. Emerytura taka w myśl art. 54 nie podlegała podwyższeniu do najniższej emerytury.
Art. 53 ustawy emerytalnej stanowi, że emerytura wynosi:
1) 24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, oraz
2) po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych,
3) po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych - z uwzględnieniem art. 55, który do wnioskodawcy nie ma zastosowania.
Przy obliczaniu emerytury okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy (ust. 2).
W myśl art. 15 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru emerytury stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 tego samego przepisu przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym złożono wniosek o emeryturę lub rentę. Z kolei ust 6 art. 15 ustawy emerytalnej stanowi, że na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.
Zgodnie zaś z art. 56 ust. 1 ustawy emerytalnej osobie, której przy ustalaniu prawa do emerytury uwzględniono okresy pracy w gospodarstwie rolnym określone w art. 10, oblicza się wysokość przysługującego świadczenia jako część świadczenia obliczonego w myśl art. 53, z uwzględnieniem okresów pracy w gospodarstwie rolnym, proporcjonalnie do udziału okresów składkowych i nieskładkowych w okresie stanowiącym sumę okresów składkowych, nieskładkowych i uwzględnionych okresów pracy w gospodarstwie rolnym.
Jak wynika wprost z brzmienia powyższych przepisów, nie jest możliwe ustalenie podstawy wymiaru emerytury z jakichkolwiek, dowolnie wybranych okresów ubezpieczenia przypadających przez rokiem złożenia wniosku o świadczenie, jak żądał tego wnioskodawca, powołując się na zatrudnienia w latach 1971-1981. Podstawę wymiaru można ustalić jedynie na zasadach określonych w art. 15 ustawy emerytalnej, a tam ramy czasowe, do których można odnieść się przy obliczaniu podstawy wymiaru świadczeń są określone jednoznacznie i w przypadku wnioskodawcy koniecznym byłoby wykazanie 10 lat nieprzerwanego zatrudnienia w latach 1996-2015.  Możliwe było też wskazanie dowolnie wybranych 20 lat składkowych z całego okresu ubezpieczenia, jednak wnioskodawca okresami w tym wymiarze nie dysponuje.
Wobec tego słusznie organ rentowy wskazywał, iż nie było możliwości wyliczenia podstawy wymiaru świadczenia. Ponadto wyliczenia dokonane przez ZUS uwzględniają w sposób prawidłowy regulację z art. 56 oraz 54 ustawy emerytalnej, czego zresztą wnioskodawca nie kwestionował w toku procesu.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia i rozważania, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie jako niezasadne.