Sąd Okręgowy w Krakowie
XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XII Ga 21/16
Data wyroku: 2016-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Janusz Beim
Słowa kluczowe: Kara Pieniężna
Podstawa prawna: art. 385 kpc

Sygn. akt  XII  Ga 21/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 marca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XII Gospodarczy – Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SO Janusz Beim
Protokolant:  osobiście
po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r. w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)wK.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.
o zapłatę
na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 5 października 2015 r. sygn. akt IV GC 88/15/S

oddala apelację.

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)z siedzibą wK.wniosła w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od strony pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedziba wK.kwoty 9.256,94 zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi i kosztami procesu. Uzasadniają swoje żądanie podała, że domaga się zapłaty za świadczone usługi telekomunikacyjne. Usługi te świadczył poprzednik prawny strony powodowej.
W dniu 30 .06.2011 r. wydany został nakaz upominawczy, w którym uwzględnione zostało żądanie strony powodowej w całości.
W sprzeciwie strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut braku legitymacji biernej i przecząc żądaniu co do wysokości i co do zasady.
Wyrokiem z dnia 5 .10.2015 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie Wydział IV Gospodarczy w punkcie pierwszym zasądził od strony pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wK.na rzecz powódki(...)z siedzibą wK.kwotę 3.003,56 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 16 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty, w punkcie drugim oddalił powództwo w pozostałym zakresie, natomiast w punkcie trzecim zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 42,56 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie sąd I instancji w szczególności wskazał na treść umów łączących pierwotnego wierzyciela ze strona pozwaną oraz na fakt zbycia wierzytelności na rzecz strony powodowej w niniejszym postępowaniu. W takim zakresie w jakim żądanie strony powodowej zostało oddalone, sąd I instancji stwierdził, że dotyczyło ono nieważnie zastrzeżonych kar umownych . Dlatego w tym zakresie powództwo zostało oddalone.
Strona powodowa w apelacji od wyroku zarzuciła;
- rażące naruszenieart. 233 § 1 kpc( szczegółowo przedstawiła na czym w jej ocenie to naruszenie polegało )
- rażące naruszenieart.483 § 1 i 2 kcw zw zart. 57 ust. 6Prawa telekomunikacyjnego ( szczegółowo przedstawiła na czym to naruszenie w jej ocenie polegało ).
Podnosząc powyższe zarzuty strona powodowa wniosła o zmianę wyroku i zasądzenie na jej rzecz kwoty, która został wyrokiem I instancji oddalona oraz zasadzenie na jej rzecz kosztów procesu. Ewentualnie wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania.
Sprawa była rozpoznawana w ramach postępowania uproszczonego, dlatego tez zgodnie z treściąart. 50513§ 2 kpc, jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego ,uzasadnienie powinno zawierając jedynie wskazanie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Po rozpoznaniu apelacji Sąd Okręgowy zważył co następuje;
Apelacja jest nieuzasadniona.
Bezzasadne są oba zarzuty apelacyjne ( zarówno naruszenia wskazanej w apelacji normy procesowej jak i wskazanych norm prawa materialnego). Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji jak i ocenę prawną, w szczególności w zakresie oddalającym żądanie strony powodowej. Jest rzeczą oczywistą, że dla skutecznego zastrzeżenia kary umownej muszą zostać zrealizowane wymogi przewidziane wart. 483 kc.Na użytek niniejszego uzasadnienia zbędnym jest przytaczanie dorobku judykatury i doktryny, odnoszącego się do wskazanego przepisu. Dość powiedzieć, że kara umowna może być odniesiona do określonego świadczenia niepieniężnego. Kluczowe z tego punktu widzenia jest wykazanie, że świadczenie takie powinno co do zasady stanowić essentiale negoti danej umowy, jakkolwiek nie można wykluczać i takiej sytuacji ,iż dane świadczenie ma inny charakter, nie należy do obowiązków podstawowych (por. Kodeks cywilny; komentarz, E.Gniewek, P. Machnikowski, Wyd. C.H.Beck 6 wydanie str. 968 ). Z drugiej strony należy podkreślić, że nie może być tolerowane zjawisko zamieszczania w umowach takich postanowień, które stwarzają pozór obowiązku świadczenia niepieniężnego, które prowadzą do obejścia przepisuart. 483 kc.Absurdem jest twierdzenie, że utrzymywanie aktywnej karty(...)przez abonenta jest jego świadczeniem niepieniężnym , należącym do essentiale negoti umowy o świadczenie usługi telekomunikacyjnej. To jest jedynie techniczny wymóg możliwości świadczenia usługi, natomiast jedynym świadczeniem usługobiorcy jest zapłata za usługę. Zatem brak zapłaty nie może być sankcjonowany karą umowną w rozumieniuart. 483 kc.
Rację ma sąd I instancji wskazując, że treśćart. 57 ust . 6 ustawy Prawo telekomunikacyjnenie stanowi podstawy do kierowania wobec abonenta żądania zapłaty kary umownej w rozumieniuart. 483 kc.Inną natomiast rzeczą jest, czy operator podejmie działania związane z realizacją jego potencjalnych roszczeń, o których mowa we wskazanym przepisie. Trafnie przy tym, sąd I instancji wskazuje na intencje ustawodawcy , którą ewidentnie było wskazanie granicy dla potencjalnych żądań operatora, wywodzonych z faktu wcześniejszego rozwiązania umowy przez abonenta. Jednak te potencjalne roszczenia operator może dochodzić na zasadach ogólnych , a nie w drodze szczególnej regulacji zawartej wart. 483 kc.
Zatem, apelacja strony powodowej, jako bezzasadna podlegała oddaleniu i dlatego należało orzec jak w sentencji (art. 385 kpc).

    SSR E. Ostrowska-Suchmiel