Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 74/14
Data wyroku: 2016-06-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: B. Kempa
Słowa kluczowe: Właściwość Sądu
Podstawa prawna: art. 461 § 2 kpc

Sygn. akt VIII U 74/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 listopada 2013r. znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.przyznałB. B.prawo do emerytury od dnia 1.04.2013r. tj. od osiągniecia wieku emerytalnego.
/decyzja k. 261-264 – akt ZUS/
W dniu 10 grudnia 2013 rokuB. B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła odwołanie od wskazanej decyzji ZUS I Oddział wŁ., w którym zakwestionował wysokość świadczenia .
/odwołanie k. 2-5/
Organ rentowy wniósł o
Sąd ustalił co następuje:
B. B.urodziła się w dniu (...)
/okoliczność bezsporna/
Wnioskodawczyni posiada stałe miejsce zamieszkania wK..
/okoliczność bezsporna/
W dniu 21 marca 2013r. wnioskodawczyni zgłosiła wniosek o przyznanie prawa do emerytury.
/wniosek k. 1 akt ZUS/
Decyzją z dnia 7 maja 2013r. ZUS I oddział wŁ.Wydział(...)i Umów Międzynarodowych wŁ.przyznał wnioskodawczynizaliczkę na poczetprzysługującej emerytury od dnia 1.04.2013r.
/decyzja k. 65/66 akt ZUS/
Zaskarżoną decyzją z dnia 6 listopada 2013r.znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.przyznałB. B.prawo do emerytury od dnia 1.04.2013r. tj. od osiągniecia wieku emerytalnego.
/decyzja k. 261-264 – akt ZUS/
Także - decyzją z dnia 6 listopada 2013r.znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.przyznałB. B.prawo do emerytury od dnia 1.04.2013r. tj. od osiągniecia wieku emerytalnego , na podstawieart. 53, art. 26 i art. 183 Ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Emerytura , tak wyliczona została zawieszona , gdyż okazała się świadczeniem mniej korzystnym
/decyzja k. 265-268 – akt ZUS/
Także decyzją z dnia 6 listopada 2013r.znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.przyznałB. B.prawo do emerytury od dnia 1.04.2013r. tj. od osiągniecia wieku emerytalnego, na podstawieart. 53, art. 26 i art. 183 Ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Emerytura , tak wyliczona została zawieszona , gdyż okazała się świadczeniem mniej korzystnym
/decyzja k. 269-273 – akt ZUS/
Sąd zważył co następuje:
Przedmiotem sporu jest ustalenie wysokości , przyznanego przez ZUS , świadczenia emerytalnego, a zatem sprawa należy do – spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych .
Z dokonanych ustaleń wynika, ze świadczenie wnioskodawczyni , ustalone decyzją zaliczkową z dnia 7.05.2013r. było wnioskodawczyni wypłacane .
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych - jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej – właściwy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania (siedzibę) strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy(art. 461 § 2 k.p.c.).Cytowana regulacja, przy uwzględnieniu treściart. 461 § 21oraz § 22określa swego rodzaju właściwość wyłączną w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, którą może modyfikować tylko zastosowanie § 3 tego przepisu, a także postanowienia przepisów szczególnych odnoszących się do systemu ubezpieczeń społecznych.
Art. 461 § 22.(66)W sprawach, w których nie można określić właściwości sądu według przepisów § 1-21, właściwy jest sąd, w którego okręgu ma siedzibę organ rentowy.
Wykładnia językowaart. 461 § 22k.p.c., prowadzi do wniosku, że wskazany w niej wyjątek od zasady ogólnej, rozstrzygającej o właściwości miejscowej sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, dotyczy faktycznie spraw, w których świadczenie z ubezpieczenia społecznego jest już wypłacane.
Jednakże w ocenie Sądu Okręgowego , w niniejszej sprawie, występują ważkie racje, które jednoznacznie przesądzają o konieczności odstąpienia od wyników wykładni językowej. Argumenty, przemawiające za wyspecjalizowaniem wyodrębnionych jednostek ZUS do załatwiania spraw z uwzględnieniem regulacji unijnych w zakresie zabezpieczenia społecznego, nie implikują uprawnionego wniosku , który mógłby przemawiać za koniecznością wyspecjalizowania się konkretnych sądów w zakresie rozstrzygania spornych spraw z tej dziedziny.
Zart. 461 § 2 k.p.c.wynika właściwość ogólna , która winna mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Aczkolwiek, Sąd ma na uwadze, żeart. 461& 2 ze zn. 2k.p.cstanowi zawężenie tego przepisu do spraw, w których ubezpieczony otrzymuje świadczenie.
Na rzecz odstąpienia od wykładni językowej ,przemawiają sugestywnie względy systemowe i funkcjonalne. Ustawodawca ustanawiając wart. 461 § 2 k.p.c.generalną regułę, że właściwy w sprawach z zakresu ubezpieczenia społecznego jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od tej decyzji uznał, że elementem decydującym jest ułatwienie ubezpieczonym załatwiania ich spraw. Zważywszy, że są to często osoby mające z powodu wieku, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej lub stanu majątkowego ograniczoną mobilność, umożliwienie im załatwiania spraw w sądzie właściwym ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego jest w pełni uzasadnione.
Zgodnie z brzmieniemart. 200 § 1 k.p.c.sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie200 &1k.p.cprzekazał sprawę Sądowi Okręgowemu Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wK..
Zarządzenie: odpis postanowienia doręczyć pełnomocnikowi ZUS z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia , wyrażając zgodę na wypożyczenia kt ZUS