Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 545/16
Data wyroku: 2016-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec

Sygn. akt V .2 Ka 545/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  3 listopada 2016  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec
Protokolant:  Justyna Napiórkowska
w obecności ---
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r.
sprawy:

D. B./B./

s.W.iM.

ur. (...)wC.

oskarżonego o przestępstwo zart. 157 § 2 kk

I. M./M./

s.J.iT.

ur. (...)wK.

oskarżonej o przestępstwo zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 18 § 2 kk

na skutek apelacji  wniesionej przez oskarżyciela prywatnego
od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach
z dnia 31 maja 2016r. sygn. akt II K 614/13
I.uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonegoD. B.i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Żorach do ponownego rozpoznania;
II.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.zasądza od oskarżyciela prywatnegoL. M.na rzecz oskarżonejI. M.kwotę 840zł (osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym;
IV.obciąża oskarżyciela prywatnego w części utrzymanej w mocy opłatą za II instancję w kwocie 60zł (sześćdziesiąt złotych) i zasądza od niego wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 10zł (dziesięć złotych).

SSO Jacek Myśliwiec
Sygn.akt V.2 Ka 545/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31 maja 2016r. sygn. akt II K 614/13 Sąd Rejonowy w Żorach :
1.uniewinnił oskarżonegoD. B.od popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na tym , że w dniu 04 września 2013r. wŻ.naOs. (...). , klatka c m.12 uderzył w twarzL. M.i stracił przytomność tj. od popełnienia przestępstwa zart. 157 § 2 kk.
2.uniewinnił oskarżonąI. M.od popełnienia zarzucanego jej czynu , polegającego na tym, że w dniu 04.09.2013r. wŻ.namawiałaD. B.do pobiciaL. M.tj. od popełnienia przestępstwa zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 18§ 2 kk.
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkobciążył oskarżyciela prywatnegoL. M.kosztami procesu oraz zasądził od niego na rzecz oskarżonych:D. B.iI. M.kwotę po 864zł tytułem ustanowienia obrońcy w sprawie.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżyciel prywatny zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a mający wpływ na jego treść poprzez ustalenie, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był niewystarczający dla przypisania oskarżonym zarzucanych im czynów, a nadto zarzucił przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, poprzez odmowę uznania za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego orazB. W.i oparcie ustaleń na wyjaśnieniach oskarżonej. W oparciu o ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja oskarżyciela prywatnego częściowo okazała się zasadna, a to odnośnie uniewinnienia oskarżonegoD. B.i w tym zakresie konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dokonana przez Sąd I instancji ocena materiału dowodowego jest mało wszechstronna, a przez to nieprzekonywująca. Sąd Rejonowy – jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku – czyni ustalenia faktyczne głównie w oparciu o wyjaśnienia oskarżonejI. M., przy czym w istocie rzeczy nie dokonuje dogłębnej analizy tego dowodu. Wyjaśnienia te charakteryzuje jako bardzo szczegółowe, spójne i konsekwentne. Wbrew wywodom Sądu meriti konsekwentne i spójne są także zeznania pokrzywdzonegoL. M.oraz świadkaB. W.. Tymczasem tym zeznaniom Sąd odmawia waloru wiarygodności Z treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku nie do końca wynika, co legło u podstaw takiej oceny tych dowodów, gdyż wskazane przez Sąd zupełnie drugorzędne, a nawet pozorne rozbieżności pomiędzy zeznaniamiL. M.iB. W.takiej oceny tych dowodów nie uzasadniają. Słusznie podnosi w apelacji skarżący, iż po pierwszym otrzymanym ciosie został zamroczony, co w żaden sposób nie sprzeciwia się twierdzeniom świadkaB. W., iż pokrzywdzony otrzymał trzy ciosy, gdyż zwyczajnie kolejnych ciosów mógł już nie odczuwać. Słusznie zatem wskazuje on, iż sprzeczność ta ma charakter pozorny i nie powinna wpływać na ocenę wiarygodności tych dowodów. Zdziwienie Sądu Odwoławczego budzi konkluzja Sądu meriti , iż bezspornych obrażeń ciała pokrzywdzony nie mógł doznać w dniu 4 września 2013r. W tym aspekcie Sąd I instancji zupełnie pomija treść Karty Przyjęć (vide k.171), gdzie odnotowano fakt zgłoszenia się pokrzywdzonego w Szpitalu Miejskim wŻ.oraz stwierdzone obrażenia… właśnie z datą 4 września 2013r. Sąd mógłby również zasięgnąć informacji w Komendzie Policji wŻ., kiedy i jakiej treści zawiadomienie złożył pokrzywdzony. W końcu Sąd zupełnie pomija konkluzję opinii biegłego, który potwierdził, iż stwierdzone u pokrzywdzonego obrażenia ciała mogły powstać w czasie i okolicznościach wskazanych przez pokrzywdzonego. Pokrzywdzony najwyraźniej nie jest mistrzem precyzji wypowiadania się, ale nie świadczy to o tym, iż jego wyjaśnienia są nieprawdą i stanowią wyłącznie element realizacji złośliwego pomawiania oskarżonego. Z drugiej strony Sąd zupełnie pomija fakt, iż oskarżona w trakcie zajścia przebywała piętro wyżej i jej zdolności obserwacji zdarzenia były mocno ograniczone. Za przykład braku spójności i logiki może służyć ten fragment jej wyjaśnień (vide: k.133 verte), kiedy relacjonując przebieg zdarzenia stwierdza, iż pokrzywdzony uciekając przed zbiegającym z szóstego piętra oskarżonym sam zaczął wbiegać z piątego na szóste piętro, a po minięciu się z oskarżonym miał zwrócić się doI. M.. Sąd merytoryczny w żaden sposób nie odniósł się do tej wypowiedzi, której sens sprowadza się do tego, iż uciekając przed oskarżonym pokrzywdzony biegł w jego kierunku ( sic!). Wszystko to zdaje się świadczyć o tym, iż Sąd I instancji dość jednostronnie, pod z góry założoną tezę dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w tej sytuacji wyciągnięte wnioski są absolutnie nieprzekonywujące. Nie przesądzając w niczym ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy należy wskazać, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe, przy czym przesłuchując oskarżonego oraz świadków skoncentrować się na istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia zagadnieniach, a pominąć kwestie marginalne. Wszystkie te zagadnienia muszą być poddane bardzo wnikliwej, wszechstronnej ocenie w oparciu o rzetelną analizę całokształtu okoliczności sprawy. Wyrazem tych dogłębnych rozważań winno być uzasadnienie wyroku ( o ile zajdzie potrzeba jego sporządzania ), które należy sporządzić zgodnie z wymogami określonymi wart. 424 kpk. Z tych względów Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoD. B.i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy nie uwzględnił natomiast apelacji oskarżyciela prywatnego odnośnie uniewinnienia oskarżonejI. M.. W tym zakresie Sąd w pełni akceptuje rozważania Sądu meriti , które w konsekwencji doprowadziły do uznania, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przekonujących dowodów na popełnienie przez oskarżoną zarzucanego jej czynu. PokrzywdzonyL. M.w toku rozprawy w sposób przekonujący i szczery przyznał , iż nie słyszał żadnych wypowiedzi oskarżonej czy też rozmów pomiędzy oskarżonymi, które świadczyłyby o nakłanianiu przez oskarżonąD. B.do pobicia pokrzywdzonego. Jak sam przyznał, była to wyłącznie jego imaginacja wynikająca z faktu, iż tego dnia oskarżeni przebywali w swoim towarzystwie. Jest to oczywiście zbyt mało, aby móc zasadnie przypisać oskarżonej podżeganie do popełnienia przestępstwa. Jak się wydaje ta szczerość wypowiedzi pokrzywdzonego winna skłaniać Sąd Rejonowy dla przyznania waloru wiarygodności również w pozostałym zakresie tym zeznaniom, gdyż nie zawierają one elementów świadczących o próbie manipulacji .
SSO Jacek Myśliwiec