Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 10/16
Data wyroku: 2016-03-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Przemysław Wasilewski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Bezpieczeństwu W Komunikacji, Wyłączenie Sędziego
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 10/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 marca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSO Przemysław Wasilewski
Protokolant Aneta Chardziejko

  przy(...)udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku Wiesławy Sawośko-Grębowskiej
po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 roku
sprawyA. C.
oskarżonej o czyn zart. 177 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19 listopada 2015 roku, sygnatura akt III K 764/15
Zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
Prokurator wniósł o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobecA. C.. Zarzucił podsądnej, że w dniu 28 lutego 2015 roku nadrodze nr (...)w rejonie miejscowościK., umyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiS. (...)onr rej. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności i w momencie wyprzedzania jadącego przed nią samochodu ciężarowego markiM.onr rej. (...)wraz z naczepą onr rej. (...), zjechała na przeciwległy pas ruchu nie stosując się do znaku P-3 „linia jednostronnie przekraczalne”, czym doprowadziła do zderzenia z jadącym z przeciwnego kierunku samochodem osobowym markiL.onr rej. (...), w wyniku czego kierujący samochodemL.R. S.doznał obrażeń ciała w postaci urazu prawego stawu skokowego, który to uraz stanowi naruszenie czynności układu ruchu na czas przekraczający dni 7, a więc czyn zart. 177 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. w sprawie III K 764/15 Sąd Rejonowy w Białymstoku na mocyart. 66 § 1 i 2 k.k.,art. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie karne wobecA. C.na okres próby wynoszący 2 lata (pkt I). Na mocyart. 67 § 3 k.k.orzekł wobec niej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat (pkt II), a na mocyart. 63 § 2 k.k.na poczet orzeczonego zakazu zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28.02.2014 r. (pkt III). Sąd zasądził też od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonegoR. S.na mocyart. 67 § 3 k.k.kwotę 1000 złotych tytułem nawiązki płatne w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku (pkt IV) i zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych (pkt V).
Powołując się naart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.prokurator zaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyśćA. C.. Na zasadzieart. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.,art. 438 pkt 1 i 3 k.p.k.iart. 427 § 1 i 2 k.p.k.zarzucił rozstrzygnięciu:
I. bezwzględną przyczynę odwoławczą polegającą na wydaniu orzeczenia przez sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy ustawy na podstawieart. 40 § 1 pkt 9 k.p.k., gdyż brał udział w wydaniu orzeczenia, co do którego wniesiono sprzeciw
II. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 63 § 2 k.k., poprzez wskazanie go w podstawie zaliczeniaA. C.na poczet orzeczonego zakazu okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 28.02.2014 r., podczas gdy właściwą podstawę winien stanowić przepisart. 63 § 4 k.k.
III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku, a mianowicie błędne ustalenie daty popełnienia przypisanegoA. C.czynu tj. 28.02.2015 r. podczas gdy w rzeczywistości czyn miał miejsce w dniu 28.02.2014 r.
Powołując się naart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 i 2 k.p.k.apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja należy uznać należy za zasadną w zakresie, w jakim skarżący postuluje uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Słusznie apelujący podniósł, że wyrok Sądu I instancji dotknięty jest bezwzględną przyczyną odwoławczą zart. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.Zgodnie z tym przepisem niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów sąd odwoławczy uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli stwierdzi wystąpienie jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych zpunktów 1-11tego przepisu i to bez badania związku przyczynowego między uchybieniem, a treścią orzeczenia. Jedną z takich przyczyn wymienioną wpkt 1 art. 439 § 1 k.p.k.jest sytuacja, gdy w wydaniu orzeczenia brała udział osoba podlegająca wyłączeniu na podstawieart. 40 k.p.k.Przepis ten określa instytucję wyłączenia sędziego z mocy prawa (ipso iure), czyli wyłączenia sędziego niezdolnego do orzekania (iudex inhabilis). Zaistnienie jednej z sytuacji w nim wymienionych z mocy prawa oznacza wyłączenie sędziego od udziału w sprawie. Podstawa wyłączenia sędziego przewidziana wart. 40 § 1 pkt 9 k.p.k.zachodzi, gdy sędzia brał udział w wydaniu orzeczenia, co do którego wniesiono sprzeciw. Chodzi tu o sprzeciw wobec wyroku nakazowego (art. 506 § 1 k.p.k.), a jego skuteczne wniesienie powoduje, że sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu. W ponownym rozpoznaniu nie może zatem orzekać sędzia, który wcześniej wydał merytoryczne rozstrzygnięcie.Ratio legistego przepisu jest podobne, jak wart. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., a więc przypadku, gdy sędzia brał udział w wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone. Ustawodawca uznał, że sędzia który wypowiadał się merytorycznie w sprawie w zakresie winy nie może ponownie orzekać w tej samej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że w wyroku nakazowym winaA. C.została przesądzona.
Nie ma przy tym znaczenia, że aktualnie tocząca się sprawa dotyczy przestępstwa, natomiast wyrok nakazowy wydany został w sprawie o wykroczenie. Przyczyny wymienione wart. 40 k.p.k.wyłączają bowiem sędziego „od udziału w sprawie”, a pojęcie powinno być rozumiane szeroko. Postępowanie o wykroczenie i postępowanie o przestępstwo zarzucaneA. C.dotyczy tożsamego czynu, a mianowicie zdarzenia z dnia 28.02.2014 r. nadrodze (...)gm.K., kiedy to kierując samochodem m-kiS. (...)onr. rej. (...)nie zastosowała się do znaku P-3 „linia jednostronnie przekraczalna” i doprowadziła do zdarzenia z samochodem markiL.. Oba zarzucane jej czyny różnią się jedynie wywołanymi skutkami, bowiem po dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej w postępowaniu o wykroczenie okazało się, że odniesione przez kierującego pojazdem markiL.obrażenia ciała stanowiły naruszenie czynności układu ruchu na czas przekraczający 7 dni. Zatem zakwalifikowanie tego czynu w pierwszym z postępowań zart. 92 § 1k.w. i 86§ 1k.w., a w drugim z nich zart. 177 § 1 k.k.nie zmienia faktu, że chodzi o tożsamy stan faktyczny i o tę samą sprawę.
Stąd nie może budzić wątpliwości, że sędzia(...), która brała udział w wydaniu wyroku nakazowego z dnia 6 maja 2014 r. w sprawie XIII W 2860/14 i która w orzeczeniu tym wypowiedziała się w przedmiocie winy wówczas obwinionejA. C., jest wyłączona od orzekania w niniejszej sprawie na podstawieart. 40 § 1 pkt 9 k.p.k., a udział tego sędziego w wydaniu zaskarżonego wyroku sprawia, że zachodzi sytuacja określona wart. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
W stanie prawnym zaistniałym w niniejszej sprawie Sąd ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego do powyższego uchybienia, bowiem rozpoznanie w tym zakresie było wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych zarzutów byłoby przedwczesne (art. 436 k.p.k.).
Z tych powodów zaskarżony wyrok ostać się nie mógł, a sprawa oskarżonej winna zostać rozpoznana ponownie przez Sąd Rejonowy w Białymstoku orzekający w składzie, w którym nie będą zasiadać sędziowie, którzy wypowiadali się co do winyA. C..