Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X GC 1005/14
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Stelmasik

Sygn. akt X GC 1005/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2016 r. r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Joanna Stelmasik

Protokolant:

Sandra Terenowska

po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. r.
na rozprawie
w sprawie z powództwaH. K.
przeciwkoB. M.iS. M.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I
oddala powództwo,

II
zasądza od powodaH. K.na rzecz pozwanychB. M.iS. M.kwotę 617,00 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu.

Sygn. aktX GC 1005/14

UZASADNIENIE
PowódH. K.wniósł dnia 28 sierpnia 2014 roku przeciwkoB. M.iS. M.pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – wyroku zaocznego z dnia 19 stycznia 2000 roku, sygn. akt XI GC 919/99, zaopatrzonego klauzulą wykonalności.
W uzasadnieniuH. K.podał, że dochodzona w postępowaniu XI GC 919/99 należność wynikała z trzechfaktur: nr (...)z 8 stycznia 1999r w wysokości 7.204,10 zł, nr 85/99 z dnia 3 lutego 1999r w wysokości 6 283 zł i nr 232/99 z dnia 9 kwietnia 1999r. na kwotę 378,20 zł. Z pierwszej faktury , częściowo spłaconej jeszcze w toku postępowania pozostało do spłacenia 3 104,10zł. Z drugiej faktury została zapłacona kwota 5 900 zł w dniu odbioru towaru.
Powód w dalszej części powołał się na fakt dokonania przez pierwotnego wierzycielaW. M.pomniejszenia wskazanej w tytule wykonawczym należności w oparciu o uznaną reklamację towaru zgłoszoną jeszcze w toku prowadzanego postępowania sądowego pod sygn. akt XI GC 919/99. Powód wskazał, że stosowne rozliczenia zostały dokonane już po wydaniu tytułu wykonawczego. Towar przyjęty do reklamacji opiewał na kwotę 3 403,80 zł. Zdaniem powoda wartość reklamowanego towaru powinna pomniejszać zobowiązanie powoda.
Postanowieniem z dnia 23 października 2014 r. oddalono wniosek powoda o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania sądowego w całości.
Postanowieniem z dnia 30 października 2014r Sąd udzielił zabezpieczenia roszczenia powoda o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – wyroku zaocznego wydanego przez Sąd rejonowy w Szczecinie w dniu 19 stycznia 2000 roku, sygn. akt XI GC 919/99, – poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym szczecin – Prawobrzeże i Zachód w SzczecinieJ. W.po sygn. Km 493/13.
W piśmie z dnia 6 listopada 2014r pełnomocnik powoda wskazał, że pozew dotyczy pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci  wyroku zaocznego sygn. akt XI GC 919/99 – w całości, a wskazana w pozwie wartość przedmiotu sporu (3 615,30 zł) stanowi kwotę w stosunku do której toczy się obecnie egzekucja wierzycieli.
W odpowiedzi na pozew pozwaniB. M.iS. M.wnieśli  o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwani wskazali, że pierwotny wierzyciel wystąpił o zapłatę kwoty 8 965,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami . jeszcze w toku postępowania sądowego powód dokonał częściowej spłaty należności wynikającej zfaktury vat nr (...)wobec czego wierzyciel ograniczył powództwo o kwotę 4 100 zł. Wyrokiem zaocznym z dnia 19 stycznia 2000r. Sąd zasądził od powoda na rzeczW. M.kwotę 5 448,43 zł. wraz z należnymi odsetkami. Wobec braku zapłaty ze strony dłużnika, wierzycielW. M.wszczął egzekucję wobec powoda. W toku postępowania egzekucyjnego sygn. akt VII KM 504/00 na skutek wpłat dokonanych przez powoda w dniu 16 listopada 1999r (kwota 650 zł) oraz w dniu 14 lutego 2000r. (kwota 6000 zł) wierzyciel ograniczył egzekucję należności głównej do kwoty 4 198,43 zł. następnie w dniu 12 października 2000r. wierzyciel ograniczył egzekucję należności głównej do kwoty 3 615,30 zł. W dniu 26 kwietnia(...)egzekucja wobec jej bezskuteczności została umorzona.
Następcy prawni wierzycielaB. M.iS. M., w dniu 1 marca 2013r. złożyli wniosek o wszczęcie egzekucji wobec powoda oznaczając omyłkowo należność główną na kwotę 5 448,43 zł. Następnie ograniczyli egzekucję do kwoty należności głównej 3 615,30 zł- tj. kwoty niezaspokojonej należności głównej w toku postępowania egzekucyjnego VII Km 504/00 . W ocenie pozwanych prowadzenie egzekucji co do kwoty 3 615,30 zł należności głównej (wraz z należnymi odsetkami ustawowymi i kosztami) jest całkowicie uzasadnione.
Powód nie wykazał iż powyższa kwota należności głównej została rozliczona. Przedstawione przez powoda dowody wpłat zostały uwzględnione przez wierzyciela.
Pozwani podnieśli dodatkowo, w kwestii reklamacji, iż powód nie przedkłada żadnego dokumentu świadczącego o wyrażeniu zgody przezW. M.na przedstawione przez powoda rozliczenie którego końcowym efektem miało być umorzenie jego zadłużenia.
Z przedłożonego zgłoszenia reklamacyjnego nie wynika w żaden sposób rozpatrzenia tej reklamacji przez pierwotnego wierzyciela, zaś pozwani nie mają żadnej wiedzy co do rzekomych zapewnień o potrąceniu wzajemnych należności, czy wystawieniu faktury korekty pomniejszonej o reklamację.
Ponadto pozwani wskazali iż zastanawiające jest dlaczego powód pomimo złożenia reklamacji nie zgłosił wierzycielowi żadnych roszczeń z tego tytułu. Dopiero w niniejszym pozwie powód zgłosił de facto roszczenie o obniżenie ceny . Zdaniem pozwanych jest ono nieskuteczne, zaś roszczeń z tytułu rękojmi za wady towaru powód powinien dochodzić w odrębnym procesie.
Z uwago na upływ terminu przedawnienie roszczenia o obniżenie ceny jest już niemożliwe.
Pozwani podnieśli też, że dochodzone przez nich roszczenie nie jest przedawnione.
Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2015r. zwrócono pismo procesowe pełnomocnika powoda z dnia 19 lutego 2015 r. na podstawieart. 207 § 7 kpc.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny
W. M.wystawił na rzeczH. K.tytułem sprzedaży spirytusu denaturowanego i denaturatu trzy faktury Vat:
- nr 13/99 z dnia 8 stycznia 1999r na kwotę 7.204,10 zł,
- nr 85/99 z dnia 3 lutego 1999r na kwotę 6 283 zł
- nr 232/99 z dnia 9 kwietnia 1999r. na kwotę 378,20 zł.
W piśmie z dnia 3 lutego 1000rH. K.oświadczył, że „przekazuje dlafirmy (...)(firmy (...)) kwotę 6 510 zł zafakturę (...)– 1 610 zł , zafakturę (...)– 5 900 zł; + 1 000,00 – razem siedem tysięcy pięćset dziesięć” . Pismo w miejscu otrzymującego podpisałM. K. (1)orazH. K..
W tym samym dniu wystawiony został przezfirmę (...)dpwód wpłaty pokwitowanie -KPnr 36/99  zafakturę (...)- 1 610 zł, zafakturę (...)- 4 900 zł razem 6 510 zł.
W dniu 10 maja 1999r.H. K.sporządził zgłoszenie reklamacyjne dotyczącefaktury (...).
W piśmie z dnia 1 września 1999rH. K.poinformował, że zwraca część towaru – zareklamowanego denaturatu. Na piśmieM. K. (2)postawił adnotację „otrzymałem” i swój podpis. W piśmie z dnai 16 listopada 1999rH. K.wskazał, że pomniejsza zapłatę za dostarczony towar o kwotę 3 403,80 zł z tytułu reklamacji odebranej przezfirmę (...)1 września 1999r.M. K. (2)posiadał upoważnienie do odbioru odH. K.należności w wysokości 1 610 zł dofaktury (...)orazfaktury (...)– 6 283 zł. Upoważnienie podpisał kierownikB. N..
Dowody:  faktury Vat k. 11-13,
- pismo z 1.09.1999r. k.14
- zgłoszenie reklamacyjne z 10.05.1999r k.15
-  pismo z dnia  1 6.11.1999r   k.  16
- pismo z dnia  3.02.1999 r. k.  22  .
-  wz  nr 58/99 i upoważnienie dlaM. K. (1)z dnia 3.02.1999r. k.23
-KPnr 36/99 k.75
-  zeznania  powodaH. K.k. 183-184
- zeznania  świadkaB. N.k.145 – 145 v.
Wyrokiem zaocznym z dnia 19 stycznia 2000r. w sprawie o sygnaturze XI GC 919/99 Sąd Rejonowy w Szczecinie Wydział XI Gospodarczy zasądził odH. K.na rzeczW. M.kwotę 5 448,43 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 3 104,10 zł od dnia 8 stycznia 1999r, 1 383 zł od dnia 4 lutego 1999r , od kwoty 378,20 zł od dnia 10 kwietnia 1999r., od kwoty 583,13 zł od dnia 22 września 1999r. oraz zasądził kwotę 1 435,87 zł tytułem kosztów procesu.
W toku postępowania , pierwotna wysokość dochodzonego roszczenia w wysokości 8 965,30 zł , została przez powoda ograniczona z uwagi na wpłaty dokonane przez pozwanego w dniach: 9 lipca- 1 500 zł, 1 września – 1 100 zł, 15 września – 1 500 zł, jednocześnie powód wniósł o zasądzenie ustawowych odsetek od wpłaconych kwot w łącznej wysokości 583,13 zł. .
Wyrok doręczono pozwanemuH. K.w dniu 10 lutego 2000r. Wobec niezaskarżenia wyroku, uprawomocnił się on z dniem 17 lutego 2000r. Wyrokowi temu w dniu 20 kwietnia 2000r. nadana została klauzula wykonalności.
Dowód: bezsporne.
B. N.był w mieszkaniu uH. K.w sprawie zapłaty za towarfirmy (...).H. K.zobowiązał się uregulować w miarę możliwości dług.
Dowód:  - zeznania świadkaB. N.k.145 – 145 v.
W. M.wystąpił o wszczęcie egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego – wyroku zaocznego z dnia 19 stycznia 2000r. wydanego w sprawie o sygnaturze XI GC 919/99 . Egzekucja została wszczęta przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szczecinie pod sygn. Km 504/00. W dniu 12 października 2000r wierzyciel ograniczył wniosek egzekucyjny do kwoty 3 615,30 zł – z uwagi na wpłaty dokonane przez dłużnika.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2005r. Komornik umorzył postępowanie egzekucyjne w związku z bezskuteczności egzekucji
Dowody: pismo z dnia  12.10.2000r.  , k.  186 ,
- pismo z dnia  14.12.2000r. k. 187  .
- postanowienie Komornika z dnia 26.04.2005r. k.69
W dniu 25 lutego 2013r wierzycieleB. M.iS. M.złożyli wniosek o wszczęcie egzekucji przeciwko dłużnikowiH. K.na podstawie wyroku o sygn. akt XI GC 919/99, wskazując jako kwotę należności głównej 5 448,43 zł . W kolejnym piśmie Z dnia 8 maja 2014r wierzyciele ograniczyli postępowanie egzekucyjne do kwoty należności głównej – 3 615,30 zł.
Dowody:  pism a wierzycieli z 25.02.2013r i 8.05.2014r. i 5.06.2014r k.69,70, 73

Sąd Rejonowy zważył, co następuje
Powództwo wniesione przez powoda okazało się nie uzasadnione.
Podstawę prawną żądania powoda stanowiart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym  dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie.
Powództwo zart. 840 k.p.c., jako środek merytorycznej obrony dłużnika, pozwala na zakwestionowanie wykonalności tytułu wykonawczego w całości lub w części w drodze badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tym tytułem, wobec czego musi być oparte na podstawach materialnoprawnych wymienionych w punktach 1-3 omawianego przepisu (Jacek Gołaczyński, Powództwo opozycyjne, [w:] Wybrane zagadnienia egzekucji sądowej, Wyd. Oficyna 2008, lex). Istotą powództwa opozycyjnego jest więc wykazanie, że tytuł wykonawczy nie odpowiada istotnemu i rzeczywistemu stanowi rzeczy. W doktrynie podkreśla się, że złożenie powództwa przeciwegzekucyjnego nie prowadzi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem, ma ono na celu pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, a nie podważenie treści orzeczenia sądowego zaopatrzonego w klauzulę.
Powód domagał się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie XI Wydziału Gospodarczego z dnia 9 stycznia 2000r. wydanego w sprawie o sygnaturze XI GC 919/99 .
Uzasadniając żądanie, powód z jednej stron powołał się na wpłatę kwoty 5 900 zł (a nie 4 900) na poczetfaktury (...). Zdaniem powoda wpłata opiewała właśnie na tę kwotę, a nie jak utrzymywał wierzyciel na kwotę 4 900 zł.  Ponadto powód twierdził za w latach 1999-2000 zareklamował część towaru zakupionego uW. M.– na kwotę 3 403,80 zł. Zdaniem powoda wierzyciel rozliczył reklamację już po wydaniu wyroku zaocznego.
W ocenie Sądu powód w niniejszej sprawie – będącej powództwem o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – prawomocnego wyroku zaocznego z dnai 9 stycznia 2000r opartym na podstawie zart. 840 § 1pk1 2)k.p.c.nie może powoływać się na fakt, że w dniu 3 lutego 1999r uiścił na poczetfaktury (...)kwotę 5 900 zł a nie – jak wskazywałW. M.w pozwie złożonym w sprawie XI GC 919/99 –kwotę 4 900 zł.  Aktualnie powoływanie się na ten fakt jest niemożliwe. PowódH.kania miał bowiem możliwość zaskarżyć wyrok zaoczny w składając od niego sprzeciw. Skoro tego nie uczynił a wyrok się uprawomocnił , nieuzasadnione pozostają rozważania powoda na ten temat.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 maja 2012r III CZP 16/12 powództwo przeciwegzekucyjne (…) nigdy nie należało do wyjątków przełamujących zasadę prekluzji łączonej z prawomocnością materialną; prawnodogmatyczny wzorzec tego powództwa, wywodzony jeszcze z powództwa o umorzenie egzekucji (art. 566 d.k.p.c.), przewiduje pozbawienie wykonalności prawomocnego (wykonalnego) orzeczenia - a ściślej, tytułu wykonawczego, tj. orzeczenia opatrzonego klauzulą wykonalności - a nie ugodzenie w jego prawomocność i podważenie jego treści. W związku z tym podstawą tego powództwa mogą być wyłącznie twierdzenia wskazujące, że po zamknięciu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku nastąpiły okoliczności, wskutek których zobowiązanie dłużnika wygasło z powodu wykonania lub z innych przyczyn albo nie może być egzekwowane. Nie mogą być natomiast podstawą powództwa opozycyjnego zarzuty skierowane przeciwko orzeczeniu, zmierzające do zmiany jego treści (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 października 1968 r., III CZP 86/68, OSNCP 1969, nr 4, poz. 63 oraz orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1937 r., C III 357/35, "Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny" 1938, nr 3, s. 680 i z dnia 2 kwietnia 1962 r., 2 CR 549/61,(...)1964, nr 3, s. 305).
W judykaturze jednomyślnie podkreślano jako rzecz oczywistą, że przedmiotem rozpoznania w sprawie wszczętej powództwem opozycyjnym nie mogą być zdarzenia istniejące przed powstaniem tytułu korzystającego z powagi rzeczy osądzonej, gdyż wówczas jego uwzględnienie prowadziłoby do zanegowania tej powagi i zakwestionowania prawomocnych orzeczeń, co jest - ze względu na pryncypia procesowe - niedopuszczalne (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 1997 r., I CKN 83/97, niepubl., z dnia 4 lutego 1998 r., II CKN 591/97, niepubl., z dnia 16 września 1999 r., II CKN 475/98, niepubl., z dnia 19 stycznia 1999 r., II CKN 188/98, niepubl. lub z dnia 28 października 2004 r., V CK 140/04, niedpubl.). Te właściwości powództwa opozycyjnego są także wyraźnie akcentowane w nauce prawa procesowego oraz w komentarzach dokodeksu postępowania cywilnego. Podkreśla się, że sąd rozpoznający powództwo opozycyjne jest bezwzględnie związany wyrokiem wydanym w sprawie między wierzycielem a dłużnikiem co do ustalonego w sentencji obowiązku świadczenia. Z tego względu - przy orzekaniu na podstawieart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., gdy tytułem egzekucyjnym jest orzeczenie sądu - uwzględnia wyłącznie zdarzenia, które nastąpiły po wydaniu tego wyroku, a ściślej, po zamknięciu rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c.). W konsekwencji nie wzrusza ustaleń stojących za prawomocnym orzeczeniem ani nie wydaje odmiennego rozstrzygnięcia co do roszczenia procesowego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy”.
„Należy podkreślić, że przeoczenia i błędy sądu podlegają naprawie w postępowaniu odwoławczym lub kasacyjnym, a prekluzja procesowa ma charakter bezwzględny, nie może więc być "korygowana" w drodze powództwa przeciwegzekucyjnego.”
Powołując się ponownie na uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego przytoczonej wyżej należy wskazać, że jak wskazał Sąd Najwyższy „zarzut spełnienia świadczenia, o którym mowa wart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.należy rozumieć szeroko jako każdy zarzut wskazujący na wygaśnięcie obowiązku stwierdzonego w tytule wykonawczym, jeżeli z powodu ustawowych ograniczeń kognicyjnych nie mógł być rozpoznany i uwzględniony w orzeczeniu stanowiącym tytuł egzekucyjny, mimo iż dotyczy zdarzeń sprzed zamknięcia rozprawy. Wykładnię tę dodatkowo uzasadnia pogląd, że umorzenie długu przez potrącenie traktowane jest w doktrynie jako jego spełnienie; potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny ze spełnieniem świadczenia (zapłatą).
Analizując zatem drugą okoliczność na której powód opierał powództwo przeciwegzekucyjne: potrącenie wzajemnej wierzytelności na skutek zgłoszenia reklamacji wierzycielowi co do kwoty 3 403,80 zł i rozliczenie tej reklamacji przez wierzyciela już po wydaniu wyroku zaocznego – to wskazać należy , że powód nie wykazał, że doszło do umorzenia wierzytelności na skutek uwzględnienia reklamacji.
Przedstawione przez powoda dokumenty świadczą jedynie o tym że powód reklamację składał. Brak jest natomiast dowodu który by stwierdzał, że wierzyciel uznał reklamację. Wprost przeciwnie, pisma składane przez wierzyciela w toku postępowanie egzekucyjnego wskazują, że wierzyciel egzekwował zasądzoną w wyroku zaocznym należność, ograniczając jedynie jej wysokość w zakresie wpłat, któreH. K.uiścił w toku egzekucji. Z zeznań zaś świadkaB. N., który zarządzałprzedsiębiorstwem (...)wynika, że nic mu nie wiadomo aby wierzyciel dokonywał potrącenia wierzytelność w związku z reklamacjąH. K.. Nie kojarzył też by były zwroty towarów. Tym samym twierdzenia powoda, iż wierzyciel uznał reklamację i pomniejszył wierzytelność przysługującą w stosunku do powoda opierały się wyłącznie na dokumentach pochodzących od powoda i przez niego wytworzonych oraz jego własnych zeznaniach. Uznać je zatem należało za nieudowodnione.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że pełnomocnika powoda zobowiązano zarządzeniem w trybieart. 207 § 6 k.p.c.do złożenia pisma przygotowawczego celem wyjaśnienia okoliczności podniesionych w odpowiedzi na pozew. Pismo procesowe powoda zostało zwrócone w trybieart. 207 § 7 k.p.c.Pełnomocnik powoda przekroczył bowiem termin do złożenia pisma przygotowawczego.
Mając powyższe na uwadze powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – wyroku zaocznego z dnia 9 stycznia 2000r podlegało oddaleniu.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną wart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 k.p.c.zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W niniejszej sprawie, w związku z oddaleniem powództwa, stroną wygrywającą jest strona pozwana. Na koszty poniesione przez pozwaną w łącznej wysokości 617 zł złożyły się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600 zł (ustalone na podstawie§ 6 pkt 4w zw. z§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduDz.U.2013.461 j.t).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
1.odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda i pełnomocnikowi pozwanych.