Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 136/16
Data wyroku: 2016-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie Odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §2 kpk

Sygn. akt VII Ka 136/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Grzegorz Gładkojć
przy udziale oskarżyciela publicznego kom. Michała Rolikowskiego
po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r.
sprawyM. J., córkiJ.iB.z domuS.,ur. (...)wM.
obwinionej o wykroczenie z art. 66§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt IX W 3987/15
zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje.
Sygn. akt VII Ka 136/16

UZASADNIENIE

M. J.
została obwiniona o to, że w dniu 1 października 2015 r. około godziny 18.20 w miejscowościD.ul. (...)chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją telefoniczną wprowadziła w błąd dyżurnego komisariatu wD.powodując podjęcie interwencji przez funkcjonariuszy Policji,
tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 kw
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem zaocznym z dnia 14 grudnia 2015 r. sygn. akt IX W 3987/15
orzekł:
I obwinionąM. J. (1)uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to z mocy art. 66 § 1 kw skazał ją na karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) złotych.
II na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119kw zwolnił obwinioną od kosztów postepowania i opłaty.
Powyższy wyrok zaskarżyła obwiniona w całości i zarzuciła mu błędy w ustaleniach faktycznych polegające na uznaniu jej za winną, podczas gdy w jej ocenie jest ona niewinna. Skarżąca podniosła, że funkcjonariusze Policji, którzy przyjechali na interwencję do jej mieszkania w dniu 1 października 2015 r. ocenili - bez badania alkometrem, że jej były mąż jest trzeźwy, podczas gdy tak nie było, gdyż obok niego w pokoju na podłodze stało piwo. Nadto jej syn przepytany przez funkcjonariuszy na okoliczność zdarzenia, nie mógł nic wiedzieć, gdyż chwilę wcześniej wrócił z podwórka, zaś jej czteroletnia córka nie rozumiała całej sytuacji.
Wskazując na powyższy zarzut skarżąca wniosła o uchylenie wyroku i uniewinnienie jej od zarzucanego jej czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie podnieść należy, że apelacja jest o tyle zasadna, o ile z jej treści a przede wszystkim z analizy akt spawy wynika potrzeba uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Na wstępie zauważyć należy, że w toku postepowania obwiniona odmówiła złożenia wyjaśnień- k.10 odw.M. J.nie stawiła się na rozprawie przed Sądem I instancji - k.24-25 jednakże w apelacji zakwestionowała twierdzenia interweniujących policjantów oraz byłego męża.
W nawiązaniu do powyższego zwrócić należy uwagę, iż Sąd Rejonowy nie poczynił w niniejszej sprawie całościowych ustaleń odnoszących się do treści zeznań funkcjonariuszy PolicjiR. B.iA. P.poprzez nie odczytanie zeznań z postępowania przygotowawczego na rozprawie w dniu 14 grudnia 2015 r. na podstawieart 75 § 1 kpw. Powołany przepis dotyczy sytuacji, w której istnieje możliwość odczytania zeznań świadka, który bezpodstawnie odmawia złożenia zeznań,zeznaje odmiennie niż poprzednio lub pewnych okoliczności nie pamięta.
Otóż świadekR. B.zeznając w dniu 14 grudnia 2015 r. i opisując przebieg interwencji stwierdził m.in., że poinformował zgłaszającą o treści art. 66 § 1 kw, ale nie pamiętał czy zgłaszająca przepraszała- k.25v. Natomiast relacjonując to zdarzenie w dniu 16 października 2015 r. zeznał, żeM. J.przeprosiła za zamieszanie, zaś on pouczył ją o treści art. 66 § 1 kw i poinformował, że postepowanie wobec tego wykroczenia zostało zakończone- k.5.
To zaniechanie w ocenie Sądu odwoławczego ma istotne znaczenie albowiem skonfrontowanie wskazanych zeznań poczyniłoby ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy pełnymi. Zwrócić należy przy tym uwagę na to, iż świadekA. P.podobniezeznał w toku postepowania przygotowawczego, że interwencja została zakończona pouczeniem zgłaszającej z art. 66 § 1 kw z uwagi na jej przeprosiny za całe zamieszanie i wyrażenie przez nią skruchy. Zatem i w przypadku tego świadka odczytanie powołanego fragmentu jego zeznań pozwoliłoby dokonać pełnych ustaleń faktycznych prowadzących do odpowiedniego rozstrzygnięcia.
Wreszcie w analogiczny sposób zeznawał trzecie policjant- k. 9, co do którego zrezygnowano z przesłuchania- k.25 odw.
W doktrynie wskazuje się bowiem, że

     każdy świadek powinien zeznać to, co pamięta, a stosownymi pytaniami należy pomóc świadkowi w odtworzeniu szczegółów przez niego zapomnianych, ujawniając zaś odpowiednie fragmenty jego poprzednich zeznań, należy wyjaśnić występujące między nimi sprzeczności(wyrok SN z 13 lutego 1974 r., I KR 300/73, Lexis Nexis nr 306763, OSNKW 1974, nr 6, poz. 118; postanowienie SN z 8 stycznia 2003 r., III KK 261/2012, Lexis Nexis nr 5139681, SIP nr 75374).
Stąd też rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy winien jeszcze raz przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości dla pełnego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy w kontekście stawianego obwinionej zarzutu. Niezbędne jest wnikliwe i precyzyjne przesłuchanie wszystkich świadków i obwinionej odnośnie przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Policji interwencji a następnie dokonanie skonfrontowania i analizy przeprowadzonych dowodów.
Powyższe okoliczności nakazywały zatem uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania-art.437§2 kpk,art.438pkt.2-3 kpkw z w. zart.109 kpw. Nie było bowiem możliwe uzupełnienie postępowania w trybieart.106 a kpwa to z uwagi na to, że w istocie spowodowałoby to konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.
Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie winno być przeprowadzone z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie kwestii odpowiedzialnościM. J.za zarzucany jej czyn.