Sąd Rejonowy we Włocławku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1078/16
Data wyroku: 2016-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Drzewiecka

Sygn. akt I C 1078/16 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 września 2016 r.
Sąd Rejonowywe Włocławku Wydział I Cywilny
Przewodniczący: SSR Monika Drzewiecka
Protokolant: st. sekr. sądowy Wioletta Rosołowska
po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. we Włocławku na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wK.
przeciwkoM. W.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
kosztami procesu obciąża powoda.

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wK.wniosła pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanejM. W.domagając się zasądzenia kwoty 3.134,45 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 2.959,35 zł od dnia 04 listopada 2015r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu.
W uzasadnieniu swojego żądania powód podniósł, iż na podstawie umowy cesji z dnia 30 kwietnia 2013r. nabył od wierzyciela pierwotnego(...) Bank S.A.(następcy prawnego(...) Bank S.A.) wierzytelność powstałą w stosunku do pozwanej z tytułu zawartej umowy kredytu. Na wartość przedmiotu sporu składa się kwota 2.959,35 zł tytułem zaległej części kapitału i należnych odsetek wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, kwota 175,10 zł tytułem kosztów dochodzenia zaległej należności.
W dniu 07 stycznia 2016 r. Sąd Rejonowy we Włocławku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwana w zakreślonym terminie wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o wyznaczenie mediatora.
W odpowiedzi na sprzeciw, powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 19 grudnia 2006 roku pozwanaM. W.zawarła z(...) Bank (...) S.A.umowę kredytu nr(...)na zakup towarów i usług – aparatS., na okres do dnia 19 grudnia 2007r. Wysokość kredytu wyniosła 1.619,82 zł. Spłata miała nastąpić w 30 równych miesięcznych ratach w kwocie po 159,32 zł. Termin spłaty pierwszej raty przypadał na dzień 14.01.2016r. Na całkowity koszt kredytu w kwocie 1.619,82 zł składały się: prowizja od udzielonego kredytu w kwocie 30,48 zł, koszty ubezpieczenia w kwocie 61,34 zł, opłata przygotowawcza 50 zł, cena nabycia towaru z wykorzystaniem kredytu wraz z odsetkami wyniosła 1.819,27 zł. Całkowity koszt kredytu wyniósł 341,27 zł.
Na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia(...) Bank S.A.z dnia 08 września 2010r. doszło do przeniesienia całego majątku(...) Bank S.A.z siedzibą weW.na(...) Bank S.A.z siedzibą weW.

Dowód:

okoliczności bezsporne; umowa kredytu na zakup towaru i usług
–
k. 5
Pismem z dnia 14 czerwca 2013r. powód zawiadomił pozwaną o zakupie wierzytelności i wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 2.726,94 zł

Dowód:

pismo z dnia 14 czerwca 2013r. – k. 6; wyciąg z rejestru funduszy – 8-10

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgromadzone w sprawie dokumenty, przedłożone przez stronę powodową nie wzbudziły wątpliwości Sądu w zakresie swej wiarygodności, w pełni korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, a w powiązaniu ze sobą składają się na ustalony w sprawie stan faktyczny. Nie były one również kwestionowane przez strony postępowania, a nadto nie zachodziły żadne wątpliwości, co do ich formy bądź treści.
W pierwszej kolejności należy jednak podnieść, iż powód nie przedłożył umowy przelewu wierzytelności ani załącznika do umowy przelewu wierzytelności. Powód powinien okoliczność nabycia wierzytelności, jak i samo roszczenie udowodnić zgodnie z treściąart. 6 k.c.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdził, że powód nabył w stosunku do pozwanej wierzytelność z mocy powoływanych umów. Brak umowy przelewu wierzytelności, brak listy wierzytelności, brak dokumentów wskazujących na możliwość naliczania kar umownych, jak i ewentualną wysokość tychże kar – uniemożliwia weryfikację, czy dochodzone w niniejszej sprawie roszczenie było przedmiotem cesji wierzytelności.Zgodnie z przepisemart. 516 k.c.zbywca wierzytelności ponosi względem nabywcy odpowiedzialność za to, że wierzytelność mu przysługuje. Oznacza to, że samo oświadczenie cedenta nie może być wyłącznym dowodem potwierdzającym wymagalność wierzytelności przysługującej powodowi,skoro ustawodawca przewidział odpowiedzialność cedenta za wady prawne cedowanej wierzytelności, w tym w zakresie zarówno faktu istnienia wierzytelności, jak i rozmiaru określonego w umowie. Jeśli natomiast przesłanki i zasady odpowiedzialności zbywcy wierzytelności nie są określone w przepisach regulujących stosunek wewnętrzny, zasadne jest zastosowanie w tym zakresie przepisów regulujących odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania [art. 471 i n. k.c.); tak też:K. Z.(w:)E. G., Komentarz, 2006, s. 891;H. C.(w:)G. B., Komentarz, t. I, 2006, s. 670].
Podsumowując należy stwierdzić, iż powód nie wykazał właściwymi dokumentami nabycia wierzytelności przypadającej od pozwanej, ani jej wysokości. Stosownie doart. 232 k.p.c., strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, stąd też – co do zasady – w postępowaniu cywilnym to powód powinien udowodnić istnienie dochodzonej wierzytelności, okoliczności jej powstania oraz wysokość. Sąd nie ma obowiązku przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/poz. 76). W realiach przedmiotowej sprawy istnienie wierzytelności nie zostało wykazane. Zdaniem Sądu należność wskazana w pozwie musi być realna i przedstawiać faktyczną wysokość wierzytelności. Zaznaczyć także należy, iż powód, jako nabywca wierzytelności winien dysponować całością dokumentacji związanej z nabytą wierzytelnością i jako profesjonalista w swej dziedzinie, winien wykazać w postępowaniu sądowym, w jaki sposób określił wysokość dochodzonego roszczenia, czego jednak nie uczynił. Strona powodowa oparła powództwo jedynie na twierdzeniach o nabyciu wierzytelności, to zaś przy masowym nabywaniu wierzytelności nie mogło być uznane za prawdziwy stan w odniesieniu do istnienia konkretnej wierzytelności dochodzonej przez powoda w pozwie.
Z tych względów Sąd uznał, że powód nie wykazał, iż doszło do przelewu wierzytelności, której dochodzi w procesie. Opierając się na materiale dowodowym przedstawionym przez powoda, brak jest podstaw do uznania istnienia roszczenia powoda wobec pozwanej, a tym samym za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego należało potraktować niewłaściwe uznanie przez pozwaną roszczenia powoda.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji orzeczenia.
O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 98 kpc.