Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 793/13
Data wyroku: 2016-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kochan
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: 286 k.k.

Sygn. aktIIK 793/13 (1 Ds. 2344/13)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Wrocław, dnia 10 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia–Śródmieścia we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kochan
Protokolant: Sylwia Sobczak - Piżuch
przy udziale Agaty Byczkowskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Śródmieście
po rozpoznaniu sprawy
N. S.
córkiS.iM.z domuJ.
urodzonej(...)r. w miejscowościK.
PESEL: (...)
oskarżonej o to, że
I. w dniu 21 sierpnia 2010 r. weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzającM. W. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wynajmu mieszkania przyul. (...), doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 700 złotych w ten sposób, że podając się za dysponenta tego mieszkania przyjęła od niego wymieniona kwotę zł tytułem zaliczki i kaucji za wynajem lokalu,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.
II. w dniu 21 sierpnia 2010 r. weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzającD. M. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wynajęcia mieszkania przyul. (...), doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300 złotych w ten sposób, że podając się za dysponenta tego mieszkania przyjęła od niego wymienioną kwotę na poczet kaucji, za wynajem mieszkania,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.

* * *

I
uznajeN. S.za winną czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierza jej karę 8 (ośmiu) pozbawienia wolności;

II
uznajeN. S.za winną czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, to jest przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierza jej karę 8 (ośmiu) pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 i 86 § 1 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.łączy oskarżonej wymierzone jej kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonej wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

V
na podstawieart. 70 § 2 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżoną, do naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:D. M. (1)kwoty 300 (trzysta) zł,M. W. (1)700 (siedemset) zł − w terminie 6 (sześciu) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku;

VI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonaN. S.w sierpniu 2010 r. przebywała weW.i zamieszkiwała w akademiku(...)Tam poznał jąM. W. (1), mieszkający piętro niżej, któremu oskarżona zaoferowała wynajem mieszkania weW.przyul. (...), informując pokrzywdzonego, że lokal jest remontowany. Aby zająć mieszkanie, pokrzywdzony miał wpłacić kaucję w wysokości 350 zł, wysokość czynszu miała również wynosić 350 zł. Lokalem zainteresowany był również kolegaM. D.M.. W dniu 21 sierpnia 2010 r. pokrzywdzeni spotkali oskarżoną w przejściu napl. (...), obaj zapłacili jej do ręki 700 zł (W.) i 300 zł (M.), obaj nie pobrali pokwitowania.
Lokal przyul. (...)nie należał do oskarżonej i nie miała prawa, by nim dysponować. Czasowo przebywała w nim jej siostraA. N..
Oskarżona nie wywiązała się z zobowiązania, przestała się kontaktować z pokrzywdzonymi i nie oddała im pieniędzy.M. W. (1)nawiązał kontakt z siostrą oskarżonej, jednakże nie przyniosło to efektu.
Dowód:
zeznania świadkaM. W.– k. 1-2, 36-37, 393-394
zeznania świadkaD. M.– k. 9, 394
N. S.(ur.(...)) obecnie przebywa w ZK (koniec kary − początek(...).), ma 1 sześciomiesięczne dziecko, jest fryzjerką, według oświadczenia nie była leczona psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo, w chwili popełnienia czynu miała status osoby niekaranej, w dniu wyrokowania przebywała w ZK wG.jako osoba karana:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 23 stycznia 2012 r. (sygn. akt II K 755/11) za czyn zart. 286 § 1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby (zarządzono do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 5 listopada 2013 r.)
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 sierpnia 2013 r. (sygn.. akt VIII K 406/13) za czyny zart. 286 § 1 k.k.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby.
Biegli psychiatrzy orzekli, że wobec oskarżonej nie zachodzą warunki zart. 31 § 1 lub § 2 k.k.
Dowód:
opinia sądowo-psychiatryczna – k. 89-91
karta karna – k. 45, 49, 76, 401
wyroki – k. 134, 155, 179
Oskarżona w postępowaniu przygotowawczym podała, że pokrzywdzonyW.był jej chłopakiem i oboje zamieszkiwali weW.przyul. (...). Cała sprawa to „bujda”, nie znaD. M. (1)i nie oferowała mieszkania do wynajęcia, odmawiając odpowiedzi na dalsze pytania.
Oskarżona w postępowaniu przed Sądem nie przyznała się do czynu i odmówiła składania wyjaśnień. Po odczytaniu jej uprzednio składanych wyjaśnień – podtrzymała je i zdecydowała się wyjaśniać. Jej wyjaśnienia stoją jednak w rażącej sprzeczności z zeznaniami wiarygodnych świadków i dotyczą okoliczności drugorzędnych. Poinformowała więc (odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym), że nigdy nie podawała się za studentkę(...), ale wynajmowała pokój w akademiku z koleżanką, a mieszkała tam, bo rozpoczęła studia: „prostuję miałam rozpocząć studia wO.. Akademik był weW.”. Opisała, że przyul. (...)jest lokal, „bo moja siostra w nim przebywała. W 2010 roku siostra przebywała w tym lokalu, ale tylko jak jeździła z synem do kliniki. Ja w tym lokalu bywałam tylko wtedy, gdy była tam moja siostra”. Zna jednego ze świadków (wskazała naW.) i stwierdziła, że przedstawił całkiem inną historię, „jaka była między nami”. Według oskarżonej „M.nie ma związku z lokalem naS.i nawet tam ze mną nie przebywał, gdy byłam tam u siostry. Drugiego ze świadków nie widziałam, chyba że był gdzieś zM.. Lokal naS.nie należy do mojej siostry”.
Pominąwszy już takie oczywistości, jak to, że student(...)in spenie może zajmować zgodnie z przepisami akademików uczeni(...)(poza okazjonalnym wynajęciem w okresie wakacji), to wskazać należy, że właśnie ta okoliczność – przebywanie w akademiku było elementem wprowadzenia świadków w błąd przekonanych co do przynależności oskarżonej do grona studiujących. Nie było powodu, by obce dla oskarżonej osoby obciążały ją bezpodstawnie, kontaktując się z jej siostrą, wiedząc, że chodzi o lokal naul. (...), który czasowo zajmował jej siostra, a który posłużył oskarżonej, która oprowadziła po im świadków, jako instrument wprowadzenia w błąd co do zamiaru wynajmu lokalu i pobrania zaliczki.
Jak wskazywały wnioski dowodowe oskarżonej, nie przeczyła ona temu, że były jakieś plany wynajęcia mieszkania przyul. (...), ale nie doszły do skutku. Skoro jak twierdzi oskarżona, pokrzywdzony nie ma związku z lokalem przyS.i nigdy tam nie był, nie ma powodu, by o lokalu tym wiedział, znał adres, rozkład mieszkania i akurat trafił, zawiadamiając o przestępstwie w to, że naS.czasowo takim lokalem dysponowała nie widziana przez niego wcześniej siostra oskarżonej.
Zeznania świadków, w odróżnieniu od chaotycznych wyjaśnień oskarżonej pozostających bez związku ze sprawą, są one wiarygodne, spójne i logiczne.
M. W. (1)podał, że oskarżoną poznał w(...). Zaoferowała wynajem mieszkania: „Twierdziła, że tam jest remont, dlatego przebywa w akademiku i po skończonym remoncie jest możliwość wynajęcia mieszkania. Byłem zainteresowany. Wpłaciłem zaliczkę 350 zł kaucji + 350 czynsz, łącznie 700 zł. Było to płatne do ręki. To było naG.pod przejściem, był ze mną wtedyM.” Według świadka „to było takie krętactwo, że umowę sporządzimy na następny dzień. Oskarżona mieszkała piętro nade mną w(...), bodajże, więc jej zaufałem. Zaczęło się matactwo, były wymówki, że była zajęta”. Po pewnym czasie świadek zorientował się, że „to jest ściema. Próbowałem to załatwić polubownie, zdobyłem kontakt do opiekunki oskarżonej, tzn. siostry oskarżonej, rozmawiałem z nią. Przedstawiłem sytuację, chciałem pominąć Sąd, a odzyskać pieniądze. Siostra oskarżonej od początku wyraziła chęć współpracy. Miała przyjechać doW., ale zaczęła mataczyć, wyzywała przez telefon, więc sprawę złożyłem na policję”. Zaprzeczył, aby kiedykolwiek był chłopakiem oskarżonej, nigdy z nią nie mieszkał, a zameldowany byłem naW.(...). Wyjaśnił, że sformułowanie w postępowaniu przygotowawczym „mieszkałem” dotyczy tego, że oboje mieszkali w jednym akademku. Jak podał, „nie otrzymałem pokwitowania na to 700 zł. Nie otrzymałem od niej informacji, że nie odda mi pieniędzy, nie kontaktowała się w sprawie ich oddania”.
ŚwiadekD. M. (1)w postępowaniu przed Sądem zeznał, że rozpoznaje oskarżoną: „mieszkała w tym samym(...)co ja zM.. Czasami chodziliśmy na piwo. Oskarżona zaoferowała, że ma mieszkanie do wynajęcia, chciałem je zobaczyć. Pojechaliśmy do szpitala naB., bo mówiła że musi wziąć klucze, pojechaliśmy do mieszkania, pokazała nam je”. Jak pamiętał, jednego pokoju nie chciała otworzyć, „bo stwierdziła, że tam są rupiecie. Zaoferowała, że może nam je wynająć, ale zażądała kaucji, żeby już sobie je zająć”. Wskazał, że wraz z kolegą przekazali oskarżonej część pieniędzy: świadek wpłacił 300 zł, miał dopłacić 100 zł. Nie dostał pokwitowania, a umowa miała być sporządzona następnego dnia, jednakże „zaczęło się to odwlekać i tyle widziałem”. Świadek próbował ponaglać oskarżoną, ale nie przyniosło to efektów. Nie odbierała telefonów, potem świadek nie mógł oskarżonej odnaleźć.
ŚwiadekA. N.– siostra oskarżonej złożyła pisemne oświadczenie o odmowie składania zeznań, a prokurator cofnął wniosek o przesłuchanie tego świadka.
>><><><><<
Sąd nie miał najmniejszych wątpliwości co do sprawstwa i winy oskarżonej, na co niezbicie wskazały dowody w postaci zeznań świadków, którym Sąd dał w całości wiarę.
Nie ma wątpliwości, ze zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 286 § 1 k.k., albowiem w dniu 21 sierpnia 2010 r. weW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziłaM. W. (1)iD. M. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wynajmu mieszkania przyul. (...), doprowadzając ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 700 złotych (W.) i 300 zł (M.) w ten sposób, że podając się za dysponenta tego mieszkania przyjęła od niego wymieniona kwotę zł tytułem zaliczki i kaucji za wynajem lokalu.
Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę, by dolegliwość kary nie przekraczał stopnia jej zawinienia, dlatego uznającN. S.za winną czynu opisanego w pkt I i II części wstępnej wyroku, to jest przestępstw zart. 286 § 1 k.k.na podstawie tego artykułu wymierzył jej kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności za każdy z czynów.
Na podstawieart. 85 i 86 § 1 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.Sąd połączył oskarżonej wymierzone jej kary pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.
Z uwagi na to, że oskarżona w chwili czynu miała lat 19, a także biorąc pod uwagę czas popełnienia przestępstwa (6 lat temu), wysokość pobranych kwot (łącznie 900 zł) i to, że oskarżona w chwili dokonywania przestępstwa nie była uprzednio karana i było to jej pierwsze przestępne działanie, Sąd na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesił oskarżonej wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby.
Zważywszy na to, ze prymarnej funkcji kary Sąd upatruje w naprawieniu szkody pokrzywdzonym, Sąd na podstawieart. 70 § 2 k.k.w związku zart. 4 § 1 k.k.zobowiązał oskarżoną do naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczD. M. (1)kwoty 300 zł,M. W. (1)700 w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.
Zważywszy na to, ze obecnie oskarżona nie pracuje, lecz wychowuje dziecko i przez pewien czas przebywała w ZK wG., gdzie urodziła dziecko, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa.