Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 55/16
Data wyroku: 2016-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Wróblewska, Rafał Ryś, Danuta Matuszewska
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 279 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 55/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSA Danuta Matuszewska (spr.)
Sędziowie:   SSA Dorota Wróblewska
SSO del. Rafał Ryś
Protokolant:  sekr. sądowy Joanna Tomaszewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej wG.U. S.
po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r.
sprawy

A.J.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.;art. 258 § 1 k.k.;art. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;art. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
A. K.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.;art. 258 § 1 k.k.;art. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.;art. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 164 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 16 marca 2015 r., sygn. aktIV K 21/09

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonegoA.J.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 900 zł (dziewięćset złotych), od oskarżonegoA. K.kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem opłat za II instancję i obciąża oskarżonych wydatkami postępowania odwoławczego w częściach równych.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gdańsku, wyrokiem z dnia 16 marca 2015r., sygn. akt IV K 21/09:
I. ustalając, że oskarżeniA.J.,L. D.,E. M.,P. S.iA. K.dopuścili się popełnienia czynu zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia, który przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zakwalifikował zart. 258 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 01. 05. 2004 r. , na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.wobec przedawnienia karalności, umorzył postępowanie;
II. ustalając, że oskarżeniA.J.,L. D.,P. S.dopuścili się popełnienia czynu zarzucanego im w pkt II aktu oskarżenia, który przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.zakwalifikował zart. 258 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 01. 05. 2004 r. , na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.wobec przedawnienia karalności, umorzył postępowanie;
III. oskarżonychA.J.,L. D.,E. M.,P. S.iA. K.uznał za winnych tego, że w okresie od marca 2001 roku do kwietnia 2001 roku wG., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, po uprzednim sześciokrotnym włamaniu do rurociągu paliwowego przyul. (...)poprzez nawiercenie jego ścianek i wbijanie w to miejsce tak zwanej sztycy, dokonali kradzieży produktów ropopochodnych w ilości 72.000 litrów o wartości 160.560 złotych na szkodę(...)S.A., dokonując przy tym kradzieży energii elektrycznej o wartości 27,87 złotych, w ten sposób, że podłączyli się do linii sieci napowietrznej z pominięciem urządzenia pomiarowego na szkodę(...) S.A.wG., jednocześnie powodując straty powstałe w wyniku uszkodzenia rurociągu w wysokości 23.099,16 złotych na szkodę(...)S.A., czyn ten kwalifikował zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. wymierzył każdemu oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
IV. oskarżonychA.J.,L. D.iP. S.uznał za winnych tego, że w okresie od czerwca 2001 roku do stycznia 2002 roku wG., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, piętnastokrotnie włamali się do rurociągu paliwowego przyul. (...)poprzez nawiercenie jego ścianek i wbicie w to miejsce tak zwanej sztycy, dokonując kradzieży produktów ropopochodnych w ilości 627.000 litrów o wartości 1.134.870 złotych na szkodę(...)S.A., czym jednocześnie spowodowali straty w wyniku uszkodzenia rurociągu w wysokości 57.747,90 złotych na szkodę(...)S.A. dokonując przy tym kradzieży energii elektrycznej o wartości 47,36 złotych, w ten sposób, że podłączyli się do linii sieci napowietrznej z pominięciem urządzenia pomiarowego na szkodę(...) S.A.wG., czyn ten zakwalifikował zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 288 § 1 k.k.w zb. zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 8 czerwca 2010 r. wymierzył każdemu oskarżonemu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;
V. na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 i 2 k.k.połączył oskarżonymA.J.,L. D.iP. S.wymierzone w punktach III i IV wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i jednostkowe kary grzywny i orzekł kary łączne po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i łączne kary grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) zł;
VI. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 punkt 1 k.k.wykonanie orzeczonych wpunkcie Vłącznych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonymL. D.iP. S.na okres próby 4 (czterech) lat;
VII. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 punkt 1 k.k.wykonanie orzeczonych wpkt IIIkar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonymE. M.iA. K.na okres próby 3 (trzech) lat;
VIII. oskarżonegoA. K.uniewinnił od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt II i IV aktu oskarżenia;
IX. na podstawieart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.umorzył postępowanie wobec oskarżonegoE. M.w zakresie czynów zarzucanych mu w pkt II i IV aktu oskarżenia;
X. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie V wyroku łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuA.J.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 07. 08. 2008 r. do 15. 04. 2009 r.
XI. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie V wyroku łącznej kary grzywny zaliczył oskarżonemuL. D.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 29. 04. 2008 r. do 16. 06. 2008 r.;
XII. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych wpunkcie IIIkar grzywny zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:
•E. M.od 17. 04. 2008 r. do 28. 04. 2008 r.
•A. K.dzień 02. 10. 2008 r.
XIII. na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychA.J.,L. D.iP. S.obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami przypisanymi punktach III i IV wyroku poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...)S.A. wG.kwot po 10.000 (dziesięć tysięcy) zł;
XIV. na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychE. M.iA. K.obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym w punkcie III wyroku poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego(...)S.A. wG.kwot po 2.000 (dwa tysiące) zł.;
XV. na podstawieart. 1, art. 2 ust. 1 punkt 3 i 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. nr 49 poz. 223) iart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat od oskarżonych:
•A.J.,L. D.,P. S.kwoty po 900 zł
•E. M.A. K.kwoty po 580 zł
oraz obciążył oskarżonych pozostałymi kosztami procesu, za wyjątkiem kosztów w części uniewinniającej i umarzającej postępowanie, którymi obciążył Skarb Państwa.
Powyższe orzeczenie zaskarżyła obrońca oskarżonegoA. K.zarzucając:
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające wpływ na treść wyroku, polegające na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd 1 instancji, że:
1. oskarżony dokonywał czynów zabronionych objętych aktem oskarżenia w okresie od marca 2001 roku do kwietnia 2001 roku;
2. oskarżony dokonywał kradzieży substancji ropopochodnych z rurociągu należącego do(...)S. A. wspólnie i porozumieniu z innymi osobami;
3. oskarżony wraz z innymi osobami dokonywał przepompowywania paliwa z rurociągów do beczek umieszczonych na samochodach ciężarowych.
Na mocyart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.zarzuciła Sądowi 1 instancji obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniu:
1)art. 7 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i oparcie ustaleń faktycznych w zasadniczej części na zeznaniach jednego świadka;
2)art. 171 § 7 k.p.k.poprzez oparcie ustaleń faktycznych o zeznania złożone przezK. B.w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi.
Nienależnie od powyższego, w przypadku uznania ustaleń faktycznych w tym zakresie za prawidłowe choćby w części, na mocyart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zarzuciła Sądowi I instancji obrazę przepisów prawa materialnego, polegającą na naruszeniu:
1)art. 279 § 1 k.k.poprzez jego zastosowanie pomimo braku wypełnienia przez oskarżonego ustawowych znamion przestępstwa kradzieży z włamaniem;
ewentualnie,
2) 288§ 1 k.k.poprzez jego zastosowanie pomimo braku możliwości przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji prawnej.
Na zasadzieart 427 § 3 kpkskarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadkaP. K.,(...)H.na okoliczność okresu w jakim oskarżony zamieszkiwał we Francji
Stawiając powyższe zarzuty obrońcaA. K.wniosła o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie,
przy uwzględnieniu zarzutu naruszenia prawa materialnego- o umorzenie postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.z uwagi na przedawnienie karalności przestępstw wskazanych w pkt III wyroku.
Na mocyart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, wniosła o  zwolnienie oskarżonego w całości od kosztów postępowania sądowego.
Powyższe orzeczenie zaskarżył w całości obrońca oskarżonegoA.J.zarzucając:
1) obrazę przepisów postępowania w postaciart. 7 k.p.k,art. 201 k.p.k.,art. 167 § 1 k.p.k.orazart. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.mającą wpływ na treść wyroku; w szczególności zaś:
•art. 7 k.p.k., poprzez złamanie zasady swobodnej oceny dowodów, czego przejawem było oparcie ustaleń faktycznych na niekonsekwentnych od początku postępowania i niespójnych wyjaśnieniach i zeznaniachK. B.;
•art. 201 k.p.k.w związku zart. 167§ Ik.p.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r., poprzez zaniechanie zasięgnięcia uzupełniającej opinii biegłego z zakresu psychologii klinicznejW. C.na okoliczność wiarygodnościK. B.w postępowaniu przygotowawczym, w świetle przedstawienia przez oskarżonegoA. K.dowodów na to, że w okresie od czerwca 2001 r. do stycznia 2002r. przebywał we Francji
•art. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.. poprzez niedostateczne przedstawienie zgromadzonych w sprawie dowodów i brak dokonania ich oceny, w szczególności dowodów w postaci wyjaśnieńK. B., odebranych na początkowym etapie postępowania przygotowawczego zaprotokołowanych w sierpniu i wrześniu 2004r. w zestawieniu z wyjaśnieniami z lutego 2005 i kolejnych;
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że w okresie od marca do kwietnia 2001 r. oraz od czerwca 2001 r. do stycznia 2002r. oskarżony należał do zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu kradzieże z włamaniem do rurociągów przesyłających produkty ropopochodne i w okresie od marca do kwietnia 2001 r. oraz od czerwca 2001 r. do stycznia 2002r. dokonał kradzieży z włamaniem produktów ropopochodnych oraz energii elektrycznej.
ewentualnie
3) rażącą niewspółmierność kary łącznej wymierzonej oskarżonemu w rozmiarze 2 lat pozbawienia wolności.
Wskazując na powyższe uchybienia, obrońcaA.J.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonychA.J.iA. K.nie zasługiwały na uwzględnienie.
Postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w sposób wyczerpujący i wszechstronny. W oparciu o wyniki tego postępowania Sąd I instancji dokonał zasadnych ustaleń stanu faktycznego, doszedł do prawidłowych wniosków w kwestii winy oskarżonych, kwalifikacji prawnej przypisanych im czynów i wymiaru kar. Uzasadnienie zapadłego orzeczenia w pełni odpowiada wymogom o jakich mowa wart. 424 §1 k.p.k.- wskazano w nim jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, szczegółowo wyjaśniono podstawę prawną orzeczenia. Apelacje obrońców nie zawierają takich argumentów, które byłyby w stanie podważyć zgodności ocen Sądu I instancji z zasadami logicznego rozumowania i stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi tego Sądu.
Prawo swobodnej oceny dowodów należy do najistotniejszych prerogatyw Sądu orzekającego. Kierując się tym prawem sąd może jako wiarygodne ocenić niektóre z przeprowadzonych dowodów, a odmówić takiej wiary innym, byleby swoje stanowisko jasno i przekonująco uargumentował w uzasadnieniu wyroku. Takiemu zadaniu Sąd I instancji całkowicie sprostał. Odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonych, którzy przeczyli aby dokonywali wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami włamań do rurociągu paliwowego i kradzieży produktów ropopochodnych wG., przyul. (...)I instancji nie uczynił tego bezkrytycznie, ale po dokonaniu wnikliwej oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie.
Nie przekroczył Sąd I instancji zasad swobodnej oceny dowodów i nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjmując, że na terenie dzielnicyG.-S., w latach 2001- 2002 działało kilka grup przestępczych, które dokonywały włamań do rurociągów i kradzieży paliwa na szkodę(...)S.A. Bezbłędne są ustalenia Sądu orzekającego, że jedną z takich grup kierowałP. O.ps. (...), którego zastępcą byłT. D.ps. (...), w skład której wchodzili między innymiA.J.ps. (...)i braciaA.iR. K.ps. (...)oraz, że pomiędzy kwietniem a czerwcem 2001 r. doszło do podziału tej grupy i powstania grupyT. D., w skład której wszedł między innymiA.J.. Wniesione apelacje nie dostarczyły także argumentów, które byłyby w stanie podważyć ustaleń Sądu orzekającego odnoszących się do przestępczej aktywności oskarżonychA.J.iA. K.we wskazanych grupach.
Kluczowym dowodem przekonującym Sąd I instancji o sprawstwieA.J.iA. K.były wyjaśnieniaK. B.składane w toku postępowania przygotowawczego.
Nie jest zadaniem Sądu odwoławczego ponowna ocena zgromadzonych dowodów, a kontrola, czy w procesie takim Sąd I instancji postępował w zgodzie z regułami procedury karnej. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się w tym zakresie żadnych uchybień ze strony Sądu I instancji. RelacjeK. B.poddane zostały szczegółowej analizie przez Sąd I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku (str. 30-35), krytyczną ich ocenę Sąd odwoławczy całkowicie aprobuje. W pełni uprawnione jest stanowisko Sądu Okręgowego, że nie zasługują na wiarę zeznaniaK. B.z rozprawy, kiedy przecząc udziałowi oskarżonych w kradzieżach paliwa utrzymywał, że jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego zostały wymuszone przez przesłuchujących go funkcjonariuszy, przez których był instruowany co do treści wyjaśnień, opisywane zaś poszczególne przestępstwa w rzeczywistości dokonane były przez grupę(...)(A. B.).
Bezzasadny jest zarzut, zawarty w apelacji obrońcyA. K., obrazyart. 171§7 k.p.k.
Słusznie podkreśla Sąd I instancji, że twierdzeniomK. B.o wywieraniu na nim presji przez przesłuchujących funkcjonariuszy , przeczą chociażby zapisy audiowizualne przesłuchań tego świadka, oraz zapis wizji lokalnej z dnia 8 lutego 2005 r.
Opinia biegłego psychologaW. C.(k.5479-5484,5489v-5490), w obecności którego przesłuchiwany był na rozprawieK. B., tylko utwierdza przekonanie, że Sąd I instancji trafnie ocenił jako niewiarygodne zeznania świadka z postępowania sądowego. Biegły psycholog podkreślił między innymi, że w trakcie wizji lokalnej świadek udzielał spontanicznych i rozbudowanych wypowiedzi, nic nie wskazywało, aby ktoś wpływał na ich treść.
Z pewnością nie uchybił Sąd I instancji treściart. 201 k.p.k.w zw. zart. 167§1 k.p.k.co miałoby się wyrażać, zdaniem obrońcy oskarżonegoA.J., w braku zasięgnięcia uzupełniającej opinii biegłegoW. C.na okoliczność wiarygodnościK. B.w postępowaniu przygotowawczym, w świetle przedstawienia przez oskarżonegoA. K.dowodów na to , że w okresie od czerwca 2001 r. do stycznia 2002 r. przebywał we Francji.
Podkreślić trzeba, że to sąd orzekający dokonuje oceny wiarygodności zeznań świadka, a nie biegły. Opinia biegłego psychologa służy sądowi jako pomoc w ocenie tej wiarygodności, jednak oceny tej nie może zastępować. Nie sposób dopatrywać się niepełności opinii biegłego psychologa w tym, że nie został zapoznany z dokumentami przedstawionymi przezA. K., dotyczącymi jego pobytu we Francji od czerwca 2001 r. do stycznia 2002 r.- dokumenty te, jak każdy inny dowód podlegały ocenie Sądu a nie biegłego.
Nie sposób też zgodzić się ze stanowiskiem obrońcyA.J., że opiniaW. C.jest niepełna z tej przyczyny, że biegły nie otrzymał polecenia wyjaśnienia w opinii kwestii ewolucji wyjaśnieńK. B.w postępowaniu przygotowawczym. Także i ta kwestia należy do kompetencji Sądu orzekającego, a nie biegłego.
Nie jest też tak, że Sąd I instancji nie wskazał przyczyn zmiany postawyK. B.na rozprawie, w porównaniu z prezentowaną w postępowaniu odwoławczym. Mając na względzie także wnioski opinii biegłego psychologa, Sąd I instancji przyjął ( str. 34-35 uzasadnienia), żeK. B.kierowała obawa przed odwetem ze strony osób, które obciążał swoimi wyjaśnieniami.
Sąd odwoławczy nie dostrzega potrzeby ustosunkowania się do uwag obrońcyA.J., zawierających krytykę opinii biegłych psychologówB. K.iE. W.występujących w sprawie II K 1303/05 przed Sądem Rejonowym Gdańsk- Południe w Gdańsku. Nie są to bowiem opinie, z których dowód przeprowadzony był w przedmiotowej sprawie.
Oczywiste jest, że składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym,K. B.liczył na skorzystanie z nadzwyczajnego złagodzenia kary przewidzianegoart. 60§3 k.k.
Gołosłowne są jednak zawarte w obydwu skargach sugestie, że chcąc uzyskać taką korzyść, mógł nieprawdziwie pomawiać inne osoby o takie zachowania, jakich w rzeczywistości nie podejmowały.
Wyjaśnienia składane przezK. B.w postępowaniu przygotowawczym zawierały różny poziom szczegółowości, wbrew jednak wywodom apelacji obrońcyA.J., nie sposób uznać ich z tej przyczyny za niejasne czy niekonsekwentne.
W bardzo wybiórczy sposób przytacza skarżący wyjaśnieniaK. B.. Nie jest tak, jak podnosi obrońca w apelacji, że w wyjaśnieniach z 04.08.2004 r.K. B.wskazuje, że w skład grupy(...)wchodziły tylko osoby o pseudonimach(...),(...), oraz(...).K. B.mówi też o braciachps,(...)(A. K.iR. K.),(...)(L. D.),(...)(P. S.), opisuje jak wyglądało „zalewanie”, określa miejsce gdzie się to odbywało- w lesie w okolicy leśniczówki, podaje, że jeździli dwa-trzy razy w tygodniu, potem rzadziej, było to od czerwca 2001 do grudnia 2001r., wskazuje, że w wakacje 2001 r.(...)przekazał mu pieniądze na zakup samochodumarki L., który zarejestrował na siebie.K. B.wyjaśnił także, że zawoził paliwo doN., określił jakie ilości mieściły się na samochody (k. 14-16 ). Z kolei odwołując się do wyjaśnieńK. B.z 27.08.2004 r. i podkreślając, że podczas tego przesłuchaniaK. B.nie ujawnił innych osób objętych niniejszą sprawą ponad wskazane w dniu 04.08.2004 r. (co wyżej zauważono, już 04.08.2004 r.K. B.wymienił wiele osób, których dotyczy przedmiotowa sprawa), skarżący zdaje się nie dostrzegać tego fragmentu wypowiedziK. B., w której opisując zdarzenie, kiedy prowadził samochód ciężarowymarki S.podał, że na miejscu odwiertu byli „(...),(...),(...)i inni” (k.38).
W istocie, 14.01.2005 r. sporządzony został plan śledztwa przez funkcjonariusza CBŚ, jednak nie jest tak, że to dopiero po tej dacie zostały złożone przezK. B.wyjaśnienia obciążające oskarżonychA.J.iA. K.( oraz inne osoby uczestniczące w kradzieżach paliwa).
Odebranie dalszych wyjaśnień odK. B.miało na celu uściślenie jego pierwotnych informacji.
Oceniając jako wiarygodne co do zasady wyjaśnieniaK. B.z postępowania przygotowawczego, trafnie Sąd I instancji przyjął okres działania grupyP. O.( którego zastępcą byłT. D.) na marzec-kwiecień 2001 r., grupy zaśT. D.na okres czerwiec 2001 r.- styczeń 2002 r. Granice czasoweK. B.odnosił bowiem do zakupów samochodów ciężarowychmarki J.iL.- jak wykazał materiał dowodowy ( w tym informacje uzyskane z Urzędu Miejskiego wG.)-J.został zakupiony 14.03.2001 r.,L.30.04.2001 r. ( po zakupie tego ostatniego samochodu, do czerwca 2001 r. nastąpiła przerwa w działaniach grupy).
Zaakceptować należało stanowisko Sądu I instancji, że bez żadnych mogących się pojawiać wątpliwości,A. K.można przypisać tylko pierwszy, z zarzucanych aktem oskarżenia, etap przestępczej działalności, to jest okres marzec-kwiecień 2001 r.
Także w części odnoszącej się doA. K.Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny relacjiK. B., przyjmując jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego jako podstawę dokonanych ustaleń faktycznych.
Z opinii biegłego psychologaW. C.wynika, żeK. B.funkcjonuje na poziomie normy intelektualnej, nie można jednak też zgodzić się z obrońcą oskarżonegoA. K., że relacje świadka mogłyby wskazywać, że wykazuje się ponadprzeciętną pamięcią. Skład grup dokonujących kradzieży paliwa był stały, powtarzający się był również mechanizm popełnianych przestępstw. Ilość samochodów wykorzystywanych do kradzieży nie była tak duża, aby ich zapamiętanie przezK. B.mogło budzić zdziwienie tym bardziej, że o zakup dwóch pojazdów-J.iL.świadek sam został poproszony przezT. D.. Podobnie rzecz się ma z ilością skradzionego paliwa- przepompowywane było do beczek o określonej, stałej pojemności. SkoroK. B.wielokrotnie brał udział w kradzieżach, to nie dziwi, że orientował się co do roli odgrywanej przez poszczególnych sprawców mimo, że sam był kierowcą.
Oczywiście nie ma racji obrońcaA. K., że świadkowi mylili się dwaj bracia-A.iR. K.. W rzeczywistości, jak wynika z relacjiK. B., mylił braciT. D.(k.1612 t.IX, k.2078 t.XI) , nie miał wątpliwości co do rozpoznania braciK.jako uczestniczących w kradzieżach i ich roli w tym procederze ( k.58).
Sąd I instancji wykazał daleko idącą ostrożność uznając, że nie można wykluczyć, iż w okresie od czerwca 2001 r. do stycznia 2002 r.A. K.nie brał udziału w dokonywanych przestępstwach.
Słusznie podkreśla Sąd I instancji, że ani wyjaśnieniaA. K., ani przedłożone przez niego dokumenty nie wykazały stałego, nieprzerwanego pobytu oskarżonego we Francji. Sąd odwoławczy uznał, że złożony przez obrońcę wniosek dowodowy o przesłuchanie w charakterze świadkaP.K.zmierza w sposób oczywisty do przedłużenia postępowania. Nic nie stało na przeszkodzie do złożenia takiego wniosku przed Sądem I instancji, skoroA. K.znał adres świadka. Co przy tym istotne, z wyjaśnieńA. K.z rozprawy 27.01.2014 r. wynikało, że w latach 2001-2003 r. pracował we Francji nielegalnie, jak nie było pracy, to przyjeżdżał do Polski (k. 5627v- 5628 t. XXVI).
Sąd I instancji uniewinniłA. K.od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach II i IV aktu oskarżenia uznając, że przedłożone przez oskarżonego dokumenty uprawdopodabniają jego pobyt w tym czasie we Francji.
Nie jest tak, że uniewinnienieA. K.od czynów, które miałyby być dokonane w okresie od czerwca 2001 r. do stycznia 2002 r. winno skutkować taką samą decyzją odnośnie czynów z punktów I i III aktu oskarżenia. Z pewnością jedna operacja finansowa- wypłata z bankomatu 19.03.2001 r. nie jest okolicznością uprawdopodobniającą, żeA. K.w okresie marzec- kwiecień 2001 r. nieprzerwanie przebywał we Francji, co uniemożliwiało mu dokonywanie włamań do rurociągu i kradzieży paliwa wG.. Pamiętać trzeba, że oskarżenie dotyczy tylko sześciu takich zdarzeń w tym czasie. Wyjaśnienia natomiastK. B.bezsprzecznie wskazują, żeA. K.brał udział w kradzieżach paliwa- jego rola, tak jakR. K.polegała na przepompowywaniu paliwa z rurociągów do beczek umieszczonych na samochodach ciężarowych (k.15,38,59,105-107 v,150).
ObrońcaA. K.przytacza niewątpliwie trafne poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym, co do kryteriów jakimi kierować się należy przy ocenie dowodu z pomówienia. Miał je na względzie także Sąd Okręgowy w Gdańsku.
Czego obydwaj skarżący zdają się nie dostrzegać, wyjaśnieniaK. B.z postępowania przygotowawczego znajdują potwierdzenie w relacjachJ. Ś.iR. Ż.(poprzednioZ. S.). Ani obrońcaA.J., ani obrońcaA. K.w złożonych apelacjach nie zawarli żadnych argumentów, które zmierzałyby do poddania w wątpliwość trafność oceny wiarygodności wyjaśnień i zeznań składanych przez tych świadków, dokonanej przez Sąd I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( str. 30-33).
J. Ś.zeznając 27.09.2005 r. ( k.2126 t.XI ) stwierdził, że zna dwóch braci o pseudonimie(...)-A.iR., którzy byli w grupie(...)i zajmowali się kradzieżą paliw. PodobnieJ. Ś.wyjaśniał 09.09.2005 r., kiedy rozpoznałA. K.na okazanej tablicy poglądowej (k.2199-2200 t.XI).
Do trafnych uwag Sądu I instancji jak chodzi o ocenę wyjaśnieńK. B.dodać tylko można, że nie jest tak, żeK. B.w postępowaniu przygotowawczym opisując przestępczą działalność mówił tylko o grupie(...)czy(...). Odnosił się także do grupy(...), tym bardziej zatem nie są wiarygodne jego twierdzenie z rozprawy, że funkcjonariusze CBŚ kazali mu przypisywać zachowania grupy(...)innym grupom.
Przy prawidłowych ustaleniach faktycznych, właściwie Sąd I instancji zakwalifikował zachowania oskarżonych jako wyczerpujące znamiona przestępstw zart. 279§1 k.k.w zb. zart. 288§1 k.k.w zb. zart. 278§1 i 5 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Nie ma racji obrońcaA. K.zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego-art. 279§1 k.k.poprzez jego zastosowanie pomimo braku wypełnienia przez oskarżonego ustawowych znamion przestępstwa kradzieży z włamaniem, czy teżart. 288§1 k.k.poprzez jego zastosowanie pomimo braku możliwości przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji.
Sąd odwoławczy nie podziela stanowiska obrońcyA. K., że rurociąg jako urządzenie wyłącznie przesyłowe, nie stanowił zabezpieczenia płynącego w nim paliwa. Trafne są rozważania prawne zawarte w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( str. 51-52). Aby dokonać przepompowania paliwa sprawcy dokonywali wbicia tak zwanej sztycy, przełamywali zatem, co słusznie podkreśla Sąd I instancji, zamknięty dostęp do przedmiotu kradzieży. Kradzież paliwa bez naruszenia fizycznej struktury rurociągu nie byłaby możliwa, stąd też trafnie Sąd I instancji przypisał oskarżonym dokonanie kradzieży z włamaniem.
Czego skarżący nie kwestionują, efektem kradzieży z włamaniem dokonanych w marcu i kwietniu 2001 r. były uszkodzenia rurociągu powodujące szkodę w wysokości 23.099,16 zł, kradzieże z włamaniem dokonane od czerwca 2001 r. do stycznia 2002 r. spowodowały szkodę w wysokości 57.747,90 zł. Kwoty te wprawdzie nie przewyższają wartości skradzionego paliwa, ale są na tyle znaczące, że uzasadniają przyjęcie w kumulatywnej kwalifikacji także przepisuart. 288§1 k.k.dla oddania pełnej oceny kryminalno-prawnej czynów.
Żadna z wniesionych apelacji nie zawiera takich argumentów, które byłyby w tanie podważyć trafność stanowiska Sądu I instancji ( str.48-49), że oskarżeni swoim zachowaniem wypełnili znamiona przestępstw zart. 258§1 k.k., to jest że brali udział w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw. Oczywiście przy tym trafnie Sąd I instancji, wobec przedawnienia karalności, umorzył postępowanie co do przestępstwa zart. 258§1 k.k.zarzucanego obydwu oskarżonym w punkcie I aktu oskarżenia, oskarżonemuA.J.nadto w punkcie II aktu oskarżenia .
Wymierzonych oskarżonymA.J.iA. K.kar nie można ocenić jako nadmiernie surowych. Są to kary sprawiedliwe, należycie uwzgledniające występujące po stronie oskarżonych okoliczności tak obciążające jak i łagodzące. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że Sąd I instancji należycie rozważył wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi wskaźnikami wymiaru kary.
Za czyn przypisany oskarżonym w punkcie III wyroku orzeczono kary pozbawienia wolności w najniższym ustawowym wymiarze. Kara wymierzonaA.J.za drugi z przypisanych czynów zbliżona jest do dolnego ustawowego zagrożenia. Z pewnością także kary grzywny nie mogą zostać uznane za nadmiernie surowe, jeśli się zważy wartość przedmiotu popełnionych przez oskarżonych przestępstw. Kary łączne- 2 lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł wymierzoneA.J.należycie uwzględniają związki przedmiotowo- podmiotowe zachodzące pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami.
Sąd odwoławczy podziela stanowisko Sądu I instancji, żeA.J.nie jest sprawcą zasługującym na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności. Stosownie do treściart. 53§2 k.k.wymierzając karę sąd winien uwzględnić między innymi zachowanie się sprawcy po popełnieniu przestępstwa. Słusznie podkreśla Sąd I instancji, że skoroA.J.w trakcie toczącego się postępowania popełnił w 2009 r. ciąg dwóch przestępstw zart. 286§1 k.k., za co skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk- Północ w Gdańsku z 04.05.2012 r., to nie można uznać, że czyny jakich dopuścił się w niniejszej sprawie miały charakter incydentalny w jego życiu i cele stawiane karze zostaną spełnione po myśliart. 69§1 k.k., mimo jej niewykonania.
W tym stanie rzeczy, zaskarżony wyrok jako w pełni trafny utrzymano w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na mocy art.art.627, 633, 634 i 636§1 k.p.k.,art. 2 ust.1 pkt 3 i 4, art. 3 ust.1, art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych( tekst jedn. Dz.U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm .).