Sąd Rejonowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczęń Społecznych
Sygnatura akt: V U 138/14
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Grzempa

Sygn. akt: V U 138/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Grzempa
Protokolant:  Kamila Skorupska
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. w Słupsku
sprawy z odwołaniaZ. Z.od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)z dnia 12.03.2014 r., znak sprawy:(...).(...).204.2014
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wG.
o ustalenie stopnia niepełnosprawności
oddala odwołanie
Sygn. akt V U 138/14

UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia 12 marca 2014 r., nr(...).(...).1.204.2014 Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wG.utrzymał w mocy orzeczenie(...)do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wS.o odmowie wydania nowego orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności.
Ubezpieczony –Z. Z.,w odwołaniu od powyższego orzeczenia, wskazał, iż nie zgadza się z nim, ponieważ jego zdrowie uległo pogorszeniu.
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wG.wniósł o oddalenie odwołania wskazując, iż schorzenia ubezpieczonego, zaliczają go do lekkiego stopnia niepełnosprawności a orzeczenie z dnia 29 kwietnia 2010 r. jest nadal aktualne.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Z. Z.ma 55 lat, z zawodu jest murarzem.
bezsporne
UZ. Z.występują następujące schorzenia: cukrzyca typu 2, niewyrównana, nadciśnienie tętnicze, otyłość, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, zespół metaboliczny, choroba niedokrwienna serca – dławica piersiowa stabilna, przebyty zawał dolnej ściany.
Powyższe schorzenia powodują lekki stopień niepełnosprawności.Z. Z.nie wymaga pomocy w pełnieniu ról społecznych, może wykonywać każdą pracę.
dowód:dokumentacja medyczna (k. 7, 20), opinie sądowo-lekarskie (k. 14, 23-24, 33, 79, 100, 111)

Sąd zważył, co następuje:

OdwołanieZ. Z.nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawieZ. Z.domagał się zmiany orzeczenia o jego niepełnosprawności poprzez przyznanie wyższego stopnia niepełnosprawności.
(...)wG.podniósł, że rozstrzygając sprawę wziął pod uwagę zarówno aktualny stan zdrowia ubezpieczonego oraz całość zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej. Wskazał, iżZ. Z.jest co prawda osobą o naruszonej sprawności organizmu, jednakże brak jest przesłanek dla uznania konieczności pomocy innych osób. Dlatego nie spełnia przesłanek do przyznania wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności.
Kluczowym w przedmiotowej sprawie była ocena zasadności orzeczenia o niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wG..
Na gruncie przedmiotowej sprawy zastosowanie znajdujeUstawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz. U. 1997, Nr 123, poz. 776).
W myśl art. 3 ust 1 pkt 1,2,3 cytowanej ustawy, ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą: znaczny, umiarkowany, lekki.
Stosownie natomiast do treści art. 4 ust. 1, 2 i 3 powołanej ustawy:

-

do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji;

do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych;

do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

Z kolei z§ 30 Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawnościwydanego na podstawieart. 6c ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz. U. 2003, Nr 139, poz. 1328) w zakresie standardów kwalifikowania oraz postępowania dotyczącego orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności oraz oznaczenie symboli przyczyn niepełnosprawności wynika, że standardy w zakresie kwalifikowania do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zawierają kryteria określające skutki naruszenia sprawności organizmu powodujące:

1
czasową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza konieczność udzielenia pomocy, o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 3, w okresach wynikających ze stanu zdrowia;

2
częściową pomoc w pełnieniu ról społecznych, co oznacza wystąpienie co najmniej jednej okoliczności, o których mowa w § 29 ust. 1 pkt 3.

Sąd miał na uwadze, iż dla oceny, czy dana osoba zalicza się do osób niepełnosprawnych, a jeśli tak, to do którego stopnia niepełnosprawności należy ją zakwalifikować, niezbędne są wiadomości fachowe z zakresu różnych specjalności medycyny, stosownie do schorzeń, na które cierpi osoba zainteresowana.
W celu wyjaśnienia powyższych wątpliwości, Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurologii, neurochirurgii, chorób wewnętrznych i kardiologii.
Opinie sądowo – lekarskie sporządzone zostały przez biegłych w oparciu o dokumentację medyczną znajdującą się w aktach oraz po przeprowadzeniu badania przedmiotowego ubezpieczonego.
Z opinii biegłych lekarzy wynikało, iż stan zdrowia ubezpieczonego nie uzasadnia zaliczenia go do wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności.Z. Z.może wykonywać w zasadzie każda pracę z niewielkimi ograniczeniami z uwagi na chorobę niedokrwienną serca, nie wymaga pomocy osób trzecich. Początkowo biegły neurochirurg wskazał na pewne ograniczenia w zakresie wykonywania ciężkiej pracy i w wymuszonej pozycji. Po wniesieniu zarzutów przez ubezpieczonego biegły zmienił swoją opinię w tym zakresie i podniósł, iż biegły nie stwierdza niepełnosprawności również w stopniu lekkim. Zarówno w opinii oraz wyjaśnieniach do tej opinii biegły nie wskazał aby ubezpieczony był całkowicie niezdolny do wykonywania pracy czy też zalecił pracę w warunkach chronionych.
Wskazać należy, iż zarzuty ubezpieczonego do opinii sporządzonych przez biegłych nie wniosły nic nowego do sprawy, nie były merytoryczne a biegli odnieśli się w sposób wyczerpujący i zrozumiały do tychże zarzutów.
W uznaniu Sądu opinie pisemne sporządzone na potrzeby niniejszej sprawy zasługują na miano miarodajnych. Opinie biegłych sądowych zostały opracowane po zapoznaniu się przez biegłych z aktami sprawy, dokumentacją medyczną, po badaniu ubezpieczonego i sporządzeniu wywiadu lekarskiego, zawierają jasne i logiczne wnioski. Sąd mając przy tym na uwadze merytoryczne przygotowanie biegłych i ich wieloletnie doświadczenie zawodowe nie znalazł podstaw do podważania treści opinii, dających jasną podstawę do rozstrzygnięcia odwołania.
Nadto, zważyć należy, że zgodnie zart.233 § 2 k.p.c.opinia biegłych podlega ocenie sądu, ale w zakresie mocy przekonywującej rozumowania biegłych i logicznej poprawności wyciągniętych wniosków. Sąd natomiast nie może wchodzić w zakres merytorycznej wiedzy biegłych. Sąd nie może nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego (biegłych), czy zamiast nich wprowadzać własne stwierdzenia. Stanowisko Sądu w tym zakresie zgodnie jest z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia19.12.1990r., I PR 149/90,OSP 1991, nr 11-12,poz. 300.
Ze stanu faktycznego ustalonego na podstawie opinii biegłych sądowych należało stwierdzić, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uzasadniał zmiany orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wG..
W oparciu o powyższe Sąd na podstawie art. 47714§ 1 oddalił odwołanie, o czym orzeczono w sentencji wyroku.
Sędzia Sądu Rejonowego w Słupsku
Agnieszka Grzempa