Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1122/15
Data wyroku: 2016-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Czaplińska

Sygn. akt II K 1122/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk - Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Magdalena Czaplińska
Protokolant Anita Grunt
po rozpoznaniu w dniu 02.03.2016 r. sprawy:
W. J., z domuB.,urodzonej (...)wK.,
córkiW.iL.z domuS.
oskarżonej o to, że:
w okresie od dnia 29.11.2011 r. do dnia 15.12.2011 r. w nieustalonym miejscu, działając ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 345,95 zł(...) Sp. z o. o., w ten sposób, że podając się zaP. S.złożyła drogą internetową wniosek o przyjęcie doKlubu (...), który następnie potwierdziła podrabiając podpisP. S.na „wniosku o przyjęcie doKlubu (...)rejestracja on line”, przesłanym do w/w firmy, a w dniu 15.12.2011 r. złożyła zamówienie na produkty o wartości 345,95 zł, które odebrała, wprowadzając pokrzywdzoną firmę w błąd co do tożsamości klienta i zamiaru wywiązania się ze zobowiązania,
tj. o przestępstwo zart. 286 § 3 k. k.w zb. zart. 270 § 1 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.w zw. zart. 12 k. k.

I
oskarżonąW. J.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, czyn ten kwalifikuje zart. 286 § 3 k. k.w zb. zart. 270 § 1 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.w zw. zart. 12 k. k.i za to przy zastosowaniuart. 11 § 3 k. k.na podstawieart. 270 § 1 k. k.skazuje ją na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 44 § 1 k. k.orzeka przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/323/15/P pod pozycją nr 1.;

III
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami) oraz§ 1, 2, 14 ust. 2 pkt 3, 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.B. O.kwotę 516,60 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu;

IV
na podstawieart. 626 § 1 k. p. k.orazart. 624 k. p. k.zwalnia oskarżoną od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, które przejmuje na rzecz Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 1122/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. S.w 2011 roku prowadziła własną działalność gospodarczą. W tym czasie zamierzała podjąć współpracę zW. J.. W celu weryfikacji poprosiła ją o przesłanie skanów dokumentów. Jednocześnie przesłała oskarżonej skan swoich dokumentów. W ten sposób oskarżona weszła w posiadanie danych osobowychP. S..P. S.na internetowym forum dyskusyjnym znalazła negatywną informację o osobieW. J.. W związku z tym nie podjęła z nią współpracy.
Dowód:zeznania świadkaP. S.–k. 2-4, k. 68v
OskarżonaW. J.w listopadzie 2011 r. była zainteresowana najmem mieszkania przyulicy (...)wK.. W dniu 14 listopada 2011 r. pomiędzyI. K.a oskarżoną doszło do zawarcia stosownej umowy. Odbiór mieszkania miał nastąpić kilka dni później. Ostatecznie nie doszło do przekazania mieszkania z powodu informacji, jaką otrzymała wynajmująca na tematW. J..
Dowód:zeznania świadkaI. K.–k.135v-136
W dniu 29 listopada 2011 roku za pośrednictwem strony internetowej www.oriflame.pl na podstawie wypełnionego on-line wniosku o przyjęcie doKlubu (...)rejestracja online zostały zarejestrowane dane osoboweP. S.(z podaniem adresu -ul. (...)wK.). W ślad za rejestracją on-line do(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.wpłynął wniosek o przyjęcie doKlubu (...)rejestracja online wraz z podpisem kandydata. We wniosku wskazano adres zameldowania:G.,ul. (...), m. 19. Osobą, która podała się zaP. S.była oskarżonaW. J..
Dowód:zeznania świadkaP. S.–k. 2-4, k. 68v
pismo(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.z dnia 9 grudnia 2014 r.–k. 112,
wniosek o przyjęciedoKlubu (...)rejestracja online z dnia 29 listopada 2011 r.–k. 113,
ogólne zasady uczestnictwa wKlubie (...)rejestracja online–k. 114,
zeznania świadkaI. S.–k. 145,
ekspertyza kryminalistyczna ER-50/15 z zakresu badań dokumentów z dnia 15 czerwca 2015 r.–k. 166-177
W dniu 15 grudnia 2011 r. na nazwiskoP. S., za pośrednictwem strony internetowej www.oriflame.pl, zostało złożone zamówienie, które następnie zrealizowano.Faktura VAT nr (...)na kwotę 345,95 złotych wraz z paczką z zamówionymiproduktami O.została dostarczona oskarżonej za pośrednictwem firmy kurierskiej(...)na podstawie listu przewozowego numer(...). Osobą, która podała się zaP. S.była oskarżonaW. J..
W związku z brakiem płatności za zakupione produkty(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.rozpoczęła procedurę windykacji należności. Następnie na podstawie umowy o przelew wierzytelności z dnia 28 czerwca 2012 roku powyższa wierzytelność została przelana na rzecz(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wK..
Dowód:zeznania świadkaP. S.–k. 2-4, k. 68v,
zeznania świadkaT. Z.–k. 56v,
pismo(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.z dnia 9 grudnia 2014 r.–k. 112,
zeznania świadkaI. S.–k. 145,
ekspertyza kryminalistyczna ER-50/15 z zakresu badań dokumentów z dnia 15 czerwca 2015 r.–k. 166-177
P. S.nigdy nie była klientką ani konsultantkąfirmy (...). Nigdy nie przebywała pod adresemulica (...)wK.. Nigdy nie logowała się on-line na portaluO.. Nie składała wniosku o przystąpienie do klubu. Nie podpisała się na dokumencie zatytułowanym „oriflame wniosek o przyjęcie do klubu oriflame rejestracja online” ani na dokumencie zatytułowanym „ogólne zasady uczestnictwa w klubie oriflame rejestracja on-line”.P. S.była zameldowana pod adresemulica (...),(...)-(...) G..
Dowód:zeznania świadkaP. S.–k. 2-4, k. 68v
Zapis odręczny – „adres zameldowania(...)-(...) G.ul. (...)S.” naniesiony pomiędzy wierszami formularza zatytułowanego „O.wniosek o przyjęcie doklubu (...)online” nr członkowski(...)z nadrukiem daty: 2011-12-01 – wykonała nieustalona osoba, podpis jest falsyfikatem wykonanym przezW. J..
Częściowo czytelny podpis(...)wykonany nad nadrukiem „podpis kandydata (współmałżonków)” na formularzu zatytułowanym „O.wniosek o przyjęcie doklubu (...)online” nr członkowski(...)z nadrukiem daty: 2011-12-01 – jest falsyfikatem wykonanym przezW. J..
Częściowo czytelny podpis(...)wykonany pod formularzem zatytułowanym –(...) W KLUBIE (...)z datą 2011-12-01 jest falsyfikatem wykonanym przezW. J..
Dowód:ekspertyza kryminalistyczna ER-50/15 z zakresu badań dokumentów z dnia 15 czerwca 2015 r.–k. 166-177
OskarżonaW. J.przesłuchana w toku postępowania przygotowawczego, w dniu 29 lipca 2015 r. przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu oraz skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. Dodała, że przeprasza osobę pokrzywdzoną. Wyraziła wolę naprawienia wyrządzonej szkody.
wyjaśnienia oskarżonejW. J.–k. 187
OskarżonaW. J.przesłuchana w toku postępowania przygotowawczego w dniu 14 września 2015 r. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu oraz skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania.
wyjaśnienia oskarżonejW. J.–k. 226
Oskarżona była uprzednio wielokrotnie (21 razy) karana sądownie, w tym za przestępstwa podobne.
Dowód:odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie Wydział IX Karny z dnia 6 sierpnia 2012 r., sygnatura akt IX K 442/11–k. 192-195,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej Wydział II Karny z dnia 17 grudnia 2012 r., sygnatura akt II K 486/12–k. 197-198,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej Wydział II Karny z dnia 30 października 2012 r., sygnatura akt II K 166/12–k. 198-199v,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Myślenicach Wydział II Karny z dnia 19 grudnia 2012 r., sygnatura akt II K 753/12–k. 202-202v,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Myślenicach Wydział II Karny z dnia 22 lutego 2013 r., sygnatura akt II K 654/12–k. 205—205v,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wadowicach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą wS.z dnia 17 maja 2013 r., sygnatura akt VII K 260/13–k. 208-208v,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Myślenicach Wydział II Karny z dnia 10 czerwca 2014 r., sygnatura akt II K 365/13–k. 210-212v,
odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe wW.Wydział III Karny z dnia 28 kwietnia 2015 r., sygnatura akt III K 221/15–k. 214,
informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego – k. 245 – 249

Sąd zważył, co następuje:
Zebrany materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do winy i sprawstwa oskarżonej. Sąd ustaleń w tym zakresie dokonał w oparciu o wiarygodny materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności w postaci dokumentów, zeznań świadków oraz opinii biegłego.
Część ze zgromadzonych w sprawie dokumentów – informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego oraz odpisy wyroków – to dokumenty urzędowe, sporządzone przez uprawnione do tego podmioty w zakresie ich kompetencji i w prawem przepisanej formie. Ich autentyczność ani prawdziwość treści nie była przez strony kwestionowana. Dlatego stanowią one obiektywne dowody stwierdzonych nimi okoliczności.
W całości na uwzględnienie zasługiwały zeznania świadkaP. S.(k. 2-4, k. 68v). Świadek zrelacjonowała, w jakich okolicznościach poznałaW. J.. Zwróciła uwagę, iż wskutek procedury wzajemnej weryfikacji, oskarżona stała się posiadaczem jej danych osobowych. W omawianym zakresie zeznania świadka nie budziły wątpliwości Sądu. Należało zauważyć, iż w treści przedmiotowego wniosku podano rzeczywisty adres zameldowaniaP. S.– co z kolei musiało prowadzić do wniosku, że oskarżona faktycznie posiadała informację o danych tej osoby. Świadek wskazała, iż nigdy nie była klientką ani konsultantkąfirmy (...). Nie rejestrowała się doklubu (...), ani nie dokonywała żadnych zamówień. Powyższe zasługiwało na uwzględnienie, albowiem - jak wynika z treści opinii biegłego z dnia 15 czerwca 2015 r. (k. 166-177) - nakreślone na przedmiotowych dokumentach podpisy były falsyfikatami wykonanymi przezW. J..
W przeważającej części na uwzględnienie zasługiwały zeznania świadkaI. S.(k. 145). Wymieniona osoba była pracownikiem(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.. Opisała proces rejestracji danychP. S.w systemie w dniu 29 listopada 2011 r. Zwróciła uwagę na treść przesłanej dokumentacji. Wskazała, iż w dniu 15 grudnia 2011 r. zostało złożone zamówienie na łączną kwotę 345,95 złotych. Podała, iż zostało ono zrealizowane, a spółka nie otrzymała należnej zapłaty. Zeznania świadka korespondowały z treścią pisma(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.z dnia 9 grudnia 2014 r., jak i z zeznaniamiT. Z.(w zakresie sprzedaży wierzytelności). Świadek wskazywała na dane pochodzące z procesu rejestracji – stąd wskazanie naP. S.. Niemniej, wobec wniosków opinii biegłego, nie mogło budzić wątpliwości, że toW. J.podała się zaP. S.. Podkreślenia wymaga, iż oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd, co do zasady, uwzględnił zeznaniaT. Z.(k. 56v), który był pracownikiem(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wK.– podmiotu, który nabył wierzytelność od(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.. Świadek w treści swoich zeznań wskazywał naP. S.. Niemniej, jak już podano wyżej, przeprowadzone postępowania dowodowe pozwoliło na ustalenie, iż osobą odpowiedzialną za zaistniałą sytuację byłaW. J..
Brak było podstaw do kwestionowania zeznań świadkaI. K.(k.135v-136). Wymieniona prowadziła biuro nieruchomości wK.. Podała, że w listopadzie 2011 r.W. J.była zainteresowana najmem lokalu przyulicy (...)wK.. Zeznania świadka miały znaczenie dla sprawy o tyle, że wyjaśniały podstawę wskazania przez oskarżoną tego właśnie adresu. Świadek zwróciła jednocześnie uwagę, iż mogło się tak zdarzyć, iż zamawiający umówił się z kurierem, że doręczenie nastąpi faktycznie w innym miejscu.
Na przymiot wiarygodności zasługiwało także pismo(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.z dnia 9 grudnia 2014 r. (k. 112). Wymieniony dokument stanowił szczegółową informację o okolicznościach rejestracji wKlubie (...), jak i dokonanego zamówienia na kwotę 345,95 złotych. Treść pisma odzwierciedla informacje systemowe (podane w toku rejestracji), posiadane przez ten podmiot. Podane okoliczności znalazły potwierdzenie w zeznaniachI. S.orazT. Z.. Wobec wniosków opinii biegłego nie mogło jednak budzić wątpliwości, że toW. J.podała się zaP. S.. Podkreślenia wymaga, że oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu.
Odnosząc się do dokumentu w postaci wniosku o przyjęcie doklubu (...)rejestracja online oraz dokumentu zatytułowanego „ogólne zasady uczestnictwa wklubie (...)rejestracja online”, należy wskazać, iż bezspornie zostały one przedłożone w(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.. Powyższe wynika wprost z treści pisma rzeczonej spółki z dnia 9 grudnia 2014 r. Omawiane dokumenty, w zakresie znajdujących się tam zapisów i podpisów, zostały poddane badaniom przez biegłego. Na tej podstawie ustalono, iż toW. J.podała się zaP. S.oraz podrobiła jej podpisy.
Sporządzona w sprawie ekspertyza kryminalistyczna ER-50/15 z zakresu badań dokumentów z dnia 15 czerwca 2015 r. (k. 166-177) była obiektywna oraz rzetelna. Została ona bowiem sporządzona przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę z racji stosownego wykształcenia i doświadczenia zawodowego. Opinia była jasna – żaden ze zwrotów użytych przez biegłego zarówno w zakresie wnioskowania, jak również w części opisowej, nie nasuwał zastrzeżeń co do komunikatywności. Opinia była też pełna, gdyż odnosiła się do wszystkich okoliczności relewantnych z punktu widzenia sprawy. Zastosowana metodyka oraz wyciągnięte wnioski były spójne i logiczne. Zostały one oparte na aktualnej wiedzy i prawidłowych spostrzeżeniach, a przy tym w toku postępowania nie były przez żadną ze stron kwestionowane. Wnioski opinii zostały należycie umotywowane, a stanowisko biegłego zawiera zgodne z wiedzą fachową i precyzyjne konkluzje, znajdujące oparcie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym.
Mając na uwadze powyższe, brak było podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonejW. J.. Oskarżona, pomimo oświadczenia, iż korzysta z prawa do odmowy składania wyjaśnień podała, że przeprasza osobę pokrzywdzoną oraz wyraziła wolę naprawienia szkody.
Zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawiał wątpliwości, iżW. J.dopuściła się zarzucanego jej czynu kwalifikowanego zart. 286 § 3 k. k.w zb. zart. 270 § 1 k. k.w zw. zart. 11 § 2 k. k.w zw. zart. 12 k. k.
Przepisart. 286 § 3 k. k.określa uprzywilejowany typ przestępstwa oszustwa. Omawiane przestępstwo polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem m.in. przez wprowadzenie w błąd. Wprowadzenie w błąd z kolei to wytworzenie w świadomości innej osoby fałszywego obrazu pewnego wycinka rzeczywistości. Środkiem użytym do wprowadzenia w błąd może być np. słowo, pismo, fałszywe narzędzie lub urządzenie. Przy czym błąd musi dotyczyć tzw. istotnych okoliczności, które mogą mieć wpływ na podjęcie przez osobę oszukiwaną decyzji o rozporządzeniu mieniem. Wystarczające jest przy tym ustalenie jakiegokolwiek działania, które może spowodować błędne wyobrażenie o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem (postanowienie SN z dnia 26 czerwca 2003 r., V KK 324/2002, LexisNexis numer(...)). Oszustwo jest przestępstwem materialnym, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego. Powstanie szkody w mieniu nie jest koniecznym warunkiem do przyjęcia, że doszło do tak pojmowanego niekorzystnego rozporządzenia (wyrok SN z 30 sierpnia 2000 r., V KKN 267/2000, LexisNexis nr(...)). Niekorzystne rozporządzenie mieniem nie musi pozostawać w związku z osiągnięciem przez sprawcę korzyści majątkowej. Osiągnięcie korzyści nie należy do znamion przestępstwa oszustwa. Jest to przestępstwo umyślne, zaliczane do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Charakterystyczny dla strony podmiotowej tego przestępstwa zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak i sam sposób działania zmierzającego do zrealizowania tego celu. Przypisanie przestępstwa oszustwa. wiąże się z wykazaniem, że sprawca obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim kierunkowym wprowadzenie w błąd innej osoby oraz to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (postanowienie SN z 4 stycznia 2011 r., III KK 181/2010, LexisNexis nr(...)). Korzyścią majątkową, stanowiącą cel działania sprawcy przestępstwa oszustwa, jest ogólne polepszenie sytuacji majątkowej, co może polegać na zwiększeniu aktywów lub zmniejszeniu pasywów. W związku z tym treść celu sprawcy, jako znamię wartościujące, może być wypełniona różnymi określeniami odnoszącymi się do sytuacji majątkowej sprawcy (lub innej osoby) (wyrok SA w Warszawie z dnia 4 października 2013 r., II AKa 280/13, LEX nr 1381570). Pamiętać również należy, iż zgodnie zart. 115 § 4 k. k., korzyścią majątkową lub osobistą jest korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogoś innego.
Przestępstwo określone wart. 270 § 1 k. k.penalizuje natomiast fałszerstwo materialne dokumentu. W orzecznictwie podkreśla się, że z podrobieniem dokumentu mamy do czynienia, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony. W istocie chodzi więc o nadanie jakiemuś przedmiotowi pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że zawarta w nim treść pochodzi od wymienionego w nim wystawcy (por. wyrok SN z dnia 27 listopada 2000 roku, III KKN 233/98, Orz. Prok. i Pr. 2001, nr 5, poz. 4). Należy dodać, że podrobieniem będzie spreparowanie dokumentu w imieniu osoby istniejącej lub fikcyjnej, a nawet podpisanie autentycznego dokumentu cudzym nazwiskiem, chociażby za zgodą osoby zainteresowanej (por. wyrok SN z dnia 25 października 1979 r., II KR 10/79, OSNPG 1980, nr 11, poz. 127). Zarówno podrobienie, jak i przerobienie dokumentu musi być dokonane przez sprawcę w celu użycia dokumentu za autentyczny, co jest realizowane także wtedy, gdy celem działania sprawcy jest użycie dokumentu nie przez niego samego, lecz przez inną osobę (zob. uchwała SN z dnia 17 marca 2005 r., I KZP 2/05, OSNKW 2005/3/25). Przestępstwo zart. 270 § 1 k. k.in principioma charakter kierunkowy. Do zespołu jego znamion należy działanie "w celu użycia (dokumentu) za autentyczny". Może być zatem popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim.
Zgodnie zaś zart. 11 § 2 k. k., jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Przepisart. 12 k. k.stanowi natomiast, że dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony. Innymi słowy ustawodawca przesądził, że przy spełnieniu pewnych warunków wiele zachowań stanowi jednorazowe wypełnienie znamion jakiegoś typu czynu zabronionego. Zastosowanieart. 12 k. k.uzależnione jest z jednej strony od przesłanki podmiotowej (subiektywnej) w postaci „z góry przyjętego zamiaru”, z drugiej od przesłanek przedmiotowych, takich jak „krótkie odstępy czasu” oraz tożsamość pokrzywdzonego, jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste. Przesłanka powziętego z góry zamiaru oznacza, że sprawca chce popełnić dwa lub więcej zachowań albo przewiduje możliwość ich popełnienia i na to się godzi (zob. postanowienie SN z 12 kwietnia 2007 r., WZ 7/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 817), a zarazem przystępując do realizacji pierwszego zachowania, obejmuje zamiarem wszystkie zachowania połączone znamieniem ciągłości (zob. wyrok SN z 09 grudnia 2009 r., V KK 290/09, LEX nr 553738). Brzmienieart. 12 k.k.przesądza o tym, że czyn ciągły charakteryzuje się jednym zamiarem (tym samym, a nie takim samym) obejmującym wszystkie elementy składowe. W orzecznictwie podnosi się, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia (co najmniej w ogólnym zarysie) pozostałych zachowań składających się na czyn ciągły (postanowienie SN z 12 kwietnia 2007 r., WZ 7/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 817; podobnie wyrok SA w Katowicach z 31 października 2012 r., II AKa 441/12, LEX nr 1236452).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło na ustalenie, iż to oskarżonaW. J., podając się zaP. S., w dniu 29 listopada 2011 r. złożyła drogą internetową wniosek o przyjęcie doKlubu (...), który następnie potwierdziła podrabiając podpisP. S.na „wniosku o przyjęcie doKlubu (...)rejestracja on line”, przesłanym do(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW., a w dniu 15 grudnia 2011 r. złożyła zamówienie na produkty o wartości 345,95 złotych, które odebrała, wprowadzając pokrzywdzoną spółkę w błąd co do tożsamości klienta i zamiaru wywiązania się ze zobowiązania. Wykorzystanie danych osobowychP. S., jak i podrobienie jej podpisu, stanowiło sposób na doprowadzenie pokrzywdzonej spółki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Nie budziło żadnej wątpliwości, iż oskarżona nie miała zamiaru wywiązać się z zaciągniętego zobowiązania, wszak nie po to posłużyła się cudzą tożsamością. Całkowicie poza sporem był również zamiar kierunkowy oskarżonej – działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Co więcej, zasadnie wskazano, iż w realiach przedmiotowej sprawy zaistniały przesłanki do przyjęcia instytucji czynu ciągłego.W. J.działała ze z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu. Odnosząc się do pierwszej z wymienionych przesłanek nie może budzić wątpliwości, że oskarżona w chwili podejmowania pierwszego zachowania miała zamiar popełnienia pozostałych zachowań składających się na czyn ciągły. Dokonując rejestracji konta wKlubie (...),W. J.wiedziała, iż kolejnym etapem będzie złożenie zamówienia i niewywiązanie się ze zobowiązania. Oskarżona działała w okresie od dnia 29 listopada 2011 r. do dnia 15 grudnia 2011 r., co niewątpliwie mieści się w pojęciu krótkich odstępów czasu.
Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż w czasie popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej czynu zachodziła jakakolwiek okoliczność wyłączająca jego kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winęW. J.. Oskarżona jest i już w trakcie popełniania czynu była osobą dorosłą. Naruszyła ona przepisy obowiązującego prawa, zdając sobie sprawę z ich treści i zagrożenia karnego, jakie niesie zachowanie w opisanym kształcie – oszustwo i podrobienie dokumentów to przestępstwa pospolite, których karalność jest w społeczeństwie powszechnie znana. Oskarżona była uprzednio wielokrotnie karana za przestępstwa podobne.W. J.jest całkowicie zdolna do poniesienia odpowiedzialności karnej za czyn, którego się dopuściła. Oskarżona działała w zamiarze bezpośrednim. Stopień zawinienia należało zatem ocenić jako znaczny.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy wymienione wart. 115 § 2 k. k.Przepisart. 286 § 3 k. k.znajduje się w grupie przepisów chroniących własność, a więc wartość istotną, jaka powinna podlegać ochronie przez państwo, wartość podlegającą również ochronie konstytucyjnej. Przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo zart. 270 k. k., jest bezpośrednio wiarygodność dokumentów, a w następstwie pewność obrotu prawnego. Oskarżona przestępstwa oszustwa dopuściła się poprzez wprowadzenie pokrzywdzonej spółki w błąd – co stanowi najbardziej wyrafinowany sposób popełnienia tego przestępstwa. Oskarżona dokładnie zaplanowała popełnienie przestępstwa i przygotowała się do jego popełnienia, tym samym działała z premedytacją. Podając się za inną osobę, a następnie podrabiając podpisP. S., wprowadziła pokrzywdzoną spółkę w błąd co do tożsamości klienta i zamiaru wywiązania się ze zobowiązania. Negatywnie należało ocenić postać zamiaru, albowiem oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim. W przedmiotowej sprawie doszło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 345,95 zł – co jest wartością małą. Podkreślania wymaga, iż przestępstwo zostało dokonane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przez co negatywnie należy ocenić motywację sprawcy. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, społeczna szkodliwość czynu oskarżonej była średnia.
Wymierzając oskarżonej karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 k. k., zgodnie z którym Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę Sąd był zobligowany wziąć pod uwagę, w myślart. 53 § 2 k. k., przede wszystkim motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Zgodnie zart. 11 § 3 k. k., w wypadku określonym wart. 11 § 2 k. k.Sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował fakt, iż oskarżona była uprzednio wielokrotnie karana (21 razy!), w tym za przestępstwa podobne. Uwzględniono również okoliczności rzutujące na średnią społeczną szkodliwość czynu (omówione powyżej). Dotyczy to takich elementów, jak: postać zamiaru, motywacja i sposób zachowania się sprawcy. W przedmiotowej sprawie doszło niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 345,95 złotych – co jest wartością małą. Powyższe musiało wpłynąć łagodząco na ocenę rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw przestępstwa. Na korzyść oskarżonej należało zaliczyć przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu, wyrażenie skruchy oraz woli naprawienia szkody.
W związku z tym Sąd uznał, że kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, nie przekracza stopnia winy, a także czyni zadość celom w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Wymierzona kara niewątpliwie będzie akcentowała jej wychowawczą rolę, co ma na celu uświadomienie oskarżonej naganności jej postępowania i wzbudzenie w niej refleksji o konieczności przestrzegania obowiązującego porządku prawnego. Wobec uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonej, świadczącej o jej znacznej demoralizacji i całkowitym braku poszanowania dla porządku prawnego, nie mogła mieć zastosowania instytucja warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary.
W punkcie II. wyroku na podstawieart. 44 § 1 k. k.orzeczono przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/323/15/P pod pozycją nr 1 –to jest wniosku o przyjęcie doKlubu (...)nr członkowski(...)z dnia 29 listopada 2011 r. (k. 113-114). Określony wart. 44 § 1 k. k.przepadek przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa ma charakter obligatoryjny, chyba że przedmioty te podlegają zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi (zob.art. 44 § 5 k. k.). Przedmiotem pochodzącym bezpośrednio z przestępstwa jest wyłącznie taki przedmiot, którego warunkiem uzyskania jest realizacja znamion określonego przestępstwa. Orzeczenie tej postaci przepadku poprzedzone zatem być musi ustaleniem związku o charakterze bezpośrednim pomiędzy określonym przedmiotem, który ma być nim objęty, a popełnionym przestępstwem rozpoznawanym w danej sprawie (zob. wyrok SN z dnia 15 kwietnia 2008 r., II KK 29/2008, LexisNexis nr(...)). Przy orzekaniu omawianego środka chodzi m. in. o przedmioty będące produktem przestępstwa (np. sfałszowane dokumenty). W przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka negatywna, określona wart. 44 § 5 k. k., albowiem z uwagi na sfałszowanie podpisów na przedmiotowych dokumentach nie mają one prawa występować w dalszym obiegu.
W punkcie III. wyroku, na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 123, poz. 1058 z późniejszymi zmianami) oraz§ 1, 2, 14 ust. 2 pkt 3, 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.B. O.kwotę 516,60 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu. Sąd wziął pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy obrońcy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
W punkcie IV. wyroku, na podstawieart. 626 § 1 k. p. k.orazart. 624 k. p. k.– wobec faktu, iż oskarżona jest pozbawiona wolności – zwolnionoW. J.od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, które przejęto na rzecz Skarbu Państwa.