Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 136/15
Data wyroku: 2016-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Bielecka, Grzegorz Krogulec, Grzegorz Freńdo
Słowa kluczowe: Recydywa, Rozbój
Podstawa prawna: art. 60 § 4 kk

Sygn. akt III K 136/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 czerwca 2016 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. w III Wydziale Karnym w składzie :
Przewodniczący SSO Grzegorz Krogulec
Ławnicy  Grzegorz Freńdo, Agata Bielecka
Protokolant Bożena Wolfram, Jolanta Kurdasińska, Magdalena Mazurkiewicz

w obecności Prokuratorów Roberta Majewskiego, Krzysztofa Wiernickiego i Tomasza Przytuły

po rozpoznaniu w dniach 28.01.2016r., 29.01.2016r., 09.02.2016r., 11.03.2016r., 04.04.2016r., 06.05.2016r. i 03.06.2016r.
sprawy :

1
R. G. (1)

synaZ.iS.z domuP.urodzonego (...)wW.

2
T. K.

synaZ.iA.z domuW.
urodzonego (...)wW.

3
K. P.

synaM.iR.z domuŁ.
urodzonego (...)wW.
oskarżonych o to, że:

I
w nocy z 25 na 26 lutego 2012 roku wP., naul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi sprawcami, wzięli udział w rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia w ten sposób, że po pokonaniu zabezpieczeń na pierwszym piętrze budynku włamali się do jego wnętrza, a następnie używając przemocy wobec domownikówS.iA.małżonkówR., wiążąc im ręce i nogi, zaklejając im twarze taśmą, doprowadzili ich do stanu bezbronności i następnie użyli wobec nich przemocy polegającej na biciu rękoma po całym ciele, a także podtapiając w misce wodyS. R.oraz zadając mu rany nożem oraz działając na oczach 10-letniejP. S.dokonali zaboru pieniędzy w kwocie 10.000 zł, 1000 litów, telefonu komórkowego(...)o wartości 500 zł, alkoholu wartości 10 zł, urządzenia do nagrywania i odtwarzania obrazu wartości 1000 zł oraz broń gazową, wszystko o łącznej wartości 12.000 zł na szkodęS.iA.małżonkówR.oraz małoletniejP. S., przy czymK. P.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64§1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku całości lub części kary pozbawienia wolności

tj. o czyn zart. 280§2 kk,
a wobecK. P.o czyn zart. 280§2 kkw zw. zart. 64§2 kk

II
w dniu 1 października 2013r. wW., wspólnie i w porozumieniu ze sobą, dokonali włamania domieszkania nr (...)przyul. (...)poprzez wyważenie skrzydła okna tarasowego, a następnie z wnętrza mieszkania dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 1500 zł, karty bankomatowej(...)wystawionej na nazwiskoM. T., karty bankomatowej(...)wystawionej na nazwiskoG. T., aparatu fotograficznego lustrzanki(...)wraz z dokumentami o wartości 4.000, złotej obrączki męskiej z grawerką(...)o wartości 500 zł, złotego sygnetu męskiego o wartości 900 złotych, dwóch złotych pierścionków o wartości 800 zł, złotego pierścionka z brylantem o wartości 1500 złotych, dwóch złotych łańcuszków o wartości 800 złotych, dwóch złotych krzyżyków o wartości 700 złotych, okrągłej złotej przywieszki z wizerunkiem Matki Boskiej o wartości 200 złotych, okrągłej złotej przywieszki ze znakiem zodiaku Bliźnięta o wartości 200 złotych, okrągłej złotej przywieszki w kształcie litery M o wartości 150 złotych, dwóch par złotych kolczyków o wartości 500 złotych, banknotu kolekcjonerskiego o nominale 100 000 USD wraz z certyfikatem, naszyjnika wykonanego z naturalnych czerwonych korali o wartości 1000 zł, srebrnego męskiego kieszonkowego zegarka z dewizką produkcji rosyjskiej o wartości 1000 zł, pięciu sztuk pierścionków srebrnych o wartości 250 zł, srebrnych kolczyków z czerwonym koralem o wartości 200 zł, oraz innych niekompletnych uszkodzonych wyrobów jubilerskich o wartości złomowej 5800 zł, wszystko o łącznej wartości 20.000 zł na szkodęM.iG.małżonkówT., przy czymT. K.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne i w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary, aK. P.zarzucany mu czyn popełnił będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64§1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku całości lub części kary pozbawienia wolności

tj. o czyn zart. 279§1 kk,
a wobecT. K.o czyn zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§1 kk, a wobecK. P.o czyn zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§2 kk
a ponadtoK. P.iR. G. (1)oskarżonych o to, że:

III
w dniu najprawdopodobniej 30 grudnia 2013 r. wW., przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz trzecim nieustalonym sprawcą, wzięli udział w napadzie rabunkowym na osobieA. S.z użyciem środka obezwładniającego w postaci gazu w ten sposób, że po dostaniu się na teren posesji pokrzywdzonego, użył wobec niego gazu łzawiącego czym doprowadził go do stanu bezbronności oraz przemocy polegającej na biciu rękoma po głowie, a następnie dokonali zaboru pieniędzy w kwocie 1.400.000 zł, 30.000 funtów brytyjskich, przy czym zarzucany mu czynK. P.popełnił będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64§1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku całości lub części kary pozbawienia wolności

tj. o czyn zart. 280§2 kkw zw. zart. 64§2 kk
a wobecK. P.o czyn zart. 280§2 kkw zw. zart. 64§2 kk
o r z e k a :

1
w miejsce czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżeniaR. G. (1),T. K.iK. P.uznaje za winnych tego, że w nocy z 25 na 26 lutego 2012 roku wP., w domu przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z dwoma innymi ustalonymi sprawcami dokonali rozboju na małżonkachS.iA. R.w ten sposób, że po dostaniu się na balkon pierwszego piętra, przewiercili otwory we framudze okiennej, otworzyli okno i drzwi balkonowe dostając się do środka budynku, a następnie pomieszczeń mieszkalnych na partnerze, po czym używając przemocy w postaci bicia po głowieA. R.oraz bicia po całym cieleS. R., przewrócili i obezwładnili ich krępując im ręce i nogi plastikowymi opaskami zaciskowymi i kablami elektrycznymi, zakleili usta taśmą, a nadto nożem zadawali rany na stopie leżącemuS. R.oraz nakryli kołdrą leżącą na podłodzeA. R.oraz podtapialiS. R.zanurzając jego głowę z w misce z wodą, a więc działali w sposób bezpośrednio zagrażający życiu, skradli na ich szkodę pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 42.000 złotych, 1000 litów, telefon komórkowy(...), alkohol, urządzenie do nagrywania i odtwarzania obrazu oraz broń gazową wartości nie mniejszej niż 1500 złotych, przy czymK. P.iT. K.czynu tego dopuścili się będąc uprzednio skazani w warunkach określonych wart. 64 § 1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu – w rozmiarze przekraczającym rok - ostatniej kary pozbawienia wolności i za tak przypisany czyn wyczerpujący wobecK. P.iT. K.dyspozycjęart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, w zw. zart. 4 § 1 kk, a wobecR. G. (1)art. 280 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza im:

-K. P.na podstawieart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkkarę
6 (sześć) lat pozbawienia wolności,
-T. K.na podstawieart. 280 § 2 kkw zw. zart. 64§2 kkkarę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności,
-R. G. (1)na podstawieart. 280 § 2 kkkarę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, w związku ze skazaniem za czyn I, zasądza solidarnie od oskarżonychR. G. (1),T. K.iK. P.na rzecz pokrzywdzonychS. R.iA. R.kwotę 43.500 (czterdzieści trzy tysiące pięćset) złotych tytułem częściowego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem,

3

R. G. (1),T. K.iK. P.uznaje za winnych popełnienia czynu zarzucanego im w punkcie II aktu oskarżenia, z tą zmianą wobecT. K., że przyjmuje, iż dopuścił się go będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 § 1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu – w rozmiarze przekraczającym rok - ostatniej kary pozbawienia wolności i kwalifikuje ten czyn jako wyczerpujący wobecT. K.dyspozycjęart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart 4 § 1 kk, zaś podstawę prawną skazania uzupełnia wobec oskarżonychR. G. (1)iK. P.oart. 4 § 1 kki za to wymierza im:

-K. P.na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkkarę 2 (dwa) lata pozbawienia wolności,
-T. K.na podstawieart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkkarę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,
-R. G. (1)na podstawieart. 279 § 1 kkkarę 1 (jeden) rok pozbawienia wolności,

4
na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, w związku ze skazaniem za czyn II, zasądza solidarnie od oskarżonychR. G. (1),T. K.iK. P.na rzecz pokrzywdzonychG. T.iM. T.kwotę 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem,

5
w miejsce czynu zarzucanego w punkcie III aktu oskarżeniaR. G. (1)iK. P.uznaje za winnych tego, że w okresie po świętach Bożego Narodzenia 2013 roku a przed końcem roku 2013, najprawdopodobniej w dniu 30 grudnia 2013 roku, wW.przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, a także z inną lub innymi nieustalonymi osobami, dokonali rozboju na osobieA. S.w ten sposób, że na jego posesji, przed domem, z zaskoczenia zaatakowali pokrzywdzonego i używając przemocy w postaci rozpylenia w kierunku jego twarzy środka łzawiącego i uderzając go w głowę skradli na jego szkodę torbę z pieniędzmi w kwocie 1.400.000 złotych i 30.000 tysięcy funtów brytyjskich, przy czymK. P.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 § 1 kki w ciągu 5 lat po odbyciu – w rozmiarze przekraczającym rok - ostatniej kary pozbawienia wolności i za tak przypisany czyn wyczerpujący wobecK. P.dyspozycjęart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, a wobecR. G. (1)art. 280 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza im:

-

K. P.na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkkarę

4 (cztery) lata pozbawienia wolności,

-

R. G. (1)na podstawieart. 280 § 1 kkkarę 3 (trzy) lata pozbawienia wolności,

6
na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, w związku ze skazaniem za czyn III, zasądza solidarnie od oskarżonychR. G. (1)iK. P.na rzecz pokrzywdzonegoA. S.kwotę 1.400.000 (jeden milion czterysta tysięcy) złotych i 30.000 (trzydzieści tysięcy) funtów brytyjskich tytułem obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem,

7
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeczone wyżej kary pozbawienia łączy i wymierza oskarżonym kary łączne:

-

K. P.8 (osiem) lat i 6 (sześć) miesięcy lat pozbawienia wolności,

R. G. (1)7 (siedem) lat pozbawienia wolności,

T. K.5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności,

8
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówA. G. (3),O. G. (1)iW. D. (1)kwoty po 2.200 (dwa tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych za obronę z urzędu udzieloną odpowiednio oskarżonymR. G. (1),T. K.iK. P.,

9
zasądza od każdego oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę po 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu karnym, zaś w pozostałej części zwalnia ich od kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt III K 136/15

UZASADNIENIE
Ustalenia dotyczące czynu I.
W 2012 rokuM. A.poznałJ. S.. Dowiedział się od niego, że wP.można dokonać napadu na zamożnego mężczyznę mieszkającego w domu rodzinnym wP.. Uzyskanymi informacjamiM. A.podzielił się ze swoimi znajomymi – oskarżonymiT. K.iK. P.– mieszkańcamiW.. Wszyscy mieli za sobą przeszłość kryminalną. Na początku roku 2012 – styczeń- luty, we trzech udali się doŁ., do miejsca zamieszkaniaJ. S., a stamtąd – wraz z nim - doP.. Na miejscuJ. S.pokazał mężczyznom miejsce zamieszkania małżonkówR.i(...)której są właścicielami, drogę powrotu, rozmieszczenie kamer na posesji, powiedział, że dom nie posiada alarmu. Powiedział także oskarżonym iM. A., że największą gotówkęS. R.przechowuje w kasie pancernej znajdującej się w(...), ale pieniądze trzyma też w domu, np. na desce pod obiciem wersalki.S.ujawnił mężczyznom, żeS. R.jest jego teściem, pokazał im też dom swojej byłej żony. Oskarżeni odwieźliJ. S.doŁ.i wrócili doW.. Za dwa tygodnie postanowili dokonać napadu na domR.. Udział w nim zaproponowano takżeA. P.i oskarżonemuR. G. (1). Napadu postanowiono dokonać w nocy z 25 na 26 lutego 2012 roku. W składzie pięcioosobowym -T. K.,K. P.,R. G. (1),E. P.iM. A., dwoma samochodami –(...)
K. P.i(...)M. A.udali się wieczorem 25 lutego 2012 roku doP.naulicę (...), gdzie znajduje się dom małżonkówR.. Samochody zostawili w rożnych miejscach, nieopodal domuR.. Wszyscy przemieścili się pod domR.i obserwowali posesję. Gdy uznali, że domownicy śpią, między 2 a 3 w nocy,R. G. (1)iM. A.przeszli na posesję, wspięli się na balkon, wywiercili otwory we framudze okiennej, a następnie otworzyli drzwi balkonowe. W pięć osób dostali się tą drogą do pokoju na piętrze. Domownicy spali na parterze. Wszyscy udali się do korytarza, którym zeszli na parter. Na głowach mieli założone kominiarki, na dłoniach rękawiczki. Drzwi na parterze korytarza były zamknięte. Sprawcy stali przed nimi. Usłyszeli, że ktoś z domowników wstaje, podchodzi do drzwi i je otwiera. Wtargnęli do środka. Przewrócili otwierającego drzwiS. R., a następnie przeciągnęli go do pomieszczenia kuchennego i położyli twarzą do podłogi. Jeden lub dwóch sprawców stał przez cały czas nadS. R.. Inni udali się do pomieszczenia sypialnianego, gdzie spałaA. R.z małoletnią wnuczkąP.. Któryś z napastników uderzył i przewrócił na podłogęA. R.i nakrył ją kołdrą. Inny wziął za rękę małoletniąP., oprowadzał ją po domu i pytał, gdzie dziadek ma pieniądze. Sprawcy zaciągnęli rolety okienne i zaświecili światła w pomieszczeniach. Zaczęli przeszukiwać dom. Szukali kosztowności i pieniędzy. Spenetrowali cały dom, wszystkie pomieszczenia, pozrywali boazerię, porozrywali wersalki, przeczesali garaż i samochód. Dziecko wskazało jednemu napastnikowi szafki nocne w których przetrzymywane były pieniądze. Znalezione pieniądze w złotówkach i litach wrzucono do torby, zabrano z domu pistolet gazowy, cztery piwa i urządzenie monitoringu służące do nagrywania. Urządzenie to znajdowało się na piętrze skąd wraz z kablami wyrwał je i zabrałT. K.. Przed wyjściem z domuT. K.kablem elektrycznym przywiązał małoletniąP.do nogi od stołu, zakleił jej usta, w pomieszczeniach rozlano ocet i wszyscy napastnicy drzwiami wejściowymi opuścili dom małżonkówR..
Po powrocie doW.oskarżeni spotkali się w mieszkaniuT. K.. Przeliczyli skradzione pieniądze i podzielili je na sześć osób. Uwzględniając w podzialeJ. S.dla każdego przypadła kwota około 7.000 złotych.
/

    wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1383-1388, 1594- 1595, 1646; wyjaśnienia oskarżonegoK. P.– k. 1397 -1398; wyjaśnienia oskarżonegoR. G. (1)– k. 1404-1406; zeznania świadkówE. P.– k. 1592- 1595 iM. A.– k. 1868v. i 1855-1860 i 135-138 zbioru „C”/

MałżonkowieA.iS. R.mieszkają w domu rodzinnym przyulicy (...)wP.W dniu 25 lutego 2012 roku przebywali w domu wraz z wnuczkąP., która została u nich na noc.A. R.wraz z wnuczką spała w sypialni na parterze, jej mąż w drugim pokoju. W nocy około godziny 2:00, usłyszeli hałasy.A. R.obudziła męża. Ten wstał i podszedł do drzwi wewnątrz mieszkania, na parterze, prowadzących z korytarza na górę. Drzwi były zamknięte.S. R.usłyszał jakieś szmery i otworzył drzwi. Wtedy został zaatakowany przez kilku osobników w kominiarkach, kilka razy uderzony z pięści w głowę, przewrócony, zaciągnięty do kuchni. Napastnicy rzucili pokrzywdzonego twarzą do podłogi, związali ręce i nogi plastikowymi opaskami zaciskowymi. Leżącego bili rękoma i kopali. Krzyczeli, domagali się ujawnienia, gdzie są pieniądze oraz klucze od huty i sejfu w(...), wypowiadali groźby.S. R.na pewien czas stracił przytomność. Został ocucony. Jeden ze sprawców wlał w miskę wodę, podłożył ją pod głowę pokrzywdzonego, łapał go za włosy i twarz zanurzał w wodzie. Pokrzywdzony po raz kolejny zemdlał. Sprawcy przez cały czas domagali się wskazania, gdzie są pieniądze i który z kluczy służy do otwierania sejfu. Pokrzywdzony nie chciał ujawnić tych informacji. Któryś ze sprawców zaczął wbijać ostrze noża w stopęS. R.. Ze stopy trysnęła krew. Na krwawiącą stopę rzucono kołdrę. Przez cały czas żądano wydania więcej pieniędzy. Jeden ze sprawców zakleił taśmą usta pokrzywdzonego obwijając ją wokół głowy. Gdy napastnicy opuścili dom, do kuchni weszła żonaS. R.i oswobodziła męża. Wezwano policję, a następnie pogotowie iS. R.został przewieziony do szpitala. Sprawcy zabrali z domu gotówkę w kwocie ponad 40.000 złotych, 1000 litów litewskich, telefon(...)wartości 500 złotych, urządzenie monitoringu do nagrywania wartości 1000 złotych, cztery piwa w puszce o wartości 10 złotych oraz gazowy pistolet.
/zeznania świadkaS. R.– k. 1443-1445, 1431-1435/.
A. R.po obudzeniu męża wraz z nim stanęła w korytarzu na parterze. Usłyszała skrzypiące schody prowadzące z parteru na górę. Gdy mąż otworzył drzwi korytarza widziała jak został zaatakowany przez zamaskowanych osobników. Któryś napastnik doskoczył doA. R., uderzył ją w twarz, kazał jej się „zamknąć”, zaciągnięta została do jednego z pokoi, położona na podłodze, zaciskową taśmą plastikową skrępowano jej ręce i nogi. Na głowę zarzucono jej kołdrę. Miała problemy z oddychaniem, dusiła się. Sprawcy domagali się od niej wskazania kluczy do sejfu, padały groźby i bluźnierstwa, żądano wydania pieniędzy. Pokrzywdzona powiedziała, że pieniądze znajdują się w szafce, w sypialni. Jeden z nich podnosił co jakiś czas kołdrę i uderzał dłonią w głowęA. R.. Wtedy widziała zaświecone światła, buty jednego z napastników i broń którą trzymał w ręce. Słyszała głos wnuczki, jak rozmawia, odpowiada na pytania napastników, wskazuje im sposób zamykania rolet i szafkę z pieniędzmi. Pod koniec zaklejono pokrzywdzonej usta taśmą, zagrożono jej, żeby się nie ruszała, gdyż mogą wrócić. Po wyjściu napastnikówA. R.udało się uwolnić, następnie oswobodziła wnuczkę i męża. Sprawcy skradli gotówkę w kwocie kilkadziesiąt tysięcy złotych. Szukali wszędzie kosztowności, w domu było „wszystko powywracane do góry nogami”.
/zeznaniaA. R.– k. 1445-1448, 1436-1437, 1645v.- 1646/
S. R.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczeń, zasinień, krwiaków, otarć, zadrapań na całym ciele, w tym głowie oraz dwóch ran kłutych na podeszwowej powierzchni pięty lewej długości 10 i 15 mm. Obrażenia te mogły powstać w czasie i okolicznościach podawanych przez pokrzywdzonego i naruszyły czynności narządów jego ciała trwające dłużej niż siedem dni, zaś zanurzanie twarzy w misce z wodą mogło spowodować zagrożenie dla jego życia.
/opinia lekarska – k. 189-190/
A. R.doznała obrażeń ciała w postaci stłuczeń czoła, policzka, barku prawego, łokcia prawego, dwóch zasinień ramienia lewego, otarcia skóry nadgarstka lewego. Obrażenia te mogły powstać w czasie i okolicznościach podawanych przez pokrzywdzoną i naruszyły czynności narządów jej ciała trwające nie dłużej niż siedem dni.
/opinia lekarska – k. 194/
OskarżonyR. G. (1),ur. (...)wW., posiada wykształcenie(...), żonaty, jest ojcem(...)synów w wieku(...)i(...)lata. Przed zatrzymaniem mieszkał z rodziną, którą utrzymywał. Zawsze posiadał zatrudnienie, ostatnio pracował w(...)(...). Według żonyA. G. (2)oskarżony jest dobrym mężem i ojcem.
R. G. (1)nie był karany.
/wywiad środowiskowy dotyczący oskarżonegoR. G. (1)– k. 854-857; informacje z KRK – k. 886-888, 1755/
OskarżonyT. K.,ur. (...), ukończył szkołę(...), jest kawalerem, ale pozostawał w związku zU. K.z którą ma(...)dzieci w wieku lat(...)i(...). Według matki, utrzymywał się z prac dorywczych.
OskarżonyT. K.był wielokrotnie karany.

    /wywiad środowiskowy dotyczący oskarżonegoT. K.– k. 933-935; informacje z KRK – k. 881-885, 1759-1764/

T. K.skazywany był m. in. następującymi wyrokami:
1. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 07.09.2000 roku w prawie o sygn. III K 1090/99 za czyn zart. 286 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 03.03.1999 r. na karę 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości terminie 12.03.1999 do 12.09.2002 r.,
2. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 17.10.2003 r. w sprawie o sygn. III K 1151/99 za czyny:
- zart. 289 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 17.06.1997 r. na karę 2 lata pozbawienia wolności,
- zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 15.06.1997 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 191 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 15.06.1997 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe trzy skazania w wymiarze 2 lata i 3 miesiące pozbawienia wolności, którą odbył w całości w terminie 13.05.2004 – 29.09.2005 r. i od 07.07.1997 do 21.05.1988 r.,
3. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ z dnia 01 czerwca 2006 roku w sprawie o sygn. III K 631/06, który połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi o sygnaturach III K 1090/99 i III K 1151/99 (opisane w pkt. 1 i 2) na karę łączną 5 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności,
/wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. XVIII K 362/09 – k. 969-971, informacje z KRK – k. 80-84, 881-885; informacja o okresach odbywania kar – k. 1416/
4. wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21.11.2003 r. w sprawie o sygn. XVIII K 145/03 za czyny;
- zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 01.11.2002 r. na karę 1 rok pozbawienia wolności,
- zart. 48 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 24.04.1997 r.popełniony w dniu 02.11.2002 r. na karę 3 miesiące pozbawienia wolności,
- zart. 224 § 2 kkpopełniony w dniu 02.11.2002 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 242 § 1 kkpopełniony w dniu 21.02.2003 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe cztery skazania w wymiarze 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu 08.03.2003 – 15.05.2003 r.,
/wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. XVIII K 145/03 oraz Sądu Apelacyjnego w Warszawie o sygn. II AKa 67/04 – k. 977-979/
5. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 29.11.2004 r. w sprawie o sygn. V K 2301/03 za czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 19.12.2002 r. na karę 1 rok pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu 25.07.2003 – 20.01. 2004 r.,
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia sygn. V K 2301/03 – k. 1072-1074/
6. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24.08.2005 r. w sprawie o sygn. VIII K 213/05, który objął kary orzeczone wyrokami Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21.11.2003 r. w sprawie o sygn. XVIII K 145/03 i Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 29.11.2004 r. w sprawie o sygn. V K 2301/03 (opisane w pkt 4 i 5) na karę łączną 2 lata i 3 miesiące pozbawienia wolności, którą odbył w okresie 03.09.2007 – 31.03.2009 r., z zaliczeniem okresów 08.03.2003 – 15.05.2003 i 25.07.2003 – 20.01.2004 r.,
/wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. VIII K 213/05 wraz z obliczeniem kary i zawiadomieniem o zwolnieniu – k.1114-1116/
7. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 31.01.2005 r. w sprawie o sygn. III K 572/04 za czyn zart. 159 § 1 kkpopełniony w dniu 25.01.2004 r. na karę 2 lata pozbawienia wolności, którą odbył w całości okresie 12.07.2006 – 03.09.2007 r., z zaliczeniem okresów 25.01.2004 – 13.05.2004 i 29.09.2005- 21.04.2006 r.,
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi o sygn. III K 572/04 wraz z obliczeniem kary – k. 1034-1036/
8. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ z dnia 25.10.2007 r. w sprawie o sygn. III K 199/06 za cztery czyny popełnione w dniu 21.01.2004 r., w tym dwa czyny zart. 224 § 2 kkna kary po 6 miesięcy ograniczenia wolności i dwa czyny zart. 226 § 1 kkna kary po 4 miesiące ograniczenia wolności i na karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności,
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ o sygn. III K 199/06 – k. 1145/
9. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24.02.2010 r. w sprawie o sygn. XVIII K 362/09, który objął kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 31.01.2005 r. w sprawie o sygn. III K 572/04 i Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ z dnia 25.10.2007 r. w sprawie o sygn. III K 199/06 (opisane w pkt 7 i 8) na karę łączną 2 lata pozbawienia wolności,
/wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. XVIII K 362/09 wraz z obliczeniem kary i zawiadomieniem o zwolnieniu – k. 969-973/
10. wyrokiem Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. II K 281/06 za czyny:
- zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 o przeciwdziałaniu narkomaniipopełniony w dniu 12.03.2006 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 242 § 1 kkpopełniony w dniu 21.04.2.006 r. na karę 1 rok i 3 miesiące pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe dwa skazania w wymiarze 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie 31.03.2009 – 30.11.2010,
/wyrok Sądu Rejonowego w Łowiczu o sygn. II K 281/06 wraz z obliczeniem kary – k. 981 /
11. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 10.03.2009 r. w sprawie o sygn. II K 1085/06 za czyn zart. 224 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 12.07.2006 r. na karę 3 miesiące pozbawienia wolności,
12. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15.11.2010 r. w sprawie o sygn. XVIII K 284/10, który objął kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 22 stycznia 2007 r. w sprawie o sygn. II K 281/06 i Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 10.03.2009 r. w sprawie o sygn. II K 1085/06 (opisane w pkt 10 i 11) na karę łączną 1 rok i 9 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie 31.03.2009 – 31.12.2010 r.,
/wyrok łączny Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. XVIII K 284/10 wraz z obliczeniem kary i zawiadomieniem o zwolnieniu – k. 1029-1032/
13. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza z dnia 02.12.2011 r. w sprawie o sygn. III K 119/11 za czyny:
- zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 05.01.2011 r. na karę roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 14 § 1 kkw zw. zart. 242 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 13.01.2010 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe dwa skazania w wymiarze rok i 11 miesięcy pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu 05.01.2011 – 21.04.2011 r.; karę tę odbywa w okresie 15.09.2015 – 03.05.2017 r.
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza o sygn. III K 119/11 – k. 1015-1021 oraz wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. IX K 331/12 – k. 988- 996 i 1022-1023/
14. wyrokiem Sądu Rejonowego we Frankfurcie nad Menem z dnia 22.01.2013 r., sygn. akt 916 A Ls-3640 Js 235755/12, który uprawomocnił się w dniu 09.08.2013 r., za dwa czyny opisane w 244 ust 1, nr 3, 22, 23, 25 ust 2, 53 niemieckiegokodeksu karnego, tj. za usiłowanie i dokonanie kradzieży z włamaniem w dniu 09.08.2012 r. na terenie Niemiec w miejscowościach Konigstein i Hofheim na całkowitą karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w terminie od 10.08.2012 r. do 09.08.2013 r., kiedy to został zwolniony z zakładu karnego,

    /wyrok Sądu Rejonowego we Frankfurcie nad Menem, sygn. akt 916 A Ls-3640 Js 235755/12 wraz z tłumaczeniem na język polski – k. 1042-1070, pismo Prokuratury we Frankfurcie nad Menem – k.1040-1041/

15. wyrokiem Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 23.10.2014 r. o sygn. II K 90/14 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 07.11.2011 r. na karę 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu 07.11.2011 – 08.11.2011 i 23.12.2013 – 04.02.2014; wyrok uprawomocnił się w dniu 14.04.2015 r., zaś karę będzie odbywał w terminie 01.08.2017 – 13.02.2019 r.,
/wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie o sygn. II K 90/14 – k. 985-986; informacja z Noe-Sad – k. 1327-1328/
15. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Południe z dnia 05.02.2015 r., o sygn. III K 1242/14 za czyn zart. 244 kkpopełniony w dniu 21.07.2012 r. na karę 3 miesiące pozbawienia wolności; karę będzie odbywał w okresie 03.05.2017 – 01.08.2017 r.,
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe o sygn. III K 1242/14 – k. 975; informacja z Noe- Sad – k. 1323-1324/
OskarżonyK. P.był kilkakrotnie karany.
/informacje z KRK – k. 877-879, 1756-1758/
K. P.skazywany był następującymi wyrokami:
1. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 03.12.2007 r., sygn. XIV K 1278/06 za dwa czyny:
- zart. 222 § 1 kkpopełniony w dniu 13.10.2006 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 226 § 1 kkpopełniony w dniu 13.10.2006 r. na karę 4 miesiące pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe dwa skazania w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał po jej zarządzeniu do wykonania w okresie 16.10.2014- 15.06.2015
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa o sygn. XIV K 1278/06 z obliczeniem kary – 997-999/,
2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 19.06.2007 r. o sygn. II K 112/07 za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 07.12.2006 r. na karę 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.05.2008 do 04.05.2009 z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 07.12.2006 do 19.06.2007 r.

    /wyrok Sądu Rejonowego w Puławach o sygn. II K 112/07 – 1001-1002; informacja z Noe- Sad – k. 1295-1296/,

3. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 24.05.2007 r. o sygn. XIV K 914/06 za dwa czyny:
- zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 20.06.2006 r. na karę 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 278 § 1 kkpopełniony w dniu 20.06.2006 r. na karę 1 rok pozbawienia wolności,
- na karę łączną obejmującą powyższe dwa skazania w wymiarze 2 lata pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie 04.05.2008 do 25.11.2009 z zaliczeniem okresu 14.07.2006 – 11.10.2006 roku

    /wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa o sygn. XIV K 914/06 wraz z obliczeniem kary- k. 1008-1011, informacja z Noe-Sad – k. 1294/

4. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa z dnia 07.08.2008 r., sygn. VIII K 955/08 za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 58 § 3 kkna karę grzywny 100 stawek dziennych po 50 złotych każda,
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa, sygn. VIII K 955/08 – k. 1013/
5. wyrokiem Sądu Rejonowego dla WarszawyP.z dnia 23.03.2007 r. o sygn. IV K 1441/06 za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony w dniu 09.09.2005 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 5 lat.
/wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe o sygn. IV K 1441/06 – k. 1025/
6. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza z dnia 02.12.2011 r. w sprawie o sygn. III K 119/11 za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 05.01.2011 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, z zaliczeniem na jej poczet okresu 05.01.2011 – 21.04.2011 r.; karę tę odbywał w okresie 30.01.2014 – 16.10.2014 r.

    /wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza o sygn. III K 119/11 – k. 1014-1021 oraz wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie o sygn. IX K 331/12 – k. 988- 996 i 1022-1023; informacja z Noe-Sad – k. 1310/

7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 23.10.2014 r. o sygn. II K 90/14 za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 07.11.2011 r. na karę 1 rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu 07- 08.11.2011; karę będzie odbywał w okresie 11. 12.2016 – 09.05.2018 r.
/wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie o sygn. II K 90/14 – k. 983-984; informacja z Noe-Sad – k. 1299-1300/,
8. wyrokiem Sądu Rejonowego we Frankfurcie nad Menem z dnia 22.01.2013 r., sygn. akt 916 A Ls-3640 Js 235755/12, który uprawomocnił się w dniu 09.08.2013 r., za dwa czyny opisane w 244 ust 1, nr 3, 22, 23, 25 ust 2, 53 niemieckiegokodeksu karnegotj. za usiłowanie i dokonanie kradzieży z włamaniem w dniu 09.08.2012 r. w Niemczech, w miejscowościach Konigstein i Hofheim na całkowitą karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w terminie od 10.08.2012 r. do 09.08.2013 r., kiedy to został zwolniony z zakładu karnego.

    /wyrok Sądu Rejonowego we Frankfurcie nad Menem, sygn. akt 916 A Ls-3640 Js 235755/12 wraz z tłumaczeniem na język polski – k. 1042-1070, pismo Prokuratury we Frankfurcie nad Menem – k.1040-1041/

OskarżeniT. K.,K. P.iR. G. (1)przyznali się do popełnienia czynu na szkodę małżonkówR.. Złożyli wyjaśnienia zasadniczo zgodne z ustalonym stanem faktycznym z tym zastrzeżeniem, że żaden z oskarżonych nie przyznał się do używania noża i zadawania nim ranS. R., żaden też nie widział, aby któryś z napastników używał noża. Oskarżeni nie przyznali się też do biciaS. R.iA. R..

    /wyjaśnienia oskarżonychT. K.– k. 1383-1388, 1594- 1595, 1646,K. P.– k. 1397 -1398 iR. G. (1)– k. 1404-1406/

W napadzie na dom małżeństwaR.brało udział pięć osób. Wśród nich byli oskarżeniT. K.,K. P.iR. G. (1)oraz dwie inne osoby, a mianowicieM. A.iE. P., co do których na etapie postępowania przygotowawczego wyłączono materiały do odrębnego postępowania. Przestępstwo zostało zaplanowane. Podstawowych informacji dostarczył oskarżonymJ. S.– były zięć małżonkówR.. Wszyscy oskarżeni przyznali się do popełnienia tego czynu stwierdzając, że zdawali sobie sprawę z tego, że w mieszkaniu zastaną domowników. Zgodnie wyjaśnili o sposobie dostania się do domu, o tym, że wszyscy znaleźli się w środku tego domu, że zaatakowano i obezwładnionoS.iA. R., zaś głównym celem było zdobycie jak największej gotówki oraz dostanie się do sejfu w hucie, w którym miało znajdować się najwięcej pieniędzy. Nie ma sporu co do przedmiotów, które padły łupem napastników, ich wartości oraz kwoty skradzionych polskich złotówek. Pokrzywdzeni mieli sporą ilość pieniędzy, którą przetrzymywali w kopertach szafki sypialnianej. Pieniądze te pochodziły z czynszów od wynajmu. Nie liczyli ich dokładnie i nie wiedzieli jaka konkretnie suma została skradziona. Wartość skradzionych pieniędzy ustalono na podstawie wyjaśnień oskarżonych oraz zeznańM. A.iE. P.. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że pieniędzy, po ich przeliczeniu, nie było więcej niż 50.000 złotych, zaś po podziale na sześć osób wyszło po 7.000 złotych na głowę, co oznacza, że została skradziona gotówka w kwocie nie mniejszej niż 42.000 złotych. Na wiarę zasługują zeznaniaS. R.,A. R.iP. S.. Świadkowie w sposób szczegółowy i korespondujący ze sobą opisali zachowania napastników. Użycie przez nich przemocy, w tym noża, znajduje potwierdzenie również w doznanych obrażeniach, a te opisane zostały w fachowych opiniach medycznych. Jakkolwiek każdy z napastników przyznał się do dokonania rozboju, to już żaden z nich nie przyznał się do używania noża i stosowania przemocy wobec pokrzywdzonych. Jest to świadome ukrywanie prawdy, co ma na celu zdeprecjonowanie indywidualnego udziału, minimalizowanie swojej roli, a także podjęcie próby uniknięcia odpowiedzialności za kwalifikowany rozbój. Przypomnieć należy fakty bezsporne. Należą do nich zaatakowanie dorosłych domowników, bicie, powalenie na podłodze w dwóch rożnych pomieszczeniach, skrępowanie, zadawanie ran nożem w piętę leżącegoS. R., podtapianie go w misce z wodą oraz przykrycie kołdrą twarzyA. R.i jej uderzanie w twarz. Prawdą jest, że sprawcy byli zamaskowani mając założone na głowy kominiarki. Nie oznacza to jednak, że nie byli dla siebie rozpoznawalni. Wszyscy znali się wcześniej, porozumiewali ze sobą, rozmawiali, wymieniali uwagi, poruszali po całym domu. Dla przyjęcia kwalifikowanego rozboju nie jest istotne, który ze sprawców zadawał rany nożem i podtapiał pokrzywdzonegoR., a który przykrył kołdrą i biłA. R.. Dla sądu nie ma wątpliwości, że każdy napastnik doskonale wie, który z nich wykonywał wymienione wyżej czynności, choć wszyscy świadomie to tuszują. Istotnie jest natomiast to, że oskarżeni obejmowali swoim zamiarem i akceptowali każdą czynność wykonywaną przez siebie lub swojego kolegę. Nie można zatem mówić o ekscesie któregoś z nich. Podział ról, jeśli nawet nie wystąpił wcześniej, to wykrystalizował się zaraz po wtargnięciu do domu. Oczywiście, mogło to nastąpić także w sposób dorozumiany. Dla każdego sprawcy jasne było, że w domu przebywają właściciele, zaś drogą do uzyskania pieniędzy jest ich unieszkodliwienie po to, by móc swobodnie poruszać się po pomieszczeniach, a przede wszystkim, by poprzez użycie przemocy wydobyć od nich informacje o miejscu ukrycia większej gotówki. Każdy z oskarżonych penetrował dom, wielokrotnie przechodząc po różnych pokojach i korytarzu. Każdy zatem musiał widzieć leżącego i krwawiącego ze stopyS. R.. Wszyscy byli aktywni. Jasne było, że rana zadana została nożem, o czym świadczył krwotok z tego nietypowego miejsca ciała. Niewykluczone, że nóż służący do zadawania ran pokrzywdzonemu został znaleziony na miejscu, podobnie zresztą jak i możliwe jest i to, że któryś ze sprawców zabrał go ze sobą. Dobór środków i form przemocy zależał od sytuacji. Któryś ze sprawców ranił nożemS. R.. Jeden lub dwóch sprawców, oprócz zadawania ran nożem, po nabraniu wody w miskę, przytapiali głowę pokrzywdzonego, który nie chciał wskazać klucza do sejfu. Celem wszystkich oskarżonych był w pierwszej kolejności zabór gotówki i aby ją odnaleźć sięgali po różne formy przemocy. Użycie przemocy było założone z góry. Zwrócić należy uwagę, że oskarżeni udali się na miejsce przestępstwa dwoma samochodami, aż w pięć osób, zaopatrzyli się nie tylko w maskujące kominiarki i rękawiczki, ale także w specjalistyczne przyrządy umożliwiające dostanie się do środka domu, mieli ze sobą torbę na łupy, plastikowe opaski zaciskowe służące do skrępowania rąk i nóg, taśmę do zaklejenia ust, ocet który rozlali wychodząc z domu w celu zatarcia śladów zapachowych. Z wcześniejszych informacji wiedzieli o posiadaniu przez pokrzywdzonych dużej gotówki i liczyli na zabór znacznej sumy pieniędzy i wszelkie ich poczynania na miejscu przestępstwa były ukierunkowane na poszukiwanie pieniędzy, w tym stosowanie przemocy wobec ofiar mającej na celu zdradzenie przez nich miejsca ich przechowywania. Oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu. Z istoty konstrukcji współsprawstwa wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego przestępstwa, a więc także w tej części, w jakiej znamiona czynu zabronionego zostały wypełnione zachowaniem innego ze współsprawców. Współdziałający dążyli do tego samego celu wspólnymi siłami w ramach wspólnego porozumienia. Taki podział zadań wystąpił w niniejszej sprawie. Oczywiste jest, że któryś ze sprawców musiał pilnować pokrzywdzonych, by inny mógł swobodnie przeczesywać dom. W ramach porozumienia - być może konkludentnego, ale porozumienia – była zgoda i pełna akceptacja każdego napastnika na stosowanie przemocy wobec pokrzywdzonych w każdej formie, również przy użyciu noża i w sposób bezpośrednio zagrażający ich życiu. Nikt z oskarżonych nie protestował, nie powstrzymywał innego od użycia noża, od przytapiania, zakrywania twarzy kołdrą. Zachowanie oskarżonychR. G. (1),T. K.iK. P.polegające na tym, że w nocy z 25 na 26 lutego 2012 roku wP., w domu przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z dwoma innymi ustalonymi sprawcami dokonali rozboju na małżonkachS.iA. R.w ten sposób, że po dostaniu się na balkon pierwszego piętra, przewiercili otwory we framudze okiennej, otworzyli okno i drzwi balkonowe dostając się do środka budynku, a następnie pomieszczeń mieszkalnych na partnerze, po czym używając przemocy w postaci bicia po głowieA. R.oraz bicia po całym cieleS. R., przewrócili i obezwładnili ich krępując im ręce i nogi plastikowymi opaskami zaciskowymi i kablami elektrycznymi, zakleili usta taśmą, a nadto nożem zadawali rany na stopie leżącemuS. R.oraz nakryli kołdrą leżącą na podłodzeA. R.oraz podtapialiS. R.zanurzając jego głowę z w misce z wodą, a więc działali w sposób bezpośrednio zagrażający życiu, a następnie skradli na ich szkodę pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 42.000 złotych, 1000 litów, telefon komórkowy(...), alkohol, urządzenie do nagrywania i odtwarzania obrazu oraz broń gazową wartości nie mniejszej niż 1500 złotych wyczerpuje dyspozycję zbrodni opisanej wart. 280 § 2 kk, przy czym czyn ten został popełniony przez oskarżonychT. K.iK. P.w warunkach recydywy zart. 64 § 2 kk.T. K.był karany kilkanaście razy i wielokrotnie odbywał kary pozbawienia wolności. Między innymi skazany był przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi w dniu 31.05.2005 roku w sprawie o sygn. III K 572/04 za czyn zart. 159 kkna karę 2 lata pozbawienia wolności (wyrok opisany w pkt 7) i karę tą odbywał w terminie 12.07.2006 – 03.09.2007 r., z zaliczeniem okresów 25.01.2004 – 13.05.2004 i 29.09.2005- 21.04.2006 roku. Następnie skazany został przez Sąd Rejonowego dla Warszawy Żoliborza wyrokiem z dnia 02.12.2011 r. w sprawie o sygn. III K 119/11 (wyrok opisany w pkt 13), który uprawomocnił się w dniu 14 czerwca 2012 roku, m. in. za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 05.01.2011 r. na karę roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności i był tymczasowo aresztowany przez ponad trzy miesiące, tj. w okresie 05.01.2011 – 21.04.2011 roku. Od ostatniego skazaniaT. K.w warunkachart. 64 § 1 kki odbycia przez niego łącznie kary powyżej roku pozbawienia wolności, w tym ponad trzy miesiące w ramach zaliczonego na poczet kary w sprawie o sygn. III K 119/11 okresu tymczasowego aresztowania, nie minęło pięć lat, a oskarżony ponownie popełnił (w nocy z 25/26.02.2012 r.) przestępstwo rozboju. Wykładnia językowa zwrotu „odbył łącznie co najmniej rok” oznacza, że sumuje się okresy odbytych kar, zaś nie mają znaczenia rozmiary odbytych kar za przestępstwa, za które wcześniej sprawca został skazany, z wyjątkiem pierwszego skazania, co do którego istnieje wymóg odbycia co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności (identycznie Komentarz do art. 64 kk pod red. Stefańskiego, Legalis 2015, wyd. 13, teza 69).
Także oskarżonyK. P.przypisane mu przestępstwo popełnił w warunkach recydywy specjalnej zart. 64 § 2 kk.K. P.był karany kilka razy i w przeszłości odbywał kary pozbawienia wolności. Między innymi skazany był wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach, o sygn. II K 112/07 (wyrok opisany w pkt 2) za czyn zart. 279 § 1 kkna karę 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.05.2008 do 04.05.2009 z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 07.12.2006 do 19.06.2007 r. Następnie skazany został przez Sąd Rejonowego dla Warszawy Żoliborza wyrokiem z dnia 02.12.2011 r. w sprawie o sygn. III K 119/11 (wyrok opisany w pkt 6), który uprawomocnił się w dniu 14 czerwca 2012 roku, za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełniony w dniu 05.01.2011 r. na karę roku pozbawienia wolności i był tymczasowo aresztowany przez ponad trzy miesiące, tj. w okresie 05.01.2011 – 21.04.2011 roku. Od ostatniego skazaniaK. P.w warunkachart. 64 § 1 kki odbycia przez niego łącznie kary powyżej roku pozbawienia wolności, w tym ponad trzy miesiące w ramach zaliczonego na poczet kary w sprawie o sygn. III K 119/11 okresu tymczasowego aresztowania, nie minęło pięć lat, a oskarżony ponownie popełnił (w nocy z 25/26.02.2012 r.) przestępstwo rozboju.
Wprawdzie na skutek związania pokrzywdzonych doszło do ich obezwładnienia jednak przyjęcie tej formy działania nie znajduje uzasadnienia. Stan bezbronności w jakim znajdują się ofiary po zastosowaniu przemocy, nie stanowi stanu bezbronności jako znamienia rozboju (tak za SN, wyrok z dnia 26.11.1980 r., OSNKW 1881/3/14 i SA w Białymstoku, wyrok z dn. 28.11.2013 r., VII Ka 688/13). Oskarżeni stosowali przemoc w postaci bicia, zaś przyjęcie kwalifikowanego rozboju uzasadnia użycie noża, który posłużył do zadawania ranS. R.oraz sposób działania w sposób bezpośrednio zagrażający życiu. Za taki uznać należy podtapianie twarzyS. R.w misce z wodą oraz nakrycie kołdrą twarzyA. R.. Nie potrzeba fachowej wiedzy, żeby wiedzieć, iż napadnięta osoba, pobita, przewrócona, związana, tracąca co jakiś czas przytomność, nie mająca siły na obronę, a przy tym podtapiana poprzez zanurzenia jej twarzy w misce z wodą może stracić życie na przykład na skutek zadławienia, zachłyśnięcia. Wychwycił to biegły medyk stwierdzając w swej opinii, że taki sposób działania może bezpośrednio zagrażać życiu. Identyczne uwagi przyłożyć należy do postępowania sprawców wobecA. R.. Pokrzywdzona została przewrócona, skrępowana, a na jej twarz rzucona kołdra. Mając na uwadze powyższe okoliczności, usytuowanie leżącej, jej zestresowanie, wystarczyła chwila nieuwagi ze strony jednego ze sprawców - który co jakiś czas unosił kołdrę, ale i jednocześnie zadawał razy pokrzywdzonej – byA. R.straciła przytomność, doszło do niedotlenienia, a nawet uduszenia. Małoletnia pokrzywdzona nie stała się ofiarą przemocy w celu o którym mowa wart. 280 § 2 kk. Żaden z napastników nie stosował wobec niej przemocy, mogła poruszać się po mieszkaniu, co robiła pod dyktando któregoś z napastników lub sama, nikt nie groził pokrzywdzonym, że w przypadku nie ujawnienia żądanej informacji mogą skrzywdzić wnuczkę, nie został skradziony żaden przedmiot należący do małoletniej, zaś jej związanie nastąpiło w momencie ucieczki sprawców i miało na celu opóźnienie zawiadomienia policji.
Ustalenia dotyczące czynu II.
W dniu 1 października 2013 roku oskarżeniT. K.,K. P.iR. G. (1)postanowili dokonać włamania do domu jednorodzinnego na terenieW.. Nie mieli upatrzonego obiektu. Samochodem należącym doR. G. (1)wyjechali do miasta, znaleźli się naulicy (...)wW.. Wytypowali dom do którego dokonają włamania. Z samochodu wysiedliT. K.iK. P., a oskarżonyR. G. (1)odjechał samochodem przecznicę obok mówiąc kolegom, gdzie będzie na nich czekał. Któryś z oskarżonych zadzwonił domofonem w celu upewnienia się czy jest ktoś w domu. OskarżeniT. K.iK. P.dostali się na posesję, wyważyli okno i weszli do środka. Spenetrowali cały dom w poszukiwaniu kosztowności, znaleźli i zabrali złoto, aparat fotograficzny oraz banknot o nominale 1 mln dolarów. Opuścili posesję, wsiedli do samochodu w którym czekał na nichR. G. (1). Złoto sprzedali paserowi.
/
    wyjaśnienia oskarżonychT. K.– k. 1388v.-1389, 1441v.,K. P.– k. 1399 iR. G. (1)– k. 1496 i 755/

Dom do którego oskarżeni dokonali włamania w dniu 1 października 2013 roku należy do małżonkówG.iM. T., i położony jest naulicy (...)wW.. W dniu 1 października 2013 roku w godzinach rannych małżonkowieT.wyszli z mieszkania zamykając je za sobą. Po godzinie 18 do domu wróciłM. T.i stwierdził, że ktoś dokonał włamania i kradzieży. W domu wyważone zostało skrzydło okienne na parterze. W mieszkaniu panował nieład, wszystkie rzeczy z szaf były powyrzucane. Skradzione zostały pieniądze w kwocie 1500 złotych, karty bankomatowe, aparat fotograficzny, banknot kolekcjonerski o nominale 1 mln złotych, złoto w postaci obrączki, sygnetu, pierścionków, łańcuszków, przywieszek oraz inna biżuteria, w tym ze srebra wszystko o łącznej wartości nie mniejszej niż 20.000 złotych.
/zeznaniaG. T.– k. 1424-1428, 1440- 1442 iM. T.– k. 1442; dokumentacja fotograficzna – k. 20-25/
W trakcie oględzin miejsca kradzieży z włamaniem przyulicy (...)ujawniono i zabezpieczono do badań ślady linii papilarnych. Sprawdzenie w systemie AFIS oraz badania daktyloskopijne wykazały, że ślad jednej linii papilarnej należy do oskarżonegoT. K..
/protokół oględzin miejsca – k. 16-19;notatka urzędowa ze sprawdzenia systemu AFIS – k. 56; opinia wydana na podstawie badań daktyloskopijnych – k. 594-599/
OskarżeniT. K.,K. P.iR. G. (1)przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu i złożyli wyjaśnienia zgodne z ustalonym wyżej stanem faktycznym.
/
    wyjaśnienia oskarżonychT. K.– k. 1388v.-1389, 1441v.,K. P.– k. 1399 iR. G. (1)– k. 1496 i 755/

Wyjaśnienia oskarżonych złożone na okoliczność czynu popełnionego na szkodę małżonkówT.zasługują na wiarę. W sposób zgodny opisali okoliczności dokonania kradzieży z włamaniem, nie negowali też ilości i wartości skradzionych przedmiotów i pieniędzy. Pobyt w miejscu dokonania przestępstwaT. K.wynika także ze specjalistycznej opinii z badań daktyloskopijnych. Na wiarę zasługują zeznania pokrzywdzonychG.iM. T., którzy po powrocie do domu w dniu 1 października 2103 roku ujawnili dokonanie do ich domu włamania i kradzież wartościowych rzeczy. Nie budzi zastrzeżeń wyliczenie rzeczy skradzionych i oszacowanie ich wartości.
Zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 1 października 2013 roku wW.przyulicy (...), oskarżeniT. K.,K. P.iR. G. (1), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali włamania do domu małżonkówG.iM. T.poprzez wyważenie skrzydła okna tarasowego na parterze, skąd zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze, karty bankomatowe, aparat fotograficzny, banknot kolekcjonerski oraz biżuterię ze złota i srebra o wartości 20.000 złotych wyczerpuje dyspozycjęart. 279 § 1 kkprzy czym, czyn ten został popełniony przez oskarżonychT. K.iK. P.w warunkach recydywy zart. 64 § 2 kk. Uzasadnienie do recydywy zart. 64 § 2 kkjest identyczne jak przy czynie I. Oskarżeni działali w ramach uzgodnionego wcześniej podziału ról. Na miejsce przestępstwa dostali się samochodemR. G. (1). Oskarżony ten był kierowcą. Po upatrzeniu obiektu przestępstwaR. G. (1)wysadził kolegów, odjechał w ustronne, ale nieodległe miejsce, skąd natychmiast mógł zabrać swoich kompanów. Czekał na nich, a po dokonaniu włamania oskarżeniT. K.iK. P.wraz ze skradzionymi przedmiotami wsiedli do auta i wraz z oskarżonychG.oddalili się z miejsca przestępstwa. Takie zachowanie oskarżonegoR. G. (1)stanowi współsprawstwo, a nie pomocnictwo. OskarżonyR. G. (1)aktywnie uczestniczył w dokonaniu włamania, a jego rola została wyznaczona w ramach wcześniej uzgodnionego podziału ról.R. G. (1)działał z pozostałymi oskarżonymi w celu wspólnego dokonania kradzieży z włamaniem. Przez cały czas pozostawał do dyspozycji oskarżonychT. K.iK. P.. Niezwłocznie po dokonaniu przestępstwa wraz z nimi i skradzionymi przedmiotami odjechał z miejsca przestępstwa, a następnie uczestniczył w równym podziale łupów.
Ustalenia dotyczące czynu III.
Jesienią 2013 roku oskarżeniR. G. (1),T. K. (1)iK. P.dowiedzieli się, że właściciel kantoru wymiany walut zeS.prawie codziennie jeździ swoim autem doW.przewożąc dużą gotówkę. Postanowili dokonać na jego osobie rozboju. W tym celu, w grudniu 2013 roku, poczyniono przygotowania do zrealizowania zamiaru. OskarżonyT. K.zakupił za kwotę 700 złotych dwa małe lokalizatory. Zgrał je na swój komputer i telefon mogąc w ten sposób śledzić położenie pojazdu. Wcześniej oskarżeniK. P.iR. G. (1)pojechali doS.pod miejsce zamieszkania właściciela kantoruT. K. (1)i pod spodem jego auta marki(...)przymocowali lokalizator. Lokalizator okazał się niedokładny, po kilkunastu godzinach „padł”. Ponowiono próbę podłożenia urządzenia pod samochód w celu lokalizacji jego położenia. Tym razem oskarżeni zakupili telefon komórkowy(...).T. K.wgrał w telefon aplikację o nazwie „gdzie jest dziecko” i wraz zK. P.pojechał podłożyć ten telefon temu samemu właścicielowi kantoru wS.. Telefon podkładałT. K., położył się pod samochodem(...)i umocował go izolacją przy baku paliwa. Poprzez wgranie aplikacji na telefon i laptopa można było obserwować położenie i przemieszczanie się auta. Rozpoczęto obserwację.(...)wyjeżdżając zeS.przejeżdżał między innymi przez miejscowościG.iK.. Tam jeździli na dwa samochody oskarżeniT. K.iR. G. (1). Ustawiali się w różnych miejscach, porozumiewali telefonicznie, jeździli za(...)i ustalili w końcu, że(...)przyjeżdża doW., dzielnicyW., naulicę (...)i wjeżdża na posesję należącą doA. S.. Potem dwukrotnie pod tą posesję zK. P.podjeżdżałT. K..

    /wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1389 -1394, 1396, wyjaśnienia oskarżonegoK. P.– k.1400- 1401; wyjaśnienia oskarżonegoR. G. (1)– k. 1406v. -1408/

W połowie grudnia 2013 roku oskarżeni podjęli obserwację tej posesji i domu przyulicy (...)wW.. W nocy, oskarżonyT. K.przedostał się na teren sąsiedniej działki i z niewidocznego dla osób postronnych miejsca obserwował domA. S.. Zabrał ze sobą kamerę do nagrywania. Widział jak na teren posesjiA. S.wjechał(...), identyczny jak ten któremu podłożyli telefon komórkowy, kierowca został w środku, a z auta wysiadł pasażer, zabrał ze sobą torbę typu sportowego o wymiarach około 60 x 40 cm, wszedł do domuA. S.. Za jakiś czas ten sam mężczyzna wyszedł z domu, miał ze sobą torbę. OskarżonyT. K.uznał, że osobą niosąca torbę jest prawdopodobnie właściciel kantoru zeS., wyniósł inną torbę niż ta z którą wszedł, a torba była ciężka, widać było że ją dźwiga. Kierowca wyszedł z auta, otworzył drzwi niosącemu torbę, obaj wsiedli i odjechali, przy czym za kierownicę usiadłT. K. (1), zaś wcześniej bramę pilotem otworzyłA. S.. OskarżonyT. K.był przekonany, że w domuA. S.dochodzi do dużych transakcji gotówkowych.
W dniu 23 grudnia 2013 roku oskarżonyT. K.został zatrzymany i osadzony w zakładzie karnym do odbycia kary pozbawienia wolności.
/wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1389 -1394, 1396/
Po koniec grudnia 2013 roku, przed Nowym Rokiem, w godzinach wieczornych, swoim samochodem(...)przyjechał do domu naulicę (...)wW.A. S.. Zaparkował przed domem. Wracał z kantoru, którego był właścicielem. Miał ze sobą torbę w której przywiózł pieniądze w kwocie 1.400.000 złotych i 30.000 funtów brytyjskich. Nie chciał ich zostawiać w kantorze na wolne dni związane z Nowym Rokiem. Wysiadł z samochodu, wszedł do domu wypuścić dwa małe pieski. Wrócił do samochodu, zabrał torbę z pieniędzmi i skierował się w stronę domu. Wtedy został zaatakowany z tyłu, uderzony w głowę i „zagazowany”. Gdy oprzytomniał nikogo nie było. Torba z pieniędzmi została skradziona. Nie zgłaszał do organów ścigania o przestępstwie popełnionym na jego osobie.
/zeznania świadkaA. S.– k. 1648v.-1650/
Po znalezieniu się w zakładzie karnym w dniu 23 grudnia 2013 roku oskarżonyT. K.niezwłocznie napisał do Sądu Rejonowego w Goleniowie wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia apelacji od wyroku na podstawie którego został osadzony. Nie uczestniczył bowiem w procesie i nie mógł być na ogłoszeniu wyroku, gdyż w tym czasie przebywał w zakładzie karnym na terenie(...). Jego wniosek został przez sąd uwzględniony, a w konsekwencji oskarżonegoT. K.zwolniono z zakładu karnego w dniu 4 lutego 2014 roku. W zakładzie karnym(...)przebywał więc niespełna półtora miesiąca. W tym czasie w zakładzie karnym odwiedzała go matka. Podczas widzenia matka powiedziała mu, żeK. P.trzyma dla niego pieniądze, a on będzie wiedział, gdzie są przechowywane i skąd pochodzą.K. P.przygotował dlaT. K.paczkę z odzieżą. Matka na paczkę higieniczną wydała 800 złotych, na operacje psa 1500 złotych, na opłacenie adwokata 5.000 złotych.T. K.domyślił się skąd pochodzą te pieniądze, że „zrobili tego pana kantorowca zeS.”. GdyT. K.został zwolniony w dniu 4 lutego 2014 roku z zakładu karnego udał się do domuM. M. (2)– siostryK. P.. W tym czasie, na początku lutego 2014 roku, został z kolei zatrzymany do odbycia kary pozbawienia wolności oskarżonyK. P..M. M. (2)przekazała oskarżonemuT. K.reklamówkę z pieniędzmi.T. K.utrzymywał kontakt telefoniczny z przebywającym w zakładzie karnymK. P.. Odbywało się to wtedy, gdyK. P.dzwonił do swojej narzeczonejM. W., a przy niej był obecnyT. K.mogąc rozmawiać ze znajomym przebywającym za kratami.T. K.wiedział odK. P., że działka dla niego wyniosła 246.000 złotych, w tym 1500 funtów brytyjskich. Po odliczeniu wydatków, które zostały poniesione, gdy przebywał w zakładzie karnym, oskarżonyT. K.obliczył, że w reklamówce powinno zostać 200.000 złotych. Spojrzał na pieniądze w reklamówce, nie przeliczał ich, wziął z wierzchu 1500 funtów, wszystkie złotówki ponownie zostawił na przechowanie uM. M. (2). W lutym 2014 rokuT. K.przyjeżdżał doM. M. (2)jeszcze dwukrotnie, za pierwszym razem wziął z reklamówki 30.000 złotych, za następnym 70.000 złotych. Pozostało jeszcze 100.000 złotych, kiedy na początku marca 2014 rokuM. M. (2)przyjechała do oskarżonegoT. K.i z płaczem poinformowała go, że została napadnięta w swoim domu przez dwóch zamaskowanych osobników, którzy skradli jej 100.000 złotych przeznaczone dlaT. K.. OskarżonyK.nie uwierzyłM. M. (2), był pewien, że został przez nią oszukany, że wymyśliła tą historię, a pieniądze zatrzymała dla siebie. Uciekając się do szantażu, gróźb i przemocy wobecM. M. (2)i jej nowego partnera życiowego oskarżonyT. K.odzyskał w rezultacie odM. M. (2)pozostałe 100.000 złotych.
/wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1389 -1394, 1396/
Na przełomie marca i kwietnia 2014 roku oskarżonyT. K.spotkał się wW.podS.z oskarżonymR. G. (1). Nie rozmawiał z nim na temat napadu na „kantorowca”. PowiedziałR. G. (1), żeM. M. (2)ukradła mu 100.000 złotych,G.się uśmiał i spytał czy z tych pieniędzy kupił sobie jakiś samochód. Spytał kolegę, po ile konkretnie wyszło pieniędzy z tego napadu, na co oskarżonyG.odpowiedział pytaniem, „a co,K.ci nie powiedział?”.
/wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1392, wyjaśnienia oskarżonegoR. G. (1)– k. 1408/
Na wolności oskarżonyT. K.przebywał od dnia 4 lutego 2014 roku do dnia 27 maja 2014 roku, gdyż został ponownie zatrzymany i doprowadzony do zakładu karnego po rozpoznaniu jego apelacji i utrzymaniu w mocy przez sąd drugiej instancji wyroku skazującego na karę roku i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności. Apelacja dotyczyła skazania przez Sąd Rejonowy w Goleniowie za czyn popełniony wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymK. P.. Obaj byli dowiezieni na sprawę odwoławczą do Sądu Okręgowego w Szczecinie. Tam spotkali się na tzw. sieczkarniku, czyli pomieszczeniu w budynku sądu przeznaczonym dla osób pozbawionych wolności oczekujących w asyście policjantów na rozprawę. Rozmawiali swobodnie. Potem rozmawiali będąc osadzonymi w tym samym zakładzie karnym(...).K. P.opowiadałT. K.o przebiegu napadu na właścicielu kantoru. Mówił, że zrobili to we trzech, pod koniec roku 2013, w składzieK. P.,R. G. (1)i trzeci osobnik. Z jego relacji wynikało, że pod koniec grudnia 2013 roku, kilka dni po zatrzymaniu i osadzeniu w zakładzie karnymT. K., postanowili dokończyć i zrealizować swój plan. Czekali w ukryciu obok posesjiA. S.wW.naulicy (...). Podjechał właściciel kantoru zeS.z kierowcą. Do domuA. S.wszedł z torbą kierowca, aT. K. (1)został na zewnątrz przy samochodzie. Gdy kierowca wyszedł z auta trzej zamaskowani napastnicy wyskoczyli z ukrycia, dwóch, w tymR. G. (1)podbiegł do mężczyzny niosącego torbę, zaatakowali go i wyrwali torbę.K. P.dobiegł w tym czasie do stojącego przy aucie mężczyzny i pomimo że ten zdążył wskoczyć do samochodu oskarżonyP.wypsikał na niego całą butlę z gazem.

    /wyjaśnienia oskarżonegoT. K.– k. 1390v. -1391, 1392v.-1393, 1396v. -1397, 689/

OskarżonyK. P.na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia czynu. Do popełnienia tego czynu przyznał się natomiast na rozprawie przed sądem. Wyjaśnił, że przygotowania do tego czynu wyglądały tak, jak opisał to oskarżonyT. K.. O właścicielu kantoru zeS.dowiedział sięT. K.i można powiedzieć, że to była jego robota. Postanowili dokonać napadu na osobę „kantorowca”. Uzgodnili, że zrobią to we trzech, wspólnie zR. G. (1). Mieli informacje, że właściciel kantoru zeS.–T. K. (1)wozi większą gotówkę doW.. Zamierzali go wyśledzić. Najpierw kupili lokalizator, który wS.podłożyli pod samochódT. K. (1), potem podłożyli telefon komórkowy z aplikacją pozwalającą śledzić przemieszczanie się pojazdu. W ten sposób dowiedzieli się, żeT. K. (1)przyjeżdża doW.naulicę (...)doA. S.i tu dochodzi między nimi do transakcji gotówkowych.K. P.widział tą posesję zanim w zakładzie karnym osadzony zostałT. K.. Nie uzgadniali szczegółów, ale byli zdecydowani we trzech dokonać napadu naT. K. (1)wW., podczas jego wizyty uA. S.i zrabowania posiadanej przez niego gotówki. Tymczasem w dniu 23 grudnia 2013 roku został zatrzymany do odbycia kary pozbawienia wolnościT. K.. Gdy dowiedział się o tymR. G. (1)zrezygnował z udziału w napadzie, zaś oskarżonyK. P.postanowił napadu jednak dokonać. Nie namawiał więcejR. G. (1). Skontaktował się z czterema znajomymi osobami, jak określił złodziejami, jeden z nich był kierowcą, pozostałych trzech i oskarżonyK. P.pojawili się na sąsiedniej doA. S.posesji i oczekiwali na przyjazdT. K. (1)z pieniędzmi. Było to po Świętach Bożego Narodzenia 2013 roku, a tuż przed Nowym Rokiem. OskarżonyK. P.nie miał pewności, że akurat w tym dniu i w godzinach wieczornych przyjedzieT. K. (1), ale liczył na to. Wieczorem(...)podjechał wraz z kierowcąT. K. (1). Wjechał na posesjęA. S.. Z auta wysiadł kierowca iT. K. (1). Kierowca z torbą poszedł do domu, zaśK. (1)stał przy swoim samochodzie. W momencie gdy kierowca wyszedł z domu trzymając w ręku wypełnioną torbę wybiegli zamaskowani oskarżonyK. P.i jego wspólnicy.K. P.od razu podbiegł do samochodu(...). Gdy zauważył goT. K. (1)wskoczył do auta, ale oskarżony trzymaną w ręku gaśnicą samochodową rozpylił biały proszek w środku samochodu. W tym samym czasie trzech pozostałych sprawców pobiegło za kierowcą, który próbował schronić się w domu. Wyrwali mu torbę i uciekli. W sumie skradzionej gotówki było dokładnie 1.476.000 złotych, po przeliczeniu funtów brytyjskich, które też były w torbie, ale nie w takiej ilości jak zeznał pokrzywdzony. Do podziału wyszło po 246 000 złotych, gdyż gotówkę podzielono na sześć osób uwzględniając oskarżonegoT. K.. Zdaniem oskarżonegoK. P.dokonano napadu na osobieT. K. (1), nie zaś jak przyjęto w zarzucie naA. S..
/wyjaśnienia oskarżonegoK. P.– k.1397- 1404/
OskarżonyR. G. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia czynu. Potwierdził, że czynił przygotowania wraz oskarżonymiT. K.iK. P.do dokonania napadu na właściciela kantoru zeS.. Jeździł doS., podkładał pod samochódT. K. (1)lokalizator, potem wraz z oskarżonymT. K.podejmował obserwację(...)i dowiedział się, że przyjeżdża na posesję przyulicy (...)wW.. Miał zamiar uczestniczyć w dokonaniu na nim rozboju, ale zrezygnował po tym, jak dowiedział się o zatrzymaniu i osadzeniu w dniu 23 grudnia 2013 roku oskarżonegoT. K..K.został zatrzymany przez antyterrorystów i wiadomo było, że coś jest na rzeczy i będą dalsze zatrzymania. Wiedział, że dotyczy to teżA. P.z którym dokonał włamania do salonu jubilerskiego. Bał się, że będzie obserwowany. Wprost powiedziałK. P., że nie weźmie w tym udziału i udziału w napadzie nie brał.
/wyjaśnienia oskarżonegoR. G. (1)– k. 1406-1408/
Pewne jest, że pod koniec grudnia 2013 roku, tuż przed Nowym Rokiem, na terenie posesji należącej doA. S.przyulicy (...)wW.dokonano rozboju i zaboru pieniędzy w kwocie około półtora miliona złotych.
Rozstrzygnięcia wymaga, kto dokonał tego napadu, kto padł ofiarą i jaką konkretnie skradziono gotówkę. Ustalenia dotyczące tego czynu oparto na zeznaniach pokrzywdzonegoA. S., a częściowo także wszystkich oskarżonych, a nadto kierując regułami wyszczególnionymi wart. 7 kpk. Dostrzec trzeba, że pojawiające się trudności z wyjaśnieniem wszelkich okoliczności towarzyszących zdarzeniu wynikały także z postawy świadkówA. S.iT. K. (1). PokrzywdzonyA. S., bez względu na powody, nie był zainteresowany wyjaśnieniem sprawy i ustaleniem sprawców, skoro nie poinformował organów ścigania o dokonanym na jego szkodę przestępstwie. Zrobił to grubo po czasie, bo dopiero po upływie blisko dwóch lat od zdarzenia, przy czym to organy ścigania zgłosiły się do niego, a nie on do nich. Asumpt do podjęcia procesowych czynności sprawdzających stanowiły wyjaśnienia oskarżonegoT. K.z września 2015 roku, kiedy to podzielił się z organami ścigania swą wiedzą na temat zdarzenia. Poprzez osobęT. K. (1)dotarto do świadkaA. S., który potwierdził, że padł ofiarą przestępstwa. Jak wskazano, gdyby nie inicjatywa organów ścigania,A. S.nie zamierzał zgłaszać zawiadomienia mimo, że chodziło o kradzież bardzo dużej kwoty pieniędzy, nawet z obiektywnego punku widzenia dla większości obywateli pozostającej jedynie w sferze marzeń.
Poczynione ustalenia pozwalają na przyjęcie, że sprawcami rozboju na osobieA. S.byli oskarżeniK. P.iR. G. (1).K. P.na rozprawie przed sądem przyznał się do udziału w tym czynie, choć złożył wyjaśnienia, które są odmienne od zeznań pokrzywdzonegoA. S.iT. K. (1). Nie ma jednak wątpliwości, że rozbój miał miejsce, a jednym ze sprawców, a zarazem organizatorów był oskarżonyK. P.. W tym miejscu ocenić należy zeznania pokrzywdzonegoA. S.co do okoliczności zdarzenia i wartości skradzionych pieniędzy jako zasługujące na wiarę. Pokrzywdzony, choć po znacznym czasie, złożył krótkie, ale konkretne zeznania z których jasno wynika, że został napadnięty przez nieznanych, zamaskowanych sprawców na swojej posesji, uderzony w głowę, potraktowany gazem i następnie obrabowany z pieniędzy w złotówkach i funtach brytyjskich. Zeznania te, choć złożone po czasie, to nie na tyle odległym, by spowodowały zatarcie faktów lub luki w pamięci. Co istotne, podana kwota zrabowanych pieniędzy, odpowiada co do zasady kwocie wymienionej przez oskarżonegoK. P.. Różnica jest symboliczna, a tkwi w ilości skradzionych funtów brytyjskich, których według oskarżonego było mniej niż 30.000. Zwrócić należy uwagę na kilka faktów związanych z wyjaśnieniami oskarżonegoK. P.. Oskarżony świadomie zataja lub przeinacza okoliczności związane z rozbojem. Na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do stawianego mu zarzutu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Wyczekiwał na przebieg zdarzeń. Wyjaśnienia złożył dopiero na rozprawie oraz po usłyszeniu co na ten temat ma do powiedzeniaT. K.. Dysponował zatem czasem na odpowiednie ułożenie swoich relacji. To prawda, że nie zamierzał umniejszać swej roli w tym znaczeniu, że przyznał, że w rozboju brał udział. Głównym motywem jego wypowiedzi jest jednak ochrona osobyR. G. (1). OskarżeniP.iG.to długoletni, dobrzy koledzy. Obaj w przeszłości wspólnie popełniali czyny zabronione, jak chociażby rozbój na małżonkachR.czy kradzież z włamaniem na szkodę małżonkówT.. Zasadnicza różnica tkwi w tym, że oskarżonyK. P.w odróżnieniu od swojego kolegi ma udokumentowaną wielokrotną karalność. Zdaje sobie sprawę, że w tej sytuacji, stając pod zarzutami popełniania w tej i innej, równolegle toczącej się sprawie, wielu poważnych przestępstw oraz po analizie obciążającej go relacjiT. K., może przyznać się do popełnienia tego czynu, suma summarum niewiele mając do stracenia, a jednocześnie chronić wieloletniego, dobrego kolegęR. G. (1). Tak więcK. P.dopasował ilość osób mających brać udział w zdarzeniu i podziale zysków do podanej przez siebie ilości skradzionych pieniędzy. Zrobił to wręcz z aptekarską dokładnością, gdyż przytoczona przez niego kwota 1.476.000 zł podzielona na sześć daje właśnie 246 tys. złotych, a więc jest dostosowana i pozostaje w zgodzie z relacjąT. K.. OskarżonyK. P.zachował się lojalnie wobecT. K.uwzględniając go w podziale łupów, co nie oznacza, że podział ten nie musiał być równy, w co powątpiewa nawetT. K.. To po pierwsze. Po drugie, byłoby nielogiczne, sprzeczne z zasadami zdroworozsądkowymi, wręcz nielojalne wobec oskarżonegoR. G. (1)– przy hipotetycznym założeniu, że jednak odstąpił od udziały w napadzie – pominięcie go w podziale pieniędzy podczas, gdy w tym podziale uwzględniony zostałT. K.. Oczywiste jest, żeR. G. (1)został uwzględniony w podziale zysków jako aktywny uczestnik rozboju dokonanego naA. S.. Opowiadając pokrótce o zdarzeniuT. K.– co miało miejsce podczas rozmów telefonicznych z osadzonym w zakładzie karnymK. P., podczas spotkania w pomieszczeniu sądowym w oczekiwaniu na wyjście na salę rozpraw, a potem na spacerniaku w zakładzie karnym –K. P.wprost powiedział, że w napadzie wW.naulicy (...)brał udział on iR. G. (1), i to niezależnie od tego, czy wszystkie okoliczności napadu zrelacjonowane zostały zgodnie z rzeczywistością. Niewykluczone, że oskarżonyK. P.celowo przejaskrawił, ubarwił lub zniekształcił swą opowieść dlaT. K.. Twierdził na przykład (tak za oskarżonymT. K.), że rozboju dokonali we trzech, zaś zyski podzielił po równo. Nie wiadomo zatem, czyT. K.na równi z innymi partycypował w zyskach (tak by było przy założeniu, że na rozprawieK. P.wyjaśniał w zgodzie z prawdą), czy otrzymał jedynie „uznaniową” część skradzionych pieniędzy (tak z kolei byłoby, jeśli przestępstwa dokonano tylko we trzech). Faktem jednak jest, że oskarżeniT. K.zK. P.rozmawiali na ten temat kilka razy, za każdym razemK. P.mówił o udzialeR. G. (1), zaś oskarżonyT. K.nie miał i nie ma żadnych wątpliwości, że jednym ze sprawców napadu dokonanego wW.naulicy (...)byłR. G. (1). Sąd nie dopatruje się istniejących po stronieT. K.powodów do pomawianiaR. G. (1)o postępowanie nie mające miejsca w rzeczywistości oraz o świadome zniekształcanie relacji usłyszanej odK. P.. Wprawdzie wiedzaT. K.pochodzi wyłącznie z opowiadańK. P., ale jest na tyle konkretna, że jednocześnie pewna co do udziałuR. G. (1). OskarżonyT. K.to dobry, długoletni kolegaR. G. (1). Składanie obciążających go relacji wynika wyłącznie z chęci skorzystania z nadzwyczajnego złagodzenia kary przezT. K., nie zaś z faktu pomawiania oskarżonegoG.. Sprzeczne z logiką byłoby odstąpienieR. G. (1)od udziału w rozboju tylko dlatego, że zatrzymany zostałT. K., zaś inny podejrzany w osobieA. P.miał zacząć współpracować z organami ścigania. Okoliczności te pozostawały bez znaczenia dla oskarżonegoR. G. (1)dla podjęcia decyzji o udziale bądź odstąpieniu od napadu.T. K.został zatrzymany i osadzony do odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej w innej sprawie, a więc bez jakiegokolwiek związku ze zdarzeniem naulicy (...), które dopiero miało nastąpić. Dość abstrakcyjnie musi zatem wyglądać obawa oskarżonegoR. G. (1)w związku z zatrzymaniemT. K.. Nie wiadomo bowiem, czego miał obawiać się oskarżonyG.. W momencie przeprowadzenia napadu nie wiedział o nim oskarżonyK., a nawet miał prawo sądzić, że do napadu naulicy (...)– po jego zatrzymaniu - nigdy nie dojdzie. Z koleiA. P.w ogóle nie był zaangażowany w przygotowania do rozboju popełnionego w dniu 30 grudnia 2013 roku i zapewne w ogóle o takich planach nie wiedział. Jeśli nawetR. G. (1)obawiał się postawy osadzonych kolegów mogących podjąć współpracę z organami ścigania i ujawnić przestępstwa popełniane w przeszłości z jego udziałem, to już z przyczyn obiektywnych nie mógł się obawiać ujawnienia napadu naulicy (...). W odróżnieniu od oskarżonegoT. K.R. G. (1)w roku 2013 przebywał na wolności. Logiczne jest, że wraz z oskarżonymK. P.dokończył tak misternie zaplanowany skok. Wcześniej realnie uczestniczył w przygotowaniach. Jeździł doS., podkładał pod samochód urządzenia naprowadzające, swoim samochodem śledził autoT. K. (1). Nie sposób w tej sytuacji uznać, że zrezygnował z napadu z uwagi na nieokreślone obawy. Obawy takie nie występowały. Podkreślić trzeba, że nie był to pierwszy udziałR. G. (1)w poważnym przestępstwie. Oskarżony ten był już zaprawiony w boju. Wcześniej, w podobnym i identycznym składzie osobowym brał udział w rozboju dokonanym wP.na osobach małżonkówR., a na trzy miesiące przed przedmiotowym rozbojem w dokonaniu włamania do domu małżonkówT.. OskarżonyR. G. (1)poznał już smak przestępstw, czuł się bezkarny, toteż nie miał powodów, by odstępować od dokonania kolejnego przestępstwa. Wręcz przeciwnie, wiedział, że czas nagli, a do zrealizowania pozostaje sam napad i realna perspektywa zdobycia ogromnej ilości gotówki. Z perspektywy odpowiedzialnościK. P.znaczenie drugorzędne ma ustalenie konkretnej ofiary i osoby wobec której będzie musiał naprawić szkodę. Z jego relacji wynika przecież, że w rozboju brał udział i skradł blisko półtora miliona złotych. Przed dokonaniem przestępstwa nie widział aniA. S., aniT. K. (1). Zakładając, że na posesjiA. S.pojawił się wcześniej namierzany(...), oskarżonyK. P.nie mógł mieć pewności, że wysiada z niegoT. K. (1). Dostrzec trzeba, że świadkowieA. S.iT. K. (1)są podobnego wzrostu, wagi i postury. Natomiast przyjęcie za wiarygodną relacjiA. S.ma wymierne znaczenie dla oskarżonegoK. P., gdyż ocena zeznań pokrzywdzonego powoduje, że miast kwalifikacji zart. 280 § 2 kk, sąd przyjął kwalifikację korzystniejszą dla oskarżonychK. P.iR. G. (1)zart. 280 § 1 kk. Posłużenie się przez sprawcę rozboju środkiem obezwładniającym, do którego należy zaliczyć gaz łzawiący, nie wystarczy do przyjęcia postaci kwalifikowanej. W orzecznictwie i doktrynie panuje zgoda co do tego, że do przyjęcia kwalifikowanego rozboju w przypadku użycia przez sprawcę miotacza gazu musi on być tak niebezpieczny, że zagrażający bezpośrednio życiu człowieka (tak za SN, uchwała z dnia 24.01.2001, I KZP 45/00 oraz SA we Wrocławiu, wyrok z dnia 29.09.2015, II AKa 208/15, a także komentarze, Legalis do art. 280 kk pod redakcją Stefańskiego - 2015, teza 27 i Grześkowiaka - 2015, teza 25).
W przedmiotowej sprawie nie sposób przypisać oskarżonymK. P.iR. G. (1)używających gazu jako działania podpadającego pod dyspozycjęart. 280 § 2 kk. Otóż, z zeznań pokrzywdzonego wynika, że zaatakowany został z zaskoczenia, uderzony w głowę, a w jego kierunku rozpylono gaz. Takie działanie jest formą przemocy opisaną wart. 280 § 1 kk, jednak nie wykracza poza ramy tego przepisu. Wszystko odbyło się błyskawicznie, a pokrzywdzony nie jest nawet pewny czy napastnik był jeden czy działał z innymi osobami. Zdarzenie miało miejsce na posesji przed domem, a więc na otwartej przestrzeni. Z relacji pokrzywdzonego wynika, że rozpylenie gazu nastąpiło równocześnie z zadaniem mu uderzenia w głowę. Gaz rozpylony został w kierunku twarzyA. S.w momencie gdy jeszcze stał i krótko, gdyż pokrzywdzony zaraz upadł. Intencją sprawców było działanie z zaskoczenia, zaatakowanie pokrzywdzonego, zatarcie jego pola widzenia. To, że pokrzywdzony jakiś czas po zdarzeniu zakrapiał oczy, nie oznacza, że użyty przez napastników środek obezwładniający posiadał właściwości niebezpieczne porównywalne do tych, jakie przypisuje się nożowi i broni palnej.
Zachowanie oskarżonychK. P.iR. G. (1)polegające na tym, że w okresie po świętach Bożego Narodzenia a przed końcem roku 2013, najprawdopodobniej w dniu 30 grudnia 2013 roku, wW.przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, a także z inną lub innymi nieustalonymi osobami, dokonali rozboju na osobieA. S.w ten sposób, że na jego posesji, przed domem, z zaskoczenia zaatakowali pokrzywdzonego i używając przemocy w postaci rozpylenia w kierunku jego twarzy środka łzawiącego i uderzając go w głowę skradli na jego szkodę torbę z pieniędzmi w kwocie 1.400.000 złotych i 30.000 tysięcy funtów brytyjskich wyczerpuje dyspozycjęart. 280 § 1 kk, przy czym, czyn ten został popełniony przez oskarżonegoK. P.w warunkach recydywy zart. 64 § 2 kk. Uzasadnienie do recydywy zart. 64 § 2 kkjest identyczne jak przy czynie I.
Wymiar kary i pozostałe rozstrzygnięcia.
Występuje szereg okoliczności obciążających wszystkich oskarżonych. Na pierwszym miejscu w odniesieniu do oskarżonychT. K.iK. P.wysuwa się wcześniejsza wielokrotna karalność, popełnianie przestępstw godzących w różne dobra, przede wszystkim przeciwko mieniu, odbywanie przez nich kilkakrotnie kar pozbawienia wolności, popełnianie kolejnych przestępstw w niedługim czasie od zwolnienia z zakładu karnego, działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz popełnienie przypisanych im przestępstw w warunkach recydywy zart. 64 § 2 kk. W przypadku przestępstwa popełnionego na szkodę małżonkówR., co do wszystkich oskarżonych na ich niekorzyść poczytano działanie w pięć osób, przygotowanie i zaplanowanie przestępstwa – zabranie specjalistycznych przedmiotów służących do pokonania zabezpieczeń domu (zaopatrzenie się w kominiarki i rękawiczki, torbę, ocet), spowodowanie u pokrzywdzonych obrażeń ciała, totalne splądrowanie mieszkania połączone z umyślnymi uszkodzeniami wyposażenia, jak powyrywanie kabli, rozerwanie wersalki, uszkodzenie boazerii. Istotne znaczenia ma trauma jakiej doznali i po dzień dzisiejszy nie pozbyli się pokrzywdzeni i ich wnuczka. Zostali zaatakowani w środku nocy przez zamaskowanych napastników, wybudzeni ze snu, związani, pobici, powaleni na podłogę, a agresywni i wulgarni sprawcy oprócz zrabowania wartościowych przedmiotów i pieniędzy, przez cały czas domagali się wydania kluczy do sejfu. Obserwatorem takiego zachowania było dziewięcioletnie dziecko, które wykorzystano do wskazania w jaki sposób zaciąga się rolety i gdzie znajdują się pieniądze. OskarżonyR. G. (1)nie znalazł się na miejscu zdarzenia przez przypadek. Choć przystąpił do przestępstwa niejako w ostatniej chwili to zdążył zakupić dla siebie kominiarkę, znał szczegóły akcji, wiedział, że w środku będą znajdowali się właściciele, pojechał z dobrymi, wieloletnimi kolegamiT. K.iK. P., wiedząc czym zajmowali się w przeszłości, liczył na zdobycie bardzo dużej gotówki, był aktywny- z innym sprawcą przedostał się na balkon pierwszego piętra i dokonywał włamania, uczestniczył w penetracji całego domu, jeśli nawet nie bił pokrzywdzonych i nie używał noża, to akceptował takie działanie kompanów. Nie można zatem marginalizować udziałuR. G. (1). Dokonanie napadu wP.oraz bezkarność dały asumpt oskarżonemuR. G. (1)do popełnienia kolejnych przestępstw. Zapewnił środek transportu przy włamaniu wW.naulicy (...). Działał w podobnym składzie, w biały dzień, wspólnie z dwoma kolegami, brał udział w równym podziale zysków.
Przy przestępstwie popełnionym na szkodęA. S.na zaostrzenie wymiaru kary oskarżonymK. P.iR. G. (1)wpływa popełnienie go wspólnie z innym osobami, precyzyjne, wręcz profesjonalne planowanie przestępstwa, zabór znacznej sumy pieniędzy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności obciążające wymierzono oskarżonym za poszczególne czyny jednostkowe kary pozbawienia wolności w wysokości określonej wyrokiem. Zróżnicowanie wysokości kar i orzeczenie ich wobec oskarżonegoR. G. (1)w mniejszym wymiarze wynika li tylko z faktu jego dotychczasowej niekaralności. Okoliczność ta, choć przeceniana być nie może, to jednocześnie nie może zostać pominięta jako wpływająca na korzyść tego oskarżonego. Z kolei przy wymiarze kary za czyn popełniony 30 grudnia 2013 roku wW.naulicy (...)nie można pominąć postawy pokrzywdzonego, który nie był zainteresowany powiadomieniem organów ścigania, a jego późniejsza postawa w trakcie procesu, jeśli nawet nie jest wynikiem świadomej obstrukcji, to jest minimalistyczna, a zeznania lakoniczne. Mając na uwadze taką postawę pokrzywdzonegoA. S.wartość skradzionej gotówki nabiera innego, mniejszego wymiaru.
Wymierzając karę oskarżonemuT. K.za popełnienie dwóch czynów, sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku oskarżyciela i złagodzenia temu oskarżonemu kar pozbawienia wolności w oparciu o treśćart. 60 § 4 kk. Przepis ten otwiera możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec sprawcy, który niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawni przed organami ścigania i przedstawi istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności, a z wnioskiem takim wystąpi prokurator. Przesłanki te zostały spełnione, co dotyczy wyjaśnieńT. K.złożonych na okoliczność czynu popełnionego pod koniec grudnia 2013 roku wW.naulicy (...). Sięgnięcie po tę instytucję stanowiłoby wyraz nieuzasadnionej korzyści wobec oskarżonegoT. K.. Obiektywną okolicznością jest brak wiadomości o zaistnieniu takiego przestępstwa przez organy ścigania, gdyż nie wpłynęło oficjalne zawiadomienie od pokrzywdzonego. Gdyby zatem nie wyjaśnienia oskarżonegoT. K.sądzić można, że nigdy zdarzenie to nie ujrzałoby światła dziennego. Nie chodzi bynajmniej o czynienie z tego zarzutu oskarżonemuK., który nie mógł wiedzieć, że pokrzywdzony nie zgłosił do organów ścigania napadu dokonanego na swoją osobę, lecz m. in. o to, żeT. K., choć nie brał udziału w tym zdarzeniu, to osiągnął z niego wymierną korzyść w kwocie blisko 250.000 złotych, zaś pokrzywdzony gotówki po dziś dzień nie odzyskał i realnie sądzić można, że nigdy jej nie odzyska. Do udziału w napadzie nie przystąpił wyłącznie z przyczyn obiektywnych, bowiem na kilka dni wcześniej został zatrzymany i osadzony w zakładzie karnym do odbycia kary pozbawienia wolności. Wcześniej natomiast grał pierwsze skrzypce w logistycznym planowaniu rabunku. Kupił lokalizatory, telefon komórkowy, jeździł doS., zakładał pod samochód urządzenia mające służyć jako gps, prowadził obserwację pojazdu i posesji. Zebranymi informacjami dzielił się z oskarżonymi. Choć w przestępstwie nie uczestniczył, to stał się jego beneficjentem. Został uwzględniony w podziale zysków i otrzymał kwotę blisko 250.000 złotych traktując te pieniądze jako swoje, przy czym część z tej kwoty wydobył od siostryK. P.stosując dość „niekonwencjonalne” metody. Brał aktywny udział w napadzie na dom małżonkówR.. Zaproponował popełnienie tego przestępstwaR. G. (1). Jako pierwszy wtargnął do domu, przeszukiwał dom, wykorzystał do pomocy małe dziecko, przemieszczał się po całym domu, zamykał rolety okienne, uszkodził i zabrał urządzenie monitoringu, rozpruł wersalkę, przywiązywał dziecko do stołu, nie pogardził nawet zdobyczą w postaci kilku piw. Faktem jest, że oskarżonyK.obszernie i drobiazgowo wyjaśniał o szczegółach związanych z popełnieniem tego czynu. Być może chciał przyczynić się do ustalenia konkretnej osoby posługującej się nożem. Z drugiej strony nie ma pewności czy on sam nie używał noża, gdyż jego relacje stoją w sprzeczności z relacjąM. A.. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że rola oskarżonegoT. K.nie była drugorzędna,
a pierwszorzędna. Bynajmniej nie jest on mężem opatrznościowym za jakiego chciałby się przedstawiać. Z premedytacją wykorzystał małoletnie dziecko, miał na tyle tupetu, by wykorzystać dziecko do przytrzymywania wersalki, gdy sam ją rozrywał w poszukiwaniu pieniędzy. Przed ucieczką z miejsca przestępstwa związał dziecko i zakleił mu usta taśmą. WyjaśnieniaT. K.według którego był nawet taki moment, że chciał zrezygnować z przestępstwa (miało to nastąpić wtedy, gdy stał na schodach przed drzwiami do korytarza i usłyszał jak z drugiej strony ktoś do nich podchodzi) oraz że w sposób delikatny, wręcz opiekuńczy obchodził się z dziewczynką, rażą subiektywizmem, infantylnością i fałszywością. OskarżonyT. K.nie jest typem skruszonego przestępcy. Postanowił złożyć obciążające współoskarżonych wyjaśnienia wyłącznie dla swych partykularnych interesów. Wiedział przecież, że organy ścigania mają wiedzę o kilku innych popełnionych przez niego przestępstwach i że kary nie uniknie. Z wyrachowaniem postanowił ujawnić jedno przestępstwo o którym nie posiadano wiadomości, licząc na łagodniejsze potraktowanie za wszystkie inne czyny. Nie można zapominać jednak o wcześniejszej karalności tego oskarżonego. Jego życie to jedno, ciągłe pasmo popełniania przestępstw. Po raz pierwszy skazany został w 1994 roku i od tamtego czasu, nie licząc wyroków łącznych, skazywany był 18 razy. Doceniając jednak wkład oskarżonegoT. K.w wyjaśnienie czynu popełnionego na szkodęA. S.sąd, przy identycznych jak w przypadku oskarżonegoK. P.okolicznościach obciążających, wymierzył mu kary łagodniejsze w porównaniu z oskarżonymK. P.. Gdyby zatem nie postawa oskarżonegoT. K.wymierzone jednostkowe kary pozbawienia wolności byłyby jeśli nie identyczne, to nawet surowsze niż orzeczone wobec oskarżonegoK. P..
Wymiar kary za poszczególne przypisane oskarżonym czyny uwzględnia okoliczności korzystne i niekorzystne. Przy wymiarze kary łącznej sąd kierował się stopniem szkodliwości społecznej wszystkich czynów, który uznać należy za wysoki, ilością popełnionych przestępstw, osób pokrzywdzonych, ale też nieznaczną odległością czasową oraz powiązaniami podmiotowymi. Owa wysoka szkodliwość społeczna czynów przypisanych oskarżonym oraz przytoczone okoliczności obciążające stanowią przeciwwskazanie dla orzeczenia kary łagodniejszej. Bezprawne działania oskarżonych muszą zostać napiętnowane, jednocześnie orzeczone kary jednostkowe i kara łączna muszą stanowić adekwatną dolegliwość do zachowań przestępczych oraz na przyszłość powstrzymać oskarżonych od podobnych zachowań niezgodnych z prawem. Przy podstawie skazania za poszczególne czyny oraz przy orzekaniu kary łącznej powołanoart. 4 § 1 kkwskazując w ten sposób, że uregulowaniakodeksu karnegow brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 roku są ustawą względniejszą. W chwili dokonywania przypisanych czynów obowiązywały przepisy korzystniejsze dla oskarżonych, jak chociażby dotyczące orzekania o karze łącznej czy obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 kk.
O solidarnym obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem orzeczono na podstawieart. 46 § 1 kk, gdyż spełnione zostały ustawowe warunki do uwzględnienia wniosków. Na rzecz pokrzywdzonych małżonkówR.orzeczono o częściowym naprawienia szkody w wysokości ustalonej jako pewna w postępowaniu karnym. W skład kwoty 43.500 złotych wchodzi skradziona gotówka w kwocie nie mniejszej niż 42.000 zł i wartość skradzionych przedmiotów oszacowana na nie miej niż 1500 złotych.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 5 § 16 oraz § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U z 2002 r. Nr 163 poz.1348 z późn. zm.). Zwiększenie stawki minimalnej dla obrońców z uwzględnieniem podatku VAT znajduje uzasadnienie w ich nakładzie pracy, charakterze sprawy, ilości i czasochłonności rozpraw.
Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonych, w tym brak stałych dochodów, brak majątku oraz orzeczenie długoletnich kar pozbawienia wolności, sąd orzekł o częściowym obowiązku zwrotu kosztów procesu uznając, że zasądzona kwota będzie realnie możliwa do uiszczenia, zwalniając wszystkich od ich uiszczenia w kwocie przekraczającej 2500 złotych.