Sąd Rejonowy w Gorlicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 256/15
Data wyroku: 2016-03-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Janusz Przepióra
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 k.c.

Sygn. akt: I Ns 256/15

POSTANOWIENIE
Dnia 11 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Janusz Przepióra

Protokolant:

Anna Mosoń

po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. w Gorlicach
na rozprawie
sprawy z wnioskuG. K.
z udziałemW. P.,A. P.,M. K.,M. S. (1), GminyG.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie

postanawia:

I
oddalić wniosek,

II
orzec, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

SSR Janusz Przepióra

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)
(...)
(...)

UZASADNIENIE
postanowienia z dnia 11 marca 2016 r.
WnioskodawczyniG. K.wystąpiła o stwierdzenie, że nabyła przez zasiedzenie w dniu 2 października 2005 r. własność nieruchomości położonej wS., gminaG., składającej się zdziałki o nr (...), o powierzchni 0,0180 ha, dla której Sąd Rejonowy w Gorlicach prowadziksięgę wieczystą nr (...).
Uzasadniając wnioskodawczyni wskazała, iż na podstawie aktu notarialnego nr rep.(...)z dnia 17 listopada 1995 r., nabyła wraz zA. P.orazW. P.własnośćdziałek o nr (...), objętychksięgą wieczystą nr (...), a jej udział wyniósł ½ część. Podała, iż powyższe działki sąsiadują z działką objętą wnioskiem oraz były w posiadaniu samoistnym – wpierw matki wnioskodawczyniE. P., a następnie od dnia 17 listopada 1995 r. w posiadaniu wnioskodawczyni.G. K.argumentowała nadto, iż pozostawała w usprawiedliwionym, błędnym przekonaniu, że nieruchomość stanowiąca własność GminyG.jest częścią nieruchomości, której jest współwłaścicielką w ½ części. Wnioskodawczyni twierdziła, że na nieruchomości będącej przedmiotem wniosku znajdował się sad owocowy, następnie w latach 80-tych XX wieku drzewa zostały ścięte, a na części przedmiotowej działki został posadowiony drewniany garaż, pozostały zaś pas gruntu został utwardzony, w wyniku czego powstał dojazd do posesji na której znajduje się budynek mieszkalny. Ponadto wnioskodawczyni naprowadziła, iż w roku 2011 na skutek postępowania toczącego się przed Powiatowym Inspektoratem Nadzoru Budowlanego wG., powzięła wiedzę, iż przedmiotowa działka stanowi własność GminyG..
Uczestnik GminaG.w odpowiedzi na wniosek, wniósł o jego oddalenie w całości. Uzasadniając podniósł, iż wnioskodawczyni oraz jej matka nigdy nie były samoistnymi posiadaczami przedmiotowej nieruchomości. Wskazał, żedziałka (...)jest częścią drogi stanowiącej własność GminyG., składającej się jeszcze zdziałek nr (...), łączące gminnedrogi publiczne nr (...). Twierdził nadto, iż droga stanowi dostęp do kaplicy, a mieszkańcy korzystają z niej od kilku dziesięcioleci, czego nie zmienia fakt, iż nie posiada nawierzchni, gdyż jest ogólnie dostępna jako własność gminy. Uczestnik dodatkowo argumentował, że wnioskodawczyni i jej poprzednikom prawnym był znany stan własnościowy nieruchomości sąsiednich, o czym świadczą dokumenty dołączone do wniosku z dnia 26 lutego 1980 r. o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego. W dalszej kolejności uczestnik wskazał iż wnioskodawczyni pismem z dnia 28 maja 2013 r. zwróciła się o wykup gruntu zdrogi gminnej nr (...), jednakże Wójt Gminy odmówił sprzedaży.
UczestnicyM. K.,M. S. (1),A. P.iW. P.w odpowiedzi na wniosek poparli jego żądanie.
Ostatecznie precyzując swoje stanowisko na rozprawie z dnia 4 marca 2016 r., wnioskodawczyni oraz uczestnicyM. K.,A. P.iW. P.wnieśli o stwierdzenie zasiedzenia na rzeczG. K.,M. K.,W. P.,A. P.po ¼ części na dzień 2 października 2005 r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przedmiotem postępowania jest nieruchomość położona wS., oznaczona jakodziałka nr (...), o powierzchni 0,0180 ha, dla której Sąd Rejonowy w Gorlicach prowadziksięgę wieczystą nr (...). W powyższej księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów jako właściciel została ujawniona GminaG.na podstawie decyzji komunalizacyjnej, wcześniej właścicielem nieruchomości był Skarb Państwa. Działka objęta wnioskiem powstała w wyniku podziałudziałki nr (...), o powierzchni 0,05 ha, nadziałki nr (...).Działka nr (...)sytuowana jest jako pas gruntu pomiędzydziałkami nr (...). Dawnadziałka (...)stanowiła pas gruntu ujawniony jako droga.

      /dowód:

    wydruk z KW nr(...)k.12-46, wypis z rejestru gruntów dladziałki nr (...)k.47, kopia z mapy ewidencyjnej P.(...).2004.1981 k.47, licencja z dnia 9 marca 2015 r. k.47, kserokopia mapy ewidencyjnej z dnia 11 września 1987 r. k.58, wykaz synchronizacyjny z dnia 26 listopada 2014 r. k.59-60, kserokopia mapy ewidencyjnej z dnia 10 marca 1970 r., k.91, kopia zdjęcia lotniczego k.92, kserokopia planu realizacyjnego k.94, kserokopia mapy ewidencyjnej z dnia 16 maja 1995 r. k.117-118, wykaz zmian gruntowych z dnia 28 maja 2014 r. wraz z pismem z dnia 16 września 2014 r. k.134; w aktach KW nr(...)wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 15 września 1982 r.; w aktach KW nr(...): mapa uzupełniająca z dnia 10 lipca 1991 r.; akta KW nr(...)
Na podstawie aktu własności nr(...)z dnia 2 lipca 1973 r. właścicielką między innymidziałki nr (...)byłaE. P.. W wyniku podziału, z powyższej działki wyodrębniono między innymidziałkę nr (...), która następnie uległa podziałowi nadziałki nr (...). Z koleidziałka nr (...)uległa podziałowi nadziałki nr (...).
Umową darowizny w formie aktu notarialnego z dnia 17 listopada 1995 r.,E. P.za zgodą swojego mężaS. P.darowała między innymi córceG. K.udział wynoszący ½ część oraz synowiW. P.i jego żonieA. P.udział wynoszący ½ częśćdziałek nr (...).
W związku z odnową operatu ewidencji gruntów oznaczeniedziałki nr (...)uległo zmianie nadziałkę nr (...).

      /dowód:

    kserokopia aktu notarialnego rep. A(...)k.48-50, wykaz synchronizacyjny z dnia 26 listopada 2014 r. k.59-60, kopia z mapy ewidencyjnej P.(...).2004.1981 k.47, w aktach(...): akt własności nr(...)mapa uzupełniająca podziałudziałki nr (...)z dnia 10 lipca 1991 r., mapa uzupełniająca z dnia 5 listopada 1991 r., mapa uzupełniająca z projektem podziałudziałki (...)z dnia 2 października 1995 r./

Obecnie właścicielami położonych wS.działek nr (...)o powierzchni 0,0218 ha oraz nr(...)o powierzchni 0,0559 ha, objętychksięgą wieczystą nr (...)są: wnioskodawczyniG. K.w ½ części oraz uczestnicyW. P.iA. P.w ½ części na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej. Stan ten został ujawniony w wyżej wymienionej księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów.

/dowód:

wydruk z KW nr(...)k.51-56, wypis z rejestru gruntów dladziałki nr (...)k.47, kopia z mapy ewidencyjnej P.(...).2004.1981 k.47, licencja z dnia 9 marca 2015 r. k.47/
W latach 70-tych XX wieku część ówczesnejdziałki nr (...)oraz działkę objętą wnioskiem porastał sad owocowy. Rodzice wnioskodawczyni wypasali tam również krowy. Działka objęta wnioskiem oraz działkaE. P.nie były w terenie wydzielone czy też odgrodzone, drzewa porastały obszar nieruchomości aż do żywopłotu znajdującego się na granicy obecnejdziałki nr (...). Żywopłot rośnie w tym samym miejscu do dnia dzisiejszego. Obszar sadu był ogrodzony drewnianymi żerdziami, umieszczonymi na wysokości około 0,8 m.
W roku 1980E. P.wystąpiła o zezwolenie na budowę nowego domu nadziałce nr (...). Po uzyskaniu pozwolenia rodzice wnioskodawczyni rozpoczęli realizację inwestycji. W tym czasie zostały wycięte drzewa owocowe. Został także wybudowany drewniany garaż, służący jako magazyn w związku z budową domu. Garaż został posadowiony w odległości około 0,5 m - 1 m do granicznego żywopłotu. Część budowli znajdowała się na działce objętej wnioskiem. Ponadto został utwardzony pas gruntu prowadzący bezpośrednio z drogi do drewnianego garażu, z zamiarem późniejszego wykorzystania jako zjazd do posesji i domu. Budowa samego domu zakończyła się około 1985 r. W 1986 r. do nowego domu rodzinnego wnioskodawczyni wprowadził się jej mążM. K., który w tym czasie rozpoczął utwardzanie zjazdu na posesję.

/dowód:

kserokopia zdjęć k.57, kserokopia wniosku z dnia 26 lutego 1980 r. k.93, kserokopia planu realizacji k.94, kserokopia decyzji z dnia 8 lipca 1980 r. k.95-96, zeznania świadkaG. C.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:08:26-01:31:30, zeznania świadkaM. S. (2)protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:49:43-01:58:24, zeznania świadkaB. S.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:00:26-02:06:25, zeznania świadkaW. T.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:07:09-02:12:57, zeznania świadkaB. W.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:20:36-02:28:08, zdjęcia k.134, zeznania świadkaE. W.protokół rozprawy z dnia 12 stycznia 2016 r. 00:04:12-00:40:56, zdjęcia k.144, zeznania wnioskodawczyniG. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:06:05-00:48:36, zeznania uczestnikaM. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:48:36-01:18:37, zeznania uczestniczkiM. S. (1)protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:18:37-01:34:45, zeznania uczestnikaW. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:34:45-02:04:44, zeznania uczestniczkiA. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 02:04:44-02:17:59/
Nieduża odległość drewnianego garażu od żywopłotu powodowała konieczność przycinania krzewów, gdyż w przeciwnym wypadku gałęzie sięgały ścian, zagradzając tym samym przejście obok garażu. Zajmowali się tymM. K.oraz do 2008 r.W. P., który w tym roku przeprowadził się do własnego domu położonego nieopodal. Dojazd do garażu został utwardzony żwirem oraz częściowo betonowymi płytami, a został poprowadzony równolegle do żywopłotu, z tym że nie przylega do niego bezpośrednio, natomiast pozostała wolna przestrzeń porośnięta trawą. Droga ta częściowo przebiega po działce objętej wnioskiem. Odśnieżaniem dojazdu oraz wykaszaniem trawy zajmowali się wspólnieM. K.orazW. P.do czasu opuszczenia domu rodzinnego, a w późniejszym okresie mąż wnioskodawczyni samodzielnie.

/dowód:

zeznania świadkaM. S. (2)protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:49:43-01:58:24, zeznania świadkaW. T.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:07:09-02:12:57, zeznania świadkaB. W.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:20:36-02:28:08, zeznania wnioskodawczyniG. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:06:05-00:48:36, zeznania uczestnikaM. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:48:36-01:18:37, zeznania uczestniczkiM. S. (1)protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:18:37-01:34:45, zeznania uczestnikaW. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:34:45-02:04:44, zeznania uczestniczkiA. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 02:04:44-02:17:59/
Przed wybudowaniem drewnianego garażu, po trawniku wzdłuż żywopłotu przechodzili mieszkańcy do pobliskiej kaplicy. Szlak ten w terenie odpowiadał dzisiejszejdziałce nr (...). Na ścieżkę przechodzący dostawali się obok ogrodzenia z drewnianych żerdzi. Po wybudowaniu garażu mieszkańcy przechodzili przez posesję na której obecnie znajduje się domW. P., sporadycznie przechodząc wzdłuż żywopłotu. Ponownie zaczęto korzystać wyłącznie z dawnej ścieżki około 5 lat temu, gdyW. P.ogrodził w całości swoją posesję. Szlak jest wykorzystywany głównie jako przejście do kaplicy w której odbywają się niedzielne nabożeństwa. Wówczas to z przejścia korzysta kilkanaście osób. Natomiast na co dzień ścieżkę wykorzystujeB. K., która w ten sposób dostaje się do domu swoich rodziców. W wyniku przechodów, latem trawa, natomiast zimą śnieg ulegają zadeptaniu, pozostawiając widoczny ślad. Wnioskodawczyni jak i uczestnicy nie sprzeciwiają się jak i nie utrudniają przejścia, czego też nie czynili w poprzednich latach.
Drewniany garaż został rozebrany na mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wG.z dnia 3 października 2013 r. Wnioskodawczyni posadowiła w zamian metalowy garaż na tyle odsunięty od żywopłotu, iż w całości znajduje się on poza terenem działki objętej wnioskiem. Utwardzony dojazd pozostał w dawny kształcie, obecnie wykorzystywany także jako miejsce postojowe dla samochodów.

/dowód:

kserokopia decyzji z dnia 3 października 2013 r. k.85-86, kserokopia postanowienia z dnia 11 kwietnia 2014 r. k.87, pismo z dnia 30 października 2013 r. k.88, pismo z dnia 5 września 2012 r. k.89, pismo z dnia 5 lipca 2013 r. k.90, zeznania świadkaG. C.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:08:26-01:31:30,częściowo zeznania świadkaB. K.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:35:28-01:49:43, zeznania świadkaM. S. (2)protokół  rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 01:49:43-01:58:24, zeznania świadkaB. S.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:00:26-02:06:25, zeznania świadkaW. T.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:07:09-02:12:57, zeznania świadkaB. W.protokół rozprawy z dnia 13 października 2015 r. 02:20:36-02:28:08, zdjęcia w kopercie k.128, zeznania świadkaE. W.protokół rozprawy z dnia 12 stycznia 2016 r. 00:04:12-00:40:56, częściowo zeznania świadkaJ. R.protokół rozprawy z dnia 12 stycznia 2016 r. 00:40:56-01:00:41,wydruk fotografii k.145-146, zeznania wnioskodawczyniG. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:06:05-00:48:36, zeznania uczestnikaM. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:48:36-01:18:37, zeznania uczestniczkiM. S. (1)protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:18:37-01:34:45, zeznania uczestnikaW. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 01:34:45-02:04:44, zeznania uczestniczkiA. P.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 02:04:44-02:17:59/
W 2000 r.M. K.rozpoczął budowę ogrodzenia posesji obejmującejdziałki (...). Zamiarem uczestnika było doprowadzenie ogrodzenia do granicznego żywopłotu oraz w miejscu zjazdu usytuowanie bramy, na wprost drogi dojazdowej do garażu. W związku z tymi pracami, w dniu 10 lipca 2000 r. w Urzędzie GminyG.zgłosiła sięZ. T., informując, iżM. K.umieszcza słupki ogrodzenia w sposób likwidującydrogę gminną nr (...). O grodzeniu drogi GminaG.poinformowała Powiatowy Inspektorat nadzoru Budowlanego wG., prosząc jednocześnie o podjęcie czynności sprawdzających. Inspektorat wyznaczył termin przeprowadzenia kontroli na dzień 2 sierpnia 2000 r., o czym poinformowałM. K., pouczając o obowiązkowej obecności. W trakcie oględzin stwierdzono, że droga fizycznie nie istnieje, jak również brak jest znaków geodezyjnych wyznaczających jej przebieg. Obecny przy czynnościachM. K.oświadczył, iż na spornym odcinku nie będzie realizował ogrodzenia.
Uczestnik do dnia dzisiejszego nie dokończył budowy ogrodzenia, pozostawiając swobodny dostęp do działki własności GminyG..

/dowód:

kopia pisma z dnia 17 lipca 2010 r. k.120, kopia pisma z dnia 17 października 2000 r. k.121, kopia pisma do(...)z dnia 10 lipca 2000 r. k.122, kopia pisma z dnia 10 lipca 2000 r. k.123, fotografie w kopercie k.128, wydruk zdjęcia k.146, zeznania wnioskodawczyniG. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:06:05-00:48:36, zeznania uczestnikaM. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:48:36-01:18:37/
Pismem z dnia 20 września 2002 r. GminaG.zwróciła się do sołtysaS.–J. R.o przedstawienie na zebraniu wiejskim potrzeby odtworzenia w tereniedrogi gminnej nr (...). Kwestia odtworzenia drogi była przedmiotem obrad zebrania wiejskiego z dnia 12 października 2002 r. Podjęto stosowną uchwałę, natomiast przeprowadzenie pomiarów zaplanowano na wiosnę 2003 r. Czynności pomiarowe nie zostały jednakże zlecone geodecie.

/dowód:

pismo UG z dnia 20 września 2002 r. k.115, 124, pismo z dnia 4 grudnia 2002 r. k.116, 125,protokół nr (...)zebrania wielskiego k.134, , częściowo zeznania świadkaJ. R.protokół rozprawy z dnia 12 stycznia 2016 r. 00:40:56-01:00:41/
Wnioskodawczyni zwracała się do Urzędu GminyG.o umożliwienie wykupudziałki nr (...).G. K.wspólnie zW. P.wystosowała w tym celu do Wójta GminyG.pismo z dnia 28 maja 2013 r. W odpowiedzi wójt wskazał, iż działka ta nie może zostać sprzedana, gdyż stanowi dojście do kaplicy, a nadto korzystający z drogi mieszkańcy nie wyrażają zgody na jej sprzedaż osobie prywatnej.

/dowód:

pismo do wójta z dnia 28 maja 2013 r. k.97, pismo Wójta GminyG.z dnia 7 czerwca 2013 r. k.98, zeznania uczestnikaM. K.protokół rozprawy z dnia 4 marca 2016 r. 00:48:36-01:18:37/
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zawartego w aktachksiąg wieczystych nr (...), dokumentów powołanych w opisie stanu faktycznego, oraz zeznań wnioskodawczyni i uczestników, a także świadkówG. C.,B. K.,M. S. (3),B. S.,W. T.,B. W.,E. W.,J. R..
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty przedłożone do akt przez strony, albowiem nie budziły one wątpliwości co do ich autentyczności bądź zgodności z oryginałami, a nadto nie były one przez strony kwestionowane.
Odnosząc się do zeznań wnioskodawczyniG. K.oraz uczestnikówM. K.,M. S. (1),W. P.,A. P., należy stwierdzić, iż zasadniczo były spójne i szczere. Twierdzenia stron znalazły odzwierciedlenie w niekwestionowanych dokumentach a także w wiarygodnych zeznaniach świadków. Wnioskodawczyni i uczestnicy zeznawali spontanicznie i logicznie, a ich subiektywna ocena zaistniałych zdarzeń nie wpływała na szczery opis samych zdarzeń. Jedynie stwierdzenia wnioskodawczyniG. K., iż mieszkańcy przechodzą wzdłuż żywopłotu dopiero od kilku lat, należało ocenić jako nieszczere, gdyż są jawnie sprzeczne z zeznania wiarygodnego świadkaE. W., podającego, iż przed wybudowaniem drewnianego garażu przechodzono wzdłuż żywopłotu.
Na wiarę zasługiwały także zeznania świadkówG. C.,M. S. (3),B. S.,W. T.,B. W.,E. W.. Nie uszły uwadze Sądu rozbieżności w podawanych datach, czy też liczbie osób korzystających ze ścieżki, co w ocenie Sądu nie podważa jednak wiarygodności zeznań wskazanych osób, przeciwnie świadczy o ich spontaniczności, szczerości i przypominaniu sobie faktów na bieżąco w toku przesłuchania, a nie odtwarzaniu wyuczonej wersji zdarzeń na potrzeby niniejszego postępowania.
Odnośnie zeznań świadkaJ. R., Sąd nie dał wiary jedynie jego twierdzeniom, iż w 2003 r. żywopłotu nie było, co jest sprzeczne chociażby z dowodami w postaci fotografii.
Z kolei twierdzenia świadkaB. K.co do okoliczności, iżM. K.wyszarpał ją i chciał pobić, nie zasługiwały jako na wiarę jako odosobnione.
Sąd zważył, co następuje:
Wniosek jest bezzasadny.
Nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie uzależnione jest zgodnie zart. 172 k.c.od spełnienia przez nabywcę 2 przesłanek: samoistnego posiadania- tzn. władania rzeczą jak właściciel oraz upływu odpowiedniego czasu, w zależności od tego czy objęcie nieruchomości w posiadanie nastąpiło w dobrej, czy w złej wierze. W tym miejscu zauważyć należy, iż instytucja zasiedzenia ze swej istoty dotyczy posiadania rzeczy cudzej.
Zgodnie zart. 336 k.c.o posiadaniu i jego postaci decyduje wyłącznie sposób władania rzeczą. Władanie w sposób odpowiadający korzystaniu z rzeczy przez właściciela, tj. we własnym imieniu i dla siebie, jest posiadaniem samoistnym.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 września 2004 r. w sprawie II CK 550/03 (LEX nr 182090)orzekł, że za posiadacza samoistnego może być uznana tylko taka osoba, która włada rzeczą jak właściciel, co w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego oznacza brak potrzeby liczenia się z uprawnieniami właścicielskimi innej osoby. Skuteczność przekształcenia posiadania zależnego w posiadanie samoistne wymaga, aby posiadacz uczynił to jawnie, czyli zamanifestował zmianę w sposób widoczny dla otoczenia. Sama natomiast świadomość posiadania samoistnego nie może być uznana za wystarczającą, a co za tym idzie - jest prawnie bezskuteczna.
Sąd Najwyższy stwierdził także, iż dla przyjęcia samoistności posiadania konieczne jest wykonywanie przez posiadacza czynności faktycznych wskazujących na samodzielny, rzeczywisty i niezależny od woli innej osoby stan władztwa. Wszystkie dyspozycje posiadacza powinny zatem swą treścią odpowiadać dyspozycjom właściciela(postanowienie z dnia 7 października 2011 r., II CSK 17/11, LEX nr1043993 ).
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału należy stwierdzić, iż poprzednicy prawni wnioskodawczyni i uczestników weszli w posiadanie gruntu objętego wnioskiem co najmniej w latach 60-tych XX wieku, kiedy to gospodarowała tam babkaG. K., a następnie rodzice wnioskodawczyni urządzając tam sad owocowy czy też dokonując wypasu bydła.
Bieg terminu zasiedzenia w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie mógł jednakże się rozpocząć we wskazanym okresie z uwagi na treść obowiązującego do 1 października 1990 r.art. 177 k.c., który stanowił, iż przepisów o nabyciu własności przez zasiedzenie nie stosuje się, jeżeli nieruchomość jest przedmiotem własności państwowej. Dlatego też w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał art. 10 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 1990r. o zmianieustawy – Kodeks cywilny(Dz.U. nr 55, poz. 321), stanowiący, że jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy istniał stan, który według przepisów dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości, a według przepisów obowiązujących po wejściu w życie tej ustawy prowadzi do zasiedzenia, zasiedzenie biegnie od dnia wejścia jej w życie; jednakże termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę.
Z kolei Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2012 r.(sygn. akt I CSK 614/11, LEX nr 1232457)wskazał, iż bieg zasiedzenia nieruchomości państwowych, które z dniem 27 maja 1990 r. stały się z mocy prawa mieniem komunalnym, rozpoczyna się od tego dnia, przy czym - zgodnie z art. 10 ustawy z 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny - ulega on skróceniu o czas, w którym nieruchomość była własnością państwową.
W świetle powołanych uregulowań, istotą niniejszego postępowania było zatem poczynienie ustaleń, czy posiadanie spornego gruntu miał charakter samoistności przez okres co najmniej 15 lat od daty 27 maja 1990 r.
Analiza zebranych w sprawie dowodów prowadzi do wniosku, iż zarównoG. K.jak iM. K.,W. P.iA. P.nie posiadali w sposób samoistnydziałki nr (...). Przesądzające znaczenie miała okoliczność budowy w 2000 r. ogrodzenia przezM. K.. W związku ze zgłoszonymi przez GminęG.zastrzeżeniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wG.przeprowadził oględziny w terenie, w wyniku którychM. K.oświadczył, iż nie zrealizuje ogrodzenia na spornym odcinkudziałki nr (...). Najistotniejsza jednakże jest okoliczność, iż uczestnik zgodnie ze złożoną deklaracją, do dnia dzisiejszego nie posadowił ogrodzenia. Ponadto zeznając w sprawie przyznał, iż wstrzymuje się z realizacją z uwagi na zgłoszone przez gminę zastrzeżenia. Takie postępowanie uczestnika przesądza, iż zrezygnował on z samodzielnego i niezależnego od woli innego podmiotu władania przedmiotową nieruchomością. Stan taki został ponadto zaakceptowany również przezG. K., jak iW. P.iA. P., a więc osoby wnioskujące o stwierdzenie zasiedzenia.
Podkreślić przy tym należy, iż zasiedzenie jest odstępstwem od zasady nienaruszalności prawa własności, dlatego wszelkie wątpliwości powinny być tłumaczone na korzyść ochrony własności, bez względu na to, czy chodzi o własność (prawa majątkowe) osób fizycznych, jednostek samorządu terytorialnego, Skarbu Państwa, czy innych podmiotów(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2010 r., IV CSK 152/10, LEX nr 707912).
Reasumując, dla rozstrzygnięcia w sprawie nie miała istotnego znaczenia okoliczność, jaki był okres korzystania przez mieszkańców z przejścia przez sporną działkę wzdłuż żywopłotu, choć nie czynienie przez wnioskujących przeszkód w tym zakresie, wydaje się być logiczną konsekwencją niepewności co do ich władztwa nad sporną działką.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I postanowienia na podstawie powołanych przepisów.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzieart. 520 § 1 k.p.c.jak w pkt II postanowienia.
SSR Janusz Przepióra

ZARZĄDZENIE

1
(...),

2
(...)

3
(...)

(...)
(...)