Sąd Rejonowy w Łęczycy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 10/15
Data wyroku: 2016-05-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kinga Brykalska-Stępień

Sygn. akt II K 10/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 maja 2016r.
Sąd Rejonowy w Łęczycy, w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Kinga Brykalska- Stępień
Protokolant: stażysta Marta Granosik, staż. Ewelina Jóźwiak, st. sekr. sąd. Ewa Juszczak,
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2014r, 5 listopada 2014r, 4 lutego 2015r, 6 lipca 2015r, 9 września 2015r, 14 października 2015 r i 4 maja 2016 roku wŁ.
z udziałem oskarżyciela prywatnegoA. M. (1)
sprawy:
R. M. (1),synaG.iA.z domuG.,ur. (...)wŁ., ,
oskarżonego o to, że:
w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., podczas pomiarów geodezyjnych pola zaatakował i uderzyłA. M. (1)pięścią w głowę w wyniku czego naruszył jego nietykalność cielesną i spowodował uraz głowy i obrażenia ciała trwające nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk
oraz z udziałem oskarżyciela prywatnegoR. M. (1)
sprawy:
A. M. (1), synaS.iH.z domu Mądrej,urodzonego w dniu (...)wZ.,
oskarżonego o to, że w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., gminaP., działając ze z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie zniesławiłR. M. (1)słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe a następnie uderzyłR. M. (1)wielokrotnie w głowę oraz raz w kark, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni,
tj. o czyn zart. 216 §1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 kk,
orzeka:

1
w miejsce zarzucanego czynu oskarżonegoR. M. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., woj.(...)poprzez uderzenieA. M. (1)spowodował u niego niewielkie zranienie wargi dolnej w okolicy lewego kącika ust powodujące rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, czym wypełnił dyspozycjęart. 157 § 2 kk, i za to, na podstawieart. 157 § 2 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

2
w miejsce zarzucanego czynu oskarżonegoA. M. (1)uznaje za winnego tego, że w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie znieważyłR. M. (1)a następnie uderzył go w głowę i kark, powodując otarcie naskórka i sińca na szyi po stronie lewej, czym spowodował naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, czym wypełnił dyspozycjęart. 216 §1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to, na podstawieart. 157 §2 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

3
nie obciąża oskarżonegoR. M. (1)kosztami procesu poniesionymi przez oskarżyciela prywatnegoA. M. (1),

4
nie obciąża oskarżonegoA. M. (1)kosztami procesu poniesionymi przez oskarżyciela prywatnegoR. M. (1).

Sygn. akt. II K 10/15

UZASADNIENIE
A. M. (1)oskarżyłR. M. (1)o to, że w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., podczas pomiarów geodezyjnych pola zaatakował i uderzyłA. M. (1)pięścią w głowę w wyniku czego naruszył jego nietykalność cielesną i spowodował uraz głowy i obrażenia ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, tj. o czyn zart. 157 § 2 kk.
/protokół przyjęcia ustnej skargi o przestępstwie k. 3, protokół rozprawy k. 53-54/
W odpowiedzi na wniesiony prywatny akt oskarżeniaR. M. (1)oskarżyłA. M. (1)o to, że w dniu 11 maja 2013 roku wŁ., gminaP., działając ze z góry powziętym zamiarem, wielokrotnie zniesławiłR. M. (1)słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe a następnie uderzyłR. M. (1)wielokrotnie w głowę oraz raz w kark, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni, tj. o czyn zart. 216 §1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 kk.
/prywatny – wzajemny akt oskarżenia k. 27-28/
A. M. (1)w miejscowościŁ., gminaP.posiada gospodarstwo rolne. Graniczą z nim grunty rolne należące do jego siostry –J. S. (1). Grunty te, od 2012 roku dzierżawiG. M. (1)– ojciec oskarżonegoR. M. (1).J. S. (1)jest siostrąA. M. (1). Granica pomiędzy gruntami rolnymi była sporna –A. M. (1)twierdził, że przebiega ona w innym miejscu.
J. S. (1)postanowiła ustalić przebieg granicy. W dniu 11 maja 2013 roku w celu ustalenia granic przybyli geodeci -H. G. (1)iT. W. (1). Obecni byli równieżJ. S. (1),G. M. (1)iR. M. (1).A. M. (1)był powiadomiony o zaplanowanych czynnościach.
/zeznania świadkaJ. S. (1)k. 60, zeznania świadkaG. M.k. 58, zeznania świadkaH. G.k. 69, zeznania świadkaT. W.k. 104v/
W dniu 11 maja 2013 roku, w godzinach rannych rozpoczęto wznawianie punktów granicznych, ustalanie pierwszego punktu granicznego. Geodeci wykonywali pomiary, pozostałe osoby stały nieopodal.
W pewnym momencie do stojących osób nadbiegłA. M. (1). Był zdenerwowany, krzyczał, że dzierżawcy wykopali mu słupki. Biegł w kierunku stojących osób.J. S. (1)wystraszyła się i schowała za plecamiG. M. (1).A. M. (1)krzyczał doR. M. (1)iG. M. (1)„łobuzy”, „bandyci”. Krzyknął doR. M. (1)„ ty ślepaku”, podbiegł do niego, wymachiwał rękoma.
A. M. (1)uderzyłR. M. (1)w głowę i szyję. OskarżonyR. M. (1)najpierw zasłonił się a następnie wyprowadził cios, uderzającA. M. (1)w dolną wargę.
/wyjaśnienia oskarżonegoR. M.k. 54-55, zeznania świadkaJ. S. (1)k. 60, zeznania świadkaG. M.k. 58 – 59/
OskarżonyR. M. (1)spowodował uA. M. (1)zranienie w lewym kąciku ust. Obrażenie to spowodowało u niego rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
/karta pobytu k. 6, opinia biegłej k. 122-125, wyjaśnieniaA. M.k. 55/
Z kolei uderzenia zadawane oskarżonemu przezA. M. (1)spowodowały uR. M. (1)otarcie naskórka i siniec na szyi po stronie lewej, obrażenia te spowodowały u niego rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
/opinia k. 32-33, karta pobytu pacjenta k. 34, opis badania k. 35, opinia biegłej k. 122-125,
Wymiana ciosów pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym trwała kilka minut, bijących sięA. M. (1)iR. M. (1)rozdzieliłG. M. (1).
/zeznania świadkaJ. S. (1)k. 60, zeznania świadkaG. M.k. 58 – 59/
A. M. (1)skierował się w stronę domu. W tym samym czasie, krzyki od strony drogi usłyszała jego córka –J. J. (1). Biegnąc spotkała ojca, który szedł w stronę domu. Powiedział do córki „ ten bandyta mnie uderzył”.A. M. (1)leciała krew w okolicy ust, wrócił do domu, gdzie zdecydowano o wezwaniu karetki pogotowia.
/zeznania świadkaJ. J.k. 90-91/
W tym czasie, na granicy działek nadal odbywało się wytyczanie granic. OskarżonyR. M. (1)uczestniczył w nich do końca, przynosił narzędzia, pomagał wbijać słupki graniczne. Granica została w tym dniu wytyczona.A. M. (1)wybiegał z domu i udawał się na pole, gdzie trwały prace pomiarowe.
Po przybyciu karetkipogotowia (...)został zabrany do szpitala wŁ..
/zeznania świadkaJ. J.k. 90-91, wyjaśnienia oskarżonegoR. M.k. 55, zeznania świadkaG. M.k. 54, zeznania świadkaJ. S.k. 60/
Policję na miejsce zdarzenia wezwałyJ. J. (1)iA. M. (3)– matka oskarżonegoR. M. (1).
Na wezwanie przybył patrol – policjanciM. B. (1)iP. W. (1).
R. M. (1)podczas interwencji policji miał zaczerwienia na szyi.
Policjanci nie ustalili naocznych świadków zdarzenia, nie rozmawiali zA. M. (1), który wcześniej został zabrany do szpitala.
/notatka k. 4, k. 5, k. 7, kserokopia notatników k, 74-80, zeznania świadkaM. B.k 93-94, zeznania świadkaP. W.k. 94/
Po przybyciu policji do domuA. M. (1)przyjechałaA. K., a kiedy odjechali policjanci przyjechała równieżJ. B., wezwana przezJ. J. (1).
/zeznania świadkaJ. J.k. 91/
Po otrzymaniu pomocy lekarskiej,A. M. (1)wrócił do domu, otrzymał zwolnienie lekarskie, jednak w kolejnych dniach wykonywał czynności w gospodarstwie, już następnego dnia pojechał z warzywami doP..
/notatka k. 7, zeznania świadkaS. O.k. 114v-115/
OskarżonyR. M. (1)ma lat 26, jest kawalerem, pracuje w gospodarstwie rolnym swoich rodziców, jest osobą niekarana. Ma znaczną i widoczną wadę wzroku.
/dane osobowe k. 53, karta karna k. 62, niesporne/
OskarżonyR. M. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że pomiędzy członkami rodziny istniał konflikt co do przebiegu granicy. Podczas prac pomiarowych jego wujA. M. (1)wyzywał go od ślipiorzy, bandytów, łobuzów, a następnie doskoczył do niego machając rękoma, trafiając go w głowę i w szyję. Oskarżony najpierw zasłaniał się, a później również zaczął wymachiwać ręką i wyprowadził jakiś cios. Oskarżony nie był w stanie powiedzieć czy trafiłA. M. (1)czy też nie.
/wyjaśnienia oskarżonegoR. M. (1)k. 54-55/
OskarżonyA. M. (1)ma 54 lata, jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 4,40 ha, zabudowań i maszyn rolniczych, osiąga dochody w kwocie ok. 2000 zł miesięcznie, jest osobą niekaraną.
/dane osobowe k. 53, karta karna k. 63/
OskarżonyA. M. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że od sierpnia 2012 roku jego działka jest systematycznie niszczona. W dniu 11 maja a2013 roku stawił się na wyznaczoną godzinę, a kiedy geodeta ustalił, gdzie będzie pierwszy słupek, to powiedział doR. M. (1)i jego ojca, po co niszczyli mu działkę. Wówczas został znienacka uderzony przezR. M. (1)ręką w głowę. Było tylko to jedno uderzenie,R. M. (1)odciągnął ojciec. Oskarżony potwierdził, że użył słowa „łobuzy” oraz „ślipek” czy jakoś tak. Oskarżony wyjaśnił, że nie uderzyłR. M. (1). Po wizycie na pogotowiu miał zgłosić się do lekarza, ale nie wie do jakiego, nie zgłosił się.
/wyjaśnienia oskarżonego k. 55-56/
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadkówG. M. (1)iJ. S. (1). Świadkowie ci, pomimo, że są związani węzłami rodzinnymi ze oskarżonymi (G. M. (1)jest ojcemR. M. (1)iJ. S. (1)jest siostrąA. M. (1)) to ich relacje co do przebiegu zdarzenia podczas pomiarów są wyważone i zobiektywizowane, a przez to wiarygodne.
G. M. (1)wskazuje naA. M. (1)jako osobę atakującą i wyzywającą, jednak nie pomija i tego, że obaj, a więc także jego syn, machali rękami i trafiali się wzajemnie. Dla świadka była to bójka, i dlatego rozdzielił bijących się.
ŚwiadekJ. S. (1)zeznaje, że wystraszyła się biegnącego brata, pomyślała, żeA. M. (1)biegnie w jej kierunku.A. M. (1)zaczął krzyczeć,R. M. (1)coś odpowiedział, wówczas obaj wymachiwali rękami, będąc blisko siebie. Świadek nie widziała ciosów jakie były zadawane, jednak poprosiłaG. M. (1)aby ich uspokoił. Wskazuje to w sposób jednoznaczny, że dla świadka było to zachowanie wzajemne, w zdarzeniu aktywnie uczestniczyli zarównoA. M. (1)jak iG. M. (1).
Ponadto świadekJ. S. (1)zaobserwowała obrażenia zarówno uA. M. (1)(przecięte usta, lecąca krew z ust) jak i uR. M. (1)(jakieś zadrapania). Obrażenia jakie miałR. M. (1)potwierdzają również interweniujący policjanci –M. B. (1)iP. W. (1). Ze notatki sporządzonej bezpośrednio po interwencji wynika, że pomiędzy stronami doszło do szarpaniny, aR. M. (1)posiadał na szyi zaczerwienienie, zadrapanie. Informacje zawarte w notatce policjanci potwierdzi podczas przesłuchania przed Sądem, nie budzą one wątpliwości co do prawdziwości poczynionych przez świadków ustaleń.
Zeznania powyżej wskazanych świadków potwierdza oskarżonyR. M. (1), przyznając, że machał ręką, i być może trafił wA. M. (1). Obrażenia ust jakie posiadałA. M. (1)potwierdza również jego córka – świadekJ. J. (1), przy czym nie była ona naocznym świadkiem zdarzenia. O tym, że jej ojciec został uderzony przezR. M. (1)wie z relacji ojca i w tym zakresie jej zeznania są wiarygodne.
Przebieg zdarzenia przedstawiany zarówno przez świadkówJ. S. (1),G. M. (1)jak również oskarżonegoR. M. (1)potwierdza zarówno dokumentacja lekarska jak również opinia biegłejA. P., z której wynika, żeA. M. (1)doznał niewielkiego zranienia wargi lewej dolnej w okolicy lewego kącika ust, zaśR. M. (1)doznał otarcia i sińca na szyi po stronie lewej. Z opinii biegłej medyka sądowego wynika jednoznacznie, że obrażenia posiadali obaj panowie uczestniczący w zdarzeniu.
Sąd ocenia przedłożoną opinią medyka sądowego jako rzetelną, pełną i jasną.
W świetle wyżej omówionych dowodów należy odmówić wiary wyjaśnieniom składanym przezA. M. (1), że miało miejsce tylko jedno uderzenie, że to on został uderzony znienacka w głowę przezR. M. (1). Gdyby tak bowiem było, toR. M. (1)nie posiadałby obrażeń potwierdzonych przez obdukcję lekarską oraz opinię biegłego.
Należy jednak wskazać, że oskarżonyA. M. (1)przyznaje, że używał takich słów jak „łobuzy”, „ślipek”, i w tej części wyjaśnienia jego Sąd uznaje za wiarygodne, o wypowiadaniu słów o takiej treści zeznają świadkowieJ. S. (1)iG. M. (1), wyjaśnia również o nichR. M. (1).
A. M. (1)eksponuje własną krzywdę, pomijając swój udział w zdarzeniu. Twierdzi, że jego stan zdrowia był bardzo zły, przez długi czas bolała go głowa, jednak nie udał się do lekarza, nie wie nawet do jakiego miałby się udać. Twierdzi, że nie wykonywał w kolejnych dniach obowiązków w gospodarstwie, jednak świadek – funkcjonariusz policjiS. O. (2)nie zastał go w domu w następnym dniu, jedynie  ustalił, żeA. M. (1)pojechał z warzywami doP., co zawarł w sporządzonej notatce i potwierdził prze Sądem. Sąd nie zauważa w czynnościach świadka nadmiernego zaangażowania, ustalenia jakie poczyniłS. O. (2)są w pewnym stopniu niezwiązane z samym zdarzeniem, jednak przedstawiają skalę poczucia krzywdy uA. M. (1). Dodać jednak należy, żeA. M. (1)do przyjazdu policji uczestniczył w pomiarach, przybiegał, sprawdzał, w dalszych czynnościach brał udział równieżR. M. (1). Wszystko to potwierdza treść opinii biegłej, iż obrażenia jakich doznali obaj nie były zbyt poważne.
ŚwiadekJ. J. (1)składa wiarygodne zeznania co do obrażeń jakich doznał jej ojciec. Zeznania tego świadka służą również do ustaleń, kto widział przebieg zdarzenia. Świadek zeznaje, że po tym jak ojciec przybiegł do domu a przed przyjazdem policji wezwała swoje znajome. M.in. osobą wezwaną byłaJ. B., która przyjechała już po przyjeździe policji. ŚwiadekJ. J. (1)jest mocno zaangażowana w przebieg postępowania, wie kto i o czym zeznawał, ma pretensje doJ. S. (1), że zeznawała „przeciwko bratu” w związku z tym nie jest jej ciotką. ŚwiadekJ. J. (1)nie ma interesu w zeznaniu, że zadzwoniła poJ. B.po pewnym czasie od zdarzenia. Jednak uznając zeznania świadka za wiarygodne, należy jednocześnie odmówić zeznaniomJ. B., która twierdzi, że zdarzenia widziała, i to z odległości 20 m, albowiem, zeznaje świadek, akurat szła do sąsiadów. Świadek miał widzieć jedno uderzenie jakie miałby zadaćR. M. (1)A. M. (1), innych uderzeń świadek nie widział. Takie twierdzenia są nie do pogodzenia z obrażeniami jakie miał równieżR. M. (1). ŚwiadekJ. B.nie ukrywa swojej niechęci doG. M. (1), który miałby o niej powiedzieć, że „stara jest na rozstrzał”, oraz chciał ją rozjechać samochodem. Zeznania świadkaJ. B.wobec ich ewidentnej stronniczości oraz zeznań świadkaJ. J. (1), że przyjechała ona znacznie później, nie zasługują na wiarę.
Podobna sytuacja jest z zeznaniami świadkaA. K.. Świadek ten nie został wskazany przez oskarżyciela prywatnego przy składaniu ustnej skargi o przestępstwie. Pojawia się w postępowaniu znacznie później, po przesłuchaniu świadków mających widzieć zdarzenie. Świadek miał jedynie zaobserwować, żeR. M. (1)uderzyłA. M. (1). Zeznania świadka są w najlepszym razie niepełne, w żaden sposób nie tłumaczą powstania obrażeń uR. M. (1).
Należy podkreślić, że interweniujący policjanci nie potwierdzają osobyA. K., jako naocznego świadka, a jednocześnie, będąc na interwencji starali się ustalić przebieg zdarzenia oraz w szczególności osoby, które zdarzenie widziały.A. K.nie została wskazana jako świadek widzący przebieg zdarzenia. Wątpliwości Sądu budzą również twierdzenia zarównoA. K.jak iJ. J. (1)o tym, żeA. K.była w domu pokrzywdzonego, ubrana w strój wizytowy, w szpilkach, a następnie po zdarzeniu, żonaA. M. (1)miała zawieśćA. K.do domu, doO., aby ta przebrała się i powrócić z nią do domu. Po ich powrocie w domu mieli być policjanci, jednak nie odnotowali faktu pobytu w nimA. K.oraz zgłaszania się jako naocznego świadka. Nie sposób przyjąć racjonalności w zachowaniuA. K.w zakresie jechania do domu celem przebrania się w sytuacji tak dramatycznych wydarzeń, których miała być naocznym świadkiem.
Wszystko to sprawia, że Sąd nie daje wiary zeznaniomA. K., co do jej obserwowania zdarzenia, choć jednocześnie niewątpliwym jest, żeA. M. (1)odniósł obrażenia, jednak nie był on jedynym pokrzywdzonym tym zdarzeniem.
Zeznania świadkówH. G. (1)iT. W. (1)są wiarygodne, jednak potwierdzają jedynie fakt prowadzenia pomiarów, wykonywania wznowienia granic, oraz zaistnienie incydentu, dla świadków nieistotnego i krótkotrwałego.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Ocena całego zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła na ustalenie, iż w dniu 11 maja 2013 roku podczas czynności wznowienia granic, w miejscowościŁ.doszło do incydentu z udziałemA. M. (1)iR. M. (1). Osobą, która zapoczątkowała zdarzenie byłA. M. (1). To on, chcąc uniemożliwić ustalenie granic, wyzwałR. M. (1)iG. M. (1)słowami „ łobuzy”, „bandyci”, słowo „ślepak” z uwagi na znaczną wadę wzroku uR. M. (1)uznać należy za kierowanie jedynie do niego. Słowa te są znieważające (a nie jak w akcie oskarżenia zniesławiające)R. M. (1), naruszające jego cześć i godność.A. M. (1)wypowiadał te słowa gwałtownie, głośno, bezpośrednio doR. M. (1)a jednocześnie w obecności innych osób, powodując uR. M. (1)poczucie krzywdy. OskarżonyA. M. (1)użył pod adresemR. M. (1)wielu obelg, o różnej treści.
Działanie oskarżonegoA. M. (1)było zawinione, zamierzone na wywołanie skutku w postaci odstąpienia od ustalania punktów granicznych. Dlatego również było kierowane również pod adresemG. M. (1)- dzierżawcy.
Tym samym uznać należy, że oskarżonyA. M. (1)dopuścił się wobecR. M. (1)przestępstwa zart. 216§1kk.
OskarżonyA. M. (1)nie poprzestał jedynie na obelgach, zaczął szarpać i uderzaćR. M. (1)po głowie i karku.R. M. (1)zasłaniał się, jednak uderzeniaA. M. (1)spowodowały otarcie naskórka i siniec na szyi. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwający nie dłużej niż 7 dni. Jednocześnie z zasłanianiem się oskarżonyR. M. (1)wyprowadził cios, uderzając pokrzywdzonegoA. M. (1)w usta i powodując u niego zranienie dolnej wargi. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni. Wobec potwierdzonych obrażeń uA. M. (1), prawdopodobnym jest, że obrażenia kciuka prawej rękiR. M. (1)mogły być efektem uderzeniaA. M. (1).
Wobec treści opinii biegłej oraz pozostałych dowodów przeprowadzonych w sprawie, w szczególności zeznań świadków, Sąd nie stwierdził uderzeń w głowę jakich miałby doznaćA. M. (1).
Z uwagi na zaistniałe w tym zakresie wątpliwości Sąd wyeliminował z opisu zarzucanego czynu obrażeń obrażenia głowy uA. M. (1).
Dopuszczenie się przezA. M. (1)zarówno znieważenia jak i spowodowanie obrażeń uR. M. (1)powoduje konieczność przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji popełnionego przez niego czynu, tj.art. 216§1kkiart. 157§2kkw zw. zart. 11 §2 kk.
Czyny obu oskarżonych odznaczały się dużą społeczną szkodliwością, o czym świadczy zarówno sposób działaniaA. M. (1)(ubliżanie, wyzywanie) a także przemoc fizyczna, jakiej dopuścili się obaj oskarżeni. Duży jest również rozmiar ujemnych następstw czynu znieważenia w postaci krzywdy moralnej wyrządzonejR. M. (1).
Za popełniony przez oskarżonegoR. M. (1)czyn Sąd wymierzył mu karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych.
Wymierzając karęR. M. (1)Sąd miał na względzie szereg okoliczności mających wpływ na jej wymiar, m in. stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy, oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze. Okolicznością łagodzącą było sprowokowanieR. M. (1)przezA. M. (1)oraz dotychczasowa niekaralność oskarżonego.
Za czyn popełniony przez oskarżonegoA. M. (1)Sąd wymierzył mu karę 70 stawek dziennych. Należy bowiem podkreślić prowokacyjne zachowanie oskarżonego, to zachowanie oskarżonegoA. M. (1)spowodowało, że doszło do wymiany ciosów. Nadto oskarżonyA. M. (1)oprócz spowodowania obrażeń ciała dopuścił się wobecR. M. (1)przestępstwa znieważenia. Spowodowało to ustalenie kary grzywny dla oskarżonegoA. M. (1)w wyższej ilości stawek dziennych.
Sąd ustalił wysokość stawek dziennych w jednakowej wysokości wobec obu oskarżonych, uznając, że obaj pracują w gospodarstwach rolnych, osiągając niewysokie dochody.
Zdaniem Sądu orzeczone kary są sprawiedliwe w odczuciu społecznym, spełniając tym samym wymogi prewencji ogólnej, jak również stanowią zasłużoną dolegliwość jaka spotyka sprawcę za naruszenie pozostających pod ochroną dóbr. Ponadto należy podkreślić, iż kara zawsze ma stanowić dla sprawcy pewną dolegliwość, zatem także i te kary są dolegliwością, jednakże nie można ich uznać za nadmiernie surowe i przekraczającą stopień winy.
Zarówno oskarżonyR. M. (1)jak i oskarżony wzajemnyA. M. (1)korzystali z pomocy adwokatów z wyboru, którzy obecni byli na takiej samej ilości rozpraw, a jednocześnie obaj oskarżeni zostali uznani za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, dlatego też, na podstawieart. 633 kpkSąd pozostawił strony postępowania przy poniesionych przez nich, własnych kosztach.