Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 346/16
Data wyroku: 2016-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: art 184 w zw z art 32 ustawy o emeryturach i rentach z fus

Sygn. akt VII U 346/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 września 2016 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska
Protokolant: protokolant sądowy Urszula Kalinowska
po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. w Warszawie
sprawyA. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o wcześniejszą emeryturę
na skutek odwołaniaA. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 23 grudnia 2015 r. znak:(...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeA. S.prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 21 grudnia 2015 roku.

UZASADNIENIE
A. S.w dniu 21 stycznia 2016r. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 23 grudnia 2015r., znak:(...), odmawiającej prawa do wcześniejszej emerytury.
W uzasadnieniu odwołaniaA. S.wskazał, iż w posiadaniu dowodu na okoliczność wykonywania pracy wPrzedsiębiorstwie (...)wW.w okresie od grudnia 1977r. do stycznia 1978r. jest archiwum w Ministerstwie Infrastruktury. Ponadto podniósł, że przez cały okres zatrudnienia wZakładzie (...)wW., tj. od 1986r. do 2000r. świadczył pracę w warunkach szczególnych, wykonując pracę w charakterze kierowcy. Jeśli chodzi zaś o zatrudnienie w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW., to świadczona tam praca także była wykonywana w warunkach szczególnych, bowiem ubezpieczony wykonywał obowiązki w charakterze kierowcy pojazdów specjalistycznych, następnie od 1981r. kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej 15 ton, a w późniejszym okresie, tj. w latach 1983 – 1986, pracował jako mechanik remontowy maszyn i urządzeń hutniczych w wydziale remontowym na terenieHuty (...)(odwołanie z dnia 20 stycznia 2016 roku, k. 2-4 a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podniósł, że ubezpieczonyA. S.nie spełnił przesłanki wynikającej zart. 184w związku zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(teks. jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 748), a mianowicie nie udowodnił wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat. Zakład Ubezpieczeń Społeczny uznał za udowodnione 24 lata, 11 miesięcy i 23 dni. Dodatkowo nie został spełniony warunek określony w§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, aby nabyć prawo do wcześniejszej emerytury należy świadczyć pracę w warunkach szczególnych w wymiarze co najmniej 15 lat. Tymczasem, jak wynika z dokumentów przedstawionych przez ubezpieczonego, nie spełnił on tego wymogu, gdyż wykazał okres zatrudnienia w warunkach szczególnych w wymiarze 10 lat, 9 miesięcy i 26 dni(odpowiedź na odwołanie z dnia 17 lutego 2016 roku, k. 5 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

A. S.urodzony w dniu (...), był zatrudniony od dnia 7 września 1973 roku do dnia 30 listopada 1977 roku w(...) Fabryce (...)na stanowisku kierowcy, a następnie od dnia 25 lutego 1978 roku do dnia 20 maja 1978 roku w(...)Zakład(...), także w charakterze kierowcy

    (świadectwo pracy z dnia 6 lutego 1978r., k. 7 – 8 t. II a.r., świadectwo pracy z dnia 22 maja 1978r., k. 9 – 10 t. II a.r.).

W okresie od 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r. ubezpieczony pracował w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.przyul. (...). Początkowo był zatrudniony na 2 tygodniowy okres próbny w pełnym wymiarze godzin pracy na stanowisku kierowcy, a po upływie tego okresu pracodawca zawarł z nim umowę o pracę na czas nieokreślony. Na stanowisku kierowcy do obowiązków ubezpieczonego należało przewożenie towarów i materiałów niebezpiecznych, takich jak gazy techniczne, paliwa płynne. Ubezpieczony robił to przy użyciu pojazdów specjalnie oznakowanych oraz przystosowanych do przewożenia tego typu ładunków. Dodatkowo kierował również innymi samochodami ciężarowymi. W zależności od potrzeb zakładu pracy i wykonywanej pracy były to samochody skrzyniowe, wywrotki bądź samochody ciężarowe pod plandeką. Głównym miejscem świadczenia pracy przez ubezpieczonego był terenHuty (...). Jako kierowca ubezpieczony obowiązki swoje wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy od 7 czerwca 1978r. do 14 września 1983r. Od roku 1981, w związku z uzyskaniem prawa jazdy wyższej kategorii, powierzone zostały mu obowiązki kierowcy autobusu. Wówczas do jego zadań należało przywożenie do zakładu pracy pracowników spozaW., a następnie po zakończeniu pracy, odwożenie ich do domu. W związku z tym ubezpieczony posiadał zgodę z dnia 14 grudnia 1981r.(...) Przedsiębiorstwa (...)wW.na przewóz pracowników zakładu na trasieS.–W.iW.–S.oraz zezwolenie z dnia 1 lutego 1982r. na przewóz pracowników na trasieW.–C.iC.–W.. Bywały wielokrotnie sytuacje, żeA. S.po przywiezieniu pracowników w miejsce wykonywania pracy, razem z nimi przebierał się w strój roboczy przez 8 godzin i wykonywał te same obowiązki co oni. Były to m.in. naprawy mechaniczne, czy przeglądy pieców. Po zakończonej pracy ubezpieczony odwoził pracowników do domu.
Z dniem 15 września 1983r., na wniosek oddziału(...), powierzono ubezpieczonemu obowiązki operatora, które sprowadzały się do wykonywania czynności tożsamych z pracą na stanowisku mechanika remontowego maszyn i urządzeń hutniczych. Następnie z dniem 1 listopada 1983r. została wypowiedziana umowa o pracę w zakresie stanowiska i wynagrodzenia i tym samymA. S.ponownie zaczął wykonywać obowiązki kierowcy. Jednakże od dnia 1 grudnia 1983r., w następstwie wniosku ubezpieczonego, nastąpiło przeniesienie ze stanowiska kierowcy na stanowisko ślusarza w wydziale(...), a potem z dniem 1 stycznia 1984r. ubezpieczony zaczął pracę na stanowisku mechanika remontowego maszyn i urządzeń technicznych. Do jego zadań w tym czasie należało dokonywanie remontów m.in. na wydziale stalowni, wydziale walcowni, wydziale pieców wgłębnych, wydziale zgniatacz czy w kuźni. W każdym z wydziałów panowały ciężkie warunki pracy, a szczególnie na wydziale zgniatacz z uwagi na bardzo wysoką temperaturę i zapylenie. Ubezpieczony wykonywał remonty i naprawy ewentualnych uszkodzeń konstrukcji pieców, dokonywał ich odbudowy z przeznaczeniem do ponownego użytku. Dokonywał również przeglądów okresowych oraz naprawiał duże awarie. Jako mechanik remontowy maszyn i urządzeń hutniczych pracował w pełnym wymiarze czasu pracy i wykonywał jedynie obowiązki, które wynikały z powierzonego mu stanowiska. Przełożeni nie zlecali mu innych prac. Z uwagi na wykonywane obowiązki ubezpieczonemu przysługiwały posiłki regeneracyjne oraz urlop zdrowotny w wymiarze 10 dni w roku.
W dniu 22 września 1986r.(...) Przedsiębiorstwo (...)wW.rozwiązało umowę o pracę zA. S.na mocy porozumienia stron(umowa o pracę z dnia 7 czerwca 1978r., k. 31 a.s., pismo z dnia 4 sierpnia 1982r., k. 32 a.s., pismo z dnia 15 września 1983r., k. 33 a.s., pismo z dnia 22 września 1983r., k. 34 .s., wypowiedzenie umowy z dnia 26 października 1983r., k. 36 a.s., podanie z dnia 24 listopada 1983r., k. 37 a.s., dokument z dnia 2 stycznia 1984r. dotyczący zmiany stanowiska, k.39 a.s., pismo z dnia 1 marca 1984r., k. 40 a.s., pismo z dnia 16 września 1985r., k. 48 a.s., rozwiązanie umowy z dnia 22 września 1986r., k. 49 a.s., świadectwo pracy z dnia 22 września 1986r., k. 52 a.s., opinia o przebiegu pracy zawodowej, k. 55 a.s., karty zarobkowe, k. 62 – 71 a.s., dowód z przesłuchaniaA. S., płyta CD, k. 80 a.s., zezwolenie na przewóz pracowników z dnia 2 lutego 1982r., k.16 a.s., zezwolenie na przewóz pracowników z dnia 14 grudnia 1981r., k.17 a.s., zeznania świadkaL. M., płyta CD, k. 80 a.s.).
Po zakończeniu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.A. S.pracował od dnia 14 października 1986r. do dnia 31 marca 2000 roku wPrzedsiębiorstwie Państwowym Zakład (...)wW., gdzie w okresie od 1 listopada 1986r. do 31 sierpnia 1997r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy autobusu o liczbie powyżej 15 miejsc, wymienione w wykazie A Dział VIII „W transporcie i łączności” pod poz. 2 na stanowisku kierowca autobusu o liczbie miejsc siedzących więcej niż 15, wymienionym w Dziale VIII, poz. 2 pkt 4 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983r. w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach(świadectwo pracy z dnia 30 marca 2000r., k. 13 – 15 t. II a.r., świadectwo pracy z dnia 5 listopada 2015r., akta osobowe – załącznik do akt, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 5 listopada 2015r., akta osobowe – załącznik do akt).
W dniu 30 listopada 2015r.A. S.złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Do wniosku dołączył kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych, umowy o pracę, zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, świadectwa pracy oraz zaświadczenie o zatrudnieniu na podstawie umowy agencyjnej(wniosek o emeryturę wraz z załącznikami, k. 1 – 65 t. I a.r.)
Po przeprowadzeniu postepowania wyjaśniającego, decyzją z dnia 23 grudnia 2015r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wskazując na nie spełnienie przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999r. warunku osiągnięcia okresu składkowego i nieskładkowego w wymiarze 25 lat, w tym 15 lat pracy w warunkach szczególnych, odmówił prawa do świadczenia emerytalnego
    (decyzja ZUS z dnia 23 grudnia 2015r. znak:(...), k. 66, t. I a.r.).

A. S.w dniu 21 stycznia 2016r. od powyższej decyzji odwołał się do Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie(odwołanie z dnia 20 stycznia 2016r., k. 2 – 4 a.s.)
W toku postępowania sądowego, w związku z pozyskaniem dokumentów zPrzedsiębiorstwa (...), organ rentowy wydał nową decyzję z dnia 13 maja 2016r., znak:(...), w której uwzględniłA. S.okres zatrudnienia od dnia 7 grudnia 1977r. do 20 stycznia 1978r. w powyższym zakładzie pracy i w związku z tym sumaryczny okres składkowy i nieskładkowy ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999r. wyniósł 25 lat, 1 miesiąc i 8 dni. Pomimo tego, decyzja nadal stanowiła o odmowie przyznania ubezpieczonemu prawa do roszczonego świadczenia z uwagi na nieudokumentowanie co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych(decyzja ZUS z dnia 13 maja 2016r., k. 75 t I a.r., umowa o pracę z dnia 7 grudnia 1977r., k. 71 -72, t. I a.r., rozwiązanie umowy o pracę z 24 stycznia 1978r., k. 69, t. I a.r.).Sąd Okręgowy rozpatrując odwołanieA. S.dopuścił dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy na okoliczność, czy pracaA. S.w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.w okresie od dnia 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r. była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze zgodnie zRozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, bądź była zaliczona do I kategorii zatrudnienia. W dniu 14 czerwca 2016r. wpłynęła opinia biegłejM. M., z której wynika, że praca wykonywana przezA. S.w spornym okresie, tj. od 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r., spełnia wymogi określone w wymienionym rozporządzeniu i można ją zaliczyć do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych(postanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego z dnia 27 kwietnia 2016r., płyta CD, k. 80 a.s., opinia biegłej sądowejM. M., k. 86 – 95 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie, w skład którego wchodziły przede wszystkim dowodyz dokumentów, jak również dowód z przesłuchania ubezpieczonego oraz z zeznań świadkaL. M..
Dowody z dokumentów obejmowały dokumentację dołączoną do akt organu rentowego, tj. świadectwa pracy, zaświadczenia od pracodawców oraz inne dokumenty świadczące o historii zatrudnienia ubezpieczonego, a także dokumenty z akt osobowychA. S.. Mając na uwadze przedmiot sporu Sąd w szczególności wziął pod uwagę dokumentację zawierającą informacje dotyczące wykonywania przez ubezpieczonego pracy w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.. Dowody te, jako niekwestionowane przez organ rentowy, Sąd uznał za w pełni wiarygodne.
Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd oparł również na zeznaniachA. S.oraz świadkaL. M.. Zostały one ocenione jako wiarygodne, ponieważ były spójne wewnętrznie oraz korespondowały z tym, co wynika z dowodów z dokumentów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 23 grudnia 2015r., znak:(...), jako zasadne zasługiwało na uwzględnienie.
Art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015r., poz. 748 ze zm.), zwanej dalej ustawą emerytalną,wskazuje, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

Dodatkowo emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do Otwartego Funduszu Emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Przy określaniu prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie ma żadnej swobody. Prace te ściśle i jasno zostały określone wrozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43)–zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie wieku emerytalnego. Na wykazach prac zawartych w tym akcie prawnym, nie kończą się jednak ograniczenia dotyczące uprawnień z tytułu wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Aby daną pracę uznać za wykonywaną w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, pracownik musi ją wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy. Dodatkowo, zgodnie z powołanym rozporządzeniem, aby mężczyzna mógł nabyć prawo do emerytury powinien:

1
posiadać 25-letni okres zatrudnienia, liczony łącznie z okresami równorzędnymi

i zaliczanymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia);

2
wykonywać pracę wymienioną w Wykazie A (Prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego), będącym załącznikiem do rozporządzenia;

3
osiągnąć wiek emerytalny wynoszący 60 lat (§ 4 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia) oraz

4
być zatrudnionym przez co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach (§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia).

Wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinno być stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze lub w świadectwie pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1997 roku, II UKN 417/97 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 roku, II UKN 598/00).Świadectwo pracy w warunkach szczególnych jest jednak dokumentem prywatnym w rozumieniuart. 245 k.p.c.i nie stanowi dowodu tego co zostało w nim odnotowane. Taki walor mają wyłącznie dokumenty urzędowe, do których w myśl stosowanego a contrarioart. 244 § 1 k.p.c.nie zalicza się świadectwa pracy, skoro nie zostało sporządzone przez organy władzy publicznej ani inne organy państwowe(wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 grudnia 2013r., III AUa 783/13, Lex nr 1409118).Dodatkowo należy podkreślić, że w razie wszczęcia postępowania sądowego, toczącego się wskutek odwołania ubezpieczonego od odmownej decyzji organu rentowego w sprawie przyznania uprawnień do emerytury w wieku obniżonym, dopuszczalne jest przeprowadzanie wszelkich dowodów dla wykazania okoliczności, mających wpływ na prawo do świadczenia. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być więc udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego.
W rozpatrywanej sprawie jedyną okolicznością, co do której istniał spór między stronami, było ostatecznie to, czy ubezpieczony legitymuje się co najmniej 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. Spełnienie innych warunków, od których zależy przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury, nie było zaś sporne, ponieważA. S.z dniem 21 grudnia 2015r. ukończył 60 lat, posiada ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy i nie jest członkiem OFE.
Analizując spełnienie spornej przesłanki warunkującej przyznanie emerytury, należy wskazać, że organ rentowy nie uwzględnił ubezpieczonemu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.od dnia 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r. Ubezpieczony domagał się jego uwzględnienia, jednak Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że ubezpieczony nie udokumentował tego faktu, a na podstawie przedstawionych dokumentów nie można jednoznacznie stwierdzić, że praca miała charakter wynikający z zapisów zawartych w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Sąd - z uwagi na fakt, iż świadectwo pracy w warunkach szczególnych nie jest w postępowaniu sądowym jedynym dopuszczalnym dowodem mogącym potwierdzić pracę w warunkach szczególnych - przeprowadził inne dostępne dowody, aby ustalić, czy w w/w zakładzie pracy ubezpieczony pracował w warunkach szczególnych. Na okoliczność prac wykonywanych przezA. S.w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.w okresie od 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r. złożyła zeznania świadekL. M., a także został przesłuchany ubezpieczony. Nadto, zostały pozyskane akta osobowe odnoszące się do spornego okresu zatrudnienia i na tej podstawie został ustalony stan faktyczny w sprawie. Przesłuchany w sprawie świadekL. M., która była pracownikiem kadr, potwierdziła pracę ubezpieczonego w charakterze kierowcy, wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Wprawdzie zatrudnienie świadka w tym zakładzie rozpoczęło się już w trakcie trwania stosunku pracyA. S., niemniej jednak od momentu podjęcia pracyL. M.miała styczność w miejscu pracy z ubezpieczonym oraz dysponowała jego dokumentacją pracowniczą. Z uwagi na różny charakter pracy świadkaL. M.i ubezpieczonego kontakt nie był codzienny, ale mimo to, w takim zakresie w jakim świadek poczyniła własne obserwacje, jej zeznania potwierdzają to, co wskazują dokumenty pracownicze oraz to, na co wskazywał sam ubezpieczony.
Potwierdzeniem, że opisywane przez świadka i ubezpieczonego prace realizowane w(...) Przedsiębiorstwie (...)wW.były pracami w warunkach szczególnych, jest opinia biegłej sądowej z zakresu bhp, która analizowała wszystkie czynnościA. S.w spornym okresie i ostatecznie wskazała, żeA. S.w okresie od 7 czerwca 1978r. do dnia 22 września 1986r. wykonywał prace w warunkach szczególnych. Z takim stanowiskiem biegłej Sąd się zgodził, podobnie jak ubezpieczony i organ rentowy, który nie wniósł zastrzeżeń do treści opinii (k. 105 a.s.). Biegła dokonała dokładnej analizy czynnościA. S., uwzględniła uciążliwości występujące w miejscu pracy ubezpieczonego i wzięła pod uwagę ich wpływ na stan zdrowia. Dodatkowo dokładnie przeanalizowała przepisy mające wpływ na udzielenie odpowiedzi na pytanie postawione przez Sąd i z tego względu jej wniosek końcowy został zaaprobowany. Zgodnie z nim można i należy przyjąć, że ubezpieczony pracując jako kierowca wykonywał prace w wymienione w wykazie A stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.) wymienione w dziale VIII „W transporcie i łączności” pkt 2 „Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”. Dodatkowo praca ubezpieczonego w charakterze operatora czy mechanika remontowego maszyn i urządzeń hutniczych może być kwalifikowana jako wykonywana w warunkach szczególnych jako odpowiadająca pracy wskazanej w Wykazie A, Dziale III„W hutnictwie i przemyśle metalowym”pod poz. 67 „obsługa pieców grzewczych i obróbka cieplna, transport materiałów na gorąco oraz transport wewnętrzny między stanowiskami pracy w wydziałach, w których wykonywane prace wymienione są w wykazie”.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, działając na podstawieart.47714§ 2k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 23 grudnia 2015r. w ten sposób, że przyznałA. S.prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 21 grudnia 2015r., tj. od osiągnięcia przez niego wieku emerytalnego, wynoszącego 60 lat.

ZARZĄDZENIE
(...)