Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 444/16
Data wyroku: 2016-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygn. akt II W 444/16
(...)

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 listopada 2016 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 listopada 2016 r. wŚ.
sprawy
A. W. (1)(W.)
synaA.iI.
ur. (...)weW.
obwinionego o to, że:
w dniu 28 lipca 2016 roku około godziny 17:25 w miejscowościC., na wysokościposesji nr (...), kierując pojazdem markiL. (...)onr rej. (...)podczas manewru cofania nie zachował szczególnej ostrożności i uderzył w znajdujący się za nim unieruchomiony pojazd markiP.onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,

tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.;

orzeka:

I
uznaje obwinionegoA. W. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 zł (czterystu złotych);

II
na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.i§ 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz. U. z dnia 15 października 2001 r.) obciąża obwinionego kosztami procesu, a w tym zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i na podstawieart. 21 pkt. 2w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 40 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 28 lipca 2016r. około godz. 17:25A. W. (2)jechał swoim samochodem m-kiP. (...)nr rej. (...)zS.doW.. W miejscowościC.zaczął się zbliżać do poprzedzającego go samochodu m-kiL. (...)nr rej. (...), którym kierował obwinionyA. W. (1).
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32,
notatka urzędowa z dnia 28.07.2016r., k. 15.
A. W. (1)prowadził pojazd z niewielką prędkością, szukając miejsca gdzie jest prowadzona sprzedaż jabłek. W pewnym momencie obwiniony zatrzymał swoje auto na pasie ruchu, którym jechał.A. W. (2)również wyhamował swój pojazd, stając za poprzedzającym go autem w odległości około dwóch metrów.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Zaraz po zatrzymaniu, obwiniony włączył w swoim samochodzie wsteczny bieg i cofnął dynamicznie, nie zauważając znajdującego się za nim pojazdu. W wyniku tego tył samochoduL. (...)nr rej. (...)uderzył w przódP.. Zderzenie było na tyle silne, żeA. W. (2)uderzył tyłem głowy w zagłówek.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32,
protokół oględzin pojazdu, k. 11,
wydruki fotografii, k. 12 – 14.
Po kolizji obaj kierujący wysiedli z pojazdów. Obwiniony wyciągnął rękę w kierunkuA. W. (2), zaczął go przepraszać. Zaproponował mu spisanie oświadczenia, stwierdzając, że ponosi odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenie.A. W. (2)wykonał fotografie pojazdów i powiedział doA. W. (1)aby odblokowali drogę zjeżdżając na pobocze.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Po przemieszczeniu pojazdówA. W. (2)zaczął odczuwać mdłości i powiedział do obwinionego, że zamierza wezwać pomoc. Słysząc toA. W. (1)stwierdził, że jest z żoną i dziećmi, śpieszy się i nie będzie czekał. OświadczyłA. W. (2), że poda mu swoje dane i udostępnił mu swój dowód osobisty, pozwalając wykonać jego zdjęcie. Poinformował go również o swoim numerze telefonu komórkowego.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Z uwagi na odczuwany ból głowy i kręgosłupa szyjnegoA. W. (2)zadzwonił naPogotowie (...), zaś obwiniony odjechał w tym czasie zC..
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32.
Po przyjeździe karetki,A. W. (2)został przewieziony na Szpitalny Oddział RatunkowySzpitala im. (...)weW., gdzie po przeprowadzeniu badań wypisano go do domu z zaleceniem kontroli w poradni POZ oraz używania miękkiego kołnierza szyjnego przez okres bólowy.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32,
karta informacyjna z leczenia, k. 16.
W wyniku zderzenia pojazdów w samochodzieA. W. (2), doszło do zarysowania przedniego zderzaka oraz złamania maskownicy chłodnicy po lewej stronie. W samochodzieL. (...)nie było widocznych uszkodzeń.
Dowód:
zeznania świadkaA. W. (2), k. 6 – 7 oraz nośnik z zapisem, k. 32,
protokół oględzin pojazdu, k. 11.
ObwinionyA. W. (1)ma 33 lata, jest żonaty, posiada czworo dzieci. Obwiniony prowadzi działalność gospodarczą – firmę transportową, uzyskując miesięcznie 2.000 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
oświadczenie obwinionegoA. W. (1), k. 20.
A. W. (1)będąc przesłuchany w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny w sprawie sąd oparł się w głównej mierze na zeznaniach świadkaA. W. (2), oceniając je jako zasługujące na uwzględnienie. Sąd uznał iż relacja złożona przez wskazanego świadka, zawierająca szczegółowy opis okoliczności zdarzenia, pozostaje spójna i logiczna a przez to wiarygodna. W ocenie sądu brak jest podstaw do uznania, abyA. W. (2)przedstawił nieprawdziwy przebieg kolizji z dnia 28 lipca 2016r., tym bardziej, że opisana przez niego wersja zdarzenia, jest uprawdopodobniona wiarygodnymi dowodami o charakterze materialnym, wymienionymi w pierwszej części uzasadnienia. Wątpliwości co do prawdomówności świadka nie nasuwa również bezpośrednia ocena jego zachowania na rozprawie.
Opierając się na przeprowadzonych dowodach, sąd uznał sprawstwo i winęA. W. (1)w zakresie zarzucanego mu czynu. Obwiniony zrealizował swoim zachowaniem wszelkie znamiona wykroczenia zart. 86 § 1 k.k.Spowodował on bowiem zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, doprowadzając do kolizji z autemA. W. (2). Zdarzenie to było niewątpliwie wynikiem niezachowania przez obwinionego wymaganej w przypadku – przy manewrze cofania pojazdu, szczególnej ostrożności, który to wymóg wynika z z mocyart. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym.
Sąd wymierzając obwinionemu karę za popełnione wykroczenie, miał na uwadze dyrektywy określone w art. 33 § 1 i 2 k.w., uwzględniając w szczególności stopień naruszenia przez niego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, oraz konsekwencje jakie z tego wynikły. Mając na uwadze wskazane okoliczności, sąd za karę adekwatną do czynuA. W. (1)uznał karę grzywny w wysokości 400 zł i karę tę mu wymierzył.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.Sąd obciążył obwinionego kosztami postępowania, a w tym zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania – zgodnie zrozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r.w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. 2001r. nr 118, poz. 1269). Ponadto sąd wymierzył obwinionemu opłatę na podstawieart. 21 ust. 2w zw. zart. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( DzU z 1973 r. Nr 27 poz 152 ze zm.) w kwocie 40 złotych.
SSR Radosław Gluza