Sąd Rejonowy w Miliczu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 506/15
Data wyroku: 2016-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Wójcik
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art.509 kc, art.6 kc i art.232 kpc

Sygn. akt I C upr 506/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2016 r.
Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik
Protokolant: Justyna Kądzioła
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. w Miliczu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)z siedzibą weW.
przeciwkoB. W.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym.

Sygn. akt I C upr 506/15

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)weW., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w pozwie złożonym w dniu 23 listopada 2015 r. wniosła o zasądzenie od pozwanejB. W.kwoty 2 319,03 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 600,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 100,00 zł opłaty sądowej od pozwu.
W uzasadnieniu wskazała, że pozwana(...) Bank (...) S.A.zawarli w dniu 11 sierpnia 2007 r. umowę bankową o nr(...), na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną i zobowiązała się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie.(...) Bank (...) S.A.połączył się w trybieart. 492 § 1 pkt 1 k.s.h.z(...) Bank S.A.Pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie. Pomimo upływu terminu wyznaczonego pozwanej do uregulowania należności, nie dokonała ona zapłaty, wobec czego w dniu 2 kwietnia 2014 r. pierwotny wierzyciel zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, cedując na jej rzecz całość praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy. Nadto strona powodowa wskazała, że zadłużenie pozwanej wynosi 2 319,03 zł, w tym należność główna 1 198,81 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 1 120,22zł. Podniosła, że wezwała pozwaną do zapłaty, jednakże zadłużenie nie zostało uregulowane.
Pozwana – prawidłowo wezwana - nie stawiła się na rozprawę, nie złożyła odpowiedzi na pozew ani nie żądała rozpoznania sprawy pod jej nieobecność.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 kwietnia 2014 r.(...) Bank S.A.weW.zawarł z(...)S.Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym weW.umowę sprzedaży wierzytelności, której przedmiotem była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanejB. W.w wysokości – kapitał 1 198,81 zł i odsetki 920,26 zł.
(dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z 02.04.2014 r. k. 7-10;
wyciąg z elektronicznego załącznika do porozumienia k. 11)
Strona powodowa w dniu 14 października 2015 r. sporządziła pismo wzywające pozwaną do zapłaty zadłużenia..
(dowód: pismo strony powodowej z 14.10.2015 r. k. 12-13)
W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego wystawionym w dniu 19 listopada 2015 r. strona powodowa oświadczyła, że w dniu 2 kwietnia 2014 r.(...)(...)weW.nabyła od(...) Bank S.A.weW.wierzytelność wobec pozwanejB. W., wynikającą z umowy kredytu z dnia 11 sierpnia 2007 r. o nr(...). Wysokość zobowiązania dłużnika na dzień wystawienia wyciągu wynosiła łącznie 2 319,03 zł, w tym należność główna 1 198,81 i odsetki w kwocie 1 120,22 zł.
(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego
i ewidencji analitycznej nr S/595/51/PST z 19.11.2015 r. k. 6)

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte wart. 232 k.p.c.oraz wart. 6 k.c.Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika.
Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisuart. 509 k.c., dotyczącego umowy przelewu wierzytelności. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Powodowy Fundusz formułując żądanie w niniejszej sprawie miał zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje mu uprawnienie do dochodzenia należności od pozwanej z tytułu związania umową z poprzednikiem prawnym strony powodowej, z tytułu której miała uiścić dochodzona pozwem kwotę.
Strona powodowa zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowy cesji z wyciągiem z załącznika, wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu oraz wezwanie do zapłaty.
W ocenie Sądu przedłożone przez powoda dokumenty są niewystarczające dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa nie wykazała bowiem – wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi – istnienia i wysokości zobowiązania, zasad obciążenia pozwanej dochodzoną kwotą przez pierwotnego wierzyciela, daty wymagalności świadczenia, sposobu i okresu wyliczenia odsetek. Powołała się w tym zakresie jedynie na wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, co nie może zostać uznane za wystarczające, zwłaszcza w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2011 r. w sprawie P 1/10, na mocy którego zostało wykluczone uprzywilejowanie dowodowe jakie posiadały fundusze sekurytyzacyjne. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu złożony w niniejsze sprawie stanowi wyłącznie dokument prywatny i nie wiąże się z nim domniemanie prawne, że stwierdzona w nim wierzytelność istnieje, co potwierdza przepisart. 194 ust. 2 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych(tekst jedn. z 2014 r. poz. 157) W tej sytuacji brak jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonania przedmiotowego wpisu w księgach rachunkowych powodowego funduszu. Strona powodowa nie przedłożyła źródłowej umowy bankowej, na którą powołała się w uzasadnieniu pozwu, nie zaoferowała też innych dowodów potwierdzających wysokość dochodzonej kwoty. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.
Zgodnie zart. 339 k.p.c., jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które jednak nie pozwoliło uznać dochodzonego żądania za wykazane.
Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa w całości.
O kosztach postępowania w pkt II sentencji wyroku orzeczono na podstawie przepisuart. 98 § 1 k.p.c.