Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 8/16
Data wyroku: 2016-08-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Scott-Sienkiel
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Teza: uniewinnienie od zmuszania do określonego zachowania

Sygn. akt V K 8/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 sierpnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Dorota Scott-Sienkiel
Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Zaborowska-Przesmycka
w obecności Prokuratora(...)S. P.
po rozpoznaniu w dniach 16.03.2016r., 20.04.2016r., 10.08.2016r. na rozprawie
sprawyW. Z. (1)
urodzonego (...)wW.
synaW.iA.z d.P.
oskarżonego o to, że: W dniu 25 kwietnia 2015 roku wW., w celu zmuszeniaE. Z. (1)do opuszczenia budynku lokalu gastronomicznego przyul. (...)oraz zaniechania wykonywania pracy zarobkowej, stosując groźbę bezprawną i przemoc w postaci uderzeń zadanych pięścią i drzwiami w głowę, spowodował u w/w obrażenia ciała w postaci stłuczenia: twarzoczaszki (rana tłuczona okolicy czołowej o długości 2 cm, obrzęk twarzy głównie czoła, okolicy oczodołów, policzków i wargi dolnej, liczne otarcia naskórka czoła, nosa i policzków, obustronny krwiak okularowy) oraz stawu łokciowego lewego (otarcia naskórka okolicy wyrostka łokciowego lewego), przy czym obrażenia te powodują naruszenie czynności narządów ciała na czas trwający nie dłużej niż 7 dni,

tj. o czyn zart. 191 §1 kkw zb. zart. 157 §2 kkw zw. zart. 11 §2 kk

1
OskarżonegoW. Z. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

2
Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt V K 8/16

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonej rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W. Z. (1)(dalej:W. Z. (1)) jest mieszkańcemW.. Jego byłą żoną jestE. Z. (2). Mimo orzeczonego rozwodu małżonkowie nie dokonali podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodzi m.in. zakład gastronomiczny przyul. (...)wW.(tzw.(...)
W dniu 20 kwietnia 2015r.E. Z. (2)w Urzędzie Miejskim wW.zarejestrowała działalność gospodarczą(...) Gastronomia (...), którą zamierzała prowadzić w lokalu przyul. (...). W dniu 25 kwietnia 2015r. około godziny 10 udała się tam ze swoją córkąM. W. (1)i jej synem.
Na miejscuE. Z. (2)zastała byłego męża. Poinformowała go wówczas, że zarejestrowała działalność gospodarczą i zażądała od byłego męża, by umożliwił jej korzystanie z lokalu.W. Z. (1)na to się nie zgodził i chciał, żebyE. Z. (2)opuściła lokal, jednak ta odmówiła. Doszło między nimi do kłótni, a następnie przepychanki, gdyżW. Z. (1)próbował usunąć byłą żonę z zakładu.E. Z. (2)zaczęła krzyczeć i wzywać pomocy. Wówczas przybiegła ich córka, która wcześniej, w czasie kłótni rodziców, wyszła na zewnątrz z synem. Obie z matką postanowiły wezwać Policję. Interwencję na miejscu zdarzenia przeprowadzili funkcjonariusze z Komendy Powiatowej Policji wW.–K. H. (1)iP. P. (1). Po jej zakończeniuE. Z. (2)udała się do pogotowia wW., gdzie została przebadana i skierowana do Szpitala wG.. Do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wG.E. Z. (2)udała się tego samego dnia i przebywała tam od godziny 13:49 do 17:06. W trakcie pobytu wykonane zostało badanie tomografem komputerowym, nie stwierdzono jednak żadnych zmian urazowych.
W styczniu 2015r. do tut. Sądu wpłynął akt oskarżenia, w którym oskarżonoW. Z. (1)o popełnienie przestępstwa zart. 191§1 kkw zw. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kkpolegającego na tym, że w dniu 25 kwietnia 2015r. wW., w celu zmuszeniaE. Z. (1)do opuszczenia budynku lokalu gastronomicznego przyul. (...)oraz zaniechania wykonywania pracy zarobkowej, stosując groźbę bezprawną i przemoc w postaci uderzeń zadanych pięścią i drzwiami w głowę, spowodował u w/w obrażenia ciała w postaci stłuczenia: twarzoczaszki (rana tłuczona okolicy czołowej o długości 2 cm, obrzęk twarzy głównie czoła, okolicy oczodołów , policzków i wargi dolnej, liczne otarcia naskórka czoła, nosa i policzków, obustronny krwiak okularowy) oraz stawu łokciowego lewego (otarcia naskórka okolicy wyrostka łokciowego lewego), przy czym obrażenia te powodują naruszenie czynności narządów ciała na czas trwający nie dłużej niż 7 dni.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoW. Z. (1)k. 149v, częściowo zeznania świadków:E. Z. (1)k. 149v-150, oraz k. 1-2, 69-7 ze zboruC,B. W. (1)k. 149v,M. W. (1)k. 150v-151 i k. 25-26, 64-65 ze zbioruC, oraz zeznaniaD. P. (1)k. 150,R. D. (1)k. 151,K. H. (1)k. 156v, a ponadto dokumenty zgromadzone w sprawie: karta informacyjna Szpitalnego Oddziału Ratunkowego k. 3, zaświadczenie lekarskieE. Z. (1)k. 4, wydruk z(...)k. 5, 35-37, protokół oględzin osobyE. Z. (1)k. 12-15, pismoZespołu (...)wG.k. 29-30, zdjęcie pokrzywdzonej z wydrukiem z telefonu k. 66, kserokopię notatników służbowych policjantówK. H.,P. P.k.83-91, dokumentację medycznąE. Z.k. 102-106, pismo z KPP wW.k. 164, pismo(...) Sp. z o.o.wW.k. 165.
OskarżonyW. Z. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu zdarzenia jego była żona pojawiła się w lokalu z córką i wnukiem. Kiedy tylkoE. Z. (2)weszła do środka, zobaczył, że na czole ma zasklepioną ranę i nałożoną na nią dużą warstwę makijażu. Gdy zapytał się jej, co się stało, powiedział że wnuk popchnął ją na podwórku. Kiedy poinformował ją, że wychodzi na zakupy, jego żona złapała za klamkę, nie chciała wyjść i zaczęła krzyczeć, że ją morduje. Ich córka, która w tym czasie przebywała w sklepie obuwniczym, znajdującym się w pobliżu, przybiegła gdy usłyszała te krzyki. NastępnieE. Z. (2)zadzwoniła po policję. Gdy funkcjonariusze przyjechali na miejsce zdarzenia,E. Z. (2)poinformowała ich, że została pobita, jednak nie miała żadnych śladów na twarzy. ZdaniemW. Z. (1)jego była żona nie ma prawa prowadzić działalności gospodarczej w lokalu naul. (...), ponieważ to on ponosi wszelkie opłaty związane z funkcjonowaniem zakładu gastronomicznego. Z tego powodu nie wyraził zgody na to, aby rozpoczęła w nim pracę. Przyznał, że po rozwodzie, nie dokonali podziału majątku, ale to dlatego, że jego była żona miała złożyć stosowny wniosek, czego jednak nie zrobiła. Oskarżony podkreślił, że zakład stanowi jego jedyne źródło utrzymania. (wyjaśnieniaW. Z.k. 149v).
Istota przestępstwa stypizowanego wart. 157§2 kksprowadza się do spowodowania naruszenia czynności narządu ciała na okres trwający nie dłużej niż 7 dni. Bezsporne w niniejszej sprawie jest to, że w dniu 25 kwietnia 2015r.E. Z. (2)udała się do lokalu przyul. (...)wW., gdzie spotkała się z byłym mężemW. Z. (1)i poinformowała go o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej w tym miejscu.W. Z. (1)na to się nie zgodził, więc z tego powodu doszło do kłótni między byłymi małżonkami, a następnie szarpaniny, skoroE. Z. (2)nie chciała opuścić zakładu. Niewątpliwe równieżE. Z. (2)w dniu 25 kwietnia 2015r. posiadała obrażenia ciała, gdyż wynika to wprost z dokumentacji medycznej – karty informacyjnej Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wG.. Jednocześnie jednak nie można przyjąć, że obrażenia te powstały podczas zajścia, które miało miejsce w lokalu gastronomicznym.
Sąd dokonując takich ustaleń oparł się na opinii biegłej z zakresu medycyny sądowejM. D., z której wprost wynika, że uszkodzenia ciałaE. Z. (1)nie powstały w dniu 25 kwietnia 2015r. Świadczyć o tym ma zapis zawarty w karcie informacyjnej(...)wG., gdzieE. Z. (2)przebywała tego dnia w godz. 13:49-17:06. W karcie tej zawarte zostało rozpoznanie „ powierzchniowy uraz głowy. TK głowy – bez zmian pourazowych. Skierowana z(...)z rozpoznaniem „rana tłuczona okolicy czołowej z niepamięcią wsteczną”. Uraz z dniu wczorajszym. W badaniu otarcia naskórka (stare) na twarzy, zastarzała rana okolicy czołowej, częściowa niepamięć wsteczna”(karta informacyjna k. 3).Biegła wskazała, że skoro lekarz dokonujący w dniu 25 kwietnia 2016r. oględzin ciałaE. Z. (1)ocenił ranę jako „zastarzałą”, oznacza to, że nie było już możliwe jej zszycie i musiała się ona goić przez ziarninowanie. Za „zastarzałe” uważa się te rany, które powstały co najmniej 6 godzin wcześniej. Biegła wysnuła zatem wniosek, że skoro interwencja Policji została podjęta w dniu 25 kwietnia 2015r. w godzinach 10:20-10:50(notatnik k. 86-87),to rany które miałaby powstać podczas tej interwencji lub nieco wcześniej, nie mogły być uznane za „zastarzałe” podczas oceny w SOR(opinia k. 172-177)
Sprzeczne z wyżej opisanym stanowiskiem biegłej są opinie sporządzone przez biegłegoJ. S.na piśmie( k. 38, 108 ),jak też opinia ustna złożona przez tego biegłego na rozprawie głównej w dniu 20.04.2016r.(opinia - k. 156 ).W pisemnej  opinii z dnia 28.05.2015r. biegły stwierdził, żeE. Z. (2)doznała obrażeń ciała w postaci stłuczenia: twarzoczaszki (rana tłuczona okolicy czołowej o długości 2 cm, obrzęk twarzy głównie czoła, okolicy oczodołów, policzków i wargi dolnej, liczne otarcia naskórka czoła, nosa i policzków, obustronny krwiak okularowy) oraz stawu łokciowego lewego (otarcia naskórka okolicy wyrostka łokciowego lewego). Powyższe obrażenia zaliczył do lekkich, naruszających prawidłową czynność narządów ciała na czas trwający nie dłużej niż 7 dni. Biegły wskazał również, że powstały one w wyniku działania narzędzia tępego – miały to być liczne uderzenia zadane pięścią napastnika i prawdopodobnie uderzenia głową ofiary w otaczające sprzęty(opinia k 38).Nadto biegłyJ. S.w dniu 17.11.2015r. wydał kolejną opinię, którą sporządził opierając się na dokumentacji z oględzin ciała pokrzywdzonej, przeprowadzonej w dniu 28.04.2015r. oraz zdjęciu obrażeńE. Z. (1), załączonym do akt sprawy(k. 66).Jego zdaniem obrażenia zobrazowane na zdjęciach wykonanych podczas oględzin poszkodowanej, przedstawiały je w stadium gojenia, odpowiadającym czwartej dobie po urazie. Wskazał, że zmiany zlokalizowane na czole, nosie i centralnie na wardze dolnej powstały prawdopodobnie w wyniku uderzenia kantem drzwi, bo mają przebieg linijny w jednej osi. Z kolei obrażenia okolicy oczodołu prawego i wargi dolnej po stronie lewej powstały w wyniku uderzeń pięścią zadanych przez napastnika, co odpowiadałoby zeznaniomE. Z. (1), złożonym w dniu 28 kwietnia 2015r. Inny mechanizm powstania obrażeń biegły uznał za mniej prawdopodobny. Biegły wskazał również, że obrażenia przedstawione na zdjęciu znajdującym się w aktach sprawy (k. 66), odpowiadają urazowi doznanemu przezE. Z. (2)w dniu zdarzenia.
Przedstawiona wyżej pisemna opinia biegłegoJ. S.różni się diametralnie od opinii biegłejM. D.. Sąd, jak już wskazano wyżej, podzielił opinię tej ostatniej, albowiem opiera się ona na dokumentacji pochodzącej z(...)wG., która została sporządzona bezpośrednio po zajściu.J. S.w toku rozprawy podał, że wydając opinię opierał się na aktach sprawy, więc również na znajdującej się w nich karcie informacyjnej z(...)wG.. Niewątpliwie biegły widział te dokumenty, bowiem w opinii pisemnej z dnia 28.05.2015r. odnotował fakt pobytu pokrzywdzonej w Oddziale SOR w dniu 25.04.2015r., w tym przedział czasowy tego pobytu (od godz. 13:49 do 17:06). Jednocześnie jednak ani w opinii z dnia 28.05.2015r., ani też tej z dnia 17.11.2015r. nie odniósł się do danych zawartych w karcie informacyjnej, szczególnie do stwierdzenia, że otarcia naskórka na twarzy był stare, zaś rana okolicy czołowej była zastarzała. Zwrócić jednak należy uwagę, że z zapisów zawartych w opinii wynika, iż biegłyJ. S.działał w przekonaniu, że do rzekomego pobicia doszło w dniu 24.04.2015r. Nie można zatem wykluczyć, że biegły przyjął za oczywiste, iż lekarz który badałE. Z. (2)następnego dnia uznał jej obrażenia za „stare”, skoro również z dokumentacji(...)wG.wynikało, że do urazu doszło dzień wcześniej. Z kolei lekarz z(...)wG., stwierdzając że do urazu doszło poprzedniego dnia, prawdopodobnie zasugerował się błędnym zapisem daty udzielenia pomocy przez lekarza z pogotowia (dzień 24.04.2015r., gdy w rzeczywistości miało to miejsce w dniu 25.04.2015r.

    (informacja z Falc k. 165).Podkreślić jednak należy, że okoliczność ta nie ma jednak wpływu na ocenę prawidłowości badania dokonanego przez lekarza(...)wG., bo skoro oglądał on obrażenia pacjentki w tym samym dniu, w którym doszło do zajścia to niewątpliwie rozpoznałby świeże rany, gdyby powstały one zaledwie kilka godzin wcześniej. Takiej możliwości nie miał natomiast biegłyJ. S.. Pokrzywdzoną badał dopiero w dniu 28 kwietnia 2015r. i tego samego dnia przeprowadzono również oględziny ciała pokrzywdzonej oraz wykonano stosowną dokumentację fotograficzną. W tym czasie rany na twarzyE. Z. (1)już się goiły, zatem lekarz nie miał wiedzy, jak istotnie wyglądały obrażenia ciałaE. Z. (1)w dniu zdarzenia. W aktach sprawy co prawda znajduje się zdjęcie, przedstawiające obrażeniaE. Z. (1), które wykonała jej córka pokrzywdzonej, zaśM. W. (2)twierdziła, że zostało ono wykonane w dniu zdarzenia, jednak brak innych danych, które pozwoliły to zweryfikować

    (informacja z KPP wW.k. 164)

BiegłaM. D.wydając opinię uwzględniła wszystkie dokumenty zebrane w sprawie, w tym także wyniki badania zawarte w karcie informacyjnej(...)wG.(czego zabrakło w opiniiJ. S.). Wzięła przy tym pod uwagę tę okoliczność, że w karcie informacyjnej z pogotowia błędnie została wpisana data udzielenia pomocy. W tej sytuacji  Sąd dał wiarę wnioskom zawartym w opinii tej biegłej, gdyż jednocześnie jest ona jasna, pełna, sporządzona w oparciu o wiedzę medyczną i doświadczenie zawodowe.
Z opinią biegłej korespondują zeznaniaK. H. (1)– funkcjonariusza Policji, który w dniu 25 kwietnia 2015r. przeprowadzał interwencję ze zgłoszeniaE. Z. (1). Podał on, że tego dniaE. Z. (2)istotnie posiadała otarcia na twarzy, jednak w jego ocenie nie były to obrażenia świeże, tylko co najmniej dwudniowe, a ponadto były one przypudrowane(zeznaniaK. H.k. 156v). Sąd uznał relację tego świadka za wiarygodną, albowiem jest to osoba zupełnie obca dla stron, nie mająca żadnego interesu w składaniu zeznań korzystnych dla oskarżonego. Zrelacjonował on jedynie swoje spostrzeżenia dokonane w trakcie wykonywanych czynności służbowych.
W świetle powyższych ustaleń nie można dać wiary relacjiE. Z. (1)i jej córkiM. W. (1), w zakresie w jakim twierdzą, że obrażenia ciała, które zostały opisane w akcie oskarżenia powstały w wyniku pobicia pokrzywdzonej przezW. Z. (1)w dniu 25 kwietnia 2015r.E. Z. (2)twierdziła, że była bita pięściami po twarzy i głowie, a nadto uderzana krawędzią drzwi. Atak miał być na tyle brutalny, że straciła przytomność
    (zeznaniaE. Z.k. 149v-150, oraz k. 1-2, 69-7).M. W. (1)nie widziała całego zajścia, bo przebywała poza lokalem, podała jednak że widziała moment, kiedy jej ojciec okładałE. Z. (2)drzwiami. Wskazała, że po tym zajściu matka miała świeże ślady obrażeń, była zakrwawiona, a po godzinie zaczęły pojawiać się siniaki na twarzy. (

M. W. (1)k. 150v-151 i k. 25-26, 64-65 ze zbioruC
). Nie można wykluczyć, że podczas szarpaninyE. Z. (2)mogła zostać uderzona drzwiami w głowę. Jednocześnie jednak zdaniem Sądu, gdyby zajście rzeczywiście miało taki brutalny przebieg, jak przedstawili to wymienieni wyżej świadkowie, to niewątpliwie obrażenia ciała byłyby znaczne i nie umknęłyby one uwadze policjantom podejmującym interwencję oraz lekarzom, którzy badali tego dniaE. Z. (2). Tymczasem ani policjanci, ani przede wszystkim lekarze z pogotowia wW.i z(...)wG.takich obrażeń nie stwierdzili. Z tych samych względów nie można było również dać wiary zeznaniomB. W. (1), który również stwierdził, że widziałE. Z. (2)zaraz po zdarzeniu i jej twarz była cała zakrwawiona
    (zeznaniaB. W. (1)k. 150v).

Nieco inaczej należało natomiast ocenić zeznaniaR. D. (1), taksówkarza który w dniu 25 kwietnia 2015r. wiózłE. Z. (2)do lodziarni, a następnie odwoził ją do szpitala. Podał on, że gdy zabierałE. Z. (2)z domu, jej wygląd nie zwrócił jego uwagi, nie widział by miała jakieś obrażenia na twarzy. Takie obrażenia widział dopiero, gdy wiózł ją do szpitala, było to rozcięcie na czole, które wyglądało na świeżą ranę.
    (zeznaniaR. D.k. 151).Zdaniem Sądu świadek ten początkowo mógł nie zauważyć obrażeń na twarzyE. Z. (1), gdyż mogła je zamaskować pudrem. Na okoliczność tę wskazał wspomniany już wcześniejK. H. (1). W późniejszym czasie mogło dojść do starcia makijażu, choćby w czasie szarpaniny i być może dlatego podczas kursu do szpitalaR. D.dostrzegł zranienie na twarzy pokrzywdzonej.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że jakkolwiekE. Z. (2)istotnie w dniu 25 kwietnia 2016r. posiadała obrażenia ciała, jednak powstały one w innym czasie i w innych okolicznościach, niż podała pokrzywdzona. Nie można wykluczyć, że miało to związek z upadkiem podczas zabawy z wnukiem, który miał miejsce 2 tygodnie wcześniej, choćE. Z. (2)temu zaprzeczyła(wyjaśnienia oskarżonegoW. Z., k. 149v, zeznaniaE. Z.k. 150), albo też w zupełnie w innej sytuacji, o której pokrzywdzona nie wspomniała. Tym samym uznać należy, że oskarżonyW. Z. (1)swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion czynu zart. 157§2 kk.
Niewiele do sprawy wniosły zeznaniaD. P. (1), kuratora sprawującego dozór nadW. Z. (1)w związku ze skazaniem w innej sprawie. Nie był on bezpośrednim świadkiem zdarzenia, przebieg zajścia zna jedynie z relacji obu stron, które zasadniczo się różnią(zeznaniaD. P.k. 150).Nic do sprawy nie wniosły zeznaniaP. P. (1), który pamiętał jedynie żeE. Z. (2)miała jakieś obrażenia, jednak nie pamiętał przebiegu zdarzenia(zeznaniaP. P.k. 156v)
Przedmiotem ochronyart. 191 kkjest wolność jednostki w zakresie wyboru zachowania się zgodnie ze swoją wolą czyli osobista swoboda podejmowania lub niepodejmowania jakiegoś zachowania, wolność w zakresie wyboru postępowania. Penalizowane są zachowania polegające na stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej
    w celu zmuszeniainnej osoby, tj. w celu doprowadzenia jej do podjęcia zachowań (działania, zaniechania lub znoszenia) oczekiwanych przez sprawcę, wbrew woli tej osoby. Realizacja czynu zabronionego opisanego wart. 191 § 1albo§ 2musi nastąpić w jednej z dwóch form: poprzez stosowanie przemocy wobec osoby lub poprzez stosowanie groźby bezprawnej.
    Przemocąjest "takie oddziaływanie środkami fizycznymi, które uniemożliwiając lub przełamując opór zmuszanego ma albo nie dopuścić do powstania lub wykonania jego decyzji woli, albo naciskając aktualnie wyrządzaną dolegliwością na jego procesy motywacyjne nastawić tę decyzję w pożądanym przez sprawcę kierunku"
    [T. Hanausek, Przemoc jako forma działania przestępnego, Kraków 1966, s. 65].Z kolei
     groźba bezprawnaw tym przepisie rozumiana jest jako zarówno groźba określona wart. 190 § 1(groźba karalna), ale także jako groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego najbliższych (szantaż).
Wartość, jaką jest wolność człowieka do zachowania się zgodnie ze swoją wolą, nie ma jednak charakteru absolutnego, istnieje bowiem szereg okoliczności powodujących wyłączenie odpowiedzialności zart. 191 kk. Nie będzie zatem zmuszaniem skłanianie danej osoby do określonych zachowań środkami i w sytuacjach przez prawo dozwolonymi, w tym zastosowanie obrony koniecznej czy tzw. samopomocy własnej przewidzianej przez prawo cywilne, które to środki przysługują posiadaczowi, w razie naruszenia posiadania. Obronę konieczną, o której mowa wart. 343 kcposiadacz może zastosować w momencie zamachu na posiadanie w celu jego odwrócenia. Ustawodawca wart. 343§1 kcnie uzależnia zastosowania obrony koniecznej od szczególnych przesłanek ani też nie określa jej granic. Stąd wniosek, żeposiadacz może zastosować takie środki, jakie są w konkretnym wypadku potrzebne do odparcia naruszenia. ( J. Ignatowicz (w:)Komentarz, t. I, 1972, s. 784 i n.; E. Gniewek,Komentarz, 2001, s. 798). Co do istoty obrony koniecznej wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 marca 1968 r. (II CR 69/68, RPEiS 1969, z. 1, s. 373), stwierdzając, że obronę konieczną można zastosować w celu odparcia samowolnego naruszenia posiadania, przy czym musi być tonatychmiastowa obrona przed bezpośrednim zamachem na mienie posiadacza, nie zaś działanie następujące po dokonanym naruszeniu.Istotą obrony koniecznej jest zatem jedność czasu i miejsca, równoczesność działania posiadacza z zamachem na jego mienie. W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że posiadacz, działając w obronie koniecznej, może w razie potrzeby zaatakować osobę dokonującą zamachu i zastosować niezbędną przemoc względem niej, nawet jeżeli dobro chronione przez posiadacza przedstawia mniejszą wartość w porównaniu z dobrem zagrożonym zniszczeniem lub uszkodzeniem na skutek zastosowania obrony koniecznej(wyrok SN z dnia 27 maja 1985 r., I CR 152/85, OSNCP 1986, nr 7-8, poz. 119, z glosą A. Szpunara, NP 1987, nr 6, s. 120).
Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony przedmiotowej sprawie stan faktyczny stwierdzić należy, że zachowanie oskarżonegoW. Z. (1)nie wyczerpało również znamion czynu zart. 191§1 kk.E. Z. (2)iW. Z. (1)po rozwodzie nie dokonali podziału majątku, zatem zakład gastronomiczny przyul. (...)wW.nadal wchodzi do ich majątku wspólnego, są jego współwłaścicielami. Oznacza to, że zgodnieart. 341Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka. W przedmiotowej sprawie wspólne korzystanie z nieruchomości i prowadzenie w niej działalności gospodarczej nie było jednak możliwe, z uwagi na ostry konflikt istniejący między byłymi małżonkami.E. Z. (2)zaczęła zatem wyjeżdżać za granicę w celach zarobkowych(zeznaniaE. Z.k. 149v),zaśW. Z. (1)przejął zakład i prowadził działalność gastronomiczną. Zmiana planów życiowych i zarejestrowanie przezE. Z. (2)działalności gospodarczej w dniu 20 kwietnia 2015r. nie zmieniło jednak jej statusu prawnego. Jakkolwiek nadal jest współwłaścicielką lokalu, jednak nie stała się przez to osobą „bardziej uprawnioną” do jego posiadania niż jej były mąż. Kiedy zatem w dniu 25.04.2015r. udała się doW. Z. (1)i zażądała, by ten udostępnił jej lokal, de facto znaczyło to, iż zamierza przejąć go w wyłączne posiadanie i pozbawić tegoż posiadania byłego męża.W. Z. (1)na to się nie zgodził, a ponieważE. Z. (2)nie chciała opuścić zakładu, próbował ją z niego usunąć. Zastosował przy tym środki, jakie były w tym wypadku niezbędne do odparcia naruszenia, z użyciem siły fizycznej włącznie. Użycie środków fizycznych w tym przypadku było jednak uzasadnione, gdyż dokonane zostało w celu odparcia samowolnego naruszenia posiadania, jakiego chciała się dopuścićE. Z. (2), bezpośrednio po wystąpieniu tego zamachu. Podkreślić należy, żeE. Z. (2)nadal ma prawo do współposiadania spornego lokalu. Niewątpliwie została z niego wyzuta przez byłego męża, jednak powinna dochodzić swoich praw w tym zakresie w drodze postępowania cywilnego, nie zaś samowolnie dążąc do jego odzyskania.
Z treści zarzutu stawianego w akcie oskarżeniaW. Z. (3)wynika, że oskarżony w trakcie zajścia stosował wobec pokrzywdzonej również groźbę bezprawną. Okoliczność tę podnosiłaE. Z. (2), która w toku przesłuchania w dniu 24.04.2015r. podała, żeW. Z. (1)groził jej pozbawieniem życia

     (zeznaniaE. Z.k. 140).Sąd nie dał jednak wiary zeznaniom pokrzywdzonej w tym zakresie. Zwrócić należy uwagę, że brak jest świadków, którzy potwierdziliby relacjęE. Z. (1), w tym nie potwierdziła jej nawet córka pokrzywdzonej, która przez pewien czas miała być świadkiem kłótni swoich rodziców

    (zeznaniaM. W. (1)k. 150v-151 i k. 25-26, 64-65 ze zbioruC).
E. Z. (2)relacjonowała przebieg zdarzenia innym osobom, m.in. funkcjonariuszom Policji orazB. W. (2), jednak żaden z tych świadków nie wspominał, by pokrzywdzona mówiła o groźbach kierowanych do niej przez byłego męża.

    (zeznaniaB. W. (1)k. 149v,K. H. (1)k. 156v kserokopia notatników służbowych policjantówK. H.,P. P.k.83-91).Sama pokrzywdzona również nie była konsekwentna w swoich zeznaniach, gdyż w dalszym toku postępowania przygotowawczego nie podnosiła już kwestii gróźb, mało tego, powoływała się na niepamięć wsteczną. Na ocenę wiarygodności zeznańE. Z. (1)wpływ miała także okoliczność wykluczenie jej wersji zdarzenia związanej z mechanizmem postania obrażeń na jej ciele. Jako osoba silnie skonfliktowana z oskarżonym, mająca osobisty interes w tym, by wyzuć go z posiadania majątku, nie jest osobą, której można bezkrytycznie dać wiarę.
Uznając zatem, żeW. Z. (1)swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion przestępstw z art. zart. 191§1 kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk, należało go uniewinnić od jego popełnienia.
O kosztach rozstrzygnięto stosownie do treściart. 632 pkt 2 kpk.