Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 13278/15
Data wyroku: 2016-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym

Sygn. akt XI W 13278/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Małgorzata Gardocka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 13 i 26 października 2016 roku wW.
sprawy przeciwkoJ. M.
córceT.iZ.
urodzonej 14 lipca 1989 roku wW.
obwinionej o to, że:
w dniu 7 sierpnia 2015 r. około godz. 17:20 wW.na rondzie(...)naruszyła zasady przewidziane w art. 22 ust. 1 i 4 Pord, w ten sposób, że kierując samochodem markiP.nr rej. (...), nie zachowała szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu i nie ustąpiła pierwszeństwa samochodowi markiK.nr rej. (...), jadącemu po pasie ruchu, na który zamierzała wjechać, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z nim, powodując jego uszkodzenie, czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym,

I
obwinionąJ. M.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na tej podstawie skazuje ją, zaś na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 400 (czterysta) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 140 (sto czterdzieści) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 40 (czterdzieści) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt XI W 13278/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 7 sierpnia 2015 roku około godziny 17:20 wW.obwinionaJ. M.kierowała samochodem osobowym markiP.onumerze rejestracyjnym (...).
Obwiniona skrajnym lewym pasem ruchu wjechała na Rondo(...)w kierunkuC..
W tym samym czasie na sąsiednim pasie ruchu, po prawej stronie pojazdu obwinionej, pokrzywdzonyJ. A.jechał samochodem osobowym markiK.onumerze rejestracyjnym (...).
J. M.zamierzała zjechać z ronda w kierunkuC., natomiast zamiaremJ. A.było zjechanie wulicę (...).
Wykonując manewr zjazdu z ronda, obwiniona skręciła w prawo w celu zmiany pasa ruchu na sąsiedni. Nie zachowała przy tym szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu i nie ustąpiła pierwszeństwaJ. A., poruszającemu się samochodem markiK.po pasie ruchu, na który zamierzała wjechać.
Doszło do zderzenia przedmiotowych pojazdów markiP.iK..
Wyżej opisanym zachowaniem obwinionaJ. M.spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:



wyjaśnienia obwinionejJ. M.(k. 21, k. 162);

zeznania świadkaJ. A.(k. 10, k. 162);

notatkę urzędową (k. 1-2);

szkic miejsca zdarzenia drogowego (k. 3);

protokoły oględzin (k. 4 i 5);

zdjęcia (k. 11-15);

plan z ZDM (k. 143-150).

ObwinionaJ. M.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Przedstawiła swoją interpretację prawidłowego poruszania się pojazdów po przedmiotowym Rondzie(...).
Sąd zważył, co następuje:

Odnośnie poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych

Ustalony przez Sąd stan faktyczny w zakresie ruchu pojazdów markiK.iP.oraz ich zderzenia, w tym miejsca, w którym ono nastąpiło, nie budzą żadnych wątpliwości. Stwierdzić należy, że okoliczności te wynikają ze wszystkich wzmiankowanych wyżej dowodów. Dowody te korespondują ze sobą i nie ma żadnych powodów, aby odmówić im wiarygodności.
W szczególności wskazać należy, że zarówno wyjaśnienia obwinionej, jak i zeznania pokrzywdzonego są zgodne w swojej treści co do samego przebiegu zdarzenia – toru ruchu pojazdów i ich zderzenia, w wyniku podjętego przez obwinioną manewru zmiany pasa ruchu. Na uwzględnienie nie zasługuje jedynie interpretacja obwinionej w zakresie zasad poruszania się pojazdów na przedmiotowym rondzie, w szczególności zjazdu z ronda, połączonego ze zmianą pasa ruchu.
Sąd obdarzył wiarą protokoły i dokumenty, które zostały uznane na rozprawie za ujawnione. Nie zachodzą bowiem żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
Zeznania świadkaT. O.(k. 18, k. 162) nie wniosły do sprawy niniejszej nic istotnego w zakresie odpowiedzialności obwinionej, albowiem świadek ten nie obserwował bezpośrednio przedmiotowej kolizji pojazdów, a jedynie widział samochody stojące na rondzie po zderzeniu.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że interpretacja zasad poruszania się po Rondzie(...)prezentowana przez obwinioną jest błędna. Natomiast ta zaprezentowana przez pokrzywdzonego w jego zeznaniach jest prawidłowa. Jego zachowanie jako kierującego pojazdemK.było zgodne zasadami ruchu drogowego, natomiast kierująca samochodemP.J. M., zmieniając pas ruchu na sąsiedni - którym poruszał się pokrzywdzony - winna była zachować szczególną ostrożność i przede wszystkim ustąpić pojazdowi pokrzywdzonego pierwszeństwa.

Odnośnie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego obwinionej.

Czyn przypisany obwinionej wyczerpał dyspozycję art. 86 § 1 kw.
Warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie z art. 86 § 1 kw jest, aby uczestnik ruchu nie zachował należytej ostrożności i tym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Dla bytu wykroczenia z art. 86 § 1 kw - ze względu na skutek - znaczenie ma tylko takie zachowanie, które może zagrozić bezpieczeństwu ruchu. Zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego polega na stworzeniu takiej sytuacji, która grozi nastąpieniem ujemnych skutków dla ruchu drogowego. Takie skutki wystąpiły w niniejszej sprawie. Zachowanie obwinionej doprowadziło bowiem do zderzenia się dwóch pojazdów.
W przedmiotowej sprawie do kolizji doszło w wyniku niezachowania przez obwinioną należytej ostrożności i nieustąpienia pierwszeństwa przejazdu podczas zmiany pasa ruchu.
Zgodnie z przepisemart. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym- kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności, a zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas z prawej strony.
Przenosząc te rozważania prawne na grunt stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej, należy wskazać, że obwinionaJ. M.winna była zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pokrzywdzonemuJ. A., który jechał po pasie ruchu, na który obwiniona zamierzała wjechać.
Zasadnym jest zatem twierdzenie, iż obwiniona jest sprawcą wykroczenia, a nie jedynie czynu zabronionego. Jej czyn jest bezprawny (narusza normę sankcjonowaną i nie został popełniony w okolicznościach wyłączających bezprawność), karalny (realizuje wszystkie znamiona czynu zabronionego i nie został popełniony w okolicznościach wyłączających karalność), karygodny (jest czynem społecznie szkodliwym), jest to również czyn zawiniony przez obwinioną (popełniony w sytuacji, w której sprawca mógł postąpić zgodnie z nakazem zawartym w normie prawnej, nie zachodzi w stosunku do niego żadna z ustawowych lub pozaustawowych okoliczności wyłączających winę). Stopień zawinienia wyznaczają: rozpoznawalność sytuacji – zarówno w sferze faktycznej, jak i w płaszczyźnie jej prawnego wartościowania, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcie decyzji o postąpieniu zgodnie z nakazem prawa oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Ocena tych okoliczności prowadzi do wniosku, iż obwinionej można postawić zarzut, że w czasie swojego bezprawnego, karalnego i społecznie szkodliwego czynu nie dała posłuchu normie prawnej.

Odnośnie wymiaru kary i pozostałych rozstrzygnięć.

Wymierzając karę obwinionejJ. M., Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 kw.
W przekonaniu Sądu orzeczona kara w swojej dolegliwości nie przekracza stopnia winy obwinionej, jest adekwatna do stopnia wymagalności zachowania zgodnego z prawem w odniesieniu do realiów sprawy. Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny. Mają na to wpływ: wartość naruszonego dobra w postaci bezpieczeństwa w komunikacji, sposób działania sprawczyni, która poprzez niezachowanie należytej ostrożności spowodowała kolizję dwóch samochodów i zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wymierzając karę obwinionej, Sąd miał równocześnie na uwadze właściwości, warunki osobiste i majątkowe obwinionej, jej stosunki rodzinne, ustabilizowany sposób życia przed popełnieniem wykroczenia. Obwiniona jest osobą niekaraną za przestępstwa (informacja z KRK – k. 141).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 400 złotych jest sprawiedliwa. Sąd, wymierzając obwinionej karę, miał na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec obwinionej, a także miał na względzie, aby kara była sprawiedliwa w odbiorze społecznym i zrealizowała cele prewencji ogólnej.
Na podstawie przepisówart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw.zart. 119 kpwSąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 40 zł, ustaloną na podstawieart. 3 ust. 1w zw.zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatachw sprawach karnychoraz koszty postępowania, tj. zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 140 złotych, na którą składają się zryczałtowane wydatki postępowania (100 złotych) i ryczałt za badanie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem elektronicznym (2 x 20 złotych – k. 6, 7) – odpowiednio:§ 1 pkt 1 oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia,