Sąd Okręgowy we Wrocławiu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 1506/16
Data wyroku: 2016-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: deł. Jolanta Malik, Jolanta Malik
Podstawa prawna: art. 6kc

Sygn. akt II Ca 1506/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2016 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: Sędzia SR del. Jolanta Malik
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. we Wrocławiu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy w postępowaniu uproszczonym
z powództwa(...)
przeciwkoS. G.
o zapłatę
na skutek apelacji strony powodowej
od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia we Wrocławiu
z dnia 6 maja 2016 r.
sygn. akt I 1624/15
oddala apelację.
SSR deł. Jolanta Malik
Sygn. akt II Ca 1506/16

UZASADNIENIE
Apelacja strony powodowej nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy - stosownie doart. 50513§ 2 k.p.c, uzasadnienie wyroku ograniczyłdo wyjaśnienia podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa.
Sąd Rejonowy trafnie rozstrzygnął w przedmiocie żądania, z którym wystąpiła strona powodowa. Sąd ten dokonując prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd Okręgowyakceptuje i przyjmuje za własne, z ustaleń tych wyciągnął uprawnione wnioski i dokonał ich prawidłowej oceny, brak było zatem podstaw do podważenia wydanego w sprawierozstrzygnięcia.
Sąd Rejonowy trafnie oddalił powództwo z powodu jego niewykazania co dowysokości. Wbrew bowiem wywodom zawartym w apelacji pozwany zakwestionował wsprzeciwie od nakazu zapłaty wysokość dochodzonego roszczenia zarzucając, iż stronapowodowa nie przedłożyła dokumentu (umowy), z którego miałaby wynikać opłatawnioskowana w pozwie. Zatem Sąd Rejonowy nie kwestionując co do zasady uprawnieniastrony powodowej do naliczenia opłaty za powtarzanie seminarium magisterskiego,uprawniony był do weryfikacji jej wysokości, a ciężar dowodu, iż kwota 1500 zł nałożona na pozwanego decyzją Prodziekana z dnia 21.01.2015 została wyliczona prawidłowo,spoczywał na stronie powodowej zgodnie zart. 6 kcoraz 3 i 232kpc. Skoro stronapowodowa nie przedłożyła uchwały Senatu nr(...)z dnia 27.09.2006 , która stanowiłapodstawę wyliczenia opłaty, co wynika wprost z treści uzasadnienia decyzji Prodziekana zdnia 21.01.2015 , brak było możliwości weryfikacji jej prawidłowego wyliczenia. Bezznaczenia pozostaje przy tym przedłożenie przez stronę powodową innych dokumentów,skoro na ich podstawie nie wyliczono pozwanemu opłaty za powtarzanie seminariummagisterskiego na studiach niestacjonarnych. Brak uchwały Senatu nr(...)z dnia27.09.2006 ma znaczenie zwłaszcza w kontekście treści decyzji Prodziekana z dnia21.01.2015, z której wynika, iż powyższa opłata ustalana jest przy zastosowaniu mechanizmu proporcjonalnego uwzględniającego liczbę godzin świadczonej usługi edukacyjnej, azarzutami pozwanego, iż nie rozpoczął w ogóle powtarzania w/w seminarium, a więc niedoszło w ogóle do świadczenia usługi edukacyjnej. Sąd został więc pozbawiony możliwościustalenia czy mimo braku świadczenia usługi edukacyjnej w postaci powtarzania seminarium magisterskiego, zachodziły w ogóle podstawy do obciążenia pozwanego opłatą za

powtarzanie seminarium , jeśli tak – w jakiej wysokości. Nieznana jest bowiem stawka za każdą godzinę powtarzanych zajęć na studiach niestacjonarnych, do której odwołuje się w/w decyzja Prodziekana, jak też nieznane są żadne stawki za powtarzanie czy to semestru czyzajęć na studiach niestacjonarnych.
Podkreślenia zatem wymaga, iż przedłożenie uchwały Senatu nr(...)z dnia27.09.2006, z której to wynika sposób ustalenia spornej opłaty, było kluczowe dla wykazania roszczenia, z jakim w niniejszym procesie wystąpiła strona powodowa. Oczywistym zaś jest,iż strona powodowa tej uchwały nie złożyła. Co więcej Sąd na rozprawie w dniu 15 marca2016 zobowiązał pełnomocnika strony powodowej do złożenia uchwał Senatu, w oparciu októre wydana została decyzja z dnia 21 stycznia 2015 o ustaleniu wysokości zaległej opłaty za powtarzanie przedmiotów dochodzonego od pozwanego. Mimo że uchwała Senatu nr(...)z dnia 27.09.2006 została wprost wymieniona w tej decyzji , pełnomocnik strony powodowej jej nie przedłożył, nie może więc skutecznie twierdzić w apelacji, iż roszczeniepozwu zostało udowodnione złożonymi dowodami z dokumentów.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego w kontekścieart. 233 k.p.c.Wbrew twierdzeniom strony powodowej SądRejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, albowiem zaprezentowane dowody z dokumentów nie pozwalały na ustalenie sposobu naliczenia zaległej opłaty za usługiedukacyjne związane ze kształceniem na studiach niestacjonarnych II stopnia. Wbrewtwierdzeniom strony powodowej nie przedstawiła ona wszystkich dowodów pozwalającychna ustalenie zasad naliczania przedmiotowej opłaty i jej weryfikacji, gdyż jak wskazanowyżej nie dołączono uchwały Senatu w sprawie odpłatności za powtarzanie zajęć na studiachniestacjonarnych.
Także bezzasadnym pozostawał zarzut naruszenia przepisów prawa materialnegoprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 99 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 ustawy zdnia 25 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym. W judykaturze powszechnie przyjmujesię, że artykuł 99 powołanej ustawy stanowi wyjątek od zasady bezpłatności nauki w szkołach publicznych przewiduje możliwość pobierania przez uczelnie publiczne opłat za świadczoneusługi edukacyjne. Ust. 1 tego artykułu wskazuje enumeratywnie usługi, za które mogą byćpobierane opłaty. Ust. 3 upoważnia senaty uczelni do określenia szczegółowych zasadpobierania tych opłat. Ponieważ odpłatność za usługi edukacyjne jest wyjątkiem odkonstytucyjnej zasady bezpłatności katalog wymieniony w art. 99 ust. 1 ustawy oszkolnictwie nie może podlegać żadnym rozszerzeniom, jest to bowiem katalog zamknięty.Ustęp 2 wskazuje, że wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala rektor uczelnipublicznej, z tym, że opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, la i 2, nie mogą przekraczaćkosztów ponoszonych w zakresie niezbędnym do uruchomienia i prowadzenia w danejuczelni, odpowiednio studiów lub studiów doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a,oraz zajęć na studiach i studiach doktoranckich, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zuwzględnieniem kosztów przygotowania i wdrażania strategii rozwoju uczelni, wszczególności rozwoju kadr naukowych i infrastruktury dydaktyczno-naukowej, w tymamortyzacji i remontów. Określając szczegółowe zasady pobierania opłat senaty uczelni niemają podstaw do ustalania kryteriów innych, niż wskazane w ustawie, za jakie pobiera sięopłaty, po pierwsze dlatego, że ustawa dopuszcza tylko wskazane w niej przypadki, a podrugie, że upoważnia senaty tylko do określenia szczegółowych zasad pobierania opłaty, a nieich stanowienia.
Jedną z przyczyn możliwości pobierania opłat za usługi edukacyjne, wskazaną w art.99 ust. 1 ustawy o szkolnictwie jest opłata związana z powtarzaniem określonych zajęć zpowodu niezadowalających wyników w nauce, o czym mówi jego pkt 2. Na taki przypadekpowołały się organy(...), jednakże jak zauważono wcześniej, iż nie przedstawiła aktu prawa wewnętrznego regulującego odpłatność taką w przypadku studiów niestacjonarnych. W świetle powołanych przepisów ustawy strona powodowa miałauprawnienie do naliczania opłaty za powtarzanie zajęć, jednakże w kwocie określonej wgzasad wskazanych w uchwale Senatu dotyczącej studiów niestacjonarnych, która nie zostałaprzecież złożona. Brak tej uchwały uniemożliwiał oceną czy opłata nałożona na pozwanegobyła zasadna.
W świetle powyższego zarzuty strony powodowej wywodzone w apelacji wkontekście stanowiska Sądu Rejonowego i jego podstaw uznać należało za zupełniebezzasadne.
Mając to na uwadze, w ocenie Sądu Okręgowego brak było podstaw do podważania wydanego w sprawie rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy, a polemika podjęta w apelacji nie uzasadniała zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji wskazanych w niej przepisów.
Apelacja zatem podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
SSR del Jolanta Malik