Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 282/16
Data wyroku: 2016-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jolanta Pietrzak, Marek Procek, Anna Petri
Słowa kluczowe: Właściwość Miejscowa
Podstawa prawna: art. 461 § 2 kpc
Teza: w przypadku wniesieni odrębnych odwołań od tej samej decyzji zarówno przez płatnika składek jak i inną osobę , której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, każdy z sądów właściwych z uwagi na miejsce ich zamieszkania/siedziby jest właściwy miejscowo do rozstrzygnięcia każdego z tych odwołań. Brak podstaw prawnych do przyjęcia innego wniosku.

Sygn. akt III AUz 282/16

POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2016 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący :

SSA Marek Procek

Sędziowie :

SSA Jolanta Pietrzak

SSO del. Anna Petri (spr.)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania(...) Spółki z o.o.w Warszawie
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
przy udziale zainteresowanegoK. S.
o ustalenie podstawy wymiaru składek
w związku z zażaleniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach
z dnia 21 czerwca 2016r., sygn. akt X U 1325/16
postanawia: oddalić zażalenie.
/-/ SSA J.Pietrzak /-/ SSA M.Procek /-/ SSO del. A.Petri

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUz 282/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemuw Warszawie.
Sąd I instancji wskazał, że skoro strona odwołująca ma siedzibę w okręgu Sądu Okręgowego w Warszawie, to mając na uwadze treśćart. 461 § 2 k.p.c.w związkuzart. 200 k.p.c.przy zastosowaniuart. 41 k.c., należało przekazać sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu.
Zażalenie na to postanowienie wniósł organ rentowy.
Skarżący zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania -art. 15§ 1 k.p.c., poprzez jego niezastosowanie orazart. 200, art. 461 k.p.c.iart. 15 § 1 k.p.c.przez błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że uzasadnione jest stwierdzenie niewłaściwości Sądu w Katowicach i przekazanie Sądowi w Warszawie sprawy z odwołania płatnika w sytuacji, gdy równocześnie wniesione odwołanie zainteresowanego od tej samej decyzji podlega rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w Katowicach.
Skarżący podniósł, że skoro w Sądzie Okręgowym w Katowicach zawisła już sprawaz odwołania zainteresowanego od tej samej decyzji, zatem ten Sąd winien także rozpatrzyć odwołanie płatnika, za czym przemawia nie tylko wola odwołującego i pozostałych stron procesu oraz względy ekonomiki procesowej, ale także względy orzecznicze i proceduralne. Trudno bowiem przyjąć za dopuszczalne i usprawiedliwione, aby w jednej sprawie(przy zachowaniu tożsamości podmiotowej i przedmiotowej) procedowały i orzekały dwa niezależne od siebie Sądy.
Wnoszący zażalenie zauważył, że przedmiotem kontroli sądowej w sprawiez odwołania wniesionego przez zainteresowanego jest ta sama decyzja, która ma być przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie (tożsamość przedmiotowa),co przy tożsamości podmiotowej stron (ten sam płatnik i ten sam ubezpieczony - każdy z nich jest stroną postępowania, zaś fakt, że każdy z nich wniósł odwołanie od tej samej decyzji oznacza, że obydwa podmioty występują w tej samej roli - odwołujących od decyzji tego samego organu), oznacza stan zawisłości sprawy przed Sądem Okręgowym w Katowicach oraz utrwalenie właściwości po myśliart. 15 § 1 k.p.c., czego Sąd orzekający w ogólenie wziął pod uwagę.
W ocenie organu rentowego, na przeszkodzie ewentualnemu przekazaniu sprawydo Sądu w Warszawie i prowadzeniu odrębnego procesu przez ten Sąd stoi negatywna przesłanka procesowa, której nieuwzględnienie prowadzić będzie do niedopuszczalnej sytuacji, w której mogłyby zapaść dwa różne rozstrzygnięcia co do tej samej decyzji administracyjnej.
Zaskarżone postanowienie zostało uzupełnione postanowieniem Sądu Okręgowegow Katowicach z dnia 20 października 2016r., poprzez wpisanie w jego sentencjiK. S., jako osoby, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny w całości podziela słuszność rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Zgodnie z brzmieniem prawidłowo powołanego przez ten Sąd przepisuart. 461§ 2 k.p.c., w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych - jeżeli przepis szczególnynie stanowi inaczej - właściwy jest sąd, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania (siedzibę) strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy. Z mocyart. 200 § 1 k.p.c., sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zarzuty stawiane zaskarżonemu rozstrzygnięciu przez organ rentowy nie mogą odnieść żadnego skutku, którego zresztą skarżący nie sprecyzował. Odwołaniew niniejszej sprawie złożył płatnik, mający siedzibę w Warszawie, co z mocypowołanej regulacji obligowało Sąd I instancji do przekazania jej do rozpoznaniasądowi właściwemu miejscowo. Bezzasadność naruszenia przez ten Sądart. 461 k.p.c.potwierdza już samo nie przywołanie przez skarżącego jednostki redakcyjnejtego przepisu.
Nie sposób także podzielić zarzutu organu rentowego naruszenia przez Sąd I instancjiart. 15 § 1 k.p.c., który przewiduje, iż sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły sięw toku sprawy. Uwadze skarżącego uszła okoliczność, iż Sąd Okręgowy w Katowicachod momentu wniesienia przez płatnika składek mającego siedzibę w Warszawie odwołania, pełniącego rolę pozwu, nie był właściwy miejscowo do jego rozpoznania, jak trafnie wskazał Sąd I instancji.
Bez znaczenia pozostaje przy tym eksponowana w zażaleniu okoliczność,że przed Sądem Okręgowym w Katowicach toczy się już postępowanie z odwołaniaK. S.od tej samej decyzji organu rentowego z 23 marca 2016r.O ile przy tym w owym postępowaniu ma on status odwołującego, o tylew niniejszej sprawie nie jest odwołującym, lecz inną osobą, której prawi obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, o jakiej mowa wart. 47711§ 1 k.p.c.W owym postępowaniu, toczącym się z jego odwołania, Sąd Okręgowy w Katowicachjest właściwy do jego rozpoznania, z uwagi na miejsce zamieszkaniaodwołującego.
Gdyby przy tym za słuszny uznać stawiany przez skarżącego zarzut zawisłości sporu, wynikający z tożsamości przedmiotu postępowania i tożsamości jego stron, wówczas później wniesione odwołanie należałoby odrzucić na podstawieart. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.Obligujeon do odrzucenia pozwu (w niniejszym przypadku - odwołania), gdy sprawa o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Skutek przyjęcia za zasadnytego zarzutu byłby zatem znacznie dalej idący, niż zakłada skarżący. Dopuszczeniedo prowadzenia dwóch spraw tych samych stron o to samo prowadziłoby bowiemdo nieważności postępowania, a nie do niewłaściwości sądu. Dlatego też nie sposóbprzyjąć, iż w niniejszym przypadku występuje tożsamość stron, a co za tym idzie - zawisłość sporu. Każda ze stron w każdym postępowaniu występuje bowiem w odmiennejroli procesowej, co nie pozwala uznać, iż w tej specyficznej sytuacji występuje zawisłość sporu.
W celu stanowiącego przedmiot obaw skarżącego uniknięcia rozpoznaniaodwołania od tej samej decyzji organu rentowego przez różne sądy, strony mogąskorzystać z przewidzianej przez ustawodawcę wart. 461 § 3 k.p.c.możliwości złożeniaw jednym z sądów właściwych do rozpoznania odwołań zgodnego wnioskuo przekazanie sprawy do drugiego z nich ze względów celowości. Przeciwdziałaćwydaniu odmiennych orzeczeń przez każdy z tych sądów można także,poprzez zawieszenie z mocyart. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.jednego z postępowańdo czasu rozstrzygnięcia pierwszego z nich, od którego zależał będzie wynik drugiegosporu.
Reasumując, w przypadku wniesienia odrębnych odwołań od tej samej decyzji zarówno przez płatnika składek, jaki i inną osobę, której praw i obowiązkówdotyczy zaskarżona decyzja, każdy z sądów właściwych, z uwagi na miejsceich zamieszkania (siedziby), jest właściwy miejscowo do rozstrzygnięciakażdego z tych odwołań. Brak podstaw prawnych do przyjęcia innego wniosku.Taką samą konstatację organu orzekającego należało więc uznać za trafną.
Mając powyższe na względzie, na mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.należało oddalić zażalenie, jako bezzasadne.
/-/ SSA J.Pietrzak /-/ SSA M.Procek /-/ SSO del. A.Petri

Sędzia Przewodniczący Sędzia
JR