Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACz 1018/16
Data wyroku: 2016-08-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Wołczańska, Joanna Kurpierz, Elżbieta Karpeta
Słowa kluczowe: Zwrot Pozwu
Podstawa prawna: art. 130 § 2 k.p.c.

Sygn. akt I ACz 1018/16

POSTANOWIENIE
Dnia 9 sierpnia 2016r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Małgorzata Wołczańska
Sędziowie: SA Elżbieta Karpeta (spr)
SA Joanna Kurpierz
po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016r. w Katowicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego wW.
przeciwkoS. H.iJ. H.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Bielsku - Białej
z dnia 21 maja 2016r. sygn. akt I Nc 139/16
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
SSA Joanna Kurpierz SSA Małgorzata Wołczańska SSA Elżbieta Karpeta

UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem zwrócono powodowi na podstawieart. 130 § 2 k.p.c.pozew powołując się na brak wniesienia opłaty od pozwu we właściwej wysokości.
W zażaleniu powód domagał się uchylenia tego zarządzenia i nadania sprawie biegu przedstawiając argumenty przemawiające za uznaniem, że właściwą, uiszczoną przez niego opłatą jest kwota 1000 zł. obliczona na podstawie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W myśl powołanego w zaskarżonym zarządzeniu i odmiennie wykładanego w zażaleniu przepisuart. 13 ust 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 1025, dalej: uks) w sprawach oustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe(tekst jednolity Dz.U. z roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa wart. 5 ust. 1 i 22015 r., poz. 128, dalej:prawo bankowe), opłata stosunkowa wynosi 5% przedmiotu sporu, nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1 000 zł. Przepis ten wprowadzony został ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1854) i obowiązywał w tym brzmieniu do 14 kwietnia 2016r. (pozew w niniejszej sprawie wniesiony został 5 kwietnia 2016r., czyli w dacie obowiązywania cytowanego brzmienia przepisu art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych. Zgodnie natomiast zart. 5 ust 1 i 2 prawa bankowegoczynnościami bankowymi m. in. jest nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych - o ile są one wykonywane przez banki.
Wprawdzie źródłem roszczenia powoda była czynność bankowa, dokonana przez pozwanych z(...) Bankiem (...) SA, jednakże już roszczenie powoda nie wywodzi się z czynności bankowej, tylko z umowy sprzedaży wierzytelności. Umowa cesji wierzytelności ze strony funduszu sekurytyzacyjnego nie stanowi czynności bankowej w rozumieniu cyt.art. 5 ust 2 pkt. 5 prawa bankowego, bowiem nie jest dokonywana przez bank, tylko podmiot zajmujący się przejmowaniem wierzytelności bankowych dlatego nie ma zastosowania wobec takiego podmiotu regulacja wprowadzonaart. 13 ust 1auks. Treśćart. 5 ust 2stanowi wyraźnie o czynnościach „o ile są one wykonywane przez banki”. Czynność cesji zatem dla banku stanowi czynność bankową, a dla innego podmiotu - nie.
Za powyższą interpretacją znowelizowanego przepisuart. 13 ust 1auks przemawia iratio legiswprowadzonej normy. Wprowadzona ona bowiem została nowelizacjąustawy prawo bankoweoraz niektórych innych ustaw. Nowelizacja w głównej mierze na celu miała uchylenie przepisówart. 96 - 98 prawa bankowego, dotyczących bankowego tytułu egzekucyjnego. Do tej pory zatem banki, poprzez wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego, miały dogodniejszą możliwość dochodzenia swych roszczeń. Nowelizacjaprawa bankowegoodsyła już banki na drogę sądową. Powiązanie nowelizacji tych dwóch ustaw prowadzi do wniosku, iż intencją ustawodawcy, przy wprowadzeniuart. 13 ust 1auks, było złagodzenie ciężaru fiskalnego na bankach, które masowo dochodzą swych roszczeń, a dotychczas były uprzywilejowane w ich egzekucji.
Powyższe wywody prowadzą do wniosku, że opłata w niniejszej sprawie wynosić winna 5% wartości przedmiotu sporu, co prawidłowo przyjął Sąd pierwszej instancji. Wskazać jedynie należy, że nieprawidłowo jako podstawa wydanego zarządzenia powołany został przepisart. 130 § 2 k.p.c., ponieważ zarządzenie o zwrocie pozwu powinno nastąpić bez wzywania profesjonalnego pełnomocnika o uzupełnienie opłaty i na podstawieart. 1302§1 k.p.c.
Z przedstawionych względów na podstawieart. 385 kpcw związku zart. 397§2 i art. 398 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
SSA Joanna Kurpierz SSA Małgorzata Wołczańska SSA Elżbieta Karpeta