Sąd Okręgowy w Lublinie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 906/14
Data wyroku: 2016-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VII U 906/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący Sędzia S.O. Grażyna Cichosz
Protokolant   sekretarz sądowy Anna Łempicka
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 roku w Lublinie
sprawyT. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaT. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 07 marca 2014 roku znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaT. B.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 lutego 2014 roku do dnia 31 lipca 2015 roku.
Sygn. akt VII U 906/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 marca 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.odmówiłT. B.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, gdyż orzeczeniem Komisji Lekarskiej nie uznano wnioskodawcę za niezdolnego do pracy(decyzja akta ZUS ).
Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty(k. 2 ).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie argumentując jak w zaskarżonej decyzji(k.3).Następnie na rozprawie pełnomocnik ZUS wnosił o oddalenie odwołania (k.27).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Wnioskodawcaurodzony (...)z zawodu jest tłoczarzem metalu ostatnio pracował w tym zawodzie. Wnioskodawca miał prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 6 stycznia 2003 roku do 31 stycznia 2014 roku. W dniu 28 grudnia 2013 roku wnioskodawca zwrócił się o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres. Po przebadaniu przez lekarza orzecznika ZUS i na skutek wniesionego sprzeciwu przez Komisję Lekarską ZUS, nie został uznany za niezdolnego do pracy(orzeczenia akta rentowe).
Wnioskodawca przebył uraz głowy ze stłuczeniem mózgu i krwiakiem przymózgowym podtwardówkowym leczony operacyjnie w 2002 roku. Nadto ma zdiagnozowane organiczne pourazowe uszkodzenie mózgu, zespół psychoorganiczny, padaczkę objawową, zaburzenia adaptacyjne. Nadto cierpi na okresowa niedomogę bólową kręgosłupa na podłożu umiarkowanych zmian zwyrodnieniowych oraz nadciśnienie tętnicze( opinia biegłych neurologa, kardiologa k.12, opinia uzupełniająca k.29).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody. Okoliczności dotyczące stanu zdrowia wnioskodawcy zostały ustalone w oparciu o opinię biegłych lekarzy sądowych. W opinii biegli po badaniu wnioskodawcy i analizie dokumentacji medycznej zgodnie stwierdzili, że jego stan zdrowia powoduje nadal częściową niezdolność do pracy. Organ rentowy wnosił o sporządzenie opinii także przez biegłego psychologa i psychiatrę i Sąd dopuścił dowód z opinii tych biegłych. Biegli jednak nie uznali wnioskodawcę za niezdolnego do pracy z powodu schorzeń psychicznych( opinia k.52). Po otrzymaniu opinii organ rentowy ostatecznie nie wnosił dalszych zastrzeżeń do opinii biegłych neurologa i kardiologa. Sąd uwzględnił sporządzoną wcześniej w sprawie opinię neurologa i kardiologa jako podstawę do ustalenia niezdolności do pracy wnioskodawcy. Biegli w sposób szczegółowy i jednoznaczny wskazali, że u wnioskodawcy nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia w związku z ujawnieniem się padaczki co wymaga dalszej obserwacji neurologicznej. Biegli odnieśli się do zarzutów organu rentowego i w opinii uzupełniającej wskazali, że stan zdrowia wnioskodawcy nie poprawił się lecz uległ pogorszeniu ponieważ do zaburzeń neurologicznych doszła padaczka objawowa w postaci klinicznej toniczno-klonicznych a więc najcięższych z możliwych. To spowodowało konieczność włączenia do leczenia na stałe na okres co najmniej 2 lat leku przeciwpadaczkowego, który znacznie przyczynia się do pogorszenia istniejących u wnioskodawcy zaburzeń psychoorganicznych. W opinii uzupełniającej biegli obszernie i szczegółowo omówili stan zdrowia wnioskodawcy, który powoduje u niego niezdolność do pracy.
Opinia biegłych psychologa i psychiatry nie ma, w ocenie Sądu, znaczenia dla oceny niezdolności wnioskodawcy albowiem niezdolność, co wynika z opinii biegłych spowodowana jest schorzeniem neurologicznym, a biegły neurolog i kardiolog niejako dla uzasadnienia swojej oceny powoływali się dodatkowo na badania przeprowadzone przez psychologa ZUS.
Odwołanie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1440) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy,
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 i 7 ustawy albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Pojęcie niezdolności do pracy zdefiniowane zostało w art. 12 cytowanej ustawy, który to przepis stanowi, iż niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Powyżej przedstawiony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, że wnioskodawca jest nadal częściowo niezdolny do pracy do dnia 31 lipca 2015 roku. Z tego względu zaskarżoną decyzję należało zmienić ustalając wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2014 roku do dnia 31 lipca 2015 roku.
Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§2 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji.